| Lv., Chap., Par. |
| 16, 2, 51 |
βραδύνοντα
τὸν
Ἀγρίππαν.
Ἰλιεῦσι
μέν
|
γε |
αὐτὸν
διήλλαξεν,
διέλυσεν
δὲ
Χίοις |
| 16, 10, 59 |
ὅτι
μηδὲν
ἢ
τὰ
πλεῖστά
|
γε |
αὐτῶν
οὐ
γέγονεν,
ὡς
σὺ |
| 16, 2, 51 |
ἀρχομένους
ὁμοίως
ὑμῶν
ἴσασιν.
Καίτοι
|
γε |
εἴτε
μεγάλων
ἠξιώθησαν,
ἔπαινός
ἐστιν |
| 16, 7, 56 |
μετὰ
πάσης
σπουδῆς
ἐπικρυπτόμενος,
ὅς
|
γε |
καὶ
τὸν
Μαριάμμης
θάνατον
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἣν
ἐπεπόνθεισαν.
Οὐ
μὴν
ὅ
|
γε |
Καῖσαρ
ἐπιβλέπων
αὐτοὺς
ὡς
εἶχον |
| 16, 4, 53 |
τῷ
κατ'
ἀξίαν;
Ὡς
τοῦτό
|
γε |
μετὰ
τῶν
ἄλλων
ἆθλον
εὐσεβείας |
| 16, 2, 51 |
πλειόνων,
οὐκ
ἂν
ὀκνῆσαι
τά
|
γε |
μὴ
λυποῦντα
τὴν
Ῥωμαίων
ἀρχὴν |
| 16, 3, 52 |
καὶ
ἰδίᾳ
συνίστη
σπουδαιότερον.
Ἀγρίππου
|
γε |
μὴν
ἀνιόντος
εἰς
τὴν
Ῥώμην |
| 16, 7, 56 |
καὶ
τάξιν
ἀτιμοτέραν
ἔχοντες.
Αἵ
|
γε |
μὴν
γυναῖκες,
ἡ
μὲν
Ἀλεξάνδρῳ |
| 16, 2, 51 |
καὶ
ταῦτα
βεβαιοῦν
δεδωκότας.
Οἵ
|
γε |
μὴν
ἐμποδὼν
ὄντες
καὶ
πρὸς |
| 16, 5, 54 |
τῶν
ὁμοίων
ἐπιθυμίαν
ἐδήλου.
Τό
|
γε |
μὴν
Ἰουδαίων
ἔθνος
ἠλλοτρίωται
νόμῳ |
| 16, 5, 54 |
τῶν
οἰκούντων
εὐχρηστίαν
ὠφέλησεν.
Τόν
|
γε |
μὴν
Ὀλυμπίασιν
ἀγῶνα
πολὺ
τῆς |
| 16, 11, 60 |
ἐν
γήρᾳ
τοσοῦτον
ἐξήμαρτεν.
Ἥ
|
γε |
μὴν
παρολκὴ
καὶ
τὸ
χρονίζον |
| 16, 5, 54 |
αὐτὴν
εὐπορίας
ἀφορμὴν
ποιούμενος.
Περί
|
γε |
μὴν
τοὺς
οἰκείους,
εἴ
τις |
| 16, 1, 50 |
δὲ
πιπράσκεσθαι
μέν,
ἀλλ'
οὔτι
|
γε |
τοῖς
ἀλλοφύλοις
οὐδ'
ὥστε
διηνεκῆ |
| 16, 4, 53 |
ἐπ'
αὐτοῖς
διαβολῆς
δοκοῦσιν,
αὐτό
|
γε |
τοῦτο
ἁμαρτεῖν
ἔφη
τὸ
μὴ |
| 16, 3, 52 |
Ἀντιπάτρῳ
παρεῖχεν,
καὶ
τέλος
ἡττηθεὶς
|
ἐπεισήγαγε |
μὲν
τὴν
ἐκείνου
μητέρα,
Καίσαρι |
| 16, 2, 51 |
τὴν
Ῥωμαίων
ἀρχὴν
παρασχεῖν.
Ἐπεὶ
|
δὲ |
ἃ
καὶ
πρότερον
εἰλήφασιν
ἄκυρα |
| 16, 2, 51 |
ὑπὲρ
αὐτῶν
τὰ
δίκαια.
Τοῦ
|
δὲ |
Ἀγρίππου
Ῥωμαίων
τε
τοὺς
ἐν |
| 16, 7, 56 |
ἐκείνων
πρὸς
ἀλλήλους
ὁμολογίας.
Ταῦτα
|
δὲ |
αἱ
γυναῖκες
ἀνέφερον
τῷ
βασιλεῖ |
| 16, 10, 59 |
τι
ψεύσασθαι,
πάνθ'
ὁμολογεῖν.
Ὁ
|
δὲ |
Ἀλέξανδρος
ἀσεβὲς
μὲν
οὐδέν,
εἶπεν, |
| 16, 10, 59 |
καὶ
πῶς
ἐγνώκασιν
ἀποχωρεῖν.
Ὁ
|
δὲ |
Ἀλέξανδρος
πρὸς
Ἀρχέλαον
ἔφη
κἀκεῖθεν |
| 16, 4, 53 |
μὲν
ὡς
ὑπεραγωνιῶν
αὐτοῦ,
τὸ
|
δὲ |
ἀληθὲς
ἀφ'
ἧς
εἶχεν
ἐν> |
| 16, 5, 54 |
Φασαηλίδα
καὶ
ταύτην
ἐκάλει.
(Τὰς
|
δὲ |
ἄλλας
εὐεργεσίας
ἄπορον
εἰπεῖν
ὅσας |
| 16, 9, 58 |
τῶν
σὺν
αὐτῷ
πίπτουσιν,
οἱ
|
δὲ |
ἄλλοι
πρὸς
φυγὴν
ἐτράποντο.
Τισάμενος |
| 16, 10, 59 |
ἐκείνῳ
μὲν
εἶναι
φίλος
τοῖς
|
δὲ |
ἄλλοις
δοκεῖν
κατὰ
τὸ
συμφέρον |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τῶν
εἰσφορῶν
ἀπήλλαξεν,
τοῖς
|
δὲ |
ἄλλοις
καθὸ
δεηθεῖεν
ἕκαστοι
παρίστατο. |
| 16, 11, 60 |
πεφιλοσόφηται
καὶ
τῷ
νόμῳ.
Τῶν
|
δὲ |
ἄλλων
δύο
τὸν
μὲν
ἀπὸ |
| 16, 9, 58 |
τὸ
χωρίον
Ῥάεπτα
καλούμενον.
Τῶν
|
δὲ |
ἄλλων
οὐδὲν
ἐλύπησεν.
Ἐκβοηθησάντων
δὲ |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τοὺς
ἐλέγχους
ἀναδιδόναι.
Καῖσαρ
|
δὲ |
ἀναγνοὺς
τὸ
μὲν
ἀρχὴν
ἄλλην |
| 16, 10, 59 |
τὰ
πάντα
ἤδη
δύναται.
Τούτων
|
δὲ |
ἀνεκτὸν
οὐδὲν
ἔφη
κατεσκευασμένου
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
τῆς
ἀσεβείας
ὕποπτον
ἦν.
Ὡς
|
δὲ |
ἀνῆλθεν
εἰς
τὴν
Ῥώμην,
ἐγένετο |
| 16, 11, 60 |
τὴν
αὐτὴν
γνώμην
ἀπεφήναντο,
Οὐολόμνιος
|
δὲ |
ἄντικρυς
ἔφη
κολάζειν
θανάτῳ
τοὺς |
| 16, 3, 52 |
καὶ
τοῦτον
ἐδόκει
τιμᾶν,
ἐκαλεῖτο
|
δὲ |
Ἀντίπατρος,
οὐχ
ὥσπερ
ἐν
ὑστέρῳ |
| 16, 7, 56 |
ταχέως
μὲν
ἐκείνη
προσήκατο,
Σύλλαιος
|
δὲ |
ἀξιούντων
αὐτὸν
ἐγγραφῆναι
τοῖς
τῶν |
| 16, 2, 51 |
πᾶν
ὁτιοῦν
χαρίζεσθαι
Ἰουδαίοις,
ἃ
|
δὲ |
ἀξιοῦσιν
καὶ
καθ'
αὑτὰ
δίκαια |
| 16, 9, 58 |
τὸν
μὲν
Ὀβάδαν
παρεωσμένος
αὐτὸς
|
δὲ |
ἅπαντα
διοικῶν
τούς
τε
λῃστὰς |
| 16, 2, 51 |
ἐπέβης
τῆς
χώρας
εὐμενής,
ὡς
|
δὲ |
ἀπέδωκας
τῷ
θεῷ
τέλεια
θύματα |
| 16, 8, 57 |
κατ'
αὐτοῦ
τολμηθὲν
εἰδείησαν.
Οἱ
|
δὲ |
ἀπέθνησκον
οὐδὲν
ἔχοντες
λέγειν.
Τῷ |
| 16, 11, 60 |
πρὸς
ἀνάγκην
ὧν
ἠτύχει,
πλεῖστον
|
δὲ |
ἀπεοικυῖαν
ᾗ
πατὴρ
ἐπὶ
παισὶν |
| 16, 7, 56 |
τὰ
πρὸς
ἀλλήλους
ἐσχήκασιν.
Ἐκεῖνος
|
δὲ |
ἀπήγγελλεν,
ὅτι
καὶ
νεύμασιν
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἐντυχίας
ἦσαν
ἀλλήλους
πολεμοῦντες.
Οἱ
|
δὲ |
Ἄραβες
ὑπονοήσαντες
ἐξ
αὐτοῦ
καὶ |
| 16, 8, 57 |
διαβολὰς
εἰς
ὀργὴν
ἐκταραττόμενος,
ἐπειδὴ
|
δὲ |
Ἀρχέλαος
συγκατηγόρει,
πρὸς
δάκρυα
καὶ |
| 16, 7, 56 |
δούλῃ
τὸν
νοῦν
εἶχεν.
Ἤχθετο
|
δὲ |
ἀτιμασθεὶς
Ἡρώδης
τῷ
πολλὰ
μὲν |
| 16, 10, 59 |
μὲν
οὖν
οὐδὲν
ὡμολόγησεν,
υἱὸς
|
δὲ |
αὐτοῦ
παρελθὼν
ταῦτ'
ἔφη
γενέσθαι, |
| 16, 3, 52 |
τὴν
καταστροφὴν
τῆς
μητρός,
ἐλεεινοὺς
|
δὲ |
αὐτούς,
οἳ
τοῖς
ἐκείνης
φονεῦσιν |
| 16, 5, 54 |
τετελευτηκότι
διὰ
τὴν
προσηγορίαν.
Ὁμώνυμον
|
δὲ |
αὐτῷ
καὶ
πόλιν
περὶ
τὸν |
| 16, 4, 53 |
ποιούμενον
τῷ
Ῥωμαίων
δήμῳ,
Καῖσαρ
|
δὲ |
αὐτῷ
τοῦ
μετάλλου
τοῦ
Κυπρίων |
| 16, 11, 60 |
ὑπερβολὴν
τοῦ
πάθους
ἔφερον.
Εἷς
|
δὲ |
αὐτῶν
πάλαι
στρατιώτης
ὄνομα
Τίρων, |
| 16, 10, 59 |
ἐπ'
ἄλλοις
οὕτως
ἀπέθανεν.
(Τοὺς
|
δὲ |
βασανισθέντας
ὁ
βασιλεὺς
καὶ
εἰς |
| 16, 2, 51 |
σὺν
αὐτῷ
τοὺς
ἐπισημοτάτους.
Ὁ
|
δὲ |
βασιλεὺς
χειμάσας
ἐν
τοῖς
οἰκείοις |
| 16, 4, 53 |
νουθετῶν
ἔνευσε
τοῖς
νεανίσκοις.
Ἐκείνων
|
δὲ |
βουλομένων
ὑποπεσεῖν
ἐπὶ
δεήσει
προαναλαβὼν |
| 16, 11, 60 |
προελθὸν
ἀπονικῆσαι
τὴν
φύσιν.
Ἐπίστασις
|
δὲ |
γένοιτ'
ἂν
εἰκότως,
εἴτε
εἰς |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τὴν
ἀρχὴν
ἐβεβαίωσεν.
~(Ἡρώδῃ
|
δὲ |
γράφει
διηλλαγμένος
ἐπί
τε
τοῖς |
| 16, 7, 56 |
καὶ
πρὸς
παιδείαν
ἐσπουδασμένον.
Τὰς
|
δὲ |
γυναῖκας,
εἴ
ποτε
καὶ
ταύτας |
| 16, 5, 54 |
παρὸν
εὐφημίας
ἐλπὶς
ἐμπέσοι.
Ταῖς
|
δὲ |
δαπάναις
ὑπὲρ
δύναμιν
χρώμενος
ἠναγκάζετο |
| 16, 8, 57 |
Τούτων
ὁ
μὲν
οἰνοχοεῖν,
ὁ
|
δὲ |
δεῖπνον
προσφέρειν,
ὁ
δὲ
κατακοιμίζειν |
| 16, 11, 60 |
ὑπονοεῖν,
ἀκρατεῖς
δὲ
λέγειν,
εὐάλωται
|
δὲ |
δι'
ἀμφότερα
τοῖς
ἐπιτηροῦσιν
αὐτοὺς |
| 16, 4, 53 |
ἐκ
τῆς
Μαριάμμης
φρονεῖν.
Ταῦτα
|
δὲ |
δι'
ἐννοίας
ἔχων
οὐκ
ἀφίστατο |
| 16, 11, 60 |
τὸ
συνέδριον
Ἀρχελάου
χωρίς.
Ἐκεῖνον
|
δὲ |
δι'
ἔχθος
οὐκ
ἠξίου
παρατυγχάνειν |
| 16, 7, 56 |
αὐτοῖς
ἐκείνοις
ὀργῆ
τυγχάνειν.
(Ἡρώδης
|
δὲ |
διὰ
τὴν
ἐπιχείρησιν,
ἣν
ἐποιήσατο |
| 16, 2, 51 |
μὲν
διὰ
τὴν
εὔνοιαν,
ἡδέων
|
δὲ |
διὰ
τὴν
τιμήν.
Ὡς
δ' |
| 16, 4, 53 |
οὐδεὶς
ἐρεῖ
καθ'
ἡμῶν.
Τὰς
|
δὲ |
διαβολὰς
πῶς
ἂν
λύσειεν
ὁ |
| 16, 10, 59 |
ἐν
ὑποψίαις
ἔχων
ἐβασάνιζεν,
οἱ
|
δὲ |
διακαρτερήσαντες
πολὺν
χρόνον
ὕστερον
ἔλεγον, |
| 16, 10, 59 |
μὲν
Συλλαίου
καταγνῶναι
θάνατον,
Ἡρώδῃ
|
δὲ |
διαλλάττεσθαι
μετάνοιαν
ἐφ'
οἷς
ἐκ |
| 16, 7, 56 |
ἐστυγήκασι
δὲ
τὸν
πατέρα,
συνεχὲς
|
δὲ |
διαπειλοῦσιν,
εἰ
τύχοιεν
αὐτοί
ποτε |
| 16, 7, 56 |
ἔτι
ποιῆσαι
τῶν
ὡμολογημένων,
πάλιν
|
δὲ |
διατελεῖν
ἐπὶ
τῇ
πρώτῃ.
Ταῦτα |
| 16, 9, 58 |
ἄγοντες
καὶ
φέροντες
διετέλουν.
Ἐκεῖνος
|
δὲ |
διελέγετο
περὶ
τούτων
τοῖς
Καίσαρος |
| 16, 9, 58 |
οἰκεῖον
αὐτῷ
καὶ
συγγενῆ,
πλοῦτον
|
δὲ |
διηρπάσθαι
τὸν
ἐν
Ῥαέπτοις,
καταπεφρονῆσθαι |
| 16, 11, 60 |
ἀπόλοιτο
μὲν
ἡ
ἀλήθεια,
τὸ
|
δὲ |
δίκαιον
ἐκ
τῶν
ἀνθρώπων
ἀνῃρημένον |
| 16, 7, 56 |
Κἀκεῖνος
ἤκουεν
μὲν
ἀλγεινῶς,
ἐπειρᾶτο
|
δὲ |
διορθοῦν,
ἐκακοῦτο
δὲ
ταῖς
ὑποψίαις |
| 16, 10, 59 |
παίδων
εἰς
αὐτὸν
ἐπιβουλῆς,
Ἀλέξανδρος
|
δὲ |
Διόφαντον
ἔφη
τὸν
γραμματέα
μιμήσασθαι |
| 16, 11, 60 |
ἐφεῖναι
ταύτην
τὴν
ἐξουσίαν.
Εἰ
|
δὲ |
δρασμὸν
ἐνόησαν,
ἄλλως
νουθετήσαντα
μηδὲν |
| 16, 7, 56 |
Ἄραψ
ὕποπτος
ὢν
ἀπῄει.
Διαλιπὼν
|
δὲ |
δύο
μῆνας
ἢ
τρεῖς
ἔρχεται |
| 16, 2, 51 |
τὴν
μὲν
εὔνοιαν
ἐνεργὸν
τὴν
|
δὲ |
δύσνοιαν
ἄνεργον
ποιεῖ
τοῖς
τὸ |
| 16, 2, 51 |
νεμόμενοι
πάντα
νῦν
ἀδικοῖεν.
Οἱ
|
δὲ |
ἐγγενεῖς
τε
αὑτοὺς
ἐδείκνυσαν
κἀν |
| 16, 8, 57 |
τὰς
διαβολὰς
ἕτοιμον,
οὐχ
ἥκιστα
|
δὲ |
εἰ
καὶ
ἔτυχεν
πιστευθεὶς
κακοῦν |
| 16, 4, 53 |
τὴν
νῦν
ἀτυχίαν
ἐξεργάζεσθαι.
Βλέψον
|
δέ, |
εἰ
μὴ
κοινὰ
ταῦτα
καὶ |
| 16, 8, 57 |
οὕτως
ἔχοντα
τὸν
βασιλέα.
Βέλτιον
|
δὲ |
εἶναι
αὐτῷ
προσιέναι
καὶ
δεῖσθαι, |
| 16, 5, 54 |
εὐεργετικωτάτῃ
κεχρῆσθαι
τῇ
φύσει.
Ὅταν
|
δὲ |
εἰς
τὰς
τιμωρίας
καὶ
ἀδικίας, |
| 16, 4, 53 |
τοῦ
Καίσαρος,
καὶ
τῶν
ἄλλων
|
δὲ |
ἕκαστον
τοὺς
μὲν
συνδακρύοντας,
ἅπαντας |
| 16, 10, 59 |
μὴ
δι'
ἐκείνου
καθ'
αὑτὸν
|
δὲ |
ἔλαβεν.
Ἐγνώκει
δὲ
καὶ
τὴν |
| 16, 10, 59 |
τοὺς
τῆς
Συρίας
ἡγεμόνας,
τελευταῖον
|
δὲ |
ἐν
Βηρυτῷ
τούτων
ἐναντίον
Συλλαίου |
| 16, 11, 60 |
προαιρέσει
νομίζων
ἐμποδὼν
ἔσεσθαι.
(Γενομένων
|
δὲ |
ἐν
Βηρυτῷ
τῶν
ἡγεμόνων
καὶ |
| 16, 9, 58 |
πάλιν
εἰς
Ἰουδαίαν
ὑποστρέφει.
~(Γενομένῳ
|
δὲ |
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ
κἀκεῖθεν
ἐπανήκοντι |
| 16, 11, 60 |
πᾶσιν
τοῖς
ἀλλοτρίοις,
οὐκ
ἀποδέοντας
|
δὲ |
ἐν
τοῖς
ἐπιτηδεύμασιν,
εἴ
που |
| 16, 8, 57 |
ὡς
μὴ
μείζων
ὁρᾶσθαι,
τοξεύων
|
δὲ |
ἐν
τοῖς
κυνηγεσίοις
ἐκείνου
παρόντος |
| 16, 2, 51 |
ὁδεύσαντες
εἰς
Ἔφεσον
ἀφίκοντο,
πάλιν
|
δὲ |
ἐξ
Ἐφέσου
διέπλευσαν
εἰς
Σάμον. |
| 16, 9, 58 |
καὶ
κακῶς
ποιοῦσιν
ἄδειαν.
Ἡρώδης
|
δὲ |
ἐπανελθὼν
ἀπὸ
τῆς
Ῥώμης
ἔγνω |
| 16, 10, 59 |
τοῦ
γεγεννηκότος
οὔτε
συσκευάσασθαι,
δρασμῷ
|
δὲ |
ἐπιβαλέσθαι
καὶ
τοῦτο
δι'
ἀνάγκην |
| 16, 9, 58 |
χρυσοῦν
ἀπὸ
πολλῶν
ταλάντων.
Ἡ
|
δὲ |
ἐπιστολὴ
κατηγόρει
Σύλλαιον
ὄντα
πονηρὸν |
| 16, 9, 58 |
ἐχόντων
πλείους
μὲν
ἐγίνοντο,
πάντα
|
δὲ |
ἐτάραττον
ἐπ'
ἀναστάσει
τῆς
Ἡρώδου |
| 16, 3, 52 |
καὶ
κατηγορήσοντες
τοῦ
πατρός.
Ἡρώδης
|
δὲ |
ἐτετάρακτο
μὲν
εὐθὺς
ἀκούσας
τοιούτων, |
| 16, 8, 57 |
αὐτοῦ
συνήθης
ἦν
Ἀλεξάνδρῳ,
Γέμελλον
|
δὲ |
εὔνουν
ἐπιστάμενος
ἐκείνῳ.
Καὶ
γὰρ |
| 16, 9, 58 |
ἦν
κωλύειν
τοὺς
ἀδικοῦντας,
Ἡρώδης
|
δὲ |
ἐφ'
οἷς
ἠμύνατο
τάχιον
ὀργισθέντος |
| 16, 9, 58 |
αὐτὸ
λέγειν
ἀνάγκην
ἐχόντων,
τὸ
|
δὲ |
ἐφ'
ὅτῳ
καὶ
πῶς
οὐκ |
| 16, 2, 51 |
ὤφθη
ταῖς
ναυσὶ
προσπλέων,
ἄσμενος
|
δὲ |
ἐφάνη
πολλαί
τε
φιλοφρονήσεις
ἦσαν, |
| 16, 11, 60 |
νουθετήσαντα
μηδὲν
ἀνήκεστον
διαπράττεσθαι.
συμβουλεύειν
|
δὲ |
ἔχειν
αὐτῷ
συνέδριον
ἀποδείξαντα
περὶ |
| 16, 9, 58 |
τῶν
Ἀράβων
προστασίας
ἐπορίσαντο,
χαλεπῶς
|
δὲ |
ἔχων
αὐτὸς
τῶν
ἀδικημάτων
περιελθὼν |
| 16, 8, 57 |
ἐγκράτειαν
καὶ
πίστιν
διαβαλεῖν,
ἐπιπαροξῦναι
|
δὲ |
ζητεῖν
ἐκ
πλειόνων
τὸ
λανθάνον |
| 16, 3, 52 |
ἡ
τῶν
μειρακίων
ἀπειρία,
κατίσχυεν
|
δὲ |
ἡ
τῆς
Σαλώμης
ἐπιμέλεια
καὶ |
| 16, 11, 60 |
πολλὰ
καὶ
μεγάλα
κατώρθους;
τίς
|
δὲ |
ἡ
τῶν
φίλων
καὶ
συγγενῶν |
| 16, 4, 53 |
τιμῆς
εἰς
πάντας
ἐλευσομένης.
Ἐκείνου
|
δὲ |
ἤδη
θέλοντος
αὐτὸ
ποιεῖν
οὐκ |
| 16, 9, 58 |
ἕκαστον
τῶν
γεγονότων
αἴροντες.
Ὁ
|
δὲ |
ἤδη
μὲν
ἐπεπραγμάτευτο
γνώριμος
εἶναι |
| 16, 10, 59 |
εἰς
ἐπιβουλὴν
Ἡρώδου
γιγνομένων.
Ὡς
|
δὲ |
ἧκον,
εὐθὺς
μὲν
Γλαφύρα
δεσμώτην |
| 16, 11, 60 |
ἀπαίδευτον
ὑπεξέπιπτε
τοῦ
καιροῦ,
ταραχῆς
|
δὲ |
Ἡρώδης
ἐνεπίμπλατο,
καὶ
μᾶλλον
ὀνειδίζεσθαι |
| 16, 11, 60 |
αὐτῷ
καὶ
τῷ
γεγεννηκότι.
(Ὁ
|
δὲ |
Ἡρώδης
οὐδ'
εἴ
τι
πρότερον |
| 16, 11, 60 |
Καῖσαρ
μὲν
τοιαῦτα
ἐπέστελλεν.
Ὁ
|
δὲ |
Ἡρώδης
τῶν
γραμμάτων
ὡς
αὐτὸν |
| 16, 7, 56 |
δυνάμει
καὶ
μᾶλλον
ὀφείλεσθαι.
Τοῦ
|
δὲ |
Ἡρώδου
τὸν
λόγον
ἀναφέροντος
καὶ |
| 16, 8, 57 |
καὶ
τῶν
μὲν
δεσμά,
τῶν
|
δὲ |
θανάτους,
τῶν
δὲ
τὸ
ταῦτα |
| 16, 7, 56 |
ἐκβάλλειν
ἣν
εἶχε
γυναῖκα,
λαμβάνειν
|
δὲ |
θυγατέρα
τὴν
βασιλέως
εἰκότως
ὑπ' |
| 16, 7, 56 |
Συνῴκει
μὲν
γὰρ
Ἀριστοβούλῳ,
τὴν
|
δὲ |
ἰσοτιμίαν
αὐτῆς
ἀναξιοπάθει
Γλαφύρα.
(Δευτέρας |
| 16, 8, 57 |
πάθος
ἀνεμάξατο
μανίας
οὐχ
ἧττον
|
δὲ |
καὶ
ἀνοίας.
Καὶ
τὰ
περὶ |
| 16, 11, 60 |
τοῖς
παρατυχοῦσιν
βάλλοντες
ἀπέκτειναν.
Ἀλέξανδρος
|
δὲ |
καὶ
Ἀριστόβουλος
ἀχθέντες
εἰς
Σεβαστὴν |
| 16, 6, 55 |
καὶ
ταῦτα
μὲν
Καῖσαρ.
(Ἀγρίππας
|
δὲ |
καὶ
αὐτὸς
ἔγραψεν
ὑπὲρ
τῶν |
| 16, 7, 56 |
τῷ
βασιλεῖ
ταύτην
ἐποιεῖτο.
ἡμεῖς
|
δὲ |
καὶ
γένους
ὄντες
ἀγχοῦ
τῶν |
| 16, 8, 57 |
πραχθῇ,
τὴν
βασιλείαν
αἰτησόμενος.
Εὑρέθη
|
δὲ |
καὶ
γράμματα
τοῦ
νεανίσκου
πρὸς |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
πατρὸς
ἁμαρτίᾳ
μείζονι,
τάχα
|
δὲ |
καὶ
διὰ
τούτου
βουλόμενος
δυσωπῆσαι |
| 16, 3, 52 |
τῆς
βασιλείας
θαυμαζόμενα
κεκτῆσθαι.
(Ταρασσόμενος
|
δὲ |
καὶ
διακείμενος
τὸν
τρόπον
τοῦτον |
| 16, 2, 51 |
αὐτὸν
διαθέσεως
ὡμολόγει
χάριν.
Ὁ
|
δὲ |
καὶ
εἰς
ταῦτα
φιλοφρονούμενος
ἴσον |
| 16, 2, 51 |
Ἡρώδειον
καὶ
τὴν
Ὑρκανίαν.
Ἦγεν
|
δὲ |
καὶ
εἰς
τὴν
πόλιν
τῶν |
| 16, 9, 58 |
οὐκ
εἶχον
ἐξουσίαν
ἔτι,
γεωργεῖν
|
δὲ |
καὶ
ζῆν
ἡμέρως
ἠναγκάζοντο.
Τόδ' |
| 16, 5, 54 |
διεπέμπετο
τὴν
φιλοτιμίαν
ἐπικοσμῶν.
ἰδίᾳ
|
δὲ |
καὶ
ἡ
γυνὴ
Καίσαρος
Ἰουλία |
| 16, 11, 60 |
ἔχειν
εἰ
κληθεῖεν
παραστῆσαι.
Μόνος
|
δὲ |
καὶ
κατ'
αὐτὸν
εἰσελθὼν
ἑκατὸν |
| 16, 7, 56 |
μὲν
εὐεργετῆσαι
τὸν
ἀδελφόν,
δυνάμει
|
δὲ |
καὶ
κοινωνὸν
ἔχειν
τῆς
βασιλείας, |
| 16, 10, 59 |
βασιλείᾳ
διὰ
τῆς
τύχης,
ἐπέβαινεν
|
δὲ |
καὶ
μᾶλλον
ηὐξήθη
τότε
παρὰ |
| 16, 11, 60 |
Τούτων
γὰρ
ἁπάντων
μετεῖχον,
Ἀλέξανδρος
|
δὲ |
καὶ
μᾶλλον
ὁ
πρεσβύτερος.
Ἤρκει |
| 16, 8, 57 |
τὴν
Ῥώμην
ὁρμᾶν
ἀπίθανον.
Ἠξίου
|
δὲ |
καὶ
μεῖζόν
τι
λαβεῖν
τῆς |
| 16, 9, 58 |
παρὼν
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ,
τότε
|
δὲ |
καὶ
μειζόνων
ἁπτόμενος.
Ὁ
μὲν |
| 16, 11, 60 |
ἀλλ'
ἀεὶ
συμβαῖνον,
ἐν
ἐπιστάσει
|
δὲ |
καὶ
μήκει
πολλάκις
μὲν
ὁρμηθέντα |
| 16, 8, 57 |
ἐξ
αὐτῶν
οὐδὲν
ἐφαίνετο,
μέμψεις
|
δὲ |
καὶ
νεανικαὶ
φιλοτιμίαι,
καὶ
τὸ |
| 16, 8, 57 |
πιστοτάτους
αὐτῷ
τῶν
φίλων,
Σαλώμην
|
δὲ |
καὶ
νύκτωρ
ἐπεισελθοῦσαν
ἄκοντι
μιγῆναι. |
| 16, 11, 60 |
τῆς
ψυχῆς
αἱ
φρένες;
ποῖ
|
δὲ |
καὶ
ὁ
περιττὸς
ἐκεῖνος
νοῦς, |
| 16, 10, 59 |
πρὸς
τὸν
πατέρα
γεγενῆσθαι.
Χρηματισάμενος
|
δὲ |
καὶ
παρ'
ἐκείνου
πρὶν
καταφωραθῆναι |
| 16, 7, 56 |
βασιλεῖ
διαγελῶσαι
τὴν
ἀσχημοσύνην,
Ἡρώδης
|
δὲ |
καὶ
παρὰ
τοῦ
Φερώρα
προσεπυνθάνετο |
| 16, 10, 59 |
ἀμετάγνωστον
ποιῆσαι
τὸ
μῖσος.
Ἐδήλωσεν
|
δὲ |
καὶ
πρὸς
αὐτὸν
τὸν
καιρόν. |
| 16, 11, 60 |
ὁντινοῦν
ὑπὲρ
αὐτοῦ
λαλεῖν.
(Ὁ
|
δὲ |
καὶ
πρὸς
τὸν
βασιλέα
μετὰ |
| 16, 7, 56 |
ἅπαντα
πράττειν
αὐτὸς
πεπιστευκώς.
Ὁ
|
δὲ |
καὶ
Πτολεμαῖον,
ὃς
ἦν
αὐτῷ |
| 16, 6, 55 |
δικαίῳ
ἀποσπῶνται
οἱ
ἱερόσυλοι.
Ἔγραψα
|
δὲ |
καὶ
Σιλανῷ
τῷ
στρατηγῷ,
ἵνα |
| 16, 9, 58 |
φίλῳ
νῦν
ὑπηκόῳ
χρήσεται.
Γράφει
|
δὲ |
καὶ
Σύλλαιος
ὑπὲρ
τούτων
τοῖς |
| 16, 10, 59 |
μὲν
ἐν
τοῖς
Ἀντιπάτρου,
πρόσοδος
|
δὲ |
καὶ
συνήθεια
πρὸς
τὸν
Ἀλέξανδρον. |
| 16, 8, 57 |
τοῖς
μάλιστα
φίλτατον
ἡγησάμενος.
Ἐποιήσατο
|
δὲ |
καὶ
συνθήκας
εἰς
Ῥώμην
ἐλθεῖν, |
| 16, 7, 56 |
εὐπρεπῆ
τὴν
πρᾶξιν
ἐπιστάμενος.
Διατελεῖ
|
δὲ |
καὶ
τἆλλα
τοῦτον
τὸν
τρόπον |
| 16, 5, 54 |
τοῦ
πατρὸς
Ἀντιπατρίδα
προσηγόρευσεν.
Ἐπώνυμον
|
δὲ |
καὶ
τῇ
μητρὶ
χωρίον
ὑπὲρ |
| 16, 10, 59 |
καθ'
αὑτὸν
δὲ
ἔλαβεν.
Ἐγνώκει
|
δὲ |
καὶ
τὴν
Ἀραβίαν
Ἡρώδῃ
διδόναι, |
| 16, 10, 59 |
αὐτῷ
τοιοῦτον
γενέσθαι
πάθος.
Ἐπέδειξαν
|
δὲ |
καὶ
τὸ
χρυσίον
ἐν
ἱππῶνι |
| 16, 11, 60 |
ψυχῆς
ἀπὸ
τῶν
χειρόνων.
Ἐδήλωσεν
|
δὲ |
καὶ
τοῖς
αὖθις
οὐκ
ἀποσχόμενος |
| 16, 9, 58 |
ἀπολωλέναι
τοὺς
πρώτους
ἔλεγεν,
ἀνῃρῆσθαι
|
δὲ |
καὶ
τὸν
στρατηγὸν
αὐτῶν
Νάκεβον |
| 16, 10, 59 |
μέγα
καὶ
συμπαθὲς
ἀνῴμωξεν.
Ἦν
|
δὲ |
καὶ
τοῦ
νεανίσκου
δάκρυα
καὶ |
| 16, 10, 59 |
οἱ
πολλοὶ
βάλλοντες
ἀπέκτειναν.
Ὡρμημένων
|
δὲ |
καὶ
τοὺς
περὶ
τὸν
Ἀλέξανδρον |
| 16, 5, 54 |
παρ'
ἄλλοις
τισὶν
ἐπιτηδευμάτων.
ἀνετίθει
|
δὲ |
καὶ
τοῦτον
τὸν
ἀγῶνα
Καίσαρι |
| 16, 10, 59 |
τῶν
λῃστῶν
αὐτὸς
ἐλάμβανεν.
Ὡμολόγησε
|
δὲ |
καὶ
τούτους
ἐπὶ
τοῖς
αὐτοῖς |
| 16, 8, 57 |
τῇ
Ῥώμῃ
συνδιέτριβεν
ἀποδημίαν.
Παρῃτήσατο
|
δὲ |
καὶ
τούτους
ἡδέως
μὲν
ἂν |
| 16, 2, 51 |
αὐτοῖς
τοῦ
παρεληλυθότος
ἔτους.
Οἱ
|
δὲ |
καὶ
τῷ
λόγῳ
καὶ
τῇ |
| 16, 11, 60 |
ἐπὶ
ταῖς
διαλλαγαῖς
ἐγεγόνει,
περιχαρὴς
|
δὲ |
καὶ
τῷ
πάντ'
ἐξεῖναι
κατὰ |
| 16, 7, 56 |
τῶν
εὔκλειαν
αὐτῷ
φερόντων,
πολλὰ
|
δὲ |
καὶ
τῶν
ἐμφανῶς
ἀδίκων
ἀντικατασκευάζων |
| 16, 7, 56 |
λόγους
τῷ
παιδὶ
προσήνεγκας,
ἐπιβουλὴν
|
δὲ |
καὶ
φάρμακον
αὐτοὺς
ποιούμενος
τῆς |
| 16, 7, 56 |
καὶ
χήρα
τυγχάνοι
διελέγετο.
Σαλώμη
|
δὲ |
καὶ
χεῖρον
ἢ
πάλαι
φερομένη |
| 16, 11, 60 |
τῶν
παίδων
ὀλίγου
πάθοι,
συνοργισθῆναι
|
δὲ |
καιρὸν
ἔχοντας,
ὡς
οὐδενὶ
καὶ |
| 16, 9, 58 |
τοῖς
περὶ
τὴν
αὐλήν,
πολλὰ
|
δὲ |
Καίσαρι
δώσειν
ὑπισχνούμενος.
Ὁ
δὲ |
| 16, 9, 58 |
πρότερον
αὐτῷ
βασιλεύειν
ὠργίζετο.
Πέμπει
|
δὲ |
κἀκεῖνος
ἐπιστολὴν
καὶ
δῶρα
τῷ |
| 16, 2, 51 |
μηδενὸς
ἀτυχῆσαι
τοὺς
δεομένους.
ὄντος
|
δὲ |
κἀκείνου
χρηστοῦ
καὶ
μεγαλοψύχου
πρὸς |
| 16, 7, 56 |
εὐνοίας
τῆς
παρὰ
βασιλέως,
αἴτιον
|
δὲ |
κἀκείνῳ
ταραχῆς
καὶ
μίσους
πρὸς |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
τὴν
ἄρνησιν
πιθανόν,
ἡ
|
δὲ |
κακοήθεια
τοῦ
τρόπου
τὴν
ἐν |
| 16, 6, 55 |
ἐν
τοῖς
ἐπὶ
μέρους.
Πάσχοντες
|
δὲ |
κακῶς
καὶ
πέρας
οὐδὲν
εὑρίσκοντες |
| 16, 2, 51 |
τοῖς
κατὰ
μέρος
σύμβουλος,
ἡδὺς
|
δὲ |
κἀν
ταῖς
ἀνέσεσι
καὶ
μόνος |
| 16, 2, 51 |
εἰς
ὑμᾶς
πίστεως
ἐδόθη,
κύρια
|
δὲ |
κἂν
εἰ
μηδενὸς
ὕπαρξιν
ἐχαρίσασθε. |
| 16, 9, 58 |
ἔφερεν
ἡ
γῆ
πονούντων.
Ὅμως
|
δὲ |
κατ'
ἀρχὰς
μὲν
οὐκ
ἐπιτρέποντος |
| 16, 6, 55 |
καὶ
μὴ
προσήκοντας
εὐεργεσίας.
~(Τοὺς
|
δὲ |
κατὰ
τὴν
Ἀσίαν
Ἰουδαίους
καὶ |
| 16, 10, 59 |
πάντων
ἥδιστον
Ἡρώδης
ἐλάμβανεν.
(Ἐπιγίνεται
|
δὲ |
κατὰ
τῶν
νεανίσκων
μεῖζόν
τι |
| 16, 8, 57 |
ὁ
δὲ
δεῖπνον
προσφέρειν,
ὁ
|
δὲ |
κατακοιμίζειν
βασιλέα
πεπίστευτο
καὶ
τὰ |
| 16, 10, 59 |
ἔπραξεν
οὐκ
ἔσεσθαι
παρρησίαν,
ἐθέλοντι
|
δὲ |
κατηγορεῖν
Συλλαίου
γενήσεσθαι
καιρὸν
ὑπὲρ |
| 16, 4, 53 |
ἔχων
δυσμενῶς
τοῖς
μειρακίοις,
ἐν
|
δὲ |
κατοκνεῖν
εἰς
τοιοῦτον
ἐμβῆναι
πάθος, |
| 16, 7, 56 |
μὲν
περὶ
ἡμῶν
νοῆσαι,
τοιαῦτα
|
δὲ |
λαλεῖν;
ἆρ'
οὐχ
ὁρῶ
τὴν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
κακοήθεις
μὲν
ὑπονοεῖν,
ἀκρατεῖς
|
δὲ |
λέγειν,
εὐάλωται
δὲ
δι'
ἀμφότερα |
| 16, 4, 53 |
ἐπ'
ἀδικίᾳ
τοῦ
δεδωκότος.
~(Τοιαῦτα
|
δὲ |
λέγοντος
ὅ
τε
Καῖσαρ
οὐδὲ |
| 16, 2, 51 |
πόλει
τὸν
ἴδιον
κόσμον.
Αὐτὸς
|
δὲ |
λήξαντος
τοῦ
πνεύματος
εἰς
Μιτυλήνην |
| 16, 7, 56 |
τίσασθαι
διὰ
τοιαύτην
ὑποψίαν;
Πότερον
|
δὲ |
λόγον
εἰς
τὴν
ψυχὴν
ἢ |
| 16, 4, 53 |
κατὰ
σαυτὸν
εὐσεβείᾳ
μένε,
δώσομεν
|
δὲ |
λόγον
ἡμεῖς
ἑαυτοῖς.
Οὐχ
οὕτως |
| 16, 10, 59 |
εἰκός,
ἐφ'
οἷς
ἤλγει.
Τοὺς
|
δὲ |
λόγους
Εὐρυκλῆς
Ἀντιπάτρῳ
τούτους
ἀνέφερεν, |
| 16, 4, 53 |
σωμάτων
ἐλεεινὸν
ἐπεσπᾶτο
βοήθειαν.
Ἔτι
|
δὲ |
μᾶλλον
ἐπειδὴ
καὶ
τῷ
λόγῳ |
| 16, 8, 57 |
εἰς
τὸν
πατέρα
συνειδέναι.
Βασανιζόμενοι
|
δὲ |
μᾶλλον
κἀν
ταῖς
ἀνάγκαις
ὄντες |
| 16, 3, 52 |
μὲν
εὐθὺς
ἀκούσας
τοιούτων,
ἐξεπέπληκτο
|
δὲ |
μᾶλλον,
ὅτι
καὶ
τῶν
ἄλλων |
| 16, 5, 54 |
ἐκλελοιπότων
ἄφθονα
χαρίσασθαι
δοκεῖ.
Τὰ
|
δὲ |
μέγιστα
καὶ
διασημότατα
τῶν
πεπραγμένων |
| 16, 4, 53 |
τοῦ
βασιλέως
θυγατέρα
συνοικίσας,
τὸ
|
δὲ |
μέγιστον
οὐδ'
ἐπὶ
τοιούτοις
ἣν |
| 16, 11, 60 |
μήκει
πολλάκις
μὲν
ὁρμηθέντα
πολλάκις
|
δὲ |
μελλήσαντα
τὸ
τελευταῖον
ὑποστῆναι
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἐξ
αὐτοῦ
δυσχερές;
ἐπὶ
τίνι
|
δὲ |
μέμφονται
βαρὺν
ὄντα;
πῶς
δ' |
| 16, 10, 59 |
δεδωκυίας
δὲ
τῆς
συνθήκης,
ἠσεβημένου
|
δὲ |
μετὰ
τῶν
ἄλλων
θεῶν
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἀμοιβῆς
τοσῆσδε
οὔσης
ἐπιτυγχάνειν.
Ὅτι
|
δὲ |
μηδὲ
εὐσεβὲς
αὐτοῖς
ὑπὲρ
τούτου |
| 16, 4, 53 |
ἢ
σοὶ
καλῶς
εἶχεν.
Εἰ
|
δὲ |
μήτ'
αἰτίας
ἔχεις
μήτ'
ἐπιβουλὰς |
| 16, 4, 53 |
ἐξελέγχειν>
ἀπολογίας
τινὸς
ἐδεῖτο.
Καῖσαρ
|
δὲ |
μικρὸν
ἐπισχὼν
τοὺς
μὲν
νεανίσκους, |
| 16, 5, 54 |
τὰς
τοιαύτας
ἁμαρτίας
ἀναλαμβάνων.
Μαρτύριον
|
δέ |
μοι
τούτου
τοῦ
πάθους,
ὅτι |
| 16, 10, 59 |
ἐπεπόνθει
μηδενὶ
μὲν
πρὸς
ἐκεῖνον
|
δὲ |
μόνον
ἀδεῶς
πεπεισμένον
ἐξεῖναι
λέγειν. |
| 16, 4, 53 |
Καίσαρι
τοὺς
αὐτοῦ
παῖδας.
Τῶν
|
δὲ |
νεανίσκων
ἤδη
μὲν
καὶ
λέγοντος |
| 16, 10, 59 |
ὑφῃρημένοι
διὰ
τούτων
ἤλεγχον.
Ὁ
|
δὲ |
Νικόλαος
εὐτυχίαν
τινὰ
ταύτην
ὁρῶν |
| 16, 7, 56 |
ἡ
συνείδησις
αὕτη
συζήσειεν,
ἐγὼ
|
δὲ |
νικῴην
ἀεὶ
τοὺς
ἐμοὺς
μήτε |
| 16, 2, 51 |
τὰς
ἐπηρείας
αὐτῶν
δυνησομένους,
τοῖς
|
δὲ |
νῦν
ἐντυγχάνουσιν
καὶ
παρρησία.
τυχόντες |
| 16, 7, 56 |
λόγων
εἰς
ἀλλήλους
ἅμιλλα.
Τέλος
|
δὲ |
ὁ
βασιλεὺς
τόν
τε
ἀδελφὸν |
| 16, 11, 60 |
περὶ
τοὺς
οἰκείους
ἀπιστίας.
Αὖθις
|
δὲ |
ὁ
μὲν
ἐπεδίδου
κατὰ
μικρὸν |
| 16, 9, 58 |
ὀλίγοι
μὲν
τῶν
Ἡρώδου,
Νάκεβος
|
δὲ |
ὁ
τῶν
Ἀράβων
στρατηγὸς
καὶ |
| 16, 8, 57 |
περὶ
ἐκεῖνον
εἶχεν
οὕτως.
(Ἀρχέλαος
|
δὲ |
ὁ
τῶν
Καππαδόκων
βασιλεύς,
ὡς |
| 16, 2, 51 |
τῶν
μεγίστων
πλήθει
λειπόμενον.
Αὐτὸς
|
δὲ |
ὅσον
ἐπὶ
τῷ
καθ'
ἡδονὴν |
| 16, 4, 53 |
πάλιν
εἰς
τὴν
Ἰουδαίαν.
Ἀποδημοῦντος
|
δὲ |
οὐ
μικρὸν
μέρος
ἀπέστη
τῆς |
| 16, 2, 51 |
δὲ
πίστις
ἐνδεής
ἐστιν;
τίς
|
δὲ |
οὐ
νενόηται
τιμή;
ποία
δὲ |
| 16, 11, 60 |
φίλων
καὶ
συγγενῶν
ἐρημία;
Κρίνω
|
δὲ |
οὐδὲ
παρόντας
αὐτοὺς
συγγενεῖς
εἶναι |
| 16, 9, 58 |
ὥστ'
ἐξιδιώσασθαι
τὴν
ἀρχήν.
Προσέσχεν
|
δὲ |
οὐδὲ
τούτοις
ὁ
Καῖσαρ,
ἀλλ' |
| 16, 11, 60 |
χαλεπῶς
μὲν
ἤδη
διακείμενον,
ἔχοντα
|
δὲ |
οὐδεμίαν
ἐλπίδα
σωτηρίας
αὑτῷ
τε |
| 16, 2, 51 |
ἧκεν
εἰς
τὴν
Ἰουδαίαν,
Ἡρώδης
|
δὲ |
οὐδὲν
ἀρεσκείας
ἀπέλιπεν
ἔν
τε |
| 16, 8, 57 |
κοινωνίας
καὶ
μίξεως
ὡμολόγουν,
ἄλλο
|
δὲ |
οὐδὲν
δυσχερὲς
εἰς
τὸν
πατέρα |
| 16, 8, 57 |
συλλαβὼν
ἔδησεν
τὸν
Ἀλέξανδρον.
Αὖθις
|
δὲ |
οὐκ
ἀνίει
χαλεπὸς
ὤν,
τὰ |
| 16, 7, 56 |
κατὰ
Φερώρου
διαβολῶν
ἐποιοῦντο.
Διέλειπεν
|
δὲ |
οὐκ
ἔσθ'
ἥτις
ἡμέρα
οὐδ' |
| 16, 8, 57 |
μετὰ
μικρὸν
ἀπωλείας
ἔχων,
Ἀρχέλαος
|
δὲ |
οὔτε
ὑπερεῖδεν
τὴν
ἔντευξιν
οὔτ' |
| 16, 6, 55 |
τὸν
τῶν
ἀνθρώπων
βίον.
Ἐπάνειμι
|
δὲ |
πάλιν
ἐπὶ
τὰ
συνεχῆ
τῆς |
| 16, 2, 51 |
ἀπάνθρωπον
μὲν
οὐδέν
ἐστιν,
εὐσεβῆ
|
δὲ |
πάντα
καὶ
τῇ
συνήθει
δικαιοσύνῃ |
| 16, 3, 52 |
πάντ'
εἰς
ἐκεῖνον
ἀναφέρων,
οἰόμενος
|
δὲ |
παραιρήσεσθαι
τοῦ
θράσους
τοὺς
ἐκ |
| 16, 8, 57 |
οἷς
ὁ
νεανίσκος
ἠδίκησεν.
Ἀρχέλαος
|
δὲ |
παραλαβὼν
ἐπιεικέστερον
εἴς
τε
τοὺς |
| 16, 4, 53 |
τὸν
ἐπ'
αὐτοῖς
λόγον.
Ἡρώδην
|
δὲ |
παρεκάλει
πᾶσαν
ὑπόνοιαν
ἐκβαλόντα
διαλλάττεσθαι |
| 16, 2, 51 |
κἀκ
τῆς
χώρας
ὄχλος.
Ὁ
|
δὲ |
παρελθὼν
ἀπολογισμόν
τε
τῆς
ὅλης |
| 16, 7, 56 |
δὲ
ὡς
μόνον
ἤκουσεν,
ἐτύγχανεν
|
δὲ |
παροῦσα,
πιθανῶς
ἀνεβόησεν,
ὡς
οὐδὲν |
| 16, 6, 55 |
ἐγγιγνομένης
τῆς
διαφορᾶς.
Τὸ
δίκαιον
|
δὲ |
πᾶσιν
ἀνθρώποις
ὁμοίως
ἐπιτηδεύοντες
λυσιτελέστατον |
| 16, 8, 57 |
αὐτὸς
δὲ
συλλήψεσθαι
παρών.
Ταῦτα
|
δὲ |
πεισθέντος
αὐτοῦ
συναμφότερον
ἦν
διαπεπραγμένον, |
| 16, 9, 58 |
στρατιᾷ
πορθήσαντος
αὐτὴν
Ἡρώδου.
Δακρύων
|
δὲ |
πεντακοσίους
μὲν
ἐπὶ
δισχιλίοις
Ἀράβων |
| 16, 8, 57 |
παιδὸς
ἐπὶ
πολλοῖς
χρήμασιν.
Ἀνακρίναντι
|
δὲ |
περὶ
μὲν
τῆς
γεγενημένης
πρὸς |
| 16, 9, 58 |
ἐπεπραγμάτευτο
γνώριμος
εἶναι
Καίσαρι,
τότε
|
δὲ |
περὶ
τὴν
αὐλὴν
ἀναστρεφόμενος
ὡς |
| 16, 9, 58 |
μηδὲν
τῶν
δώρων
λαβών.
Τὰ
|
δὲ |
περὶ
τὴν
Ἰουδαίαν
καὶ
Ἀραβίαν |
| 16, 2, 51 |
καθὸ
δεηθεῖεν
ἕκαστοι
παρίστατο.
(Τότε
|
δὲ |
περὶ
τὴν
Ἰωνίαν
αὐτῶν
γενομένων |
| 16, 10, 59 |
τοῦ
σοῦ,
Καῖσαρ,
ὀνόματος;
Τὰ
|
δὲ |
περὶ
τοὺς
αἰχμαλώτους
ἑξῆς
ἤδη |
| 16, 1, 50 |
καταβάλλειν
τὸν
κλέπτην,
οὐκ
ἔχοντα
|
δὲ |
πιπράσκεσθαι
μέν,
ἀλλ'
οὔτι
γε |
| 16, 11, 60 |
τε
καὶ
τὸν
πατέρα.
Δόντος
|
δὲ |
πίστιν
ἐπὶ
τούτοις
ἔλεγεν
ὡς |
| 16, 2, 51 |
τὸν
ὑμέτερον
οἶκον
παραλέλειπται;
ποία
|
δὲ |
πίστις
ἐνδεής
ἐστιν;
τίς
δὲ |
| 16, 3, 52 |
βασιλέα
πιστευθησομένοις
αὐτὸ
ποιεῖν.
Ἤδη
|
δὲ |
πλείους
ἐγεγόνεισαν
οἱ
κἀκεῖνον
ἐφ' |
| 16, 8, 57 |
προσδοκίαν
ὧν
Ἡρώδης
ᾤετο,
τὸ
|
δὲ |
πλέον
ὑπὲρ
αὐτοῦ
τὴν
ὀργὴν |
| 16, 4, 53 |
χειρωσάμενοι
πάλιν
ὑπακούειν
ἠνάγκασαν.
Ἡρώδης
|
δὲ |
πλέων
σὺν
τοῖς
παισὶν
ὡς |
| 16, 7, 56 |
περιβάλλειν
αὐτοὺς
ταῖς
αἰτίαις,
αὐτὸς
|
δὲ |
πολλάκις
ἀπολογουμένου
τόπον
λαμβάνων,
ἵν' |
| 16, 6, 55 |
εἰς
τὸν
θεὸν
τιμῶν.
Ποιοῦμαι
|
δὲ |
πολλάκις
αὐτῶν
τὴν
μνήμην
ἐπιδιαλλάττων |
| 16, 3, 52 |
μὲν
τὴν
ἐκείνου
μητέρα,
Καίσαρι
|
δὲ |
πολλάκις
γράφων
ὑπὲρ
αὐτοῦ
καὶ |
| 16, 7, 56 |
Φερώρα
ῥηθέντα
μετὰ
δακρύων.
Ἡρώδης
|
δὲ |
πολὺ
μᾶλλον
ἐκπαθὴς
γενόμενος
καὶ |
| 16, 5, 54 |
μουσικῆς
καὶ
γυμνικῶν
ἀθλημάτων,
παρεσκευάκει
|
δὲ |
πολὺ
πλῆθος
μονομάχων
καὶ
θηρίων |
| 16, 2, 51 |
Ἱεροσόλυμα
συνήγαγεν
ἐκκλησίαν
πάνδημον.
ἦν
|
δὲ |
πολὺς
κἀκ
τῆς
χώρας
ὄχλος. |
| 16, 10, 59 |
πλέον
καὶ
κοινωνοῦσα
τέκνων;
ἡ
|
δὲ |
πρὸς
ταῦτα
μὲν
ἀνεβόησεν,
ὡς |
| 16, 2, 51 |
εἰπὼν
διέλυε
τὸν
σύλλογον.
Ἡρώδης
|
δὲ |
προσεστὼς
κατησπάζετο
καὶ
τῆς
εἰς |
| 16, 8, 57 |
αἰτίας
μὲν
οὐκ
εὐπρεποῦς,
χωρῆσαν
|
δὲ |
πρόσω
κατὰ
δυσχέρειαν.
Ἦσαν
εὐνοῦχοι |
| 16, 2, 51 |
Καὶ
τότε
μὲν
ἀνεχώρησεν.
Ἀπὸ
|
δὲ |
Σάμου
πλεῖν
ὁ
βασιλεὺς
ἐπ' |
| 16, 7, 56 |
δοκεῖς
κατὰ
τοῦ
γεγεννηκότος;
τί
|
δέ |
σοι
βούλεται
τὸ
μισοῦντά
τε |
| 16, 11, 60 |
τὴν
τολμηρὰν
ταύτην
παρρησίαν,
ἀναγκαίαν
|
δὲ |
σοὶ
καὶ
συμφέρουσαν,
εἰ
λάβοις |
| 16, 7, 56 |
τῆς
τετραρχίας
ὄντα
διάδοχον.
Οὕτω
|
δὲ |
συγγνώμην
ᾐτεῖτο
καὶ
μὴ
πείσας |
| 16, 9, 58 |
πολυπραγμονοῦντες
εὕρισκον
οὐ
ψευδόμενον.
(Ἄγγελοι
|
δὲ |
Συλλαίῳ
καταταχήσαντες
εἰς
Ῥώμην
τὰ |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
θυμοῦ
τὸ
περιττόν,
αὐτὸς
|
δὲ |
συλλήψεσθαι
παρών.
Ταῦτα
δὲ
πεισθέντος |
| 16, 7, 56 |
ἠξίου
λαμβάνειν,
Κύπρος
ἐκαλεῖτο.
Φερώρᾳ
|
δὲ |
συμβουλεύει
Πτολεμαῖος
ἤδη
ποτὲ
παυσαμένῳ |
| 16, 10, 59 |
πρὸς
ἄνδρα
φίλον
ἀγνωμονῆσαι.
Τὸ
|
δὲ |
σύμπαν
ὁ
μὲν
Σύλλαιος
ἀνεπέμπετο |
| 16, 4, 53 |
ἕκαστον
τοὺς
μὲν
συνδακρύοντας,
ἅπαντας
|
δὲ |
συναλγοῦντας,
ἅτερος
αὐτῶν
Ἀλέξανδρος
ἐπικαλεσάμενος |
| 16, 9, 58 |
Συρίας
ἐπιστατούντων
ἐγίνοντο
λόγοι.
Τέλος
|
δὲ |
συνέθεντο
δι'
ἐκείνων
ἐντὸς
ἡμερῶν |
| 16, 4, 53 |
ἀληθινῷ
τῷ
πάθει
συνεχόμενον.
(Ἐπεὶ
|
δὲ |
συνεῖδον
εὐμένειάν
τινα
καὶ
παρ' |
| 16, 11, 60 |
τοῦ
πατρὸς
στραγγάλῃ
κτείνονται.
Τὰ
|
δὲ |
σώματα
νύκτωρ
εἰς
Ἀλεξάνδρειον
ἀπέθεντο |
| 16, 8, 57 |
τάλαντα
τοῦ
βασιλέως.
~(Οὐκ
ἀνεῖτο
|
δὲ |
τὰ
κατὰ
τὴν
οἰκίαν
ἀεὶ |
| 16, 10, 59 |
τὴν
Ἀραβίαν
Ἡρώδῃ
διδόναι,
διεκώλυσεν
|
δὲ |
τὰ
παρ'
ἐκείνου
πεμφθέντα
γράμματα. |
| 16, 10, 59 |
ὁ
Δαμασκηνὸς
ἀπῄει
Νικόλαος.
~(Ἐξετετάρακτο
|
δὲ |
τὰ
περὶ
τὴν
οἰκίαν
καὶ |
| 16, 1, 50 |
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ
διατρίβοντας.
Καῖσαρ
|
δὲ |
τά
τε
ἄλλα
φιλοφρόνως
αὐτὸν |
| 16, 11, 60 |
τῶν
ἀνθρώπων
ἀνῃρημένον
εἴη,
κρατοίη
|
δὲ |
τὰ
ψεύσματα
καὶ
ἡ
κακοήθεια |
| 16, 5, 54 |
ἀπὸ
τῶν
θεαμάτων
ψυχαγωγίας,
ἐν
|
δὲ |
ταῖς
νυξὶ
τὰς
εὐφροσύνας
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἀλγεινῶς,
ἐπειρᾶτο
δὲ
διορθοῦν,
ἐκακοῦτο
|
δὲ |
ταῖς
ὑποψίαις
καὶ
χείρων
ἀεὶ |
| 16, 4, 53 |
ὑποκρινόμενος
ἐφήδεσθαι
ταῖς
διαλλαγαῖς.
Ἐν
|
δὲ |
ταῖς
ὑστέραις
ἡμέραις
Ἡρώδης
μὲν |
| 16, 11, 60 |
πλεῖον
ἢ
γνώμῃ
κεχρῆσθαι,
εἰ
|
δὲ |
τἀναντία
ἀπολύειν,
μὴ
ἀνεπανόρθωτον
εἴη |
| 16, 8, 57 |
σπεύδοντα
πλείονος
ὀργῆς
ἀναπλησθήσεσθαι.
Μετῄει
|
δὲ |
τάξιν
ἑτέραν
τὴν
ἐπανόρθωσιν
τῶν |
| 16, 10, 59 |
δίδωσιν
πεντήκοντα
τάλαντα
δωρεάν.
Ὁ
|
δὲ |
ταῦτα
λαβὼν
καὶ
πρὸς
Ἀρχέλαον |
| 16, 9, 58 |
χαλεπώτεροι
τὰς
ἀδικίας
ὄντες.
~(Ἡρώδης
|
δὲ |
ταῦτα
πάντα
φέρων
ἠνείχετο
μεταβεβληκυίας |
| 16, 11, 60 |
ἢ
τοιούτων
ἀκούειν
λόγων.
Τὸ
|
δὲ |
τελευταῖον
εἰπών,
ὅτι
καὶ
τῇ |
| 16, 1, 50 |
~(Ἐν
|
δὲ |
τῇ
διοικήσει
τῶν
ὅλων
πραγμάτων |
| 16, 7, 56 |
θυγατρὸς
τὴν
μὲν
ὑπερηφανῆσαι,
πρὸς
|
δὲ |
τῇ
δούλῃ
τὸν
νοῦν
εἶχεν. |
| 16, 9, 58 |
ἐξέλιπον
μὲν
τὴν
χώραν,
εἰς
|
δὲ |
τὴν
Ἀραβίαν
ἀφορμήσαντες
Συλλαίου
δεξαμένου |
| 16, 4, 53 |
μὲν
ἐκ
τῆς
ἀδελφῆς,
Ἀλεξάνδρῳ
|
δὲ |
τὴν
Ἀρχελάου
τοῦ
βασιλέως
θυγατέρα |
| 16, 1, 50 |
τὴν
Σαλώμης
θυγατέρα
Βερενίκην,
Ἀλεξάνδρῳ
|
δὲ |
τὴν
Ἀρχελάου
τοῦ
Καππαδόκων
βασιλέως |
| 16, 5, 54 |
τὰς
προσόδους
λυσιτελὲς
ἦν.
Ἀντεφιλονείκει
|
δὲ |
τὴν
δύσνοιαν
αὐτὴν
εὐπορίας
ἀφορμὴν |
| 16, 4, 53 |
μόνον
ἰάσασθαι
τὰ
συμβεβηκότα,
παροξῦναι
|
δὲ |
τὴν
εὔνοιαν,
ἐν
ᾧ
τὸ |
| 16, 4, 53 |
κατὰ
τῶν
ἐξ
αὐτοῦ.
Δύνασθαι
|
δὲ |
τὴν
μετάνοιαν
ἀμφοτέροις
οὐ
μόνον |
| 16, 7, 56 |
τὰ
κατ'
ἐκείνους
ἐμάνθανεν,
δύσνουν
|
δὲ |
τὴν
παῖδα
τῷ
νεανίσκῳ
πεποιήκει. |
| 16, 5, 54 |
Αἰγύπτου
τὴν
βασιλείαν
ἔχειν.
(Μετὰ
|
δὲ |
τὴν
πανήγυριν
ταύτην
καὶ
τὰς |
| 16, 8, 57 |
εἰς
τὸ
βασίλειον
εἰσιέναι.
Ταύτην
|
δὲ |
τὴν
παραγγελίαν
ἐποιεῖτο
καθ'
ὧν |
| 16, 8, 57 |
μὲν
ἄρνησιν
οὐκ
ἐτράπετο,
μετῄει
|
δὲ |
τὴν
προπέτειαν
τοῦ
πατρὸς
ἁμαρτίᾳ |
| 16, 10, 59 |
ἐκεῖνον
ὁμολογῆσαι
τοῖς
νεανίσκοις.
~(Εἰς
|
δὲ |
τὴν
Ῥώμην
ἀποκομισθέντες
ἔσχον
καιρὸν |
| 16, 9, 58 |
μὲν
γὰρ
Ὀβόδας
ἐτεθνήκει,
παραλαμβάνει
|
δὲ |
τὴν
τῶν
Ἀράβων
ἀρχὴν
Αἰνείας |
| 16, 11, 60 |
τὸν
ἔλεον
ὀδυνηρῶς
μὲν
ἀναύδως
|
δὲ |
τὴν
ὑπερβολὴν
τοῦ
πάθους
ἔφερον. |
| 16, 10, 59 |
οὐκ
ἄσημος
τῶν
ἐκεῖ
κακὸς
|
δὲ |
τὴν
ψυχὴν
ἄνθρωπος
καὶ
περὶ |
| 16, 7, 56 |
ἔρωτα
δουλευούσης
αὐτῷ
γυναικός,
ἥττητο
|
δὲ |
τῆς
ἀνθρώπου
μεμηνότως
ἐπὶ
τοσοῦτον |
| 16, 4, 53 |
παρεστήσατο
μὲν
τοὺς
παῖδας,
ᾐτιᾶτο
|
δὲ |
τῆς
ἀπονοίας
καὶ
τῆς
ἐπιχειρήσεως, |
| 16, 8, 57 |
εἰπόντας
ὧν
ἐκεῖνος
ᾤετο.
Πολλῆς
|
δὲ |
τῆς
εἰς
τὸ
τοιοῦτον
ἑτοιμότητος |
| 16, 2, 51 |
ἀνύσαντος
τοῦ
βασιλέως,
οὐκ
ἀπολειφθέντος
|
δὲ |
τῆς
ἐκείνου
χρείας,
ἣν
μετὰ |
| 16, 7, 56 |
θεραπείαν
τοῦ
σώματος
ἐγένετο.
Τοιαύτης
|
δὲ |
τῆς
μάχης
ἐμπεσούσης
κακῶς
ἤκουσεν |
| 16, 2, 51 |
δεξιούμενος
ἀνελάμβανεν
βασιλικαῖς
δωρεαῖς,
αὐτῆς
|
δὲ |
τῆς
πόλεως
ἰδὼν
πεπτωκυῖαν
στοάν, |
| 16, 5, 54 |
αὐτῷ
τῆς
ὅλης
κατασκευῆς,
ἐκπεσούσης
|
δὲ |
τῆς
προθεσμίας
εἰς
ὄγδοον
καὶ |
| 16, 9, 58 |
λῃστὰς
παρ'
αὐτοῖς
ἔχειν.
(Διελθούσης
|
δὲ |
τῆς
προθεσμίας
Σύλλαιος
οὐδὲν
τῶν |
| 16, 10, 59 |
μὲν
τῶν
σῶν
ἡγεμόνων,
δεδωκυίας
|
δὲ |
τῆς
συνθήκης,
ἠσεβημένου
δὲ
μετὰ |
| 16, 3, 52 |
τῆς
δι'
αὐτὴν
ἀνῃρημένης,
ἐχόντων
|
δέ |
τι
καὶ
τῶν
νεανίσκων
θρασὺ |
| 16, 2, 51 |
τὸν
Ἀγρίππαν
αὐτῶν
δικαιολογουμένων,
Νικόλαον
|
δέ |
τινα
τῶν
αὐτοῦ
φίλων
ἔδωκεν |
| 16, 9, 58 |
βασιλέως
ἀπόντος
ἐχειρώσαντο.
Περὶ
τετταράκοντα
|
δέ |
τινες
ἀρχιλῃσταὶ
κατὰ
δέος
τῶν |
| 16, 4, 53 |
κακῶν
καὶ
ψευδὴς
αἰτία.
Παρούσης
|
δέ |
τινος
ὀρρωδίας
σὺ
μὲν
ἐν |
| 16, 2, 51 |
αὐτῶν
ἀβεβαίους
ἀξιοῦσιν
γενέσθαι.
Εἰ
|
δέ |
τις
αὐτοὺς
ἔροιτο
δύο
τούτων |
| 16, 4, 53 |
πρὸς
τοιαύτην
ἀσέβειαν
ἀρκετόν.
Εἰπάτω
|
δέ |
τις,
ἡμῖν
εἰ
τετόλμηται
τοιοῦτον, |
| 16, 6, 55 |
τῆς
Ἀσίας
ἐν
Ἀγκύρῃ.
Ἐὰν
|
δέ |
τις
παραβῇ
τι
τῶν
προειρημένων, |
| 16, 6, 55 |
παρασκευῇ
ἀπὸ
ὥρας
ἐνάτης.
Ἐὰν
|
δέ |
τις
φωραθῇ
κλέπτων
τὰς
ἱερὰς |
| 16, 10, 59 |
τῶν
ἐν
Ῥώμῃ
γυναικῶν.
Προσετίθει
|
δὲ |
τὸ
μέγιστον,
ὡς
ἐξαπατήσειεν
Καίσαρα |
| 16, 10, 59 |
ἐπ'
αὐτοῖς
χαλεπώτερον
φέρειν.
Πρὸς
|
δὲ |
τὸ
παράδοξον
Καίσαρος
ἐνδόντος
αὑτὸν |
| 16, 8, 57 |
δεσμά,
τῶν
δὲ
θανάτους,
τῶν
|
δὲ |
τὸ
ταῦτα
μέλλειν
ἐπ'
αὐτοῖς |
| 16, 9, 58 |
ἐξ
ἐφόδου
πάντας
αὐτούς,
κατασκάπτει
|
δὲ |
τὸ
χωρίον
Ῥάεπτα
καλούμενον.
Τῶν |
| 16, 10, 59 |
αὐτῶν
ἀντιχαρίζεσθαι
τὰς
διαβολάς.
Τέλος
|
δὲ |
τοιοῦτος
ἑκάστῳ
κατὰ
τὰς
συντυχίας |
| 16, 5, 54 |
πλεῖστα
τῶν
δημοσίων
συγκατεσκεύασεν.
Ἀντιοχεῦσι
|
δὲ |
τοῖς
ἐν
Συρίᾳ
μεγίστην
πόλιν |
| 16, 5, 54 |
πολλὰ
τάλαντα
πρὸς
ναυπηγίαν.
Νικοπολίταις
|
δὲ |
τοῖς
ἐπ'
Ἀκτίῳ
κτισθεῖσιν
ὑπὸ |
| 16, 10, 59 |
ἀφανῶς
μὲν
ἐκθεραπεύων
ἅπαντας
ἀεὶ
|
δὲ |
τοῖς
λαλουμένοις
ἢ
γινομένοις
προσέχων, |
| 16, 2, 51 |
αὐτὸν
ἐπὶ
τελείαις
εὐχαῖς,
ὡς
|
δὲ |
τὸν
δῆμον
εἱστίασας
καὶ
τὰ |
| 16, 2, 51 |
θεῷ
μὲν
ἑκατόμβην
κατέθυσεν,
ἑστιᾷ
|
δὲ |
τὸν
δῆμον
οὐδενὸς
τῶν
μεγίστων |
| 16, 9, 58 |
τῆς
προθεσμίας
ἀπολαβεῖν
ἠξίου.
Σύλλαιος
|
δὲ |
τὸν
μὲν
Ὀβάδαν
παρεωσμένος
αὐτὸς |
| 16, 9, 58 |
διηρπάσθαι
τὸν
ἐν
Ῥαέπτοις,
καταπεφρονῆσθαι
|
δὲ |
τὸν
Ὀβόδαν
ὑπὸ
ἀσθενείας
οὐκ |
| 16, 7, 56 |
ἰδιάζοντες
ἐκεῖνοι
τῆς
Μαριάμμης,
ἐστυγήκασι
|
δὲ |
τὸν
πατέρα,
συνεχὲς
δὲ
διαπειλοῦσιν, |
| 16, 7, 56 |
αὐτοὺς
γενόμενος
οἵων
τυγχάνοι,
μεταπέμπεται
|
δὲ |
τὸν
Φερώραν
καὶ
προσονειδίσας
κάκιστε |
| 16, 10, 59 |
ὄντος
αὐτοῖς
τοῦ
βίου.
(Κατὰ
|
δὲ |
τὸν
χρόνον
ἥκοντος
ἐκ
Καππαδοκίας |
| 16, 5, 54 |
πολλὰ
καὶ
νεωτέρων
ἐφιέμενοι
~(Περὶ
|
δὲ |
τὸν
χρόνον
τοῦτον
συντέλειαν
ἔλαβεν |
| 16, 8, 57 |
μὲν
ἂν
καὶ
χεῖρον,
ὑπὸ
|
δὲ |
τοῦ
μὴ
κατ'
ἀνδρῶν
οὐκ |
| 16, 10, 59 |
εἰπεῖν
ἢ
πράττειν
δυναμένων.
Ὀψὲ
|
δὲ |
τοῦ
Πτολεμαίου,
τούτῳ
γὰρ
ἄγειν |
| 16, 5, 54 |
οἰκείους
καὶ
συμβούλους
ἁμαρτίας,
περὶ
|
δὲ |
τοὺς
ἔξω
καὶ
μὴ
προσήκοντας |
| 16, 10, 59 |
οὐκ
ᾠήθη
καλῶς
ἔχειν,
δεξάμενος
|
δὲ |
τοὺς
παρὰ
Ἀρέτα
καὶ
τοῦτο |
| 16, 7, 56 |
τῇ
πόλει
φανερὸς
εἶναι,
παρειληφὼς
|
δὲ |
τοὺς
πιστοτάτους
τῶν
φίλων.
ἀποθέσιμα |
| 16, 9, 58 |
ἀπολογησομένην
ὁ
Καῖσαρ
ἠνέσχετο,
πάλιν
|
δὲ |
τοὺς
συνελθόντας
ἀπράκτους
ἀνέπεμψεν.
Ἦν |
| 16, 8, 57 |
ὀνήσαντας
αὐτοῦ
τὸν
οἶκον,
συμπαιδεύσαντας
|
δὲ |
τοὺς
υἱοὺς
καὶ
τί
γὰρ |
| 16, 9, 58 |
τὴν
στρατιὰν
Ἡρώδης
ἐξαγάγοι.
Τῶν
|
δὲ |
τοῦτο
μὲν
αὐτὸ
λέγειν
ἀνάγκην |
| 16, 9, 58 |
ἄλλοι
πρὸς
φυγὴν
ἐτράποντο.
Τισάμενος
|
δὲ |
τούτους
τρισχιλίους
Ἰδουμαίων
ἐπὶ
τῇ |
| 16, 1, 50 |
τῆς
ἐπ'
αὐτῷ
δυσνοίας.
(Ἐν
|
δὲ |
τούτῳ
τῷ
καιρῷ
καὶ
τὸν |
| 16, 8, 57 |
δύνασθαι
κωλύειν
ἁμαρτάνοντας
παραιρούμενος
~(Ἦν
|
δὲ |
τούτων
ἁπάντων
αἴτιος
Ἀντίπατρος,
ὃς |
| 16, 3, 52 |
Σαλώμην
καὶ
τὸν
Φερώραν,
κακοήθειαι
|
δὲ |
τούτων
εἰς
τὰ
μειράκια
καὶ |
| 16, 3, 52 |
ἴσον
ἦν
ἐξ
ἀλλήλων,
ὁ
|
δὲ |
τρόπος
τοῦ
μισεῖν
οὐχ
ὅμοιος. |
| 16, 7, 56 |
μὲν
ἐπιδραττομένης
τῶν
τριχῶν,
πολλάκις
|
δὲ |
τυπτούσης
τὰ
στέρνα,
ἡ
μὲν |
| 16, 2, 51 |
τὸν
ἄνδρα
σὺν
εὐφημίαις.
Ἀγρίππας
|
δὲ |
τῷ
θεῷ
μὲν
ἑκατόμβην
κατέθυσεν, |
| 16, 9, 58 |
τὴν
ὀργὴν
τοῦ
Καίσαρος.
Ἐπιτίθενται
|
δὲ |
τῷ
καιρῷ
καὶ
οἱ
τὴν |
| 16, 4, 53 |
τοῖς
φίλοις
διάσημος
ἦν.
Ἤχθετο
|
δὲ |
τῷ
μὴ
παρεῖναι
μηδὲ
ἔχειν |
| 16, 9, 58 |
δὲ
Καίσαρι
δώσειν
ὑπισχνούμενος.
Ὁ
|
δὲ |
τῷ
μὴ
τὸν
Ἀρέταν
ἐπιστείλαντα |
| 16, 7, 56 |
ἀεὶ
προγινώσκουσα
τοὺς
κινδύνους.
Ἐν
|
δὲ |
τῷ
παρόντι
καὶ
μᾶλλον
ἐπιβουλεύεσθαι. |
| 16, 6, 55 |
βασιλέων
ἰσονομίαν
αὐτοῖς
παρεσχημένων,
ἐν
|
δὲ |
τῷ
τότε
δι'
ἐπηρείας
ἐχόντων |
| 16, 11, 60 |
τῶν
τέκνων
παρεῖχεν
αὐτόν,
ἐν
|
δὲ |
τῷ
τότε
μεταβολῆς
ἀμείνονος
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἐννοίας
εἶχεν
τὴν
ἐπιχείρησιν,
ἐν
|
δὲ |
τῷ
τότε
νυκτὸς
ἀνοίξας
τὸν |
| 16, 4, 53 |
Μαριάμμης
Ἀλέξανδρον
καὶ
Ἀριστόβουλον.
Ἐν
|
δὲ |
τῷ
τότε
πάντας
ἀποβλέπειν
εἰς |
| 16, 9, 58 |
δὲ
ἄλλων
οὐδὲν
ἐλύπησεν.
Ἐκβοηθησάντων
|
δὲ |
τῶν
Ἀράβων
ἡγουμένου
Νακέβου
μάχη |
| 16, 4, 53 |
θάλαττα
μετὰ
τοιοῦτον
ἔργον;
ἡ
|
δὲ |
τῶν
ἀρχομένων
εὐσέβεια
καὶ
θρησκεία |
| 16, 2, 51 |
τὰ
μὲν
ὄντα
φυλάξαντες,
μείζω
|
δὲ |
τῶν
ἐλπισθέντων
προσθέντες
εὐεργετεῖτε
τῷ |
| 16, 10, 59 |
ἀδικήμασιν
ἀπεστερήθη
τῆς
πατρίδος.
(Ὁ
|
δὲ |
τῶν
Ἰουδαίων
βασιλεὺς
οὐχ
ὥσπερ |
| 16, 3, 52 |
αὐτῷ
τὸ
δαιμόνιον
προσετίθει,
μέγιστα
|
δὲ |
τῶν
οἴκοι
καὶ
μηδὲ
προσδοκώμενα |
| 16, 7, 56 |
τῷ
βασιλεῖ
περιττότερον
ἐγκωμιάζων,
ὑπὲρ
|
δὲ |
τῶν
παρανομηθέντων
ἐσπουδασμένως
ἀπολογούμενος.
Ἐκείνῳ |
| 16, 11, 60 |
ἔλεον
μὲν
τῶν
ἀτυχούντων,
μῖσος
|
δὲ |
τῶν
ταῦτα
διαπραττομένων
ἐσχήκασιν;
ἤκουεν |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
τὴν
ἀποπεμφθεῖσαν
ἔσται.
Διελθουσῶν
|
δὲ |
τῶν
τριάκοντα
ἡμερῶν
τοσοῦτον
ἦν |
| 16, 8, 57 |
φανεροῦ
τὴν
ἔρευναν
ἐποιεῖτο,
κατασκόπους
|
δὲ |
τῶν
ὑπονοουμένων
διέπεμψεν.
ὑποψία
τε |
| 16, 8, 57 |
περὶ
τὴν
αὐλὴν
ταραχή.
Πολλοῖς
|
δὲ |
τῶν
φίλων
ἤδη
καὶ
τοῦτ' |
| 16, 8, 57 |
μὲν
γὰρ
τῶν
ἡγεμόνων,
πολλοὶ
|
δὲ |
τῶν
φίλων
συνεστᾶσιν
οὐχὶ
πονηροὶ |
| 16, 9, 58 |
πεποιηκὼς
εἰς
Ῥώμην
ἀνέρχεται.
Ῥύσια
|
δὲ |
τῶν
χρημάτων
καὶ
τῶν
παρ' |
| 16, 11, 60 |
τὸ
μηδὲ
ἐκείνων
φεισάμενον.
Διέξιμεν
|
δὲ |
ὑπὲρ
αὐτῶν
ἑξῆς
ἀφηγούμενοι.
|
| 16, 10, 59 |
σοῦ
τοῦτ'
αὐτὸν
ποιεῖν,
νικᾶσθαι
|
δὲ |
ὑπὸ
σοῦ
τιμώμενος
τῷ
μεγέθει |
| 16, 7, 56 |
ὥρμητο
μὲν
ἐκείνῳ
συνοικίσαι,
μεταπείθεται
|
δὲ |
ὑπὸ
τοῦ
Φερώρα
τόν
τε |
| 16, 7, 56 |
Φερώρας
ἔξω
ταραχῆς
ἦν,
ἰδίαν
|
δὲ |
ὑπόθεσιν
ὑποψίας
καὶ
μίσους
εἶχεν. |
| 16, 10, 59 |
συνειδείη
μὲν
οὐδὲν
ἄτοπον,
εἰ
|
δὲ |
φέροι
πρὸς
τὴν
σωτηρίαν
τὴν |
| 16, 7, 56 |
τοῖς
γινομένοις
ὑπόκρισιν
ἀπεσήμαινεν.
Ὁ
|
δὲ |
Φερώρας
εἰς
μέσον
ἀπείληπτο
μηδὲν |
| 16, 10, 59 |
Φερώρα
τὸ
πλῆθος
ἀναστείλας,
ἦν
|
δὲ |
φυλακὴ
καὶ
τήρησις
αὐτῶν
καὶ |
| 16, 2, 51 |
μέν
γε
αὐτὸν
διήλλαξεν,
διέλυσεν
|
δὲ |
Χίοις
τὰ
πρὸς
τοὺς
Καίσαρος |
| 16, 2, 51 |
δὲ
οὐ
νενόηται
τιμή;
ποία
|
δὲ |
χρεία
μὴ
εἰς
πρῶτον
ὁρᾷ; |
| 16, 7, 56 |
δικαίου
παιδὶ
Φασαήλου
δίδωσιν,
αὐτὸς
|
δὲ |
χρόνου
διελθόντος
οἰόμενος
ἤδη
παρηκμακέναι |
| 16, 7, 56 |
καθάπερ
Ὑρκανὸς
οὐχ
εὗρεν,
κόσμον
|
δὲ |
χρυσοῦν
καὶ
κειμηλίων
πολύν,
ὃν |
| 16, 7, 56 |
ἐκείνης
εἶναι
τοὺς
λόγους.
Ἡ
|
δὲ |
ὡς
μόνον
ἤκουσεν,
ἐτύγχανεν
δὲ |
| 16, 4, 53 |
μὲν
ἐξουσίας
ὡς
βασιλεῖ,
παρούσης
|
δὲ |
ὡς
πατρὶ
τοὺς
ἀδικοῦντας
ἐπεξιέναι, |
| 16, 2, 51 |
τοῦ
μὴ
ταῦτα
ποιεῖν,
πρόφασις
|
δέ, |
ὡς
τὴν
χώραν
αὐτῶν
νεμόμενοι |
| 16, 11, 60 |
ἐπίνοια
δυσσεβείας
οὐκ
ἐγέγραπτο,
μόνον
|
δὲ |
ὡς
φυγεῖν
βουλεύοιντο
καὶ
λοιδορίαι |
| 16, 10, 59 |
Συλλαίῳ
κατ'
ἐλπίδα
γάμων
ἅπαντα
|
τἀνθάδε |
προμηνύειν;
τούτους
ἐκείνη
ταχὺ
μάλα |
| 16, 4, 53 |
αὐτοὺς
παρασχεῖν
τῷ
πατρί,
ὡς
|
μηδὲ |
γενέσθαι
τὸν
ἐπ'
αὐτοῖς
λόγον. |
| 16, 10, 59 |
μὴ
στρατιὰν
ἤγαγεν
εἰς
Ἀραβίαν
|
μηδὲ |
δισχιλίους
πεντακοσίους
ἀποκτείνειεν
τῶν
ἐκεῖ |
| 16, 11, 60 |
δ'
ὠμὸν
ὅμοιον
ἦν
τὸ
|
μηδὲ |
ἐκείνων
φεισάμενον.
Διέξιμεν
δὲ
ὑπὲρ |
| 16, 4, 53 |
τοσῆσδε
οὔσης
ἐπιτυγχάνειν.
Ὅτι
δὲ
|
μηδὲ |
εὐσεβὲς
αὐτοῖς
ὑπὲρ
τούτου
πολυπραγμονεῖν, |
| 16, 4, 53 |
Ἤχθετο
δὲ
τῷ
μὴ
παρεῖναι
|
μηδὲ |
ἔχειν
ἐξ
εὐκαίρου
διαβάλλειν
ἀεὶ |
| 16, 2, 51 |
μὴ
κακῶς
πάσχειν
μηδ'
ἐπηρεάζεσθαι
|
μηδὲ |
κωλύεσθαι
τοῖς
ἔθεσι
χρῆσθαι
τοῖς |
| 16, 1, 50 |
τὸν
τῆς
μητρὸς
θάνατον,
ὡς
|
μηδὲ |
ὅσιον
εἶναι
δοκεῖν
ἐπὶ
ταὐτὸν |
| 16, 3, 52 |
μέγιστα
δὲ
τῶν
οἴκοι
καὶ
|
μηδὲ |
προσδοκώμενα
δυστυχεῖν
αὐτῷ
συνέβαινεν,
ἑκατέρου |
| 16, 10, 59 |
μῖσος
ἤδη
τοῦ
πατρός,
ὡς
|
μηδὲ |
συμποσίοις
ἢ
συλλόγοις
ἀνέχεσθαι
λέγων. |
| 16, 11, 60 |
νέφος
ἐπάγοι
τοῖς
πράγμασιν,
ὡς
|
μηδὲ |
τὰ
μέγιστα
τῶν
ἀνθρωπίνων
παθῶν |
| 16, 3, 52 |
οἰκείους
συμφορῶν
διαφυγεῖν
ἐν
τῷ
|
μηδὲ |
τὰ
τῆς
βασιλείας
θαυμαζόμενα
κεκτῆσθαι. |
| 16, 10, 59 |
τῶν
ἰδίων
ἀπαίτησιν
χρημάτων.
Καὶ
|
μηδὲ |
ταύτην
ταχὺ
μηδ'
ὡς
ἐπέτρεπον |
| 16, 2, 51 |
ἀριθμὸν
εἶναι;
Καλὸν
δ'
ἴσως
|
μηδὲ |
τὴν
τοῦ
πατρὸς
Ἀντιπάτρου
παραλιπεῖν |
| 16, 7, 56 |
ἀπειλεῖν,
ὡς
τρύχεσιν
ἠμφιεσμέναι
καθειργοῦνται
|
μηδὲ |
τὸν
ἥλιον
βλέπουσαι.
Ταῦτ'
εὐθὺς |
| 16, 8, 57 |
συναλγῶν
ἀνδρὶ
φίλῳ
τῆς
ἐπὶ
|
τοσόνδε |
ταραχῆς,
ἧκεν
οὐκ
ἐν
παρέργῳ |
| 16, 4, 53 |
ἐπιμέλειαν,
ἅτε
καὶ
τῆς
ἀμοιβῆς
|
τοσῆσδε |
οὔσης
ἐπιτυγχάνειν.
Ὅτι
δὲ
μηδὲ |
| 16, 5, 54 |
τὰς
ἁμαρτίας
οὐ
ῥᾴδιον
ἐνόμιζεν.
|
Οὐδὲ |
γὰρ
εἰς
τὰς
προσόδους
λυσιτελὲς |
| 16, 2, 51 |
εἶναι
χάριτας;
Οὐδεὶς
οὐδὲ
μαινόμενος.
|
Οὐδὲ |
γὰρ
εἰσὶν
οἱ
μὴ
μετέχοντες |
| 16, 9, 58 |
τὸ
μεῖζον
ἀφῄρητο
τοῦ
φρονήματος.
|
Οὐδὲ |
γὰρ
πέμψαντος
αὐτοῦ
πρεσβείαν
ἀπολογησομένην |
| 16, 1, 50 |
εἶχεν
εἰς
τοὺς
παῖδας
ἀφαιρεῖν.
|
Οὐδὲ |
γὰρ
πρὸς
αὐτὸν
ἄντικρυς
ἔλεγον, |
| 16, 2, 51 |
ἐγένετο
οὐδεμία
τῶν
Ἑλλήνων
ἀντικατάστασις.
|
Οὐδὲ |
γὰρ
ὡς
ἐν
δικαστηρίῳ
περὶ |
| 16, 10, 59 |
κακοηθείας
ἀπῄει.
Εὐρυκλῆς
μὲν
οὖν
|
οὐδὲ |
ἐν
τῇ
Λακεδαίμονι
παυσάμενος
εἶναι |
| 16, 10, 59 |
ὀδυνηρά
τις
θέα,
μέχρι
πλείονος
|
οὐδὲ |
ἐφ'
οἷς
ἧκον
εἰπεῖν
ἢ |
| 16, 11, 60 |
βασιλέως
εἰπόντος
καὶ
τῶν
νεανίσκων
|
οὐδὲ |
ἕως
ἀπολογίας
παρηγμένων
συμφρονήσαντες
οἱ |
| 16, 4, 53 |
ὠμοτάτῳ
τρόπῳ
παραλαβεῖν.
Ὁ
δ'
|
οὐδὲ |
θνήσκων
ἐξ
ἀνάγκης
μᾶλλον
ἢ |
| 16, 9, 58 |
Τόδ'
ἦν
ἐκείνοις
οὐχ
αἱρετὸν
|
οὐδὲ |
λυσιτέλειαν
ἔφερεν
ἡ
γῆ
πονούντων. |
| 16, 2, 51 |
τὰς
ἐντεῦθεν
εἶναι
χάριτας;
Οὐδεὶς
|
οὐδὲ |
μαινόμενος.
Οὐδὲ
γὰρ
εἰσὶν
οἱ |
| 16, 2, 51 |
Καίτοι
τὰς
μὲν
τούτων
χάριτας
|
οὐδὲ |
μετρῆσαι
δυνατόν
ἐστιν.
Εἰ
γὰρ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
συγγενῶν
ἐρημία;
Κρίνω
δὲ
|
οὐδὲ |
παρόντας
αὐτοὺς
συγγενεῖς
εἶναι
ἢ |
| 16, 4, 53 |
Ἀλλά
τοι
τὰ
κατ'
ἐκείνην
|
οὐδὲ |
παροξύνειν
ἡμᾶς
ἀλλὰ
νουθετεῖν
ἠδύνατο. |
| 16, 8, 57 |
ἀπέστειλεν,
ὡς
οὐδὲν
δεῖ
βασανίζειν
|
οὐδὲ |
περαιτέρω
χωρεῖν.
Γενέσθαι
γὰρ
τὴν |
| 16, 4, 53 |
παισίν.
Οὐ
γὰρ
εἶναι
δίκαιον
|
οὐδὲ |
πιστεύειν
τὰ
τοιαῦτα
κατὰ
τῶν |
| 16, 4, 53 |
δὲ
λέγοντος
ὅ
τε
Καῖσαρ
|
οὐδὲ |
πρότερον
πιστεύων
τῷ
μεγέθει
τῆς |
| 16, 7, 56 |
δύσνους
οὖσα
τοῖς
ἐκ
Μαριάμμης
|
οὐδὲ |
τὴν
ἑαυτῆς
θυγατέρα
συνοικοῦσαν
Ἀριστοβούλῳ |
| 16, 10, 59 |
καιρὸν
ἐκεῖνον.
Ὅλως
μὲν
γὰρ
|
οὐδὲ |
τὸν
ἔμπροσθε
χρόνον
ἀσύνοπτον
ἦν, |
| 16, 4, 53 |
ὥσπερ
ἦν
ᾔδεσαν,
οὐκ
εὐσχημονοῦντος
|
οὐδὲ |
τοῦ
κατὰ
παρρησίαν
λόγου
πρὸς |
| 16, 9, 58 |
ἐξιδιώσασθαι
τὴν
ἀρχήν.
Προσέσχεν
δὲ
|
οὐδὲ |
τούτοις
ὁ
Καῖσαρ,
ἀλλ'
ἀποπέμπει |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τοῖς
αὖθις
οὐκ
ἀποσχόμενος
|
οὐδὲ |
τῶν
περιλοίπων
ὅσους
ἐδόκει
φιλτάτους, |
| 16, 10, 59 |
συκοφαντήματος
πεφηνότος
μέγιστον,
ὦ
Καῖσαρ,
|
κατάμαθε |
πλάσμα
καὶ
ψεῦσμα
πρὸς
τὴν |
| 16, 2, 51 |
δὲ
κἂν
εἰ
μηδενὸς
ὕπαρξιν
|
ἐχαρίσασθε. |
σχεδὸν
γὰρ
οὐ
μόνοις
ἡμῖν |
| 16, 10, 59 |
πρὸς
ὑμᾶς.
Ἀλλὰ
πειράθητε,
καθὼς
|
ὑπέσχησθε, |
δέξασθαι
ἡμᾶς
τῷ
φρουρίῳ.
Μετὰ |
| 16, 10, 59 |
Ὅλως
μὲν
γὰρ
οὐδὲ
τὸν
|
ἔμπροσθε |
χρόνον
ἀσύνοπτον
ἦν,
ὡς
τὸ |
| 16, 10, 59 |
ἀκηκοέναι
διηγούμενος
ἀπίθανος,
ἀλλ'
οὕτω
|
διέθηκε |
τὸν
βασιλέα
περιάγων
ἀεὶ
τοῖς |
| 16, 2, 51 |
ἀνθρώπων,
οἷς
οὐ
μέγιστον
ἀγαθῶν
|
πέφυκε |
προστασία
τῆς
ὑμετέρας
ἀρχῆς
καὶ |
| 16, 10, 59 |
πάντας
ἀνθρώπους
τρέφων
καὶ
χώραν
|
ἔδωκε |
νέμεσθαι
καὶ
τὰ
κέρδη
τῶν |
| 16, 3, 52 |
στάσιν
τῆς
οἰκίας
καὶ
χαλεπωτέραν
|
ἐλάμβανε |
τὴν
ἐπίδοσιν,
ἀντιμεταλαβούσης
μὲν
ὥσπερ |
| 16, 4, 53 |
ἐν
τῇ
κατὰ
σαυτὸν
εὐσεβείᾳ
|
μένε, |
δώσομεν
δὲ
λόγον
ἡμεῖς
ἑαυτοῖς. |
| 16, 3, 52 |
πολλὰ
ἀγαθὰ
συνευχόμενοι
τῷ
βασιλεῖ.
|
~(Προύβαινε |
δ'
ἀεὶ
τὰ
κατὰ
τὴν |
| 16, 9, 58 |
ἐπὶ
τοῖς
λεγομένοις
ὁ
Καῖσαρ
|
ἀνέκρινε |
τῶν
Ἡρώδου
τοὺς
παρόντας
καὶ |
| 16, 10, 59 |
Γλαφύρα
δεσμώτην
ἰδοῦσα
τὸν
Ἀλέξανδρον
|
ἔπληξε |
τὴν
κεφαλὴν
καὶ
καταπληξαμένη
μέγα |
| 16, 6, 55 |
ὅ
τε
ἀρχιερεὺς
αὐτῶν
Ὑρκανός,
|
ἔδοξέ |
μοι
καὶ
τῷ
ἐμῷ
συμβουλίῳ |
| 16, 7, 56 |
ἦν
καὶ
νοῆσαι
καὶ
διαβαλεῖν;
|
Ἔρρε |
κάκιστος
εἰς
εὐεργέτην
καὶ
ἀδελφὸν |
| 16, 4, 53 |
οὐκ
εἰσίν,
οὐκ
ἐλπίζομεν;
ἢ
|
σὲ |
διαχειρισάμενοι
κρατήσειν
τὴν
βασιλείαν
προσεδοκήσαμεν, |
| 16, 11, 60 |
ἀσεβῆ
εἶναι
τὰ
ἐκείνοις
περὶ
|
σὲ |
ἐγνωσμένα,
χρῆναι
μέντοι
αὐτοὺς
καθείρξαντα |
| 16, 2, 51 |
προξενούσης
αὐτὴν
ἑστίας.
Τούτων
ὑπομιμνήσκοντές
|
σε |
καὶ
αὐτοῦ
τοῦ
παρόντος
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἀληθείας
ἡ
παρρησία,
μακάριον
καὶ
|
σὲ |
πεῖσαι
καὶ
τὸν
κίνδυνον
διαφυγεῖν, |
| 16, 4, 53 |
τι
μετὰ
παρρησίας.
Οὐκ
εἰς
|
σέ. |
Τοῦτο
γὰρ
ἦν
ἄδικον.
Ἀλλ' |
| 16, 10, 59 |
κέρδη
τῶν
λῃστῶν
αὐτὸς
ἐλάμβανεν.
|
Ὡμολόγησε |
δὲ
καὶ
τούτους
ἐπὶ
τοῖς |
| 16, 4, 53 |
ἀλλήλους
ἀξιώσουσι
κεχρῆσθαι.
Τοιαῦτα
νουθετῶν
|
ἔνευσε |
τοῖς
νεανίσκοις.
Ἐκείνων
δὲ
βουλομένων |
| 16, 8, 57 |
καὶ
κακοηθείας
ἀναίσθητον
διαφθεῖραι,
τόν
|
τε |
ἀδελφὸν
αὐτῷ
μᾶλλον
εἰς
ὑποψίαν |
| 16, 7, 56 |
Τέλος
δὲ
ὁ
βασιλεὺς
τόν
|
τε |
ἀδελφὸν
καὶ
τὴν
ἀδελφὴν
μεμισηκὼς |
| 16, 2, 51 |
ἃ
πολλαῖς
δαπάναις
ἐξῳκοδόμησεν,
τό
|
τε |
Ἀλεξάνδρειον
καὶ
Ἡρώδειον
καὶ
τὴν |
| 16, 10, 59 |
αὐτῷ
τῶν
Ἀρέτα
πρέσβεων
τά
|
τε |
ἄλλα
κατηγόρει
τοῦ
Συλλαίου,
τήν |
| 16, 1, 50 |
Ῥώμῃ
διατρίβοντας.
Καῖσαρ
δὲ
τά
|
τε |
ἄλλα
φιλοφρόνως
αὐτὸν
ἐξεδέξατο
καὶ |
| 16, 9, 58 |
γράφει
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
τά
|
τε |
ἄλλα
χαλεπῶς
καὶ
τοῦτο
τῆς |
| 16, 2, 51 |
νόμοις
οἰκείοις
ἐώμενοι
χρῆσθαι
δίκας
|
τε |
ἀναγκαζόμενοι
διδόναι
κατ'
ἐπήρειαν
τῶν |
| 16, 6, 55 |
χρήματα
ἔκ
τε
σαββατείου
ἔκ
|
τε |
ἀνδρῶνος,
εἶναι
αὐτὸν
ἱερόσυλον
καὶ |
| 16, 4, 53 |
θυγατέρα,
τῆς
αἰτίας
ἀπολελύσθαι,
δωρεάς
|
τε |
ἀντέδοσαν
ἀλλήλοις
ἃς
εἰκὸς
βασιλεῖς. |
| 16, 9, 58 |
οἱ
τὸν
Τράχωνα
νεμόμενοι
τῆς
|
τε |
ἀρχῆς
ἀπέστησαν
καὶ
πάλιν
ἐπὶ |
| 16, 6, 55 |
τὸν
δῆμον
τὸν
Ῥωμαίων
ὅ
|
τε |
ἀρχιερεὺς
αὐτῶν
Ὑρκανός,
ἔδοξέ
μοι |
| 16, 6, 55 |
ἰδίοις
νόμοις
καὶ
ἔθεσιν,
ἀπαρχάς
|
τε, |
ἃς
ἕκαστος
αὐτῶν
ἐκ
τῆς |
| 16, 9, 58 |
οὔτε
τὰ
χρήματα
διευλύτουν,
νομάς
|
τε |
ἃς
ἐκείνου
μισθωσάμενοι
διακατεῖχον
ἀμισθὶ |
| 16, 7, 56 |
εἰς
εὐπρέπειαν
ἀνάγειν
βουλόμενος
ἐκείνης
|
τε |
ἀσέλγειαν
καὶ
τῶν
νεανίσκων
ἐπιβουλὰς |
| 16, 11, 60 |
μέμψαιτ'
ἄν
τις
αἰτίαν
ὑπό
|
τε |
αὐθαδείας
νεωτερικῆς
καὶ
βασιλικῆς
οἰήσεως, |
| 16, 11, 60 |
πρὸς
ἐκεῖνον
ἀρκέσει
κινεῖν
ἡμῖν
|
τε |
αὐτοῖς
ἀποδιδόντας
τι
καὶ
τὰς |
| 16, 7, 56 |
δέ
σοι
βούλεται
τὸ
μισοῦντά
|
τε |
αὐτὸν
καὶ
τὸν
ἀδελφὸν
αὐτοῦ |
| 16, 2, 51 |
νῦν
ἀδικοῖεν.
Οἱ
δὲ
ἐγγενεῖς
|
τε |
αὑτοὺς
ἐδείκνυσαν
κἀν
τῷ
τὰ |
| 16, 8, 57 |
μηδὲν
ἐκ
προπετείας
ἐργάσασθαι,
τόν
|
τε |
γάμον
διαλύσειν
ἔφη
πρὸς
τὸν |
| 16, 8, 57 |
καθ'
ἣν
ἑτέροις
ἐπεβούλευον.
Ἥ
|
τε |
γὰρ
μετάνοια
τῷ
βασιλεῖ
ταχὺ |
| 16, 3, 52 |
οὐχ
ὥσπερ
ἐνόησεν
ἀπέβη.
Τοῖς
|
τε |
γὰρ
παισὶν
οὐ
μετρίως
ἐδόκει |
| 16, 8, 57 |
αὐτοῦ
συναμφότερον
ἦν
διαπεπραγμένον,
αἵ
|
τε |
διαβολαὶ
παρὰ
δόξαν
ἀφῄρηντο
τοῦ |
| 16, 5, 54 |
χωρίον
ὑπὲρ
Ἱεριχοῦν
οἰκοδομήσας
ἀσφαλείᾳ
|
τε |
διάφορον
καὶ
καταγωγαῖς
ἥδιστον
ἐκάλεσεν |
| 16, 10, 59 |
ἐπιδημήσας
ὡς
τὸν
Ἡρώδην
δῶρά
|
τε |
δίδωσιν
αὐτῷ
καὶ
πλείω
παρ' |
| 16, 10, 59 |
τὰ
τοιαῦτα
δεινὸς
ἐν
ὑστέρῳ
|
τε |
διελεγχθεὶς
ἐπ'
ἄλλοις
οὕτως
ἀπέθανεν. |
| 16, 5, 54 |
πλῆθος
μονομάχων
καὶ
θηρίων
ἵππων
|
τε |
δρόμον
καὶ
τὰ
πολυτελέστερα
τῶν |
| 16, 10, 59 |
τὴν
βασιλείαν
ἀναμεῖναι
λαβεῖν,
τά
|
τε |
δῶρα
προσήκατο
καὶ
τὴν
ἀρχὴν |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τῶν
ἀνθρωπίνων
ἐπιτηδευμάτων,
τήν
|
τε |
ἑβδόμην
τῶν
ἡμερῶν
ἀνίεμεν
τῇ |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
ἐκεῖνον
εὐνοίᾳ
χρῆσθαι,
λέγειν
|
τε |
εἴ
τι
λαλήσειεν
κατ'
ἰδίαν |
| 16, 6, 55 |
ἱερὰ
γράμματα
τῶν
Ἰουδαίων
καταφεύγοντάς
|
τε |
εἰς
τὰς
ἀσυλίας
βούλομαι
ἀποσπᾶσθαι |
| 16, 10, 59 |
ὁμολογήσας
διὰ
τὸ
συμφέρειν
αὐτοῖς
|
τε |
ἐκείνοις
καὶ
τῷ
πατρὶ
μὴ |
| 16, 8, 57 |
μήτε
διαλύειν
τὸν
γάμον
ὀργῆς
|
τε |
ἔλαττον
ἔχειν
ἐφ'
οἷς
ὁ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
ἀγριότητος
ἐνεδίδου
σημεῖα,
τούς
|
τε |
ἐλέγχους
οὐκ
ἐκείνοις
ἐπιτρέπων
καταμαθεῖν, |
| 16, 11, 60 |
αἷς
ἐκεῖνος
ὡς
ἐγένετο
μᾶλλόν
|
τε |
ἐξεβόα
καὶ
τὸ
περιὸν
εἰς |
| 16, 9, 58 |
ἀποτυχίαν
τοῦ
Σαλώμης
γάμου,
τόπον
|
τε |
ἐρυμνὸν
ἐκείνου
δόντος
ᾤκησαν
καὶ |
| 16, 1, 50 |
μορφὰς
ἀξιώματος
οὐκ
ἀποδέοντες.
Ἐπίφθονοί
|
τε |
εὐθέως
ἐδόκουν
Σαλώμῃ
τε
τῇ |
| 16, 9, 58 |
Οὐολόμνιον
ἐπιτρεπόντων
ἀγνωμονοῦντας
ἐπεξιέναι
στρατιάν
|
τε |
ἔχων
προήγαγεν
εἰς
τὴν
Ἀραβίαν |
| 16, 4, 53 |
κρατεῖν
καὶ
παίδων
ἄρχειν,
τούς
|
τε |
ἡγεμόνας
καὶ
τὸ
στρατιωτικὸν
εἰ |
| 16, 11, 60 |
κατοικοῦσιν
Ῥωμαῖοι,
καὶ
παραλαβόντα
τούς
|
τε |
ἡγεμόνας
καὶ
τὸν
βασιλέα
τῶν |
| 16, 6, 55 |
Ὑρκανοῦ
ἀρχιερέως
θεοῦ
ὑψίστου,
τά
|
τε |
ἱερὰ
Εἶναι
ἐν
ἀσυλίᾳ
καὶ |
| 16, 6, 55 |
δι'
ἀρχαίαν
συνήθειαν
εἰώθασιν
χρήματά
|
τε |
ἱερὰ
φέροντες
ἀναπέμπειν
ἀκωλύτως
τοῦτο |
| 16, 11, 60 |
τε
τῶν
ἄλλων
οἴεται
φιλίᾳ
|
τε |
καὶ
ἀξιώματι
ἐπιφανεῖς
μετὰ
τῆς |
| 16, 6, 55 |
ὁμοίως
ἐπιτηδεύοντες
λυσιτελέστατον
ὂν
Ἕλλησίν
|
τε |
καὶ
βαρβάροις,
οὗ
πλεῖστον
οἱ |
| 16, 4, 53 |
ἐδωρεῖτο
Καίσαρα
τριακοσίοις
ταλάντοις
θέας
|
τε |
καὶ
διανομὰς
ποιούμενον
τῷ
Ῥωμαίων |
| 16, 4, 53 |
οὐκ
ἐᾶν
κύριον
εἶναι
κρατεῖν
|
τε |
καὶ
διδόναι
τῷ
κατ'
ἀξίαν; |
| 16, 4, 53 |
βαρὺν
ὄντα;
πῶς
δ'
οἷόν
|
τε |
καὶ
δίκαιον
ἣν
αὐτὸς
ἐκτήσατο |
| 16, 8, 57 |
μέλλειν
ἐπ'
αὐτοῖς
ὀδυρομένων,
ἡσυχία
|
τε |
καὶ
κατήφεια
τὸ
βασίλειον
ἀπεκόσμει |
| 16, 10, 59 |
κολακείαν
δεινὸς
ἑκάτερον
αὐτῶν
ἔχειν
|
τε |
καὶ
μὴ
δοκεῖν,
ἐπιδημήσας
ὡς |
| 16, 7, 56 |
ἐπὶ
τὸ
δεῖπνον
ἐνεφαίνετο
πλείω
|
τε |
καὶ
μὴ
μέτρια
τῆς
ἐκείνων |
| 16, 8, 57 |
δὲ
τῶν
ὑπονοουμένων
διέπεμψεν.
ὑποψία
|
τε |
καὶ
μίση
πρὸς
ἅπαντας
ἦν, |
| 16, 9, 58 |
τούτων
τοῖς
Καίσαρος
ἡγεμόσιν
Σατορνίνῳ
|
τε |
καὶ
Οὐολομνίῳ
ἐπὶ
κολάσει
τοὺς |
| 16, 9, 58 |
Σύλλαιος
οὐ
μετρίως
ἐλύπει
πιστευθείς
|
τε |
καὶ
παρὼν
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ, |
| 16, 8, 57 |
καὶ
ἔτυχεν
πιστευθεὶς
κακοῦν
αὐτόν
|
τε |
καὶ
πᾶσαν
τὴν
βασιλείαν
προῃρημένος. |
| 16, 11, 60 |
βασάνου
καὶ
τῆς
αἰκίας
αὐτόν
|
τε |
καὶ
τὸν
πατέρα.
Δόντος
δὲ |
| 16, 2, 51 |
τὴν
Ἡρώδου
πρὸς
αὐτὸν
εὔνοιάν
|
τε |
καὶ
φιλίαν
ἕτοιμος
εἶναι
πᾶν |
| 16, 4, 53 |
δεδωκότος.
~(Τοιαῦτα
δὲ
λέγοντος
ὅ
|
τε |
Καῖσαρ
οὐδὲ
πρότερον
πιστεύων
τῷ |
| 16, 3, 52 |
ἐπανέχοιεν,
ὡς
δι'
ἐκείνου
πρός
|
τε |
Καίσαρα
ἀφιξόμενοι
καὶ
κατηγορήσοντες
τοῦ |
| 16, 5, 54 |
ἐπίδειξιν
ὑπερβαλέσθαι,
καί
φασιν
αὐτόν
|
τε |
Καίσαρα
καὶ
Ἀγρίππαν
πολλάκις
εἰπεῖν, |
| 16, 6, 55 |
τὰς
ἐμπεφυκυίας
τοῖς
ἀλογίστοις
ἡμῶν
|
τε |
κἀκείνων
μίσους
αἰτίας
ὑπεξαιρούμενος.
Ἔθεσιν |
| 16, 10, 59 |
δ'
οὐκέτι
κατασχὼν
αὑτὸν
δῆσαί
|
τε |
κελεύει
καὶ
διαστήσαντας
ἀπ'
ἀλλήλων |
| 16, 6, 55 |
ποιεῖσθαι
κατὰ
τὰ
πάτρια.
Τούς
|
τε |
κλέπτοντας
ἱερὰ
γράμματα
τῶν
Ἰουδαίων |
| 16, 7, 56 |
γενέσθαι
πρὸς
τὸν
Ἄραβα.
Τήν
|
τε |
κόρην,
ἣν
τἀδελφῷ
κατενεγύησεν
ὁ |
| 16, 10, 59 |
τι
κατ'
ἐκείνων
εἰπεῖν,
Εὐάρατόν
|
τε |
Κῷον
Ἀλεξάνδρῳ
συνειδέναι.
Καὶ
τοῦτο |
| 16, 9, 58 |
αὐτὸς
δὲ
ἅπαντα
διοικῶν
τούς
|
τε |
λῃστὰς
ἔξαρνος
ἦν
μὴ
κατὰ |
| 16, 9, 58 |
Ἐφ'
οἷς
ἀχθόμενος
Ἡρώδης
τούς
|
τε |
λῃστὰς
ἐξῄτει
καὶ
χρέος
ὃ |
| 16, 8, 57 |
γεγεννηκότος
τούτων
εὐδοκιμούντων.
Βασανιζομένῳ
τῷ
|
τε |
λόγῳ
καὶ
προσγινομένης
ἀνέσεως
τῷ |
| 16, 3, 52 |
ταραχὰς
κατὰ
τὴν
οἰκίαν,
τό
|
τε |
μᾶλλον
τοῦ
προσπεπτωκότος
ἤδη
βαρὺ |
| 16, 1, 50 |
καὶ
περίοπτοι
πᾶσιν
ἐγεγόνεισαν
τῷ
|
τε |
μεγέθει
τῆς
περὶ
αὐτοὺς
τύχης |
| 16, 9, 58 |
καὶ
πῶς
οὐκ
ἀκούοντος,
ὀργή
|
τε |
μείζων
ἐγίνετο
τῷ
Καίσαρι
καὶ |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
τὸν
γάμον
ὥρμητο,
ταῖς
|
τε |
μεταξὺ
φοιτώντων
ἐπὶ
τὸ
δεῖπνον |
| 16, 6, 55 |
ἀποδίδοσθαι
τοῖς
ἀποδοχεῦσιν
Ἱεροσολύμων,
ἐγγύας
|
τε |
μὴ
ὁμολογεῖν
αὐτοὺς
ἐν
σάββασιν |
| 16, 10, 59 |
(Τοιαῦτα
λέγοντος
ἐκέλευσεν
ἅμα
τόν
|
τε |
Μήλαν
καὶ
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἄγειν |
| 16, 11, 60 |
νύκτωρ
εἰς
Ἀλεξάνδρειον
ἀπέθεντο
τοῦ
|
τε |
μητροπάτορος
ἐκεῖ
καὶ
τῶν
πλείστων |
| 16, 7, 56 |
δὲ
ὑπὸ
τοῦ
Φερώρα
τόν
|
τε |
νεανίσκον
οὐκ
εὔνουν
ἔσεσθαι
λέγοντος |
| 16, 7, 56 |
Τοῦτο
οὖν
ἐκεῖνος
ἀκούσας
ὑπό
|
τε |
νεότητος
καὶ
ζηλοτυπίας
ἐξεκαίετο
καὶ |
| 16, 4, 53 |
οὐχ
εὑρισκομένων
τὴν
ἀπολογίαν
ὑπό
|
τε |
νεότητος
καὶ
ταραχῆς,
ἣν
ἐπεπόνθεισαν. |
| 16, 11, 60 |
αὐτοὺς
εἰς
Τύρον,
καὶ
τοῦ
|
τε |
Νικολάου
πλεύσαντος
ὡς
αὐτὸν
ἐκ |
| 16, 8, 57 |
εὐθὺς
ἀσφαλείας
ἐδόκουν
ἀπολλύμενοι.
Τέλος
|
τε |
οἱ
περὶ
αὐτὸν
ἐν
τῷ |
| 16, 11, 60 |
ἀγανακτοῦντας
ἡγεμόνας
ἐπύθετο,
προστάττει
τῷ
|
τε |
ὀνόματι
δηλωθέντων
ἁπάντων
καὶ
τὸν |
| 16, 6, 55 |
ἀΝακομιδῆς
συμπορευομένους
ποιεῖν
ἀνεμποδίστως.
ᾔτουν
|
τε, |
ὅπως
κἀγὼ
ὁμοίως
τοῖς
ὑπὸ |
| 16, 10, 59 |
τὰ
τῶν
ἡγεμόνων
γράμματα
πόλεις
|
τε |
ὅσαι
τὰ
λῃστήρια
κατῃτιῶντο,
καὶ |
| 16, 8, 57 |
τὸν
πατέρα
καὶ
φθονεῖν,
αὐτός
|
τε |
ὅταν
μὲν
ἅμα
περιπατῶν
συστέλλειν |
| 16, 8, 57 |
ἀξίων
αὐτῇ
χρώμενος
διετέλει.
Πέρας
|
τε |
οὐδὲν
ἦν,
ἀλλὰ
μένειν
οἱ |
| 16, 10, 59 |
ἐχρῆν
οὔτ'
αὐτὸς
ἐνόησα
σύ
|
τε |
οὐδὲν
οἶσθα,
ἀλλ'
ὅτι
παρ' |
| 16, 11, 60 |
ἁψαμένου
τοῦ
Τίρωνος
ἐναργῶς
τοῦ
|
τε |
πάθους
καὶ
τῆς
περὶ
τοὺς |
| 16, 7, 56 |
ἣν
ὅτε
δικαίως
ἐγίνετο
συνέβη
|
τε |
παρ'
αὐτοῖς
ἐκείνοις
ὀργῆ
τυγχάνειν. |
| 16, 2, 51 |
ποιεῖσθαι
πλέουσιν,
ἀλλὰ
διαμειψάμενοι
τήν
|
τε |
Παφλαγονίαν
καὶ
Καππαδοκίαν
κἀκεῖθεν
ἐπὶ |
| 16, 10, 59 |
Ἐλαιούσῃ
τῆς
Κιλικίας
προσσχόντας
Ἀρχελάῳ
|
τε |
περὶ
τούτων
ἀποδοῦναι
καὶ
μεμψαμένους |
| 16, 5, 54 |
χώραν
ἀρίστην
φυτοῖς
ἐκλέξας,
ποταμοῦ
|
τε |
περιρρέοντος
τὴν
πόλιν
αὐτὴν
καὶ |
| 16, 8, 57 |
περὶ
τὰς
βασιλικὰς
χρείας
ἔν
|
τε |
πρεσβείαις
καὶ
συμβουλίαις
ὀνήσαντας
αὐτοῦ |
| 16, 3, 52 |
ἀπήγγελλον,
ἀνέκαμπτε
τῇ
συμφορᾷ
τά
|
τε |
πρῶτα
καταλογιζόμενος
ὡς
οὔτε
τῶν |
| 16, 5, 54 |
πεπραγμένων
αὐτῷ
Ῥοδίοις
μὲν
τό
|
τε |
Πύθιον
ἀνέστησεν
οἰκείοις
ἀναλώμασιν
καὶ |
| 16, 6, 55 |
ἢ
τὰ
ἱερὰ
χρήματα
ἔκ
|
τε |
σαββατείου
ἔκ
τε
ἀνδρῶνος,
εἶναι |
| 16, 9, 58 |
χρημάτων
ἀνεβάλλετο,
περὶ
ὧν
ἐπί
|
τε |
Σατορνίνου
καὶ
Οὐολομνίου
τῶν
Συρίας |
| 16, 11, 60 |
καὶ
μισεῖ
τὸ
πάθος,
ἥ
|
τε |
στρατιὰ
πᾶσα
καὶ
ταύτης
οἱ |
| 16, 7, 56 |
Ἐγένετο
δ'
ἐπὶ
πλεῖον
ἥ
|
τε |
σύγχυσις
καὶ
ἡ
τῶν
λόγων |
| 16, 9, 58 |
τούτοις
ἀθυμία
καὶ
δέος,
ὅ
|
τε |
Σύλλαιος
οὐ
μετρίως
ἐλύπει
πιστευθείς |
| 16, 2, 51 |
τὸ
λοιπὸν
ἕξουσιν
διηγήσατο.
Τό
|
τε |
σύμπαν
ἐπὶ
ταῖς
εὐτυχίαις
καὶ |
| 16, 10, 59 |
αὐτοῦ
καὶ
πεπλανῆσθαι
λέγοντος
αἵ
|
τε |
συνθῆκαι
τῶν
δανείων
ἀνεγινώσκοντο
καὶ |
| 16, 1, 50 |
τὴν
Ἰταλίαν
πλοῦν
ἐποιήσατο
Καίσαρί
|
τε |
συντυχεῖν
ὁρμηθεὶς
καὶ
θεάσασθαι
τοὺς |
| 16, 5, 54 |
ὅσας
ἀπέδωκεν
ταῖς
πόλεσιν
ἔν
|
τε |
Συρίᾳ
καὶ
κατὰ
τὴν
Ἑλλάδα |
| 16, 8, 57 |
ὅταν
ἐπαινούμενος
αὐτὸς
τύχῃ
τό
|
τε |
σῶμα
ὡς
εἴη
μέγας
καὶ |
| 16, 2, 51 |
δὲ
οὐδὲν
ἀρεσκείας
ἀπέλιπεν
ἔν
|
τε |
ταῖς
νεοκτίστοις
πόλεσιν
ὑποδεχόμενος
αὐτὸν |
| 16, 7, 56 |
Ἡρώδης
πολλοῖς
τοῖς
ἀναλώμασιν
εἴς
|
τε |
τὰς
ἔξω
καὶ
τὰς
ἐν |
| 16, 5, 54 |
Φάρον,
ὃν
προσηγόρευσεν
Φασάηλον,
ἀσφαλείας
|
τε |
τῇ
πόλει
μέρος
ὄντα
καὶ |
| 16, 5, 54 |
καὶ
τὰ
πολυτελέστερα
τῶν
ἔν
|
τε |
τῇ
Ῥώμῃ
καὶ
παρ'
ἄλλοις |
| 16, 2, 51 |
αὐτῷ
καὶ
τοῖς
φίλοις
ἔν
|
τε |
τῇ
Σεβαστῇ
καὶ
Καισαρείᾳ
περὶ |
| 16, 1, 50 |
Ἐπίφθονοί
τε
εὐθέως
ἐδόκουν
Σαλώμῃ
|
τε |
τῇ
τοῦ
βασιλέως
ἀδελφῇ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ἐπειχθεὶς
πρὸς
αὐτὸν
ἠξίωσεν
εἴς
|
τε |
τὴν
βασιλείαν
αὐτοῦ
παρελθεῖν
καὶ |
| 16, 7, 56 |
τὸν
ἐκπεσόντα
λόγον.
Οὐκ
ἐκαρτέρησέν
|
τε |
τὴν
ὀδύνην
τοῦ
πράγματος,
ἀλλὰ |
| 16, 7, 56 |
εἶχεν
εἰς
τὴν
Σαλώμην
κατά
|
τε |
τὴν
πρὸς
τὸν
ἄνδρα
διάθεσιν |
| 16, 3, 52 |
βλασφημίαι
μὲν
ἐξ
ἐκείνων
εἴς
|
τε |
τὴν
Σαλώμην
καὶ
τὸν
Φερώραν, |
| 16, 3, 52 |
δύσνουν
εἰς
τὸν
γεγεννηκότα
μνήμῃ
|
τε |
τῆς
μητρὸς
οἷα
πάθοι
παρὰ |
| 16, 2, 51 |
ὄχλος.
Ὁ
δὲ
παρελθὼν
ἀπολογισμόν
|
τε |
τῆς
ὅλης
ἐκδημίας
ἐποιήσατο
καὶ |
| 16, 8, 57 |
τὴν
ἄχρι
τοσούτων
παρρησίαν
τήν
|
τε |
τιμὴν
καὶ
τὸ
δύνασθαι
κωλύειν |
| 16, 11, 60 |
μετὰ
ταῦτα
βάσανος
ἦν
τοῦ
|
τε |
Τίρωνος
καὶ
τοῦ
παιδὸς
αὐτοῦ |
| 16, 3, 52 |
τῇ
τοῦ
κρατεῖν
ἐπιθυμίᾳ.
Πάλιν
|
τε |
τὸ
κακὸν
ὅμοιον
ἐγεγόνει
τοῖς |
| 16, 11, 60 |
δὲ
οὐδεμίαν
ἐλπίδα
σωτηρίας
αὑτῷ
|
τε |
τὸ
μέλλον
ἐκ
τῆς
περὶ |
| 16, 11, 60 |
~(Ἡρώδῃ
δὲ
γράφει
διηλλαγμένος
ἐπί
|
τε |
τοῖς
παισὶν
ἄχθεσθαι
λέγων
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἀπέβλεπεν
ὁρῶν
κἀκεῖνον
ὑποσυγχυνόμενον,
ἀγωνία
|
τε |
τοῖς
παροῦσιν
ἐνεπεπτώκει
καὶ
περὶ |
| 16, 2, 51 |
κατὰ
τὴν
στρατείαν
Ἡρώδης,
ἔν
|
τε |
τοῖς
πραγματικοῖς
συναγωνιστὴς
κἀν
τοῖς |
| 16, 10, 59 |
οὐχ
ὥσπερ
πρότερον
εἶχεν
πρός
|
τε |
τὸν
Ἀλέξανδρον
καὶ
τὸν
Ἀριστόβουλον |
| 16, 3, 52 |
τῆς
Ἰουδαίας
καὶ
συντυγχάνων
μόνον
|
τε |
τὸν
Ἀντίπατρον
ἐπήγετο
καὶ
παρέδωκεν |
| 16, 10, 59 |
ἄλλα
κατηγόρει
τοῦ
Συλλαίου,
τήν
|
τε |
τοῦ
βασιλέως
ἀπώλειαν
λέγων
καὶ |
| 16, 7, 56 |
τὰ
περὶ
τὴν
διαβολήν.
Αἵ
|
τε |
τοῦ
βασιλέως
γυναῖκες
ἤχθοντο
φύσει |
| 16, 2, 51 |
τὴν
πόλιν
τῶν
Ἱεροσολυμιτῶν
ὑπαντῶντός
|
τε |
τοῦ
δήμου
παντὸς
ἐν
ἑορτώδει |
| 16, 11, 60 |
αὐτοῦ
καὶ
τοῦ
κουρέως.
Διακαρτεροῦντός
|
τε |
τοῦ
Τίρωνος
ὁρῶν
ὁ
νεανίσκος |
| 16, 3, 52 |
προσέπιπτον
εὐθὺς
οἱ
λόγοι
παρά
|
τε |
τοῦ
Φερώρα
καὶ
τῆς
Σαλώμης |
| 16, 2, 51 |
δίκαια.
Τοῦ
δὲ
Ἀγρίππου
Ῥωμαίων
|
τε |
τοὺς
ἐν
τέλει
καὶ
βασιλέων |
| 16, 8, 57 |
Ἀρχέλαος
δὲ
παραλαβὼν
ἐπιεικέστερον
εἴς
|
τε |
τοὺς
φίλους
μετέφερεν
τὰς
διαβολάς, |
| 16, 5, 54 |
καταγωγαῖς
ἥδιστον
ἐκάλεσεν
Κύπρον.
Φασαήλῳ
|
τε |
τῷ
ἀδελφῷ
μνημεῖα
διὰ
τὴν |
| 16, 11, 60 |
βασιλέα
τῶν
Καππαδόκων
Ἀρχέλαον
ὅσους
|
τε |
τῶν
ἄλλων
οἴεται
φιλίᾳ
τε |
| 16, 9, 58 |
ζῶντος
ἔτι
κρατεῖν
αὐτὸν
τάς
|
τε |
τῶν
Ἀράβων
μοιχεύοντα
καὶ
χρήματα |
| 16, 11, 60 |
Καὶ
προαγαγὼν
εἰς
ἐκκλησίαν
τριακοσίους
|
τε |
τῶν
ἡγεμόνων
τοὺς
ἐν
αἰτίᾳ |
| 16, 2, 51 |
χαίρει
τοῖς
ἐπιτρέπουσι
τιμᾶν,
ἐθῶν
|
τε |
τῶν
ἡμετέρων
ἀπάνθρωπον
μὲν
οὐδέν |
| 16, 7, 56 |
παρηκμακέναι
τὴν
ἐπιθυμίαν
τἀδελφῷ
περί
|
τε |
τῶν
πρώτων
ᾐτιᾶτο
καὶ
τὴν |
| 16, 9, 58 |
τι
δύναιτο
μετριώτερον
εὑρεῖν
διά
|
τε |
τῶν
φίλων
καὶ
πρὸς
αὐτὸν |
| 16, 8, 57 |
τὰ
κατὰ
τὸν
Ἡρώδην,
ἀγωνιῶν
|
τε |
ὑπὲρ
τῆς
θυγατρὸς
καὶ
τοῦ |
| 16, 9, 58 |
Σύλλαιον
ὄντα
πονηρὸν
δοῦλον
Ὀβόδαν
|
τε |
φαρμάκοις
διαφθεῖραι
καὶ
ζῶντος
ἔτι |
| 16, 8, 57 |
ἐπιβουλὴν
καὶ
ταύτης
συλλαμβάνειν
τόν
|
τε |
Φερώραν
καὶ
τοὺς
πιστοτάτους
αὐτῷ |
| 16, 7, 56 |
πράξειεν,
ἀπαλλάττεται.
Σαλώμην
οὖν
ὅ
|
τε |
Φερώρας
ἤδη
διέβαλλεν
εἰς
ἀκρασίαν |
| 16, 2, 51 |
προσπλέων,
ἄσμενος
δὲ
ἐφάνη
πολλαί
|
τε |
φιλοφρονήσεις
ἦσαν,
ἅτε
καὶ
μεγίστην |
| 16, 8, 57 |
προπετῶς
τὰ
δεσμὰ
κατεγνωκέναι.
Τῶν
|
τε |
φίλων
τῶν
Ἀλεξάνδρου
βασανίζων
τοὺς |
| 16, 9, 58 |
ἐκείνων
ἐντὸς
ἡμερῶν
τριάκοντα
τά
|
τε |
χρήματα
τὸν
Ἡρώδην
ἀπολαβεῖν
καὶ |
| 16, 9, 58 |
καὶ
δῶρα
τῷ
Καίσαρι
στέφανόν
|
τε |
χρυσοῦν
ἀπὸ
πολλῶν
ταλάντων.
Ἡ |
| 16, 7, 56 |
ἐπιμελεστέραν
ποιούμενος
τὴν
ἔρευναν
ἐνδοτέρω
|
τε |
χωρεῖν
καὶ
κατὰ
τὰς
θήκας, |
| 16, 6, 55 |
τὸ
δημόσιον
τῶν
Ῥωμαίων.
Τό
|
τε |
ψήφισμα
τὸ
δοθέν
μοι
ὑπ' |
| 16, 10, 59 |
λέγων
καὶ
πολλῶν
Ἀράβων,
χρήματά
|
τε |
ὡς
εἴη
δεδανεισμένος
ἐπ'
οὐδὲν |
| 16, 2, 51 |
ἐφάνη
πολλαί
τε
φιλοφρονήσεις
ἦσαν,
|
ἅτε |
καὶ
μεγίστην
πίστιν
εἰληφέναι
δοκοῦντος |
| 16, 4, 53 |
ποτὲ
γενήσεσθαι
τοιούτῳ
τὴν
ἐπιμέλειαν,
|
ἅτε |
καὶ
τῆς
ἀμοιβῆς
τοσῆσδε
οὔσης |
| 16, 2, 51 |
περιττὸν
οὐδέν,
ἃ
δ'
αὐτοὶ
|
δεδώκατε |
ταῦθ'
ὑπ'
ἄλλων
μὴ
περιιδεῖν |
| 16, 6, 55 |
Ἱεροσόλυμα.
Ἔγραψα
οὖν
ὑμῖν,
ἵν'
|
εἰδῆτε, |
ὅτι
Καῖσαρ
κἀγὼ
οὕτως
θέλομεν |
| 16, 10, 59 |
πάντα
ἥξομεν
πρὸς
ὑμᾶς.
Ἀλλὰ
|
πειράθητε, |
καθὼς
ὑπέσχησθε,
δέξασθαι
ἡμᾶς
τῷ |
| 16, 7, 56 |
δὲ
νικῴην
ἀεὶ
τοὺς
ἐμοὺς
|
μήτε |
ἀμυνόμενος
κατ'
ἀξίαν
καὶ
μειζόνως |
| 16, 4, 53 |
βασιλέα
καὶ
δεσπότην
ἁπάντων
δοκεῖν
|
μήτε |
γήρᾳ
παραποδιζόμενον,
ἐν
ᾧ
τοῦ |
| 16, 8, 57 |
ἀπαθῆ
μεθιστάμενος.
Ἐδεῖτο
γοῦν
ἐκείνου
|
μήτε |
διαλύειν
τὸν
γάμον
ὀργῆς
τε |
| 16, 2, 51 |
τὰς
ἐπηρείας
ἔλεγον,
ἃς
ἐπηρεάζοντο
|
μήτε |
νόμοις
οἰκείοις
ἐώμενοι
χρῆσθαι
δίκας |
| 16, 9, 58 |
πολέμῳ
διὰ
τὸ
μήτ'
αὐτὸν
|
μήτε |
τὴν
Ἀραβικὴν
δύναμιν
παρεῖναι.
Τοιαῦτα |
| 16, 7, 56 |
ἐν
τοῖς
κατὰ
τὴν
οἰκίαν,
|
εἴτε |
δὴ
τοῦ
μηνίματος
ἐπιδόντος
εἰς |
| 16, 11, 60 |
Ἐπίστασις
δὲ
γένοιτ'
ἂν
εἰκότως,
|
εἴτε |
εἰς
τοὺς
νεανίσκους
ἀνοιστέον
τὴν |
| 16, 11, 60 |
παρασκευάσαντας
ὑπὸ
χαλεπότητος
ἀνήκεστον
αὐτοῖς,
|
εἴτε |
καὶ
πρὸς
αὐτὸν
ἐκεῖνον,
ἀπαθῆ |
| 16, 7, 56 |
γενέσθαι
πρὸς
ἀνηκέστους
ἐξελθεῖν
συμφοράς,
|
εἴτε |
καὶ
τῆς
τύχης
ἐν
ἐκείνῳ |
| 16, 11, 60 |
εἴτε
τὴν
ἀλήθειαν
ἐκβιασθεὶς
φράζειν,
|
εἴτε |
κἂν
παραγραφὴν
νοήσας
τινὰ
ταύτην |
| 16, 2, 51 |
ὁμοίως
ὑμῶν
ἴσασιν.
Καίτοι
γε
|
εἴτε |
μεγάλων
ἠξιώθησαν,
ἔπαινός
ἐστιν
τῶν |
| 16, 2, 51 |
ὅτι
τοσούτων
παρέσχον
αὑτοὺς
ἀξίους,
|
εἴτε |
μικρῶν,
αἰσχρὸν
μὴ
καὶ
ταῦτα |
| 16, 2, 51 |
οἰκείων
εἰς
θεοὺς
ὁσίων
ἀμελοῖεν,
|
εἴτε |
τὰ
οἰκεῖα
τισὶν
ἀνοσίως
καταλύοιεν. |
| 16, 11, 60 |
τὸν
πατέρα
τῆς
ἀνάγκης,
ἄδηλον
|
εἴτε |
τὴν
ἀλήθειαν
ἐκβιασθεὶς
φράζειν,
εἴτε |
| 16, 2, 51 |
ἄλλων
ὥσπερ
οὐχ
ὁμοίως
ἀσεβοῦντες,
|
εἴτε |
τῶν
οἰκείων
εἰς
θεοὺς
ὁσίων |
| 16, 2, 51 |
μείζω
δὲ
τῶν
ἐλπισθέντων
προσθέντες
|
εὐεργετεῖτε |
τῷ
κρατεῖν,
καὶ
δύναιτ'
ἄν |
| 16, 10, 59 |
τὸν
στρατηγὸν
αὐτῶν
καὶ
περὶ
|
πέντε |
καὶ
εἴκοσι
τοὺς
πάντας
ὧΝ |
| 16, 9, 58 |
τῶν
Ἀράβων
στρατηγὸς
καὶ
περὶ
|
εἰκοσιπέντε |
τῶν
σὺν
αὐτῷ
πίπτουσιν,
οἱ |
| 16, 6, 55 |
πρὸς
τὸν
ἐν
Λιβύῃ
στρατηγὸν
|
τόντε |
ὄντα
Φλάβιον
καὶ
πρὸς
τοὺς |
| 16, 4, 53 |
τῆς
ἑαυτοῦ
προαιρέσεως,
ἀλλὰ
κἀκεῖθεν,
|
ὅτε |
ἀνιάσειν
τι
καὶ
παροξυνεῖν
ἤλπιζεν |
| 16, 7, 56 |
ἀλήθειαν
πρὸ
ἐκείνων
τετιμηκότες,
ἣν
|
ὅτε |
δικαίως
ἐγίνετο
συνέβη
τε
παρ' |
| 16, 9, 58 |
Πλεύσαντος
δ'
εἰς
τὴν
Ῥώμην,
|
ὅτε |
καὶ
τοῦ
παιδὸς
Ἀλεξάνδρου
κατηγόρει |
| 16, 8, 57 |
Οἰκτρὸς
δ'
ἦν
ἐν
ἀμφοτέροις,
|
ὅτε |
μὲν
ἀπελύοντό
τινες
τὰς
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
τοῖς
κατὰ
γῆν
ἀγῶσιν
οὔθ'
|
ὅτε |
νεῶν
ἔδει
δεύτερος
ἐξητάζετο.
Καὶ |
| 16, 2, 51 |
μὴν
οἱ
τινὰς
ὧν
ὑμεῖς
|
ἔδοτε |
παραιρούμενοι
βέβαιον
οὐδ'
αὐτοῖς
οὐδὲν |
| 16, 11, 60 |
τοιοῦτο
μῦσος
ἐπὶ
τῇ
μακαριζομένῃ
|
ποτὲ |
βασιλείᾳ.
Σὺ
δ'
οὐ
σκέψει |
| 16, 4, 53 |
ἐκτίθεται
τῷ
μέλλοντι
πρὸς
τὸν
|
ποτὲ |
γενήσεσθαι
τοιούτῳ
τὴν
ἐπιμέλειαν,
ἅτε |
| 16, 7, 56 |
ἐσπουδασμένον.
Τὰς
δὲ
γυναῖκας,
εἴ
|
ποτε |
καὶ
ταύτας
ἴδοιεν
τοῦ
μητρῴου |
| 16, 11, 60 |
προύκρινα
τῆς
ἐμῆς
ἀσφαλείας.
Ποῖ
|
ποτε |
οἴχονταί
σου
καὶ
πεπτώκασιν
ἐκ |
| 16, 7, 56 |
Φερώρᾳ
δὲ
συμβουλεύει
Πτολεμαῖος
ἤδη
|
ποτὲ |
παυσαμένῳ
τῆς
εἰς
τὸν
ἀδελφὸν |
| 16, 7, 56 |
δὲ
διαπειλοῦσιν,
εἰ
τύχοιεν
αὐτοί
|
ποτε |
τῆς
ἀρχῆς,
τοὺς
μὲν
ἐκ |
| 16, 8, 57 |
σωτηρίαν
φέρειν,
ἐπίφθονοι
δ'
εἴ
|
ποτε |
τύχοιεν
ὧν
ἠξίουν
γενόμενοι
καὶ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
μετέωρος
ἡ
βασιλεία,
ποῖ
|
ποτε |
χωρήσειεν
τὰ
κατ'
αὐτοὺς
ἐκδεχομένων. |
| 16, 4, 53 |
τοιοῦτον
ἠδικηκέναι
πατέρα
πεπιστεύμεθα.
Καὶ
|
μήποτε |
τοῦτ'
ἐκείνου
χεῖρον
ἀντὶ
τοῦ |
| 16, 7, 56 |
τοῖς
τῶν
Ἰουδαίων
ἔθεσι
καὶ
|
τότε |
γαμεῖν,
ἄλλως
γὰρ
οὐκ
εἶναι |
| 16, 8, 57 |
ἀντέχειν
δυναμένων
ἕκαστος
εἰ
ὑπεξαιρεθείη.
|
Τότε |
γοῦν
τῶν
περὶ
τὸν
Ἀνδρόμαχον |
| 16, 9, 58 |
καὶ
παρὼν
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ,
|
τότε |
δὲ
καὶ
μειζόνων
ἁπτόμενος.
Ὁ |
| 16, 9, 58 |
μὲν
ἐπεπραγμάτευτο
γνώριμος
εἶναι
Καίσαρι,
|
τότε |
δὲ
περὶ
τὴν
αὐλὴν
ἀναστρεφόμενος |
| 16, 2, 51 |
ἄλλοις
καθὸ
δεηθεῖεν
ἕκαστοι
παρίστατο.
|
(Τότε |
δὲ
περὶ
τὴν
Ἰωνίαν
αὐτῶν |
| 16, 6, 55 |
αὐτοῖς
παρεσχημένων,
ἐν
δὲ
τῷ
|
τότε |
δι'
ἐπηρείας
ἐχόντων
τῶν
Ἑλλήνων |
| 16, 2, 51 |
ὅσην
ἐκεῖνοι
παρέσχον
ῥοπὴν
τῷ
|
τότε |
καιρῷ
καὶ
πόσων
καὶ
τίνων |
| 16, 2, 51 |
ἀναμνῆσαι
τῶν
ἐπιστολῶν,
ἃς
ἔγραψεν
|
τότε |
Καῖσαρ
τῇ
συγκλήτῳ,
καὶ
ὡς |
| 16, 2, 51 |
παρεῖχεν
ἀντεμπλεκόμενος
καὶ
κατασπαζόμενος.
Καὶ
|
τότε |
μὲν
ἀνεχώρησεν.
Ἀπὸ
δὲ
Σάμου |
| 16, 7, 56 |
πάντων
ἐπίστευεν.
Οὐ
μὴν
ἀλλὰ
|
τότε |
μὲν
ἐπιπλήξας
τοῖς
παισὶν
ἀπολογησαμένων |
| 16, 9, 58 |
συνήθη
τοὺς
πλησιοχώρους
ἀδικεῖν
ἐτρέποντο.
|
Τότε |
μὲν
οὖν
αὐτοὺς
οἱ
στρατηγοὶ |
| 16, 4, 53 |
ἐλεύθερον
ἢ
δοῦλον
ἀπαθῆ
γενέσθαι.
|
(Τότε |
μὲν
οὖν
εὐχαριστήσαντες
Καίσαρι
μετ' |
| 16, 11, 60 |
παρεῖχεν
αὐτόν,
ἐν
δὲ
τῷ
|
τότε |
μεταβολῆς
ἀμείνονος
καὶ
παρρησίας
ἐπιλαβόμενος |
| 16, 10, 59 |
Ἡρώδην
πεσόντος
ἑνὸς
καὶ
δευτέρου,
|
τότε |
μόλις
ἀμυνομένου
Νάκεβον
τὸν
στρατηγὸν |
| 16, 7, 56 |
τὴν
ἐπιχείρησιν,
ἐν
δὲ
τῷ
|
τότε |
νυκτὸς
ἀνοίξας
τὸν
τάφον
εἰσέρχεται |
| 16, 4, 53 |
καὶ
Ἀριστόβουλον.
Ἐν
δὲ
τῷ
|
τότε |
πάντας
ἀποβλέπειν
εἰς
αὐτὸν
ἀξιῶν |
| 16, 10, 59 |
ἐπέβαινεν
δὲ
καὶ
μᾶλλον
ηὐξήθη
|
τότε |
παρὰ
τοιαύτην
αἰτίαν.
Εὐρυκλῆς
ἀπὸ |
| 16, 1, 50 |
χρόνῳ
νικώμενον.
Ἐν
μέντοι
τῷ
|
τότε |
πάσης
ὑποψίας
καὶ
διαβολῆς
μείζονι |
| 16, 8, 57 |
ὡς
οὐκ
ἄλλος
ἐν
τῇ
|
τότε |
περιστάσει
τῶν
καιρῶν
Ἡρώδῃ
γενόμενος. |
| 16, 8, 57 |
πρῶτον
παρρησίας
τόπον
ἐσχηκότας
παρῃτήσατο
|
τότε, |
τὸν
μὲν,
ὅτι
Δημήτριος
ὁ |
| 16, 1, 50 |
ἑξαετίαν.
Τὸ
δ'
ὥσπερ
ὡρίσθη
|
τότε |
χαλεπὴν
καὶ
παράνομον
γενέσθαι
τὴν |
| 16, 11, 60 |
χρώμενος
παρρησίᾳ.
Τὸ
γὰρ
ἀπαίδευτον
|
ὑπεξέπιπτε |
τοῦ
καιροῦ,
ταραχῆς
δὲ
Ἡρώδης |
| 16, 3, 52 |
καὶ
τῶν
ἄλλων
τινὲς
ἀπήγγελλον,
|
ἀνέκαμπτε |
τῇ
συμφορᾷ
τά
τε
πρῶτα |
| 16, 2, 51 |
προαιρουμένοις.
Ταῦτ'
οὖν
ἀξιοῦμεν,
ὦ
|
μέγιστε |
Ἀγρίππα,
μὴ
κακῶς
πάσχειν
μηδ' |
| 16, 2, 51 |
Ἰουδαίων
ἔλεξεν.
~(Ἅπασι
μὲν,
ὦ
|
μέγιστε |
Ἀγρίππα,
τοῖς
ἐν
χρείᾳ
γεγενημένοις |
| 16, 7, 56 |
δὲ
τὸν
Φερώραν
καὶ
προσονειδίσας
|
κάκιστε |
πάντων,
εἶπεν,
εἰς
τοῦτο
τῆς |
| 16, 1, 50 |
οὔτι
γε
τοῖς
ἀλλοφύλοις
οὐδ'
|
ὥστε |
διηνεκῆ
τὴν
δουλείαν
ὑπομένειν.
ἔδει |
| 16, 3, 52 |
πολλῶν
δώρων
Καίσαρι
φίλον
ἐσόμενον,
|
ὥστε |
ἤδη
πάντα
δοκεῖν
ἐπ'
ἐκείνῳ |
| 16, 8, 57 |
εἰς
ὑπόνοιαν
οὐκ
ἀκινδύνως
ἐκλαβών,
|
ὥστε |
καὶ
μᾶλλον
ἐξ
ἀμφοτέρων
ἠρεθίζετο |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τῶν
ἑξῆς
οἱ
πλείους,
|
ὥστε |
καὶ
μηκέτι
ἄλλο
τι
δοκεῖν |
| 16, 7, 56 |
τοσοῦτον
ἦν
ἥττων
τοῦ
ἔρωτος,
|
ὥστε |
μηδὲν
μὲν
ἔτι
ποιῆσαι
τῶν |
| 16, 2, 51 |
τῇ
συνήθει
δικαιοσύνῃ
συγκαθωσιωμένα.
Καὶ
|
οὔτε |
ἀποκρυπτόμεθα
τὰ
παραγγέλματα,
οἷς
χρώμεθα |
| 16, 4, 53 |
κρατήσειν
τὴν
βασιλείαν
προσεδοκήσαμεν,
οἷς
|
οὔτε |
γῆ
βάσιμος
οὔτε
πλωτὴ
θάλαττα |
| 16, 10, 59 |
Ἄλλο
δ'
οὐδὲν
οὔτ'
ἄτοπον
|
οὔτε |
δυσχερὲς
ἐντεθυμῆσθαι
κατὰ
τοῦ
πατρὸς |
| 16, 11, 60 |
πάθεσιν
ἐδυσχέραινον,
οὐκ
ἦν
δ'
|
οὔτε |
εἰπεῖν
τι
προπετὲς
οὔτ'
ἄλλου |
| 16, 9, 58 |
Ἀράβων
οὐδεὶς
εὑρέθη
τὸ
σύνολον
|
οὔτε |
ἐπ'
ἀδικίας
οὔτε
κατ'
ἄλλον |
| 16, 11, 60 |
τῷ
προτέρῳ
χαλεπὸν
μὲν
ἀλλ'
|
οὔτε |
θρασὺν
οὔτε
προπετῆ
πρὸς
τὴν |
| 16, 9, 58 |
τὸ
σύνολον
οὔτε
ἐπ'
ἀδικίας
|
οὔτε |
κατ'
ἄλλον
τρόπον,
οἱ
δ' |
| 16, 10, 59 |
προσετέτακτο
αὐτοῖς,
ἐγγράφουσιν
ἐπιβουλὴν
μὲν
|
οὔτε |
νοῆσαι
κατὰ
τοῦ
γεγεννηκότος
οὔτε |
| 16, 10, 59 |
Ἀράβων
χώρας
ἢ
τούτους
ἐξῃρημένους
|
οὔτε |
πάντας,
ἀλλ'
ὅσοι
μὴ
λαθεῖν |
| 16, 11, 60 |
οὔτε
πίστιν
ἐπιβουλῆς
ἐναργῆ
λαβὼν
|
οὔτε |
παρασκευὴν
ἐπιχειρήσεως
ἐλέγχειν
ἔχων
ἐτόλμησεν |
| 16, 11, 60 |
τοῦ
περὶ
ἐκείνους
ἀσεβήματος,
ὃς
|
οὔτε |
πίστιν
ἐπιβουλῆς
ἐναργῆ
λαβὼν
οὔτε |
| 16, 4, 53 |
προσεδοκήσαμεν,
οἷς
οὔτε
γῆ
βάσιμος
|
οὔτε |
πλωτὴ
θάλαττα
μετὰ
τοιοῦτον
ἔργον; |
| 16, 11, 60 |
χαλεπὸν
μὲν
ἀλλ'
οὔτε
θρασὺν
|
οὔτε |
προπετῆ
πρὸς
τὴν
ἀπώλειαν
τῶν |
| 16, 10, 59 |
οὔτε
νοῆσαι
κατὰ
τοῦ
γεγεννηκότος
|
οὔτε |
συσκευάσασθαι,
δρασμῷ
δὲ
ἐπιβαλέσθαι
καὶ |
| 16, 9, 58 |
τῶν
λῃστῶν
ὅσοι
διέφυγον
ἐξεδίδοσαν
|
οὔτε |
τὰ
χρήματα
διευλύτουν,
νομάς
τε |
| 16, 3, 52 |
καταλογιζόμενος
ὡς
οὔτε
τῶν
φιλτάτων
|
οὔτε |
τῆς
στεργομένης
αὐτῷ
γυναικὸς
ὤνατο |
| 16, 4, 53 |
τὸ
πρὸς
ἀρχὴν
ἐμπειρότατον
ἔχειν,
|
οὔτε |
τοῖς
ἄλλοις
ἐπιτηδεύμασιν
ἐλαττούμενον,
ἃ |
| 16, 9, 58 |
τοῖς
Ἄραψιν.
Οἱ
δ'
ἐπαρθέντες
|
οὔτε |
τῶν
λῃστῶν
ὅσοι
διέφυγον
ἐξεδίδοσαν |
| 16, 3, 52 |
τά
τε
πρῶτα
καταλογιζόμενος
ὡς
|
οὔτε |
τῶν
φιλτάτων
οὔτε
τῆς
στεργομένης |
| 16, 8, 57 |
μικρὸν
ἀπωλείας
ἔχων,
Ἀρχέλαος
δὲ
|
οὔτε |
ὑπερεῖδεν
τὴν
ἔντευξιν
οὔτ'
ἔφη |
| 16, 2, 51 |
οἰκείοις
διατελεῖν
ἔθεσιν.
Τοιαῦτα
εἰπὼν
|
διέλυε |
τὸν
σύλλογον.
Ἡρώδης
δὲ
προσεστὼς |
| 16, 4, 53 |
Τέλος
ἐπὶ
νουθεσίᾳ
τῶν
παίδων
|
κατέστρεφε |
τὸν
λόγον
τοὺς
περὶ
τὴν |
| 16, 7, 56 |
ἀναπείθουσα
τὸν
ἀδελφὸν
ἐκβάλλειν
ἣν
|
εἶχε |
γυναῖκα,
λαμβάνειν
δὲ
θυγατέρα
τὴν |
| 16, 9, 58 |
μεταβεβληκυίας
αὐτῷ
τῆς
παρρησίας,
ἣν
|
εἶχε |
διὰ
Καίσαρα,
καὶ
τὸ
μεῖζον |
| 16, 7, 56 |
τὰ
στέρνα,
ἡ
μὲν
ὄψις
|
εἶχέ |
τι
πρὸς
τὴν
ἄρνησιν
πιθανόν, |
| 16, 10, 59 |
ἧκον
εἰπεῖν
ἢ
πράττειν
δυναμένων.
|
Ὀψὲ |
δὲ
τοῦ
Πτολεμαίου,
τούτῳ
γὰρ |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
αὐτὸν
ἀνενεγκεῖν
τοὺς
λόγους
|
ὀψὲ |
τῆς
ὥρας
περὶ
θεραπείαν
τοῦ |