HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

DION CHRYSOSTOME, Sur Troie (discours 11)

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

ω = 85 formes différentes pour 223 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Discours, Par.

[11, 95]   πέμπων αὐτὸν πρὸς ἄνδρα κρείττονα, ᾧ προκαλουμένῳ τοὺς ἀρίστους οὐδεὶς ὑπακοῦσαι

[11, 115]   ἕτερον πολὺ ἔλαττον, οὐκ ἐν ᾧ πρότερον τόπῳ παρὰ τὸν αἰγιαλόν,

[11, 65]   Ἑλένην ἐρασθῆναι μὲν ξένου ἀνδρός, ᾧ τὴν ἀρχὴν οὐκ εἰκὸς αὐτὴν

[11, 70]   ἀρχῆς διὰ γῆρας, Τυνδάρεως δὲ Μενελάῳ ἐξέστη. φαίνεται γὰρ καὶ ταῦτα

[11, 35]   Ἀγαμέμνονος καὶ ὅτι Ἑλένη συνοικοῦσα Μενελάῳ ἠράσθη Ἀλεξάνδρου· καὶ ταῦτα οὕτως

[11, 50]   τῷ δὲ Ἀγαμέμνονι καὶ τῷ Μενελάῳ μὴ προσήκειν ὀνειδίζειν αὐτῷ τὴν

[11, 45]   αὑτῷ τοῦ γένους μᾶλλον ἢ Μενελάῳ, Πελοπίδῃ ὄντι. ἧκον δὲ καὶ

[11, 130]   τοὺς μὲν Ἀγαμέμνονι, τοὺς δὲ Μενελάῳ προσθέσθαι, τοὺς δὲ καθ´ αὑτοὺς

[11, 135]   ἐν τῇ Ἑλλάδι καὶ τῷ Μενελάῳ συνοῦσα. (τὰ μὲν δὴ τῶν

[11, 110]   κατ´ εὔνοιαν, οἱ δὲ καὶ φόβῳ τῆς δυνάμεως· οὐ γὰρ τοῖς

[11, 105]   δὲ Ἀθηνᾶν παραλογίσασθαι αὐτόν, εἰκασθεῖσαν Δηιφόβῳ, καὶ τὸ δόρυ κλέψαι τὸ

[11, 120]   δὲ Ἑλένην ὁ Ἕκτωρ συνῴκισε Δηιφόβῳ, ὃς ἦν μετ´ ἐκεῖνον τῶν

[11, 70]   Ἀλεξάνδρου τελευτήσαντος, οὗ λέγεται ἐρᾶν, Δηιφόβῳ συνεῖναι, καθάπερ οἶμαι κἀκείνῳ τῆς

[11, 65]   Ἀλεξάνδρου ἀποθανόντος, κατεῖχον αὐτὴν καὶ Δηιφόβῳ συνῴκιζον, ὡς μέγιστον ἀγαθὸν ἔχοντες

[11, 55]   δώσειν ὁ Λαομέδων ψεύσαιτο. (καὶ ἐγὼ ἀνεμνήσθην τῶν ἐπῶν, ἐν οἷς

[11, 145]   τὸ στρατήγημα παρὰ πολλοῖς ἐστιν. ἐγὼ γοῦν ἀνδρὸς ἤκουσα Μήδου λέγοντος

[11, 5]   δὲ οἶμαι τοὺς κακοδαίμονας σοφιστάς. ἐγὼ δὲ ἐπίσταμαι σαφῶς ὅτι οὐδὲ

[11, 10]   παθόντες μνημονεύεσθαι περὶ πολλοῦ ποιοῦνται. (ἐγὼ δὲ οὔθ´ ὑμῖν χαριζόμενος οὔθ´

[11, 65]   ἄλλως νόμιζε πραχθῆναι ἢ ὡς ἐγὼ λέγω. πολὺ γὰρ πιστότερον ἑκόντα

[11, 35]   φλυαρεῖ καὶ τῆς ἐκείνου θυγατρός. ἐγὼ οὖν ὡς ἐπυθόμην παρὰ τῶν

[11, 20]   καὶ ὀλίγου ἄξια φαίνεται, ἃ ἐγώ φημι αὐτὸν ἐψεῦσθαι. τῷ γὰρ

[11, 65]   νόμιζε πραχθῆναι ἢ ὡς ἐγὼ λέγω. πολὺ γὰρ πιστότερον ἑκόντα Τυνδάρεων

[11, 15]   μάλιστα οὐδὲ αἰσχρὸν ἐνόμιζε, τοῦτο λέγω· πότερον δὲ ὀρθῶς ἢ μὴ

[11, 15]   δεσμὰ καὶ διεγγυήσεις θεῶν, οὐ λέγω, πρότερον εἰρημένα πολλοῖς. οὐδὲ γὰρ

[11, 5]   γὰρ τῶν ὑμετέρων προγόνων ἐσπούδακα. (προλέγω δὲ ὑμῖν ὅτι τοὺς λόγους

[11, 15]   μὴν ὅσον γε ἐπὶ τούτοις ψέγω Ὅμηρον· κωλύει γὰρ οὐθὲν ἄνδρα

[11, 55]   ἀληθὲς λέγουσι. πῶς γὰρ ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ {οὕτω} πόλις ἁλοῦσα καὶ

[11, 150]   καὶ ταῦτα κοινῇ δόξαν τῷ στρατοπέδῳ καὶ τοῖς βασιλεῦσι· Πολυξένην δὲ

[11, 85]   χαλεπὴν καὶ τὴν ἐν τῷ στρατοπέδῳ κατήφειαν καὶ τὴν τοῦ Ἀγαμέμνονος

[11, 35]   δὲ ἀρχόμενος, μῆνιν ἄειδε, θεά, Πηληιάδεω Ἀχιλῆος οὐλομένην, ἣ μυρί´ Ἀχαιοῖς

[11, 45]   Ὀλυμπίᾳ ἐν τῷ ὀπισθοδόμῳ τοῦ νεὼ τῆς Ἥρας ὑπόμνημα τῆς ἁρπαγῆς

[11, 70]   Λακεδαιμονίους καὶ τῆς Σπάρτης ἐβασίλευε Τυνδάρεω ζῶντος ἔτι. (καὶ γὰρ ἦν

[11, 60]   τοῦ Μενελάου μήτε τῶν τοῦ Τυνδάρεω μήτε τοὺς ἀδελφοὺς τῆς Ἑλένης,

[11, 45]   κάλλει, εἰς λόγους αὐτὸν καταστῆναι Τυνδάρεῴ τε καὶ τοῖς ἀδελφοῖς τῆς

[11, 150]   ἂν ἐβουλευσάμην εἰπεῖν. ὅμως δὲ μείζω καὶ δυσχερέστερα ὀνείδη φημὶ τῶν

[11, 85]   τῇ μονομαχίᾳ, πάλιν δὲ τῷ λίθῳ, τὸν δὲ Διομήδην τοῦ Αἰνείου,

[11, 140]   τούτοις ὑπὸ τῆς παλαιᾶς δόξης, ἐπιστάσθω ἀδύνατος ὢν ἀπαλλαγῆναι ἀπάτης καὶ

[11, 45]   δὲ ἐκεῖνος ἔφη, καὶ τὴν Ἰὼ ἀφικέσθαι ἐκδοθεῖσαν εἰς Αἴγυπτον, ἀλλὰ

[11, 100]   τελευτὴν ὡς οὐκ ἀποθανόντος ἐν Ἰλίῳ. (τοῦτο δὲ ἐπεὶ ἀδύνατον ἑώρα,

[11, 120]   τῆς πόλεως. τὴν δὲ ἀρχὴν Σκαμανδρίῳ τῷ παιδὶ κατέλιπεν. ταῦτα δὲ

[11, 35]   τῶν πλείστων, καὶ μάλιστα δὴ τεκμηρίῳ τούτῳ χρωμένου ὅτι Τροίαν τέ

[11, 90]   διηγεῖσθαι τὰ ἔπη, καὶ ταῦτα βελτίω ποιῶν τὰ τῶν Ἑλλήνων, ὡς

[11, 35]   φαίνεται ὑποθέμενος, οὐδὲ ὅτι ὕστερον ἑάλω τὸ Ἴλιον· ἴσως γὰρ οὐκ

[11, 105]   τῇ μητρὶ πειθόμενον, ἔπειτα φεύγοντα κύκλῳ τῆς πόλεως, ἐξὸν εἰσελθεῖν, καὶ

[11, 105]   τὴν Ἀφροδίτην ἐπιμεληθῆναι καὶ τὸν Ἀπόλλω τοῦ διαμεῖναι τὸν νεκρόν. {οὐκ

[11, 85]   Διομήδει καὶ τῷ Ὀδυσσεῖ {καὶ Εὐρυπύλῳ} καὶ τὸν Αἴαντά φησι μάχεσθαι

[11, 50]   θυγατρίου γεγονυῖαν μητέρα, συνακολουθῆσαι ἀνδρὶ ἀλλοφύλῳ. διὰ ταύτην γὰρ τὴν ἀλογίαν

[11, 60]   δυνατὸν ἐλθεῖν Ἑλένην μετὰ Ἀλεξάνδρου· γάμῳ δὲ παρ´ ἑκόντων δοθεῖσαν τῶν

[11, 50]   τοὺς ἄλλους ἅπαντας ἥδεσθαι τῷ γάμῳ, καὶ τὴν Ἑλένην ὑποδέχεσθαι μετὰ

[11, 50]   συνοικοῦσαν Ἀγαμέμνονι· λοιπὸν δέ, εἰ Πριάμῳ κηδεύσειαν, καὶ τῶν ἐκεῖ πραγμάτων

[11, 105]   τὴν ἀριστείαν διελθών, ὁτὲ μὲν ποταμῷ μαχόμενον αὐτόν, ὁτὲ δὲ ἀπειλοῦντα

[11, 75]   φερομένων τῶν Ἀχαιῶν ἐν τῷ πολέμῳ καὶ μηδενὸς ἀποβαίνοντος ὧν ἤλπισαν,

[11, 130]   οὐθενὸς ἔλαττον εὐδοκιμῶν ἐν τῷ πολέμῳ, καὶ Νεοπτόλεμος εἴτε ὑπὸ Ἑλλήνων

[11, 80]   καὶ τοῦ Διὸς ἄνωθεν ἐπισημαίνοντος ἀνέμῳ καὶ βροντῇ ~ταῦτα γὰρ οὐ

[11, 45]   εἴην ἐν Ὀλυμπίᾳ ἐν τῷ ὀπισθοδόμῳ τοῦ νεὼ τῆς Ἥρας ὑπόμνημα

[11, 65]   πάντων μάλιστα ὁ Ἕκτωρ, ὅτι νόμῳ τοῦ Ἀλεξάνδρου λαβόντος παρὰ τοῦ

[11, 145]   τὸν βασιλέα κελεῦσαι στρατεῦσαι τοῖς ἄνω ἔθνεσιν οὐκ ἀδύνατον, ἵνα μὴ

[11, 80]   μάντιν τούτων Ἀγαμέμνων ἐν τοῖς ἄνω ἔπεσί φησι μηδὲν πώποτε ἀληθὲς

[11, 145]   ὡς οὐκ ἀνάξιον ὁμολογεῖν αὐτῷ ψευδομένῳ. πρῶτον μὲν γὰρ πολὺ ἐλάττω

[11, 105]   αὐτὸν καὶ μήτε τῷ πατρὶ δεομένῳ μήτε τῇ μητρὶ πειθόμενον, ἔπειτα

[11, 15]   ὡς πτωχῷ, τοὺς δὲ ὡς μαινομένῳ ἀπάρχεσθαι, καὶ μᾶλλον οἴονται τοὺς

[11, 95]   αὐτὸν πρὸς ἄνδρα κρείττονα, ᾧ προκαλουμένῳ τοὺς ἀρίστους οὐδεὶς ὑπακοῦσαι ἤθελεν,

[11, 55]   ἀνδρὸς γυναῖκα εἰς ὁμιλίαν ἀφικνεῖσθαι ξένῳ ἀνδρὶ πῶς εἰκός {τοῦτο δὲ}

[11, 95]   τούτων ἁπάντων εὐάλωτος ὤν, ἅτε δεινῷ τὴν πολεμικὴν τέχνην· ὥστε θαρρῶν

[11, 70]   ἐρᾶν, Δηιφόβῳ συνεῖναι, καθάπερ οἶμαι κἀκείνῳ τῆς Ἀφροδίτης ὑποσχομένης, καὶ μήτε

[11, 95]   μὴ μάχεσθαι; οὐδὲ γὰρ ἐπ´ ἐκείνῳ ἦν οἶμαι προελθόντι γε ἅπαξ

[11, 95]   ἀπιστῶν αὐτῷ, τὴν δύναμιν ἐπέτρεπεν ἐκείνῳ καὶ τὰ ὅπλα τὰ αὑτοῦ

[11, 10]   διαφερόμενος οὐδὲ τῆς δόξης φθονῶν ἐκείνῳ, πειράσομαι δεικνύειν ὅσα μοι δοκεῖ

[11, 65]   πατρός, καὶ τῆς Ἑλένης βουλομένης ἐκείνῳ συνοικεῖν, οἱ δὲ οὕτως ἀναίσχυντον

[11, 45]   γὰρ Ἀγαμέμνονος παισίν, ἀλλ´ οὐκ ἐκείνῳ τὴν ἀρχὴν προσήκειν· καὶ ὡς

[11, 100]   φοβεῖσθαι καὶ μὴ βούλεσθαι συμβαλεῖν ἐκείνῳ; τοιγαροῦν οὕτω βουλευσάμενον αὐτὸν λέγει

[11, 125]   ἀποθανόντος ἄλλον σκυλευθῆναι, μόνῳ δὲ ἐκείνῳ τῶν ἡγεμόνων μὴ γενέσθαι τάφον.

[11, 140]   ἑλέσθαι τὸν Αἰνείαν, τὰ μὲν ἐκείνῳ χαριζόμενον, τὰ δὲ ἐλπίζοντα μειζόνων

[11, 125]   ἐν δὲ τῷ ἵππῳ τῷ ξυλίνῳ στράτευμα ἀνθρώπων ἀποκρυφθέν. οἱ δὲ

[11, 15]   οὐ μόνον γε τοὺς ἐν κοινῷ γενομένους καὶ παρατυγχανόντων ἁπάντων τῶν

[11, 125]   ἄλλου τε ἀποθανόντος ἄλλον σκυλευθῆναι, μόνῳ δὲ ἐκείνῳ τῶν ἡγεμόνων μὴ

[11, 55]   λέγουσι. πῶς γὰρ ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ {οὕτω} πόλις ἁλοῦσα καὶ ἐρημωθεῖσα

[11, 25]   μὲν τοὺς φιλτάτους {ἄνδρας} ἐν φόνῳ κειμένους καὶ μὴ δυναμένας ἀσπάσασθαι

[11, 95]   ἂν ὁ Ἀχιλλεὺς ἐν τοσούτῳ κινδύνῳ τοῦ στρατοπέδου ὄντος καὶ τῶν

[11, 90]   καὶ τὸν Ἕκτορα ὑπάγειν αὑτὸν ἔξω τῆς τάφρου καὶ τῆς περὶ

[11, 75]   οὐ γὰρ ἄν ποτε Τρωίλος ἔξω τοῦ τείχους ἐγυμνάζετο, καὶ ταῦτα

[11, 35]   Ἴλιον· ἴσως γὰρ οὐκ ἦν πω βεβουλευμένος ἀναστρέφειν ἅπαντα. (ἔπειτα βουλόμενος

[11, 100]   λάβῃ τὰ δῶρα, καὶ ἅμα οὐδέπω τῆς ὀργῆς ἐπέπαυτο. (καὶ τί

[11, 120]   στράτευμα ᾤχετο ὑπόσπονδον τούτῳ τῷ τρόπῳ. τὴν δὲ Ἑλένην ὁ Ἕκτωρ

[11, 115]   ἔλαττον, οὐκ ἐν ᾧ πρότερον τόπῳ παρὰ τὸν αἰγιαλόν, ἀλλὰ τὸ

[11, 125]   προκατειλῆφθαι· {κρυφθῆναι μὲν ἐν τῷ ἵππῳ στράτευμα ὅλον, τῶν δὲ Τρώων

[11, 125]   Τροίαν ἑλόντες, ἐν δὲ τῷ ἵππῳ τῷ ξυλίνῳ στράτευμα ἀνθρώπων ἀποκρυφθέν.

[11, 110]   Ἕκτορα καὶ τοὺς Ἀχαιοὺς ὅσον οὔπω διεφθαρμένους πάντας, οἱ μέν τινες

[11, 95]   νεῶν ἤδη καιομένων καὶ ὅσον οὔπω ἐπ´ αὐτὸν ἥκοντος τοῦ δεινοῦ,

[11, 80]   διηγούμενος, ἀλλ´ Ἕκτορα ποιήσας ὀνειδίζοντα Ἀλεξάνδρῳ καὶ Ἑλένην ὀδυρομένην πρὸς Πρίαμον,

[11, 10]   τῶν σοφιστῶν ἀσεβεῖν με φήσουσιν Ὁμήρῳ ἀντιλέγοντα καὶ ἐπιχειρήσουσι διαβάλλειν πρὸς

[11, 10]   δὲ οὔθ´ ὑμῖν χαριζόμενος οὔθ´ Ὁμήρῳ διαφερόμενος οὐδὲ τῆς δόξης φθονῶν

[11, 5]   οὖν παρ´ Ἀργείοις ἐτόλμων ἀντιλέγειν Ὁμήρῳ, καὶ τὴν ποίησιν αὐτοῦ δεικνύναι

[11, 40]   διάκεισθε ὑμεῖς ὥστε ποιητὴν ἕτερον Ὁμήρῳ πεισθέντα καὶ ταὐτὰ πάντα ποιήσαντα

[11, 75]   δὲ τὰ μὲν ἄλλα συγχωροῦσιν Ὁμήρῳ, τὸ δὲ τεῖχος οὔ φασιν

[11, 105]   Ἀχιλλέα φαίνεται καθῃρηκώς, {καὶ} πολὺ χείρω καὶ ἀδοξότερον αὐτοῦ ποιήσας τὸν

[11, 125]   ἀπιθάνοις ψεύσμασιν; ἐν γὰρ τοῖς ὅρῳ γεγραμμένοις ὀνείρασιν οἱ ἄνθρωποι τοιαύτας

[11, 5]   ἀνέχονται παρ´ αὑτοῖς ἐν τῷ θεάτρῳ, καὶ τιθέασιν ἆθλα περὶ τούτων,

[11, 100]   τῆς μητρός, ὅν φησιν ἐν ἴσῳ τῇ ἑαυτοῦ κεφαλῇ τιμᾶν καὶ

[11, 150]   δὲ τούτοις, εἰ ᾔδειν ὅτι πείσω ταῦτα λέγων, ἴσως ἂν ἐβουλευσάμην

[11, 150]   γυναῖκα, ὅθεν ἔδοξε τεθνηκέναι δικαίως· πόσῳ κρείττω ταῦτα μὴ γενόμενα τοῖς

[11, 95]   ὁρμῆς, ἅτε οὐ ταμιευσάμενον ἐν τῷ ἀγῶνι, καὶ ὑπὸ τοῦ ποταμοῦ

[11, 45]   τὴν δὲ Ἑλένην ἐμνήστευε μὲν τῷ ἀδελφῷ, οὐδεὶς δὲ ἔφασκε τῶν

[11, 25]   οὐ προτιθέμενοι λέγουσιν οὐδὲ προσέχοντι τῷ ἀκροατῇ, οὐδ´ ἐν τῇ αὑτοῦ

[11, 105]   ἀποθανόντα ποιεῖν, φθονῶν τῆς δόξης τῷ ἀνελόντι· τὸν Ἀλέξανδρόν φησιν ἀποκτεῖναι

[11, 110]   καταλειφθέντα. τοῖς δὲ Ἀχαιοῖς ἐν τῷ ἀσφαλεῖ βουλευομένοις· οὐ γὰρ εἶχον

[11, 10]   αὑτῆς πόλιν μηδὲ ἐναντία βούλεσθαι τῷ αὑτῆς πατρί, οὐχ ἧττον δὲ

[11, 105]   θέαν παρόντας καὶ μηδένα βοηθεῖν τῷ Ἀχιλλεῖ, τοιαῦτα πεπονθότας ὑπὸ τοῦ

[11, 130]   εὖ πράττοντας ὁμονοεῖν εἰκὸς καὶ τῷ βασιλεῖ τὸ πλεῖστον ὑποτάττεσθαι, καὶ

[11, 50]   καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας ἥδεσθαι τῷ γάμῳ, καὶ τὴν Ἑλένην ὑποδέχεσθαι

[11, 20]   ἃ ἐγώ φημι αὐτὸν ἐψεῦσθαι. τῷ γὰρ ὄντι ἀνθρώπινα ψεύσματα καὶ

[11, 50]   τὴν ἀδελφὴν αὐτῶν Διὸς ὄντας. τῷ δὲ Ἀγαμέμνονι καὶ τῷ Μενελάῳ

[11, 10]   Ἀφροδίτην. (δεινὸν γὰρ τὴν μὲν τῷ Διὶ συνοῦσαν μὴ νομίσαι αὐτὸν

[11, 95]   πάντα ἀπολέσαι βουλόμενος· ἔπειτα ηὔχετο τῷ Διὶ ὑποστρέψαι τὸν Πάτροκλον μετὰ

[11, 85]   χαρίζεταί τινα ἀριστείαν ἀνόνητον καὶ τῷ Διομήδει καὶ τῷ Ὀδυσσεῖ {καὶ

[11, 100]   ἄλλα ἐδίδου δῆλον ὅτι προσεοικότα τῷ δόρατι, καὶ οὐκ ἐφοβεῖτο μὴ

[11, 95]   ἀμύνεσθαι τοὺς Τρῶας, ἅμα δὲ τῷ Ἕκτορι μὴ μάχεσθαι; οὐδὲ γὰρ

[11, 5]   ᾀδόντων ἀνέχονται παρ´ αὑτοῖς ἐν τῷ θεάτρῳ, καὶ τιθέασιν ἆθλα περὶ

[11, 80]   τῶν ὅπλων, (ἀλλ´ ἀπάγχειν ἔδει τῷ ἱμάντι; ψευδὴς δὲ καὶ ἡ

[11, 125]   τὸ προκατειλῆφθαι· {κρυφθῆναι μὲν ἐν τῷ ἵππῳ στράτευμα ὅλον, τῶν δὲ

[11, 125]   τὴν Τροίαν ἑλόντες, ἐν δὲ τῷ ἵππῳ τῷ ξυλίνῳ στράτευμα ἀνθρώπων

[11, 85]   μὲν τῇ μονομαχίᾳ, πάλιν δὲ τῷ λίθῳ, τὸν δὲ Διομήδην τοῦ

[11, 85]   ἄρα ὠφελῆσαι. (τῇ δ´ ὑστεραίᾳ τῷ μὲν Ἀγμέμνονι χαρίζεταί τινα ἀριστείαν

[11, 50]   ὄντας. τῷ δὲ Ἀγαμέμνονι καὶ τῷ Μενελάῳ μὴ προσήκειν ὀνειδίζειν αὐτῷ

[11, 135]   ὕστερον ἐν τῇ Ἑλλάδι καὶ τῷ Μενελάῳ συνοῦσα. (τὰ μὲν δὴ

[11, 125]   ἑλόντες, ἐν δὲ τῷ ἵππῳ τῷ ξυλίνῳ στράτευμα ἀνθρώπων ἀποκρυφθέν. οἱ

[11, 85]   ἀνόνητον καὶ τῷ Διομήδει καὶ τῷ Ὀδυσσεῖ {καὶ Εὐρυπύλῳ} καὶ τὸν

[11, 60]   μέν τινες ὠργίζοντο καὶ ἀτιμίαν τῷ ὄντι ἐνόμιζον τῆς Ἑλλάδος τὸ

[11, 125]   Κασσάνδρας. (ταῦτα οὐκ ἐνυπνίοις ἐοικότα τῷ ὄντι καὶ ἀπιθάνοις ψεύσμασιν; ἐν

[11, 150]   τοῦ φαυλοτάτου τῶν πολεμίων ἀποθανεῖν τῷ ὄντι μέγα ὄνειδος· ὁμοίως δὲ

[11, 105]   ἰλιγγιῶν περὶ τὸ ψεῦδος καὶ τῷ ὄντι ὡς ἐν ὀνείρατι μάχην

[11, 45]   ἑορακὼς εἴην ἐν Ὀλυμπίᾳ ἐν τῷ ὀπισθοδόμῳ τοῦ νεὼ τῆς Ἥρας

[11, 120]   πόλεως. τὴν δὲ ἀρχὴν Σκαμανδρίῳ τῷ παιδὶ κατέλιπεν. ταῦτα δὲ ἔχοντα

[11, 0]   ὡς ἔφην, ὄντος τοῦ διδάσκειν, τῷ παντὶ χαλεπώτερον τὸ μεταδιδάσκειν, ἄλλως

[11, 110]   κατ´ ἀρχὰς λῃστεύοντας, εἴ πως τῷ Πάριδι κάμνοντι διαλλάξειαν αὑτοὺς καὶ

[11, 105]   ἀνδρειότατα ὑπομένοντα αὐτὸν καὶ μήτε τῷ πατρὶ δεομένῳ μήτε τῇ μητρὶ

[11, 115]   τὸ τεῖχος, αἱ δὲ ἐν τῷ πέραν ἔμενον· ἅτε γὰρ οὐδεμίαν

[11, 75]   δὲ φερομένων τῶν Ἀχαιῶν ἐν τῷ πολέμῳ καὶ μηδενὸς ἀποβαίνοντος ὧν

[11, 130]   οἴκοθεν, οὐθενὸς ἔλαττον εὐδοκιμῶν ἐν τῷ πολέμῳ, καὶ Νεοπτόλεμος εἴτε ὑπὸ

[11, 150]   τείχους, καὶ ταῦτα κοινῇ δόξαν τῷ στρατοπέδῳ καὶ τοῖς βασιλεῦσι· Πολυξένην

[11, 85]   τὴν χαλεπὴν καὶ τὴν ἐν τῷ στρατοπέδῳ κατήφειαν καὶ τὴν τοῦ

[11, 20]   ἐσεμνύνετο ἐπὶ τῷ ψεύδεσθαι ἢ τῷ τἀληθῆ λέγειν. οὕτω γὰρ σκοποῦσιν

[11, 20]   ἐσεμνύνετο ἐπὶ τῷ ψεύδεσθαι ἢ (τῷ τἀληθῆ λέγειν. οὕτω μὲν γὰρ

[11, 10]   ἐξ αὐτῆς τῆς ποιήσεως ἐλέγχων, τῷ τε ἀληθεῖ βοηθῶν καὶ μάλιστα

[11, 150]   κόρην, ἱέρειαν τοῦ Ἀπόλλωνος, ἐν τῷ τεμένει φθαρῆναι τῆς Ἀθηνᾶς, ἐχομένην

[11, 150]   τάφῳ καὶ τοιαύτας χεῖσθαι χοὰς τῷ τῆς θεᾶς υἱεῖ· Κασσάνδραν δέ,

[11, 80]   ξίφους καταχθέντος. οὐ γὰρ ἦν τῷ τοῦ Ἀλεξάνδρου χρήσασθαι, τοσοῦτόν γε

[11, 120]   τὸ στράτευμα ᾤχετο ὑπόσπονδον τούτῳ τῷ τρόπῳ. τὴν δὲ Ἑλένην ὁ

[11, 20]   ἧττον ἐθάρρει καὶ ἐσεμνύνετο ἐπὶ τῷ ψεύδεσθαι ἢ (τῷ τἀληθῆ λέγειν.

[11, 20]   ἧττον ἐθάρρει καὶ ἐσεμνύνετο ἐπὶ τῷ ψεύδεσθαι ἢ τῷ τἀληθῆ λέγειν.

[11, 150]   τὸν βασιλέα τῆς Ἀσίας ἐν ἐσχάτῳ γήρᾳ κατατρωθέντα παρὰ τὸν τοῦ

[11, 20]   κεστὸν ἱμάντα, ὡς εἰκός, ἐν ἀπορρήτῳ τοῦτο ἀξιοῦσα. οὐδὲ γὰρ τῶν

[11, 95]   ἦν οἶμαι προελθόντι γε ἅπαξ ὅτῳ ἐβούλετο μάχεσθαι. (οὕτως δὲ ὑποκαταφρονῶν

[11, 35]   ὡς ἐπυθόμην παρὰ τῶν ἐν Αἰγύπτῳ ἱερέων ἑνὸς εὖ μάλα γέροντος

[11, 135]   ἧκεν εἰς Πελοπόννησον, ἀλλ´ ἐν Αἰγύπτῳ κατέμεινεν. καὶ σημεῖά γε ἔστιν

[11, 20]   οὐδὲ τὰ αὐτὰ ὀνόματα ἐφ´ ἑκάστῳ λέγουσιν ἅπερ καὶ ἡμεῖς. ἐνδείκνυται

[11, 30]   κριτὴν τῶν πραγμάτων, ὥστε τὰ ἐλάττω καὶ ταπεινότερα αἱρεῖσθαι, καταλιπόντα ἄλλοις

[11, 145]   ψευδομένῳ. πρῶτον μὲν γὰρ πολὺ ἐλάττω τὰ ψεύσματά ἐστι τῶν περὶ

[11, 120]   εἰρήνης, παρῃτεῖτο, ἐπιδεικνὺς ὅτι οὐχ ἥττω δεδράκασιν ἢ πεπόνθασιν, καὶ τὴν

[11, 150]   ὅθεν ἔδοξε τεθνηκέναι δικαίως· πόσῳ κρείττω ταῦτα μὴ γενόμενα τοῖς Ἕλλησιν

[11, 100]   αὐτοῦ κατηγορῶν δειλίαν· καίτοι ἐξῆν αὐτῷ διὰ ταύτην τὴν πρόρρησιν ἀποπλεῦσαι

[11, 60]   ἐν τῇ Ἑλλάδι πραγμάτων, προσηκόντων αὐτῷ διὰ τὸν γάμον. οὕτω δὴ

[11, 95]   τάχιστος εἶναι· (καταφανὴς οὖν ἐγεγόνει αὐτῷ διὰ τούτων ἁπάντων εὐάλωτος ὤν,

[11, 140]   ταῦτα γὰρ ὑποσχέσθαι τὸν Πρίαμον αὐτῷ διαπολεμήσαντι τὸν πόλεμον καὶ ἐκβαλόντι

[11, 55]   ὀργισθεὶς ὑπὲρ ἵππων, ὅτι ὑποσχόμενος αὐτῷ δώσειν ὁ Λαομέδων ψεύσαιτο. (καὶ

[11, 20]   κατεφρόνει τῶν ἀνθρώπων, καὶ οὐθὲν αὐτῷ ἔμελεν, εἰ δόξει μηθὲν λέγειν

[11, 130]   ἧτταν, ὅ τε Αἴγισθος ἐπιθέμενος αὐτῷ καὶ κρατήσας ῥᾳδίως, οἵ τε

[11, 95]   {ἑώρα} τετρωμένον, Αἰνείαν τε συστάντα αὐτῷ καὶ μαχεσάμενον ἐπὶ πλέον, ὁπότε

[11, 95]   πολεμικὴν τέχνην· ὥστε θαρρῶν ἀπήντησεν αὐτῷ κατὰ μέσον τὸ πεδίον. καὶ

[11, 50]   γὰρ ὁ Τυνδάρεως ἱκανὸν εἶναι αὐτῷ κηδεύσαντι· καὶ ἅμα ἐδίδασκεν ὅτι

[11, 45]   προκρῖναι τὴν ἐκείνου θυγατέρα, ἐξὸν αὐτῷ λαβεῖν ἐκ τῆς Ἀσίας τινά,

[11, 105]   ἀλλήλοις, σχεδὸν ὁμολογῶν ὅτι οὐδὲν αὐτῷ μέλει ἀληθείας. (πάνυ δὲ ἀσθενῶς

[11, 20]   τοῖς ἔπεσι χρῆται, ὡς ἐξὸν αὐτῷ, μὴ μόνον τὰς τῶν Ἑλλήνων

[11, 60]   προσεπέθετο— καὶ μηδὲ ἐπαναχθῆναι μηδένα αὐτῷ, μήτε τῶν τοῦ Μενελάου μήτε

[11, 60]   τοὺς ἀπὸ Πέλοπος, οἳ συμπράξουσιν αὐτῷ, μισοῦντες τὸν Πρίαμον. (ταῦτα δὴ

[11, 95]   νεαλὴς ὢν ἐμάχετο, μὴ ξυμφέρεσθαι αὐτῷ, μόνον δὲ τοὺς ἄλλους παρακαλεῖν·

[11, 60]   ἐφρόντισαν, ἀλλὰ τοὐναντίον ἐφήδεσθαι ἔμελλον αὐτῷ· νῦν δὲ τὸν Ἀλέξανδρον ἐμίσουν

[11, 15]   καὶ ἐπιορκεῖν φησι, καὶ τοῦτ´ αὐτῷ παρὰ τοῦ Ἑρμοῦ δεδόσθαι. περὶ

[11, 80]   ὑπομένοντος αὐτόν, τοῦ τε Ἀπόλλωνος αὐτῷ παρισταμένου καὶ τοῦ Διὸς ἄνωθεν

[11, 30]   καὶ παράδοξον; ὁπότε τὸν ποταμὸν αὐτῷ πεποίηκε μαχόμενον ὑπὲρ τοῦ λέγειν

[11, 55]   ὕστερον μὲν ὀνειδίζειν καὶ λοιδορεῖσθαι αὐτῷ περὶ τῆς ἁρπαγῆς, ὥς φησιν

[11, 150]   οὗ τὸ γένος ἦν, ἐπ´ αὐτῷ σφαγῆναι, καὶ μηδὲ τοῦτο εἰργάσθαι

[11, 20]   ὀνομάζει, ὡς οὐ μόνον ἐξὸν αὐτῷ τὰς ἄλλας γλώττας μιγνύειν τὰς

[11, 60]   πρᾶγμα, ὥστε οὐκ ἦν ἱκανὸν αὐτῷ τὴν γυναῖκα ἀπαγαγεῖν, ἀλλὰ καὶ

[11, 95]   ὑποκαταφρονῶν τοῦ Πατρόκλου καὶ ἀπιστῶν αὐτῷ, τὴν δύναμιν ἐπέτρεπεν ἐκείνῳ καὶ

[11, 50]   τῷ Μενελάῳ μὴ προσήκειν ὀνειδίζειν αὐτῷ τὴν πατρίδα· καὶ γὰρ αὐτοὺς

[11, 65]   ἧς ἠγνόει γυναικός, ἐπιτρέψαι δὲ αὐτῷ τὸν πατέρα πλεῦσαι τοιαύτης ἕνεκα

[11, 45]   εἴη καὶ ὡς ἡ Ἀφροδίτη αὐτῷ ὑπόσχοιτο τὸν ἄριστον γάμον τῶν

[11, 80]   τὸν Ἀλέξανδρον ὁ Μενέλαος, κενὰς αὐτῷ χαρίζεται χάριτας καὶ νίκην γελοίαν,

[11, 145]   ἀπολογήσασθαι, ὡς οὐκ ἀνάξιον ὁμολογεῖν αὐτῷ ψευδομένῳ. πρῶτον μὲν γὰρ πολὺ

[11, 30]   ὀλίγον ὡς ἐσόμενα, ἃ τυχὸν αὐτῷ ὡς γιγνόμενα διελθεῖν, ὅπως ἐβούλετο

[11, 95]   Ἕκτορα ἀκούων ὅτι φησὶ μηδένα αὑτῷ ἀξιόμαχον εἶναι καὶ τὸν Δία

[11, 95]   εἶναι καὶ τὸν Δία βοηθεῖν αὑτῷ καὶ δεξιὰ σημεῖα φαίνειν, εἴ

[11, 45]   ἐπιτρέψειν, καὶ γὰρ προσήκειν ἕκαστος αὑτῷ τοῦ γένους μᾶλλον ἢ Μενελάῳ,

[11, 100]   μὴ βούλεσθαι συμβαλεῖν ἐκείνῳ; τοιγαροῦν οὕτω βουλευσάμενον αὐτὸν λέγει τοῦ τε

[11, 60]   παρ´ ἑκόντων δοθεῖσαν τῶν οἰκείων. (οὕτω γὰρ εὔλογον ἦν τήν τε

[11, 25]   τοὺς Τρῶας ἐφ´ οἷς ἔπασχον· {οὕτω γὰρ εὐνούστερον (καὶ προθυμότερον ἕξειν

[11, 50]   ἀδελφὸν αὐτοῦ τυγχάνειν τῶν ἴσων· οὕτω γὰρ μᾶλλον ἐπιβουλεύσειν· οὐδὲ γὰρ

[11, 20]   ψεύδεσθαι ἢ τῷ τἀληθῆ λέγειν. οὕτω γὰρ σκοποῦσιν οὐδὲν ἔτι φαίνεται

[11, 60]   ἕκαστος ἡγούμενος ἀφῃρῆσθαι τοῦ γάμου. οὕτω δὲ τῆς στρατείας γενομένης, πέμψας

[11, 0]   ἔφρασεν, οὐκ ἄν ποτε ἀνείλοντο. οὕτω δὲ τοῦτο ἰσχυρόν ἐστιν ὥστε

[11, 140]   καὶ κατασχεῖν ὅλην τὴν ἔκσπονδον. (οὕτω δὴ καὶ Διομήδην φεύγοντα ἐξ

[11, 60]   προσηκόντων αὐτῷ διὰ τὸν γάμον. οὕτω δὴ καὶ τοὺς ἄλλους συγκαλεῖ

[11, 140]   πόλεμον καὶ ἐκβαλόντι τοὺς Ἀχαιούς· οὕτω δὴ τὴν ἀποικίαν στεῖλαι χρημάτων

[11, 20]   ψεύδεσθαι ἢ (τῷ τἀληθῆ λέγειν. οὕτω μὲν γὰρ σκοποῦσι πάνυ σμικρὰ

[11, 60]   περιβοήτου γενομένης τῆς ἁρπαγῆς; καὶ οὕτω μὲν οὐ δυνατὸν ἐλθεῖν Ἑλένην

[11, 20]   ὅτι πύθοιτο παρὰ θεοῦ τινος. (οὕτω πάνυ κατεφρόνει τῶν ἀνθρώπων, καὶ

[11, 10]   μανίας οἱ πολλοὶ ἐληλύθασι καὶ οὕτω πάνυ ὁ τῦφος αὐτῶν κεκράτηκεν.

[11, 55]   πῶς γὰρ ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ {οὕτω} πόλις ἁλοῦσα καὶ ἐρημωθεῖσα τοσαύτην

[11, 10]   τέκετο Κρόνος ἀγκυλομήτης, ἔτι δὲ οὕτω χαλεπῶς διατεθῆναι πρὸς τὸν Πάριν,

[11, 120]   καταγελάσαντα τῶν ἀρίστων παρ´ αὐτοῖς, πλούτῳ νικήσαντα· συμβῆναι γὰρ οὐχ ἁπλῶς

[11, 95]   πῶς ἂν ὁ Ἀχιλλεὺς ἐν τοσούτῳ κινδύνῳ τοῦ στρατοπέδου ὄντος καὶ

[11, 105]   ἀλλὰ τοῦ Ἕκτορος ἔχοντος· ἐν τούτῳ γὰρ ἔλαθεν αὐτὸν ἕν τι

[11, 110]   δὲ παντελοῦς εὐπραγίας οὔσης. ἐν τούτῳ δὴ Ἀγαμέμνων μετὰ Νέστορος καὶ

[11, 95]   οὐ καταλαβόντα ὁρμήσαντα διώκειν· καίτοι τούτῳ μάλιστα προεῖχεν ὁ Ἀχιλλεὺς ὅτι

[11, 95]   γίγνεσθαι. ~τὸν δὲ Ἕκτορα ἐν τούτῳ παραφυλάττειν, ἐμπειρότατον ὄντα καιρὸν μάχης

[11, 120]   καὶ τὸ στράτευμα ᾤχετο ὑπόσπονδον τούτῳ τῷ τρόπῳ. τὴν δὲ Ἑλένην

[11, 35]   πλείστων, καὶ μάλιστα δὴ τεκμηρίῳ τούτῳ χρωμένου ὅτι Τροίαν τέ εἰσι

[11, 45]   ἁρπαγῆς ἐκείνης ἐν τῇ ξυλίνῃ κιβωτῷ τῇ ἀνατεθείσῃ ὑπὸ Κυψέλου, τοὺς

[11, 150]   Πολυξένην δὲ παρθένον ἀποσφάττειν ἐπὶ τάφῳ καὶ τοιαύτας χεῖσθαι χοὰς τῷ

[11, 45]   δὲ Ἑλένην ἐμνήστευε μὲν τῷ ἀδελφῷ, οὐδεὶς δὲ ἔφασκε τῶν Ἑλλήνων

[11, 115]   ἐμπρῆσαι, μαχόμενος ἐκ τῆς νεὼς ναυμάχῳ δόρατι, καὶ Ἀλέξανδρος ἀποθνῄσκει Φιλοκτήτῃ

[11, 15]   δὲ εἰρήκασι τοὺς μὲν ὡς πτωχῷ, τοὺς δὲ ὡς μαινομένῳ ἀπάρχεσθαι,

Discours, Par.
[11, 95]	πέμπων αὐτὸν πρὸς ἄνδρα κρείττονα,	ᾧ	προκαλουμένῳ τοὺς ἀρίστους οὐδεὶς ὑπακοῦσαι
[11, 115]	ἕτερον πολὺ ἔλαττον, οὐκ ἐν	ᾧ	πρότερον τόπῳ παρὰ τὸν αἰγιαλόν,
[11, 65]	Ἑλένην ἐρασθῆναι μὲν ξένου ἀνδρός,	ᾧ	τὴν ἀρχὴν οὐκ εἰκὸς αὐτὴν
[11, 70]	ἀρχῆς διὰ γῆρας, Τυνδάρεως δὲ	Μενελάῳ	ἐξέστη. φαίνεται γὰρ καὶ ταῦτα
[11, 35]	Ἀγαμέμνονος καὶ ὅτι Ἑλένη συνοικοῦσα	Μενελάῳ	ἠράσθη Ἀλεξάνδρου· καὶ ταῦτα οὕτως
[11, 50]	τῷ δὲ Ἀγαμέμνονι καὶ τῷ	Μενελάῳ	μὴ προσήκειν ὀνειδίζειν αὐτῷ τὴν
[11, 45]	αὑτῷ τοῦ γένους μᾶλλον ἢ	Μενελάῳ,	Πελοπίδῃ ὄντι. ἧκον δὲ καὶ
[11, 130]	τοὺς μὲν Ἀγαμέμνονι, τοὺς δὲ	Μενελάῳ	προσθέσθαι, τοὺς δὲ καθ´ αὑτοὺς
[11, 135]	ἐν τῇ Ἑλλάδι καὶ τῷ	Μενελάῳ	συνοῦσα. (τὰ μὲν δὴ τῶν
[11, 110]	κατ´ εὔνοιαν, οἱ δὲ καὶ	φόβῳ	τῆς δυνάμεως· οὐ γὰρ τοῖς
[11, 105]	δὲ Ἀθηνᾶν παραλογίσασθαι αὐτόν, εἰκασθεῖσαν	Δηιφόβῳ,	καὶ τὸ δόρυ κλέψαι τὸ
[11, 120]	δὲ Ἑλένην ὁ Ἕκτωρ συνῴκισε	Δηιφόβῳ,	ὃς ἦν μετ´ ἐκεῖνον τῶν
[11, 70]	Ἀλεξάνδρου τελευτήσαντος, οὗ λέγεται ἐρᾶν,	Δηιφόβῳ	συνεῖναι, καθάπερ οἶμαι κἀκείνῳ τῆς
[11, 65]	Ἀλεξάνδρου ἀποθανόντος, κατεῖχον αὐτὴν καὶ	Δηιφόβῳ	συνῴκιζον, ὡς μέγιστον ἀγαθὸν ἔχοντες
[11, 55]	δώσειν ὁ Λαομέδων ψεύσαιτο. (καὶ	ἐγὼ	ἀνεμνήσθην τῶν ἐπῶν, ἐν οἷς
[11, 145]	τὸ στρατήγημα παρὰ πολλοῖς ἐστιν.	ἐγὼ	γοῦν ἀνδρὸς ἤκουσα Μήδου λέγοντος
[11, 5]	δὲ οἶμαι τοὺς κακοδαίμονας σοφιστάς.	ἐγὼ	δὲ ἐπίσταμαι σαφῶς ὅτι οὐδὲ
[11, 10]	παθόντες μνημονεύεσθαι περὶ πολλοῦ ποιοῦνται.	(ἐγὼ	δὲ οὔθ´ ὑμῖν χαριζόμενος οὔθ´
[11, 65]	ἄλλως νόμιζε πραχθῆναι ἢ ὡς	ἐγὼ	λέγω. πολὺ γὰρ πιστότερον ἑκόντα
[11, 35]	φλυαρεῖ καὶ τῆς ἐκείνου θυγατρός.	ἐγὼ	οὖν ὡς ἐπυθόμην παρὰ τῶν
[11, 20]	καὶ ὀλίγου ἄξια φαίνεται, ἃ	ἐγώ	φημι αὐτὸν ἐψεῦσθαι. τῷ γὰρ
[11, 65]	νόμιζε πραχθῆναι ἢ ὡς ἐγὼ	λέγω.	πολὺ γὰρ πιστότερον ἑκόντα Τυνδάρεων
[11, 15]	μάλιστα οὐδὲ αἰσχρὸν ἐνόμιζε, τοῦτο	λέγω·	πότερον δὲ ὀρθῶς ἢ μὴ
[11, 15]	δεσμὰ καὶ διεγγυήσεις θεῶν, οὐ	λέγω,	πρότερον εἰρημένα πολλοῖς. οὐδὲ γὰρ
[11, 5]	γὰρ τῶν ὑμετέρων προγόνων ἐσπούδακα.	(προλέγω	δὲ ὑμῖν ὅτι τοὺς λόγους
[11, 15]	μὴν ὅσον γε ἐπὶ τούτοις	ψέγω	Ὅμηρον· κωλύει γὰρ οὐθὲν ἄνδρα
[11, 55]	ἀληθὲς λέγουσι. πῶς γὰρ ἐν	ὀλίγῳ	χρόνῳ {οὕτω} πόλις ἁλοῦσα καὶ
[11, 150]	καὶ ταῦτα κοινῇ δόξαν τῷ	στρατοπέδῳ	καὶ τοῖς βασιλεῦσι· Πολυξένην δὲ
[11, 85]	χαλεπὴν καὶ τὴν ἐν τῷ	στρατοπέδῳ	κατήφειαν καὶ τὴν τοῦ Ἀγαμέμνονος
[11, 35]	δὲ ἀρχόμενος, μῆνιν ἄειδε, θεά,	Πηληιάδεω	Ἀχιλῆος οὐλομένην, ἣ μυρί´ Ἀχαιοῖς
[11, 45]	Ὀλυμπίᾳ ἐν τῷ ὀπισθοδόμῳ τοῦ	νεὼ	τῆς Ἥρας ὑπόμνημα τῆς ἁρπαγῆς
[11, 70]	Λακεδαιμονίους καὶ τῆς Σπάρτης ἐβασίλευε	Τυνδάρεω	ζῶντος ἔτι. (καὶ γὰρ ἦν
[11, 60]	τοῦ Μενελάου μήτε τῶν τοῦ	Τυνδάρεω	μήτε τοὺς ἀδελφοὺς τῆς Ἑλένης,
[11, 45]	κάλλει, εἰς λόγους αὐτὸν καταστῆναι	Τυνδάρεῴ	τε καὶ τοῖς ἀδελφοῖς τῆς
[11, 150]	ἂν ἐβουλευσάμην εἰπεῖν. ὅμως δὲ	μείζω	καὶ δυσχερέστερα ὀνείδη φημὶ τῶν
[11, 85]	τῇ μονομαχίᾳ, πάλιν δὲ τῷ	λίθῳ,	τὸν δὲ Διομήδην τοῦ Αἰνείου,
[11, 140]	τούτοις ὑπὸ τῆς παλαιᾶς δόξης,	ἐπιστάσθω	ἀδύνατος ὢν ἀπαλλαγῆναι ἀπάτης καὶ
[11, 45]	δὲ ἐκεῖνος ἔφη, καὶ τὴν	Ἰὼ	ἀφικέσθαι ἐκδοθεῖσαν εἰς Αἴγυπτον, ἀλλὰ
[11, 100]	τελευτὴν ὡς οὐκ ἀποθανόντος ἐν	Ἰλίῳ.	(τοῦτο δὲ ἐπεὶ ἀδύνατον ἑώρα,
[11, 120]	τῆς πόλεως. τὴν δὲ ἀρχὴν	Σκαμανδρίῳ	τῷ παιδὶ κατέλιπεν. ταῦτα δὲ
[11, 35]	τῶν πλείστων, καὶ μάλιστα δὴ	τεκμηρίῳ	τούτῳ χρωμένου ὅτι Τροίαν τέ
[11, 90]	διηγεῖσθαι τὰ ἔπη, καὶ ταῦτα	βελτίω	ποιῶν τὰ τῶν Ἑλλήνων, ὡς
[11, 35]	φαίνεται ὑποθέμενος, οὐδὲ ὅτι ὕστερον	ἑάλω	τὸ Ἴλιον· ἴσως γὰρ οὐκ
[11, 105]	τῇ μητρὶ πειθόμενον, ἔπειτα φεύγοντα	κύκλῳ	τῆς πόλεως, ἐξὸν εἰσελθεῖν, καὶ
[11, 105]	τὴν Ἀφροδίτην ἐπιμεληθῆναι καὶ τὸν	Ἀπόλλω	τοῦ διαμεῖναι τὸν νεκρόν. {οὐκ
[11, 85]	Διομήδει καὶ τῷ Ὀδυσσεῖ {καὶ	Εὐρυπύλῳ}	καὶ τὸν Αἴαντά φησι μάχεσθαι
[11, 50]	θυγατρίου γεγονυῖαν μητέρα, συνακολουθῆσαι ἀνδρὶ	ἀλλοφύλῳ.	διὰ ταύτην γὰρ τὴν ἀλογίαν
[11, 60]	δυνατὸν ἐλθεῖν Ἑλένην μετὰ Ἀλεξάνδρου·	γάμῳ	δὲ παρ´ ἑκόντων δοθεῖσαν τῶν
[11, 50]	τοὺς ἄλλους ἅπαντας ἥδεσθαι τῷ	γάμῳ,	καὶ τὴν Ἑλένην ὑποδέχεσθαι μετὰ
[11, 50]	συνοικοῦσαν Ἀγαμέμνονι· λοιπὸν δέ, εἰ	Πριάμῳ	κηδεύσειαν, καὶ τῶν ἐκεῖ πραγμάτων
[11, 105]	τὴν ἀριστείαν διελθών, ὁτὲ μὲν	ποταμῷ	μαχόμενον αὐτόν, ὁτὲ δὲ ἀπειλοῦντα
[11, 75]	φερομένων τῶν Ἀχαιῶν ἐν τῷ	πολέμῳ	καὶ μηδενὸς ἀποβαίνοντος ὧν ἤλπισαν,
[11, 130]	οὐθενὸς ἔλαττον εὐδοκιμῶν ἐν τῷ	πολέμῳ,	καὶ Νεοπτόλεμος εἴτε ὑπὸ Ἑλλήνων
[11, 80]	καὶ τοῦ Διὸς ἄνωθεν ἐπισημαίνοντος	ἀνέμῳ	καὶ βροντῇ ~ταῦτα γὰρ οὐ
[11, 45]	εἴην ἐν Ὀλυμπίᾳ ἐν τῷ	ὀπισθοδόμῳ	τοῦ νεὼ τῆς Ἥρας ὑπόμνημα
[11, 65]	πάντων μάλιστα ὁ Ἕκτωρ, ὅτι	νόμῳ	τοῦ Ἀλεξάνδρου λαβόντος παρὰ τοῦ
[11, 145]	τὸν βασιλέα κελεῦσαι στρατεῦσαι τοῖς	ἄνω	ἔθνεσιν οὐκ ἀδύνατον, ἵνα μὴ
[11, 80]	μάντιν τούτων Ἀγαμέμνων ἐν τοῖς	ἄνω	ἔπεσί φησι μηδὲν πώποτε ἀληθὲς
[11, 145]	ὡς οὐκ ἀνάξιον ὁμολογεῖν αὐτῷ	ψευδομένῳ.	πρῶτον μὲν γὰρ πολὺ ἐλάττω
[11, 105]	αὐτὸν καὶ μήτε τῷ πατρὶ	δεομένῳ	μήτε τῇ μητρὶ πειθόμενον, ἔπειτα
[11, 15]	ὡς πτωχῷ, τοὺς δὲ ὡς	μαινομένῳ	ἀπάρχεσθαι, καὶ μᾶλλον οἴονται τοὺς
[11, 95]	αὐτὸν πρὸς ἄνδρα κρείττονα, ᾧ	προκαλουμένῳ	τοὺς ἀρίστους οὐδεὶς ὑπακοῦσαι ἤθελεν,
[11, 55]	ἀνδρὸς γυναῖκα εἰς ὁμιλίαν ἀφικνεῖσθαι	ξένῳ	ἀνδρὶ πῶς εἰκός {τοῦτο δὲ}
[11, 95]	τούτων ἁπάντων εὐάλωτος ὤν, ἅτε	δεινῷ	τὴν πολεμικὴν τέχνην· ὥστε θαρρῶν
[11, 70]	ἐρᾶν, Δηιφόβῳ συνεῖναι, καθάπερ οἶμαι	κἀκείνῳ	τῆς Ἀφροδίτης ὑποσχομένης, καὶ μήτε
[11, 95]	μὴ μάχεσθαι; οὐδὲ γὰρ ἐπ´	ἐκείνῳ	ἦν οἶμαι προελθόντι γε ἅπαξ
[11, 95]	ἀπιστῶν αὐτῷ, τὴν δύναμιν ἐπέτρεπεν	ἐκείνῳ	καὶ τὰ ὅπλα τὰ αὑτοῦ
[11, 10]	διαφερόμενος οὐδὲ τῆς δόξης φθονῶν	ἐκείνῳ,	πειράσομαι δεικνύειν ὅσα μοι δοκεῖ
[11, 65]	πατρός, καὶ τῆς Ἑλένης βουλομένης	ἐκείνῳ	συνοικεῖν, οἱ δὲ οὕτως ἀναίσχυντον
[11, 45]	γὰρ Ἀγαμέμνονος παισίν, ἀλλ´ οὐκ	ἐκείνῳ	τὴν ἀρχὴν προσήκειν· καὶ ὡς
[11, 100]	φοβεῖσθαι καὶ μὴ βούλεσθαι συμβαλεῖν	ἐκείνῳ;	τοιγαροῦν οὕτω βουλευσάμενον αὐτὸν λέγει
[11, 125]	ἀποθανόντος ἄλλον σκυλευθῆναι, μόνῳ δὲ	ἐκείνῳ	τῶν ἡγεμόνων μὴ γενέσθαι τάφον.
[11, 140]	ἑλέσθαι τὸν Αἰνείαν, τὰ μὲν	ἐκείνῳ	χαριζόμενον, τὰ δὲ ἐλπίζοντα μειζόνων
[11, 125]	ἐν δὲ τῷ ἵππῳ τῷ	ξυλίνῳ	στράτευμα ἀνθρώπων ἀποκρυφθέν. οἱ δὲ
[11, 15]	οὐ μόνον γε τοὺς ἐν	κοινῷ	γενομένους καὶ παρατυγχανόντων ἁπάντων τῶν
[11, 125]	ἄλλου τε ἀποθανόντος ἄλλον σκυλευθῆναι,	μόνῳ	δὲ ἐκείνῳ τῶν ἡγεμόνων μὴ
[11, 55]	λέγουσι. πῶς γὰρ ἐν ὀλίγῳ	χρόνῳ	{οὕτω} πόλις ἁλοῦσα καὶ ἐρημωθεῖσα
[11, 25]	μὲν τοὺς φιλτάτους {ἄνδρας} ἐν	φόνῳ	κειμένους καὶ μὴ δυναμένας ἀσπάσασθαι
[11, 95]	ἂν ὁ Ἀχιλλεὺς ἐν τοσούτῳ	κινδύνῳ	τοῦ στρατοπέδου ὄντος καὶ τῶν
[11, 90]	καὶ τὸν Ἕκτορα ὑπάγειν αὑτὸν	ἔξω	τῆς τάφρου καὶ τῆς περὶ
[11, 75]	οὐ γὰρ ἄν ποτε Τρωίλος	ἔξω	τοῦ τείχους ἐγυμνάζετο, καὶ ταῦτα
[11, 35]	Ἴλιον· ἴσως γὰρ οὐκ ἦν	πω	βεβουλευμένος ἀναστρέφειν ἅπαντα. (ἔπειτα βουλόμενος
[11, 100]	λάβῃ τὰ δῶρα, καὶ ἅμα	οὐδέπω	τῆς ὀργῆς ἐπέπαυτο. (καὶ τί
[11, 120]	στράτευμα ᾤχετο ὑπόσπονδον τούτῳ τῷ	τρόπῳ.	τὴν δὲ Ἑλένην ὁ Ἕκτωρ
[11, 115]	ἔλαττον, οὐκ ἐν ᾧ πρότερον	τόπῳ	παρὰ τὸν αἰγιαλόν, ἀλλὰ τὸ
[11, 125]	προκατειλῆφθαι· {κρυφθῆναι μὲν ἐν τῷ	ἵππῳ	στράτευμα ὅλον, τῶν δὲ Τρώων
[11, 125]	Τροίαν ἑλόντες, ἐν δὲ τῷ	ἵππῳ	τῷ ξυλίνῳ στράτευμα ἀνθρώπων ἀποκρυφθέν.
[11, 110]	Ἕκτορα καὶ τοὺς Ἀχαιοὺς ὅσον	οὔπω	διεφθαρμένους πάντας, οἱ μέν τινες
[11, 95]	νεῶν ἤδη καιομένων καὶ ὅσον	οὔπω	ἐπ´ αὐτὸν ἥκοντος τοῦ δεινοῦ,
[11, 80]	διηγούμενος, ἀλλ´ Ἕκτορα ποιήσας ὀνειδίζοντα	Ἀλεξάνδρῳ	καὶ Ἑλένην ὀδυρομένην πρὸς Πρίαμον,
[11, 10]	τῶν σοφιστῶν ἀσεβεῖν με φήσουσιν	Ὁμήρῳ	ἀντιλέγοντα καὶ ἐπιχειρήσουσι διαβάλλειν πρὸς
[11, 10]	δὲ οὔθ´ ὑμῖν χαριζόμενος οὔθ´	Ὁμήρῳ	διαφερόμενος οὐδὲ τῆς δόξης φθονῶν
[11, 5]	οὖν παρ´ Ἀργείοις ἐτόλμων ἀντιλέγειν	Ὁμήρῳ,	καὶ τὴν ποίησιν αὐτοῦ δεικνύναι
[11, 40]	διάκεισθε ὑμεῖς ὥστε ποιητὴν ἕτερον	Ὁμήρῳ	πεισθέντα καὶ ταὐτὰ πάντα ποιήσαντα
[11, 75]	δὲ τὰ μὲν ἄλλα συγχωροῦσιν	Ὁμήρῳ,	τὸ δὲ τεῖχος οὔ φασιν
[11, 105]	Ἀχιλλέα φαίνεται καθῃρηκώς, {καὶ} πολὺ	χείρω	καὶ ἀδοξότερον αὐτοῦ ποιήσας τὸν
[11, 125]	ἀπιθάνοις ψεύσμασιν; ἐν γὰρ τοῖς	ὅρῳ	γεγραμμένοις ὀνείρασιν οἱ ἄνθρωποι τοιαύτας
[11, 5]	ἀνέχονται παρ´ αὑτοῖς ἐν τῷ	θεάτρῳ,	καὶ τιθέασιν ἆθλα περὶ τούτων,
[11, 100]	τῆς μητρός, ὅν φησιν ἐν	ἴσῳ	τῇ ἑαυτοῦ κεφαλῇ τιμᾶν καὶ
[11, 150]	δὲ τούτοις, εἰ ᾔδειν ὅτι	πείσω	ταῦτα λέγων, ἴσως ἂν ἐβουλευσάμην
[11, 150]	γυναῖκα, ὅθεν ἔδοξε τεθνηκέναι δικαίως·	πόσῳ	κρείττω ταῦτα μὴ γενόμενα τοῖς
[11, 95]	ὁρμῆς, ἅτε οὐ ταμιευσάμενον ἐν	τῷ	ἀγῶνι, καὶ ὑπὸ τοῦ ποταμοῦ
[11, 45]	τὴν δὲ Ἑλένην ἐμνήστευε μὲν	τῷ	ἀδελφῷ, οὐδεὶς δὲ ἔφασκε τῶν
[11, 25]	οὐ προτιθέμενοι λέγουσιν οὐδὲ προσέχοντι	τῷ	ἀκροατῇ, οὐδ´ ἐν τῇ αὑτοῦ
[11, 105]	ἀποθανόντα ποιεῖν, φθονῶν τῆς δόξης	τῷ	ἀνελόντι· τὸν Ἀλέξανδρόν φησιν ἀποκτεῖναι
[11, 110]	καταλειφθέντα. τοῖς δὲ Ἀχαιοῖς ἐν	τῷ	ἀσφαλεῖ βουλευομένοις· οὐ γὰρ εἶχον
[11, 10]	αὑτῆς πόλιν μηδὲ ἐναντία βούλεσθαι	τῷ	αὑτῆς πατρί, οὐχ ἧττον δὲ
[11, 105]	θέαν παρόντας καὶ μηδένα βοηθεῖν	τῷ	Ἀχιλλεῖ, τοιαῦτα πεπονθότας ὑπὸ τοῦ
[11, 130]	εὖ πράττοντας ὁμονοεῖν εἰκὸς καὶ	τῷ	βασιλεῖ τὸ πλεῖστον ὑποτάττεσθαι, καὶ
[11, 50]	καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας ἥδεσθαι	τῷ	γάμῳ, καὶ τὴν Ἑλένην ὑποδέχεσθαι
[11, 20]	ἃ ἐγώ φημι αὐτὸν ἐψεῦσθαι.	τῷ	γὰρ ὄντι ἀνθρώπινα ψεύσματα καὶ
[11, 50]	τὴν ἀδελφὴν αὐτῶν Διὸς ὄντας.	τῷ	δὲ Ἀγαμέμνονι καὶ τῷ Μενελάῳ
[11, 10]	Ἀφροδίτην. (δεινὸν γὰρ τὴν μὲν	τῷ	Διὶ συνοῦσαν μὴ νομίσαι αὐτὸν
[11, 95]	πάντα ἀπολέσαι βουλόμενος· ἔπειτα ηὔχετο	τῷ	Διὶ ὑποστρέψαι τὸν Πάτροκλον μετὰ
[11, 85]	χαρίζεταί τινα ἀριστείαν ἀνόνητον καὶ	τῷ	Διομήδει καὶ τῷ Ὀδυσσεῖ {καὶ
[11, 100]	ἄλλα ἐδίδου δῆλον ὅτι προσεοικότα	τῷ	δόρατι, καὶ οὐκ ἐφοβεῖτο μὴ
[11, 95]	ἀμύνεσθαι τοὺς Τρῶας, ἅμα δὲ	τῷ	Ἕκτορι μὴ μάχεσθαι; οὐδὲ γὰρ
[11, 5]	ᾀδόντων ἀνέχονται παρ´ αὑτοῖς ἐν	τῷ	θεάτρῳ, καὶ τιθέασιν ἆθλα περὶ
[11, 80]	τῶν ὅπλων, (ἀλλ´ ἀπάγχειν ἔδει	τῷ	ἱμάντι; ψευδὴς δὲ καὶ ἡ
[11, 125]	τὸ προκατειλῆφθαι· {κρυφθῆναι μὲν ἐν	τῷ	ἵππῳ στράτευμα ὅλον, τῶν δὲ
[11, 125]	τὴν Τροίαν ἑλόντες, ἐν δὲ	τῷ	ἵππῳ τῷ ξυλίνῳ στράτευμα ἀνθρώπων
[11, 85]	μὲν τῇ μονομαχίᾳ, πάλιν δὲ	τῷ	λίθῳ, τὸν δὲ Διομήδην τοῦ
[11, 85]	ἄρα ὠφελῆσαι. (τῇ δ´ ὑστεραίᾳ	τῷ	μὲν Ἀγμέμνονι χαρίζεταί τινα ἀριστείαν
[11, 50]	ὄντας. τῷ δὲ Ἀγαμέμνονι καὶ	τῷ	Μενελάῳ μὴ προσήκειν ὀνειδίζειν αὐτῷ
[11, 135]	ὕστερον ἐν τῇ Ἑλλάδι καὶ	τῷ	Μενελάῳ συνοῦσα. (τὰ μὲν δὴ
[11, 125]	ἑλόντες, ἐν δὲ τῷ ἵππῳ	τῷ	ξυλίνῳ στράτευμα ἀνθρώπων ἀποκρυφθέν. οἱ
[11, 85]	ἀνόνητον καὶ τῷ Διομήδει καὶ	τῷ	Ὀδυσσεῖ {καὶ Εὐρυπύλῳ} καὶ τὸν
[11, 60]	μέν τινες ὠργίζοντο καὶ ἀτιμίαν	τῷ	ὄντι ἐνόμιζον τῆς Ἑλλάδος τὸ
[11, 125]	Κασσάνδρας. (ταῦτα οὐκ ἐνυπνίοις ἐοικότα	τῷ	ὄντι καὶ ἀπιθάνοις ψεύσμασιν; ἐν
[11, 150]	τοῦ φαυλοτάτου τῶν πολεμίων ἀποθανεῖν	τῷ	ὄντι μέγα ὄνειδος· ὁμοίως δὲ
[11, 105]	ἰλιγγιῶν περὶ τὸ ψεῦδος καὶ	τῷ	ὄντι ὡς ἐν ὀνείρατι μάχην
[11, 45]	ἑορακὼς εἴην ἐν Ὀλυμπίᾳ ἐν	τῷ	ὀπισθοδόμῳ τοῦ νεὼ τῆς Ἥρας
[11, 120]	πόλεως. τὴν δὲ ἀρχὴν Σκαμανδρίῳ	τῷ	παιδὶ κατέλιπεν. ταῦτα δὲ ἔχοντα
[11, 0]	ὡς ἔφην, ὄντος τοῦ διδάσκειν,	τῷ	παντὶ χαλεπώτερον τὸ μεταδιδάσκειν, ἄλλως
[11, 110]	κατ´ ἀρχὰς λῃστεύοντας, εἴ πως	τῷ	Πάριδι κάμνοντι διαλλάξειαν αὑτοὺς καὶ
[11, 105]	ἀνδρειότατα ὑπομένοντα αὐτὸν καὶ μήτε	τῷ	πατρὶ δεομένῳ μήτε τῇ μητρὶ
[11, 115]	τὸ τεῖχος, αἱ δὲ ἐν	τῷ	πέραν ἔμενον· ἅτε γὰρ οὐδεμίαν
[11, 75]	δὲ φερομένων τῶν Ἀχαιῶν ἐν	τῷ	πολέμῳ καὶ μηδενὸς ἀποβαίνοντος ὧν
[11, 130]	οἴκοθεν, οὐθενὸς ἔλαττον εὐδοκιμῶν ἐν	τῷ	πολέμῳ, καὶ Νεοπτόλεμος εἴτε ὑπὸ
[11, 150]	τείχους, καὶ ταῦτα κοινῇ δόξαν	τῷ	στρατοπέδῳ καὶ τοῖς βασιλεῦσι· Πολυξένην
[11, 85]	τὴν χαλεπὴν καὶ τὴν ἐν	τῷ	στρατοπέδῳ κατήφειαν καὶ τὴν τοῦ
[11, 20]	ἐσεμνύνετο ἐπὶ τῷ ψεύδεσθαι ἢ	τῷ	τἀληθῆ λέγειν. οὕτω γὰρ σκοποῦσιν
[11, 20]	ἐσεμνύνετο ἐπὶ τῷ ψεύδεσθαι ἢ	(τῷ	τἀληθῆ λέγειν. οὕτω μὲν γὰρ
[11, 10]	ἐξ αὐτῆς τῆς ποιήσεως ἐλέγχων,	τῷ	τε ἀληθεῖ βοηθῶν καὶ μάλιστα
[11, 150]	κόρην, ἱέρειαν τοῦ Ἀπόλλωνος, ἐν	τῷ	τεμένει φθαρῆναι τῆς Ἀθηνᾶς, ἐχομένην
[11, 150]	τάφῳ καὶ τοιαύτας χεῖσθαι χοὰς	τῷ	τῆς θεᾶς υἱεῖ· Κασσάνδραν δέ,
[11, 80]	ξίφους καταχθέντος. οὐ γὰρ ἦν	τῷ	τοῦ Ἀλεξάνδρου χρήσασθαι, τοσοῦτόν γε
[11, 120]	τὸ στράτευμα ᾤχετο ὑπόσπονδον τούτῳ	τῷ	τρόπῳ. τὴν δὲ Ἑλένην ὁ
[11, 20]	ἧττον ἐθάρρει καὶ ἐσεμνύνετο ἐπὶ	τῷ	ψεύδεσθαι ἢ (τῷ τἀληθῆ λέγειν.
[11, 20]	ἧττον ἐθάρρει καὶ ἐσεμνύνετο ἐπὶ	τῷ	ψεύδεσθαι ἢ τῷ τἀληθῆ λέγειν.
[11, 150]	τὸν βασιλέα τῆς Ἀσίας ἐν	ἐσχάτῳ	γήρᾳ κατατρωθέντα παρὰ τὸν τοῦ
[11, 20]	κεστὸν ἱμάντα, ὡς εἰκός, ἐν	ἀπορρήτῳ	τοῦτο ἀξιοῦσα. οὐδὲ γὰρ τῶν
[11, 95]	ἦν οἶμαι προελθόντι γε ἅπαξ	ὅτῳ	ἐβούλετο μάχεσθαι. (οὕτως δὲ ὑποκαταφρονῶν
[11, 35]	ὡς ἐπυθόμην παρὰ τῶν ἐν	Αἰγύπτῳ	ἱερέων ἑνὸς εὖ μάλα γέροντος
[11, 135]	ἧκεν εἰς Πελοπόννησον, ἀλλ´ ἐν	Αἰγύπτῳ	κατέμεινεν. καὶ σημεῖά γε ἔστιν
[11, 20]	οὐδὲ τὰ αὐτὰ ὀνόματα ἐφ´	ἑκάστῳ	λέγουσιν ἅπερ καὶ ἡμεῖς. ἐνδείκνυται
[11, 30]	κριτὴν τῶν πραγμάτων, ὥστε τὰ	ἐλάττω	καὶ ταπεινότερα αἱρεῖσθαι, καταλιπόντα ἄλλοις
[11, 145]	ψευδομένῳ. πρῶτον μὲν γὰρ πολὺ	ἐλάττω	τὰ ψεύσματά ἐστι τῶν περὶ
[11, 120]	εἰρήνης, παρῃτεῖτο, ἐπιδεικνὺς ὅτι οὐχ	ἥττω	δεδράκασιν ἢ πεπόνθασιν, καὶ τὴν
[11, 150]	ὅθεν ἔδοξε τεθνηκέναι δικαίως· πόσῳ	κρείττω	ταῦτα μὴ γενόμενα τοῖς Ἕλλησιν
[11, 100]	αὐτοῦ κατηγορῶν δειλίαν· καίτοι ἐξῆν	αὐτῷ	διὰ ταύτην τὴν πρόρρησιν ἀποπλεῦσαι
[11, 60]	ἐν τῇ Ἑλλάδι πραγμάτων, προσηκόντων	αὐτῷ	διὰ τὸν γάμον. οὕτω δὴ
[11, 95]	τάχιστος εἶναι· (καταφανὴς οὖν ἐγεγόνει	αὐτῷ	διὰ τούτων ἁπάντων εὐάλωτος ὤν,
[11, 140]	ταῦτα γὰρ ὑποσχέσθαι τὸν Πρίαμον	αὐτῷ	διαπολεμήσαντι τὸν πόλεμον καὶ ἐκβαλόντι
[11, 55]	ὀργισθεὶς ὑπὲρ ἵππων, ὅτι ὑποσχόμενος	αὐτῷ	δώσειν ὁ Λαομέδων ψεύσαιτο. (καὶ
[11, 20]	κατεφρόνει τῶν ἀνθρώπων, καὶ οὐθὲν	αὐτῷ	ἔμελεν, εἰ δόξει μηθὲν λέγειν
[11, 130]	ἧτταν, ὅ τε Αἴγισθος ἐπιθέμενος	αὐτῷ	καὶ κρατήσας ῥᾳδίως, οἵ τε
[11, 95]	{ἑώρα} τετρωμένον, Αἰνείαν τε συστάντα	αὐτῷ	καὶ μαχεσάμενον ἐπὶ πλέον, ὁπότε
[11, 95]	πολεμικὴν τέχνην· ὥστε θαρρῶν ἀπήντησεν	αὐτῷ	κατὰ μέσον τὸ πεδίον. καὶ
[11, 50]	γὰρ ὁ Τυνδάρεως ἱκανὸν εἶναι	αὐτῷ	κηδεύσαντι· καὶ ἅμα ἐδίδασκεν ὅτι
[11, 45]	προκρῖναι τὴν ἐκείνου θυγατέρα, ἐξὸν	αὐτῷ	λαβεῖν ἐκ τῆς Ἀσίας τινά,
[11, 105]	ἀλλήλοις, σχεδὸν ὁμολογῶν ὅτι οὐδὲν	αὐτῷ	μέλει ἀληθείας. (πάνυ δὲ ἀσθενῶς
[11, 20]	τοῖς ἔπεσι χρῆται, ὡς ἐξὸν	αὐτῷ,	μὴ μόνον τὰς τῶν Ἑλλήνων
[11, 60]	προσεπέθετο— καὶ μηδὲ ἐπαναχθῆναι μηδένα	αὐτῷ,	μήτε τῶν τοῦ Μενελάου μήτε
[11, 60]	τοὺς ἀπὸ Πέλοπος, οἳ συμπράξουσιν	αὐτῷ,	μισοῦντες τὸν Πρίαμον. (ταῦτα δὴ
[11, 95]	νεαλὴς ὢν ἐμάχετο, μὴ ξυμφέρεσθαι	αὐτῷ,	μόνον δὲ τοὺς ἄλλους παρακαλεῖν·
[11, 60]	ἐφρόντισαν, ἀλλὰ τοὐναντίον ἐφήδεσθαι ἔμελλον	αὐτῷ·	νῦν δὲ τὸν Ἀλέξανδρον ἐμίσουν
[11, 15]	καὶ ἐπιορκεῖν φησι, καὶ τοῦτ´	αὐτῷ	παρὰ τοῦ Ἑρμοῦ δεδόσθαι. περὶ
[11, 80]	ὑπομένοντος αὐτόν, τοῦ τε Ἀπόλλωνος	αὐτῷ	παρισταμένου καὶ τοῦ Διὸς ἄνωθεν
[11, 30]	καὶ παράδοξον; ὁπότε τὸν ποταμὸν	αὐτῷ	πεποίηκε μαχόμενον ὑπὲρ τοῦ λέγειν
[11, 55]	ὕστερον μὲν ὀνειδίζειν καὶ λοιδορεῖσθαι	αὐτῷ	περὶ τῆς ἁρπαγῆς, ὥς φησιν
[11, 150]	οὗ τὸ γένος ἦν, ἐπ´	αὐτῷ	σφαγῆναι, καὶ μηδὲ τοῦτο εἰργάσθαι
[11, 20]	ὀνομάζει, ὡς οὐ μόνον ἐξὸν	αὐτῷ	τὰς ἄλλας γλώττας μιγνύειν τὰς
[11, 60]	πρᾶγμα, ὥστε οὐκ ἦν ἱκανὸν	αὐτῷ	τὴν γυναῖκα ἀπαγαγεῖν, ἀλλὰ καὶ
[11, 95]	ὑποκαταφρονῶν τοῦ Πατρόκλου καὶ ἀπιστῶν	αὐτῷ,	τὴν δύναμιν ἐπέτρεπεν ἐκείνῳ καὶ
[11, 50]	τῷ Μενελάῳ μὴ προσήκειν ὀνειδίζειν	αὐτῷ	τὴν πατρίδα· καὶ γὰρ αὐτοὺς
[11, 65]	ἧς ἠγνόει γυναικός, ἐπιτρέψαι δὲ	αὐτῷ	τὸν πατέρα πλεῦσαι τοιαύτης ἕνεκα
[11, 45]	εἴη καὶ ὡς ἡ Ἀφροδίτη	αὐτῷ	ὑπόσχοιτο τὸν ἄριστον γάμον τῶν
[11, 80]	τὸν Ἀλέξανδρον ὁ Μενέλαος, κενὰς	αὐτῷ	χαρίζεται χάριτας καὶ νίκην γελοίαν,
[11, 145]	ἀπολογήσασθαι, ὡς οὐκ ἀνάξιον ὁμολογεῖν	αὐτῷ	ψευδομένῳ. πρῶτον μὲν γὰρ πολὺ
[11, 30]	ὀλίγον ὡς ἐσόμενα, ἃ τυχὸν	αὐτῷ	ὡς γιγνόμενα διελθεῖν, ὅπως ἐβούλετο
[11, 95]	Ἕκτορα ἀκούων ὅτι φησὶ μηδένα	αὑτῷ	ἀξιόμαχον εἶναι καὶ τὸν Δία
[11, 95]	εἶναι καὶ τὸν Δία βοηθεῖν	αὑτῷ	καὶ δεξιὰ σημεῖα φαίνειν, εἴ
[11, 45]	ἐπιτρέψειν, καὶ γὰρ προσήκειν ἕκαστος	αὑτῷ	τοῦ γένους μᾶλλον ἢ Μενελάῳ,
[11, 100]	μὴ βούλεσθαι συμβαλεῖν ἐκείνῳ; τοιγαροῦν	οὕτω	βουλευσάμενον αὐτὸν λέγει τοῦ τε
[11, 60]	παρ´ ἑκόντων δοθεῖσαν τῶν οἰκείων.	(οὕτω	γὰρ εὔλογον ἦν τήν τε
[11, 25]	τοὺς Τρῶας ἐφ´ οἷς ἔπασχον·	{οὕτω	γὰρ εὐνούστερον (καὶ προθυμότερον ἕξειν
[11, 50]	ἀδελφὸν αὐτοῦ τυγχάνειν τῶν ἴσων·	οὕτω	γὰρ μᾶλλον ἐπιβουλεύσειν· οὐδὲ γὰρ
[11, 20]	ψεύδεσθαι ἢ τῷ τἀληθῆ λέγειν.	οὕτω	γὰρ σκοποῦσιν οὐδὲν ἔτι φαίνεται
[11, 60]	ἕκαστος ἡγούμενος ἀφῃρῆσθαι τοῦ γάμου.	οὕτω	δὲ τῆς στρατείας γενομένης, πέμψας
[11, 0]	ἔφρασεν, οὐκ ἄν ποτε ἀνείλοντο.	οὕτω	δὲ τοῦτο ἰσχυρόν ἐστιν ὥστε
[11, 140]	καὶ κατασχεῖν ὅλην τὴν ἔκσπονδον.	(οὕτω	δὴ καὶ Διομήδην φεύγοντα ἐξ
[11, 60]	προσηκόντων αὐτῷ διὰ τὸν γάμον.	οὕτω	δὴ καὶ τοὺς ἄλλους συγκαλεῖ
[11, 140]	πόλεμον καὶ ἐκβαλόντι τοὺς Ἀχαιούς·	οὕτω	δὴ τὴν ἀποικίαν στεῖλαι χρημάτων
[11, 20]	ψεύδεσθαι ἢ (τῷ τἀληθῆ λέγειν.	οὕτω	μὲν γὰρ σκοποῦσι πάνυ σμικρὰ
[11, 60]	περιβοήτου γενομένης τῆς ἁρπαγῆς; καὶ	οὕτω	μὲν οὐ δυνατὸν ἐλθεῖν Ἑλένην
[11, 20]	ὅτι πύθοιτο παρὰ θεοῦ τινος.	(οὕτω	πάνυ κατεφρόνει τῶν ἀνθρώπων, καὶ
[11, 10]	μανίας οἱ πολλοὶ ἐληλύθασι καὶ	οὕτω	πάνυ ὁ τῦφος αὐτῶν κεκράτηκεν.
[11, 55]	πῶς γὰρ ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ	{οὕτω}	πόλις ἁλοῦσα καὶ ἐρημωθεῖσα τοσαύτην
[11, 10]	τέκετο Κρόνος ἀγκυλομήτης, ἔτι δὲ	οὕτω	χαλεπῶς διατεθῆναι πρὸς τὸν Πάριν,
[11, 120]	καταγελάσαντα τῶν ἀρίστων παρ´ αὐτοῖς,	πλούτῳ	νικήσαντα· συμβῆναι γὰρ οὐχ ἁπλῶς
[11, 95]	πῶς ἂν ὁ Ἀχιλλεὺς ἐν	τοσούτῳ	κινδύνῳ τοῦ στρατοπέδου ὄντος καὶ
[11, 105]	ἀλλὰ τοῦ Ἕκτορος ἔχοντος· ἐν	τούτῳ	γὰρ ἔλαθεν αὐτὸν ἕν τι
[11, 110]	δὲ παντελοῦς εὐπραγίας οὔσης. ἐν	τούτῳ	δὴ Ἀγαμέμνων μετὰ Νέστορος καὶ
[11, 95]	οὐ καταλαβόντα ὁρμήσαντα διώκειν· καίτοι	τούτῳ	μάλιστα προεῖχεν ὁ Ἀχιλλεὺς ὅτι
[11, 95]	γίγνεσθαι. ~τὸν δὲ Ἕκτορα ἐν	τούτῳ	παραφυλάττειν, ἐμπειρότατον ὄντα καιρὸν μάχης
[11, 120]	καὶ τὸ στράτευμα ᾤχετο ὑπόσπονδον	τούτῳ	τῷ τρόπῳ. τὴν δὲ Ἑλένην
[11, 35]	πλείστων, καὶ μάλιστα δὴ τεκμηρίῳ	τούτῳ	χρωμένου ὅτι Τροίαν τέ εἰσι
[11, 45]	ἁρπαγῆς ἐκείνης ἐν τῇ ξυλίνῃ	κιβωτῷ	τῇ ἀνατεθείσῃ ὑπὸ Κυψέλου, τοὺς
[11, 150]	Πολυξένην δὲ παρθένον ἀποσφάττειν ἐπὶ	τάφῳ	καὶ τοιαύτας χεῖσθαι χοὰς τῷ
[11, 45]	δὲ Ἑλένην ἐμνήστευε μὲν τῷ	ἀδελφῷ,	οὐδεὶς δὲ ἔφασκε τῶν Ἑλλήνων
[11, 115]	ἐμπρῆσαι, μαχόμενος ἐκ τῆς νεὼς	ναυμάχῳ	δόρατι, καὶ Ἀλέξανδρος ἀποθνῄσκει Φιλοκτήτῃ
[11, 15]	δὲ εἰρήκασι τοὺς μὲν ὡς	πτωχῷ,	τοὺς δὲ ὡς μαινομένῳ ἀπάρχεσθαι,

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 24/06/2010