Discours, Par.
[11, 75]	ἐκράτουν τῆς Τρῳάδος, οὐδ´ ἂν	ἐκ	Λήμνου οἶνος ἐκομίζετο αὐτοῖς. (κακῶς
[11, 110]	μένοντες. κἀνταῦθα τοῖς Τρωσὶν ἐπῆλθον	ἐκ	μὲν Αἰθιοπίας Μέμνων, αἱ δὲ
[11, 75]	μάχαι μὲν οὐ πολλαὶ ἐγένοντο	ἐκ	παρατάξεως· οὐ γὰρ ἐθάρρουν προσιέναι
[11, 55]	Ἡρακλῆς σὺν ἓξ ναυσὶν εἷλεν	ἐκ	πολλοῦ ἀπόρθητον οὖσαν, οἱ δὲ
[11, 130]	ὁμολογοῦσι γὰρ ἅπαντες τοὺς Ἀχαιοὺς	ἐκ	τῆς Ἀσίας ἀναχθῆναι χειμῶνος ἤδη,
[11, 45]	Ἱπποδάμειαν τὴν Οἰνομάου Πέλοψ ἔγημεν	ἐκ	τῆς Ἀσίας ἀφικόμενος, Θησεὺς δὲ
[11, 50]	οὐ χεῖρον εἶναι προσλαβεῖν τοὺς	ἐκ	τῆς Ἀσίας βασιλέας. τὴν μὲν
[11, 125]	οἱ δὲ Ἀχαιοὶ φεύγοντες μὲν	ἐκ	τῆς Ἀσίας σιωπῇ καὶ τὰς
[11, 45]	ἐκείνου θυγατέρα, ἐξὸν αὐτῷ λαβεῖν	ἐκ	τῆς Ἀσίας τινά, εἰ βούλοιτο,
[11, 150]	ἐπιστρατεύσωνται ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα τῶν	ἐκ	τῆς Ἀσίας τινές· ἥ τε
[11, 145]	γένηται πόλεμος αὐτοῖς πρὸς τοὺς	ἐκ	τῆς Ἀσίας, ὥσπερ καὶ προσεδοκᾶτο.
[11, 65]	καὶ Πέλοπα τὸν αὑτοῦ πρόγονον,	ἐκ	τῆς αὐτῆς ὄντα χώρας, διὰ
[11, 115]	κατὰ μνηστείαν καὶ γυναῖκα ἔλαβεν	ἐκ	τῆς Ἑλλάδος τῶν κυρίων διδόντων.
[11, 115]	ἰταμώτερον καὶ πειρωμένην ἐμπρῆσαι, μαχόμενος	ἐκ	τῆς νεὼς ναυμάχῳ δόρατι, καὶ
[11, 130]	πολὺ δὲ καὶ πάντες ἐξέπεσον	ἐκ	τῆς Πελοποννήσου, καὶ κατελύθη τὸ
[11, 130]	τοὺς μὲν φοβουμένους καὶ φεύγοντας	ἐκ	τῆς πολεμίας ἀπιέναι τὴν ταχίστην·
[11, 135]	ἀπιστότατον· τέως δὲ ἐλάνθανεν εἴδωλον	ἐκ	τῆς Τροίας ἔχων· ὅ τε
[11, 75]	μὲν ὄχλον συνῆγεν ἅπαντα τὸν	ἐκ	τῆς χώρας εἰς τὸ ἄστυ,
[11, 50]	βασιλεύειν τὸν αὑτοῦ ἀνεψιὸν Μέμνονα,	ἐκ	Τιθωνοῦ ὄντα τοῦ Πριάμου ἀδελφοῦ.
[11, 50]	δὴ λαβεῖν Ἀλέξανδρον τὴν Ἑλένην	ἐκ	τοῦ δικαίου, πείσαντα τοὺς γονεῖς
[11, 25]	ἁρπαγὴν τῆς Ἑλένης Ὅμηρος εἴρηκεν	ἐκ	τοῦ εὐθέος οὐδὲ παρρησίαν ἄγων
[11, 25]	οὔτε τὸ τέλος ἐτόλμησεν εἰπεῖν	ἐκ	τοῦ εὐθέος, οὐδὲ ὑπέσχετο ὑπὲρ
[11, 125]	μετὰ τοῦτο ὅπλα οὐκ ἔχοντα,	ἐκ	τοῦ οὐρανοῦ λαβόντα νικῆσαι τοὺς
[11, 105]	ἕν τι τῶν ἀληθῶν ῥηθέν·	ἐκ	τοῦ οὐρανοῦ φησι κομίσαι τὴν
[11, 110]	Αἰθιοπίας Μέμνων, αἱ δὲ Ἀμαζόνες	ἐκ	τοῦ Πόντου βοηθοὶ καὶ ἄλλο
[11, 145]	τοῖς ναύταις πρὸς τοὺς αὐτόθεν	ἐκ	τοῦ τόπου. (μετὰ δὲ ταῦτα
[11, 30]	καὶ τηλικούτων ἀπολειπομένων. (ἀνάγκη οὖν	ἐκ	τούτων ὁμολογεῖν ἢ ἀγνώμονα Ὅμηρον
[11, 110]	ἐλοιδόρει· τοὺς γὰρ πολεμίους αὐτὸν	ἐκ	τῶν χειρῶν ἀφεῖναι· τὰς δὲ
[11, 145]	μὲν οὖν ψευδῆ ταῦτά ἐστιν	οὐκ	ἄδηλον, ὅτι δὲ εἰκὸς ἦν
[11, 145]	κελεῦσαι στρατεῦσαι τοῖς ἄνω ἔθνεσιν	οὐκ	ἀδύνατον, ἵνα μὴ θορυβῶσιν. εἰ
[11, 140]	ἑτέραν κτήσασθαι γῆν· εἶναι γὰρ	οὐκ	ἀδύνατον πάσης κρατῆσαι τῆς Εὐρώπης·
[11, 0]	κατὰ τῆς πόλεως, καὶ ταύτας	οὐκ	ἀληθεῖς, ἐμοῦ δὲ μὴ ἀνέχοισθε
[11, 10]	εἰρηκέναι περὶ τῶν ἐνθάδε πραγμάτων,	οὐκ	ἄλλοθέν ποθεν, ἀλλ´ ἐξ αὐτῆς
[11, 55]	πατέρα, ὡς πάντων ἐχθρότατον, ἀλλ´	οὐκ	ἄλλον τινὰ ἀπέδειξεν ἄρχοντα τῆς
[11, 0]	ἀρχῇ, εἴ τις αὐτοῖς ἔφρασεν,	οὐκ	ἄν ποτε ἀνείλοντο. οὕτω δὲ
[11, 135]	τῶν ἀδελφῶν ἐπιφανέντων. τοῦτο δὲ	οὐκ	ἄν ποτε ἐποίησεν, εἰ ἐφαίνετο
[11, 130]	καὶ τὸν Αἴγισθον βασιλέα ἀποδείξαντες,	οὐκ	ἂν εἰ μετὰ τοσαύτης δόξης
[11, 135]	καὶ νομὸς ἀπ´ αὐτοῦ καλούμενος,	οὐκ	ἂν εἰ πεπλανημένος καὶ πρὸς
[11, 60]	τοῦ Μενελάου μνηστεύοντες τὴν Ἑλένην,	οὐκ	ἂν ἐφρόντισαν, ἀλλὰ τοὐναντίον ἐφήδεσθαι
[11, 70]	ἔχοντα συμμάχους· ἐπὶ δὲ Ἀλέξανδρον	οὐκ	ἂν ἦλθον, ἀλλὰ τοὺς Ἀτρείδας
[11, 0]	ἢ τἀγαθὰ μετὰ χρόνον ἀκούοντες.	(οὐκ	ἂν οὖν θαυμάσαιμι καὶ ὑμᾶς,
[11, 145]	καὶ περὶ Ὁμήρου ἀπολογήσασθαι, ὡς	οὐκ	ἀνάξιον ὁμολογεῖν αὐτῷ ψευδομένῳ. πρῶτον
[11, 50]	δ´ ἔπειθε λέγων {αὐτὸν} ὅτι	οὐκ	ἀνέξονται οἱ ἄλλοι μνηστῆρες τῶν
[11, 140]	ἔτι δὲ ὁρῶντα τὸν Αἰνείαν	οὐκ	ἀνεχόμενον, εἰ μὴ μέρος λάβοι
[11, 10]	καὶ ἡ πόλις. (ἔτι δὲ	οὐκ	ἄξιον οἶμαι παριδεῖν οὐδὲ τὸ
[11, 100]	τὴν τοῦ Ἀχιλλέως τελευτὴν ὡς	οὐκ	ἀποθανόντος ἐν Ἰλίῳ. (τοῦτο δὲ
[11, 80]	γε τὰ περὶ τὴν ἁρπαγὴν	{οὐκ	αὐτὸς ὡς γενόμενα διηγούμενος, ἀλλ´
[11, 35]	μου διηγήσασθαι, τὸ μὲν πρῶτον	οὐκ	ἐβούλετο, λέγων ὅτι ἀλαζόνες εἰσὶν
[11, 120]	ἐποίουν· περὶ δὲ τῶν ἄλλων	οὐκ	ἐβούλοντο ὀμνύειν οἱ Τρῶες οὐδὲ
[11, 65]	πολέμου, μνησικακοῦντας, ὅτι αὐτὸς ἕκαστος	οὐκ	ἔγημεν, ἢ ἐρασθῆναι μὲν Ἀλέξανδρον
[11, 55]	νεῶν χιλίων καὶ διακοσίων ἐλθόντες	οὐκ	ἐδύναντο ἑλεῖν; ἢ πῶς τὸν
[11, 0]	δὲ τάχιστα ὑπὸ πολλῶν τῶν	οὐκ	εἰδότων, καὶ οὐ μόνον γε
[11, 65]	ξένου ἀνδρός, ᾧ τὴν ἀρχὴν	οὐκ	εἰκὸς αὐτὴν ἐν ὁμιλίᾳ γενέσθαι,
[11, 135]	τὴν μεγίστην πασῶν} {ταῦτα δὲ	οὐκ	εἰκὸς ἦν πρᾶξαι φυγάδας ἀνθρώπους
[11, 15]	οὐ τοίνυν οὐδὲ τόδε νομίζουσιν,	οὐκ	εἶναι ἐν τῇ Ὁμήρου φύσει
[11, 125]	μὲν Ἀχιλλεύς, προηττημένων τῶν Ἀχαιῶν	οὐκ	εἰς ἅπαξ οὐδὲ τῶν ἄλλων
[11, 45]	τοῖς γὰρ Ἀγαμέμνονος παισίν, ἀλλ´	οὐκ	ἐκείνῳ τὴν ἀρχὴν προσήκειν· καὶ
[11, 115]	περιεβάλοντο τεῖχος ἕτερον πολὺ ἔλαττον,	οὐκ	ἐν ᾧ πρότερον τόπῳ παρὰ
[11, 125]	προειπούσης αὐτοῖς τῆς Κασσάνδρας. (ταῦτα	οὐκ	ἐνυπνίοις ἐοικότα τῷ ὄντι καὶ
[11, 90]	νεῶν τινας ἐμπρησθείσας. ~ἐνταῦθα γὰρ	οὐκ	ἔστιν Αἰνείας ὑπὸ Ἀφροδίτης ἁρπαζόμενος
[11, 70]	διατρίβοντα καὶ συνάγοντα στρατιάν, ἀλλ´	οὐκ	εὐθὺς ἐδίωξαν τὴν ἀδελφήν, μάλιστα
[11, 20]	τοῖς Ἀχαιοῖς πρὸς τοὺς Τρῶας,	οὐκ	εὐθὺς ἤρξατο ἀπὸ τῆς ἀρχῆς,
[11, 100]	οἱ τάφοι· διὰ τοῦτο προκαταλαμβάνων	οὐκ	ἔφη τάφον αὐτοῦ γενέσθαι καθ´
[11, 100]	ὅτι προσεοικότα τῷ δόρατι, καὶ	οὐκ	ἐφοβεῖτο μὴ οὐ δύνηται φέρειν
[11, 55]	ἦν οὕτως ὥς φασι, πῶς	οὐκ	ἔφριττον οἱ Τρῶες καὶ ὁ
[11, 50]	Ἕλλησι. τὸν δὲ ἄχθεσθαι μέν,	οὐκ	ἔχειν δὲ ὅπως κωλύσῃ τὸν
[11, 125]	μυριάδας, καὶ μετὰ τοῦτο ὅπλα	οὐκ	ἔχοντα, ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λαβόντα
[11, 85]	μόνον λαβόντος, ὅπερ ἦν ἀνεξέλεγκτον.	(οὐκ	ἔχων δὲ ὅ, τι αὐτοῖς
[11, 85]	ἐκείνοις καὶ βουλόμενος αὐτοὺς θαυμάζειν,	οὐκ	ἔχων δὲ ὅ, τι εἴπῃ
[11, 105]	Ἀπόλλω τοῦ διαμεῖναι τὸν νεκρόν.	{οὐκ	ἔχων δὲ ὅ, τι ποιήσῃ
[11, 105]	τοῦτο δὲ προελθὼν ἀπεῖπε λοιπόν,	οὐκ	ἔχων ὅ, τι χρήσηται τῇ
[11, 95]	ναῦς. τούτων δὲ οὕτως γενομένων,	οὐκ	ἔχων ὅπως κρύψῃ τἀληθές, Πάτροκλον
[11, 0]	δὲ σκότος ἄλυπον καὶ φίλον,	οὐκ	ἐῶν βλέπειν. ἢ πῶς ἂν
[11, 60]	ἐξουσίας ἔπραττε τὸ πρᾶγμα, ὥστε	οὐκ	ἦν ἱκανὸν αὐτῷ τὴν γυναῖκα
[11, 35]	ἑάλω τὸ Ἴλιον· ἴσως γὰρ	οὐκ	ἦν πω βεβουλευμένος ἀναστρέφειν ἅπαντα.
[11, 100]	Ἀχιλλέως τεθῆναι. {καὶ Νέστωρ μὲν	οὐκ	ἠξίωσε μετ´ Ἀντιλόχου ταφῆναι δι´
[11, 110]	πολλὰ καταλιπόντες καὶ τῶν ἄλλων	οὐκ	ὀλίγα κτημάτων. (ἅμα δὲ τῇ
[11, 135]	τοὺς ὅρκους. ὅμως δὲ Ἕλενος	οὐκ	ὀλίγον αὐτῆς ἀπετέμετο, τὴν Ἤπειρον·
[11, 110]	φυγὴν ἔτι εἶναι, καὶ μέρος	οὐκ	ὀλίγον ἦν ἐμπεπρησμένον αὐτῶν, ἀλλ´
[11, 150]	τε Ἀσία. τὸ δὲ ἀληθὲς	οὐκ	ὀλίγου ἄξιον. πρὸς δὲ τούτοις,
[11, 90]	αὐτοὺς καὶ περὶ τῶν θεῶν,	οὐκ	ὄντων δὲ ἑτέρων ποιητῶν οὐδὲ
[11, 105]	τὸν Ἀχιλλέα καὶ ποιεῖ μαχόμενον·	οὐκ	ὄντων δὲ ὅπλων, ἀλλὰ τοῦ
[11, 150]	ἂν οὖν εἴποι τις ἀνήκοος,	Οὐκ	ὀρθῶς Ἕλληνας καθαιρεῖς. ἀλλ´ οὐδὲν
[11, 15]	δοκοῦντα. ὅτι δὲ τὸ ψεῦδος	οὐκ	ὤκνει πάντων μάλιστα οὐδὲ αἰσχρὸν
[11, 15]	τοσοῦτό φημι μόνον, ὅτι λόγους	οὐκ	ὤκνει τῶν θεῶν ἀπαγγέλλειν, οὕς
[11, 55]	πῶς ὅ τε πατὴρ ἐπέτρεψεν	οὐκ	ὢν ἀνόητος, ἀλλὰ καὶ σφόδρα

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 24/06/2010