| Discours, Par. |
| [11, 105] |
ὥσπερ
οὐδενὸς
παρόντος,
ἁπάντων
ἐπελάθετο·
|
ἅπαξ |
δὲ
τολμήσας
τοῦτο
ψεύσασθαι
πάντα |
| [11, 95] |
ἐκείνῳ
ἦν
οἶμαι
προελθόντι
γε
|
ἅπαξ |
ὅτῳ
ἐβούλετο
μάχεσθαι.
(οὕτως
δὲ |
| [11, 125] |
προηττημένων
τῶν
Ἀχαιῶν
οὐκ
εἰς
|
ἅπαξ |
οὐδὲ
τῶν
ἄλλων
μόνον,
ἀλλὰ |
| [11, 5] |
ὑπ´
ἀλλήλων,
οὔθ´
ὡς
ἡ
|
Σφὶγξ |
ἀφικομένη
κατεσθίοι
τὰ
τέκνα
αὐτῶν, |
| [11, 140] |
(οὕτω
δὴ
καὶ
Διομήδην
φεύγοντα
|
ἐξ |
Ἄργους,
ἐπειδὴ
τὸν
Αἰνείου
στόλον |
| [11, 55] |
εἶδος,
ὅτ´
ἐν
κονίῃσι
μιγείης·
|
(ἐξ |
ἀρχῆς
δὲ
πράττοντι
συγχωρῆσαι
ταῦτα; |
| [11, 0] |
σοφόν,
καὶ
τοὺς
παῖδας
εὐθὺς
|
ἐξ |
ἀρχῆς
τὰ
ἔπη
διδάσκειν
οὐθὲν |
| [11, 10] |
πραγμάτων,
οὐκ
ἄλλοθέν
ποθεν,
ἀλλ´
|
ἐξ |
αὐτῆς
τῆς
ποιήσεως
ἐλέγχων,
τῷ |
| [11, 100] |
ἔργον
εἴη.
τὸ
γὰρ
ψεῦδος
|
ἐξ |
αὑτοῦ
φανερόν
ἐστι
τοῖς
προσέχουσιν· |
| [11, 90] |
εἰδότων
αὐτὰ
ἠφανισμένων
καὶ
τῶν
|
ἐξ |
ἐκείνων
{ἔτι}
ἀμαυρᾶς
δὲ
καὶ |
| [11, 105] |
ἀπειλοῦντα
Ἀπόλλωνι
καὶ
διώκοντα
αὐτόν·
|
ἐξ |
ὧν
ἁπάντων
ἰδεῖν
ἔστι
τὴν |
| [11, 40] |
παρ´
ἐκείνου,
πειράσομαι
εἰπεῖν,
προστιθεὶς
|
ἐξ |
ὧν
ἐδόκει
μοι
ἀληθῆ
τὰ |
| [11, 55] |
δὲ
ὁ
μὲν
Ἡρακλῆς
σὺν
|
ἓξ |
ναυσὶν
εἷλεν
ἐκ
πολλοῦ
ἀπόρθητον |
| [11, 55] |
δεῦρ´
ἐλθὼν
ἕνεχ´
ἵππων
Λαομέδοντος
|
ἓξ |
οἴῃς
σὺν
νηυσὶ
καὶ
ἀνδράσι |
| [11, 100] |
μή,
πάντως
ἂν
αὐτὸν
ἐκώλυσε
|
Φοῖνιξ. |
ἀλλ´
οὐ
γὰρ
ἐβούλετο,
φησί, |
| [11, 95] |
θαλάττης,
ὡς
ὁμολογεῖ
ταῦτα
Ὅμηρος.
|
νὺξ |
δὲ
ἐπιγενομένη
ἀφείλετο
μὴ
πάσας |