| Discours, Par. |
| [11, 120] |
αὐτοῖς,
πλούτῳ
νικήσαντα·
συμβῆναι
γὰρ
|
οὐχ |
ἁπλῶς
τὴν
μνηστείαν,
ἀλλὰ
ἐπιβουλεύειν |
| [11, 20] |
τῶν
θεῶν
γλώττης,
καὶ
ὅτι
|
οὐχ |
ἡ
αὐτή
ἐστι
τῇ
ἡμετέρᾳ
|
| [11, 20] |
θείαν
διάλεκτον·
πρῶτον
μὲν
ὅτι
|
οὐχ |
ἡ
αὐτή
ἐστι
τῇ
ἡμετέρᾳ |
| [11, 135] |
ἐπιχειρεῖν.
~Μενέλαος
δὲ
τὸ
παράπαν
|
οὐχ |
ἧκεν
εἰς
Πελοπόννησον,
ἀλλ´
ἐν |
| [11, 130] |
οἴκοι
συμφοραὶ
καταλαβοῦσαι
τοὺς
ἀφικομένους
|
οὐχ |
ἥκιστα
δηλοῦσι
τὸ
πταῖσμα
καὶ |
| [11, 10] |
ἐναντία
βούλεσθαι
τῷ
αὑτῆς
πατρί,
|
οὐχ |
ἧττον
δὲ
διὰ
τὴν
Ἥραν |
| [11, 20] |
πρὸς
τὸ
ψεῦδος
Ὅμηρος
καὶ
|
οὐχ |
ἧττον
ἐθάρρει
καὶ
ἐσεμνύνετο
ἐπὶ |
| [11, 120] |
τῆς
εἰρήνης,
παρῃτεῖτο,
ἐπιδεικνὺς
ὅτι
|
οὐχ |
ἥττω
δεδράκασιν
ἢ
πεπόνθασιν,
καὶ
|
| [11, 80] |
ἁμαρτίαν,
εἴπερ
ἥμαρτεν.
ὅμως
δὲ
|
οὐχ |
οἷός
τέ
ἐστιν
ἀποκρύψαι
τὰ |
| [11, 65] |
χρόνον
πολεμούμενοι
καὶ
πολλὰ
πάσχοντες,
|
οὐχ |
ὅσα
Ὅμηρός
φησιν,
ὅμως
δὲ |
| [11, 30] |
τὰ
δὲ
μέγιστα
τῶν
ψευσμάτων
|
οὐχ |
ὑπέμεινεν
εἰπεῖν,
τὰ
περὶ
τὴν |
| [11, 25] |
καὶ
ἀσαφῶς
λέγουσιν·
οἱ
δὲ
|
οὐχ |
ὡς
αὐτοί
τι
εἰδότες,
ἀλλ´ |
| [11, 135] |
παρ´
ἐλπίδας
ἁλούσης
τῆς
πόλεως,
|
οὐχ |
ὥσπερ
εἰώθασι
κατὰ
σπονδὰς
κατ´ |