HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

DION CHRYSOSTOME, Sur Troie (discours 11)

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

ρ = 22 formes différentes pour 204 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Discours, Par.

[11, 45]   Μενέλαον ἰδιώτην ἔφη εἶναι· τοῖς γὰρ Ἀγαμέμνονος παισίν, ἀλλ´ οὐκ ἐκείνῳ

[11, 50]   ἀπὸ Τροίας μέχρι Αἰθιοπίας· καὶ γὰρ Αἰθιόπων βασιλεύειν τὸν αὑτοῦ ἀνεψιὸν

[11, 135]   καὶ ἐπικυδέστερα ἐγένετο. τοῦτο μὲν γὰρ Αἰνείας ὑπὸ Ἕκτορος πεμφθεὶς μετὰ

[11, 20]   γενομένους {ὑπὲρ αὑτοῦ} λόγους. {ἔφη γὰρ ἀκοῦσαι ἅπαντα καὶ τοὺς πολλοὺς

[11, 20]   γενομένους ὑπὲρ αὑτοῦ λόγους. ἔφη γὰρ ἀκοῦσαι τῆς Καλυψοῦς, ἐκείνην δὲ

[11, 0]   αὐτοὶ ὑφ´ αὑτῶν. τὸ μὲν γὰρ ἀληθὲς πικρόν ἐστι καὶ ἀηδὲς

[11, 50]   εἴτε τοῦ Ἰνδῶν. ~τῶν μὲν γὰρ ἄλλων ἁπάντων ἔλεγεν αὐτὸς ἄρχειν

[11, 75]   τοῦ στρατοπέδου. τεκμήριον δέ· οὐ γὰρ ἄν ποτε Τρωίλος ἔξω τοῦ

[11, 65]   ὅθεν εὐέλπιδες ἦσαν περιγενέσθαι. οἱ γὰρ ἄνθρωποι, ἐν οἷς ἂν ἀδικῶνται,

[11, 130]   ἐνθυμηθῆναι πρὸς τοῖς ὁμολογουμένοις. ὁμολογοῦσι γὰρ ἅπαντες τοὺς Ἀχαιοὺς ἐκ τῆς

[11, 50]   οὕτω γὰρ μᾶλλον ἐπιβουλεύσειν· οὐδὲ γὰρ Ἀτρεῖ Θυέστην εὔνουν γενέσθαι. μάλιστα

[11, 60]   Ἀγαμέμνων ἀπῄτει τὴν Ἑλένην· προσήκειν γὰρ αὐτὴν Ἑλληνίδα οὖσαν γαμηθῆναί τινι

[11, 70]   βουλομένοις τὰ τῆς στρατείας. ἑκόντες γὰρ αὐτοὶ τὴν Ἑλένην ἐξέδωκαν, προκρίναντες

[11, 50]   τὴν ἑαυτοῦ θυγατέρα Ἡσιόνην· ἐλθεῖν γὰρ αὐτὸν εἰς Τροίαν μνηστῆρα {μετὰ

[11, 60]   καὶ συγγνώμην ἔχειν ἐκέλευε· παραλογισθῆναι γὰρ αὐτὸν ὑπὸ δώρων· τὸν δὲ

[11, 120]   εὐπρεποῦς χάριν, αὐτὸς εὑρεῖν. καταλείψειν γὰρ αὐτοὺς ἀνάθημα κάλλιστον καὶ μέγιστον

[11, 40]   αἰχμάλωτον ἄγειν, τιμωρουμένους αὐτόν· εἶναι γὰρ αὐτοὺς ἀξιομάχους πρὸς ἅπασαν τὴν

[11, 110]   ὡς φυλάξοντες τοὺς Ἀχαιούς· ὑπώπτευον γὰρ αὐτοὺς ἀποδράσεσθαι τῆς νυκτός· ὁ

[11, 50]   ὀνειδίζειν αὐτῷ τὴν πατρίδα· καὶ γὰρ αὐτοὺς εἶναι Φρύγας ἀπὸ Σιπύλου.

[11, 90]   τἀναντία τοῖς γενομένοις ποιῆσαι· (Τοῦ γὰρ Ἀχιλλέως ἐπιβοηθήσαντος ἐν τῇ καταλήψει

[11, 15]   λέγω, πρότερον εἰρημένα πολλοῖς. οὐδὲ γὰρ βούλομαι κατηγορεῖν Ὁμήρου, μόνον δὲ

[11, 120]   ἐκείνοις ἀνετίθει τοῦ πολέμου· μηδὲν γὰρ δεῖν Ἀλέξανδρον τοσούτων οὐσῶν κατὰ

[11, 105]   τῶν Τρώων τινὸς ἀνῃρῆσθαι· οὐ γὰρ δὴ καὶ τοῦτον ἔμελλεν, ὥσπερ

[11, 70]   αὐτὸν κωλῦσαι τὴν ἡλικίαν. (οὐ γὰρ δὴ Νέστορος παλαιότερος ἦν οὐδὲ

[11, 20]   δόξει μηθὲν λέγειν ἀληθές. οὐ γὰρ δὴ πείσειν γε ἐνόμιζέ τινα

[11, 120]   Ἕλληνες, ἀλλὰ καὶ ὑμεῖς. ἡ γὰρ διαβολὴ σφόδρα χαλεπόν ἐστι καὶ

[11, 50]   τῆς Ἑλένης καὶ αὐτός· ἀπὸ γὰρ Διὸς εἶναι τὸν Πρίαμον· πυνθάνεσθαι

[11, 80]   τὰ περὶ τὴν μονομαχίαν. {οὐ γὰρ δυνάμενος εἰπεῖν ὡς ἀπέκτεινε τὸν

[11, 100]   αὐτὸν ἐκώλυσε Φοῖνιξ. ἀλλ´ οὐ γὰρ ἐβούλετο, φησί, ταχέως ἀπαλλάξαι τοῦ

[11, 80]   δὲ ταῦτα καὶ Ὅμηρος· ~οὐδὲ γὰρ ἐδύνατο πάντα τἀληθῆ ἀποκρύψασθαι· ἐν

[11, 25]   καὶ δῆλός ἐστιν ἐπιταράττων· οὐ γὰρ ἐθάρρει πρὸς αὐτὰ οὐδὲ ἐδύνατο

[11, 75]   πολλαὶ ἐγένοντο ἐκ παρατάξεως· οὐ γὰρ ἐθάρρουν προσιέναι πρὸς τὴν πόλιν

[11, 100]   συμβῆναι περὶ τὴν μάχην. ἀλλὰ γὰρ εἴ τις ἅπαντα ἐλέγχοι, πολὺ

[11, 70]   ἔτη συλλέγοντας τὴν δύναμιν. Ἴσως γὰρ εἰκὸς ἦν καὶ αὐτὸν ἀφικέσθαι

[11, 115]   ὁ μὲν Ἕκτωρ ἀντέλεγε· πολὺ γὰρ εἶναι κρείττους καὶ τὸ ἐπιτείχισμα

[11, 50]   ὅπως κωλύσῃ τὸν Τυνδάρεων· κύριον γὰρ εἶναι τῆς αὑτοῦ θυγατρός· καὶ

[11, 120]   δὲ τῶν χρημάτων κατεγέλα· μὴ γὰρ εἶναι χρήματα τοῖς Ἕλλησιν, ἀλλὰ

[11, 110]   ἐν τῷ ἀσφαλεῖ βουλευομένοις· οὐ γὰρ εἶχον οἱ περὶ τὸν Ἕκτορα

[11, 130]   τὴν ἀσθένειαν αὐτῶν· (οὐ πάνυ γὰρ εἰώθασιν ἐπιτίθεσθαι τοῖς νικῶσιν οὐδὲ

[11, 65]   διαλύσεις πρότερον εὑρέσθαι χρῆν· καὶ γὰρ ἐκεῖνοι ἀγαπητῶς ἂν ἀπηλλάγησαν τοῦ

[11, 105]   τοῦ Ἕκτορος ἔχοντος· ἐν τούτῳ γὰρ ἔλαθεν αὐτὸν ἕν τι τῶν

[11, 135]   τινες ὑποπτεῦσαι τὰ πράγματα. τὴν γὰρ Ἑλένην ἐπιβουλευθῆναι μὲν ὑπὸ Ὀρέστου

[11, 150]   τῆς Ἀσίας τινές· ἥ τε γὰρ Ἑλλὰς ὑφ´ ἑτέροις ἐστὶν ἥ

[11, 60]   συστρατεύειν ἐπὶ τὴν Τροίαν· πολλὰς γὰρ ἐλπίδας ἔχειν αἱρήσειν αὐτὴν συναραμένων

[11, 55]   οὐδὲ τοῦτο ἀληθὲς λέγουσι. πῶς γὰρ ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ {οὕτω} πόλις

[11, 40]   μοι ἀληθῆ τὰ λεγόμενα. ἔφη γὰρ ἐν Σπάρτῃ γενέσθαι Τυνδάρεων σοφὸν

[11, 115]   τινα ἐδύναντο ὠφέλειαν· τῶν μὲν γὰρ ἔξωθεν οὐδὲν οὐδεὶς ἔτι προσεῖχεν

[11, 95]   τῷ Ἕκτορι μὴ μάχεσθαι; οὐδὲ γὰρ ἐπ´ ἐκείνῳ ἦν οἶμαι προελθόντι

[11, 70]   μετὰ τῆς αὑτῶν δυνάμεως; οὐ γὰρ ἐπὶ Θησέα μὲν ἦλθον εὐθύς,

[11, 135]   ἔτους καὶ πρᾷος ἀήρ· ὁ γὰρ ἐπὶ τῆς Αἰγύπτου τόπος τοιοῦτός

[11, 120]   διδόντων. ~ὁ δὲ Ὀδυσσεύς, οὗτος γὰρ ἐπρέσβευε περὶ τῆς εἰρήνης, παρῃτεῖτο,

[11, 0]   σχεδὸν πάντες οἱ πρότερον. (οὐ γάρ ἐστι ῥᾴδιον τούτων ἀφελέσθαι τὴν

[11, 105]   τὴν ἀπορίαν αὐτοῦ σχεδόν· οὐ γάρ ἐστιν ἐν τοῖς ἀληθέσιν οὕτως

[11, 125]   ἅλωσιν τῆς πόλεως διελθεῖν. ταῦτα γάρ ἐστιν ἐν τοῖς πεποιημένοις καὶ

[11, 90]   αὐτὰς διαφυλάξαι τὰς ναῦς. (ποία γὰρ ἔτι τηλικαύτη δύναμις ἢ τίς

[11, 130]   ἐν Ὀδυσσείᾳ μέμνηται. τοὺς μὲν γὰρ εὖ πράττοντας ὁμονοεῖν εἰκὸς καὶ

[11, 60]   ἑκόντων δοθεῖσαν τῶν οἰκείων. (οὕτω γὰρ εὔλογον ἦν τήν τε Αἴθραν

[11, 25]   Τρῶας ἐφ´ οἷς ἔπασχον· {οὕτω γὰρ εὐνούστερον (καὶ προθυμότερον ἕξειν ἔμελλε

[11, 65]   καὶ ἀρίστων τεθνηκότων. ἀλλ´ οὐ γὰρ ἦν ἀληθὲς τὸ τῆς ἁρπαγῆς

[11, 70]   ἐβασίλευε Τυνδάρεω ζῶντος ἔτι. (καὶ γὰρ ἦν δεινόν, εἰ Νέστωρ μὲν

[11, 65]   Δηιφόβου αὐτὴν ἐρασθῆναι λέγουσιν; εἰκὸς γὰρ ἦν πεῖσαι τοὺς Τρῶας, ἀποδοῦναι

[11, 80]   ὡς τοῦ ξίφους καταχθέντος. οὐ γὰρ ἦν τῷ τοῦ Ἀλεξάνδρου χρήσασθαι,

[11, 60]   ὠφεληθήσεσθαι ἀπὸ τῆς στρατείας· δόξα γὰρ ἦν τῶν ἐν τῇ Ἀσίᾳ

[11, 70]   τῆς ἀρχῆς καὶ ἀνδρείαν· οὐδενὸς γὰρ ἦν χείρων τὴν ψυχήν. οὔτε

[11, 130]   οὐδὲ Νέστωρ οὕτως ἐγγύθεν. ἅπαντες γὰρ ἦσαν ταπεινοὶ καὶ φαύλως ἔπραττον

[11, 55]   συναπᾶραι αὐτῇ αἰχμάλωτον οὖσαν; οὐ γὰρ ἱκανὸν ἦν Πιτθέως θυγατέρα οὖσαν

[11, 145]   ἐγράφη παραχρῆμα τῶν ἔργων. οὐ γὰρ ἴσασιν οἱ πολλοὶ τὸ ἀκριβές,

[11, 30]   ἐβούλετο κρύψαι ὅπως γέγονεν. (οὕτως γὰρ καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ τὰ μὲν

[11, 75]   τὰ θεμέλια τοῦ τείχους. ἔτι γὰρ καὶ νῦν οἱ ποταμοὶ λιμνάζουσι

[11, 70]   Τυνδάρεως δὲ Μενελάῳ ἐξέστη. φαίνεται γὰρ καὶ ταῦτα πολλὴν ἀπορίαν ἔχοντα.

[11, 20]   οὐθὲν βουλόμενοι λέγειν ἐφεξῆς· ἧττον γὰρ κατάδηλοί εἰσιν· εἰ δὲ μή,

[11, 50]   ἢ τοῖς ἐκεῖθεν μετανάσταις. καὶ γὰρ Λαομέδοντα Τελαμῶνι δοῦναι τὴν ἑαυτοῦ

[11, 50]   αὐτοῦ τυγχάνειν τῶν ἴσων· οὕτω γὰρ μᾶλλον ἐπιβουλεύσειν· οὐδὲ γὰρ Ἀτρεῖ

[11, 115]   ὡς οὐ πρότερον. ὅ τε γὰρ Μέμνων μέγα ἀξίωμα ἔχων ἐτρώθη

[11, 35]   τὰ περὶ τὴν Τροίαν· τὸν γὰρ Μενέλαον ἀφικέσθαι παρ´ αὐτοὺς καὶ

[11, 20]   ἐπέθηκε τὸν κολοφῶνα σχεδόν· ἵνα γὰρ μὴ ἀπορῶμεν ὅπως ξυνίει τῶν

[11, 150]   τῶν Ἑλλήνων ἀφελεῖν. (τὸ μὲν γὰρ μὴ ἑλεῖν τινα πόλιν οὐδὲν

[11, 120]   ἢ Φθίαν ἢ Εὔβοιαν. (ταύτας γὰρ μόνας ἐξαιρέτους ἐποίουν· περὶ δὲ

[11, 75]   Μήστωρ καὶ ἄλλοι πλείους. ἦν γὰρ ὁ Ἀχιλλεὺς ἐνεδρεῦσαι δεινότατος καὶ

[11, 50]   ἡττᾶτο δὲ τοῖς δικαίοις. (ἔφη γὰρ ὁ Τυνδάρεως ἱκανὸν εἶναι αὐτῷ

[11, 5]   μηδὲν κακὸν ἔχοντες ἀγνοεῖσθαι. (αὐτοὺς γὰρ οἶμαι τοὺς Ἀργείους μὴ ἂν

[11, 20]   ἐγώ φημι αὐτὸν ἐψεῦσθαι. τῷ γὰρ ὄντι ἀνθρώπινα ψεύσματα καὶ λίαν

[11, 120]   ἡ δὲ συνέπραττε προθύμως· ἤχθετο γὰρ ὅτι δι´ αὐτὴν οἱ Τρῶες

[11, 45]   τοὺς Τυνδαρίδας ὁ Ἀγαμέμνων· ἠπίστατο γὰρ ὅτι ξένος ὢν καὶ ἔπηλυς

[11, 15]   αὐτῶν ἀποδέχονται ὡς ἀληθεῖς. (ἴσασι γὰρ ὅτι πάντα θωπεύοντες ὑπ´ ἀνάγκης

[11, 40]   εἶναι ποίησιν τὸ παράπαν· ἐπίστασθαι γὰρ ὅτι φάρμακον τοῦτο ἡδονῆς ἐστι

[11, 85]   ἐπισημαίνοντος ἀνέμῳ καὶ βροντῇ ~ταῦτα γὰρ οὐ βουλόμενος εἰπεῖν οὕτως ἐναργῶς,

[11, 115]   ἐν τῷ πέραν ἔμενον· ἅτε γὰρ οὐδεμίαν ἐλπίδα ἔχοντες κρατήσειν, ἀλλ´

[11, 15]   ἐπὶ τούτοις ψέγω Ὅμηρον· κωλύει γὰρ οὐθὲν ἄνδρα σοφὸν πτωχεύειν οὐδὲ

[11, 140]   μᾶλλον ἑτέραν κτήσασθαι γῆν· εἶναι γὰρ οὐκ ἀδύνατον πάσης κρατῆσαι τῆς

[11, 90]   τῶν νεῶν τινας ἐμπρησθείσας. ~ἐνταῦθα γὰρ οὐκ ἔστιν Αἰνείας ὑπὸ Ἀφροδίτης

[11, 35]   ὕστερον ἑάλω τὸ Ἴλιον· ἴσως γὰρ οὐκ ἦν πω βεβουλευμένος ἀναστρέφειν

[11, 55]   ἁρπαγῆς, ὥς φησιν Ὅμηρος· λέγει γὰρ οὕτως· Δύσπαρι, εἶδος ἄριστε, γυναιμανές,

[11, 120]   παρ´ αὐτοῖς, πλούτῳ νικήσαντα· συμβῆναι γὰρ οὐχ ἁπλῶς τὴν μνηστείαν, ἀλλὰ

[11, 55]   οὐ περιεῖδον ἁρπασθεῖσαν; (τοῦτο μὲν γὰρ παρόντα τὸν Μενέλαον πῶς ταῦτα

[11, 50]   τῆς Ἀσίας βασιλέας. τὴν μὲν γὰρ Πελοπιδῶν οἰκίαν ἔχειν Κλυταιμνήστραν συνοικοῦσαν

[11, 15]   ἀνθρώπων αὐτὸν οὕτως εἰρηκέναι; ὅστις γὰρ περὶ θεῶν οὐ φανερῶς τἀληθῆ

[11, 145]   ψεῦδος ἀπὸ τοῦ ἀληθοῦς. ~τὸ γὰρ πιστεύεσθαι πολὺν χρόνον ὑπὸ ἀνθρώπων

[11, 65]   ἢ ὡς ἐγὼ λέγω. πολὺ γὰρ πιστότερον ἑκόντα Τυνδάρεων κηδεῦσαι τοῖς

[11, 5]   ὑμῖν πρὸς ἡδονὴν ἔσονται. οἱ γὰρ πλεῖστοι τῶν ἀνθρώπων οὕτως ἄγαν

[11, 110]   καὶ τὸν Ἀλέξανδρον ἐλοιδόρει· τοὺς γὰρ πολεμίους αὐτὸν ἐκ τῶν χειρῶν

[11, 145]   ὁμολογεῖν αὐτῷ ψευδομένῳ. πρῶτον μὲν γὰρ πολὺ ἐλάττω τὰ ψεύσματά ἐστι

[11, 45]   ἔφασκε τῶν Ἑλλήνων ἐπιτρέψειν, καὶ γὰρ προσήκειν ἕκαστος αὑτῷ τοῦ γένους

[11, 145]   δὲ ὑπὸ τοῦ Διός; τοῦ γὰρ πρώτου καταλαβόντος, ὥσπερ εἴωθεν, ἄτοπον

[11, 20]   (τῷ τἀληθῆ λέγειν. οὕτω μὲν γὰρ σκοποῦσι πάνυ σμικρὰ καὶ ὀλίγου

[11, 20]   ἢ τῷ τἀληθῆ λέγειν. οὕτω γὰρ σκοποῦσιν οὐδὲν ἔτι φαίνεται παράδοξον

[11, 50]   συνακολουθῆσαι ἀνδρὶ ἀλλοφύλῳ. διὰ ταύτην γὰρ τὴν ἀλογίαν συνέπλασαν τὸν περὶ

[11, 60]   χώρας κρατήσειν τῆς ἀρίστης. εἶναι γὰρ τὴν μὲν πόλιν πλουσιωτάτην ἁπασῶν,

[11, 10]   Ἥραν καὶ τὴν Ἀφροδίτην. (δεινὸν γὰρ τὴν μὲν τῷ Διὶ συνοῦσαν

[11, 75]   ᾕρει τὰ κακῶς φυλαττόμενα· οὐδὲ γὰρ τῆς γῆς ἐπεκράτουν οἱ Ἀχαιοὶ

[11, 55]   ἔμεναι ἄγαμός τ´ ἀπολέσθαι. οὐ γάρ τοι χραίσμῃ κίθαρις τά τε

[11, 35]   ὢν σοφώτατον ἑαυτὸν νομίζῃ. τοὺς γὰρ τοιούτους τῶν ἀνθρώπων μηδέποτε δύνασθαι

[11, 20]   φύσιν. πέρας δὴ ἐπιτέθεικεν· ὥσπερ (γὰρ τοῖς βαρβάροις διαλέγονται οἱ δίγλωττοι

[11, 110]   καὶ φόβῳ τῆς δυνάμεως· οὐ γὰρ τοῖς ἡττημένοις οὐδὲ τοῖς κακῶς

[11, 125]   ὄντι καὶ ἀπιθάνοις ψεύσμασιν; ἐν γὰρ τοῖς ὅρῳ γεγραμμένοις ὀνείρασιν οἱ

[11, 20]   πρὸς θεῖα καὶ μεγάλα. ἐπιχειρήσας γὰρ τὸν πόλεμον εἰπεῖν τὸν γενόμενον

[11, 60]   καὶ τὰ χρήματα κομισθῆναι. οὐδὲν γὰρ τούτων ἁρπαγῆς, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον

[11, 95]   τὰς ναῦς οἱ Αἴαντες. οἱ γὰρ Τρῶες ἤδη θαρροῦντες καὶ νικᾶν

[11, 20]   ἐν ἀπορρήτῳ τοῦτο ἀξιοῦσα. οὐδὲ γὰρ τῶν ἀνθρώπων εἰκὸς ἄλλον τινὰ

[11, 90]   σῶσαι τοὺς ἀπολωλότας ἤδη; τὸ γὰρ τῶν Μυρμιδόνων πλῆθος πόσον τι

[11, 5]   εἰδέναι καὶ ἀκροᾶσθαι προθύμως· ὑπὲρ γὰρ τῶν ὑμετέρων προγόνων ἐσπούδακα. (προλέγω

[11, 110]   τὴν ἅλωσιν τῆς Τροίας. ~οὐδὲ γὰρ ὑπέμεινεν οἶμαι πάλαι τεθνηκότα τὸν

[11, 140]   μέρος λάβοι τῆς ἀρχῆς· ταῦτα γὰρ ὑποσχέσθαι τὸν Πρίαμον αὐτῷ διαπολεμήσαντι

[11, 120]   τῇ Ἀθηνᾷ τῇ Ἰλιάδι. τοῦτο γὰρ φέρειν μεγάλην τιμὴν ἐκείνοις· καθ´

[11, 100]   πολὺ ἂν ἔργον εἴη. τὸ γὰρ ψεῦδος ἐξ αὑτοῦ φανερόν ἐστι

[11, 25]   τῆς ἁλώσεως τῆς πόλεως. καίτοι γάρ, ὡς ἔφην, ἀνδρειότατος ὢν ὑποκατεκλίνετο

[11, 10]   ὁ τῦφος αὐτῶν κεκράτηκεν. ἐπιθυμοῦσι γὰρ ὡς πλεῖστον ὑπὲρ αὐτῶν γίγνεσθαι

[11, 55]   τὰ ψευδῆ ἀλλήλοις μάχεται· λέγουσι γὰρ ὡς πρὸ ὀλίγων ἐτῶν Ἡρακλῆς

[11, 20]   αὐτὰ ὀνόματα ἐφ´ ἑκάστῳ λέγουσιν ἅπερ καὶ ἡμεῖς. ἐνδείκνυται δὲ ταῦτα

[11, 115]   ἔχοντες κρατήσειν, ἀλλ´ ὁμολογιῶν δεόμενοι, καθάπερ εἶπον, οὐ βεβαίως ἐπολέμουν, ἀλλ´

[11, 20]   δωρίζοντα, πάλιν δὲ ἰάζοντα διαλέγεσθαι, {καθάπερ οἶμαι θετταλίζοντα ἢ κρητίζοντα, οἱονεὶ

[11, 70]   οὗ λέγεται ἐρᾶν, Δηιφόβῳ συνεῖναι, καθάπερ οἶμαι κἀκείνῳ τῆς Ἀφροδίτης ὑποσχομένης,

[11, 0]   οὐδ´ ἂν πάνυ τις ἐξελέγχῃ. καθάπερ οἶμαι τῶν τὰ ὑποβολιμαῖα παιδάρια

[11, 135]   τὴν τῶν ἡττημένων; {πῶς δέ, εἴπερ ἁλούσης Τροίας ἔφευγον οἱ περὶ

[11, 75]   τὴν Χερρόνησον, ὡς ὁμολογοῦσι πάντες, εἴπερ ἐκράτουν τῆς Τρῳάδος, οὐδ´ ἂν

[11, 80]   προσφιλεστάτην δι´ ἑνὸς ἀνδρὸς ἁμαρτίαν, εἴπερ ἥμαρτεν. ὅμως δὲ οὐχ οἷός

[11, 30]   σπουδαιότατα, ἢ μὴ δύνασθαι αὐτόν, ὅπερ εἶπον, ἰσχυρίζεσθαι τὰ ψευδῆ, μηδ´

[11, 75]   καὶ στάσις ἐγένετο τῶν ἡγεμόνων, ὅπερ εἴωθεν ὡς τὸ πολὺ γίγνεσθαι

[11, 85]   ἀλλὰ τοὺς ἵππους μόνον λαβόντος, ὅπερ ἦν ἀνεξέλεγκτον. (οὐκ ἔχων δὲ

[11, 150]   φαύλων μηδὲ τῶν ἀναξίων, ἀλλ´ ὅσπερ ἦν ἐν τοῖς ἀρίστοις· (Πρίαμον

[11, 90]   στενοχωρίας, (σχέδην δὲ καὶ ἐφιστάμενον, ὥσπερ αὐτός φησιν Ὅμηρος. συμπεσόντων δὲ

[11, 20]   ἀμήχανον φύσιν. πέρας δὴ ἐπιτέθεικεν· ὥσπερ (γὰρ τοῖς βαρβάροις διαλέγονται οἱ

[11, 20]   διαλέγεσθαι. ταῦτα δέ μοι εἴρηται, ὥσπερ δὴ ἔφην, οὐ κατηγορίας ἕνεκεν,

[11, 135]   ἐλπίδας ἁλούσης τῆς πόλεως, οὐχ ὥσπερ εἰώθασι κατὰ σπονδὰς κατ´ ὀλίγον

[11, 145]   Διός; τοῦ γὰρ πρώτου καταλαβόντος, ὥσπερ εἴωθεν, ἄτοπον τὸ πεισθῆναί ἐστι.

[11, 105]   (τοὺς δὲ Ἀχαιοὺς ὁρᾶν ἅπαντας ὥσπερ ἐπὶ θέαν παρόντας καὶ μηδένα

[11, 20]   τὰ παρὰ τῶν θεῶν ἑρμηνεύων, ὥσπερ ἐπιστάμενος τὴν θείαν διάλεκτον· πρῶτον

[11, 20]   ἀκούσας. ταῦτα δέ μοι εἴρηται, ὥσπερ ἤδη ἔφην, οὐ κατηγορίας ἕνεκεν,

[11, 40]   Λήδας δύο θυγατέρας κατὰ ταὐτὸ ὥσπερ ἡμεῖς ὀνομάζομεν, Κλυταιμνήστραν καὶ Ἑλένην,

[11, 145]   πρὸς τοὺς ἐκ τῆς Ἀσίας, ὥσπερ καὶ προσεδοκᾶτο. ἀνεμέσητον δὲ Ἕλληνα

[11, 110]   τῶν νεῶν, οἱ μὲν Τρῶες, ὥσπερ καὶ πρότερον, ἐπηυλίσθησαν ἐγγὺς τῶν

[11, 105]   γὰρ δὴ καὶ τοῦτον ἔμελλεν, ὥσπερ καὶ τὸν Αἴαντα, ὑφ´ ἑαυτοῦ

[11, 110]   τοῦτο οὖν ἀναγκαῖον ἦν μένειν ὥσπερ κατ´ ἀρχὰς λῃστεύοντας, εἴ πως

[11, 40]   ποίησις ἀναπείθει τὰ ψευδῆ ἀκούειν ὥσπερ ὁ οἶνος πίνειν μάτην. ὡς

[11, 150]   ἀποδέξαιτο ἄν τις μέλλων ἀποθνῄσκειν, ὥσπερ ὅ γε Ἀχιλλεὺς πεποίηται λέγων,

[11, 0]   δὲ ψεῦδος γλυκὺ καὶ προσηνές. (ὥσπερ οἶμαι καὶ τοῖς νοσοῦσι τὰ

[11, 100]   καὶ τοῦ Πατρόκλου ζητῇ τάφον· ὥσπερ οἶμαι καὶ τῶν ἄλλων ἀριστέων

[11, 105]   Τρῶας, τῶν δὲ ἄλλων Ἀχαιῶν, ὥσπερ οὐδενὸς παρόντος, ἁπάντων ἐπελάθετο· ἅπαξ

[11, 35]   βουλὴν ἐν τούτοις φησὶ τελεσθῆναι, ὥσπερ οὖν καὶ συνέβη· τὴν δὲ

[11, 100]   μὴ οὐ δύνηται φέρειν αὐτά· ὥσπερ οὖν καί φησι συμβῆναι περὶ

[11, 40]   ἡδονῆς ἐστι πρὸς τὴν ἀκοήν. ὥσπερ οὖν οἱ διψῶντες οὐδὲν δέονται

[11, 80]   καὶ τὸ πλῆθος τῶν ἀπολλυμένων, ὥσπερ ὑπέσχετο ἐρεῖν, (τρόπον τινὰ ἄκων

[11, 80]   οὐδέν, καὶ δῶρα δόντων ἀλλήλοις ὥσπερ φίλων. μετὰ δὲ ταῦτα ἤδη

[11, 0]   ~ΤΡΩΙΚΟΣ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΙΛΙΟΝ ΜΗ ΑΛΩΝΑΙ. (Οἶδα

[11, 20]   τοὺς παρὰ τοῖς θεοῖς γενομένους ὑπὲρ αὑτοῦ λόγους. ἔφη γὰρ ἀκοῦσαι

[11, 20]   τοὺς παρὰ τοῖς θεοῖς γενομένους {ὑπὲρ αὑτοῦ} λόγους. {ἔφη γὰρ ἀκοῦσαι

[11, 10]   κεκράτηκεν. ἐπιθυμοῦσι γὰρ ὡς πλεῖστον ὑπὲρ αὐτῶν γίγνεσθαι λόγον· ὁποῖον δέ

[11, 25]   καὶ ποιῆσαι τὴν ἐναντίαν δόξαν ὑπὲρ αὐτῶν. ὅθεν οὔτε τὴν ἀρχὴν

[11, 5]   χάριν εἰδέναι καὶ ἀκροᾶσθαι προθύμως· ὑπὲρ γὰρ τῶν ὑμετέρων προγόνων ἐσπούδακα.

[11, 55]   πόλιν διὰ μικρὰν πρόφασιν, ὀργισθεὶς ὑπὲρ ἵππων, ὅτι ὑποσχόμενος αὐτῷ δώσειν

[11, 10]   βουκόλων ἑνί, τὴν δὲ ἀρχὴν ὑπὲρ κάλλους ἐρίζειν τῇ Ἀφροδίτῃ, πρεσβυτάτην

[11, 15]   οὐδεὶς ἂν ἐκείνων οὐδένα ποιήσαιτο ὑπὲρ οὐδενός, οὐδὲ τοὺς ἐπαίνους τοὺς

[11, 10]   παρὰ τοῖς Ἕλλησιν. ἀλλ´ ὅμως ὑπὲρ τηλικούτων ὄντος τοῦ λόγου τινὲς

[11, 120]   (παρεκάλει δὲ καὶ τὴν Ἑλένην ὑπὲρ τῆς εἰρήνης συλλαμβάνειν. ἡ δὲ

[11, 115]   τελευτήν, σφόδρα ἀνιαθεὶς καὶ φοβούμενος ὑπὲρ τοῦ Ἕκτορος. πολὺ δὲ φαυλότερον

[11, 30]   τὸν ποταμὸν αὐτῷ πεποίηκε μαχόμενον ὑπὲρ τοῦ λέγειν τι θαυμαστόν, ἔτι

[11, 25]   τῇ ποιήσει ἐντυγχάνοντες καὶ συνεφιλονίκουν ὑπὲρ τοῦ τέλους καὶ μηδεὶς ἠλέει

[11, 90]   τἀληθές, ἀλλ´ αὐτὸς πρῶτος ἐπιθέμενος ὑπὲρ τούτων γράφειν, γενεαῖς δὲ ὕστερον

[11, 25]   ἐκ τοῦ εὐθέος, οὐδὲ ὑπέσχετο ὑπὲρ τούτων οὐδὲν ἐρεῖν, ἀλλ´ εἴ

[11, 25]   θεῶν καταφεύγοντας, τοὺς δὲ ἀμυνομένους ὑπὲρ τῶν τέκνων καὶ τῶν γυναικῶν,

[11, 130]   πρὸς τὸν ἀδελφὸν παραχρῆμα τῆς εὐερ– γεσίας· τοῖς δὲ ἡττημένοις καὶ

[11, 135]   αἰθρία δι´ ἔτους καὶ πρᾷος ἀήρ· ὁ γὰρ ἐπὶ τῆς Αἰγύπτου

[11, 90]   τηλικαύτη δύναμις ἢ τίς οὕτως ἀνὴρ ἄμαχος καὶ θεοῦ ῥώμην ἔχων,

[11, 10]   Ἑλένης, ἣ τοῦ Διὸς λεγομένη θυγάτηρ διὰ μὲν τὴν ἄδικον φήμην

[11, 120]   τῶν ἀδελφῶν ἄριστος. (ὁ δὲ πατὴρ αὐτοῦ τελευτᾷ πάντων εὐδαιμονέστατος, πλὴν

[11, 55]   Ἀλέξανδρος ἐνεθυμήθη, πῶς ὅ τε πατὴρ ἐπέτρεψεν οὐκ ὢν ἀνόητος, ἀλλὰ

[11, 65]   ἢ τῶν ἀδελφῶν ἢ ὁ πατὴρ {ἢ} τῶν ἄλλων πολιτῶν ἀπολλυμένων

[11, 55]   δοκῶν νοῦν ἔχειν, ἥ τε μήτηρ; πῶς δὲ εἰκὸς τὸν Ἕκτορα

[11, 5]   εἱστίασε τὸν Θυέστην οὔτε Ὀρέστης αὐτόχειρ ἐγένετο τῆς μητρός. ἅπαντα ταῦτα

[11, 90]   νεῶν αὐτοὺς καὶ σβεσθῆναι τὸ πῦρ, ἅτε ἐξαπίνης ἐπιπεσόντος τοῦ Ἀχιλλέως,

[11, 135]   ὀλίγον αὐτῆς ἀπετέμετο, τὴν Ἤπειρον· Ἀντήνωρ δὲ Ἑνετῶν ἐκράτησε καὶ γῆς

[11, 55]   θεοφορουμένη, πρὸς δὲ τούτοις ὁ Ἀντήνωρ δοκῶν φρονεῖν, ἀλλ´ ὕστερον ἠγανάκτουν

[11, 110]   ἀποδράσεσθαι τῆς νυκτός· ὁ δὲ Ἕκτωρ ἀνεχώρησεν εἰς τὴν πόλιν παρά

[11, 115]   (μετὰ δὲ ταῦτα ὁ μὲν Ἕκτωρ ἀντέλεγε· πολὺ γὰρ εἶναι κρείττους

[11, 95]   νομίζοντες, μαλακώτερον ἐφείποντο· ὁ δὲ Ἕκτωρ ἐνδυσάμενος τὰ τοῦ Ἀχιλλέως ὅπλα

[11, 110]   γενομένου τοῦ πράγματος, ὁ μὲν Ἕκτωρ ἠγανάκτει καὶ βαρέως ἔφερε καὶ

[11, 120]   ὤμοσάν τε ἀλλήλοις ὅ τε Ἕκτωρ καὶ Ἀγαμέμνων καὶ τῶν ἄλλων

[11, 150]   πεποίηται λέγων, ὥς μ´ ὄφελ´ Ἕκτωρ κτεῖναι, ὃς ἐνθάδε τέτραφ´ ἄριστος.

[11, 65]   Πρίαμος καὶ πάντων μάλιστα ὁ Ἕκτωρ, ὅτι νόμῳ τοῦ Ἀλεξάνδρου λαβόντος

[11, 120]   τρόπῳ. τὴν δὲ Ἑλένην ὁ Ἕκτωρ συνῴκισε Δηιφόβῳ, ὃς ἦν μετ´

[11, 70]   (καὶ γὰρ ἦν δεινόν, εἰ Νέστωρ μὲν μήτε πρότερον μήτε ὕστερον

[11, 100]   μετὰ τοῦ Ἀχιλλέως τεθῆναι. {καὶ Νέστωρ μὲν οὐκ ἠξίωσε μετ´ Ἀντιλόχου

[11, 130]   τῶν φίλων τῶν Ὀδυσσέως οὐδὲ Νέστωρ οὕτως ἐγγύθεν. ἅπαντες γὰρ ἦσαν

[11, 75]   ἀποθνῄσκει παῖς ὢν ἔτι καὶ Μήστωρ καὶ ἄλλοι πλείους. ἦν γὰρ

Discours, Par.
[11, 45]	Μενέλαον ἰδιώτην ἔφη εἶναι· τοῖς	γὰρ	Ἀγαμέμνονος παισίν, ἀλλ´ οὐκ ἐκείνῳ
[11, 50]	ἀπὸ Τροίας μέχρι Αἰθιοπίας· καὶ	γὰρ	Αἰθιόπων βασιλεύειν τὸν αὑτοῦ ἀνεψιὸν
[11, 135]	καὶ ἐπικυδέστερα ἐγένετο. τοῦτο μὲν	γὰρ	Αἰνείας ὑπὸ Ἕκτορος πεμφθεὶς μετὰ
[11, 20]	γενομένους {ὑπὲρ αὑτοῦ} λόγους. {ἔφη	γὰρ	ἀκοῦσαι ἅπαντα καὶ τοὺς πολλοὺς
[11, 20]	γενομένους ὑπὲρ αὑτοῦ λόγους. ἔφη	γὰρ	ἀκοῦσαι τῆς Καλυψοῦς, ἐκείνην δὲ
[11, 0]	αὐτοὶ ὑφ´ αὑτῶν. τὸ μὲν	γὰρ	ἀληθὲς πικρόν ἐστι καὶ ἀηδὲς
[11, 50]	εἴτε τοῦ Ἰνδῶν. ~τῶν μὲν	γὰρ	ἄλλων ἁπάντων ἔλεγεν αὐτὸς ἄρχειν
[11, 75]	τοῦ στρατοπέδου. τεκμήριον δέ· οὐ	γὰρ	ἄν ποτε Τρωίλος ἔξω τοῦ
[11, 65]	ὅθεν εὐέλπιδες ἦσαν περιγενέσθαι. οἱ	γὰρ	ἄνθρωποι, ἐν οἷς ἂν ἀδικῶνται,
[11, 130]	ἐνθυμηθῆναι πρὸς τοῖς ὁμολογουμένοις. ὁμολογοῦσι	γὰρ	ἅπαντες τοὺς Ἀχαιοὺς ἐκ τῆς
[11, 50]	οὕτω γὰρ μᾶλλον ἐπιβουλεύσειν· οὐδὲ	γὰρ	Ἀτρεῖ Θυέστην εὔνουν γενέσθαι. μάλιστα
[11, 60]	Ἀγαμέμνων ἀπῄτει τὴν Ἑλένην· προσήκειν	γὰρ	αὐτὴν Ἑλληνίδα οὖσαν γαμηθῆναί τινι
[11, 70]	βουλομένοις τὰ τῆς στρατείας. ἑκόντες	γὰρ	αὐτοὶ τὴν Ἑλένην ἐξέδωκαν, προκρίναντες
[11, 50]	τὴν ἑαυτοῦ θυγατέρα Ἡσιόνην· ἐλθεῖν	γὰρ	αὐτὸν εἰς Τροίαν μνηστῆρα {μετὰ
[11, 60]	καὶ συγγνώμην ἔχειν ἐκέλευε· παραλογισθῆναι	γὰρ	αὐτὸν ὑπὸ δώρων· τὸν δὲ
[11, 120]	εὐπρεποῦς χάριν, αὐτὸς εὑρεῖν. καταλείψειν	γὰρ	αὐτοὺς ἀνάθημα κάλλιστον καὶ μέγιστον
[11, 40]	αἰχμάλωτον ἄγειν, τιμωρουμένους αὐτόν· εἶναι	γὰρ	αὐτοὺς ἀξιομάχους πρὸς ἅπασαν τὴν
[11, 110]	ὡς φυλάξοντες τοὺς Ἀχαιούς· ὑπώπτευον	γὰρ	αὐτοὺς ἀποδράσεσθαι τῆς νυκτός· ὁ
[11, 50]	ὀνειδίζειν αὐτῷ τὴν πατρίδα· καὶ	γὰρ	αὐτοὺς εἶναι Φρύγας ἀπὸ Σιπύλου.
[11, 90]	τἀναντία τοῖς γενομένοις ποιῆσαι· (Τοῦ	γὰρ	Ἀχιλλέως ἐπιβοηθήσαντος ἐν τῇ καταλήψει
[11, 15]	λέγω, πρότερον εἰρημένα πολλοῖς. οὐδὲ	γὰρ	βούλομαι κατηγορεῖν Ὁμήρου, μόνον δὲ
[11, 120]	ἐκείνοις ἀνετίθει τοῦ πολέμου· μηδὲν	γὰρ	δεῖν Ἀλέξανδρον τοσούτων οὐσῶν κατὰ
[11, 105]	τῶν Τρώων τινὸς ἀνῃρῆσθαι· οὐ	γὰρ	δὴ καὶ τοῦτον ἔμελλεν, ὥσπερ
[11, 70]	αὐτὸν κωλῦσαι τὴν ἡλικίαν. (οὐ	γὰρ	δὴ Νέστορος παλαιότερος ἦν οὐδὲ
[11, 20]	δόξει μηθὲν λέγειν ἀληθές. οὐ	γὰρ	δὴ πείσειν γε ἐνόμιζέ τινα
[11, 120]	Ἕλληνες, ἀλλὰ καὶ ὑμεῖς. ἡ	γὰρ	διαβολὴ σφόδρα χαλεπόν ἐστι καὶ
[11, 50]	τῆς Ἑλένης καὶ αὐτός· ἀπὸ	γὰρ	Διὸς εἶναι τὸν Πρίαμον· πυνθάνεσθαι
[11, 80]	τὰ περὶ τὴν μονομαχίαν. {οὐ	γὰρ	δυνάμενος εἰπεῖν ὡς ἀπέκτεινε τὸν
[11, 100]	αὐτὸν ἐκώλυσε Φοῖνιξ. ἀλλ´ οὐ	γὰρ	ἐβούλετο, φησί, ταχέως ἀπαλλάξαι τοῦ
[11, 80]	δὲ ταῦτα καὶ Ὅμηρος· ~οὐδὲ	γὰρ	ἐδύνατο πάντα τἀληθῆ ἀποκρύψασθαι· ἐν
[11, 25]	καὶ δῆλός ἐστιν ἐπιταράττων· οὐ	γὰρ	ἐθάρρει πρὸς αὐτὰ οὐδὲ ἐδύνατο
[11, 75]	πολλαὶ ἐγένοντο ἐκ παρατάξεως· οὐ	γὰρ	ἐθάρρουν προσιέναι πρὸς τὴν πόλιν
[11, 100]	συμβῆναι περὶ τὴν μάχην. ἀλλὰ	γὰρ	εἴ τις ἅπαντα ἐλέγχοι, πολὺ
[11, 70]	ἔτη συλλέγοντας τὴν δύναμιν. Ἴσως	γὰρ	εἰκὸς ἦν καὶ αὐτὸν ἀφικέσθαι
[11, 115]	ὁ μὲν Ἕκτωρ ἀντέλεγε· πολὺ	γὰρ	εἶναι κρείττους καὶ τὸ ἐπιτείχισμα
[11, 50]	ὅπως κωλύσῃ τὸν Τυνδάρεων· κύριον	γὰρ	εἶναι τῆς αὑτοῦ θυγατρός· καὶ
[11, 120]	δὲ τῶν χρημάτων κατεγέλα· μὴ	γὰρ	εἶναι χρήματα τοῖς Ἕλλησιν, ἀλλὰ
[11, 110]	ἐν τῷ ἀσφαλεῖ βουλευομένοις· οὐ	γὰρ	εἶχον οἱ περὶ τὸν Ἕκτορα
[11, 130]	τὴν ἀσθένειαν αὐτῶν· (οὐ πάνυ	γὰρ	εἰώθασιν ἐπιτίθεσθαι τοῖς νικῶσιν οὐδὲ
[11, 65]	διαλύσεις πρότερον εὑρέσθαι χρῆν· καὶ	γὰρ	ἐκεῖνοι ἀγαπητῶς ἂν ἀπηλλάγησαν τοῦ
[11, 105]	τοῦ Ἕκτορος ἔχοντος· ἐν τούτῳ	γὰρ	ἔλαθεν αὐτὸν ἕν τι τῶν
[11, 135]	τινες ὑποπτεῦσαι τὰ πράγματα. τὴν	γὰρ	Ἑλένην ἐπιβουλευθῆναι μὲν ὑπὸ Ὀρέστου
[11, 150]	τῆς Ἀσίας τινές· ἥ τε	γὰρ	Ἑλλὰς ὑφ´ ἑτέροις ἐστὶν ἥ
[11, 60]	συστρατεύειν ἐπὶ τὴν Τροίαν· πολλὰς	γὰρ	ἐλπίδας ἔχειν αἱρήσειν αὐτὴν συναραμένων
[11, 55]	οὐδὲ τοῦτο ἀληθὲς λέγουσι. πῶς	γὰρ	ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ {οὕτω} πόλις
[11, 40]	μοι ἀληθῆ τὰ λεγόμενα. ἔφη	γὰρ	ἐν Σπάρτῃ γενέσθαι Τυνδάρεων σοφὸν
[11, 115]	τινα ἐδύναντο ὠφέλειαν· τῶν μὲν	γὰρ	ἔξωθεν οὐδὲν οὐδεὶς ἔτι προσεῖχεν
[11, 95]	τῷ Ἕκτορι μὴ μάχεσθαι; οὐδὲ	γὰρ	ἐπ´ ἐκείνῳ ἦν οἶμαι προελθόντι
[11, 70]	μετὰ τῆς αὑτῶν δυνάμεως; οὐ	γὰρ	ἐπὶ Θησέα μὲν ἦλθον εὐθύς,
[11, 135]	ἔτους καὶ πρᾷος ἀήρ· ὁ	γὰρ	ἐπὶ τῆς Αἰγύπτου τόπος τοιοῦτός
[11, 120]	διδόντων. ~ὁ δὲ Ὀδυσσεύς, οὗτος	γὰρ	ἐπρέσβευε περὶ τῆς εἰρήνης, παρῃτεῖτο,
[11, 0]	σχεδὸν πάντες οἱ πρότερον. (οὐ	γάρ	ἐστι ῥᾴδιον τούτων ἀφελέσθαι τὴν
[11, 105]	τὴν ἀπορίαν αὐτοῦ σχεδόν· οὐ	γάρ	ἐστιν ἐν τοῖς ἀληθέσιν οὕτως
[11, 125]	ἅλωσιν τῆς πόλεως διελθεῖν. ταῦτα	γάρ	ἐστιν ἐν τοῖς πεποιημένοις καὶ
[11, 90]	αὐτὰς διαφυλάξαι τὰς ναῦς. (ποία	γὰρ	ἔτι τηλικαύτη δύναμις ἢ τίς
[11, 130]	ἐν Ὀδυσσείᾳ μέμνηται. τοὺς μὲν	γὰρ	εὖ πράττοντας ὁμονοεῖν εἰκὸς καὶ
[11, 60]	ἑκόντων δοθεῖσαν τῶν οἰκείων. (οὕτω	γὰρ	εὔλογον ἦν τήν τε Αἴθραν
[11, 25]	Τρῶας ἐφ´ οἷς ἔπασχον· {οὕτω	γὰρ	εὐνούστερον (καὶ προθυμότερον ἕξειν ἔμελλε
[11, 65]	καὶ ἀρίστων τεθνηκότων. ἀλλ´ οὐ	γὰρ	ἦν ἀληθὲς τὸ τῆς ἁρπαγῆς
[11, 70]	ἐβασίλευε Τυνδάρεω ζῶντος ἔτι. (καὶ	γὰρ	ἦν δεινόν, εἰ Νέστωρ μὲν
[11, 65]	Δηιφόβου αὐτὴν ἐρασθῆναι λέγουσιν; εἰκὸς	γὰρ	ἦν πεῖσαι τοὺς Τρῶας, ἀποδοῦναι
[11, 80]	ὡς τοῦ ξίφους καταχθέντος. οὐ	γὰρ	ἦν τῷ τοῦ Ἀλεξάνδρου χρήσασθαι,
[11, 60]	ὠφεληθήσεσθαι ἀπὸ τῆς στρατείας· δόξα	γὰρ	ἦν τῶν ἐν τῇ Ἀσίᾳ
[11, 70]	τῆς ἀρχῆς καὶ ἀνδρείαν· οὐδενὸς	γὰρ	ἦν χείρων τὴν ψυχήν. οὔτε
[11, 130]	οὐδὲ Νέστωρ οὕτως ἐγγύθεν. ἅπαντες	γὰρ	ἦσαν ταπεινοὶ καὶ φαύλως ἔπραττον
[11, 55]	συναπᾶραι αὐτῇ αἰχμάλωτον οὖσαν; οὐ	γὰρ	ἱκανὸν ἦν Πιτθέως θυγατέρα οὖσαν
[11, 145]	ἐγράφη παραχρῆμα τῶν ἔργων. οὐ	γὰρ	ἴσασιν οἱ πολλοὶ τὸ ἀκριβές,
[11, 30]	ἐβούλετο κρύψαι ὅπως γέγονεν. (οὕτως	γὰρ	καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ τὰ μὲν
[11, 75]	τὰ θεμέλια τοῦ τείχους. ἔτι	γὰρ	καὶ νῦν οἱ ποταμοὶ λιμνάζουσι
[11, 70]	Τυνδάρεως δὲ Μενελάῳ ἐξέστη. φαίνεται	γὰρ	καὶ ταῦτα πολλὴν ἀπορίαν ἔχοντα.
[11, 20]	οὐθὲν βουλόμενοι λέγειν ἐφεξῆς· ἧττον	γὰρ	κατάδηλοί εἰσιν· εἰ δὲ μή,
[11, 50]	ἢ τοῖς ἐκεῖθεν μετανάσταις. καὶ	γὰρ	Λαομέδοντα Τελαμῶνι δοῦναι τὴν ἑαυτοῦ
[11, 50]	αὐτοῦ τυγχάνειν τῶν ἴσων· οὕτω	γὰρ	μᾶλλον ἐπιβουλεύσειν· οὐδὲ γὰρ Ἀτρεῖ
[11, 115]	ὡς οὐ πρότερον. ὅ τε	γὰρ	Μέμνων μέγα ἀξίωμα ἔχων ἐτρώθη
[11, 35]	τὰ περὶ τὴν Τροίαν· τὸν	γὰρ	Μενέλαον ἀφικέσθαι παρ´ αὐτοὺς καὶ
[11, 20]	ἐπέθηκε τὸν κολοφῶνα σχεδόν· ἵνα	γὰρ	μὴ ἀπορῶμεν ὅπως ξυνίει τῶν
[11, 150]	τῶν Ἑλλήνων ἀφελεῖν. (τὸ μὲν	γὰρ	μὴ ἑλεῖν τινα πόλιν οὐδὲν
[11, 120]	ἢ Φθίαν ἢ Εὔβοιαν. (ταύτας	γὰρ	μόνας ἐξαιρέτους ἐποίουν· περὶ δὲ
[11, 75]	Μήστωρ καὶ ἄλλοι πλείους. ἦν	γὰρ	ὁ Ἀχιλλεὺς ἐνεδρεῦσαι δεινότατος καὶ
[11, 50]	ἡττᾶτο δὲ τοῖς δικαίοις. (ἔφη	γὰρ	ὁ Τυνδάρεως ἱκανὸν εἶναι αὐτῷ
[11, 5]	μηδὲν κακὸν ἔχοντες ἀγνοεῖσθαι. (αὐτοὺς	γὰρ	οἶμαι τοὺς Ἀργείους μὴ ἂν
[11, 20]	ἐγώ φημι αὐτὸν ἐψεῦσθαι. τῷ	γὰρ	ὄντι ἀνθρώπινα ψεύσματα καὶ λίαν
[11, 120]	ἡ δὲ συνέπραττε προθύμως· ἤχθετο	γὰρ	ὅτι δι´ αὐτὴν οἱ Τρῶες
[11, 45]	τοὺς Τυνδαρίδας ὁ Ἀγαμέμνων· ἠπίστατο	γὰρ	ὅτι ξένος ὢν καὶ ἔπηλυς
[11, 15]	αὐτῶν ἀποδέχονται ὡς ἀληθεῖς. (ἴσασι	γὰρ	ὅτι πάντα θωπεύοντες ὑπ´ ἀνάγκης
[11, 40]	εἶναι ποίησιν τὸ παράπαν· ἐπίστασθαι	γὰρ	ὅτι φάρμακον τοῦτο ἡδονῆς ἐστι
[11, 85]	ἐπισημαίνοντος ἀνέμῳ καὶ βροντῇ ~ταῦτα	γὰρ	οὐ βουλόμενος εἰπεῖν οὕτως ἐναργῶς,
[11, 115]	ἐν τῷ πέραν ἔμενον· ἅτε	γὰρ	οὐδεμίαν ἐλπίδα ἔχοντες κρατήσειν, ἀλλ´
[11, 15]	ἐπὶ τούτοις ψέγω Ὅμηρον· κωλύει	γὰρ	οὐθὲν ἄνδρα σοφὸν πτωχεύειν οὐδὲ
[11, 140]	μᾶλλον ἑτέραν κτήσασθαι γῆν· εἶναι	γὰρ	οὐκ ἀδύνατον πάσης κρατῆσαι τῆς
[11, 90]	τῶν νεῶν τινας ἐμπρησθείσας. ~ἐνταῦθα	γὰρ	οὐκ ἔστιν Αἰνείας ὑπὸ Ἀφροδίτης
[11, 35]	ὕστερον ἑάλω τὸ Ἴλιον· ἴσως	γὰρ	οὐκ ἦν πω βεβουλευμένος ἀναστρέφειν
[11, 55]	ἁρπαγῆς, ὥς φησιν Ὅμηρος· λέγει	γὰρ	οὕτως· Δύσπαρι, εἶδος ἄριστε, γυναιμανές,
[11, 120]	παρ´ αὐτοῖς, πλούτῳ νικήσαντα· συμβῆναι	γὰρ	οὐχ ἁπλῶς τὴν μνηστείαν, ἀλλὰ
[11, 55]	οὐ περιεῖδον ἁρπασθεῖσαν; (τοῦτο μὲν	γὰρ	παρόντα τὸν Μενέλαον πῶς ταῦτα
[11, 50]	τῆς Ἀσίας βασιλέας. τὴν μὲν	γὰρ	Πελοπιδῶν οἰκίαν ἔχειν Κλυταιμνήστραν συνοικοῦσαν
[11, 15]	ἀνθρώπων αὐτὸν οὕτως εἰρηκέναι; ὅστις	γὰρ	περὶ θεῶν οὐ φανερῶς τἀληθῆ
[11, 145]	ψεῦδος ἀπὸ τοῦ ἀληθοῦς. ~τὸ	γὰρ	πιστεύεσθαι πολὺν χρόνον ὑπὸ ἀνθρώπων
[11, 65]	ἢ ὡς ἐγὼ λέγω. πολὺ	γὰρ	πιστότερον ἑκόντα Τυνδάρεων κηδεῦσαι τοῖς
[11, 5]	ὑμῖν πρὸς ἡδονὴν ἔσονται. οἱ	γὰρ	πλεῖστοι τῶν ἀνθρώπων οὕτως ἄγαν
[11, 110]	καὶ τὸν Ἀλέξανδρον ἐλοιδόρει· τοὺς	γὰρ	πολεμίους αὐτὸν ἐκ τῶν χειρῶν
[11, 145]	ὁμολογεῖν αὐτῷ ψευδομένῳ. πρῶτον μὲν	γὰρ	πολὺ ἐλάττω τὰ ψεύσματά ἐστι
[11, 45]	ἔφασκε τῶν Ἑλλήνων ἐπιτρέψειν, καὶ	γὰρ	προσήκειν ἕκαστος αὑτῷ τοῦ γένους
[11, 145]	δὲ ὑπὸ τοῦ Διός; τοῦ	γὰρ	πρώτου καταλαβόντος, ὥσπερ εἴωθεν, ἄτοπον
[11, 20]	(τῷ τἀληθῆ λέγειν. οὕτω μὲν	γὰρ	σκοποῦσι πάνυ σμικρὰ καὶ ὀλίγου
[11, 20]	ἢ τῷ τἀληθῆ λέγειν. οὕτω	γὰρ	σκοποῦσιν οὐδὲν ἔτι φαίνεται παράδοξον
[11, 50]	συνακολουθῆσαι ἀνδρὶ ἀλλοφύλῳ. διὰ ταύτην	γὰρ	τὴν ἀλογίαν συνέπλασαν τὸν περὶ
[11, 60]	χώρας κρατήσειν τῆς ἀρίστης. εἶναι	γὰρ	τὴν μὲν πόλιν πλουσιωτάτην ἁπασῶν,
[11, 10]	Ἥραν καὶ τὴν Ἀφροδίτην. (δεινὸν	γὰρ	τὴν μὲν τῷ Διὶ συνοῦσαν
[11, 75]	ᾕρει τὰ κακῶς φυλαττόμενα· οὐδὲ	γὰρ	τῆς γῆς ἐπεκράτουν οἱ Ἀχαιοὶ
[11, 55]	ἔμεναι ἄγαμός τ´ ἀπολέσθαι. οὐ	γάρ	τοι χραίσμῃ κίθαρις τά τε
[11, 35]	ὢν σοφώτατον ἑαυτὸν νομίζῃ. τοὺς	γὰρ	τοιούτους τῶν ἀνθρώπων μηδέποτε δύνασθαι
[11, 20]	φύσιν. πέρας δὴ ἐπιτέθεικεν· ὥσπερ	(γὰρ	τοῖς βαρβάροις διαλέγονται οἱ δίγλωττοι
[11, 110]	καὶ φόβῳ τῆς δυνάμεως· οὐ	γὰρ	τοῖς ἡττημένοις οὐδὲ τοῖς κακῶς
[11, 125]	ὄντι καὶ ἀπιθάνοις ψεύσμασιν; ἐν	γὰρ	τοῖς ὅρῳ γεγραμμένοις ὀνείρασιν οἱ
[11, 20]	πρὸς θεῖα καὶ μεγάλα. ἐπιχειρήσας	γὰρ	τὸν πόλεμον εἰπεῖν τὸν γενόμενον
[11, 60]	καὶ τὰ χρήματα κομισθῆναι. οὐδὲν	γὰρ	τούτων ἁρπαγῆς, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον
[11, 95]	τὰς ναῦς οἱ Αἴαντες. οἱ	γὰρ	Τρῶες ἤδη θαρροῦντες καὶ νικᾶν
[11, 20]	ἐν ἀπορρήτῳ τοῦτο ἀξιοῦσα. οὐδὲ	γὰρ	τῶν ἀνθρώπων εἰκὸς ἄλλον τινὰ
[11, 90]	σῶσαι τοὺς ἀπολωλότας ἤδη; τὸ	γὰρ	τῶν Μυρμιδόνων πλῆθος πόσον τι
[11, 5]	εἰδέναι καὶ ἀκροᾶσθαι προθύμως· ὑπὲρ	γὰρ	τῶν ὑμετέρων προγόνων ἐσπούδακα. (προλέγω
[11, 110]	τὴν ἅλωσιν τῆς Τροίας. ~οὐδὲ	γὰρ	ὑπέμεινεν οἶμαι πάλαι τεθνηκότα τὸν
[11, 140]	μέρος λάβοι τῆς ἀρχῆς· ταῦτα	γὰρ	ὑποσχέσθαι τὸν Πρίαμον αὐτῷ διαπολεμήσαντι
[11, 120]	τῇ Ἀθηνᾷ τῇ Ἰλιάδι. τοῦτο	γὰρ	φέρειν μεγάλην τιμὴν ἐκείνοις· καθ´
[11, 100]	πολὺ ἂν ἔργον εἴη. τὸ	γὰρ	ψεῦδος ἐξ αὑτοῦ φανερόν ἐστι
[11, 25]	τῆς ἁλώσεως τῆς πόλεως. καίτοι	γάρ,	ὡς ἔφην, ἀνδρειότατος ὢν ὑποκατεκλίνετο
[11, 10]	ὁ τῦφος αὐτῶν κεκράτηκεν. ἐπιθυμοῦσι	γὰρ	ὡς πλεῖστον ὑπὲρ αὐτῶν γίγνεσθαι
[11, 55]	τὰ ψευδῆ ἀλλήλοις μάχεται· λέγουσι	γὰρ	ὡς πρὸ ὀλίγων ἐτῶν Ἡρακλῆς
[11, 20]	αὐτὰ ὀνόματα ἐφ´ ἑκάστῳ λέγουσιν	ἅπερ	καὶ ἡμεῖς. ἐνδείκνυται δὲ ταῦτα
[11, 115]	ἔχοντες κρατήσειν, ἀλλ´ ὁμολογιῶν δεόμενοι,	καθάπερ	εἶπον, οὐ βεβαίως ἐπολέμουν, ἀλλ´
[11, 20]	δωρίζοντα, πάλιν δὲ ἰάζοντα διαλέγεσθαι,	{καθάπερ	οἶμαι θετταλίζοντα ἢ κρητίζοντα, οἱονεὶ
[11, 70]	οὗ λέγεται ἐρᾶν, Δηιφόβῳ συνεῖναι,	καθάπερ	οἶμαι κἀκείνῳ τῆς Ἀφροδίτης ὑποσχομένης,
[11, 0]	οὐδ´ ἂν πάνυ τις ἐξελέγχῃ.	καθάπερ	οἶμαι τῶν τὰ ὑποβολιμαῖα παιδάρια
[11, 135]	τὴν τῶν ἡττημένων; {πῶς δέ,	εἴπερ	ἁλούσης Τροίας ἔφευγον οἱ περὶ
[11, 75]	τὴν Χερρόνησον, ὡς ὁμολογοῦσι πάντες,	εἴπερ	ἐκράτουν τῆς Τρῳάδος, οὐδ´ ἂν
[11, 80]	προσφιλεστάτην δι´ ἑνὸς ἀνδρὸς ἁμαρτίαν,	εἴπερ	ἥμαρτεν. ὅμως δὲ οὐχ οἷός
[11, 30]	σπουδαιότατα, ἢ μὴ δύνασθαι αὐτόν,	ὅπερ	εἶπον, ἰσχυρίζεσθαι τὰ ψευδῆ, μηδ´
[11, 75]	καὶ στάσις ἐγένετο τῶν ἡγεμόνων,	ὅπερ	εἴωθεν ὡς τὸ πολὺ γίγνεσθαι
[11, 85]	ἀλλὰ τοὺς ἵππους μόνον λαβόντος,	ὅπερ	ἦν ἀνεξέλεγκτον. (οὐκ ἔχων δὲ
[11, 150]	φαύλων μηδὲ τῶν ἀναξίων, ἀλλ´	ὅσπερ	ἦν ἐν τοῖς ἀρίστοις· (Πρίαμον
[11, 90]	στενοχωρίας, (σχέδην δὲ καὶ ἐφιστάμενον,	ὥσπερ	αὐτός φησιν Ὅμηρος. συμπεσόντων δὲ
[11, 20]	ἀμήχανον φύσιν. πέρας δὴ ἐπιτέθεικεν·	ὥσπερ	(γὰρ τοῖς βαρβάροις διαλέγονται οἱ
[11, 20]	διαλέγεσθαι. ταῦτα δέ μοι εἴρηται,	ὥσπερ	δὴ ἔφην, οὐ κατηγορίας ἕνεκεν,
[11, 135]	ἐλπίδας ἁλούσης τῆς πόλεως, οὐχ	ὥσπερ	εἰώθασι κατὰ σπονδὰς κατ´ ὀλίγον
[11, 145]	Διός; τοῦ γὰρ πρώτου καταλαβόντος,	ὥσπερ	εἴωθεν, ἄτοπον τὸ πεισθῆναί ἐστι.
[11, 105]	(τοὺς δὲ Ἀχαιοὺς ὁρᾶν ἅπαντας	ὥσπερ	ἐπὶ θέαν παρόντας καὶ μηδένα
[11, 20]	τὰ παρὰ τῶν θεῶν ἑρμηνεύων,	ὥσπερ	ἐπιστάμενος τὴν θείαν διάλεκτον· πρῶτον
[11, 20]	ἀκούσας. ταῦτα δέ μοι εἴρηται,	ὥσπερ	ἤδη ἔφην, οὐ κατηγορίας ἕνεκεν,
[11, 40]	Λήδας δύο θυγατέρας κατὰ ταὐτὸ	ὥσπερ	ἡμεῖς ὀνομάζομεν, Κλυταιμνήστραν καὶ Ἑλένην,
[11, 145]	πρὸς τοὺς ἐκ τῆς Ἀσίας,	ὥσπερ	καὶ προσεδοκᾶτο. ἀνεμέσητον δὲ Ἕλληνα
[11, 110]	τῶν νεῶν, οἱ μὲν Τρῶες,	ὥσπερ	καὶ πρότερον, ἐπηυλίσθησαν ἐγγὺς τῶν
[11, 105]	γὰρ δὴ καὶ τοῦτον ἔμελλεν,	ὥσπερ	καὶ τὸν Αἴαντα, ὑφ´ ἑαυτοῦ
[11, 110]	τοῦτο οὖν ἀναγκαῖον ἦν μένειν	ὥσπερ	κατ´ ἀρχὰς λῃστεύοντας, εἴ πως
[11, 40]	ποίησις ἀναπείθει τὰ ψευδῆ ἀκούειν	ὥσπερ	ὁ οἶνος πίνειν μάτην. ὡς
[11, 150]	ἀποδέξαιτο ἄν τις μέλλων ἀποθνῄσκειν,	ὥσπερ	ὅ γε Ἀχιλλεὺς πεποίηται λέγων,
[11, 0]	δὲ ψεῦδος γλυκὺ καὶ προσηνές.	(ὥσπερ	οἶμαι καὶ τοῖς νοσοῦσι τὰ
[11, 100]	καὶ τοῦ Πατρόκλου ζητῇ τάφον·	ὥσπερ	οἶμαι καὶ τῶν ἄλλων ἀριστέων
[11, 105]	Τρῶας, τῶν δὲ ἄλλων Ἀχαιῶν,	ὥσπερ	οὐδενὸς παρόντος, ἁπάντων ἐπελάθετο· ἅπαξ
[11, 35]	βουλὴν ἐν τούτοις φησὶ τελεσθῆναι,	ὥσπερ	οὖν καὶ συνέβη· τὴν δὲ
[11, 100]	μὴ οὐ δύνηται φέρειν αὐτά·	ὥσπερ	οὖν καί φησι συμβῆναι περὶ
[11, 40]	ἡδονῆς ἐστι πρὸς τὴν ἀκοήν.	ὥσπερ	οὖν οἱ διψῶντες οὐδὲν δέονται
[11, 80]	καὶ τὸ πλῆθος τῶν ἀπολλυμένων,	ὥσπερ	ὑπέσχετο ἐρεῖν, (τρόπον τινὰ ἄκων
[11, 80]	οὐδέν, καὶ δῶρα δόντων ἀλλήλοις	ὥσπερ	φίλων. μετὰ δὲ ταῦτα ἤδη
[11, 0]	~ΤΡΩΙΚΟΣ	ΥΠΕΡ	ΤΟΥ ΙΛΙΟΝ ΜΗ ΑΛΩΝΑΙ. (Οἶδα
[11, 20]	τοὺς παρὰ τοῖς θεοῖς γενομένους	ὑπὲρ	αὑτοῦ λόγους. ἔφη γὰρ ἀκοῦσαι
[11, 20]	τοὺς παρὰ τοῖς θεοῖς γενομένους	{ὑπὲρ	αὑτοῦ} λόγους. {ἔφη γὰρ ἀκοῦσαι
[11, 10]	κεκράτηκεν. ἐπιθυμοῦσι γὰρ ὡς πλεῖστον	ὑπὲρ	αὐτῶν γίγνεσθαι λόγον· ὁποῖον δέ
[11, 25]	καὶ ποιῆσαι τὴν ἐναντίαν δόξαν	ὑπὲρ	αὐτῶν. ὅθεν οὔτε τὴν ἀρχὴν
[11, 5]	χάριν εἰδέναι καὶ ἀκροᾶσθαι προθύμως·	ὑπὲρ	γὰρ τῶν ὑμετέρων προγόνων ἐσπούδακα.
[11, 55]	πόλιν διὰ μικρὰν πρόφασιν, ὀργισθεὶς	ὑπὲρ	ἵππων, ὅτι ὑποσχόμενος αὐτῷ δώσειν
[11, 10]	βουκόλων ἑνί, τὴν δὲ ἀρχὴν	ὑπὲρ	κάλλους ἐρίζειν τῇ Ἀφροδίτῃ, πρεσβυτάτην
[11, 15]	οὐδεὶς ἂν ἐκείνων οὐδένα ποιήσαιτο	ὑπὲρ	οὐδενός, οὐδὲ τοὺς ἐπαίνους τοὺς
[11, 10]	παρὰ τοῖς Ἕλλησιν. ἀλλ´ ὅμως	ὑπὲρ	τηλικούτων ὄντος τοῦ λόγου τινὲς
[11, 120]	(παρεκάλει δὲ καὶ τὴν Ἑλένην	ὑπὲρ	τῆς εἰρήνης συλλαμβάνειν. ἡ δὲ
[11, 115]	τελευτήν, σφόδρα ἀνιαθεὶς καὶ φοβούμενος	ὑπὲρ	τοῦ Ἕκτορος. πολὺ δὲ φαυλότερον
[11, 30]	τὸν ποταμὸν αὐτῷ πεποίηκε μαχόμενον	ὑπὲρ	τοῦ λέγειν τι θαυμαστόν, ἔτι
[11, 25]	τῇ ποιήσει ἐντυγχάνοντες καὶ συνεφιλονίκουν	ὑπὲρ	τοῦ τέλους καὶ μηδεὶς ἠλέει
[11, 90]	τἀληθές, ἀλλ´ αὐτὸς πρῶτος ἐπιθέμενος	ὑπὲρ	τούτων γράφειν, γενεαῖς δὲ ὕστερον
[11, 25]	ἐκ τοῦ εὐθέος, οὐδὲ ὑπέσχετο	ὑπὲρ	τούτων οὐδὲν ἐρεῖν, ἀλλ´ εἴ
[11, 25]	θεῶν καταφεύγοντας, τοὺς δὲ ἀμυνομένους	ὑπὲρ	τῶν τέκνων καὶ τῶν γυναικῶν,
[11, 130]	πρὸς τὸν ἀδελφὸν παραχρῆμα τῆς	εὐερ–	γεσίας· τοῖς δὲ ἡττημένοις καὶ
[11, 135]	αἰθρία δι´ ἔτους καὶ πρᾷος	ἀήρ·	ὁ γὰρ ἐπὶ τῆς Αἰγύπτου
[11, 90]	τηλικαύτη δύναμις ἢ τίς οὕτως	ἀνὴρ	ἄμαχος καὶ θεοῦ ῥώμην ἔχων,
[11, 10]	Ἑλένης, ἣ τοῦ Διὸς λεγομένη	θυγάτηρ	διὰ μὲν τὴν ἄδικον φήμην
[11, 120]	τῶν ἀδελφῶν ἄριστος. (ὁ δὲ	πατὴρ	αὐτοῦ τελευτᾷ πάντων εὐδαιμονέστατος, πλὴν
[11, 55]	Ἀλέξανδρος ἐνεθυμήθη, πῶς ὅ τε	πατὴρ	ἐπέτρεψεν οὐκ ὢν ἀνόητος, ἀλλὰ
[11, 65]	ἢ τῶν ἀδελφῶν ἢ ὁ	πατὴρ	{ἢ} τῶν ἄλλων πολιτῶν ἀπολλυμένων
[11, 55]	δοκῶν νοῦν ἔχειν, ἥ τε	μήτηρ;	πῶς δὲ εἰκὸς τὸν Ἕκτορα
[11, 5]	εἱστίασε τὸν Θυέστην οὔτε Ὀρέστης	αὐτόχειρ	ἐγένετο τῆς μητρός. ἅπαντα ταῦτα
[11, 90]	νεῶν αὐτοὺς καὶ σβεσθῆναι τὸ	πῦρ,	ἅτε ἐξαπίνης ἐπιπεσόντος τοῦ Ἀχιλλέως,
[11, 135]	ὀλίγον αὐτῆς ἀπετέμετο, τὴν Ἤπειρον·	Ἀντήνωρ	δὲ Ἑνετῶν ἐκράτησε καὶ γῆς
[11, 55]	θεοφορουμένη, πρὸς δὲ τούτοις ὁ	Ἀντήνωρ	δοκῶν φρονεῖν, ἀλλ´ ὕστερον ἠγανάκτουν
[11, 110]	ἀποδράσεσθαι τῆς νυκτός· ὁ δὲ	Ἕκτωρ	ἀνεχώρησεν εἰς τὴν πόλιν παρά
[11, 115]	(μετὰ δὲ ταῦτα ὁ μὲν	Ἕκτωρ	ἀντέλεγε· πολὺ γὰρ εἶναι κρείττους
[11, 95]	νομίζοντες, μαλακώτερον ἐφείποντο· ὁ δὲ	Ἕκτωρ	ἐνδυσάμενος τὰ τοῦ Ἀχιλλέως ὅπλα
[11, 110]	γενομένου τοῦ πράγματος, ὁ μὲν	Ἕκτωρ	ἠγανάκτει καὶ βαρέως ἔφερε καὶ
[11, 120]	ὤμοσάν τε ἀλλήλοις ὅ τε	Ἕκτωρ	καὶ Ἀγαμέμνων καὶ τῶν ἄλλων
[11, 150]	πεποίηται λέγων, ὥς μ´ ὄφελ´	Ἕκτωρ	κτεῖναι, ὃς ἐνθάδε τέτραφ´ ἄριστος.
[11, 65]	Πρίαμος καὶ πάντων μάλιστα ὁ	Ἕκτωρ,	ὅτι νόμῳ τοῦ Ἀλεξάνδρου λαβόντος
[11, 120]	τρόπῳ. τὴν δὲ Ἑλένην ὁ	Ἕκτωρ	συνῴκισε Δηιφόβῳ, ὃς ἦν μετ´
[11, 70]	(καὶ γὰρ ἦν δεινόν, εἰ	Νέστωρ	μὲν μήτε πρότερον μήτε ὕστερον
[11, 100]	μετὰ τοῦ Ἀχιλλέως τεθῆναι. {καὶ	Νέστωρ	μὲν οὐκ ἠξίωσε μετ´ Ἀντιλόχου
[11, 130]	τῶν φίλων τῶν Ὀδυσσέως οὐδὲ	Νέστωρ	οὕτως ἐγγύθεν. ἅπαντες γὰρ ἦσαν
[11, 75]	ἀποθνῄσκει παῖς ὢν ἔτι καὶ	Μήστωρ	καὶ ἄλλοι πλείους. ἦν γὰρ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 24/06/2010