Livre, Chap.
[9, 2]	καὶ ὅτι (τῇ μὲν τοῦ	εὖ	δυνάμει ἀκολουθεῖ ἡ τοῦ μόνον
[9, 6]	καὶ ὑγίασται· εὖ ζῇ καὶ	εὖ	ἔζηκεν ἅμα, καὶ εὐδαιμονεῖ καὶ
[9, 6]	μεμάθηκεν (οὐδ' ὑγιάζεται καὶ ὑγίασται·	εὖ	ζῇ καὶ εὖ ἔζηκεν ἅμα,
[9, 2]	μόνον ποιοῦντα οὐκ ἀνάγκη καὶ	εὖ	ποιεῖν. ~Εἰσὶ δέ τινες οἵ
[9, 2]	οὐκ ἀεί· ἀνάγκη γὰρ τὸν	εὖ	ποιοῦντα καὶ ποιεῖν, τὸν δὲ
[9, 2]	τὰ κατὰ λόγον δυνατὰ τοῖς	ἄνευ	λόγου δυνατοῖς ποιεῖ τἀναντία· μιᾷ
[9, 3]	γὰρ (ψυχρὸν οὔτε θερμὸν οὔτε	γλυκὺ	οὔτε ὅλως αἰσθητὸν οὐθὲν ἔσται
[9, 8]	ἐν τοῖς λόγοις τὰς ἰδέας,	πολὺ	μᾶλλον ἐπιστῆμον ἄν τι εἴη
[9, 6]	δὴ κινήσεις, καὶ ἀτελεῖς γε.	Οὐ	γὰρ ἅμα βαδίζει καὶ βεβάδικεν,
[9, 3]	ἑστήξεται καὶ τὸ καθήμενον καθεδεῖται·	οὐ	γὰρ ἀναστήσεται ἂν καθέζηται· ἀδύνατον
[9, 4]	γε, τὸ γὰρ μετρεῖσθαι ἀδύνατον.	Οὐ	γὰρ δή ἐστι ταὐτὸ τὸ
[9, 3]	ἢ πάθει τινὶ ἢ χρόνῳ·	οὐ	γὰρ δὴ τοῦ γε πράγματος
[9, 10]	Τοῦτο γὰρ σκεπτέον τί λέγομεν.	Οὐ	γὰρ διὰ τὸ ἡμᾶς οἴεσθαι
[9, 10]	τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος;	Οὐ	γάρ ἐστι σύνθετον, ὥστε εἶναι
[9, 10]	περὶ τὰς μὴ συνθετὰς οὐσίας,	οὐ	γὰρ ἔστιν ἀπατηθῆναι· καὶ πᾶσαι
[9, 10]	δὲ περὶ ἕνα οὐδὲ (τοῦτο·	οὐ	γὰρ ἔτι τινὰ μὲν τινὰ
[9, 8]	τούτου χάριν ἡ δύναμις (λαμβάνεται.	Οὐ	γὰρ ἵνα ὄψιν ἔχωσιν ὁρῶσι
[9, 7]	ἕκαστον καὶ πότε οὔ, διοριστέον·	οὐ	γὰρ ὁποτεοῦν. (Οἷον ἡ γῆ
[9, 5]	ἢ τὰ ἐναντία, οὐ ποιήσει·	οὐ	γὰρ οὕτως ἔχει αὐτῶν τὴν
[9, 8]	φύσεως. Οὐδὲ κάμνει τοῦτο δρῶντα·	οὐ	(γὰρ περὶ τὴν δύναμιν τῆς
[9, 10]	μὲν θιγεῖν καὶ φάναι ἀληθές	(οὐ	γὰρ ταὐτὸ κατάφασις (καὶ φάσις)
[9, 6]	πρᾶξις ἢ οὐ τελεία γε	(οὐ	γὰρ τέλος) ἀλλ' ἐκείνη ἐνυπάρχει
[9, 7]	ὕστερόν ἐστιν. Οἷον τὸ κιβώτιον	οὐ	γήϊνον οὐδὲ γῆ ἀλλὰ ξύλινον·
[9, 10]	δὲ τὰ ἀδύνατα ἄλλως ἔχειν	οὐ	γίγνεται ὁτὲ (μὲν ἀληθὲς ὁτὲ
[9, 10]	νῦν δὲ τὸ ὂν αὐτὸ	οὐ	γίγνεται οὐδὲ φθείρεται, (ἔκ τινος
[9, 6]	ἐπαγωγῇ ὃ βουλόμεθα λέγειν, καὶ	οὐ	δεῖ παντὸς ὅρον ζητεῖν ἀλλὰ
[9, 10]	ἀπατηθῆναι· καὶ πᾶσαι εἰσὶν ἐνεργείᾳ,	οὐ	δυνάμει, ἐγίγνοντο γὰρ ἂν καὶ
[9, 3]	δύνασθαι, οἷον τὸν μὴ οἰκοδομοῦντα	οὐ	δύνασθαι οἰκοδομεῖν, ἀλλὰ τὸν οἰκοδομοῦντα
[9, 3]	δύνασθαι, ὅταν δὲ μὴ ἐνεργῇ	οὐ	δύνασθαι, οἷον τὸν μὴ οἰκοδομοῦντα
[9, 5]	ποιεῖν· εἰ δὲ μή, ποιεῖν	οὐ	δυνήσεται (τὸ γὰρ μηθενὸς τῶν
[9, 8]	τὴν θεωρητικὴν ἵνα θεωρῶσιν· ἀλλ'	οὐ	θεωροῦσιν ἵνα θεωρητικὴν ἔχωσιν, εἰ
[9, 7]	οὐ μουσικὴ ἀλλὰ μουσικόν, καὶ	οὐ	λευκότης ὁ ἄνθρωπος ἀλλὰ λευκόν,
[9, 6]	καὶ νοεῖ καὶ νενόηκεν, ἀλλ'	οὐ	μανθάνει καὶ μεμάθηκεν (οὐδ' ὑγιάζεται
[9, 4]	φαίη δυνατὸν τὴν διάμετρον μετρηθῆναι	οὐ	μέντοι μετρηθήσεσθαι ὁ μὴ λογιζόμενος
[9, 1]	ἣ λέγεται μὲν μάλιστα κυρίως,	οὐ	μὴν χρησιμωτάτη γέ ἐστι πρὸς
[9, 3]	ἐνέργειαν ταὐτὸ (ποιοῦσιν, διὸ καὶ	οὐ	μικρόν τι ζητοῦσιν ἀναιρεῖν) ὥστε
[9, 8]	δυνάμεώς ἐστιν. Λέγω δὲ δυνάμεως	οὐ	μόνον τῆς ὡρισμένης ἣ λέγεται
[9, 6]	ἅμα δῆλον ἔσται διαιροῦσιν, ὅτι	οὐ	μόνον τοῦτο λέγομεν δυνατὸν ὃ
[9, 7]	δὲ τῆς μουσικῆς ἐγγενομένης ἐκεῖνο	οὐ	μουσικὴ ἀλλὰ μουσικόν, καὶ οὐ
[9, 7]	ἀλλ' ἐκείνινον οἷον τὸ κιβώτιον	οὐ	ξύλον ἀλλὰ ξύλινον, (οὐδὲ τὸ
[9, 6]	τὸ δυνατόν. Λέγεται δὲ ἐνεργείᾳ	οὐ	πάντα ὁμοίως ἀλλ' ἢ τῷ
[9, 5]	δύναμις τοῦ ποιεῖν, ἔστι δ'	οὐ	πάντως ἀλλ' ἐχόντων πῶς, ἐν
[9, 5]	ποιεῖν δύο ἢ τὰ ἐναντία,	οὐ	ποιήσει· οὐ γὰρ οὕτως ἔχει
[9, 6]	οὐκ ἔστι ταῦτα πρᾶξις ἢ	οὐ	τελεία γε (οὐ γὰρ τέλος)
[9, 7]	Ἔοικε δὲ ὃ λέγομεν εἶναι	οὐ	τόδε ἀλλ' ἐκείνινον οἷον τὸ
[9, 7]	πύρινος, τὸ πῦρ ὕλη πρώτη	οὐ	τόδε τι οὖσα. Τούτῳ γὰρ
[9, 8]	καὶ ὅλος ὁ οὐρανός, καὶ	οὐ	φοβερὸν μή ποτε στῇ, ὃ
[9, 3]	ἄλλων. Οἷς τὰ συμβαίνοντα ἄτοπα	οὐ	χαλεπὸν ἰδεῖν. Δῆλον γὰρ ὅτι
[9, 6]	ὥσπερ ὅταν ἰσχναίνῃ, νῦν δ'	οὔ,	ἀλλὰ ζῇ καὶ ἔζηκεν. Τούτων
[9, 7]	ἆρ' ἐστὶ δυνάμει ἄνθρωπος; Ἢ	οὔ,	ἀλλὰ μᾶλλον ὅταν ἤδη γένηται
[9, 10]	ἢ τινὰς μὲν τινὰς δ'	οὔ·	ἀριθμῷ δὲ περὶ ἕνα οὐδὲ
[9, 7]	δυνάμει ἔστιν ἕκαστον καὶ πότε	οὔ,	διοριστέον· οὐ γὰρ ὁποτεοῦν. (Οἷον
[9, 7]	οὖν λεκτέον δυνάμει καὶ πότε	οὔ,	εἴρηται. ~Ἐπεὶ δὲ τὸ πρότερον
[9, 6]	τὴν ἐνέργειαν, τὸ δὲ χωρίζεσθαι	οὔ.	Ἐπεὶ δὲ τῶν πράξεων ὧν
[9, 8]	ἔχει τὸ εἶδος τὸ δ'	οὔ)	καὶ ὅτι ἅπαν ἐπ' ἀρχὴν
[9, 8]	αὐτὸ ἐνεργοῦν πρότερον, ἀριθμῷ δ'	οὔ.	Λέγω δὲ τοῦτο ὅτι τοῦδε
[9, 10]	δύο ὀρθὰς ἔχειν ποτὲ δὲ	οὔ	(μεταβάλλοι γὰρ ἄν) ἀλλὰ τὶ
[9, 10]	ἀλλὰ τὶ μὲν τὶ δ'	οὔ,	οἷον ἄρτιον ἀριθμὸν πρῶτον εἶναι
[9, 3]	τὰ μὴ ὄντα, (κινούμενα δὲ	οὔ,	τοῦτο δὲ ὅτι οὐκ ὄντα
[9, 8]	μὲν ὥς, ἔστι δὲ ὡς	οὔ.	Τῷ λόγῳ μὲν οὖν ὅτι
[9, 10]	ἔτι τινὰ μὲν τινὰ δὲ	οὒ	οἰήσεται, ἀλλ' ἀληθεύσει ἢ ψεύσεται
[9, 8]	καὶ τέλος (ἀρχὴ γὰρ τὸ	οὗ	ἕνεκα, τοῦ τέλους δὲ ἕνεκα
[9, 5]	λόγον ἅπαν ἀνάγκη, ὅταν ὀρέγηται	οὗ	ἔχει τὴν δύναμιν καὶ ὡς
[9, 8]	ἔχων τις τὴν ἐπιστήμην ποιήσει	οὗ	ἡ ἐπιστήμη· ὁ γὰρ μανθάνων
[9, 7]	Τούτῳ γὰρ διαφέρει τὸ καθ'	οὗ	καὶ τὸ ὑποκείμενον, τῷ εἶναι
[9, 3]	ᾧ ἐὰν ὑπάρξῃ (ἡ ἐνέργεια	οὗ	λέγεται ἔχειν τὴν δύναμιν, οὐθὲν
[9, 2]	ἔσονται ἄλογοι αἱ δὲ μετὰ	λόγου·	διὸ πᾶσαι αἱ τέχναι καὶ
[9, 2]	κατὰ λόγον δυνατὰ τοῖς ἄνευ	λόγου	δυνατοῖς ποιεῖ τἀναντία· μιᾷ γὰρ
[9, 2]	ἄλλο. Καὶ αἱ μὲν (μετὰ	λόγου	πᾶσαι τῶν ἐναντίων αἱ αὐταί,
[9, 5]	καὶ αἱ δυνάμεις αὐτῶν μετὰ	λόγου,	τὰ δὲ ἄλογα καὶ αἱ
[9, 7]	γὰρ δυνάμει κιβώτιον καὶ ὕλη	κιβωτίου	αὕτη, ἁπλῶς μὲν τοῦ ἁπλῶς
[9, 8]	ἄνθρωπος ἐξ ἀνθρώπου, μουσικὸς ὑπὸ	μουσικοῦ,	ἀεὶ κινοῦντός τινος πρώτου· τὸ
[9, 5]	ποιεῖν· ἔχει δὲ παρόντος τοῦ	παθητικοῦ	καὶ ὡδὶ ἔχοντος ποιεῖν· εἰ
[9, 6]	κινεῖν ἄλλο ἢ κινεῖσθαι ὑπ'	ἄλλου	ἢ ἁπλῶς ἢ τρόπον τινά,
[9, 1]	πάσχοντι ἀρχὴ μεταβολῆς παθητικῆς ὑπ'	ἄλλου	ἢ ᾗ ἄλλο· ἡ δ'
[9, 1]	χεῖρον καὶ φθορᾶς τῆς ὑπ'	ἄλλου	ἢ ᾗ ἄλλο ὑπ' ἀρχῆς
[9, 1]	τὸ πάσχον, καὶ ἄλλο ὑπ'	ἄλλου·	τὸ λιπαρὸν μὲν (γὰρ καυστὸν
[9, 9]	διὰ τί. Ἐν ἡμικυκλίῳ ὀρθὴ	καθόλου	διὰ τί; Ἐὰν ἴσαι τρεῖς,
[9, 8]	ἔχει. (Ἀλλὰ διὰ τὸ τοῦ	γιγνομένου	γεγενῆσθαί τι καὶ τοῦ ὅλως
[9, 7]	τοῦ μὲν ἀπὸ διανοίας ἐντελεχείᾳ	γιγνομένου	ἐκ τοῦ δυνάμει ὄντος, ὅταν
[9, 8]	γεγενῆσθαί τι καὶ τοῦ ὅλως	κινουμένου	κεκινῆσθαί τι (δῆλον δ' ἐν
[9, 8]	δυνάμεως, καὶ ὥσπερ εἴπομεν, τοῦ	χρόνου	(ἀεὶ προλαμβάνει ἐνέργεια ἑτέρα πρὸ
[9, 8]	οὐδὲν κωλύει, οἷον ποιὸν ἢ	πού)	ἐνεργείᾳ ἄρα πάντα· οὐδὲ τῶν
[9, 8]	ἐνεργείᾳ ὄντος, οἷον ἄνθρωπος ἐξ	ἀνθρώπου,	μουσικὸς ὑπὸ μουσικοῦ, ἀεὶ κινοῦντός
[9, 8]	τοῦτο ὅτι τοῦδε μὲν τοῦ	ἀνθρώπου	τοῦ (ἤδη ὄντος κατ' ἐνέργειαν
[9, 2]	τὸ ἐναντίον, αὕτη δὲ ἀποφορὰ	θατέρου.	Ἐπεὶ δὲ τὰ ἐναντία οὐκ
[9, 5]	δὲ τοῦτο ὄρεξιν ἢ προαίρεσιν.	Ὁποτέρου	γὰρ ἂν ὀρέγηται κυρίως, τοῦτο
[9, 3]	ἔσται μὴ αἰσθανομένων· ὥστε τὸν	Πρωταγόρου	λόγον συμβήσεται λέγειν αὐτοῖς. Ἀλλὰ
[9, 9]	βάσις δύο καὶ ἡ ἐκ	μέσου	ἐπισταθεῖσα ὀρθή, ἰδόντι δῆλον τῷ
[9, 2]	θερμαίνειν μόνον ἡ δὲ ἰατρικὴ	νόσου	καὶ ὑγιείας. Αἴτιον δὲ ὅτι
[9, 4]	ἕξει ὡς ἐτέθη· καὶ εἰ	τοῦ	Α δυνατοῦ ὄντος ἀνάγκη τὸ
[9, 4]	εἶναι, καὶ δυνατοῦ ὄντος εἶναι	τοῦ	Α καὶ τὸ Β ἀνάγκη
[9, 4]	δυνατόν, εἴπερ οὕτως εἶχον ὥστε	τοῦ	Α ὄντος ἀνάγκη εἶναι τὸ
[9, 4]	δὲ δῆλον καὶ ὅτι, εἰ	(τοῦ	Α ὄντος ἀνάγκη τὸ Β
[9, 8]	ἑτέρα πρὸ ἑτέρας ἕως τῆς	τοῦ	ἀεὶ κινοῦντος πρώτως. Ἀλλὰ μὴν
[9, 5]	αὐτῶν τὴν δύναμιν οὐδ' ἔστι	τοῦ	ἅμα ποιεῖν ἡ δύναμις, ἐπεὶ
[9, 8]	δὲ τοῦτο ὅτι τοῦδε μὲν	τοῦ	ἀνθρώπου τοῦ (ἤδη ὄντος κατ'
[9, 7]	ὕλη κιβωτίου αὕτη, ἁπλῶς μὲν	τοῦ	ἁπλῶς τουδὶ δὲ τοδὶ τὸ
[9, 5]	τῶν δὲ ἔθει οἷον τῆς	τοῦ	αὐλεῖν, τῶν δὲ μαθήσει οἷον
[9, 1]	δυνάμει ἐναντία στέρησίς ἐστιν, ὥστε	τοῦ	αὐτοῦ καὶ κατὰ τὸ αὐτὸ
[9, 3]	ἢ χρόνῳ· οὐ γὰρ δὴ	τοῦ	γε πράγματος φθαρέντος, ἀεὶ γὰρ
[9, 7]	ἐν τούτῳ καὶ τῇ (ὕλῃ	τοῦ	γίγνεσθαι οἰκίαν, οὐδ' ἔστιν ὃ
[9, 8]	οὐκ ἔχει. (Ἀλλὰ διὰ τὸ	τοῦ	γιγνομένου γεγενῆσθαί τι καὶ τοῦ
[9, 2]	δὲ τοῦ μὲν καθ' αὑτὰς	τοῦ	δὲ μὴ καθ' αὑτάς· καὶ
[9, 2]	λόγος τοῦ μὲν καθ' αὑτὸ	τοῦ	δὲ τρόπον τινὰ κατὰ συμβεβηκός·
[9, 8]	ταῦτα ἐγένετο· ἀεὶ γὰρ ἐκ	τοῦ	δυνάμει ὄντος (γίγνεται τὸ ἐνεργείᾳ
[9, 7]	ἀπὸ διανοίας ἐντελεχείᾳ γιγνομένου ἐκ	τοῦ	δυνάμει ὄντος, ὅταν βουληθέντος γίγνηται
[9, 2]	δὲ καὶ ὅτι (τῇ μὲν	τοῦ	εὖ δυνάμει ἀκολουθεῖ ἡ τοῦ
[9, 8]	ὅτι τοῦδε μὲν τοῦ ἀνθρώπου	τοῦ	(ἤδη ὄντος κατ' ἐνέργειαν καὶ
[9, 2]	μία ἑνός, οἷον τὸ θερμὸν	τοῦ	θερμαίνειν μόνον ἡ δὲ ἰατρικὴ
[9, 1]	ποιῆσαι ἢ τοῦ παθεῖν ἢ	τοῦ	καλῶς, ὥστε καὶ ἐν τοῖς
[9, 7]	ἔστιν (ὑγιαῖνον δυνάμει. Ὅρος δὲ	τοῦ	μὲν ἀπὸ διανοίας ἐντελεχείᾳ γιγνομένου
[9, 2]	μὲν τῶν ἐναντίων, εἶναι δὲ	τοῦ	μὲν καθ' αὑτὰς τοῦ δὲ
[9, 2]	αὑτάς· καὶ γὰρ ὁ λόγος	τοῦ	μὲν καθ' αὑτὸ τοῦ δὲ
[9, 2]	τοῦ εὖ δυνάμει ἀκολουθεῖ ἡ	τοῦ	μόνον ποιῆσαι ἢ παθεῖν δύναμις,
[9, 1]	δ' αὗται δυνάμεις λέγονται ἢ	τοῦ	μόνον ποιῆσαι ἢ τοῦ παθεῖν
[9, 8]	τοῦ γιγνομένου γεγενῆσθαί τι καὶ	τοῦ	ὅλως κινουμένου κεκινῆσθαί τι (δῆλον
[9, 1]	ὃ πᾶσαι αἱ ἄλλαι κατηγορίαι	τοῦ	ὄντος ἀναφέρονται εἴρηται, περὶ τῆς
[9, 8]	ἐνέργειαν καὶ τοῦ σίτου καὶ	τοῦ	ὁρῶντος πρότερον τῷ χρόνῳ ἡ
[9, 1]	ᾗ ἄλλο. Ἡ μὲν γὰρ	τοῦ	παθεῖν ἐστὶ δύναμις, ἡ ἐν
[9, 1]	ἢ τοῦ μόνον ποιῆσαι ἢ	τοῦ	παθεῖν ἢ τοῦ καλῶς, ὥστε
[9, 1]	καὶ τῷ ἔχειν αὐτὸ δύναμιν	τοῦ	παθεῖν καὶ τῷ ἄλλο ὑπ'
[9, 5]	(τοῦτο ποιεῖν· ἔχει δὲ παρόντος	τοῦ	παθητικοῦ καὶ ὡδὶ ἔχοντος ποιεῖν·
[9, 5]	μὴ τοιαύτας καὶ τὰς ἐπὶ	τοῦ	πάσχειν οὐκ ἀνάγκη. (Ἐπεὶ δὲ
[9, 5]	δύναμιν ἔχει ὡς ἔστι δύναμις	τοῦ	ποιεῖν, ἔστι δ' οὐ πάντως
[9, 1]	ἔστι μὲν ὡς μία δύναμις	(τοῦ	ποιεῖν καὶ πάσχειν (δυνατὸν γάρ
[9, 1]	~(Περὶ μὲν οὖν	τοῦ	πρώτως ὄντος καὶ πρὸς ὃ
[9, 8]	(ἤδη ὄντος κατ' ἐνέργειαν καὶ	τοῦ	σίτου καὶ τοῦ ὁρῶντος πρότερον
[9, 8]	(ἀρχὴ γὰρ τὸ οὗ ἕνεκα,	τοῦ	τέλους δὲ ἕνεκα ἡ γένεσις)
[9, 9]	ἅμα· ἡ αὐτὴ γὰρ δύναμις	τοῦ	ὑγιαίνειν καὶ κάμνειν, καὶ ἠρεμεῖν
[9, 2]	ὡς ἀμφοῖν ἔστι δ' ὡς	(τοῦ	ὑπάρχοντος μᾶλλον, ὥστ' ἀνάγκη καὶ
[9, 8]	ἐνέργεια δυνάμεως, καὶ ὥσπερ εἴπομεν,	τοῦ	χρόνου (ἀεὶ προλαμβάνει ἐνέργεια ἑτέρα
[9, 4]	ἐτέθη· καὶ εἰ τοῦ Α	δυνατοῦ	ὄντος ἀνάγκη τὸ Β δυνατὸν
[9, 4]	ἀνάγκη τὸ Β εἶναι, καὶ	δυνατοῦ	ὄντος εἶναι τοῦ Α καὶ
[9, 8]	ὄντος κατ' ἐνέργειαν καὶ τοῦ	σίτου	καὶ τοῦ ὁρῶντος πρότερον τῷ
[9, 1]	παθεῖν καὶ τῷ ἄλλο ὑπ'	αὐτοῦ)	ἔστι δὲ ὡς ἄλλη. Ἡ
[9, 1]	ἐναντία στέρησίς ἐστιν, ὥστε τοῦ	αὐτοῦ	καὶ κατὰ τὸ αὐτὸ πᾶσα
[9, 7]	τῶν ἔξωθεν ἐμποδίζοντος ἔσται δι'	αὐτοῦ·	οἷον τὸ σπέρμα οὔπω (δεῖ
[9, 7]	ὅταν δ' ἤδη διὰ τῆς	αὑτοῦ	ἀρχῆς ᾖ τοιοῦτον, ἤδη τοῦτο
[9, 1]	συμπέφυκεν, οὐθὲν πάσχει αὐτὸ ὑφ'	ἑαυτοῦ·	ἓν γὰρ καὶ οὐκ ἄλλο.
[9, 8]	κινούμενον ἀλλ' ἢ ποθὲν ποί	(τούτου	δ' ὕλην οὐδὲν κωλύει ὑπάρχειν)
[9, 8]	δύναμις οὖσα, οὐκ ἐνέργεια, αἰτία	τούτου.	Μιμεῖται δὲ τὰ ἄφθαρτα καὶ
[9, 8]	τέλος δ' ἡ ἐνέργεια, καὶ	τούτου	χάριν ἡ δύναμις (λαμβάνεται. Οὐ
[9, 8]	ὑπὸ μουσικοῦ, ἀεὶ κινοῦντός τινος	πρώτου·	τὸ δὲ κινοῦν ἐνεργείᾳ ἤδη
[9, 10]	ἀληθῶς σε λευκὸν εἶναι εἶ	σὺ	λευκός, ἀλλὰ διὰ τὸ σὲ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 3/12/2009