HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Métaphysique, livre IX

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ρ  =  11 formes différentes pour 118 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[9, 7]   γὰρ ὁποτεοῦν. (Οἷον γῆ  ἆρ'   ἐστὶ δυνάμει ἄνθρωπος; οὔ,
[9, 3]   εἶναι ἔσεσθαι ψεύσεται (τὸ  γὰρ   ἀδύνατον τοῦτο ἐσήμαινεν) ὥστε οὗτοι
[9, 8]   μὴν καὶ κυριωτέρως· τὰ μὲν  γὰρ   ἀΐδια πρότερα τῇ οὐσίᾳ τῶν
[9, 6]   κινήσεις, καὶ ἀτελεῖς γε. Οὐ  γὰρ   ἅμα βαδίζει καὶ βεβάδικεν, οὐδ'
[9, 10]   ἔχειν ποτὲ δὲ οὔ (μεταβάλλοι  γὰρ   ἄν) ἀλλὰ τὶ μὲν τὶ
[9, 10]   γίγνεται οὐδὲ φθείρεται, (ἔκ τινος  γὰρ   ἂν ἐγίγνετο· Ὅσα δή ἐστιν
[9, 10]   εἰσὶν ἐνεργείᾳ, οὐ δυνάμει, ἐγίγνοντο  γὰρ   ἂν καὶ ἐφθείροντο, νῦν δὲ
[9, 5]   τοῦτο ὄρεξιν προαίρεσιν. Ὁποτέρου  γὰρ   ἂν ὀρέγηται κυρίως, τοῦτο ποιήσει
[9, 3]   καὶ τὸ καθήμενον καθεδεῖται· οὐ  γὰρ   ἀναστήσεται ἂν καθέζηται· ἀδύνατον γὰρ
[9, 7]   ὕλην καὶ τὰ πάθη· (ἄμφω  γὰρ   ἀόριστα. Πότε μὲν οὖν λεκτέον
[9, 2]   λόγου δυνατοῖς ποιεῖ τἀναντία· μιᾷ  γὰρ   ἀρχῇ περιέχεται, τῷ λόγῳ. Φανερὸν
[9, 8]   ἐν ταὐτῷ γίγνεται· ἐν ταὐτῷ  γὰρ   γένει τῇ δυνάμει· ἀρχὴ γὰρ
[9, 9]   διὰ τοῦτο ποιοῦντες γιγνώσκουσιν (ὕστερον  γὰρ   γενέσει ἐνέργεια κατ'
[9, 4]   τὸ γὰρ μετρεῖσθαι ἀδύνατον. Οὐ  γὰρ   δή ἐστι ταὐτὸ τὸ ψεῦδος
[9, 3]   πάθει τινὶ χρόνῳ· οὐ  γὰρ   δὴ τοῦ γε πράγματος φθαρέντος,
[9, 10]   γὰρ σκεπτέον τί λέγομεν. Οὐ  γὰρ   διὰ τὸ ἡμᾶς οἴεσθαι ἀληθῶς
[9, 7]   οὐ τόδε τι οὖσα. Τούτῳ  γὰρ   διαφέρει τὸ καθ' οὗ καὶ
[9, 7]   οὐδὲ γῆ ἀλλὰ ξύλινον· τοῦτο  γὰρ   δυνάμει κιβώτιον καὶ ὕλη κιβωτίου
[9, 9]   εἶναι χεῖρον τῆς δυνάμεως· τὸ  γὰρ   δυνάμενον ταὐτὸ ἄμφω τἀναντία. Δῆλον
[9, 8]   πᾶσαι τῆς ἀντιφάσεώς εἰσιν· τὸ  γὰρ   δυνάμενον ὡδὶ κινεῖν δύναται καὶ
[9, 5]   προσδιορίζεσθαι οὐθὲν ἔτι δεῖ· τὴν  γὰρ   δύναμιν ἔχει ὡς ἔστι δύναμις
[9, 9]   νοσεῖν, καὶ ἅμα· αὐτὴ  γὰρ   δύναμις τοῦ ὑγιαίνειν καὶ κάμνειν,
[9, 4]   εἶναι καὶ τὸ Β. Τὸ  γὰρ   δυνατὸν εἶναι ἐξ ἀνάγκης τὸ
[9, 8]   ἐξ ὧν ταῦτα ἐγένετο· ἀεὶ  γὰρ   ἐκ τοῦ δυνάμει ὄντος (γίγνεται
[9, 7]   οἷον τὸ σπέρμα οὔπω (δεῖ  γὰρ   (ἐν ἄλλῳ καὶ μεταβάλλειν) ὅταν
[9, 1]   δὲ ὡς ἄλλη. μὲν  γὰρ   ἐν τῷ πάσχοντι (διὰ γὰρ
[9, 8]   οὖν ὅτι προτέρα, δῆλον (τῷ  γὰρ   ἐνδέχεσθαι ἐνεργῆσαι δυνατόν ἐστι τὸ
[9, 6]   βαδίζοντι καὶ ὁρωμένῳ. Ταῦτα μὲν  γὰρ   ἐνδέχεται καὶ ἁπλῶς ἀληθεύεσθαί ποτε
[9, 8]   καὶ κινούμενον κίνησις· (ταῦτα  γὰρ   ἐνέργειαι μᾶλλον, ἐκεῖναι δὲ δυνάμεις
[9, 1]   τἆλλα τὰ οὕτω λεγόμενα· πάντα  γὰρ   ἕξει τὸν τῆς οὐσίας λόγον,
[9, 8]   ἔξω, ὥσπερ κἀκεῖνος. Τὸ  γὰρ   ἔργον τέλος, δὲ ἐνέργεια
[9, 3]   γὰρ ἀναστήσεται ἂν καθέζηται· ἀδύνατον  γὰρ   ἔσται ἀναστῆναι γε μὴ
[9, 7]   γῆ οὔπω ἀνδριὰς δυνάμει (μεταβαλοῦσα  γὰρ   ἔσται χαλκός) Ἔοικε δὲ
[9, 1]   (τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν (δυνατὸν  γάρ   ἐστι καὶ τῷ ἔχειν αὐτὸ
[9, 10]   ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος; Οὐ  γάρ   ἐστι σύνθετον, ὥστε εἶναι μὲν
[9, 2]   δ' ἐπιστήμων (ἄμφω. Λόγος  γάρ   ἐστιν ἀμφοῖν μέν, οὐχ ὁμοίως
[9, 1]   βουλόμεθα νῦν· (ἐπὶ πλέον  γάρ   ἐστιν δύναμις καὶ
[9, 10]   τὰς μὴ συνθετὰς οὐσίας, οὐ  γὰρ   ἔστιν ἀπατηθῆναι· καὶ πᾶσαι εἰσὶν
[9, 3]   τοῦ γε πράγματος φθαρέντος, ἀεὶ  γὰρ   ἔστιν) ὅταν παύσηται, οὐχ ἕξει
[9, 10]   περὶ ἕνα οὐδὲ (τοῦτο· οὐ  γὰρ   ἔτι τινὰ μὲν τινὰ δὲ
[9, 9]   καὶ τὰ διαγράμματα ἐνεργείᾳ· διαιροῦντες  γὰρ   εὑρίσκουσιν. Εἰ δ' ἦν διῃρημένα,
[9, 9]   οὔτε ἁμάρτημα οὔτε διεφθαρμένον (καὶ  γὰρ   διαφθορὰ τῶν κακῶν ἐστίν)
[9, 3]   ἐκ τῶν κινήσεων μάλιστα· δοκεῖ  γὰρ   ἐνέργεια μάλιστα κίνησις
[9, 8]   ἀρχῆς κινητικῆς στατικῆς. Καὶ  γὰρ   φύσις ἐν ταὐτῷ γίγνεται·
[9, 8]   καὶ ἄνθρωπος σπέρματος· τὸ μὲν  γὰρ   ἤδη ἔχει τὸ εἶδος τὸ
[9, 8]   χάριν δύναμις (λαμβάνεται. Οὐ  γὰρ   ἵνα ὄψιν ἔχωσιν ὁρῶσι τὰ
[9, 2]   τρόπον τινὰ κατὰ συμβεβηκός· ἀποφάσει  γὰρ   καὶ ἀποφορᾷ δηλοῖ τὸ ἐναντίον·
[9, 8]   ταῦτα ἀεὶ ἐνεργεῖ· (καθ' αὑτὰ  γὰρ   καὶ ἐν αὑτοῖς ἔχει τὴν
[9, 8]   (Παύσωνος ἔσται Ἑρμῆς· ἄδηλος  γὰρ   καὶ ἐπιστήμη εἰ ἔσω
[9, 1]   πάσχει αὐτὸ ὑφ' ἑαυτοῦ· ἓν  γὰρ   καὶ οὐκ ἄλλο. Καὶ
[9, 9]   ἐνέργεια, ἐκ τῶνδε δῆλον. Ὅσα  γὰρ   κατὰ τὸ δύνασθαι λέγεται, ταὐτόν
[9, 1]   ὑπ' ἄλλου· τὸ λιπαρὸν μὲν  (γὰρ   καυστὸν τὸ δ' ὑπεῖκον ὡδὶ
[9, 6]   λέγειν, τὰς δ' ἐνεργείας. Πᾶσα  γὰρ   κίνησις ἀτελής, ἰσχνασία μάθησις βάδισις
[9, 8]   γὰρ γένει τῇ δυνάμει· ἀρχὴ  γὰρ   κινητική, ἀλλ' (οὐκ ἐν ἄλλῳ
[9, 3]   ἔχειν μὴ ἀποβαλόντα ποτέ (ἢ  γὰρ   λήθῃ πάθει τινὶ
[9, 8]   κιθαριστὴν μηθὲν κιθαρίσαντα·  γὰρ   μανθάνων κιθαρίζειν κιθαρίζων μανθάνει κιθαρίζειν,
[9, 8]   ποιήσει οὗ ἐπιστήμη·  γὰρ   μανθάνων οὐκ ἔχει. (Ἀλλὰ διὰ
[9, 2]   ποιητικαὶ ἐπιστῆμαι δυνάμεις εἰσίν· ἀρχαὶ  γὰρ   μεταβλητικαί εἰσιν ἐν ἄλλῳ
[9, 4]   ἀδύνατον· συμβήσεται δέ γε, τὸ  γὰρ   μετρεῖσθαι ἀδύνατον. Οὐ γὰρ δή
[9, 4]   Β ἀνάγκη εἶναι δυνατόν· εἰ  γὰρ   μὴ ἀνάγκη δυνατὸν εἶναι, οὐθὲν
[9, 8]   τῆς ἀντιφάσεώς ἐστιν· τὸ μὲν  γὰρ   μὴ δυνατὸν ὑπάρχειν οὐκ (ἂν
[9, 3]   ὄντα ἐνεργείᾳ ἔσονται ἐνεργείᾳ. (Τῶν  γὰρ   μὴ ὄντων ἔνια δυνάμει ἐστίν·
[9, 8]   καὶ φύσις ὁμοίως. Εἰ  γὰρ   μὴ οὕτω γίγνεται, (Παύσωνος
[9, 6]   ἐσόμενον χωριστόν, ἀλλὰ γνώσει. Τὸ  γὰρ   μὴ ὑπολείπειν τὴν διαίρεσιν ἀποδίδωσι
[9, 5]   μή, ποιεῖν οὐ δυνήσεται (τὸ  γὰρ   μηθενὸς τῶν ἔξω κωλύοντος προσδιορίζεσθαι
[9, 2]   δὲ μὴ καθ' αὑτάς· καὶ  γὰρ   λόγος τοῦ μὲν καθ'
[9, 8]   τέλος τῆς δυνάμεώς ἐστιν·  γὰρ   οἰκοδόμησις ἐν τῷ οἰκοδομουμένῳ, καὶ
[9, 3]   ἔσται ἐὰν μὴ οἰκοδομῇ (τὸ  γὰρ   οἰκοδόμῳ (εἶναι τὸ δυνατῷ εἶναί
[9, 1]   ὁμωνύμως λέγονται δυνάμεις ἀφείσθωσαν (ἔνιαι  γὰρ   ὁμοιότητί τινι λέγονται, καθάπερ ἐν
[9, 7]   καὶ πότε οὔ, διοριστέον· οὐ  γὰρ   ὁποτεοῦν. (Οἷον γῆ ἆρ'
[9, 6]   ἁπλῶς ἀληθεύεσθαί ποτε (τὸ μὲν  γὰρ   ὁρώμενον ὅτι ὁρᾶται, τὸ δὲ
[9, 3]   ἄτοπα οὐ χαλεπὸν ἰδεῖν. Δῆλον  γὰρ   ὅτι οὔτ' οἰκοδόμος ἔσται ἐὰν
[9, 8]   τὴν συνέχειαν τῆς κινήσεως·  γὰρ   οὐσία ὕλη καὶ δύναμις οὖσα,
[9, 5]   τὰ ἐναντία, οὐ ποιήσει· οὐ  γὰρ   οὕτως ἔχει αὐτῶν τὴν δύναμιν
[9, 5]   δ' οὐκ ἀνάγκη· αὗται μὲν  γὰρ   πᾶσαι μία ἑνὸς ποιητική, ἐκεῖναι
[9, 8]   Οὐδὲ κάμνει τοῦτο δρῶντα· οὐ  (γὰρ   περὶ τὴν δύναμιν τῆς ἀντιφάσεως
[9, 10]   δ' ἀγνοεῖν μὴ θιγγάνειν (ἀπατηθῆναι  γὰρ   περὶ τὸ τί ἐστιν οὐκ
[9, 8]   διὸ καὶ εὐδαιμονία· (ζωὴ  γὰρ   ποιά τίς ἐστιν) Ὥστε φανερὸν
[9, 4]   ψεῦδος καὶ τὸ ἀδύνατον· τὸ  γάρ   σε ἑστάναι νῦν ψεῦδος μέν,
[9, 10]   ἀληθὲς λεγόμενον ψεῦδος; Τοῦτο  γὰρ   σκεπτέον τί λέγομεν. Οὐ γὰρ
[9, 2]   ἀποφορᾷ δηλοῖ τὸ ἐναντίον·  γὰρ   στέρησις (ἡ πρώτη τὸ ἐναντίον,
[9, 8]   οἷον γῆ καὶ πῦρ. Καὶ  γὰρ   ταῦτα ἀεὶ ἐνεργεῖ· (καθ' αὑτὰ
[9, 8]   ὄντων (καίτοι ταῦτα πρῶτα· εἰ  γὰρ   ταῦτα μὴ ἦν, οὐθὲν ἂν
[9, 5]   καὶ τὰ ἔξω κωλύοντα· (ἀφαιρεῖται  γὰρ   ταῦτα τῶν ἐν τῷ διορισμῷ
[9, 10]   θιγεῖν καὶ φάναι ἀληθές (οὐ  γὰρ   ταὐτὸ κατάφασις (καὶ φάσις) τὸ
[9, 6]   οὐ τελεία γε (οὐ  γὰρ   τέλος) ἀλλ' ἐκείνη ἐνυπάρχει τὸ
[9, 9]   κακὸν παρὰ τὰ πράγματα· ὕστερον  γὰρ   τῇ φύσει τὸ κακὸν τῆς
[9, 6]   ἐνέργεια καὶ ποῖόν τι. Καὶ  γὰρ   τὸ δυνατὸν ἅμα δῆλον ἔσται
[9, 1]   γὰρ ἐν τῷ πάσχοντι (διὰ  γὰρ   τὸ ἔχειν τινὰ ἀρχήν, καὶ
[9, 1]   δὲ στέρησις λέγεται πολλαχῶς· καὶ  γὰρ   τὸ μὴ ἔχον καὶ τὸ
[9, 8]   τὸ γιγνόμενον καὶ τέλος (ἀρχὴ  γὰρ   τὸ οὗ ἕνεκα, τοῦ τέλους
[9, 3]   καὶ κίνησιν καὶ γένεσιν. (Ἀεὶ  γὰρ   τό τε ἑστηκὸς ἑστήξεται καὶ
[9, 2]   δ' ἐκείνη οὐκ ἀεί· ἀνάγκη  γὰρ   τὸν εὖ ποιοῦντα καὶ ποιεῖν,
[9, 1]   εἴρηται, περὶ τῆς οὐσίας (κατὰ  γὰρ   τὸν τῆς οὐσίας λόγον λέγεται
[9, 1]   ἄλλο. μὲν  γὰρ   τοῦ παθεῖν ἐστὶ δύναμις,
[9, 1]   ἄλλο ὑπ' ἀρχῆς (μεταβλητικῆς. Ἐν  γὰρ   τούτοις ἔνεστι πᾶσι τοῖς ὅροις
[9, 10]   οἵα τυφλότης· μὲν  γὰρ   τυφλότης ἐστὶν ὡς ἂν εἰ
[9, 3]   τὰ ἄψυχα δὴ ὁμοίως· οὔτε  γὰρ   (ψυχρὸν οὔτε θερμὸν οὔτε γλυκὺ
[9, 6]   πρὸς τόδε· τὰ μὲν  γὰρ   ὡς κίνησις πρὸς δύναμιν τὰ
[9, 1]   (ἔνιαι γὰρ ὁμοιότητί τινι λέγονται,  καθάπερ   ἐν γεωμετρίᾳ καὶ δυνατὰ καὶ
[9, 10]   σύγκειται, ψεῦδος· τὸ δὲ ἕν,  εἴπερ   ὄν, οὕτως ἐστίν, εἰ δὲ
[9, 4]   καὶ τὸ Β ἔσται δυνατόν,  εἴπερ   οὕτως εἶχον ὥστε τοῦ Α
[9, 10]   ἂν ἐγίγνετο· Ὅσα δή ἐστιν  ὅπερ   εἶναί τι καὶ ἐνέργειαι, περὶ
[9, 1]   ἕξει τὸν τῆς οὐσίας λόγον,  ὥσπερ   εἴπομεν ἐν τοῖς πρώτοις λόγοις)
[9, 8]   τῇ οὐσίᾳ ἐνέργεια δυνάμεως, καὶ  ὥσπερ   εἴπομεν, τοῦ χρόνου (ἀεὶ προλαμβάνει
[9, 7]   ἐκεῖνο δὲ ἑτέρας ἀρχῆς δεῖται,  ὥσπερ   γῆ οὔπω ἀνδριὰς δυνάμει
[9, 8]   ἐπιστήμη εἰ ἔσω ἔξω,  ὥσπερ   κἀκεῖνος. Τὸ γὰρ ἔργον τέλος,
[9, 6]   ὑπάρχειν τὸ πρᾶγμα μὴ οὕτως  ὥσπερ   λέγομεν δυνάμει· λέγομεν δὲ δυνάμει
[9, 8]   ὧν κίνησις τὸ τέλος, διὸ  ὥσπερ   οἱ διδάσκοντες ἐνεργοῦντα ἐπιδείξαντες οἴονται
[9, 6]   μή, ἔδει ἄν ποτε παύεσθαι  ὥσπερ   ὅταν ἰσχναίνῃ, νῦν δ' οὔ,
[9, 10]   ὑπάρξει καὶ ἐπ' ἐκείνων.  ὥσπερ   οὐδὲ τὸ ἀληθὲς ἐπὶ τούτων
[9, 7]   σπέρμα, καὶ οὐδὲ τότε ἴσως;  Ὥσπερ   οὖν οὐδ' ὑπὸ ἰατρικῆς ἅπαν
[9, 10]   εἶναι δὲ (ἐὰν διῃρημένον ᾖ,  ὥσπερ   τὸ λευκὸν τὸ ξύλον
[9, 7]   γῆ ἀερίνη, δ'  ἀὴρ   μὴ πῦρ ἀλλὰ πύρινος, τὸ
[9, 8]   καὶ τῇ οὐσίᾳ πρότερα (οἷον  ἀνὴρ   παιδὸς καὶ ἄνθρωπος σπέρματος· τὸ
[9, 7]   ἀερίνη, δ' ἀὴρ μὴ  πῦρ   ἀλλὰ πύρινος, τὸ πῦρ ὕλη
[9, 8]   μεταβολῇ ὄντα, οἷον γῆ καὶ  πῦρ.   Καὶ γὰρ ταῦτα ἀεὶ ἐνεργεῖ·
[9, 7]   μὴ πῦρ ἀλλὰ πύρινος, τὸ  πῦρ   ὕλη πρώτη οὐ τόδε τι




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 3/12/2009