Ennéade, liv., chap.
[3, 3, 52]	καὶ τὰς πράξεις καὶ τὰ	πάθη	καὶ ἃ δεῖ παρεῖναι, σιτία
[3, 3, 52]	πάσχοντος τὰ ὅσα αὐτῷ οἰκεῖα	παθήματα	πρὸς αὐτό τε καὶ πρὸς
[3, 3, 52]	φθόγγων ἁπάντων καὶ ἐκ τῶν	παθημάτων	καὶ ἐνεργημάτων μία τοῦ ζῴου
[3, 3, 52]	ἐκ τοῦ πλησίον οἴεσθαι τὸ	πάθος	ἰέναι μόνον· τὸ δὲ κατὰ
[3, 3, 52]	ἢ πεποιηκότος τι ἐν ἡμῖν	πάθος.	Οὐ γὰρ τὸ αὐτὸ ποιεῖ
[3, 3, 52]	τὸ παρέχον τὸ εἶναι. Καὶ	πάλιν	ἐπὶ τούτῳ ἐκδήσας κατάβαινε διαιρῶν
[3, 3, 52]	γενομένης τομῆς καὶ ὅλως τραύματος,	πάλιν	ἐφεξῆς ὁ λόγος ὁ διοικῶν
[3, 3, 52]	εἴ τι ἐφεξῆς τούτοις χρηστόν,	πάλιν	κατείληπται προνοίᾳ, ὡς πανταχοῦ ἀρετὴν
[3, 3, 52]	ἀνθρώπους θετέον. Συναπτέον τοίνυν αὖ	πάλιν	πάντα τὰ εἴδη ταῦτα εἰς
[3, 3, 52]	ἐκείνῳ, καὶ γίνεται ἐξ ἀμφοῖν	πᾶν	πλέγμα καὶ πρόνοια ἡ πᾶσα.
[3, 3, 52]	τῶν συντεταγμένων. Ἐτάχθη δὲ τὸ	πᾶν	προνοίᾳ στρατηγικῇ ὁρώσῃ καὶ τὰς
[3, 3, 52]	Οὐ γὰρ τὸ αὐτὸ ποιεῖ	πᾶν	προσελθὸν παντί, ἀλλὰ τὸ αὐτὸ
[3, 3, 52]	Πολλάκις εἴρηται, ὡς οὐ πρῶτα	πάντα,	ἀλλ´ ὅσα δεύτερα καὶ τρίτα
[3, 3, 52]	τὸ λεγόμενον ὡς συνέχει τὰ	πάντα	ἀναλογία. Ἔστι δὲ τοιοῦτον ἡ
[3, 3, 52]	Τὸ μὲν γὰρ εἰς ἓν	πάντα	ἀρχή, ἐν ᾗ ὁμοῦ πάντα
[3, 3, 52]	Ἐκ γὰρ ἑνός τινος ὁρμηθέντα	πάντα	εἰς ἓν συνέρχεται φύσεως ἀνάγκῃ,
[3, 3, 52]	ὡς αὐτὸ αὐτάρκως· οὐ γὰρ	πάντα	ἴσα ἔδει. Ἆρ´ οὖν μετρήσαντος
[3, 3, 52]	αὐτοῦ προαιρέσει τοῦ μὴ δεῖν	πάντα	ἴσα; Οὐδαμῶς· ἀλλ´ οὕτω κατὰ
[3, 3, 52]	ποτὰ καὶ δὴ καὶ ὅπλα	πάντα	καὶ μηχανήματα, καὶ ὅσα ἐξ
[3, 3, 52]	πάντα ἀρχή, ἐν ᾗ ὁμοῦ	πάντα	καὶ ὅλον πάντα. Πρόεισι δὲ
[3, 3, 52]	ἐπ´ αὐτῷ· τέταται δὴ ἐπὶ	πάντα	καὶ τὰ γινόμενα· τὰ δ´
[3, 3, 52]	ἐν τῷ κόσμῳ τῷ νοητῷ	πάντα	λόγος καὶ ὑπὲρ λόγον· νοῦς
[3, 3, 52]	ἕν, ἀλλὰ πάντα· τὰ δὲ	πάντα	πολλά· πολλὰ δὲ ὄντα καὶ
[3, 3, 52]	ᾗ ὁμοῦ πάντα καὶ ὅλον	πάντα.	Πρόεισι δὲ ἤδη ἐκ ταύτης
[3, 3, 52]	οὐ τούτων τι ἕν, ἀλλὰ	πάντα·	τὰ δὲ πάντα πολλά· πολλὰ
[3, 3, 52]	θετέον. Συναπτέον τοίνυν αὖ πάλιν	πάντα	τὰ εἴδη ταῦτα εἰς ἓν
[3, 3, 52]	Ἢ δῆλον ὅτι τῷ συμπεπλέχθαι	πάντα	τὰ ἐναντία, οἷον τὴν μορφὴν
[3, 3, 52]	μέγας ἡγεμὼν εἴη, ὑφ´ ᾧ	πάντα,	τί ἂν ἀσύντακτον, τί δὲ
[3, 3, 52]	ἴασιν ἀκολουθίᾳ ἐμπλεκεῖσαι. Συμπλέκει δὲ	πάντα	τὸ ἡγούμενον συμφερομένων τῶν ἐφ´
[3, 3, 52]	τοῦ τεθῆναι εὖ, καὶ ἐλήλυθε	πάντα	τρόπον τινὰ εὐμήχανον παρὰ τοῦ
[3, 3, 52]	τὸ ἓν ὁρῶν τῷ ἐπὶ	πάντα	φθάνειν καὶ ὁμοῦ περιλαμβάνειν συντάξει
[3, 3, 52]	γὰρ ἔδει ἀπηρτῆσθαι ἀλλήλων τὰ	πάντα,	ὡμοιῶσθαι δὲ πρὸς ἄλληλα ἀμῃγέπῃ.
[3, 3, 52]	τί οὖν οὐκ ἐνεργεῖ εἰς	πάντας,	εἴπερ μέρη καὶ ταῦτα αὐτῶν;
[3, 3, 52]	χρηστόν, πάλιν κατείληπται προνοίᾳ, ὡς	πανταχοῦ	ἀρετὴν κρατεῖν καὶ μετατιθεμένων καὶ
[3, 3, 52]	οὖν ἔχουσιν ἄλλην ἄνθρωποι, οὐ	πάντες	δὲ πᾶσιν οἷς ἔχουσι χρῶνται,
[3, 3, 52]	παροῦσαι; Ἢ οὐ πάρεισι; Καίτοι	πάντη	φαμὲν παρεῖναι καὶ οὐδὲν ἔρημον.
[3, 3, 52]	μὴ ἐπεισόδιον τὸ σὸν τῷ	παντί,	ἀλλ´ ἠρίθμησαι ὁ τοιόσδε. Ἀλλὰ
[3, 3, 52]	τὸ αὐτὸ ποιεῖ πᾶν προσελθὸν	παντί,	ἀλλὰ τὸ αὐτὸ πρὸς ἄλλο
[3, 3, 52]	ἀξιοῦντες τὸ χεῖρον ἐν τῷ	παντὶ	ἀναιροῦσι πρόνοιαν αὐτήν. Τίνος γὰρ
[3, 3, 52]	ποιεῖ, ὡς καὶ τὰ ἐν	παντὶ	ζῴῳ εἰς ἄλληλα, οὐχ ὡς
[3, 3, 52]	Εἰ τοίνυν ἀναλογία ἐν τῷ	παντί,	καὶ προειπεῖν ἔνι· καὶ εἰ
[3, 3, 52]	ἄλλο τι τῶν ἐν τῷ	παντί,	μηδ´ αὐτοῦ κατὰ πρόνοιαν πεπραχότος
[3, 3, 52]	πρὸ αὐτοῦ τοιοῦτον· ἔστι γὰρ	παντὸς	κρεῖττον τοῦ γενομένου καὶ ἔξω
[3, 3, 52]	χείρω. Ζῴου δὴ ὄντος τοῦ	παντὸς	ὁ τὰ ἐν αὐτῷ γινόμενα
[3, 3, 52]	προλέγουσι καὶ εἰς τὴν τοῦ	παντὸς	φορὰν ὁρῶντες πρὸς ταῖς ἄλλαις
[3, 3, 52]	ἐπὶ δὲ ἀνθρώπων οὐκ ἐπὶ	πάντων.	Ἆρ´ οὖν οὐκ ἐπὶ πάντων
[3, 3, 52]	νοῦς ἄλλο. Ἓν δὲ ἐκ	πάντων	καὶ πρόνοια μία· εἱμαρμένη δὲ
[3, 3, 52]	πάντων. Ἆρ´ οὖν οὐκ ἐπὶ	πάντων	οὐ μόνον ἥδε; Ἀλλὰ διὰ
[3, 3, 52]	μὴ ποιήσας· εἰ δὲ μὴ	παρ´	αὐτοῦ, ἀλλ´ ἔδει ἔξωθεν προσεῖναι
[3, 3, 52]	ὅσα δίδωσιν εἰς τὸ {ὑποκείμενον}	παρ´	αὐτοῦ. Ἀλλ´ οὐδὲ ἀνδρὸς τοῦτο
[3, 3, 52]	τοῦτο κάλλιον εἶναι, εἰ μὲν	παρ´	αὐτοῦ προστιθέντος τι εἰς τὸ
[3, 3, 52]	εἰς φῶς ἀγούσης καὶ πρὶν	παρ´	αὐτῶν φανῆναι, οἷος ἕκαστος καὶ
[3, 3, 52]	ἐξ ἀνάγκης δέ· καὶ γὰρ	παρ´	ἡμῶν κατ´ αἰτίας οὐχ ὑπὸ
[3, 3, 52]	παρὰ ἀνθρώπων τὰ γενόμενα ἢ	παρ´	ὁτουοῦν ἢ ζῴου ἢ ἀψύχου,
[3, 3, 52]	οὐ προνοίᾳ, ἀλλὰ γενόμενα ἢ	παρὰ	ἀνθρώπων τὰ γενόμενα ἢ παρ´
[3, 3, 52]	ἀκόλαστος πρὸς αὐτὸν ἄλλο. Καὶ	παρὰ	μὲν τοῦ ἀκολάστου τὸ πραχθὲν
[3, 3, 52]	ποιῇ, αὐτός τε ποιεῖ καὶ	παρὰ	τὴν πρόνοιαν τοῦ ἰατροῦ εἰργάσατο.
[3, 3, 52]	Τοῦτο γὰρ καὶ ὁ ἰατρὸς	παρὰ	τῆς τέχνης ἐδίδου εἴς τε
[3, 3, 52]	αὐτοῦ, ἀλλ´ ἔδει ἔξωθεν προσεῖναι	παρὰ	τοῦ γεννητοῦ, ἄτοπος ὁ τὸ
[3, 3, 52]	ἐλήλυθε πάντα τρόπον τινὰ εὐμήχανον	παρὰ	τοῦ στρατηγοῦ, καίτοι ἔξωθεν ἦν
[3, 3, 52]	οὐ πάρεισι; Καίτοι πάντη φαμὲν	παρεῖναι	καὶ οὐδὲν ἔρημον. Ἢ οὐ
[3, 3, 52]	τὰ πάθη καὶ ἃ δεῖ	παρεῖναι,	σιτία καὶ ποτὰ καὶ δὴ
[3, 3, 52]	ταῖς ἑτέραις ταῖς χείροσι χρῶνται.	Πάρεισι	δὲ κἀκεῖναι οὐκ ἐνεργοῦσαι εἰς
[3, 3, 52]	τις ἄν, παροῦσαι; Ἢ οὐ	πάρεισι;	Καίτοι πάντη φαμὲν παρεῖναι καὶ
[3, 3, 52]	τὸ εἶναι· εἶτα εἰς τὸ	παρέχον	τὸ εἶναι. Καὶ πάλιν ἐπὶ
[3, 3, 52]	Ἑλένης κάλλος πρὸς μὲν τὸν	Πάριν	ἄλλο εἰργάζετο, Ἰδομενεὺς δὲ ἔπαθεν
[3, 3, 52]	αἰτίᾳ τίνος, εἴποι τις ἄν,	παροῦσαι;	Ἢ οὐ πάρεισι; Καίτοι πάντη
[3, 3, 52]	λόγος γεννᾷ ταῦτα, ἀλλ´ ὁ	πᾶς	ἐστι μετὰ τούτων. Ψυχῆς γάρ
[3, 3, 52]	καὶ ταῦτα· οὐ γὰρ ὁ	πᾶς	λόγος γεννᾷ ταῦτα, ἀλλ´ ὁ
[3, 3, 52]	τὰ χρηστὰ λόγος περιείληφεν ὁ	πᾶς,	οὗ μέρη καὶ ταῦτα· οὐ
[3, 3, 52]	πᾶν πλέγμα καὶ πρόνοια ἡ	πᾶσα.	Ἀρχὴν μὲν οὖν ἔχουσιν ἄλλην
[3, 3, 52]	μετὰ τούτων. Ψυχῆς γάρ τινος	πάσης	ἐνέργεια οἱ λόγοι, τῶν δὲ
[3, 3, 52]	ἄλλην ἄνθρωποι, οὐ πάντες δὲ	πᾶσιν	οἷς ἔχουσι χρῶνται, ἀλλ´ οἱ
[3, 3, 52]	τὰ φωνήεντα, τὰ δὲ σιωπῇ	πάσχει	καὶ κινεῖται τὰ ἀκόλουθα, καὶ
[3, 3, 52]	ἔλαττον, καί, εἰ τὸ ἀκόλουθον	πάσχει,	πάσχει τὸ κατ´ ἀξίαν. Καὶ
[3, 3, 52]	καί, εἰ τὸ ἀκόλουθον πάσχει,	πάσχει	τὸ κατ´ ἀξίαν. Καὶ εἰς
[3, 3, 52]	ᾗ πέφυκεν ἕκαστον, οὕτω καὶ	πάσχει	τὸ πρόσφορον εἰς τὴν αὐτοῦ
[3, 3, 52]	καὶ κατὰ ταῦτα ποιοῦντος καὶ	πάσχοντος	ἀπῆν αἰτία ἡ κατὰ τὴν
[3, 3, 52]	ἐνεργοῦντός τε τοῦ αὐτοῦ καὶ	πάσχοντος	τὰ ὅσα αὐτῷ οἰκεῖα παθήματα
[3, 3, 52]	κρατήσει, εἶτα τὸ ὑποκείμενον ὡς	πέπλασται.	Ἢ τὸ ὑποκείμενον τῇ ἀρχῇ
[3, 3, 52]	αὐτοῦ κατὰ πρόνοιαν πεπραχότος ἢ	πεποιηκότος	τι ἐν ἡμῖν πάθος. Οὐ
[3, 3, 52]	ἐκ τῶν αὐτῶν ὁρμηθέντες τῶν	πεποιηκότων.
[3, 3, 52]	καὶ τὰ τοιαῦτα τῶν ἔργων,	πεποίηται	δὲ οὐ προνοίᾳ, ἀλλὰ γενόμενα
[3, 3, 52]	εὐλόγως. Οὐ γὰρ μόνον ὃ	πεποίηταί	ἐστιν, ἀλλ´ ἔχει ἀρχὴν ἄλλην
[3, 3, 52]	δὲ ἁπλοῦ ὡς τοῦτο ὃ	πεποίηται	μόνον ὄντος καὶ κατὰ ταῦτα
[3, 3, 52]	παντί, μηδ´ αὐτοῦ κατὰ πρόνοιαν	πεπραχότος	ἢ πεποιηκότος τι ἐν ἡμῖν
[3, 3, 52]	~Τί τοίνυν δοκεῖ	περὶ	τούτων; Ἢ καὶ τὰ πονηρὰ
[3, 3, 52]	πονηρὰ καὶ τὰ χρηστὰ λόγος	περιείληφεν	ὁ πᾶς, οὗ μέρη καὶ
[3, 3, 52]	ἐπὶ πάντα φθάνειν καὶ ὁμοῦ	περιλαμβάνειν	συντάξει μιᾷ, ὡς διακεκριμένον ἓν
[3, 3, 52]	δὲ τὰ αὑτῶν ἕκαστοι ᾗ	πεφύκασι	καὶ διάφορα οἱ διάφοροι. Καὶ
[3, 3, 52]	γὰρ γεννᾶται ἀλλ´ ὡς, ᾗ	πέφυκεν	ἕκαστον, οὕτω καὶ πάσχει τὸ
[3, 3, 52]	ῥίζης καὶ αὐτῶν ἄλλον τρόπον	πεφυκότων,	ἐξ ὧν καὶ ἔπασχε τὰ
[3, 3, 52]	ἡ ὕλη κρατήσει, εἶτα ἡ	πλάσις.	Καὶ τὸ τοιόνδε εἶναι ἐπὶ
[3, 3, 52]	καὶ γίνεται ἐξ ἀμφοῖν πᾶν	πλέγμα	καὶ πρόνοια ἡ πᾶσα. Ἀρχὴν
[3, 3, 52]	τοῦ γεννητοῦ, ἄτοπος ὁ τὸ	πλέον	ἀπαιτῶν τοῦ δοθέντος, ὥσπερ εἰ
[3, 3, 52]	τοιαῦτα. Εἰ δὲ δὴ καὶ	πλέον	ἔδωκεν ἢ ὅσον ἔχουσι κτήσασθαι,
[3, 3, 52]	ἄλλο. Καὶ δὴ καὶ οὑτωσὶ	πληγέντα	οὕτως ἐφθέγξατο τὰ φωνήεντα, τὰ
[3, 3, 52]	αὐτῇ· τὰ δὲ ἐξήνθησεν εἰς	πλῆθος	μεμερισμένον εἴδωλον ἕκαστον ἐκείνου φέρον,
[3, 3, 52]	τῶν κλάδων, ὡς ἐκ τοῦ	πλησίον	οἴεσθαι τὸ πάθος ἰέναι μόνον·
[3, 3, 52]	ἐγίγνετο καὶ ἦν τὰ μὲν	πλησίον	τῆς ῥίζης, τὰ δὲ προιόντα
[3, 3, 52]	πρὸς ὄμμα καὶ ποὺς πρὸς	πόδα,	θάτερον πρὸς θάτερον, καί, εἰ
[3, 3, 52]	ἐνέργειαν ἔχοντα· ἄλλο γὰρ ποιοῦσι	πόδες,	ὀφθαλμοὶ δ´ ἄλλο, διάνοια δὲ
[3, 3, 52]	ἀλλ´ ἠρίθμησαι ὁ τοιόσδε. Ἀλλὰ	πόθεν	ὁ τοιόσδε; Ἔστι δὴ δύο,
[3, 3, 52]	τὴν πρόνοιαν τοῦ ἰατροῦ εἰργάσατο.	~Πόθεν	οὖν καὶ τὰ χείρω μάντεις
[3, 3, 52]	καὶ προειπεῖν ἔνι· καὶ εἰ	ποιεῖ	δὲ ἐκεῖνα εἰς ταῦτα, οὕτω
[3, 3, 52]	μὴ ὑγιαῖνον ποιῇ, αὐτός τε	ποιεῖ	καὶ παρὰ τὴν πρόνοιαν τοῦ
[3, 3, 52]	πάθος. Οὐ γὰρ τὸ αὐτὸ	ποιεῖ	πᾶν προσελθὸν παντί, ἀλλὰ τὸ
[3, 3, 52]	δὲ ἐκεῖνα εἰς ταῦτα, οὕτω	ποιεῖ,	ὡς καὶ τὰ ἐν παντὶ
[3, 3, 52]	οὐκ ἴσα· ὅθεν οὐδ´ ἴσα	ποιεῖ,	ὥσπερ καὶ ἐν ζῴῳ ἑκάστῳ.
[3, 3, 52]	αὐτοῦ. Ἀλλ´ οὐδὲ ἀνδρὸς τοῦτο	ποιεῖν	ἢ σοφοῦ τινος καὶ θείου·
[3, 3, 52]	δ´ ἄν τις μὴ ὑγιαῖνον	ποιῇ,	αὐτός τε ποιεῖ καὶ παρὰ
[3, 3, 52]	τὸ μέν, εἰ ἐπὶ τὸν	ποιήσαντα,	εἴ τις ἐστίν, ἀνενεγκεῖν δεῖ
[3, 3, 52]	ἐνταῦθα οὔτε αὐτὰ οὔτε τὸν	ποιήσαντα	εὐλόγως αἰτιώμεθα, ἐπὶ δὲ ἀνθρώπων,
[3, 3, 52]	αὐτὸς αἴτιος ἑαυτῷ ὁ μὴ	ποιήσας·	εἰ δὲ μὴ παρ´ αὐτοῦ,
[3, 3, 52]	τοῦτο· καὶ λόγος ὁ μὲν	ποιητικός,	ὁ δὲ συνάπτων τὰ κρείττω
[3, 3, 52]	τις ἐστίν, ἀνενεγκεῖν δεῖ τοῦ	ποιοῦ	τοῦ ἐν τοῖς ἤθεσιν ἑκάστου
[3, 3, 52]	μὲν γὰρ ἐλθόντα ἄλλα τὰ	ποιοῦντα	εἰς ἄλληλα, ἐξ ἀρχῆς δὲ
[3, 3, 52]	μόνον ὄντος καὶ κατὰ ταῦτα	ποιοῦντος	καὶ πάσχοντος ἀπῆν αἰτία ἡ
[3, 3, 52]	τὴν ἐνέργειαν ἔχοντα· ἄλλο γὰρ	ποιοῦσι	πόδες, ὀφθαλμοὶ δ´ ἄλλο, διάνοια
[3, 3, 52]	τῆς ὕλης, ἣν αὐτῷ ἐργάσεται	ποιώσας	καθ´ αὑτὸν τὴν ὕλην ἢ
[3, 3, 52]	πάντα· τὰ δὲ πάντα πολλά·	πολλὰ	δὲ ὄντα καὶ οὐ ταὐτὰ
[3, 3, 52]	ἀλλὰ πάντα· τὰ δὲ πάντα	πολλά·	πολλὰ δὲ ὄντα καὶ οὐ
[3, 3, 52]	χείρων ἐγένετο καὶ πῶς ἐσφάλη;	Πολλάκις	εἴρηται, ὡς οὐ πρῶτα πάντα,
[3, 3, 52]	ὡς διακεκριμένον ἓν εἶναι ζῷον	πολὺ	ἑκάστου πράττοντος τῶν ἐν αὐτῷ
[3, 3, 52]	ἂν εἴη τι χεῖρον ἐν	πολυειδεῖ	μὴ ὄντος βελτίονος, ἢ πῶς
[3, 3, 52]	περὶ τούτων; Ἢ καὶ τὰ	πονηρὰ	καὶ τὰ χρηστὰ λόγος περιείληφεν
[3, 3, 52]	καὶ ἰῷτο καὶ διορθοῖτο τὸ	πονῆσαν.	Ὥστε τὰ κακὰ ἑπόμενα εἶναι,
[3, 3, 52]	τὰ δὲ προιόντα εἰς τὸ	πόρρω	ἐσχίζετο καὶ μέχρις οἷον κλάδων
[3, 3, 52]	δὲ ἀρχὴ ἀνήρτητο καὶ αὐτή.	Πόρρωθεν	μὲν γὰρ ἐλθόντα ἄλλα τὰ
[3, 3, 52]	ἃ δεῖ παρεῖναι, σιτία καὶ	ποτὰ	καὶ δὴ καὶ ὅπλα πάντα
[3, 3, 52]	ὡς ὄμμα πρὸς ὄμμα καὶ	ποὺς	πρὸς πόδα, θάτερον πρὸς θάτερον,
[3, 3, 52]	δυνηθέντων, ἀλλὰ κατὰ τὴν τῶν	πραξάντων	ἢ κατ´ ἄλλο τι τῶν
[3, 3, 52]	ὑγιεινῶς πράξειεν ἄν τις αὐτὸς	πράξας	κατὰ λόγον τὸν τοῦ ἰατροῦ.
[3, 3, 52]	λόγῳ, ὥσπερ καὶ ὃ ὑγιεινῶς	πράξειεν	ἄν τις αὐτὸς πράξας κατὰ
[3, 3, 52]	δ´ ἐστὶ καὶ ζῷα καὶ	πράξεις	αὐτῶν καὶ διαθέσεις κραθεῖσαι, λόγῳ
[3, 3, 52]	προνοίᾳ στρατηγικῇ ὁρώσῃ καὶ τὰς	πράξεις	καὶ τὰ πάθη καὶ ἃ
[3, 3, 52]	οὔ τι γε αὐταὶ ἀργοῦσαι·	πράττει	γὰρ ἕκαστον τὸ ἑαυτοῦ. Ἀλλ´
[3, 3, 52]	ἓν εἶναι ζῷον πολὺ ἑκάστου	πράττοντος	τῶν ἐν αὐτῷ τὸ κατὰ
[3, 3, 52]	παρὰ μὲν τοῦ ἀκολάστου τὸ	πραχθὲν	οὔτε ὑπὸ προνοίας οὔτε κατὰ
[3, 3, 52]	καὶ εἰς φῶς ἀγούσης καὶ	πρὶν	παρ´ αὐτῶν φανῆναι, οἷος ἕκαστος
[3, 3, 52]	βουληθέντα εἶναι, καὶ εἰ ἐγέννησε	πρὶν	φθαρῆναι, τὸ ἐγγὺς ἐγέννα μόνον.
[3, 3, 52]	τοιοῦτον τὸ γενόμενον, καὶ τὸ	πρὸ	αὐτοῦ τοιοῦτον· ἔστι γὰρ παντὸς
[3, 3, 52]	προτέρων ἀμυδροῦ ὡς πρὸς τὸν	πρὸ	αὐτοῦ τοῦ λόγου, οἷον ψυχῆς
[3, 3, 52]	τρίτα ἐλάττω τὴν φύσιν τῶν	πρὸ	αὐτῶν ἔχει, καὶ σμικρὰ ῥοπὴ
[3, 3, 52]	δὲ καὶ αὗται συμφώνως τοῖς	πρὸ	αὐτῶν καὶ ἴασιν ἀκολουθίᾳ ἐμπλεκεῖσαι.
[3, 3, 52]	ἔδει. Ἆρ´ οὖν μετρήσαντος αὐτοῦ	προαιρέσει	τοῦ μὴ δεῖν πάντα ἴσα;
[3, 3, 52]	κατ´ ἀξίαν. Καὶ εἰς τὰ	προβεβιωμένα	δὲ ἀναπέμπειν δεῖ τὸν λογισμὸν
[3, 3, 52]	ἀναλογία ἐν τῷ παντί, καὶ	προειπεῖν	ἔνι· καὶ εἰ ποιεῖ δὲ
[3, 3, 52]	ὁμοῦ πάντα καὶ ὅλον πάντα.	Πρόεισι	δὲ ἤδη ἐκ ταύτης ἕκαστα
[3, 3, 52]	καὶ ὅσα ἐξ αὐτῶν συμπλεκομένων	προεώραται,	ἵνα τὸ ἐκ τούτων συμβαῖνον
[3, 3, 52]	πλησίον τῆς ῥίζης, τὰ δὲ	προιόντα	εἰς τὸ πόρρω ἐσχίζετο καὶ
[3, 3, 52]	ψυχῶν ἐλαττώσεις, οἷον ἐξίτηλον ἤδη	προιόντων.	Ὁ γὰρ τοῦ ζῴου λόγος,
[3, 3, 52]	οὖν καὶ τὰ χείρω μάντεις	προλέγουσι	καὶ εἰς τὴν τοῦ παντὸς
[3, 3, 52]	ὁρῶντες πρὸς ταῖς ἄλλαις μαντείαις	προλέγουσι	ταῦτα; Ἢ δῆλον ὅτι τῷ
[3, 3, 52]	τῶν ἔργων, πεποίηται δὲ οὐ	προνοίᾳ,	ἀλλὰ γενόμενα ἢ παρὰ ἀνθρώπων
[3, 3, 52]	τῶν ἐφεξῆς. ~Γίνεται τοίνυν ἡ	πρόνοια	ἐξ ἀρχῆς εἰς τέλος κατιοῦσα
[3, 3, 52]	ἀκόλουθα μὲν τὰ δρώμενα καὶ	προνοίᾳ	ἑπόμενα, εἴ τις δρῴη θεοῖς
[3, 3, 52]	τὰ κρείττω τοῖς γενομένοις, κἀκεῖνα	πρόνοια	ἡ ἄνωθεν, ἡ δὲ ἀπὸ
[3, 3, 52]	ἐξ ἀμφοῖν πᾶν πλέγμα καὶ	πρόνοια	ἡ πᾶσα. Ἀρχὴν μὲν οὖν
[3, 3, 52]	ἤδη ὅσον μὲν ἔρχεται ἐκεῖθεν,	πρόνοια,	καὶ ὅσον ἐν ψυχῇ καθαρᾷ
[3, 3, 52]	Ἓν δὲ ἐκ πάντων καὶ	πρόνοια	μία· εἱμαρμένη δὲ ἀπὸ τοῦ
[3, 3, 52]	χείρονος ἀρξαμένη, τὸ δὲ ὑπεράνω	πρόνοια	μόνον. Τὰ μὲν γὰρ ἐν
[3, 3, 52]	συντεταγμένων. Ἐτάχθη δὲ τὸ πᾶν	προνοίᾳ	στρατηγικῇ ὁρώσῃ καὶ τὰς πράξεις
[3, 3, 52]	τοῖς χείροσι καὶ ἡ τελεία	πρόνοια	τοῦτο· καὶ λόγος ὁ μὲν
[3, 3, 52]	ἐφεξῆς τούτοις χρηστόν, πάλιν κατείληπται	προνοίᾳ,	ὡς πανταχοῦ ἀρετὴν κρατεῖν καὶ
[3, 3, 52]	χεῖρον ἐν τῷ παντὶ ἀναιροῦσι	πρόνοιαν	αὐτήν. Τίνος γὰρ ἔσται; Οὐ
[3, 3, 52]	μέν, ὅτι ὑπ´ αὐτοῦ, κατὰ	πρόνοιαν	δέ· σύμφωνον γὰρ τῷ λόγῳ,
[3, 3, 52]	διακρίνειν μὲν αὐτὸς οὐ δύναται	πρόνοιαν	καὶ τὸ κατὰ πρόνοιαν χωρὶς
[3, 3, 52]	βελτίονος· ἐπεὶ καὶ τὴν ἄνω	πρόνοιαν	ὀνομάζοντες πρὸς τὸ κάτω λέγομεν.
[3, 3, 52]	τῷ παντί, μηδ´ αὐτοῦ κατὰ	πρόνοιαν	πεπραχότος ἢ πεποιηκότος τι ἐν
[3, 3, 52]	ἐξ ὧν ἐστι καὶ τὴν	πρόνοιαν	τὴν ἐπ´ αὐτῷ· τέταται δὴ
[3, 3, 52]	οὔτε ὑπὸ προνοίας οὔτε κατὰ	πρόνοιαν,	τὸ δ´ ὑπὸ τοῦ σώφρονος
[3, 3, 52]	ἑνὶ σώματι ὑγιείας δοθείσης κατὰ	πρόνοιαν	τοῦ ζῴου, γενομένης τομῆς καὶ
[3, 3, 52]	τε ποιεῖ καὶ παρὰ τὴν	πρόνοιαν	τοῦ ἰατροῦ εἰργάσατο. ~Πόθεν οὖν
[3, 3, 52]	δύναται πρόνοιαν καὶ τὸ κατὰ	πρόνοιαν	χωρὶς καὶ αὖ τὸ ὑποκείμενον
[3, 3, 52]	τοῖς τῆς προνοίας καὶ ἀπὸ	προνοίας	ἔργοις, τὸ δὲ ἐφεξῆς συνεῖραι
[3, 3, 52]	κατ´ αἰτίας οὐχ ὑπὸ τῆς	προνοίας	ἠναγκασμένων, ἀλλ´ ἐξ αὐτῶν συναψάντων
[3, 3, 52]	αὐτῶν συναψάντων μὲν τοῖς τῆς	προνοίας	καὶ ἀπὸ προνοίας ἔργοις, τὸ
[3, 3, 52]	γενομένους ἰέναι, τὸ δὲ τῆς	προνοίας	μειζόνως ἔχειν. ~Ἁπλοῦ μὲν γὰρ
[3, 3, 52]	τοῦ σώφρονος ἔργον οὐχ ὑπὸ	προνοίας	μέν, ὅτι ὑπ´ αὐτοῦ, κατὰ
[3, 3, 52]	ἄλλην ἐλευθέραν οὐκ ἔξω τῆς	προνοίας	οὖσαν οὐδὲ τοῦ λόγου τοῦ
[3, 3, 52]	ἀκολάστου τὸ πραχθὲν οὔτε ὑπὸ	προνοίας	οὔτε κατὰ πρόνοιαν, τὸ δ´
[3, 3, 52]	γὰρ θεοφιλὴς ὁ λόγος ὁ	προνοίας.	Συνείρεται μὲν οὖν καὶ τὰ
[3, 3, 52]	ἀρετὴ πρὸς δικαιοσύνην καὶ κακία	πρὸς	ἀδικίαν. Εἰ τοίνυν ἀναλογία ἐν
[3, 3, 52]	ἄλλο πρὸς σώφρονα τοιοῦτον· ἢ	πρὸς	ἀκόλαστον ἄλλο ὁ αὐτός, ὁ
[3, 3, 52]	ἀλλήλων τὰ πάντα, ὡμοιῶσθαι δὲ	πρὸς	ἄλληλα ἀμῃγέπῃ. Καὶ τοῦτ´ ἂν
[3, 3, 52]	Σύμφωνοι δὲ αἵ τε ψυχαὶ	πρὸς	ἀλλήλας τά τε ἔργα· σύμφωνα
[3, 3, 52]	Καὶ ἡ συμπλοκὴ δὲ ἡ	πρὸς	ἄλλο ἄλλου ὥσπερ τις σύγκρασίς
[3, 3, 52]	προσελθὸν παντί, ἀλλὰ τὸ αὐτὸ	πρὸς	ἄλλο καὶ ἄλλο πρὸς ἄλλο·
[3, 3, 52]	καὶ πρὸς τὴν σύνταξιν τὴν	πρὸς	ἄλλο. Καὶ δὴ καὶ οὑτωσὶ
[3, 3, 52]	αὐτὸ πρὸς ἄλλο καὶ ἄλλο	πρὸς	ἄλλο· οἷον καὶ τὸ τῆς
[3, 3, 52]	τὰ ὅσα αὐτῷ οἰκεῖα παθήματα	πρὸς	αὐτό τε καὶ πρὸς τὴν
[3, 3, 52]	ὁ αὐτός, ὁ δ´ ἀκόλαστος	πρὸς	αὐτὸν ἄλλο. Καὶ παρὰ μὲν
[3, 3, 52]	καί, εἰ βούλει, ὡς ἀρετὴ	πρὸς	δικαιοσύνην καὶ κακία πρὸς ἀδικίαν.
[3, 3, 52]	καὶ ποὺς πρὸς πόδα, θάτερον	πρὸς	θάτερον, καί, εἰ βούλει, ὡς
[3, 3, 52]	καὶ τὸ τῆς Ἑλένης κάλλος	πρὸς	μὲν τὸν Πάριν ἄλλο εἰργάζετο,
[3, 3, 52]	τὸ βέλτιον, οἷον ὡς ὄμμα	πρὸς	ὄμμα καὶ ποὺς πρὸς πόδα,
[3, 3, 52]	ὄμμα πρὸς ὄμμα καὶ ποὺς	πρὸς	πόδα, θάτερον πρὸς θάτερον, καί,
[3, 3, 52]	ἐκείνοις κἀκεῖνα τούτοις συντελοῦντα ἅμα	πρὸς	σύστασιν καὶ ἀιδιότητα κόσμου, ἀναλογίᾳ
[3, 3, 52]	ὁ δὲ σώφρων καλὸς ἄλλο	πρὸς	σώφρονα τοιοῦτον· ἢ πρὸς ἀκόλαστον
[3, 3, 52]	τὴν τοῦ παντὸς φορὰν ὁρῶντες	πρὸς	ταῖς ἄλλαις μαντείαις προλέγουσι ταῦτα;
[3, 3, 52]	παθήματα πρὸς αὐτό τε καὶ	πρὸς	τὴν σύνταξιν τὴν πρὸς ἄλλο.
[3, 3, 52]	καὶ τάξιν δηλούντων καὶ οὐδαμοῦ	πρὸς	τὸ ἄτακτον ἀποκλινόντων, μᾶλλον δὲ
[3, 3, 52]	τὸ χεῖρον ὡς τὸ βέλτιον	πρὸς	τὸ βέλτιον, οἷον ὡς ὄμμα
[3, 3, 52]	βέλτιον τῆς ἐνεργείας, τοῦ δὲ	πρὸς	τὸ κάτω ἤδη ἐνεργοῦντός τε
[3, 3, 52]	καὶ τὴν ἄνω πρόνοιαν ὀνομάζοντες	πρὸς	τὸ κάτω λέγομεν. Τὸ μὲν
[3, 3, 52]	ἀναλογία, ὥστε καὶ τὸ χεῖρον	πρὸς	τὸ χεῖρον ὡς τὸ βέλτιον
[3, 3, 52]	ἐκ τῶν προτέρων ἀμυδροῦ ὡς	πρὸς	τὸν πρὸ αὐτοῦ τοῦ λόγου,
[3, 3, 52]	παρ´ αὐτοῦ, ἀλλ´ ἔδει ἔξωθεν	προσεῖναι	παρὰ τοῦ γεννητοῦ, ἄτοπος ὁ
[3, 3, 52]	γὰρ τὸ αὐτὸ ποιεῖ πᾶν	προσελθὸν	παντί, ἀλλὰ τὸ αὐτὸ πρὸς
[3, 3, 52]	εἶναι, εἰ μὲν παρ´ αὐτοῦ	προστιθέντος	τι εἰς τὸ κρεῖττον, αὐτὸς
[3, 3, 52]	ἕκαστον, οὕτω καὶ πάσχει τὸ	πρόσφορον	εἰς τὴν αὐτοῦ φύσιν, καὶ
[3, 3, 52]	τὸ τοιόνδε εἶναι ἐπὶ τὴν	προτέραν	βιοτὴν ἀνάγοι τις, οἷον γινομένου
[3, 3, 52]	ἵνα γένηται ψυχὴ βοός, ἣ	πρότερον	ἦν ἄνθρωπος· ὥστε κατὰ δίκην
[3, 3, 52]	τις, οἷον γινομένου ἐκ τῶν	προτέρων	ἀμυδροῦ ὡς πρὸς τὸν πρὸ
[3, 3, 52]	ἐσφάλη; Πολλάκις εἴρηται, ὡς οὐ	πρῶτα	πάντα, ἀλλ´ ὅσα δεύτερα καὶ
[3, 3, 52]	καὶ οὐ ταὐτὰ τὰ μὲν	πρῶτα,	τὰ δὲ δεύτερα, τὰ δὲ
[3, 3, 52]	ὑποκειμένῳ τὸ αἴτιον εἶναι. Ἀλλὰ	πρῶτον	μὲν δόξει οὐκέτι ἐν τῷ
[3, 3, 52]	τῷ ὅλῳ ὅμως ὄντος, οἷο	πυρὸς	μὲν καίοντος, ἵππου τὰ ἵππου
[3, 3, 52]	βελτίω, καὶ τὰ χείρω. Ἐπεὶ	πῶς	ἂν εἴη τι χεῖρον ἐν
[3, 3, 52]	τί ὁ χείρων ἐγένετο καὶ	πῶς	ἐσφάλη; Πολλάκις εἴρηται, ὡς οὐ
[3, 3, 52]	πολυειδεῖ μὴ ὄντος βελτίονος, ἢ	πῶς	τὸ βέλτιον μὴ χείρονος; Ὥστε

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 7/06/2007