| Pages |
| [230] |
δὲ
πονηρός.
(ΕΤΑΙΡΟΣ)
Ναί.
(ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
|
Ἀλλ' |
ἄνθρωπός
γε
οἶμαι
οὐδέτερος
οὐδετέρου |
| [226] |
ἀξιοῖ
κερδαίνειν;
(ΕΤΑΙΡΟΣ)
Οὐδαμῶς.
(ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
|
Ἀλλ' |
αὐλητὴς
αὐλοὺς
οὐδενὸς
ἀξίους
ἔχων |
| [231] |
(ΕΤΑΙΡΟΣ)
Οὔτι
κακόν
γε
λέγω,
|
ἀλλ' |
ἐὰν
χρυσίον
ἢ
ἀργύριον
ἔλαττον |
| [226] |
ἔστ'
ἀνθρώπων
οὐδεὶς
φιλοκερδής.
(ΕΤΑΙΡΟΣ)
|
Ἀλλ' |
ἐγώ,
ὦ
Σώκρατες,
βούλομαι
λέγειν |
| [231] |
αὖ
μὴ
αὐτὸς
ἔχεις
ἀποκρίνασθαι,
|
ἀλλ' |
ἐμοῦ
λέγοντος
σκόπει·
ἆρα
κέρδος |
| [231] |
ἐάν
τις
ἑστιαθείς,
μηδὲν
ἀναλώσας
|
ἀλλ' |
εὐωχηθείς,
νόσον
κτήσηται;
(ΕΤΑΙΡΟΣ)
Μὰ |
| [232] |
ἐμέ
γε
ἢ
πέπεικεν.
(ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
|
Ἀλλ' |
ἴσως
μετὰ
τοῦτο
καὶ
πείσειεν |
| [227] |
χρηστοὶ
οὐ
τολμῶσι
κερδαίνειν.
(ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
|
Ἀλλ' |
ὁρᾷς,
ὦ
γλυκύτατε,
τὸ
κερδαίνειν |
| [225] |
ἀνοήτους
λέγεις
τοὺς
φιλοκερδεῖς.
(ΕΤΑΙΡΟΣ)
|
Ἀλλ' |
οὐκ
ἀνοήτους
λέγω,
ἀλλὰ
πανούργους |
| [226] |
ἀπὸ
τούτων
οἴονται
δεῖν
κερδαίνειν·
|
ἀλλ' |
οὕτω
μέν,
ὦ
θαυμάσιε,
ὡς |
| [226] |
νυνδὴ
ἃ
οὐδ'
αὐτὸς
οἴει,
|
ἀλλ' |
ὡς
ἀληθῶς
εἰπέ·
ἆρ'
ἔστιν |
| [230] |
ἐναντίον;
~(ΕΤΑΙΡΟΣ)
Μηδὲ
τοῦτο.
(ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
|
Ἀλλ' |
ὡς
ἐναντίον
ὂν
τῷ
κακῷ |
| [229] |
(ΕΤΑΙΡΟΣ)
Μή
μοί
γε.
(ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
|
Ἀλλ' |
ὡς
οὐ
τῇ
ζημίᾳ
καὶ |
| [229] |
(ΕΤΑΙΡΟΣ)
Μή
μοί
γε.
(ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
|
Ἀλλ' |
ὡς
τὸ
ζημιοῦσθαι
καὶ
ἡ |
