Pages
[229]	καὶ καλὰ ἐπιγεγραμμένα· ἔστι δὲ	δὴ	καὶ τοῦτο ἐπὶ τῇ Στειριακῇ
[229]	ἢ οὐ φίλον με ἡγεῖσθαι	ἤ,	εἰ ἡγῇ φίλον, οὐ πείθεσθαι
[225]	γιγνώσκοντες ὅτι οὐδενός ἐστιν ἄξια,	ἢ	ἀγνοοῦντες; εἰ γὰρ ἀγνοοῦντες, ἀνοήτους
[226]	ἐμφρόνων ἀνδρῶν μηδενὸς ἄξια ὄργανα	ἢ	ἄλλην παρασκευὴν ἡντιναοῦν ἔχων ἀπὸ
[227]	(ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Βλαβήσεσθαι δὲ λέγεις ζημιώσεσθαι	ἢ	ἄλλο τι; (ΕΤΑΙΡΟΣ) Οὔκ, ἀλλὰ
[226]	κιθαριστὴς λύραν ἢ τοξότης τόξον	ἢ	ἄλλος ὁστισοῦν συλλήβδην τῶν δημιουργῶν
[231]	γε λέγω, ἀλλ' ἐὰν χρυσίον	ἢ	ἀργύριον ἔλαττον ἀναλώσας πλέον λάβῃ.
[231]	τις κτήσηται ἢ μηδὲν ἀναλώσας,	ἢ	ἔλαττον ἀναλώσας πλέον λάβῃ; (ΕΤΑΙΡΟΣ)
[231]	ἀναλώσας διπλάσιον λάβῃ ἀργυρίου, κέρδος	ἢ	ζημίαν εἴληφεν; (ΕΤΑΙΡΟΣ) Ζημίαν δήπου,
[231]	ἀπὸ ἑστιάσεως κέρδος ἂν κτήσαιτο	ἢ	ζημίαν; (ΕΤΑΙΡΟΣ) Κέρδος. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Οὐκ
[230]	πράγματι πῶς ἄν τις μᾶλλον	ἢ	ἧττον ὁτιοῦν ἂν ποιοῖ ἢ
[231]	λέγεις ἄξιον εἶναι ἄλλο τι	ἢ	κεκτῆσθαι; (ΕΤΑΙΡΟΣ) Ναί, κεκτῆσθαι. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
[226]	αὐλητὴς αὐλοὺς οὐδενὸς ἀξίους ἔχων	ἢ	κιθαριστὴς λύραν ἢ τοξότης τόξον
[231]	κτῆμα ὃ ἄν τις κτήσηται	ἢ	μηδὲν ἀναλώσας, ἢ ἔλαττον ἀναλώσας
[225]	ἀξιοῦν κερδαίνειν ἄλλο τι λέγεις	ἢ	οἴεσθαι δεῖν κερδαίνειν; (ΕΤΑΙΡΟΣ) Τοῦτο
[230]	τὸ ἕτερον τοῦ ἑτέρου σιτίον,	ἢ	ὁμοίως τοῦτό γε, σιτία, ἐστὸν
[231]	Καὶ μὴν πλέον γ' εἴληφεν·	ἢ	οὐ πλέον ἐστὶ τὸ διπλάσιον
[229]	(ΕΤΑΙΡΟΣ) Κινδυνεύεις τοίνυν, ὦ Σώκρατες,	ἢ	οὐ φίλον με ἡγεῖσθαι ἤ,
[232]	βούλεσθαι τἀγαθὰ ὁμολογεῖς ἅπαντα ἅπαντας·	ἢ	οὔ; (ΕΤΑΙΡΟΣ) Ὁμολογῶ. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Ἀλλὰ
[231]	(ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Πότερον οὔκ, ἐὰν κακόν;	Ἢ	οὐδ' ἂν ἀγαθὸν ὁτιοῦν κτήσηται,
[230]	ἢ ἧττον ὁτιοῦν ἂν ποιοῖ	ἢ	πάσχοι, ᾧ μηδέτερον τούτων προσείη;
[232]	ὦ Σώκρατες, μᾶλλον ἐμέ γε	ἢ	πέπεικεν. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Ἀλλ' ἴσως μετὰ
[232]	κερδαλέον ἀγαθὸν αὖ πάλιν τρίτον	ἢ	τέταρτον ἥκει ἡμῖν ὁμολογούμενον; (ΕΤΑΙΡΟΣ)
[230]	μᾶλλόν ἐστιν αὐτῶν τὸ ἀγαθὸν	ἢ	τὸ κακόν· ἦ γάρ; (ΕΤΑΙΡΟΣ)
[230]	ὁ τὸ χρηστὸν κέρδος ἔχων	ἢ	τὸ πονηρόν· οὔκουν μᾶλλόν γε
[231]	αὖ λέγεις κεκτῆσθαι τὸ ἀνωφελὲς	ἢ	τὸ ὠφέλιμον; (ΕΤΑΙΡΟΣ) Τὸ ὠφέλιμον
[226]	ἀξίους ἔχων ἢ κιθαριστὴς λύραν	ἢ	τοξότης τόξον ἢ ἄλλος ὁστισοῦν
[226]	ἄλλος ὁστισοῦν συλλήβδην τῶν δημιουργῶν	ἢ	τῶν ἄλλων τῶν ἐμφρόνων ἀνδρῶν
[227]	Ὑπὸ τοῦ κέρδους οὖν ζημιοῦνται	ἢ	ὑπὸ τῆς ζημίας ἄνθρωποι; (ΕΤΑΙΡΟΣ)
[230]	κἂν σύ που ἡμῖν ὁμολογοῖς.	Ἦ	γάρ; (ΕΤΑΙΡΟΣ) Ἔγωγε. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Καὶ
[230]	τὸ ἀγαθὸν ἢ τὸ κακόν·	ἦ	γάρ; (ΕΤΑΙΡΟΣ) Πῶς με ἐρωτᾷς;
[227]	τοῦ κέρδους τοῦ πονηροῦ. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ)	Ἦ	δοκεῖ οὖν τί σοι χρηστὸν
[231]	ἄρα κερδαλέον ἐστίν, ἐάντε σμικρὸν	ᾖ	ἐάντε μέγα, τὸ δὲ ἀνάξιον
[227]	πότερον φιλεῖς ὃ ἂν ἀγαθὸν	ᾖ,	ἢ οὐ φιλεῖς; (ΕΤΑΙΡΟΣ) Ἔγωγε.
[227]	φιλεῖς ὃ ἂν ἀγαθὸν ᾖ,	ἢ	οὐ φιλεῖς; (ΕΤΑΙΡΟΣ) Ἔγωγε. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
[231]	τροφῇ, ~ἐάντε χρηστὴ (ἐάντε πονηρὰ	ᾖ,	τοῦτο τὸ ὄνομά ἐστι, ποτόν·
[231]	τὸ μὲν κέρδος ἀγαθὸν φαίνεται,	ἡ	δὲ ζημία κακόν. (ΕΤΑΙΡΟΣ) Ἀπορῶ
[227]	(ΕΤΑΙΡΟΣ) Βλάπτονται. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Κακὸν ἄρα	ἡ	ζημία. (ΕΤΑΙΡΟΣ) Ναί. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Ἐναντίον
[229]	Ἀλλ' ὡς τὸ ζημιοῦσθαι καὶ	ἡ	ζημία οὐ κακόν; (ΕΤΑΙΡΟΣ) Μή
[226]	(ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Ἀλλὰ στρατηγὸς γιγνώσκων ὅτι	ἡ	στρατιὰ αὐτῷ οὐδενὸς ἄξια ὅπλα
[230]	διαφέρει τὸ ἕτερον τοῦ ἑτέρου,	ᾗ	τὸ (αὐτό ἐστιν; Ὥσπερ ἄνθρωπος
[230]	κατὰ τὸ σιτίον εἶναι, ἀλλὰ	ᾗ	τὸ μὲν αὐτῶν ἀγαθόν, τὸ
[231]	χρυσίου σταθμὸν ἥμισυν ἀναλώσας διπλάσιον	λάβῃ	ἀργυρίου, κέρδος ἢ ζημίαν εἴληφεν;
[231]	ἀναλώσας, ἢ ἔλαττον ἀναλώσας πλέον	λάβῃ;	(ΕΤΑΙΡΟΣ) Ἔμοιγε δοκῶ τοῦτο καλεῖν
[231]	ἢ ἀργύριον ἔλαττον ἀναλώσας πλέον	λάβῃ.	(ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Καὶ ἐγὼ μέλλω τοῦτο
[226]	ναῦν ἀπολέσαι καὶ ἃ ἂν	ἄγῃ	πάντα; (ΕΤΑΙΡΟΣ) Οὐκ ἔγωγε. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
[229]	φίλον με ἡγεῖσθαι ἤ, εἰ	ἡγῇ	φίλον, οὐ πείθεσθαι Ἱππάρχῳ· ἐγὼ
[230]	ἐστὶν ἀμφότερα καὶ κερδαλέα, τουτὶ	δὴ	δεῖ ἡμᾶς ἐπισκέψασθαι, διὰ τί
[227]	φιλεῖς. (ΕΤΑΙΡΟΣ) Ναί. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Ἐροῦ	δὴ	καὶ ἐμὲ εἰ οὐ καὶ
[231]	αὐτὸ ἐν αὐτοῖς ὁρῶν, ὅτι	δὴ	καὶ τοῦτο κέρδος ἐστίν; Εἰ
[230]	τοίνυν σοὶ τοῦτο· ἔστω γὰρ	δὴ	κέρδος τι ἀγαθὸν καὶ ἕτερον
[230]	ἧττον πρόσεστιν. (ΕΤΑΙΡΟΣ) Οὐ γὰρ	δή.	(ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Τῷ δὴ τοιούτῳ πράγματι
[230]	Οὐ γὰρ δή. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Τῷ	δὴ	τοιούτῳ πράγματι πῶς ἄν τις
[232]	(ΕΤΑΙΡΟΣ) Ὁμολογῶ. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Ἀλλὰ μὲν	δὴ	τούς γε πονηροὺς αὐτὸς εἶπες
[227]	εἶναι ὠφελεῖσθαι. (ΕΤΑΙΡΟΣ) Τί οὖν	δὴ	τοῦτο; (ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Ότι καὶ τόδε
[226]	ἄξιά ἐστιν· τοῦτο μὲν γὰρ	ἤδη	ἡμᾶς αὐτοὺς τῷ λόγῳ ἐξηλέγξαμεν
[226]	με ἐπιχείρει ἐξαπατᾶν, ἄνδρα πρεσβύτερον	(ἤδη	οὕτω νέος ὤν, ἀποκρινόμενος ὥσπερ
[228]	ἅτε ὢν καλός τε κἀγαθός.	Ἐπειδὴ	δὲ αὐτῷ οἱ περὶ τὸ
[230]	τούτων προσείη; (ΕΤΑΙΡΟΣ) Ἀδύνατον. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ)	Ἐπειδὴ	τοίνυν κέρδη μὲν ὁμοίως ἐστὶν
[226]	οὕτω νέος ὤν, ἀποκρινόμενος ὥσπερ	νυνδὴ	ἃ οὐδ' αὐτὸς οἴει, ἀλλ'
[230]	(ἃ) σύ με ἠρώτας τὰ	νυνδή,	διὰ τί ποτε καὶ τὸ
[232]	σύμφῃς γοῦν ἡμῖν πάντα τὰ	κέρδη	ἀγαθὰ εἶναι, καὶ σμικρὰ καὶ
[232]	τοὺς ἀγαθοὺς μὴ πάντα τὰ	κέρδη	βούλεσθαι κερδαίνειν, ἀλλὰ τῶν κερδῶν
[227]	καὶ οἱ ἀγαθοὶ πάντα τὰ	κέρδη	βούλονται ἔχειν, εἴπερ ἀγαθά γέ
[230]	(ΕΤΑΙΡΟΣ) Ἀδύνατον. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Ἐπειδὴ τοίνυν	κέρδη	μὲν ὁμοίως ἐστὶν ἀμφότερα καὶ
[232]	(ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Οὐκοῦν νῦν πάντα τὰ	κέρδη	ὁ λόγος ἡμᾶς ἠνάγκακε καὶ
[232]	ὅτι καὶ σμικρὰ καὶ μεγάλα	κέρδη	φιλοῦσιν. (ΕΤΑΙΡΟΣ) Εἶπον. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Οὐκοῦν
[225]	πάλιν ἠρώτων· οὐχὶ ὁμολογεῖς τὸν	φιλοκερδῆ	ἐπιστήμονα εἶναι περὶ τῆς ἀξίας
[225]	Ἆρ' οὖν τοιόνδε λέγεις τὸν	φιλοκερδῆ,	οἷον ἐὰν φυτεύων γεωργὸς ἀνὴρ
[227]	Σώκρατες οἶμαι ὀρθῶς λαμβάνοι τὸν	(φιλοκερδῆ.	ὀρθῶς δ' ἐστὶ τοῦτον ἡγεῖσθαι
[227]	ὀρθῶς δ' ἐστὶ τοῦτον ἡγεῖσθαι	φιλοκερδῆ,	ὃς ἂν σπουδάζῃ ἐπὶ τούτοις
[232]	δ' οὖν, εἴτε πέπεισαι εἴτε	ὁπωσδὴ	ἔχεις, σύμφῃς γοῦν ἡμῖν πάντα
[227]	τοῦτον ἡγεῖσθαι φιλοκερδῆ, ὃς ἂν	σπουδάζῃ	ἐπὶ τούτοις καὶ ἀξιοῖ κερδαίνειν
[230]	ὁ πονηρὸς τοῦ χρηστοῦ. (ΕΤΑΙΡΟΣ)	Ἀληθῆ	λέγεις. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Οὐκοῦν οὕτω καὶ
[230]	οὖν ὁ αὐτὸς ἂν τρόπος	εἴη	τῆς ἀποκρίσεως, ὅτι τῇ τοῦ
[230]	ἢ πάσχοι, ᾧ μηδέτερον τούτων	προσείη;	(ΕΤΑΙΡΟΣ) Ἀδύνατον. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Ἐπειδὴ τοίνυν
[229]	βούλει τῶν εἰρημένων, ἵνα μὴ	οἴῃ	ἐξαπατᾶσθαι. πότερον γὰρ τοῦτό σοι
[229]	δὴ καὶ τοῦτο ἐπὶ τῇ	Στειριακῇ	ὁδῷ, ἐν ᾧ λέγει- (μνῆμα
[230]	πονηρὸν καὶ τὸ χρηστόν; (ΕΤΑΙΡΟΣ)	Ἀνάγκη.	(ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Οὐδὲν ἄρα μᾶλλον κερδαίνει
[225]	κερδαίνειν. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Μή μοι οὕτως	εἰκῇ,	ὥσπερ τι ἠδικημένος ὑπό τινος,
[231]	κέρδος ἐστίν; Εἰ δ' αὖ	μὴ	αὐτὸς ἔχεις ἀποκρίνασθαι, ἀλλ' ἐμοῦ
[226]	Ἔμοιγε δοκεῖ. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Οὐκοῦν εἰ	μὴ	γιγνώσκοντες, δῆλον ὅτι ἀγνοοῦντες, οἰόμενοι
[232]	Οἶμαί γε. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Εἰ δὲ	μή,	ἐγώ σε ὑπομνήσω. ἠμφεσβήτησάς μοι
[232]	κερδῶν τἀγαθά, τὰ δὲ πονηρὰ	μή.	(ΕΤΑΙΡΟΣ) Ναίχι. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Οὐκοῦν νῦν
[228]	Δελφοῖς γράμματα τὰ σοφὰ ταῦτα	μὴ	θαυμάζοιεν οἱ πολῖται αὐτοῦ, τό
[229]	ἀγαθῶν πάντες ἐπιθυμοῦσιν ἄνθρωποι; (ΕΤΑΙΡΟΣ)	Μή	μοί γε. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Ἀλλ' ὡς
[229]	ἡ ζημία οὐ κακόν; (ΕΤΑΙΡΟΣ)	Μή	μοί γε. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Ἀλλ' ὡς
[225]	Σώκρατες, οἴεται δεῖν κερδαίνειν. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ)	Μή	μοι οὕτως εἰκῇ, ὥσπερ τι
[229]	ὅτι βούλει τῶν εἰρημένων, ἵνα	μὴ	οἴῃ ἐξαπατᾶσθαι. πότερον γὰρ τοῦτό
[232]	ὑπομνήσω. ἠμφεσβήτησάς μοι τοὺς ἀγαθοὺς	μὴ	πάντα τὰ κέρδη βούλεσθαι κερδαίνειν,
[226]	κερδαίνειν; (ΕΤΑΙΡΟΣ) Τοῦτο λέγω. ~(ΣΩΚΡΑΤΗΣ)	Μὴ	τοίνυν με ἐπιχείρει ἐξαπατᾶν, ἄνδρα
[229]	ᾧ λέγει- (μνῆμα τόδ' Ἱππάρχου·	μὴ	φίλον ἐξαπάτα. ἐγὼ οὖν σὲ
[230]	εἶναι, τὰ δὲ κακά, οὐδὲν	ἐκείνῃ	γε διαφέρει τὸ ἕτερον τοῦ
[228]	σοφίας ἀπεδείξατο, καὶ τὰ Ὁμήρου	ἔπη	πρῶτος ἐκόμισεν εἰς τὴν γῆν
[228]	με ἐξαπατᾷς καὶ οὐκ οἶδα	ὅπῃ	ἐν τοῖς λόγοις ἄνω καὶ
[231]	διπλάσιον τοῦ ἡμίσεος; (ΕΤΑΙΡΟΣ) Οὔτι	τῇ	ἀξίᾳ γε ἀργύριον χρυσίου. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
[229]	ἐκείνων, καὶ τοὺς περιαλγήσαντας ταύτῃ	τῇ	ἀτιμίᾳ οὕτως ἀποκτεῖναι τὸν Ἵππαρχον.
[226]	(ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Κέρδος δὲ λέγεις ἐναντίον	τῇ	ζημίᾳ; ~(ΕΤΑΙΡΟΣ) Ἔγωγε. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Ἔστιν
[229]	γε. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Ἀλλ' ὡς οὐ	τῇ	ζημίᾳ καὶ τῷ ζημιοῦσθαι τὸ
[228]	ὡμολογήσαμεν ὀλίγον πρότερον τὸ κέρδος	τῇ	ζημίᾳ κακῷ ὄντι ἐναντίον εἶναι;
[227]	(ΕΤΑΙΡΟΣ) Ναί. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Ἐναντίον δὲ	τῇ	ζημίᾳ τὸ κέρδος. (ΕΤΑΙΡΟΣ) Ἐναντίον.
[226]	μηδενὸς ἄξια ἱστία καὶ πηδάλια	τῇ	νηὶ παρεσκευασμένον ἀγνοεῖν οἴει ὅτι
[229]	δὲ δὴ καὶ τοῦτο ἐπὶ	τῇ	Στειριακῇ ὁδῷ, ἐν ᾧ λέγει-
[230]	τρόπος εἴη τῆς ἀποκρίσεως, ὅτι	τῇ	τοῦ σώματος ὑγρᾷ τροφῇ, ~ἐάντε
[229]	ἀπιστεῖν, οὗ καὶ ἀποθανόντος τρία	ἔτη	ἐτυραννεύθησαν Ἀθηναῖοι ὑπὸ τοῦ ἀδελφοῦ
[229]	ἤκουσας ὅτι ταῦτα μόνον τὰ	ἔτη	τυραννὶς ἐγένετο ἐν Ἀθήναις, τὸν
[228]	τούτῳ; καὶ τί μάλιστα; (ΣΩΚΡΑΤΗΣ)	Πολίτῃ	μὲν ἐμῷ τε καὶ σῷ,
[231]	τοῦ σώματος ὑγρᾷ τροφῇ, ~ἐάντε	χρηστὴ	(ἐάντε πονηρὰ ᾖ, τοῦτο τὸ
[230]	γε, σιτία, ἐστὸν ἀμφότερα καὶ	ταύτῃ	γε οὐδὲν διαφέρει τὸ ἕτερον
[229]	καταφρονῆσαι ἐκείνων, καὶ τοὺς περιαλγήσαντας	ταύτῃ	τῇ ἀτιμίᾳ οὕτως ἀποκτεῖναι τὸν
[230]	ὅτι τῇ τοῦ σώματος ὑγρᾷ	τροφῇ,	~ἐάντε χρηστὴ (ἐάντε πονηρὰ ᾖ,
[230]	ἄν σοι διότι ἀμφότερα ξηρὰ	τροφὴ	σώματός ἐστιν, διὰ τοῦτο ἔγωγε·

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 30/08/2007