| Pages |
| [228] |
λαμβάνοντες
αὐτοῦ
τῆς
σοφίας
φοιτῷεν
|
ἐκ |
τῶν
ἀγρῶν
καὶ
ἐπὶ
τὰ |
| [228] |
σῷ,
Πεισιστράτου
δὲ
ὑεῖ
τοῦ
|
ἐκ |
Φιλαϊ
δῶν,
Ἱππάρχῳ,
ὃς
τῶν |
| [230] |
ὡς
ἐναντίον
ὂν
τῷ
κακῷ
|
οὐκ |
ἀγαθόν
ἐστι
τὸ
κερδαίνειν;
(ΕΤΑΙΡΟΣ) |
| [231] |
Ἀπορῶ
ἔγωγε
ὅτι
εἴπω.
(ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
|
Οὐκ |
ἀδίκως
γε
σὺ
ἀπορῶν.
Ἔτι |
| [227] |
ἄν
τις
τῷ
λόγῳ
χρώμενος
|
οὐκ |
ἂν
ἐξαμαρτάνοι;
(ΕΤΑΙΡΟΣ)
Εἴ
τις, |
| [225] |
λέγεις
τοὺς
φιλοκερδεῖς.
(ΕΤΑΙΡΟΣ)
Ἀλλ'
|
οὐκ |
ἀνοήτους
λέγω,
ἀλλὰ
πανούργους
καὶ |
| [226] |
διαφθείρει;
(ΕΤΑΙΡΟΣ)
Οὐκ
ἔγωγε.
(ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
|
Οὐκ |
ἄρα
οἴεταί
γε
ἀπὸ
τούτων |
| [226] |
πάντα;
(ΕΤΑΙΡΟΣ)
Οὐκ
ἔγωγε.
(ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
|
Οὐκ |
ἄρα
οἴεταί
γε
κερδαίνειν
ἀπὸ |
| [232] |
οἱ
πονηροί.
(ΕΤΑΙΡΟΣ)
Φαίνεται.
(ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
|
Οὐκ |
ἄρα
ὀρθῶς
ὀνειδίζει,
εἴ
τίς |
| [231] |
ἢ
ζημίαν;
(ΕΤΑΙΡΟΣ)
Κέρδος.
(ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
|
Οὐκ |
ἄρα
τοῦτό
γέ
ἐστι
κέρδος, |
| [227] |
εἴπερ
ἀγαθά
γέ
ἐστιν.
(ΕΤΑΙΡΟΣ)
|
Οὐκ |
ἀφ'
ὧν
γε
μέλλουσιν,
ὦ |
| [227] |
ἀλλὰ
κακόν;
(ΕΤΑΙΡΟΣ)
Μὰ
Δί'
|
οὐκ |
ἔγωγε.
(ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
Ἀλλὰ
πάντα
τὰ |
| [226] |
ὅτι
τὸν
ἵππον
διαφθείρει;
(ΕΤΑΙΡΟΣ)
|
Οὐκ |
ἔγωγε.
(ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
Οὐκ
ἄρα
οἴεταί |
| [226] |
ἃ
ἂν
ἄγῃ
πάντα;
(ΕΤΑΙΡΟΣ)
|
Οὐκ |
ἔγωγε.
(ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
Οὐκ
ἄρα
οἴεταί |
| [226] |
τούτου
κερδαίνειν;
(ΕΤΑΙΡΟΣ)
Μὰ
Δί'
|
οὐκ |
ἔγωγε.
(ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
Τί
δέ;
Ἱππικὸν |
| [231] |
νόσον
κτήσηται;
(ΕΤΑΙΡΟΣ)
Μὰ
Δί'
|
οὐκ |
ἔγωγε.
(ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
Ὑγίειαν
δὲ
κτησάμενος |
| [227] |
ἀγαθὸν
πρᾶγμα
πονηρὸν
εἶναι;
(ΕΤΑΙΡΟΣ)
|
Οὐκ |
ἔμοιγε.
~(ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
Οὐκοῦν
ὡμολογήσαμεν
ὀλίγον |
| [226] |
ὦ
θαυμάσιε,
ὡς
σὺ
λέγεις,
|
οὐκ |
ἔστ'
ἀνθρώπων
οὐδεὶς
φιλοκερδής.
(ΕΤΑΙΡΟΣ) |
| [229] |
(ὅπως
οὐ
σὺ
ἐμὲ
ἐξαπατᾷς
|
οὐκ |
οἶδ'
ὅντινα
μέντοι
τρόπον
ἐν |
| [228] |
τοὐναντίον
σύ
με
ἐξαπατᾷς
καὶ
|
οὐκ |
οἶδα
ὅπῃ
ἐν
τοῖς
λόγοις |
| [228] |
ὡς
βελτίστων
ὄντων
αὐτῶν
ἄρχοι,
|
οὐκ |
οἰόμενος
δεῖν
οὐδενὶ
σοφίας
φθονεῖν, |
| [227] |
ζημιώσεσθαι
ἢ
ἄλλο
τι;
(ΕΤΑΙΡΟΣ)
|
Οὔκ, |
ἀλλὰ
ζημιώσεσθαι
λέγω.
(ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
Ὑπὸ |
| [231] |
(ΕΤΑΙΡΟΣ)
Οὐ
μέντοι.
(ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
Πότερον
|
οὔκ, |
ἐὰν
κακόν;
Ἢ
οὐδ'
ἂν |