Livre, Chap.
[1, 32]	τῶν ἄλλων ἀγαθῶν ἐποίησας ἐπίφθονον;	Ὢ	τάλας ἐγὼ τῆς πικρᾶς ἀποδημίας,
[1, 30]	ἐκεῖνος ἦ πολύ γε, ἔφη,	ὦ	γύναι, τῆς εἰς ἐμαυτὸν διανοίας
[1, 23]	κἀμοὶ τούτους ὁμονοεῖν. Ὑμεῖς δέ,	ὦ	παῖδες ἀγαθοί, πρῶτον μὲν ἐνθυμούμενοι
[1, 28]	Ἐγγυῶ δὲ τὴν μὲν σήν,	ὦ	Φερώρα, θυγατέρα τῷ πρεσβυτέρῳ τῶν
[1, 23]	τὸν δὲ τὴν βασιλείαν καταλιπεῖν	ᾧ	βούλεται. (Μετὰ ταῦτα δ' ἀπὸ
[1, 25]	θυγατέρα. Σφόδρα δὲ ἀξιοπίστως Ἀρχέλαος	ᾧ	βούλεται συνοικίζειν αὐτὴν ἐπέτρεπεν πλὴν
[1, 18]	τὸν ἐν Ἱεριχοῦντι φοινικῶνα, ἐν	ᾧ	γεννᾶται τὸ βάλσαμον, δίδωσιν αὐτῇ
[1, 13]	προέπεμψεν τὸ χωρίον καταλαβεῖν· ἐν	ᾧ	γενομένης συμβολῆς ὠσάμενοι τοὺς πολεμίους
[1, 17]	ἔβαλλον, ὥστε συχνοὺς κατατιτρώσκειν. Ἐν	ᾧ	καὶ αὐτὸς Ἡρώδης παρελαύνων παλτῷ
[1, 6]	μὲν ἦν τῶν ὅλων Ὑρκανός,	ᾧ	καὶ ζῶσα τὴν βασιλείαν ἐνεχείρισεν,
[1, 21]	διὰ τὴν ἐκ λιβὸς ἀπειλήν,	ᾧ	καὶ μετρίως ἐπαυρίζοντι τηλικοῦτον ἐπεγείρεται
[1, 21]	οὐκ ἀποδέων τοῦ Ὀλυμπίασιν Διός,	ᾧ	καὶ προσείκασται, Ῥώμης δὲ ἴσος
[1, 21]	μὲν ἄριστος ἀεὶ γενόμενος, ἐν	ᾧ	μάλιστα δι' ἐμπειρίαν ἱππικῆς ἐπετύγχανεν·
[1, 30]	ἐκφυγεῖν οὕτω φονικὸν θηρίον, παρ'	ᾧ	μηδὲ φιλεῖν τινας ἔξεστι φανερῶς.
[1, 29]	χρὴ δρᾶν μετέβαινεν ἐπ' Ἀντίπατρον,	ᾧ	παρήγγειλεν μήτε τῇ Φερώρα γυναικὶ
[1, 20]	δόγματι διεσήμαινεν τὴν δωρεάν, ἐν	ᾧ	πολλὰ μεγαλοφρόνως εἰς ἔπαινον τἀνδρὸς
[1, 15]	ἀσμένως τῆς ἀπαναστάσεως πρόφασιν εὑρών,	ᾧ	προσέκειντο Ἰουδαῖοι διώκοντες. Ἐπὶ τούτους
[1, 24]	φυγῆς Κοστόβαρος ὁ Σαλώμης ἀνήρ,	ᾧ	συνῴκισεν αὐτὴν ὁ βασιλεὺς ἐπὶ
[1, 27]	τὸν υἱὸν αὐτοῦ συνελάμβανεν. (Ἐφ'	ᾧ	τῶν ἐκ τῆς αὐλῆς τις
[1, 24]	γάμον πρὸς ἔρωτα δούλης, ἐφ'	ᾧ	χαλεπήνας Ἡρώδης τὴν μὲν θυγατέρα
[1, 2]	τὴν πόλιν ἠπείγετο, πλεῖστον τῷ	λαῷ	πεποιθὼς κατά τε μνήμην τῶν
[1, 25]	συγγενεῖς προστάξαντος τοῦ βασιλέως πάντες	Ἀρχελάῳ	δῶρα λαμπρὰ ἔδοσαν, προεπέμφθη τε
[1, 28]	περὶ τῶν ὅλων, εἰ πρὸς	Ἀρχελάῳ	καὶ Φερώραν ὄντα τετράρχην βοηθὸν
[1, 25]	ἐπορίζετο· καταλείψας γοῦν Ἀλέξανδρον προσέφυγεν	Ἀρχελάῳ.	Κἀκεῖνος οὐχ ὁρᾶν ἔφη, πῶς
[1, 23]	ἀμφοτέρων τῶν υἱῶν, ὁ δὲ	Ἀρχελάῳ	κηδεύσας καὶ φυγὴν παρασκευάζοιτο τῷ
[1, 28]	κρατήσειν τῶν πραγμάτων, εἰ πρὸς	Ἀρχελάῳ	πάππῳ καὶ Φερώραν κηδεστὴν ὁ
[1, 33]	(Βοὴ δ' εὐθὺς ἐγένετο τῶν	Ἀρχελάῳ	συνηδομένων, καὶ κατὰ στῖφος οἱ
[1, 32]	αὐτὸς μὲν ὑπὸ συγχύσεως ἐνεκόπη,	Νικολάῳ	δ' ἑνὶ τῶν φίλων λέγειν
[1, 29]	πρὸς Ἀντίπατρον περὶ ὧν δεδίκαστο	Νικολάῳ	τάχιον. Οὐ μικρὸς δ' αὐτῷ
[1, 21]	ὄνομα, ἣν αὐτὸς ἐν τῷ	ναῷ	κατεσκεύασεν. (Φιλοπάτωρ γε μήν, εἰ
[1, 7]	ἱερὸν ἔκτεινον οὓς μὲν τῷ	ναῷ	προσφεύγοντας, οὓς δὲ ἀμυνομένους πρὸς
[1, 18]	τὰς οἰκίας συνωθούμενοι καὶ τῷ	ναῷ	προσφεύγοντες· ἦν τε οὔτε νηπίων
[1, 10]	τὰ μὲν Ὑρκανοῦ φρονοῦντες ἐν	ὄλβῳ	καὶ καθ' ἡσυχίαν βιώσονται τῶν
[1, 30]	ἐτημέλει διηλλαγμένος. Ἐπτόητο δὲ τῷ	φόβῳ	καὶ πρὸς πᾶσαν ὑπόνοιαν ἐξερριπίζετο
[1, 0]	σῶμα τῆς ἱστορίας κατασκευάζων ἴδιον.	Κἀγὼ	μὲν ἀναλώμασι καὶ πόνοις μεγίστοις
[1, 19]	τῶν ζώντων ἄμεινον. Προκινδυνεύσω δὲ	κἀγὼ	χρώμενος ὑμῖν πειθηνίοις· εὖ γὰρ
[1, 25]	εἰ ζῇ μέχρι νῦν Ἀλέξανδρος·	ἐγὼ	γὰρ ἠπειγόμην ἀπὸ Καππαδοκίας ὡς
[1, 32]	ἐπικαλύψειν ἐλπίζει. Οὔαρε, σοὶ φυλακτέον·	ἐγὼ	γὰρ οἶδα τὸ θηρίον καὶ
[1, 19]	πρὸς ἀνθρωπίνην ἔφοδον πάσχειν ἀνάνδρων.	Ἐγὼ	γὰρ τοσοῦτον ἀποδέω κατεπτηχέναι τοὺς
[1, 23]	ἀρχῆς καὶ δικαστὴν διαδόχου κατέστησεν,	ἐγὼ	δὲ μετὰ τοῦ συμφέροντος ἐμαυτῷ
[1, 23]	συνεῖναι δεήσει συγγενεῖς καὶ φίλους,	ἐγὼ	διανεμῶ καὶ τῆς ὁμονοίας ἐγγυητὰς
[1, 20]	τῆς ἀληθείας ὑποστειλάμενος ἄντικρυς εἶπεν·	ἐγώ,	Καῖσαρ, ὑπὸ Ἀντωνίου βασιλεὺς γενόμενος
[1, 30]	μηδὲ τεθνεῶτί πω συγχεόμενον. Ἀλλ'	ἐγὼ	μὲν ἀπέχω τῆς ἀσεβείας τὸ
[1, 32]	πεποίηκας τὴν ἀπολογίαν· πῶς γὰρ	ἐγὼ	πατροκτόνος, ὃν ὁμολογεῖς φύλακα διὰ
[1, 32]	φιλτάτους ἐπανίστησιν ἀεί, κλαύσομαι μὲν	ἐγὼ	τὴν ἄδικον εἱμαρμένην καὶ κατ'
[1, 32]	ἀγαθῶν ἐποίησας ἐπίφθονον; Ὢ τάλας	ἐγὼ	τῆς πικρᾶς ἀποδημίας, ὡς πολὺν
[1, 0]	κατορθώματος αὐτοῖς ἀδοξοῦσιν. (Οὐ μὴν	ἐγὼ	τοῖς ἐπαίρουσι τὰ Ῥωμαίων ἀντιφιλονεικῶν
[1, 0]	ἀκριβὲς τῆς ἱστορίας οὐδαμοῦ, προυθέμην	ἐγὼ	τοῖς κατὰ τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν
[1, 32]	σοι, Οὔαρε, τὴν ἐμαυτοῦ φρενοβλάβειαν·	ἐγὼ	τοὺς υἱοὺς ἐκείνους κατ' ἐμαυτοῦ
[1, 23]	περὶ ἐκείνων δίκας· οὐ γὰρ	ἐγὼ	φθονῶν τοῖς ἐξ ἐμοῦ γεγενημένοις
[1, 33]	Ἠγγέλθη δ' εὐθέως τῷ βασιλέως	στρατηγῷ,	κἀκεῖνος μετὰ χειρὸς οὐκ ὀλίγης
[1, 12]	μὲν ὢν παρὰ Φαβίῳ τῷ	στρατηγῷ	κατὰ Δαμασκόν, ὡρμημένος δὲ βοηθεῖν
[1, 7]	ὑπέταξεν τῷ κατ' ἐκεῖνο Ῥωμαίων	στρατηγῷ	κατατεταγμένῳ καὶ μόνοις αὐτοὺς τοῖς
[1, 7]	τούτων, ὅπερ ἦν προσῆκον ἀγαθῷ	στρατηγῷ,	τὸν λαὸν εὐνοίᾳ πλέον ἢ
[1, 15]	μετ' ἐκείνους εἰς Ἰουδαίαν παρέβαλεν	λόγῳ	μὲν ὡς βοηθήσων τοῖς περὶ
[1, 0]	ἐπηρεάζοντες, ὧν εἰ καὶ τῷ	λόγῳ	πλεονεκτοῦσι, λείπονται τῇ προαιρέσει· αὐτοὶ
[1, 12]	οἳ προστησάμενοι τοὺς ἀξιώματι καὶ	λόγῳ	σφῶν δυνατωτάτους κατηγόρουν τῶν ἀδελφῶν.
[1, 24]	οὐκ εἶχεν χειρὸς ἐξουσίαν τῷ	λόγῳ	χαλεπὸς ἦν. Συνεπέβη δὲ Ἀντίπατρος
[1, 21]	καὶ σώματι πρὸς τὴν ψυχὴν	ἀναλόγῳ,	κυνηγέτης μὲν ἄριστος ἀεὶ γενόμενος,
[1, 20]	Ἀντωνίου βασιλεὺς γενόμενος ἐν πᾶσιν	ὁμολογῶ	γεγονέναι χρήσιμος Ἀντωνίῳ. Καὶ οὐδὲ
[1, 15]	ὡς βοηθήσων τοῖς περὶ Ἰώσηπον,	ἔργῳ	δ' Ἀντίγονον ἀργυριούμενος. Ἔγγιστα γοῦν
[1, 33]	ζῶν Ἀντίπατρος, ὃν οὐκ ἐν	παρέργῳ,	ῥαίσας δὲ προῄρητο ἀνελεῖν. (Γίνεται
[1, 13]	καταλαμβάνουσιν, τῷ σατράπῃ δὲ ἐνετύγχανον	πανούργῳ	σφόδρα καὶ ταῖς φιλοφρονήσεσιν τὴν
[1, 24]	τε ᾔδει καὶ πολλῷ τῷ	πανούργῳ	τὸ πρὸς αὐτοὺς ἐκάλυπτε μῖσος,
[1, 1]	προιδὼν τὸν ὑψηλότατον τῶν ἐλεφάντων	πύργῳ	τε μεγάλῳ καὶ περιχρύσοις προτειχίσμασι
[1, 16]	Ἰουδαίοις ἀνῄρει, μηδεμίαν τῶν Ἡρωδείων	φειδὼ	ποιούμενος, ἀλλ' ὡς Ἀντιγονείοις χρώμενος
[1, 0]	ὁμοφύλους ὠμότητα καὶ τὴν Ῥωμαίων	φειδὼ	πρὸς τοὺς ἀλλοφύλους, καὶ ὁσάκις
[1, 24]	πρὸς Πάρθων ὕστερον ἀναιρεθέντι συνέζευξεν	ἀδελφιδῷ·	Φερώρᾳ δὲ μετ' οὐ πολὺ
[1, 26]	ἀδελφῶν ὑπέπεμπεν κατηγόρους λέγειν, ὅτι	Ἰουκούνδῳ	καὶ Τυράννῳ λάθρα διαλέγοιντο τοῖς
[1, 21]	ἐχορήγησεν τοῖς δεομένοις, καὶ τῇ	Ῥόδῳ	χρήματα μὲν εἰς ναυτικοῦ κατασκευὴν
[1, 17]	κρίνας εἶναι σημεῖον ὑπὸ τὴν	ἕω	διεκίνει τὴν στρατιάν. Καὶ τῶν
[1, 19]	πάσχειν ἀνάνδρων. Ἐγὼ γὰρ τοσοῦτον	ἀποδέω	κατεπτηχέναι τοὺς πολεμίους μετὰ τὸν
[1, 19]	ὠμῶς ἀπέκτειναν καὶ τοιαῦτα τῷ	θεῷ	θύματα περὶ τοῦ πολέμου κατέστεψαν.
[1, 19]	ὡς ἑώρα προθύμους, ἔθυεν τῷ	θεῷ	καὶ μετὰ τὴν θυσίαν διέβαινεν
[1, 7]	θεραπεία κατὰ τἀκριβὲς ἐξετελεῖτο τῷ	θεῷ,	καὶ οὐδὲ κατ' αὐτὴν τὴν
[1, 32]	τεκμηρίῳ· κατέγνωσμαι γὰρ καὶ παρὰ	θεῷ	καὶ παρὰ σοί, πάτερ. Κατεγνωσμένος
[1, 33]	ἐπιτηδειότατος εἴη τιμωρεῖν ἤδη τῷ	θεῷ	καὶ τὰ κατασκευασθέντα παρὰ τοὺς
[1, 2]	ἀρχιερωσύνην Ὑρκανὸς καὶ θύσας τῷ	θεῷ	μετὰ τάχους ἐπὶ Πτολεμαῖον ὥρμησεν
[1, 10]	εἴη καὶ πολέμου ῥοπὰς βραβεύεσθαι	θεῷ,	πλέον εἶναι τῆς στρατείας τὸ
[1, 23]	καὶ πολλὰ μὲν εὐχαρίστει τῷ	θεῷ,	πολλὰ δὲ Καίσαρι καταστησαμένῳ τὸν
[1, 18]	Σόσσιος δὲ χρυσοῦν ἀναθεὶς τῷ	θεῷ	στέφανον ἀνέζευξεν ἀπὸ Ἱεροσολύμων ἄγων
[1, 28]	φιλούντων· ἐπεύχομαι δὲ καὶ τῷ	θεῷ	συναρμόσαι τοὺς γάμους ἐπὶ συμφέροντι
[1, 3]	ἐν ᾗ σκηνοποιεῖσθαι πάτριον τῷ	θεῷ,	συνέβη μὲν κατ' ἐκείνας τὰς
[1, 23]	βασιλικήν· ἐπεύχομαι δὲ καὶ τῷ	θεῷ	τηρῆσαι τὴν ἐμὴν κρίσιν, ἂν
[1, 32]	οἳ τεθνήκασι τὸ πλέον Ἀντιπάτρῳ·	νέῳ	γὰρ ὄντι καὶ διαδόχῳ τούτῳ
[1, 11]	Βροῦτον πολέμου Καίσαρί τε τῷ	νέῳ	καὶ Ἀντωνίῳ Κάσσιος καὶ Μοῦρκος
[1, 25]	ὅτι τοιούτου γυνὴ γέγονεν, μεμίανται.	Θαυμάζω	δὲ καὶ σὲ τὸν ἐπιβουλευθέντα
[1, 32]	με τοῦ ζῆν εἰσέρχεται καὶ	θαυμάζω,	πῶς βαρὺν οὕτως ἐπίβουλον διέφυγον.
[1, 5]	Ἀλεξάνδρας. Δεινὴ δ' ἦν τὰ	μείζω	διοικεῖν, δύναμίν τε ἀεὶ συγκροτοῦσα
[1, 7]	ἐκ τούτων, ὅπερ ἦν προσῆκον	ἀγαθῷ	στρατηγῷ, τὸν λαὸν εὐνοίᾳ πλέον
[1, 15]	τὸ τεῖχος ἐκέλευεν ὡς ἐπ'	ἀγαθῷ	τε παρείη τοῦ δήμου καὶ
[1, 29]	τὴν σύνοδον ὡς οὐκ ἐπ'	ἀγαθῷ	τῶν αὐτοῦ πραγμάτων εἴη. Γνοῦσαι
[1, 29]	Φάβατον τὸν Καίσαρος διοικητὴν ἐχρῆτο	βοηθῷ	καὶ καθ' Ἡρώδου. Πλείονα δὲ
[1, 21]	φιλότιμον αὐτοῦ, πᾶσαν ἀνέκτισεν λευκῷ	λίθῳ	καὶ λαμπροτάτοις ἐκόσμησεν βασιλείοις, ἐν
[1, 25]	ἑβδομήκοντα δώροις θρόνῳ τε χρυσῷ	διαλίθῳ	καὶ εὐνούχοις καὶ παλλακίδι, ἥτις
[1, 26]	Γένος ἦν Λάκων, Εὐρυκλῆς τοὔνομα,	πόθῳ	χρημάτων εἰς τὴν βασιλείαν εἰσφθαρείς·
[1, 0]	τὰς πράξεις τῶν ἡγεμόνων γράφειν.	Τιμάσθω	δὴ παρ' ἡμῖν τὸ τῆς
[1, 32]	ἐμῶν σπλάγχνων τὰ ὄργανα, μὴ	φειδέσθω	ὀλοφυρμὸς τοῦ μιαροῦ σώματος· εἰ
[1, 32]	βασάνοις πιστεύειν, ἀλλὰ κατ' ἐμοῦ	φερέσθω	τὸ πῦρ, ὁδευέτω διὰ τῶν
[1, 23]	ἐμόν ἐστιν, κἂν μὴ θέλω.	Σκεπτέσθω	δ' ἕκαστος τήν τε ἡλικίαν
[1, 3]	ἐκ τῶν ἐμῶν σπλάγχνων χοαῖς	ἐπειρωνευέσθω	τὸ δαιμόνιον. Ταῦτα εἰπὼν εὐθέως
[1, 32]	ὁ ἐμός, ὁ σωματοφύλαξ. Ὅταν	ἀναμνησθῶ,	Οὔαρε, τὸ πανοῦργον ἐν ἑκάστῳ
[1, 29]	ὡς ἂν ἤδη καὶ βασιλεῖ	βεβαίῳ.	Γίνεται δὲ καὶ γυναικῶν σύνταγμα
[1, 33]	Δόξαν δὲ ἐνταῦθα τοῖς ἰατροῖς	ἐλαίῳ	θερμῷ πᾶν ἀναθάλψαι τὸ σῶμα
[1, 28]	Καίσαρος ἱκετεύουσαν γαμηθῆναι τῷ Ἄραβι	Συλλαίῳ,	διωμόσατο μὲν ἐχθροτάτην ἕξειν, εἰ
[1, 27]	ἐφ' οἷς καὶ πρότερον, ὅτι	Συλλαίῳ	τῷ Ἄραβι γήμασθαι σπουδάζουσα λάθρα
[1, 1]	κράτος καὶ πολὺ πλῆθος τῶν	Πτολεμαίῳ	προσεχόντων ἀναιρεῖ, ταῖς τε ἁρπαγαῖς
[1, 12]	δὲ ἔτυχεν μὲν ὢν παρὰ	Φαβίῳ	τῷ στρατηγῷ κατὰ Δαμασκόν, ὡρμημένος
[1, 21]	ἐν τῷ καλλίστῳ τῆς βασιλείας	πεδίῳ	κτίσας ποταμοῖς τε καὶ δένδρεσιν
[1, 31]	πένθος, ὅ τινες ὡς ἐπὶ	θείῳ	καθύμνουν, ἦν δ' ὡς ἔοικεν,
[1, 28]	τὴν Ἀριστοβούλου δὲ Βερνίκην συνῴκισεν	θείῳ	πρὸς μητρὸς Ἀντιπάτρου· τὴν γὰρ
[1, 28]	ἑτέραν τῷ πρὸς μητρὸς Ἀντιπάτρου	θείῳ.	Τῶν δ' ἐκ Μαριάμμης θυγατέρων
[1, 13]	ὅτι γένοιτο τοιοῦτος χρημάτων ἕνεκεν·	πλείω	γε μὴν αὐτὸς ὑπὲρ σωτηρίας
[1, 8]	πρὸς τὴν ἔφοδον δύναμίν τε	πλείω	συνέλεγεν, ὡς γενέσθαι μυρίους μὲν
[1, 13]	Ὑρκανοῦ χρημάτων· ἦν δ' οὐ	πλείω	τριακοσίων ταλάντων. Ἐπετύγχανον δὲ καὶ
[1, 5]	Ἀντωνίαν· φρούριον δ' ἦν τῷ	βορείῳ	κλίματι τοῦ ἱεροῦ προσκείμενον, πάλαι
[1, 7]	δὲ τὰ Ὑρκανοῦ φρονούντων ἀνοίγειν	Πομπηίῳ	τὰς πύλας· πολλοὺς δὲ τούτους
[1, 25]	ἐπίβουλος καὶ τῶν παρόντων τῷ	μειρακίῳ	κακῶν αἴτιος γεγονώς, εἰ μὴ
[1, 26]	Ἀρχέλαον. Ἦν δὲ πιστὸς τῷ	μειρακίῳ	σύμβουλος τὴν Ἀρχελάου φιλίαν πλασάμενος·
[1, 3]	Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος ὁμωνυμοῦν τῇ	παραλίῳ	Καισαρείᾳ. Τοῦτο γοῦν τὸν μάντιν
[1, 10]	ταύτας Καῖσαρ ἐπέστελλεν ἐν τῷ	Καπετωλίῳ	χαραχθῆναι τῆς τε αὐτοῦ δικαιοσύνης
[1, 8]	τῆς παραδόσεως τῶν ἐρυμάτων ὡμολογηκέναι.	(Γαβινίῳ	δ' ἐπὶ Πάρθους ὡρμημένῳ στρατεύειν
[1, 12]	ὅτε εἰς τὴν Ἰουδαίαν σὺν	Γαβινίῳ	παρέβαλλεν, τετράρχας ἀποδείκνυσιν τοὺς ἀδελφοὺς
[1, 3]	ἐν τῇ θεραπείᾳ παίδων ἐκφέρων	δαιμονίῳ	προνοίᾳ σφάλλεται καθ' ὃν τόπον
[1, 22]	τὴν ἑαυτῆς πέμψειεν εἰς Αἴγυπτον	Ἀντωνίῳ	καὶ δι' ὑπερβολὴν ἀσελγείας ἀποῦσαν
[1, 20]	ἐν πᾶσιν ὁμολογῶ γεγονέναι χρήσιμος	Ἀντωνίῳ.	Καὶ οὐδὲ τοῦτ' ἂν ὑποστειλαίμην
[1, 8]	δὲ Γαβίνιος ὑπὸ Σισέννᾳ καὶ	Ἀντωνίῳ	καὶ Σερουιανῷ στρατιὰν ἔπεμψεν ἐπ'
[1, 14]	διὰ τὴν πατρῴαν φιλίαν ἐνετύγχανεν	Ἀντωνίῳ	καὶ τάς τε αὐτοῦ καὶ
[1, 20]	τὸ κρατεῖν χαριζόμενος. Συνήττημαι δ'	Ἀντωνίῳ	καὶ τέθεικα μετὰ τῆς ἐκείνου
[1, 18]	χρημάτων ὅσον εἶχεν κόσμον κατανομιστεύσας	Ἀντωνίῳ	καὶ τοῖς περὶ αὐτὸν ἀνέπεμψεν.
[1, 11]	Καίσαρί τε τῷ νέῳ καὶ	Ἀντωνίῳ	Κάσσιος καὶ Μοῦρκος στρατιὰν ἀθροίσαντες
[1, 19]	πολέμου συνερρωγότος παρεσκεύαστο μὲν Ἡρώδης	Ἀντωνίῳ	συνεξορμᾶν ἤδη τῶν τε ἄλλων
[1, 19]	τῆς Κλεοπάτρας συμμετασχεῖν τῶν κινδύνων	Ἀντωνίῳ·	τοῖς γὰρ βασιλεῦσιν, ὡς ἔφαμεν,
[1, 18]	ἀπὸ Ἱεροσολύμων ἄγων δεσμώτην Ἀντίγονον	Ἀντωνίῳ.	Τοῦτον μὲν οὖν φιλοψυχήσαντα μέχρις
[1, 17]	ὧν βασιλεὺς ἀπεδέδεικτο, Σόσσιος δὲ	Ἀντωνίῳ	τῷ πέμψαντι τὴν ὑπ' αὐτῷ
[1, 23]	οὗτοι χρηστοί, τηροῦσιν τὰς στοργάς.	Ἀξιῶ	δ' οὐ μόνον τούτους ἀλλὰ
[1, 9]	τῇ παρατάξει σὺν ὅλῳ τῷ	δεξιῷ	κέρατι ῥύεται περιελθὼν Ἀντίπατρος παρὰ
[1, 16]	λῃστρικόν. Συμβαλόντες γοῦν τῷ σφετέρῳ	δεξιῷ	τὸ εὐώνυμον κέρας τῶν Ἡρώδου
[1, 32]	μήπω με τούτῳ φίλει τῷ	τεκμηρίῳ·	κατέγνωσμαι γὰρ καὶ παρὰ θεῷ
[1, 0]	ἃ τοῖς ἄνω βαρβάροις τῇ	πατρίῳ	συντάξας ἀνέπεμψα πρότερον ἀφηγήσασθαι Ἰώσηπος
[1, 0]	καί τινες Ἑλλήνων ἐκεῖνα τῇ	πατρίῳ	φωνῇ μεταβαλόντες οὐ πολὺ τῆς
[1, 4]	μισθοφόρους, Ἀλέξανδρος δὲ τοὺς ἅμα	Δημητρίῳ	Ἰουδαίους μεταπείσειν ἐλπίσας. Ὡς δ'
[1, 4]	παρὰ δόξαν ἀμφοτέροις· οὔτε γὰρ	Δημητρίῳ	παρέμειναν νικῶντι οἱ καλέσαντες, καὶ
[1, 7]	Γαδαρεῖ τινὶ τῶν ἰδίων ἀπελευθέρων	Δημητρίῳ	χαριζόμενος. Ἠλευθέρωσεν δὲ ἀπ' αὐτῶν
[1, 14]	ὅτι τε τοὺς οἰκειοτάτους ἐν	φρουρίῳ	καταλιπὼν πολιορκουμένους διὰ χειμῶνος πλεύσειεν
[1, 26]	παρακαλοῦντος, ἵνα αὐτὸν δέξηται τῷ	φρουρίῳ	μετὰ Ἀριστοβούλου τοῦ ἀδελφοῦ κτείναντα
[1, 17]	Καὶ προσέβαλλεν μὲν συνεχῶς τῷ	φρουρίῳ,	πρὶν δὲ ἑλεῖν χειμῶνι βιασθεὶς
[1, 2]	τοῖς ἀδελφοῖς, καὶ προσβαλὼν τῷ	φρουρίῳ	τὰ μὲν ἄλλα κρείττων ἦν,
[1, 6]	ἐκδακρῦον. Καὶ στρατοπεδευσάμενος ἐν τῷ	χωρίῳ	μίαν ἑσπέραν ἕωθεν ἠπείγετο πρὸς
[1, 26]	δέλεαρ ὧν ἐθηρᾶτο καὶ παραχρῆμα	πολλαπλασίω	λαβὼν οὐδὲν ἡγεῖτο τὴν καθαρὰν
[1, 2]	δὲ καὶ αὐτὸς ἐπιβουλευθεὶς ἐν	συμποσίῳ	ὑπὸ Πτολεμαίου τοῦ γαμβροῦ, ὃς
[1, 11]	Ἡρώδης τὸν θυμὸν ἐπέχων καὶ	Κασσίῳ	δι' ἐπιστολῶν τὴν τοῦ πατρὸς
[1, 20]	ἀλλ' οὐδὲ μετὰ τὴν ἐν	Ἀκτίῳ	πληγὴν κατέλιπον τὸν εὐεργέτην, ἐγενόμην
[1, 13]	σατράπου σὺν Πακόρῳ τῷ βασιλέως	υἱῷ	Συρίαν κατασχόντος Λυσανίας ἀναδεδεγμένος ἤδη
[1, 25]	τὴν θυγατέρα μου τῷ καλῷ	νυμφίῳ·	καὶ γὰρ εἰ μὴ κεκοινώνηκεν
[1, 31]	τῶν βραχυτέρων ἐν τῷ μείζονι	κακῷ	διακαλυφθέντων, ὅθ' αἱ μὲν βάσανοι
[1, 25]	τὸ τῆς ἡλικίας εὔκολον ἐπὶ	κακῷ	μεταχειριζόμενοι. Διὰ γὰρ τῶν τοιούτων
[1, 9]	προθυμίαν καὶ τὰς Καίσαρος ἐλπίδας·	φαρμάκῳ	γοῦν ἀναιρεθεὶς ὑπὸ τῶν τὰ
[1, 29]	ὅμως καὶ αὐτὸν ἀνελεῖν ἐφημίσθη	φαρμάκῳ.	Τόν γε μὴν νεκρὸν εἰς
[1, 24]	πρὸς τοὺς διαφόρους φονῶντι τῷ	βασιλικῷ	θυμῷ κατεχρῶντο. Καὶ τὸ μὲν
[1, 20]	διὰ Συρίας Καίσαρα παντὶ τῷ	βασιλικῷ	πλούτῳ δεξάμενος Ἡρώδης τότε πρῶτον
[1, 0]	ἀτυχήματα πρὸς τὰ Ἰουδαίων ἡττῆσθαι	δοκῶ	κατὰ σύγκρισιν· καὶ τούτων αἴτιος
[1, 21]	Τύρῳ, Σιδῶνί γε μὴν καὶ	Δαμασκῷ	θέατρα, Λαοδικεῦσι δὲ τοῖς παραλίοις
[1, 21]	ἐπεδείξατο. Τριπόλει μὲν γὰρ καὶ	Δαμασκῷ	καὶ Πτολεμαίδι γυμνάσια, Βύβλῳ δὲ
[1, 25]	διαλλάσσεταί τε καὶ διαλλάσσει τῷ	νεανίσκῳ	τὸν πατέρα· δεῖν μέντοι πάντως
[1, 21]	τὸ φιλότιμον αὐτοῦ, πᾶσαν ἀνέκτισεν	λευκῷ	λίθῳ καὶ λαμπροτάτοις ἐκόσμησεν βασιλείοις,
[1, 1]	ὑψηλότατον τῶν ἐλεφάντων πύργῳ τε	μεγάλῳ	καὶ περιχρύσοις προτειχίσμασι κεκοσμημένον, ὑπολαβὼν
[1, 9]	αὐτῷ. (Καὶ τὸ Πηλούσιον μὲν	ἑάλω,	πρόσω δ' αὐτὸν ἰόντα εἶργον
[1, 25]	καὶ τὴν θυγατέρα μου τῷ	καλῷ	νυμφίῳ· καὶ γὰρ εἰ μὴ
[1, 23]	θεὸν σύμψηφον, ἔπειτα καὶ ὑμᾶς	παρακαλῶ	γενέσθαι. Τῷ μὲν γὰρ ἡλικία,
[1, 21]	καὶ Δαμασκῷ καὶ Πτολεμαίδι γυμνάσια,	Βύβλῳ	δὲ τεῖχος, ἐξέδρας τε καὶ
[1, 23]	πραγμάτων ἐμόν ἐστιν, κἂν μὴ	θέλω.	Σκεπτέσθω δ' ἕκαστος τήν τε
[1, 21]	ἀνέθηκεν τῇ μητρὶ προσειπὼν Κύπρον.	Φασαήλῳ	δὲ τἀδελφῷ τὸν ἐν Ἱεροσολύμοις
[1, 12]	γίνεται Ἕλικος μετὰ στρατιᾶς ἐπαναστάντος	Φασαήλῳ	καὶ κατὰ τὴν ὑπὲρ Μαλίχου
[1, 32]	εἰ γὰρ εἰμὶ πατροκτόνος, οὐκ	ὀφείλω	θνήσκειν ἀβασάνιστος. Τοιαῦτα μετ' ὀλοφυρμοῦ
[1, 21]	καὶ τὸ πρὸ αὐτῶν πᾶν	κύκλῳ	νάγμα τοῖς ἀποβαίνουσιν πλατὺς περίπατος.
[1, 29]	Φερώρα γυναικὶ μήτε αὐτῷ μήτ'	ἄλλῳ	τινὶ τῶν ἐκείνης διαλέγεσθαι. Ὁ
[1, 20]	τὸ βέβαιόν σοι τῆς βασιλείας	ἐξαγγέλλω.	Πειράσομαι δὲ καὶ αὖθις ἀγαθόν
[1, 20]	Καίσαρι καὶ τοῖς στρατιώταις παρέστη	πολλῷ	βραχυτέραν περιεῖναι Ἡρώδῃ βασιλείαν πρὸς
[1, 24]	ἦθος ἐχεμυθεῖν τε ᾔδει καὶ	πολλῷ	τῷ πανούργῳ τὸ πρὸς αὐτοὺς
[1, 25]	οἰκείοις ὑποδείγμασιν· καὶ γὰρ αὐτὸς	πολλῷ	χαλεπώτερα πάσχων ὑπὸ τἀδελφοῦ τῆς
[1, 9]	αὐτὸν ἐν τῇ παρατάξει σὺν	ὅλῳ	τῷ δεξιῷ κέρατι ῥύεται περιελθὼν
[1, 29]	Ἱεροσόλυμα κομίσας πένθος τε μέγιστον	ὅλῳ	τῷ ἔθνει κατήγγειλεν καὶ κηδείας
[1, 21]	γε τῇ Σαμαρείτιδι πόλιν καλλίστῳ	περιβόλῳ	τειχισάμενος ἐπὶ σταδίους εἴκοσι καὶ
[1, 11]	πόλεμος Κασσίου καὶ Βρούτου κτεινάντων	δόλῳ	Καίσαρα κατασχόντα τὴν ἀρχὴν ἐπ'
[1, 2]	ὀλίγοις εἰς Πτολεμαίδα πρὸς Ἀντίοχον	δόλῳ	συλλαμβάνει καὶ δήσας ἐπὶ Ἰουδαίαν
[1, 21]	δὲ κάλλος ὡς ἐπὶ μηδενὶ	δυσκόλῳ	κεκοσμῆσθαι· συμμετρησάμενος γὰρ ὅσον εἰρήκαμεν
[1, 3]	Τοῦτο γοῦν τὸν μάντιν διετάραξεν.	(Ἀριστοβούλῳ	γε μὴν εὐθὺς ἡ περὶ
[1, 28]	υἱεῖς δύο Τιγράνης καὶ Ἀλέξανδρος,	Ἀριστοβούλῳ	δ' ἐκ Βερνίκης τῆς Σαλώμης
[1, 6]	καὶ πάλιν εἰς Δαμασκὸν Σκαῦρος.	Ἀριστοβούλῳ	δ' οὐκ ἀπέχρησεν τὸ μὴ
[1, 8]	οἱ δὲ λοιποὶ χίλιοι σὺν	Ἀριστοβούλῳ	διακόψαντες τὴν φάλαγγα τῶν Ῥωμαίων
[1, 7]	κατὰ τὴν χώραν πλῆθος ἀπέστησεν	Ἀριστοβούλῳ	συμπολεμεῖν ὡρμημένον, ἐκ τούτων, ὅπερ
[1, 26]	συνίστησιν δ' αὐτὸν εὐθέως καὶ	Ἀριστοβούλῳ	τῷ ἀδελφῷ. Πάντων δ' ἀποπειραθεὶς
[1, 5]	οὓς ἐθέλοιεν αὐτοί. Προσφεύγουσι δὲ	Ἀριστοβούλῳ	τῶν κινδυνευόντων οἱ προύχειν δοκοῦντες,
[1, 0]	δὲ προγενέστερα τῆς ἐμῆς ἡλικίας	ἐπιδραμῶ	συντόμως, (ὡς Ἀντίοχος ὁ κληθεὶς
[1, 21]	Ἀνθηδόνα τὴν παράλιον καταρριφθεῖσαν ἐν	πολέμῳ	Ἀγρίππειον προσηγόρευσε· τοῦ δ' αὐτοῦ
[1, 21]	καὶ γὰρ σπάνιον ἔπταισεν ἐν	πολέμῳ,	καὶ τῶν πταισμάτων οὐκ αὐτὸς
[1, 0]	τῶν ὅλων Οὐεσπασιανὸν ἐφίστησι τῷ	πολέμῳ,	καὶ ὡς οὗτος μετὰ τοῦ
[1, 0]	τὰ πράγματα καὶ παρατυχοῦσι τῷ	πολέμῳ	καταλιπὼν ἢ μέμψεως ἀφορμὴν ἢ
[1, 17]	σωτηρίας κοινὸν ἐπὶ τῷ μέλλοντι	πολέμῳ	κρίνας εἶναι σημεῖον ὑπὸ τὴν
[1, 11]	ἤλπισεν Κασσίου τῷ πρὸς Ἀντώνιον	πολέμῳ	περισπωμένου καὶ βασιλεύσειν αὐτὸς Ὑρκανὸν
[1, 14]	διασώζεται σφόδρα τῷ πρὸς Κάσσιον	πολέμῳ	τετρυχωμένην, δεχθεὶς ὑπὸ Πτολεμαίου καὶ
[1, 0]	Καῖσαρ Τίτος, ἐν παντὶ τῷ	πολέμῳ	τὸν μὲν δῆμον ἐλεήσας ὑπὸ
[1, 23]	δεήσει συγγενεῖς καὶ φίλους, ἐγὼ	διανεμῶ	καὶ τῆς ὁμονοίας ἐγγυητὰς ἐκείνους
[1, 3]	τοσαύτης ὠμότητος προῆλθεν, ὥστε καὶ	λιμῷ	διαφθεῖραι δεδεμένην. (Περιέρχεται δὲ αὐτῶν
[1, 1]	λαβὼν τόπον ἐν τῷ Ἡλιοπολίτῃ	νομῷ	πολίχνην τε τοῖς Ἱεροσολύμοις ἀπεικασμένην
[1, 33]	δὲ ἐνταῦθα τοῖς ἰατροῖς ἐλαίῳ	θερμῷ	πᾶν ἀναθάλψαι τὸ σῶμα χαλασθὲν
[1, 16]	Μαχαιρᾶ παρανομίας. Ὁ δ' ἐν	διαλογισμῷ	τῶν ἡμαρτημένων γενόμενος ταχέως μεταδιώκει
[1, 23]	καὶ πρὸς Καίσαρα τῷ τε	κόσμῳ	καὶ ταῖς ἄλλαις θεραπείαις πλὴν
[1, 33]	ἡγεμόσιν καὶ ταξιάρχοις ἀκολουθοῦντες ἐν	κόσμῳ,	πεντακόσιοι δὲ ἐπ' αὐτοῖς τῶν
[1, 24]	τοὺς διαφόρους φονῶντι τῷ βασιλικῷ	θυμῷ	κατεχρῶντο. Καὶ τὸ μὲν ψεῦδος
[1, 13]	δ' οἰνοχόῳ τινὶ τῶν βασιλικῶν	ὁμωνύμῳ	μοῖραν τῆς ἵππου παραδοὺς προεμβαλεῖν
[1, 1]	ἀπερίτμητα καὶ σῦς ἐπιθύειν τῷ	βωμῷ·	πρὸς ἃ ἅπαντες μὲν ἠπείθουν,
[1, 22]	ἱερὰν ἐσθῆτα λαβόντι καὶ τῷ	βωμῷ	προσελθόντι καθ' ἑορτὴν ἄθρουν ἐπεδάκρυσεν
[1, 7]	αὐτὴν τὴν ἅλωσιν περὶ τῷ	βωμῷ	φονευόμενοι τῶν καθ' ἡμέραν νομίμων
[1, 0]	Ἑλλάδι γλώσσῃ μεταβαλὼν ἃ τοῖς	ἄνω	βαρβάροις τῇ πατρίῳ συντάξας ἀνέπεμψα
[1, 21]	μὴν ἑαυτοῦ βασίλειον κατὰ τὴν	ἄνω	δειμάμενος πόλιν δύο τοὺς μεγίστους
[1, 1]	ἐκκέκοπτο, καὶ ἐκβαλὼν ἀπὸ τῆς	ἄνω	πόλεως συνωθεῖ τοὺς στρατιώτας εἰς
[1, 9]	ὃς ἐκράτει τῆς ὑπὸ τῷ	Λιβάνῳ	Χαλκίδος, Φιλιππίωνα τὸν υἱὸν ἐπ'
[1, 8]	ὑπὸ Σισέννᾳ καὶ Ἀντωνίῳ καὶ	Σερουιανῷ	στρατιὰν ἔπεμψεν ἐπ' αὐτόν. Γνοὺς
[1, 8]	ἅπαντα χρώμενος κατὰ τὴν στρατείαν	Ὑρκανῷ	καὶ Ἀντιπάτρῳ· καὶ γὰρ χρήματα
[1, 11]	καὶ τὴν ἀρχὴν ἀνακτησάμενός τε	Ὑρκανῷ	καὶ διαφυλάξας· (Μάλιχος δὲ καθ'
[1, 8]	συναγαγὼν χεῖρα συχνὴν βαρὺς ἦν	Ὑρκανῷ	καὶ τὴν Ἰουδαίαν κατέτρεχεν, ἐδόκει
[1, 9]	ἀρχιερωσύνην δὲ δι' αὐτὸν ἐπεκύρωσεν	Ὑρκανῷ.	~(Κατ' αὐτὸ δὲ καὶ Ἀντίγονος
[1, 12]	ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν Ἡρώδης σὺν	Ὑρκανῷ	μήθ' ἑαυτοῖς ἀπωλείας αἰτίους μήτε
[1, 12]	πραγμάτων, ὄνομα δὲ μόνον περιεῖναι	Ὑρκανῷ	τίμιον. Πρὸς ἃ παρὼν Ἡρώδης
[1, 4]	εἰς μυρίους κτείνει. Γίνεται δ'	ἐπάνω	τῆς πληγῆς Ἀλέξανδρος καὶ τραπόμενος
[1, 32]	μὴ φείσεσθαι τῆς ἀδελφῆς, ὅταν	ἀναγνῷ.	Καλῶς δὲ ποιήσεις, ἐπειδὰν ἀπαρτισθῇ
[1, 28]	δι' αὐτὸν ἀπολωλότων ἦν ἀδελφῶν.	Ἔγνω	δὴ πάντα τρόπον διακόπτειν τὰς
[1, 14]	διὰ τὴν τοῦ παρόντος ἀρετὴν	ἔγνω	καὶ τότε βασιλέα καθιστᾶν Ἰουδαίων
[1, 11]	ὁμηρεύοντα παρὰ τοῖς Τυρίοις ὑπεξαγαγεῖν	ἔγνω	λάθρα καὶ αὐτὸς εἰς τὴν
[1, 20]	βασιλεὺς ὁμόσε χωρῆσαι τῷ κινδύνῳ	διέγνω,	καὶ πλεύσας εἰς Ῥόδον, ἔνθα
[1, 25]	ἑώρα, τοῖς δεινοῖς ὁμόσε χωρεῖν	διέγνω,	καὶ τέσσαρας κατὰ τῶν ἐχθρῶν
[1, 22]	ἑαυτὴν ἀνθρώπῳ γυναικομανοῦντι καὶ βιάζεσθαι	δυναμένῳ.	Τοῦθ' ὥσπερ σκηπτὸς ἐμπεσὼν ἐτάραξεν
[1, 23]	τῷ θεῷ, πολλὰ δὲ Καίσαρι	καταστησαμένῳ	τὸν οἶκον αὐτοῦ τεταραγμένον καὶ
[1, 4]	Ἡρώδου τοῦ βασιλέως Ἀγριππιάδα ἐπικληθεῖσαν.	(Ἐξανδραποδισαμένῳ	δὲ ταύτας ἐπανίσταται τὸ Ἰουδαικὸν
[1, 7]	τῷ κατ' ἐκεῖνο Ῥωμαίων στρατηγῷ	κατατεταγμένῳ	καὶ μόνοις αὐτοὺς τοῖς ἰδίοις
[1, 8]	ὡμολογηκέναι. (Γαβινίῳ δ' ἐπὶ Πάρθους	ὡρμημένῳ	στρατεύειν γίνεται Πτολεμαῖος ἐμπόδιον· ὃς
[1, 27]	βίον, καὶ πάνθ' ὅσα μὴ	φειδομένῳ	τοῦ ζῆν ὑπηγόρευε τὸ πάθος.
[1, 3]	ἐθέλων· τέλος δὲ ἀπειλοῦντι καὶ	βιαζομένῳ	τἀληθὲς εἶπον. Ὁ δὲ τοὺς
[1, 33]	συλλαμβάνει καὶ κατήγαγεν πρὸς βασιλέα.	Πυνθανομένῳ	δ' αὐτῷ πρῶτον, εἰ τολμήσειαν
[1, 4]	καὶ τοῦ τρόπου τὸ ἀνώμαλον,	πυνθανομένῳ	τε τὸ αἴτιον, τί ἂν
[1, 26]	τὸν αὐτὸν Εὐρυκλεῖ καιρὸν ἐπιδημήσας	πυνθανομένῳ	τῷ βασιλεῖ περὶ ὧν ἐκεῖνος
[1, 13]	προσεγίνοντο πολλοί, καὶ κατὰ Ῥῆσαν	γενομένῳ	τῆς Ἰδουμαίας Ἰώσηπος ἀδελφὸς ὑπαντήσας
[1, 19]	τὴν μίαν αὐτοῖς νίκην πολλάκις.	Ἀμυνομένῳ	δὲ τοὺς ἐχθροὺς ἐπιπίπτει συμφορὰ
[1, 24]	ἐλπίδας ἔχειν ἀναιδεῖ γέροντι καὶ	βαπτομένῳ	τὰς κόμας, εἰ μὴ διὰ
[1, 17]	κατορθώματος καὶ ἥττης Ἀντιγόνῳ κατέστη	βουλευομένῳ	καταλιπεῖν ἤδη τὴν πόλιν. (Ἡρώδης
[1, 23]	στασιάζων δὲ καὶ παρὰ τῷ	θεραπευομένῳ	τὸ κακόηθες ἀνόνητον ἕξει, πάντας
[1, 6]	προεστῶτα βασιλείας ὑπερέχειν χεῖρα τῷ	ἀδικουμένῳ·	ἀδικεῖσθαι δὲ τὸν Ὑρκανὸν στερηθέντα
[1, 6]	Τῷ δ' ἦν μὲν ὁρμὴ	καλουμένῳ	δεσποτικώτερον διακινδυνεύειν μᾶλλον ἢ ὑπακοῦσαι,
[1, 6]	κρατήσαντος καὶ μάλιστα Ἀντιπάτρῳ πάλαι	διαμισουμένῳ.	Γένος δ' ἦν Ἰδουμαῖος προγόνων
[1, 27]	Σκέψαι μέντοι γε, μή ποτε	κἀκείνῳ	γένηται μῖσος ἐν τοῖς στρατιώταις
[1, 25]	περὶ τῆς θυγατρὸς ἐξετάσων, ἣν	ἐκείνῳ	γε πρὸς τὸ σὸν ἀξίωμα
[1, 8]	πρὸς τὸν Ἀριστόβουλον ἀνείλετο πόλεμον,	ἐκείνῳ	παρακαταθήκην ἔπεμψεν τὰ τέκνα. Κάσσιος
[1, 25]	Καίσαρι διαλεξόμενον· γεγραφέναι γὰρ αὐτὸς	ἐκείνῳ	περὶ πάντων. (Τὸ μὲν οὖν
[1, 17]	χειμῶνι διεκωλύθη σφοδροτάτῳ. Τοῦτ' ἐμπόδιον	ἐκείνῳ	τε παντελοῦς κατορθώματος καὶ ἥττης
[1, 32]	πρὸς αὐτὸν ἐπιστολῆς· καὶ γὰρ	ἐκείνῳ	τὸ γύναιον ἔγραψεν· ὡς ἐβουλήθης,
[1, 29]	διοικητὴν εἶναι λέγων οὐ τῶν	ἐκείνῳ,	τῶν δὲ Ἡρώδῃ συμφερόντων. Ἐφ'
[1, 21]	τῶν προτέρων βασιλείων ἄλλα κατασκευάσας	ἀμείνω	καὶ χρησιμώτερα πρὸς τὰς ἐπιδημίας
[1, 21]	δὲ λοιπὸν ὑπόκειται τῷ περιθέοντι	λιθίνῳ	τείχει. Τοῦτο δὲ πύργοις τε
[1, 29]	μὲν οὖν ἀνακριθέντες καὶ παρὰ	Σατορνίνῳ	τῷ διέποντι τὴν Συρίαν ἀνεπέμφθησαν
[1, 0]	ἐπὶ δεξιὰς τοὺς στασιάζοντας προυκαλέσατο,	διακρινῶ	δὲ τὰ πάθη τοῦ δήμου
[1, 26]	κατηγόρους λέγειν, ὅτι Ἰουκούνδῳ καὶ	Τυράννῳ	λάθρα διαλέγοιντο τοῖς ἱππάρχοις μέν
[1, 12]	παρὰ τῆς πόλεως καὶ τῷ	τυράννῳ	μῖσος παρασκευαζόμενος. Ὁ δὲ Μαρίων
[1, 13]	τὴν στάσιν. Τὸ δὲ ἀληθὲς	Ἀντιγόνῳ	βοηθόν. Τὸν γοῦν Φασάηλον ἐνεδρεύων
[1, 17]	ἐπαμύνειν τοῖς ἀπείροις πολέμου δυνάμενον.	(Ἀντιγόνῳ	δὲ οὐκ ἀπέχρησεν ἡ νίκη,
[1, 17]	τε παντελοῦς κατορθώματος καὶ ἥττης	Ἀντιγόνῳ	κατέστη βουλευομένῳ καταλιπεῖν ἤδη τὴν
[1, 17]	τὴν λίμνην κατέδυσαν οἱ προσέχοντες	Ἀντιγόνῳ.	Μετεβάλλετο δὲ πολλὰ καὶ τῆς
[1, 12]	ἦν ἁπάντων ὁ κηδεστὴς Πτολεμαῖος	Ἀντιγόνῳ.	(Πρὸς οὓς Ἡρώδης ἀντιπαραταξάμενος ἐπὶ
[1, 13]	γυναικῶν καθιστᾶσιν μὲν ἐν Ἱεροσολύμοις	Ἀντιγόνῳ	τὰ πράγματα, δεσμώτην δ' Ὑρκανὸν
[1, 13]	καὶ πρὸς ἃ δέοι βοηθήσοντα	Ἀντιγόνῳ.	(Τῶν δὲ λῃζομένων τὸν Κάρμηλον
[1, 32]	ὡς πολὺν ἔδωκα καιρὸν τῷ	φθόνῳ	καὶ μακρὰν τοῖς ἐπιβουλεύουσι διωρίαν.
[1, 3]	ἀγαθῶν παθῶν ἰσχυρόν, ὃ τῷ	φθόνῳ	μέχρι παντὸς ἀντέχει. (Θαυμάσαι δ'
[1, 32]	ἀναγκάσας καιρὸν διαβολῆς δοῦναι τῷ	φθόνῳ.	Πάρειμι δὲ ἐπὶ τοὺς ἐλέγχους,
[1, 10]	δύναμιν μήτε γυμνὸς ἐμπέσοι τῷ	φθόνῳ.	Σέξτος δὲ Καῖσαρ δείσας περὶ
[1, 3]	τὸν ἀδελφὸν ἀγαπῶν καὶ διδοὺς	φθόνῳ	τὰ πολλὰ τῶν λογοποιουμένων. Ὡς
[1, 30]	λεγομένοις ἐκ τῶν ἑκατὸν ταλάντων·	μόνῳ	γὰρ Ἀντιπάτρῳ διείλεκτο περὶ αὐτῶν.
[1, 7]	Πομπήιος εἰς τὸν ναόν, ἔνθα	μόνῳ	θεμιτὸν ἦν παριέναι τῷ ἀρχιερεῖ,
[1, 31]	δὲ τὴν βασιλείαν ἐπ' αὐτῷ	μόνῳ	σαλεύουσαν. Πείθεται τούτοις, ἐνῆγεν γὰρ
[1, 27]	περικόπτοντες διαδόχων ἐπ' Ἀντιπάτρῳ καταλείπουσι	μόνῳ,	τὸν ἑαυτοῖς εὐμεταχείριστον αἱρούμενοι βασιλέα.
[1, 26]	ἀμείλικτον εὑρίσκειν τὸν πατέρα καὶ	μόνῳ	φιλόστοργον Ἀντιπάτρῳ, δι' ὃν ἡδέως
[1, 25]	Ἡρώδης δωρεῖται ταλάντων ἑβδομήκοντα δώροις	θρόνῳ	τε χρυσῷ διαλίθῳ καὶ εὐνούχοις
[1, 23]	ἄλλαις θεραπείαις πλὴν διαδήματος χρώμενος.	Χρόνῳ	δ' ἐξίσχυσεν εἰσαγαγεῖν ἐπὶ τὴν
[1, 22]	ὡς ζώσῃ προσλαλεῖν, μέχρι τῷ	χρόνῳ	διδαχθεὶς τὸ πένθος ἀνάλογον τὴν
[1, 8]	τῶν Ἀριστοβούλου παίδων Πομπήιον Ἀλέξανδρος	χρόνῳ	συναγαγὼν χεῖρα συχνὴν βαρὺς ἦν
[1, 33]	βασιλείαν ἰδιώτης ὢν καὶ τοσούτῳ	χρόνῳ	φυλάξας ἰδίοις τέκνοις κατέλιπεν, ἐν
[1, 6]	ἀπὸ τῆς πόλεως ἀποδιδράσκει καὶ	συντόνῳ	φυγῇ χρώμενος εἰς τὴν καλουμένην
[1, 18]	καὶ ὡς ἐπὶ τοσούτων πολιτῶν	φόνῳ	βραχὺ καὶ τὴν τῆς οἰκουμένης
[1, 11]	ἑπτά. Μεγίστου δ' ἐπὶ τῷ	φόνῳ	γενομένου κινήματος καὶ διαστασιασθέντων τῶν
[1, 20]	μὴν βασιλεὺς ὁμόσε χωρῆσαι τῷ	κινδύνῳ	διέγνω, καὶ πλεύσας εἰς Ῥόδον,
[1, 32]	ἄδικον εἱμαρμένην καὶ κατ' ἐμαυτὸν	στενάξω	τὴν ἐρημίαν, διαφεύξεται δ' οὐδεὶς
[1, 25]	κεφαλήν, ἣν ταῖς ἐμαυτοῦ χερσὶν	διασπαράξω;	Προσθήσω δὲ καὶ τὴν θυγατέρα
[1, 4]	τὴν ἐπιοῦσαν νύκτα φυγεῖν ὀκτακισχιλίους	ἔξω	Ἰουδαίας ὅλης, οἷς ὅρος τῆς
[1, 21]	(Τοσαῦτα συγκτίσας πλείσταις καὶ τῶν	ἔξω	πόλεων τὸ μεγαλόψυχον ἐπεδείξατο. Τριπόλει
[1, 13]	ὁ πεμφθεὶς οἰνοχόος ἐπεβούλευε συλλαβεῖν	ἔξω	τοῦ τείχους ἀπατήσας προελθεῖν, ὥσπερ
[1, 13]	ἱερόν, τοὺς δὲ εἰς τὸ	ἔξω	χαράκωμα ἐγκλείει. Κἀν τούτῳ διαλλακτὴν
[1, 22]	ταῖς πρὸς τὸν Ἰώσηπον ἐντολαῖς	ἐπεδείξω	τὸν πρὸς ἡμᾶς ἔρωτα κτεῖναί
[1, 32]	ἀκοὰς ἀκεραίους εἰς τὴν ἀπολογίαν·	ἀποδείξω	γὰρ ἐμαυτὸν καθαρόν, ἂν σὺ
[1, 13]	καὶ Σιδωνίων δεδεγμένων. Ὁ δ'	οἰνοχόῳ	τινὶ τῶν βασιλικῶν ὁμωνύμῳ μοῖραν
[1, 30]	οὕτως ἐπ' ἐμοὶ μηδὲ τεθνεῶτί	πω	συγχεόμενον. Ἀλλ' ἐγὼ μὲν ἀπέχω
[1, 10]	συντρόφῳ καὶ πολλάκις μὲν εὐεργέτῃ,	χαλεπῷ	δὲ οὐδέποτε, πλὴν ὅσον πονηροῖς
[1, 26]	μέχρι νῦν τῆς ἐπιβουλῆς ἐμπόδιος.	Μήπω	δὲ καλῶς ἐπὶ τοῖς πρώτοις
[1, 32]	οὐδαμοῦ παθὼν ὁ πατροκτόνος. Ἀλλὰ	μήπω	με τούτῳ φίλει τῷ τεκμηρίῳ·
[1, 22]	ἀλλὰ θανάτῳ. (Μέλλων οὖν ἀποδημήσειν	Ἰωσήπῳ	τῷ ἀνδρὶ Σαλώμης τῆς ἀδελφῆς
[1, 6]	ἐπὶ τὴν βασιλείαν τὸν καὶ	τρόπῳ	καὶ καθ' ἡλικίαν προσήκοντα. Οὐ
[1, 16]	σφίσιν ἐξελθεῖν ἐπὶ δεξιᾷ κτείνει	τρόπῳ	τοιῷδε· καθ' ἕνα προιέναι κελεύσας
[1, 21]	βόρειος, αἰθριώτατος γὰρ ἀνέμων τῷ	τόπῳ	βορέας· καὶ ἐπὶ τοῦ στόματος
[1, 28]	τῶν πραγμάτων, εἰ πρὸς Ἀρχελάῳ	πάππῳ	καὶ Φερώραν κηδεστὴν ὁ Ἀλεξάνδρου
[1, 20]	μέντοι δέους πλέον ἢ ἔπασχεν·	οὔπω	γὰρ ἑαλωκέναι Καῖσαρ Ἀντώνιον ἔκρινεν
[1, 1]	τὴν ἐν τῇ πόλει φρουράν,	οὔπω	γὰρ ἐκκέκοπτο, καὶ ἐκβαλὼν ἀπὸ
[1, 17]	ἐρυμάτων, Γιτθὰ καλεῖται. Τούτων δὲ	οὔπω	πέπυστο Ἡρώδης· μετὰ γὰρ τὴν
[1, 10]	ἔσχατον δέους κατέπεσεν Ὑρκανός, ὅσον	οὔπω	προσδοκῶν ἐπ' αὐτὸν ὁρμήσειν μετὰ
[1, 22]	ὑπερβολὴν ἀσελγείας ἀποῦσαν δείξειεν ἑαυτὴν	ἀνθρώπῳ	γυναικομανοῦντι καὶ βιάζεσθαι δυναμένῳ. Τοῦθ'
[1, 21]	εἴκοσι τὸ μῆκος οὖσαν ξεστῇ	μαρμάρῳ	καὶ πρὸς τὰς τῶν ὑετῶν
[1, 32]	φίλους. Προκαθέζεται δὲ αὐτὸς ἅμα	Οὐάρῳ	καὶ τοὺς μηνυτὰς πάντας ἐκέλευσεν
[1, 25]	Ἰουδαίαν Ἀρχέλαος ἀφικνεῖται περὶ τῷ	γαμβρῷ	καὶ τῇ θυγατρὶ δείσας. Γίνεται
[1, 5]	γοῦν τινα τῶν ἐπισήμων φίλον	Ἀλεξάνδρῳ	γεγενημένον κτείνουσιν αὐτοὶ σύμβουλον ἐγκαλοῦντες
[1, 26]	τοὺς ἐφεδρεύοντας αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν,	Ἀλεξάνδρῳ	δέ, εἰ γεγενημένος ἐκ βασιλίδος
[1, 26]	μόνον τὰς ὑπ' ἐκείνου πολιτευθείσας	Ἀλεξάνδρῳ	διαλλαγὰς ἀνέτρεψεν, ἀλλὰ καὶ ἀπωλείας
[1, 26]	εἰπεῖν ὅτι καὶ διαλλάξειεν Ἡρώδην	Ἀλεξάνδρῳ.	Διάρας δ' εἰς τὴν Ἑλλάδα
[1, 27]	ὡς ὁ πατὴρ αὐτοῦ πεισθεὶς	Ἀλεξάνδρῳ	θελήσειεν αὐτὸν ἀνελεῖν. Τοῦθ' οἱ
[1, 27]	υἱὸν σφόδρα συνήθη καὶ φίλον	Ἀλεξάνδρῳ	καὶ αὐτὸς ἠγαπηκὼς ἰδίᾳ τὰ
[1, 26]	ὢν ἐν τοῖς μάλιστα φίλοις	Ἀλεξάνδρῳ	καὶ κατὰ τὸν αὐτὸν Εὐρυκλεῖ
[1, 8]	περὶ Μᾶρκον Ἀντώνιον ἡγεμόσιν ὑπήντων	Ἀλεξάνδρῳ.	Καὶ μετ' οὐ πολὺ παρῆν
[1, 24]	δὲ Ἀντίπατρος ἐν ταῖς συμφοραῖς	Ἀλεξάνδρῳ	καὶ στῖφος ποιήσας τῶν συγγενῶν
[1, 24]	κατάσκοποι. Πᾶν δὲ τὸ παρ'	Ἀλεξάνδρῳ	λαληθὲν εὐθέως ἦν παρ' Ἀντιπάτρῳ,
[1, 28]	τῶν ἀνῃρημένων γενεάν· ἦσαν γὰρ	Ἀλεξάνδρῳ	μὲν ἐκ Γλαφύρας υἱεῖς δύο
[1, 24]	Ἀντίπατρος ἦν, καὶ τὰ πικρότατον	Ἀλεξάνδρῳ,	πάντα ἦν ἡ Ἀντιπάτρου μήτηρ,
[1, 23]	φίλοις συλλαμβάνεσθαι περὶ τὴν δίκην	Ἀλεξάνδρῳ·	προπέμπει δὲ μέχρι Ζεφυρίου δῶρα
[1, 4]	καὶ κατὰ οἶκτον τῆς μεταβολῆς	Ἀλεξάνδρῳ	προσεχώρησαν εἰς τὰ ὄρη καταφυγόντι
[1, 24]	εἰπὼν κακίας μυστήριον· τοὺς δὲ	Ἀλεξάνδρῳ	συνόντας χρήμασιν διαφθείρων ἢ κολακείαις
[1, 8]	Ἀντίπατρον προπέμψας μετέπεισεν, συνέμενον δὲ	Ἀλεξάνδρῳ	τρεῖς μυριάδες, κἀκεῖνος ὥρμητο πολεμεῖν.
[1, 27]	ἐκέλευσεν ἀνακομισθῆναι τὸ φρούριον συνταφησομένους	Ἀλεξάνδρῳ	τῷ μητροπάτορι. Τὸ μὲν οὖν
[1, 23]	κηδεύσας καὶ φυγὴν παρασκευάζοιτο τῷ	πενθερῷ	πεποιθώς, ἵν' ἐπὶ Καίσαρος αὐτοῦ
[1, 2]	τὸ εἰκασθὲν τῷ ἐν Ἱεροσολύμοις	ἱερῷ.	Αἱρεῖ δὲ καὶ τῆς Ἰδουμαίας
[1, 6]	Ἐπὶ τούτοις διαλλαγέντες ἐν τῷ	ἱερῷ	καὶ τοῦ λαοῦ περιεστῶτος φιλοφρόνως
[1, 29]	συνυπεκρίνετο καὶ Ἀντίπατρος ἐν τῷ	φανερῷ	προσκρούων Φερώρᾳ. Συνουσίαι δὲ ἦσαν
[1, 19]	κρατηθέντος Ἰουδαίας γένηται δεσπότις καὶ	θατέρῳ	τῶν δυναστῶν καταλύσῃ τὸν ἕτερον.
[1, 16]	θράσος λῃστρικόν. Συμβαλόντες γοῦν τῷ	σφετέρῳ	δεξιῷ τὸ εὐώνυμον κέρας τῶν
[1, 13]	δὲ καὶ Φασαήλου δεξαμένων αὐτοὺς	καρτερῷ	στίφει μάχη κατὰ τὴν ἀγορὰν
[1, 28]	σήν, ὦ Φερώρα, θυγατέρα τῷ	πρεσβυτέρῳ	τῶν ἀδελφῶν Ἀλεξάνδρου παίδων, ἵνα
[1, 4]	τῆς δυνάμεως. Θέμενος δὲ ἐν	δευτέρῳ	τὴν πρὸς τὸν κωλύσαντα ἄμυναν
[1, 7]	πρὸς τὸ θεῖον θεραπείας ἐν	δευτέρῳ	τὴν σωτηρίαν τιθέμενοι. Πλεῖστοι δ'
[1, 1]	μεγάλοις ἐπιβαλέσθαι θέμενος εὐκλείας ἐν	δευτέρῳ	τὸ ζῆν. Ὅ γε μὴν
[1, 14]	πένθους ὅσον ἀπεθήκατο φροντίδων ᾔει	προσωτέρω.	Καὶ δὴ βραδέως ὁ Ἄραψ
[1, 20]	πολλῶν ἄρχειν οὕτω φιλίας προιστάμενος.	Πειρῶ	δὲ καὶ τοῖς εὐτυχεστέροις διαμένειν
[1, 4]	ποιήσας καταστείλειεν αὐτούς, ἀποθανών, ἔλεγον·	νεκρῷ	γὰρ ἂν διαλλαγῆναι μόλις τῷ
[1, 33]	βασιλικὸν κόσμον προήνεγκεν συμπομπεύσοντα τῷ	νεκρῷ·	κλίνη μὲν γὰρ ὁλόχρυσος ἦν
[1, 0]	τὰ Ἰουδαίων καὶ ταπεινοῦσιν· οὐχ	ὁρῶ	δέ, πῶς ἂν εἶναι μεγάλοι
[1, 26]	νόθον εἰσάγεται διάδοχον Ἀντιπάτρῳ τῷ	φθόρῳ	τὴν παππῴαν αὐτῶν βασιλείαν προτείνων.
[1, 13]	Βαζαφράνου τοῦ Πάρθων σατράπου σὺν	Πακόρῳ	τῷ βασιλέως υἱῷ Συρίαν κατασχόντος
[1, 27]	υἱεῖς εἰς Σεβαστὴν οὖσαν οὐ	πόρρω	τῆς Καισαρείας προσέταξεν ἀποπνῖξαι. Καὶ
[1, 33]	πλήθους ἐν τῷ κατὰ Ἱεριχοῦντα	ἀμφιθεάτρῳ.	Ἔνθα παρελθὼν Πτολεμαῖος ὁ καὶ
[1, 31]	συνέδραμεν, ἡ τελευταία πίστις τῶν	Ἀντιπάτρῳ	βεβουλευμένων· ἦν μὲν γὰρ ἀπελεύθερος
[1, 28]	Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου τέλος τοιοῦτον.	~(Ἀντιπάτρῳ	δὲ ἀδήριτον ἔχοντι τὴν διαδοχὴν
[1, 10]	μὲν ἀξιώτερον τῆς ἀρχιερωσύνης ἀπεφήνατο,	Ἀντιπάτρῳ	δὲ δυναστείας αἵρεσιν ἔδωκεν. Ὁ
[1, 26]	τὸν πατέρα καὶ μόνῳ φιλόστοργον	Ἀντιπάτρῳ,	δι' ὃν ἡδέως καὶ τεθνήξεσθαι
[1, 30]	τῶν ἑκατὸν ταλάντων· μόνῳ γὰρ	Ἀντιπάτρῳ	διείλεκτο περὶ αὐτῶν. Ἀποσκήπτει δ'
[1, 10]	εἰς τὴν ἐξουσίαν ἐξυβρίζων. Ἐντεῦθεν	Ἀντιπάτρῳ	θεραπεία τε ἦν ἐκ τοῦ
[1, 8]	κατὰ τὴν στρατείαν Ὑρκανῷ καὶ	Ἀντιπάτρῳ·	καὶ γὰρ χρήματα καὶ ὅπλα
[1, 24]	Ἀλεξάνδρῳ λαληθὲν εὐθέως ἦν παρ'	Ἀντιπάτρῳ,	καὶ μετὰ προσθήκης μετέβαινεν ἀπὸ
[1, 11]	βασιλικῶν οἰνοχόων χρήμασιν δοῦναι φάρμακον	Ἀντιπάτρῳ.	Καὶ ὁ μὲν ἀγώνισμα τῆς
[1, 10]	Ἀντιπάτρου σωφρονικὸν προσίστατο, λέγοντες ὡς	Ἀντιπάτρῳ	καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ παραχωρήσας
[1, 11]	ἀναχωρήσαντος Κασσίου τῆς χάριτος ἀπεμνημόνευσεν	Ἀντιπάτρῳ,	κατὰ δὲ τοῦ πολλάκις σωτῆρος
[1, 27]	τῶν γνησίων περικόπτοντες διαδόχων ἐπ'	Ἀντιπάτρῳ	καταλείπουσι μόνῳ, τὸν ἑαυτοῖς εὐμεταχείριστον
[1, 10]	τὸν Καίσαρα παρὼν γίνεται παραδόξως	Ἀντιπάτρῳ	μείζονος προκοπῆς αἴτιος· δέον γὰρ
[1, 32]	ἐπιβούλους, οἳ τεθνήκασι τὸ πλέον	Ἀντιπάτρῳ·	νέῳ γὰρ ὄντι καὶ διαδόχῳ
[1, 6]	παρ' ἐλπίδα κρατήσαντος καὶ μάλιστα	Ἀντιπάτρῳ	πάλαι διαμισουμένῳ. Γένος δ' ἦν
[1, 24]	πρὸς τὰ μειράκια στοργῆς, τοσοῦτον	Ἀντιπάτρῳ	προσετίθει. Συναπέκλιναν δὲ καὶ τῶν
[1, 31]	ἰδεῖν μᾶλλον ἢ τὸ συμφέρον	Ἀντιπάτρῳ	σκοποῦντες, ἐπείγεσθαι παρῄνουν καὶ μὴ
[1, 26]	μέμψεσιν ἐνδησάμενος ἀμφοτέρους ᾤχετο φέρων	Ἀντιπάτρῳ	τὰ ἀπόρρητα· προσεπιψεύδεται δ' ἐπιβουλὴν
[1, 11]	καὶ Ἰουδαίας βασιλέα. Συνέβη δ'	Ἀντιπάτρῳ	τήν τε ἰσχὺν τοῦ παιδὸς
[1, 24]	μὲν καὶ Ἀριστόβουλος ὀδυνώμενοι κεκυρωμένου	Ἀντιπάτρῳ	τοῦ πρεσβείου, Ἀντίπατρος δὲ καὶ
[1, 26]	ἔτι καὶ νόθον εἰσάγεται διάδοχον	Ἀντιπάτρῳ	τῷ φθόρῳ τὴν παππῴαν αὐτῶν
[1, 8]	μὴ Γαβίνιος εἰς Συρίαν πεμφθεὶς	Σκαύρῳ	διάδοχος τά τε ἄλλα γενναῖον
[1, 7]	τὰ μέχρις Αἰγύπτου καὶ Εὐφράτου	Σκαύρῳ	διέπειν καὶ δύο τῶν ταγμάτων,
[1, 27]	οὗτος ἀνέπειθεν, ὅταν θεραπεύω τῷ	ξυρῷ	σε διαχειρίσασθαι, μεγάλας τέ μοι
[1, 11]	Μάλιχος δὲ ὑποπτεύσας, ὡς ἐν	Τύρῳ	γίνεται, τόν τε υἱὸν ὁμηρεύοντα
[1, 21]	καὶ ἀγορὰς Βηρυτῷ κατασκευάσας καὶ	Τύρῳ,	Σιδῶνί γε μὴν καὶ Δαμασκῷ
[1, 28]	αὐτῷ κηδεμὼν ἀναγκαῖος, τῷ δὲ	σῷ	παιδί, Ἀντίπατρε, τὴν Ἀριστοβούλου θυγατέρα·
[1, 21]	τούτοις προσνείμας λιπαρωτάτην καὶ ἐν	μέσῳ	τῷ κτίσματι ναόν τε ἐνιδρυσάμενος
[1, 25]	ἣν ταῖς ἐμαυτοῦ χερσὶν διασπαράξω;	Προσθήσω	δὲ καὶ τὴν θυγατέρα μου
[1, 17]	ἀπείρους. Συνεισπίπτει δὲ τοῖς πολεμίοις	εἴσω,	καὶ πᾶσα μὲν ὁπλιτῶν οἰκία
[1, 3]	καθέξεις; Μέχρι τοῦ δ' αὐτοῖς	ἐπισπείσω	κατὰ μέρος τοὐμὸν αἷμα; Λαβέτωσαν
[1, 0]	ἡττῶνται δυνάμεως ἐν τῷ γράφειν,	ὅσῳ	καὶ τῆς γνώμης· τὰ γὰρ
[1, 23]	τὴν ὁμόνοιαν, ἣν αὐτός, ἔφη,	συναρμόσω	μᾶλλον· ὁ μὲν γὰρ ἐμὲ
[1, 24]	ὀργὴν ἀνίει διδοὺς συγγνώμην τῇ	νόσῳ.	(Διεβάλλετο δὲ καὶ πάλαι μὲν
[1, 33]	ταῖς ἀθυμίαις ὑπορρέοντα καὶ τῇ	νόσῳ	λόγον καθίεσαν εἰς τοὺς γνωρίμους,
[1, 32]	δ' ἐπὶ τὸν Ἀντίπατρον ἐπεσχέθη	νόσῳ	χαλεπῇ· περὶ μέντοι τῆς Ἀκμῆς
[1, 3]	μὲν κατ' ἐκείνας τὰς ἡμέρας	νόσῳ	χρήσασθαι τὸν Ἀριστόβουλον, τὸν δὲ
[1, 9]	(Καὶ τὸ Πηλούσιον μὲν ἑάλω,	πρόσω	δ' αὐτὸν ἰόντα εἶργον αὖθις
[1, 30]	ἀρχῆς ὁ βασιλεὺς λαβόμενος ἐπεξῄει	πρόσω	τὴν ἀλήθειαν. Ἡ δὲ γυνὴ
[1, 11]	τὰς περὶ Ἀπάμειαν δυνάμεις. Ἔνθα	Βάσσῳ	τε Μοῦρκον καὶ τὰ διεστῶτα
[1, 33]	Τούσδε τοὺς φρουρουμένους ἄνδρας ἐπειδὰν	ἐκπνεύσω	τάχιστα κτείνατε περιστήσαντες τοὺς στρατιώτας,
[1, 19]	τοῦ πολέμου τῶν ζώντων ἄμεινον.	Προκινδυνεύσω	δὲ κἀγὼ χρώμενος ὑμῖν πειθηνίοις·
[1, 25]	ταλάντων ἑβδομήκοντα δώροις θρόνῳ τε	χρυσῷ	διαλίθῳ καὶ εὐνούχοις καὶ παλλακίδι,
[1, 26]	δ' αὐτὸν εὐθέως καὶ Ἀριστοβούλῳ	τῷ	ἀδελφῷ. Πάντων δ' ἀποπειραθεὶς τῶν
[1, 6]	λαμπρᾶς προεστῶτα βασιλείας ὑπερέχειν χεῖρα	τῷ	ἀδικουμένῳ· ἀδικεῖσθαι δὲ τὸν Ὑρκανὸν
[1, 28]	τῶν θυγατέρων αὐτῆς τὴν μὲν	τῷ	Ἀλεξᾶ παιδί, τὴν δ' ἑτέραν
[1, 22]	θανάτῳ. (Μέλλων οὖν ἀποδημήσειν Ἰωσήπῳ	τῷ	ἀνδρὶ Σαλώμης τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ,
[1, 27]	οἷς καὶ πρότερον, ὅτι Συλλαίῳ	τῷ	Ἄραβι γήμασθαι σπουδάζουσα λάθρα τὰ
[1, 28]	τῆς γυναικὸς Καίσαρος ἱκετεύουσαν γαμηθῆναι	τῷ	Ἄραβι Συλλαίῳ, διωμόσατο μὲν ἐχθροτάτην
[1, 4]	φρούριον κατέσκαψεν. (Ἔπειτα συμβαλὼν Ὀβαίδᾳ	τῷ	Ἀράβων βασιλεῖ προλοχίσαντι κατὰ τὴν
[1, 6]	αὕτη τῆς Ἀραβίας ἐστίν. Ἔνθα	τῷ	Ἀρέτᾳ τὸν Ὑρκανὸν ἐγχειρίσας καὶ
[1, 7]	ἔνθα μόνῳ θεμιτὸν ἦν παριέναι	τῷ	ἀρχιερεῖ, τὰ ἔνδον ἐθεάσατο, λυχνίαν
[1, 12]	θυγατριδῆν δὲ Ὑρκανοῦ Μαριάμην οἰκεῖος	τῷ	βασιλεῖ γίνεται. (Ἐπεὶ δὲ Κάσσιον
[1, 28]	μεταθεῖναι τοὺς γάμους· ἦσαν γὰρ	τῷ	βασιλεῖ γυναῖκες μὲν ἐννέα, τέκνα
[1, 32]	ποιήσειεν ἀδελφοκτόνον καὶ τοὺς φιλτάτους	τῷ	βασιλεῖ διαφθείρας ὅλον τοῦ μύσους
[1, 23]	διαβάλλοντες ἐλάμβανον, καὶ φανερώτερον ἤδη	τῷ	βασιλεῖ διελέγοντό τινες ὡς ἐπιβουλεύοιτο
[1, 24]	ὑπηγάγετο ὁ Ἀλέξανδρος. Μηνυθὲν δὲ	τῷ	βασιλεῖ διηλέγχοντο βασάνοις, καὶ τὴν
[1, 24]	ἀπηρείσατο. Τρεῖς ἦσαν εὐνοῦχοι τιμιώτατοι	τῷ	βασιλεῖ, καὶ δῆλον ἐξ ὧν
[1, 27]	Ὁ δ' υἱὸς οἰκτείρας ὑπέσχετο	τῷ	βασιλεῖ πάντα μηνύσειν, εἰ χαρίσαιτο
[1, 26]	αὐτὸν Εὐρυκλεῖ καιρὸν ἐπιδημήσας πυνθανομένῳ	τῷ	βασιλεῖ περὶ ὧν ἐκεῖνος διέβαλλεν
[1, 30]	τούτου γάρ τινες ἀπελευθέρων κατηφεῖς	τῷ	βασιλεῖ προσελθόντες τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ
[1, 32]	Σαλώμης ἐνσκευασθεισῶν ἔννοια μὲν ἐμπίπτει	τῷ	βασιλεῖ τάχα καὶ κατ' Ἀλεξάνδρου
[1, 3]	Κἀν τούτῳ προσιόντες οἱ πονηροὶ	τῷ	βασιλεῖ τήν τε πομπὴν τῶν
[1, 6]	καὶ τὸν Ὑρκανὸν Ἀρέτᾳ προσφυγόντα	τῷ	βασιλεῖ τῆς Ἀραβίας ἀνακτήσασθαι τὴν
[1, 27]	τὸ πάθος. Τέλος δὲ καὶ	τῷ	βασιλεῖ τολμήσας προσελθεῖν ἀλλ' ἐμοὶ
[1, 33]	ἐξέκοπτον πελέκεσιν. Ἠγγέλθη δ' εὐθέως	τῷ	βασιλέως στρατηγῷ, κἀκεῖνος μετὰ χειρὸς
[1, 13]	τοῦ Πάρθων σατράπου σὺν Πακόρῳ	τῷ	βασιλέως υἱῷ Συρίαν κατασχόντος Λυσανίας
[1, 24]	πολλοὶ πρὸς τοὺς διαφόρους φονῶντι	τῷ	βασιλικῷ θυμῷ κατεχρῶντο. Καὶ τὸ
[1, 20]	Αἴγυπτον διὰ Συρίας Καίσαρα παντὶ	τῷ	βασιλικῷ πλούτῳ δεξάμενος Ἡρώδης τότε
[1, 5]	τὴν Ἀντωνίαν· φρούριον δ' ἦν	τῷ	βορείῳ κλίματι τοῦ ἱεροῦ προσκείμενον,
[1, 1]	φυλάττειν ἀπερίτμητα καὶ σῦς ἐπιθύειν	τῷ	βωμῷ· πρὸς ἃ ἅπαντες μὲν
[1, 22]	τὴν ἱερὰν ἐσθῆτα λαβόντι καὶ	τῷ	βωμῷ προσελθόντι καθ' ἑορτὴν ἄθρουν
[1, 7]	κατ' αὐτὴν τὴν ἅλωσιν περὶ	τῷ	βωμῷ φονευόμενοι τῶν καθ' ἡμέραν
[1, 25]	εἰς Ἰουδαίαν Ἀρχέλαος ἀφικνεῖται περὶ	τῷ	γαμβρῷ καὶ τῇ θυγατρὶ δείσας.
[1, 0]	τῆς ἐκείνων ἡττῶνται δυνάμεως ἐν	τῷ	γράφειν, ὅσῳ καὶ τῆς γνώμης·
[1, 0]	ἱστορίᾳ προσκρινέτω, τὰς δ' ὀλοφύρσεις	τῷ	γράφοντι. (Καίτοι γε ἐπιτιμήσαιμ' ἂν
[1, 6]	κείμενον, πέμψας καταβαίνειν αὐτὸν ἐκέλευσεν.	Τῷ	δ' ἦν μὲν ὁρμὴ καλουμένῳ
[1, 18]	ταῖς μεταλλείαις περιῆσαν τῶν πολεμίων.	(Τῷ	δὲ βασιλεῖ πρὸς μὲν τὰς
[1, 24]	τῷ μὲν γὰρ οἰνοχοεῖν προσετέτακτο,	τῷ	δὲ δεῖπνον προσφέρειν, ὁ δ'
[1, 14]	αὐτοὺς ἐκβαλεῖν Ἡρώδην τῆς Ἀραβίας,	τῷ	δὲ ὄντι κατασχεῖν προαιρούμενος τὰ
[1, 11]	ἐπὶ τὴν τοῦ δείπνου παρασκευήν,	τῷ	δὲ ὄντι προειπεῖν τοῖς χιλιάρχοις
[1, 28]	ἵνα ᾖς αὐτῷ κηδεμὼν ἀναγκαῖος,	τῷ	δὲ σῷ παιδί, Ἀντίπατρε, τὴν
[1, 19]	ὁ στρατηγὸς Ἔλθεμος αὖος ἦν	τῷ	δέει, προσελθὼν ἐσπάραττεν αὐτῶν τὸ
[1, 31]	δὲ ἐκ πανουργίας ὑπεκρύπτετο καὶ	τῷ	δέει τεθνηκὼς ἔνδοθεν σοβαρὸς εἶναι
[1, 9]	ἐν τῇ παρατάξει σὺν ὅλῳ	τῷ	δεξιῷ κέρατι ῥύεται περιελθὼν Ἀντίπατρος
[1, 29]	οὖν ἀνακριθέντες καὶ παρὰ Σατορνίνῳ	τῷ	διέποντι τὴν Συρίαν ἀνεπέμφθησαν εἰς
[1, 10]	καὶ τὸ τὴν ἰσχὺν ἐπιδείξασθαι	τῷ	ἔθνει. (Κἀν τούτῳ γίνεται περὶ
[1, 29]	κομίσας πένθος τε μέγιστον ὅλῳ	τῷ	ἔθνει κατήγγειλεν καὶ κηδείας ἠξίωσεν
[1, 33]	καὶ διὰ τοῦτο ἐν παντὶ	τῷ	ἔθνει μεγίστης ἠξιωμένοι δόξης, Ἰούδας
[1, 2]	γένος, οἳ περιῴκουν τὸ εἰκασθὲν	τῷ	ἐν Ἱεροσολύμοις ἱερῷ. Αἱρεῖ δὲ
[1, 1]	παρ' αὐτοῦ λαβὼν τόπον ἐν	τῷ	Ἡλιοπολίτῃ νομῷ πολίχνην τε τοῖς
[1, 33]	καὶ μόνον οὐκ ἀπειλῶν αὐτῷ	τῷ	θανάτῳ προέκοπτεν εἰς ἐπιβολὴν ἀθεμίτου
[1, 18]	συνερρήγνυντο τοῖς Ῥωμαίοις ἐπὶ προύπτῳ	τῷ	θανεῖν, διὰ δὲ τῶν ὑπονόμων
[1, 23]	ἀμοιβήν, στασιάζων δὲ καὶ παρὰ	τῷ	θεραπευομένῳ τὸ κακόηθες ἀνόνητον ἕξει,
[1, 19]	νόμον ὠμῶς ἀπέκτειναν καὶ τοιαῦτα	τῷ	θεῷ θύματα περὶ τοῦ πολέμου
[1, 19]	στρατὸν ὡς ἑώρα προθύμους, ἔθυεν	τῷ	θεῷ καὶ μετὰ τὴν θυσίαν
[1, 7]	πᾶσα θεραπεία κατὰ τἀκριβὲς ἐξετελεῖτο	τῷ	θεῷ, καὶ οὐδὲ κατ' αὐτὴν
[1, 33]	καιρὸς ἐπιτηδειότατος εἴη τιμωρεῖν ἤδη	τῷ	θεῷ καὶ τὰ κατασκευασθέντα παρὰ
[1, 2]	πατρῴαν ἀρχιερωσύνην Ὑρκανὸς καὶ θύσας	τῷ	θεῷ μετὰ τάχους ἐπὶ Πτολεμαῖον
[1, 23]	ἀποδημίας, καὶ πολλὰ μὲν εὐχαρίστει	τῷ	θεῷ, πολλὰ δὲ Καίσαρι καταστησαμένῳ
[1, 18]	δεόμενον. Σόσσιος δὲ χρυσοῦν ἀναθεὶς	τῷ	θεῷ στέφανον ἀνέζευξεν ἀπὸ Ἱεροσολύμων
[1, 28]	ἐμὲ φιλούντων· ἐπεύχομαι δὲ καὶ	τῷ	θεῷ συναρμόσαι τοὺς γάμους ἐπὶ
[1, 3]	ἑορτήν, ἐν ᾗ σκηνοποιεῖσθαι πάτριον	τῷ	θεῷ, συνέβη μὲν κατ' ἐκείνας
[1, 23]	θεραπείαν βασιλικήν· ἐπεύχομαι δὲ καὶ	τῷ	θεῷ τηρῆσαι τὴν ἐμὴν κρίσιν,
[1, 6]	βασιλέως. Ἐπὶ τούτοις διαλλαγέντες ἐν	τῷ	ἱερῷ καὶ τοῦ λαοῦ περιεστῶτος
[1, 21]	καὶ περὶ αὐτὸν τέμενος ἀποδείξας	τῷ	Καίσαρι τριῶν ἡμισταδίων, τὸ ἄστυ
[1, 21]	μνημεῖον κατέθηκεν πόλιν, ἣν ἐν	τῷ	καλλίστῳ τῆς βασιλείας πεδίῳ κτίσας
[1, 25]	δὲ καὶ τὴν θυγατέρα μου	τῷ	καλῷ νυμφίῳ· καὶ γὰρ εἰ
[1, 10]	τιμὰς ταύτας Καῖσαρ ἐπέστελλεν ἐν	τῷ	Καπετωλίῳ χαραχθῆναι τῆς τε αὐτοῦ
[1, 7]	Συρίᾳ πόλεις, ἃς εἷλον, ὑπέταξεν	τῷ	κατ' ἐκεῖνο Ῥωμαίων στρατηγῷ κατατεταγμένῳ
[1, 33]	μετὰ τοῦ λοιποῦ πλήθους ἐν	τῷ	κατὰ Ἱεριχοῦντα ἀμφιθεάτρῳ. Ἔνθα παρελθὼν
[1, 12]	Ἱεροσόλυμα πᾶσιν ἀγαπητὸς ὢν ἐπὶ	τῷ	κατορθώματι· καὶ γὰρ οἱ μὴ
[1, 20]	γε μὴν βασιλεὺς ὁμόσε χωρῆσαι	τῷ	κινδύνῳ διέγνω, καὶ πλεύσας εἰς
[1, 12]	Ἀντιόχειαν Δάφνην ἐπ' Ἀντώνιον ἤδη	τῷ	Κλεοπάτρας ἔρωτι δεδουλωμένον· οἳ προστησάμενοι
[1, 18]	μηδὲν παθεῖν· ἤδη γὰρ Ἀντώνιος	τῷ	Κλεοπάτρας ἔρωτι διεφθαρμένος ἥττων ἦν
[1, 21]	προσνείμας λιπαρωτάτην καὶ ἐν μέσῳ	τῷ	κτίσματι ναόν τε ἐνιδρυσάμενος μέγιστον
[1, 2]	εἰς τὴν πόλιν ἠπείγετο, πλεῖστον	τῷ	λαῷ πεποιθὼς κατά τε μνήμην
[1, 9]	παραλαβών, ὃς ἐκράτει τῆς ὑπὸ	τῷ	Λιβάνῳ Χαλκίδος, Φιλιππίωνα τὸν υἱὸν
[1, 21]	πύργου μείζονες. Προσεχεῖς δ' οἰκίαι	τῷ	λιμένι λευκοῦ καὶ αὗται λίθου,
[1, 21]	κεκοσμῆσθαι· συμμετρησάμενος γὰρ ὅσον εἰρήκαμεν	τῷ	λιμένι μέγεθος καθίει λίθους ἐπ'
[1, 0]	φιλοτιμουμένοις ἐπηρεάζοντες, ὧν εἰ καὶ	τῷ	λόγῳ πλεονεκτοῦσι, λείπονται τῇ προαιρέσει·
[1, 24]	οὓς οὐκ εἶχεν χειρὸς ἐξουσίαν	τῷ	λόγῳ χαλεπὸς ἦν. Συνεπέβη δὲ
[1, 21]	τε σχῆμα καὶ τὴν ἐν	τῷ	μεγέθει πολυτέλειαν διὰ τῶν ἑξῆς
[1, 4]	Διαφυγὼν δ' αὐτὸς εἰς Ἱεροσόλυμα	τῷ	μεγέθει τῆς συμφορᾶς πάλαι μισοῦν
[1, 31]	τότε καὶ τῶν βραχυτέρων ἐν	τῷ	μείζονι κακῷ διακαλυφθέντων, ὅθ' αἱ
[1, 25]	βασιλέως ἐπίβουλος καὶ τῶν παρόντων	τῷ	μειρακίῳ κακῶν αἴτιος γεγονώς, εἰ
[1, 26]	ἔχων Ἀρχέλαον. Ἦν δὲ πιστὸς	τῷ	μειρακίῳ σύμβουλος τὴν Ἀρχελάου φιλίαν
[1, 17]	κινδύνων καὶ σωτηρίας κοινὸν ἐπὶ	τῷ	μέλλοντι πολέμῳ κρίνας εἶναι σημεῖον
[1, 23]	ἔπειτα καὶ ὑμᾶς παρακαλῶ γενέσθαι.	Τῷ	μὲν γὰρ ἡλικία, τοῖς δ'
[1, 24]	καὶ δῆλον ἐξ ὧν ἐλειτούργουν·	τῷ	μὲν γὰρ οἰνοχοεῖν προσετέτακτο, τῷ
[1, 26]	μισθωτὸς Ἀντιπάτρου καὶ προδότης Ἀλεξάνδρου,	τῷ	μὲν ὀνειδίζων, εἰ πρεσβύτατος ὢν
[1, 21]	τοὺς φίλους δέξασθαι δυνάμενα, ὥστε	τῷ	μὲν πάντα ἔχειν πόλιν εἶναι
[1, 6]	ἀπαντᾷ χρημάτων τε ὑποσχέσει καὶ	τῷ	μετὰ τῆς πόλεως ἐπιτρέπειν καὶ
[1, 30]	αὐτῷ πρῴην ἑκατὸν τάλαντα ἐπὶ	τῷ	μὴ διαλέγεσθαι Φερώρᾳ. Τοῦ δὲ
[1, 24]	μέντοι κἀκεῖνον ἀποφράττειν τὰς λογοποιίας	τῷ	μὴ πιστεύειν ῥᾳδίως· οὐ γὰρ
[1, 0]	ἐπιγράφειν τολμῶσιν, ἐν αἷς πρὸς	τῷ	μηδὲν ὑγιὲς δηλοῦν καὶ τοῦ
[1, 27]	ἀνακομισθῆναι τὸ φρούριον συνταφησομένους Ἀλεξάνδρῳ	τῷ	μητροπάτορι. Τὸ μὲν οὖν Ἀλεξάνδρου
[1, 23]	Καππαδόκων βασιλέως θυγατέρα, προσελάμβανον ἤδη	τῷ	μίσει καὶ παρρησίαν. Ἐκ δὲ
[1, 21]	τὸ ὄνομα, ἣν αὐτὸς ἐν	τῷ	ναῷ κατεσκεύασεν. (Φιλοπάτωρ γε μήν,
[1, 7]	τὸ ἱερὸν ἔκτεινον οὓς μὲν	τῷ	ναῷ προσφεύγοντας, οὓς δὲ ἀμυνομένους
[1, 18]	κατὰ τὰς οἰκίας συνωθούμενοι καὶ	τῷ	ναῷ προσφεύγοντες· ἦν τε οὔτε
[1, 10]	Σέξτος δὲ Καῖσαρ δείσας περὶ	τῷ	νεανίᾳ, μή τι παρὰ τοῖς
[1, 25]	Ἀρχέλαος διαλλάσσεταί τε καὶ διαλλάσσει	τῷ	νεανίσκῳ τὸν πατέρα· δεῖν μέντοι
[1, 33]	τὸν βασιλικὸν κόσμον προήνεγκεν συμπομπεύσοντα	τῷ	νεκρῷ· κλίνη μὲν γὰρ ὁλόχρυσος
[1, 11]	καὶ Βροῦτον πολέμου Καίσαρί τε	τῷ	νέῳ καὶ Ἀντωνίῳ Κάσσιος καὶ
[1, 16]	οὓς ἐχειμέριζον σταθμούς. Φερώρᾳ δὲ	τῷ	νεωτάτῳ τῶν ἀδελφῶν ἐπέστελλεν τῆς
[1, 27]	Τίρων οὗτος ἀνέπειθεν, ὅταν θεραπεύω	τῷ	ξυρῷ σε διαχειρίσασθαι, μεγάλας τέ
[1, 22]	εἰ μὴ διαφθείρειεν αὐτήν, ἐνεθουσία	τῷ	πάθει καὶ τῆς κοίτης ἐξαλλόμενος
[1, 22]	ἀμφοτέρους. Μετάνοια δ' εὐθέως εἵπετο	τῷ	πάθει, καὶ τοῦ θυμοῦ πεσόντος
[1, 0]	τὸν τῆς ἱστορίας νόμον συγγνώμην	τῷ	πάθει· πόλιν μὲν γὰρ δὴ
[1, 17]	Ὁ δὲ ὀλίγον μὲν προσοιμώξας	τῷ	πάθει, τὸ πλεῖον δὲ τοῦ
[1, 27]	Ἡρώδης τόν τε Τίρωνα σὺν	τῷ	παιδὶ καὶ τὸν κουρέα βασάνοις
[1, 24]	ἐχεμυθεῖν τε ᾔδει καὶ πολλῷ	τῷ	πανούργῳ τὸ πρὸς αὐτοὺς ἐκάλυπτε
[1, 32]	ἔγραψεν· ὡς ἐβουλήθης, ἔγραψά σου	τῷ	πατρὶ καὶ τὰς ἐπιστολὰς ἐκείνας
[1, 11]	ὡμολόγει, λαμπρὰν δὲ πομπὴν ἐπὶ	τῷ	πατρὶ κηδείας ἐτέλεσεν. (Τραπεὶς δ'
[1, 31]	μὴ θᾶττον ἀποδοῦναι μὲν ἑαυτὸν	τῷ	πατρί, κομίσασθαι δὲ τὴν βασιλείαν
[1, 23]	Καὶ τὸ τελευταῖον φάμενος ὡς	τῷ	πατρὶ κτείνειν αὐτοὺς ἔστιν ἡδὺ
[1, 31]	καὶ μὴ τῇ μελλήσει παρασχεῖν	τῷ	πατρὶ μὲν ὑποψίαν φαύλην, τοῖς
[1, 21]	καί τις ἕτερος· καὶ γὰρ	τῷ	πατρὶ μνημεῖον κατέθηκεν πόλιν, ἣν
[1, 23]	τούτοις ἦσαν, ὥστε ἐκείνους μὲν	τῷ	πατρὶ πάντα πειθαρχεῖν, τὸν δὲ
[1, 31]	προσιών τε ὡς ἀνύποπτος εἴη	τῷ	πατρὶ περὶ τῶν ἀδελφῶν ἀπελογεῖτο,
[1, 31]	φίλων συνεβούλευον μὴ πρότερον ἐμπίπτειν	τῷ	πατρὶ πρὶν πυθέσθαι σαφῶς δι'
[1, 32]	τοιάδε· ἐπεὶ πεφώραται πάντα ἐκεῖνα	τῷ	πατρί σου, μὴ παραγίνου πρὸς
[1, 14]	ἀνανεούμενον, ἃς κατ' Αἴγυπτον αὐτοῦ	τῷ	πατρὶ συνδιήνεγκεν, τήν τε ξενίαν
[1, 28]	ὀδυνώμενος· ὑπελάμβανεν γὰρ εἶναι παρὰ	τῷ	πατρὶ τὴν τῶν ὀρφανῶν τιμὴν
[1, 8]	τέταρτον εἰς Ἱεριχοῦντα κεκλήρωτο, καὶ	τῷ	πέμπτῳ Σέπφωρις ἀπεδείχθη πόλις τῆς
[1, 17]	βασιλεὺς ἀπεδέδεικτο, Σόσσιος δὲ Ἀντωνίῳ	τῷ	πέμψαντι τὴν ὑπ' αὐτῷ στρατιὰν
[1, 23]	Ἀρχελάῳ κηδεύσας καὶ φυγὴν παρασκευάζοιτο	τῷ	πενθερῷ πεποιθώς, ἵν' ἐπὶ Καίσαρος
[1, 21]	ἐκλήθη, τὸ δὲ λοιπὸν ὑπόκειται	τῷ	περιθέοντι λιθίνῳ τείχει. Τοῦτο δὲ
[1, 31]	τε πολλὰ τῶν κειμηλίων, ἵνα	τῷ	πλήθει τῆς εἰς ταῦτα δαπάνης
[1, 0]	περὶ τῶν ὅλων Οὐεσπασιανὸν ἐφίστησι	τῷ	πολέμῳ, καὶ ὡς οὗτος μετὰ
[1, 0]	ἐπισταμένοις τὰ πράγματα καὶ παρατυχοῦσι	τῷ	πολέμῳ καταλιπὼν ἢ μέμψεως ἀφορμὴν
[1, 0]	πορθήσας Καῖσαρ Τίτος, ἐν παντὶ	τῷ	πολέμῳ τὸν μὲν δῆμον ἐλεήσας
[1, 1]	τῶν σφετέρων ἑκόντων, τελευτᾷ Ἰούδᾳ	τῷ	πρεσβυτάτῳ τῶν παίδων καταλιπὼν τὴν
[1, 28]	μὲν σήν, ὦ Φερώρα, θυγατέρα	τῷ	πρεσβυτέρῳ τῶν ἀδελφῶν Ἀλεξάνδρου παίδων,
[1, 16]	τῷ τε πάθει συνείχετο καὶ	τῷ	πρεσβύτῃ δεξιὰν ὤρεγεν φείσασθαι τῶν
[1, 11]	ἔθνος ἐπαναστήσειν Ῥωμαίοις ἤλπισεν Κασσίου	τῷ	πρὸς Ἀντώνιον πολέμῳ περισπωμένου καὶ
[1, 21]	ἠμέλησεν, ἀλλὰ φρούριον μὲν ἐπιτειχίσας	τῷ	πρὸς Ἀραβίαν ὄρει προσηγόρευσεν Ἡρώδειον
[1, 24]	γοῦν τις ἄρτι κατηγορήσας, καὶ	τῷ	πρὸς αὐτοῦ διελεγχθέντι συναπήγετο· τὰς
[1, 0]	τῇ πρὸς Ῥωμαίους ἢ μίσει	τῷ	πρὸς Ἰουδαίους καταψεύδονται τῶν πραγμάτων,
[1, 14]	μόλις εἰς Ῥόδον διασώζεται σφόδρα	τῷ	πρὸς Κάσσιον πολέμῳ τετρυχωμένην, δεχθεὶς
[1, 28]	Ἀλεξᾶ παιδί, τὴν δ' ἑτέραν	τῷ	πρὸς μητρὸς Ἀντιπάτρου θείῳ. Τῶν
[1, 24]	χαλεπήνας Ἡρώδης τὴν μὲν θυγατέρα	τῷ	πρὸς Πάρθων ὕστερον ἀναιρεθέντι συνέζευξεν
[1, 10]	στασιώδης αὐτὸς πατρῷον ἔχων, παρὰ	τῷ	Ῥωμαίων ἡγεμόνι κατηγορεῖν ἐπικεχείρηκεν ἑτέρων
[1, 13]	κἀν τοῖς ὅπλοις ὄντας καταλαμβάνουσιν,	τῷ	σατράπῃ δὲ ἐνετύγχανον πανούργῳ σφόδρα
[1, 13]	ὅλην, καταλιπεῖν Ὑρκανὸν ὑπέμεινεν, ἀλλὰ	τῷ	σατράπῃ προσελθὼν ἄντικρυς ὠνείδιζεν τὴν
[1, 26]	δὲ ἀντιθεῖναι τὸν Κῷον Εὐάρεστον	τῷ	Σπαρτιάτῃ· καὶ γὰρ οὗτος ὢν
[1, 26]	γοῦν ἐπὶ Καίσαρος κατηγορηθεὶς ἐπὶ	τῷ	στάσεως ἐμπλῆσαι τὴν Ἀχαίαν καὶ
[1, 12]	ἔτυχεν μὲν ὢν παρὰ Φαβίῳ	τῷ	στρατηγῷ κατὰ Δαμασκόν, ὡρμημένος δὲ
[1, 16]	δὲ θράσος λῃστρικόν. Συμβαλόντες γοῦν	τῷ	σφετέρῳ δεξιῷ τὸ εὐώνυμον κέρας
[1, 26]	δεξιάν, ἐμποδὼν δ' αὐτὸς γεγονέναι	τῷ	τάχει συνεργεῖν ὑποκριθείς· φάναι γὰρ
[1, 29]	γίνεται προδότης Συλλαίου τῶν ἀπορρήτων	τῷ	τε βασιλεῖ φησιν, ὅτι Συλλαῖος
[1, 23]	γοῦν ἐπέμφθη καὶ πρὸς Καίσαρα	τῷ	τε κόσμῳ καὶ ταῖς ἄλλαις
[1, 16]	Ἐξ ἀπόπτου δὲ Ἡρώδης ἐπιβλέπων	τῷ	τε πάθει συνείχετο καὶ τῷ
[1, 32]	Ἀλλὰ μήπω με τούτῳ φίλει	τῷ	τεκμηρίῳ· κατέγνωσμαι γὰρ καὶ παρὰ
[1, 10]	αἵρεσιν ἔδωκεν. Ὁ δ' ἐπὶ	τῷ	τιμήσαντι τὸ μέτρον τῆς τιμῆς
[1, 21]	εἴσπλους βόρειος, αἰθριώτατος γὰρ ἀνέμων	τῷ	τόπῳ βορέας· καὶ ἐπὶ τοῦ
[1, 4]	νεκρῷ γὰρ ἂν διαλλαγῆναι μόλις	τῷ	τοσαῦτα δράσαντι. Ἅμα δὲ καὶ
[1, 12]	ἑαυτῷ παρὰ τῆς πόλεως καὶ	τῷ	τυράννῳ μῖσος παρασκευαζόμενος. Ὁ δὲ
[1, 29]	αἷς συνυπεκρίνετο καὶ Ἀντίπατρος ἐν	τῷ	φανερῷ προσκρούων Φερώρᾳ. Συνουσίαι δὲ
[1, 30]	φαρμάκων ἔμπειρον, ὅπως φίλτρον σκευάσῃ	τῷ	Φερώρᾳ, δεδωκέναι δὲ ἀντὶ τούτου
[1, 32]	ἀποδημίας, ὡς πολὺν ἔδωκα καιρὸν	τῷ	φθόνῳ καὶ μακρὰν τοῖς ἐπιβουλεύουσι
[1, 3]	τῶν ἀγαθῶν παθῶν ἰσχυρόν, ὃ	τῷ	φθόνῳ μέχρι παντὸς ἀντέχει. (Θαυμάσαι
[1, 32]	ἀπώλεσας, ἀναγκάσας καιρὸν διαβολῆς δοῦναι	τῷ	φθόνῳ. Πάρειμι δὲ ἐπὶ τοὺς
[1, 10]	ἄγων δύναμιν μήτε γυμνὸς ἐμπέσοι	τῷ	φθόνῳ. Σέξτος δὲ Καῖσαρ δείσας
[1, 26]	καὶ νόθον εἰσάγεται διάδοχον Ἀντιπάτρῳ	τῷ	φθόρῳ τὴν παππῴαν αὐτῶν βασιλείαν
[1, 30]	βασάνων ἐτημέλει διηλλαγμένος. Ἐπτόητο δὲ	τῷ	φόβῳ καὶ πρὸς πᾶσαν ὑπόνοιαν
[1, 11]	μῆνας ἑπτά. Μεγίστου δ' ἐπὶ	τῷ	φόνῳ γενομένου κινήματος καὶ διαστασιασθέντων
[1, 10]	φύσει δραστήριος ὕλην εὐθέως εὑρίσκει	τῷ	φρονήματι. Καταλαβὼν οὖν Ἐζεκίαν τὸν
[1, 26]	Ἀλεξάνδρου παρακαλοῦντος, ἵνα αὐτὸν δέξηται	τῷ	φρουρίῳ μετὰ Ἀριστοβούλου τοῦ ἀδελφοῦ
[1, 17]	τρέπεται. Καὶ προσέβαλλεν μὲν συνεχῶς	τῷ	φρουρίῳ, πρὶν δὲ ἑλεῖν χειμῶνι
[1, 2]	καὶ τοῖς ἀδελφοῖς, καὶ προσβαλὼν	τῷ	φρουρίῳ τὰ μὲν ἄλλα κρείττων
[1, 22]	κακώσεως ὡς ζώσῃ προσλαλεῖν, μέχρι	τῷ	χρόνῳ διδαχθεὶς τὸ πένθος ἀνάλογον
[1, 7]	τῆς φάραγγος πύργους ὑψηλοὺς ἐπιστήσας	τῷ	χώματι καὶ προσαγαγὼν τὰς ἐκ
[1, 6]	τομὰς ἐκδακρῦον. Καὶ στρατοπεδευσάμενος ἐν	τῷ	χωρίῳ μίαν ἑσπέραν ἕωθεν ἠπείγετο
[1, 1]	συνωθεῖ τοὺς στρατιώτας εἰς τὴν	κάτω·	τοῦτο δὲ τοῦ ἄστεος τὸ
[1, 20]	καὶ Συρίας ὅλης ἐπίτροπον ἔτι	δεκάτῳ	πάλιν ἐλθὼν εἰς τὴν ἐπαρχίαν,
[1, 21]	τῆς μεγαλονοίας ἐπέτεινεν εἰς εὐσέβειαν.	~(Πεντεκαιδεκάτῳ	γοῦν ἔτει τῆς βασιλείας αὐτόν
[1, 0]	χώραν ὄντος, καὶ ὡς ἔτει	δωδεκάτῳ	τῆς Νέρωνος ἀρχῆς ὁ πόλεμος
[1, 33]	μὲν ἀνῃρημένη κελεύσαντος Καίσαρος ἐδηλοῦτο,	θανάτῳ	δ' Ἀντίπατρος κατάκριτος· ἔγραφόν γε
[1, 32]	φάρμακον δίδωσί τινι τῶν ἐπὶ	θανάτῳ	κατακρίτων δεσμώτῃ πιεῖν. Τοῦ δὲ
[1, 22]	γαμετῆς ἐμέτρει τὸν κίνδυνον, ἀλλὰ	θανάτῳ.	(Μέλλων οὖν ἀποδημήσειν Ἰωσήπῳ τῷ
[1, 33]	μόνον οὐκ ἀπειλῶν αὐτῷ τῷ	θανάτῳ	προέκοπτεν εἰς ἐπιβολὴν ἀθεμίτου πράξεως·
[1, 16]	δὲ τὴν Σέπφωριν ἐν νιφετῷ	σφοδροτάτῳ	διανύσας ἀκονιτὶ παραλαμβάνει τὴν πόλιν
[1, 17]	ἤλασεν, εἰ μὴ χειμῶνι διεκωλύθη	σφοδροτάτῳ.	Τοῦτ' ἐμπόδιον ἐκείνῳ τε παντελοῦς
[1, 1]	σφετέρων ἑκόντων, τελευτᾷ Ἰούδᾳ τῷ	πρεσβυτάτῳ	τῶν παίδων καταλιπὼν τὴν ἀρχήν.
[1, 16]	ἐχειμέριζον σταθμούς. Φερώρᾳ δὲ τῷ	νεωτάτῳ	τῶν ἀδελφῶν ἐπέστελλεν τῆς τε
[1, 17]	πρὶν δὲ ἑλεῖν χειμῶνι βιασθεὶς	χαλεπωτάτῳ	ταῖς πλησίον ἐνστρατοπεδεύεται κώμαις. Ἐπεὶ
[1, 0]	καὶ Βαβυλωνίους Ἀράβων τε τοὺς	πορρωτάτω	καὶ τὸ ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμόφυλον
[1, 30]	τῶν ἀδήλων ἐγίνοντο τούς τε	πορρωτάτω	τῆς ὑποψίας ὄντας ἔσυρον εἰς
[1, 17]	Ὁ δὲ ὡς ἤκουσεν ὄντα	πορρωτάτω	τὸν ἀδελφόν, ἀμελήσας τῶν παραγγελμάτων
[1, 30]	ὥστε ἄμεινον εἶναι φεύγειν ὡς	πορρωτάτω	τοῦ θηρίου. Πολλάκις δὲ ἀποδυρόμενον
[1, 0]	τὰ μὲν πράγματα τῇ ἱστορίᾳ	προσκρινέτω,	τὰς δ' ὀλοφύρσεις τῷ γράφοντι.
[1, 19]	πολλάκις αἰχμάλωτον ἔλαβεν. Μηδ' ὑμᾶς	ταρασσέτω	τὰ τῶν ἀψύχων κινήματα μηδ'
[1, 32]	κατ' ἐμοῦ φερέσθω τὸ πῦρ,	ὁδευέτω	διὰ τῶν ἐμῶν σπλάγχνων τὰ
[1, 16]	(Πρὸς δὲ τὴν Σέπφωριν ἐν	νιφετῷ	σφοδροτάτῳ διανύσας ἀκονιτὶ παραλαμβάνει τὴν
[1, 28]	Τὰ μὲν οὖν ἐμὰ ταύτην	ἐχέτω	τὴν κρίσιν, ἣν διακόψῃ μηδεὶς
[1, 21]	ἀμέτροις μὲν χρησάμενος τοῖς ἀναλώμασιν	ἀνυπερβλήτῳ	δὲ τῇ πολυτελείᾳ. Τεκμήριον δὲ
[1, 19]	σπάσαντες τιμωροὶ τῶν παρεσπονδημένων ἀναστῶμεν.	Ἴτω	τις οὐχ ὑπὲρ γυναικὸς οὐδ'
[1, 7]	νομίμων εἰς τὴν θρησκείαν ἀπέστησαν.	Τρίτῳ	γὰρ μηνὶ τῆς πολιορκίας μόλις
[1, 17]	ᾧ καὶ αὐτὸς Ἡρώδης παρελαύνων	παλτῷ	κατὰ τὴν πλευρὰν ἀκοντίζεται. (Βουλόμενος
[1, 10]	Γίνεται δ' ἐκ τούτου καὶ	Σέξτῳ	Καίσαρι γνώριμος ὄντι συγγενεῖ τοῦ
[1, 0]	δυστυχήμασι τῆς πατρίδος ἐπιστένοντες συκοφαντοίη,	διδότω	παρὰ τὸν τῆς ἱστορίας νόμον
[1, 8]	εἰς Ἱεριχοῦντα κεκλήρωτο, καὶ τῷ	πέμπτῳ	Σέπφωρις ἀπεδείχθη πόλις τῆς Γαλιλαίας.
[1, 23]	φθονῶν τοῖς ἐξ ἐμοῦ γεγενημένοις	ἀνακόπτω	τὴν εἰς αὐτοὺς φιλοτιμίαν, ἐπιστάμενος
[1, 18]	γε συνερρήγνυντο τοῖς Ῥωμαίοις ἐπὶ	προύπτῳ	τῷ θανεῖν, διὰ δὲ τῶν
[1, 23]	μήτε ἀνωμάλους τὰς τιμὰς διδόντες,	ἑκάστῳ	δὲ κατὰ τὸ πρεσβεῖον· οὐ
[1, 16]	τῶν πεπονημένων ἐπικαρπίας ἀπεδίδου διανέμων	ἑκάστῳ	δραχμὰς ἑκατὸν πεντήκοντα ἀργυρίου καὶ
[1, 32]	ἀναμνησθῶ, Οὔαρε, τὸ πανοῦργον ἐν	ἑκάστῳ	καὶ τὴν ὑπόκρισιν, ἀπιστία με
[1, 29]	ἀφόρητος ἦν· τὸ γὰρ παρ'	ἑκάστῳ	μῖσος ἀποσκευάσασθαι μὴ δυνάμενος ἐκ
[1, 23]	τὸν ἀτιμούμενον. Οὕς γε μὴν	ἑκάστῳ	συνεῖναι δεήσει συγγενεῖς καὶ φίλους,
[1, 7]	Φούριος καὶ Φάβιος. Εἵπετο δὲ	ἑκάστῳ	τὸ ἴδιον στῖφος, καὶ περισχόντες
[1, 21]	μέν γε τῇ Σαμαρείτιδι πόλιν	καλλίστῳ	περιβόλῳ τειχισάμενος ἐπὶ σταδίους εἴκοσι
[1, 21]	κατέθηκεν πόλιν, ἣν ἐν τῷ	καλλίστῳ	τῆς βασιλείας πεδίῳ κτίσας ποταμοῖς
[1, 16]	πολλὴν τῆς χώρας κατατρέχοντες οὐκ	ἐλάττω	κακὰ πολέμου διετίθεσαν τοὺς ἐπιχωρίους.
[1, 4]	προλοχίσαντι κατὰ τὴν Γαυλάνην ἐνέδρας	αὐτῷ	γενομένης πᾶσαν ἀποβάλλει τὴν στρατιὰν
[1, 6]	τῶν ἀδελφῶν ἑκατέρου δεομένου βοηθεῖν	αὐτῷ.	Γίνεται δ' ἐπίπροσθεν τοῦ δικαίου
[1, 13]	ἐμπεπτωκέναι τὰ μηνύοντα τὴν ἐπιβουλὴν	αὐτῷ	γράμματα, προελθεῖν οὐκ ἠβούλετο καίτοι
[1, 24]	τοῦτ' αὐτὸν οἴονται καὶ νέον,	αὐτῷ	δὲ προσέχειν, ὃς καὶ παρὰ
[1, 4]	ἀνήγαγεν εἰς Ἱεροσόλυμα. Προύκοψεν δὲ	αὐτῷ	δι' ὑπερβολὴν ὀργῆς εἰς ἀσέβειαν
[1, 8]	ἔλεγεν ἀποδρᾶναι. (Κἀν τούτῳ Κράσσος	αὐτῷ	διάδοχος ἐλθὼν παραλαμβάνει Συρίαν. Οὗτος
[1, 32]	Ἀντιπάτρου προειπὼν καὶ τὸν ἐπ'	αὐτῷ	διαχέας ἔλεον, ἔπειτα πικρὰν κατηγορίαν
[1, 20]	Ῥόδον, ἔνθα διέτριβεν Καῖσαρ, πρόσεισιν	αὐτῷ	δίχα διαδήματος, τὴν μὲν ἐσθῆτα
[1, 3]	δακρύων καὶ στενάξας ὅσον ἦν	αὐτῷ	δύναμις εἶπεν· οὐκ ἄρα θεοῦ
[1, 9]	δεσμῶν τὸν Ἀριστόβουλον, παραδοὺς δ'	αὐτῷ	δύο τάγματα κατὰ τάχος ἔπεμψεν
[1, 4]	τοῦ Ζήνωνος κτημάτων ἦν ἐν	αὐτῷ.	Ἐπελθὼν δ' ἐξαίφνης ὁ Θεόδωρος
[1, 22]	οὐκ ἂν παραπώλετο· δέλεαρ δ'	αὐτῷ	θανάτου τῆς υἱωνῆς ὁ γάμος
[1, 7]	γενεᾶς αἰχμάλωτον. Δύο δ' ἦσαν	αὐτῷ	θυγατέρες καὶ δύο υἱεῖς, ὧν
[1, 15]	Ἡρώδης ἰσχύος ἠπόρει, προιόντι δ'	αὐτῷ	καθ' ἡμέραν ηὐξεῖτο τὰ τῆς
[1, 17]	καλουμένην Κανᾶ κώμην. (Προσεγίνετο δ'	αὐτῷ	καθ' ἡμέραν πολὺ πλῆθος Ἰουδαίων
[1, 8]	τὴν τοῦ ἱεροῦ παραδοὺς κηδεμονίαν	αὐτῷ	καθίστατο τὴν ἄλλην πολιτείαν ἐπὶ
[1, 28]	δὲ Παλλάδος Φασάηλος. Ἐγένοντο δ'	αὐτῷ	καὶ ἄλλαι θυγατέρες Ῥωξάνη τε
[1, 33]	(Γίνεται δ' ἐν ταῖς συμφοραῖς	αὐτῷ	καὶ δημοτική τις ἐπανάστασις. Δύο
[1, 27]	τέκνοις ἀπώλειαν ἐπιψηφίσασθαι. Σύμψηφοι δ'	αὐτῷ	καὶ οἱ δύο πρεσβευταὶ γίνονται,
[1, 6]	ἐξίστασθαί τε τῶν φρουρίων ἐκέλευεν	αὐτῷ	καὶ παράγγελμα τῶν φρουράρχων ἐχόντων
[1, 17]	μετιὼν θυγατέρα καθωμολογημένην ὡς ἔφαμεν	αὐτῷ	καὶ πάρεργον ποιούμενος τῆς πολιορκίας
[1, 29]	Νικολάῳ τάχιον. Οὐ μικρὸς δ'	αὐτῷ	καὶ πρὸς Ἀρέταν ἦν ἀγὼν
[1, 4]	δίχα πραγμάτων εἶχεν. (Γίνεται δ'	αὐτῷ	καὶ πρὸς τὸν Λάθουρον ἐπικληθέντα
[1, 20]	καὶ Στράτωνος πύργον· ἐδωρήσατο δ'	αὐτῷ	καὶ πρὸς φυλακὴν τοῦ σώματος
[1, 2]	τοῦ Ἀντιόχου παιδὸς ἐπιβουλεύων δ'	αὐτῷ	καὶ πρόσθεν, ἀποσκευάζεσθαι τοὺς φίλους
[1, 17]	μετὰ μείζονος δυνάμεως· συνῆπτε δ'	αὐτῷ	καὶ Σόσσιος μετὰ πλείστης στρατιᾶς
[1, 20]	Ἐπεὶ δὲ ἐτελεύτα Ζηνόδωρος, προσένειμεν	αὐτῷ	καὶ τὴν μεταξὺ Τράχωνος καὶ
[1, 24]	παρεσκευάζετο, συμμέτοχοι δὲ τοῦ σκέμματος	αὐτῷ	καὶ τῆς φυγῆς Κοστόβαρος ὁ
[1, 4]	δὲ πεζοῖς ὀκτακισχιλίοις· παρῆν δὲ	αὐτῷ	καὶ τὸ εὐνοοῦν Ἰουδαικὸν εἰς
[1, 9]	τὴν πόλιν μετὰ τῶν σὺν	αὐτῷ.	(Καὶ τὸ Πηλούσιον μὲν ἑάλω,
[1, 7]	δ' αὐτὸς ἦν καὶ θεῖος	αὐτῷ.	Καὶ τοὺς αἰτιωτάτους μὲν τοῦ
[1, 27]	μηνύσειν, εἰ χαρίσαιτο τὸν πατέρα	αὐτῷ.	Κἀκείνου δόντος εἶπεν, ὡς ὁ
[1, 20]	Ἄραβες. Καὶ συμμαχίαν μέντοι γε	αὐτῷ	κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ σίτου
[1, 29]	κατ' αὐτοῦ καὶ τὸν ἀδελφὸν	αὐτῷ	κατασκευάσειεν πολέμιον ἐνδησαμένη φαρμάκοις. Τελευταῖον
[1, 26]	ἀνέτρεψεν, ἀλλὰ καὶ ἀπωλείας αἴτιος	αὐτῷ	κατέστη. Γένος ἦν Λάκων, Εὐρυκλῆς
[1, 10]	εὐνοίας οὐκ ἔφη λόγου δεῖν	αὐτῷ·	κεκραγέναι γὰρ τὸ σῶμα σιωπῶντος·
[1, 28]	ἀδελφῶν Ἀλεξάνδρου παίδων, ἵνα ᾖς	αὐτῷ	κηδεμὼν ἀναγκαῖος, τῷ δὲ σῷ
[1, 21]	καὶ μεγέθει διάφορος· ἐν δ'	αὐτῷ	κολοσσὸς Καίσαρος οὐκ ἀποδέων τοῦ
[1, 1]	οἰκείας, πέντε γὰρ υἱεῖς ἦσαν	αὐτῷ,	κοπίσιν ἀναιρεῖ τὸν Βακχίδην. Καὶ
[1, 32]	Λιουίας εὑρηκέναι γράμμασιν, πεπομφέναι δὲ	αὐτῷ	λάθρα δι' εὔνοιαν. Αἱ δὲ
[1, 21]	χώρας, ὁ δὲ κἀνταῦθα ναὸν	αὐτῷ	λευκῆς μαρμάρου καθιδρύσατο παρὰ τὰς
[1, 32]	κατὰ τὴν βασιλείαν κακουργήματα περιτιθεὶς	αὐτῷ,	μάλιστα δὲ τὴν ἀναίρεσιν τῶν
[1, 28]	αὐτὸν ἧς ἠξίωσεν τιμῆς, μηδὲ	αὐτῷ	μὲν ὄνομα βασιλείας, δύναμιν δὲ
[1, 28]	αὐτοῦ ταῖς κολακείαις μεθηρμόσατο, καὶ	αὐτῷ	μὲν τὴν Ἀριστοβούλου συνῴκισεν θυγατέρα,
[1, 17]	πλησίον ἐνστρατοπεδεύεται κώμαις. Ἐπεὶ δ'	αὐτῷ	μετ' ὀλίγας ἡμέρας καὶ τὸ
[1, 24]	βιασθέντες ἔλεγον, ὡς ἐπιβουλεύοι τε	αὐτῷ	μετὰ Ἀριστοβούλου τοῦ ἀδελφοῦ καὶ
[1, 23]	αὐτῶν ἀτιμίαν ἀπωδύρετο. Συνήργει δ'	αὐτῷ	μετὰ καθαροῦ τοῦ συνειδότος ἡ
[1, 11]	καὶ ἄλλως Μάλιχον. Ὁ δ'	αὐτῷ	μετιέναι τὸν φονέα τοῦ πατρὸς
[1, 25]	γὰρ δὴ καὶ μιγῆναί ποτε	αὐτῷ	μὴ θέλοντι νύκτωρ εἰσβιασαμένην. Αἵ
[1, 11]	πατρός. Φασαήλου δὲ τἀδελφοῦ συμβουλεύσαντος	αὐτῷ	μὴ φανερῶς τὸν ἄνδρα μετιέναι,
[1, 29]	μήτε τῇ Φερώρα γυναικὶ μήτε	αὐτῷ	μήτ' ἄλλῳ τινὶ τῶν ἐκείνης
[1, 25]	ὑπὲρ τοῦ μειρακίου καὶ πάλιν	αὐτῷ	μνηστεύεσθαι τὴν θυγατέρα. Σφόδρα δὲ
[1, 31]	ἀναιδείᾳ καὶ δόλοις, ἅπερ ἦν	αὐτῷ	μόνα τὰ τῆς σωτηρίας ἐφόδια.
[1, 31]	κομίσασθαι δὲ τὴν βασιλείαν ἐπ'	αὐτῷ	μόνῳ σαλεύουσαν. Πείθεται τούτοις, ἐνῆγεν
[1, 20]	σε πεπομφέναι πρὸς τοὺς μονομάχους	αὐτῷ.	Νῦν μὲν οὖν δόγματι τὸ
[1, 17]	λουσόμενος ᾔει στρατιωτικώτερον· εἷς γοῦν	αὐτῷ	παῖς εἵπετο. Καὶ πρὶν εἰς
[1, 6]	ὡς δυσωπήσων Πομπήιον πάντ' ἐπιτρέπειν	αὐτῷ,	πάλιν δὲ ἀνέβαινεν εἰς τὴν
[1, 25]	καὶ τὴν Ἀρχελάου φιλίαν παρ'	αὐτῷ	πάντων κρατοῦσαν, ὡς οὐκ ἐνῆν
[1, 31]	τῆς Καισαρείας κατάγεται. (Παρυπήντησεν δ'	αὐτῷ	παρὰ δόξαν ἐρημία πολλὴ πάντων
[1, 4]	ἑλών, τὸν ἄρχοντα Δημήτριον ἐν	αὐτῷ	παραλύσας ἐκ πολλῶν ἐγκλημάτων ἐπάνεισιν
[1, 26]	τρόπον· οὐ γὰρ ὡς πρότερον	αὐτῷ	παραστήσεσθαι πεφρικὼς τὸν ἐφεστῶτα πατέρα
[1, 4]	ἐπιβουλῆς, εἰ μὴ τὸ ξενικὸν	αὐτῷ	παρεβοήθει· Πισίδαι καὶ Κίλικες ἦσαν·
[1, 2]	ἐπὶ Μήδους στρατεύσας καιρὸν ἀμύνης	αὐτῷ	παρεῖχεν· εὐθέως γὰρ ὥρμησεν ἐπὶ
[1, 3]	ὁ ἀδελφὸς ἀκούσας ὅπλα τε	αὐτῷ	παρεσκευακέναι κάλλιστα καὶ πολεμικὸν κόσμον
[1, 28]	τοὺς ὀρφανοὺς ἦθος, ἔννοιά τε	αὐτῷ	παρέστη περὶ τῶν ἀνῃρημένων, μή
[1, 21]	ἐκάλεσεν· ἐξαίρετον δὲ τοῖς ἐν	αὐτῷ	παρέσχεν εὐνομίαν. (Ἐπὶ τούτοις δωρησαμένου
[1, 26]	ἀκροατὴς ἑτοιμότατος Ἡρώδης καὶ κεχαρισμένος	αὐτῷ	πᾶς ὁ συμπιστεύων καὶ συναγανακτῶν.
[1, 6]	δὲ δώροις ὑπελθὼν δοῦναι δύναμιν	αὐτῷ	πείθει τὴν κατάξουσαν αὐτόν· ἦν
[1, 10]	Αἴγυπτον συμμαχίαν οὐκ ἐπ' εὐνοίᾳ	αὐτῷ	πέμψειαν, ἀλλὰ κατὰ δέος τῶν
[1, 6]	ὁρμὴν ὁ Μιθριδάτου θάνατος ἀγγελθεὶς	αὐτῷ	περὶ Ἱεριχοῦντα, ἔνθα τῆς Ἰουδαίας
[1, 24]	τὴν μητέρα καὶ κατοιμώζειν ἐπαρωμένους	αὐτῷ,	πολλάκις δ' αὐτοῦ διαδιδόντος τῶν
[1, 32]	ἐμοῦ τὸν κόρον· ἔδοξα γὰρ	αὐτῷ	πολὺν ζῆν χρόνον, καὶ τὸ
[1, 25]	ἀπειλὴν διεκρούσατο. Συμβαλὼν γὰρ εὐθέως	αὐτῷ	ποῦ ποτέ ἐστιν ὁ ἀλιτήριός
[1, 2]	Οὐ μήν τι τούτων ἤρκεσεν	αὐτῷ	πρὸς ἀσφάλειαν· Τρύφων γὰρ ὁ
[1, 3]	σήμερον ὀφείλων ἀνῃρῆσθαι. Χωρίον δὲ	αὐτῷ	πρὸς σφαγὴν Στράτωνος πύργος εἵμαρτο·
[1, 33]	διαθήκαις ταῦτα διωρθώσατο. ~(Προῄει δ'	αὐτῷ	πρὸς τὸ χαλεπώτερον ἡ νόσος
[1, 11]	ἀπολογίαις καὶ ὅρκοις ἐκγοητεύσας διαλλακτὰς	αὐτῷ	πρὸς τὸν πατέρα πείθει γίνεσθαι.
[1, 13]	γε μὴν φεύγοντι καθ' ἡμέραν	αὐτῷ	προσεγίνοντο πολλοί, καὶ κατὰ Ῥῆσαν
[1, 13]	τῶν κειμηλίων προανεσκεύαστο, καὶ τῶν	αὐτῷ	προσεχόντων ὁμοίως ἕκαστος. Πάρθοι δὲ
[1, 6]	στερηθέντα τῆς κατὰ τὸ πρεσβεῖον	αὐτῷ	προσηκούσης ἀρχῆς. Προκατασκευάσας δὲ ἀμφοτέρους,
[1, 12]	διὰ τὴν πρὸς Ὑρκανὸν ἐπιγαμίαν	αὐτῷ.	Πρότερον μὲν γὰρ ἦκτο γυναῖκα
[1, 30]	μᾶλλον εἶναι μισάδελφον· δοῦναι γοῦν	αὐτῷ	πρῴην ἑκατὸν τάλαντα ἐπὶ τῷ
[1, 33]	κατήγαγεν πρὸς βασιλέα. Πυνθανομένῳ δ'	αὐτῷ	πρῶτον, εἰ τολμήσειαν τὸν χρυσοῦν
[1, 0]	τά τε γενόμενα περὶ ταύτης	αὐτῷ	σημεῖα καὶ τὰς ἐπὶ Ῥώμης
[1, 32]	ἂν σὺ θέλῃς. (Ὁ δ'	αὐτῷ	σιγᾶν ἐγκραγὼν πρὸς τὸν Οὔαρον
[1, 15]	Σαμάρειαν, ᾠκείωτο δ' ἡ πόλις	αὐτῷ,	σῖτον καὶ οἶνον καὶ ἔλαιον
[1, 10]	ὅσον πονηροῖς συμβούλοις χρώμενος ἐπισείσειεν	αὐτῷ	σκιὰν ἀδικήματος. Πείθεται τούτοις Ἡρώδης
[1, 22]	τοῦ Ἀριστοβούλου θυγατέρα, δι' ἣν	αὐτῷ	στασιασθῆναι συνέβη τὸν οἶκον καὶ
[1, 17]	Ἀντωνίῳ τῷ πέμψαντι τὴν ὑπ'	αὐτῷ	στρατιὰν Ἡρώδῃ σύμμαχον. ~(Τῶν δ'
[1, 17]	μετελθεῖν· ἔνθα καὶ δαιμόνιόν τι	αὐτῷ	συμβαίνει τέρας, ἐξ οὗ παρ'
[1, 8]	τοῦ παιδός, ὃς ἀπὸ Ῥώμης	αὐτῷ	συναπέδρα, δεσμώτης ἐπὶ Γαβίνιον ἀνήχθη
[1, 22]	ἐκ τοῦ φιλεῖσθαι, φανερῶς ὠνείδιζεν	αὐτῷ	τὰ κατὰ τὸν πάππον Ὑρκανὸν
[1, 31]	τῶν εἰς Ῥώμην ἀφικνουμένων ἀπήγγειλεν	αὐτῷ	τὰς ἐν Ἰουδαίᾳ τύχας καίτοι
[1, 29]	Ἀντίπατρος καὶ πρὸς τὸ συμφέρον	αὐτῷ	τὰς ἐπιγαμίας ποιησάμενος ὡς ἐπὶ
[1, 25]	παρατεταγμένον Ἡρώδην ὑπάγεται· δίδωσι γοῦν	αὐτῷ	τὰς συνταχθείσας ὑπ' Ἀλεξάνδρου βίβλους
[1, 27]	Καισαρείας προσέταξεν ἀποπνῖξαι. Καὶ τελεσθέντος	αὐτῷ	ταχέως τοῦ προστάγματος τοὺς νεκροὺς
[1, 10]	ἐπὶ δίκην ἥκειν ἀποδώσοντα λόγον	αὐτῷ	τε καὶ τοῖς πατρίοις νόμοις,
[1, 20]	ἐνεδέησεν τῇ δυνάμει. Δόξα γοῦν	αὐτῷ	τε Καίσαρι καὶ τοῖς στρατιώταις
[1, 30]	δ' ἂν γένοιτο τοῦτο; Παντάπασιν	αὐτῷ	τὴν ἀπόλαυσιν τῆς διαδοχῆς γίνεσθαι
[1, 22]	ὄντος παιδὸς ἐφείσατο, δοὺς μὲν	αὐτῷ	τὴν ἀρχιερωσύνην ἑπτακαιδεκαέτει, μετὰ δὲ
[1, 12]	πάντων ὀχυρώτατον Μασάδαν. (Οὐ μὴν	αὐτῷ	τι πρὸς τὴν Ἡρώδου βίαν
[1, 30]	φαρμάκοις ἔλεγον· προσενεγκεῖν μὲν γὰρ	αὐτῷ	τι τὴν γυναῖκα τῶν οὐ
[1, 29]	καίτοι λιπαρῶς μεταπεμπόμενον· ἐβούλετο γὰρ	αὐτῷ	τινας ἐντολὰς καταλείψειν ὡς τεθνηξόμενος.
[1, 2]	ἀρχιερωσύνην καὶ προφητείαν· ὡμίλει γὰρ	αὐτῷ	τὸ δαιμόνιον ὡς μηδὲν τῶν
[1, 22]	εὐγένειαν καὶ ὅτι βασιλεύοντι γεγόνεισαν	αὐτῷ.	Τὸ δὲ τούτων ἰσχυρότερον ὁ
[1, 20]	φιλοφρονησάμενος τὸν βασιλέα καὶ περιθεὶς	αὐτῷ	τὸ διάδημα δόγματι διεσήμαινεν τὴν
[1, 15]	πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα· συνῆπτε δ'	αὐτῷ	τὸ μετὰ Σίλωνος στρατιωτικὸν καὶ
[1, 19]	ὑστέραν. Ταύτης τῆς πληγῆς αἴτιον	αὐτῷ	τὸ τῶν ταξιάρχων ἀπειθὲς κατέστη·
[1, 21]	διέβη δὲ εἰς ὅλας πόλεις	αὐτῷ	τὸ φιλότιμον. Ἐν μέν γε
[1, 24]	Ἀντίπατρος ἀεὶ τοὺς ἐρεθίσοντας, ὅπως	αὐτῷ	τὸ ψεῦδος ἔχοι τὰς ἀφορμὰς
[1, 24]	τῶν συνταγμάτων, ὡς ἐφεστάναι δοκεῖν	αὐτῷ	τὸν Ἀλέξανδρον ξιφήρη. Συλλαβὼν οὖν
[1, 29]	δύο ἑτέρους Ἄραβας εὑρὼν παρ'	αὐτῷ,	τὸν μὲν φίλον Συλλαίου τὸν
[1, 17]	ἀγαγὼν τὴν δύναμιν, συνήγετο δ'	αὐτῷ	τρίτον ἔτος ἐξ οὗ βασιλεὺς
[1, 27]	θάνατον· οὐ γὰρ εἶναι θεμιτὸν	αὐτῷ	τριῶν παρεστώτων τέκνων ἑτέρου τέκνοις
[1, 33]	ἤδη, καὶ μόνον οὐκ ἀπειλῶν	αὐτῷ	τῷ θανάτῳ προέκοπτεν εἰς ἐπιβολὴν
[1, 22]	ἀλλ' ἐπεὶ τὸ βασιλεύειν ἐπέβαλλεν	αὐτῷ.	(Τῶν δὲ ἐκ Μαριάμμης πέντε
[1, 17]	δόξαν ἀπηνέγκατο· πολλοὶ μὲν γὰρ	αὐτῷ	τῶν ἐν τέλει συνειστιάθησαν κατ'
[1, 19]	ἐπιχωρίους ἀνέντος Ἀθηνίωνος, ὃς ἦν	αὐτῷ	τῶν Κλεοπάτρας στρατηγῶν αἰεὶ διάφορος·
[1, 3]	ἦσαν δ' οὐκ ὀλίγοι παρεδρεύοντες	αὐτῷ	τῶν μανθανόντων, παπαί, νῦν ἐμοὶ
[1, 24]	ἔτι ζώσης τῆς βασιλίδος ἐπιβουλεύειν	αὐτῷ	φαρμάκοις, τότε δὲ πλεῖστοι μηνυταὶ
[1, 13]	βασιλέα Ἀντίγονον, ἀλλὰ καὶ παραδοῦναι	αὐτῷ	Φασάηλόν τε καὶ Ὑρκανὸν δεσμώτας
[1, 26]	καὶ πράττων τὰ πρὸς ἡδονὴν	αὐτῷ	φίλος ἐν τοῖς πρώτοις γίνεται·
[1, 21]	ἱερὸν καὶ τὸ βόρειον ἐπ'	αὐτῷ	φρούριον· ἃς μὲν γὰρ ἀνῳκοδόμησεν
[1, 29]	φίλων τὴν εἰς Ῥώμην ἀποδημίαν	αὑτῷ·	γραψάντων γὰρ ἐκείνων δεῖν Ἀντίπατρον
[1, 16]	Μαχαιρᾶν Ἀντίγονος ἱκέτευσεν δι' ἐπιστολῶν	ἑαυτῷ	βοηθὸν ἀφικέσθαι πολλά τε περὶ
[1, 16]	τὸν βασιλέα καὶ πολλὰ δεηθεὶς	ἑαυτῷ	διαλλάττει. Οὐ μὴν Ἡρώδης ἐπαύσατο
[1, 24]	καίτοι πενθερὰν οὖσαν αὐτὸς Ἀριστόβουλος	ἑαυτῷ	διεστασίασεν ὠργισμένην καὶ πρόσθεν ἐπὶ
[1, 1]	ὑπὸ τὴν γαστέρα πλήξας ἐπικατέσεισεν	ἑαυτῷ	καὶ συντριβεὶς ἐτελεύτησεν, μηδὲν πλέον
[1, 2]	καὶ κατὰ μηδὲν ἐάσας ἐφ'	ἑαυτῷ	μεμφθῆναι τὴν τύχην. Τρία γοῦν
[1, 12]	οὓς καὶ δωρησάμενος ἀπέπεμψεν εὔνοιαν	ἑαυτῷ	παρὰ τῆς πόλεως καὶ τῷ
[1, 7]	ταῦτα Πομπήιος ἕνα τῶν ὑφ'	ἑαυτῷ	στρατηγῶν Πείσωνα εἰσπέμπει μετὰ στρατιᾶς·
[1, 23]	Ῥώμης ὁ πατὴρ τῆς ἐφ'	ἑαυτῷ	φαρμακείας ἔκρινεν ἐπὶ Καίσαρος. Ὁ
[1, 23]	ἐγὼ δὲ μετὰ τοῦ συμφέροντος	ἐμαυτῷ	κἀκεῖνον ἀμείβομαι. Τούσδε τοὺς τρεῖς
[1, 13]	φανεροῦ οἷόν τε ἦν ἀνδρὸς	οὕτω	δυνατοῦ περιγενέσθαι, προλαβὼν Ἡρώδης μετὰ
[1, 6]	καὶ ὡς πρέπον εἴη τὸν	οὕτω	λαμπρᾶς προεστῶτα βασιλείας ὑπερέχειν χεῖρα
[1, 32]	τοῦτο ἐλεεῖσθαι πλέον, ὅτι πρὸς	οὕτω	μιαροὺς καὶ φιλοστοργότατος πατὴρ ἐγενόμην.
[1, 28]	Ἀριστοβούλου θυγατέρα· γένοιο γὰρ ἂν	οὕτω	πατὴρ τῆς ὀρφανῆς. Καὶ τὴν
[1, 33]	πατρίου νόμου θνήσκειν· τοῖς γὰρ	οὕτω	τελευτῶσιν ἀθάνατόν τε τὴν ψυχὴν
[1, 20]	ἄξιος γὰρ εἶ πολλῶν ἄρχειν	οὕτω	φιλίας προιστάμενος. Πειρῶ δὲ καὶ
[1, 30]	ἐάσειεν ζῶντας. Ἀλλ' ἀμήχανον ἐκφυγεῖν	οὕτω	φονικὸν θηρίον, παρ' ᾧ μηδὲ
[1, 21]	ἐκ θεμελίων, ὃ δ' ἐπισκευάσας	πλούτῳ	δαψιλεῖ κατ' οὐδὲν τῶν βασιλείων
[1, 20]	Συρίας Καίσαρα παντὶ τῷ βασιλικῷ	πλούτῳ	δεξάμενος Ἡρώδης τότε πρῶτον καὶ
[1, 0]	τῶν ἀρχαίων συγγραφέων ἀπηγγελμένα. Καίτοι	τοσούτῳ	τῆς ἐκείνων ἡττῶνται δυνάμεως ἐν
[1, 33]	κατεκτήσατο βασιλείαν ἰδιώτης ὢν καὶ	τοσούτῳ	χρόνῳ φυλάξας ἰδίοις τέκνοις κατέλιπεν,
[1, 15]	καὶ αὐτοὶ πταίοντες ἀνέστρεφον. (Κἀν	τούτῳ	Βεντίδιος ὁ Ῥωμαίων στρατηγὸς πεμφθεὶς
[1, 30]	θεῖος Ἀντιπάτρου καὶ παραδοίη Φερώρᾳ·	τούτῳ	γὰρ ἐντείλασθαι τὸν Ἀντίπατρον Ἡρώδην
[1, 30]	ἀντὶ τούτου θανάσιμον Συλλαίου πραγματευσαμένου·	τούτῳ	γὰρ ἦν γνώριμον. (Πληγεὶς οὖν
[1, 22]	τῆς υἱωνῆς ὁ γάμος κατέστη·	τούτῳ	γὰρ πεποιθὼς καὶ περισσόν τι
[1, 8]	φόνου δὲ ἦν σύμβουλος Ἀντίπατρος.	Τούτῳ	γήμαντι γυναῖκα τῶν ἐπισήμων ἐξ
[1, 10]	ἰσχὺν ἐπιδείξασθαι τῷ ἔθνει. (Κἀν	τούτῳ	γίνεται περὶ Ἀπάμειαν ταραχὴ Ῥωμαίων
[1, 33]	Ἀντίπας, βασιλεὺς δ' Ἀρχέλαος ἀπεδείκνυτο.	Τούτῳ	δὲ τόν τε δακτύλιον τὸν
[1, 13]	τὸ ἔξω χαράκωμα ἐγκλείει. Κἀν	τούτῳ	διαλλακτὴν μὲν Ἀντίγονος παρακαλεῖ Πάκορον
[1, 17]	ἀναγκασθῆναι παραδοῦναι τὰ Σαμόσατα. ~(Κἀν	τούτῳ	θραύεται τὰ κατὰ τὴν Ἰουδαίαν
[1, 3]	(Θαυμάσαι δ' ἄν τις ἐν	τούτῳ	καὶ Ἰούδαν, Ἐσσαῖος ἦν γένος
[1, 26]	πολλὰ γοῦν παραχαράξας τελευταῖον ἐπὶ	τούτῳ	καὶ> κτείνεται. Βασανίσας δὲ τὸν
[1, 13]	ἄπιστον αὐτοῖς καταρωμένους. (Ἐν δὲ	τούτῳ	καὶ τὸν Ἡρώδην ὁ πεμφθεὶς
[1, 8]	δὲ τὰ πέριξ πολλὰ κἀν	τούτῳ	κακοπαθῶν· ἐλίμωττεν γὰρ ἡ στρατιά.
[1, 8]	τοῖς στρατιώταις ἔλεγεν ἀποδρᾶναι. (Κἀν	τούτῳ	Κράσσος αὐτῷ διάδοχος ἐλθὼν παραλαμβάνει
[1, 32]	νέῳ γὰρ ὄντι καὶ διαδόχῳ	τούτῳ	μάλιστα τὴν ἀσφάλειαν ἐποριζόμην. Τὸ
[1, 17]	μετὰ στρατιᾶς ἐπὶ Σαμάρειαν περιπέμπει.	Τούτῳ	μὲν οὖν ἦν Μαχαιρᾶς ἀγώνισμα,
[1, 32]	τοὺς ἐλέγχους ἀληθεῖς ἐπιστάμενον. (Ἐν	τούτῳ	Νικόλαος τοῦ βασιλέως κελεύσαντος πολλὰ
[1, 5]	εἰς τὴν Ἀρμενίαν Λευκόλλου. (Κἀν	τούτῳ	νοσούσης Ἀλεξάνδρας ὁ νεώτερος τῶν
[1, 16]	Κἀκεῖνος ἀμφοτέρων ἐπεμελήθη. (Ἐν δὲ	τούτῳ	περὶ μὲν Ἀθήνας διῆγεν Ἀντώνιος,
[1, 3]	πλέον ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ. Κἀν	τούτῳ	προσιόντες οἱ πονηροὶ τῷ βασιλεῖ
[1, 2]	ὁμοίως ταῖς ἑβδομάσιν ἡμέραις. Κἀν	τούτῳ	Πτολεμαῖος ἀνεθεὶς τῆς πολιορκίας ἀναιρεῖ
[1, 8]	Ἀντίγονος εἰς Ῥώμην ἐκομίζετο. ~(Κἀν	τούτῳ	Σκαῦρος εἰς τὴν Ἀραβίαν ἐμβαλὼν
[1, 19]	ἐσπάραττεν αὐτῶν τὸ χαράκωμα. Κἀν	τούτῳ	συναναγκασθέντες ἐξίασιν ἐπὶ τὴν μάχην
[1, 19]	ἀβλαβές· ὕπαιθρον γὰρ ηὐλίζετο. Κἀν	τούτῳ	τοὺς Ἄραβας ἐπὶ μεῖζον θράσος
[1, 30]	τινα τῶν αἰτίων παραλίπῃ. (Κἀν	τούτῳ	τρέπεται πρὸς τὸν Σαμαρείτην Ἀντίπατρον,
[1, 12]	βοηθεῖν ὑπὸ νόσου κατείχετο. Κἀν	τούτῳ	Φασάηλος καθ' ἑαυτὸν Ἕλικος περιγενόμενος
[1, 31]	εἰ τὸ πρῶτον ἀσθενήσει φάρμακον,	τούτῳ	Φερώρας μετὰ τῆς γυναικὸς ὁπλίσαιτο
[1, 32]	ὁ πατροκτόνος. Ἀλλὰ μήπω με	τούτῳ	φίλει τῷ τεκμηρίῳ· κατέγνωσμαι γὰρ
[1, 21]	στοὰς καὶ ναοὺς καὶ ἀγορὰς	Βηρυτῷ	κατασκευάσας καὶ Τύρῳ, Σιδῶνί γε
[1, 14]	καταπλεύσας κἀκεῖθεν εἰς Ῥώμην ἐπειχθεὶς	πρώτῳ	διὰ τὴν πατρῴαν φιλίαν ἐνετύγχανεν
[1, 28]	αὐτοῖς ἀπολιπεῖν τοὺς ἐμοὶ φιλτάτους.	Ἐγγυῶ	δὲ τὴν μὲν σήν, ὦ
[1, 27]	ἔφη, Τίρων οὗτος ἀνέπειθεν, ὅταν	θεραπεύω	τῷ ξυρῷ σε διαχειρίσασθαι, μεγάλας
[1, 32]	πρὸ τῶν ποδῶν τοῦ πατρός,	ἱκετεύω,	πάτερ, ἔφη, μηδέν μου προκατεγνωκέναι,
[1, 30]	βασάνοις τὸ σῶμα καὶ μηδὲ	τάφῳ	καταλείψειν. (Πρὸς ταῦθ' ἡ γυνὴ
[1, 3]	τοῦ μοι, σῶμα ἀναιδέστατον, τὴν	ἀδελφῷ	καὶ μητρὶ κατάκριτον ψυχὴν καθέξεις;
[1, 26]	αὐτὸν εὐθέως καὶ Ἀριστοβούλῳ τῷ	ἀδελφῷ.	Πάντων δ' ἀποπειραθεὶς τῶν προσώπων
[1, 17]	παρατάξεως, πέμπει τὴν κεφαλὴν Φερώρᾳ	τἀδελφῷ	ποινὴν τοῦ φονευθέντος αὐτῶν ἀδελφοῦ·
[1, 1]	θάνατον. Γίνεται δὲ καὶ κλῃδὼν	τἀδελφῷ	τῆς ὅλης παρατάξεως· καρτερῶς μὲν
[1, 21]	μητρὶ προσειπὼν Κύπρον. Φασαήλῳ δὲ	τἀδελφῷ	τὸν ἐν Ἱεροσολύμοις ὁμώνυμον πύργον,
[1, 10]	μέλλοντά γε συμβαλεῖν βασιλεῖ καὶ	συντρόφῳ	καὶ πολλάκις μὲν εὐεργέτῃ, χαλεπῷ
[1, 20]	ὑπὲρ τοῦ σοῦ φρονήματος ἐλπίδας	ἔχω.	Καλῶς μέντοι γε ἐποίησεν Ἀντώνιος
[1, 30]	πω συγχεόμενον. Ἀλλ' ἐγὼ μὲν	ἀπέχω	τῆς ἀσεβείας τὸ ἐπιτίμιον, σὺ
[1, 31]	σκέπτου τὴν ἀπολογίαν εἰς αὔριον·	παρέχω	γάρ σου καιρὸν τοῖς πανουργεύμασιν.
[1, 11]	κατὰ τάχος, ἐν οἷς καὶ	Μαλίχῳ	τινὶ τῶν διαφόρων· οὕτως ἤπειγεν
[1, 15]	ἀκηκοὼς τῶν εἰς Ἡρώδην ἁμαρτημάτων	Μάλχῳ	μεταμέλειν. Κἂν ἔφθη καταλιπὼν τὸ
[1, 32]	Ἀντιπάτρῳ· νέῳ γὰρ ὄντι καὶ	διαδόχῳ	τούτῳ μάλιστα τὴν ἀσφάλειαν ἐποριζόμην.
[1, 1]	ὧν αὖθις κατὰ χώραν δηλώσομεν.	(Ἀντιόχῳ	γε μὴν οὔτε τὸ παρ'
[1, 2]	κρατήσας. Αὖθις δὲ γίνεται καὶ	Ἀντιόχῳ	σύμμαχος κατὰ Τρύφωνος, ὃν ἐν
[1, 0]	ὑπὸ τοῦ λιμοῦ κακωθέντες ἑάλωσαν.	Παραλείψω	δὲ οὐδὲ τὰς τῶν αὐτομόλων