Livre, Chap.
[1, 20]	ἂν ὑποστειλαίμην εἰπεῖν, ὅτι πάντως	ἄν	με μετὰ τῶν ὅπλων ἐπείρασας
[1, 22]	τὸ ἀπόρρητον ἦν, καὶ οὐκ	ἄν	ποτε τὸν Ἰώσηπον ἐξαγγεῖλαι τὴν
[1, 19]	καὶ τῶν χθονίων βρασμῶν προγένοιτ'	ἄν	τι σημεῖον βραχύτερον, αὐτὰ δὲ
[1, 21]	ἐκόσμησεν ἰσομήκει στοᾷ. (Ταῦτα μὲν	ἄν	τις εἴποι ἴδια τῶν εὖ
[1, 3]	μέχρι παντὸς ἀντέχει. (Θαυμάσαι δ'	ἄν	τις ἐν τούτῳ καὶ Ἰούδαν,
[1, 28]	τῇ Φερώρα θυγατρί. (Καταμάθοι δ'	ἄν	τις, ὅσον ἴσχυσεν ἐν τούτοις
[1, 32]	πατρὶ φάρμακον ἦ πού γ'	ἂν	ἀδελφῶν ἀποσχέσθαι. Προελθὼν δ' ἐπὶ
[1, 19]	ἐξαπιναίου τῆς συμβολῆς γενομένης οὐδ'	ἂν	Ἀθηνίων εὗρεν καιρὸν ἐπιβουλῆς. Ἐτιμωρήσατο
[1, 13]	καὶ διαφθείρειεν αὐτόν. Ὁπότερον δ'	ἂν	ἀληθὲς ᾖ, τὴν ἀρχὴν ἔχει
[1, 23]	γὰρ οὕτως εἰμὶ γέρων ὥστ'	ἂν	ἀπελπισθῆναι ταχέως, οὔτε εἰς τρυφὴν
[1, 27]	τὴν μὲν ἐπιβουλὴν ἀσθενῶς ὡς	ἂν	ἀπορούμενος εἰς αὐτὴν ἐλέγχων, λοιδορίας
[1, 25]	Κἀκεῖνος οὐχ ὁρᾶν ἔφη, πῶς	ἂν	αὐτὸν ἐξαιτήσαιτο τοσούτοις ἐνεχόμενον ἐγκλήμασιν,
[1, 0]	τῷ γράφοντι. (Καίτοι γε ἐπιτιμήσαιμ'	ἂν	αὐτὸς δικαίως τοῖς Ἑλλήνων λογίοις,
[1, 24]	καὶ τὴν τηθίδα Σαλώμην, ὡς	ἂν	γαμετὴν οὖσαν, καθομιλῶν ἀεὶ καὶ
[1, 30]	ποτε ἐκεῖνος τελευτήσειεν· πότε δ'	ἂν	γένοιτο τοῦτο; Παντάπασιν αὐτῷ τὴν
[1, 4]	αὐτούς, ἀποθανών, ἔλεγον· νεκρῷ γὰρ	ἂν	διαλλαγῆναι μόλις τῷ τοσαῦτα δράσαντι.
[1, 21]	αὐτοῦ τὴν μνήμην ἀπολιπεῖν. Ἀνήνυτον	ἂν	εἴη χρεῶν διαλύσεις ἢ φόρων
[1, 0]	ταπεινοῦσιν· οὐχ ὁρῶ δέ, πῶς	ἂν	εἶναι μεγάλοι δοκοῖεν οἱ μικροὺς
[1, 25]	οὐχ ὁρᾶν αἰτίαν, ἐξ ἧς	ἂν	εἰς τηλικοῦτον μύσος προέπεσεν, ἀπολαύων
[1, 19]	τὴν τύχην. Καὶ τοῦτο μάθοιτ'	ἂν	ἐξ οἰκείων ὑποδειγμάτων· τῇ γοῦν
[1, 0]	πολέμου διεξοδικώτερον καὶ μεθ' ὅσης	ἂν	ἐξεργασίας δύνωμαι δίειμι, τὰ δὲ
[1, 23]	δὲ θεῖον οὕτως τεθεραπεύκαμεν ὥστ'	ἂν	ἐπὶ μήκιστον βίου προελθεῖν. Ὁ
[1, 24]	ᾑρέθη. Πολλαὶ δ' ἦσαν, ὡς	ἂν	ἐφειμένου τε πατρίως Ἰουδαίοις γαμεῖν
[1, 29]	Συνήργει δὲ καὶ Φερώρας ὡς	ἂν	ἤδη καὶ βασιλεῖ βεβαίῳ. Γίνεται
[1, 3]	ἐπεὶ καὶ χωρίζεσθαι μέλλοις, θεάσαιτ'	ἂν	ἥδιστά σε ἐν τοῖς ὅπλοις.
[1, 24]	καὶ τὸν Ἀντιπάτρου βίον οὐκ	ἂν	ἥμαρτέν τις εἰπὼν κακίας μυστήριον·
[1, 13]	τῶν βαρβάρων ἀεί, πάλαι δ'	ἂν	καὶ συνελήφθησαν, εἰ μὴ περιέμενον
[1, 23]	καὶ ταῖς διαλλαγαῖς ἐφηδόμενος, ὡς	ἂν	καὶ τάχιον γεγραφὼς τοῖς ἐπὶ
[1, 8]	τὴν Ἰουδαίαν κατέτρεχεν, ἐδόκει τε	ἂν	καταλῦσαι ταχέως αὐτόν, ὅς γε
[1, 4]	στάσις ἅπτεται. Καὶ δοκεῖ μὴ	ἂν	κρείττων γενέσθαι τῆς ἐπιβουλῆς, εἰ
[1, 13]	τῶν περὶ Πάκορον σκεπτομένων, πῶς	ἂν	κρύφα τὴν ἐπιβουλὴν ἀπαρτίσειαν, οὐ
[1, 12]	τῶν Τυρίων κολάζειν προστάξας οὓς	ἂν	λάβῃ, συγκατασκευάζειν δὲ τὴν ἀρχὴν
[1, 32]	σου, μὴ παραγίνου πρὸς αὐτόν,	ἂν	μή τινα πορίσῃ παρὰ τοῦ
[1, 24]	ἐπιλείψειν τοὺς καταψευσομένους αὐτῶν, ἕως	ἂν	ὁ πειθόμενος ᾖ. (Τούτοις ὡς
[1, 25]	Φερώρας, καὶ κατασκευάσας ἑαυτόν, ὡς	ἂν	οἰκτρότατος φανείη, μελαίνῃ τε ἐσθῆτι
[1, 23]	θεῷ τηρῆσαι τὴν ἐμὴν κρίσιν,	ἂν	ὁμονοῆτε. Ταῦτ' εἰπὼν καὶ φιλοφρόνως
[1, 28]	Ἐμισεῖτο δὲ διδοὺς πλεῖον, ὡς	ἂν	οὐκ ἐκ τοῦ μεγαλοψύχου χαριζόμενος
[1, 28]	τὴν Ἀριστοβούλου θυγατέρα· γένοιο γὰρ	ἂν	οὕτω πατὴρ τῆς ὀρφανῆς. Καὶ
[1, 22]	μὴ διαβῆναι πρὸς Ἡρώδην, οὐκ	ἂν	παραπώλετο· δέλεαρ δ' αὐτῷ θανάτου
[1, 4]	πυνθανομένῳ τε τὸ αἴτιον, τί	ἂν	ποιήσας καταστείλειεν αὐτούς, ἀποθανών, ἔλεγον·
[1, 32]	ἀπολογίαν· ἀποδείξω γὰρ ἐμαυτὸν καθαρόν,	ἂν	σὺ θέλῃς. (Ὁ δ' αὐτῷ
[1, 32]	ψυχὴν εἶχον ἀνημέρου, πάτερ, οὐκ	ἂν	ταῖς σαῖς εὐεργεσίαις ἐνικήθην, ὃν
[1, 30]	ἡμέραν ὁ πατήρ, φθάσαι δ'	ἂν	τάχα καὶ τελευτήσας πρὶν ἄρξασθαι
[1, 29]	οὐδ' ἐπενόει μηχανὴν δι' ἧς	ἂν	τιμωρήσαιτο τὴν ἄνθρωπον πολλὰς τοῦ
[1, 17]	τοῦ φονευθέντος ἀδελφοῦ παραβαλλόμενος, ὡς	ἂν	τίσαιτο τοὺς αἰτίους τοῦ φόνου,
[1, 31]	τὴν ἀπουσίαν γέγονεν· μηδὲ γὰρ	ἂν	τολμῆσαι παρόντος· ἄτοπον δ' εἶναι
[1, 13]	τῶν ἑπομένων ἀποφορτίσασθαι· μὴ γὰρ	ἂν	τοσοῦτον ὄχλον δέξασθαι τὴν Μασάδαν.
[1, 19]	δώσουσιν δ' ἡμῖν αὐτίκα δίκας,	ἂν	τοῦ πατρίου φρονήματος ἤδη σπάσαντες
[1, 18]	τὸν Ἀντώνιον ἀναιρεῖν ἔπειθεν ὡς	ἂν	τῶν κτήσεων ἑκάστου ῥᾳδίως γινομένη
[1, 33]	ἑτέρων καὶ λαμπρὸν ἐπιτάφιον ἔχειν,	ἂν	ὑμεῖς θελήσητε ταῖς ἐμαῖς ἐντολαῖς
[1, 5]	τῇ γυναικὶ πεπεισμένος ταύτῃ μάλιστ'	ἂν	ὑπακοῦσαι τοὺς Ἰουδαίους, ἐπειδὴ τῆς
[1, 20]	χρήσιμος Ἀντωνίῳ. Καὶ οὐδὲ τοῦτ'	ἂν	ὑποστειλαίμην εἰπεῖν, ὅτι πάντως ἄν
[1, 19]	κρατήσειν δοκοῦντες· τὸ μὲν γὰρ	ἄγαν	πεποιθὸς ἀφύλακτον, οἱ φόβοι δὲ
[1, 2]	εὑρήσειν. Μεδάβην μὲν οὖν καὶ	Σαμαγὰν	ἅμα ταῖς πλησίον, ἔτι δὲ
[1, 19]	κατέστεψαν. Ἀλλ' οὐ διαφεύξονται τὸν	μέγαν	ὀφθαλμὸν αὐτοῦ καὶ τὴν ἀνίκητον
[1, 3]	δύναμις εἶπεν· οὐκ ἄρα θεοῦ	μέγαν	ὀφθαλμὸν ἐπ' ἔργοις ἀθεμίτοις λήσειν
[1, 32]	σὺ θέλῃς. (Ὁ δ' αὐτῷ	σιγᾶν	ἐγκραγὼν πρὸς τὸν Οὔαρον εἶπεν·
[1, 13]	ἂν τοσοῦτον ὄχλον δέξασθαι τὴν	Μασάδαν.	Ἦσαν δὲ ὑπὲρ τοὺς ἐννακισχιλίους.
[1, 12]	κατείληπτο, καὶ τὸ πάντων ὀχυρώτατον	Μασάδαν.	(Οὐ μὴν αὐτῷ τι πρὸς
[1, 13]	κατὰ πᾶσαν προσβολὴν ἀποκτείνας εἰς	Μασάδαν	τὸ φρούριον ἠπείγετο. (Βαρυτέρους δὲ
[1, 24]	ἐπικείμενος, καθιεὶς δὲ μηνυτὰς ἑτέρους.	Κἀπειδὰν	ἀπαγγελθείη τι κατ' Ἀλεξάνδρου, παρελθὼν
[1, 32]	ὅταν ἀναγνῷ. Καλῶς δὲ ποιήσεις,	ἐπειδὰν	ἀπαρτισθῇ πάντα, μνημονεύσας ὧν ὑπέσχου.
[1, 2]	κατακούσειε τῆς ἱκεσίας, ὥρμητο προσβάλλειν,	ἐπειδὰν	δὲ κατίδοι τυπτομένην τε καὶ
[1, 33]	ὑπουργῆσαι. Τούσδε τοὺς φρουρουμένους ἄνδρας	ἐπειδὰν	ἐκπνεύσω τάχιστα κτείνατε περιστήσαντες τοὺς
[1, 24]	μητέρας ἀπειλοῖεν οἱ περὶ Ἀλέξανδρον,	ἐπειδὰν	παραλάβωσιν τὴν βασιλείαν, ἱστουργοὺς ἅμα
[1, 3]	ἄν τις ἐν τούτῳ καὶ	Ἰούδαν,	Ἐσσαῖος ἦν γένος οὐκ ἔστιν
[1, 27]	ἐπιβουλήν· κἂν μὲν ἐνέχωνται, κτείνειν,	ἐὰν	δὲ μόνον ὦσιν δρασμὸν βεβουλευμένοι,
[1, 19]	ἴστε τὴν ἑαυτῶν ἀνδρείαν ἀνυπόστατον,	ἐὰν	μὴ προπετείᾳ τινὶ βλαβῆτε. (Τούτοις
[1, 30]	ἀλλήλοις σύνεσμεν, ἐξέσται δὲ φανερῶς,	ἐὰν	σχῶμέν ποτε ἀνδρῶν φρόνημα καὶ
[1, 18]	γὰρ τὸ ξενικὸν πλῆθος ἐπὶ	θέαν	τοῦ τε ἱεροῦ καὶ τῶν
[1, 28]	αὐξανομένην ὁρῶντι τὴν τῶν ἀνῃρημένων	γενεάν·	ἦσαν γὰρ Ἀλεξάνδρῳ μὲν ἐκ
[1, 18]	ἐπιθυμίας, Κλεοπάτρα δὲ διεξελθοῦσα τὴν	γενεὰν	τὴν ἑαυτῆς ὡς μηδένα τῶν
[1, 21]	ἀπὸ Ἱεριχοῦς ἰόντων αὐλῶνα πρὸς	βορέαν	Φασαηλίδα ὠνόμασεν. (Παραδοὺς δ' αἰῶνι
[1, 20]	τὸ διάδημα δόγματι διεσήμαινεν τὴν	δωρεάν,	ἐν ᾧ πολλὰ μεγαλοφρόνως εἰς
[1, 14]	Ἄραψ γένοιτο καὶ τοῦ δοῦναι	δωρεὰν	μικρολογώτερος, δανείσασθαι παρ' αὐτοῦ τὰ
[1, 7]	ὁμοίως δὲ καὶ τὰς παραλίους	Γάζαν	Ἰόππην Δῶρα καὶ τὴν πάλαι
[1, 20]	πρὸς δὲ τούτοις τῶν παραλίων	Γάζαν	καὶ Ἀνθηδόνα καὶ Ἰόππην καὶ
[1, 4]	τραπόμενος εἰς τὴν παράλιον αἱρεῖ	Γάζαν	τε καὶ Ῥάφειαν καὶ Ἀνθηδόνα
[1, 7]	λυχνίαν τε καὶ λύχνους καὶ	τράπεζαν	καὶ σπονδεῖα καὶ θυμιατήρια, ὁλόχρυσα
[1, 19]	τῶν τε ἄλλων τῶν κατὰ	Ἰουδαίαν	ἀπηλλαγμένος θορύβων καὶ κεκρατηκὼς Ὑρκανίας,
[1, 11]	λάθρα καὶ αὐτὸς εἰς τὴν	Ἰουδαίαν	ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο· παρώξυνεν δ' αὐτὸν
[1, 25]	βοῶσαι, καὶ διὰ τάχους εἰς	Ἰουδαίαν	Ἀρχέλαος ἀφικνεῖται περὶ τῷ γαμβρῷ
[1, 8]	τέκνα δ' αὐτοῦ διῆγεν εἰς	Ἰουδαίαν	Γαβινίου δι' ἐπιστολῶν δηλώσαντος τῇ
[1, 18]	Ἀντώνιον ἐπιστρατεύοντα Πάρθοις ἦλθεν εἰς	Ἰουδαίαν	δι' Ἀπαμείας καὶ Δαμασκοῦ. Κἀνταῦθα
[1, 9]	ἐλπίσας καὶ τὰ περὶ τὴν	Ἰουδαίαν	δι' αὐτοῦ προσάξεσθαι. Φθάνει δ'
[1, 1]	αὐτοῖς ἡγεμόσι χρώμενον εἰς τὴν	Ἰουδαίαν	ἐμβαλεῖν. Πείθεται δ' ὁ βασιλεὺς
[1, 2]	στρατηγὸν μετὰ δυνάμεως δῃώσοντα τὴν	Ἰουδαίαν	ἔπεμψεν καὶ καταδουλωσόμενον Σίμωνα. Ὁ
[1, 12]	τοὺς ἀδελφοὺς πᾶσαν διοικεῖν τὴν	Ἰουδαίαν	ἐπιτρέπων. (Προσαγανακτούντων δὲ τῶν πρέσβεων
[1, 2]	Σίμωνος ἔπαθεν, στρατεύσας εἰς τὴν	Ἰουδαίαν	ἐπολιόρκει τὸν Ὑρκανὸν προσκαθεζόμενος τοῖς
[1, 6]	μεταστήσας, ἐπειδὴ τὰ κατὰ τὴν	Ἰουδαίαν	ἐπύθετο, καθάπερ ἐφ' ἕρμαιον ἠπείχθη.
[1, 17]	δύο μὲν τάγματα προαπέστειλεν εἰς	Ἰουδαίαν	Ἡρώδῃ συμμαχῶν, αὐτὸς δὲ μετὰ
[1, 16]	καταστήσασθαι πρότερον ἐπιστέλλων τὰ περὶ	Ἰουδαίαν.	Ἡρώδης δὲ ἀσμένως Σίλωνα πρὸς
[1, 17]	τούτῳ θραύεται τὰ κατὰ τὴν	Ἰουδαίαν	Ἡρώδου πράγματα. Κατελελοίπει μὲν γὰρ
[1, 4]	Στρατεύεται δ' οὗτος ἐπὶ τὴν	Ἰουδαίαν	καὶ μάχῃ νικήσας Ἀλέξανδρον κατὰ
[1, 7]	δὲ ταύτην τε καὶ τὴν	Ἰουδαίαν	καὶ τὰ μέχρις Αἰγύπτου καὶ
[1, 13]	παραδοὺς προεμβαλεῖν ἐκέλευσεν εἰς τὴν	Ἰουδαίαν	κατασκεψόμενόν τε τὰ τῶν πολεμίων
[1, 8]	βαρὺς ἦν Ὑρκανῷ καὶ τὴν	Ἰουδαίαν	κατέτρεχεν, ἐδόκει τε ἂν καταλῦσαι
[1, 26]	οὐ πολὺ δὲ εἰς τὴν	Ἰουδαίαν	παρέβαλεν ἀνὴρ πολὺ τῶν Ἀρχελάου
[1, 15]	Πάρθους ἀνείργειν μετ' ἐκείνους εἰς	Ἰουδαίαν	παρέβαλεν λόγῳ μὲν ὡς βοηθήσων
[1, 2]	δόλῳ συλλαμβάνει καὶ δήσας ἐπὶ	Ἰουδαίαν	στρατεύει· εἶτ' ἀπελαθεὶς ὑπὸ τοῦ
[1, 12]	Ἀντιπάτρου φιλοφρόνως ὅτε εἰς τὴν	Ἰουδαίαν	σὺν Γαβινίῳ παρέβαλλεν, τετράρχας ἀποδείκνυσιν
[1, 4]	ἐκ πολλῶν ἐγκλημάτων ἐπάνεισιν εἰς	Ἰουδαίαν,	τρία πληρώσας ἔτη τῆς στρατείας.
[1, 23]	παιδευόμενοι, πλέον δ' ὡς εἰς	Ἰουδαίαν	ὑπέστρεψαν· συνηνδροῦτο δ' αὐτῶν ταῖς
[1, 10]	προπέμψας ἐκ τῆς Συρίας εἰς	Ἰουδαίαν	ὑπέστρεψεν. Καὶ πρῶτον μὲν τὸ
[1, 11]	προσέταξεν Ἡρώδῃ βοηθεῖν εἰς πρᾶξιν	δικαίαν.	(Καὶ ἐπειδὴ Λαοδίκειαν ἑλόντος αὐτοῦ
[1, 16]	τὸν ποταμὸν ἐσκεδάσθησαν, ὥστε τὴν	Γαλιλαίαν	ἐκκεκαθάρθαι φόβων, πλὴν καθόσον οἱ
[1, 17]	οὐ περιμείνας ἡμέραν εἰς τὴν	Γαλιλαίαν	ἐνέβαλεν τούς τε πολεμίους ὑπαντιάσαντας
[1, 10]	ἀνῄει φρουραῖς διαλαβὼν πρότερον τὴν	Γαλιλαίαν.	Ἤει δὲ μετὰ καρτεροῦ στίφους,
[1, 15]	τὰς προσκεχωρηκυίας διαφῆκεν Ἰδουμαίαν καὶ	Γαλιλαίαν	καὶ Σαμάρειαν. Ἐπέτυχεν δὲ καὶ
[1, 0]	σύμμαχοι ἐκόπησαν εἰς ὅλην τὴν	Γαλιλαίαν,	καὶ ὡς τῶν πόλεων αὐτῆς
[1, 10]	ἐπὶ τοῖς ἴσοις ἔστειλεν εἰς	Γαλιλαίαν	κομιδῇ νέον. (Ὁ δὲ ὢν
[1, 16]	οἷς ἔθος ἦν θορυβεῖν τὴν	Γαλιλαίαν	κτείνουσιν μὲν Θολεμαῖον τὸν στρατηγὸν
[1, 13]	(Ὡς δ' ἐγένοντο κατὰ τὴν	Γαλιλαίαν,	τοὺς μὲν ἐπιχωρίους ἀφεστῶτας κἀν
[1, 16]	οὐκ ἠρέμει, ἀλλὰ τὴν μὲν	Ἰδουμαίαν	δισχιλίοις πεζοῖς καὶ τετρακοσίοις ἱππεῦσιν
[1, 13]	τῆς χρείας διαφῆκεν ἀνὰ τὴν	Ἰδουμαίαν	δοὺς ἐφόδια, μετὰ δὲ τῶν
[1, 15]	στρατιὰν εἰς τὰς προσκεχωρηκυίας διαφῆκεν	Ἰδουμαίαν	καὶ Γαλιλαίαν καὶ Σαμάρειαν. Ἐπέτυχεν
[1, 13]	τῶν βαρβάρων ὑφορώμενος εἰς τὴν	Ἰδουμαίαν	τὰ λαμπρότατα τῶν κειμηλίων προανεσκεύαστο,
[1, 20]	Τράχωνα καλούμενον καὶ τὴν προσεχῆ	Βαταναίαν	τε καὶ τὴν Αὐρανῖτιν χώραν
[1, 30]	Φερώρας δ' ὑποχωρήσειεν εἰς τὴν	Περαίαν·	πολλάκις γὰρ αὐτοὺς διαλαλεῖν, ὡς
[1, 24]	τῶν δυνατῶν περὶ τὸν Ἀλέξανδρον	λαθραίαν,	τούς τε ἡγεμόνας τοῦ στρατιωτικοῦ
[1, 26]	ἐπὶ τῷ στάσεως ἐμπλῆσαι τὴν	Ἀχαίαν	καὶ περιδύειν τὰς πόλεις φυγαδεύεται.
[1, 12]	αὐτῷ τι πρὸς τὴν Ἡρώδου	βίαν	ἤρκεσεν, ὃς ἀναρρωσθεὶς τά τε
[1, 6]	κατηντιβόλουν μισῆσαι μὲν τὴν Ἀριστοβούλου	βίαν,	κατάγειν δὲ ἐπὶ τὴν βασιλείαν
[1, 19]	ἑπτακισχιλίους κτείνει. Τηλικαύτῃ πληγῇ τὴν	Ἀραβίαν	ἀμυνάμενος καὶ σβέσας τῶν ἀνδρῶν
[1, 8]	~(Κἀν τούτῳ Σκαῦρος εἰς τὴν	Ἀραβίαν	ἐμβαλὼν τῆς μὲν Πέτρας εἴργετο
[1, 21]	φρούριον μὲν ἐπιτειχίσας τῷ πρὸς	Ἀραβίαν	ὄρει προσηγόρευσεν Ἡρώδειον ἀφ' ἑαυτοῦ,
[1, 14]	δὲ συντονώτερον ἤλαυνεν εἰς τὴν	Ἀραβίαν	ὡς ἔτι τἀδελφοῦ ζῶντος ἐπειγόμενος
[1, 4]	τοῦ ἔθνους ἐδέχθη διὰ τὴν	εὐπραγίαν,	καὶ λαμβάνει τὴν ἀνάπαυσιν τοῦ
[1, 15]	ἑξῆς ἡμέρας μὴ διαλιπεῖν τὴν	χορηγίαν	προνοούμενος ἐπέστελλεν τοῖς περὶ Σαμάρειαν,
[1, 32]	τὰς ἀκοὰς ἀκεραίους εἰς τὴν	ἀπολογίαν·	ἀποδείξω γὰρ ἐμαυτὸν καθαρόν, ἂν
[1, 31]	Οὔαρον. Ἰθι καὶ σκέπτου τὴν	ἀπολογίαν	εἰς αὔριον· παρέχω γάρ σου
[1, 32]	πάτερ, ὑπὲρ ἐμοῦ πεποίηκας τὴν	ἀπολογίαν·	πῶς γὰρ ἐγὼ πατροκτόνος, ὃν
[1, 24]	εἶναι λέγοντες, πιστώσεσθαι δὲ τὴν	ἀπολογίαν	τοῖς ἔργοις ἔφασκον· δεῖν μέντοι
[1, 21]	γυμνὸν εἴασεν. Ἐπεὶ δὲ τὴν	ἰδίαν	χώραν ἐπλήρωσεν ναῶν, εἰς τὴν
[1, 32]	Ἐξομολογοῦμαί σοι, Οὔαρε, τὴν ἐμαυτοῦ	φρενοβλάβειαν·	ἐγὼ τοὺς υἱοὺς ἐκείνους κατ'
[1, 4]	αὐτῷ δι' ὑπερβολὴν ὀργῆς εἰς	ἀσέβειαν	τὸ τῆς ὠμότητος· τῶν γὰρ
[1, 23]	ἀγωγὴν τοῦ βίου καὶ τὴν	εὐσέβειαν·	οὔτε γὰρ οὕτως εἰμὶ γέρων
[1, 20]	πλέον τῆς μεγαλονοίας ἐπέτεινεν εἰς	εὐσέβειαν.	~(Πεντεκαιδεκάτῳ γοῦν ἔτει τῆς βασιλείας
[1, 32]	μου καὶ ὑπόκρισιν λέγεις τὴν	εὐσέβειαν.	Πῶς ὁ πανοῦργος ἐν τοῖς
[1, 16]	πρὸς τὴν ἀποχώρησιν αὐτοῦ λαβόντες	ἄδειαν	οἷς ἔθος ἦν θορυβεῖν τὴν
[1, 0]	ἢ κατηγορίας, τοῖς γε τὴν	ἀλήθειαν	ἀγαπῶσιν, ἀλλὰ μὴ πρὸς ἡδονὴν
[1, 32]	πατροκτόνος καὶ πάλιν δόλοις τὴν	ἀλήθειαν	ἐπικαλύψειν ἐλπίζει. Οὔαρε, σοὶ φυλακτέον·
[1, 30]	βασιλεὺς λαβόμενος ἐπεξῄει πρόσω τὴν	ἀλήθειαν.	Ἡ δὲ γυνὴ τήν τε
[1, 0]	πλαζομένην ἐπὶ τηλικούτοις πράγμασι τὴν	ἀλήθειαν,	καὶ Πάρθους μὲν καὶ Βαβυλωνίους
[1, 27]	πεπατῆσθαι τὸ δίκαιον, ἀπολωλέναι τὴν	ἀλήθειαν,	συγκεχύσθαι τὴν φύσιν, ἀνομίας γέμειν
[1, 19]	ἀφύλακτον, οἱ φόβοι δὲ διδάσκουσιν	προμήθειαν·	ὥστε ἔμοιγε κἀκ τοῦ δεδοικότος
[1, 19]	οὐ πολὺ δὲ τῆς συμφορᾶς	βοήθειαν	ἄγων Ἡρώδης παρῆν τῆς χρείας
[1, 9]	ἐν Συρίᾳ δυνατοὺς ἐπὶ τὴν	βοήθειαν	τόν τε ἔποικον τοῦ Λιβάνου
[1, 22]	ἔρως. Ἔχουσα δὲ τὴν μὲν	ἀπέχθειαν	ἐκ τῶν πραγμάτων εὔλογον, τὴν
[1, 24]	δὲ καὶ πρὸς τὴν ταύτης	ἀπέχθειαν	ἡ Ἀλεξάνδρου γυνὴ Γλαφύρα γενεαλογοῦσα
[1, 4]	ἔμφυτον αὐτῶν πρὸς τὸ ἔθνος	ἀπέχθειαν.	Κτείνας δὲ τῶν ἐπαναστάντων ὑπὲρ
[1, 23]	εἴς γε τὸ φανερὸν τὴν	ἀπέχθειαν	οὐκ ἐξέφερεν τὸν διαλλακτὴν αἰδούμενος.
[1, 11]	εἰς πρᾶξιν δικαίαν. (Καὶ ἐπειδὴ	Λαοδίκειαν	ἑλόντος αὐτοῦ συνῇσαν οἱ πανταχόθεν
[1, 7]	καθ' ἡμέραν νομίμων εἰς τὴν	θρησκείαν	ἀπέστησαν. Τρίτῳ γὰρ μηνὶ τῆς
[1, 7]	αἷς παντὸς ἔργου διὰ τὴν	θρησκείαν	χεῖρας ἀπίσχουσιν Ἰουδαῖοι, τὸ χῶμα
[1, 4]	Καταστρέφεται δὲ καὶ Γαυλάνην καὶ	Σελεύκειαν	καὶ τὴν Ἀντιόχου φάραγγα καλουμένην,
[1, 16]	βαρβάρων ἀποκτείνας, πολλὴν δὲ ἀποτεμόμενος	λείαν,	ὥστε τὸν μὲν Ἀντώνιον θαυμάζοντα
[1, 19]	ὑμῶν καὶ τὸ δοκοῦν ἄθυμον	ἀσφάλειαν	ἐμοὶ νίκης ἐγγυᾶται. Χρὴ μέντοι
[1, 29]	ἐκ τοῦ φοβερὸς εἶναι τὴν	ἀσφάλειαν	ἐπορίζετο. Συνήργει δὲ καὶ Φερώρας
[1, 32]	καὶ διαδόχῳ τούτῳ μάλιστα τὴν	ἀσφάλειαν	ἐποριζόμην. Τὸ δὲ μιαρὸν τοῦτο
[1, 20]	καὶ χρήματα καὶ τείχη πρὸς	ἀσφάλειαν	καὶ στρατιὰν καὶ ἐμαυτὸν ὑπισχνούμην
[1, 2]	τι τούτων ἤρκεσεν αὐτῷ πρὸς	ἀσφάλειαν·	Τρύφων γὰρ ὁ τύραννος, ἐπίτροπος
[1, 8]	συνθεόντων. (Μετὰ δὲ τὴν τούτων	ἐπιμέλειαν	ἐπανελθὼν πρὸς τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐπέρρωσεν
[1, 33]	Παρέλιπεν δ' οὐδὲν Ἀρχέλαος εἰς	πολυτέλειαν,	ἀλλὰ πάντα τὸν βασιλικὸν κόσμον
[1, 21]	καὶ τὴν ἐν τῷ μεγέθει	πολυτέλειαν	διὰ τῶν ἑξῆς δηλώσομεν. Καὶ
[1, 5]	εἴκοσιν ἔτη. ~(Καταλείπει δὲ τὴν	βασιλείαν	Ἀλεξάνδρᾳ τῇ γυναικὶ πεπεισμένος ταύτῃ
[1, 23]	ἐπὶ τοῦ παρόντος· οὐ γὰρ	βασιλείαν,	ἀλλὰ τιμὴν βασιλείας τοῖς υἱοῖς
[1, 4]	γε ταῖς νίκαις τὴν ἑαυτοῦ	βασιλείαν	ἀναλίσκων· ὅθεν παυσάμενος τῶν ὅπλων
[1, 26]	τοὔνομα, πόθῳ χρημάτων εἰς τὴν	βασιλείαν	εἰσφθαρείς· οὐ γὰρ ἀντεῖχεν ἔτι
[1, 16]	αὐτοῦ καὶ ταῖς εἰς τὴν	βασιλείαν	ἐλπίσιν, Ἀντίοχον δὲ τὸν βασιλέα
[1, 6]	Ὑρκανός, ᾧ καὶ ζῶσα τὴν	βασιλείαν	ἐνεχείρισεν, δυνάμει δὲ καὶ φρονήματι
[1, 31]	τῷ πατρί, κομίσασθαι δὲ τὴν	βασιλείαν	ἐπ' αὐτῷ μόνῳ σαλεύουσαν. Πείθεται
[1, 6]	βασιλεῖ τῆς Ἀραβίας ἀνακτήσασθαι τὴν	βασιλείαν	ἔπειθεν καὶ τὸν Ἀρέταν δέξασθαί
[1, 26]	καὶ αὐτοὺς ἀφαιρεῖται τὴν ἐκείνης	βασιλείαν·	ἐφ' οἷς ὁ Εὐρυκλῆς οἰκτείρειν
[1, 33]	καί τις ἄλλος, ὅστις κατεκτήσατο	βασιλείαν	ἰδιώτης ὢν καὶ τοσούτῳ χρόνῳ
[1, 24]	περὶ Ἀλέξανδρον, ἐπειδὰν παραλάβωσιν τὴν	βασιλείαν,	ἱστουργοὺς ἅμα ταῖς δούλαις ποιήσειν,
[1, 32]	πάντα μὲν τὰ κατὰ τὴν	βασιλείαν	κακουργήματα περιτιθεὶς αὐτῷ, μάλιστα δὲ
[1, 23]	πάντα πειθαρχεῖν, τὸν δὲ τὴν	βασιλείαν	καταλιπεῖν ᾧ βούλεται. (Μετὰ ταῦτα
[1, 3]	αὐτῶν Ἀριστόβουλος τὴν ἀρχὴν εἰς	βασιλείαν	μετατιθεὶς περιτίθεται μὲν διάδημα πρῶτος
[1, 0]	μετὰ Νέρωνα, καὶ πολλοὺς μὲν	βασιλειᾶν	ὁ καιρὸς ἀνέπειθεν, τὰ στρατιωτικὰ
[1, 24]	καὶ παρὰ ἄκοντος διαδέξεται τὴν	βασιλείαν	οὐκ εἰς μακράν τε τοὺς
[1, 26]	μὴ δι' αἵματος ἐμπορεύσεται τὴν	βασιλείαν.	Περιέρχεται γοῦν τὸν βασιλέα κολακείᾳ
[1, 20]	παρέστη πολλῷ βραχυτέραν περιεῖναι Ἡρώδῃ	βασιλείαν	πρὸς ἃ παρέσχεν. Διὰ τοῦτο,
[1, 26]	τῷ φθόρῳ τὴν παππῴαν αὐτῶν	βασιλείαν	προτείνων. Τιμωρήσειν γε μὴν αὐτὸς
[1, 6]	βίαν, κατάγειν δὲ ἐπὶ τὴν	βασιλείαν	τὸν καὶ τρόπῳ καὶ καθ'
[1, 21]	Ἰωνίας ἐν οἷς ἐδεήθησαν ἕκαστοι	δαψίλειαν;	Ἀλλ' Ἀθηναῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι Νικοπολῖταί
[1, 11]	καὶ τὴν τῶν ἄλλων πόλεων	ἀπώλειαν	Ἀντίπατρος ταχέως ἑκατὸν ταλάντοις θεραπεύσας
[1, 27]	τριῶν παρεστώτων τέκνων ἑτέρου τέκνοις	ἀπώλειαν	ἐπιψηφίσασθαι. Σύμψηφοι δ' αὐτῷ καὶ
[1, 11]	εἰς Συρίαν καταληψόμενος τὰς περὶ	Ἀπάμειαν	δυνάμεις. Ἔνθα Βάσσῳ τε Μοῦρκον
[1, 10]	ἔθνει. (Κἀν τούτῳ γίνεται περὶ	Ἀπάμειαν	ταραχὴ Ῥωμαίων καὶ πόλεμος ἐμφύλιος,
[1, 11]	διεστῶτα τάγματα διαλλάξας ἐλευθεροῖ μὲν	Ἀπάμειαν	τῆς πολιορκίας, ἡγούμενος δ' αὐτὸς
[1, 26]	Ἀλέξανδρος καὶ τὸν πατέρα δι'	ἀγένειαν	ἀδοξῶν” κατὰ δὲ τὰς θήρας
[1, 24]	οὖσα. Πολλὰ δὲ ὠνείδιζεν εἰς	ἀγένειαν	τήν τε ἀδελφὴν τὴν Ἡρώδου
[1, 22]	ἦγεν διά τε τὴν μητρῴαν	εὐγένειαν	καὶ ὅτι βασιλεύοντι γεγόνεισαν αὐτῷ.
[1, 24]	γυνὴ Γλαφύρα γενεαλογοῦσα τὴν ἑαυτῆς	εὐγένειαν,	καὶ ὡς πασῶν τῶν κατὰ
[1, 23]	ὁρῶντες προκόπτοντα διὰ τὴν ἑαυτῶν	εὐγένειαν	οὐκ ἐκράτουν τῆς ἀγανακτήσεως, ἐφ'
[1, 24]	ἐκάλυπτε μῖσος, τοῖς δὲ δι'	εὐγένειαν	πᾶν τὸ νοηθὲν ἦν ἐπὶ
[1, 3]	τῇ Γαλιλαίᾳ διὰ μὲν τὴν	ἀσθένειαν	αὐτὸς ἐπιδεῖν ἕκαστα κωλυθείη, νῦν
[1, 18]	Κἀνταῦθα μεγάλαις μὲν αὐτῆς τὴν	δυσμένειαν	δωρεαῖς Ἡρώδης ἐκμειλίσσεται, μισθοῦται δὲ
[1, 32]	ἐμφωλεύουσαν τῇ βασιλείᾳ κατ' ἐμοῦ	δυσμένειαν.	Σὺ δέ με, πάτερ, ἄκων
[1, 7]	καὶ Πέλλαν καὶ Σαμάρειαν καὶ	Ἰάμνειαν	καὶ Μάρισαν Ἄζωτόν τε καὶ
[1, 2]	Γάζαρά τε καὶ Ἰόππην καὶ	Ἰάμνειαν	τῶν προσοίκων, κατέσκαψε δὲ καὶ
[1, 23]	δὲ ὑμῖν ἐσθῆτα ἤδη καὶ	θεραπείαν	βασιλικήν· ἐπεύχομαι δὲ καὶ τῷ
[1, 29]	δὲ οὔ τι μελλήσας ἐξέπεμψεν	θεραπείαν	τε λαμπρὰν καὶ πλεῖστα δοὺς
[1, 24]	δὲ αὐτούς· εἶναι δὲ καὶ	θεραπείαν	τῶν δυνατῶν περὶ τὸν Ἀλέξανδρον
[1, 15]	διαφῆκεν Ἰδουμαίαν καὶ Γαλιλαίαν καὶ	Σαμάρειαν.	Ἐπέτυχεν δὲ καὶ Ἀντίγονος παρὰ
[1, 17]	ἐπὶ τῶν ἔργων αὐτὸς εἰς	Σαμάρειαν	ᾔει τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου
[1, 7]	Σκυθόπολίν τε καὶ Πέλλαν καὶ	Σαμάρειαν	καὶ Ἰάμνειαν καὶ Μάρισαν Ἄζωτόν
[1, 16]	Μασάδας οἰκείους ἐξήγαγεν μεταγαγὼν εἰς	Σαμάρειαν	καὶ καταστησάμενος ἀσφαλῶς ᾔει τὰ
[1, 17]	τῶν ἑταίρων μετὰ στρατιᾶς ἐπὶ	Σαμάρειαν	περιπέμπει. Τούτῳ μὲν οὖν ἦν
[1, 20]	ἔξωθεν Γάδαρα καὶ Ἵππον καὶ	Σαμάρειαν,	πρὸς δὲ τούτοις τῶν παραλίων
[1, 11]	κηδείας ἐτέλεσεν. (Τραπεὶς δ' ἐπὶ	Σαμάρειαν	στάσει τεταραγμένην κατεστήσατο τὴν πόλιν·
[1, 15]	χορηγίαν προνοούμενος ἐπέστελλεν τοῖς περὶ	Σαμάρειαν,	ᾠκείωτο δ' ἡ πόλις αὐτῷ,
[1, 7]	βασιλέως λαμπροτάτοις κατασκευάσμασιν καὶ μετονομασθεῖσαν	Καισάρειαν.	Ἃς πάσας τοῖς γνησίοις ἀποδοὺς
[1, 21]	δὲ τὴν τιμὴν τοῦ κτίσματος·	Καισάρειαν	γοῦν ὠνόμασεν αὐτήν. (Τά γε
[1, 27]	εἰς Τύρον κἀκεῖθεν διαπλεύσας εἰς	Καισάρειαν	τρόπον ἀναιρέσεως τοῖς μειρακίοις ἐσκέπτετο.
[1, 19]	εὖ γὰρ ἴστε τὴν ἑαυτῶν	ἀνδρείαν	ἀνυπόστατον, ἐὰν μὴ προπετείᾳ τινὶ
[1, 14]	τἀνδρὸς αἰδεσθέντες προπέμπουσιν αὐτὸν εἰς	Ἀλεξάνδρειαν.	Ὁ δὲ παρελθὼν εἰς τὴν
[1, 21]	τὸν τόπον ἐφιλονείκησεν πρὸς τὴν	δυσχέρειαν,	ὡς τὴν μὲν ὀχυρότητα τῆς
[1, 17]	προεκπέμψας διὰ τῆς μεσογείου τὴν	πορείαν	αὐτὸς διὰ Φοινίκης ἐποιήσατο. Συναθροισθείσης
[1, 17]	τοὺς ἐχθροὺς ἠπείγετο ποιούμενος τὴν	πορείαν	ὑπὲρ δύναμιν. Καὶ διανύσας ἐπὶ
[1, 33]	Πυνθανομένῳ δ' αὐτῷ πρῶτον, εἰ	τολμήσειαν	τὸν χρυσοῦν ἀετὸν ἐκκόπτειν, ὡμολόγουν.
[1, 13]	πῶς ἂν κρύφα τὴν ἐπιβουλὴν	ἀπαρτίσειαν,	οὐ γὰρ ἐκ φανεροῦ οἷόν
[1, 6]	Ῥωμαίους καὶ Πομπήιον, εἰ μὴ	λύσειαν	τὴν πολιορκίαν. Ἀνεχώρει δὲ ἐκ
[1, 21]	δ' Ἀντιοχέων τῶν ἐν Συρίᾳ	πλατεῖαν	οὐ φευκτὴν οὖσαν ὑπὸ βορβόρου
[1, 32]	ὁμολογεῖς φύλακα διὰ παντὸς ἐσχηκέναι;	Τερατείαν	δέ μου καὶ ὑπόκρισιν λέγεις
[1, 8]	Οὗτος εἰς τὴν ἐπὶ Πάρθους	στρατείαν	τόν τε ἄλλον τοῦ ἐν
[1, 8]	εἰς ἅπαντα χρώμενος κατὰ τὴν	στρατείαν	Ὑρκανῷ καὶ Ἀντιπάτρῳ· καὶ γὰρ
[1, 2]	ἔθνους καὶ τὴν ἀρχιερωσύνην καὶ	προφητείαν·	ὡμίλει γὰρ αὐτῷ τὸ δαιμόνιον
[1, 8]	τὸ Ἀντιπάτρου βούλημα κατεστήσατο τὴν	πολιτείαν.	Ἔνθεν ὁρμήσας Ναβαταίων τε μάχῃ
[1, 8]	κηδεμονίαν αὐτῷ καθίστατο τὴν ἄλλην	πολιτείαν	ἐπὶ προστασίᾳ τῶν ἀρίστων. Διεῖλεν
[1, 0]	Ἡρώδης ὁ Ἀντιπάτρου κατέλυσε τὴν	δυναστείαν	αὐτῶν ἐπαγαγὼν Σόσσιον, ὅπως τε
[1, 1]	δὲ ἀπὸ τῆς εὐπραγίας εἰς	δυναστείαν	καὶ διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν
[1, 4]	παράλιον αἱρεῖ Γάζαν τε καὶ	Ῥάφειαν	καὶ Ἀνθηδόνα τὴν αὖθις ὑπὸ
[1, 6]	δὲ ἐκ τῆς Ἰουδαίας εἰς	Φιλαδέλφειαν	Ἀρέτας καταπλαγείς, καὶ πάλιν εἰς
[1, 19]	τῆς δυνάμεως. Στρατοπεδευσάμενος δὲ περὶ	Φιλαδέλφειαν	ἐγγὺς τῶν πολεμίων περὶ τοῦ
[1, 31]	γοῦν ἀπὸ Ῥώμης ἄφιξιν ἑαυτοῦ	ταχεῖαν	εὐαγγελιζόμενος, καὶ ὡς ὑπὸ Καίσαρος
[1, 22]	κινήσειν τὸν Ἡρώδην ἔμελλον, εἰς	μοιχείαν	διέβαλλον αὐτήν, ἄλλα τε πολλὰ
[1, 12]	ἄνδρες ἧκον εἰς τὴν πρὸς	Ἀντιόχειαν	Δάφνην ἐπ' Ἀντώνιον ἤδη τῷ
[1, 17]	δ' Ἡρώδῃ κατὰ τὴν πρὸς	Ἀντιόχειαν	Δάφνην ὄνειροι σαφεῖς τὸν τἀδελφοῦ
[1, 10]	συμμαχίαν οὐκ ἐπ' εὐνοίᾳ αὐτῷ	πέμψειαν,	ἀλλὰ κατὰ δέος τῶν πάλαι
[1, 19]	δαιμόνιον ταπεινώσει ποτὲ τὴν Ἰουδαίων	ἀνδραγαθίαν,	ἐφ' ὅσον τὰς ψυχὰς ἔχουσιν,
[1, 24]	ἐσχεδιασμένοις ὁ βασιλεὺς ἐπίστευσεν ἡδέως,	παραμυθίαν	λαμβάνων τοῦ δῆσαι τὸν υἱὸν
[1, 10]	εὑρίσκει τῷ φρονήματι. Καταλαβὼν οὖν	Ἐζεκίαν	τὸν ἀρχιλῃστὴν τὰ προσεχῆ τῇ
[1, 30]	καὶ τὴν ἐκ τοῦ βασιλέως	αἰκίαν	φθάνουσα· προνοίᾳ δ' ὡς ἔοικεν,
[1, 5]	πρεσβύτερον Ὑρκανὸν διά τε τὴν	ἡλικίαν	ἀποδείκνυσιν ἀρχιερέα καὶ ἄλλως ὄντα
[1, 18]	δεξιᾶς, ἀλλ' ὥσπερ μεμηνότες πᾶσαν	ἡλικίαν	ἐπεξῄεσαν. Ἔνθα καὶ Ἀντίγονος μήτε
[1, 23]	τοσοῦτον εὐφρανεῖ τις τὸν παρ'	ἡλικίαν	θεραπευόμενον, ὅσον ὀδυνήσει τὸν ἀτιμούμενον.
[1, 4]	καθίστησιν Ἀλέξανδρον τὸν καὶ καθ'	ἡλικίαν	καὶ μετριότητι προύχειν δοκοῦντα. Ὁ
[1, 23]	Σκεπτέσθω δ' ἕκαστος τήν τε	ἡλικίαν	μου καὶ τὴν ἀγωγὴν τοῦ
[1, 6]	τὸν καὶ τρόπῳ καὶ καθ'	ἡλικίαν	προσήκοντα. Οὐ μὴν οὐδ' Ἀριστόβουλος
[1, 23]	διαλλακτὴν αἰδούμενος. Ὡς δὲ τὴν	Κιλικίαν	παραπλέων κατῆρεν εἰς Ἐλεοῦσαν, ἑστιᾷ
[1, 21]	Βαλανεώταις καὶ τοῖς περὶ τὴν	Κιλικίαν	πολιχνίοις τὰς ἐτησίους εἰσφορὰς ἐπεξεκούφισεν.
[1, 6]	δὲ ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Ἀριστοβούλου	οἰκίαν.	(Δέος δὲ τοῖς τε ἄλλοις
[1, 26]	τὴν ἀκριβῆ φήμην φθάσας εἰς	Καππαδοκίαν	ἀργυρίζεται καὶ παρὰ Ἀρχελάου, τολμήσας
[1, 28]	τῆς προικὸς Ἡρώδης ἀπέπεμψεν εἰς	Καππαδοκίαν,	ὡς ἀνεῖλεν Ἀλέξανδρον, τὴν Ἀριστοβούλου
[1, 15]	δὴ καὶ Σίλων ἀπεκαλύψατο τὴν	δωροδοκίαν·	ἐπισκευασάμενος γὰρ πολλοὺς τῶν στρατιωτῶν
[1, 6]	Πομπήιον, εἰ μὴ λύσειαν τὴν	πολιορκίαν.	Ἀνεχώρει δὲ ἐκ τῆς Ἰουδαίας
[1, 13]	καὶ διαρκῆ τὰ ἐπιτήδεια πρὸς	πολιορκίαν	αὐτὸς εἰς τὴν Ἀραβικὴν Πέτραν
[1, 1]	κατὰ μνήμην ὧν παρὰ τὴν	πολιορκίαν	ἔπαθεν ἠνάγκαζεν Ἰουδαίους καταλύσαντας τὰ
[1, 18]	περικαθεζομένης πέντε μησὶν διήνεγκαν τὴν	πολιορκίαν,	ἕως τῶν Ἡρώδου τινὲς ἐπιλέκτων
[1, 6]	αὐτῶν τοῖς καιροῖς ἔλυσε τὴν	πολιορκίαν·	ὃς ἐπέμφθη μὲν εἰς Συρίαν
[1, 8]	πρὸς τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐπέρρωσεν τὴν	πολιορκίαν,	ὥστε Ἀλέξανδρος ἀπογνοὺς περὶ τῶν
[1, 13]	τά τε ἄλλα πρὸς τὴν	ἐπιορκίαν	καὶ τὸ ἄπιστον αὐτοῖς καταρωμένους.
[1, 10]	πονηροῖς συμβούλοις χρώμενος ἐπισείσειεν αὐτῷ	σκιὰν	ἀδικήματος. Πείθεται τούτοις Ἡρώδης ὑπολαβὼν
[1, 25]	ἡμῖν βουλευτέον, κἂν ᾖς πατὴρ	λίαν	ἢ τοῦ κολάζειν υἱὸν ἀτονώτερος
[1, 14]	ὑποδείσας μήτε τοὺς κατὰ τὴν	Ἰταλίαν	θορύβους ἐπὶ Ῥώμης ἔπλει. (Κινδυνεύσας
[1, 0]	τε ὑποστροφὴν αὐτοῦ τὴν εἰς	Ἰταλίαν	καὶ τὸν θρίαμβον. (Ταῦτα πάντα
[1, 12]	Φιλίππους ἀνελόντες ἀνεχώρησαν εἰς μὲν	Ἰταλίαν	Καῖσαρ ἐπὶ δὲ τῆς Ἀσίας
[1, 0]	παρατυχεῖν τοῖς πράγμασιν ἐποίει τὴν	ἀπαγγελίαν	ἐναργῆ καὶ τὸ ψεύδεσθαι παρ'
[1, 10]	καὶ τὴν πρὸς τὸν Πομπήιον	φιλίαν	ἀποσκευαζόμενοι. (Πρὸς ταῦτα ὁ Ἀντίπατρος
[1, 14]	ἐπειχθεὶς πρώτῳ διὰ τὴν πατρῴαν	φιλίαν	ἐνετύγχανεν Ἀντωνίῳ καὶ τάς τε
[1, 1]	καὶ πρὸς Ῥωμαίους πρῶτος ἐποιήσατο	φιλίαν,	καὶ τὸν Ἐπιφανῆ πάλιν εἰς
[1, 20]	φροντὶς διὰ τὴν πρὸς Ἀντώνιον	φιλίαν	Καίσαρος περὶ Ἄκτιον νενικηκότος. Παρεῖχεν
[1, 16]	προδοσίαν οὐχ ὑπήκουσεν, ὑποκρινόμενος δὲ	φιλίαν	κατάσκοπος ᾔει τῶν Ἀντιγόνου πραγμάτων
[1, 14]	μὴν οὐδὲ παρὰ Ἄραψιν εὑρίσκει	φιλίαν	οὖσαν. Ὁ γοῦν βασιλεὺς αὐτῶν
[1, 25]	βασιλέως ὀξύρροπον καὶ τὴν Ἀρχελάου	φιλίαν	παρ' αὐτῷ πάντων κρατοῦσαν, ὡς
[1, 26]	τῷ μειρακίῳ σύμβουλος τὴν Ἀρχελάου	φιλίαν	πλασάμενος· διὸ μηδὲν ὑποστελλόμενος Ἀλέξανδρος
[1, 30]	Ἡ δὲ γυνὴ τήν τε	φιλίαν	τῆς Ἀντιπάτρου μητρὸς πρὸς Φερώραν
[1, 14]	Ῥώμης ἔπλει. (Κινδυνεύσας δὲ περὶ	Παμφυλίαν	καὶ τοῦ φόρτου τὸ πλεῖον
[1, 19]	χώραν κατατρέχων, ὡς ἀνακαλέσασθαι τὴν	μίαν	αὐτοῖς νίκην πολλάκις. Ἀμυνομένῳ δὲ
[1, 20]	ὡς οὐκέτι χρήσιμος ἤμην σύμμαχος,	μίαν	εἶναι λέγων τῶν πταισθέντων διόρθωσιν
[1, 6]	Καὶ στρατοπεδευσάμενος ἐν τῷ χωρίῳ	μίαν	ἑσπέραν ἕωθεν ἠπείγετο πρὸς τὰ
[1, 32]	τὸ συνέδριον Καίσαρι γράψας μετὰ	μίαν	ἡμέραν χωρίζεται. Δεσμεῖ δὲ ὁ
[1, 16]	δὲ πεζῶν τρία τέλη καὶ	μίαν	ἴλην ἱππέων πρὸς Ἄρβηλα κώμην
[1, 7]	κειμηλίων ἥψατο, ἀλλὰ καὶ μετὰ	μίαν	τῆς ἁλώσεως ἡμέραν καθᾶραι τὸ
[1, 12]	ᾠκείωντο διὰ τὴν πρὸς Ὑρκανὸν	ἐπιγαμίαν	αὐτῷ. Πρότερον μὲν γὰρ ἦκτο
[1, 0]	περιλαβὼν ἐν ἑπτὰ βιβλίοις καὶ	μηδεμίαν	τοῖς ἐπισταμένοις τὰ πράγματα καὶ
[1, 16]	θυμούμενος ὅσοις ἐπετύγχανεν Ἰουδαίοις ἀνῄρει,	μηδεμίαν	τῶν Ἡρωδείων φειδὼ ποιούμενος, ἀλλ'
[1, 18]	τῇ Ῥωμαίων ἐμπειρίᾳ καίτοι τόλμης	οὐδεμίαν	καταλιπόντων ὑπερβολήν· φανερῶς μέν γε
[1, 1]	ὠμότητι τὰ ἀσεβῆ παραγγέλματα παρανομίας	οὐδεμίαν	κατέλιπεν ὑπερβολὴν καὶ κατ' ἄνδρα
[1, 17]	Μαχαιρᾶς ἀγώνισμα, Ἡρώδης δὲ τὴν	πολεμίαν	καταδραμὼν πέντε μὲν πολίχνας καταστρέφεται,
[1, 15]	ἐμπόδιον Ἰόππη· ταύτην γὰρ ἐχρῆν	πολεμίαν	οὖσαν ἐξελεῖν πρότερον, ὡς μὴ
[1, 29]	Ἰταλίας φίλων τὴν εἰς Ῥώμην	ἀποδημίαν	αὑτῷ· γραψάντων γὰρ ἐκείνων δεῖν
[1, 32]	καὶ κατ' ἐμαυτὸν στενάξω τὴν	ἐρημίαν,	διαφεύξεται δ' οὐδεὶς διψήσας τοὐμὸν
[1, 23]	Ἀντιπάτρου πανοῦργον καὶ τὴν αὐτῶν	ἀτιμίαν	ἀπωδύρετο. Συνήργει δ' αὐτῷ μετὰ
[1, 23]	γεγενημένοις ἀνακόπτω τὴν εἰς αὐτοὺς	φιλοτιμίαν,	ἐπιστάμενος δὲ τοῖς νέοις γίνεσθαι
[1, 0]	φιλόπονος δὲ οὐχ ὁ μεταποιῶν	οἰκονομίαν	καὶ τάξιν ἀλλοτρίαν, ἀλλ' ὁ
[1, 21]	δὲ τοῖς ἐν αὐτῷ παρέσχεν	εὐνομίαν.	(Ἐπὶ τούτοις δωρησαμένου τοῦ Καίσαρος
[1, 9]	ὁ φθόνος καὶ τὴν Ἀριστοβούλου	προθυμίαν	καὶ τὰς Καίσαρος ἐλπίδας· φαρμάκῳ
[1, 33]	δὲ βραχὺ μὲν πρὸς τὴν	εὐθυμίαν	ἀνήνεγκεν, αὖθις δέ, καὶ γὰρ
[1, 25]	κατηγοροῖτο, παρακοπὴν δὲ φρενῶν καὶ	μανίαν	ὀδυρόμενος, ἧς αἴτιον εἶναι τὸν
[1, 5]	οἴκοι ταραχὰς ἐμβεβληκότος εἰς τὴν	Ἀρμενίαν	Λευκόλλου. (Κἀν τούτῳ νοσούσης Ἀλεξάνδρας
[1, 14]	τῷ πατρὶ συνδιήνεγκεν, τήν τε	ξενίαν	καὶ τὴν ἐν ἅπασιν εὔνοιαν,
[1, 15]	τὴν χώραν τοσαύτην αὐτοῖς ἐπιτηδείων	ἀφθονίαν	ἐκόμισεν, ὡς πάσας ἀποκόψαι τὰς
[1, 18]	βραχὺ καὶ τὴν τῆς οἰκουμένης	ἡγεμονίαν	ἀντάλλαγμα κρίνοι. Τοῦ δὲ ἀντὶ
[1, 0]	ἐγὼ τοῖς κατὰ τὴν Ῥωμαίων	ἡγεμονίαν	Ἑλλάδι γλώσσῃ μεταβαλὼν ἃ τοῖς
[1, 8]	καὶ τὴν τοῦ ἱεροῦ παραδοὺς	κηδεμονίαν	αὐτῷ καθίστατο τὴν ἄλλην πολιτείαν
[1, 31]	αἱ μὲν βάσανοι πᾶσαι τὴν	πατροκτονίαν,	αἱ δ' ἐπιστολαὶ δευτέρας ἀδελφοκτονίας
[1, 12]	ἄλλων πόλεων πρὸς Ἀντώνιον εἰς	Βιθυνίαν	ἧκον καὶ Ἰουδαίων οἱ δυνατοὶ
[1, 7]	τῷ ἀρχιερεῖ, τὰ ἔνδον ἐθεάσατο,	λυχνίαν	τε καὶ λύχνους καὶ τράπεζαν
[1, 21]	κατ' οὐδὲν τῶν βασιλείων ἔλαττον	Ἀντωνίαν	ἐκάλεσεν εἰς τὴν Ἀντωνίου τιμήν.
[1, 6]	συμμεινάντων φθάνει συμφυγὼν ἐπὶ τὴν	Ἀντωνίαν	καὶ κυριεύσας τῶν πρὸς σωτηρίαν
[1, 5]	παῖδας Ἀριστοβούλου καθείργνυσιν εἰς τὴν	Ἀντωνίαν·	φρούριον δ' ἦν τῷ βορείῳ
[1, 25]	τῶν τε φίλων ἐτίμησεν κατ'	ἀξίαν	ἕκαστον. Ὁμοίως τε καὶ οἱ
[1, 7]	ἀφορῶντας εἰς τὴν τῶν Ῥωμαίων	εὐταξίαν.	Ἡττώμενον δὲ τὸ Ἀριστοβούλου μέρος
[1, 19]	ὀφθαλμὸν αὐτοῦ καὶ τὴν ἀνίκητον	δεξιάν,	δώσουσιν δ' ἡμῖν αὐτίκα δίκας,
[1, 26]	ξίφος καὶ τὴν Ἀλεξάνδρου τετονῶσθαι	δεξιάν,	ἐμποδὼν δ' αὐτὸς γεγονέναι τῷ
[1, 33]	τὸ δὲ σκῆπτρον παρὰ τὴν	δεξιάν.	Καὶ περὶ τὴν κλίνην οἵ
[1, 16]	πάθει συνείχετο καὶ τῷ πρεσβύτῃ	δεξιὰν	ὤρεγεν φείσασθαι τῶν τέκνων παρακαλῶν.
[1, 33]	ὁ κωλύων εἴη, ἐπῆρεν τὴν	δεξιὰν	ὡς πλήξων ἑαυτόν. Προσδραμὼν δὲ
[1, 14]	Φασαήλου τὴν τῶν βαρβάρων ἤλπιζεν	πλεονεξίαν.	Ἐλογίζετο γάρ, εἰ τῆς πατρῴας
[1, 18]	δεσπότις, ἔτι δὲ ἐκτείνουσα τὴν	πλεονεξίαν	ἐπὶ Ἰουδαίους καὶ Ἄραβας ὑπειργάζετο
[1, 2]	οὐκ ἐξεδυσώπησεν τὴν τοῦ βασιλέως	πλεονεξίαν	Τρύφωνα συνεξελών· μετ' οὐ πολὺ
[1, 16]	ἀποτρέποντι. Προαισθόμενος δ' αὐτοῦ τὴν	διάνοιαν	Ἀντίγονος τήν τε πόλιν ἀπέκλεισεν
[1, 4]	Οἱ δὲ μᾶλλον ἐμίσουν τὴν	μετάνοιαν	αὐτοῦ καὶ τοῦ τρόπου τὸ
[1, 28]	καὶ τὴν ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις	μετάνοιαν	ἐμφαίνοντα δι' ὧν ἠλέει τοὺς
[1, 0]	διδοὺς τῇ πολιορκίᾳ χρόνον εἰς	μετάνοιαν	τῶν αἰτίων. Εἰ δή τις
[1, 18]	πάλαι μήτε τῆς τότε τύχης	ἔννοιαν	λαβὼν κάτεισιν μὲν ἀπὸ τῆς
[1, 23]	παῖδες ὀργῆς καὶ τοῦ μύσους	ἔννοιαν	λαμβάνοντες ὡς πολέμιον ὑφεώρων τὸν
[1, 3]	μεταμέλεια νόσον ἐνσκήπτει καὶ πρὸς	ἔννοιαν	τοῦ φόνου τὴν ψυχὴν ἔχων
[1, 29]	καὶ κῶμοι νυκτερινοί, τήν τε	ὁμόνοιαν	ἡ παρατήρησις ἐπέτεινεν. Ἠγνόει δὲ
[1, 23]	τοῖς υἱοῖς βασιλείας παρασχόντι τὴν	ὁμόνοιαν,	ἣν αὐτός, ἔφη, συναρμόσω μᾶλλον·
[1, 30]	τῷ φόβῳ καὶ πρὸς πᾶσαν	ὑπόνοιαν	ἐξερριπίζετο πολλούς τε τῶν οὐκ
[1, 22]	Πάρθων πρὸς αὐτὸν ἐλθόντα δι'	ὑπόνοιαν	ἐπιβουλῆς ἀνεῖλεν, ὃν ᾐχμαλωτίσατο μὲν
[1, 11]	καὶ διαφυλάξας· (Μάλιχος δὲ καθ'	ὑπόνοιαν	τῆς φαρμακείας ὀργιζόμενον τὸ πλῆθος
[1, 16]	τῆς τε ἀγορᾶς αὐτοῖς ποιεῖσθαι	πρόνοιαν	καὶ τειχίζειν Ἀλεξάνδρειον. Κἀκεῖνος ἀμφοτέρων
[1, 32]	καὶ διακρίνων τὴν τῶν ζώντων	εὔνοιαν	ἀδελφῶν, ὁ ὑπερασπιστὴς ὁ ἐμός,
[1, 32]	πεπομφέναι δὲ αὐτῷ λάθρα δι'	εὔνοιαν.	Αἱ δὲ τῆς Σαλώμης λοιδορίας
[1, 14]	καὶ τὴν αὐτοῦ πρὸς Ῥωμαίους	εὔνοιαν	διεξῄεσαν, ἀποδεικνύντες ἅμα καὶ πολέμιον
[1, 10]	Βάσσου διὰ τὴν εἰς Πομπήιον	εὔνοιαν	δολοφονήσαντος Σέξτον Καίσαρα καὶ τὴν
[1, 12]	δ' οὓς καὶ δωρησάμενος ἀπέπεμψεν	εὔνοιαν	ἑαυτῷ παρὰ τῆς πόλεως καὶ
[1, 3]	ἀναιρεῖται, βέβαιον ἀποδείξας ὅτι πᾶσαν	εὔνοιαν	καὶ φύσιν κόπτει διαβολὴ καὶ
[1, 14]	ξενίαν καὶ τὴν ἐν ἅπασιν	εὔνοιαν,	ὁρῶντά γε μὴν καὶ τὸ
[1, 5]	παρανομίαις ἀνθισταμένη τὸν δῆμον εἰς	εὔνοιαν	προσηγάγετο. Καὶ οὐ διήμαρτεν τῆς
[1, 33]	προσιόντες ὑπισχνοῦντο μὲν τὴν ἑαυτῶν	εὔνοιαν,	συνηύχοντο δὲ καὶ τὴν παρὰ
[1, 10]	Σαμαρείας οὐ μόνον τε κατ'	εὔνοιαν	τὴν ἐκ τοῦ ἔθνους ἀλλὰ
[1, 8]	τὸν Ἀράβων βασιλέα διὰ τὴν	ἐπιγαμβρίαν,	κἀπειδὴ τὸν πρὸς τὸν Ἀριστόβουλον
[1, 6]	Ἀντωνίαν καὶ κυριεύσας τῶν πρὸς	σωτηρίαν	ὁμήρων· ταῦτα δ' ἦν ἡ
[1, 33]	πάθεσιν ὅμως τοῦ ζῆν ἀντείχετο	σωτηρίαν	τε ἤλπιζεν καὶ θεραπείας ἐπενόει·
[1, 7]	θεῖον θεραπείας ἐν δευτέρῳ τὴν	σωτηρίαν	τιθέμενοι. Πλεῖστοι δ' ὑπὸ τῶν
[1, 33]	δὲ τὸ λοιπὸν ἀπογνοὺς τὴν	σωτηρίαν	τοῖς τε στρατιώταις ἀνὰ πεντήκοντα
[1, 21]	γενόμενος, ἐν ᾧ μάλιστα δι'	ἐμπειρίαν	ἱππικῆς ἐπετύγχανεν· μιᾷ γοῦν ἡμέρᾳ
[1, 16]	μετὰ δὲ τῶν ὅπλων ἀπήντων	ἐμπειρίαν	μὲν πολεμικὴν ἔχοντες, τὸ δὲ
[1, 32]	αὐτῷ διαχέας ἔλεον, ἔπειτα πικρὰν	κατηγορίαν	κατετείνατο, πάντα μὲν τὰ κατὰ
[1, 32]	τοῦ βασιλέως περιεῖχον πικροτάτας καὶ	κατηγορίαν	μεγίστην. Ταύτας δὲ πλάσας Ἀντίπατρος
[1, 0]	περιέχει δὲ αὐτοῖς ὅπου μὲν	κατηγορίαν	ὅπου δὲ ἐγκώμιον τὰ συγγράμματα,
[1, 18]	πρὸς δὲ τὴν τῶν ἐπιτηδείων	ἀπορίαν	αἱ πόρρωθεν συγκομιδαί, τῶν δὲ
[1, 10]	ἐφίεσθαι πραγμάτων οὐ τοσοῦτον δι'	ἀπορίαν,	ἀλλ' ἵνα Ἰουδαίους διαστασιάσῃ παρελθὼν
[1, 0]	γλῶσσα λέλυται, πρὸς δὲ τὴν	ἱστορίαν,	ἔνθα χρὴ τἀληθῆ λέγειν καὶ
[1, 0]	ὁ μεταποιῶν οἰκονομίαν καὶ τάξιν	ἀλλοτρίαν,	ἀλλ' ὁ μετὰ τοῦ καινὰ
[1, 3]	περὶ τῆς ἐξουσίας, ταύτην γὰρ	κυρίαν	τῶν ὅλων ὁ Ἰωάννης ἀπολελοίπει,
[1, 29]	παρὰ Σατορνίνῳ τῷ διέποντι τὴν	Συρίαν	ἀνεπέμφθησαν εἰς Ῥώμην. (Ἡρώδης δὲ
[1, 6]	πολιορκίαν· ὃς ἐπέμφθη μὲν εἰς	Συρίαν	ἀπὸ Ἀρμενίας ὑπὸ Πομπηίου Μάγνου
[1, 6]	καὶ ἐπειδὴ Πομπήιος ἐπιὼν τὴν	Συρίαν	εἰς Δαμασκὸν ἧκεν, ἐπ' αὐτὸν
[1, 22]	ὃν ᾐχμαλωτίσατο μὲν Βαζαφράνης καταδραμὼν	Συρίαν,	ἐξῃτήσαντο δὲ κατὰ οἶκτον οἱ
[1, 12]	Κασσίου τυραννίσιν πᾶσαν διαλαβόντος τὴν	Συρίαν,	κατὰ δὲ τὸ πρὸς Ἡρώδην
[1, 11]	καὶ δὴ καὶ Κάσσιος εἰς	Συρίαν	καταληψόμενος τὰς περὶ Ἀπάμειαν δυνάμεις.
[1, 13]	σὺν Πακόρῳ τῷ βασιλέως υἱῷ	Συρίαν	κατασχόντος Λυσανίας ἀναδεδεγμένος ἤδη τὴν
[1, 8]	Κράσσος αὐτῷ διάδοχος ἐλθὼν παραλαμβάνει	Συρίαν.	Οὗτος εἰς τὴν ἐπὶ Πάρθους
[1, 8]	προσελθών, εἰ μὴ Γαβίνιος εἰς	Συρίαν	πεμφθεὶς Σκαύρῳ διάδοχος τά τε
[1, 9]	τὴν Αἴγυπτον ὡς ἐπανῆκεν εἰς	Συρίαν,	πολιτείᾳ τε αὐτὸν τῇ Ῥωμαίων
[1, 1]	δύναμιν ἀπαγαγὼν χειμεριοῦσαν εἰς τὴν	Συρίαν.	(Πρὸς δὲ τὴν ὑποχώρησιν τοῦ
[1, 10]	μεγάλου Καίσαρος καὶ διοικοῦντι τὴν	Συρίαν.	Πρὸς δὲ τὸν ἀδελφὸν εὐδοκιμοῦντα
[1, 9]	τάγματα κατὰ τάχος ἔπεμψεν εἰς	Συρίαν,	ταύτην τε ῥᾳδίως ἐλπίσας καὶ
[1, 8]	μετὰ τὸν Κράσσον ἐπιδιαβαίνειν εἰς	Συρίαν	ὡρμημένους ἀνέκοπτεν Κάσσιος εἰς τὴν
[1, 32]	φθόνῳ καὶ μακρὰν τοῖς ἐπιβουλεύουσι	διωρίαν.	Σοὶ δέ, πάτερ, καὶ τοῖς
[1, 12]	καὶ κατὰ τὴν ὑπὲρ Μαλίχου	τιμωρίαν	ἀμύνεσθαι θέλοντος Ἡρώδην εἰς τὸν
[1, 32]	Ἀντίπατρον· οὐκέτι οὖν ἀνεβάλλετο λαβεῖν	τιμωρίαν	ὑπὲρ ἁπάντων. Ὡρμημένος δ' ἐπὶ
[1, 21]	δὲ περίστυλα θαυμαστὰ τήν τε	ἐργασίαν	καὶ τὸ μέγεθος· εἰσὶ δ'
[1, 33]	τῆς νόσου γενόμενος πρόεισιν εἰς	ἐκκλησίαν,	καὶ πολλὰ τῶν ἀνδρῶν κατηγορήσας
[1, 33]	στρατιώταις καὶ συνῆγον αὐτοὺς εἰς	ἐκκλησίαν	μετὰ τοῦ λοιποῦ πλήθους ἐν
[1, 10]	παραινοῦντος καὶ τῶν πραγμάτων διδόντων	παρρησίαν	ἀνῄει φρουραῖς διαλαβὼν πρότερον τὴν
[1, 23]	προσελάμβανον ἤδη τῷ μίσει καὶ	παρρησίαν.	Ἐκ δὲ τοῦ θράσους αὐτῶν
[1, 22]	τῶν πραγμάτων εὔλογον, τὴν δὲ	παρρησίαν	ἐκ τοῦ φιλεῖσθαι, φανερῶς ὠνείδιζεν
[1, 23]	Ὁ δ' εὑρὼν μόλις ὀλοφυρμοῦ	παρρησίαν	καὶ δικαστὴν ἐμπειρότατον Ἀντιπάτρου καὶ
[1, 31]	τότε φανῆναι τὸ μῖσος ἔσχεν	παρρησίαν,	πολλοὺς δὲ ὁ ἐκ τοῦ
[1, 16]	Ἡρώδου διδόντος, εἰς μὲν τὴν	προδοσίαν	οὐχ ὑπήκουσεν, ὑποκρινόμενος δὲ φιλίαν
[1, 19]	τῷ θεῷ καὶ μετὰ τὴν	θυσίαν	διέβαινεν τὸν Ἰορδάνην ποταμὸν μετὰ
[1, 21]	Νικοπολῖταί τε καὶ τὸ κατὰ	Μυσίαν	Πέργαμον οὐ τῶν Ἡρώδου γέμουσιν
[1, 21]	κτίσας ποταμοῖς τε καὶ δένδρεσιν	πλουσίαν	ὠνόμασεν Ἀντιπατρίδα, καὶ τὸ ὑπὲρ
[1, 24]	διηλέγχοντο βασάνοις, καὶ τὴν μὲν	συνουσίαν	εὐθέως ὡμολόγουν, ἐξέφερον δὲ καὶ
[1, 27]	πατέρα τὴν περὶ τῶν υἱῶν	ἐξουσίαν.	Ἀντιγράφει γοῦν κύριον μὲν αὐτὸν
[1, 10]	μηδὲν δὲ ἀπειροκάλως εἰς τὴν	ἐξουσίαν	ἐξυβρίζων. Ἐντεῦθεν Ἀντιπάτρῳ θεραπεία τε
[1, 4]	Ὁ δὲ παρελθὼν εἰς τὴν	ἐξουσίαν	τὸν ἕτερον μὲν τῶν ἀδελφῶν
[1, 24]	πρὸς οὓς οὐκ εἶχεν χειρὸς	ἐξουσίαν	τῷ λόγῳ χαλεπὸς ἦν. Συνεπέβη
[1, 5]	(Παραφύονται δὲ αὐτῆς εἰς τὴν	ἐξουσίαν	Φαρισαῖοι, σύνταγμά τι Ἰουδαίων δοκοῦν
[1, 24]	γὰρ βασιλέων Καῖσαρ τοσαύτην ἔδωκεν	ἐξουσίαν,	ὥστε τὸν ἀπ' αὐτοῦ φυγόντα
[1, 31]	κεκίνηται κατ' αὐτοῦ, παρὰ τὴν	ἀπουσίαν	γέγονεν· μηδὲ γὰρ ἂν τολμῆσαι
[1, 0]	σημεῖα καὶ τέρατα καὶ τὴν	αἰχμαλωσίαν	τῶν τυράννων τῶν τε ἀνδραποδισθέντων
[1, 11]	καὶ Ἀντωνίῳ Κάσσιος καὶ Μοῦρκος	στρατιὰν	ἀθροίσαντες ἐκ τῆς Συρίας, ἐπειδὴ
[1, 10]	τῆς περὶ τὴν δίκην ἀπειλῆς	στρατιὰν	ἀθροίσας ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἦγεν καταλύσων
[1, 15]	ὑπέστρεψεν καὶ χειμεριοῦσαν τὴν Ῥωμαίων	στρατιὰν	εἰς τὰς προσκεχωρηκυίας διαφῆκεν Ἰδουμαίαν
[1, 8]	Σισέννᾳ καὶ Ἀντωνίῳ καὶ Σερουιανῷ	στρατιὰν	ἔπεμψεν ἐπ' αὐτόν. Γνοὺς ἀνεχώρει
[1, 17]	τῷ πέμψαντι τὴν ὑπ' αὐτῷ	στρατιὰν	Ἡρώδῃ σύμμαχον. ~(Τῶν δ' ἀνὰ
[1, 20]	καὶ τείχη πρὸς ἀσφάλειαν καὶ	στρατιὰν	καὶ ἐμαυτὸν ὑπισχνούμην κοινωνὸν τοῦ
[1, 17]	Διελὼν δὲ εἰς ἔργα τὴν	στρατιὰν	καὶ τεμὼν τὰ προάστεια τρία
[1, 17]	ὑπὸ τὴν ἕω διεκίνει τὴν	στρατιάν.	Καὶ τῶν ἐναντίων εἰς ἑξακισχιλίους
[1, 5]	Ἀλεξάνδρα δὲ ἐκπέμψασα ἐπὶ Δαμασκὸν	στρατιάν,	πρόφασις δ' ἦν Πτολεμαῖος ἀεὶ
[1, 4]	αὐτῷ γενομένης πᾶσαν ἀποβάλλει τὴν	στρατιὰν	συνωσθεῖσαν κατὰ βαθείας φάραγγος καὶ
[1, 2]	τὸ ἀργὸν ἔτος, ὃ κατὰ	ἑπταετίαν	ἀργεῖται παρὰ Ἰουδαίοις ὁμοίως ταῖς
[1, 11]	τοῦ παιδὸς καὶ τὴν ἐλπίδα	αἰτίαν	ἀπωλείας γενέσθαι· ταῦτα γὰρ δείσας
[1, 25]	σύ· καὶ γὰρ οὐχ ὁρᾶν	αἰτίαν,	ἐξ ἧς ἂν εἰς τηλικοῦτον
[1, 3]	βοῆς ἀκούσας ὁ βασιλεὺς τὴν	αἰτίαν	ἐπυνθάνετο καὶ μηδενὸς τολμῶντος εἰπεῖν
[1, 30]	τοῦ πτώματος, ἠρώτα δι' ἣν	αἰτίαν	ῥίψειεν ἑαυτήν, εἰ μὲν εἴποι
[1, 30]	τὴν τούτων ἡμῖν τῶν κακῶν	αἰτίαν,	τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα. Ταύτης τῆς
[1, 25]	δυσώπημα τῶν ἁμαρτημάτων, ἀπορραγεῖσαν δὲ	αἰτίαν	τῆς εἰς ἅπαντα ἀπογνώσεως· μαλακωτέρας
[1, 16]	Ἡρώδην ἀναχωρεῖ καὶ πρὸς τὴν	διαμαρτίαν	θυμούμενος ὅσοις ἐπετύγχανεν Ἰουδαίοις ἀνῄρει,
[1, 15]	δώσων δὲ καὶ τοῖς διαφορωτάτοις	ἀμνηστίαν.	Ἐπεὶ δὲ ἀντιπαρηγοροῦντες οἱ περὶ
[1, 13]	γὰρ Ἡρώδης ἐκ πολλοῦ τὴν	ἀπιστίαν	τῶν βαρβάρων ὑφορώμενος εἰς τὴν
[1, 32]	θηρίον καὶ προορῶμαι τὴν μέλλουσαν	ἀξιοπιστίαν	καὶ τὸν ἐπίπλαστον ὀλοφυρμόν· οὗτός
[1, 12]	Ἕλικος περιγενόμενος Ὑρκανὸν ὠνείδιζεν εἰς	ἀχαριστίαν	ὧν τε Ἕλικι συμπράξειεν, καὶ
[1, 6]	Τιγράνην, παραγενόμενος δὲ εἰς Δαμασκὸν	ἑαλωκυῖαν	προσφάτως ὑπὸ Μετέλλου καὶ Λολλίου
[1, 21]	Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος, διὰ δὲ	εὐφυίαν	τοῦ χωρίου δέξασθαι δυναμένην τὸ
[1, 24]	τὰς γυναῖκας, ὧν ἑκάστη δι'	εὐμορφίαν	οὐκ ἀπὸ γένους ᾑρέθη. Πολλαὶ
[1, 20]	εἰ μὴ διεκώλυσαν Ἄραβες. Καὶ	συμμαχίαν	μέντοι γε αὐτῷ κατὰ τὸ
[1, 10]	Ἀντίπατρος διὰ τῶν παίδων ἔπεμψεν	συμμαχίαν.	Μηκυνομένου δὲ τοῦ πολέμου Μοῦρκος
[1, 10]	καὶ ὅτι τὴν εἰς Αἴγυπτον	συμμαχίαν	οὐκ ἐπ' εὐνοίᾳ αὐτῷ πέμψειαν,
[1, 20]	ὧν μοι γράφει καὶ Βεντίδιος	συμμαχίαν	σε πεπομφέναι πρὸς τοὺς μονομάχους
[1, 21]	χώραν ἐπλήρωσεν ναῶν, εἰς τὴν	ἐπαρχίαν	αὐτοῦ τὰς τιμὰς ὑπερεξέχεεν καὶ
[1, 8]	ὡρμημένους ἀνέκοπτεν Κάσσιος εἰς τὴν	ἐπαρχίαν	διαφυγών. Περιποιησάμενος δὲ αὐτὴν ἐπὶ
[1, 27]	συγγενῶν καὶ τῶν κατὰ τὴν	ἐπαρχίαν	ἡγεμόνων ἐξετάσειεν τὴν ἐπιβουλήν· κἂν
[1, 7]	πολίταις κατέταξεν εἰς τὴν Συριακὴν	ἐπαρχίαν.	Παραδοὺς δὲ ταύτην τε καὶ
[1, 20]	δεκάτῳ πάλιν ἐλθὼν εἰς τὴν	ἐπαρχίαν,	ὡς μηδὲν ἐξεῖναι δίχα τῆς
[1, 1]	ἔχων Ἰούδας εἰς τὴν Γοφνιτικὴν	τοπαρχίαν	φεύγει. Ἀντίοχος δὲ παρελθὼν εἰς
[1, 29]	ἀπαλλάσσεται μὲν εἰς τὴν ἑαυτοῦ	τετραρχίαν	ὀμόσας ὅρον ἕξειν ἕνα τῆς
[1, 10]	φρονοῦντες ἐν ὄλβῳ καὶ καθ'	ἡσυχίαν	βιώσονται τῶν τε ἰδίων κτημάτων
[1, 4]	Τοιούτοις ἔργοις ὀψὲ καὶ μόλις	ἡσυχίαν	τῇ βασιλείᾳ πορίσας ἀνεπαύσατο τῶν
[1, 20]	καὶ τῇ λοιπῇ στρατιᾷ πρὸς	εὐωχίαν	πάντα διέδωκεν. Προυνόησεν δὲ καὶ
[1, 28]	Ἐλπίδος. Δύο δ' εἶχεν ἀτέκνους,	ἀνεψιάν	τε καὶ ἀδελφιδῆν. Χωρὶς δὲ
[1, 22]	τὴν εἰς τὸν Ἰώσηπον ἐπεβεβαίωσεν	ὑποψίαν.	Ὁ δ' ὑπ' ἀκράτου ζηλοτυπίας
[1, 31]	μελλήσει παρασχεῖν τῷ πατρὶ μὲν	ὑποψίαν	φαύλην, τοῖς διαβάλλουσι δὲ ἀφορμήν·
[1, 13]	τε καὶ ὅρκοις ἀποσκευασάμενος τὴν	ὑποψίαν	ᾤχετο πρὸς Πάκορον. Εὐθέως δὲ
[1, 21]	πολεμιστὴς δ' ἀνυπόστατος. Πολλοὶ γοῦν	κἀν	ταῖς γυμνασίαις αὐτὸν κατεπλάγησαν ἀκοντιστήν
[1, 9]	ἐπολιόρκει τὴν πόλιν. Γίνεται δὲ	κἀν	τῇ προσβολῇ διασημότατος Ἀντίπατρος· τὸ
[1, 4]	αὐτῶν ἐπί τε τῆς παρατάξεως	κἀν	τῇ φυγῇ διαφθείρεται, τοὺς δὲ
[1, 13]	Γαλιλαίαν, τοὺς μὲν ἐπιχωρίους ἀφεστῶτας	κἀν	τοῖς ὅπλοις ὄντας καταλαμβάνουσιν, τῷ
[1, 2]	ἄλλο μέρος. Πολλοὺς δὲ πολλαχοῦ	κἀν	τοῖς ὄρεσι προλοχίσας πάσαις κρατεῖ
[1, 21]	πόλεσιν ἐνιδρύσατο Καισάρεια. (Κατιδὼν δὲ	κἀν	τοῖς παραλίοις πόλιν ἤδη μὲν
[1, 15]	ὅπου καὶ αὐτοὶ πταίοντες ἀνέστρεφον.	(Κἀν	τούτῳ Βεντίδιος ὁ Ῥωμαίων στρατηγὸς
[1, 10]	τὴν ἰσχὺν ἐπιδείξασθαι τῷ ἔθνει.	(Κἀν	τούτῳ γίνεται περὶ Ἀπάμειαν ταραχὴ
[1, 13]	εἰς τὸ ἔξω χαράκωμα ἐγκλείει.	Κἀν	τούτῳ διαλλακτὴν μὲν Ἀντίγονος παρακαλεῖ
[1, 17]	βασιλέα ἀναγκασθῆναι παραδοῦναι τὰ Σαμόσατα.	~(Κἀν	τούτῳ θραύεται τὰ κατὰ τὴν
[1, 8]	ἐπόρθει δὲ τὰ πέριξ πολλὰ	κἀν	τούτῳ κακοπαθῶν· ἐλίμωττεν γὰρ ἡ
[1, 8]	δὲ τοῖς στρατιώταις ἔλεγεν ἀποδρᾶναι.	(Κἀν	τούτῳ Κράσσος αὐτῷ διάδοχος ἐλθὼν
[1, 5]	ἐμβεβληκότος εἰς τὴν Ἀρμενίαν Λευκόλλου.	(Κἀν	τούτῳ νοσούσης Ἀλεξάνδρας ὁ νεώτερος
[1, 3]	τὸ πλέον ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ.	Κἀν	τούτῳ προσιόντες οἱ πονηροὶ τῷ
[1, 2]	Ἰουδαίοις ὁμοίως ταῖς ἑβδομάσιν ἡμέραις.	Κἀν	τούτῳ Πτολεμαῖος ἀνεθεὶς τῆς πολιορκίας
[1, 8]	νεώτερος Ἀντίγονος εἰς Ῥώμην ἐκομίζετο.	~(Κἀν	τούτῳ Σκαῦρος εἰς τὴν Ἀραβίαν
[1, 19]	προσελθὼν ἐσπάραττεν αὐτῶν τὸ χαράκωμα.	Κἀν	τούτῳ συναναγκασθέντες ἐξίασιν ἐπὶ τὴν
[1, 19]	ἔμεινεν ἀβλαβές· ὕπαιθρον γὰρ ηὐλίζετο.	Κἀν	τούτῳ τοὺς Ἄραβας ἐπὶ μεῖζον
[1, 30]	μή τινα τῶν αἰτίων παραλίπῃ.	(Κἀν	τούτῳ τρέπεται πρὸς τὸν Σαμαρείτην
[1, 12]	δὲ βοηθεῖν ὑπὸ νόσου κατείχετο.	Κἀν	τούτῳ Φασάηλος καθ' ἑαυτὸν Ἕλικος
[1, 7]	Ἰουδαίων πάντα τρόπον εἰργόντων ἄνωθεν,	κἂν	ἀτέλεστος ἔμεινεν τοῖς Ῥωμαίοις ὁ
[1, 32]	δ' οὐδεὶς διψήσας τοὐμὸν αἷμα,	κἂν	διὰ πάντων μου τῶν τέκνων
[1, 1]	κυβερνῶν τὸν ἐλέφαντα ἰδιώτης ἦν·	κἂν	εἰ συνέβη δὲ εἶναι τὸν
[1, 17]	κώμην διεφθαρμένους, εἰς φυγὴν διεσκεδάσθη,	κἂν	εὐθέως τῇ νίκῃ τεθαρρηκὼς Ἡρώδης
[1, 6]	συμβολῇ λειφθεὶς εἰς Ἱεροσόλυμα συνελαύνεται.	Κἂν	ἔφθη κατὰ κράτος ληφθείς, εἰ
[1, 15]	εἰς Ἡρώδην ἁμαρτημάτων Μάλχῳ μεταμέλειν.	Κἂν	ἔφθη καταλιπὼν τὸ φρούριον, εἰ
[1, 10]	Ἱεροσολύμων ἦγεν καταλύσων τὸν Ὑρκανόν.	Κἂν	ἔφθη τοῦτο ποιήσας, εἰ μὴ
[1, 25]	δὲ περὶ ἀμφοῖν ἡμῖν βουλευτέον,	κἂν	ᾖς πατὴρ λίαν ἢ τοῦ
[1, 27]	ἐπαρχίαν ἡγεμόνων ἐξετάσειεν τὴν ἐπιβουλήν·	κἂν	μὲν ἐνέχωνται, κτείνειν, ἐὰν δὲ
[1, 23]	δὲ τῶν πραγμάτων ἐμόν ἐστιν,	κἂν	μὴ θέλω. Σκεπτέσθω δ' ἕκαστος
[1, 23]	γεννῶσιν αἱ τῶν συνδιατριβόντων κακοήθειαι,	κἂν	ὦσιν οὗτοι χρηστοί, τηροῦσιν τὰς
[1, 17]	κρατοῦσιν. Ταύτην τὴν πληγὴν οὐκ	ἤνεγκαν	οἱ πολέμιοι· τὸ γοῦν ἐπισυλλεγόμενον
[1, 18]	τηλικαύτης δυνάμεως περικαθεζομένης πέντε μησὶν	διήνεγκαν	τὴν πολιορκίαν, ἕως τῶν Ἡρώδου
[1, 4]	κατὰ συνθήκας ἀνεχώρησεν. Ἀλέξανδρος δὲ	Πέλλαν	ἑλὼν ἐπὶ Γέρασαν ᾔει πάλιν
[1, 7]	κατέσκαψαν, Ἵππον Σκυθόπολίν τε καὶ	Πέλλαν	καὶ Σαμάρειαν καὶ Ἰάμνειαν καὶ
[1, 6]	Συρίας συμμάχους. Ἐπεὶ δὲ παρελαύνων	Πέλλαν	καὶ Σκυθόπολιν ἧκεν εἰς Κορέας.
[1, 2]	φεύγει πρὸς Ζήνωνα τὸν ἐπικληθέντα	Κοτυλᾶν·	Φιλαδελφείας δ' ἦν τύραννος. (Ἀντίοχος
[1, 23]	Δωρίδος Ἀντίπατρον καὶ πάντα τρόπον	προτιμᾶν	ἄρχεται. (Τοῖς δ' ἀφόρητος ἦν
[1, 10]	σιωπῶντος· Ἀντιγόνου δὲ θαυμάζειν τὴν	τόλμαν,	εἰ πολεμίου Ῥωμαίων υἱὸς ὢν
[1, 1]	ἀδικημάτων τοὺς πάσχοντας εἰς ἀμύνης	τόλμαν	ἠρέθισε. (Ματθίας γοῦν υἱὸς Ἀσαμωναίου
[1, 19]	συνερρωγότος παρεσκεύαστο μὲν Ἡρώδης Ἀντωνίῳ	συνεξορμᾶν	ἤδη τῶν τε ἄλλων τῶν
[1, 19]	ἐπαλλήλων ἔκλυτον συναγαγὼν Ἡρώδης ἐπειρᾶτο	παρορμᾶν	ἐπὶ τὴν ἄμυναν λέγων τοιάδε·
[1, 30]	νυκτὸς μηδένα μήτε οἰκέτην μήτε	θεράπαιναν	ἐῶντες παρατυγχάνειν. Μία δὴ τῶν
[1, 7]	βλέποντες ἀθορύβως ἐπὶ τῆς θρησκείας	ἔμειναν,	σπένδοντες δὲ ἀπεσφάττοντο καὶ θυμιῶντες
[1, 4]	δόξαν ἀμφοτέροις· οὔτε γὰρ Δημητρίῳ	παρέμειναν	νικῶντι οἱ καλέσαντες, καὶ κατὰ
[1, 19]	τὸν πάντων ἀνθρώπων νόμον ὠμῶς	ἀπέκτειναν	καὶ τοιαῦτα τῷ θεῷ θύματα
[1, 16]	κατὰ στόμα προσβολὰς μὴ φέροντες	ἐξέκλιναν.	(Ὁ δὲ ἕως Ἰορδάνου κτείνων
[1, 2]	παρ' ὅσον τῆς πατρῴας εὐδαιμονίας	ἀπέκλιναν.	~(Μετὰ γὰρ τὴν τοῦ πατρὸς
[1, 24]	μειράκια στοργῆς, τοσοῦτον Ἀντιπάτρῳ προσετίθει.	Συναπέκλιναν	δὲ καὶ τῶν κατὰ τὸ
[1, 21]	καὶ τοῖς καθιμῶσίν τι πρὸς	ἔρευναν	γῆς οὐδὲν μῆκος ἐξαρκεῖ. Τοῦ
[1, 4]	δευτέρῳ τὴν πρὸς τὸν κωλύσαντα	ἄμυναν	εὐθὺς ἐπὶ τοὺς Ἄραβας ᾔει.
[1, 19]	Ἡρώδης ἐπειρᾶτο παρορμᾶν ἐπὶ τὴν	ἄμυναν	λέγων τοιάδε· (Παραλογώτατά μοι δοκεῖ
[1, 18]	μαχίμου τὸ εὐτακτότερον ἐτέτακτο πρὸς	ἄμυναν	τῆς πολιορκίας τούς τε χωννύντας
[1, 10]	καὶ ἀνατάσει μόνῃ μετρῆσαι τὴν	ἄμυναν,	φείσασθαι δὲ τοῦ βασιλέως, ὑφ'
[1, 11]	ἀθροίσων εἰς τὴν τῆς ἐπιβουλῆς	ἄμυναν.	Φωραθεὶς δὲ Μάλιχος ἀναιδείᾳ τῶν
[1, 12]	τὰ κατὰ τὴν πόλιν συνταράσσοντες	παρώξυναν	Ἀντώνιον ὥστε καὶ τοὺς δεσμώτας
[1, 20]	Τοῦ δ' ἄρα τὰς ἀκοὰς	ἀπέφραξαν	οἱ Κλεοπάτρας ἵμεροι καὶ θεὸς
[1, 20]	ἐξῃτεῖτό τινα τῶν Ἀντωνίου φίλων	Ἀλεξᾶν	ἱκέτην γενόμενον· ἐνίκα δὲ ἡ
[1, 33]	ἀδελφὴν καὶ τὸν ἄνδρα ταύτης	Ἀλεξᾶν	οἶδα, ἔφη, Ἰουδαίους τὸν ἐμὸν
[1, 30]	ἐπιβουλῆς συνίστωρ· βασανιζόμενοι γὰρ τοῦτ'	ἀπέδειξαν	αὐτῆς οἱ ἀδελφοί. Βασιλεὺς δὲ
[1, 19]	ἦν αὐτῶν φόνος, ὡς δ'	ὑπέδειξαν	τὰ νῶτα, πολλοὶ μὲν ὑπὸ
[1, 4]	τὸ τέλος τῆς παρατάξεως παρὰ	δόξαν	ἀμφοτέροις· οὔτε γὰρ Δημητρίῳ παρέμειναν
[1, 17]	παρ' ἐλπίδα σωθεὶς ἀνδρὸς θεοφιλεστάτου	δόξαν	ἀπηνέγκατο· πολλοὶ μὲν γὰρ αὐτῷ
[1, 33]	γλυκύτητος δ' ἐστὶ καὶ πότιμα.	Δόξαν	δὲ ἐνταῦθα τοῖς ἰατροῖς ἐλαίῳ
[1, 31]	κατάγεται. (Παρυπήντησεν δ' αὐτῷ παρὰ	δόξαν	ἐρημία πολλὴ πάντων ἐκτρεπομένων καὶ
[1, 5]	τῆς ἀρχῆς τὸ γύναιον διὰ	δόξαν	εὐσεβείας· ἠκρίβου γὰρ δὴ μάλιστα
[1, 2]	τῶν κατορθωμάτων τὴν ὁρμὴν οὐ	κατέψυξαν,	ἀλλὰ προελθόντες ἅμα τῇ δυνάμει
[1, 15]	πολλοὺς τῶν στρατιωτῶν σπάνιν ἐπιτηδείων	ἀναβοᾶν	καὶ χρήματα εἰς τροφὰς ἀπαιτεῖν
[1, 33]	ἐνταῦθα τοῖς ἰατροῖς ἐλαίῳ θερμῷ	πᾶν	ἀναθάλψαι τὸ σῶμα χαλασθὲν εἰς
[1, 24]	δὲ τῶν φίλων παρεδύοντο κατάσκοποι.	Πᾶν	δὲ τὸ παρ' Ἀλεξάνδρῳ λαληθὲν
[1, 17]	μάχῃ φανείς, καὶ τὸ Ῥωμαικὸν	πᾶν	διαφθείρεται· νεοσύλλεκτοι γὰρ ἦσαν ἐκ
[1, 10]	τῆς νίκης οὐ χρὴ κατὰ	πᾶν	εὔελπιν εἶναι, μέλλοντά γε συμβαλεῖν
[1, 33]	ἀνελεῖν. (Ἔνθεν αὐτοῦ τὸ σῶμα	πᾶν	ἡ νόσος διαλαβοῦσα ποικίλοις πάθεσιν
[1, 21]	ἐνορμιζομένων καὶ τὸ πρὸ αὐτῶν	πᾶν	κύκλῳ νάγμα τοῖς ἀποβαίνουσιν πλατὺς
[1, 4]	πάλιν Ἀλέξανδρον, μεταρρεῖν δὲ καὶ	πᾶν	τὸ ἔθνος εἰς αὐτόν, ἀνεχώρησεν.
[1, 8]	προστασίᾳ τῶν ἀρίστων. Διεῖλεν δὲ	πᾶν	τὸ ἔθνος εἰς πέντε συνόδους,
[1, 24]	μῖσος, τοῖς δὲ δι' εὐγένειαν	πᾶν	τὸ νοηθὲν ἦν ἐπὶ γλώσσης·
[1, 21]	τὸ γήλοφον ἐπιεικῶς ὑψηλὸν καὶ	πᾶν	χειροποίητον. Κατεσκεύασεν δὲ καὶ περὶ
[1, 18]	αὐτὸν ἀνέπεμψεν. Οὐ μὴν εἰς	ἅπαν	ἐξωνήσατο τὸ μηδὲν παθεῖν· ἤδη
[1, 30]	οἱ Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου δαίμονες	ἅπαν	τὸ βασίλειον ἐρευνηταί τε καὶ
[1, 0]	τὴν ἀνατολήν, ἐπειδὴ Ἰουδαῖοι μὲν	ἅπαν	τὸ ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμόφυλον συνεπαρθήσεσθαι
[1, 3]	μεθ' ἑαυτὸν Ἀντίγονον, ἐδόκει γὰρ	ἀγαπᾶν,	ἦγεν ἰσοτίμως, τοὺς δ' ἄλλους
[1, 10]	πειρᾶται τυχεῖν ἀγαθοῦ τινος, δέον	ἀγαπᾶν	ὅτι ζῇ· καὶ γὰρ νῦν
[1, 21]	μυχοῖς αὐτοῦ βαθεῖς ὅρμους ἑτέρους.	(Καθάπαν	δ' ἔχων ἀντιπράσσοντα τὸν τόπον
[1, 32]	μετέγραφεν, καὶ βασιλέα μὲν ἀπεδείκνυεν	Ἀντίπαν	ἀμελῶν τῶν πρεσβυτάτων Ἀρχελάου καὶ
[1, 33]	δὲ Ἀντιπάτρου γράφει, τετράρχην δὲ	Ἀντίπαν.	(Μετὰ δὲ τὴν ἀναίρεσιν τοῦ
[1, 20]	ὑπὸ μὲν Καίσαρος ἐφιλεῖτο μετ'	Ἀγρίππαν,	ὑπ' Ἀγρίππα δὲ μετὰ Καίσαρα.
[1, 33]	παρὰ τοὺς πατρίους νόμους ἔργα	κατασπᾶν.	Ἀθέμιτον γὰρ εἶναι κατὰ τὸν
[1, 26]	πολλαπλασίω λαβὼν οὐδὲν ἡγεῖτο τὴν	καθαρὰν	δόσιν, εἰ μὴ δι' αἵματος
[1, 29]	οὐκ ἔχων ὅ τι χρὴ	δρᾶν	μετέβαινεν ἐπ' Ἀντίπατρον, ᾧ παρήγγειλεν
[1, 10]	οὐκ εἶχεν ὅ τι χρὴ	δρᾶν.	Ὡς ἑώρα μείζονα τὸν διάφορον.
[1, 11]	τοῖς χιλιάρχοις ἐξελθεῖν ἐπὶ τὴν	ἐνέδραν.	Κἀκεῖνοι τῶν Κασσίου προσταγμάτων ἀναμνησθέντες
[1, 9]	κτείνεται· γαμεῖ γὰρ Πτολεμαῖος τὴν	Ἀλεξάνδραν	ἀνελὼν τὸν υἱὸν καὶ διὰ
[1, 5]	βασιλέως ὀκτακοσίων. Ἐνῆγον δὲ τὴν	Ἀλεξάνδραν	εἰς τὸ καὶ τοὺς ἄλλους
[1, 5]	μόνον κρατύνεσθαι τὸ οἰκεῖον ἔθνος,	φοβερὰν	δὲ καὶ τοῖς ἔξωθεν εἶναι
[1, 7]	καὶ τὴν πρὸ τούτων φάραγγα	φοβερὰν	τό τε ἱερὸν ἐντὸς τῆς
[1, 24]	(Τὴν δὲ δὴ Σαλώμην καίτοι	πενθερὰν	οὖσαν αὐτὸς Ἀριστόβουλος ἑαυτῷ διεστασίασεν
[1, 22]	τιμὴν κτείνας εὐθέως, ἐπειδὴ τὴν	ἱερὰν	ἐσθῆτα λαβόντι καὶ τῷ βωμῷ
[1, 23]	ἀγαθοί, πρῶτον μὲν ἐνθυμούμενοι τὴν	ἱερὰν	φύσιν, ἧς καὶ παρὰ θηρίοις
[1, 14]	δὲ πρώτην Ἡρώδῃ τῆς βασιλείας	ἡμέραν	Ἀντώνιος εἱστία. ~(Παρὰ δὲ τὸν
[1, 13]	Τηνικαῦτά γε μὴν φεύγοντι καθ'	ἡμέραν	αὐτῷ προσεγίνοντο πολλοί, καὶ κατὰ
[1, 17]	συνῆψεν. Μεθ' ὧν οὐ περιμείνας	ἡμέραν	εἰς τὴν Γαλιλαίαν ἐνέβαλεν τούς
[1, 24]	κατασκόπους ὑποπέμπων νύκτωρ καὶ μεθ'	ἡμέραν	ἕκαστα τῶν πραττομένων ἢ λεγομένων
[1, 22]	ὁ Μαριάμμης ἔρως συνήργει καθ'	ἡμέραν	ἐκκαίων Ἡρώδην λαβρότερος, ὡς μηδενὸς
[1, 1]	καὶ τὸν ἐνδελεχισμὸν τῶν καθ'	ἡμέραν	ἐναγισμῶν ἔπαυσεν ἐπ' ἔτη τρία
[1, 1]	ἀξιολόγους αἰκιζόμενος καὶ κοινῇ καθ'	ἡμέραν	ἐνδεικνύμενος ὄψιν ἁλώσεως τῇ πόλει,
[1, 13]	ἀπολωλότων ἀναιρεῖ συμβαλών, καὶ καθ'	ἡμέραν	ἐπεκθεόντων ἀλλήλοις κατὰ λόχους φόνος
[1, 28]	μὴ διδοίη. Λαμπροτέρας δὲ καθ'	ἡμέραν	ἐποιεῖτο τὰς διαδόσεις ὁρῶν τὸν
[1, 15]	ἠπόρει, προιόντι δ' αὐτῷ καθ'	ἡμέραν	ηὐξεῖτο τὰ τῆς δυνάμεως, καὶ
[1, 7]	καὶ μετὰ μίαν τῆς ἁλώσεως	ἡμέραν	καθᾶραι τὸ ἱερὸν τοῖς νεωκόροις
[1, 7]	πόλιν αἵ τε θυσίαι καθ'	ἡμέραν	καὶ οἱ ἐναγισμοὶ καὶ πᾶσα
[1, 7]	τῷ βωμῷ φονευόμενοι τῶν καθ'	ἡμέραν	νομίμων εἰς τὴν θρησκείαν ἀπέστησαν.
[1, 30]	πολιὸς ἤδη, νεάζοι δὲ καθ'	ἡμέραν	ὁ πατήρ, φθάσαι δ' ἂν
[1, 17]	κώμην. (Προσεγίνετο δ' αὐτῷ καθ'	ἡμέραν	πολὺ πλῆθος Ἰουδαίων ἔκ τε
[1, 19]	λόφον κατέσχον, αὐτὸς δὲ καθ'	ἡμέραν	προάγων τὴν δύναμιν εἰς μάχην
[1, 23]	ἐξέφαινον, ὥσθ' οἱ μὲν καθ'	ἡμέραν	προσίσταντο μᾶλλον, ὁ δ' Ἀντίπατρος
[1, 24]	Ἡρώδης ἐξαγριούμενος ὅσον ὑφῄρει καθ'	ἡμέραν	τῆς πρὸς τὰ μειράκια στοργῆς,
[1, 32]	συνέδριον Καίσαρι γράψας μετὰ μίαν	ἡμέραν	χωρίζεται. Δεσμεῖ δὲ ὁ βασιλεὺς
[1, 26]	δ' εἶναι τὰ παροξύνοντα καθ'	ἡμέραν,	ὥστε μηδὲ λαλιᾶς τινα τρόπον
[1, 24]	εἶχεν ἑκατὸν τάλαντα, τὴν δὲ	πέραν	Ἰορδάνου πᾶσαν ἐκαρποῦτο χώραν λαβὼν
[1, 17]	τέλει συνειστιάθησαν κατ' ἐκείνην τὴν	ἑσπέραν,	διαλυθέντος δὲ τοῦ συμποσίου μετὰ
[1, 6]	στρατοπεδευσάμενος ἐν τῷ χωρίῳ μίαν	ἑσπέραν	ἕωθεν ἠπείγετο πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα.
[1, 17]	τὴν πόλιν. (Ἡρώδης δὲ πρὸς	ἑσπέραν	ἤδη> τοὺς φίλους κεκμηκότας ἐπὶ
[1, 14]	Αἰγύπτου. Καὶ τὴν μὲν πρώτην	ἑσπέραν	κατά τι τῶν ἐπιχωρίων ἱερὸν
[1, 8]	συνελαύνονται. Ἔνθα δὴ τὴν πρώτην	ἑσπέραν	ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐρειπίοις ἐναυλισάμενος
[1, 9]	Ἁλοὺς δ' ἔρωτι γαμεῖ τὴν	ἑτέραν	καὶ μετὰ ταῦτα ὑπὸ τοῦ
[1, 2]	δὲ καὶ Πτολεμαῖος εἰσελθεῖν καθ'	ἑτέραν	πύλην, ἐξεκρούσθη γε μὴν ὑπὸ
[1, 28]	τῷ Ἀλεξᾶ παιδί, τὴν δ'	ἑτέραν	τῷ πρὸς μητρὸς Ἀντιπάτρου θείῳ.
[1, 0]	τῶν ὑπὸ Ῥωμαίοις πασῶν τὴν	ἡμετέραν	ἐπὶ πλεῖστόν τε εὐδαιμονίας συνέβη
[1, 19]	ἄγων Ἡρώδης παρῆν τῆς χρείας	ὑστέραν.	Ταύτης τῆς πληγῆς αἴτιον αὐτῷ
[1, 7]	τετειχισμένον, ὥστε τοῦ ἄστεος ἁλισκομένου	δευτέραν	εἶναι καταφυγὴν τοῦτο τοῖς πολεμίοις.
[1, 20]	καὶ τοῖς στρατιώταις παρέστη πολλῷ	βραχυτέραν	περιεῖναι Ἡρώδῃ βασιλείαν πρὸς ἃ
[1, 18]	καὶ τοῖς ὅπλοις ἀνέστειλεν, ἥττης	χαλεπωτέραν	τὴν νίκην ὑπολαμβάνων, εἴ τι
[1, 30]	Καὶ κατὰ τοῦτό γε παντάπασιν	παραγηρᾶν	οἰόμενον αὐτοῦ καὶ διαθήκας μενεῖν
[1, 24]	ἔγνωσαν γὰρ τήν τε Σαλώμην	ἐχθρὰν	καὶ τὸν θεῖον Φερώραν· ἦσαν
[1, 24]	ἐνεπλήσθη τὸ βασίλειον· κατὰ γὰρ	ἔχθραν	ἢ μῖσος ἴδιον ἕκαστος ἔπλασσεν
[1, 16]	τάγματα. Τούτων δὲ τὸν στρατηγὸν	Μαχαιρᾶν	Ἀντίγονος ἱκέτευσεν δι' ἐπιστολῶν ἑαυτῷ
[1, 16]	χαλεπήνας Ἡρώδης ὥρμησεν μὲν ἀμύνασθαι	Μαχαιρᾶν	ὡς πολέμιον, κρατήσας δὲ τῆς
[1, 11]	ἀπεμειλίξατο Κάσσιον Ἡρώδης τὴν ἑαυτοῦ	μοῖραν	ἐκ τῆς Γαλιλαίας κομίσας ἑκατὸν
[1, 15]	Σίλωνος δωροδοκίας ὑποδέξασθαι τοῦ στρατοῦ	μοῖραν	ἐν Λύδδοις θεραπεύων Ἀντώνιον. ~(Καὶ
[1, 16]	Ἡρώδης· καταλιπὼν δὲ τοῦ στρατοῦ	μοῖραν	ὅσην ἀποχρήσειν ὑπελάμβανεν πρὸς τὰς
[1, 2]	τῶν ἐρρωμενεστάτων προεκπέμπει, αὐτὸς δὲ	μοῖραν	τῆς δυνάμεως ἀναλαβὼν ἐπῄει κατ'
[1, 13]	οἰνοχόῳ τινὶ τῶν βασιλικῶν ὁμωνύμῳ	μοῖραν	τῆς ἵππου παραδοὺς προεμβαλεῖν ἐκέλευσεν
[1, 21]	φιλοτιμότερον. Στρογγύλοις μὲν γὰρ τὴν	ἄκραν	πύργοις περιέσχεν, ἐπλήρωσεν δὲ τὸν
[1, 2]	προσοίκων, κατέσκαψε δὲ καὶ τὴν	ἄκραν	τῶν φρουρῶν κρατήσας. Αὖθις δὲ
[1, 6]	πάλιν δὲ ἀνέβαινεν εἰς τὴν	ἄκραν,	ὡς μὴ προκαταλύειν δόξειεν αὑτόν.
[1, 5]	Ἰουδαίους, ἐπειδὴ τῆς ὠμότητος αὐτοῦ	μακρὰν	ἀποδέουσα καὶ ταῖς παρανομίαις ἀνθισταμένη
[1, 24]	διαδέξεται τὴν βασιλείαν οὐκ εἰς	μακράν	τε τοὺς μὲν ἐχθροὺς ἀμυνεῖται,
[1, 32]	ἔδωκα καιρὸν τῷ φθόνῳ καὶ	μακρὰν	τοῖς ἐπιβουλεύουσι διωρίαν. Σοὶ δέ,
[1, 27]	αὐτὸς ἁλίσκοιτο καὶ νικῶν νίκην	πικρὰν	κατὰ τῶν τέκνων, ἐπηρώτα τὴν
[1, 32]	ἐπ' αὐτῷ διαχέας ἔλεον, ἔπειτα	πικρὰν	κατηγορίαν κατετείνατο, πάντα μὲν τὰ
[1, 25]	μειρακίου σύ· καὶ γὰρ οὐχ	ὁρᾶν	αἰτίαν, ἐξ ἧς ἂν εἰς
[1, 25]	Ἀλέξανδρον προσέφυγεν Ἀρχελάῳ. Κἀκεῖνος οὐχ	ὁρᾶν	ἔφη, πῶς ἂν αὐτὸν ἐξαιτήσαιτο
[1, 13]	καρτερῷ στίφει μάχη κατὰ τὴν	ἀγορὰν	συρρήγνυται, καθ' ἣν τρεψάμενοι τοὺς
[1, 20]	Συρίας καταφυγόντες ἐδεήθησαν δηλῶσαι τὴν	συμφορὰν	αὐτῶν Καίσαρι· Καῖσαρ δὲ γνοὺς
[1, 32]	πρὸς Καίσαρα τοὺς δηλώσοντας τὴν	συμφορὰν	ἐξέπεμψεν. (Μετὰ δὲ ταῦτα καὶ
[1, 10]	ὡς μήτε καταλύειν δόξειεν Ὑρκανὸν	λαμπρὰν	ἄγων δύναμιν μήτε γυμνὸς ἐμπέσοι
[1, 21]	ἔνδον τῶν οἰκημάτων ὄψιν εἶναι	λαμπράν,	ἀλλὰ καὶ τοῖς ἔξωθεν τοίχοις
[1, 11]	καὶ τῆς ὑπονοίας ἀπολύειν ὡμολόγει,	λαμπρὰν	δὲ πομπὴν ἐπὶ τῷ πατρὶ
[1, 29]	τι μελλήσας ἐξέπεμψεν θεραπείαν τε	λαμπρὰν	καὶ πλεῖστα δοὺς χρήματα τήν
[1, 13]	ἀληθὲς ᾖ, τὴν ἀρχὴν ἔχει	λαμπράν.	Φασὶν γοῦν αὐτὸν καὶ πρὶν
[1, 20]	τετρακοσίους Γαλάτας, οἳ πρότερον ἐδορυφόρουν	Κλεοπάτραν.	Οὐδὲν δὲ οὕτως ἐνῆγεν αὐτὸν
[1, 5]	βασιλέα προσκαθεζόμενον Πτολεμαίδι καὶ πολιορκοῦντα	Κλεοπάτραν	συνθήκαις καὶ δώροις ὑπηγάγετο. Φθάνει
[1, 6]	φυγῇ χρώμενος εἰς τὴν καλουμένην	Πέτραν	διασώζεται· βασίλειον αὕτη τῆς Ἀραβίας
[1, 30]	βουλεύσαιτο φυγεῖν μετ' αὐτῶν εἰς	Πέτραν.	Ἐπίστευσεν δ' Ἡρώδης πᾶσιν τοῖς
[1, 13]	πολιορκίαν αὐτὸς εἰς τὴν Ἀραβικὴν	Πέτραν	ἠπείγετο. (Πάρθοι δ' ἐν Ἱεροσολύμοις
[1, 17]	Ἡρώδης παρελαύνων παλτῷ κατὰ τὴν	πλευρὰν	ἀκοντίζεται. (Βουλόμενος δὲ Ἀντίγονος μὴ
[1, 27]	κινδύνοις ὁ Ἀριστόβουλος θέλων οὖσαν	ἑκυρὰν	καὶ τηθίδα, διαπέμπεται σώζειν ἑαυτὴν
[1, 15]	παντοίων κειμηλίων. Ἱεριχοῦντος μὲν οὖν	φρουρὰν	ὁ βασιλεὺς καταλιπὼν ὑπέστρεψεν καὶ
[1, 1]	τῶν ἐπιτηδείων ἀπανίσταται, καταλιπὼν μὲν	φρουρὰν	ὅσην ἀποχρήσειν ὑπελάμβανε, τὴν δὲ
[1, 1]	ἐπὶ τὴν ἐν τῇ πόλει	φρουράν,	οὔπω γὰρ ἐκκέκοπτο, καὶ ἐκβαλὼν
[1, 28]	καὶ Μαριάμμη. Τὴν μὲν οὖν	Γλαφύραν	μετὰ τῆς προικὸς Ἡρώδης ἀπέπεμψεν
[1, 7]	συνάπτουσαν ἀπ' αὐτοῦ τῇ πόλει	γέφυραν	ἀποκόψαντες ἀντισχεῖν εἰς ἔσχατον παρεσκευάζοντο.
[1, 23]	διάθεσις. Καὶ ἐπειδὴ γάμων ἔχοντες	ὥραν	ὁ μὲν τῆς τηθίδος Σαλώμης,
[1, 24]	πρὸς αὐτὰ καὶ τὸν θεῖον	Φερώραν	Ἀντίπατρος ἐχθρωδῶς καὶ τὴν τηθίδα
[1, 29]	ἐνδησαμένη φαρμάκοις. Τελευταῖον δ' εἰς	Φερώραν	ἀπέστρεφεν τὸν λόγον, δυοῖν θάτερον
[1, 25]	δὴ κατήγορον καὶ μάρτυν ἑαυτοῦ	Φερώραν	Ἀρχέλαος οὕτως ἤδη παρῃτεῖτο καὶ
[1, 29]	Ῥώμην. (Ἡρώδης δὲ οὐκ ἀνίει	Φερώραν	βιαζόμενος ἀπαλλαγῆναι τῆς γυναικὸς οὐδ'
[1, 30]	ἐν Ῥώμῃ τῆς ὑπονοίας κεχωρισμένος·	Φερώραν	δὲ τῇ γυναικὶ παραθέσθαι τὸ
[1, 28]	γάμον. Περιῄει δὲ καὶ τὸν	Φερώραν	δώροις τε καὶ ταῖς ἄλλαις
[1, 24]	Σαλώμην ἐχθρὰν καὶ τὸν θεῖον	Φερώραν·	ἦσαν δὲ βαρεῖς μὲν> ἀμφότεροι
[1, 25]	πλείστους αὐτῶν, πρὸ δὲ πάντων	Φερώραν	καὶ Σαλώμην· ταύτην γὰρ δὴ
[1, 30]	φιλίαν τῆς Ἀντιπάτρου μητρὸς πρὸς	Φερώραν	καὶ τὰς ἐκείνου γυναῖκας ἐδήλου
[1, 28]	εἰ πρὸς Ἀρχελάῳ πάππῳ καὶ	Φερώραν	κηδεστὴν ὁ Ἀλεξάνδρου παῖς προσλάβοι.
[1, 31]	ἐπιβουλῆς ἡ σύγχυσις καὶ οὐ	Φερώραν	κλαίοντος, ἀλλὰ τὸν ὑπηρέτην· ἤδη
[1, 25]	μικρὸν εἰς τοὺς ἐγγεγραμμένους καὶ	Φερώραν	μετήγαγεν τὰς αἰτίας. Ὡς δ'
[1, 24]	ἐνεκάλει, συγγινώσκεται· καὶ αὐτὸν δὲ	Φερώραν	ὁ βασιλεὺς ἀπέλυσεν τῶν ἐγκλημάτων.
[1, 28]	ὅλων, εἰ πρὸς Ἀρχελάῳ καὶ	Φερώραν	ὄντα τετράρχην βοηθὸν ἔχοιεν οἱ
[1, 25]	ἐπανίει πρὸς ὀλίγον, πρὸς δὲ	Φερώραν	παρωξύνετο· τῶν γὰρ τεσσάρων βίβλων
[1, 5]	δοθείσης ἀδείας ἐσκεδάσθησαν ἀνὰ τὴν	χώραν·	Ἀλεξάνδρα δὲ ἐκπέμψασα ἐπὶ Δαμασκὸν
[1, 3]	κατῆλθεν ὁ λαὸς εἰς τὴν	χώραν	ἀπαλλαγεὶς τῆς ἐν Βαβυλῶνι δουλείας·
[1, 13]	ἐμπλῆσαι μὲν ἀκηρύκτου πολέμου τὴν	χώραν	ἅπασαν, ἀνάστατον δὲ ποιῆσαι τὴν
[1, 2]	τὴν ἐντὸς Καρμήλου τοῦ ὄρους	χώραν	ἅπασαν κατενείμαντο. (Πρὸς δὲ τὰς
[1, 1]	ὅμοιον· περὶ ὧν αὖθις κατὰ	χώραν	δηλώσομεν. (Ἀντιόχῳ γε μὴν οὔτε
[1, 15]	ἀκούσας Ἀντίγονος διέπεμψεν περὶ τὴν	χώραν	εἴργειν καὶ λοχᾶν τοὺς σιτηγοὺς
[1, 21]	ὥσπερ κοινωνοὶ τῆς βασιλείας καὶ	χώραν	ἔλαβον παρ' αὐτοῦ· γυμνασιαρχίαις δ'
[1, 1]	τὸν Ἐπιφανῆ πάλιν εἰς τὴν	χώραν	ἐμβάλλοντα μετὰ καρτερᾶς πληγῆς ἀνέστειλεν.
[1, 0]	Αἰγύπτου Τίτος δεύτερον εἰς τὴν	χώραν	ἐνέβαλεν, ὅπως τε τὰς δυνάμεις
[1, 0]	τῶν παίδων εἰς τὴν Ἰουδαίων	χώραν	ἐνέβαλεν ὅσῃ τε χρώμενος Ῥωμαίων
[1, 20]	Βαταναίαν τε καὶ τὴν Αὐρανῖτιν	χώραν	ἐξ αἰτίας τοιᾶσδε· Ζηνόδωρος ὁ
[1, 21]	εἴασεν. Ἐπεὶ δὲ τὴν ἰδίαν	χώραν	ἐπλήρωσεν ναῶν, εἰς τὴν ἐπαρχίαν
[1, 10]	κατεστραμμένον καὶ τοὺς ἀνὰ τὴν	χώραν	θορύβους ἐπιὼν κατέστελλεν, ἀπειλητὴς ἅμα
[1, 20]	τήν τε ὑπὸ Κλεοπάτρας ἀποτμηθεῖσαν	χώραν	καὶ ἔξωθεν Γάδαρα καὶ Ἵππον
[1, 19]	τοὺς Ἄραβας αὖθις ἀεὶ τὴν	χώραν	κατατρέχων, ὡς ἀνακαλέσασθαι τὴν μίαν
[1, 0]	Τίτος δὲ πᾶσαν ἐπελθὼν τὴν	χώραν	κατεστήσατο, τήν τε ὑποστροφὴν αὐτοῦ
[1, 9]	αὖθις οἱ τὴν Ὀνίου προσαγορευομένην	χώραν	κατέχοντες· ἦσαν δὲ Ἰουδαῖοι Αἰγύπτιοι.
[1, 24]	δὲ πέραν Ἰορδάνου πᾶσαν ἐκαρποῦτο	χώραν	λαβὼν παρὰ τἀδελφοῦ δῶρον, ὃς
[1, 0]	Κυιντιλίου δὲ Οὐάρου κατὰ τὴν	χώραν	ὄντος, καὶ ὡς ἔτει δωδεκάτῳ
[1, 10]	καὶ δι' αὑτοῦ καθίστατο τὴν	χώραν	ὁρῶν τὸν Ὑρκανὸν νωθῆ τε
[1, 7]	καὶ διότι τὸ κατὰ τὴν	χώραν	πλῆθος ἀπέστησεν Ἀριστοβούλῳ συμπολεμεῖν ὡρμημένον,
[1, 16]	ἀδοκήτως προσπεσόντες, ἐπόρθουν δὲ τὴν	χώραν	ποιούμενοι τὰς ἀναφυγὰς εἰς τὰ
[1, 6]	ἠπείχθη. (Παρελθόντος γοῦν εἰς τὴν	χώραν	πρέσβεις εὐθέως ἧκον παρὰ τῶν
[1, 8]	ὥρμητο πάντας τοὺς κατὰ τὴν	χώραν	Ῥωμαίους ἀνελεῖν. Πρὸς ὃ Γαβίνιος
[1, 0]	ὄντες καὶ ὅπως ἀπανέστησαν Αἰγυπτίων,	χώραν	τε ὅσην ἐπῆλθον ἀλώμενοι καὶ
[1, 21]	ἐπεσκεύασεν καὶ περὶ αὐτὸν ἀνετειχίσατο	χώραν	τῆς οὔσης διπλασίονα, ἀμέτροις μὲν
[1, 15]	εὐθέως> ὁρμήσας αὐτὸς εἰς τὴν	χώραν	τοσαύτην αὐτοῖς ἐπιτηδείων ἀφθονίαν ἐκόμισεν,
[1, 1]	τῆς μάχης ἐπισυγκροτήσας κατὰ κώμην	Ἀκέδασαν	συμβάλλει τοῖς Ἀντιόχου στρατηγοῖς, καὶ
[1, 10]	τε πατὴρ καὶ ὁ ἀδελφὸς	ἔκλασαν	αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν παρακαλοῦντες καὶ
[1, 21]	δέξασθαι δυναμένην τὸ φιλότιμον αὐτοῦ,	πᾶσαν	ἀνέκτισεν λευκῷ λίθῳ καὶ λαμπροτάτοις
[1, 4]	τὴν Γαυλάνην ἐνέδρας αὐτῷ γενομένης	πᾶσαν	ἀποβάλλει τὴν στρατιὰν συνωσθεῖσαν κατὰ
[1, 6]	οὐκ ἀπέχρησεν τὸ μὴ ἁλῶναι,	πᾶσαν	δὲ τὴν δύναμιν ἐπισυλλέξας εἵπετο
[1, 12]	τῆς τυραννίδος ὑπὸ Κασσίου τυραννίσιν	πᾶσαν	διαλαβόντος τὴν Συρίαν, κατὰ δὲ
[1, 12]	παρέβαλλεν, τετράρχας ἀποδείκνυσιν τοὺς ἀδελφοὺς	πᾶσαν	διοικεῖν τὴν Ἰουδαίαν ἐπιτρέπων. (Προσαγανακτούντων
[1, 21]	ὧν ἡ πόλις μέση κεῖται,	πᾶσαν	εἶναι συμβέβηκεν τὴν παράλιον ἀλίμενον,
[1, 24]	τάλαντα, τὴν δὲ πέραν Ἰορδάνου	πᾶσαν	ἐκαρποῦτο χώραν λαβὼν παρὰ τἀδελφοῦ
[1, 0]	τῶν χωρίων καθεῖλον, Τίτος δὲ	πᾶσαν	ἐπελθὼν τὴν χώραν κατεστήσατο, τήν
[1, 3]	σωματοφυλάκων ἀναιρεῖται, βέβαιον ἀποδείξας ὅτι	πᾶσαν	εὔνοιαν καὶ φύσιν κόπτει διαβολὴ
[1, 18]	τῆς δεξιᾶς, ἀλλ' ὥσπερ μεμηνότες	πᾶσαν	ἡλικίαν ἐπεξῄεσαν. Ἔνθα καὶ Ἀντίγονος
[1, 13]	τοὺς βαρβάρους· καὶ πολλοὺς κατὰ	πᾶσαν	προσβολὴν ἀποκτείνας εἰς Μασάδαν τὸ
[1, 7]	τάφρον ἔχου καὶ τὴν φάραγγα	πᾶσαν	ὕλην συμφορούσης τῆς δυνάμεως. Χαλεπὸν
[1, 30]	δὲ τῷ φόβῳ καὶ πρὸς	πᾶσαν	ὑπόνοιαν ἐξερριπίζετο πολλούς τε τῶν
[1, 13]	μὲν ἀκηρύκτου πολέμου τὴν χώραν	ἅπασαν,	ἀνάστατον δὲ ποιῆσαι τὴν Μαρισαίων
[1, 2]	ἐντὸς Καρμήλου τοῦ ὄρους χώραν	ἅπασαν	κατενείμαντο. (Πρὸς δὲ τὰς εὐπραγίας
[1, 20]	Τράχωνος καὶ τῆς Γαλιλαίας γῆν	ἅπασαν.	Ὃ δὲ τούτων Ἡρώδῃ μεῖζον
[1, 15]	δ' εἰσπεσόντες τὸ λοιπὸν ἄστυ	διήρπασαν	πλήρεις καταλαμβάνοντες τὰς οἰκίας παντοίων
[1, 4]	Ἀλέξανδρος δὲ Πέλλαν ἑλὼν ἐπὶ	Γέρασαν	ᾔει πάλιν τῶν Θεοδώρου κτημάτων
[1, 31]	αἱ δ' ἐπιστολαὶ δευτέρας ἀδελφοκτονίας	κεκράγεσαν,	ὅμως οὐδεὶς τῶν εἰς Ῥώμην
[1, 17]	τρίτος, ἑξῆς δὲ πλείους. Οὗτοι	καταπεφεύγεσαν	μὲν ἐκ τῆς παρατάξεως εἰς
[1, 11]	τὸν πρὸ τῆς πόλεως αἰγιαλὸν	ἐξῄεσαν	ξιφήρεις, ἔνθα περιστάντες τὸν Μάλιχον
[1, 14]	καὶ Καῖσαρ μέσον ἔχοντες Ἡρώδην	ἐξῄεσαν,	προῆγον δὲ σὺν ταῖς ἄλλαις
[1, 14]	τὴν αὐτοῦ πρὸς Ῥωμαίους εὔνοιαν	διεξῄεσαν,	ἀποδεικνύντες ἅμα καὶ πολέμιον τὸν
[1, 18]	ἀλλ' ὥσπερ μεμηνότες πᾶσαν ἡλικίαν	ἐπεξῄεσαν.	Ἔνθα καὶ Ἀντίγονος μήτε τῆς
[1, 15]	ἀναπλησθέντων οὐκέτ' ἔχρῃζεν φυγῆς, ἀλλ'	ἐπεξῄεσαν	ἤδη τοῖς περὶ τὸν Ἀντίγονον
[1, 17]	μετὰ ταραχῆς ἐκθορόντι τῆς κοίτης	εἰσῄεσαν	ἄγγελοι τῆς συμφορᾶς. Ὁ δὲ
[1, 33]	ἕτερος Μαργάλου. Τούτοις οὐκ ὀλίγοι	προσῄεσαν	τῶν νέων ἐξηγουμένοις τοὺς νόμους,
[1, 24]	φαρμάκοις, τότε δὲ πλεῖστοι μηνυταὶ	προσῄεσαν,	ὡς καίπερ φιλαδελφότατον ὄντα τὸν
[1, 16]	κατατρέχοντες οὐκ ἐλάττω κακὰ πολέμου	διετίθεσαν	τοὺς ἐπιχωρίους. Προπέμψας δὲ πεζῶν
[1, 33]	ὑπορρέοντα καὶ τῇ νόσῳ λόγον	καθίεσαν	εἰς τοὺς γνωρίμους, ὡς ἄρα
[1, 16]	αὐτοὺς σὺν γενεαῖς καὶ πῦρ	ἐνίεσαν	τοῖς ἀμυνομένοις. Βουληθεὶς δὲ ἐξ
[1, 17]	τε πολεμίους ὑπαντιάσαντας εἰς ὃ	καταλελοίπεσαν	χωρίον τρέπεται. Καὶ προσέβαλλεν μὲν
[1, 21]	δὲ τῇ πολυτελείᾳ. Τεκμήριον δὲ	ἦσαν	αἱ μεγάλαι στοαὶ περὶ τὸ
[1, 25]	καὶ διαδοχήν, εἰ μή τινες	ἦσαν	ἀναπείθοντες καὶ τὸ τῆς ἡλικίας
[1, 7]	τῆς γενεᾶς αἰχμάλωτον. Δύο δ'	ἦσαν	αὐτῷ θυγατέρες καὶ δύο υἱεῖς,
[1, 1]	χειρὸς οἰκείας, πέντε γὰρ υἱεῖς	ἦσαν	αὐτῷ, κοπίσιν ἀναιρεῖ τὸν Βακχίδην.
[1, 29]	φανερῷ προσκρούων Φερώρᾳ. Συνουσίαι δὲ	ἦσαν	αὐτῶν λάθρα καὶ κῶμοι νυκτερινοί,
[1, 28]	ὁρῶντι τὴν τῶν ἀνῃρημένων γενεάν·	ἦσαν	γὰρ Ἀλεξάνδρῳ μὲν ἐκ Γλαφύρας
[1, 31]	ἀδελφῶν ἐσκευωρημένας ἐπιστολὰς ὑπ' Ἀντιπάτρου·	ἦσαν	γὰρ Ἀρχέλαος καὶ Φίλιππος βασιλέως
[1, 28]	τὸ βασίλειον μεταθεῖναι τοὺς γάμους·	ἦσαν	γὰρ τῷ βασιλεῖ γυναῖκες μὲν
[1, 3]	ἱεροῦ, πρὸς τοὺς γνωρίμους ἀνέκραγεν,	ἦσαν	δ' οὐκ ὀλίγοι παρεδρεύοντες αὐτῷ
[1, 12]	ληφθέντας Τυρίους ἔσωσεν μὲν πάντας,	ἦσαν	δ' οὓς καὶ δωρησάμενος ἀπέπεμψεν
[1, 24]	ἐχθρὰν καὶ τὸν θεῖον Φερώραν·	ἦσαν	δὲ βαρεῖς μὲν> ἀμφότεροι καὶ
[1, 9]	τὴν Ὀνίου προσαγορευομένην χώραν κατέχοντες·	ἦσαν	δὲ Ἰουδαῖοι Αἰγύπτιοι. Τούτους Ἀντίπατρος
[1, 14]	ἀποστερεῖν τὰς Ἀντιπάτρου παρακαταθήκας θέλουσιν·	ἦσαν	δὲ τῶν περὶ αὐτὸν οἱ
[1, 13]	τοσοῦτον ὄχλον δέξασθαι τὴν Μασάδαν.	Ἦσαν	δὲ ὑπὲρ τοὺς ἐννακισχιλίους. Πεισθεὶς
[1, 17]	Ῥωμαικὸν πᾶν διαφθείρεται· νεοσύλλεκτοι γὰρ	ἦσαν	ἐκ τῆς Συρίας αἱ σπεῖραι,
[1, 24]	ἐκείνου κεφαλὴν ὅλος ἀπηρείσατο. Τρεῖς	ἦσαν	εὐνοῦχοι τιμιώτατοι τῷ βασιλεῖ, καὶ
[1, 15]	μὲν Ῥωμαίων πέντε δὲ Ἰουδαίων	ἦσαν	ἔχουσαι καὶ μισθοφόρους μιγάδας πρὸς
[1, 17]	συμμάχων, οἳ μέρος οὐκ ὀλίγον	ἦσαν,	καταστρατοπεδεύονται τοῦ βορείου τείχους πλησίον,
[1, 18]	καὶ τῶν τολμηροτέρων κατὰ στῖφος	ἦσαν	λῃστεῖαι πολύτροποι, μάλιστα τὰ περὶ
[1, 21]	εἴκοσιν εἰς τὸ πέλαγος, ὧν	ἦσαν	οἱ πλεῖστοι μῆκος ποδῶν πεντήκοντα,
[1, 33]	καὶ δημοτική τις ἐπανάστασις. Δύο	ἦσαν	σοφισταὶ κατὰ τὴν πόλιν μάλιστα
[1, 4]	αὐτῷ παρεβοήθει· Πισίδαι καὶ Κίλικες	ἦσαν·	Σύρους γὰρ οὐκ ἐδέχετο μισθοφόρους
[1, 5]	μὲν ἀπολαύσεις τῶν βασιλείων ἐκείνων	ἦσαν,	τὰ δ' ἀναλώματα καὶ αἱ
[1, 4]	Τῶν δ' ἐναντίων ἱππεῖς μὲν	ἦσαν	τρισχίλιοι, πεζῶν δὲ μύριοι τετρακισχίλιοι.
[1, 22]	δύο μὲν θυγατέρες, τρεῖς δ'	ἦσαν	υἱεῖς. Καὶ τούτων ὁ νεώτατος
[1, 24]	αἱ κολάσεις δὲ τῶν διαβολῶν	ἦσαν	ὠκύτεραι. Κατηγορεῖτο γοῦν τις ἄρτι
[1, 24]	ἀπὸ γένους ᾑρέθη. Πολλαὶ δ'	ἦσαν,	ὡς ἂν ἐφειμένου τε πατρίως
[1, 23]	Αἱ διαλλαγαὶ δ' ἐπὶ τούτοις	ἦσαν,	ὥστε ἐκείνους μὲν τῷ πατρὶ
[1, 32]	παρεθέμην. Τί δ' ἐκεῖνοι τοιοῦτον	ἠσέβησαν,	οἷον Ἀντίπατρος; Ἢ τίς ἔλεγχος
[1, 24]	τὰς ἐπ' ἀλλήλοις ὑπονοίας ἔχοντες	ἀπηλλάγησαν,	Ἀλέξανδρος μὲν καὶ Ἀριστόβουλος ὀδυνώμενοι
[1, 21]	γοῦν κἀν ταῖς γυμνασίαις αὐτὸν	κατεπλάγησαν	ἀκοντιστήν τε ἰθυβολώτατον καὶ τοξότην
[1, 29]	Οἱ δὲ βασανιζόμενοι πεῖσαι Κόρινθον	ὡμολόγησαν	ἐπὶ πολλοῖς χρήμασιν Ἡρώδην ἀνελεῖν.
[1, 17]	γὰρ αὐτῷ τῶν ἐν τέλει	συνειστιάθησαν	κατ' ἐκείνην τὴν ἑσπέραν, διαλυθέντος
[1, 7]	καὶ συγκατεφλέγοντο. Ἰουδαίων μὲν οὖν	ἀνῃρέθησαν	μύριοι καὶ δισχίλιοι, Ῥωμαίων δὲ
[1, 20]	τὸν ἡγεμόνα τῆς Συρίας καταφυγόντες	ἐδεήθησαν	δηλῶσαι τὴν συμφορὰν αὐτῶν Καίσαρι·
[1, 21]	ὅλης τῆς Ἰωνίας ἐν οἷς	ἐδεήθησαν	ἕκαστοι δαψίλειαν; Ἀλλ' Ἀθηναῖοι καὶ
[1, 0]	καὶ εἰς ἣν ἕκαστοι τύχην	διενεμήθησαν·	καὶ ὡς Ῥωμαῖοι μὲν ἐπεξῆλθον
[1, 18]	βασιλεῖ πρὸς μὲν τὰς λῃστείας	ἀντεπενοήθησαν	λόχοι δι' ὧν ἀνέστελλεν τὰς
[1, 8]	τρισχίλιοι μὲν ἔπεσον τρισχίλιοι δὲ	ἐζωγρήθησαν,	φεύγει σὺν τοῖς καταλειφθεῖσιν εἰς
[1, 5]	Οἱ μὲν οὖν δοθείσης ἀδείας	ἐσκεδάσθησαν	ἀνὰ τὴν χώραν· Ἀλεξάνδρα δὲ
[1, 16]	λοιποὶ δ' ὑπὲρ τὸν ποταμὸν	ἐσκεδάσθησαν,	ὥστε τὴν Γαλιλαίαν ἐκκεκαθάρθαι φόβων,
[1, 5]	Ἀγρίππα Σεβαστὴ καὶ Ἀγριππιὰς πόλεις	ἐπωνομάσθησαν.	Πρὶν δὲ ἐπεξελθεῖν Ἀλεξάνδρα τὸν
[1, 28]	περὶ Σατορνῖνον ἐν Συρίᾳ πάντες	ἐνεπλήσθησαν	τῶν ἀπ' αὐτοῦ δωρεῶν. Ἐμισεῖτο
[1, 8]	καθιστάμενος, τὰς δὲ κατεστραμμένας ἀνακτίζων.	Συνεπολίσθησαν	γοῦν τούτου κελεύσαντος Σκυθόπολίς τε
[1, 12]	ἀνασχέσθαι. (καὶ τότε μὲν οὕτως	διελύθησαν,	αὖθις δὲ οἱ ἐν τέλει
[1, 6]	τέκνων. Ἀμέλει πρὶν ἀνηκέστου πάθους	διελύθησαν,	ὥστε βασιλεύειν μὲν Ἀριστόβουλον, Ὑρκανὸν
[1, 27]	γίνονται, καὶ τούτοις ἕτεροί τινες	ἠκολούθησαν.	Οὐολούμνιος δὲ τῆς σκυθρωπῆς ἀποφάσεως
[1, 13]	ἀεί, πάλαι δ' ἂν καὶ	συνελήφθησαν,	εἰ μὴ περιέμενον ἐν Ἱεροσολύμοις
[1, 29]	Σατορνίνῳ τῷ διέποντι τὴν Συρίαν	ἀνεπέμφθησαν	εἰς Ῥώμην. (Ἡρώδης δὲ οὐκ
[1, 32]	πάντας ἐκέλευσεν εἰσαγαγεῖν, ἐν οἷς	εἰσήχθησαν	καὶ τῆς Ἀντιπάτρου μητρὸς οἰκέται
[1, 31]	ὑβρισθέντες ἐπὶ τοῦ πρώτου πυλῶνος	εἴρχθησαν·	ἔτυχεν δ' ἔνδον ὢν Οὔαρος
[1, 12]	ταφῆς καὶ οἱ τραυματίαι θεραπείας	ἠξιώθησαν	ὑπὸ Ὑρκανοῦ. Οὐ μὴν οἱ
[1, 19]	Πλήθει μὲν οὖν τῶν Ἰουδαίων	περιῆσαν,	ἐλείποντο δὲ ταῖς προθυμίαις καίτοι
[1, 18]	οὕτως ὡς ἐν ταῖς μεταλλείαις	περιῆσαν	τῶν πολεμίων. (Τῷ δὲ βασιλεῖ
[1, 19]	οἰηθέντες ἐρήμου τῆς χώρας κρατήσειν	ὥρμησαν	εἰς αὐτὴν προθυσάμενοι τοὺς πρέσβεις,
[1, 19]	ἀλλὰ τῇ προτέρᾳ νίκῃ τεθαρρηκότες	ὥρμησαν	ἐπὶ τοὺς Ἄραβας καὶ πρὸς
[1, 11]	(Καὶ ἐπειδὴ Λαοδίκειαν ἑλόντος αὐτοῦ	συνῇσαν	οἱ πανταχόθεν δυνατοὶ δωρεάς τε
[1, 0]	Ῥωμαίων στρατιᾷ καὶ ὅσοι σύμμαχοι	ἐκόπησαν	εἰς ὅλην τὴν Γαλιλαίαν, καὶ
[1, 13]	αὐτῷ προσεγίνοντο πολλοί, καὶ κατὰ	Ῥῆσαν	γενομένῳ τῆς Ἰδουμαίας Ἰώσηπος ἀδελφὸς
[1, 15]	Μασάδας οἰκείους παραλαβὼν ῥᾳδίως καὶ	Ῥῆσαν	τὸ φρούριον ᾔει πρὸς τὰ
[1, 25]	εἰσβιασαμένην. Αἵ τε οὖν βίβλοι	παρῆσαν	εἰς χεῖρας Ἡρώδῃ πολλὰ καὶ
[1, 7]	ἔνιοι μανιῶντες ἐν ταῖς ἀμηχανίαις	ὑπέπρησαν	καὶ συγκατεφλέγοντο. Ἰουδαίων μὲν οὖν
[1, 13]	τὰς ἁρπαγὰς ἐπὶ τοσοῦτον ὕβρεως	ἐχώρησαν	ὡς ἐμπλῆσαι μὲν ἀκηρύκτου πολέμου
[1, 12]	δὲ Κάσσιον περὶ Φιλίππους ἀνελόντες	ἀνεχώρησαν	εἰς μὲν Ἰταλίαν Καῖσαρ ἐπὶ
[1, 4]	κατὰ οἶκτον τῆς μεταβολῆς Ἀλεξάνδρῳ	προσεχώρησαν	εἰς τὰ ὄρη καταφυγόντι Ἰουδαίων
[1, 19]	τῇ γοῦν προτέρᾳ μάχῃ κρατούντων	ἐκράτησαν	ἡμῶν οἱ πολέμιοι, καὶ κατὰ
[1, 0]	τίνες τε ὄντες καὶ ὅπως	ἀπανέστησαν	Αἰγυπτίων, χώραν τε ὅσην ἐπῆλθον
[1, 0]	τὰ τῶν Ἰουδαίων, ὅπως τε	ἐπανέστησαν	αὐτοῖς οἱ τύραννοι, καὶ τὰς
[1, 0]	πόσα ἑξῆς κατέλαβον καὶ ὅπως	μετανέστησαν,	νῦν τε ἄκαιρον ᾠήθην εἶναι
[1, 7]	ἡμέραν νομίμων εἰς τὴν θρησκείαν	ἀπέστησαν.	Τρίτῳ γὰρ μηνὶ τῆς πολιορκίας
[1, 10]	ἐκ τῆς ἀρχῆς ὃν αὐτοὶ	κατέστησαν.	Ἅμα δὲ ταῦτα λέγων καὶ
[1, 13]	ἄνδρας ἑξήκοντα ταῖς πλησίον οἰκίαις	ἐγκατέστησαν.	Τούτους μὲν ὁ στασιάζων πρὸς
[1, 4]	βαθείας φάραγγος καὶ πλήθει καμήλων	συντριβεῖσαν.	Διαφυγὼν δ' αὐτὸς εἰς Ἱεροσόλυμα
[1, 25]	μὲν ἔσεσθαι δυσώπημα τῶν ἁμαρτημάτων,	ἀπορραγεῖσαν	δὲ αἰτίαν τῆς εἰς ἅπαντα
[1, 16]	Οὐ μὴν πρὸς τὴν ἔφοδον	ἔδεισαν	οἱ πολέμιοι, μετὰ δὲ τῶν
[1, 27]	παρεσκευάσθαι γὰρ βασιλέα κτείνειν αὐτὴν	διαβληθεῖσαν	ἐφ' οἷς καὶ πρότερον, ὅτι
[1, 4]	ὑπὸ Ἡρώδου τοῦ βασιλέως Ἀγριππιάδα	ἐπικληθεῖσαν.	(Ἐξανδραποδισαμένῳ δὲ ταύτας ἐπανίσταται τὸ
[1, 20]	προσέθηκεν τήν τε ὑπὸ Κλεοπάτρας	ἀποτμηθεῖσαν	χώραν καὶ ἔξωθεν Γάδαρα καὶ
[1, 7]	Ἡρώδου βασιλέως λαμπροτάτοις κατασκευάσμασιν καὶ	μετονομασθεῖσαν	Καισάρειαν. Ἃς πάσας τοῖς γνησίοις
[1, 30]	ἀλλ' ἐπὶ θάτερα πεσοῦσα διασώζεται.	Κομισθεῖσαν	δ' αὐτὴν ὁ βασιλεὺς ἀνακτησάμενος,
[1, 7]	Στράτωνος πύργον καλουμένην, ὕστερον δὲ	μετακτισθεῖσάν	τε ὑφ' Ἡρώδου βασιλέως λαμπροτάτοις
[1, 4]	γενομένης πᾶσαν ἀποβάλλει τὴν στρατιὰν	συνωσθεῖσαν	κατὰ βαθείας φάραγγος καὶ πλήθει
[1, 33]	τὸ πλῆθος παρακαλεῖ καὶ τὴν	ἀπολειφθεῖσαν	τοῖς στρατιώταις ἀνεγίνωσκεν ἐπιστολήν, ἐν
[1, 21]	δὲ καὶ Ἀνθηδόνα τὴν παράλιον	καταρριφθεῖσαν	ἐν πολέμῳ Ἀγρίππειον προσηγόρευσε· τοῦ
[1, 3]	Δεσμεῖ δὲ καὶ τὴν μητέρα	διενεχθεῖσαν	περὶ τῆς ἐξουσίας, ταύτην γὰρ
[1, 22]	μητρῴαν εὐγένειαν καὶ ὅτι βασιλεύοντι	γεγόνεισαν	αὐτῷ. Τὸ δὲ τούτων ἰσχυρότερον
[1, 13]	καὶ τῶν ἄλλων οὐχ ὅσοις	ἤλπισαν·	ὁ γὰρ Ἡρώδης ἐκ πολλοῦ
[1, 0]	ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμόφυλον συνεπαρθήσεσθαι σφίσιν	ἤλπισαν,	Ῥωμαίους δὲ οἵ τε γείτονες
[1, 7]	καὶ Σαμάρειαν καὶ Ἰάμνειαν καὶ	Μάρισαν	Ἄζωτόν τε καὶ Ἀρέθουσαν, ὁμοίως
[1, 2]	οὐκ ὀλίγας καὶ Ἀδωρεὸν καὶ	Μάρισαν.	(Προελθὼν δὲ καὶ μέχρι Σαμαρείας,
[1, 25]	βασιλέως πάντες Ἀρχελάῳ δῶρα λαμπρὰ	ἔδοσαν,	προεπέμφθη τε ὑπό τε Ἡρώδου
[1, 27]	δ' ὡς εἰς Ῥώμην πλεύσαντες	ἀπέδοσαν	τὰ ἀπὸ τοῦ βασιλέως γράμματα,
[1, 21]	κύματος ἐπὶ πλεῖστον ἐξαγριοῦν τὴν	θάλασσαν.	Ἀλλ' ὁ βασιλεὺς τοῖς ἀναλώμασιν
[1, 17]	δυνατῶν προαγαγόντες εἰς τὴν λίμνην	κατέδυσαν	οἱ προσέχοντες Ἀντιγόνῳ. Μετεβάλλετο δὲ
[1, 1]	Οἱ δὲ καταφυγόντες πρὸς Ἀντίοχον	ἱκέτευσαν	αὐτοῖς ἡγεμόσι χρώμενον εἰς τὴν
[1, 0]	ἔγγονοι περὶ τῆς βασιλείας διαστασιάσαντες	εἵλκυσαν	εἰς τὰ πράγματα Ῥωμαίους καὶ
[1, 0]	τὸ πῦρ ἐπὶ τὸν ναὸν	εἵλκυσαν	οἱ Ἰουδαίων τύραννοι, μάρτυς αὐτὸς
[1, 20]	ὅπλων ἐπείρασας εὐχάριστον, εἰ μὴ	διεκώλυσαν	Ἄραβες. Καὶ συμμαχίαν μέντοι γε
[1, 28]	ἀποτυχεῖν. Ταύτην γὰρ δὴ καίπερ	οὖσαν	ἀδελφὴν καὶ πολλὰ διὰ Λιουίας
[1, 6]	φίλοι σκέπτεσθαι τὴν Ῥωμαίων ἰσχὺν	οὖσαν	ἀνυπόστατον. Οἷς πεισθεὶς κάτεισιν πρὸς
[1, 24]	δὲ δὴ Σαλώμην καίτοι πενθερὰν	οὖσαν	αὐτὸς Ἀριστόβουλος ἑαυτῷ διεστασίασεν ὠργισμένην
[1, 28]	μητρὸς Ἀντιπάτρου· τὴν γὰρ Σαλώμην	οὖσαν	διάφορον ἐξοικειούμενος ὁ Ἀντίπατρος τοῦτον
[1, 27]	τοῖς κινδύνοις ὁ Ἀριστόβουλος θέλων	οὖσαν	ἑκυρὰν καὶ τηθίδα, διαπέμπεται σώζειν
[1, 15]	Ἰόππη· ταύτην γὰρ ἐχρῆν πολεμίαν	οὖσαν	ἐξελεῖν πρότερον, ὡς μὴ χωροῦντος
[1, 24]	τηθίδα Σαλώμην, ὡς ἂν γαμετὴν	οὖσαν,	καθομιλῶν ἀεὶ καὶ παροξύνων. Συνήργει
[1, 21]	τε σταδίων εἴκοσι τὸ μῆκος	οὖσαν	ξεστῇ μαρμάρῳ καὶ πρὸς τὰς
[1, 14]	οὐδὲ παρὰ Ἄραψιν εὑρίσκει φιλίαν	οὖσαν.	Ὁ γοῦν βασιλεὺς αὐτῶν Μάλχος
[1, 27]	καὶ τοὺς υἱεῖς εἰς Σεβαστὴν	οὖσαν	οὐ πόρρω τῆς Καισαρείας προσέταξεν
[1, 21]	ἐν Συρίᾳ πλατεῖαν οὐ φευκτὴν	οὖσαν	ὑπὸ βορβόρου κατέστρωσέν τε σταδίων
[1, 23]	τὴν Κιλικίαν παραπλέων κατῆρεν εἰς	Ἐλεοῦσαν,	ἑστιᾷ μὲν αὐτὸν φιλοφρόνως Ἀρχέλαος
[1, 7]	καὶ Μάρισαν Ἄζωτόν τε καὶ	Ἀρέθουσαν,	ὁμοίως δὲ καὶ τὰς παραλίους
[1, 4]	ὥστε τῶν ἀντιστασιαστῶν κατὰ τὴν	ἐπιοῦσαν	νύκτα φυγεῖν ὀκτακισχιλίους ἔξω Ἰουδαίας
[1, 1]	τὴν δὲ λοιπὴν δύναμιν ἀπαγαγὼν	χειμεριοῦσαν	εἰς τὴν Συρίαν. (Πρὸς δὲ
[1, 15]	ὁ βασιλεὺς καταλιπὼν ὑπέστρεψεν καὶ	χειμεριοῦσαν	τὴν Ῥωμαίων στρατιὰν εἰς τὰς
[1, 22]	τὴν λύπην ἔσχεν τῇ πρὸς	περιοῦσαν	διαθέσει. ~(Κληρονομοῦσι δὲ τῆς μητρῴας
[1, 28]	τῆς σπουδῆς, τὸ δὲ τελευταῖον	ἄκουσαν	Ἀλεξᾷ τινι τῶν φίλων συνῴκισεν
[1, 13]	τήν τε ὑπόσχεσιν τῶν χιλίων	ἤκουσαν	ταλάντων καὶ ὡς Ἀντίγονος τὰς
[1, 32]	τὸ θηρίον καὶ προορῶμαι τὴν	μέλλουσαν	ἀξιοπιστίαν καὶ τὸν ἐπίπλαστον ὀλοφυρμόν·
[1, 25]	τοῦ μειρακίου τῆς γυναικός, ἣν	παραμένουσαν	μὲν ἔσεσθαι δυσώπημα τῶν ἁμαρτημάτων,
[1, 21]	τοῖς παραλίοις πόλιν ἤδη μὲν	κάμνουσαν,	Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος, διὰ δὲ
[1, 6]	δοῦναι δύναμιν αὐτῷ πείθει τὴν	κατάξουσαν	αὐτόν· ἦν δ' αὕτη πεζῶν
[1, 22]	Ἀντωνίῳ καὶ δι' ὑπερβολὴν ἀσελγείας	ἀποῦσαν	δείξειεν ἑαυτὴν ἀνθρώπῳ γυναικομανοῦντι καὶ
[1, 13]	τοῖς κατὰ τὸν βίον ἔργοις	πρέπουσαν·	κατέχει δὲ καὶ ἄλλος λόγος,
[1, 29]	σὺν ἐκείνοις. Καὶ δεδοικὼς τὴν	ἐπιτηροῦσαν	Σαλώμην πραγματεύεται διὰ τῶν ἐπὶ
[1, 25]	Ἀρχελάου φιλίαν παρ' αὐτῷ πάντων	κρατοῦσαν,	ὡς οὐκ ἐνῆν εὐσχήμονι σωτηρία,
[1, 21]	πόρους χρημάτων ἀπέδειξεν, ὡς μηδέποτε	ἀγωνοθετοῦσαν	αὐτοῦ τὴν μνήμην ἀπολιπεῖν. Ἀνήνυτον
[1, 7]	τὸ ἱερὸν ἀνεχώρησεν καὶ τὴν	συνάπτουσαν	ἀπ' αὐτοῦ τῇ πόλει γέφυραν
[1, 31]	τὴν βασιλείαν ἐπ' αὐτῷ μόνῳ	σαλεύουσαν.	Πείθεται τούτοις, ἐνῆγεν γὰρ τὸ
[1, 32]	οὐχ ἑκὼν ἔπλεον ἐπιστάμενος τὴν	ἐμφωλεύουσαν	τῇ βασιλείᾳ κατ' ἐμοῦ δυσμένειαν.
[1, 28]	διὰ Λιουίας τῆς γυναικὸς Καίσαρος	ἱκετεύουσαν	γαμηθῆναι τῷ Ἄραβι Συλλαίῳ, διωμόσατο
[1, 30]	εἰποῦσα προκομίζει τὴν πυξίδα παντάπασιν	ἔχουσαν	τοῦ φαρμάκου βραχύ. Βασιλεὺς δ'
[1, 0]	ὅσα ὑπὸ τοῦ λιμοῦ κακωθέντες	ἑάλωσαν.	Παραλείψω δὲ οὐδὲ τὰς τῶν
[1, 24]	εἰς τὰ μέλλοντα λύπην προσέλαβον·	ἔγνωσαν	γὰρ τήν τε Σαλώμην ἐχθρὰν
[1, 3]	ἐπισπείσω κατὰ μέρος τοὐμὸν αἷμα;	Λαβέτωσαν	ἀθρόον τοῦτο, καὶ μηκέτι ταῖς
[1, 6]	τὴν βασιλείαν ἔπειθεν καὶ τὸν	Ἀρέταν	δέξασθαί τε τὸν Ὑρκανὸν καὶ
[1, 6]	δωρεῶν αἷς καὶ πρὸς τὸν	Ἀρέταν	δικαιολογίαις χρώμενοι κατηντιβόλουν μισῆσαι μὲν
[1, 4]	πρὸς Πτολεμαῖον τὸν Μενναίου μῖσος	Ἀρέταν	ἐπάγονται καὶ καθιστῶσιν κοίλης Συρίας
[1, 29]	μικρὸς δ' αὐτῷ καὶ πρὸς	Ἀρέταν	ἦν ἀγὼν τὸν ἑαυτοῦ βασιλέα·
[1, 8]	καθίησι Σκαῦρος ὄντα συνήθη πρὸς	Ἀρέταν,	ὅπως ἐπὶ χρήμασιν διαλύσαιτο τὸν
[1, 10]	μὴ πρὸς μὲν τὸ σκυθρωπὸν	ἀπαντᾶν,	περὶ δὲ τῆς σωτηρίας ἀχάριστον
[1, 32]	βασιλέα μὴ φείσεσθαι τῆς ἀδελφῆς,	ὅταν	ἀναγνῷ. Καλῶς δὲ ποιήσεις, ἐπειδὰν
[1, 32]	ὑπερασπιστὴς ὁ ἐμός, ὁ σωματοφύλαξ.	Ὅταν	ἀναμνησθῶ, Οὔαρε, τὸ πανοῦργον ἐν
[1, 27]	γάρ, ἔφη, Τίρων οὗτος ἀνέπειθεν,	ὅταν	θεραπεύω τῷ ξυρῷ σε διαχειρίσασθαι,
[1, 14]	ἀρετὴν ἔγνω καὶ τότε βασιλέα	καθιστᾶν	Ἰουδαίων ὃν πρότερον αὐτὸς ἐποίησεν
[1, 19]	καρτερῶς ἀντιπαραταξαμένων. Πρὸς δὲ τὴν	ἧτταν	μέγα γίνεται κίνημα τῶν Ἀράβων,
[1, 2]	τοῦ Ἰωνάθου, καὶ πρὸς τὴν	ἧτταν	ὠργισμένος κτείνει τὸν Ἰωνάθην. (Σίμων
[1, 15]	περὶ τὴν χώραν εἴργειν καὶ	λοχᾶν	τοὺς σιτηγοὺς κελεύων. Οἱ δ'
[1, 7]	μεσογείᾳ πόλεις, ὅσας μὴ φθάσαντες	κατέσκαψαν,	Ἵππον Σκυθόπολίν τε καὶ Πέλλαν
[1, 23]	πλέον δ' ὡς εἰς Ἰουδαίαν	ὑπέστρεψαν·	συνηνδροῦτο δ' αὐτῶν ταῖς ἡλικίαις
[1, 19]	θεῷ θύματα περὶ τοῦ πολέμου	κατέστεψαν.	Ἀλλ' οὐ διαφεύξονται τὸν μέγαν
[1, 6]	λαοῦ περιεστῶτος φιλοφρόνως ἀλλήλους ἀσπασάμενοι	διήμειψαν	τὰς οἰκίας· Ἀριστόβουλος μὲν γὰρ
[1, 12]	γίνεται ταραχή· χιλίους γοῦν πάλιν	ἔπεμψαν	πρέσβεις εἰς Τύρον, ἔνθα διέτριβεν
[1, 26]	διάδοχον Ἀντιπάτρῳ τῷ φθόρῳ τὴν	παππῴαν	αὐτῶν βασιλείαν προτείνων. Τιμωρήσειν γε
[1, 2]	Δαγὼν καλεῖται· κομισάμενος δὲ τὴν	πατρῴαν	ἀρχιερωσύνην Ὑρκανὸς καὶ θύσας τῷ
[1, 14]	Ῥώμην ἐπειχθεὶς πρώτῳ διὰ τὴν	πατρῴαν	φιλίαν ἐνετύγχανεν Ἀντωνίῳ καὶ τάς
[1, 22]	βασιλικῶς ἦγεν διά τε τὴν	μητρῴαν	εὐγένειαν καὶ ὅτι βασιλεύοντι γεγόνεισαν
[1, 33]	τε τὴν ψυχὴν καὶ τὴν	ἐν	ἀγαθοῖς αἴσθησιν αἰώνιον παραμένειν, τοὺς
[1, 7]	τὰς ἑβδομάδας ἐπιτηρῶν ὁ Πομπήιος,	ἐν	αἷς παντὸς ἔργου διὰ τὴν
[1, 0]	γε ἱστορίας αὐτὰς ἐπιγράφειν τολμῶσιν,	ἐν	αἷς πρὸς τῷ μηδὲν ὑγιὲς
[1, 33]	ἐπιστολὴν λύσας τὰς ἐπιδιαθήκας ἀνεγίνωσκεν,	ἐν	αἷς Φίλιππος μὲν τοῦ Τράχωνος
[1, 17]	ᾔει δὲ τὸν σῖτον ἁρπάσων	ἐν	ἀκμῇ τοῦ θέρους. Ἐπιθεμένων δὲ
[1, 20]	μυριάδας, ἀλλ' οὐδὲ μετὰ τὴν	ἐν	Ἀκτίῳ πληγὴν κατέλιπον τὸν εὐεργέτην,
[1, 30]	ἀδελφοῦ τὸ φάρμακον ἔφασκον ἰατρεύοντος	ἐν	Ἀλεξανδρείᾳ. Περιιόντες δὲ οἱ Ἀλεξάνδρου
[1, 26]	οὐκ ἀγαπᾷ βασιλεύσας αὐτὸς Ἡρώδης	ἐν	ἀλλοτρίοις καὶ μετὰ τὸν τῆς
[1, 19]	δὲ τὸ δυστυχεῖν οὔτε τοὐναντίον	ἐν	ἀνθρώποις βέβαιον, ἀλλ' ἔστιν ἰδεῖν
[1, 9]	αὐτοῦ Ἀλέξανδρος πελέκει ὑπὸ Σκιπίωνος	ἐν	Ἀντιοχείᾳ Πομπηίου τοῦτ' ἐπιστείλαντος καὶ
[1, 1]	αὐτοῖς περὶ δυναστείας ἑκάστου τῶν	ἐν	ἀξιώματι μὴ φέροντος τοῖς ὁμοίοις
[1, 14]	τήν τε ξενίαν καὶ τὴν	ἐν	ἅπασιν εὔνοιαν, ὁρῶντά γε μὴν
[1, 15]	λοχῶντες συχνοὺς διέφθειρον. Οὐ μὴν	ἐν	ἅπασιν εὐστόχουν, ἔστιν δ' ὅπου
[1, 9]	τῶν κατὰ τὸ Πηλούσιον ἐμβολῶν	ἐν	Ἀσκάλωνι κατείχετο, τούς τε Ἄραβας
[1, 17]	πολίχνας καταστρέφεται, δισχιλίους δὲ τῶν	ἐν	αὐταῖς διαφθείρει καὶ τὰς οἰκίας
[1, 0]	λίμνας τε καὶ πηγὰς τὰς	ἐν	αὐτῇ, καὶ τὰ περὶ ἑκάστην
[1, 1]	Ἱεροσόλυμα καὶ καθίσας ὀλίγας ἡμέρας	ἐν	αὐτῇ κατὰ σπάνιν τῶν ἐπιτηδείων
[1, 33]	ὑποθεμένους τὴν πρᾶξιν, ἔπειτα τοὺς	ἐν	αὐτῇ συλληφθέντας κολάσαντα τοῖς λοιποῖς
[1, 16]	οὕτως τὰ σπήλαια καὶ τοὺς	ἐν	αὐτοῖς Ἡρώδης· καταλιπὼν δὲ τοῦ
[1, 4]	καρτερὸν ἑλών, τὸν ἄρχοντα Δημήτριον	ἐν	αὐτῷ παραλύσας ἐκ πολλῶν ἐγκλημάτων
[1, 21]	Σεβαστὴν ἐκάλεσεν· ἐξαίρετον δὲ τοῖς	ἐν	αὐτῷ παρέσχεν εὐνομίαν. (Ἐπὶ τούτοις
[1, 0]	ἐν ἐλπίδι κτήσεως τοῖς δ'	ἐν	ἀφαιρέσεως δέει γίνεσθαι τὰ πρὸς
[1, 11]	τά τε ἄλλα δραστήριος ἀνὴρ	ἐν	ἀφηγήσει πραγμάτων καὶ τὴν ἀρχὴν
[1, 16]	θεραπεύων Ἀντώνιον. ~(Καὶ Ῥωμαῖοι μὲν	ἐν	ἀφθόνοις διῆγον ἀνειμένοι τῶν ὅπλων,
[1, 3]	εἰς τὴν χώραν ἀπαλλαγεὶς τῆς	ἐν	Βαβυλῶνι δουλείας· τῶν δὲ ἀδελφῶν
[1, 30]	εἰ δ' ὑποστείλαιτο, δαπανήσειν αὐτῆς	ἐν	βασάνοις τὸ σῶμα καὶ μηδὲ
[1, 25]	τίθεσθαι τὸ τῆς φύσεως δίκαιον·	ἐν	γὰρ ταῖς βασιλείαις ὥσπερ ἐν
[1, 33]	νόσος ἅτε δὴ τῶν ἀρρωστημάτων	ἐν	γήρᾳ καὶ ἀθυμίᾳ ἐπιπεσόντων· ἦν
[1, 21]	γηλόφου κάλλει καὶ μεγέθει διάφορος·	ἐν	δ' αὐτῷ κολοσσὸς Καίσαρος οὐκ
[1, 7]	εὐνοίᾳ πλέον ἢ δέει προσηγάγετο.	Ἐν	δὲ τοῖς αἰχμαλώτοις ἐλήφθη καὶ
[1, 19]	μέχρι τοῦ μέλλειν οὕτως ἔχειν,	ἐν	δὲ τοῖς ἔργοις ἐγεῖραι τὰ
[1, 33]	χρόνῳ φυλάξας ἰδίοις τέκνοις κατέλιπεν,	ἐν	δὲ τοῖς κατ' οἶκον ἀτυχέστατος.
[1, 21]	μὲν τοῦ Πειραιῶς λιμένα κατεσκεύασεν,	ἐν	δὲ τοῖς μυχοῖς αὐτοῦ βαθεῖς
[1, 13]	καὶ τὸ ἄπιστον αὐτοῖς καταρωμένους.	(Ἐν	δὲ τούτῳ καὶ τὸν Ἡρώδην
[1, 16]	τειχίζειν Ἀλεξάνδρειον. Κἀκεῖνος ἀμφοτέρων ἐπεμελήθη.	(Ἐν	δὲ τούτῳ περὶ μὲν Ἀθήνας
[1, 4]	μετὰ τῆς δυνάμεως. Θέμενος δὲ	ἐν	δευτέρῳ τὴν πρὸς τὸν κωλύσαντα
[1, 7]	τῆς πρὸς τὸ θεῖον θεραπείας	ἐν	δευτέρῳ τὴν σωτηρίαν τιθέμενοι. Πλεῖστοι
[1, 1]	τοῖς μεγάλοις ἐπιβαλέσθαι θέμενος εὐκλείας	ἐν	δευτέρῳ τὸ ζῆν. Ὅ γε
[1, 16]	τῆς Μαχαιρᾶ παρανομίας. Ὁ δ'	ἐν	διαλογισμῷ τῶν ἡμαρτημένων γενόμενος ταχέως
[1, 19]	οὐδὲν ἀνθρώποις πλέον ἢ τὴν	ἐν	ἑαυτοῖς βλάβην ἐπιφέρεται· λοιμοῦ μὲν
[1, 32]	Ὅταν ἀναμνησθῶ, Οὔαρε, τὸ πανοῦργον	ἐν	ἑκάστῳ καὶ τὴν ὑπόκρισιν, ἀπιστία
[1, 27]	ἀληθὲς ἔλεγον. (Ἡρώδης γε μὴν	ἐν	ἐκκλησίᾳ τῶν τε ἡγεμόνων καὶ
[1, 0]	δι' ὑπερβολὴν θορύβων τοῖς μὲν	ἐν	ἐλπίδι κτήσεως τοῖς δ' ἐν
[1, 8]	ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐρειπίοις ἐναυλισάμενος	ἐν	ἐλπίσι μὲν ἦν ἄλλην συναθροίσειν
[1, 23]	ἐν τῇ στρατιᾷ μου ταξιάρχους	ἐν	ἐμοὶ μόνον τὰς ἐλπίδας ἔχειν
[1, 4]	οὐκ ἔλαττον πεντακισμυρίων Ἰουδαίων ἀνεῖλεν	ἐν	ἓξ ἔτεσιν· οὐ μὴν εὐφραίνετό
[1, 4]	δὲ ταύτας ἐπανίσταται τὸ Ἰουδαικὸν	ἐν	ἑορτῇ· μάλιστα γὰρ ἐν ταῖς
[1, 0]	τὸν θρίαμβον. (Ταῦτα πάντα περιλαβὼν	ἐν	ἑπτὰ βιβλίοις καὶ μηδεμίαν τοῖς
[1, 2]	ἡττῶνται. Τὸ λοιπὸν δ' ἐπιβιοὺς	ἐν	εὐδαιμονίᾳ Ἰωάννης καὶ τὰ κατὰ
[1, 10]	πίστεώς τι μετεκίνησεν. (Ἀμήχανον δ'	ἐν	εὐπραγίαις φθόνον διαφυγεῖν· Ὑρκανὸς γοῦν
[1, 25]	εἶχεν, μετὰ δὲ τὰς διαλλαγὰς	ἐν	εὐωχίαις καὶ φιλοφρονήσεσιν διῆγον. Ἀπιόντα
[1, 29]	χρήματα τήν τε διαθήκην κομίζειν,	ἐν	ᾗ βασιλεὺς μὲν Ἀντίπατρος ἐγέγραπτο,
[1, 21]	λίθῳ καὶ λαμπροτάτοις ἐκόσμησεν βασιλείοις,	ἐν	ᾗ μάλιστα τὸ φύσει μεγαλόνουν
[1, 14]	δραστήριον· συνήγαγεν δὲ τὴν βουλήν,	ἐν	ᾗ Μεσσάλας καὶ μετ' αὐτὸν
[1, 14]	ἀπορίᾳ χρημάτων ναυπηγεῖται τριήρη μεγίστην,	ἐν	ᾗ μετὰ τῶν φίλων εἰς
[1, 33]	ἀπολειφθεῖσαν τοῖς στρατιώταις ἀνεγίνωσκεν ἐπιστολήν,	ἐν	ᾗ πολλὰ περὶ τῆς εἰς
[1, 3]	στρατείας ἦλθεν εἰς τὴν ἑορτήν,	ἐν	ᾗ σκηνοποιεῖσθαι πάτριον τῷ θεῷ,
[1, 24]	ὑπὸ Ἀλεξάνδρου λέγοντος, ὡς οὐκ	ἐν	Ἡρώδῃ δέοι τὰς ἐλπίδας ἔχειν
[1, 21]	δηλώσομεν. (Ὁ δὲ βασιλεὺς καὶ	ἐν	Ἱεριχοῖ μεταξὺ Κύπρου τοῦ φρουρίου
[1, 18]	ἀποτεμόμενος καὶ δὴ καὶ τὸν	ἐν	Ἱεριχοῦντι φοινικῶνα, ἐν ᾧ γεννᾶται
[1, 8]	τὸ καταρριφθὲν ὑπὸ Πομπηίου τεῖχος	ἐν	Ἱεροσολύμοις ἀνακτίζειν ἐθάρρει προσελθών, εἰ
[1, 13]	μάλιστα ἐπεθύμουν γυναικῶν καθιστᾶσιν μὲν	ἐν	Ἱεροσολύμοις Ἀντιγόνῳ τὰ πράγματα, δεσμώτην
[1, 12]	ἀναχωρήσαντος ἐκ Συρίας πάλιν στάσις	ἐν	Ἱεροσολύμοις γίνεται Ἕλικος μετὰ στρατιᾶς
[1, 13]	Ἀραβικὴν Πέτραν ἠπείγετο. (Πάρθοι δ'	ἐν	Ἱεροσολύμοις ἐφ' ἁρπαγὴν τραπόμενοι τῶν
[1, 13]	καὶ συνελήφθησαν, εἰ μὴ περιέμενον	ἐν	Ἱεροσολύμοις Ἡρώδην πρότερον λαβεῖν, ὡς
[1, 2]	οἳ περιῴκουν τὸ εἰκασθὲν τῷ	ἐν	Ἱεροσολύμοις ἱερῷ. Αἱρεῖ δὲ καὶ
[1, 8]	στρατείαν τόν τε ἄλλον τοῦ	ἐν	Ἱεροσολύμοις ναοῦ χρυσὸν πάντα περιεῖλεν
[1, 21]	Κύπρον. Φασαήλῳ δὲ τἀδελφῷ τὸν	ἐν	Ἱεροσολύμοις ὁμώνυμον πύργον, οὗ τό
[1, 31]	δὲ καὶ πρὸ τῆς ἀποδημίας	ἐν	Ἰουδαίᾳ μένων τοιαύτας κατ' αὐτῶν
[1, 31]	Ῥώμην ἀφικνουμένων ἀπήγγειλεν αὐτῷ τὰς	ἐν	Ἰουδαίᾳ τύχας καίτοι μεταξὺ τῶν
[1, 15]	Πάρθους ταραχὰς καθιστάμενος, Σίλων δὲ	ἐν	Ἰουδαίᾳ χρήμασιν ὑπ' Ἀντιγόνου διεφθαρμένος.
[1, 31]	φωραθείη τὸ φάρμακον. Τότε δ'	ἐν	Κιλικίᾳ λαβὼν ἣν προειρήκαμεν παρὰ
[1, 7]	δὲ τοῦ ἔθνους καὶ τὰς	ἐν	κοίλῃ Συρίᾳ πόλεις, ἃς εἷλον,
[1, 22]	ἐντολὴν ὑπὸ τῶν Γαλατῶν βαπτιζόμενος	ἐν	κολυμβήθρᾳ τελευτᾷ. (Διὰ ταῦθ' Ἡρώδην
[1, 33]	τοῖς ἡγεμόσιν καὶ ταξιάρχοις ἀκολουθοῦντες	ἐν	κόσμῳ, πεντακόσιοι δὲ ἐπ' αὐτοῖς
[1, 16]	σφαλερωτάτῃ. Τοὺς γοῦν ἀλκίμους καθιμῶν	ἐν	λάρναξιν ἐνίει τοῖς στομίοις, οἱ
[1, 15]	δωροδοκίας ὑποδέξασθαι τοῦ στρατοῦ μοῖραν	ἐν	Λύδδοις θεραπεύων Ἀντώνιον. ~(Καὶ Ῥωμαῖοι
[1, 15]	χρόνον τοῦτον Ἀντίγονος ἐπολιόρκει τοὺς	ἐν	Μασάδᾳ, τοῖς μὲν ἄλλοις ἐπιτηδείοις
[1, 25]	ἐν γὰρ ταῖς βασιλείαις ὥσπερ	ἐν	μεγάλοις σώμασιν ἀεί τι μέρος
[1, 21]	ὅλας πόλεις αὐτῷ τὸ φιλότιμον.	Ἐν	μέν γε τῇ Σαμαρείτιδι πόλιν
[1, 32]	δωρεαῖς ἐτίμα Σαλώμην τὴν ἀδελφήν.	Ἐν	μὲν οὖν ταῖς διαθήκαις ταῦτα
[1, 18]	βασιλεῖς Ἡρώδην καὶ Μάλχον ἀναιρεθῆναι.	(Ἐν	μέρει γοῦν τῶν προσταγμάτων ἐπινήψας
[1, 4]	τῶν γὰρ ληφθέντων ὀκτακοσίους ἀνασταυρώσας	ἐν	μέσῃ τῇ πόλει γυναῖκάς τε
[1, 18]	θανεῖν, διὰ δὲ τῶν ὑπονόμων	ἐν	μέσοις αὐτοῖς ἐξαπίνης ἐφαίνοντο, καὶ
[1, 7]	τοῦ μηδὲν παραλῦσαι· τῆς θρησκείας	ἐν	μέσοις τοῖς βέλεσιν ἀνειλημένους· ὥσπερ
[1, 4]	τὰς ἐνεργείας ἀπήλλαξεν. Τελευτᾷ γοῦν	ἐν	μέσοις τοῖς θορύβοις στρεφόμενος βασιλεύσας
[1, 21]	δὲ τούτοις προσνείμας λιπαρωτάτην καὶ	ἐν	μέσῳ τῷ κτίσματι ναόν τε
[1, 13]	τοῖς ὀδοῦσιν, ὡς μηδὲ αὖθις	ἐν	μεταβολῇ ποτε δύναιτο τὴν ἀρχιερωσύνην
[1, 16]	ἐξελάσων. (Πρὸς δὲ τὴν Σέπφωριν	ἐν	νιφετῷ σφοδροτάτῳ διανύσας ἀκονιτὶ παραλαμβάνει
[1, 21]	τὴν δι' ὅλης τῆς Ἰωνίας	ἐν	οἷς ἐδεήθησαν ἕκαστοι δαψίλειαν; Ἀλλ'
[1, 32]	τοὺς μηνυτὰς πάντας ἐκέλευσεν εἰσαγαγεῖν,	ἐν	οἷς εἰσήχθησαν καὶ τῆς Ἀντιπάτρου
[1, 23]	διαλλαγὰς Καίσαρα, τρίτον ἐμὲ τὸν	ἐν	οἷς ἔξεστιν ἐπιτάσσειν παρακαλοῦντα, μείνατε
[1, 11]	ἄλλοις τῶν ἐπιτηδείων κατὰ τάχος,	ἐν	οἷς καὶ Μαλίχῳ τινὶ τῶν
[1, 8]	τοὺς ὡπλισμένους ὄντας εἰς ὀκτακισχιλίους,	ἐν	οἷς καὶ Πειθόλαος ἦν ὁ
[1, 21]	τῆς ἑκατοστῆς ἐνενηκοστῆς δευτέρας ὀλυμπιάδος,	ἐν	οἷς οὐ μόνον οἱ νικῶντες,
[1, 15]	τὰ ἐπιτήδεια τῶν παρόδων προλοχίζων,	ἐν	οἷς οὐδὲν ἢ μικρὰ τοὺς
[1, 9]	τοὺς ὑπὲρ αὐτοῦ κινδύνους ἐπέρρωσεν,	ἐν	οἷς πᾶσιν παραβολώτατος ἀγωνιστὴς γενόμενος
[1, 10]	ὅτι τὰ μὲν Ὑρκανοῦ φρονοῦντες	ἐν	ὄλβῳ καὶ καθ' ἡσυχίαν βιώσονται
[1, 28]	κολακεύων Ἀντίπατρος, ἐκ τοῦ Σαλώμην	ἐν	ὁμοίοις ἀποτυχεῖν. Ταύτην γὰρ δὴ
[1, 18]	ἀντιμηχανώμενον ἀεί τι κώλυμα καινότερον·	ἐν	οὐδενὶ δ' οὕτως ὡς ἐν
[1, 33]	τὰ πάτρια καὶ διὰ τοῦτο	ἐν	παντὶ τῷ ἔθνει μεγίστης ἠξιωμένοι
[1, 0]	αὐτὸς ὁ πορθήσας Καῖσαρ Τίτος,	ἐν	παντὶ τῷ πολέμῳ τὸν μὲν
[1, 33]	ἐπίτασις ζῶν Ἀντίπατρος, ὃν οὐκ	ἐν	παρέργῳ, ῥαίσας δὲ προῄρητο ἀνελεῖν.
[1, 20]	Καῖσαρ, ὑπὸ Ἀντωνίου βασιλεὺς γενόμενος	ἐν	πᾶσιν ὁμολογῶ γεγονέναι χρήσιμος Ἀντωνίῳ.
[1, 21]	Φοινίκην ἐπ' Αἰγύπτου παραπλέοντα σαλεύειν	ἐν	πελάγει διὰ τὴν ἐκ λιβὸς
[1, 29]	φίλους ἀνῃρήκει καὶ Σόαιμον τῶν	ἐν	Πέτρᾳ δυνατωτάτων. Πείσας δὲ πολλοῖς
[1, 27]	τὰς αἰτίας. Ἀλλ' οἱ μὲν	ἐν	Πλατάνῃ κώμῃ Σιδωνίων ἐφρουροῦντο. (Καταστὰς
[1, 0]	καὶ τὰ περὶ τῆς Ῥωμαίων	ἐν	πολέμοις εὐταξίας καὶ τὴν ἄσκησιν
[1, 21]	καὶ Ἀνθηδόνα τὴν παράλιον καταρριφθεῖσαν	ἐν	πολέμῳ Ἀγρίππειον προσηγόρευσε· τοῦ δ'
[1, 21]	τύχῃ· καὶ γὰρ σπάνιον ἔπταισεν	ἐν	πολέμῳ, καὶ τῶν πταισμάτων οὐκ
[1, 8]	τε ἄλλα γενναῖον ἀπέδειξεν ἑαυτὸν	ἐν	πολλοῖς καὶ ἐπ' Ἀλέξανδρον ὥρμησεν.
[1, 0]	ἔφην, μεγίστου τοῦδε τοῦ κινήματος	ἐν	Ῥωμαίοις μὲν ἐνόσει τὰ οἰκεῖα,
[1, 17]	τρίτον ἔτος ἐξ οὗ βασιλεὺς	ἐν	Ῥώμῃ ἀπεδέδεικτο, πρὸ τοῦ ἱεροῦ
[1, 22]	Καὶ τούτων ὁ νεώτατος μὲν	ἐν	Ῥώμῃ παιδευόμενος τελευτᾷ, δύο δὲ
[1, 33]	(Ταῦτα ἐνετέλλετο, καὶ παρὰ τῶν	ἐν	Ῥώμῃ πρέσβεων ἧκον ἐπιστολαί, δι'
[1, 30]	Ἡρώδην ἀνελεῖν ἕως αὐτός ἐστιν	ἐν	Ῥώμῃ τῆς ὑπονοίας κεχωρισμένος· Φερώραν
[1, 32]	νέους ἀξιώσας καὶ πρὸς τοῖς	ἐν	Ῥώμῃ τροφείοις φίλους Καίσαρος, ζηλωτοὺς
[1, 31]	γυνή. Καὶ τότε μὲν ἀνανήψας	ἐν	σκέψει τῆς ἀπολογίας ἦν. ~(Τῇ
[1, 2]	(Θνήσκει δὲ καὶ αὐτὸς ἐπιβουλευθεὶς	ἐν	συμποσίῳ ὑπὸ Πτολεμαίου τοῦ γαμβροῦ,
[1, 9]	ὁπλίτας. Παρώρμησεν δὲ καὶ τοὺς	ἐν	Συρίᾳ δυνατοὺς ἐπὶ τὴν βοήθειαν
[1, 28]	Οἵ γε μὴν περὶ Σατορνῖνον	ἐν	Συρίᾳ πάντες ἐνεπλήσθησαν τῶν ἀπ'
[1, 21]	ἀναθημάτων; Τὴν δ' Ἀντιοχέων τῶν	ἐν	Συρίᾳ πλατεῖαν οὐ φευκτὴν οὖσαν
[1, 2]	εὐθέως γὰρ ὥρμησεν ἐπὶ τὰς	ἐν	Συρίᾳ πόλεις, κενάς, ὅπερ ἦν,
[1, 30]	ἐλευθέρων ἐβασάνιζεν. Ἐβόα δέ τις	ἐν	ταῖς ἀλγηδόσιν θεὸς ὁ γῆν
[1, 7]	τὸ τεῖχος δ' ἔνιοι μανιῶντες	ἐν	ταῖς ἀμηχανίαις ὑπέπρησαν καὶ συγκατεφλέγοντο.
[1, 23]	τῆς βασιλικῆς ἐλπίδος· καὶ γὰρ	ἐν	ταῖς διαθήκαις καὶ φανερῶς αὐτὸς
[1, 4]	Ἰουδαικὸν ἐν ἑορτῇ· μάλιστα γὰρ	ἐν	ταῖς εὐωχίαις αὐτῶν στάσις ἅπτεται.
[1, 18]	ἐν οὐδενὶ δ' οὕτως ὡς	ἐν	ταῖς μεταλλείαις περιῆσαν τῶν πολεμίων.
[1, 22]	περὶ τοῦ πρὸς αὐτὴν συμπαθοῦς	ἐν	ταῖς ὁμιλίαις ἐπομνύμενον, ὡς οὐδ'
[1, 13]	πλείστας τῶν παρ' αὐτοῖς γυναικῶν	ἐν	ταῖς πεντακοσίαις καθοσιώσειεν Πάρθοις, ὅτι
[1, 10]	ἀνά τε τὰς κώμας καὶ	ἐν	ταῖς πόλεσιν Ἡρώδης ὡς εἰρήνην
[1, 15]	ἔπεισεν. Ἐτύγχανεν δὲ Βεντίδιος μὲν	ἐν	ταῖς πόλεσιν τὰς διὰ Πάρθους
[1, 24]	χαλεπὸς ἦν. Συνεπέβη δὲ Ἀντίπατρος	ἐν	ταῖς συμφοραῖς Ἀλεξάνδρῳ καὶ στῖφος
[1, 33]	δὲ προῄρητο ἀνελεῖν. (Γίνεται δ'	ἐν	ταῖς συμφοραῖς αὐτῷ καὶ δημοτική
[1, 7]	ἐγένοντο πλείους. (Οὐδὲν δὲ οὕτως	ἐν	ταῖς τότε συμφοραῖς καθήψατο τοῦ
[1, 24]	ἢ λεγομένων διηρεύνα καὶ τοὺς	ἐν	ταῖς ὑποψίαις εὐθέως ἀνῄρει. Δεινῆς
[1, 31]	περὶ τῆς Φερώρα τελευτῆς ἐπιστολὴν	ἐν	Τάραντι καὶ μέγιστον ἐποιήσατο πένθος,
[1, 24]	ἀπειλεῖν, ὡς ἀντὶ τῶν βασιλικῶν	ἐν	τάχει περιθήσουσιν αὐταῖς ἐκ τριχῶν
[1, 19]	φρουρίου πρὸς αὐτοὺς ἠκροβολίζετο βουλόμενος	ἐν	τάχει συμβαλεῖν· ἔτυχον γὰρ κἀκεῖνοί
[1, 12]	οὕτως διελύθησαν, αὖθις δὲ οἱ	ἐν	τέλει Ἰουδαίων ἑκατὸν ἄνδρες ἧκον
[1, 17]	πολλοὶ μὲν γὰρ αὐτῷ τῶν	ἐν	τέλει συνειστιάθησαν κατ' ἐκείνην τὴν
[1, 18]	τοὺς ἔξωθεν ἐφόνα, καὶ τοὺς	ἐν	τέλει Σύρων διαβάλλουσα πρὸς τὸν
[1, 3]	τῶν ὑπογαίων ἀλαμπεῖ, κατέκειτο δ'	ἐν	τῇ βάρει πρότερον αὖθις δ'
[1, 29]	γὰρ τέθραπτο μὲν ὁ Κόρινθος	ἐν	τῇ βασιλείᾳ, γένος δ' ἦν
[1, 3]	παρεσκευακέναι κάλλιστα καὶ πολεμικὸν κόσμον	ἐν	τῇ Γαλιλαίᾳ διὰ μὲν τὴν
[1, 19]	τραπέντας ἐδίωκον, ἐπιβουλεύεται δὲ Ἡρώδης	ἐν	τῇ διώξει τοὺς ἐκ τῶν
[1, 3]	αἷμα ἀναβάλλει. Ττοῦτό τις τῶν	ἐν	τῇ θεραπείᾳ παίδων ἐκφέρων δαιμονίῳ
[1, 17]	αὐτός τε θνήσκει μάλα γενναῖος	ἐν	τῇ μάχῃ φανείς, καὶ τὸ
[1, 7]	δὲ ἀπ' αὐτῶν καὶ τὰς	ἐν	τῇ μεσογείᾳ πόλεις, ὅσας μὴ
[1, 9]	στρατόπεδον καλεῖται. Κινδυνεύοντα δ' αὐτὸν	ἐν	τῇ παρατάξει σὺν ὅλῳ τῷ
[1, 9]	μέχρι πολλοῦ μὲν οὐδὲ ταφῆς	ἐν	τῇ πατρῴᾳ χώρᾳ μετεῖχεν, ἔκειτο
[1, 1]	τοῦ κατορθώματος ὥρμησεν ἐπὶ τὴν	ἐν	τῇ πόλει φρουράν, οὔπω γὰρ
[1, 7]	τά τε ἄλλα προθυμότατον ἑαυτὸν	ἐν	τῇ πολιορκίᾳ παρασχόντα καὶ διότι
[1, 6]	ἣν οὐκ ἀντέσχεν Ἀριστόβουλος, ἀλλ'	ἐν	τῇ πρώτῃ συμβολῇ λειφθεὶς εἰς
[1, 23]	μόνον τούτους ἀλλὰ καὶ τοὺς	ἐν	τῇ στρατιᾷ μου ταξιάρχους ἐν
[1, 9]	τῶν ἰδίων ἀπέβαλεν, καὶ Μιθριδάτης	ἐν	τῇ τροπῇ περὶ ὀκτακοσίους. Σωθεὶς
[1, 19]	συμπατούμενοι διεφθείροντο· πεντακισχίλιοι γοῦν ἔπεσον	ἐν	τῇ τροπῇ, τὸ δὲ λοιπὸν
[1, 31]	πατροκτόνου τὸ περιπλέκεσθαί μοι θέλειν	ἐν	τηλικαύταις αἰτίαις ὄντα. Φθείρου, δυσσεβεστάτη
[1, 32]	τὴν εὐσέβειαν. Πῶς ὁ πανοῦργος	ἐν	τοῖς ἄλλοις οὕτως ἄφρων ἐγενόμην,
[1, 22]	καὶ τῆς κοίτης ἐξαλλόμενος ἀνέδην	ἐν	τοῖς βασιλείοις ἀνειλεῖτο. Καὶ τοῦτον
[1, 10]	εὐδοξίας προστρέχοντες πολλοὶ δὲ> τῶν	ἐν	τοῖς βασιλείοις βασκάνων ἠρέθιζον, οἷς
[1, 21]	ἔνθεν Ἰορδάνου, τὸ δ' ἀκριβὲς	ἐν	τοῖς ἑξῆς δηλώσομεν. (Ὁ δὲ
[1, 12]	ὕβρεως ἀπήλασεν. Πρὸς ὃ μείζων	ἐν	τοῖς Ἱεροσολύμοις γίνεται ταραχή· χιλίους
[1, 10]	ἐφιλοτιμεῖτο τὴν ἀγαθὴν ἔριν τοὺς	ἐν	τοῖς Ἱεροσολύμοις εὐνουστέρους καθιστάμενος καὶ
[1, 32]	βασιλεῖ τὰς παρὰ Σαλώμης ἐπιστολὰς	ἐν	τοῖς Λιουίας εὑρηκέναι γράμμασιν, πεπομφέναι
[1, 11]	ἑκατὸν τάλαντα καὶ διὰ τοῦτο	ἐν	τοῖς μάλιστα φίλος ἦν. Τοὺς
[1, 3]	μέλλοις, θεάσαιτ' ἂν ἥδιστά σε	ἐν	τοῖς ὅπλοις. (Ταῦτα ἀκούσας ὁ
[1, 17]	ἀκμῇ τοῦ θέρους. Ἐπιθεμένων δὲ	ἐν	τοῖς ὄρεσιν καὶ ταῖς δυσχωρίαις
[1, 3]	ἔστιν ὅτε πταίσας ἢ ψευσθεὶς	ἐν	τοῖς προαπαγγέλμασιν, ὃς ἐπειδὴ καὶ
[1, 26]	τὰ πρὸς ἡδονὴν αὐτῷ φίλος	ἐν	τοῖς πρώτοις γίνεται· καὶ γὰρ
[1, 16]	Βεντίδιον ἀπολύσας αὐτὸς ἐπὶ τοὺς	ἐν	τοῖς σπηλαίοις ἐστράτευσεν. Τὰ δὲ
[1, 16]	ἀφθονία τῶν ἐπιτηδείων, ἐπὶ τοὺς	ἐν	τοῖς σπηλαίοις ὥρμητο λῃστάς, οἳ
[1, 27]	μή ποτε κἀκείνῳ γένηται μῖσος	ἐν	τοῖς στρατιώταις ὁ τῶν ἀδελφῶν
[1, 28]	δ' ἄν τις, ὅσον ἴσχυσεν	ἐν	τούτοις κολακεύων Ἀντίπατρος, ἐκ τοῦ
[1, 3]	ἀντέχει. (Θαυμάσαι δ' ἄν τις	ἐν	τούτῳ καὶ Ἰούδαν, Ἐσσαῖος ἦν
[1, 32]	διεκράτει τοὺς ἐλέγχους ἀληθεῖς ἐπιστάμενον.	(Ἐν	τούτῳ Νικόλαος τοῦ βασιλέως κελεύσαντος
[1, 2]	κατὰ τὴν ἀρχὴν κάλλιστα διοικήσας	ἐν	τρισὶν ὅλοις καὶ τριάκοντα ἔτεσιν
[1, 11]	ἀφώρισεν, Μάλιχος δὲ ὑποπτεύσας, ὡς	ἐν	Τύρῳ γίνεται, τόν τε υἱὸν
[1, 0]	τοσούτῳ τῆς ἐκείνων ἡττῶνται δυνάμεως	ἐν	τῷ γράφειν, ὅσῳ καὶ τῆς
[1, 1]	καὶ παρ' αὐτοῦ λαβὼν τόπον	ἐν	τῷ Ἡλιοπολίτῃ νομῷ πολίχνην τε
[1, 6]	ἀδελφὸν βασιλέως. Ἐπὶ τούτοις διαλλαγέντες	ἐν	τῷ ἱερῷ καὶ τοῦ λαοῦ
[1, 10]	δὴ τιμὰς ταύτας Καῖσαρ ἐπέστελλεν	ἐν	τῷ Καπετωλίῳ χαραχθῆναι τῆς τε
[1, 33]	ἐκκλησίαν μετὰ τοῦ λοιποῦ πλήθους	ἐν	τῷ κατὰ Ἱεριχοῦντα ἀμφιθεάτρῳ. Ἔνθα
[1, 21]	τό τε σχῆμα καὶ τὴν	ἐν	τῷ μεγέθει πολυτέλειαν διὰ τῶν
[1, 31]	αὐτοῦ τότε καὶ τῶν βραχυτέρων	ἐν	τῷ μείζονι κακῷ διακαλυφθέντων, ὅθ'
[1, 21]	ἐχάραξεν τὸ ὄνομα, ἣν αὐτὸς	ἐν	τῷ ναῷ κατεσκεύασεν. (Φιλοπάτωρ γε
[1, 29]	βασιλέως· αἷς συνυπεκρίνετο καὶ Ἀντίπατρος	ἐν	τῷ φανερῷ προσκρούων Φερώρᾳ. Συνουσίαι
[1, 6]	τὰς τομὰς ἐκδακρῦον. Καὶ στρατοπεδευσάμενος	ἐν	τῷ χωρίῳ μίαν ἑσπέραν ἕωθεν
[1, 33]	τῶν τέκνων συμφοραῖς, ὡς μηδ'	ἐν	ὑγιείᾳ τι τῶν ἡδέων προσίεσθαι.
[1, 24]	καὶ δέος. Πολλοὺς δὲ τῶν	ἐν	ὑπονοίᾳ βασανίσας τελευταῖον ἦλθεν ἐπὶ
[1, 33]	δὲ τὸν νεκρὸν αὐτοῦ προστάξας	ἐν	Ὑρκανίᾳ πάλιν τὰς διαθήκας ἐπανορθοῦται,
[1, 14]	ἐκδιηγεῖτο, ὅτι τε τοὺς οἰκειοτάτους	ἐν	φρουρίῳ καταλιπὼν πολιορκουμένους διὰ χειμῶνος
[1, 24]	πατέρα πείσαντες ταχέως τὸν μὲν	ἐν	χερσὶν φόβον διεκρούσαντο, τὴν δ'
[1, 18]	καὶ τὸν ἐν Ἱεριχοῦντι φοινικῶνα,	ἐν	ᾧ γεννᾶται τὸ βάλσαμον, δίδωσιν
[1, 13]	Δρυμὸν προέπεμψεν τὸ χωρίον καταλαβεῖν·	ἐν	ᾧ γενομένης συμβολῆς ὠσάμενοι τοὺς
[1, 17]	παλτοῖς ἔβαλλον, ὥστε συχνοὺς κατατιτρώσκειν.	Ἐν	ᾧ καὶ αὐτὸς Ἡρώδης παρελαύνων
[1, 21]	κυνηγέτης μὲν ἄριστος ἀεὶ γενόμενος,	ἐν	ᾧ μάλιστα δι' ἐμπειρίαν ἱππικῆς
[1, 20]	διάδημα δόγματι διεσήμαινεν τὴν δωρεάν,	ἐν	ᾧ πολλὰ μεγαλοφρόνως εἰς ἔπαινον
[1, 18]	σπουδάζοντος ἀντίπαλον. Ἐσφάττοντο δὲ παμπληθεῖς	ἔν	τε τοῖς στενωποῖς καὶ κατὰ
[1, 3]	ἄδηλον καθίστησι μὲν τοὺς σωματοφύλακας	ἔν	τινι τῶν ὑπογαίων ἀλαμπεῖ, κατέκειτο
[1, 24]	ἀφορμὰς ἀληθεῖς· καὶ τῶν φημιζομένων	ἕν	τι διελεγχθὲν ἅπασιν πίστιν ἐπετίθει.
[1, 21]	οἱ στενωποὶ τοῦ ἄστεος πρὸς	ἓν	διάστημα μεμετρημένοι. Καὶ τοῦ στόματος
[1, 17]	ὄρος προσλαμβάνει συμμάχους, Ῥωμαίων δὲ	ἓν	τάγμα ταύτῃ συνῆψεν. Μεθ' ὧν
[1, 0]	κράτος ἃς δὲ δι' ὁμολογίας	ἔλαβεν·	ἔνθα δὴ καὶ τὰ περὶ
[1, 19]	ὃν παρ' ὀλίγον πολλάκις αἰχμάλωτον	ἔλαβεν.	Μηδ' ὑμᾶς ταρασσέτω τὰ τῶν
[1, 21]	διακοσίοις λευκοτάτης μαρμάρου τὴν ἄνοδον	διέλαβεν·	ἦν γὰρ δὴ τὸ γήλοφον
[1, 12]	ἔπεμψαν πρέσβεις εἰς Τύρον, ἔνθα	διέτριβεν	Ἀντώνιος ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὡρμημένος. Ἐπὶ
[1, 20]	καὶ πλεύσας εἰς Ῥόδον, ἔνθα	διέτριβεν	Καῖσαρ, πρόσεισιν αὐτῷ δίχα διαδήματος,
[1, 9]	ἀδελφὰς αὐτοῦ πρὸς τὸν πατέρα	ἀνήγαγεν.	Ἁλοὺς δ' ἔρωτι γαμεῖ τὴν
[1, 4]	πόλιν καὶ ταύτην καταστρεψάμενος αἰχμαλώτους	ἀνήγαγεν	εἰς Ἱεροσόλυμα. Προύκοψεν δὲ αὐτῷ
[1, 14]	μὴν καὶ τὸ Ἡρώδου δραστήριον·	συνήγαγεν	δὲ τὴν βουλήν, ἐν ᾗ
[1, 5]	συγκροτοῦσα διπλασίονα κατέστησεν καὶ ξενικὴν	συνήγαγεν	οὐκ ὀλίγην, ὡς μὴ μόνον
[1, 16]	καὶ ὅσους ἐκ Μασάδας οἰκείους	ἐξήγαγεν	μεταγαγὼν εἰς Σαμάρειαν καὶ καταστησάμενος
[1, 27]	Τούς γε μὴν υἱοὺς οὐ	προήγαγεν	εἰς τὴν δίκην μάλα προμηθῶς·
[1, 23]	ἡδὺ καὶ προτίθεται τὸ ἔγκλημα,	προήγαγεν	μὲν εἰς δάκρυα πάντας, τὸν
[1, 21]	δὲ μεγίστοις ἀναλώμασιν ὑδάτων πλῆθος	εἰσήγαγεν	καὶ βαθμοῖς διακοσίοις λευκοτάτης μαρμάρου
[1, 33]	περὶ τεσσαράκοντα νεανίας συλλαμβάνει καὶ	κατήγαγεν	πρὸς βασιλέα. Πυνθανομένῳ δ' αὐτῷ
[1, 12]	δὲ τὸ πρὸς Ἡρώδην ἔχθος	συγκατήγαγεν	Ἀντίγονον τὸν Ἀριστοβούλου, καὶ τὸ
[1, 25]	εἰς τοὺς ἐγγεγραμμένους καὶ Φερώραν	μετήγαγεν	τὰς αἰτίας. Ὡς δ' ἑώρα
[1, 19]	αὐτούς. Πρὸς δὲ τὴν ἐμβολὴν	καταπλαγὲν	τὸ πλῆθος καὶ μεγέθει συμφορῶν
[1, 33]	βασιλεῖ δραμὼν ἀνήγγειλεν τὴν ἐπιβουλήν.	Ἀνέκραγεν	δ' ἐκεῖνος ἰσχυρότερον τῆς νόσου
[1, 3]	τοῦ ἱεροῦ, πρὸς τοὺς γνωρίμους	ἀνέκραγεν,	ἦσαν δ' οὐκ ὀλίγοι παρεδρεύοντες
[1, 8]	ἀπέπεμψεν, παρὰ δὲ τοῖς στρατιώταις	ἔλεγεν	ἀποδρᾶναι. (Κἀν τούτῳ Κράσσος αὐτῷ
[1, 14]	Πάρθων πόλεμον βασιλεύειν Ἡρώδην συμφέρειν	ἔλεγεν,	ἐπιψηφίζονται πάντες. Λυθείσης δὲ τῆς
[1, 32]	διαβολαῖς ἀπολωλότας. Ἐπιβουλεύειν δὲ αὐτὸν	ἔλεγεν	καὶ τοῖς περιοῦσιν ὡς ἐφέδροις
[1, 25]	εἶναι τὸν ἔρωτα τῆς γυναικὸς	ἔλεγεν.	Παραστήσας δὴ κατήγορον καὶ μάρτυν
[1, 26]	ἄλλαις ἀφορμαῖς. Ταύτην Ἀλέξανδρος μὲν	ἔλεγεν	τέχνασμα εἶναι Διοφάντου· γραμματεὺς δ'
[1, 8]	τὴν ἔφοδον δύναμίν τε πλείω	συνέλεγεν,	ὡς γενέσθαι μυρίους μὲν ὁπλίτας
[1, 16]	συνείχετο καὶ τῷ πρεσβύτῃ δεξιὰν	ὤρεγεν	φείσασθαι τῶν τέκνων παρακαλῶν. Ὁ
[1, 22]	δύο δὲ τοὺς πρεσβυτάτους βασιλικῶς	ἦγεν	διά τε τὴν μητρῴαν εὐγένειαν
[1, 2]	πρὸς τοὺς ἐπιχωρίους διὰ φυλακῆς	ἦγεν	ἑαυτὸν καὶ τῇ πρὸς Ῥωμαίους
[1, 9]	Μιθριδάτης ὁ Περγαμηνὸς μεθ' ἧς	ἦγεν	ἐπ' Αἴγυπτον δυνάμεως εἰργόμενος τῶν
[1, 3]	ἑαυτὸν Ἀντίγονον, ἐδόκει γὰρ ἀγαπᾶν,	ἦγεν	ἰσοτίμως, τοὺς δ' ἄλλους εἵργνυσι
[1, 10]	ἀπειλῆς στρατιὰν ἀθροίσας ἐπὶ Ἱεροσολύμων	ἦγεν	καταλύσων τὸν Ὑρκανόν. Κἂν ἔφθη
[1, 16]	δὲ τούτῳ περὶ μὲν Ἀθήνας	διῆγεν	Ἀντώνιος, Βεντίδιος δὲ ἐπὶ τὸν
[1, 8]	εἷρξεν, τὰ τέκνα δ' αὐτοῦ	διῆγεν	εἰς Ἰουδαίαν Γαβινίου δι' ἐπιστολῶν
[1, 20]	ἐδορυφόρουν Κλεοπάτραν. Οὐδὲν δὲ οὕτως	ἐνῆγεν	αὐτὸν εἰς τὰς δωρεὰς ὡς
[1, 11]	ὁπλίτας ἄγων. Καὶ πέμπων Ὑρκανός,	ἐνῆγεν	γὰρ δεδοικὼς τὴν ἔφοδον Μάλιχος,
[1, 31]	αὐτῷ μόνῳ σαλεύουσαν. Πείθεται τούτοις,	ἐνῆγεν	γὰρ τὸ δαιμόνιον, καὶ διαπεράσας
[1, 3]	ὅπλοις. (Ταῦτα ἀκούσας ὁ Ἀντίγονος,	ἐνῆγεν	δ' ἡ τοῦ ἀδελφοῦ διάθεσις
[1, 14]	ὃν πρότερον αὐτὸς ἐποίησεν τετράρχην.	Ἐνῆγεν	δὲ οὐκ ἔλαττον τῆς εἰς
[1, 17]	κεκινημένοι· τούς γε μὴν πολλοὺς	ἐνῆγεν	ἐπιθυμία μεταβολῆς ἄλογος. Καὶ ὁ
[1, 8]	δοῦναι τάλαντα, κἀπὶ τούτοις Σκαῦρος	ἐξῆγεν	τῆς Ἀραβίας τὴν δύναμιν. (Ὁ
[1, 33]	διεσκευασμένοι πάντες ὡς εἰς πόλεμον.	Προῆγεν	δ' ἡ λοιπὴ δύναμις ὡπλισμένη
[1, 8]	καὶ σῖτον καὶ ἐπικούρους Ἀντίπατρος	προσῆγεν,	καὶ τοὺς ταύτῃ Ἰουδαίους φρουροῦντας
[1, 15]	ἐπιχωρίων οὓς μὲν πατρῴα φιλία	προσῆγεν,	οὓς δὲ τὸ αὐτοῦ κλέος,
[1, 8]	ἐμπόδιον· ὃς ὑποστρέψας ἀπ' Εὐφράτου	κατῆγεν	εἰς Αἴγυπτον ἐπιτηδείοις εἰς ἅπαντα
[1, 11]	Μαλίχῳ τινὶ τῶν διαφόρων· οὕτως	ἤπειγεν	ἡ ἀνάγκη. Πρῶτος δ' ἀπεμειλίξατο
[1, 19]	καὶ μέλλοντας ἁλώσεσθαι τοῖς ὅπλοις	προκατήπειγεν	ἡ δίψα τῶν ὑδάτων ἐπιλειπόντων.
[1, 25]	ἀναιδείας ἐπορίζετο· καταλείψας γοῦν Ἀλέξανδρον	προσέφυγεν	Ἀρχελάῳ. Κἀκεῖνος οὐχ ὁρᾶν ἔφη,
[1, 32]	ἢ θεός ἐστίν μοι τοῦ	μηδὲν	ἀδικεῖν μάρτυς” ἔκειτο σιγῶν, αἰτήσας
[1, 26]	ὧν ἐκεῖνος διέβαλλεν ὅρκοις τὸ	μηδὲν	ἀκηκοέναι τῶν μειρακίων ἐπιστώσατο. Οὐ
[1, 29]	ὑπὸ Καίσαρος εἰσέπραττεν. Ὁ δὲ	μηδὲν	ἀποδοὺς ἔτι καὶ κατηγόρει Φαβάτου
[1, 18]	δὲ τοῖς Σοσσίου ποσίν. Κἀκεῖνος	μηδὲν	αὐτὸν οἰκτείρας πρὸς τὴν μεταβολὴν
[1, 20]	ἰδιώτης, τὸ δὲ φρόνημα βασιλεύς·	μηδὲν	γοῦν τῆς ἀληθείας ὑποστειλάμενος ἄντικρυς
[1, 10]	αὑτοῦ μὲν ἔχων τὴν πόλιν	μηδὲν	δὲ ἀπειροκάλως εἰς τὴν ἐξουσίαν
[1, 8]	ἡμαρτημένων πρὸ μάχης αὐτοὺς προσαγαγέσθαι·	μηδὲν	δὲ μέτριον φρονούντων ἀποκτείνας πολλοὺς
[1, 2]	τελευτᾷ, μακαριστὸς ὄντως καὶ κατὰ	μηδὲν	ἐάσας ἐφ' ἑαυτῷ μεμφθῆναι τὴν
[1, 14]	τὰ παρ' Ἀντιπάτρου χρέα καὶ	μηδὲν	εἰς τὰς ἐκείνου δωρεὰς ἀντιπαρασχεῖν
[1, 10]	τὴν Σκιπίωνος ὠμότητα μέμφεσθαι καὶ	μηδὲν	εἰς τὸν ἔλεον παραμῖξαι φθονερὸν
[1, 24]	ἕκαστος ἢ κατεσκευάζετο δωρεαῖς ὡς	μηδὲν	ἐκφέρεσθαι τῶν ἀπορρήτων, καὶ τὸν
[1, 15]	καὶ Σίλωνα τέως ἐθεράπευεν, ὡς	μηδὲν	ἐνοχλοίη πρὸ τῆς ἐλπίδος. (Ἤδη
[1, 20]	ἐλθὼν εἰς τὴν ἐπαρχίαν, ὡς	μηδὲν	ἐξεῖναι δίχα τῆς ἐκείνου συμβουλίας
[1, 17]	ἀδελφὸν ἐπὶ τῶν ὅλων παραγγείλας	μηδὲν	μέχρι τῆς ὑποστροφῆς αὐτοῦ παρακινεῖν
[1, 15]	καὶ ἐπὶ σωτηρίᾳ τῆς πόλεως,	μηδὲν	μηδὲ τοὺς φανεροὺς ἐχθροὺς ἀμυνούμενος,
[1, 32]	τοῦ πατρός, ἱκετεύω, πάτερ, ἔφη,	μηδέν	μου προκατεγνωκέναι, παρασχεῖν δέ μοι
[1, 18]	μὴν εἰς ἅπαν ἐξωνήσατο τὸ	μηδὲν	παθεῖν· ἤδη γὰρ Ἀντώνιος τῷ
[1, 17]	ἄνδρας, Ἡρώδῃ δ' ἀπέχρη τὸ	μηδὲν	παθεῖν, ὥστε διαφεύγουσιν πάντες. (Τῇ
[1, 7]	Ἰουδαίους ἀπεθαύμαζεν καὶ μάλιστα τοῦ	μηδὲν	παραλῦσαι· τῆς θρησκείας ἐν μέσοις
[1, 31]	δὲ ἐλπὶς ἱλαρωτέρα, τάχα μὲν	μηδὲν	πεφωρᾶσθαι, τάχα δ' εἴ τι
[1, 1]	ἐπικατέσεισεν ἑαυτῷ καὶ συντριβεὶς ἐτελεύτησεν,	μηδὲν	πλέον δράσας τοῦ τοῖς μεγάλοις
[1, 27]	τῶν μὲν ἀρνουμένων, τοῦ δὲ	μηδὲν	πλέον λέγοντος, στρεβλοῦν ἐκέλευσεν τὸν
[1, 2]	γὰρ αὐτῷ τὸ δαιμόνιον ὡς	μηδὲν	τῶν μελλόντων ἀγνοεῖν, ὅς γε
[1, 0]	τολμῶσιν, ἐν αἷς πρὸς τῷ	μηδὲν	ὑγιὲς δηλοῦν καὶ τοῦ σκοποῦ
[1, 31]	καιρὸν τοῖς πανουργεύμασιν. Πρὸς ταῦτα	μηδὲν	ὑπ' ἐκπλήξεως ἀποκρίνασθαι δυνηθεὶς αὐτὸς
[1, 24]	Σιγῶντες δὲ ἀπέθνησκον πολλοὶ καὶ	μηδὲν	ὑπὲρ τὸ συνειδὸς εἰπόντες· οἱ
[1, 18]	τοῦ δὲ περὶ Ἡρώδην Ἰουδαικοῦ	μηδὲν	ὑπολιπέσθαι σπουδάζοντος ἀντίπαλον. Ἐσφάττοντο δὲ
[1, 3]	δ' ἡ τοῦ ἀδελφοῦ διάθεσις	μηδὲν	ὑποπτεύειν πονηρόν, ἐχώρει μετὰ τῶν
[1, 26]	τὴν Ἀρχελάου φιλίαν πλασάμενος· διὸ	μηδὲν	ὑποστελλόμενος Ἀλέξανδρος τά τε κατ'
[1, 2]	μὴ διαμενοῦσι κύριοι τῶν πραγμάτων	προεῖδέν	τε καὶ προεφήτευσεν· ὧν τὴν
[1, 31]	τοῦ πατρὸς ἐπιστολὴν παραχρῆμα μὲν	ἔσπευδεν,	ὡς δὲ εἰς Κελένδεριν κατέπλει,
[1, 19]	τὰ τῶν στοιχείων πάθη καὶ	οὐδὲν	ἀνθρώποις πλέον ἢ τὴν ἐν
[1, 2]	πολιορκίᾳ Ἀριστόβουλον καὶ Ἀντίγονον· ὧν	οὐδὲν	ἀνιέντων λιμοῦ μὲν εἰς τοσοῦτον
[1, 33]	ἐτρέποντο τοῦ βασιλέως. Παρέλιπεν δ'	οὐδὲν	Ἀρχέλαος εἰς πολυτέλειαν, ἀλλὰ πάντα
[1, 17]	τῆς Συρίας αἱ σπεῖραι, καὶ	οὐδὲν	αὐταῖς ἐνεκέκρατο τῶν πάλαι στρατιωτῶν
[1, 24]	καὶ μᾶλλον ἀφυλάκτως ἐνέπιπτον αὐταῖς·	οὐδὲν	γὰρ ὁ πατὴρ φανερῶς ἀπεμέμφετο·
[1, 24]	σφαγῇ τοῦ πατρὸς ἐφεδρεύειν Ἀλέξανδρον·	οὐδὲν	γὰρ οὕτως πίστιν ἐχορήγει ταῖς
[1, 7]	νεκροί, τραυματίαι δ' ἐγένοντο πλείους.	(Οὐδὲν	δὲ οὕτως ἐν ταῖς τότε
[1, 20]	Γαλάτας, οἳ πρότερον ἐδορυφόρουν Κλεοπάτραν.	Οὐδὲν	δὲ οὕτως ἐνῆγεν αὐτὸν εἰς
[1, 16]	τέκνων παρακαλῶν. Ὁ δὲ πρὸς	οὐδὲν	ἐνδοὺς τῶν λεγομένων ἀλλὰ καὶ
[1, 15]	τῶν παρόδων προλοχίζων, ἐν οἷς	οὐδὲν	ἢ μικρὰ τοὺς πολεμίους ἔβλαπτεν.
[1, 26]	ἐθηρᾶτο καὶ παραχρῆμα πολλαπλασίω λαβὼν	οὐδὲν	ἡγεῖτο τὴν καθαρὰν δόσιν, εἰ
[1, 26]	Βασανίσας δὲ τὸν φρούραρχον Ἡρώδης	οὐδὲν	ἤκουσεν οὐδὲ παρ' ἐκείνου τῶν
[1, 28]	Συνέβαινεν δὲ τοὺς μὲν λαμβάνοντας	οὐδὲν	μᾶλλον εὔνους γίνεσθαι, χαλεπωτέρους δ'
[1, 21]	καθιμῶσίν τι πρὸς ἔρευναν γῆς	οὐδὲν	μῆκος ἐξαρκεῖ. Τοῦ δὲ ἄντρου
[1, 32]	πάρειμι διὰ γῆς καὶ θαλάσσης	οὐδὲν	οὐδαμοῦ παθὼν ὁ πατροκτόνος. Ἀλλὰ
[1, 0]	ἦν τοῦ ναοῦ τὸ ἅγιον,	οὐδὲν	οὔτε ἀποκρυπτόμενος οὔτε προστιθεὶς τοῖς
[1, 2]	καὶ δέος, ἡ δὲ μήτηρ	οὐδὲν	οὔτε πρὸς τὰς αἰκίας οὔτε
[1, 3]	καὶ φύσιν κόπτει διαβολὴ καὶ	οὐδὲν	οὕτως τῶν ἀγαθῶν παθῶν ἰσχυρόν,
[1, 32]	ἀπολογεῖσθαι κελεύσας τὸν Ἀντίπατρον, ὡς	οὐδὲν	πλέον εἰπὼν ἢ θεός ἐστίν
[1, 1]	συνέβη δὲ εἶναι τὸν Ἀντίοχον,	οὐδὲν	πλέον ἤνυσεν ὁ τολμήσας τοῦ
[1, 29]	ἡ παρατήρησις ἐπέτεινεν. Ἠγνόει δὲ	οὐδὲν	Σαλώμη τῶν πραττομένων καὶ πάντα
[1, 21]	δ' ἐπισκευάσας πλούτῳ δαψιλεῖ κατ'	οὐδὲν	τῶν βασιλείων ἔλαττον Ἀντωνίαν ἐκάλεσεν
[1, 26]	τοὺς ἄνδρας. Ἀλλ' οἱ μὲν	οὐδὲν	τῶν διαβληθέντων ὡμολόγουν, προεκομίσθη δέ
[1, 21]	τὴν ἐπαρχίαν αὐτοῦ τὰς τιμὰς	ὑπερεξέχεεν	καὶ πολλαῖς πόλεσιν ἐνιδρύσατο Καισάρεια.
[1, 3]	σπίλοις τὸ αἷμα τοῦ κτείναντος	ἐπέχεεν.	Ἤρθη δ' εὐθὺς οἰμωγὴ τῶν
[1, 32]	ἑξῆς> ἐπεδείκνυεν καὶ περὶ Φερώρα	κατεσχετλίαζεν,	ὅτι κἀκεῖνον Ἀντίπατρος ποιήσειεν ἀδελφοκτόνον
[1, 6]	μόναις πειθαρχεῖν ταῖς αὐτογράφοις ἐπιστολαῖς,	ἠνάγκαζεν	αὐτὸν ἑκάστοις γράφειν ἐκχωρεῖν, ποιεῖ
[1, 1]	ὧν παρὰ τὴν πολιορκίαν ἔπαθεν	ἠνάγκαζεν	Ἰουδαίους καταλύσαντας τὰ πάτρια βρέφη
[1, 27]	ἀγανακτοῦσιν πολλοί. Ταῦθ' ἅμα λέγων	ὠνόμαζεν	τοὺς ἀγανακτοῦντας. Ὁ δὲ βασιλεὺς
[1, 7]	ἄλλα τῆς καρτερίας τοὺς Ἰουδαίους	ἀπεθαύμαζεν	καὶ μάλιστα τοῦ μηδὲν παραλῦσαι·
[1, 31]	τοιαύτας κατ' αὐτῶν ἐπὶ Ῥώμης	ἠγόραζεν	ἐπιστολὰς προσιών τε ὡς ἀνύποπτος
[1, 24]	διασύρειν τὸ ῥηθὲν ἀρξάμενος ἔπειτα	κατεσκεύαζεν	ἡσυχῆ καὶ πρὸς ἀγανάκτησιν ἐξεκαλεῖτο
[1, 11]	ἀρνούμενος ἔπειθεν καὶ δυνατώτερον ἑαυτὸν	κατεσκεύαζεν	ὁπλίτας συγκροτῶν· οὐ γὰρ ἠρεμήσειν
[1, 15]	γὰρ ἐκδοχείων ὕδατος ἀναπλησθέντων οὐκέτ'	ἔχρῃζεν	φυγῆς, ἀλλ' ἐπεξῄεσαν ἤδη τοῖς
[1, 31]	καὶ τῇ τόλμῃ παρακροτήσας ἑαυτὸν	ἤγγιζεν	ὡς ἀσπασόμενος. Κἀκεῖνος τὰς χεῖρας
[1, 22]	παρρησίαν ἐκ τοῦ φιλεῖσθαι, φανερῶς	ὠνείδιζεν	αὐτῷ τὰ κατὰ τὸν πάππον
[1, 24]	ἐπὶ ταῖς ἐκ Γλαφύρας βλασφημίαις·	ὠνείδιζεν	γὰρ τῇ γυναικὶ συνεχῶς τὴν
[1, 24]	τοῦ Ὑστάσπεως οὖσα. Πολλὰ δὲ	ὠνείδιζεν	εἰς ἀγένειαν τήν τε ἀδελφὴν
[1, 12]	καθ' ἑαυτὸν Ἕλικος περιγενόμενος Ὑρκανὸν	ὠνείδιζεν	εἰς ἀχαριστίαν ὧν τε Ἕλικι
[1, 22]	τελευτᾷ. (Διὰ ταῦθ' Ἡρώδην μὲν	ὠνείδιζεν	ἡ Μαριάμμη, καὶ τὴν ἀδελφὴν
[1, 13]	ἀλλὰ τῷ σατράπῃ προσελθὼν ἄντικρυς	ὠνείδιζεν	τὴν ἐπιβουλὴν καὶ μάλισθ' ὅτι
[1, 24]	δεῖπνον προσφέρειν, ὁ δ' αὐτὸν	κατεκοίμιζέν	τε καὶ συγκατεκλίνετο. Τούτους εἰς
[1, 31]	τῆς ἐπὶ τὸν πατέρα τόλμης	ἐκόμιζεν	τὰς κατὰ τῶν ἀδελφῶν ἐσκευωρημένας
[1, 30]	τε καί τινας τῶν ἐλευθέρων	ἐβασάνιζεν.	Ἐβόα δέ τις ἐν ταῖς
[1, 30]	δὲ δούλας χωρὶς ἑκάστην Ἡρώδης	ἐβασάνιζεν.	Ἐρρήθη δὲ παρὰ πάσαις τὰ
[1, 7]	συμβῆναι, τὰ πέριξ εἰς προσβολὰς	εὐτρέπιζεν	ἔχων τοὺς περὶ τὸν Ὑρκανὸν
[1, 33]	τοῦ ζῆν ἀντείχετο σωτηρίαν τε	ἤλπιζεν	καὶ θεραπείας ἐπενόει· διαβὰς γοῦν
[1, 14]	ὑπὲρ Φασαήλου τὴν τῶν βαρβάρων	ἤλπιζεν	πλεονεξίαν. Ἐλογίζετο γάρ, εἰ τῆς
[1, 22]	αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα δειναῖς	ἐξύβριζεν	λοιδορίαις. Ἀλλ' ὁ μὲν πεφίμωτο
[1, 17]	καὶ τῆς Ἰδουμαίας, ἔνθα Μαχαιρᾶς	ἀνετείχιζέν	τι τῶν ἐρυμάτων, Γιτθὰ καλεῖται.
[1, 26]	ἐπεὶ τὰ σαθρὰ τῆς οἰκίας	κατέμαθεν,	τάς τε τῶν ἀδελφῶν διαφορὰς
[1, 1]	μνήμην ὧν παρὰ τὴν πολιορκίαν	ἔπαθεν	ἠνάγκαζεν Ἰουδαίους καταλύσαντας τὰ πάτρια
[1, 2]	κατ' ὀργὴν ὧν ὑπὸ Σίμωνος	ἔπαθεν,	στρατεύσας εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἐπολιόρκει
[1, 13]	δὲ ἰατρὸς ὑπ' Ἀντιγόνου θεραπεῦσαι	δῆθεν	αὐτὸν ἐμπλήσειεν τὸ τραῦμα δηλητηρίων
[1, 24]	Πᾶν δὲ τὸ παρ' Ἀλεξάνδρῳ	λαληθὲν	εὐθέως ἦν παρ' Ἀντιπάτρῳ, καὶ
[1, 5]	τὴν πόλιν, ταύτην μὲν ὑπεδέξατο	μηθὲν	ἀξιόλογον ἐργασαμένην. Τιγράνην δὲ τὸν
[1, 24]	δὲ δι' εὐγένειαν πᾶν τὸ	νοηθὲν	ἦν ἐπὶ γλώσσης· καὶ παροξύνοντες
[1, 24]	παρελθὼν ὑπεκρίνετο καὶ διασύρειν τὸ	ῥηθὲν	ἀρξάμενος ἔπειτα κατεσκεύαζεν ἡσυχῆ καὶ
[1, 24]	ἦν, ἀλλὰ εἰς διαβολὴν τὸ	ῥηθὲν	ἐστρέφετο, καὶ μετρίως παρρησιασαμένου μέγιστα
[1, 27]	σύρας τοὺς υἱοὺς εἰς Τύρον	κἀκεῖθεν	διαπλεύσας εἰς Καισάρειαν τρόπον ἀναιρέσεως
[1, 14]	τῶν φίλων εἰς Βρεντέσιον καταπλεύσας	κἀκεῖθεν	εἰς Ῥώμην ἐπειχθεὶς πρώτῳ διὰ
[1, 0]	οἱ ἡμέτεροι προφῆται, τὴν ἀρχὴν	ἐκεῖθεν	ποιήσομαι τῆς συντάξεως· τούτων δὲ
[1, 31]	ἐπὶ Ῥώμης φίλων, οὓς δὲ	ἔπειθεν	γράψαι διαφθείρας χρήμασιν, ὡς πολλὰ
[1, 11]	φαρμακείας ὀργιζόμενον τὸ πλῆθος ἀρνούμενος	ἔπειθεν	καὶ δυνατώτερον ἑαυτὸν κατεσκεύαζεν ὁπλίτας
[1, 6]	τῆς Ἀραβίας ἀνακτήσασθαι τὴν βασιλείαν	ἔπειθεν	καὶ τὸν Ἀρέταν δέξασθαί τε
[1, 7]	τὸ ἱερὸν καταφυγόντων οὐδένα λόγοις	ἔπειθεν	συμβῆναι, τὰ πέριξ εἰς προσβολὰς
[1, 18]	διαβάλλουσα πρὸς τὸν Ἀντώνιον ἀναιρεῖν	ἔπειθεν	ὡς ἂν τῶν κτήσεων ἑκάστου
[1, 27]	Κἀμὲ γάρ, ἔφη, Τίρων οὗτος	ἀνέπειθεν,	ὅταν θεραπεύω τῷ ξυρῷ σε
[1, 0]	πολλοὺς μὲν βασιλειᾶν ὁ καιρὸς	ἀνέπειθεν,	τὰ στρατιωτικὰ δὲ ἤρα μεταβολῆς
[1, 18]	Εὐφράτου τὸν Ἀντώνιον ἐπιστρατεύοντα Πάρθοις	ἦλθεν	εἰς Ἰουδαίαν δι' Ἀπαμείας καὶ
[1, 3]	ὁ Ἀντίγονος λαμπρὸς ἀπὸ στρατείας	ἦλθεν	εἰς τὴν ἑορτήν, ἐν ᾗ
[1, 24]	τῶν ἐν ὑπονοίᾳ βασανίσας τελευταῖον	ἦλθεν	ἐπὶ τοὺς Φερώρου φίλους. Ὧν
[1, 26]	ἡ Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου ποινὴ	περιῆλθεν.	(Ἄξιον δὲ ἀντιθεῖναι τὸν Κῷον
[1, 29]	καὶ μηδέποτε πρὸς ζῶντα ὑποστρέψειν,	ἐπανῆλθεν	δὲ οὐδὲ πρὸς νοσοῦντα τὸν
[1, 17]	δὲ οὐκ ἀπέχρησεν ἡ νίκη,	προῆλθεν	δὲ εἰς τοσοῦτον ὀργῆς, ὥστε
[1, 10]	ὑφ' οὗ μέχρι τοσαύτης δυνάμεως	προῆλθεν·	δεῖν τε, εἰ κληθεὶς ἐπὶ
[1, 3]	ἀπολελοίπει, καὶ μέχρι τοσαύτης ὠμότητος	προῆλθεν,	ὥστε καὶ λιμῷ διαφθεῖραι δεδεμένην.
[1, 16]	κώμην αὐτὸς μετὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας	ἐπῆλθεν	μετὰ τῆς λοιπῆς δυνάμεως. Οὐ
[1, 22]	Ἐπειδὴ γὰρ εἰς τὴν ἀρχὴν	παρῆλθεν,	ἀποπεμψάμενος ἣν ἰδιώτης ἦκτο γαμετήν,
[1, 3]	δὲ μῆνας τρεῖς, ἐξ οὗ	κατῆλθεν	ὁ λαὸς εἰς τὴν χώραν
[1, 11]	γὰρ Μάλιχον μὲν οὕτως Ἡρώδης	μετῆλθεν.	~(Κασσίου δὲ ἀναχωρήσαντος ἐκ Συρίας
[1, 33]	συλληφθέντων παρέδωκεν τοῖς ὑπηρέταις ἀνελεῖν.	(Ἔνθεν	αὐτοῦ τὸ σῶμα πᾶν ἡ
[1, 20]	ὑπ' Ἀγρίππα δὲ μετὰ Καίσαρα.	Ἔνθεν	ἐπὶ πλεῖστον μὲν εὐδαιμονίας προύκοψεν,
[1, 21]	γένεσις μέν, ὡς ἔνιοι δοκοῦσιν,	ἔνθεν	Ἰορδάνου, τὸ δ' ἀκριβὲς ἐν
[1, 8]	Ἀντιπάτρου βούλημα κατεστήσατο τὴν πολιτείαν.	Ἔνθεν	ὁρμήσας Ναβαταίων τε μάχῃ κρατεῖ
[1, 6]	καὶ Σκυθόπολιν ἧκεν εἰς Κορέας.	Ὅθεν	ἡ Ἰουδαίων ἄρχεται χώρα κατὰ
[1, 9]	τὰ ἐπιτήδεια τῇ δυνάμει παρασχεῖν·	ὅθεν	οὐδὲ οἱ κατὰ Μέμφιν ἔτι
[1, 4]	νίκαις τὴν ἑαυτοῦ βασιλείαν ἀναλίσκων·	ὅθεν	παυσάμενος τῶν ὅπλων λόγοις ἐπεχείρει
[1, 0]	διὰ τῆς ἐμῆς ἐπιμελείας ἀκριβῶς,	ὅθεν	τε ἤρξατο καὶ δι' ὅσων
[1, 17]	τὰς οἰκήσεις σπαράττων εἷλκεν τοὺς	ἔνδοθεν.	Καὶ τοῖς μὲν πολλοῖς ἐπικατασείων
[1, 31]	ὑπεκρύπτετο καὶ τῷ δέει τεθνηκὼς	ἔνδοθεν	σοβαρὸς εἶναι τὸ πρόσωπον ἐβιάζετο.
[1, 31]	μὲν οὐδὲ ἐκεῖ τι τῶν	οἴκοθεν	ἀπηγγέλλετο διὰ τὴν ἐκ τοῦ
[1, 16]	ταῦτα πρὸς ἀποκρήμνοις ὄρεσιν ἦν	οὐδαμόθεν	προσιτά, πλαγίας δὲ ἀνόδους μόνον
[1, 2]	Ἡρώδου κτισθεῖσα τοῦ βασιλέως, καὶ	πάντοθεν	αὐτὴν ἀποτειχίσας τοὺς υἱεῖς ἐπέστησε
[1, 11]	Λαοδίκειαν ἑλόντος αὐτοῦ συνῇσαν οἱ	πανταχόθεν	δυνατοὶ δωρεάς τε καὶ στεφάνους
[1, 17]	νένακτο, τὰ τέγη δ' ἦν	ὕπερθεν	ἀμυνομένων κατάπλεα. Κἀπειδὴ περιῆν τῶν
[1, 7]	ἀνέστελλον δὲ αἱ πετροβόλοι τοὺς	καθύπερθεν	κωλύοντας. Ἀντεῖχον δ' ἐπὶ πλεῖον
[1, 2]	Χουθαίων γένος, οἳ περιῴκουν τὸ	εἰκασθὲν	τῷ ἐν Ἱεροσολύμοις ἱερῷ. Αἱρεῖ
[1, 33]	θερμῷ πᾶν ἀναθάλψαι τὸ σῶμα	χαλασθὲν	εἰς πλήρη πύελον ἐκλύει καὶ
[1, 32]	μιαρὸν τοῦτο θηρίον τῆς ἐμῆς	ὑπερεμπλησθὲν	ἀνεξικακίας ἤνεγκεν κατ' ἐμοῦ τὸν
[1, 21]	κατασκευὴν παρέσχεν πολλαχοῦ καὶ πολλάκις,	ἐμπρησθὲν	δὲ τὸ Πύθιον ἰδίοις ἀναλώμασιν
[1, 21]	δήμων ἑκάστου, τὸ δὲ Ἠλείοις	χαρισθὲν	οὐ μόνον κοινὸν τῆς Ἑλλάδος
[1, 2]	παιδὸς ἐπιβουλεύων δ' αὐτῷ καὶ	πρόσθεν,	ἀποσκευάζεσθαι τοὺς φίλους αὐτοῦ πειρώμενος
[1, 24]	Ἀριστόβουλος ἑαυτῷ διεστασίασεν ὠργισμένην καὶ	πρόσθεν	ἐπὶ ταῖς ἐκ Γλαφύρας βλασφημίαις·
[1, 25]	πάσχων ὑπὸ τἀδελφοῦ τῆς ἀμύνης	ἐπίπροσθεν	τίθεσθαι τὸ τῆς φύσεως δίκαιον·
[1, 6]	δεομένου βοηθεῖν αὐτῷ. Γίνεται δ'	ἐπίπροσθεν	τοῦ δικαίου τὰ παρὰ Ἀριστοβούλου
[1, 11]	παρὰ δύναμιν τὰς εἰσπράξεις ποιούμενος.	(Κελευσθὲν	δὲ καὶ Ἰουδαίοις εἰσενεγκεῖν ἑπτακόσια
[1, 19]	τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθος ἔφθη	συνωσθὲν	εἰς τὸ χαράκωμα. Τούτους περισχὼν
[1, 10]	ἀπειροκάλως εἰς τὴν ἐξουσίαν ἐξυβρίζων.	Ἐντεῦθεν	Ἀντιπάτρῳ θεραπεία τε ἦν ἐκ
[1, 3]	καὶ τοῦτο μὲν ἀπὸ ἑξακοσίων	ἐντεῦθεν	σταδίων ἐστίν, ὧραι δὲ τῆς
[1, 24]	δώροις μεγάλοις ὑπηγάγετο ὁ Ἀλέξανδρος.	Μηνυθὲν	δὲ τῷ βασιλεῖ διηλέγχοντο βασάνοις,
[1, 30]	ὁ βασιλεὺς μεταπεμψάμενος αὐτίκα τὸ	ληφθὲν	ἐκέλευσεν κομίζειν. Ἡ δ' ἔξεισι
[1, 30]	κατ' αὐτοῦ φάρμακον ὑπ' Ἀντιπάτρου	καταλειφθὲν	ἡμῖν φέρε καὶ βλέποντός μου
[1, 8]	ὅς γε ἤδη καὶ τὸ	καταρριφθὲν	ὑπὸ Πομπηίου τεῖχος ἐν Ἱεροσολύμοις
[1, 7]	ὡς τὸ τέως ἀόρατον ἅγιον	ἐκκαλυφθὲν	ὑπὸ τῶν ἀλλοφύλων· παρελθὼν γοῦν
[1, 24]	καὶ τῶν φημιζομένων ἕν τι	διελεγχθὲν	ἅπασιν πίστιν ἐπετίθει. Καὶ τῶν
[1, 6]	ἐν τῷ χωρίῳ μίαν ἑσπέραν	ἕωθεν	ἠπείγετο πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα. Καταπλαγεὶς
[1, 7]	τῶν Ἰουδαίων πάντα τρόπον εἰργόντων	ἄνωθεν,	κἂν ἀτέλεστος ἔμεινεν τοῖς Ῥωμαίοις
[1, 20]	ὑπὸ Κλεοπάτρας ἀποτμηθεῖσαν χώραν καὶ	ἔξωθεν	Γάδαρα καὶ Ἵππον καὶ Σαμάρειαν,
[1, 5]	ἔθνος, φοβερὰν δὲ καὶ τοῖς	ἔξωθεν	εἶναι δυνάσταις. Ἐκράτει δὲ τῶν
[1, 18]	ὑπολείπεσθαι, τὸ λοιπὸν ἐπὶ τοὺς	ἔξωθεν	ἐφόνα, καὶ τοὺς ἐν τέλει
[1, 21]	Τοῦ δὲ ἄντρου κατὰ τὰς	ἔξωθεν	ῥίζας ἀνατέλλουσιν αἱ πηγαί· καὶ
[1, 17]	ἀμυνομένων κατάπλεα. Κἀπειδὴ περιῆν τῶν	ἔξωθεν,	τὰς οἰκήσεις σπαράττων εἷλκεν τοὺς
[1, 21]	εἶναι λαμπράν, ἀλλὰ καὶ τοῖς	ἔξωθεν	τοίχοις καὶ θριγκοῖς καὶ στέγαις
[1, 24]	τῆς βασιλείας, ἀλλὰ καὶ τοῖς	ἔξωθεν	φίλοις· οὐδενὶ γὰρ βασιλέων Καῖσαρ
[1, 21]	κολωνὸν ὄντα χειροποίητον ἑξήκοντα σταδίων	ἄπωθεν	Ἱεροσολύμων ἐκάλεσεν μὲν ὁμοίως, ἐξήσκησεν
[1, 21]	ἐπὶ τοῦ στόματος κολοσσοὶ τρεῖς	ἑκατέρωθεν	ὑπεστηριγμένοι κίοσιν, ὧν τοὺς μὲν
[1, 21]	στέγαις περικεχύσθαι τὸν πλοῦτον δαψιλῆ·	πόρρωθεν	δὲ μεγίστοις ἀναλώμασιν ὑδάτων πλῆθος
[1, 17]	τοῖς Ῥωμαίοις οὐ σφόδρα θαρροῦντες,	πόρρωθεν	δὲ χερμάσιν καὶ παλτοῖς ἔβαλλον,
[1, 13]	μόνον, ἀλλὰ καὶ φυλακὰς ἤδη	πόρρωθεν	ἑαυτῶν ἔβλεπον. (Οὐ μὴν Φασάηλος
[1, 18]	τὴν τῶν ἐπιτηδείων ἀπορίαν αἱ	πόρρωθεν	συγκομιδαί, τῶν δὲ μαχομένων περιῆν
[1, 11]	νυκτός. Καὶ πάλιν Μάλιχος προσιὼν	ἔκλαιεν	Ἀντίπατρον· ἀνθυπεκρίνετο δὲ μόλις Ἡρώδης
[1, 24]	εἰς αὐτὴν ὑποσχέσεις, ὃν τρόπον	ἀπατηθεῖεν	ὑπὸ Ἀλεξάνδρου λέγοντος, ὡς οὐκ
[1, 4]	τὸ αἴτιον, τί ἂν ποιήσας	καταστείλειεν	αὐτούς, ἀποθανών, ἔλεγον· νεκρῷ γὰρ
[1, 26]	Ἀρχελάου, τολμήσας εἰπεῖν ὅτι καὶ	διαλλάξειεν	Ἡρώδην Ἀλεξάνδρῳ. Διάρας δ' εἰς
[1, 12]	εἰς ἀχαριστίαν ὧν τε Ἕλικι	συμπράξειεν,	καὶ ὅτι περιορῴη τὸν ἀδελφὸν
[1, 33]	σεσημασμένας· κύριον γὰρ ἁπάντων ὧν	διατάξειεν	καὶ βεβαιωτὴν τῶν διαθηκῶν εἶναι
[1, 28]	τὰς διαβολὰς τοῖς ἀδελφοῖς πάσας	ἐπισυντάξειεν	οὗτος, ὑποικούρει δὲ καὶ δέος
[1, 22]	καὶ δι' ὑπερβολὴν ἀσελγείας ἀποῦσαν	δείξειεν	ἑαυτὴν ἀνθρώπῳ γυναικομανοῦντι καὶ βιάζεσθαι
[1, 6]	τὴν ἄκραν, ὡς μὴ προκαταλύειν	δόξειεν	αὑτόν. Ἐπεὶ μέντοι Πομπήιος ἐξίστασθαί
[1, 21]	ἔθραυσεν ὁ φόβος, ὡς μὴ	δόξειεν	ἐπίφθονος ἤ τι θηρᾶσθαι μεῖζον
[1, 10]	καρτεροῦ στίφους, ὡς μήτε καταλύειν	δόξειεν	Ὑρκανὸν λαμπρὰν ἄγων δύναμιν μήτε
[1, 22]	τὴν ἐντολὴν φάμενος εἰ μὴ	διαφθείρειεν	αὐτήν, ἐνεθουσία τῷ πάθει καὶ
[1, 13]	τὸ τραῦμα δηλητηρίων φαρμάκων καὶ	διαφθείρειεν	αὐτόν. Ὁπότερον δ' ἂν ἀληθὲς
[1, 29]	τε βασιλεῖ φησιν, ὅτι Συλλαῖος	διαφθείρειεν	αὐτοῦ τὸν σωματοφύλακα Κόρινθον χρήμασιν,
[1, 30]	εἴθε πάντα ἡμᾶς ἀφελόμενος γυμνοὺς	ἐάσειεν	ζῶντας. Ἀλλ' ἀμήχανον ἐκφυγεῖν οὕτω
[1, 27]	τῶν κατὰ τὴν ἐπαρχίαν ἡγεμόνων	ἐξετάσειεν	τὴν ἐπιβουλήν· κἂν μὲν ἐνέχωνται,
[1, 29]	αὐτοῦ καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτῷ	κατασκευάσειεν	πολέμιον ἐνδησαμένη φαρμάκοις. Τελευταῖον δ'
[1, 29]	ὕβριν, ὅτι τε Φαρισαίοις μὲν	χορηγήσειεν	μισθοὺς κατ' αὐτοῦ καὶ τὸν
[1, 32]	Φερώρα κατεσχετλίαζεν, ὅτι κἀκεῖνον Ἀντίπατρος	ποιήσειεν	ἀδελφοκτόνον καὶ τοὺς φιλτάτους τῷ
[1, 15]	ὡς μὴ κατάφωρον τὸ λῆμμα	ποιήσειεν	πάντας ἀπαναστήσας. Ἀντίγονος δὲ πάλιν
[1, 27]	ὁ πατὴρ αὐτοῦ πεισθεὶς Ἀλεξάνδρῳ	θελήσειεν	αὐτὸν ἀνελεῖν. Τοῦθ' οἱ μὲν
[1, 33]	ὡς, εἰ καὶ φυγαδεύειν αὐτὸν	ἐθελήσειεν	ὁ πατήρ, ἐπιτρέποι Καῖσαρ. Ὁ
[1, 32]	βασιλεῖ διαφθείρας ὅλον τοῦ μύσους	ἀναπλήσειεν	τὸν οἶκον, ἄλλα τε πολλὰ
[1, 13]	ὑπ' Ἀντιγόνου θεραπεῦσαι δῆθεν αὐτὸν	ἐμπλήσειεν	τὸ τραῦμα δηλητηρίων φαρμάκων καὶ
[1, 23]	πεποιθώς, ἵν' ἐπὶ Καίσαρος αὐτοῦ	κατηγορήσειεν.	Ἀναπλησθεὶς δὲ τῶν διαβολῶν Ἡρώδης
[1, 30]	μὲν εἰς Ῥώμην, Φερώρας δ'	ὑποχωρήσειεν	εἰς τὴν Περαίαν· πολλάκις γὰρ
[1, 29]	ἐκεῖναι τὴν διαβολὴν καὶ ὡς	ἀγανακτήσειεν	Ἡρώδης, τῆς μὲν φανερᾶς συνόδου
[1, 30]	Εἰ δὲ καί ποτε ἐκεῖνος	τελευτήσειεν·	πότε δ' ἂν γένοιτο τοῦτο;
[1, 10]	πλὴν ὅσον πονηροῖς συμβούλοις χρώμενος	ἐπισείσειεν	αὐτῷ σκιὰν ἀδικήματος. Πείθεται τούτοις
[1, 14]	φρουρίῳ καταλιπὼν πολιορκουμένους διὰ χειμῶνος	πλεύσειεν	ἐπ' αὐτὸν ἱκέτης. (Ἀντωνίου δὲ
[1, 25]	αὐτοῦ τὸν υἱόν, εἰ μὴ	λύσειεν	τὸν γάμον, ὄντων μὲν αὐτοῖς
[1, 13]	αὐτοῖς γυναικῶν ἐν ταῖς πεντακοσίαις	καθοσιώσειεν	Πάρθοις, ὅτι τε προλοχίζοιντο μὲν
[1, 30]	πτώματος, ἠρώτα δι' ἣν αἰτίαν	ῥίψειεν	ἑαυτήν, εἰ μὲν εἴποι τἀληθές,
[1, 22]	διότι τὴν εἰκόνα τὴν ἑαυτῆς	πέμψειεν	εἰς Αἴγυπτον Ἀντωνίῳ καὶ δι'
[1, 27]	εἰ δὲ δὴ καὶ λόγου	μεταλάβοιεν,	ῥᾳδίως Ἀλέξανδρον ἀπολύσεσθαι τὰς αἰτίας.
[1, 10]	τὸ ἔθνος αὐτοὶ διὰ κόρον	ἐξυβρίζοιεν,	καὶ ὅτι τὴν εἰς Αἴγυπτον
[1, 0]	δέ, πῶς ἂν εἶναι μεγάλοι	δοκοῖεν	οἱ μικροὺς νενικηκότες· καὶ οὔτε
[1, 5]	δ' ὑπὸ δεισιδαιμονίας ἀνῄρουν οὓς	ἐθέλοιεν	αὐτοί. Προσφεύγουσι δὲ Ἀριστοβούλῳ τῶν
[1, 5]	διώκειν τε καὶ κατάγειν οὓς	ἐθέλοιεν,	λύειν τε καὶ δεσμεῖν. Καθόλου
[1, 24]	ἄλλων ἀδελφῶν τὰς μὲν μητέρας	ἀπειλοῖεν	οἱ περὶ Ἀλέξανδρον, ἐπειδὰν παραλάβωσιν
[1, 31]	διαφθείρας χρήμασιν, ὡς πολλὰ μὲν	βλασφημοῖεν	τὸν πατέρα, φανερῶς δὲ Ἀλέξανδρον
[1, 30]	Φερώρας καὶ Ἀντίπατρος σὺν ἐκείναις	πίνοιεν	ὑποστρέφοντες ἀπὸ τοῦ βασιλέως δι'
[1, 10]	αὐτὸν μετὰ τῶν ἀδελφῶν πάσης	ἀπελαύνοιεν	τῆς πατρίου γῆς, πολλὰ δ'
[1, 31]	ὀδύροιντο, πρὸς δὲ τὴν μετάκλησιν	ἀγανακτοῖεν·	ἤδη δ' αὐτοὺς ὁ πατὴρ
[1, 28]	καὶ Φερώραν ὄντα τετράρχην βοηθὸν	ἔχοιεν	οἱ Ἀλεξάνδρου παῖδες. Συνελογίζετο δὲ
[1, 4]	ἑξακισχίλιοι. Ταύτην τὴν ῥοπὴν οὐκ	ἤνεγκεν	Δημήτριος, ἀλλ' ὑπολαβὼν ἤδη μὲν
[1, 32]	θηρίον τῆς ἐμῆς ὑπερεμπλησθὲν ἀνεξικακίας	ἤνεγκεν	κατ' ἐμοῦ τὸν κόρον· ἔδοξα
[1, 14]	κατ' Αἴγυπτον αὐτοῦ τῷ πατρὶ	συνδιήνεγκεν,	τήν τε ξενίαν καὶ τὴν
[1, 33]	βραχὺ μὲν πρὸς τὴν εὐθυμίαν	ἀνήνεγκεν,	αὖθις δέ, καὶ γὰρ ἐνδείᾳ
[1, 33]	γενομένου πρὸς μὲν τὴν φωνὴν	ἀνήνεγκεν,	εἰς δὲ τὸ λοιπὸν ἀπογνοὺς
[1, 31]	μισθοὺς ἐγκαταγράψῃ· διακόσια γοῦν ἀναλώματος	ἀνήνεγκεν	τάλαντα, καὶ τούτων μεγίστη πρόφασις
[1, 33]	ἀλλὰ πάντα τὸν βασιλικὸν κόσμον	προήνεγκεν	συμπομπεύσοντα τῷ νεκρῷ· κλίνη μὲν
[1, 1]	καινὰ κατασκευάσας εἰς τὸν ναὸν	εἰσήνεγκεν	ὡς τῶν προτέρων μεμιαμμένων, βωμόν
[1, 9]	τε ἄλλης τιμῆς καὶ φιλοφρονήσεως	ἕνεκεν	ζηλωτὸν ἐποίησεν καὶ τὴν ἀρχιερωσύνην
[1, 13]	μάλισθ' ὅτι γένοιτο τοιοῦτος χρημάτων	ἕνεκεν·	πλείω γε μὴν αὐτὸς ὑπὲρ
[1, 9]	ὢν ἔπεισεν ἐπικουρῆσαι καὶ αὐτὸς	ἧκεν	ἄγων Ἰουδαίων εἰς τρισχιλίους ὁπλίτας.
[1, 31]	γὰρ ἀπελεύθερος αὐτοῦ, κομίζων δ'	ἧκεν	ἄλλο δηλητήριον ἰοὺς ἀσπίδων καὶ
[1, 20]	ἃ παρέσχεν. Διὰ τοῦτο, ὡς	ἧκεν	εἰς Αἴγυπτον ἤδη Κλεοπάτρας καὶ
[1, 6]	δὲ παρελαύνων Πέλλαν καὶ Σκυθόπολιν	ἧκεν	εἰς Κορέας. Ὅθεν ἡ Ἰουδαίων
[1, 31]	σωτηρίας ἐφόδια. (Φραξάμενος οὖν αὐτοῖς	ἧκεν	εἰς τὸ βασίλειον δίχα τῶν
[1, 6]	ἐπιὼν τὴν Συρίαν εἰς Δαμασκὸν	ἧκεν,	ἐπ' αὐτὸν καταφεύγουσιν καὶ δίχα
[1, 32]	τῶν γὰρ Ἀντιφίλου τις οἰκετῶν	ἧκεν	ἐπιστολὰς κομίζων ἀπὸ Ῥώμης παρὰ
[1, 22]	περισσόν τι τῆς πατρίδος ἐφιέμενος	ἧκεν.	Παρώξυνεν δὲ Ἡρώδην οὐκ αὐτὸς
[1, 21]	πόλις μέση κεῖται, πᾶσαν εἶναι	συμβέβηκεν	τὴν παράλιον ἀλίμενον, ὡς πάντα
[1, 24]	πρὸς τὸ λυποῦν μᾶλλον ἐτραχύνετο.	Διέθηκεν	δὲ πρὸς αὐτὰ καὶ τὸν
[1, 23]	δάκρυα πάντας, τὸν δὲ Καίσαρα	διέθηκεν	οὕτως ὡς ἀπογνῶναι μὲν αὐτῶν
[1, 12]	οὐκ ὀλίγοις Ἀντώνιον χρήμασιν οὕτως	διέθηκεν,	ὡς μηδὲ λόγου τῶν ἐχθρῶν
[1, 21]	ἴσος Ἥρᾳ τῇ κατ' Ἄργος.	Ἀνέθηκεν	δὲ τῇ μὲν ἐπαρχίᾳ τὴν
[1, 21]	δ' οἷς ἄλση καὶ λειμῶνας	ἀνέθηκεν.	Πολλαὶ δὲ πόλεις ὥσπερ κοινωνοὶ
[1, 21]	ὀχυρότητι καὶ κάλλει διάφορον τειχίσας	ἀνέθηκεν	τῇ μητρὶ προσειπὼν Κύπρον. Φασαήλῳ
[1, 20]	τιμαῖς, ἀλλὰ καὶ τῇ βασιλείᾳ	προσέθηκεν	τήν τε ὑπὸ Κλεοπάτρας ἀποτμηθεῖσαν
[1, 21]	καὶ γὰρ τῷ πατρὶ μνημεῖον	κατέθηκεν	πόλιν, ἣν ἐν τῷ καλλίστῳ
[1, 32]	τοῦτον ἐπίβουλον; Ἀλλὰ φθέγγεσθαί τι	τετόλμηκεν	ὁ πατροκτόνος καὶ πάλιν δόλοις
[1, 9]	τὰ κατὰ τὴν Αἴγυπτον ὡς	ἐπανῆκεν	εἰς Συρίαν, πολιτείᾳ τε αὐτὸν
[1, 3]	ἔφη, τὸ θανεῖν, ὅτε μου	προτέθνηκεν	ἡ ἀλήθεια καί τι τῶν
[1, 25]	νυμφίῳ· καὶ γὰρ εἰ μὴ	κεκοινώνηκεν	τοῦ σκέμματος, ὅτι τοιούτου γυνὴ
[1, 10]	παρὰ τὸν τῶν Ἰουδαίων νόμον	ἀνῄρηκεν	Ἡρώδης· ὅν, εἰ μὴ βασιλεύς
[1, 10]	παρὰ τῷ Ῥωμαίων ἡγεμόνι κατηγορεῖν	ἐπικεχείρηκεν	ἑτέρων καὶ πειρᾶται τυχεῖν ἀγαθοῦ
[1, 18]	γυναῖκά γε καὶ φρουρᾶς ἐλεύθερον	ἀφῆκεν,	ἀλλ' ὁ μὲν δεθεὶς ἐφυλάττετο.
[1, 12]	κἀκεῖνον ἐκ τῆς Μασάδας ἱκέτην	ἀφῆκεν.	Ἐξήλασεν δὲ καὶ ἐκ τῆς
[1, 13]	τοὺς μὲν βαρυτέρους τῆς χρείας	διαφῆκεν	ἀνὰ τὴν Ἰδουμαίαν δοὺς ἐφόδια,
[1, 15]	Ῥωμαίων στρατιὰν εἰς τὰς προσκεχωρηκυίας	διαφῆκεν	Ἰδουμαίαν καὶ Γαλιλαίαν καὶ Σαμάρειαν.
[1, 33]	προελθοῦσα μετὰ τἀνδρὸς ἡ Σαλώμη	διαφῆκεν	τοὺς δεσμώτας, οὓς κτείνειν ὁ
[1, 31]	θείῳ καθύμνουν, ἦν δ' ὡς	ἔοικεν,	ἐπὶ διαμαρτίᾳ τῆς ἐπιβουλῆς ἡ
[1, 20]	ἀνοίας αὐτοῦ. Κατάρχεις δ' ὡς	ἔοικεν,	εὐποιίας δι' ὧν μοι γράφει
[1, 30]	αἰκίαν φθάνουσα· προνοίᾳ δ' ὡς	ἔοικεν,	θεοῦ μετιόντος Ἀντίπατρον οὐκ ἐπὶ
[1, 30]	πολλούς τε τῶν οὐκ αἰτίων	εἷλκεν	εἰς βασάνους δεδοικώς, μή τινα
[1, 17]	τῶν ἔξωθεν, τὰς οἰκήσεις σπαράττων	εἷλκεν	τοὺς ἔνδοθεν. Καὶ τοῖς μὲν
[1, 25]	καὶ τὴν θυγατέρα διαζεύξας ἀπάξειν	ἔφασκεν,	ἕως περιέστησεν Ἡρώδην ἀντιπαρακαλεῖν ὑπὲρ
[1, 26]	καὶ προσελθὼν ἀντιδιδόναι τὸ ζῆν	ἔφασκεν	Ἡρώδῃ τῶν εἰς αὐτὸν εὐεργεσιῶν
[1, 33]	τὴν ἐπιστολὴν λύσας τὰς ἐπιδιαθήκας	ἀνεγίνωσκεν,	ἐν αἷς Φίλιππος μὲν τοῦ
[1, 33]	καὶ τὴν ἀπολειφθεῖσαν τοῖς στρατιώταις	ἀνεγίνωσκεν	ἐπιστολήν, ἐν ᾗ πολλὰ περὶ
[1, 24]	οὐδενὶ γὰρ βασιλέων Καῖσαρ τοσαύτην	ἔδωκεν	ἐξουσίαν, ὥστε τὸν ἀπ' αὐτοῦ
[1, 10]	ἀπεφήνατο, Ἀντιπάτρῳ δὲ δυναστείας αἵρεσιν	ἔδωκεν.	Ὁ δ' ἐπὶ τῷ τιμήσαντι
[1, 20]	λοιπῇ στρατιᾷ πρὸς εὐωχίαν πάντα	διέδωκεν.	Προυνόησεν δὲ καὶ διὰ τῆς
[1, 33]	τοὺς λοιποὺς δὲ τῶν συλληφθέντων	παρέδωκεν	τοῖς ὑπηρέταις ἀνελεῖν. (Ἔνθεν αὐτοῦ
[1, 0]	Τίτος δεύτερον εἰς τὴν χώραν	ἐνέβαλεν,	ὅπως τε τὰς δυνάμεις καὶ
[1, 0]	παίδων εἰς τὴν Ἰουδαίων χώραν	ἐνέβαλεν	ὅσῃ τε χρώμενος Ῥωμαίων στρατιᾷ
[1, 17]	περιμείνας ἡμέραν εἰς τὴν Γαλιλαίαν	ἐνέβαλεν	τούς τε πολεμίους ὑπαντιάσαντας εἰς
[1, 31]	πυθέσθαι σαφῶς δι' ἃς αἰτίας	ἐξέβαλεν	αὐτοῦ τὴν μητέρα· δεδιέναι γάρ,
[1, 9]	Ὀγδοήκοντα δὲ μόνους τῶν ἰδίων	ἀπέβαλεν,	καὶ Μιθριδάτης ἐν τῇ τροπῇ
[1, 26]	πολὺ δὲ εἰς τὴν Ἰουδαίαν	παρέβαλεν	ἀνὴρ πολὺ τῶν Ἀρχελάου στρατηγημάτων
[1, 15]	ἀνείργειν μετ' ἐκείνους εἰς Ἰουδαίαν	παρέβαλεν	λόγῳ μὲν ὡς βοηθήσων τοῖς
[1, 17]	ἐπίμαχον, καθ' ὃ καὶ πρὶν	εἷλεν	Πομπήιος τὴν πόλιν. Διελὼν δὲ
[1, 24]	βασιλίδα. Τοῦτο κλαίουσα τῇ Σαλώμῃ	διήγγειλεν	ἡ θυγάτηρ, προσετίθει δ' ὅτι
[1, 24]	ὀργὴν οὐ κατασχοῦσα Σαλώμη πάντα	διήγγειλεν	Ἡρώδῃ· σφόδρα δ' ἦν ἀξιόπιστος
[1, 33]	ἐκώλυσεν, ἀλλὰ καὶ βασιλεῖ δραμὼν	ἀνήγγειλεν	τὴν ἐπιβουλήν. Ἀνέκραγεν δ' ἐκεῖνος
[1, 31]	οὐδεὶς τῶν εἰς Ῥώμην ἀφικνουμένων	ἀπήγγειλεν	αὐτῷ τὰς ἐν Ἰουδαίᾳ τύχας
[1, 29]	δρᾶν μετέβαινεν ἐπ' Ἀντίπατρον, ᾧ	παρήγγειλεν	μήτε τῇ Φερώρα γυναικὶ μήτε
[1, 29]	τε μέγιστον ὅλῳ τῷ ἔθνει	κατήγγειλεν	καὶ κηδείας ἠξίωσεν λαμπροτάτης. Ἔνα
[1, 0]	Ὅτι γὰρ αὐτὴν στάσις οἰκεία	καθεῖλεν,	καὶ τὰς Ῥωμαίων χεῖρας ἀκούσας
[1, 8]	πολιτείαν ἐπὶ προστασίᾳ τῶν ἀρίστων.	Διεῖλεν	δὲ πᾶν τὸ ἔθνος εἰς
[1, 11]	τοῦ Κασσίου τοῖς τε υἱοῖς	διεῖλεν	εἰσπράττειν τὰ χρήματα καί τισιν
[1, 8]	ἐν Ἱεροσολύμοις ναοῦ χρυσὸν πάντα	περιεῖλεν	καὶ τὰ δισχίλια τάλαντα ἦρεν,
[1, 28]	Ἡρώδης ἀπέπεμψεν εἰς Καππαδοκίαν, ὡς	ἀνεῖλεν	Ἀλέξανδρον, τὴν Ἀριστοβούλου δὲ Βερνίκην
[1, 4]	ἐπαλλήλοις οὐκ ἔλαττον πεντακισμυρίων Ἰουδαίων	ἀνεῖλεν	ἐν ἓξ ἔτεσιν· οὐ μὴν
[1, 22]	αὐτὸν ἐλθόντα δι' ὑπόνοιαν ἐπιβουλῆς	ἀνεῖλεν,	ὃν ᾐχμαλωτίσατο μὲν Βαζαφράνης καταδραμὼν
[1, 4]	Ἀσωχὶν ᾑρηκότα, καὶ πολλοὺς μὲν	ἀνεῖλεν	τῶν πολεμίων, ἡ δὲ νίκη
[1, 10]	αὐτὸν Ἡρώδην ἐπὶ τοῖς ἴσοις	ἔστειλεν	εἰς Γαλιλαίαν κομιδῇ νέον. (Ὁ
[1, 1]	χώραν ἐμβάλλοντα μετὰ καρτερᾶς πληγῆς	ἀνέστειλεν.	Ἀπὸ δὲ θερμοῦ τοῦ κατορθώματος
[1, 18]	δ' οὓς καὶ τοῖς ὅπλοις	ἀνέστειλεν,	ἥττης χαλεπωτέραν τὴν νίκην ὑπολαμβάνων,
[1, 17]	Σόσσιος δὲ δύο μὲν τάγματα	προαπέστειλεν	εἰς Ἰουδαίαν Ἡρώδῃ συμμαχῶν, αὐτὸς
[1, 32]	καὶ τῶν κατὰ Σαλώμης ἐσκευωρημένων	ἐπέστειλεν	Καίσαρι. Τήν τε διαθήκην αἰτήσας
[1, 29]	ταύτην γὰρ πλέον ἡ Σαλώμη	διέβαλλεν.	Ἀθροίσας οὖν συνέδριον τῶν τε
[1, 26]	τῷ βασιλεῖ περὶ ὧν ἐκεῖνος	διέβαλλεν	ὅρκοις τὸ μηδὲν ἀκηκοέναι τῶν
[1, 29]	ἀντίπαλος ἦν Σαλώμη καὶ βασιλεῖ	διέβαλλεν	τὴν σύνοδον ὡς οὐκ ἐπ'
[1, 9]	Κἀκεῖνος ἤδη τὸ Δέλτα περιελθὼν	συνέβαλλεν	τοῖς λοιποῖς Αἰγυπτίοις εἰς μάχην
[1, 22]	βασιλείας, ἀλλ' ἐπεὶ τὸ βασιλεύειν	ἐπέβαλλεν	αὐτῷ. (Τῶν δὲ ἐκ Μαριάμμης
[1, 12]	εἰς τὴν Ἰουδαίαν σὺν Γαβινίῳ	παρέβαλλεν,	τετράρχας ἀποδείκνυσιν τοὺς ἀδελφοὺς πᾶσαν
[1, 17]	ὃ καταλελοίπεσαν χωρίον τρέπεται. Καὶ	προσέβαλλεν	μὲν συνεχῶς τῷ φρουρίῳ, πρὶν
[1, 29]	τῶν πραττομένων καὶ πάντα Ἡρώδῃ	διήγγελλεν.	(Ἐξεκαίετο δ' ἐκεῖνος εἰς ὀργὴν
[1, 24]	καὶ γὰρ εἰς Ῥώμην ἐκπλεύσειν	ἔμελλεν,	βραχέα μὲν ἠπείλησεν ὡς βασιλεύς,
[1, 18]	λῃστείας ἀντεπενοήθησαν λόχοι δι' ὧν	ἀνέστελλεν	τὰς διεκδρομάς, πρὸς δὲ τὴν
[1, 10]	μὲν δὴ τιμὰς ταύτας Καῖσαρ	ἐπέστελλεν	ἐν τῷ Καπετωλίῳ χαραχθῆναι τῆς
[1, 16]	δὲ τῷ νεωτάτῳ τῶν ἀδελφῶν	ἐπέστελλεν	τῆς τε ἀγορᾶς αὐτοῖς ποιεῖσθαι
[1, 15]	μὴ διαλιπεῖν τὴν χορηγίαν προνοούμενος	ἐπέστελλεν	τοῖς περὶ Σαμάρειαν, ᾠκείωτο δ'
[1, 20]	αὐτῶν Καίσαρι· Καῖσαρ δὲ γνοὺς	ἀντεπέστελλεν	ἐξαιρεθῆναι τὸ λῃστήριον. Στρατεύσας οὖν
[1, 10]	ἀνὰ τὴν χώραν θορύβους ἐπιὼν	κατέστελλεν,	ἀπειλητὴς ἅμα καὶ σύμβουλος ὢν
[1, 25]	ἤδη παρῃτεῖτο καὶ τὴν Ἡρώδου	κατέστελλεν	ὀργὴν χρώμενος οἰκείοις ὑποδείγμασιν· καὶ
[1, 11]	δοῦναι φάρμακον Ἀντιπάτρῳ. Καὶ ὁ	μὲν	ἀγώνισμα τῆς Μαλίχου παρανομίας γενόμενος
[1, 28]	δ' ἐκ Μαριάμμης θυγατέρων ἡ	μὲν	ἀδελφῆς υἱὸν Ἀντίπατρον εἶχεν, ἡ
[1, 4]	ὁ καὶ Διόνυσος ἐπικληθείς, Δημητρίου	μὲν	ἀδελφὸς ὤν, τελευταῖος δὲ τῶν
[1, 24]	ταῖς διαβολαῖς ἐποιεῖτο τεχνικωτάτας, αὐτὸς	μὲν	ἀδελφοῦ προσωπεῖον ἐπικείμενος, καθιεὶς δὲ
[1, 16]	ἐπεμελήθη. (Ἐν δὲ τούτῳ περὶ	μὲν	Ἀθήνας διῆγεν Ἀντώνιος, Βεντίδιος δὲ
[1, 13]	τοσοῦτον ὕβρεως ἐχώρησαν ὡς ἐμπλῆσαι	μὲν	ἀκηρύκτου πολέμου τὴν χώραν ἅπασαν,
[1, 7]	δύο υἱεῖς, ὧν ὁ ἕτερος	μὲν	Ἀλέξανδρος ἐκ τῆς ὁδοῦ διαδιδράσκει,
[1, 2]	καὶ προσβαλὼν τῷ φρουρίῳ τὰ	μὲν	ἄλλα κρείττων ἦν, (ἡττᾶτο δὲ
[1, 17]	Γενομένης δὲ τῆς παρατάξεως τὰ	μὲν	ἄλλα μέρη πρὸς ὀλίγον ἀντέσχεν,
[1, 15]	ἐπολιόρκει τοὺς ἐν Μασάδᾳ, τοῖς	μὲν	ἄλλοις ἐπιτηδείοις διαρκουμένους, σπανίζοντας δὲ
[1, 5]	εἶναι δυνάσταις. Ἐκράτει δὲ τῶν	μὲν	ἄλλων αὐτή, Φαρισαῖοι δ' αὐτῆς.
[1, 23]	Ἀντιπάτρου καὶ Ἡρώδου φρονιμώτερον, τὰ	μὲν	ἁμαρτήματα τοῦ πατρὸς αἰδημόνως ὑπεστείλατο,
[1, 16]	(Ἐφ' οἷς χαλεπήνας Ἡρώδης ὥρμησεν	μὲν	ἀμύνασθαι Μαχαιρᾶν ὡς πολέμιον, κρατήσας
[1, 24]	θεῖον Φερώραν· ἦσαν δὲ βαρεῖς	μὲν>	ἀμφότεροι καὶ χαλεποί, Φερώρας δὲ
[1, 27]	ἐμήνυσεν. Κἀκεῖνος οὐκέτι καρτερήσας δεσμεῖ	μὲν	ἀμφοτέρους τοὺς υἱεῖς καὶ διεχώρισεν
[1, 21]	ἀποφυγὰς ἐκόσμησεν ἰσομήκει στοᾷ. (Ταῦτα	μὲν	ἄν τις εἴποι ἴδια τῶν
[1, 13]	ἀσυντάκτοις κατὰ τὸ προάστειον πλείστους	μὲν	ἀναιρεῖ, τρέπεται δὲ πάντας καὶ
[1, 8]	περὶ τὸ Ἰταβύριον ὄρος μύριοι	μὲν	ἀναιροῦνται, τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθος
[1, 0]	τῆς ἱστορίας κατασκευάζων ἴδιον. Κἀγὼ	μὲν	ἀναλώμασι καὶ πόνοις μεγίστοις ἀλλόφυλος
[1, 31]	καὶ ἡ γυνή. Καὶ τότε	μὲν	ἀνανήψας ἐν σκέψει τῆς ἀπολογίας
[1, 18]	προσταγμάτων ἐπινήψας Ἀντώνιος τὸ κτεῖναι	μὲν	ἄνδρας ἀγαθοὺς καὶ βασιλεῖς τηλικούτους
[1, 4]	πόλιν Ἀσωχὶν ᾑρηκότα, καὶ πολλοὺς	μὲν	ἀνεῖλεν τῶν πολεμίων, ἡ δὲ
[1, 15]	αὐλισάμενος ὡς ἐνεπλήσθη χρημάτων, αὐτὸς	μὲν	ἀνεχώρει μετὰ τῆς πλείστης δυνάμεως,
[1, 33]	ἧκον ἐπιστολαί, δι' ὧν Ἀκμὴ	μὲν	ἀνῃρημένη κελεύσαντος Καίσαρος ἐδηλοῦτο, θανάτῳ
[1, 19]	καὶ αὐτοὶ παράβολοι. (Διὸ μέχρι	μὲν	ἀντεῖχον οὐ πολὺς ἦν αὐτῶν
[1, 13]	χαράκωμα ἐγκλείει. Κἀν τούτῳ διαλλακτὴν	μὲν	Ἀντίγονος παρακαλεῖ Πάκορον εἰσαφεῖναι, Φασάηλος
[1, 24]	τοὺς Φερώρου φίλους. Ὧν ἐπιβουλὴν	μὲν	ἄντικρυς ὡμολόγησεν οὐδείς, ὅτι δὲ
[1, 1]	ἱερὸν κατάστημα τῆς πόλεως τελευτᾷ	μὲν	Ἀντίοχος, κληρονόμος δὲ τῆς βασιλείας
[1, 29]	διαθήκην κομίζειν, ἐν ᾗ βασιλεὺς	μὲν	Ἀντίπατρος ἐγέγραπτο, Ἀντιπάτρου δὲ Ἡρώδης
[1, 28]	δὲ ἐκ τούτων ἑπτά, αὐτὸς	μὲν	Ἀντίπατρος ἐκ Δωρίδος, Ἡρώδης δ'
[1, 30]	δὲ αὐτὸν ἤκουσεν ὅτι μετεπέμψατο	μὲν	Ἀντίπατρος ἐξ Αἰγύπτου δηλητήριον φάρμακον
[1, 16]	δὲ ἀποτεμόμενος λείαν, ὥστε τὸν	μὲν	Ἀντώνιον θαυμάζοντα καὶ πάλαι τῆς
[1, 4]	ἤνεγκεν Δημήτριος, ἀλλ' ὑπολαβὼν ἤδη	μὲν	ἀξιόμαχον εἶναι πάλιν Ἀλέξανδρον, μεταρρεῖν
[1, 10]	ἀφορμαῖς. (Τούτων Καῖσαρ ἀκούσας Ὑρκανὸν	μὲν	ἀξιώτερον τῆς ἀρχιερωσύνης ἀπεφήνατο, Ἀντιπάτρῳ
[1, 11]	τὰ διεστῶτα τάγματα διαλλάξας ἐλευθεροῖ	μὲν	Ἀπάμειαν τῆς πολιορκίας, ἡγούμενος δ'
[1, 0]	πρὸς τὴν ἀνατολήν, ἐπειδὴ Ἰουδαῖοι	μὲν	ἅπαν τὸ ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμόφυλον
[1, 32]	διαθήκην αἰτήσας μετέγραφεν, καὶ βασιλέα	μὲν	ἀπεδείκνυεν Ἀντίπαν ἀμελῶν τῶν πρεσβυτάτων
[1, 19]	ἔαρος ἡ γῆ σεισθεῖσα βοσκημάτων	μὲν	ἄπειρον πλῆθος ἀνθρώπων δὲ τρεῖς
[1, 12]	ἀγανακτούντων Ἀντώνιος ἐκπέμψας ὁπλίτας πολλοὺς	μὲν	ἀπέκτεινεν, πολλοὺς δὲ ἔτρωσεν· ὧν
[1, 8]	Ὀρσάνην φυγόντας ἐκ Πάρθων κρύφα	μὲν	ἀπέπεμψεν, παρὰ δὲ τοῖς στρατιώταις
[1, 3]	δ' Ἀντωνίᾳ μετονομασθείσῃ, προστάξας ἀνόπλου	μὲν	ἀπέχεσθαι, κτείνειν δὲ τὸν Ἀντίγονον,
[1, 22]	αὐτὴν ἔρως. Ἔχουσα δὲ τὴν	μὲν	ἀπέχθειαν ἐκ τῶν πραγμάτων εὔλογον,
[1, 30]	τεθνεῶτί πω συγχεόμενον. Ἀλλ' ἐγὼ	μὲν	ἀπέχω τῆς ἀσεβείας τὸ ἐπιτίμιον,
[1, 3]	Στράτωνος πύργος εἵμαρτο· καὶ τοῦτο	μὲν	ἀπὸ ἑξακοσίων ἐντεῦθεν σταδίων ἐστίν,
[1, 24]	βασίλειον εἴη δεσπότις, κατὰ πατέρα	μὲν	ἀπὸ Τημένου, κατὰ μητέρα δὲ
[1, 18]	τότε τύχης ἔννοιαν λαβὼν κάτεισιν	μὲν	ἀπὸ τῆς βάρεως, προσπίπτει δὲ
[1, 10]	Μηκυνομένου δὲ τοῦ πολέμου Μοῦρκος	μὲν	ἀπὸ τῆς Ἰταλίας Σέξτου παραγίνεται
[1, 33]	ἡμέρας τελευτᾷ, βασιλεύσας ἀφ' οὗ	μὲν	ἀποκτείνας Ἀντίγονον ἐκράτησεν τῶν πραγμάτων
[1, 5]	καὶ δεσμεῖν. Καθόλου δὲ αἱ	μὲν	ἀπολαύσεις τῶν βασιλείων ἐκείνων ἦσαν,
[1, 11]	διαστασιάσειν γὰρ τὸ πλῆθος, τότε	μὲν	ἀπολογούμενόν τε προσίεται τὸν Μάλιχον
[1, 16]	ὥστε τὸν βασιλέα μέχρι πολλοῦ	μὲν	ἀπορεῖν πρὸς τὸ ἀμήχανον τοῦ
[1, 8]	φρούριον καταλιπὼν αὐτὸς ἐπῄει τὰς	μὲν	ἀπορθήτους πόλεις καθιστάμενος, τὰς δὲ
[1, 32]	Τοῦ δὲ παραχρῆμα τελευτήσαντος ὁ	μὲν	ἀπορρήτους ποιήσας τὰς πρὸς Ἡρώδην
[1, 6]	ἀνηκέστου πάθους διελύθησαν, ὥστε βασιλεύειν	μὲν	Ἀριστόβουλον, Ὑρκανὸν δὲ ἐκστάντα τῆς
[1, 7]	στάσις τοῖς ἔνδον ἐμπίπτει, τῶν	μὲν	Ἀριστοβούλου πολεμεῖν ἀξιούντων καὶ ῥύεσθαι
[1, 21]	πρὸς τὴν ψυχὴν ἀναλόγῳ, κυνηγέτης	μὲν	ἄριστος ἀεὶ γενόμενος, ἐν ᾧ
[1, 27]	κουρέα βασάνοις διήλεγχεν, καὶ τῶν	μὲν	ἀρνουμένων, τοῦ δὲ μηδὲν πλέον
[1, 26]	δὲ εἶναι σωτηρίας ἀφορμὴν πρῶτον	μὲν	Ἀρχέλαον ὄντα κηδεστήν, πρὸς ὃν
[1, 33]	τὰς διαθήκας ἐπανορθοῦται, καὶ διάδοχον	μὲν	Ἀρχέλαον τὸν πρεσβύτατον υἱὸν ἀδελφὸν
[1, 18]	Ἀπαμείας καὶ Δαμασκοῦ. Κἀνταῦθα μεγάλαις	μὲν	αὐτῆς τὴν δυσμένειαν δωρεαῖς Ἡρώδης
[1, 13]	καθοσιώσειεν Πάρθοις, ὅτι τε προλοχίζοιντο	μὲν	αὐτοῖς αἱ νύκτες ὑπὸ τῶν
[1, 25]	μὴ λύσειεν τὸν γάμον, ὄντων	μὲν	αὐτοῖς ἤδη καὶ τέκνων, στεργομένης
[1, 27]	υἱῶν ἐξουσίαν. Ἀντιγράφει γοῦν κύριον	μὲν	αὐτὸν καθιστάς, εὖ μέντοι ποιήσειν
[1, 10]	Ἀντιπάτρου κατηγόρει παρελθών, ὡς παρανομώτατα	μὲν	αὐτὸν μετὰ τῶν ἀδελφῶν πάσης
[1, 11]	τὰς χρείας Ἡρώδης ἔδοξε, τότε	μὲν	αὐτὸν Συρίας ἁπάσης ἐπιμελητὴν καθιστᾶσιν
[1, 23]	παραπλέων κατῆρεν εἰς Ἐλεοῦσαν, ἑστιᾷ	μὲν	αὐτὸν φιλοφρόνως Ἀρχέλαος ὑπὲρ τῆς
[1, 23]	ἀδελφῶν ποικίλας ἐνσκευαζόμενος καὶ τὰ	μὲν	αὐτὸς λογοποιῶν, τὰ δὲ τοὺς
[1, 24]	ἅπασιν πίστιν ἐπετίθει. Καὶ τῶν	μὲν	αὐτοῦ φίλων ἢ φύσει στεγανώτατος
[1, 12]	κατηγοροῦντες Φασαήλου καὶ Ἡρώδου, βίᾳ	μὲν	αὐτοὺς κρατεῖν τῶν πραγμάτων, ὄνομα
[1, 22]	καίπερ ὄντος παιδὸς ἐφείσατο, δοὺς	μὲν	αὐτῷ τὴν ἀρχιερωσύνην ἑπτακαιδεκαέτει, μετὰ
[1, 16]	Ἰορδάνου κτείνων εἵπετο καὶ πολὺ	μὲν	αὐτῶν μέρος διέφθειρεν, οἱ λοιποὶ
[1, 16]	διὰ τάχους ἐπεβοήθει καὶ πολὺ	μὲν	αὐτῶν πλῆθος διαφθείρει, τὰ φρούρια
[1, 23]	Καίσαρα διέθηκεν οὕτως ὡς ἀπογνῶναι	μὲν	αὐτῶν τὰ κατηγορημένα, διαλλάξαι δὲ
[1, 28]	ἀδήριτον ἔχοντι τὴν διαδοχὴν μῖσος	μὲν	ἀφόρητον ἐκ τοῦ ἔθνους ἐπεγείρεται
[1, 8]	ἀνεχώρει ἐπὶ Μαχαιροῦντος. Καὶ τὸν	μὲν	ἄχρηστον ὄχλον ἀπεφορτίσατο, μόνους δὲ
[1, 22]	ὑπόνοιαν ἐπιβουλῆς ἀνεῖλεν, ὃν ᾐχμαλωτίσατο	μὲν	Βαζαφράνης καταδραμὼν Συρίαν, ἐξῃτήσαντο δὲ
[1, 13]	τοὺς ἐννακισχιλίους. Πεισθεὶς Ἡρώδης τοὺς	μὲν	βαρυτέρους τῆς χρείας διαφῆκεν ἀνὰ
[1, 31]	μείζονι κακῷ διακαλυφθέντων, ὅθ' αἱ	μὲν	βάσανοι πᾶσαι τὴν πατροκτονίαν, αἱ
[1, 0]	θορύβων μετὰ Νέρωνα, καὶ πολλοὺς	μὲν	βασιλειᾶν ὁ καιρὸς ἀνέπειθεν, τὰ
[1, 10]	Ῥωμαίων καὶ πόλεμος ἐμφύλιος, Καικιλίου	μὲν	Βάσσου διὰ τὴν εἰς Πομπήιον
[1, 31]	γράψαι διαφθείρας χρήμασιν, ὡς πολλὰ	μὲν	βλασφημοῖεν τὸν πατέρα, φανερῶς δὲ
[1, 2]	γενναίως ἀφηγούμενος τῶν πραγμάτων αἱρεῖ	μὲν	Γάζαρά τε καὶ Ἰόππην καὶ
[1, 19]	νῦν ἁλώσονται κρατήσειν δοκοῦντες· τὸ	μὲν	γὰρ ἄγαν πεποιθὸς ἀφύλακτον, οἱ
[1, 21]	βόρειον ἐπ' αὐτῷ φρούριον· ἃς	μὲν	γὰρ ἀνῳκοδόμησεν ἐκ θεμελίων, ὃ
[1, 31]	πίστις τῶν Ἀντιπάτρῳ βεβουλευμένων· ἦν	μὲν	γὰρ ἀπελεύθερος αὐτοῦ, κομίζων δ'
[1, 30]	αὐτοῦ διεφθάρθαι φαρμάκοις ἔλεγον· προσενεγκεῖν	μὲν	γὰρ αὐτῷ τι τὴν γυναῖκα
[1, 17]	ἀνδρὸς θεοφιλεστάτου δόξαν ἀπηνέγκατο· πολλοὶ	μὲν	γὰρ αὐτῷ τῶν ἐν τέλει
[1, 0]	νόμον συγγνώμην τῷ πάθει· πόλιν	μὲν	γὰρ δὴ τῶν ὑπὸ Ῥωμαίοις
[1, 6]	ἀσπασάμενοι διήμειψαν τὰς οἰκίας· Ἀριστόβουλος	μὲν	γὰρ εἰς τὰ βασίλεια, Ὑρκανὸς
[1, 18]	πατρίδα τὰς ὑποσχέσεις ἐπλήρωσεν· λαμπρῶς	μὲν	γὰρ ἕκαστον στρατιώτην, ἀναλόγως δὲ
[1, 23]	αὐτός, ἔφη, συναρμόσω μᾶλλον· ὁ	μὲν	γὰρ ἐμὲ κύριον τῆς ἀρχῆς
[1, 31]	καὶ μηδενὸς προσιέναι τολμῶντος· ἐμισεῖτο	μὲν	γὰρ ἐπίσης, καὶ τότε φανῆναι
[1, 26]	τινα τρόπον ἀσυκοφάντητον καταλελεῖφθαι· περὶ	μὲν	γὰρ εὐγενείας ἑτέρων μνείας γενομένης
[1, 33]	γήρᾳ καὶ ἀθυμίᾳ ἐπιπεσόντων· ἦν	μὲν	γὰρ ἤδη σχεδὸν ἐτῶν ἑβδομήκοντα,
[1, 12]	πρὸς Ὑρκανὸν ἐπιγαμίαν αὐτῷ. Πρότερον	μὲν	γὰρ ἦκτο γυναῖκα τῶν ἐπιχωρίων
[1, 23]	καὶ ὑμᾶς παρακαλῶ γενέσθαι. Τῷ	μὲν	γὰρ ἡλικία, τοῖς δ' εὐγένεια
[1, 33]	διαλαβοῦσα ποικίλοις πάθεσιν ἐμερίζετο· πυρετὸς	μὲν	γὰρ ἦν οὐ λάβρος, κνησμὸς
[1, 17]	τὴν Ἰουδαίαν Ἡρώδου πράγματα. Κατελελοίπει	μὲν	γὰρ Ἰώσηπον τὸν ἀδελφὸν ἐπὶ
[1, 21]	πόλεων τὸ μεγαλόψυχον ἐπεδείξατο. Τριπόλει	μὲν	γὰρ καὶ Δαμασκῷ καὶ Πτολεμαίδι
[1, 19]	ἐν ἑαυτοῖς βλάβην ἐπιφέρεται· λοιμοῦ	μὲν	γὰρ καὶ λιμοῦ καὶ τῶν
[1, 0]	σκοποῦ δοκοῦσιν ἔμοιγε διαμαρτάνειν. Βούλονται	μὲν	γὰρ μεγάλους τοὺς Ῥωμαίους ἀποδεικνύειν,
[1, 1]	τἀδελφῷ τῆς ὅλης παρατάξεως· καρτερῶς	μὲν	γὰρ οἱ Ἰουδαῖοι καὶ μέχρι
[1, 24]	δῆλον ἐξ ὧν ἐλειτούργουν· τῷ	μὲν	γὰρ οἰνοχοεῖν προσετέτακτο, τῷ δὲ
[1, 33]	προήνεγκεν συμπομπεύσοντα τῷ νεκρῷ· κλίνη	μὲν	γὰρ ὁλόχρυσος ἦν διάλιθος, στρωμνὴ
[1, 32]	καὶ φιλοστοργότατος πατὴρ ἐγενόμην. Τοὺς	μὲν	γὰρ προτέρους βασιλείας τε ἔτι
[1, 19]	καθ' Ἡρώδην τὸ βούλευμα· πρῶτον	μὲν	γὰρ ῥύσια κατὰ τῶν πολεμίων
[1, 21]	ὁμοίως, ἐξήσκησεν δὲ φιλοτιμότερον. Στρογγύλοις	μὲν	γὰρ τὴν ἄκραν πύργοις περιέσχεν,
[1, 22]	τὴν ἐκ Ῥώμης ἄφιξιν. Πρῶτον	μὲν	γὰρ τὸν ἐκ τῆς Δωρίδος
[1, 18]	τόλμης οὐδεμίαν καταλιπόντων ὑπερβολήν· φανερῶς	μέν	γε συνερρήγνυντο τοῖς Ῥωμαίοις ἐπὶ
[1, 19]	παρὸν ὑμῶν καθάπτεσθαι δέος· πρὸς	μέν	γε τὰς δαιμονίους πληγὰς ἀθυμεῖν
[1, 21]	πόλεις αὐτῷ τὸ φιλότιμον. Ἐν	μέν	γε τῇ Σαμαρείτιδι πόλιν καλλίστῳ
[1, 8]	ὁ ἡγεμὼν Μᾶρκος Ἀντώνιος, πανταχοῦ	μὲν	γενναῖος ἀεὶ φανείς, οὐδαμοῦ δ'
[1, 18]	φρουρᾶς ἐλεύθερον ἀφῆκεν, ἀλλ' ὁ	μὲν	δεθεὶς ἐφυλάττετο. (Πρόνοια δ' ἦν
[1, 1]	ἀναιρεῖ τὸν Βακχίδην. Καὶ παραχρῆμα	μὲν	δείσας τὸ πλῆθος τῶν φρουρῶν
[1, 14]	περὶ αὐτὸν οἱ δυνατώτατοι. (Ἡρώδης	μὲν	δὴ πολεμίους τοὺς Ἄραβας εὑρὼν
[1, 3]	κατὰ τὸ βασίλειον ἐνεσκευάσαντο. Τὰ	μὲν	δὴ πρῶτα διηπίστει τοῖς λεγομένοις
[1, 0]	ἐπεὶ παρ' Ἕλλησιν ἠμέληται. (Ἀρχαιολογεῖν	μὲν	δὴ τὰ Ἰουδαίων, τίνες τε
[1, 10]	τῆς πατρίδος ἀνακτίσαι κατεστραμμένα. Τὰς	μὲν	δὴ τιμὰς ταύτας Καῖσαρ ἐπέστελλεν
[1, 29]	καὶ κηδείας ἠξίωσεν λαμπροτάτης. Ἔνα	μὲν	δὴ τῶν Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου
[1, 10]	τε καὶ βασιλείας ἀτονώτερον. Φασάηλον	μὲν	δὴ τῶν παίδων τὸν πρεσβύτατον
[1, 0]	ἐν παντὶ τῷ πολέμῳ τὸν	μὲν	δῆμον ἐλεήσας ὑπὸ τῶν στασιαστῶν
[1, 17]	ἐκ τῆς ἄλλης χώρας, οἱ	μὲν	διὰ μῖσος τὸ πρὸς Ἀντίγονον,
[1, 5]	κἀκεῖνος πείθει τὴν μητέρα φείσασθαι	μὲν	διὰ τὸ ἀξίωμα τῶν ἀνδρῶν,
[1, 22]	σκηπτὸς ἐμπεσὼν ἐτάραξεν Ἡρώδην, μάλιστα	μὲν	διὰ τὸν ἔρωτα ζηλοτύπως ἔχοντα,
[1, 24]	ἀμείνους γένοιντο. Οἱ δὲ τὰς	μὲν	διαβολὰς ἀπεσκευάζοντο ψευδεῖς εἶναι λέγοντες,
[1, 24]	ἐξαγαγεῖν. Τὰ δὲ μειράκια τὰς	μὲν	διαβολὰς ἠγνόει, παρὸ καὶ μᾶλλον
[1, 3]	ἀρχὴν εἰς βασιλείαν μετατιθεὶς περιτίθεται	μὲν	διάδημα πρῶτος μετὰ τετρακοσιοστὸν καὶ
[1, 13]	φυγὴν Πάρθων Ἰουδαίους ἐπείρασεν, ἐνοχλήσαντας	μὲν	διηνεκῶς, ἀπὸ δὲ ἑξήκοντα τῆς
[1, 9]	σὺν αὐτῷ. (Καὶ τὸ Πηλούσιον	μὲν	ἑάλω, πρόσω δ' αὐτὸν ἰόντα
[1, 25]	ἔτυχεν συγγνώμης αἰτούμενος καὶ μιαρὸν	μὲν	ἑαυτὸν ὁμολογῶν, δεδρακέναι γὰρ πάντα,
[1, 31]	στερίσκεσθαι, καὶ μὴ θᾶττον ἀποδοῦναι	μὲν	ἑαυτὸν τῷ πατρί, κομίσασθαι δὲ
[1, 17]	καὶ τεμὼν τὰ προάστεια τρία	μὲν	ἐγείρειν χώματα καὶ πύργους ἐποικοδομεῖν
[1, 23]	Ῥώμης ὑπέστρεφεν ὁ βασιλεύς, τῶν	μὲν	ἐγκλημάτων ἀφιέναι τοὺς υἱοὺς δοκῶν,
[1, 32]	τοὺς φιλτάτους ἐπανίστησιν ἀεί, κλαύσομαι	μὲν	ἐγὼ τὴν ἄδικον εἱμαρμένην καὶ
[1, 30]	τὸν Ἀντίπατρον εἰπεῖν, ὡς αὐτὸς	μὲν	εἴη πολιὸς ἤδη, νεάζοι δὲ
[1, 30]	ἣν αἰτίαν ῥίψειεν ἑαυτήν, εἰ	μὲν	εἴποι τἀληθές, ἀφήσειν πάσης τιμωρίας
[1, 27]	θελήσειεν αὐτὸν ἀνελεῖν. Τοῦθ' οἱ	μὲν	εἰς ἀπαλλαγὴν τῆς τοῦ πατρὸς
[1, 23]	καὶ προτίθεται τὸ ἔγκλημα, προήγαγεν	μὲν	εἰς δάκρυα πάντας, τὸν δὲ
[1, 21]	δεομένοις, καὶ τῇ Ῥόδῳ χρήματα	μὲν	εἰς ναυτικοῦ κατασκευὴν παρέσχεν πολλαχοῦ
[1, 30]	καὶ διότι κατὰ συνθήκην Ἀντίπατρος	μὲν	εἰς Ῥώμην, Φερώρας δ' ὑποχωρήσειεν
[1, 6]	ἔλυσε τὴν πολιορκίαν· ὃς ἐπέμφθη	μὲν	εἰς Συρίαν ἀπὸ Ἀρμενίας ὑπὸ
[1, 33]	ἐχρῆτο θερμοῖς· ταῦτα δ' ἔξεισι	μὲν	εἰς τὴν Ἀσφαλτῖτιν λίμνην, ὑπὸ
[1, 29]	δὲ ἀγαπήσας τὴν ὕβριν ἀπαλλάσσεται	μὲν	εἰς τὴν ἑαυτοῦ τετραρχίαν ὀμόσας
[1, 17]	Φόνος δ' ἦν πολύς, τῶν	μὲν	εἰς τὴν κώμην συνεξωθουμένων ἐξ
[1, 13]	τρέπεται δὲ πάντας καὶ τοὺς	μὲν	εἰς τὴν πόλιν, τοὺς δὲ
[1, 30]	Καὶ κελεύσαντος ἐκόμισα καὶ πλεῖστον	μὲν	εἰς τὸ πῦρ ὁρῶντος αὐτοῦ
[1, 2]	Ἀντίγονον· ὧν οὐδὲν ἀνιέντων λιμοῦ	μὲν	εἰς τοσοῦτον προῆλθον οἱ κατὰ
[1, 1]	φέροντος τοῖς ὁμοίοις ὑποτετάχθαι, Ὀνίας	μὲν	εἷς τῶν ἀρχιερέων ἐπικρατήσας ἐξέβαλε
[1, 28]	ἀνῃρημένων γενεάν· ἦσαν γὰρ Ἀλεξάνδρῳ	μὲν	ἐκ Γλαφύρας υἱεῖς δύο Τιγράνης
[1, 21]	ἑκατέρωθεν ὑπεστηριγμένοι κίοσιν, ὧν τοὺς	μὲν	ἐκ λαιᾶς χειρὸς εἰσπλεόντων πύργος
[1, 17]	ἑξῆς δὲ πλείους. Οὗτοι καταπεφεύγεσαν	μὲν	ἐκ τῆς παρατάξεως εἰς τὸ
[1, 13]	καὶ ἄλλος λόγος, ὡς ἀνενέγκαι	μὲν	ἐκ τῆς τότε πληγῆς, πεμφθεὶς
[1, 28]	Ῥωξάνη τε καὶ Σαλώμη, ἡ	μὲν	ἐκ Φαίδρας, ἡ δὲ ἐξ
[1, 21]	διακοσίους πόδας ηὐρύνετο· ὧν οἱ	μὲν	ἑκατὸν προδεδόμηντο πρὸς τὴν ἀνακοπὴν
[1, 32]	ἐλπίδας δι' Ἀντίπατρον. Καὶ τί	μὲν	ἐκείνους εὐεργέτησα τηλικοῦτον, ἡλίκον τοῦτον;
[1, 24]	Φερώρας δὲ μείζων, ὃς πάσης	μὲν	ἐκοινώνει τῆς βασιλείας πλὴν διαδήματος,
[1, 24]	τῶν κατὰ τὸ βασίλειον οἱ	μὲν	ἑκόντες οἱ δ' ἐξ ἐπιτάγματος,
[1, 26]	ταῖς ἄλλαις ἀφορμαῖς. Ταύτην Ἀλέξανδρος	μὲν	ἔλεγεν τέχνασμα εἶναι Διοφάντου· γραμματεὺς
[1, 8]	ἐπὶ Ἰουδαίους ἠπείγετο, καὶ Ταριχέας	μὲν	ἑλὼν εἰς τρεῖς μυριάδας Ἰουδαίων
[1, 32]	τῶν κατὰ Σαλώμης ἐνσκευασθεισῶν ἔννοια	μὲν	ἐμπίπτει τῷ βασιλεῖ τάχα καὶ
[1, 16]	Λύδδοις θεραπεύων Ἀντώνιον. ~(Καὶ Ῥωμαῖοι	μὲν	ἐν ἀφθόνοις διῆγον ἀνειμένοι τῶν
[1, 0]	ὡς δι' ὑπερβολὴν θορύβων τοῖς	μὲν	ἐν ἐλπίδι κτήσεως τοῖς δ'
[1, 13]	ὧν μάλιστα ἐπεθύμουν γυναικῶν καθιστᾶσιν	μὲν	ἐν Ἱεροσολύμοις Ἀντιγόνῳ τὰ πράγματα,
[1, 27]	ἀπολύσεσθαι τὰς αἰτίας. Ἀλλ' οἱ	μὲν	ἐν Πλατάνῃ κώμῃ Σιδωνίων ἐφρουροῦντο.
[1, 22]	υἱεῖς. Καὶ τούτων ὁ νεώτατος	μὲν	ἐν Ῥώμῃ παιδευόμενος τελευτᾷ, δύο
[1, 15]	συγκαταγαγεῖν ἔπεισεν. Ἐτύγχανεν δὲ Βεντίδιος	μὲν	ἐν ταῖς πόλεσιν τὰς διὰ
[1, 24]	ὡς πατέρα πείσαντες ταχέως τὸν	μὲν	ἐν χερσὶν φόβον διεκρούσαντο, τὴν
[1, 24]	ἦν ἐπὶ γλώσσης· καὶ παροξύνοντες	μὲν	ἐνέκειντο πολλοί, πλείους δὲ τῶν
[1, 31]	ἀτιμότερον ὑπεδέχθη. Ὁ δὲ ἤδη	μὲν	ἐνενόει τὰς οἴκοι συμφοράς, ἔτι
[1, 27]	ἡγεμόνων ἐξετάσειεν τὴν ἐπιβουλήν· κἂν	μὲν	ἐνέχωνται, κτείνειν, ἐὰν δὲ μόνον
[1, 2]	παρηνόμησεν. Ὁ δὲ Ἰωάννης ὁπότε	μὲν	ἐνθυμηθείη τὸ παράστημα τῆς μητρὸς
[1, 23]	δέ, ὦ παῖδες ἀγαθοί, πρῶτον	μὲν	ἐνθυμούμενοι τὴν ἱερὰν φύσιν, ἧς
[1, 28]	ἦσαν γὰρ τῷ βασιλεῖ γυναῖκες	μὲν	ἐννέα, τέκνα δὲ ἐκ τούτων
[1, 0]	τοῦδε τοῦ κινήματος ἐν Ῥωμαίοις	μὲν	ἐνόσει τὰ οἰκεῖα, Ἰουδαίων δὲ
[1, 16]	ἑκατὸν τάλαντα. (Ἤδη δὲ Πάρθων	μὲν	ἐξεληλαμένων, ἀνῃρημένου δὲ Πακόρου Βεντίδιος
[1, 21]	κατ' Ἄργος. Ἀνέθηκεν δὲ τῇ	μὲν	ἐπαρχίᾳ τὴν πόλιν, τοῖς ταύτῃ
[1, 33]	αὐτῆς πορφύρᾳ κεκαλυμμένον, καὶ διάδημα	μὲν	ἐπέκειτο τῇ κεφαλῇ, στέφανος δ'
[1, 0]	τύχην διενεμήθησαν· καὶ ὡς Ῥωμαῖοι	μὲν	ἐπεξῆλθον τὰ λείψανα τοῦ πολέμου
[1, 8]	μάχην ἑξακισχιλίους ἀποβαλών, ὧν τρισχίλιοι	μὲν	ἔπεσον τρισχίλιοι δὲ ἐζωγρήθησαν, φεύγει
[1, 23]	τὸν πατέρα, καὶ τὸ πρότερον	μὲν	ἐπὶ Ῥώμης παιδευόμενοι, πλέον δ'
[1, 25]	πρᾳότερον. (Πολλὰ τοιαῦτα λέγων Ἡρώδην	μὲν	ἐπὶ Φερώρᾳ μειλίσσεται, διέμενε δ'
[1, 27]	παρόντας διετείνετο κατηγόρει τε τὴν	μὲν	ἐπιβουλὴν ἀσθενῶς ὡς ἂν ἀπορούμενος
[1, 8]	αὖθις πολλοὺς Ἰουδαίων ἐπισυνίστη, τοὺς	μὲν	ἐπιθυμοῦντας μεταβολῆς, τοὺς δὲ ἀγαπῶντας
[1, 21]	ἑαυτοῦ μνήμης ἠμέλησεν, ἀλλὰ φρούριον	μὲν	ἐπιτειχίσας τῷ πρὸς Ἀραβίαν ὄρει
[1, 13]	ἐγένοντο κατὰ τὴν Γαλιλαίαν, τοὺς	μὲν	ἐπιχωρίους ἀφεστῶτας κἀν τοῖς ὅπλοις
[1, 0]	τῶν ὁμοφύλων διέγνων, ἀλλὰ τὰ	μὲν	ἔργα μετ' ἀκριβείας ἀμφοτέρων διέξειμι,
[1, 25]	μειρακίου τῆς γυναικός, ἣν παραμένουσαν	μὲν	ἔσεσθαι δυσώπημα τῶν ἁμαρτημάτων, ἀπορραγεῖσαν
[1, 20]	πρόσεισιν αὐτῷ δίχα διαδήματος, τὴν	μὲν	ἐσθῆτα καὶ τὸ σχῆμα ἰδιώτης,
[1, 31]	παρὰ τοῦ πατρὸς ἐπιστολὴν παραχρῆμα	μὲν	ἔσπευδεν, ὡς δὲ εἰς Κελένδεριν
[1, 24]	νόσῳ. (Διεβάλλετο δὲ καὶ πάλαι	μὲν	ἔτι ζώσης τῆς βασιλίδος ἐπιβουλεύειν
[1, 20]	μετὰ Καίσαρα. Ἔνθεν ἐπὶ πλεῖστον	μὲν	εὐδαιμονίας προύκοψεν, εἰς μεῖζον δ'
[1, 10]	βασιλεῖ καὶ συντρόφῳ καὶ πολλάκις	μὲν	εὐεργέτῃ, χαλεπῷ δὲ οὐδέποτε, πλὴν
[1, 25]	ἠπειγόμην ἀπὸ Καππαδοκίας ὡς τὸν	μὲν	εὑρήσων πάλαι δεδωκότα δίκας, μετὰ
[1, 23]	περὶ τῆς ἀποδημίας, καὶ πολλὰ	μὲν	εὐχαρίστει τῷ θεῷ, πολλὰ δὲ
[1, 27]	βασιλεῖ τολμήσας προσελθεῖν ἀλλ' ἐμοὶ	μέν,	ἔφη, κακοδαιμονέστατος εἶναι δοκεῖς, ὅστις
[1, 7]	~(Πρὸς ταῦτα ἀγανακτήσας Πομπήιος Ἀριστόβουλον	μὲν	ἐφρούρει, πρὸς δὲ τὴν πόλιν
[1, 28]	γαμηθῆναι τῷ Ἄραβι Συλλαίῳ, διωμόσατο	μὲν	ἐχθροτάτην ἕξειν, εἰ μὴ παύσαιτο
[1, 24]	οὐκ εἰς μακράν τε τοὺς	μὲν	ἐχθροὺς ἀμυνεῖται, τοὺς φίλους δ'
[1, 10]	εὐνουστέρους καθιστάμενος καὶ δι' αὑτοῦ	μὲν	ἔχων τὴν πόλιν μηδὲν δὲ
[1, 21]	ἐκράτησεν· ἔστι δὲ καὶ συοτρόφος	μὲν	ἡ χώρα, τὸ πλέον δ'
[1, 23]	τοῖς υἱοῖς παραδίδωμι, καὶ τῶν	μὲν	ἡδέων ὡς ἄρχοντες ἀπολαύσουσιν, τὸ
[1, 25]	εἰς τηλικοῦτον μύσος προέπεσεν, ἀπολαύων	μὲν	ἤδη βασιλείας, ἐλπίζων δὲ καὶ
[1, 13]	Ὑρκανόν. Τούτοις ὑπαχθεὶς Πάκορος αὐτὸς	μὲν	ᾔει κατὰ τὴν παράλιον, Βαζαφράνην
[1, 13]	εἰσδέχεται μετὰ πεντακοσίων ἱππέων, προφάσει	μὲν	ἥκοντα τοῦ παῦσαι τὴν στάσιν.
[1, 19]	τοῖς Ἰουδαίοις ἑκόντες, ὡς πέντε	μὲν	ἡμέραις τετρακισχιλίους δεθῆναι, τῇ δ'
[1, 8]	τοῖς ἐρειπίοις ἐναυλισάμενος ἐν ἐλπίσι	μὲν	ἦν ἄλλην συναθροίσειν δύναμιν ἀνοχὴν
[1, 4]	καὶ Ἀμαθοῦντος, ὃ δὴ μέγιστον	μὲν	ἦν ἔρυμα τῶν ὑπὲρ Ἰορδάνην,
[1, 6]	ἀρχὴν ἔτεσιν ἐννέα. ~(Καὶ κληρονόμος	μὲν	ἦν τῶν ὅλων Ὑρκανός, ᾧ
[1, 23]	καὶ πλείοσιν. Οὓς δὲ Καῖσαρ	μὲν	ἥνωσεν, καθίστησιν δὲ πατήρ, ὑμεῖς
[1, 17]	ἐπιθυμία μεταβολῆς ἄλογος. Καὶ ὁ	μὲν	ἠπείγετο συμβαλεῖν, οἱ δὲ περὶ
[1, 1]	τῷ βωμῷ· πρὸς ἃ ἅπαντες	μὲν	ἠπείθουν, ἐσφάττοντο δὲ οἱ δοκιμώτατοι.
[1, 24]	εἰς Ῥώμην ἐκπλεύσειν ἔμελλεν, βραχέα	μὲν	ἠπείλησεν ὡς βασιλεύς, τὰ πολλὰ
[1, 19]	δ' Ἀκτιακοῦ πολέμου συνερρωγότος παρεσκεύαστο	μὲν	Ἡρώδης Ἀντωνίῳ συνεξορμᾶν ἤδη τῶν
[1, 13]	σιδήρου καὶ χειρῶν εἴργετο. Κἀκεῖνος	μὲν	Ἡρώδου γνήσιον ἑαυτὸν ἀποδείξας ἀδελφὸν
[1, 4]	μυρίους. Τῶν δ' ἐναντίων ἱππεῖς	μὲν	ἦσαν τρισχίλιοι, πεζῶν δὲ μύριοι
[1, 29]	καὶ τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα πολλὰ	μὲν	ἠσέλγαινεν κατὰ τὸ βασίλειον, ἐτόλμησεν
[1, 27]	ἀπὸ τοῦ βασιλέως γράμματα, σφόδρα	μὲν	ἠχθέσθη Καῖσαρ ἐπὶ τοῖς νεανίσκοις,
[1, 16]	ἦν θορυβεῖν τὴν Γαλιλαίαν κτείνουσιν	μὲν	Θολεμαῖον τὸν στρατηγὸν ἀδοκήτως προσπεσόντες,
[1, 24]	ἐφ' ᾧ χαλεπήνας Ἡρώδης τὴν	μὲν	θυγατέρα τῷ πρὸς Πάρθων ὕστερον
[1, 22]	Μαριάμμης πέντε τέκνων γενομένων δύο	μὲν	θυγατέρες, τρεῖς δ' ἦσαν υἱεῖς.
[1, 32]	τῆς ἀρχῆς διάδοχον καὶ πρόσοδον	μὲν	ἰδίᾳ πεντήκοντα ταλάντων ἔνειμα, τῶν
[1, 24]	τὴν ταπεινότητα, καὶ ὡς αὐτὸς	μὲν	ἰδιῶτιν, ὁ δ' ἀδελφὸς αὐτοῦ
[1, 16]	δ' οὐκ ἠρέμει, ἀλλὰ τὴν	μὲν	Ἰδουμαίαν δισχιλίοις πεζοῖς καὶ τετρακοσίοις
[1, 8]	ἔθνος εἰς πέντε συνόδους, τὸ	μὲν	Ἱεροσολύμοις προστάξας, τὸ δὲ Γαδάροις,
[1, 12]	περὶ Φιλίππους ἀνελόντες ἀνεχώρησαν εἰς	μὲν	Ἰταλίαν Καῖσαρ ἐπὶ δὲ τῆς
[1, 23]	τὴν ὀργὴν ἐξέφαινον, ὥσθ' οἱ	μὲν	καθ' ἡμέραν προσίσταντο μᾶλλον, ὁ
[1, 0]	ἀποδείκνυσι τοὺς πάλαι πολέμους, τούτων	μὲν	κάθηνται κριταὶ τοῖς φιλοτιμουμένοις ἐπηρεάζοντες,
[1, 33]	μόλις ὁ βασιλεύς, καὶ τοὺς	μὲν	καθιμήσαντας ἑαυτοὺς ἅμα τοῖς σοφισταῖς
[1, 6]	τὸν Ὑρκανὸν ἐγχειρίσας καὶ πολλὰ	μὲν	καθομιλήσας, πολλοῖς δὲ δώροις ὑπελθὼν
[1, 28]	ἐκ Βερνίκης τῆς Σαλώμης Ἡρώδης	μὲν	καὶ Ἀγρίππας καὶ Ἀριστόβουλος υἱοί,
[1, 24]	ἀλλήλοις ὑπονοίας ἔχοντες ἀπηλλάγησαν, Ἀλέξανδρος	μὲν	καὶ Ἀριστόβουλος ὀδυνώμενοι κεκυρωμένου Ἀντιπάτρῳ
[1, 0]	πράγμασι τὴν ἀλήθειαν, καὶ Πάρθους	μὲν	καὶ Βαβυλωνίους Ἀράβων τε τοὺς
[1, 10]	φθόνον διαφυγεῖν· Ὑρκανὸς γοῦν ἤδη	μὲν	καὶ καθ' ἑαυτὸν ἡσυχῆ πρὸς
[1, 14]	Λυθείσης δὲ τῆς βουλῆς Ἀντώνιος	μὲν	καὶ Καῖσαρ μέσον ἔχοντες Ἡρώδην
[1, 32]	τὸν Οὔαρον εἶπεν· ἀλλ' ὅτι	μὲν	καὶ σύ, Οὔαρε, καὶ πᾶς
[1, 21]	προσηγόρευσεν ἀπὸ τῶν φίλων τὸν	μὲν	Καισάρειον τὸν δὲ Ἀγρίππειον. (Ἀλλὰ
[1, 20]	τούτων Ἡρώδῃ μεῖζον ἦν, ὑπὸ	μὲν	Καίσαρος ἐφιλεῖτο μετ' Ἀγρίππαν, ὑπ'
[1, 21]	κἀν τοῖς παραλίοις πόλιν ἤδη	μὲν	κάμνουσαν, Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος, διὰ
[1, 3]	σκηνοποιεῖσθαι πάτριον τῷ θεῷ, συνέβη	μὲν	κατ' ἐκείνας τὰς ἡμέρας νόσῳ
[1, 17]	γὰρ τὴν Σαμοσάτων ἅλωσιν Ἀντώνιος	μὲν	καταστήσας ἐπὶ τῆς Συρίας Σόσσιον
[1, 0]	πραγμάτων, περιέχει δὲ αὐτοῖς ὅπου	μὲν	κατηγορίαν ὅπου δὲ ἐγκώμιον τὰ
[1, 26]	ἑαυτοῦ μόνον ἐγκλημάτων, ἀλλὰ πρῶτον	μὲν	κηρύξειν τὰς τοῦ ἔθνους συμφορὰς
[1, 27]	θάνατον κατακρίνουσιν τῶν μειρακίων, οἱ	μὲν	κολακεύοντες, οἱ δὲ μισοῦντες Ἡρώδην
[1, 28]	κατὰ δέος. Συνέβαινεν δὲ τοὺς	μὲν	λαμβάνοντας οὐδὲν μᾶλλον εὔνους γίνεσθαι,
[1, 14]	παρελθὼν εἰς τὴν πόλιν ἐδέχθη	μὲν	λαμπρῶς ὑπὸ Κλεοπάτρας στρατηγὸν ἐλπιζούσης
[1, 11]	τραύμασιν ἀναιροῦσιν. Ὑρκανὸς δὲ παραχρῆμα	μὲν	λυθεὶς ὑπ' ἐκπλήξεως ἔπεσεν, μόλις
[1, 22]	συνέβη τὸν οἶκον καὶ τάχιον	μέν,	μάλιστα δὲ μετὰ τὴν ἐκ
[1, 3]	δουλείας· τῶν δὲ ἀδελφῶν τὸν	μὲν	μεθ' ἑαυτὸν Ἀντίγονον, ἐδόκει γὰρ
[1, 4]	ἐπὶ τοὺς Ἄραβας ὡρμημένον τὸ	μὲν	μεταξὺ τῆς ὑπὲρ Ἀντιπατρίδος παρωρείου
[1, 2]	περὶ Ἀριστόβουλον ἡττᾶται. Καὶ ὁ	μὲν	μέχρι Σκυθοπόλεως διωχθεὶς ὑπὸ τῶν
[1, 31]	ὑπελείπετο δὲ ἐλπὶς ἱλαρωτέρα, τάχα	μὲν	μηδὲν πεφωρᾶσθαι, τάχα δ' εἴ
[1, 13]	οἱ Πάρθοι κατεδίωκον. Κἀκεῖνος τὴν	μὲν	μητέρα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς καὶ
[1, 24]	καὶ τῶν ἄλλων ἀδελφῶν τὰς	μὲν	μητέρας ἀπειλοῖεν οἱ περὶ Ἀλέξανδρον,
[1, 1]	Ἀντίοχος γίνεται. (Συναγαγὼν γοῦν πεζῶν	μὲν	μυριάδας πέντε, ἱππεῖς δὲ πεντακισχιλίους,
[1, 0]	καμνόντων Ἰουδαίοις τῶν πραγμάτων θνήσκει	μὲν	Νέρων, Οὐεσπασιανὸς δὲ ἐπὶ Ἱεροσολύμων
[1, 26]	πρὸς ἕκαστον ὁ πατήρ, Ἀντιπάτρου	μὲν	ξενίᾳ προκατείληπτο, φιλίᾳ δὲ Ἀλέξανδρον
[1, 32]	ἦν. ~(Τῇ δ' ἐπιούσῃ συνέδριον	μὲν	ὁ βασιλεὺς ἀθροίζει τῶν συγγενῶν
[1, 29]	ὁ βασιλεύς· καὶ γὰρ τέθραπτο	μὲν	ὁ Κόρινθος ἐν τῇ βασιλείᾳ,
[1, 13]	ταῖς πλησίον οἰκίαις ἐγκατέστησαν. Τούτους	μὲν	ὁ στασιάζων πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς
[1, 8]	καὶ γενομένης συμβολῆς μέχρι πολλοῦ	μὲν	οἱ περὶ τὸν Ἀριστόβουλον διεκαρτέρουν
[1, 16]	ἑαυτὸν δεξιοῦ προσεβοήθει καὶ τὸ	μὲν	οἰκεῖον ἐπέστρεφεν ἐκ τῆς φυγῆς,
[1, 32]	τηλικοῦτον, ἡλίκον τοῦτον; γε ζῶν	μὲν	ὀλίγου δεῖν παρεχώρησα τῆς ἐξουσίας,
[1, 0]	ὡς τῶν πόλεων αὐτῆς ἃς	μὲν	ὁλοσχερῶς καὶ κατὰ κράτος ἃς
[1, 21]	ἑξήκοντα σταδίων ἄπωθεν Ἱεροσολύμων ἐκάλεσεν	μὲν	ὁμοίως, ἐξήσκησεν δὲ φιλοτιμότερον. Στρογγύλοις
[1, 26]	Ἀντιπάτρου καὶ προδότης Ἀλεξάνδρου, τῷ	μὲν	ὀνειδίζων, εἰ πρεσβύτατος ὢν περιόψεται
[1, 28]	ἧς ἠξίωσεν τιμῆς, μηδὲ αὐτῷ	μὲν	ὄνομα βασιλείας, δύναμιν δὲ ὑπάρχειν
[1, 8]	πλείω συνέλεγεν, ὡς γενέσθαι μυρίους	μὲν	ὁπλίτας χιλίους δὲ καὶ πεντακοσίους
[1, 17]	τοῖς πολεμίοις εἴσω, καὶ πᾶσα	μὲν	ὁπλιτῶν οἰκία νένακτο, τὰ τέγη
[1, 6]	αὐτὸν ἐκέλευσεν. Τῷ δ' ἦν	μὲν	ὁρμὴ καλουμένῳ δεσποτικώτερον διακινδυνεύειν μᾶλλον
[1, 29]	ἐκείνης διαλέγεσθαι. Ὁ δὲ φανερῶς	μὲν	οὐ μετέβαινεν τὸ πρόσταγμα, λάθρα
[1, 0]	ἢ ἐθνῶν ἔθνεσι συρραγέντων, οἱ	μὲν	οὐ παρατυχόντες τοῖς πράγμασιν, ἀλλ'
[1, 25]	ὑπὸ τοῦ βάρους, ὅπερ ἀποκόπτειν	μὲν	οὐ χρῆναι, θεραπεύειν δὲ πρᾳότερον.
[1, 31]	τῶν περιεχόντων ἀνάδυσις, καὶ σαφὲς	μὲν	οὐδὲ ἐκεῖ τι τῶν οἴκοθεν
[1, 9]	τὰ Πομπηίου φρονούντων μέχρι πολλοῦ	μὲν	οὐδὲ ταφῆς ἐν τῇ πατρῴᾳ
[1, 16]	πρὸς αὐτόν. Τῶν δὲ ἐθελουσίως	μὲν	οὐδεὶς προσέθετο, καὶ τῶν βιαζομένων
[1, 26]	ἐβασάνισεν τοὺς ἄνδρας. Ἀλλ' οἱ	μὲν	οὐδὲν τῶν διαβληθέντων ὡμολόγουν, προεκομίσθη
[1, 25]	Διὰ γὰρ τῶν τοιούτων ἐξαπατᾶσθαι	μὲν	οὐκ ἐφήβους μόνον ἀλλὰ καὶ
[1, 27]	συνταφησομένους Ἀλεξάνδρῳ τῷ μητροπάτορι. Τὸ	μὲν	οὖν Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου τέλος
[1, 17]	δὲ τὰς ἐξόδους ἐχώρουν. Τῶν	μὲν	οὖν ἄλλων οὐδεὶς παρῆν κατὰ
[1, 29]	πολλοῖς χρήμασιν Ἡρώδην ἀνελεῖν. Οὗτοι	μὲν	οὖν ἀνακριθέντες καὶ παρὰ Σατορνίνῳ
[1, 7]	ἀμηχανίαις ὑπέπρησαν καὶ συγκατεφλέγοντο. Ἰουδαίων	μὲν	οὖν ἀνῃρέθησαν μύριοι καὶ δισχίλιοι,
[1, 19]	τοὺς καταληψομένους τὸ ἔρυμα. Τούτους	μὲν	οὖν ἀπεκρούσαντο ταχέως οἱ πεμφθέντες
[1, 15]	σὺν γυναιξὶν καὶ γενεαῖς. Αὐτοὺς	μὲν	οὖν ἀπολύει λαβών, Ῥωμαῖοι δ'
[1, 25]	αὐτὸς ἐκείνῳ περὶ πάντων. (Τὸ	μὲν	οὖν Ἀρχελάου στρατήγημα, δι' οὗ
[1, 28]	δὲ Ἡρωδιὰς καὶ Μαριάμμη. Τὴν	μὲν	οὖν Γλαφύραν μετὰ τῆς προικὸς
[1, 20]	πρὸς τοὺς μονομάχους αὐτῷ. Νῦν	μὲν	οὖν δόγματι τὸ βέβαιόν σοι
[1, 5]	ὑπείληφεν, ἐκ τῆς πόλεως. Οἱ	μὲν	οὖν δοθείσης ἀδείας ἐσκεδάσθησαν ἀνὰ
[1, 31]	ἐκβολὴν τῆς μητρὸς Ἀντίπατρος. Πρότερον	μὲν	οὖν εἰλήφει τὴν περὶ τῆς
[1, 14]	καὶ Ῥωμαίων ἐχθρὸν ὑπελάμβανεν. Καίσαρα	μὲν	οὖν εἶχεν ἑτοιμότερον αὐτοῦ τὰς
[1, 28]	μητρὸς ὢν ἀρχιερέως πάππου. Τὰ	μὲν	οὖν ἐμὰ ταύτην ἐχέτω τὴν
[1, 24]	μισοῦσα τοὺς ἐκ βασιλίδος. Πάντες	μὲν	οὖν ἐπὶ ταῖς ἐλπίσιν ἐθεράπευον
[1, 8]	Γαβινίου πάλιν εἰς Ῥώμην. Τοῦτον	μὲν	οὖν ἡ σύγκλητος εἷρξεν, τὰ
[1, 17]	στρατιᾶς ἐπὶ Σαμάρειαν περιπέμπει. Τούτῳ	μὲν	οὖν ἦν Μαχαιρᾶς ἀγώνισμα, Ἡρώδης
[1, 2]	ὑπολαμβάνων τῶν μαχιμωτέρων εὑρήσειν. Μεδάβην	μὲν	οὖν καὶ Σαμαγὰν ἅμα ταῖς
[1, 22]	ἄθρουν ἐπεδάκρυσεν τὸ πλῆθος. Πέμπεται	μὲν	οὖν ὁ παῖς διὰ νυκτὸς
[1, 13]	τοὺς ἐχθροὺς καταλιπὼν ζῶντα. (Ὁ	μὲν	οὖν οὕτως τελευτᾷ. Πάρθοι δὲ
[1, 1]	Ἰουδαίας εἰς τὴν ὀρεινήν. Βηθσουρὸν	μὲν	οὖν πολίχνην αἱρεῖ, κατὰ δὲ
[1, 28]	τῶν Ἀντιπάτρου διαβολῶν ἀγώνισμα. Τότε	μὲν	οὖν πολλὰ πρὸς ὀργὴν ἀποκρινάμενος
[1, 31]	καθ' ἑαυτὴν τῆς ψυχῆς. Οἱ	μὲν	οὖν προμηθέστεροι τῶν φίλων συνεβούλευον
[1, 32]	ἐτίμα Σαλώμην τὴν ἀδελφήν. Ἐν	μὲν	οὖν ταῖς διαθήκαις ταῦτα διωρθώσατο.
[1, 15]	πᾶσα ἡ Γαλιλαία προσέθετο. Προύκειτο	μὲν	οὖν τὸ ἀναγκαιότατον ἀγώνισμα Μασάδα
[1, 1]	ἐπὶ τὸν ἐλέφαντα διήνυσεν. Ἐφικέσθαι	μὲν	οὖν τοῦ δοκοῦντος εἶναι βασιλέως
[1, 19]	τοῖς ἱππεῦσιν οἱ πεζοί. Πλήθει	μὲν	οὖν τῶν Ἰουδαίων περιῆσαν, ἐλείποντο
[1, 18]	ἄγων δεσμώτην Ἀντίγονον Ἀντωνίῳ. Τοῦτον	μὲν	οὖν φιλοψυχήσαντα μέχρις ἐσχάτου διὰ
[1, 15]	τὰς οἰκίας παντοίων κειμηλίων. Ἱεριχοῦντος	μὲν	οὖν φρουρὰν ὁ βασιλεὺς καταλιπὼν
[1, 12]	τῶν ἐχθρῶν ἀνασχέσθαι. (καὶ τότε	μὲν	οὕτως διελύθησαν, αὖθις δὲ οἱ
[1, 26]	περιδύειν τὰς πόλεις φυγαδεύεται. Κἀκεῖνον	μὲν	οὕτως ἡ Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου
[1, 11]	ἄδηλον ἦν. Ἀλλὰ γὰρ Μάλιχον	μὲν	οὕτως Ἡρώδης μετῆλθεν. ~(Κασσίου δὲ
[1, 16]	νεκροὺς τελευταῖον ἑαυτὸν ἔρριψεν. (Χειροῦται	μὲν	οὕτως τὰ σπήλαια καὶ τοὺς
[1, 21]	πρὸς τὴν δυσχέρειαν, ὡς τὴν	μὲν	ὀχυρότητα τῆς δομήσεως δυσάλωτον εἶναι
[1, 21]	φίλους δέξασθαι δυνάμενα, ὥστε τῷ	μὲν	πάντα ἔχειν πόλιν εἶναι δοκεῖν
[1, 12]	τοὺς δὲ ληφθέντας Τυρίους ἔσωσεν	μὲν	πάντας, ἦσαν δ' οὓς καὶ
[1, 7]	καὶ δισχίλιοι, Ῥωμαίων δὲ ὀλίγοι	μὲν	πάνυ νεκροί, τραυματίαι δ' ἐγένοντο
[1, 29]	καταλείψειν ὡς τεθνηξόμενος. Ἀλλ' ὁ	μὲν	παρ' ἐλπίδα σώζεται, μετ' οὐ
[1, 3]	τοὺς γὰρ πεμφθέντας πείθουσιν τὰ	μὲν	παρὰ τοῦ βασιλέως σιωπῆσαι, λέγειν
[1, 18]	ἁγίων. Ὁ δὲ βασιλεὺς τοὺς	μὲν	παρακαλῶν τοῖς δ' ἀπειλούμενος ἔστιν
[1, 2]	ἤδη τὸν Ὑρκανόν. Καὶ ὁ	μὲν	παραχρῆμα ἀνεχώρησεν εἴς τι τῶν
[1, 17]	βασιλέα, λυθέντες ὑπ' ἐκπλήξεως αὐτὸν	μὲν	παρέτρεχον γυμνὸν ὄντα τρέμοντες, ἐπὶ
[1, 15]	ἠπείγετο. Καὶ τῶν ἐπιχωρίων οὓς	μὲν	πατρῴα φιλία προσῆγεν, οὓς δὲ
[1, 8]	βιασθέντες ὑπὸ τῶν Ῥωμαίων πίπτουσι	μὲν	πεντακισχίλιοι, περὶ δὲ δισχιλίους ἀνέφυγον
[1, 17]	τοῦ βορείου τείχους πλησίον, αὐτὸς	μὲν	πεποιθὼς τοῖς τῆς συγκλήτου δόγμασιν,
[1, 33]	τὰς ἐντολὰς ἐτάφη. Καὶ τὰ	μὲν	περὶ Ἡρώδην τοιοῦτον ἔσχεν πέρας.
[1, 4]	Καρτερᾶς δὲ μάχης γενομένης ἕως	μὲν	περιῆν Ἀντίοχος ἀντεῖχεν ἡ δύναμις
[1, 8]	εἰς τὴν Ἀραβίαν ἐμβαλὼν τῆς	μὲν	Πέτρας εἴργετο ταῖς δυσχωρίαις, ἐπόρθει
[1, 22]	δειναῖς ἐξύβριζεν λοιδορίαις. Ἀλλ' ὁ	μὲν	πεφίμωτο τοῖς ἱμέροις, δεινὴ δὲ
[1, 31]	ἐλπίσιν ἀποσκευάσασθαι σπεύδων Ἀντίπατρος ἃς	μὲν	πλάττεται κατ' αὐτῶν ἐπιστολὰς ἐξ
[1, 4]	παραβοηθῶν, ἐγκλίνουσιν πάντες, καὶ τὸ	μὲν	πλεῖστον αὐτῶν ἐπί τε τῆς
[1, 24]	νεμεσῶν τοῖς ἀδελφοῖς. Ἀλλ' ὁ	μὲν	ποικιλώτατος ὢν τὸ ἦθος ἐχεμυθεῖν
[1, 16]	δὲ τῶν ὅπλων ἀπήντων ἐμπειρίαν	μὲν	πολεμικὴν ἔχοντες, τὸ δὲ θράσος
[1, 15]	τὴν Ἱεριχοῦντα παραγίνεται, καὶ τὴν	μὲν	πόλιν καταλελειμμένην εὑρίσκει, πεντακοσίους δὲ
[1, 17]	δὲ τὴν πολεμίαν καταδραμὼν πέντε	μὲν	πολίχνας καταστρέφεται, δισχιλίους δὲ τῶν
[1, 17]	εἷλκεν τοὺς ἔνδοθεν. Καὶ τοῖς	μὲν	πολλοῖς ἐπικατασείων τοὺς ὀρόφους ἀθρόους
[1, 26]	Τυράννῳ λάθρα διαλέγοιντο τοῖς ἱππάρχοις	μέν	ποτε τοῦ βασιλέως γενομένοις, τότε
[1, 0]	οἴκτου σκληρότερος εἴη δικαστής, τὰ	μὲν	πράγματα τῇ ἱστορίᾳ προσκρινέτω, τὰς
[1, 5]	παίδων ὄντων ἐξ Ἀλεξάνδρου τὸν	μὲν	πρεσβύτερον Ὑρκανὸν διά τε τὴν
[1, 25]	τοῖς λεγομένοις Ἡρώδης, καὶ τὴν	μὲν	πρὸς Ἀλέξανδρον ὀργὴν ἐπανίει πρὸς
[1, 33]	ἐπιτρέποι Καῖσαρ. Ὁ δὲ βραχὺ	μὲν	πρὸς τὴν εὐθυμίαν ἀνήνεγκεν, αὖθις
[1, 17]	τῆς συμφορᾶς. Ὁ δὲ ὀλίγον	μὲν	προσοιμώξας τῷ πάθει, τὸ πλεῖον
[1, 13]	δεσμώτας αἰκίσασθαι. Ὁ δὲ Ὑρκανοῦ	μὲν	προσπεσὼν αὐτὸς τὰ ὦτα λωβᾶται
[1, 14]	ὑπέστρεψεν ἐπ' Αἰγύπτου. Καὶ τὴν	μὲν	πρώτην ἑσπέραν κατά τι τῶν
[1, 27]	ἀγανακτήσεως ἔκφρων ἐγίνετο, καὶ τὸ	μὲν	πρῶτον ἐβόα περιιὼν πεπατῆσθαι τὸ
[1, 8]	ἀγαπῶντας αὐτὸν πάλαι. Καὶ τὸ	μὲν	πρῶτον καταλαβόμενος τὸ Ἀλεξάνδρειον ἀνατειχίζειν
[1, 15]	τῶν προτεταγμένων. Ἡρώδης δὲ τὸ	μὲν	πρῶτον κηρύσσειν περὶ τὸ τεῖχος
[1, 0]	τὴν Ἡρώδου τελευτὴν κατεστασίασεν Αὐγούστου	μὲν	Ῥωμαίων ἡγεμονεύοντος, Κυιντιλίου δὲ Οὐάρου
[1, 15]	δὲ σπείρας ἀναλαβών, ὧν πέντε	μὲν	Ῥωμαίων πέντε δὲ Ἰουδαίων ἦσαν
[1, 18]	πανταχοῦ φόνος ἦν μυρίος, τῶν	μὲν	Ῥωμαίων τῇ τριβῇ τῆς πολιορκίας
[1, 28]	ἐμοὶ φιλτάτους. Ἐγγυῶ δὲ τὴν	μὲν	σήν, ὦ Φερώρα, θυγατέρα τῷ
[1, 26]	κατὰ δὲ τὰς θήρας προσκρούειν	μὲν	σιωπῶν, ἐπαινέσας δὲ προσακούειν εἴρων.
[1, 7]	Ἰόππην Δῶρα καὶ τὴν πάλαι	μὲν	Στράτωνος πύργον καλουμένην, ὕστερον δὲ
[1, 12]	(Προσαγανακτούντων δὲ τῶν πρέσβεων πεντεκαίδεκα	μὲν	συλλαβὼν εἵργνυσιν, οὓς καὶ ἀνελεῖν
[1, 17]	ἀπεπειρῶντο τῶν προτεταγμένων, κατὰ χεῖρα	μὲν	συμπλέκεσθαι τοῖς Ῥωμαίοις οὐ σφόδρα
[1, 23]	κατασπασάμενος διέλυσεν τὸ πλῆθος, τοὺς	μὲν	συνευχομένους τοῖς εἰρημένοις, ὅσοι δ'
[1, 24]	βασιλέως· ἤκουσεν γὰρ αὐτοὺς ἀνακαλεῖσθαι	μὲν	συνεχῶς τὴν μητέρα καὶ κατοιμώζειν
[1, 17]	καταλελοίπεσαν χωρίον τρέπεται. Καὶ προσέβαλλεν	μὲν	συνεχῶς τῷ φρουρίῳ, πρὶν δὲ
[1, 24]	βασιλεῖ διηλέγχοντο βασάνοις, καὶ τὴν	μὲν	συνουσίαν εὐθέως ὡμολόγουν, ἐξέφερον δὲ
[1, 33]	ἑπτὰ καὶ τριάκοντα, καὶ κατὰ	μὲν	τὰ ἄλλα πάντα τύχῃ δεξιᾷ
[1, 18]	κατὰ τὴν πόλιν πλῆθος τοὺς	μὲν	τὰ αὐτοῦ φρονήσαντας εὐνουστέρους ταῖς
[1, 32]	ἔπειτα πικρὰν κατηγορίαν κατετείνατο, πάντα	μὲν	τὰ κατὰ τὴν βασιλείαν κακουργήματα
[1, 25]	καὶ τὰς ἀρνήσεις ἀφεὶς προσομολογῆσαι	μὲν	τὰ κατηγορημένα, συγγνώμην δ' αἰτήσασθαι
[1, 0]	ἀνατίθημι· τοῖς δὲ γνησίοις πρὸς	μὲν	τὰ λήμματα καὶ τὰς δίκας
[1, 6]	αὐτὸν ἑκάστοις γράφειν ἐκχωρεῖν, ποιεῖ	μὲν	τὰ προσταχθέντα, ἀγανακτήσας δὲ ἀνεχώρησεν
[1, 17]	Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν, Σόσσιος δὲ δύο	μὲν	τάγματα προαπέστειλεν εἰς Ἰουδαίαν Ἡρώδῃ
[1, 18]	πολεμίων. (Τῷ δὲ βασιλεῖ πρὸς	μὲν	τὰς λῃστείας ἀντεπενοήθησαν λόχοι δι'
[1, 7]	καὶ τὰ βασίλεια παραδιδόντων ἐπὶ	μὲν	ταῦτα Πομπήιος ἕνα τῶν ὑφ'
[1, 32]	θεραπαινίδος Ἀκμῆς τοὔνομα. Καὶ παρὰ	μὲν	ταύτης ἐπέσταλτο βασιλεῖ τὰς παρὰ
[1, 17]	τῆς ὅλης δυνάμεως εἰς ἕνδεκα	μὲν	τέλη πεζῶν, ἱππεῖς δὲ ἑξακισχιλίους
[1, 6]	Ἀρέταν δικαιολογίαις χρώμενοι κατηντιβόλουν μισῆσαι	μὲν	τὴν Ἀριστοβούλου βίαν, κατάγειν δὲ
[1, 28]	ταῖς κολακείαις μεθηρμόσατο, καὶ αὐτῷ	μὲν	τὴν Ἀριστοβούλου συνῴκισεν θυγατέρα, τὸν
[1, 3]	κόσμον ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ διὰ	μὲν	τὴν ἀσθένειαν αὐτὸς ἐπιδεῖν ἕκαστα
[1, 33]	μετὰ τοῦ πλήθους προσιόντες ὑπισχνοῦντο	μὲν	τὴν ἑαυτῶν εὔνοιαν, συνηύχοντο δὲ
[1, 25]	τῶν ἐχθρῶν βίβλους συνταξάμενος προσωμολόγει	μὲν	τὴν ἐπιβουλήν, κοινωνοὺς δ' ἀπεδείκνυεν
[1, 16]	καὶ πλείον' Ἡρώδου διδόντος, εἰς	μὲν	τὴν προδοσίαν οὐχ ὑπήκουσεν, ὑποκρινόμενος
[1, 19]	ἐπὶ τοὺς Ἄραβας καὶ πρὸς	μὲν	τὴν πρώτην ἐμβολὴν τραπέντας ἐδίωκον,
[1, 33]	δὲ τῶν θεραπευόντων γενομένου πρὸς	μὲν	τὴν φωνὴν ἀνήνεγκεν, εἰς δὲ
[1, 14]	μεταβολὴν οἶκτος, καὶ κατὰ μνήμην	μὲν	τῆς Ἀντιπάτρου ξενίας, τὸ δὲ
[1, 19]	συμφορὰ δαιμόνιος ἄλλη, κατ' ἔτος	μὲν	τῆς βασιλείας ἕβδομον, ἀκμάζοντος δὲ
[1, 10]	ἐπεδείκνυεν τῶν τραυμάτων, καὶ περὶ	μὲν	τῆς εἰς Καίσαρα εὐνοίας οὐκ
[1, 23]	ἐπειδὴ γάμων ἔχοντες ὥραν ὁ	μὲν	τῆς τηθίδος Σαλώμης, ἣ τῆς
[1, 12]	παρασκευαζόμενος. Ὁ δὲ Μαρίων ἠξίωτο	μὲν	τῆς τυραννίδος ὑπὸ Κασσίου τυραννίσιν
[1, 21]	Πάνειον ὁ τόπος· ἔνθα κορυφὴ	μέν	τις ὄρους εἰς ἄπειρον ὕψος
[1, 10]	ἀφέσεως εὐχαριστεῖν καὶ μὴ πρὸς	μὲν	τὸ σκυθρωπὸν ἀπαντᾶν, περὶ δὲ
[1, 10]	εἰς Ἰουδαίαν ὑπέστρεψεν. Καὶ πρῶτον	μὲν	τὸ τεῖχος ἀνεδείματο τῆς πατρίδος
[1, 13]	τὸ πλέον ὁπλιτῶν. Καὶ Φασάηλος	μὲν	τὸ τεῖχος, Ἡρώδης δ' οὐ
[1, 9]	Ἀντιπάτρου κατορθωμάτων. (Ὁ δὲ τότε	μὲν	τὸν ἄνδρα τοῖς ἐπαίνοις καὶ
[1, 17]	πάντες. (Τῇ δ' ὑστεραίᾳ Πάππον	μὲν	τὸν Ἀντιγόνου στρατηγὸν καρατομήσας, ἀνῄρητο
[1, 6]	καταγαγεῖν ἐπὶ τὴν ἀρχήν, πολλὰ	μὲν	τὸν Ἀριστόβουλον εἰς τὸ ἦθος
[1, 0]	τῆς συντάξεως· τούτων δὲ τὰ	μὲν	τοῦ κατ' ἐμαυτὸν πολέμου διεξοδικώτερον
[1, 21]	φιλοτιμίᾳ νικήσας τὴν φύσιν μείζονα	μὲν	τοῦ Πειραιῶς λιμένα κατεσκεύασεν, ἐν
[1, 7]	θεῖος αὐτῷ. Καὶ τοὺς αἰτιωτάτους	μὲν	τοῦ πολέμου πελέκει κολάζει, Φαῦστον
[1, 33]	ἐπιδιαθήκας ἀνεγίνωσκεν, ἐν αἷς Φίλιππος	μὲν	τοῦ Τράχωνος καὶ τῶν γειτνιώντων
[1, 4]	τῶν παρ' ἀλλήλοις ἀποστάσεων, Δημήτριος	μὲν	τοὺς Ἀλεξάνδρου μισθοφόρους, Ἀλέξανδρος δὲ
[1, 3]	προησφαλίσθαι πρὸς τὸ ἄδηλον καθίστησι	μὲν	τοὺς σωματοφύλακας ἔν τινι τῶν
[1, 33]	ὁ ἔλεγχος ἔλθῃ, παρεκάλει πρῶτον	μὲν	τοὺς ὑποθεμένους τὴν πρᾶξιν, ἔπειτα
[1, 11]	τε καὶ στεφάνους φέροντες, Ἡρώδης	μὲν	τοῦτον τῇ τιμωρίᾳ τὸν καιρὸν
[1, 28]	τοὺς ὀφθαλμοὺς εἶπεν· ἐμὲ τοὺς	μὲν	τούτων πατέρας δαίμων σκυθρωπὸς ἀφείλετο,
[1, 16]	αὐτῆς ἐπὶ Σαμαρείας ὑπέστρεφεν, ὁπλίτας	μὲν	τρισχιλίους ἱππεῖς δ' ἄγων ἑξακοσίους
[1, 28]	καὶ τῶν θυγατέρων αὐτῆς τὴν	μὲν	τῷ Ἀλεξᾶ παιδί, τὴν δ'
[1, 7]	πανταχοῦ τὸ ἱερὸν ἔκτεινον οὓς	μὲν	τῷ ναῷ προσφεύγοντας, οὓς δὲ
[1, 23]	ἐπὶ τούτοις ἦσαν, ὥστε ἐκείνους	μὲν	τῷ πατρὶ πάντα πειθαρχεῖν, τὸν
[1, 4]	εἰς τὴν ἐξουσίαν τὸν ἕτερον	μὲν	τῶν ἀδελφῶν βασιλειῶντα κτείνει, τὸν
[1, 8]	τῇδε θορύβοις ἠπειγμένος, ἐπὶ τινὰς	μὲν	τῶν ἀφεστώτων Ἀντίπατρον προπέμψας μετέπεισεν,
[1, 16]	τέλος αὐτοῖς τῆς πολιορκίας, πολλοὺς	μὲν	τῶν βαρβάρων ἀποκτείνας, πολλὴν δὲ
[1, 9]	καὶ τῶν ὅλων κρατήσας ἀνίησι	μὲν	τῶν δεσμῶν τὸν Ἀριστόβουλον, παραδοὺς
[1, 5]	εὔνους διὰ τὴν θερμότητα, κρατεῖ	μὲν	τῶν ἐρυμάτων ἁπάντων, τοῖς δ'
[1, 29]	ὁ Ἄραψ ἐπὶ Ῥώμης, ἠμεληκὼς	μὲν	τῶν Καίσαρος προσταγμάτων, ἀνταγωνιούμενος δὲ
[1, 27]	Καὶ πρῶτος Σατορνῖνος ἀπεφήνατο κατακρίνειν	μὲν	τῶν νεανίσκων, ἀλλ' οὐ θάνατον·
[1, 17]	διανύσας ἐπὶ τὸν Λίβανον ὀκτακοσίους	μὲν	τῶν περὶ τὸ ὄρος προσλαμβάνει
[1, 8]	ἐξ Ἀραβίας Κύπρον τοὔνομα τέσσαρες	μὲν	υἱεῖς γίνονται, Φασάηλος καὶ ὁ
[1, 23]	βασιλεῖ διελέγοντό τινες ὡς ἐπιβουλεύοιτο	μὲν	ὑπ' ἀμφοτέρων τῶν υἱῶν, ὁ
[1, 5]	ἀεὶ θλίβων τὴν πόλιν, ταύτην	μὲν	ὑπεδέξατο μηθὲν ἀξιόλογον ἐργασαμένην. Τιγράνην
[1, 28]	διακόπτειν τὰς ἐγγύας. (Καὶ τὸ	μὲν	ὑπιέναι πανούργως ἔδεισε τὸν πατέρα
[1, 32]	ἔλεγχος ἔλθῃ. (Τοιαῦτα λέγων αὐτὸς	μὲν	ὑπὸ συγχύσεως ἐνεκόπη, Νικολάῳ δ'
[1, 19]	δ' ὑπέδειξαν τὰ νῶτα, πολλοὶ	μὲν	ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων πολλοὶ δὲ
[1, 31]	τῇ μελλήσει παρασχεῖν τῷ πατρὶ	μὲν	ὑποψίαν φαύλην, τοῖς διαβάλλουσι δὲ
[1, 2]	ἀπανασταίη, διηπείλει. Πρὸς ἃ τὸν	μὲν	Ὑρκανὸν ὀργῆς πλείων οἶκτος εἰσῄει
[1, 10]	σύμβουλος ὢν ἑκάστοις, ὅτι τὰ	μὲν	Ὑρκανοῦ φρονοῦντες ἐν ὄλβῳ καὶ
[1, 29]	καὶ ὡς ἀγανακτήσειεν Ἡρώδης, τῆς	μὲν	φανερᾶς συνόδου καὶ τῶν φιλοφρονήσεων
[1, 15]	περὶ τὸν Ἀντίγονον καὶ τὰ	μὲν	φανερῶς συμπλεκόμενοι, τὰ δὲ λοχῶντες
[1, 29]	Ἄραβας εὑρὼν παρ' αὐτῷ, τὸν	μὲν	φίλον Συλλαίου τὸν δὲ φύλαρχον.
[1, 1]	σπάνιν τῶν ἐπιτηδείων ἀπανίσταται, καταλιπὼν	μὲν	φρουρὰν ὅσην ἀποχρήσειν ὑπελάμβανε, τὴν
[1, 4]	(Δέχεται δ' ἑκατέρους Ἀλέξανδρος ἱππεῦσι	μὲν	χιλίοις, μισθοφόροις δὲ πεζοῖς ὀκτακισχιλίοις·
[1, 29]	θυγατέρας ὕβριν, ὅτι τε Φαρισαίοις	μὲν	χορηγήσειεν μισθοὺς κατ' αὐτοῦ καὶ
[1, 21]	χώραν τῆς οὔσης διπλασίονα, ἀμέτροις	μὲν	χρησάμενος τοῖς ἀναλώμασιν ἀνυπερβλήτῳ δὲ
[1, 14]	κατὰ τάχος προσέτασσεν ἀναστρέφειν, προφάσει	μὲν	χρώμενος Πάρθοις, ἐπικηρυκεύσασθαι γὰρ αὐτοὺς
[1, 31]	περὶ τῶν ἀδελφῶν ἀπελογεῖτο, τὰ	μὲν	ψευδῆ λέγων εἶναι τῶν γραφομένων,
[1, 24]	βασιλικῷ θυμῷ κατεχρῶντο. Καὶ τὸ	μὲν	ψεῦδος εἶχεν παραχρῆμα πίστιν, αἱ
[1, 23]	καὶ δι' αὑτὸν ἐσπουδάζετο, δεινότατος	μὲν	ὢν ἐν ταῖς πρὸς τὸν
[1, 23]	ἐνθυμηθείη τῶν προσιόντων, ὅτι χρηστὸς	μὲν	ὢν παρ' ἐμοῦ λήψεται τὴν
[1, 12]	τὸν ἀδελφόν. Ἡρώδης δὲ ἔτυχεν	μὲν	ὢν παρὰ Φαβίῳ τῷ στρατηγῷ
[1, 2]	Τρύφων γὰρ ὁ τύραννος, ἐπίτροπος	μὲν	ὢν τοῦ Ἀντιόχου παιδὸς ἐπιβουλεύων
[1, 22]	κολυμβήθρᾳ τελευτᾷ. (Διὰ ταῦθ' Ἡρώδην	μὲν	ὠνείδιζεν ἡ Μαριάμμη, καὶ τὴν
[1, 29]	ἐπιγαμίας ποιησάμενος ὡς ἐπὶ βεβαίοις	μὲν	ὥρμει ταῖς ἐλπίσιν, προσλαβὼν δὲ
[1, 15]	ἐκείνους εἰς Ἰουδαίαν παρέβαλεν λόγῳ	μὲν	ὡς βοηθήσων τοῖς περὶ Ἰώσηπον,
[1, 6]	ἐλπίδος καὶ δέους, καὶ κατῄει	μὲν	ὡς δυσωπήσων Πομπήιον πάντ' ἐπιτρέπειν
[1, 21]	ἀνατέλλουσιν αἱ πηγαί· καὶ γένεσις	μέν,	ὡς ἔνιοι δοκοῦσιν, ἔνθεν Ἰορδάνου,
[1, 5]	κλίματι τοῦ ἱεροῦ προσκείμενον, πάλαι	μέν,	ὡς ἔφην, βᾶρις ὀνομαζόμενον, αὖθις
[1, 32]	σαῖς εὐεργεσίαις ἐνικήθην, ὃν κατήγαγες	μέν,	ὡς ἔφης αὐτός, προέκρινας δὲ
[1, 11]	ἑτέρας τῶν ταπεινοτέρων ἐξανδραποδισάμενος ἐχώρει	μὲν	ὡς καὶ Μάλιχον ἀναιρήσων, ὅτι
[1, 30]	ἐκέλευσεν κομίζειν. Ἡ δ' ἔξεισι	μὲν	ὡς κομιοῦσα, ῥίπτει δ' ἑαυτὴν
[1, 20]	ἢ σοί· καὶ γὰρ σὲ	κεκερδήκαμεν	ἐκ τῆς ἀνοίας αὐτοῦ. Κατάρχεις
[1, 21]	δυσκόλῳ κεκοσμῆσθαι· συμμετρησάμενος γὰρ ὅσον	εἰρήκαμεν	τῷ λιμένι μέγεθος καθίει λίθους
[1, 31]	δ' ἐν Κιλικίᾳ λαβὼν ἣν	προειρήκαμεν	παρὰ τοῦ πατρὸς ἐπιστολὴν παραχρῆμα
[1, 23]	ἐπιτέμνεται· τὸ δὲ θεῖον οὕτως	τεθεραπεύκαμεν	ὥστ' ἂν ἐπὶ μήκιστον βίου
[1, 33]	χωρίων κληρονόμος, τετράρχης δ' ὡς	προείπαμεν,	Ἀντίπας, βασιλεὺς δ' Ἀρχέλαος ἀπεδείκνυτο.
[1, 31]	καὶ Βάθυλλος εἰς τοὺς ἐλέγχους	συνέδραμεν,	ἡ τελευταία πίστις τῶν Ἀντιπάτρῳ
[1, 24]	λέγουσα. Καί τις ἑτέρα διαβολὴ	συνέδραμεν	ἡ τὸν θυμὸν ὑπεκκαύσασα τοῦ
[1, 17]	Ἀριστοβούλου μετιὼν θυγατέρα καθωμολογημένην ὡς	ἔφαμεν	αὐτῷ καὶ πάρεργον ποιούμενος τῆς
[1, 19]	Ἀντωνίῳ· τοῖς γὰρ βασιλεῦσιν, ὡς	ἔφαμεν,	ἐπιβουλεύουσα πείθει τὸν Ἀντώνιον Ἡρώδῃ
[1, 0]	σχεδὸν δὲ καὶ ὧν ἀκοῇ	παρειλήφαμεν	ἢ πόλεων πρὸς πόλεις ἢ
[1, 23]	μητρὸς αὐτῶν κατηγόρησεν, ὁ δ'	ἔγημεν	Ἀρχελάου τοῦ Καππαδόκων βασιλέως θυγατέρα,
[1, 32]	φίλοις καὶ ἀπελευθέροις περὶ πεντακόσια,	ἀπένειμεν	δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν
[1, 20]	διοικεῖν. Ἐπεὶ δὲ ἐτελεύτα Ζηνόδωρος,	προσένειμεν	αὐτῷ καὶ τὴν μεταξὺ Τράχωνος
[1, 0]	ἢ τὸ λῃστρικὸν αὐτῶν κατηγορικῶς	λέγοιμεν	ἢ τοῖς δυστυχήμασι τῆς πατρίδος
[1, 1]	περὶ ὧν αὖθις κατὰ χώραν	δηλώσομεν.	(Ἀντιόχῳ γε μὴν οὔτε τὸ
[1, 21]	μεγέθει πολυτέλειαν διὰ τῶν ἑξῆς	δηλώσομεν.	Καὶ πόλιν ἄλλην κτίσας κατὰ
[1, 21]	δ' ἀκριβὲς ἐν τοῖς ἑξῆς	δηλώσομεν.	(Ὁ δὲ βασιλεὺς καὶ ἐν
[1, 30]	δὲ εἰπόντος τί γὰρ αὐτὸν	ἐβλάπτομεν;	Ἀποκρίνασθαι τὸν Ἀντίπατρον εἴθε πάντα
[1, 30]	φανερῶς. Λάθρα γοῦν νῦν ἀλλήλοις	σύνεσμεν,	ἐξέσται δὲ φανερῶς, ἐὰν σχῶμέν
[1, 8]	ἀνείρξων, περὶ ὧν ἐν ἑτέροις	ἐροῦμεν.	~(Καῖσαρ δὲ Πομπηίου καὶ τῆς
[1, 19]	ἤδη σπάσαντες τιμωροὶ τῶν παρεσπονδημένων	ἀναστῶμεν.	Ἴτω τις οὐχ ὑπὲρ γυναικὸς
[1, 30]	σύνεσμεν, ἐξέσται δὲ φανερῶς, ἐὰν	σχῶμέν	ποτε ἀνδρῶν φρόνημα καὶ χεῖρας.
[1, 25]	τοῦ κολάζειν υἱὸν ἀτονώτερος ἐπίβουλον,	ἀμείψωμεν	τὰς δεξιὰς καὶ γενώμεθα τῆς
[1, 27]	αὐτὸν καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ	συνελάμβανεν.	(Ἐφ' ᾧ τῶν ἐκ τῆς
[1, 28]	καὶ δῆλος ἦν ἅπασιν ὀδυνώμενος·	ὑπελάμβανεν	γὰρ εἶναι παρὰ τῷ πατρὶ
[1, 27]	τέλος τοῦ δράματος· οὐδεὶς μέντοι	ὑπελάμβανεν	ἔσεσθαι μέχρι τεκνοκτονίας ὠμὸν Ἡρώδην.
[1, 11]	οἰκείαις ἐχώρει πρὸς ὃ συμφέρειν	ὑπελάμβανεν,	καὶ δὴ καὶ Κάσσιος εἰς
[1, 14]	στασιώδη τε καὶ Ῥωμαίων ἐχθρὸν	ὑπελάμβανεν.	Καίσαρα μὲν οὖν εἶχεν ἑτοιμότερον
[1, 11]	συγκροτῶν· οὐ γὰρ ἠρεμήσειν Ἡρώδην	ὑπελάμβανεν,	ὃς δὴ καὶ παρῆν αὐτίκα
[1, 16]	τοῦ στρατοῦ μοῖραν ὅσην ἀποχρήσειν	ὑπελάμβανεν	πρὸς τὰς ἐπαναστάσεις καὶ Θολεμαῖον
[1, 14]	τάχους τοὺς ἀνακαλέσοντας τὸν ὑβρισμένον.	Ἔφθανεν	δὲ καὶ τούτους Ἡρώδης εἰς
[1, 15]	Ἀντωνίου πεμφθεὶς Ἡρώδην συγκαταγαγεῖν ἔπεισεν.	Ἐτύγχανεν	δὲ Βεντίδιος μὲν ἐν ταῖς
[1, 14]	πρώτῳ διὰ τὴν πατρῴαν φιλίαν	ἐνετύγχανεν	Ἀντωνίῳ καὶ τάς τε αὐτοῦ
[1, 16]	πρὸς τὴν διαμαρτίαν θυμούμενος ὅσοις	ἐπετύγχανεν	Ἰουδαίοις ἀνῄρει, μηδεμίαν τῶν Ἡρωδείων
[1, 21]	ᾧ μάλιστα δι' ἐμπειρίαν ἱππικῆς	ἐπετύγχανεν·	μιᾷ γοῦν ἡμέρᾳ ποτὲ τεσσαράκοντα
[1, 32]	ὁ Ἀντίπατρος ἐπάρας τὴν κεφαλήν,	ἔμενεν	γὰρ δὴ βεβλημένος πρὸ τῶν
[1, 27]	καὶ θανάτου χαλεπώτερα τοῖς συνέδροις	ἀπέφηνεν.	Ἔπειτα μηδενὸς ἀντιλέγοντος ἐποικτισάμενος, ὡς
[1, 0]	τὰ λήμματα καὶ τὰς δίκας	κέχηνεν	εὐθέως τὸ στόμα καὶ γλῶσσα
[1, 19]	θεῷ καὶ μετὰ τὴν θυσίαν	διέβαινεν	τὸν Ἰορδάνην ποταμὸν μετὰ τῆς
[1, 6]	πάντ' ἐπιτρέπειν αὐτῷ, πάλιν δὲ	ἀνέβαινεν	εἰς τὴν ἄκραν, ὡς μὴ
[1, 28]	χαριζόμενος ἀλλ' ἀναλίσκων κατὰ δέος.	Συνέβαινεν	δὲ τοὺς μὲν λαμβάνοντας οὐδὲν
[1, 24]	παρ' Ἀντιπάτρῳ, καὶ μετὰ προσθήκης	μετέβαινεν	ἀπὸ Ἀντιπάτρου πρὸς Ἡρώδην· οὔτε
[1, 30]	Ἀριστοβούλου φονέων τοιοῦτον περιέρχεται τέλος.	~(Μετέβαινεν	δ' ἐπὶ τὸν αὐθέντην Ἀντίπατρον
[1, 24]	ὁ βασιλεὺς ἀπέλυσεν τῶν ἐγκλημάτων.	(Μετέβαινεν	δὲ ἐπ' Ἀλέξανδρον ὁ χειμὼν
[1, 29]	ἔχων ὅ τι χρὴ δρᾶν	μετέβαινεν	ἐπ' Ἀντίπατρον, ᾧ παρήγγειλεν μήτε
[1, 29]	Ὁ δὲ φανερῶς μὲν οὐ	μετέβαινεν	τὸ πρόσταγμα, λάθρα δὲ διενυκτέρευεν
[1, 29]	τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα πολλὰ μὲν	ἠσέλγαινεν	κατὰ τὸ βασίλειον, ἐτόλμησεν δὲ
[1, 20]	περιθεὶς αὐτῷ τὸ διάδημα δόγματι	διεσήμαινεν	τὴν δωρεάν, ἐν ᾧ πολλὰ
[1, 19]	διέφθειρεν μυριάδας, τὸ δὲ στρατιωτικὸν	ἔμεινεν	ἀβλαβές· ὕπαιθρον γὰρ ηὐλίζετο. Κἀν
[1, 7]	τρόπον εἰργόντων ἄνωθεν, κἂν ἀτέλεστος	ἔμεινεν	τοῖς Ῥωμαίοις ὁ πόνος, εἰ
[1, 13]	τῆς ἐπιβουλῆς ὅλην, καταλιπεῖν Ὑρκανὸν	ὑπέμεινεν,	ἀλλὰ τῷ σατράπῃ προσελθὼν ἄντικρυς
[1, 32]	γῆρας ἐβαρύνθη βασιλεύς τε οὐχ	ὑπέμεινεν	εἰ μὴ διὰ πατροκτονίας γενέσθαι,
[1, 20]	καὶ τὸ πλέον τῆς μεγαλονοίας	ἐπέτεινεν	εἰς εὐσέβειαν. ~(Πεντεκαιδεκάτῳ γοῦν ἔτει
[1, 29]	τήν τε ὁμόνοιαν ἡ παρατήρησις	ἐπέτεινεν.	Ἠγνόει δὲ οὐδὲν Σαλώμη τῶν
[1, 16]	δὲ κατὰ μέτωπον αὐτῶν πέτρα	κατέτεινεν	εἰς βαθυτάτας φάραγγας ὄρθιος ἐπιρρέπουσα
[1, 12]	Ἀντώνιος ἐκπέμψας ὁπλίτας πολλοὺς μὲν	ἀπέκτεινεν,	πολλοὺς δὲ ἔτρωσεν· ὧν οἵ
[1, 9]	ἔπειτα προσπεσὼν τοῖς διώκουσι Μιθριδάτην	ἀπέκτεινεν	πολλοὺς καὶ μέχρι τοσούτου τοὺς
[1, 23]	πατὴρ τῆς ἐφ' ἑαυτῷ φαρμακείας	ἔκρινεν	ἐπὶ Καίσαρος. Ὁ δ' εὑρὼν
[1, 20]	οὔπω γὰρ ἑαλωκέναι Καῖσαρ Ἀντώνιον	ἔκρινεν	Ἡρώδου συμμένοντος. Ὅ γε μὴν
[1, 25]	τοῦ σκέμματος, ὅτι τοιούτου γυνὴ	γέγονεν,	μεμίανται. Θαυμάζω δὲ καὶ σὲ
[1, 31]	κατ' αὐτοῦ, παρὰ τὴν ἀπουσίαν	γέγονεν·	μηδὲ γὰρ ἂν τολμῆσαι παρόντος·
[1, 19]	πόλεμος; Τέρας μέντοι μέγιστον ἁλώσεως	γέγονεν	τοῖς ἐχθροῖς οὐκ αὐτομάτως οὐδὲ
[1, 15]	ὀλίγην ξένων τε καὶ ὁμοφύλων	ἤλαυνεν	διὰ τῆς Γαλιλαίας ἐπ' Ἀντίγονον
[1, 14]	τὴν Παρθυηνήν. ~(Ἡρώδης δὲ συντονώτερον	ἤλαυνεν	εἰς τὴν Ἀραβίαν ὡς ἔτι
[1, 17]	ἀνελών. Λωφήσαντος δὲ τοῦ χειμῶνος	ἤλαυνεν	ἐπὶ Ἱεροσολύμων καὶ μέχρι τοῦ
[1, 16]	πολέμιον, κρατήσας δὲ τῆς ὀργῆς	ἤλαυνεν	πρὸς Ἀντώνιον κατηγορήσων τῆς Μαχαιρᾶ
[1, 11]	εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο·	παρώξυνεν	δ' αὐτὸν ἡ τῆς σωτηρίας
[1, 27]	πᾶς ὁ συμπιστεύων καὶ συναγανακτῶν.	~(Παρώξυνεν	δ' αὐτοῦ καὶ Σαλώμη τὴν
[1, 22]	τι τῆς πατρίδος ἐφιέμενος ἧκεν.	Παρώξυνεν	δὲ Ἡρώδην οὐκ αὐτὸς ἀντιποιούμενος
[1, 32]	κακοβουλίας; Τί δέ με καὶ	παρώξυνεν	κατὰ σοῦ; Βασιλείας ἐλπίς; Ἀλλ'
[1, 4]	τὸ σῶμα πρὸς τὰς ἐνεργείας	ἀπήλλαξεν.	Τελευτᾷ γοῦν ἐν μέσοις τοῖς
[1, 22]	δυναμένῳ. Τοῦθ' ὥσπερ σκηπτὸς ἐμπεσὼν	ἐτάραξεν	Ἡρώδην, μάλιστα μὲν διὰ τὸν
[1, 3]	Καισαρείᾳ. Τοῦτο γοῦν τὸν μάντιν	διετάραξεν.	(Ἀριστοβούλῳ γε μὴν εὐθὺς ἡ
[1, 21]	εὐνοίας καὶ ἐπὶ τῆς πύλης	ἐχάραξεν	τὸ ὄνομα, ἣν αὐτὸς ἐν
[1, 11]	Μάλιχον ἀναιρήσων, ὅτι μὴ σπεύσας	εἰσέπραξεν,	ἐπέσχεν δὲ τὴν τούτου καὶ
[1, 7]	κοίλῃ Συρίᾳ πόλεις, ἃς εἷλον,	ὑπέταξεν	τῷ κατ' ἐκεῖνο Ῥωμαίων στρατηγῷ
[1, 22]	ἀκράτου ζηλοτυπίας ἐκμανεὶς παραχρῆμα κτείνειν	προσέταξεν	ἀμφοτέρους. Μετάνοια δ' εὐθέως εἵπετο
[1, 27]	οὖσαν οὐ πόρρω τῆς Καισαρείας	προσέταξεν	ἀποπνῖξαι. Καὶ τελεσθέντος αὐτῷ ταχέως
[1, 13]	Βαζαφράνην δὲ διὰ τῆς μεσογείου	προσέταξεν	ἐμβαλεῖν. Τῶν δ' ἐπιθαλαττίων Τύριοι
[1, 11]	τοῖς ὑφ' ἑαυτὸν χιλιάρχοις λάθρα	προσέταξεν	Ἡρώδῃ βοηθεῖν εἰς πρᾶξιν δικαίαν.
[1, 7]	καθᾶραι τὸ ἱερὸν τοῖς νεωκόροις	προσέταξεν	καὶ τὰς ἐξ ἔθους ἐπιτελεῖν
[1, 27]	καὶ παραγενόμενος εἰς Βηρυτόν, ἔνθα	προσέταξεν	Καῖσαρ, συνῆγε τὸ δικαστήριον. Προκαθίζουσίν
[1, 7]	πάσας τοῖς γνησίοις ἀποδοὺς πολίταις	κατέταξεν	εἰς τὴν Συριακὴν ἐπαρχίαν. Παραδοὺς
[1, 4]	γυναῖκάς τε καὶ τέκνα αὐτῶν	ἀπέσφαξεν	ταῖς ὄψεσι· καὶ ταῦτα πίνων
[1, 23]	καθιείς, μέχρι παντάπασιν τοὺς ἀδελφοὺς	ἀπέρρηξεν	τῆς βασιλικῆς ἐλπίδος· καὶ γὰρ
[1, 8]	διάδοχος τά τε ἄλλα γενναῖον	ἀπέδειξεν	ἑαυτὸν ἐν πολλοῖς καὶ ἐπ'
[1, 21]	πρὸς τὸ διηνεκὲς πόρους χρημάτων	ἀπέδειξεν,	ὡς μηδέποτε ἀγωνοθετοῦσαν αὐτοῦ τὴν
[1, 17]	τὸ δεύτερον παρὰ Ἀντωνίου τάγμα	συνέμιξεν,	δείσαντες τὴν ἰσχὺν οἱ πολέμιοι
[1, 8]	Τοῦτον μὲν οὖν ἡ σύγκλητος	εἷρξεν,	τὰ τέκνα δ' αὐτοῦ διῆγεν
[1, 18]	χρυσοῦν ἀναθεὶς τῷ θεῷ στέφανον	ἀνέζευξεν	ἀπὸ Ἱεροσολύμων ἄγων δεσμώτην Ἀντίγονον
[1, 24]	τῷ πρὸς Πάρθων ὕστερον ἀναιρεθέντι	συνέζευξεν	ἀδελφιδῷ· Φερώρᾳ δὲ μετ' οὐ
[1, 16]	αὐτῶν καὶ περισῶσαί τινας Ἡρώδης	ἐκήρυξεν	ἀναχωρεῖν πρὸς αὐτόν. Τῶν δὲ
[1, 9]	καὶ μέχρι τοσούτου τοὺς καταλειπομένους	ἐδίωξεν	ὡς καὶ τὸ στρατόπεδον αὐτῶν
[1, 25]	Ἀρχέλαος ᾧ βούλεται συνοικίζειν αὐτὴν	ἐπέτρεπεν	πλὴν Ἀλεξάνδρου· περὶ πλείστου γὰρ
[1, 15]	ἀμύνεσθαι τοὺς ἀπὸ τοῦ τείχους	ἐπέτρεπεν	τοῖς σφετέροις· οἱ δὲ ταχέως
[1, 11]	δέους ὁμόσε τῇ πράξει χωρῶν	εἶπεν,	ἄδηλον ἦν. Ἀλλὰ γὰρ Μάλιχον
[1, 32]	σιγᾶν ἐγκραγὼν πρὸς τὸν Οὔαρον	εἶπεν·	ἀλλ' ὅτι μὲν καὶ σύ,
[1, 20]	γοῦν τῆς ἀληθείας ὑποστειλάμενος ἄντικρυς	εἶπεν·	ἐγώ, Καῖσαρ, ὑπὸ Ἀντωνίου βασιλεὺς
[1, 28]	καὶ δακρύων ἐμπλήσας τοὺς ὀφθαλμοὺς	εἶπεν·	ἐμὲ τοὺς μὲν τούτων πατέρας
[1, 30]	μικρὸν διαλιποῦσα καὶ τί γάρ,	εἶπεν,	ἔτι φείδομαι τῶν ἀπορρήτων Φερώρα
[1, 3]	στενάξας ὅσον ἦν αὐτῷ δύναμις	εἶπεν·	οὐκ ἄρα θεοῦ μέγαν ὀφθαλμὸν
[1, 22]	ποτὲ γυναικὸς ἄλλης, πάνυ γοῦν,	εἶπεν,	ταῖς πρὸς τὸν Ἰώσηπον ἐντολαῖς
[1, 27]	τὸν πατέρα αὐτῷ. Κἀκείνου δόντος	εἶπεν,	ὡς ὁ πατὴρ αὐτοῦ πεισθεὶς
[1, 20]	τὸν Λυσανίου μεμισθωμένος οἶκον οὐ	διέλειπεν	ἐπαφεὶς τοὺς ἐκ τοῦ Τράχωνος
[1, 24]	φίλοις ἀπηνέστατος· πολλοῖς γοῦν αὐτῶν	ἀπεῖπεν	τὸ βασίλειον, καὶ πρὸς οὓς
[1, 33]	πρὸς ταφὴν ἐτρέποντο τοῦ βασιλέως.	Παρέλιπεν	δ' οὐδὲν Ἀρχέλαος εἰς πολυτέλειαν,
[1, 24]	συγγενῶν οὐκ ἔστιν ἥντινα διαβολὴν	παρέλιπεν.	Προήχθη γέ τοι πρὸς τοσοῦτον
[1, 33]	τοσούτῳ χρόνῳ φυλάξας ἰδίοις τέκνοις	κατέλιπεν,	ἐν δὲ τοῖς κατ' οἶκον
[1, 1]	τὰ ἀσεβῆ παραγγέλματα παρανομίας οὐδεμίαν	κατέλιπεν	ὑπερβολὴν καὶ κατ' ἄνδρα τοὺς
[1, 15]	δυνάμεως, Σίλωνα δὲ σὺν μέρει	καταλέλοιπεν,	ὡς μὴ κατάφωρον τὸ λῆμμα
[1, 26]	Ἀντίπατρος ἑτέρους κατὰ τῶν ἀδελφῶν	ὑπέπεμπεν	κατηγόρους λέγειν, ὅτι Ἰουκούνδῳ καὶ
[1, 23]	τὸ φανερὸν τὴν ἀπέχθειαν οὐκ	ἐξέφερεν	τὸν διαλλακτὴν αἰδούμενος. Ὡς δὲ
[1, 30]	καὶ τὸν ἀδελφὸν τὰς βασάνους	μετέφερεν,	κἀκεῖνοι τὸν Ἀντίφιλον κομίσαι τε
[1, 19]	τοὺς Ἄραβας ἐπὶ μεῖζον θράσος	ἦρεν	ἡ φήμη προσλογοποιοῦσα τοῖς σκυθρωποῖς
[1, 8]	περιεῖλεν καὶ τὰ δισχίλια τάλαντα	ἦρεν,	ὧν ἀπέσχετο Πομπήιος. Διαβὰς δὲ
[1, 33]	μή τις ὁ κωλύων εἴη,	ἐπῆρεν	τὴν δεξιὰν ὡς πλήξων ἑαυτόν.
[1, 23]	Ὡς δὲ τὴν Κιλικίαν παραπλέων	κατῆρεν	εἰς Ἐλεοῦσαν, ἑστιᾷ μὲν αὐτὸν
[1, 4]	πρὸ δὲ τῆς τάφρου τεῖχος	ἤγειρεν	ὑψηλὸν καὶ ξυλίνους πύργους ἐτεκτήνατο
[1, 19]	ἄπειρον πλῆθος ἀνθρώπων δὲ τρεῖς	διέφθειρεν	μυριάδας, τὸ δὲ στρατιωτικὸν ἔμεινεν
[1, 16]	καὶ πολὺ μὲν αὐτῶν μέρος	διέφθειρεν,	οἱ λοιποὶ δ' ὑπὲρ τὸν
[1, 8]	τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐλθὼν ἐπειδὴ πολλοὺς	εὗρεν	ἐστρατοπεδευμένους, ἐπειρᾶτο συγγνώμης ὑποσχέσει περὶ
[1, 19]	συμβολῆς γενομένης οὐδ' ἂν Ἀθηνίων	εὗρεν	καιρὸν ἐπιβουλῆς. Ἐτιμωρήσατο μέντοι τοὺς
[1, 22]	γυναικὸς ἤρξατο περὶ ἣν μάλιστα	ἐσπούδασεν.	Ἐπειδὴ γὰρ εἰς τὴν ἀρχὴν
[1, 21]	τῆς πρὸς Καίσαρα τιμῆς γυμνὸν	εἴασεν.	Ἐπεὶ δὲ τὴν ἰδίαν χώραν
[1, 24]	πενθερὰν οὖσαν αὐτὸς Ἀριστόβουλος ἑαυτῷ	διεστασίασεν	ὠργισμένην καὶ πρόσθεν ἐπὶ ταῖς
[1, 0]	λαὸς μετὰ τὴν Ἡρώδου τελευτὴν	κατεστασίασεν	Αὐγούστου μὲν Ῥωμαίων ἡγεμονεύοντος, Κυιντιλίου
[1, 20]	περὶ Πτολεμαίδα τῆς δυνάμεως ἐξέτασιν	εἱστίασέν	τε σὺν ἅπασιν τοῖς φίλοις·
[1, 18]	αὐτὸν οἰκτείρας πρὸς τὴν μεταβολὴν	ἐπεγέλασέν	τε ἀκρατῶς καὶ Ἀντιγόνην ἐκάλεσεν·
[1, 17]	νίκῃ τεθαρρηκὼς Ἡρώδης ἐπὶ Ἱεροσολύμων	ἤλασεν,	εἰ μὴ χειμῶνι διεκωλύθη σφοδροτάτῳ.
[1, 12]	ἐκ τῆς Μασάδας ἱκέτην ἀφῆκεν.	Ἐξήλασεν	δὲ καὶ ἐκ τῆς Γαλιλαίας
[1, 4]	μέχρι πλείστους ἀποκτείνας τοὺς λοιποὺς	ἀπήλασεν	εἰς Βεμέσελιν πόλιν καὶ ταύτην
[1, 12]	τοὺς δὲ λοιποὺς μεθ' ὕβρεως	ἀπήλασεν.	Πρὸς ὃ μείζων ἐν τοῖς
[1, 21]	ποταμοῖς τε καὶ δένδρεσιν πλουσίαν	ὠνόμασεν	Ἀντιπατρίδα, καὶ τὸ ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος
[1, 21]	τιμὴν τοῦ κτίσματος· Καισάρειαν γοῦν	ὠνόμασεν	αὐτήν. (Τά γε μὴν λοιπὰ
[1, 21]	ἰόντων αὐλῶνα πρὸς βορέαν Φασαηλίδα	ὠνόμασεν.	(Παραδοὺς δ' αἰῶνι τούς τε
[1, 21]	τὰς ἐπιδημίας ἀπὸ τῶν αὐτῶν	ὠνόμασεν	φίλων. Καθόλου δὲ οὐκ ἔστιν
[1, 17]	εἶναι Μαχαιρῶν σύμμαχον ἐξ ὧν	ἔδρασεν.	Ὁ δὲ ὡς ἤκουσεν ὄντα
[1, 13]	κατὰ τὴν φυγὴν Πάρθων Ἰουδαίους	ἐπείρασεν,	ἐνοχλήσαντας μὲν διηνεκῶς, ἀπὸ δὲ
[1, 21]	βασιλείας αὐτόν τε τὸν ναὸν	ἐπεσκεύασεν	καὶ περὶ αὐτὸν ἀνετειχίσατο χώραν
[1, 21]	ἐπιεικῶς ὑψηλὸν καὶ πᾶν χειροποίητον.	Κατεσκεύασεν	δὲ καὶ περὶ τὰς ῥίζας
[1, 21]	μείζονα μὲν τοῦ Πειραιῶς λιμένα	κατεσκεύασεν,	ἐν δὲ τοῖς μυχοῖς αὐτοῦ
[1, 21]	ἣν αὐτὸς ἐν τῷ ναῷ	κατεσκεύασεν.	(Φιλοπάτωρ γε μήν, εἰ καί
[1, 2]	ἐποιήσατο. Οὐ μήν τι τούτων	ἤρκεσεν	αὐτῷ πρὸς ἀσφάλειαν· Τρύφων γὰρ
[1, 12]	τι πρὸς τὴν Ἡρώδου βίαν	ἤρκεσεν,	ὃς ἀναρρωσθεὶς τά τε ἄλλα
[1, 1]	ἁρπαγαὶ καὶ ὁ τοσοῦτος φόνος	ἤρκεσεν,	ὑπὸ δὲ ἀκρασίας παθῶν καὶ
[1, 13]	ἀκρόπολιν ὀχυρωτάτην ἀνεδείματο Ἡρώδειόν τε	ἐκάλεσεν	ἀπὸ ἑαυτοῦ. Τηνικαῦτά γε μὴν
[1, 21]	Καὶ πενταετηρικοὺς ἀγῶνας καταστησάμενος ὁμοίως	ἐκάλεσεν	ἀπὸ τοῦ Καίσαρος, πρῶτος αὐτὸς
[1, 21]	οὐδὲν τῶν βασιλείων ἔλαττον Ἀντωνίαν	ἐκάλεσεν	εἰς τὴν Ἀντωνίου τιμήν. Τό
[1, 21]	τριῶν ἡμισταδίων, τὸ ἄστυ Σεβαστὴν	ἐκάλεσεν·	ἐξαίρετον δὲ τοῖς ἐν αὐτῷ
[1, 21]	χειροποίητον ἑξήκοντα σταδίων ἄπωθεν Ἱεροσολύμων	ἐκάλεσεν	μὲν ὁμοίως, ἐξήσκησεν δὲ φιλοτιμότερον.
[1, 18]	ἐπεγέλασέν τε ἀκρατῶς καὶ Ἀντιγόνην	ἐκάλεσεν·	οὐ μὴν ὡς γυναῖκά γε
[1, 11]	πομπὴν ἐπὶ τῷ πατρὶ κηδείας	ἐτέλεσεν.	(Τραπεὶς δ' ἐπὶ Σαμάρειαν στάσει
[1, 11]	παραχρῆμα μὲν λυθεὶς ὑπ' ἐκπλήξεως	ἔπεσεν,	μόλις δὲ ἀνενεγκὼν Ἡρώδην διηρώτα,
[1, 17]	πάντας ἐξελθεῖν ὁ οἶκος εὐθέως	συνέπεσεν.	Τοῦτο καὶ κινδύνων καὶ σωτηρίας
[1, 25]	ἧς ἂν εἰς τηλικοῦτον μύσος	προέπεσεν,	ἀπολαύων μὲν ἤδη βασιλείας, ἐλπίζων
[1, 10]	φοβερὸς ἦν. Εἰς ἔσχατον δέους	κατέπεσεν	Ὑρκανός, ὅσον οὔπω προσδοκῶν ἐπ'
[1, 24]	συνιέναι. (Ταῦτα τὸν Ἡρώδην οὕτως	ἐξεφόβησεν,	ὡς μηδὲ παραχρῆμα τολμῆσαι τὰς
[1, 21]	γέρας. Σῖτόν γε μὴν πᾶσιν	ἐχορήγησεν	τοῖς δεομένοις, καὶ τῇ Ῥόδῳ
[1, 24]	φίλους. Ὧν ἐπιβουλὴν μὲν ἄντικρυς	ὡμολόγησεν	οὐδείς, ὅτι δὲ τὴν ἐρωμένην
[1, 27]	κατηγορήσας τὸν λαὸν ἐπ' αὐτοὺς	ἐστρατολόγησεν·	αὐτόθι γοῦν ἀναιροῦνται μετὰ τοῦ
[1, 24]	ξιφήρη. Συλλαβὼν οὖν αὐτὸν ἐξαπίνης	ἔδησεν	καὶ πρὸς βάσανον ἐχώρει τῶν
[1, 9]	μέρος τοῦ τείχους διαρρήξας πρῶτος	εἰσεπήδησεν	εἰς τὴν πόλιν μετὰ τῶν
[1, 20]	ἔστιν ὅ τι τῶν ἐπιτηδείων	ἐνεδέησεν	τῇ δυνάμει. Δόξα γοῦν αὐτῷ
[1, 20]	ἐλπίδας ἔχω. Καλῶς μέντοι γε	ἐποίησεν	Ἀντώνιος Κλεοπάτρᾳ πεισθεὶς μᾶλλον ἢ
[1, 24]	παρὰ τἀδελφοῦ δῶρον, ὃς αὐτὸν	ἐποίησεν	καὶ τετράρχην αἰτησάμενος παρὰ Καίσαρος,
[1, 9]	τιμῆς καὶ φιλοφρονήσεως ἕνεκεν ζηλωτὸν	ἐποίησεν	καὶ τὴν ἀρχιερωσύνην δὲ δι'
[1, 14]	καθιστᾶν Ἰουδαίων ὃν πρότερον αὐτὸς	ἐποίησεν	τετράρχην. Ἐνῆγεν δὲ οὐκ ἔλαττον
[1, 21]	δ' ἔχων ἀντιπράσσοντα τὸν τόπον	ἐφιλονείκησεν	πρὸς τὴν δυσχέρειαν, ὡς τὴν
[1, 21]	ἄπωθεν Ἱεροσολύμων ἐκάλεσεν μὲν ὁμοίως,	ἐξήσκησεν	δὲ φιλοτιμότερον. Στρογγύλοις μὲν γὰρ
[1, 21]	φίλους οὐδὲ τῆς ἑαυτοῦ μνήμης	ἠμέλησεν,	ἀλλὰ φρούριον μὲν ἐπιτειχίσας τῷ
[1, 24]	Ῥώμην ἐκπλεύσειν ἔμελλεν, βραχέα μὲν	ἠπείλησεν	ὡς βασιλεύς, τὰ πολλὰ δὲ
[1, 25]	ἐκαλεῖτο Παννυχίς, τῶν τε φίλων	ἐτίμησεν	κατ' ἀξίαν ἕκαστον. Ὁμοίως τε
[1, 29]	μὲν ἠσέλγαινεν κατὰ τὸ βασίλειον,	ἐτόλμησεν	δὲ καὶ τοῦ βασιλέως ὑβρίσαι
[1, 28]	πρὸς τὰς ὑποψίας κινούμενον ὀξέως,	ἐτόλμησεν	δὲ προσελθὼν ἱκετεύειν ἄντικρυς μὴ
[1, 1]	τῶν προτέρων μεμιαμμένων, βωμόν τε	ᾠκοδόμησεν	ἕτερον καὶ τῶν ἐναγισμῶν ἤρξατο.
[1, 21]	αὐτῷ φρούριον· ἃς μὲν γὰρ	ἀνῳκοδόμησεν	ἐκ θεμελίων, ὃ δ' ἐπισκευάσας
[1, 2]	οἷς εἰς τὸν οἶκον αὐτῶν	παρηνόμησεν.	Ὁ δὲ Ἰωάννης ὁπότε μὲν
[1, 2]	θεῷ μετὰ τάχους ἐπὶ Πτολεμαῖον	ὥρμησεν	βοηθήσων τῇ μητρὶ καὶ τοῖς
[1, 6]	καὶ τῶν περὶ Ὑρκανὸν ἱκετευόντων	ὥρμησεν	ἐπ' Ἀριστόβουλον, ἀναλαβὼν τήν τε
[1, 2]	ἀμύνης αὐτῷ παρεῖχεν· εὐθέως γὰρ	ὥρμησεν	ἐπὶ τὰς ἐν Συρίᾳ πόλεις,
[1, 1]	Ἀπὸ δὲ θερμοῦ τοῦ κατορθώματος	ὥρμησεν	ἐπὶ τὴν ἐν τῇ πόλει
[1, 16]	ἅπασιν. (Ἐφ' οἷς χαλεπήνας Ἡρώδης	ὥρμησεν	μὲν ἀμύνασθαι Μαχαιρᾶν ὡς πολέμιον,
[1, 8]	ἐν πολλοῖς καὶ ἐπ' Ἀλέξανδρον	ὥρμησεν.	Ὁ δὲ δείσας πρὸς τὴν
[1, 12]	συλλαβὼν εἵργνυσιν, οὓς καὶ ἀνελεῖν	ὥρμησεν,	τοὺς δὲ λοιποὺς μεθ' ὕβρεως
[1, 9]	ἄγων Ἰουδαίων εἰς τρισχιλίους ὁπλίτας.	Παρώρμησεν	δὲ καὶ τοὺς ἐν Συρίᾳ
[1, 21]	ἀνέκτισεν λευκῷ λίθῳ καὶ λαμπροτάτοις	ἐκόσμησεν	βασιλείοις, ἐν ᾗ μάλιστα τὸ
[1, 21]	πρὸς τὰς τῶν ὑετῶν ἀποφυγὰς	ἐκόσμησεν	ἰσομήκει στοᾷ. (Ταῦτα μὲν ἄν
[1, 13]	τὸ χωρίον καὶ βασιλείοις πολυτελεστάτοις	ἐκόσμησεν	καὶ ἀκρόπολιν ὀχυρωτάτην ἀνεδείματο Ἡρώδειόν
[1, 29]	κατὰ τὴν αὐλήν, ὃ νεωτέρους	ἐκίνησεν	θορύβους· ἡ γὰρ Φερώρα γυνὴ
[1, 10]	Ὑρκανὸν εὐνοίας ἢ πίστεώς τι	μετεκίνησεν.	(Ἀμήχανον δ' ἐν εὐπραγίαις φθόνον
[1, 12]	ἄσημον, Δωρὶς ἐκαλεῖτο, ἐξ ἧς	ἐγέννησεν	Ἀντίπατρον, τότε δὲ γήμας τὴν
[1, 26]	τῶν μειρακίων ἐπιστώσατο. Οὐ μὴν	ὤνησέν	γέ τι τοὺς ἀθλίους· μόνων
[1, 31]	καὶ τὴν κεφαλὴν παρακλίνας, ἔστιν,	ἐξεβόησεν,	καὶ τοῦτο πατροκτόνου τὸ περιπλέκεσθαί
[1, 20]	στρατιᾷ πρὸς εὐωχίαν πάντα διέδωκεν.	Προυνόησεν	δὲ καὶ διὰ τῆς ἀνύδρου
[1, 2]	Μήδους στρατείας ἐπολιόρκει. Ἀλλ' οὐκ	ἐξεδυσώπησεν	τὴν τοῦ βασιλέως πλεονεξίαν Τρύφωνα
[1, 23]	Σαλώμης, ἣ τῆς μητρὸς αὐτῶν	κατηγόρησεν,	ὁ δ' ἔγημεν Ἀρχελάου τοῦ
[1, 17]	πολέμου δυνάμενον. (Ἀντιγόνῳ δὲ οὐκ	ἀπέχρησεν	ἡ νίκη, προῆλθεν δὲ εἰς
[1, 6]	Δαμασκὸν Σκαῦρος. Ἀριστοβούλῳ δ' οὐκ	ἀπέχρησεν	τὸ μὴ ἁλῶναι, πᾶσαν δὲ
[1, 0]	τε ἤρξατο καὶ δι' ὅσων	ἐχώρησεν	παθῶν ὁ πόλεμος καὶ ὅπως
[1, 4]	μητρὸς Κλεοπάτρας διωχθεὶς εἰς Αἴγυπτον	ἀνεχώρησεν,	Ἀλέξανδρος Γαδάρων τε πολιορκίᾳ κρατεῖ
[1, 4]	μάχῃ νικήσας Ἀλέξανδρον κατὰ συνθήκας	ἀνεχώρησεν.	Ἀλέξανδρος δὲ Πέλλαν ἑλὼν ἐπὶ
[1, 6]	μὲν τὰ προσταχθέντα, ἀγανακτήσας δὲ	ἀνεχώρησεν	εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ παρεσκευάζετο πολεμεῖν
[1, 6]	εἰς τὰ βασίλεια, Ὑρκανὸς δὲ	ἀνεχώρησεν	εἰς τὴν Ἀριστοβούλου οἰκίαν. (Δέος
[1, 2]	Ὑρκανόν. Καὶ ὁ μὲν παραχρῆμα	ἀνεχώρησεν	εἴς τι τῶν ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος
[1, 7]	Ἀριστοβούλου μέρος εἰς τὸ ἱερὸν	ἀνεχώρησεν	καὶ τὴν συνάπτουσαν ἀπ' αὐτοῦ
[1, 4]	πᾶν τὸ ἔθνος εἰς αὐτόν,	ἀνεχώρησεν.	(Οὐ μὴν τό γε λοιπὸν
[1, 10]	τοῦ βασιλέως διαφυγεῖν εἰς Δαμασκὸν	ἀνεχώρησεν	πρὸς Σέξτον παρασκευαζόμενος οὐδὲ αὖθις
[1, 17]	ἐπ' Ἀντίγονον αὐτὸς εἰς Αἴγυπτον	ἀνεχώρησεν,	Σόσσιος δὲ δύο μὲν τάγματα
[1, 22]	τύχη τοῖς κατ' οἶκον ἀνιαροῖς	ἐνεμέσησεν,	καὶ κακοδαιμονεῖν ἐκ γυναικὸς ἤρξατο
[1, 5]	Καὶ οὐ διήμαρτεν τῆς ἐλπίδος·	ἐκράτησεν	γὰρ τῆς ἀρχῆς τὸ γύναιον
[1, 21]	γοῦν ἡμέρᾳ ποτὲ τεσσαράκοντα θηρίων	ἐκράτησεν·	ἔστι δὲ καὶ συοτρόφος μὲν
[1, 19]	ἱππικὸν ἐπαφίησιν αὐτοῖς περὶ Διόσπολιν	ἐκράτησέν	τε καίτοι καρτερῶς ἀντιπαραταξαμένων. Πρὸς
[1, 18]	βασιλέως καὶ φείδεσθαι παρακαλοῦντος οὐδεὶς	ἐκράτησεν	τῆς δεξιᾶς, ἀλλ' ὥσπερ μεμηνότες
[1, 33]	ἀφ' οὗ μὲν ἀποκτείνας Ἀντίγονον	ἐκράτησεν	τῶν πραγμάτων ἔτη τέσσαρα καὶ
[1, 24]	ὡς βασιλεύς, τὰ πολλὰ δὲ	ἐνουθέτησεν	ὡς πατήρ, καὶ φιλεῖν τοὺς
[1, 33]	εἱμαρμένην ἐπεβάλλετο. Λαβὼν δὲ μῆλον	ᾔτησεν	καὶ μαχαίριον, εἰώθει γὰρ ἀποτέμνων
[1, 28]	γάμους. (Χαλεπῶς δ' ὁ βασιλεὺς	ἠγανάκτησεν	καταμαθὼν αὐτοῦ τὸ πρὸς τοὺς
[1, 31]	Σεβαστὸν λιμένα τῆς Καισαρείας κατάγεται.	(Παρυπήντησεν	δ' αὐτῷ παρὰ δόξαν ἐρημία
[1, 25]	θυγατέρα διαζεύξας ἀπάξειν ἔφασκεν, ἕως	περιέστησεν	Ἡρώδην ἀντιπαρακαλεῖν ὑπὲρ τοῦ μειρακίου
[1, 8]	χωρισμὸν κινηθείσης καὶ Ἰουδαίους πάλιν	ἀπέστησεν	Ἀλέξανδρος ὁ Ἀριστοβούλου, μεγίστην δὲ
[1, 7]	τὸ κατὰ τὴν χώραν πλῆθος	ἀπέστησεν	Ἀριστοβούλῳ συμπολεμεῖν ὡρμημένον, ἐκ τούτων,
[1, 20]	ἐπὶ τὴν Δαμασκόν, Ἡρώδῃ δίδωσιν.	Κατέστησεν	δὲ αὐτὸν καὶ Συρίας ὅλης
[1, 23]	τῆς ἀρχῆς καὶ δικαστὴν διαδόχου	κατέστησεν,	ἐγὼ δὲ μετὰ τοῦ συμφέροντος
[1, 5]	δύναμίν τε ἀεὶ συγκροτοῦσα διπλασίονα	κατέστησεν	καὶ ξενικὴν συνήγαγεν οὐκ ὀλίγην,
[1, 1]	πλήξας ἐπικατέσεισεν ἑαυτῷ καὶ συντριβεὶς	ἐτελεύτησεν,	μηδὲν πλέον δράσας τοῦ τοῖς
[1, 21]	δεξιᾷ τύχῃ· καὶ γὰρ σπάνιον	ἔπταισεν	ἐν πολέμῳ, καὶ τῶν πταισμάτων
[1, 7]	μόνοις αὐτοὺς τοῖς ἰδίοις ὅροις	περιέκλεισεν.	Ἀνακτίζει δὲ καὶ Γάδαρα ὑπὸ
[1, 8]	φρονούντων ἀποκτείνας πολλοὺς τοὺς λοιποὺς	ἀπέκλεισεν	εἰς τὸ ἔρυμα. Κατὰ ταύτην
[1, 16]	διάνοιαν Ἀντίγονος τήν τε πόλιν	ἀπέκλεισεν	καὶ ἀπὸ τῶν τειχῶν ὡς
[1, 9]	Ἀντίπατρος οὐ μόνον μὴ κωλύειν	ἔπεισεν,	ἀλλὰ καὶ τὰ ἐπιτήδεια τῇ
[1, 9]	τούς τε Ἄραβας ξένος ὢν	ἔπεισεν	ἐπικουρῆσαι καὶ αὐτὸς ἧκεν ἄγων
[1, 15]	ὑπ' Ἀντωνίου πεμφθεὶς Ἡρώδην συγκαταγαγεῖν	ἔπεισεν.	Ἐτύγχανεν δὲ Βεντίδιος μὲν ἐν
[1, 32]	Ἀντίπατρος καὶ τὴν Ἀκμὴν διαφθείρας	ἔπεισεν	Ἡρώδῃ πέμψαι. Διηλέγχθη δὲ ἐκ
[1, 8]	τὸ Πηλούσιον ἐμβολὰς παρεῖναι Γαβίνιον	ἔπεισεν.	Τῆς δ' ἄλλης Συρίας πρὸς
[1, 13]	βοηθόν. Τὸν γοῦν Φασάηλον ἐνεδρεύων	ἀνέπεισεν	πρὸς Βαζαφράνην πρεσβεύσασθαι περὶ καταλύσεως,
[1, 8]	μὲν τῶν ἀφεστώτων Ἀντίπατρον προπέμψας	μετέπεισεν,	συνέμενον δὲ Ἀλεξάνδρῳ τρεῖς μυριάδες,
[1, 1]	θηρίον ὑπὸ τὴν γαστέρα πλήξας	ἐπικατέσεισεν	ἑαυτῷ καὶ συντριβεὶς ἐτελεύτησεν, μηδὲν
[1, 4]	συμφορᾶς πάλαι μισοῦν τὸ ἔθνος	ἠρέθισεν	εἰς ἐπανάστασιν. Γίνεται δὲ καὶ
[1, 24]	Κοστόβαρος ὁ Σαλώμης ἀνήρ, ᾧ	συνῴκισεν	αὐτὴν ὁ βασιλεὺς ἐπὶ μοιχείᾳ
[1, 28]	Ἀλέξανδρον, τὴν Ἀριστοβούλου δὲ Βερνίκην	συνῴκισεν	θείῳ πρὸς μητρὸς Ἀντιπάτρου· τὴν
[1, 28]	καὶ αὐτῷ μὲν τὴν Ἀριστοβούλου	συνῴκισεν	θυγατέρα, τὸν δὲ υἱὸν αὐτοῦ
[1, 28]	ἄκουσαν Ἀλεξᾷ τινι τῶν φίλων	συνῴκισεν	καὶ τῶν θυγατέρων αὐτῆς τὴν
[1, 15]	χώραν τοσαύτην αὐτοῖς ἐπιτηδείων ἀφθονίαν	ἐκόμισεν,	ὡς πάσας ἀποκόψαι τὰς Σίλωνος
[1, 26]	Ἐφ' οἷς Ἡρώδης ὑπεραγανακτήσας εὐθέως	ἐβασάνισεν	τοὺς ἄνδρας. Ἀλλ' οἱ μὲν
[1, 14]	Ἄραβας εὑρὼν δι' ἃ φιλτάτους	ἤλπισεν	καὶ τοῖς ἀγγέλοις ἀποκρινάμενος ὡς
[1, 11]	τε γὰρ ἔθνος ἐπαναστήσειν Ῥωμαίοις	ἤλπισεν	Κασσίου τῷ πρὸς Ἀντώνιον πολέμῳ
[1, 11]	ὥρμητο κτεῖναι Μάλιχον ἐφ' οἷς	ἐνεωτέρισεν.	(Συστάντος δὲ τοῦ πρὸς Κάσσιον
[1, 8]	αὖθις δὲ καὶ τὸ Ἀλεξάνδρειον	ἐνεχείρισεν.	Ἃ πάντα Γαβίνιος ἐναγούσης τῆς
[1, 6]	ᾧ καὶ ζῶσα τὴν βασιλείαν	ἐνεχείρισεν,	δυνάμει δὲ καὶ φρονήματι προεῖχεν
[1, 11]	τοῦτον τῇ τιμωρίᾳ τὸν καιρὸν	ἀφώρισεν,	Μάλιχος δὲ ὑποπτεύσας, ὡς ἐν
[1, 27]	μὲν ἀμφοτέρους τοὺς υἱεῖς καὶ	διεχώρισεν	ἀπ' ἀλλήλων, πέμπει δὲ πρὸς
[1, 1]	τοῖς Ἱεροσολύμοις ἀπεικασμένην καὶ ναὸν	ἔκτισεν	ὅμοιον· περὶ ὧν αὖθις κατὰ
[1, 13]	αὖθις εἰς μνήμην τοῦ κατορθώματος	ἔκτισεν	τὸ χωρίον καὶ βασιλείοις πολυτελεστάτοις
[1, 21]	δυναμένην τὸ φιλότιμον αὐτοῦ, πᾶσαν	ἀνέκτισεν	λευκῷ λίθῳ καὶ λαμπροτάτοις ἐκόσμησεν
[1, 27]	τελευταία θύελλα χειμαζομένους τοὺς νεανίσκους	ἐπεβάπτισεν·	ἡ γὰρ Σαλώμη δραμοῦσα πρὸς
[1, 21]	Κιλικίαν πολιχνίοις τὰς ἐτησίους εἰσφορὰς	ἐπεξεκούφισεν.	Πλεῖστόν γε μὴν αὐτοῦ τῆς
[1, 28]	ἀπεδάκρυσέν τε καὶ τῶν παίδων	συνήρμοσεν	τὰς δεξιάς, ἔπειτα κατασπασάμενος ἕκαστον
[1, 24]	ἔχθραν ἢ μῖσος ἴδιον ἕκαστος	ἔπλασσεν	τὰς διαβολάς, καὶ πολλοὶ πρὸς
[1, 14]	ἐκ τῆς χώρας κατὰ τάχος	προσέτασσεν	ἀναστρέφειν, προφάσει μὲν χρώμενος Πάρθοις,
[1, 1]	ἐνδελεχισμὸν τῶν καθ' ἡμέραν ἐναγισμῶν	ἔπαυσεν	ἐπ' ἔτη τρία καὶ μῆνας
[1, 21]	γε μὴν αὐτοῦ τῆς μεγαλονοίας	ἔθραυσεν	ὁ φόβος, ὡς μὴ δόξειεν
[1, 22]	Ἀντίπατρον διὰ τοὺς ἐκ Μαριάμμης	ἐφυγάδευσεν	τῆς πόλεως μόναις ταῖς ἑορταῖς
[1, 27]	προστάγματος τοὺς νεκροὺς εἰς Ἀλεξάνδρειον	ἐκέλευσεν	ἀνακομισθῆναι τὸ φρούριον συνταφησομένους Ἀλεξάνδρῳ
[1, 33]	τε στρατιώταις ἀνὰ πεντήκοντα δραχμὰς	ἐκέλευσεν	διανεῖμαι καὶ πολλὰ χρήματα τοῖς
[1, 13]	μοῖραν τῆς ἵππου παραδοὺς προεμβαλεῖν	ἐκέλευσεν	εἰς τὴν Ἰουδαίαν κατασκεψόμενόν τε
[1, 32]	Οὐάρῳ καὶ τοὺς μηνυτὰς πάντας	ἐκέλευσεν	εἰσαγαγεῖν, ἐν οἷς εἰσήχθησαν καὶ
[1, 30]	βασιλεὺς μεταπεμψάμενος αὐτίκα τὸ ληφθὲν	ἐκέλευσεν	κομίζειν. Ἡ δ' ἔξεισι μὲν
[1, 33]	συναγαγὼν εἰς τὸν καλούμενον ἱππόδρομον	ἐκέλευσεν	συγκλεῖσαι. Προσκαλεσάμενος δὲ Σαλώμην τὴν
[1, 26]	ἐλέγχους εὑρίσκων ἀσθενεῖς τοὺς υἱοὺς	ἐκέλευσεν	τηρεῖν, ἔτι μέντοι λελυμένους, τὸν
[1, 27]	δὲ μηδὲν πλέον λέγοντος, στρεβλοῦν	ἐκέλευσεν	τὸν Τίρωνα σφοδρότερον. Ὁ δ'
[1, 6]	ὑψηλοῦ κείμενον, πέμψας καταβαίνειν αὐτὸν	ἐκέλευσεν.	Τῷ δ' ἦν μὲν ὁρμὴ
[1, 29]	τῆς τοῦ ἀρχιερέως θυγατρὸς γεγονώς.	(Ἔπλευσεν	δὲ καὶ Συλλαῖος ὁ Ἄραψ
[1, 32]	τῶν φίλων λέγειν τὰς ἀποδείξεις	ἔνευσεν.	Μεταξὺ δ' ὁ Ἀντίπατρος ἐπάρας
[1, 11]	Μάλιχος ἀναχωρήσαντος Κασσίου τῆς χάριτος	ἀπεμνημόνευσεν	Ἀντιπάτρῳ, κατὰ δὲ τοῦ πολλάκις
[1, 21]	οἷς οὐδὲ ναός πῃ συνεκρίνετο,	προσηγόρευσεν	ἀπὸ τῶν φίλων τὸν μὲν
[1, 21]	ἐπιτειχίσας τῷ πρὸς Ἀραβίαν ὄρει	προσηγόρευσεν	Ἡρώδειον ἀφ' ἑαυτοῦ, τὸν δὲ
[1, 16]	ἐπὶ τοὺς ἐν τοῖς σπηλαίοις	ἐστράτευσεν.	Τὰ δὲ σπήλαια ταῦτα πρὸς
[1, 16]	δὲ τὸν στρατηγὸν Μαχαιρᾶν Ἀντίγονος	ἱκέτευσεν	δι' ἐπιστολῶν ἑαυτῷ βοηθὸν ἀφικέσθαι
[1, 2]	τῶν πραγμάτων προεῖδέν τε καὶ	προεφήτευσεν·	ὧν τὴν καταστροφὴν ἄξιον ἀφηγήσασθαι,
[1, 30]	φυγεῖν μετ' αὐτῶν εἰς Πέτραν.	Ἐπίστευσεν	δ' Ἡρώδης πᾶσιν τοῖς λεγομένοις
[1, 24]	τῆς ἀνάγκης ἐσχεδιασμένοις ὁ βασιλεὺς	ἐπίστευσεν	ἡδέως, παραμυθίαν λαμβάνων τοῦ δῆσαι
[1, 3]	κατασχεῖν. (Τούτοις κατὰ μικρὸν ἄκων	ἐπίστευσεν	ὁ Ἀριστόβουλος, καὶ προνοῶν τοῦ
[1, 23]	φιλοφρόνως ἕκαστον τῶν υἱῶν κατασπασάμενος	διέλυσεν	τὸ πλῆθος, τοὺς μὲν συνευχομένους
[1, 28]	δεξιάς, ἔπειτα κατασπασάμενος ἕκαστον φιλοφρόνως	διέλυσεν	τὸ συνέδριον. Ἐπαχνώθη δ' εὐθὺς
[1, 24]	αὐτὸν δὲ Φερώραν ὁ βασιλεὺς	ἀπέλυσεν	τῶν ἐγκλημάτων. (Μετέβαινεν δὲ ἐπ'
[1, 33]	Ὁ δὲ ἡγεμὼν οὐ μόνον	ἐκώλυσεν,	ἀλλὰ καὶ βασιλεῖ δραμὼν ἀνήγγειλεν
[1, 33]	ὡς πλήξων ἑαυτόν. Προσδραμὼν δὲ	ἐκώλυσεν	Ἀχίαβος ὁ ἀνεψιὸς αὐτοῦ τὴν
[1, 18]	τῶν ἀθεάτων παρ' αὐτῶν ὀφθείη.	Διεκώλυσεν	δὲ ἤδη καὶ τὰς κατὰ
[1, 1]	εἶναι τὸν Ἀντίοχον, οὐδὲν πλέον	ἤνυσεν	ὁ τολμήσας τοῦ δοκεῖν ἐπ'
[1, 1]	τῶν πολεμίων ἐπὶ τὸν ἐλέφαντα	διήνυσεν.	Ἐφικέσθαι μὲν οὖν τοῦ δοκοῦντος
[1, 27]	δραμοῦσα πρὸς βασιλέα τὴν παραίνεσιν	ἐμήνυσεν.	Κἀκεῖνος οὐκέτι καρτερήσας δεσμεῖ μὲν
[1, 24]	τὸν θυμὸν ὑπεκκαύσασα τοῦ βασιλέως·	ἤκουσεν	γὰρ αὐτοὺς ἀνακαλεῖσθαι μὲν συνεχῶς
[1, 17]	ὧν ἔδρασεν. Ὁ δὲ ὡς	ἤκουσεν	ὄντα πορρωτάτω τὸν ἀδελφόν, ἀμελήσας
[1, 30]	ἐπίτροπος Ἀντιπάτρου. Βασανίζων δὲ αὐτὸν	ἤκουσεν	ὅτι μετεπέμψατο μὲν Ἀντίπατρος ἐξ
[1, 26]	δὲ τὸν φρούραρχον Ἡρώδης οὐδὲν	ἤκουσεν	οὐδὲ παρ' ἐκείνου τῶν διαβεβλημένων.
[1, 19]	στρατόπεδον ἐκέλευε τειχίζειν. Οὐ μὴν	ὑπήκουσεν	τὸ πλῆθος, ἀλλὰ τῇ προτέρᾳ
[1, 16]	εἰς μὲν τὴν προδοσίαν οὐχ	ὑπήκουσεν,	ὑποκρινόμενος δὲ φιλίαν κατάσκοπος ᾔει
[1, 28]	πατέρας αὐτῶν. (Ἐπειδὴ> ταῦτα εἰπὼν	ἀπεδάκρυσέν	τε καὶ τῶν παίδων συνήρμοσεν
[1, 22]	βωμῷ προσελθόντι καθ' ἑορτὴν ἄθρουν	ἐπεδάκρυσεν	τὸ πλῆθος. Πέμπεται μὲν οὖν
[1, 4]	μὴν εἶρξαί γε τὸν Ἀντίοχον	ἴσχυσεν·	ἐμπρήσας γὰρ τοὺς πύργους καὶ
[1, 28]	(Καταμάθοι δ' ἄν τις, ὅσον	ἴσχυσεν	ἐν τούτοις κολακεύων Ἀντίπατρος, ἐκ
[1, 23]	πλὴν διαδήματος χρώμενος. Χρόνῳ δ'	ἐξίσχυσεν	εἰσαγαγεῖν ἐπὶ τὴν Μαριάμμης κοίτην
[1, 29]	καὶ συμπαθῶς ἐθεράπευεν. Οὐ μὴν	ὑπερίσχυσεν	τοῦ πάθους· μετὰ γὰρ ἡμέρας
[1, 22]	ἁρπάσασα τὴν εἰς τὸν Ἰώσηπον	ἐπεβεβαίωσεν	ὑποψίαν. Ὁ δ' ὑπ' ἀκράτου
[1, 29]	τῷ ἔθνει κατήγγειλεν καὶ κηδείας	ἠξίωσεν	λαμπροτάτης. Ἔνα μὲν δὴ τῶν
[1, 24]	παρὰ Καίσαρος, βασιλικῶν τε γάμων	ἠξίωσεν	συνοικίσας ἀδελφὴν τῆς ἰδίας γυναικός·
[1, 28]	ἄντικρυς μὴ στερίσκειν αὐτὸν ἧς	ἠξίωσεν	τιμῆς, μηδὲ αὐτῷ μὲν ὄνομα
[1, 23]	πλείοσιν. Οὓς δὲ Καῖσαρ μὲν	ἥνωσεν,	καθίστησιν δὲ πατήρ, ὑμεῖς τηρήσατε
[1, 7]	τῶν ἰδίων ἀπελευθέρων Δημητρίῳ χαριζόμενος.	Ἠλευθέρωσεν	δὲ ἀπ' αὐτῶν καὶ τὰς
[1, 21]	γὰρ τὴν ἄκραν πύργοις περιέσχεν,	ἐπλήρωσεν	δὲ τὸν περίβολον βασιλείοις πολυτελεστάτοις,
[1, 18]	λοιπὴν ἐξωνησάμενος πατρίδα τὰς ὑποσχέσεις	ἐπλήρωσεν·	λαμπρῶς μὲν γὰρ ἕκαστον στρατιώτην,
[1, 21]	Ἐπεὶ δὲ τὴν ἰδίαν χώραν	ἐπλήρωσεν	ναῶν, εἰς τὴν ἐπαρχίαν αὐτοῦ
[1, 9]	εἰς τοὺς ὑπὲρ αὐτοῦ κινδύνους	ἐπέρρωσεν,	ἐν οἷς πᾶσιν παραβολώτατος ἀγωνιστὴς
[1, 8]	ἐπιμέλειαν ἐπανελθὼν πρὸς τὸ Ἀλεξάνδρειον	ἐπέρρωσεν	τὴν πολιορκίαν, ὥστε Ἀλέξανδρος ἀπογνοὺς
[1, 6]	ταῖς παρασκευαῖς, εὐθέως εἵπετο, καὶ	προσεπέρρωσεν	τὴν ὁρμὴν ὁ Μιθριδάτου θάνατος
[1, 12]	πολλοὺς μὲν ἀπέκτεινεν, πολλοὺς δὲ	ἔτρωσεν·	ὧν οἵ τε πεσόντες ταφῆς
[1, 21]	οὐ φευκτὴν οὖσαν ὑπὸ βορβόρου	κατέστρωσέν	τε σταδίων εἴκοσι τὸ μῆκος
[1, 9]	τὴν ἀρχιερωσύνην δὲ δι' αὐτὸν	ἐπεκύρωσεν	Ὑρκανῷ. ~(Κατ' αὐτὸ δὲ καὶ
[1, 12]	ἐρυμάτων, τοὺς δὲ ληφθέντας Τυρίους	ἔσωσεν	μὲν πάντας, ἦσαν δ' οὓς
[1, 15]	οὐδὲν ἢ μικρὰ τοὺς πολεμίους	ἔβλαπτεν.	Ἡρώδης δὲ τοὺς ἐκ Μασάδας
[1, 15]	τι τοῖς ἐχθροῖς ἔρυμα καταλείποιτο.	Συνῆπτεν	δὲ καὶ Σίλων ἀσμένως τῆς
[1, 8]	Κράσσον ἐπιδιαβαίνειν εἰς Συρίαν ὡρμημένους	ἀνέκοπτεν	Κάσσιος εἰς τὴν ἐπαρχίαν διαφυγών.
[1, 16]	φυγῆς, τοῖς δὲ διώκουσιν ἐμπίπτων	ἀνέκοπτεν	τὴν ὁρμὴν μέχρι τὰς κατὰ
[1, 33]	οὐκ ἀπειλῶν αὐτῷ τῷ θανάτῳ	προέκοπτεν	εἰς ἐπιβολὴν ἀθεμίτου πράξεως· τοὺς
[1, 24]	τὸν Ἀντιπάτρου βίον οὐκ ἂν	ἥμαρτέν	τις εἰπὼν κακίας μυστήριον· τοὺς
[1, 5]	εἰς εὔνοιαν προσηγάγετο. Καὶ οὐ	διήμαρτεν	τῆς ἐλπίδος· ἐκράτησεν γὰρ τῆς
[1, 10]	ὁρμήσειν μετὰ στρατιᾶς. (Καὶ οὐ	διήμαρτεν	τῆς οἰήσεως· ὁ γὰρ Ἡρώδης
[1, 19]	αὖος ἦν τῷ δέει, προσελθὼν	ἐσπάραττεν	αὐτῶν τὸ χαράκωμα. Κἀν τούτῳ
[1, 29]	αὐτοῦ τὰ κελευσθέντα ὑπὸ Καίσαρος	εἰσέπραττεν.	Ὁ δὲ μηδὲν ἀποδοὺς ἔτι
[1, 16]	τὸν ἀεὶ προιόντα τῶν υἱῶν	ἀπέσφαττεν.	Ἐξ ἀπόπτου δὲ Ἡρώδης ἐπιβλέπων
[1, 8]	πέριξ πολλὰ κἀν τούτῳ κακοπαθῶν·	ἐλίμωττεν	γὰρ ἡ στρατιά. Καὶ πρὸς
[1, 6]	Πομπήιος ἐξίστασθαί τε τῶν φρουρίων	ἐκέλευεν	αὐτῷ καὶ παράγγελμα τῶν φρουράρχων
[1, 15]	πρῶτον κηρύσσειν περὶ τὸ τεῖχος	ἐκέλευεν	ὡς ἐπ' ἀγαθῷ τε παρείη
[1, 13]	τῆς Ἰδουμαίας Ἰώσηπος ἀδελφὸς ὑπαντήσας	συνεβούλευεν	τοὺς πολλοὺς τῶν ἑπομένων ἀποφορτίσασθαι·
[1, 4]	φονευόμενοι· πεσόντος δέ, καὶ γὰρ	προεκινδύνευεν	ἀεὶ τοῖς ἡττωμένοις παραβοηθῶν, ἐγκλίνουσιν
[1, 9]	μετὰ τὴν Πομπηίου τελευτὴν μεταβὰς	ἐθεράπευεν	Καίσαρα, κἀπειδὴ Μιθριδάτης ὁ Περγαμηνὸς
[1, 29]	ἥκει πρὸς αὐτὸν καὶ συμπαθῶς	ἐθεράπευεν.	Οὐ μὴν ὑπερίσχυσεν τοῦ πάθους·
[1, 15]	Πάρθους ἐπαμυνεῖν καὶ Σίλωνα τέως	ἐθεράπευεν,	ὡς μηδὲν ἐνοχλοίη πρὸ τῆς
[1, 15]	δύναμις ἤθροιστο. Προιόντα δ' Ἀντίγονος	ἐνήδρευεν	τὰ ἐπιτήδεια τῶν παρόδων προλοχίζων,
[1, 29]	μετέβαινεν τὸ πρόσταγμα, λάθρα δὲ	διενυκτέρευεν	σὺν ἐκείνοις. Καὶ δεδοικὼς τὴν
[1, 33]	τε καὶ γεγηθὼς τοὺς φύλακας	ἱκέτευεν	ἐπὶ χρήμασιν ἐξαφεῖναι λύσαντας αὐτόν.
[1, 19]	τὸν στρατὸν ὡς ἑώρα προθύμους,	ἔθυεν	τῷ θεῷ καὶ μετὰ τὴν
[1, 11]	γὰρ δεδοικὼς τὴν ἔφοδον Μάλιχος,	ἐκώλυεν	τοὺς ἀλλοφύλους εἰσαγαγεῖν ἐφ' ἁγνεύοντας
[1, 32]	αἰτήσας μετέγραφεν, καὶ βασιλέα μὲν	ἀπεδείκνυεν	Ἀντίπαν ἀμελῶν τῶν πρεσβυτάτων Ἀρχελάου
[1, 25]	μὲν τὴν ἐπιβουλήν, κοινωνοὺς δ'	ἀπεδείκνυεν	τοὺς πλείστους αὐτῶν, πρὸ δὲ
[1, 32]	φαρμακείας τάς τε μηνύσεις ἑξῆς>	ἐπεδείκνυεν	καὶ περὶ Φερώρα κατεσχετλίαζεν, ὅτι
[1, 10]	ἀπορρίψας τὴν ἐσθῆτα τὸ πλῆθος	ἐπεδείκνυεν	τῶν τραυμάτων, καὶ περὶ μὲν
[1, 27]	δικαστήριον. Προκαθίζουσίν τε οἱ ἡγεμόνες	γραφὲν	αὐτοῖς ὑπὸ Καίσαρος, Σατορνῖνός τε
[1, 32]	Καίσαρι. Τήν τε διαθήκην αἰτήσας	μετέγραφεν,	καὶ βασιλέα μὲν ἀπεδείκνυεν Ἀντίπαν
[1, 29]	φαρμάκοις. Τελευταῖον δ' εἰς Φερώραν	ἀπέστρεφεν	τὸν λόγον, δυοῖν θάτερον ἑλέσθαι
[1, 16]	προσεβοήθει καὶ τὸ μὲν οἰκεῖον	ἐπέστρεφεν	ἐκ τῆς φυγῆς, τοῖς δὲ
[1, 11]	τὴν πόλιν· ἔπειτα καθ' ἑορτὴν	ὑπέστρεφεν	εἰς Ἱεροσόλυμα τοὺς ὁπλίτας ἄγων.
[1, 23]	(Μετὰ ταῦτα δ' ἀπὸ Ῥώμης	ὑπέστρεφεν	ὁ βασιλεύς, τῶν μὲν ἐγκλημάτων
[1, 16]	Θολεμαῖον ἐπ' αὐτῆς ἐπὶ Σαμαρείας	ὑπέστρεφεν,	ὁπλίτας μὲν τρισχιλίους ἱππεῖς δ'
[1, 5]	δ' αὐτούς, εἰ μὴ καθαροὺς	ὑπείληφεν,	ἐκ τῆς πόλεως. Οἱ μὲν
[1, 27]	παιδὶ καὶ τὸν κουρέα βασάνοις	διήλεγχεν,	καὶ τῶν μὲν ἀρνουμένων, τοῦ
[1, 8]	ἦν Ὑρκανῷ καὶ τὴν Ἰουδαίαν	κατέτρεχεν,	ἐδόκει τε ἂν καταλῦσαι ταχέως
[1, 28]	δὲ ἐξ Ἐλπίδος. Δύο δ'	εἶχεν	ἀτέκνους, ἀνεψιάν τε καὶ ἀδελφιδῆν.
[1, 4]	ἀγαπῶντα τὸ ζῆν δίχα πραγμάτων	εἶχεν.	(Γίνεται δ' αὐτῷ καὶ πρὸς
[1, 5]	καιρὸν ἁρπάσας μετὰ τῶν οἰκετῶν,	εἶχεν	δὲ πολλοὺς καὶ πάντας εὔνους
[1, 28]	ἣν ὁ ἀδελφιδοῦς αὐτοῦ Ἰώσηπος	εἶχεν,	ἐκ δὲ τῆς Ἱεροσολυμίτιδος Κλεοπάτρας
[1, 24]	πλὴν διαδήματος, προσόδους δὲ ἰδίας	εἶχεν	ἑκατὸν τάλαντα, τὴν δὲ πέραν
[1, 28]	βασιλέα παρ' ἃς αὐτὸς ἐλπίδας	εἶχεν	ἐπιμελούμενον τῶν ὀρφανῶν καὶ τὴν
[1, 14]	ἐχθρὸν ὑπελάμβανεν. Καίσαρα μὲν οὖν	εἶχεν	ἑτοιμότερον αὐτοῦ τὰς Ἀντιπάτρου στρατείας
[1, 28]	ἡ μὲν ἀδελφῆς υἱὸν Ἀντίπατρον	εἶχεν,	ἡ δὲ ἀδελφοῦ Φασάηλον. ~(Διακόψας
[1, 27]	ὄντα κηδεστὴν Ἀλεξάνδρου δι' ὑποψίας	εἶχεν	Ἡρώδης. Τούς γε μὴν υἱοὺς
[1, 18]	κατὰ σπάνιν ἤδη χρημάτων ὅσον	εἶχεν	κόσμον κατανομιστεύσας Ἀντωνίῳ καὶ τοῖς
[1, 3]	τε καὶ τῆς βασιλείας κοινωνὸν	εἶχεν·	κτείνει γὰρ καὶ τοῦτον ἐκ
[1, 25]	οὗ τὸν γαμβρὸν ἐρρύσατο, πέρας	εἶχεν,	μετὰ δὲ τὰς διαλλαγὰς ἐν
[1, 13]	τείχους ἀπατήσας προελθεῖν, ὥσπερ ἐντολὰς	εἶχεν.	Ὁ δὲ ἀπ' ἀρχῆς ὑποπτεύων
[1, 10]	πιστεύων δ' ὁ βασιλεὺς οὐκ	εἶχεν	ὅ τι χρὴ δρᾶν. Ὡς
[1, 24]	κατεχρῶντο. Καὶ τὸ μὲν ψεῦδος	εἶχεν	παραχρῆμα πίστιν, αἱ κολάσεις δὲ
[1, 9]	ἐφ' ὅλου σχεδὸν τοῦ σώματος	εἶχεν	τὰ σημεῖα τῆς ἀρετῆς. Αὖθις
[1, 2]	Τρία γοῦν τὰ κρατιστεύοντα μόνος	εἶχεν,	τήν τε ἀρχὴν τοῦ ἔθνους
[1, 12]	ὃν Ἀντίγονος χρήμασιν προσποιησάμενος βοηθὸν	εἶχεν	τῆς καθόδου· χορηγὸς δ' ἦν
[1, 24]	βασίλειον, καὶ πρὸς οὓς οὐκ	εἶχεν	χειρὸς ἐξουσίαν τῷ λόγῳ χαλεπὸς
[1, 6]	ἐνεχείρισεν, δυνάμει δὲ καὶ φρονήματι	προεῖχεν	ὁ Ἀριστόβουλος. Γενομένης δὲ αὐτοῖς
[1, 2]	Μήδους στρατεύσας καιρὸν ἀμύνης αὐτῷ	παρεῖχεν·	εὐθέως γὰρ ὥρμησεν ἐπὶ τὰς
[1, 20]	φιλίαν Καίσαρος περὶ Ἄκτιον νενικηκότος.	Παρεῖχεν	μέντοι δέους πλέον ἢ ἔπασχεν·
[1, 5]	ἀφηγεῖσθαι. Τούτοις περισσὸν δή τι	προσεῖχεν	ἡ Ἀλεξάνδρα σεσοβημένη περὶ τὸ
[1, 19]	ὃ δὴ χωρίον ἡ Ἀντιγόνου	κατεῖχεν	ἀδελφή. Διεκλείσθη γε μὴν πανούργως
[1, 5]	δὲ νεώτερον Ἀριστόβουλον διὰ θερμότητα	κατεῖχεν	ἰδιώτην. (Παραφύονται δὲ αὐτῆς εἰς
[1, 9]	ταφῆς ἐν τῇ πατρῴᾳ χώρᾳ	μετεῖχεν,	ἔκειτο δὲ μέλιτι συντηρούμενος ὁ
[1, 26]	τὴν βασιλείαν εἰσφθαρείς· οὐ γὰρ	ἀντεῖχεν	ἔτι ἡ Ἑλλὰς αὐτοῦ τῇ
[1, 4]	γενομένης ἕως μὲν περιῆν Ἀντίοχος	ἀντεῖχεν	ἡ δύναμις αὐτοῦ καίπερ ἀνέδην
[1, 8]	τάγμα τῶν Ἰουδαίων, ὧν Μάλιχος	ἦρχεν	καὶ Πειθόλαος, συμμίξαντες τοῖς περὶ
[1, 20]	Παρεῖχεν μέντοι δέους πλέον ἢ	ἔπασχεν·	οὔπω γὰρ ἑαλωκέναι Καῖσαρ Ἀντώνιον
[1, 19]	τὴν ἐμὴν γνώμην ἐξωρμήσατε, καιρὸν	ἔσχεν	ἡ Ἀθηνίωνος ἐνέδρα· νυνὶ δὲ
[1, 31]	καὶ τότε φανῆναι τὸ μῖσος	ἔσχεν	παρρησίαν, πολλοὺς δὲ ὁ ἐκ
[1, 33]	τὰ μὲν περὶ Ἡρώδην τοιοῦτον	ἔσχεν	πέρας.
[1, 22]	τὸ πένθος ἀνάλογον τὴν λύπην	ἔσχεν	τῇ πρὸς περιοῦσαν διαθέσει. ~(Κληρονομοῦσι
[1, 4]	παλλακίσιν ἀφεώρα. Τοσαύτη δὲ κατάπληξις	ἔσχεν	τὸν δῆμον, ὥστε τῶν ἀντιστασιαστῶν
[1, 21]	μὲν γὰρ τὴν ἄκραν πύργοις	περιέσχεν,	ἐπλήρωσεν δὲ τὸν περίβολον βασιλείοις
[1, 11]	ἀναιρήσων, ὅτι μὴ σπεύσας εἰσέπραξεν,	ἐπέσχεν	δὲ τὴν τούτου καὶ τὴν
[1, 20]	περιεῖναι Ἡρώδῃ βασιλείαν πρὸς ἃ	παρέσχεν.	Διὰ τοῦτο, ὡς ἧκεν εἰς
[1, 21]	ἐξαίρετον δὲ τοῖς ἐν αὐτῷ	παρέσχεν	εὐνομίαν. (Ἐπὶ τούτοις δωρησαμένου τοῦ
[1, 21]	χρήματα μὲν εἰς ναυτικοῦ κατασκευὴν	παρέσχεν	πολλαχοῦ καὶ πολλάκις, ἐμπρησθὲν δὲ
[1, 6]	πέντε μυριάδες, πρὸς ἣν οὐκ	ἀντέσχεν	Ἀριστόβουλος, ἀλλ' ἐν τῇ πρώτῃ
[1, 17]	μὲν ἄλλα μέρη πρὸς ὀλίγον	ἀντέσχεν,	Ἡρώδης δὲ κατὰ μνήμην τοῦ
[1, 31]	ἐπὶ τοῦ πρώτου πυλῶνος εἴρχθησαν·	ἔτυχεν	δ' ἔνδον ὢν Οὔαρος ὁ
[1, 13]	ἐπιβουλήν, ἀλλ' ὁπόσα διεπράξατο Φασάηλος.	Ἔτυχεν	δὲ παρ' ἄλλων προακηκοὼς τὸν
[1, 12]	εἰς τὸν ἀδελφόν. Ἡρώδης δὲ	ἔτυχεν	μὲν ὢν παρὰ Φαβίῳ τῷ
[1, 25]	τοῖς Ἡρώδου ποσίν, ὡς πολλάκις	ἔτυχεν	συγγνώμης αἰτούμενος καὶ μιαρὸν μὲν
[1, 15]	Ἰδουμαίαν καὶ Γαλιλαίαν καὶ Σαμάρειαν.	Ἐπέτυχεν	δὲ καὶ Ἀντίγονος παρὰ τῆς
[1, 21]	ὑπορρέον, οὐ μόνον ἀγωνοθέτης ἧς	ἐπέτυχεν	πενταετηρίδος εἰς Ῥώμην παραπλέων ἐγένετο,
[1, 4]	καταπλαγέντος ἔρημον λαβὼν τὸ φρούριον	κατέσκαψεν.	(Ἔπειτα συμβαλὼν Ὀβαίδᾳ τῷ Ἀράβων
[1, 9]	πρὸ τοῦ βήματος ὧν Ῥωμαίους	ἔβλαψεν.	Τοὺς δ' ἀδελφοὺς αὐτοῦ Πτολεμαῖος
[1, 32]	καὶ γὰρ ἐκείνῳ τὸ γύναιον	ἔγραψεν·	ὡς ἐβουλήθης, ἔγραψά σου τῷ
[1, 21]	τὴν μνήμην καὶ τὰς ἐπικλήσεις	περιέγραψεν,	διέβη δὲ εἰς ὅλας πόλεις
[1, 4]	ἡ δὲ νίκη πρὸς Πτολεμαῖον	ἔρρεψεν.	Ἐπεὶ δ' ὑπὸ τῆς μητρὸς
[1, 19]	τῶν δυναστῶν καταλύσῃ τὸν ἕτερον.	(Ἔρρεψεν	μέντοι καθ' Ἡρώδην τὸ βούλευμα·
[1, 26]	ὑπ' ἐκείνου πολιτευθείσας Ἀλεξάνδρῳ διαλλαγὰς	ἀνέτρεψεν,	ἀλλὰ καὶ ἀπωλείας αἴτιος αὐτῷ
[1, 4]	Μωαβίτας φόρον τε αὐτοῖς ἐπιτάξας	ἀνέστρεψεν	ἐπὶ Ἀμαθοῦν. Θεοδώρου δὲ πρὸς
[1, 33]	καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ὡς τεθνεὼς	ἀνέστρεψεν.	Θορύβου δὲ τῶν θεραπευόντων γενομένου
[1, 31]	ὁ ἐκ τοῦ βασιλέως φόβος	ἀπέστρεψεν,	ἐπειδὴ πᾶσα πόλις ἤδη τῆς
[1, 12]	μάχῃ καὶ τὸν Ἀντίγονον ἐξελάσας	ὑπέστρεψεν	εἰς Ἱεροσόλυμα πᾶσιν ἀγαπητὸς ὢν
[1, 6]	περὶ τοῦ δικαίως ἄρχειν ἀπολογηθεὶς	ὑπέστρεψεν	εἰς τὸ ἔρυμα. Πάλιν τε
[1, 14]	ἀποκρινάμενος ὡς ὑπηγόρευε τὸ πάθος	ὑπέστρεψεν	ἐπ' Αἰγύπτου. Καὶ τὴν μὲν
[1, 17]	ὑπερηφάνει τοὺς πολεμίους. (Γήμας δὲ	ὑπέστρεψεν	ἐπὶ Ἱεροσολύμων μετὰ μείζονος δυνάμεως·
[1, 17]	διαφθείρει καὶ τὰς οἰκίας ἐμπρήσας	ὑπέστρεψεν	ἐπὶ τὸ στρατόπεδον· ηὔλιστο δὲ
[1, 10]	ἐκ τῆς Συρίας εἰς Ἰουδαίαν	ὑπέστρεψεν.	Καὶ πρῶτον μὲν τὸ τεῖχος
[1, 15]	οὖν φρουρὰν ὁ βασιλεὺς καταλιπὼν	ὑπέστρεψεν	καὶ χειμεριοῦσαν τὴν Ῥωμαίων στρατιὰν
[1, 31]	ὑπ' ἐκπλήξεως ἀποκρίνασθαι δυνηθεὶς αὐτὸς	ὑπέστρεψεν,	παραγενόμεναι δὲ πρὸς αὐτὸν ἐκδιηγήσαντο
[1, 8]	Ἀλέξανδρον ἀναγκάσας ἐπὶ τὸν Εὐφράτην	ὑπέστρεψεν	Πάρθους διαβαίνειν ἀνείρξων, περὶ ὧν
[1, 0]	παθῶν ὁ πόλεμος καὶ ὅπως	κατέστρεψεν,	ἀγνοεῖν δὲ Ἕλληνας ταῦτα καὶ
[1, 8]	Γαβίνιος ἐναγούσης τῆς Ἀλεξάνδρου μητρὸς	κατέστρεψεν,	ὡς μὴ πάλιν ὁρμητήριον γένοιτο
[1, 17]	Ῥωμαίων δὲ ἓν τάγμα ταύτῃ	συνῆψεν.	Μεθ' ὧν οὐ περιμείνας ἡμέραν
[1, 30]	ὄντα διάδοχον Ἀντιπάτρου τῆς διαθήκης	ἐξήλειψεν.	~(Ἐπὶ τούτοις καὶ Βάθυλλος εἰς
[1, 16]	κρημνοῦ τοὺς νεκροὺς τελευταῖον ἑαυτὸν	ἔρριψεν.	(Χειροῦται μὲν οὕτως τὰ σπήλαια
[1, 14]	δὴ βραδέως ὁ Ἄραψ μετανοήσας	ἔπεμψεν	διὰ τάχους τοὺς ἀνακαλέσοντας τὸν
[1, 9]	αὐτῷ δύο τάγματα κατὰ τάχος	ἔπεμψεν	εἰς Συρίαν, ταύτην τε ῥᾳδίως
[1, 8]	καὶ Ἀντωνίῳ καὶ Σερουιανῷ στρατιὰν	ἔπεμψεν	ἐπ' αὐτόν. Γνοὺς ἀνεχώρει ἐπὶ
[1, 2]	μετὰ δυνάμεως δῃώσοντα τὴν Ἰουδαίαν	ἔπεμψεν	καὶ καταδουλωσόμενον Σίμωνα. Ὁ δὲ
[1, 2]	καὶ Ὑρκανὸς ἐκαλεῖτο, τοὺς ἀναιρήσοντας	ἔπεμψεν.	Προγνοὺς δὲ τὴν ἔφοδον ὁ
[1, 10]	ὁ Ἀντίπατρος διὰ τῶν παίδων	ἔπεμψεν	συμμαχίαν. Μηκυνομένου δὲ τοῦ πολέμου
[1, 8]	Ἀριστόβουλον ἀνείλετο πόλεμον, ἐκείνῳ παρακαταθήκην	ἔπεμψεν	τὰ τέκνα. Κάσσιος δὲ κατὰ
[1, 3]	ὅπλων προσίοι, καὶ πρὸς αὐτὸν	ἔπεμψεν	τοὺς προεροῦντας ἄνοπλον ἐλθεῖν. Πρὸς
[1, 16]	ἀργυρίου καὶ τοῖς ἡγεμόσιν πολυπλασίονα	διέπεμψεν	εἰς οὓς ἐχειμέριζον σταθμούς. Φερώρᾳ
[1, 15]	εἰς Ἱεριχοῦντα. Ταῦτ' ἀκούσας Ἀντίγονος	διέπεμψεν	περὶ τὴν χώραν εἴργειν καὶ
[1, 18]	Ἀντωνίῳ καὶ τοῖς περὶ αὐτὸν	ἀνέπεμψεν.	Οὐ μὴν εἰς ἅπαν ἐξωνήσατο
[1, 17]	ἐχώρει μετὰ πέντε σπειρῶν, ἃς	συνέπεμψεν	Μαχαιρᾶς· ᾔει δὲ τὸν σῖτον
[1, 29]	ὁ δὲ οὔ τι μελλήσας	ἐξέπεμψεν	θεραπείαν τε λαμπρὰν καὶ πλεῖστα
[1, 32]	Καίσαρα τοὺς δηλώσοντας τὴν συμφορὰν	ἐξέπεμψεν.	(Μετὰ δὲ ταῦτα καὶ κατὰ
[1, 13]	αὐτοὺς ἐπὶ τὸν καλούμενον Δρυμὸν	προέπεμψεν	τὸ χωρίον καταλαβεῖν· ἐν ᾧ
[1, 13]	καλουμένων Ἐλευθέρων ἱππέων τοῖς λοιποῖς	προέπεμψεν	Φασάηλον. (Ὡς δ' ἐγένοντο κατὰ
[1, 28]	Γλαφύραν μετὰ τῆς προικὸς Ἡρώδης	ἀπέπεμψεν	εἰς Καππαδοκίαν, ὡς ἀνεῖλεν Ἀλέξανδρον,
[1, 12]	ἦσαν δ' οὓς καὶ δωρησάμενος	ἀπέπεμψεν	εὔνοιαν ἑαυτῷ παρὰ τῆς πόλεως
[1, 8]	φυγόντας ἐκ Πάρθων κρύφα μὲν	ἀπέπεμψεν,	παρὰ δὲ τοῖς στρατιώταις ἔλεγεν
[1, 11]	τῶν οἰκετῶν τινας πρὸς αὑτὸν	εἰσέπεμψεν	ὡς ἐπὶ τὴν τοῦ δείπνου
[1, 4]	καταστρεψάμενος αἰχμαλώτους ἀνήγαγεν εἰς Ἱεροσόλυμα.	Προύκοψεν	δὲ αὐτῷ δι' ὑπερβολὴν ὀργῆς
[1, 20]	Ἔνθεν ἐπὶ πλεῖστον μὲν εὐδαιμονίας	προύκοψεν,	εἰς μεῖζον δ' ἐξήρθη φρόνημα
[1, 19]	σβέσας τῶν ἀνδρῶν τὰ φρονήματα	προύκοψεν	ὥστε καὶ προστάτης ὑπὸ τοῦ
[1, 29]	δ' αὐτῷ καὶ πρὸς Ἀρέταν	ἦν	ἀγὼν τὸν ἑαυτοῦ βασιλέα· τούτου
[1, 2]	ἀπελαθεὶς ὑπὸ τοῦ Σίμωνος, ὃς	ἦν	ἀδελφὸς τοῦ Ἰωνάθου, καὶ πρὸς
[1, 28]	Ἰουδαίοις τῶν δι' αὐτὸν ἀπολωλότων	ἦν	ἀδελφῶν. Ἔγνω δὴ πάντα τρόπον
[1, 13]	ἐπεκθεόντων ἀλλήλοις κατὰ λόχους φόνος	ἦν	ἀδιάλειπτος. (Ἐνστάσης δ' ἑορτῆς, ἣ
[1, 11]	τῇ πράξει χωρῶν εἶπεν, ἄδηλον	ἦν.	Ἀλλὰ γὰρ Μάλιχον μὲν οὕτως
[1, 24]	ἁπλῶς φθεγξάμενος ὁ νεανίας ἀνυπεύθυνος	ἦν,	ἀλλὰ εἰς διαβολὴν τὸ ῥηθὲν
[1, 8]	ἐρειπίοις ἐναυλισάμενος ἐν ἐλπίσι μὲν	ἦν	ἄλλην συναθροίσειν δύναμιν ἀνοχὴν τοῦ
[1, 13]	γὰρ ἐκ φανεροῦ οἷόν τε	ἦν	ἀνδρὸς οὕτω δυνατοῦ περιγενέσθαι, προλαβὼν
[1, 26]	ἐπὶ τούτοις χρημάτων πλῆθος ἐπαινέτης	ἦν	Ἀντιπάτρου καὶ πρὸς τὸν πατέρα.
[1, 24]	πάντα διήγγειλεν Ἡρώδῃ· σφόδρα δ'	ἦν	ἀξιόπιστος κατὰ γαμβροῦ λέγουσα. Καί
[1, 12]	εἶχεν τῆς καθόδου· χορηγὸς δ'	ἦν	ἁπάντων ὁ κηδεστὴς Πτολεμαῖος Ἀντιγόνῳ.
[1, 28]	δ' εὐθὺς Ἀντίπατρος καὶ δῆλος	ἦν	ἅπασιν ὀδυνώμενος· ὑπελάμβανεν γὰρ εἶναι
[1, 29]	ἐν τῇ βασιλείᾳ, γένος δ'	ἦν	Ἄραψ. Συλλαμβάνει δ' εὐθέως οὐκ
[1, 4]	διαφοράς, συνεχὴς δὲ πρὸς Ἀλέξανδρον	ἦν	αὐτοῖς ὁ πόλεμος, μέχρι πλείστους
[1, 1]	τὸν ἕκτον, ἡ φιλοτιμία δ'	ἦν	αὐτοῖς περὶ δυναστείας ἑκάστου τῶν
[1, 3]	ἐμπίπλησι δακρύων καὶ στενάξας ὅσον	ἦν	αὐτῷ δύναμις εἶπεν· οὐκ ἄρα
[1, 4]	Θεοδώρου τοῦ Ζήνωνος κτημάτων ἦν	ἐν	αὐτῷ. Ἐπελθὼν δ' ἐξαίφνης ὁ
[1, 31]	διασκευάσειν ἀναιδείᾳ καὶ δόλοις, ἅπερ	ἦν	αὐτῷ μόνα τὰ τῆς σωτηρίας
[1, 19]	Κανάθων ἐπιχωρίους ἀνέντος Ἀθηνίωνος, ὃς	ἦν	αὐτῷ τῶν Κλεοπάτρας στρατηγῶν αἰεὶ
[1, 19]	μέχρι μὲν ἀντεῖχον οὐ πολὺς	ἦν	αὐτῶν φόνος, ὡς δ' ὑπέδειξαν
[1, 16]	χειμῶνος κακωθέντας ἀναλαβών, πολλὴ δ'	ἦν	ἀφθονία τῶν ἐπιτηδείων, ἐπὶ τοὺς
[1, 23]	συνειδότος ἡ περὶ λόγους ἰσχύς·	ἦν	γὰρ δὴ δεινότατος εἰπεῖν. Καὶ
[1, 12]	περὶ τὸν Ἡρώδην προκρίνοντος, ἡσθείς,	ἦν	γὰρ δὴ καὶ ξένος αὐτοῖς
[1, 21]	λευκοτάτης μαρμάρου τὴν ἄνοδον διέλαβεν·	ἦν	γὰρ δὴ τὸ γήλοφον ἐπιεικῶς
[1, 3]	ἐν τούτῳ καὶ Ἰούδαν, Ἐσσαῖος	ἦν	γένος οὐκ ἔστιν ὅτε πταίσας
[1, 30]	θανάσιμον Συλλαίου πραγματευσαμένου· τούτῳ γὰρ	ἦν	γνώριμον. (Πληγεὶς οὖν ὁ βασιλεὺς
[1, 6]	αὐτῷ πείθει τὴν κατάξουσαν αὐτόν·	ἦν	δ' αὕτη πεζῶν τε καὶ
[1, 24]	ἐπὶ μοιχείᾳ τοῦ προτέρου διαφθαρέντος.	Ἦν	δ' ἐλευθέρα διαβολῆς οὐδὲ Σαλώμη·
[1, 29]	συμφερόντων. Ἐφ' οἷς ὀργισθεὶς Φάβατος,	ἦν	δ' ἔτι παρὰ Ἡρώδῃ μάλιστα
[1, 13]	ἀπεχόμενοι μόνων τῶν Ὑρκανοῦ χρημάτων·	ἦν	δ' οὐ πλείω τριακοσίων ταλάντων.
[1, 31]	τινες ὡς ἐπὶ θείῳ καθύμνουν,	ἦν	δ' ὡς ἔοικεν, ἐπὶ διαμαρτίᾳ
[1, 26]	ταῦτα μεγίστην ἀφορμὴν ἔχων Ἀρχέλαον.	Ἦν	δὲ πιστὸς τῷ μειρακίῳ σύμβουλος
[1, 1]	εἶναι βασιλέως οὐχ οἷός τε	ἦν	διὰ τὸ ὕψος, ὁ δὲ
[1, 33]	νεκρῷ· κλίνη μὲν γὰρ ὁλόχρυσος	ἦν	διάλιθος, στρωμνὴ δὲ ἁλουργὶς ποικίλη,
[1, 10]	ἔθνους ἀλλὰ καὶ δυνάμει φοβερὸς	ἦν.	Εἰς ἔσχατον δέους κατέπεσεν Ὑρκανός,
[1, 10]	ἐξυβρίζων. Ἐντεῦθεν Ἀντιπάτρῳ θεραπεία τε	ἦν	ἐκ τοῦ ἔθνους βασιλικὴ καὶ
[1, 24]	αὐτοῦ φίλων ἢ φύσει στεγανώτατος	ἦν	ἕκαστος ἢ κατεσκευάζετο δωρεαῖς ὡς
[1, 27]	Συρία πᾶσα καὶ τὸ Ἰουδαικὸν	ἦν	ἐκδεχομένων τὸ τέλος τοῦ δράματος·
[1, 6]	κωλύοντος τοῦ Πομπηίου. Μέσος δ'	ἦν	ἐλπίδος καὶ δέους, καὶ κατῄει
[1, 4]	τῶν Θεοδώρου τοῦ Ζήνωνος κτημάτων	ἦν	ἐν αὐτῷ. Ἐπελθὼν δ' ἐξαίφνης
[1, 18]	τῷ Κλεοπάτρας ἔρωτι διεφθαρμένος ἥττων	ἦν	ἐν πᾶσιν τῆς ἐπιθυμίας, Κλεοπάτρα
[1, 22]	ἣν ἰδιώτης ἦκτο γαμετήν, γένος	ἦν	ἐξ Ἱεροσολύμων Δωρὶς ὄνομα, γαμεῖ
[1, 24]	δι' εὐγένειαν πᾶν τὸ νοηθὲν	ἦν	ἐπὶ γλώσσης· καὶ παροξύνοντες μὲν
[1, 17]	τοῦ ἱεροῦ στρατοπεδεύεται· ταύτῃ γὰρ	ἦν	ἐπίμαχον, καθ' ὃ καὶ πρὶν
[1, 33]	ἡδέων προσίεσθαι. Τῆς νόσου δ'	ἦν	ἐπίτασις ζῶν Ἀντίπατρος, ὃν οὐκ
[1, 30]	πρὸς τὸν Σαμαρείτην Ἀντίπατρον, ὃς	ἦν	ἐπίτροπος Ἀντιπάτρου. Βασανίζων δὲ αὐτὸν
[1, 15]	ἐπειδὴ τὰ περὶ τὴν πόλιν	ἦν	ἔρημα πάντα τῶν περὶ Ἀντίγονον
[1, 4]	Ἀμαθοῦντος, ὃ δὴ μέγιστον μὲν	ἦν	ἔρυμα τῶν ὑπὲρ Ἰορδάνην, τὰ
[1, 17]	σώματος διαφεὶς καὶ αὐτὸς ὡς	ἦν	ἔτι θερμὸς ἐκ τῶν ὅπλων
[1, 14]	ὄντα ἐτῶν ἑπτά· τάλαντα δ'	ἦν	ἕτοιμος τριακόσια δοῦναι προστησάμενος Τυρίους
[1, 24]	τοῦ Ἀράβων βασιλέως ἐπίτροπον, ὃς	ἦν	ἐχθρότατος Ἡρώδῃ. Διελεγχθεῖσα δὲ καὶ
[1, 24]	καὶ τὰ πικρότατον Ἀλεξάνδρῳ, πάντα	ἦν	ἡ Ἀντιπάτρου μήτηρ, σύμβουλος κατ'
[1, 6]	πρὸς σωτηρίαν ὁμήρων· ταῦτα δ'	ἦν	ἡ Ἀριστοβούλου γυνὴ μετὰ τῶν
[1, 23]	προτιμᾶν ἄρχεται. (Τοῖς δ' ἀφόρητος	ἦν	ἡ μεταβολή, καὶ τὸν ἐξ
[1, 31]	τάλαντα, καὶ τούτων μεγίστη πρόφασις	ἦν	ἡ πρὸς Συλλαῖον δίκη. Πάντων
[1, 23]	ταῖς διαθήκαις καὶ φανερῶς αὐτὸς	ἦν	ἤδη διάδοχος· ὡς βασιλεὺς γοῦν
[1, 18]	μὲν δεθεὶς ἐφυλάττετο. (Πρόνοια δ'	ἦν	Ἡρώδῃ κρατοῦντι τῶν πολεμίων τότε
[1, 2]	φρουρίῳ τὰ μὲν ἄλλα κρείττων	ἦν,	(ἡττᾶτο δὲ δικαίου πάθους· ὁ
[1, 16]	αὐτοῦ λαβόντες ἄδειαν οἷς ἔθος	ἦν	θορυβεῖν τὴν Γαλιλαίαν κτείνουσιν μὲν
[1, 6]	Ἀντιπάτρῳ πάλαι διαμισουμένῳ. Γένος δ'	ἦν	Ἰδουμαῖος προγόνων τε ἕνεκα καὶ
[1, 22]	τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ, πιστὸς δὲ	ἦν	καὶ διὰ τὸ κῆδος εὔνους,
[1, 7]	Ἀριστοβούλου πενθερός, ὁ δ' αὐτὸς	ἦν	καὶ θεῖος αὐτῷ. Καὶ τοὺς
[1, 22]	(Ἔκφρων εὐθέως ἀκούσας τὸ ἀπόρρητον	ἦν,	καὶ οὐκ ἄν ποτε τὸν
[1, 24]	ἡ γενεά· πάντα γὰρ Ἀντίπατρος	ἦν,	καὶ τὰ πικρότατον Ἀλεξάνδρῳ, πάντα
[1, 1]	μὴν κυβερνῶν τὸν ἐλέφαντα ἰδιώτης	ἦν·	κἂν εἰ συνέβη δὲ εἶναι
[1, 26]	ἀπωλείας αἴτιος αὐτῷ κατέστη. Γένος	ἦν	Λάκων, Εὐρυκλῆς τοὔνομα, πόθῳ χρημάτων
[1, 17]	Σαμάρειαν περιπέμπει. Τούτῳ μὲν οὖν	ἦν	Μαχαιρᾶς ἀγώνισμα, Ἡρώδης δὲ τὴν
[1, 31]	τελευταία πίστις τῶν Ἀντιπάτρῳ βεβουλευμένων·	ἦν	μὲν γὰρ ἀπελεύθερος αὐτοῦ, κομίζων
[1, 33]	ἐν γήρᾳ καὶ ἀθυμίᾳ ἐπιπεσόντων·	ἦν	μὲν γὰρ ἤδη σχεδὸν ἐτῶν
[1, 6]	καταβαίνειν αὐτὸν ἐκέλευσεν. Τῷ δ'	ἦν	μὲν ὁρμὴ καλουμένῳ δεσποτικώτερον διακινδυνεύειν
[1, 22]	στεργομένην λυπηρῶν αἰσθάνεσθαι· τοσοῦτον γὰρ	ἦν	μῖσος εἰς αὐτὸν τῆς Μαριάμμης,
[1, 13]	αὐτοὺς φυλάξαιτο. Ταῦτ' οὐκέτι λόγος	ἦν	μόνον, ἀλλὰ καὶ φυλακὰς ἤδη
[1, 18]	τῆς δυνάμεως ἐπεισχυθείσης πανταχοῦ φόνος	ἦν	μυρίος, τῶν μὲν Ῥωμαίων τῇ
[1, 26]	τέχνασμα εἶναι Διοφάντου· γραμματεὺς δ'	ἦν	ὁ Διόφαντος τοῦ βασιλέως, τολμηρὸς
[1, 8]	ὀκτακισχιλίους, ἐν οἷς καὶ Πειθόλαος	ἦν	ὁ ἐξ Ἱεροσολύμων ὑποστράτηγος αὐτομολήσας
[1, 17]	αὐτῶν ἀδελφοῦ· καὶ γὰρ οὗτος	ἦν	ὁ τὸν Ἰώσηπον ἀνελών. Λωφήσαντος
[1, 0]	αἴτιος οὐδεὶς ἀλλόφυλος, ὥστε ἀμήχανον	ἦν	ὀδυρμῶν ἐπικρατεῖν. Εἰ δέ τις
[1, 33]	πάθεσιν ἐμερίζετο· πυρετὸς μὲν γὰρ	ἦν	οὐ λάβρος, κνησμὸς δὲ ἀφόρητος
[1, 14]	τεθνηκότος εἰς κενὸν Ἡρώδης φιλάδελφος	ἦν·	οὐ μὴν οὐδὲ παρὰ Ἄραψιν
[1, 24]	τοῖς περὶ Ἀλέξανδρον. Φοβερὸς δ'	ἦν	οὐ μόνον τοῖς ἐκ τῆς
[1, 31]	πρόσωπον ἐβιάζετο. Φυγὴ δ' οὐκέτι	ἦν	οὐδ' ἐκ τῶν περιεχόντων ἀνάδυσις,
[1, 16]	σπήλαια ταῦτα πρὸς ἀποκρήμνοις ὄρεσιν	ἦν	οὐδαμόθεν προσιτά, πλαγίας δὲ ἀνόδους
[1, 13]	τοῦ πατρὸς τελευτήσαντος, Πτολεμαῖος δ'	ἦν	οὗτος ὁ Μενναίου, πείθει τὸν
[1, 0]	Κελτικὸν οὐκ ἠρέμει, μεστὰ δ'	ἦν	πάντα θορύβων μετὰ Νέρωνα, καὶ
[1, 24]	τὸ παρ' Ἀλεξάνδρῳ λαληθὲν εὐθέως	ἦν	παρ' Ἀντιπάτρῳ, καὶ μετὰ προσθήκης
[1, 7]	τὸν ναόν, ἔνθα μόνῳ θεμιτὸν	ἦν	παριέναι τῷ ἀρχιερεῖ, τὰ ἔνδον
[1, 18]	Κλεοπάτρας ἔρωτι διεφθαρμένος ἥττων ἦν	ἐν	πᾶσιν τῆς ἐπιθυμίας, Κλεοπάτρα δὲ
[1, 17]	τρεπόμενος ἅπαντας διώκει. Φόνος δ'	ἦν	πολύς, τῶν μὲν εἰς τὴν
[1, 9]	διὰ τὸν γάμον κηδεμονικώτερος αὐτὸς	ἦν	πρὸς τοὺς ἀδελφούς. (Ἀντίπατρος δὲ
[1, 7]	συμπολεμεῖν ὡρμημένον, ἐκ τούτων, ὅπερ	ἦν	προσῆκον ἀγαθῷ στρατηγῷ, τὸν λαὸν
[1, 5]	ἐπὶ Δαμασκὸν στρατιάν, πρόφασις δ'	ἦν	Πτολεμαῖος ἀεὶ θλίβων τὴν πόλιν,
[1, 29]	δὲ τῆς ὁμονοίας αὐτῶν ἀντίπαλος	ἦν	Σαλώμη καὶ βασιλεῖ διέβαλλεν τὴν
[1, 8]	στασιαστὰς ἐπισυνιστάντα· τοῦ φόνου δὲ	ἦν	σύμβουλος Ἀντίπατρος. Τούτῳ γήμαντι γυναῖκα
[1, 24]	χειρὸς ἐξουσίαν τῷ λόγῳ χαλεπὸς	ἦν.	Συνεπέβη δὲ Ἀντίπατρος ἐν ταῖς
[1, 5]	δυσχέρειαι τῆς Ἀλεξάνδρας. Δεινὴ δ'	ἦν	τὰ μείζω διοικεῖν, δύναμίν τε
[1, 30]	οὗ δεδώρητο κόσμου, πολλῶν δ'	ἦν	ταλάντων, ἐκβάλλει δεύτερον. Τὰς δὲ
[1, 31]	πρὸς αὐτὸν ἐκ πάντων μῖσος	ἦν.	Τάχα καὶ τοὺς ἀπαγγέλλειν προῃρημένους
[1, 18]	συνωθούμενοι καὶ τῷ ναῷ προσφεύγοντες·	ἦν	τε οὔτε νηπίων οὔτε γήρως
[1, 31]	ἀνανήψας ἐν σκέψει τῆς ἀπολογίας	ἦν.	~(Τῇ δ' ἐπιούσῃ συνέδριον μὲν
[1, 7]	συμφορούσης τῆς δυνάμεως. Χαλεπὸν δ'	ἦν	τὸ ἀναπληροῦν διὰ βάθος ἄπειρον
[1, 29]	τῇ κακίᾳ τὸ πεποιθὸς ἀφόρητος	ἦν·	τὸ γὰρ παρ' ἑκάστῳ μῖσος
[1, 0]	τὸ ψεύδεσθαι παρ' εἰδόσιν αἰσχρὸν	ἦν.	Τό γε μὴν μνήμῃ τὰ
[1, 19]	τὰς δαιμονίους πληγὰς ἀθυμεῖν εἰκὸς	ἦν,	τὸ δ' αὐτὸ καὶ πρὸς
[1, 31]	ὁ πατὴρ μετεπέμπετο, καὶ τοῦτο	ἦν	τὸ μάλιστα ταράσσον Ἀντίπατρον. (Ἔτι
[1, 4]	ἵππον ἐξαίφνης ἐπιστρέψας, μυρία δ'	ἦν	τὸν ἀριθμόν, ἀτάκτοις ἐπιπίπτει τοῖς
[1, 0]	καὶ τοῦ ἀρχιερέως, καὶ οἷον	ἦν	τοῦ ναοῦ τὸ ἅγιον, οὐδὲν
[1, 11]	τοῦτο ἐν τοῖς μάλιστα φίλος	ἦν.	Τοὺς δὲ λοιποὺς εἰς βραδυτῆτα
[1, 2]	ἐθηλύνετο καὶ τοῦ πάθους ὅλος	ἦν.	Τριβομένης δὲ διὰ ταῦτα τῆς
[1, 2]	τὸν ἐπικληθέντα Κοτυλᾶν· Φιλαδελφείας δ'	ἦν	τύραννος. (Ἀντίοχος δὲ κατ' ὀργὴν
[1, 5]	εἰς τὴν Ἀντωνίαν· φρούριον δ'	ἦν	τῷ βορείῳ κλίματι τοῦ ἱεροῦ
[1, 19]	πλήθους ὁ στρατηγὸς Ἔλθεμος αὖος	ἦν	τῷ δέει, προσελθὼν ἐσπάραττεν αὐτῶν
[1, 26]	τι τοὺς ἀθλίους· μόνων γὰρ	ἦν	τῶν κακῶν ἀκροατὴς ἑτοιμότατος Ἡρώδης
[1, 6]	ἔτεσιν ἐννέα. ~(Καὶ κληρονόμος μὲν	ἦν	τῶν ὅλων Ὑρκανός, ᾧ καὶ
[1, 17]	οἰκία νένακτο, τὰ τέγη δ'	ἦν	ὕπερθεν ἀμυνομένων κατάπλεα. Κἀπειδὴ περιῆν
[1, 20]	Ὃ δὲ τούτων Ἡρώδῃ μεῖζον	ἦν,	ὑπὸ μὲν Καίσαρος ἐφιλεῖτο μετ'
[1, 32]	Ἀλεξάνδρου πλασθῆναι γράμματα, περιαλγὴς δ'	ἦν	ὑπὸ τοῦ πάθους ὡς παρ'
[1, 25]	τῶν γὰρ τεσσάρων βίβλων οὗτος	ἦν	ὑπόθεσις. Ὃς κατιδὼν τό τε
[1, 2]	ἐν Συρίᾳ πόλεις, κενάς, ὅπερ	ἦν,	ὑπολαμβάνων τῶν μαχιμωτέρων εὑρήσειν. Μεδάβην
[1, 8]	χρόνῳ συναγαγὼν χεῖρα συχνὴν βαρὺς	ἦν	Ὑρκανῷ καὶ τὴν Ἰουδαίαν κατέτρεχεν,
[1, 7]	τολμήσας τὸ τεῖχος Σύλλα παῖς	ἦν	Φαῦστος Κορνήλιος καὶ μετ' αὐτὸν
[1, 22]	ἔρως πάλιν ἀνεζωπυρεῖτο. Τοσαύτη δ'	ἦν	φλεγμονὴ τῆς ἐπιθυμίας ὡς μηδὲ
[1, 30]	ἀπὸ τοῦ πτώματος, ἠρώτα δι'	ἣν	αἰτίαν ῥίψειεν ἑαυτήν, εἰ μὲν
[1, 20]	πταισθέντων διόρθωσιν τὸν Κλεοπάτρας θάνατον·	ἣν	ἀνελόντι καὶ χρήματα καὶ τείχη
[1, 21]	τῆς πύλης ἐχάραξεν τὸ ὄνομα,	ἣν	αὐτὸς ἐν τῷ ναῷ κατεσκεύασεν.
[1, 23]	υἱοῖς βασιλείας παρασχόντι τὴν ὁμόνοιαν,	ἣν	αὐτός, ἔφη, συναρμόσω μᾶλλον· ὁ
[1, 22]	Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου θυγατέρα, δι'	ἣν	αὐτῷ στασιασθῆναι συνέβη τὸν οἶκον
[1, 28]	ἐμὰ ταύτην ἐχέτω τὴν κρίσιν,	ἣν	διακόψῃ μηδεὶς τῶν ἐμὲ φιλούντων·
[1, 0]	ἀνδραποδισθέντων τὸ πλῆθος καὶ εἰς	ἣν	ἕκαστοι τύχην διενεμήθησαν· καὶ ὡς
[1, 25]	σοῦ περὶ τῆς θυγατρὸς ἐξετάσων,	ἣν	ἐκείνῳ γε πρὸς τὸ σὸν
[1, 21]	τῷ πατρὶ μνημεῖον κατέθηκεν πόλιν,	ἣν	ἐν τῷ καλλίστῳ τῆς βασιλείας
[1, 21]	ὅλης τῆς οἰκουμένης δῶρον, εἰς	ἣν	ἡ δόξα τῶν Ὀλυμπίασιν ἀγώνων
[1, 22]	εἰς τὴν ἀρχὴν παρῆλθεν, ἀποπεμψάμενος	ἣν	ἰδιώτης ἦκτο γαμετήν, γένος ἦν
[1, 0]	δὲ ταύτην τῆς ἐξηγήσεως ἀρχήν,	ἣν	καὶ τῶν κεφαλαίων ἐποιησάμην. ~(Στάσεως
[1, 22]	καὶ τὴν Κλεοπάτρας δεινότητα, δι'	ἣν	Λυσανίας τε ὁ βασιλεὺς ἀνῄρητο
[1, 22]	κακοδαιμονεῖν ἐκ γυναικὸς ἤρξατο περὶ	ἣν	μάλιστα ἐσπούδασεν. Ἐπειδὴ γὰρ εἰς
[1, 28]	τῆς Σαμαρείτιδος, καὶ θυγάτηρ Ὀλυμπιάς,	ἣν	ὁ ἀδελφιδοῦς αὐτοῦ Ἰώσηπος εἶχεν,
[1, 6]	καὶ ἱππέων πέντε μυριάδες, πρὸς	ἣν	οὐκ ἀντέσχεν Ἀριστόβουλος, ἀλλ' ἐν
[1, 25]	ὑπὸ τοῦ μειρακίου τῆς γυναικός,	ἣν	παραμένουσαν μὲν ἔσεσθαι δυσώπημα τῶν
[1, 31]	Τότε δ' ἐν Κιλικίᾳ λαβὼν	ἣν	προειρήκαμεν παρὰ τοῦ πατρὸς ἐπιστολὴν
[1, 17]	στρατιᾶς ἱππέων τε καὶ πεζῶν,	ἣν	προεκπέμψας διὰ τῆς μεσογείου τὴν
[1, 25]	δὲ τὴν πατροκτόνον ὄψομαι κεφαλήν,	ἣν	ταῖς ἐμαυτοῦ χερσὶν διασπαράξω; Προσθήσω
[1, 13]	κατὰ τὴν ἀγορὰν συρρήγνυται, καθ'	ἣν	τρεψάμενοι τοὺς πολεμίους οἱ περὶ
[1, 21]	πατρὶ μνημεῖον κατέθηκεν πόλιν, ἣν	ἐν	τῷ καλλίστῳ τῆς βασιλείας πεδίῳ
[1, 20]	τὴν γῆν καὶ ἀφαιρεῖται Ζηνόδωρον·	ἣν	ὕστερον Καῖσαρ, ὡς μὴ γένοιτο
[1, 2]	ἦν, ὑπολαμβάνων τῶν μαχιμωτέρων εὑρήσειν.	Μεδάβην	μὲν οὖν καὶ Σαμαγὰν ἅμα
[1, 19]	πλέον ἢ τὴν ἐν ἑαυτοῖς	βλάβην	ἐπιφέρεται· λοιμοῦ μὲν γὰρ καὶ
[1, 23]	ὢν παρ' ἐμοῦ λήψεται τὴν	ἀμοιβήν,	στασιάζων δὲ καὶ παρὰ τῷ
[1, 26]	αὐτὸν εὐεργεσιῶν καὶ τὸ φῶς	ἀμοιβὴν	τῆς ξενίας ἀντιπαρέχειν· πάλαι γὰρ
[1, 20]	μεταξὺ Τράχωνος καὶ τῆς Γαλιλαίας	γῆν	ἅπασαν. Ὃ δὲ τούτων Ἡρώδῃ
[1, 21]	καταγαγὼν ἑξακισχιλίους εἰς αὐτὴν οἰκήτορας,	γῆν	δὲ τούτοις προσνείμας λιπαρωτάτην καὶ
[1, 20]	καθαίρει τε τῶν ἀνδρῶν τὴν	γῆν	καὶ ἀφαιρεῖται Ζηνόδωρον· ἣν ὕστερον
[1, 30]	ἐν ταῖς ἀλγηδόσιν θεὸς ὁ	γῆν	καὶ οὐρανὸν διέπων μετέλθοι τὴν
[1, 27]	ἀνελεῖν. Τοῦθ' οἱ μὲν εἰς	ἀπαλλαγὴν	τῆς τοῦ πατρὸς αἰκίας πεπλάσθαι,
[1, 1]	εἰς δυναστείαν καὶ διὰ τὴν	ἀπαλλαγὴν	τῶν ἀλλοφύλων ἄρξας τῶν σφετέρων
[1, 13]	(Πάρθοι δ' ἐν Ἱεροσολύμοις ἐφ'	ἁρπαγὴν	τραπόμενοι τῶν φυγόντων εἰς τὰς
[1, 3]	ἀνῃρῆσθαι. Χωρίον δὲ αὐτῷ πρὸς	σφαγὴν	Στράτωνος πύργος εἵμαρτο· καὶ τοῦτο
[1, 20]	οὐδὲ μετὰ τὴν ἐν Ἀκτίῳ	πληγὴν	κατέλιπον τὸν εὐεργέτην, ἐγενόμην δὲ
[1, 17]	ἀποφραγῆναι τοῖς κρατοῦσιν. Ταύτην τὴν	πληγὴν	οὐκ ἤνεγκαν οἱ πολέμιοι· τὸ
[1, 15]	Πτολεμαίδα καὶ συναγηοχὼς δύναμιν οὐκ	ὀλίγην	ξένων τε καὶ ὁμοφύλων ἤλαυνεν
[1, 5]	κατέστησεν καὶ ξενικὴν συνήγαγεν οὐκ	ὀλίγην,	ὡς μὴ μόνον κρατύνεσθαι τὸ
[1, 24]	δὲ μετ' οὐ πολὺ τὴν	ὀργὴν	ἀνίει διδοὺς συγγνώμην τῇ νόσῳ.
[1, 28]	Τότε μὲν οὖν πολλὰ πρὸς	ὀργὴν	ἀποκρινάμενος ἀπελαύνει τὸν Ἀντίπατρον, αὖθις
[1, 33]	συλληφθέντας κολάσαντα τοῖς λοιποῖς τὴν	ὀργὴν	ἀφιέναι. Πείθεται μόλις ὁ βασιλεύς,
[1, 26]	ὁ βασιλεὺς κατεσταλμένος εἰς ἀνήκεστον	ὀργὴν	ἐξαγριοῦται. Καὶ πάλιν λαβὼν καιρὸν
[1, 23]	ἑκάστου δὲ τῶν ἀνιαρῶν τὴν	ὀργὴν	ἐξέφαινον, ὥσθ' οἱ μὲν καθ'
[1, 25]	καὶ τὴν μὲν πρὸς Ἀλέξανδρον	ὀργὴν	ἐπανίει πρὸς ὀλίγον, πρὸς δὲ
[1, 29]	διήγγελλεν. (Ἐξεκαίετο δ' ἐκεῖνος εἰς	ὀργὴν	καὶ μάλιστα ἐπὶ τὴν Φερώρου
[1, 24]	πεπαιδευμένους ἐπιμελῶς. Πρὸς ἃ τὴν	ὀργὴν	οὐ κατασχοῦσα Σαλώμη πάντα διήγγειλεν
[1, 10]	πονηροὶ παρώξυνον τὸν Ὑρκανὸν κατ'	ὀργήν	τε οἴχεσθαι τὸν Ἡρώδην λέγοντες
[1, 10]	μικρὸν Ὑρκανὸς ἐξεκαίετο καὶ τὴν	ὀργὴν	τελευταῖον ἐκρήξας ἐκάλει κριθησόμενον τὸν
[1, 10]	οἰήσεως· ὁ γὰρ Ἡρώδης κατ'	ὀργὴν	τῆς περὶ τὴν δίκην ἀπειλῆς
[1, 13]	δὲ τοῦ δήμου πολλοὺς κατ'	ὀργὴν	τῶν ἀπολωλότων ἀναιρεῖ συμβαλών, καὶ
[1, 25]	παρῃτεῖτο καὶ τὴν Ἡρώδου κατέστελλεν	ὀργὴν	χρώμενος οἰκείοις ὑποδείγμασιν· καὶ γὰρ
[1, 2]	ἦν τύραννος. (Ἀντίοχος δὲ κατ'	ὀργὴν	ὧν ὑπὸ Σίμωνος ἔπαθεν, στρατεύσας
[1, 17]	ἀνὰ τὴν κώμην διεφθαρμένους, εἰς	φυγὴν	διεσκεδάσθη, κἂν εὐθέως τῇ νίκῃ
[1, 23]	ὁ δὲ Ἀρχελάῳ κηδεύσας καὶ	φυγὴν	παρασκευάζοιτο τῷ πενθερῷ πεποιθώς, ἵν'
[1, 13]	ἠπείγετο. (Βαρυτέρους δὲ κατὰ τὴν	φυγὴν	Πάρθων Ἰουδαίους ἐπείρασεν, ἐνοχλήσαντας μὲν
[1, 7]	τοῦ ἄστεος ἁλισκομένου δευτέραν εἶναι	καταφυγὴν	τοῦτο τοῖς πολεμίοις. (Διαποροῦντος δ'
[1, 23]	τε ἡλικίαν μου καὶ τὴν	ἀγωγὴν	τοῦ βίου καὶ τὴν εὐσέβειαν·
[1, 21]	Λαοδικεῦσι δὲ τοῖς παραλίοις ὑδάτων	εἰσαγωγήν,	Ἀσκαλωνίταις δὲ βαλανεῖα καὶ κρήνας
[1, 21]	κέκληται, (ψαλίδες τε πυκναὶ πρὸς	καταγωγὴν	τῶν ἐνορμιζομένων καὶ τὸ πρὸ
[1, 22]	πάθει καὶ τῆς κοίτης ἐξαλλόμενος	ἀνέδην	ἐν τοῖς βασιλείοις ἀνειλεῖτο. Καὶ
[1, 1]	προσεχόντων ἀναιρεῖ, ταῖς τε ἁρπαγαῖς	ἀνέδην	ἐπαφιεὶς τοὺς στρατιώτας αὐτὸς καὶ
[1, 32]	τῶν δ' ἐμῶν ἐχορήγησα χρημάτων	ἀνέδην,	πλέοντι δὲ νῦν εἰς Ῥώμην
[1, 4]	ἀντεῖχεν ἡ δύναμις αὐτοῦ καίπερ	ἀνέδην	ὑπὸ τῶν Ἀράβων φονευόμενοι· πεσόντος
[1, 10]	πέμπει πρὸς Ὑρκανὸν τοὺς παραγγελοῦντας	διαρρήδην	ἀπολύειν Ἡρώδην τῆς φονικῆς δίκης.
[1, 6]	ἐγένετο· τὸν γὰρ ἐπὶ τὴν	κομιδὴν	τῶν χρημάτων ἐκπεμφθέντα Γαβίνιον οἱ
[1, 12]	τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου θυγατέρα,	θυγατριδῆν	δὲ Ὑρκανοῦ Μαριάμην οἰκεῖος τῷ
[1, 28]	εἶχεν ἀτέκνους, ἀνεψιάν τε καὶ	ἀδελφιδῆν.	Χωρὶς δὲ τούτων δύο ἀδελφὰς
[1, 1]	ἦσαν αὐτῷ, κοπίσιν ἀναιρεῖ τὸν	Βακχίδην.	Καὶ παραχρῆμα μὲν δείσας τὸ
[1, 14]	χρεὼν δ' ἄρα τὴν αὐτοῦ	σπουδὴν	ἐφθάκει καὶ Φασαήλου τεθνηκότος εἰς
[1, 32]	προυκαλέσατο, μόνον δὲ ὁ θυμὸς	Ἡρώδην	ἄδακρυν διεκράτει τοὺς ἐλέγχους ἀληθεῖς
[1, 26]	τολμήσας εἰπεῖν ὅτι καὶ διαλλάξειεν	Ἡρώδην	Ἀλεξάνδρῳ. Διάρας δ' εἰς τὴν
[1, 15]	εἰς Ἄραβας ἀκηκοὼς τῶν εἰς	Ἡρώδην	ἁμαρτημάτων Μάλχῳ μεταμέλειν. Κἂν ἔφθη
[1, 16]	αἰδούμενος Μαχαιρᾶς εἰς Ἀμμαοῦντα πρὸς	Ἡρώδην	ἀναχωρεῖ καὶ πρὸς τὴν διαμαρτίαν
[1, 30]	τούτῳ γὰρ ἐντείλασθαι τὸν Ἀντίπατρον	Ἡρώδην	ἀνελεῖν ἕως αὐτός ἐστιν ἐν
[1, 29]	Κόρινθον ὡμολόγησαν ἐπὶ πολλοῖς χρήμασιν	Ἡρώδην	ἀνελεῖν. Οὗτοι μὲν οὖν ἀνακριθέντες
[1, 25]	διαζεύξας ἀπάξειν ἔφασκεν, ἕως περιέστησεν	Ἡρώδην	ἀντιπαρακαλεῖν ὑπὲρ τοῦ μειρακίου καὶ
[1, 10]	καὶ ἄλλως ὡρμημένος, ἠγάπα γὰρ	Ἡρώδην,	ἀποψηφίζεται. (Καὶ ὃς ὑπολαμβάνων ἄκοντος
[1, 30]	τελευτήν, ἀλλὰ τὸν ἐκ Μαριάμμης	Ἡρώδην	γεγραφέναι. Καὶ κατὰ τοῦτό γε
[1, 11]	ἐκπλήξεως ἔπεσεν, μόλις δὲ ἀνενεγκὼν	Ἡρώδην	διηρώτα, τίς ὁ κτείνας εἴη
[1, 24]	ὡς καίπερ φιλαδελφότατον ὄντα τὸν	Ἡρώδην	εἰς πίστιν ὑπαχθῆναι τῶν λεγομένων
[1, 16]	λεγομένων ἀλλὰ καὶ προσονειδίσας τὸν	Ἡρώδην	εἰς ταπεινότητα ἐπὶ τοῖς παισὶν
[1, 12]	ὑπὲρ Μαλίχου τιμωρίαν ἀμύνεσθαι θέλοντος	Ἡρώδην	εἰς τὸν ἀδελφόν. Ἡρώδης δὲ
[1, 22]	πρὸς ὃ μάλιστα κινήσειν τὸν	Ἡρώδην	ἔμελλον, εἰς μοιχείαν διέβαλλον αὐτήν,
[1, 14]	μὲν καὶ Καῖσαρ μέσον ἔχοντες	Ἡρώδην	ἐξῄεσαν, προῆγον δὲ σὺν ταῖς
[1, 10]	καθίστησιν, τὸν δὲ μετ' αὐτὸν	Ἡρώδην	ἐπὶ τοῖς ἴσοις ἔστειλεν εἰς
[1, 23]	αὐτῶν τὰ κατηγορημένα, διαλλάξαι δὲ	Ἡρώδην	εὐθέως. Αἱ διαλλαγαὶ δ' ἐπὶ
[1, 12]	Συρίαν, κατὰ δὲ τὸ πρὸς	Ἡρώδην	ἔχθος συγκατήγαγεν Ἀντίγονον τὸν Ἀριστοβούλου,
[1, 18]	πολιορκίας διωργισμένων, τοῦ δὲ περὶ	Ἡρώδην	Ἰουδαικοῦ μηδὲν ὑπολιπέσθαι σπουδάζοντος ἀντίπαλον.
[1, 18]	Ἄραβας ὑπειργάζετο τοὺς ἑκατέρων βασιλεῖς	Ἡρώδην	καὶ Μάλχον ἀναιρεθῆναι. (Ἐν μέρει
[1, 27]	μὲν κολακεύοντες, οἱ δὲ μισοῦντες	Ἡρώδην	καὶ οὐδεὶς δι' ἀγανάκτησιν. Ἔνθα
[1, 13]	τρεψάμενοι τοὺς πολεμίους οἱ περὶ	Ἡρώδην	κατακλείουσιν εἰς τὸ ἱερὸν καὶ
[1, 22]	ἔρως συνήργει καθ' ἡμέραν ἐκκαίων	Ἡρώδην	λαβρότερος, ὡς μηδενὸς τῶν διὰ
[1, 10]	κατ' ὀργήν τε οἴχεσθαι τὸν	Ἡρώδην	λέγοντες καὶ παρεσκευασμένον κατ' αὐτοῦ·
[1, 22]	Τοῦθ' ὥσπερ σκηπτὸς ἐμπεσὼν ἐτάραξεν	Ἡρώδην,	μάλιστα μὲν διὰ τὸν ἔρωτα
[1, 25]	δὲ πρᾳότερον. (Πολλὰ τοιαῦτα λέγων	Ἡρώδην	μὲν ἐπὶ Φερώρᾳ μειλίσσεται, διέμενε
[1, 22]	ἐν κολυμβήθρᾳ τελευτᾷ. (Διὰ ταῦθ'	Ἡρώδην	μὲν ὠνείδιζεν ἡ Μαριάμμη, καὶ
[1, 16]	Πάρθους πόλεμον Σίλωνά τε καὶ	Ἡρώδην	μετεπέμπετο καταστήσασθαι πρότερον ἐπιστέλλων τὰ
[1, 10]	τελευταῖον ἐκρήξας ἐκάλει κριθησόμενον τὸν	Ἡρώδην.	Ὁ δὲ καὶ τοῦ πατρὸς
[1, 27]	ὑπελάμβανεν ἔσεσθαι μέχρι τεκνοκτονίας ὠμὸν	Ἡρώδην.	Ὁ δὲ σύρας τοὺς υἱοὺς
[1, 13]	(Ἐν δὲ τούτῳ καὶ τὸν	Ἡρώδην	ὁ πεμφθεὶς οἰνοχόος ἐπεβούλευε συλλαβεῖν
[1, 24]	δὲ περιεσκεμμένως δραματουργῶν τὰς πρὸς	Ἡρώδην	ὁδοὺς ταῖς διαβολαῖς ἐποιεῖτο τεχνικωτάτας,
[1, 32]	μὲν ἀπορρήτους ποιήσας τὰς πρὸς	Ἡρώδην	ὁμιλίας καὶ τὰ περὶ τὸ
[1, 30]	ἠμύνατο· τὸν γοῦν ἐξ αὐτῆς	Ἡρώδην	ὄντα διάδοχον Ἀντιπάτρου τῆς διαθήκης
[1, 22]	ἐπείσθη παραινοῦσιν μὴ διαβῆναι πρὸς	Ἡρώδην,	οὐκ ἂν παραπώλετο· δέλεαρ δ'
[1, 22]	πατρίδος ἐφιέμενος ἧκεν. Παρώξυνεν δὲ	Ἡρώδην	οὐκ αὐτὸς ἀντιποιούμενος βασιλείας, ἀλλ'
[1, 24]	προσθήκης μετέβαινεν ἀπὸ Ἀντιπάτρου πρὸς	Ἡρώδην·	οὔτε γὰρ ἁπλῶς φθεγξάμενος ὁ
[1, 24]	πρὸς αὐτὸν συνιέναι. (Ταῦτα τὸν	Ἡρώδην	οὕτως ἐξεφόβησεν, ὡς μηδὲ παραχρῆμα
[1, 11]	γὰρ Ἱεροσολύμων φρουρὸν Φασάηλον καὶ	Ἡρώδην	πεπιστευμένον τὰ ὅπλα πολλαῖς ἀπολογίαις
[1, 22]	ἐκφαίνει. Κἀκείνη πρὸς ἐπανήκοντα τὸν	Ἡρώδην	πολλά τε περὶ τοῦ πρὸς
[1, 30]	μὴν τῶν πώποτε πατέρων μισοτεκνότατον	Ἡρώδην	πολὺ μᾶλλον εἶναι μισάδελφον· δοῦναι
[1, 12]	τοῦ δὲ τοὺς περὶ τὸν	Ἡρώδην	προκρίνοντος, ἡσθείς, ἦν γὰρ δὴ
[1, 13]	εἰ μὴ περιέμενον ἐν Ἱεροσολύμοις	Ἡρώδην	πρότερον λαβεῖν, ὡς μὴ προπυθόμενος
[1, 15]	οὓς Δέλλιος ὑπ' Ἀντωνίου πεμφθεὶς	Ἡρώδην	συγκαταγαγεῖν ἔπεισεν. Ἐτύγχανεν δὲ Βεντίδιος
[1, 14]	τὸν κατὰ Πάρθων πόλεμον βασιλεύειν	Ἡρώδην	συμφέρειν ἔλεγεν, ἐπιψηφίζονται πάντες. Λυθείσης
[1, 14]	μετ' αὐτὸν Ἀτρατῖνος παραστησάμενοι τὸν	Ἡρώδην	τάς τε πατρῴας εὐεργεσίας καὶ
[1, 14]	Πάρθοις, ἐπικηρυκεύσασθαι γὰρ αὐτοὺς ἐκβαλεῖν	Ἡρώδην	τῆς Ἀραβίας, τῷ δὲ ὄντι
[1, 10]	Ὑρκανὸν τοὺς παραγγελοῦντας διαρρήδην ἀπολύειν	Ἡρώδην	τῆς φονικῆς δίκης. Ὁ δὲ
[1, 19]	τὸν ἕτερον. (Ἔρρεψεν μέντοι καθ'	Ἡρώδην	τὸ βούλευμα· πρῶτον μὲν γὰρ
[1, 33]	ἐτάφη. Καὶ τὰ μὲν περὶ	Ἡρώδην	τοιοῦτον ἔσχεν πέρας.
[1, 25]	διάδοχοι. (Τούτοις περικομπήσας καίπερ παρατεταγμένον	Ἡρώδην	ὑπάγεται· δίδωσι γοῦν αὐτῷ τὰς
[1, 11]	ὁπλίτας συγκροτῶν· οὐ γὰρ ἠρεμήσειν	Ἡρώδην	ὑπελάμβανεν, ὃς δὴ καὶ παρῆν
[1, 14]	δὲ οὐκ ἔλαττον τῆς εἰς	Ἡρώδην	φιλοτιμίας ἡ πρὸς Ἀντίγονον διαφορά·
[1, 33]	παλαίων τοσούτοις πάθεσιν ὅμως τοῦ	ζῆν	ἀντείχετο σωτηρίαν τε ἤλπιζεν καὶ
[1, 4]	τὸν δὲ καταλιμπανόμενον ἀγαπῶντα τὸ	ζῆν	δίχα πραγμάτων εἶχεν. (Γίνεται δ'
[1, 32]	τὴν ὑπόκρισιν, ἀπιστία με τοῦ	ζῆν	εἰσέρχεται καὶ θαυμάζω, πῶς βαρὺν
[1, 26]	γίνεται καὶ προσελθὼν ἀντιδιδόναι τὸ	ζῆν	ἔφασκεν Ἡρώδῃ τῶν εἰς αὐτὸν
[1, 29]	Τοῦ δὲ θᾶττον ἀπολείψειν τὸ	ζῆν	ἢ τὴν γυναῖκα φήσαντος, οὐκ
[1, 1]	θέμενος εὐκλείας ἐν δευτέρῳ τὸ	ζῆν.	Ὅ γε μὴν κυβερνῶν τὸν
[1, 27]	πάνθ' ὅσα μὴ φειδομένῳ τοῦ	ζῆν	ὑπηγόρευε τὸ πάθος. Τέλος δὲ
[1, 32]	κόρον· ἔδοξα γὰρ αὐτῷ πολὺν	ζῆν	χρόνον, καὶ τὸ ἐμὸν γῆρας
[1, 18]	ἐκ Πάρθων Ἀντώνιος ἄγων αἰχμάλωτον	Ἀρταβάζην	τὸν Τιγράνου παῖδα δῶρον Κλεοπάτρᾳ·
[1, 11]	Συρίας ἁπάσης ἐπιμελητὴν καθιστᾶσιν δύναμιν	πεζήν	τε καὶ ἱππικὴν δόντες, μετὰ
[1, 10]	εὐδοκιμοῦντα καὶ Φασάηλος ἐφιλοτιμεῖτο τὴν	ἀγαθὴν	ἔριν τοὺς ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις
[1, 22]	πάππον Ὑρκανὸν καὶ τὸν ἀδελφὸν	Ἰωνάθην·	οὐδὲ γὰρ τούτου καίπερ ὄντος
[1, 2]	τὴν ἧτταν ὠργισμένος κτείνει τὸν	Ἰωνάθην.	(Σίμων δὲ γενναίως ἀφηγούμενος τῶν
[1, 2]	φίλους αὐτοῦ πειρώμενος ἥκοντα τὸν	Ἰωνάθην	σὺν ὀλίγοις εἰς Πτολεμαίδα πρὸς
[1, 32]	οὐκ ἂν ταῖς σαῖς εὐεργεσίαις	ἐνικήθην,	ὃν κατήγαγες μέν, ὡς ἔφης
[1, 0]	ὅπως μετανέστησαν, νῦν τε ἄκαιρον	ᾠήθην	εἶναι καὶ ἄλλως περιττόν, ἐπειδήπερ
[1, 4]	δὲ μάχης γενομένης ἕως μὲν	περιῆν	Ἀντίοχος ἀντεῖχεν ἡ δύναμις αὐτοῦ
[1, 18]	πόρρωθεν συγκομιδαί, τῶν δὲ μαχομένων	περιῆν	τῇ Ῥωμαίων ἐμπειρίᾳ καίτοι τόλμης
[1, 17]	ἦν ὕπερθεν ἀμυνομένων κατάπλεα. Κἀπειδὴ	περιῆν	τῶν ἔξωθεν, τὰς οἰκήσεις σπαράττων
[1, 7]	ἀποδοὺς πολίταις κατέταξεν εἰς τὴν	Συριακὴν	ἐπαρχίαν. Παραδοὺς δὲ ταύτην τε
[1, 20]	ἐδωρήσατο δ' αὐτῷ καὶ πρὸς	φυλακὴν	τοῦ σώματος τετρακοσίους Γαλάτας, οἳ
[1, 32]	ἐσκευωρημένων ἐπέστειλεν Καίσαρι. Τήν τε	διαθήκην	αἰτήσας μετέγραφεν, καὶ βασιλέα μὲν
[1, 29]	πλεῖστα δοὺς χρήματα τήν τε	διαθήκην	κομίζειν, ἐν ᾗ βασιλεὺς μὲν
[1, 8]	τὸν Ἀριστόβουλον ἀνείλετο πόλεμον, ἐκείνῳ	παρακαταθήκην	ἔπεμψεν τὰ τέκνα. Κάσσιος δὲ
[1, 30]	προειρημένα σύμφωνα, καὶ διότι κατὰ	συνθήκην	Ἀντίπατρος μὲν εἰς Ῥώμην, Φερώρας
[1, 6]	ἐπ' Ἀριστόβουλον, ἀναλαβὼν τήν τε	Ῥωμαικὴν	δύναμιν καὶ πολλοὺς ἐκ τῆς
[1, 13]	πρὸς πολιορκίαν αὐτὸς εἰς τὴν	Ἀραβικὴν	Πέτραν ἠπείγετο. (Πάρθοι δ' ἐν
[1, 23]	Ῥώμης φίλοις συλλαμβάνεσθαι περὶ τὴν	δίκην	Ἀλεξάνδρῳ· προπέμπει δὲ μέχρι Ζεφυρίου
[1, 10]	κατ' ὀργὴν τῆς περὶ τὴν	δίκην	ἀπειλῆς στρατιὰν ἀθροίσας ἐπὶ Ἱεροσολύμων
[1, 10]	ἀλλ' ἔτι ἰδιώτης, δεῖν ἐπὶ	δίκην	ἥκειν ἀποδώσοντα λόγον αὐτῷ τε
[1, 27]	υἱοὺς οὐ προήγαγεν εἰς τὴν	δίκην	μάλα προμηθῶς· ᾔδει γάρ, ὅτι
[1, 10]	δεῖν τε, εἰ κληθεὶς ἐπὶ	δίκην	παρώξυνται, καὶ περὶ τῆς ἀφέσεως
[1, 23]	ὑμῖν ἐσθῆτα ἤδη καὶ θεραπείαν	βασιλικήν·	ἐπεύχομαι δὲ καὶ τῷ θεῷ
[1, 16]	τῶν ὅπλων ἀπήντων ἐμπειρίαν μὲν	πολεμικὴν	ἔχοντες, τὸ δὲ θράσος λῃστρικόν.
[1, 17]	τῆς Γαλιλαίας μετὰ τὴν Ἀντιγόνου	νίκην	ἐνεωτερίσθη εἰς τοσοῦτον, ὥστε τοὺς
[1, 27]	ὡς αὐτὸς ἁλίσκοιτο καὶ νικῶν	νίκην	πικρὰν κατὰ τῶν τέκνων, ἐπηρώτα
[1, 19]	ὡς ἀνακαλέσασθαι τὴν μίαν αὐτοῖς	νίκην	πολλάκις. Ἀμυνομένῳ δὲ τοὺς ἐχθροὺς
[1, 18]	ὅπλοις ἀνέστειλεν, ἥττης χαλεπωτέραν τὴν	νίκην	ὑπολαμβάνων, εἴ τι τῶν ἀθεάτων
[1, 5]	ἀεὶ συγκροτοῦσα διπλασίονα κατέστησεν καὶ	ξενικὴν	συνήγαγεν οὐκ ὀλίγην, ὡς μὴ
[1, 21]	ἀλίμενον, ὡς πάντα τὸν τὴν	Φοινίκην	ἐπ' Αἰγύπτου παραπλέοντα σαλεύειν ἐν
[1, 28]	ἀνεῖλεν Ἀλέξανδρον, τὴν Ἀριστοβούλου δὲ	Βερνίκην	συνῴκισεν θείῳ πρὸς μητρὸς Ἀντιπάτρου·
[1, 11]	καθιστᾶσιν δύναμιν πεζήν τε καὶ	ἱππικὴν	δόντες, μετὰ δὲ τὴν τοῦ
[1, 1]	λοιποὺς ἔχων Ἰούδας εἰς τὴν	Γοφνιτικὴν	τοπαρχίαν φεύγει. Ἀντίοχος δὲ παρελθὼν
[1, 33]	δ' ὁ βασιλεὺς ὑπὲρ τὴν	μεγάλην	πύλην ἀετὸν χρυσοῦν· ὃν δὴ
[1, 30]	θεοῦ μετιόντος Ἀντίπατρον οὐκ ἐπὶ	κεφαλὴν	ἀλλ' ἐπὶ θάτερα πεσοῦσα διασώζεται.
[1, 17]	γοῦν τῶν σωμάτων ἀποτέμνει τὴν	κεφαλὴν	αὐτοῦ, καίτοι πεντήκοντα τάλαντα λύτρον
[1, 32]	δ' ὁ Ἀντίπατρος ἐπάρας τὴν	κεφαλήν,	ἔμενεν γὰρ δὴ βεβλημένος πρὸ
[1, 25]	ποῦ δὲ τὴν πατροκτόνον ὄψομαι	κεφαλήν,	ἣν ταῖς ἐμαυτοῦ χερσὶν διασπαράξω;
[1, 24]	οἰκίας καὶ περὶ τὴν ἐκείνου	κεφαλὴν	ὅλος ἀπηρείσατο. Τρεῖς ἦσαν εὐνοῦχοι
[1, 31]	τὰς χεῖρας προβαλὼν καὶ τὴν	κεφαλὴν	παρακλίνας, ἔστιν, ἐξεβόησεν, καὶ τοῦτο
[1, 17]	ἐπὶ τῆς παρατάξεως, πέμπει τὴν	κεφαλὴν	Φερώρᾳ τἀδελφῷ ποινὴν τοῦ φονευθέντος
[1, 13]	ὑστερίζει φθάσαντος πέτρᾳ προσρῆξαι τὴν	κεφαλήν,	ὡς καὶ σιδήρου καὶ χειρῶν
[1, 16]	πεζῶν τρία τέλη καὶ μίαν	ἴλην	ἱππέων πρὸς Ἄρβηλα κώμην αὐτὸς
[1, 25]	καὶ τέχνῃ τὴν τοῦ βασιλέως	ἀπειλὴν	διεκρούσατο. Συμβαλὼν γὰρ εὐθέως αὐτῷ
[1, 11]	ἑπτακόσια τάλαντα δείσας Ἀντίπατρος τὴν	ἀπειλὴν	τοῦ Κασσίου τοῖς τε υἱοῖς
[1, 31]	διὰ τὴν ἐκ τοῦ βασιλέως	ἀπειλήν,	ὑπελείπετο δὲ ἐλπὶς ἱλαρωτέρα, τάχα
[1, 21]	πελάγει διὰ τὴν ἐκ λιβὸς	ἀπειλήν,	ᾧ καὶ μετρίως ἐπαυρίζοντι τηλικοῦτον
[1, 21]	τῶν ἑξῆς δηλώσομεν. Καὶ πόλιν	ἄλλην	κτίσας κατὰ τὸν ἀπὸ Ἱεριχοῦς
[1, 8]	παραδοὺς κηδεμονίαν αὐτῷ καθίστατο τὴν	ἄλλην	πολιτείαν ἐπὶ προστασίᾳ τῶν ἀρίστων.
[1, 8]	ἐναυλισάμενος ἐν ἐλπίσι μὲν ἦν	ἄλλην	συναθροίσειν δύναμιν ἀνοχὴν τοῦ πολέμου
[1, 16]	πολλοὺς μὲν τῶν βαρβάρων ἀποκτείνας,	πολλὴν	δὲ ἀποτεμόμενος λείαν, ὥστε τὸν
[1, 16]	τοῖς σπηλαίοις ὥρμητο λῃστάς, οἳ	πολλὴν	τῆς χώρας κατατρέχοντες οὐκ ἐλάττω
[1, 8]	Ἀντώνιον προπέμψας αὐτὸς εἵπετο τὴν	ὅλην	ἔχων δύναμιν. Οἱ δὲ περὶ
[1, 13]	Σύρων τὴν σύνταξιν τῆς ἐπιβουλῆς	ὅλην,	καταλιπεῖν Ὑρκανὸν ὑπέμεινεν, ἀλλὰ τῷ
[1, 0]	καὶ ὅσοι σύμμαχοι ἐκόπησαν εἰς	ὅλην	τὴν Γαλιλαίαν, καὶ ὡς τῶν
[1, 29]	εἴη. Γνοῦσαι δ' ἐκεῖναι τὴν	διαβολὴν	καὶ ὡς ἀγανακτήσειεν Ἡρώδης, τῆς
[1, 24]	τῶν συγγενῶν οὐκ ἔστιν ἥντινα	διαβολὴν	παρέλιπεν. Προήχθη γέ τοι πρὸς
[1, 24]	νεανίας ἀνυπεύθυνος ἦν, ἀλλὰ εἰς	διαβολὴν	τὸ ῥηθὲν ἐστρέφετο, καὶ μετρίως
[1, 18]	μηδὲν αὐτὸν οἰκτείρας πρὸς τὴν	μεταβολὴν	ἐπεγέλασέν τε ἀκρατῶς καὶ Ἀντιγόνην
[1, 14]	(Ἀντωνίου δὲ ἥπτετο πρὸς τὴν	μεταβολὴν	οἶκτος, καὶ κατὰ μνήμην μὲν
[1, 33]	αὐτῷ τῷ θανάτῳ προέκοπτεν εἰς	ἐπιβολὴν	ἀθεμίτου πράξεως· τοὺς γὰρ ἀφ'
[1, 31]	ἐπειχθέντος· οὐ γὰρ ἠγνόει τὴν	ἐκβολὴν	τῆς μητρὸς Ἀντίπατρος. Πρότερον μὲν
[1, 19]	πρὸς αὐτούς. Πρὸς δὲ τὴν	ἐμβολὴν	καταπλαγὲν τὸ πλῆθος καὶ μεγέθει
[1, 19]	καὶ πρὸς μὲν τὴν πρώτην	ἐμβολὴν	τραπέντας ἐδίωκον, ἐπιβουλεύεται δὲ Ἡρώδης
[1, 27]	ἠγαπηκὼς ἰδίᾳ τὰ μειράκια, δι'	ὑπερβολὴν	ἀγανακτήσεως ἔκφρων ἐγίνετο, καὶ τὸ
[1, 22]	εἰς Αἴγυπτον Ἀντωνίῳ καὶ δι'	ὑπερβολὴν	ἀσελγείας ἀποῦσαν δείξειεν ἑαυτὴν ἀνθρώπῳ
[1, 32]	ἀπέδειξας δὲ ζῶν βασιλέα, δι'	ὑπερβολὴν	δὲ τῶν ἄλλων ἀγαθῶν ἐποίησας
[1, 21]	τοῦ δ' αὐτοῦ φίλου δι'	ὑπερβολὴν	εὐνοίας καὶ ἐπὶ τῆς πύλης
[1, 0]	χεῖρα καὶ χρήμασιν, ὡς δι'	ὑπερβολὴν	θορύβων τοῖς μὲν ἐν ἐλπίδι
[1, 1]	ἀσεβῆ παραγγέλματα παρανομίας οὐδεμίαν κατέλιπεν	ὑπερβολὴν	καὶ κατ' ἄνδρα τοὺς ἀξιολόγους
[1, 4]	Ἱεροσόλυμα. Προύκοψεν δὲ αὐτῷ δι'	ὑπερβολὴν	ὀργῆς εἰς ἀσέβειαν τὸ τῆς
[1, 33]	(Ἐπὶ τούτοις ὁ βασιλεὺς δι'	ὑπερβολὴν	ὀργῆς κρείττων τῆς νόσου γενόμενος
[1, 18]	ἐμπειρίᾳ καίτοι τόλμης οὐδεμίαν καταλιπόντων	ὑπερβολήν·	φανερῶς μέν γε συνερρήγνυντο τοῖς
[1, 13]	Ἀντίγονον προθύμους ἑαυτοὺς ἐπὶ τὴν	εἰσβολὴν	παρεῖχον. Ὁ δὲ αὐτοὺς ἐπὶ
[1, 13]	βαρβάρους· καὶ πολλοὺς κατὰ πᾶσαν	προσβολὴν	ἀποκτείνας εἰς Μασάδαν τὸ φρούριον
[1, 0]	δέει γίνεσθαι τὰ πρὸς τὴν	ἀνατολήν,	ἐπειδὴ Ἰουδαῖοι μὲν ἅπαν τὸ
[1, 22]	εἰς Ἱεριχοῦντα, ἐκεῖ δὲ κατ'	ἐντολὴν	ὑπὸ τῶν Γαλατῶν βαπτιζόμενος ἐν
[1, 22]	ποτε τὸν Ἰώσηπον ἐξαγγεῖλαι τὴν	ἐντολὴν	φάμενος εἰ μὴ διαφθείρειεν αὐτήν,
[1, 33]	τὴν ἀπολειφθεῖσαν τοῖς στρατιώταις ἀνεγίνωσκεν	ἐπιστολήν,	ἐν ᾗ πολλὰ περὶ τῆς
[1, 31]	τὴν περὶ τῆς Φερώρα τελευτῆς	ἐπιστολὴν	ἐν Τάραντι καὶ μέγιστον ἐποιήσατο
[1, 33]	εὐνοίας παρεκάλει. Μετὰ δὲ τὴν	ἐπιστολὴν	λύσας τὰς ἐπιδιαθήκας ἀνεγίνωσκεν, ἐν
[1, 31]	ἣν προειρήκαμεν παρὰ τοῦ πατρὸς	ἐπιστολὴν	παραχρῆμα μὲν ἔσπευδεν, ὡς δὲ
[1, 25]	ᾧ βούλεται συνοικίζειν αὐτὴν ἐπέτρεπεν	πλὴν	Ἀλεξάνδρου· περὶ πλείστου γὰρ ποιεῖσθαι
[1, 27]	οὓς οἱ πάσης Συρίας ἄριστοι	πλὴν	Ἀρχελάου τοῦ βασιλέως· τοῦτον γὰρ
[1, 24]	πάσης μὲν ἐκοινώνει τῆς βασιλείας	πλὴν	διαδήματος, προσόδους δὲ ἰδίας εἶχεν
[1, 23]	κόσμῳ καὶ ταῖς ἄλλαις θεραπείαις	πλὴν	διαδήματος χρώμενος. Χρόνῳ δ' ἐξίσχυσεν
[1, 16]	ὥστε τὴν Γαλιλαίαν ἐκκεκαθάρθαι φόβων,	πλὴν	καθόσον οἱ τοῖς σπηλαίοις ἐμφωλεύοντες
[1, 4]	σπάνει τῶν ἐπιτηδείων ἀναλωθῆναι συνέβη	πλὴν	ὀλίγων ἅπαντας. (Ἐκ τούτου Δαμασκηνοὶ
[1, 15]	ηὐξεῖτο τὰ τῆς δυνάμεως, καὶ	πλὴν	ὀλίγων πᾶσα ἡ Γαλιλαία προσέθετο.
[1, 10]	μὲν εὐεργέτῃ, χαλεπῷ δὲ οὐδέποτε,	πλὴν	ὅσον πονηροῖς συμβούλοις χρώμενος ἐπισείσειεν
[1, 18]	βάλσαμον, δίδωσιν αὐτῇ πόλεις τε	πλὴν	Τύρου καὶ Σιδῶνος τὰς ἐντὸς
[1, 10]	(Ὁ δὲ ὢν φύσει δραστήριος	ὕλην	εὐθέως εὑρίσκει τῷ φρονήματι. Καταλαβὼν
[1, 7]	ἔχου καὶ τὴν φάραγγα πᾶσαν	ὕλην	συμφορούσης τῆς δυνάμεως. Χαλεπὸν δ'
[1, 29]	καὶ γυναικῶν σύνταγμα κατὰ τὴν	αὐλήν,	ὃ νεωτέρους ἐκίνησεν θορύβους· ἡ
[1, 31]	παρασχεῖν τῷ πατρὶ μὲν ὑποψίαν	φαύλην,	τοῖς διαβάλλουσι δὲ ἀφορμήν· καὶ
[1, 14]	Ἡρώδου δραστήριον· συνήγαγεν δὲ τὴν	βουλήν,	ἐν ᾗ Μεσσάλας καὶ μετ'
[1, 13]	πολεμίοις αὐτὰς καὶ περιέχειν οὐκ	ἐπιβουλήν,	ἀλλ' ὁπόσα διεπράξατο Φασάηλος. Ἔτυχεν
[1, 33]	καὶ βασιλεῖ δραμὼν ἀνήγγειλεν τὴν	ἐπιβουλήν.	Ἀνέκραγεν δ' ἐκεῖνος ἰσχυρότερον τῆς
[1, 24]	τὸν βασιλέα. Πάντα δὲ εἰς	ἐπιβουλὴν	ἀνήγετο καὶ τὸ δοκεῖν τῇ
[1, 13]	σκεπτομένων, πῶς ἂν κρύφα τὴν	ἐπιβουλὴν	ἀπαρτίσειαν, οὐ γὰρ ἐκ φανεροῦ
[1, 27]	διετείνετο κατηγόρει τε τὴν μὲν	ἐπιβουλὴν	ἀσθενῶς ὡς ἂν ἀπορούμενος εἰς
[1, 13]	πολεμίους ἐμπεπτωκέναι τὰ μηνύοντα τὴν	ἐπιβουλὴν	αὐτῷ γράμματα, προελθεῖν οὐκ ἠβούλετο
[1, 11]	κατὰ δὲ τοῦ πολλάκις σωτῆρος	ἐπιβουλὴν	ἐνεσκευάζετο σπεύδων ἀνελεῖν τὸν ἐμπόδιον
[1, 13]	σατράπῃ προσελθὼν ἄντικρυς ὠνείδιζεν τὴν	ἐπιβουλὴν	καὶ μάλισθ' ὅτι γένοιτο τοιοῦτος
[1, 13]	σφόδρα καὶ ταῖς φιλοφρονήσεσιν τὴν	ἐπιβουλὴν	καλύπτοντι· δῶρα γοῦν δοὺς αὐτοῖς
[1, 27]	τὴν ἐπαρχίαν ἡγεμόνων ἐξετάσειεν τὴν	ἐπιβουλήν·	κἂν μὲν ἐνέχωνται, κτείνειν, ἐὰν
[1, 25]	βίβλους συνταξάμενος προσωμολόγει μὲν τὴν	ἐπιβουλήν,	κοινωνοὺς δ' ἀπεδείκνυεν τοὺς πλείστους
[1, 24]	ἐπὶ τοὺς Φερώρου φίλους. Ὧν	ἐπιβουλὴν	μὲν ἄντικρυς ὡμολόγησεν οὐδείς, ὅτι
[1, 26]	Ἀντιπάτρῳ τὰ ἀπόρρητα· προσεπιψεύδεται δ'	ἐπιβουλὴν	ὡς ἐνεδρευόντων αὐτὸν τῶν ἀδελφῶν
[1, 33]	ὁ βασιλεὺς ὑπὲρ τὴν μεγάλην	πύλην	ἀετὸν χρυσοῦν· ὃν δὴ τότε
[1, 2]	καὶ Πτολεμαῖος εἰσελθεῖν καθ' ἑτέραν	πύλην,	ἐξεκρούσθη γε μὴν ὑπὸ τοῦ
[1, 2]	τῆς περιουσίας ἤρξατο. (Αὖθίς γε	μὴν	Ἀντίοχος ἐπὶ Μήδους στρατεύσας καιρὸν
[1, 8]	διῳκοῦντο. (Μετ' οὐ πολύ γε	μὴν	αὐτοῖς ἀρχὴ γίνεται θορύβων Ἀριστόβουλος
[1, 10]	ὡς δεσπότῃ τῶν ὅλων· οὐ	μὴν	αὐτὸς τῆς πρὸς Ὑρκανὸν εὐνοίας
[1, 26]	αὐτῶν βασιλείαν προτείνων. Τιμωρήσειν γε	μὴν	αὐτὸς τοῖς Ὑρκανοῦ καὶ τοῖς
[1, 13]	τοιοῦτος χρημάτων ἕνεκεν· πλείω γε	μὴν	αὐτὸς ὑπὲρ σωτηρίας δώσειν ὧν
[1, 21]	ἐτησίους εἰσφορὰς ἐπεξεκούφισεν. Πλεῖστόν γε	μὴν	αὐτοῦ τῆς μεγαλονοίας ἔθραυσεν ὁ
[1, 12]	τὸ πάντων ὀχυρώτατον Μασάδαν. (Οὐ	μὴν	αὐτῷ τι πρὸς τὴν Ἡρώδου
[1, 20]	ἔκρινεν Ἡρώδου συμμένοντος. Ὅ γε	μὴν	βασιλεὺς ὁμόσε χωρῆσαι τῷ κινδύνῳ
[1, 21]	τὴν Ἀντωνίου τιμήν. Τό γε	μὴν	ἑαυτοῦ βασίλειον κατὰ τὴν ἄνω
[1, 0]	τοῦ κατορθώματος αὐτοῖς ἀδοξοῦσιν. (Οὐ	μὴν	ἐγὼ τοῖς ἐπαίρουσι τὰ Ῥωμαίων
[1, 21]	τῷ ναῷ κατεσκεύασεν. (Φιλοπάτωρ γε	μήν,	εἰ καί τις ἕτερος· καὶ
[1, 4]	τὰς εὐμαρεῖς ἐμβολὰς ἀποφράττων. Οὐ	μὴν	εἶρξαί γε τὸν Ἀντίοχον ἴσχυσεν·
[1, 18]	τοῖς περὶ αὐτὸν ἀνέπεμψεν. Οὐ	μὴν	εἰς ἅπαν ἐξωνήσατο τὸ μηδὲν
[1, 23]	σπουδὰς θράσους ἐφόδιον. Εἴ γε	μὴν	ἕκαστος ἐνθυμηθείη τῶν προσιόντων, ὅτι
[1, 23]	ὀδυνήσει τὸν ἀτιμούμενον. Οὕς γε	μὴν	ἑκάστῳ συνεῖναι δεήσει συγγενεῖς καὶ
[1, 15]	ἀμφοῖν εὐεργεσίας ἀμοιβή, πλείστους γε	μὴν	ἐλπὶς ὡς ἐκ βασιλέως βεβαίου,
[1, 15]	δὲ λοχῶντες συχνοὺς διέφθειρον. Οὐ	μὴν	ἐν ἅπασιν εὐστόχουν, ἔστιν δ'
[1, 27]	δὲ ἀληθὲς ἔλεγον. (Ἡρώδης γε	μὴν	ἐν ἐκκλησίᾳ τῶν τε ἡγεμόνων
[1, 3]	τὸν μάντιν διετάραξεν. (Ἀριστοβούλῳ γε	μὴν	εὐθὺς ἡ περὶ τοῦ μύσους
[1, 4]	ἀνεῖλεν ἐν ἓξ ἔτεσιν· οὐ	μὴν	εὐφραίνετό γε ταῖς νίκαις τὴν
[1, 16]	πολλὰ δεηθεὶς ἑαυτῷ διαλλάττει. Οὐ	μὴν	Ἡρώδης ἐπαύσατο τῆς πρὸς Ἀντώνιον
[1, 15]	τοὺς τὰ ἐπιτήδεια ἐκκομίζοντας. Οὐ	μὴν	Ἡρώδης ἠρέμει, δέκα δὲ σπείρας
[1, 15]	χρήμασιν ὑπ' Ἀντιγόνου διεφθαρμένος. Οὐ	μὴν	Ἡρώδης ἰσχύος ἠπόρει, προιόντι δ'
[1, 21]	κατασκευάσας καὶ Τύρῳ, Σιδῶνί γε	μὴν	καὶ Δαμασκῷ θέατρα, Λαοδικεῦσι δὲ
[1, 10]	ἀντὶ βασιλέως τύραννον, Ῥωμαίους γε	μὴν	καὶ Καίσαρα πολεμίους ἀνθ' ἡγεμόνων
[1, 14]	ἐν ἅπασιν εὔνοιαν, ὁρῶντά γε	μὴν	καὶ τὸ Ἡρώδου δραστήριον· συνήγαγεν
[1, 1]	δευτέρῳ τὸ ζῆν. Ὅ γε	μὴν	κυβερνῶν τὸν ἐλέφαντα ἰδιώτης ἦν·
[1, 33]	διαθηκῶν εἶναι Καίσαρα· τά γε	μὴν	λοιπὰ κατὰ τὰς προτέρας διαθήκας
[1, 21]	γοῦν ὠνόμασεν αὐτήν. (Τά γε	μὴν	λοιπὰ τῶν ἔργων, ἀμφιθέατρον καὶ
[1, 11]	ἑκατὸν ταλάντοις θεραπεύσας Κάσσιον. (Οὐ	μὴν	Μάλιχος ἀναχωρήσαντος Κασσίου τῆς χάριτος
[1, 18]	ἀνδράσιν ὑπολειπομένων τροφήν. Τοῦ γε	μὴν	μαχίμου τὸ εὐτακτότερον ἐτέτακτο πρὸς
[1, 23]	τὴν διαδοχὴν προξενεῖ, τό γε	μὴν	μέγεθος τῆς βασιλείας ἀρκεῖ καὶ
[1, 0]	εἰδόσιν αἰσχρὸν ἦν. Τό γε	μὴν	μνήμῃ τὰ προιστορηθέντα διδόναι καὶ
[1, 29]	ἀνελεῖν ἐφημίσθη φαρμάκῳ. Τόν γε	μὴν	νεκρὸν εἰς Ἱεροσόλυμα κομίσας πένθος
[1, 12]	θεραπείας ἠξιώθησαν ὑπὸ Ὑρκανοῦ. Οὐ	μὴν	οἱ διαφυγόντες ἠρέμουν, ἀλλὰ τὰ
[1, 6]	καὶ καθ' ἡλικίαν προσήκοντα. Οὐ	μὴν	οὐδ' Ἀριστόβουλος ὑστέρει πεποιθὼς τῇ
[1, 14]	κενὸν Ἡρώδης φιλάδελφος ἦν· οὐ	μὴν	οὐδὲ παρὰ Ἄραψιν εὑρίσκει φιλίαν
[1, 1]	κατὰ χώραν δηλώσομεν. (Ἀντιόχῳ γε	μὴν	οὔτε τὸ παρ' ἐλπίδα κρατῆσαι
[1, 19]	Ἀντιγόνου κατεῖχεν ἀδελφή. Διεκλείσθη γε	μὴν	πανούργως ὑπὸ τῆς Κλεοπάτρας συμμετασχεῖν
[1, 21]	ἐκλείπῃ τὸ γέρας. Σῖτόν γε	μὴν	πᾶσιν ἐχορήγησεν τοῖς δεομένοις, καὶ
[1, 28]	ἐπὶ Ῥώμης χρήματα. Οἵ γε	μὴν	περὶ Σατορνῖνον ἐν Συρίᾳ πάντες
[1, 17]	αὐτοῦ κατορθώμασιν κεκινημένοι· τούς γε	μὴν	πολλοὺς ἐνῆγεν ἐπιθυμία μεταβολῆς ἄλογος.
[1, 16]	μετὰ τῆς λοιπῆς δυνάμεως. Οὐ	μὴν	πρὸς τὴν ἔφοδον ἔδεισαν οἱ
[1, 32]	ἐκ σοῦ τις ἄλλος· ἀλλὰ	μὴν	σὲ τηρῶν ἑτέροις φοβερὸς ἤμην.
[1, 2]	Ἀντιόχου παῖδα διαλλαγὰς ἐποιήσατο. Οὐ	μήν	τι τούτων ἤρκεσεν αὐτῷ πρὸς
[1, 6]	χαλεπαίνοντα καταστέλλει τὸν Πομπήιον. Οὐ	μήν	τι τῶν ὡμολογημένων ἐγένετο· τὸν
[1, 4]	ἔθνος εἰς αὐτόν, ἀνεχώρησεν. (Οὐ	μὴν	τό γε λοιπὸν πλῆθος ὑποχωρησάντων
[1, 31]	δὲ νεότητος ἁμαρτήματα. Τηνικαῦτά γε	μὴν	τοῖς γράφουσιν κατὰ τῶν ἀδελφῶν
[1, 30]	τῆς γενεᾶς ἀπολιπεῖν. Ὄντα γε	μὴν	τῶν πώποτε πατέρων μισοτεκνότατον Ἡρώδην
[1, 27]	ὑποψίας εἶχεν Ἡρώδης. Τούς γε	μὴν	υἱοὺς οὐ προήγαγεν εἰς τὴν
[1, 29]	ταύτην ἐκεῖνος προβέβλητο· μισούμεναί γε	μὴν	ὑπ' αὐτοῦ τῶν ἄλλων ἐπεκράτουν.
[1, 22]	προπετείᾳ στρατιωτῶν ἐγένετο. ~(Τάς γε	μὴν	ὑπαίθρους εὐπραγίας ἡ τύχη τοῖς
[1, 29]	αὐτὸν καὶ συμπαθῶς ἐθεράπευεν. Οὐ	μὴν	ὑπερίσχυσεν τοῦ πάθους· μετὰ γὰρ
[1, 19]	καὶ στρατόπεδον ἐκέλευε τειχίζειν. Οὐ	μὴν	ὑπήκουσεν τὸ πλῆθος, ἀλλὰ τῇ
[1, 2]	καθ' ἑτέραν πύλην, ἐξεκρούσθη γε	μὴν	ὑπὸ τοῦ δήμου ταχέως δεδεγμένων
[1, 13]	ἤδη πόρρωθεν ἑαυτῶν ἔβλεπον. (Οὐ	μὴν	Φασάηλος καίτοι πολλὰ παραινοῦντος Ὀφελλίου
[1, 13]	ἐκάλεσεν ἀπὸ ἑαυτοῦ. Τηνικαῦτά γε	μὴν	φεύγοντι καθ' ἡμέραν αὐτῷ προσεγίνοντο
[1, 27]	Καῖσαρ ἐπὶ τοῖς νεανίσκοις, οὐ	μὴν	ᾤετο δεῖν ἀφελέσθαι τὸν πατέρα
[1, 26]	ἀκηκοέναι τῶν μειρακίων ἐπιστώσατο. Οὐ	μὴν	ὤνησέν γέ τι τοὺς ἀθλίους·
[1, 18]	ἀκρατῶς καὶ Ἀντιγόνην ἐκάλεσεν· οὐ	μὴν	ὡς γυναῖκά γε καὶ φρουρᾶς
[1, 33]	δ' Ἀντίπατρος κατάκριτος· ἔγραφόν γε	μὴν	ὡς, εἰ καὶ φυγαδεύειν αὐτὸν
[1, 12]	Ἀριστοβούλου θυγατέρα, θυγατριδῆν δὲ Ὑρκανοῦ	Μαριάμην	οἰκεῖος τῷ βασιλεῖ γίνεται. (Ἐπεὶ
[1, 0]	ἀρχήν, ἣν καὶ τῶν κεφαλαίων	ἐποιησάμην.	~(Στάσεως τοῖς δυνατοῖς Ἰουδαίων ἐμπεσούσης
[1, 19]	κατὰ τῶν ἐχθρῶν παρὰ τὴν	ἐμὴν	γνώμην ἐξωρμήσατε, καιρὸν ἔσχεν ἡ
[1, 23]	καὶ τῷ θεῷ τηρῆσαι τὴν	ἐμὴν	κρίσιν, ἂν ὁμονοῆτε. Ταῦτ' εἰπὼν
[1, 32]	μόνον ὡς σωτῆρα τοῦ πατρὸς	παρεθέμην.	Τί δ' ἐκεῖνοι τοιοῦτον ἠσέβησαν,
[1, 0]	δ' ἀκριβὲς τῆς ἱστορίας οὐδαμοῦ,	προυθέμην	ἐγὼ τοῖς κατὰ τὴν Ῥωμαίων
[1, 32]	μὴν σὲ τηρῶν ἑτέροις φοβερὸς	ἤμην.	Ἔνδεια χρημάτων; Καὶ τίνι μᾶλλον
[1, 20]	σύμβουλος ἄριστος, ὡς οὐκέτι χρήσιμος	ἤμην	σύμμαχος, μίαν εἶναι λέγων τῶν
[1, 21]	ὡς μηδέποτε ἀγωνοθετοῦσαν αὐτοῦ τὴν	μνήμην	ἀπολιπεῖν. Ἀνήνυτον ἂν εἴη χρεῶν
[1, 21]	οὐκ οἴκοις μόνον αὐτῶν τὴν	μνήμην	καὶ τὰς ἐπικλήσεις περιέγραψεν, διέβη
[1, 14]	τὴν μεταβολὴν οἶκτος, καὶ κατὰ	μνήμην	μὲν τῆς Ἀντιπάτρου ξενίας, τὸ
[1, 13]	πολλοὺς αὐτῶν ἀποκτείνας αὖθις εἰς	μνήμην	τοῦ κατορθώματος ἔκτισεν τὸ χωρίον
[1, 17]	ὀλίγον ἀντέσχεν, Ἡρώδης δὲ κατὰ	μνήμην	τοῦ φονευθέντος ἀδελφοῦ παραβαλλόμενος, ὡς
[1, 0]	Ἕλλησί τε καὶ Ῥωμαίοις τὴν	μνήμην	τῶν κατορθωμάτων ἀνατίθημι· τοῖς δὲ
[1, 2]	τῷ λαῷ πεποιθὼς κατά τε	μνήμην	τῶν πατρῴων κατορθωμάτων καὶ μῖσος
[1, 1]	δὲ ἀκρασίας παθῶν καὶ κατὰ	μνήμην	ὧν παρὰ τὴν πολιορκίαν ἔπαθεν
[1, 14]	ἡγεμόσιν ἐντυγχάνει· κἀκεῖνοι τήν τε	φήμην	καὶ τὸ ἀξίωμα τἀνδρὸς αἰδεσθέντες
[1, 26]	ταλάντοις. Ὁ δὲ τὴν ἀκριβῆ	φήμην	φθάσας εἰς Καππαδοκίαν ἀργυρίζεται καὶ
[1, 20]	Ἀντωνίῳ. Καὶ οὐδὲ τοῦτ' ἂν	ὑποστειλαίμην	εἰπεῖν, ὅτι πάντως ἄν με
[1, 23]	παρόντος· οὐ γὰρ βασιλείαν, ἀλλὰ	τιμὴν	βασιλείας τοῖς υἱοῖς παραδίδωμι, καὶ
[1, 28]	τῷ πατρὶ τὴν τῶν ὀρφανῶν	τιμὴν	ἑαυτοῦ κατάλυσιν αὖθίς τε κινδυνεύσειν
[1, 22]	ἀρχιερωσύνην ἑπτακαιδεκαέτει, μετὰ δὲ τὴν	τιμὴν	κτείνας εὐθέως, ἐπειδὴ τὴν ἱερὰν
[1, 3]	ἀναιρήσων αὐτόν· οὐ γὰρ ἀνέχεσθαι	τιμὴν	μόνον ἐκ βασιλείας ἔχων, παρὸν
[1, 21]	Ἀντωνίαν ἐκάλεσεν εἰς τὴν Ἀντωνίου	τιμήν.	Τό γε μὴν ἑαυτοῦ βασίλειον
[1, 21]	τὸν λιμένα, Καίσαρι δὲ τὴν	τιμὴν	τοῦ κτίσματος· Καισάρειαν γοῦν ὠνόμασεν
[1, 32]	δὲ πλάσας Ἀντίπατρος καὶ τὴν	Ἀκμὴν	διαφθείρας ἔπεισεν Ἡρώδῃ πέμψαι. Διηλέγχθη
[1, 14]	τῆς βασιλίδος καὶ μήτε τὴν	ἀκμὴν	τοῦ χειμῶνος ὑποδείσας μήτε τοὺς
[1, 30]	γυναῖκας. Οὐ γὰρ φείσεσθαι μετὰ	Μαριάμμην	καὶ τοὺς ἐξ ἐκείνης ἑτέρου
[1, 22]	ἐξ Ἱεροσολύμων Δωρὶς ὄνομα, γαμεῖ	Μαριάμμην	τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου θυγατέρα,
[1, 25]	μέχρι νῦν Ἀλέξανδρος· ἐγὼ γὰρ	ἠπειγόμην	ἀπὸ Καππαδοκίας ὡς τὸν μὲν
[1, 32]	ἐβασίλευον. Ὑπόνοια μίσους; Οὐ γὰρ	ἐστεργόμην;	Φόβος ἐκ σοῦ τις ἄλλος·
[1, 32]	διαδόχῳ τούτῳ μάλιστα τὴν ἀσφάλειαν	ἐποριζόμην.	Τὸ δὲ μιαρὸν τοῦτο θηρίον
[1, 28]	Πειρῶμαι δ' εἰ καὶ πατὴρ	ἐγενόμην	ἀτυχέστατος, πάππος γοῦν γενέσθαι κηδεμονικώτερος
[1, 20]	Ἀκτίῳ πληγὴν κατέλιπον τὸν εὐεργέτην,	ἐγενόμην	δὲ σύμβουλος ἄριστος, ὡς οὐκέτι
[1, 32]	Εἰ γὰρ ἐξωλέστατος πάντων ἀνθρώπων	ἐγενόμην	καὶ θηρίου ψυχὴν εἶχον ἀνημέρου,
[1, 20]	ἐξετασθήσεσθαι, ποταπὸς φίλος, οὐ τίνος,	ἐγενόμην.	(Πρὸς ταῦτα Καῖσαρ ἀλλὰ σώζου
[1, 32]	οὕτω μιαροὺς καὶ φιλοστοργότατος πατὴρ	ἐγενόμην.	Τοὺς μὲν γὰρ προτέρους βασιλείας
[1, 32]	ἐν τοῖς ἄλλοις οὕτως ἄφρων	ἐγενόμην,	ὡς μὴ νοεῖν, ὅτι λαθεῖν
[1, 16]	δὲ διώκουσιν ἐμπίπτων ἀνέκοπτεν τὴν	ὁρμὴν	μέχρι τὰς κατὰ στόμα προσβολὰς
[1, 6]	εὐθέως εἵπετο, καὶ προσεπέρρωσεν τὴν	ὁρμὴν	ὁ Μιθριδάτου θάνατος ἀγγελθεὶς αὐτῷ
[1, 2]	Προχωρούντων δὲ τῶν κατορθωμάτων τὴν	ὁρμὴν	οὐ κατέψυξαν, ἀλλὰ προελθόντες ἅμα
[1, 10]	ὁ ἀδελφὸς ἔκλασαν αὐτοῦ τὴν	ὁρμὴν	παρακαλοῦντες καὶ αὐτὸν ἀπειλῇ καὶ
[1, 11]	γοῦν Ἡρώδης προιδόμενος αὐτοῦ τὴν	ὁρμὴν	τόν τε Ὑρκανὸν κἀκεῖνον ἐπὶ
[1, 17]	τὸ πλῆθος οὔτε πρὸς τὴν	ὁρμὴν	ὑποδείσαντες αὐτοῦ προθύμως ἀντεπεξῆλθον. Γενομένης
[1, 26]	ἐξ ἰδιώτιδος, καὶ ταῦτα μεγίστην	ἀφορμὴν	ἔχων Ἀρχέλαον. Ἦν δὲ πιστὸς
[1, 0]	τῷ πολέμῳ καταλιπὼν ἢ μέμψεως	ἀφορμὴν	ἢ κατηγορίας, τοῖς γε τὴν
[1, 31]	ὑποψίαν φαύλην, τοῖς διαβάλλουσι δὲ	ἀφορμήν·	καὶ γὰρ νῦν, εἴ τι
[1, 26]	ἐπιβουλῆς. Κτείναντι δὲ εἶναι σωτηρίας	ἀφορμὴν	πρῶτον μὲν Ἀρχέλαον ὄντα κηδεστήν,
[1, 25]	κεφάλαιον συνεσκέπτετο. Λαμβάνει δ' Ἀρχέλαος	ἀφορμὴν	τοῦ στρατηγήματος καὶ κατὰ μικρὸν
[1, 20]	ἀσφάλειαν καὶ στρατιὰν καὶ ἐμαυτὸν	ὑπισχνούμην	κοινωνὸν τοῦ πρὸς σὲ πολέμου.
[1, 1]	ἐκ τῆς μάχης ἐπισυγκροτήσας κατὰ	κώμην	Ἀκέδασαν συμβάλλει τοῖς Ἀντιόχου στρατηγοῖς,
[1, 16]	μίαν ἴλην ἱππέων πρὸς Ἄρβηλα	κώμην	αὐτὸς μετὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας ἐπῆλθεν
[1, 17]	ὡς ἐθεάσατο τοὺς ἀνὰ τὴν	κώμην	διεφθαρμένους, εἰς φυγὴν διεσκεδάσθη, κἂν
[1, 17]	δὲ περὶ τὴν καλουμένην Κανᾶ	κώμην.	(Προσεγίνετο δ' αὐτῷ καθ' ἡμέραν
[1, 4]	δὲ λοιποὺς καταφυγόντας εἰς Κανὰ	κώμην	σπάνει τῶν ἐπιτηδείων ἀναλωθῆναι συνέβη
[1, 17]	πολύς, τῶν μὲν εἰς τὴν	κώμην	συνεξωθουμένων ἐξ ἧς ὥρμηντο, τοῦ
[1, 28]	τούτοις κολακεύων Ἀντίπατρος, ἐκ τοῦ	Σαλώμην	ἐν ὁμοίοις ἀποτυχεῖν. Ταύτην γὰρ
[1, 24]	προσέλαβον· ἔγνωσαν γὰρ τήν τε	Σαλώμην	ἐχθρὰν καὶ τὸν θεῖον Φερώραν·
[1, 24]	ἐμίσουν Ἀλέξανδρον. (Τὴν δὲ δὴ	Σαλώμην	καίτοι πενθερὰν οὖσαν αὐτὸς Ἀριστόβουλος
[1, 28]	πρὸς μητρὸς Ἀντιπάτρου· τὴν γὰρ	Σαλώμην	οὖσαν διάφορον ἐξοικειούμενος ὁ Ἀντίπατρος
[1, 29]	ἐκείνοις. Καὶ δεδοικὼς τὴν ἐπιτηροῦσαν	Σαλώμην	πραγματεύεται διὰ τῶν ἐπὶ τῆς
[1, 25]	πρὸ δὲ πάντων Φερώραν καὶ	Σαλώμην·	ταύτην γὰρ δὴ καὶ μιγῆναί
[1, 32]	χρημάτων· λαμπροτάταις δὲ δωρεαῖς ἐτίμα	Σαλώμην	τὴν ἀδελφήν. Ἐν μὲν οὖν
[1, 33]	ἱππόδρομον ἐκέλευσεν συγκλεῖσαι. Προσκαλεσάμενος δὲ	Σαλώμην	τὴν ἀδελφὴν καὶ τὸν ἄνδρα
[1, 24]	Ἀντίπατρος ἐχθρωδῶς καὶ τὴν τηθίδα	Σαλώμην,	ὡς ἂν γαμετὴν οὖσαν, καθομιλῶν
[1, 27]	κατὰ τῶν τέκνων, ἐπηρώτα τὴν	γνώμην	ἑκάστου. Καὶ πρῶτος Σατορνῖνος ἀπεφήνατο
[1, 19]	τῶν ἐχθρῶν παρὰ τὴν ἐμὴν	γνώμην	ἐξωρμήσατε, καιρὸν ἔσχεν ἡ Ἀθηνίωνος
[1, 25]	ἀφεὶς προσομολογῆσαι μὲν τὰ κατηγορημένα,	συγγνώμην	δ' αἰτήσασθαι παρὰ τἀδελφοῦ καὶ
[1, 24]	πολὺ τὴν ὀργὴν ἀνίει διδοὺς	συγγνώμην	τῇ νόσῳ. (Διεβάλλετο δὲ καὶ
[1, 0]	παρὰ τὸν τῆς ἱστορίας νόμον	συγγνώμην	τῷ πάθει· πόλιν μὲν γὰρ
[1, 29]	τῆς Ἰταλίας φίλων τὴν εἰς	Ῥώμην	ἀποδημίαν αὑτῷ· γραψάντων γὰρ ἐκείνων
[1, 24]	καὶ παραφυλάττει κυνηγοῦντα κτείνας εἰς	Ῥώμην	ἀποδρᾶναι. Τούτοις καίπερ οὐ πιθανοῖς
[1, 31]	κεκράγεσαν, ὅμως οὐδεὶς τῶν εἰς	Ῥώμην	ἀφικνουμένων ἀπήγγειλεν αὐτῷ τὰς ἐν
[1, 32]	ἀνέδην, πλέοντι δὲ νῦν εἰς	Ῥώμην	ἔδωκα τριακόσια τάλαντα, Καίσαρι δ'
[1, 7]	ἀδελφαῖς ὁ νεώτερος Ἀντίγονος εἰς	Ῥώμην	ἐκομίζετο. ~(Κἀν τούτῳ Σκαῦρος εἰς
[1, 24]	προσκαλεσάμενος αὐτούς, καὶ γὰρ εἰς	Ῥώμην	ἐκπλεύσειν ἔμελλεν, βραχέα μὲν ἠπείλησεν
[1, 14]	εἰς Βρεντέσιον καταπλεύσας κἀκεῖθεν εἰς	Ῥώμην	ἐπειχθεὶς πρώτῳ διὰ τὴν πατρῴαν
[1, 7]	ταγμάτων, αὐτὸς διὰ Κιλικίας εἰς	Ῥώμην	ἠπείγετο τὸν Ἀριστόβουλον ἄγων μετὰ
[1, 29]	διέποντι τὴν Συρίαν ἀνεπέμφθησαν εἰς	Ῥώμην.	(Ἡρώδης δὲ οὐκ ἀνίει Φερώραν
[1, 25]	πάντως ἔφη πέμπειν αὐτὸν εἰς	Ῥώμην	Καίσαρι διαλεξόμενον· γεγραφέναι γὰρ αὐτὸς
[1, 21]	ἀγωνοθέτης ἧς ἐπέτυχεν πενταετηρίδος εἰς	Ῥώμην	παραπλέων ἐγένετο, ἀλλὰ καὶ πρὸς
[1, 27]	φέροντας. Οἱ δ' ὡς εἰς	Ῥώμην	πλεύσαντες ἀπέδοσαν τὰ ἀπὸ τοῦ
[1, 8]	καὶ ἀπὸ Γαβινίου πάλιν εἰς	Ῥώμην.	Τοῦτον μὲν οὖν ἡ σύγκλητος
[1, 30]	κατὰ συνθήκην Ἀντίπατρος μὲν εἰς	Ῥώμην,	Φερώρας δ' ὑποχωρήσειεν εἰς τὴν
[1, 19]	μετὰ τὴν θυσίαν διέβαινεν τὸν	Ἰορδάνην	ποταμὸν μετὰ τῆς δυνάμεως. Στρατοπεδευσάμενος
[1, 11]	πανοῦργον τἀνδρὸς ὑποδείσας διαβαίνει τὸν	Ἰορδάνην	στρατὸν ἀθροίσων εἰς τὴν τῆς
[1, 4]	μὲν ἦν ἔρυμα τῶν ὑπὲρ	Ἰορδάνην,	τὰ τιμιώτατα δὲ τῶν Θεοδώρου
[1, 33]	θεραπείας ἐπενόει· διαβὰς γοῦν τὸν	Ἰορδάνην	τοῖς κατὰ Καλλιρρόην ἐχρῆτο θερμοῖς·
[1, 4]	Ἀράβων βασιλεῖ προλοχίσαντι κατὰ τὴν	Γαυλάνην	ἐνέδρας αὐτῷ γενομένης πᾶσαν ἀποβάλλει
[1, 4]	χωρίον παραλαμβάνει. Καταστρέφεται δὲ καὶ	Γαυλάνην	καὶ Σελεύκειαν καὶ τὴν Ἀντιόχου
[1, 5]	μὲν ὑπεδέξατο μηθὲν ἀξιόλογον ἐργασαμένην.	Τιγράνην	δὲ τὸν Ἀρμενίων βασιλέα προσκαθεζόμενον
[1, 6]	ὑπὸ Πομπηίου Μάγνου πολεμοῦντος πρὸς	Τιγράνην,	παραγενόμενος δὲ εἰς Δαμασκὸν ἑαλωκυῖαν
[1, 13]	μὲν ᾔει κατὰ τὴν παράλιον,	Βαζαφράνην	δὲ διὰ τῆς μεσογείου προσέταξεν
[1, 13]	γοῦν Φασάηλον ἐνεδρεύων ἀνέπεισεν πρὸς	Βαζαφράνην	πρεσβεύσασθαι περὶ καταλύσεως, καίτοι γε
[1, 8]	μάχῃ κρατεῖ καὶ Μιθριδάτην καὶ	Ὀρσάνην	φυγόντας ἐκ Πάρθων κρύφα μὲν
[1, 29]	ἀπαλλαγῆναι τῆς γυναικὸς οὐδ' ἐπενόει	μηχανὴν	δι' ἧς ἂν τιμωρήσαιτο τὴν
[1, 25]	αὐτῷ πάντων κρατοῦσαν, ὡς οὐκ	ἐνῆν	εὐσχήμονι σωτηρία, τὴν δι' ἀναιδείας
[1, 3]	τῶν περὶ αὐτὸν ὁπλιτῶν ὡς	ἐνῆν	μάλιστα κεκοσμημένον προσκυνῆσαι τὸ πλέον
[1, 5]	ἄλλων αὐτή, Φαρισαῖοι δ' αὐτῆς.	(Διογένην	γοῦν τινα τῶν ἐπισήμων φίλον
[1, 21]	δὲ εὐφυίαν τοῦ χωρίου δέξασθαι	δυναμένην	τὸ φιλότιμον αὐτοῦ, πᾶσαν ἀνέκτισεν
[1, 5]	ταύτην μὲν ὑπεδέξατο μηθὲν ἀξιόλογον	ἐργασαμένην.	Τιγράνην δὲ τὸν Ἀρμενίων βασιλέα
[1, 25]	ποτε αὐτῷ μὴ θέλοντι νύκτωρ	εἰσβιασαμένην.	Αἵ τε οὖν βίβλοι παρῆσαν
[1, 11]	(Τραπεὶς δ' ἐπὶ Σαμάρειαν στάσει	τεταραγμένην	κατεστήσατο τὴν πόλιν· ἔπειτα καθ'
[1, 3]	φόνου τὴν ψυχὴν ἔχων ἀεὶ	τεταραγμένην	συνετήκετο, μέχρι τῶν σπλάγχνων ὑπ'
[1, 3]	προῆλθεν, ὥστε καὶ λιμῷ διαφθεῖραι	δεδεμένην.	(Περιέρχεται δὲ αὐτῶν ἡ τίσις
[1, 13]	καὶ τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τὴν	καθωμολογημένην	παῖδα μετὰ τῆς μητρὸς καὶ
[1, 17]	Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου μετιὼν θυγατέρα	καθωμολογημένην	ὡς ἔφαμεν αὐτῷ καὶ πάρεργον
[1, 7]	δὲ καὶ Γάδαρα ὑπὸ Ἰουδαίων	κατεστραμμένην	Γαδαρεῖ τινὶ τῶν ἰδίων ἀπελευθέρων
[1, 15]	παραγίνεται, καὶ τὴν μὲν πόλιν	καταλελειμμένην	εὑρίσκει, πεντακοσίους δὲ τὰ ἄκρα
[1, 19]	ἀνθρώποις βέβαιον, ἀλλ' ἔστιν ἰδεῖν	ἐπαμειβομένην	εἰς ἑκάτερα τὴν τύχην. Καὶ
[1, 22]	ὡς μηδενὸς τῶν διὰ τὴν	στεργομένην	λυπηρῶν αἰσθάνεσθαι· τοσοῦτον γὰρ ἦν
[1, 0]	ἐλπίδι λημμάτων· ἄτοπον ἡγησάμενος περιιδεῖν	πλαζομένην	ἐπὶ τηλικούτοις πράγμασι τὴν ἀλήθειαν,
[1, 28]	δὲ καὶ δέος οὐ μέτριον	αὐξανομένην	ὁρῶντι τὴν τῶν ἀνῃρημένων γενεάν·
[1, 2]	ὥρμητο προσβάλλειν, ἐπειδὰν δὲ κατίδοι	τυπτομένην	τε καὶ σπαραττομένην, ἐθηλύνετο καὶ
[1, 2]	δὲ κατίδοι τυπτομένην τε καὶ	σπαραττομένην,	ἐθηλύνετο καὶ τοῦ πάθους ὅλος
[1, 9]	εἶργον αὖθις οἱ τὴν Ὀνίου	προσαγορευομένην	χώραν κατέχοντες· ἦσαν δὲ Ἰουδαῖοι
[1, 33]	τῶν ἀλγηδόνων ἡσσηθεὶς φθάσαι τὴν	εἱμαρμένην	ἐπεβάλλετο. Λαβὼν δὲ μῆλον ᾔτησεν
[1, 32]	κλαύσομαι μὲν ἐγὼ τὴν ἄδικον	εἱμαρμένην	καὶ κατ' ἐμαυτὸν στενάξω τὴν
[1, 1]	νομῷ πολίχνην τε τοῖς Ἱεροσολύμοις	ἀπεικασμένην	καὶ ναὸν ἔκτισεν ὅμοιον· περὶ
[1, 24]	οὖσαν αὐτὸς Ἀριστόβουλος ἑαυτῷ διεστασίασεν	ὠργισμένην	καὶ πρόσθεν ἐπὶ ταῖς ἐκ
[1, 17]	στρατόπεδον· ηὔλιστο δὲ περὶ τὴν	καλουμένην	Κανᾶ κώμην. (Προσεγίνετο δ' αὐτῷ
[1, 6]	συντόνῳ φυγῇ χρώμενος εἰς τὴν	καλουμένην	Πέτραν διασώζεται· βασίλειον αὕτη τῆς
[1, 4]	Σελεύκειαν καὶ τὴν Ἀντιόχου φάραγγα	καλουμένην,	πρὸς οἷς Γάμαλα φρούριον καρτερὸν
[1, 7]	τὴν πάλαι μὲν Στράτωνος πύργον	καλουμένην,	ὕστερον δὲ μετακτισθεῖσάν τε ὑφ'
[1, 8]	παρῆν ἅμα τῇ φάλαγγι Γαβίνιος.	Ἐνουμένην	δὲ τὴν τῶν πολεμίων δύναμιν
[1, 24]	ὡμολόγησεν οὐδείς, ὅτι δὲ τὴν	ἐρωμένην	ἁρπασάμενος εἰς Πάρθους ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο,
[1, 14]	σφόδρα τῷ πρὸς Κάσσιον πολέμῳ	τετρυχωμένην,	δεχθεὶς ὑπὸ Πτολεμαίου καὶ Σαπφινίου
[1, 10]	ἐν ταῖς πόλεσιν Ἡρώδης ὡς	εἰρήνην	αὐτοῖς καὶ τὰς κτήσεις ἀνασεσωκώς.
[1, 13]	δ' Ὑρκανὸν ἀνάγουσιν εἰς τὴν	Παρθυηνήν.	~(Ἡρώδης δὲ συντονώτερον ἤλαυνεν εἰς
[1, 17]	τῶν ἐν τέλει συνειστιάθησαν κατ'	ἐκείνην	τὴν ἑσπέραν, διαλυθέντος δὲ τοῦ
[1, 1]	διὰ τῆς Ἰουδαίας εἰς τὴν	ὀρεινήν.	Βηθσουρὸν μὲν οὖν πολίχνην αἱρεῖ,
[1, 3]	ἐπίδειξιν. ενόμενος δὲ κατὰ τὴν	σκοτεινὴν	πάροδον, Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος, ὑπὸ
[1, 33]	τὴν δεξιάν. Καὶ περὶ τὴν	κλίνην	οἵ τε υἱεῖς καὶ τὸ
[1, 33]	τῶν μελῶν, ὥστε τοὺς ἐπιθειάζοντας	ποινὴν	εἶναι τῶν σοφιστῶν τὰ νοσήματα
[1, 17]	πέμπει τὴν κεφαλὴν Φερώρᾳ τἀδελφῷ	ποινὴν	τοῦ φονευθέντος αὐτῶν ἀδελφοῦ· καὶ
[1, 19]	τὸ δ' αὐτὸ καὶ πρὸς	ἀνθρωπίνην	ἔφοδον πάσχειν ἀνάνδρων. Ἐγὼ γὰρ
[1, 17]	τῶν δυνατῶν προαγαγόντες εἰς τὴν	λίμνην	κατέδυσαν οἱ προσέχοντες Ἀντιγόνῳ. Μετεβάλλετο
[1, 33]	ἔξεισι μὲν εἰς τὴν Ἀσφαλτῖτιν	λίμνην,	ὑπὸ γλυκύτητος δ' ἐστὶ καὶ
[1, 2]	παῖδας ἐγκαθείρξας ἐπὶ τὸν τρίτον	Ἰωάννην,	ὃς καὶ Ὑρκανὸς ἐκαλεῖτο, τοὺς
[1, 18]	μεταβολὴν ἐπεγέλασέν τε ἀκρατῶς καὶ	Ἀντιγόνην	ἐκάλεσεν· οὐ μὴν ὡς γυναῖκά
[1, 0]	ἀλήθειαν ἀγαπῶσιν, ἀλλὰ μὴ πρὸς	ἡδονὴν	ἀνέγραψα. Ποιήσομαι δὲ ταύτην τῆς
[1, 26]	τε καὶ πράττων τὰ πρὸς	ἡδονὴν	αὐτῷ φίλος ἐν τοῖς πρώτοις
[1, 13]	ἐν μεταβολῇ ποτε δύναιτο τὴν	ἀρχιερωσύνην	ἀπολαβεῖν· (δεῖ γὰρ ὁλοκλήρους ἀρχιερᾶσθαι·
[1, 9]	ἕνεκεν ζηλωτὸν ἐποίησεν καὶ τὴν	ἀρχιερωσύνην	δὲ δι' αὐτὸν ἐπεκύρωσεν Ὑρκανῷ.
[1, 22]	ἐφείσατο, δοὺς μὲν αὐτῷ τὴν	ἀρχιερωσύνην	ἑπτακαιδεκαέτει, μετὰ δὲ τὴν τιμὴν
[1, 2]	ἀρχὴν τοῦ ἔθνους καὶ τὴν	ἀρχιερωσύνην	καὶ προφητείαν· ὡμίλει γὰρ αὐτῷ
[1, 2]	καλεῖται· κομισάμενος δὲ τὴν πατρῴαν	ἀρχιερωσύνην	Ὑρκανὸς καὶ θύσας τῷ θεῷ
[1, 12]	ἧκον εἰς τὴν πρὸς Ἀντιόχειαν	Δάφνην	ἐπ' Ἀντώνιον ἤδη τῷ Κλεοπάτρας
[1, 17]	Ἡρώδῃ κατὰ τὴν πρὸς Ἀντιόχειαν	Δάφνην	ὄνειροι σαφεῖς τὸν τἀδελφοῦ θάνατον
[1, 1]	τὴν ὀρεινήν. Βηθσουρὸν μὲν οὖν	πολίχνην	αἱρεῖ, κατὰ δὲ τόπον, ὃς
[1, 1]	τόπον ἐν τῷ Ἡλιοπολίτῃ νομῷ	πολίχνην	τε τοῖς Ἱεροσολύμοις ἀπεικασμένην καὶ
[1, 8]	Πομπήιον Ἀλέξανδρος χρόνῳ συναγαγὼν χεῖρα	συχνὴν	βαρὺς ἦν Ὑρκανῷ καὶ τὴν
[1, 33]	θεραπευόντων γενομένου πρὸς μὲν τὴν	φωνὴν	ἀνήνεγκεν, εἰς δὲ τὸ λοιπὸν
[1, 32]	Ἔνδεια χρημάτων; Καὶ τίνι μᾶλλον	ἐξῆν	ἀναλίσκειν; Εἰ γὰρ ἐξωλέστατος πάντων
[1, 33]	γοῦν τὸν Ἰορδάνην τοῖς κατὰ	Καλλιρρόην	ἐχρῆτο θερμοῖς· ταῦτα δ' ἔξεισι
[1, 13]	οὗτος ὁ Μενναίου, πείθει τὸν	σατράπην	ὑποσχέσει χιλίων ταλάντων καὶ πεντακοσίων
[1, 1]	ὅσην ἀποχρήσειν ὑπελάμβανε, τὴν δὲ	λοιπὴν	δύναμιν ἀπαγαγὼν χειμεριοῦσαν εἰς τὴν
[1, 18]	μισθοὺς ἑκάστοις. Οὕτως τε τὴν	λοιπὴν	ἐξωνησάμενος πατρίδα τὰς ὑποσχέσεις ἐπλήρωσεν·
[1, 11]	ὑπονοίας ἀπολύειν ὡμολόγει, λαμπρὰν δὲ	πομπὴν	ἐπὶ τῷ πατρὶ κηδείας ἐτέλεσεν.
[1, 3]	πονηροὶ τῷ βασιλεῖ τήν τε	πομπὴν	τῶν ὁπλιτῶν ἐδήλουν καὶ τὸ
[1, 21]	μὲν ἑκατὸν προδεδόμηντο πρὸς τὴν	ἀνακοπὴν	τοῦ κύματος, προκυμία γοῦν ἐκλήθη,
[1, 25]	δεδρακέναι γὰρ πάντα, ὅσα κατηγοροῖτο,	παρακοπὴν	δὲ φρενῶν καὶ μανίαν ὀδυρόμενος,
[1, 4]	καταφυγόντι Ἰουδαίων ἑξακισχίλιοι. Ταύτην τὴν	ῥοπὴν	οὐκ ἤνεγκεν Δημήτριος, ἀλλ' ὑπολαβὼν
[1, 10]	ἐπιτρέφων; Οὐδὲ γὰρ εἰρωνεύεσθαι τὴν	ἐπιτροπὴν	αὐτοὺς ἔτι, φανεροὺς δὲ εἶναι
[1, 7]	δὲ καὶ τὰς παραλίους Γάζαν	Ἰόππην	Δῶρα καὶ τὴν πάλαι μὲν
[1, 15]	Σίλωνα διασώζει κακῶς ἀμυνόμενον. (Ἔπειτα	Ἰόππην	ἑλὼν πρὸς τὴν Μασάδα ῥυσόμενος
[1, 2]	αἱρεῖ μὲν Γάζαρά τε καὶ	Ἰόππην	καὶ Ἰάμνειαν τῶν προσοίκων, κατέσκαψε
[1, 20]	παραλίων Γάζαν καὶ Ἀνθηδόνα καὶ	Ἰόππην	καὶ Στράτωνος πύργον· ἐδωρήσατο δ'
[1, 22]	διδαχθεὶς τὸ πένθος ἀνάλογον τὴν	λύπην	ἔσχεν τῇ πρὸς περιοῦσαν διαθέσει.
[1, 32]	παραμυθούμενος τὴν ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις	λύπην	καὶ διακρίνων τὴν τῶν ζώντων
[1, 24]	τὴν δ' εἰς τὰ μέλλοντα	λύπην	προσέλαβον· ἔγνωσαν γὰρ τήν τε
[1, 8]	Ἀλεξάνδρῳ. Καὶ μετ' οὐ πολὺ	παρῆν	ἅμα τῇ φάλαγγι Γαβίνιος. Ἐνουμένην
[1, 8]	ὃ Γαβίνιος δείσας, ἤδη δὲ	παρῆν	ἀπ' Αἰγύπτου τοῖς τῇδε θορύβοις
[1, 11]	Ἡρώδην ὑπελάμβανεν, ὃς δὴ καὶ	παρῆν	αὐτίκα στρατὸν ἄγων ἐπὶ τιμωρίᾳ
[1, 4]	χιλίοις, μισθοφόροις δὲ πεζοῖς ὀκτακισχιλίοις·	παρῆν	δὲ αὐτῷ καὶ τὸ εὐνοοῦν
[1, 8]	πάλιν ὁρμητήριον γένοιτο δευτέρου πολέμου·	παρῆν	δὲ μειλισσομένη τὸν Γαβίνιον κατὰ
[1, 18]	καταχρώμενος. Καὶ μετ' οὐ πολὺ	παρῆν	ἐκ Πάρθων Ἀντώνιος ἄγων αἰχμάλωτον
[1, 17]	Τῶν μὲν οὖν ἄλλων οὐδεὶς	παρῆν	κατὰ τύχην ὁ συλληψόμενος τοὺς
[1, 6]	ὑστέρει πεποιθὼς τῇ Σκαύρου δωροδοκίᾳ	παρῆν	τε καὶ αὐτὸς ὡς οἷόν
[1, 19]	τῆς συμφορᾶς βοήθειαν ἄγων Ἡρώδης	παρῆν	τῆς χρείας ὑστέραν. Ταύτης τῆς
[1, 15]	δ' ἐμπόδιον Ἰόππη· ταύτην γὰρ	ἐχρῆν	πολεμίαν οὖσαν ἐξελεῖν πρότερον, ὡς
[1, 28]	φιλτάτους. Ἐγγυῶ δὲ τὴν μὲν	σήν,	ὦ Φερώρα, θυγατέρα τῷ πρεσβυτέρῳ
[1, 1]	ἐπιτηδείων ἀπανίσταται, καταλιπὼν μὲν φρουρὰν	ὅσην	ἀποχρήσειν ὑπελάμβανε, τὴν δὲ λοιπὴν
[1, 16]	καταλιπὼν δὲ τοῦ στρατοῦ μοῖραν	ὅσην	ἀποχρήσειν ὑπελάμβανεν πρὸς τὰς ἐπαναστάσεις
[1, 0]	ὅπως ἀπανέστησαν Αἰγυπτίων, χώραν τε	ὅσην	ἐπῆλθον ἀλώμενοι καὶ πόσα ἑξῆς
[1, 10]	ἀδελφὸν εὐδοκιμοῦντα καὶ Φασάηλος ἐφιλοτιμεῖτο	τὴν	ἀγαθὴν ἔριν τοὺς ἐν τοῖς
[1, 13]	αὐτοὺς καρτερῷ στίφει μάχη κατὰ	τὴν	ἀγορὰν συρρήγνυται, καθ' ἣν τρεψάμενοι
[1, 23]	τήν τε ἡλικίαν μου καὶ	τὴν	ἀγωγὴν τοῦ βίου καὶ τὴν
[1, 32]	πάθους ὡς παρ' ὀλίγον καὶ	τὴν	ἀδελφὴν ἀποκτείνας δι' Ἀντίπατρον· οὐκέτι
[1, 28]	οὕτω πατὴρ τῆς ὀρφανῆς. Καὶ	τὴν	ἀδελφὴν αὐτῆς ὁ ἐμὸς Ἡρώδης
[1, 22]	μὲν ὠνείδιζεν ἡ Μαριάμμη, καὶ	τὴν	ἀδελφὴν αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα
[1, 30]	ἡμερῶν τὴν μητέρα αὐτῆς καὶ	τὴν	ἀδελφὴν γύναιον ἐκ τῆς Ἀραβίας
[1, 32]	λαμπροτάταις δὲ δωρεαῖς ἐτίμα Σαλώμην	τὴν	ἀδελφήν. Ἐν μὲν οὖν ταῖς
[1, 33]	ἐκέλευσεν συγκλεῖσαι. Προσκαλεσάμενος δὲ Σαλώμην	τὴν	ἀδελφὴν καὶ τὸν ἄνδρα ταύτης
[1, 3]	Μέχρι τοῦ μοι, σῶμα ἀναιδέστατον,	τὴν	ἀδελφῷ καὶ μητρὶ κατάκριτον ψυχὴν
[1, 32]	ἐπανίστησιν ἀεί, κλαύσομαι μὲν ἐγὼ	τὴν	ἄδικον εἱμαρμένην καὶ κατ' ἐμαυτὸν
[1, 0]	ἐπὶ διοικήσει τῶν ὅλων εἰς	τὴν	Αἴγυπτον ἐστασιάσθη τὰ τῶν Ἰουδαίων,
[1, 9]	Αὖθις δὲ καταστησάμενος τὰ κατὰ	τὴν	Αἴγυπτον ὡς ἐπανῆκεν εἰς Συρίαν,
[1, 3]	δὲ βοῆς ἀκούσας ὁ βασιλεὺς	τὴν	αἰτίαν ἐπυνθάνετο καὶ μηδενὸς τολμῶντος
[1, 0]	ταύτης σημεῖα καὶ τέρατα καὶ	τὴν	αἰχμαλωσίαν τῶν τυράννων τῶν τε
[1, 32]	Ταύτας δὲ πλάσας Ἀντίπατρος καὶ	τὴν	Ἀκμὴν διαφθείρας ἔπεισεν Ἡρώδῃ πέμψαι.
[1, 14]	παρακλήσεις τῆς βασιλίδος καὶ μήτε	τὴν	ἀκμὴν τοῦ χειμῶνος ὑποδείσας μήτε
[1, 21]	δὲ φιλοτιμότερον. Στρογγύλοις μὲν γὰρ	τὴν	ἄκραν πύργοις περιέσχεν, ἐπλήρωσεν δὲ
[1, 2]	τῶν προσοίκων, κατέσκαψε δὲ καὶ	τὴν	ἄκραν τῶν φρουρῶν κρατήσας. Αὖθις
[1, 6]	αὐτῷ, πάλιν δὲ ἀνέβαινεν εἰς	τὴν	ἄκραν, ὡς μὴ προκαταλύειν δόξειεν
[1, 26]	πεντήκοντα δωρεῖται ταλάντοις. Ὁ δὲ	τὴν	ἀκριβῆ φήμην φθάσας εἰς Καππαδοκίαν
[1, 9]	αὐτὴν κτείνεται· γαμεῖ γὰρ Πτολεμαῖος	τὴν	Ἀλεξάνδραν ἀνελὼν τὸν υἱὸν καὶ
[1, 5]	τοῦ βασιλέως ὀκτακοσίων. Ἐνῆγον δὲ	τὴν	Ἀλεξάνδραν εἰς τὸ καὶ τοὺς
[1, 26]	ἐπ' αὐτὸν ἠκονῆσθαι ξίφος καὶ	τὴν	Ἀλεξάνδρου τετονῶσθαι δεξιάν, ἐμποδὼν δ'
[1, 22]	Ἱεροσολύμων Δωρὶς ὄνομα, γαμεῖ Μαριάμμην	τὴν	Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου θυγατέρα, δι'
[1, 12]	ἐγέννησεν Ἀντίπατρον, τότε δὲ γήμας	τὴν	Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου θυγατέρα, θυγατριδῆν
[1, 17]	ἔργων αὐτὸς εἰς Σαμάρειαν ᾔει	τὴν	Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου μετιὼν θυγατέρα
[1, 0]	ἀφορμὴν ἢ κατηγορίας, τοῖς γε	τὴν	ἀλήθειαν ἀγαπῶσιν, ἀλλὰ μὴ πρὸς
[1, 32]	ὁ πατροκτόνος καὶ πάλιν δόλοις	τὴν	ἀλήθειαν ἐπικαλύψειν ἐλπίζει. Οὔαρε, σοὶ
[1, 30]	ὁ βασιλεὺς λαβόμενος ἐπεξῄει πρόσω	τὴν	ἀλήθειαν. Ἡ δὲ γυνὴ τήν
[1, 0]	περιιδεῖν πλαζομένην ἐπὶ τηλικούτοις πράγμασι	τὴν	ἀλήθειαν, καὶ Πάρθους μὲν καὶ
[1, 27]	περιιὼν πεπατῆσθαι τὸ δίκαιον, ἀπολωλέναι	τὴν	ἀλήθειαν, συγκεχύσθαι τὴν φύσιν, ἀνομίας
[1, 8]	ἱεροῦ παραδοὺς κηδεμονίαν αὐτῷ καθίστατο	τὴν	ἄλλην πολιτείαν ἐπὶ προστασίᾳ τῶν
[1, 11]	δὲ τὴν τούτου καὶ τὴν	τῶν	ἄλλων πόλεων ἀπώλειαν Ἀντίπατρος ταχέως
[1, 7]	θεῷ, καὶ οὐδὲ κατ' αὐτὴν	τὴν	ἅλωσιν περὶ τῷ βωμῷ φονευόμενοι
[1, 0]	στασιαστῶν φρουρούμενον, πολλάκις δὲ ἑκὼν	τὴν	ἅλωσιν τῆς πόλεως ὑπερτιθέμενος καὶ
[1, 23]	μὲν ὢν παρ' ἐμοῦ λήψεται	τὴν	ἀμοιβήν, στασιάζων δὲ καὶ παρὰ
[1, 19]	συναγαγὼν Ἡρώδης ἐπειρᾶτο παρορμᾶν ἐπὶ	τὴν	ἄμυναν λέγων τοιάδε· (Παραλογώτατά μοι
[1, 10]	ἀπειλῇ καὶ ἀνατάσει μόνῃ μετρῆσαι	τὴν	ἄμυναν, φείσασθαι δὲ τοῦ βασιλέως,
[1, 33]	τετράρχην δὲ Ἀντίπαν. (Μετὰ δὲ	τὴν	ἀναίρεσιν τοῦ παιδὸς ἐπιβιοὺς πέντε
[1, 32]	κακουργήματα περιτιθεὶς αὐτῷ, μάλιστα δὲ	τὴν	ἀναίρεσιν τῶν ἀδελφῶν, ἀποδεικνὺς ταῖς
[1, 21]	οἱ μὲν ἑκατὸν προδεδόμηντο πρὸς	τὴν	ἀνακοπὴν τοῦ κύματος, προκυμία γοῦν
[1, 4]	διὰ τὴν εὐπραγίαν, καὶ λαμβάνει	τὴν	ἀνάπαυσιν τοῦ πολεμεῖν ἀρχὴν νόσου.
[1, 0]	ἀφαιρέσεως δέει γίνεσθαι τὰ πρὸς	τὴν	ἀνατολήν, ἐπειδὴ Ἰουδαῖοι μὲν ἅπαν
[1, 28]	οὐ μέτριον αὐξανομένην ὁρῶντι τὴν	τῶν	ἀνῃρημένων γενεάν· ἦσαν γὰρ Ἀλεξάνδρῳ
[1, 29]	μηχανὴν δι' ἧς ἂν τιμωρήσαιτο	τὴν	ἄνθρωπον πολλὰς τοῦ μίσους ἔχων
[1, 19]	τὸν μέγαν ὀφθαλμὸν αὐτοῦ καὶ	τὴν	ἀνίκητον δεξιάν, δώσουσιν δ' ἡμῖν
[1, 21]	καὶ βαθμοῖς διακοσίοις λευκοτάτης μαρμάρου	τὴν	ἄνοδον διέλαβεν· ἦν γὰρ δὴ
[1, 17]	Τὰ δὲ τῆς Γαλιλαίας μετὰ	τὴν	Ἀντιγόνου νίκην ἐνεωτερίσθη εἰς τοσοῦτον,
[1, 4]	καὶ Γαυλάνην καὶ Σελεύκειαν καὶ	τὴν	Ἀντιόχου φάραγγα καλουμένην, πρὸς οἷς
[1, 30]	εἰς πρώτην ὁ θυμὸς Δωρίδα	τὴν	Ἀντιπάτρου μητέρα· καὶ γυμνώσας αὐτὴν
[1, 29]	καὶ τῆς ἀδελφῆς προσλαβοῦσα καὶ	τὴν	Ἀντιπάτρου μητέρα πολλὰ μὲν ἠσέλγαινεν
[1, 30]	τούτων ἡμῖν τῶν κακῶν αἰτίαν,	τὴν	Ἀντιπάτρου μητέρα. Ταύτης τῆς ἀρχῆς
[1, 30]	Βασιλεὺς δ' ἐπὶ τὴν μητέρα	τὴν	Ἀντιφίλου καὶ τὸν ἀδελφὸν τὰς
[1, 6]	τῶν συμμεινάντων φθάνει συμφυγὼν ἐπὶ	τὴν	Ἀντωνίαν καὶ κυριεύσας τῶν πρὸς
[1, 5]	τοὺς παῖδας Ἀριστοβούλου καθείργνυσιν εἰς	τὴν	Ἀντωνίαν· φρούριον δ' ἦν τῷ
[1, 21]	βασιλείων ἔλαττον Ἀντωνίαν ἐκάλεσεν εἰς	τὴν	Ἀντωνίου τιμήν. Τό γε μὴν
[1, 21]	γε μὴν ἑαυτοῦ βασίλειον κατὰ	τὴν	ἄνω δειμάμενος πόλιν δύο τοὺς
[1, 0]	τὸ παρατυχεῖν τοῖς πράγμασιν ἐποίει	τὴν	ἀπαγγελίαν ἐναργῆ καὶ τὸ ψεύδεσθαι
[1, 1]	εὐπραγίας εἰς δυναστείαν καὶ διὰ	τὴν	ἀπαλλαγὴν τῶν ἀλλοφύλων ἄρξας τῶν
[1, 11]	εἰσενεγκεῖν ἑπτακόσια τάλαντα δείσας Ἀντίπατρος	τὴν	ἀπειλὴν τοῦ Κασσίου τοῖς τε
[1, 23]	Ἀλλ' εἴς γε τὸ φανερὸν	τὴν	ἀπέχθειαν οὐκ ἐξέφερεν τὸν διαλλακτὴν
[1, 13]	ὁ γὰρ Ἡρώδης ἐκ πολλοῦ	τὴν	ἀπιστίαν τῶν βαρβάρων ὑφορώμενος εἰς
[1, 5]	περὶ τὸ θεῖον. Οἱ δὲ	τὴν	ἁπλότητα τῆς ἀνθρώπου κατὰ μικρὸν
[1, 19]	δὲ ταῖς προθυμίαις καίτοι διὰ	τὴν	ἀπόγνωσιν τῆς νίκης ὄντες καὶ
[1, 30]	ἂν γένοιτο τοῦτο; Παντάπασιν αὐτῷ	τὴν	ἀπόλαυσιν τῆς διαδοχῆς γίνεσθαι σύντομον.
[1, 33]	καὶ τὸ πλῆθος παρακαλεῖ καὶ	τὴν	ἀπολειφθεῖσαν τοῖς στρατιώταις ἀνεγίνωσκεν ἐπιστολήν,
[1, 32]	μοι τὰς ἀκοὰς ἀκεραίους εἰς	τὴν	ἀπολογίαν· ἀποδείξω γὰρ ἐμαυτὸν καθαρόν,
[1, 31]	ἥκοντα Οὔαρον. Ἰθι καὶ σκέπτου	τὴν	ἀπολογίαν εἰς αὔριον· παρέχω γάρ
[1, 32]	σύ, πάτερ, ὑπὲρ ἐμοῦ πεποίηκας	τὴν	ἀπολογίαν· πῶς γὰρ ἐγὼ πατροκτόνος,
[1, 24]	ψευδεῖς εἶναι λέγοντες, πιστώσεσθαι δὲ	τὴν	ἀπολογίαν τοῖς ἔργοις ἔφασκον· δεῖν
[1, 31]	τι κεκίνηται κατ' αὐτοῦ, παρὰ	τὴν	ἀπουσίαν γέγονεν· μηδὲ γὰρ ἂν
[1, 16]	ἑξακοσίους ἐπ' Ἀντίγονον. Ἔνθα πρὸς	τὴν	ἀποχώρησιν αὐτοῦ λαβόντες ἄδειαν οἷς
[1, 19]	εἰς ἑπτακισχιλίους κτείνει. Τηλικαύτῃ πληγῇ	τὴν	Ἀραβίαν ἀμυνάμενος καὶ σβέσας τῶν
[1, 8]	ἐκομίζετο. ~(Κἀν τούτῳ Σκαῦρος εἰς	τὴν	Ἀραβίαν ἐμβαλὼν τῆς μὲν Πέτρας
[1, 14]	~(Ἡρώδης δὲ συντονώτερον ἤλαυνεν εἰς	τὴν	Ἀραβίαν ὡς ἔτι τἀδελφοῦ ζῶντος
[1, 13]	ἐπιτήδεια πρὸς πολιορκίαν αὐτὸς εἰς	τὴν	Ἀραβικὴν Πέτραν ἠπείγετο. (Πάρθοι δ'
[1, 20]	Πρὸς σὲ δὲ ἦλθον ἔχων	τὴν	ἀρετὴν τῆς σωτηρίας ἐλπίδα καὶ
[1, 6]	δικαιολογίαις χρώμενοι κατηντιβόλουν μισῆσαι μὲν	τὴν	Ἀριστοβούλου βίαν, κατάγειν δὲ ἐπὶ
[1, 28]	εἰς Καππαδοκίαν, ὡς ἀνεῖλεν Ἀλέξανδρον,	τὴν	Ἀριστοβούλου δὲ Βερνίκην συνῴκισεν θείῳ
[1, 28]	τῷ δὲ σῷ παιδί, Ἀντίπατρε,	τὴν	Ἀριστοβούλου θυγατέρα· γένοιο γὰρ ἂν
[1, 6]	βασίλεια, Ὑρκανὸς δὲ ἀνεχώρησεν εἰς	τὴν	Ἀριστοβούλου οἰκίαν. (Δέος δὲ τοῖς
[1, 9]	Φθάνει δ' ὁ φθόνος καὶ	τὴν	Ἀριστοβούλου προθυμίαν καὶ τὰς Καίσαρος
[1, 28]	κολακείαις μεθηρμόσατο, καὶ αὐτῷ μὲν	τὴν	Ἀριστοβούλου συνῴκισεν θυγατέρα, τὸν δὲ
[1, 5]	τὰς οἴκοι ταραχὰς ἐμβεβληκότος εἰς	τὴν	Ἀρμενίαν Λευκόλλου. (Κἀν τούτῳ νοσούσης
[1, 25]	τε τοῦ βασιλέως ὀξύρροπον καὶ	τὴν	Ἀρχελάου φιλίαν παρ' αὐτῷ πάντων
[1, 26]	δὲ πιστὸς τῷ μειρακίῳ σύμβουλος	τὴν	Ἀρχελάου φιλίαν πλασάμενος· διὸ μηδὲν
[1, 11]	ἀνὴρ ἐν ἀφηγήσει πραγμάτων καὶ	τὴν	ἀρχὴν ἀνακτησάμενός τε Ὑρκανῷ καὶ
[1, 26]	αὐτὸν διαδέξασθαι παρὰ τοιούτου πατρὸς	τὴν	ἀρχὴν δίχα φόνου. Πολλὰ δ'
[1, 3]	τελευτὴν ὁ πρεσβύτερος αὐτῶν Ἀριστόβουλος	τὴν	ἀρχὴν εἰς βασιλείαν μετατιθεὶς περιτίθεται
[1, 0]	ἐπαύσαντο καὶ οἱ ἡμέτεροι προφῆται,	τὴν	ἀρχὴν ἐκεῖθεν ποιήσομαι τῆς συντάξεως·
[1, 2]	καὶ τῇ πρὸς Ῥωμαίους φιλίᾳ	τὴν	ἀρχὴν ἐκρατύνατο πρός τε τὸν
[1, 11]	Βρούτου κτεινάντων δόλῳ Καίσαρα κατασχόντα	τὴν	ἀρχὴν ἐπ' ἔτη τρία καὶ
[1, 5]	τῆς τἀδελφοῦ καταλύσεως τελευτᾷ διοικήσασα	τὴν	ἀρχὴν ἔτεσιν ἐννέα. ~(Καὶ κληρονόμος
[1, 13]	Ὁπότερον δ' ἂν ἀληθὲς ᾖ,	τὴν	ἀρχὴν ἔχει λαμπράν. Φασὶν γοῦν
[1, 2]	εὐδαιμονίᾳ Ἰωάννης καὶ τὰ κατὰ	τὴν	ἀρχὴν κάλλιστα διοικήσας ἐν τρισὶν
[1, 1]	τῷ πρεσβυτάτῳ τῶν παίδων καταλιπὼν	τὴν	ἀρχήν. (Ὁ δέ, οὐ γὰρ
[1, 22]	μάλιστα ἐσπούδασεν. Ἐπειδὴ γὰρ εἰς	τὴν	ἀρχὴν παρῆλθεν, ἀποπεμψάμενος ἣν ἰδιώτης
[1, 6]	τὸν Ὑρκανὸν καὶ καταγαγεῖν ἐπὶ	τὴν	ἀρχήν, πολλὰ μὲν τὸν Ἀριστόβουλον
[1, 14]	καὶ τότε διὰ Πάρθων λάβοι	τὴν	ἀρχὴν Ῥωμαίους ὑπεριδών. Τῆς δὲ
[1, 12]	οὓς ἂν λάβῃ, συγκατασκευάζειν δὲ	τὴν	ἀρχὴν τοῖς ὑπ' αὐτοῦ κατασταθεῖσιν
[1, 26]	καὶ βασιλίδι συνοικῶν ἐάσει διαδέχεσθαι	τὴν	ἀρχὴν τὸν ἐξ ἰδιώτιδος, καὶ
[1, 13]	Συρίαν κατασχόντος Λυσανίας ἀναδεδεγμένος ἤδη	τὴν	ἀρχὴν τοῦ πατρὸς τελευτήσαντος, Πτολεμαῖος
[1, 13]	αὖθις ἐν μεταβολῇ ποτε δύναιτο	τὴν	ἀρχιερωσύνην ἀπολαβεῖν· (δεῖ γὰρ ὁλοκλήρους
[1, 9]	φιλοφρονήσεως ἕνεκεν ζηλωτὸν ἐποίησεν καὶ	τὴν	ἀρχιερωσύνην δὲ δι' αὐτὸν ἐπεκύρωσεν
[1, 22]	παιδὸς ἐφείσατο, δοὺς μὲν αὐτῷ	τὴν	ἀρχιερωσύνην ἑπτακαιδεκαέτει, μετὰ δὲ τὴν
[1, 2]	τε ἀρχὴν τοῦ ἔθνους καὶ	τὴν	ἀρχιερωσύνην καὶ προφητείαν· ὡμίλει γὰρ
[1, 3]	ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ διὰ μὲν	τὴν	ἀσθένειαν αὐτὸς ἐπιδεῖν ἕκαστα κωλυθείη,
[1, 0]	Ῥωμαίων ἐν πολέμοις εὐταξίας καὶ	τὴν	ἄσκησιν τῶν ταγμάτων, τῆς τε
[1, 29]	δυνάμενος ἐκ τοῦ φοβερὸς εἶναι	τὴν	ἀσφάλειαν ἐπορίζετο. Συνήργει δὲ καὶ
[1, 32]	ὄντι καὶ διαδόχῳ τούτῳ μάλιστα	τὴν	ἀσφάλειαν ἐποριζόμην. Τὸ δὲ μιαρὸν
[1, 33]	ταῦτα δ' ἔξεισι μὲν εἰς	τὴν	Ἀσφαλτῖτιν λίμνην, ὑπὸ γλυκύτητος δ'
[1, 4]	τε καὶ Ῥάφειαν καὶ Ἀνθηδόνα	τὴν	αὖθις ὑπὸ Ἡρώδου τοῦ βασιλέως
[1, 29]	δὲ καὶ γυναικῶν σύνταγμα κατὰ	τὴν	αὐλήν, ὃ νεωτέρους ἐκίνησεν θορύβους·
[1, 20]	τὴν προσεχῆ Βαταναίαν τε καὶ	τὴν	Αὐρανῖτιν χώραν ἐξ αἰτίας τοιᾶσδε·
[1, 2]	κατηντιβόλει τὸν παῖδα μήτι πρὸς	τὴν	αὐτῆς ὕβριν ἐπικλασθέντα φείσασθαι τοῦ
[1, 14]	τάς τε πατρῴας εὐεργεσίας καὶ	τὴν	αὐτοῦ πρὸς Ῥωμαίους εὔνοιαν διεξῄεσαν,
[1, 14]	παρακαλοῦντας. Τὸ χρεὼν δ' ἄρα	τὴν	αὐτοῦ σπουδὴν ἐφθάκει καὶ Φασαήλου
[1, 23]	τό τε Ἀντιπάτρου πανοῦργον καὶ	τὴν	αὐτῶν ἀτιμίαν ἀπωδύρετο. Συνήργει δ'
[1, 26]	κατηγορηθεὶς ἐπὶ τῷ στάσεως ἐμπλῆσαι	τὴν	Ἀχαίαν καὶ περιδύειν τὰς πόλεις
[1, 14]	μόνοις πείσειν ὑπὲρ Φασαήλου τὴν	τῶν	βαρβάρων ἤλπιζεν πλεονεξίαν. Ἐλογίζετο γάρ,
[1, 5]	τοῖς εἴκοσιν ἔτη. ~(Καταλείπει δὲ	τὴν	βασιλείαν Ἀλεξάνδρᾳ τῇ γυναικὶ πεπεισμένος
[1, 26]	Εὐρυκλῆς τοὔνομα, πόθῳ χρημάτων εἰς	τὴν	βασιλείαν εἰσφθαρείς· οὐ γὰρ ἀντεῖχεν
[1, 16]	τιμαῖς αὐτοῦ καὶ ταῖς εἰς	τὴν	βασιλείαν ἐλπίσιν, Ἀντίοχον δὲ τὸν
[1, 6]	ὅλων Ὑρκανός, ᾧ καὶ ζῶσα	τὴν	βασιλείαν ἐνεχείρισεν, δυνάμει δὲ καὶ
[1, 31]	ἑαυτὸν τῷ πατρί, κομίσασθαι δὲ	τὴν	βασιλείαν ἐπ' αὐτῷ μόνῳ σαλεύουσαν.
[1, 6]	τῷ βασιλεῖ τῆς Ἀραβίας ἀνακτήσασθαι	τὴν	βασιλείαν ἔπειθεν καὶ τὸν Ἀρέταν
[1, 24]	οἱ περὶ Ἀλέξανδρον, ἐπειδὰν παραλάβωσιν	τὴν	βασιλείαν, ἱστουργοὺς ἅμα ταῖς δούλαις
[1, 32]	κατετείνατο, πάντα μὲν τὰ κατὰ	τὴν	βασιλείαν κακουργήματα περιτιθεὶς αὐτῷ, μάλιστα
[1, 23]	πατρὶ πάντα πειθαρχεῖν, τὸν δὲ	τὴν	βασιλείαν καταλιπεῖν ᾧ βούλεται. (Μετὰ
[1, 24]	ὃς καὶ παρὰ ἄκοντος διαδέξεται	τὴν	βασιλείαν οὐκ εἰς μακράν τε
[1, 26]	εἰ μὴ δι' αἵματος ἐμπορεύσεται	τὴν	βασιλείαν. Περιέρχεται γοῦν τὸν βασιλέα
[1, 6]	Ἀριστοβούλου βίαν, κατάγειν δὲ ἐπὶ	τὴν	βασιλείαν τὸν καὶ τρόπῳ καὶ
[1, 9]	τοὺς ἐν Συρίᾳ δυνατοὺς ἐπὶ	τὴν	βοήθειαν τόν τε ἔποικον τοῦ
[1, 14]	τὸ Ἡρώδου δραστήριον· συνήγαγεν δὲ	τὴν	βουλήν, ἐν ᾗ Μεσσάλας καὶ
[1, 16]	ὑπὲρ τὸν ποταμὸν ἐσκεδάσθησαν, ὥστε	τὴν	Γαλιλαίαν ἐκκεκαθάρθαι φόβων, πλὴν καθόσον
[1, 17]	ὧν οὐ περιμείνας ἡμέραν εἰς	τὴν	Γαλιλαίαν ἐνέβαλεν τούς τε πολεμίους
[1, 10]	παρρησίαν ἀνῄει φρουραῖς διαλαβὼν πρότερον	τὴν	Γαλιλαίαν. Ἤει δὲ μετὰ καρτεροῦ
[1, 0]	ὅσοι σύμμαχοι ἐκόπησαν εἰς ὅλην	τὴν	Γαλιλαίαν, καὶ ὡς τῶν πόλεων
[1, 16]	ἄδειαν οἷς ἔθος ἦν θορυβεῖν	τὴν	Γαλιλαίαν κτείνουσιν μὲν Θολεμαῖον τὸν
[1, 13]	Φασάηλον. (Ὡς δ' ἐγένοντο κατὰ	τὴν	Γαλιλαίαν, τοὺς μὲν ἐπιχωρίους ἀφεστῶτας
[1, 28]	συνῴκισεν θείῳ πρὸς μητρὸς Ἀντιπάτρου·	τὴν	γὰρ Σαλώμην οὖσαν διάφορον ἐξοικειούμενος
[1, 1]	ὁ δὲ τὸ θηρίον ὑπὸ	τὴν	γαστέρα πλήξας ἐπικατέσεισεν ἑαυτῷ καὶ
[1, 4]	τῷ Ἀράβων βασιλεῖ προλοχίσαντι κατὰ	τὴν	Γαυλάνην ἐνέδρας αὐτῷ γενομένης πᾶσαν
[1, 18]	τῆς ἐπιθυμίας, Κλεοπάτρα δὲ διεξελθοῦσα	τὴν	γενεὰν τὴν ἑαυτῆς ὡς μηδένα
[1, 20]	Οὐάρρων καθαίρει τε τῶν ἀνδρῶν	τὴν	γῆν καὶ ἀφαιρεῖται Ζηνόδωρον· ἣν
[1, 27]	πικρὰν κατὰ τῶν τέκνων, ἐπηρώτα	τὴν	γνώμην ἑκάστου. Καὶ πρῶτος Σατορνῖνος
[1, 1]	τοὺς λοιποὺς ἔχων Ἰούδας εἰς	τὴν	Γοφνιτικὴν τοπαρχίαν φεύγει. Ἀντίοχος δὲ
[1, 16]	ἐπὶ τοῖς παισὶν ἀναιρεῖ καὶ	τὴν	γυναῖκα καὶ καταβαλὼν κατὰ τοῦ
[1, 22]	διὰ τὸ κῆδος εὔνους, παρατίθεται	τὴν	γυναῖκα, κρύφα δοὺς ἐντολὰς ἀναιρεῖν
[1, 29]	λέγων, ἢ ἑαυτὸν ἀδελφὸν ἢ	τὴν	γυναῖκα. Τοῦ δὲ θᾶττον ἀπολείψειν
[1, 30]	προσενεγκεῖν μὲν γὰρ αὐτῷ τι	τὴν	γυναῖκα τῶν οὐ συνήθως ἐσκευασμένων,
[1, 29]	θᾶττον ἀπολείψειν τὸ ζῆν ἢ	τὴν	γυναῖκα φήσαντος, οὐκ ἔχων ὅ
[1, 21]	οὐ τῶν Ἡρώδου γέμουσιν ἀναθημάτων;	Τὴν	δ' Ἀντιοχέων τῶν ἐν Συρίᾳ
[1, 24]	μὲν ἐν χερσὶν φόβον διεκρούσαντο,	τὴν	δ' εἰς τὰ μέλλοντα λύπην
[1, 28]	τὴν μὲν τῷ Ἀλεξᾶ παιδί,	τὴν	δ' ἑτέραν τῷ πρὸς μητρὸς
[1, 20]	πάλιν ὁρμητήριον τοῖς λῃσταῖς ἐπὶ	τὴν	Δαμασκόν, Ἡρώδῃ δίδωσιν. Κατέστησεν δὲ
[1, 24]	καὶ τὰς λοιδορίας ἐμίσουν Ἀλέξανδρον.	(Τὴν	δὲ δὴ Σαλώμην καίτοι πενθερὰν
[1, 1]	μὲν φρουρὰν ὅσην ἀποχρήσειν ὑπελάμβανε,	τὴν	δὲ λοιπὴν δύναμιν ἀπαγαγὼν χειμεριοῦσαν
[1, 22]	ἀπέχθειαν ἐκ τῶν πραγμάτων εὔλογον,	τὴν	δὲ παρρησίαν ἐκ τοῦ φιλεῖσθαι,
[1, 24]	δὲ ἰδίας εἶχεν ἑκατὸν τάλαντα,	τὴν	δὲ πέραν Ἰορδάνου πᾶσαν ἐκαρποῦτο
[1, 14]	δόγμα ἀναθήσοντες εἰς τὸ Καπετώλιον.	Τὴν	δὲ πρώτην Ἡρώδῃ τῆς βασιλείας
[1, 15]	αὐτῶν τὰς ἀπορίας. Καὶ μετὰ	τὴν	δέησιν εὐθέως> ὁρμήσας αὐτὸς εἰς
[1, 20]	μεμφομένου τὸν ἐξαιτούμενον οἷς διεκρούσατο	τὴν	δέησιν. Μετὰ δὲ ταῦτα πορευόμενον
[1, 33]	χρυσοῦς, τὸ δὲ σκῆπτρον παρὰ	τὴν	δεξιάν. Καὶ περὶ τὴν κλίνην
[1, 33]	τις ὁ κωλύων εἴη, ἐπῆρεν	τὴν	δεξιὰν ὡς πλήξων ἑαυτόν. Προσδραμὼν
[1, 25]	ὡς οὐκ ἐνῆν εὐσχήμονι σωτηρία,	τὴν	δι' ἀναιδείας ἐπορίζετο· καταλείψας γοῦν
[1, 21]	Λυκίους ἢ Σαμίους δωρεὰς ἢ	τὴν	δι' ὅλης τῆς Ἰωνίας ἐν
[1, 29]	πραγμάτων εἴη. Γνοῦσαι δ' ἐκεῖναι	τὴν	διαβολὴν καὶ ὡς ἀγανακτήσειεν Ἡρώδης,
[1, 28]	τοιοῦτον. ~(Ἀντιπάτρῳ δὲ ἀδήριτον ἔχοντι	τὴν	διαδοχὴν μῖσος μὲν ἀφόρητον ἐκ
[1, 23]	γὰρ ἡλικία, τοῖς δ' εὐγένεια	τὴν	διαδοχὴν προξενεῖ, τό γε μὴν
[1, 0]	τοῦ ἱεροῦ καὶ τοῦ ναοῦ	τὴν	διάθεσιν, ἔτι δὲ τούτων καὶ
[1, 16]	πρὸς Ἡρώδην ἀναχωρεῖ καὶ πρὸς	τὴν	διαμαρτίαν θυμούμενος ὅσοις ἐπετύγχανεν Ἰουδαίοις
[1, 16]	πεισθεὶς ἀποτρέποντι. Προαισθόμενος δ' αὐτοῦ	τὴν	διάνοιαν Ἀντίγονος τήν τε πόλιν
[1, 23]	ἐπὶ Ῥώμης φίλοις συλλαμβάνεσθαι περὶ	τὴν	δίκην Ἀλεξάνδρῳ· προπέμπει δὲ μέχρι
[1, 10]	Ἡρώδης κατ' ὀργὴν τῆς περὶ	τὴν	δίκην ἀπειλῆς στρατιὰν ἀθροίσας ἐπὶ
[1, 27]	μὴν υἱοὺς οὐ προήγαγεν εἰς	τὴν	δίκην μάλα προμηθῶς· ᾔδει γάρ,
[1, 19]	αὐτὸς δὲ καθ' ἡμέραν προάγων	τὴν	δύναμιν εἰς μάχην παρετάσσετο καὶ
[1, 6]	τὸ μὴ ἁλῶναι, πᾶσαν δὲ	τὴν	δύναμιν ἐπισυλλέξας εἵπετο τοῖς πολεμίοις
[1, 8]	τούτοις Σκαῦρος ἐξῆγεν τῆς Ἀραβίας	τὴν	δύναμιν. (Ὁ δ' ἀποδρὰς τῶν
[1, 17]	καὶ μέχρι τοῦ τείχους ἀγαγὼν	τὴν	δύναμιν, συνήγετο δ' αὐτῷ τρίτον
[1, 0]	ὡς Ἡρώδης ὁ Ἀντιπάτρου κατέλυσε	τὴν	δυναστείαν αὐτῶν ἐπαγαγὼν Σόσσιον, ὅπως
[1, 18]	Δαμασκοῦ. Κἀνταῦθα μεγάλαις μὲν αὐτῆς	τὴν	δυσμένειαν δωρεαῖς Ἡρώδης ἐκμειλίσσεται, μισθοῦται
[1, 21]	ἀντιπράσσοντα τὸν τόπον ἐφιλονείκησεν πρὸς	τὴν	δυσχέρειαν, ὡς τὴν μὲν ὀχυρότητα
[1, 20]	αὐτῷ τὸ διάδημα δόγματι διεσήμαινεν	τὴν	δωρεάν, ἐν ᾧ πολλὰ μεγαλοφρόνως
[1, 15]	(Ἔνθα δὴ καὶ Σίλων ἀπεκαλύψατο	τὴν	δωροδοκίαν· ἐπισκευασάμενος γὰρ πολλοὺς τῶν
[1, 24]	ἡ Ἀλεξάνδρου γυνὴ Γλαφύρα γενεαλογοῦσα	τὴν	ἑαυτῆς εὐγένειαν, καὶ ὡς πασῶν
[1, 22]	καὶ κατηγοροῦσαι διότι τὴν εἰκόνα	τὴν	ἑαυτῆς πέμψειεν εἰς Αἴγυπτον Ἀντωνίῳ
[1, 18]	Κλεοπάτρα δὲ διεξελθοῦσα τὴν γενεὰν	τὴν	ἑαυτῆς ὡς μηδένα τῶν ἀφ'
[1, 4]	μὴν εὐφραίνετό γε ταῖς νίκαις	τὴν	ἑαυτοῦ βασιλείαν ἀναλίσκων· ὅθεν παυσάμενος
[1, 11]	Πρῶτος δ' ἀπεμειλίξατο Κάσσιον Ἡρώδης	τὴν	ἑαυτοῦ μοῖραν ἐκ τῆς Γαλιλαίας
[1, 29]	τὴν ὕβριν ἀπαλλάσσεται μὲν εἰς	τὴν	ἑαυτοῦ τετραρχίαν ὀμόσας ὅρον ἕξειν
[1, 19]	ὑμῖν πειθηνίοις· εὖ γὰρ ἴστε	τὴν	ἑαυτῶν ἀνδρείαν ἀνυπόστατον, ἐὰν μὴ
[1, 23]	ἰδιώτιδος μητρὸς ὁρῶντες προκόπτοντα διὰ	τὴν	ἑαυτῶν εὐγένειαν οὐκ ἐκράτουν τῆς
[1, 33]	τοῦ πλήθους προσιόντες ὑπισχνοῦντο μὲν	τὴν	ἑαυτῶν εὔνοιαν, συνηύχοντο δὲ καὶ
[1, 22]	πιθανὸν ἐνσκευαζόμεναι καὶ κατηγοροῦσαι διότι	τὴν	εἰκόνα τὴν ἑαυτῆς πέμψειεν εἰς
[1, 33]	διετείνετο, τῶν ἀλγηδόνων ἡσσηθεὶς φθάσαι	τὴν	εἱμαρμένην ἐπεβάλλετο. Λαβὼν δὲ μῆλον
[1, 10]	διὰ κόρον ἐξυβρίζοιεν, καὶ ὅτι	τὴν	εἰς Αἴγυπτον συμμαχίαν οὐκ ἐπ'
[1, 23]	τοῖς ἐξ ἐμοῦ γεγενημένοις ἀνακόπτω	τὴν	εἰς αὐτοὺς φιλοτιμίαν, ἐπιστάμενος δὲ
[1, 0]	κατεστήσατο, τήν τε ὑποστροφὴν αὐτοῦ	τὴν	εἰς Ἰταλίαν καὶ τὸν θρίαμβον.
[1, 10]	ἐμφύλιος, Καικιλίου μὲν Βάσσου διὰ	τὴν	εἰς Πομπήιον εὔνοιαν δολοφονήσαντος Σέξτον
[1, 29]	τῶν ἐπὶ τῆς Ἰταλίας φίλων	τὴν	εἰς Ῥώμην ἀποδημίαν αὑτῷ· γραψάντων
[1, 29]	πολλὰ τῆς ἀνθρώπου κατηγόρει καὶ	τὴν	εἰς τὰς ἑαυτοῦ θυγατέρας ὕβριν,
[1, 22]	καιρὸν εἰς τὰς διαβολὰς ἁρπάσασα	τὴν	εἰς τὸν Ἰώσηπον ἐπεβεβαίωσεν ὑποψίαν.
[1, 13]	πρὸς Ἀντίγονον προθύμους ἑαυτοὺς ἐπὶ	τὴν	εἰσβολὴν παρεῖχον. Ὁ δὲ αὐτοὺς
[1, 21]	παραπλέοντα σαλεύειν ἐν πελάγει διὰ	τὴν	ἐκ λιβὸς ἀπειλήν, ᾧ καὶ
[1, 22]	τάχιον μέν, μάλιστα δὲ μετὰ	τὴν	ἐκ Ῥώμης ἄφιξιν. Πρῶτον μὲν
[1, 30]	τέγους τόν τε ἔλεγχον καὶ	τὴν	ἐκ τοῦ βασιλέως αἰκίαν φθάνουσα·
[1, 31]	τι τῶν οἴκοθεν ἀπηγγέλλετο διὰ	τὴν	ἐκ τοῦ βασιλέως ἀπειλήν, ὑπελείπετο
[1, 10]	οὐ μόνον τε κατ' εὔνοιαν	τὴν	ἐκ τοῦ ἔθνους ἀλλὰ καὶ
[1, 31]	μέμψεις ἐπειχθέντος· οὐ γὰρ ἠγνόει	τὴν	ἐκβολὴν τῆς μητρὸς Ἀντίπατρος. Πρότερον
[1, 26]	τὸν τῆς μητρὸς αὐτῶν φόνον	τὴν	ἐκείνης ἀρχὴν σπαθήσας, ἀλλ' ἔτι
[1, 26]	παράδοξον εἰ καὶ αὐτοὺς ἀφαιρεῖται	τὴν	ἐκείνης βασιλείαν· ἐφ' οἷς ὁ
[1, 24]	τῆς ἰδίας γυναικός· μετὰ δὲ	τὴν	ἐκείνης τελευτὴν καθωσίωσε τὴν πρεσβυτάτην
[1, 10]	εὔνοιαν δολοφονήσαντος Σέξτον Καίσαρα καὶ	τὴν	ἐκείνου δύναμιν παραλαβόντος, τῶν δ'
[1, 24]	χειμὼν τῆς οἰκίας καὶ περὶ	τὴν	ἐκείνου κεφαλὴν ὅλος ἀπηρείσατο. Τρεῖς
[1, 26]	Ἡρώδην Ἀλεξάνδρῳ. Διάρας δ' εἰς	τὴν	Ἑλλάδα τοῖς ἐκ κακῶν κτηθεῖσιν
[1, 11]	τε ἰσχὺν τοῦ παιδὸς καὶ	τὴν	ἐλπίδα αἰτίαν ἀπωλείας γενέσθαι· ταῦτα
[1, 6]	ἀφαιρεθέντες μετέφερον ἐπὶ τοὺς ἐναντίους	τὴν	ἐλπίδα, καὶ ἐπειδὴ Πομπήιος ἐπιὼν
[1, 24]	νεανίσκων ὑποδείσας, ὅμως οὐκ ἀπέκοπτε	τὴν	ἐλπίδα τῆς διορθώσεως, ἀλλὰ προσκαλεσάμενος
[1, 32]	ἀρχῆς διάδοχον. Ἐξομολογοῦμαί σοι, Οὔαρε,	τὴν	ἐμαυτοῦ φρενοβλάβειαν· ἐγὼ τοὺς υἱοὺς
[1, 19]	ἥκοντες πρὸς αὐτούς. Πρὸς δὲ	τὴν	ἐμβολὴν καταπλαγὲν τὸ πλῆθος καὶ
[1, 19]	καὶ κατὰ τῶν ἐχθρῶν παρὰ	τὴν	ἐμὴν γνώμην ἐξωρμήσατε, καιρὸν ἔσχεν
[1, 23]	δὲ καὶ τῷ θεῷ τηρῆσαι	τὴν	ἐμὴν κρίσιν, ἂν ὁμονοῆτε. Ταῦτ'
[1, 4]	γὰρ οὐκ ἐδέχετο μισθοφόρους διὰ	τὴν	ἔμφυτον αὐτῶν πρὸς τὸ ἔθνος
[1, 32]	ὡς οὐχ ἑκὼν ἔπλεον ἐπιστάμενος	τὴν	ἐμφωλεύουσαν τῇ βασιλείᾳ κατ' ἐμοῦ
[1, 33]	ἀθάνατόν τε τὴν ψυχὴν καὶ	τὴν	ἐν ἀγαθοῖς αἴσθησιν αἰώνιον παραμένειν,
[1, 20]	ἔπεμψα μυριάδας, ἀλλ' οὐδὲ μετὰ	τὴν	ἐν Ἀκτίῳ πληγὴν κατέλιπον τὸν
[1, 14]	συνδιήνεγκεν, τήν τε ξενίαν καὶ	τὴν	ἐν ἅπασιν εὔνοιαν, ὁρῶντά γε
[1, 19]	καὶ οὐδὲν ἀνθρώποις πλέον ἢ	τὴν	ἐν ἑαυτοῖς βλάβην ἐπιφέρεται· λοιμοῦ
[1, 1]	θερμοῦ τοῦ κατορθώματος ὥρμησεν ἐπὶ	τὴν	ἐν τῇ πόλει φρουράν, οὔπω
[1, 21]	οὗ τό τε σχῆμα καὶ	τὴν	ἐν τῷ μεγέθει πολυτέλειαν διὰ
[1, 21]	βασιλείοις πολυτελεστάτοις, ὡς μὴ μόνον	τὴν	ἔνδον τῶν οἰκημάτων ὄψιν εἶναι
[1, 11]	προειπεῖν τοῖς χιλιάρχοις ἐξελθεῖν ἐπὶ	τὴν	ἐνέδραν. Κἀκεῖνοι τῶν Κασσίου προσταγμάτων
[1, 22]	ἄν ποτε τὸν Ἰώσηπον ἐξαγγεῖλαι	τὴν	ἐντολὴν φάμενος εἰ μὴ διαφθείρειεν
[1, 2]	Σκυθοπόλεως ταύτην τε κατέδραμον καὶ	τὴν	ἐντὸς Καρμήλου τοῦ ὄρους χώραν
[1, 10]	πόλιν μηδὲν δὲ ἀπειροκάλως εἰς	τὴν	ἐξουσίαν ἐξυβρίζων. Ἐντεῦθεν Ἀντιπάτρῳ θεραπεία
[1, 4]	δοκοῦντα. Ὁ δὲ παρελθὼν εἰς	τὴν	ἐξουσίαν τὸν ἕτερον μὲν τῶν
[1, 5]	ἰδιώτην. (Παραφύονται δὲ αὐτῆς εἰς	τὴν	ἐξουσίαν Φαρισαῖοι, σύνταγμά τι Ἰουδαίων
[1, 3]	λαμπρὸς ἀπὸ στρατείας ἦλθεν εἰς	τὴν	ἑορτήν, ἐν ᾗ σκηνοποιεῖσθαι πάτριον
[1, 16]	τῶν χωρίων. Πυθόμενος δὲ Ἡρώδης	τὴν	ἐπανάστασιν διὰ τάχους ἐπεβοήθει καὶ
[1, 21]	ἰδίαν χώραν ἐπλήρωσεν ναῶν, εἰς	τὴν	ἐπαρχίαν αὐτοῦ τὰς τιμὰς ὑπερεξέχεεν
[1, 8]	Συρίαν ὡρμημένους ἀνέκοπτεν Κάσσιος εἰς	τὴν	ἐπαρχίαν διαφυγών. Περιποιησάμενος δὲ αὐτὴν
[1, 27]	ἰδίων συγγενῶν καὶ τῶν κατὰ	τὴν	ἐπαρχίαν ἡγεμόνων ἐξετάσειεν τὴν ἐπιβουλήν·
[1, 20]	ἔτι δεκάτῳ πάλιν ἐλθὼν εἰς	τὴν	ἐπαρχίαν, ὡς μηδὲν ἐξεῖναι δίχα
[1, 8]	ἐλθὼν παραλαμβάνει Συρίαν. Οὗτος εἰς	τὴν	ἐπὶ Πάρθους στρατείαν τόν τε
[1, 30]	αὐτὸν ὑπὸ τοῦ πατρὸς καὶ	τὴν	ἐπὶ τέκνοις ἐλπίδα· διάδοχον γὰρ
[1, 32]	χορηγὸς τῆς ἀμεριμνίας, ὁ παραμυθούμενος	τὴν	ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις λύπην καὶ
[1, 28]	εἶχεν ἐπιμελούμενον τῶν ὀρφανῶν καὶ	τὴν	ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις μετάνοιαν ἐμφαίνοντα
[1, 27]	~(Παρώξυνεν δ' αὐτοῦ καὶ Σαλώμη	τὴν	ἐπὶ τοῖς τέκνοις ὠμότητα· ταύτην
[1, 33]	ἀλλὰ καὶ βασιλεῖ δραμὼν ἀνήγγειλεν	τὴν	ἐπιβουλήν. Ἀνέκραγεν δ' ἐκεῖνος ἰσχυρότερον
[1, 13]	Πάκορον σκεπτομένων, πῶς ἂν κρύφα	τὴν	ἐπιβουλὴν ἀπαρτίσειαν, οὐ γὰρ ἐκ
[1, 13]	τοὺς πολεμίους ἐμπεπτωκέναι τὰ μηνύοντα	τὴν	ἐπιβουλὴν αὐτῷ γράμματα, προελθεῖν οὐκ
[1, 13]	τῷ σατράπῃ προσελθὼν ἄντικρυς ὠνείδιζεν	τὴν	ἐπιβουλὴν καὶ μάλισθ' ὅτι γένοιτο
[1, 13]	πανούργῳ σφόδρα καὶ ταῖς φιλοφρονήσεσιν	τὴν	ἐπιβουλὴν καλύπτοντι· δῶρα γοῦν δοὺς
[1, 27]	κατὰ τὴν ἐπαρχίαν ἡγεμόνων ἐξετάσειεν	τὴν	ἐπιβουλήν· κἂν μὲν ἐνέχωνται, κτείνειν,
[1, 25]	ἐχθρῶν βίβλους συνταξάμενος προσωμολόγει μὲν	τὴν	ἐπιβουλήν, κοινωνοὺς δ' ἀπεδείκνυεν τοὺς
[1, 8]	προσηγάγετο τὸν Ἀράβων βασιλέα διὰ	τὴν	ἐπιγαμβρίαν, κἀπειδὴ τὸν πρὸς τὸν
[1, 13]	συνελάμβανον τά τε ἄλλα πρὸς	τὴν	ἐπιορκίαν καὶ τὸ ἄπιστον αὐτοῖς
[1, 4]	δῆμον, ὥστε τῶν ἀντιστασιαστῶν κατὰ	τὴν	ἐπιοῦσαν νύκτα φυγεῖν ὀκτακισχιλίους ἔξω
[1, 33]	διάδοχον εὐνοίας παρεκάλει. Μετὰ δὲ	τὴν	ἐπιστολὴν λύσας τὰς ἐπιδιαθήκας ἀνεγίνωσκεν,
[1, 18]	τὰς διεκδρομάς, πρὸς δὲ τὴν	τῶν	ἐπιτηδείων ἀπορίαν αἱ πόρρωθεν συγκομιδαί,
[1, 29]	διενυκτέρευεν σὺν ἐκείνοις. Καὶ δεδοικὼς	τὴν	ἐπιτηροῦσαν Σαλώμην πραγματεύεται διὰ τῶν
[1, 10]	βασιλεῖς ἐπιτρέφων; Οὐδὲ γὰρ εἰρωνεύεσθαι	τὴν	ἐπιτροπὴν αὐτοὺς ἔτι, φανεροὺς δὲ
[1, 32]	εἱμαρμένην καὶ κατ' ἐμαυτὸν στενάξω	τὴν	ἐρημίαν, διαφεύξεται δ' οὐδεὶς διψήσας
[1, 24]	ἄντικρυς ὡμολόγησεν οὐδείς, ὅτι δὲ	τὴν	ἐρωμένην ἁρπασάμενος εἰς Πάρθους ἀποδρᾶναι
[1, 10]	(Πρὸς ταῦτα ὁ Ἀντίπατρος ἀπορρίψας	τὴν	ἐσθῆτα τὸ πλῆθος ἐπεδείκνυεν τῶν
[1, 17]	ἐν τέλει συνειστιάθησαν κατ' ἐκείνην	τὴν	ἑσπέραν, διαλυθέντος δὲ τοῦ συμποσίου
[1, 9]	ἀνήγαγεν. Ἁλοὺς δ' ἔρωτι γαμεῖ	τὴν	ἑτέραν καὶ μετὰ ταῦτα ὑπὸ
[1, 33]	Ὁ δὲ βραχὺ μὲν πρὸς	τὴν	εὐθυμίαν ἀνήνεγκεν, αὖθις δέ, καὶ
[1, 4]	ὑπὸ τοῦ ἔθνους ἐδέχθη διὰ	τὴν	εὐπραγίαν, καὶ λαμβάνει τὴν ἀνάπαυσιν
[1, 23]	τὴν ἀγωγὴν τοῦ βίου καὶ	τὴν	εὐσέβειαν· οὔτε γὰρ οὕτως εἰμὶ
[1, 32]	δέ μου καὶ ὑπόκρισιν λέγεις	τὴν	εὐσέβειαν. Πῶς ὁ πανοῦργος ἐν
[1, 6]	πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα. Καταπλαγεὶς δὲ	τὴν	ἔφοδον Ἀριστόβουλος ἱκέτης ἀπαντᾷ χρημάτων
[1, 8]	ὥρμησεν. Ὁ δὲ δείσας πρὸς	τὴν	ἔφοδον δύναμίν τε πλείω συνέλεγεν,
[1, 16]	λοιπῆς δυνάμεως. Οὐ μὴν πρὸς	τὴν	ἔφοδον ἔδεισαν οἱ πολέμιοι, μετὰ
[1, 11]	πέμπων Ὑρκανός, ἐνῆγεν γὰρ δεδοικὼς	τὴν	ἔφοδον Μάλιχος, ἐκώλυεν τοὺς ἀλλοφύλους
[1, 2]	τοὺς ἀναιρήσοντας ἔπεμψεν. Προγνοὺς δὲ	τὴν	ἔφοδον ὁ νεανίσκος παραγενέσθαι εἰς
[1, 17]	πολέμῳ κρίνας εἶναι σημεῖον ὑπὸ	τὴν	ἕω διεκίνει τὴν στρατιάν. Καὶ
[1, 32]	ἀνῃρημένοις λύπην καὶ διακρίνων τὴν	τῶν	ζώντων εὔνοιαν ἀδελφῶν, ὁ ὑπερασπιστὴς
[1, 5]	μὲν πρεσβύτερον Ὑρκανὸν διά τε	τὴν	ἡλικίαν ἀποδείκνυσιν ἀρχιερέα καὶ ἄλλως
[1, 0]	δὴ τῶν ὑπὸ Ῥωμαίοις πασῶν	τὴν	ἡμετέραν ἐπὶ πλεῖστόν τε εὐδαιμονίας
[1, 12]	(Οὐ μὴν αὐτῷ τι πρὸς	τὴν	Ἡρώδου βίαν ἤρκεσεν, ὃς ἀναρρωσθεὶς
[1, 24]	εἰς ἀγένειαν τήν τε ἀδελφὴν	τὴν	Ἡρώδου καὶ τὰς γυναῖκας, ὧν
[1, 25]	Ἀρχέλαος οὕτως ἤδη παρῃτεῖτο καὶ	τὴν	Ἡρώδου κατέστελλεν ὀργὴν χρώμενος οἰκείοις
[1, 0]	ὅπως τε ὁ λαὸς μετὰ	τὴν	Ἡρώδου τελευτὴν κατεστασίασεν Αὐγούστου μὲν
[1, 19]	καίτοι καρτερῶς ἀντιπαραταξαμένων. Πρὸς δὲ	τὴν	ἧτταν μέγα γίνεται κίνημα τῶν
[1, 2]	ἀδελφὸς τοῦ Ἰωνάθου, καὶ πρὸς	τὴν	ἧτταν ὠργισμένος κτείνει τὸν Ἰωνάθην.
[1, 21]	τοῦ κύματος ἐπὶ πλεῖστον ἐξαγριοῦν	τὴν	θάλασσαν. Ἀλλ' ὁ βασιλεὺς τοῖς
[1, 5]	πολλοὺς καὶ πάντας εὔνους διὰ	τὴν	θερμότητα, κρατεῖ μὲν τῶν ἐρυμάτων
[1, 7]	τῶν καθ' ἡμέραν νομίμων εἰς	τὴν	θρησκείαν ἀπέστησαν. Τρίτῳ γὰρ μηνὶ
[1, 7]	ἐν αἷς παντὸς ἔργου διὰ	τὴν	θρησκείαν χεῖρας ἀπίσχουσιν Ἰουδαῖοι, τὸ
[1, 25]	αὐτὸς ἀγανακτῶν πρὸς Ἀλέξανδρον καὶ	τὴν	θυγατέρα διαζεύξας ἀπάξειν ἔφασκεν, ἕως
[1, 25]	χερσὶν διασπαράξω; Προσθήσω δὲ καὶ	τὴν	θυγατέρα μου τῷ καλῷ νυμφίῳ·
[1, 25]	μειρακίου καὶ πάλιν αὐτῷ μνηστεύεσθαι	τὴν	θυγατέρα. Σφόδρα δὲ ἀξιοπίστως Ἀρχέλαος
[1, 19]	ἔθυεν τῷ θεῷ καὶ μετὰ	τὴν	θυσίαν διέβαινεν τὸν Ἰορδάνην ποταμὸν
[1, 21]	τιμῆς γυμνὸν εἴασεν. Ἐπεὶ δὲ	τὴν	ἰδίαν χώραν ἐπλήρωσεν ναῶν, εἰς
[1, 0]	ὅρους, ἔτι τε τῆς χώρας	τὴν	ἰδιότητα, λίμνας τε καὶ πηγὰς
[1, 13]	βαρυτέρους τῆς χρείας διαφῆκεν ἀνὰ	τὴν	Ἰδουμαίαν δοὺς ἐφόδια, μετὰ δὲ
[1, 13]	ἀπιστίαν τῶν βαρβάρων ὑφορώμενος εἰς	τὴν	Ἰδουμαίαν τὰ λαμπρότατα τῶν κειμηλίων
[1, 22]	τὴν τιμὴν κτείνας εὐθέως, ἐπειδὴ	τὴν	ἱερὰν ἐσθῆτα λαβόντι καὶ τῷ
[1, 23]	παῖδες ἀγαθοί, πρῶτον μὲν ἐνθυμούμενοι	τὴν	ἱερὰν φύσιν, ἧς καὶ παρὰ
[1, 15]	οἷς ὀλίγους τῶν ἱππέων, ἐπὶ	τὴν	Ἱεριχοῦντα παραγίνεται, καὶ τὴν μὲν
[1, 15]	καὶ πολὺ πλῆθος ὁπλιτῶν ὑπὲρ	τὴν	Ἱεριχοῦντα συνηθροίσθη· διεκαθέζοντο δὲ ἐπὶ
[1, 11]	ἔγνω λάθρα καὶ αὐτὸς εἰς	τὴν	Ἰουδαίαν ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο· παρώξυνεν δ'
[1, 9]	ῥᾳδίως ἐλπίσας καὶ τὰ περὶ	τὴν	Ἰουδαίαν δι' αὐτοῦ προσάξεσθαι. Φθάνει
[1, 1]	ἱκέτευσαν αὐτοῖς ἡγεμόσι χρώμενον εἰς	τὴν	Ἰουδαίαν ἐμβαλεῖν. Πείθεται δ' ὁ
[1, 2]	αὐτοῦ στρατηγὸν μετὰ δυνάμεως δῃώσοντα	τὴν	Ἰουδαίαν ἔπεμψεν καὶ καταδουλωσόμενον Σίμωνα.
[1, 12]	ἀποδείκνυσιν τοὺς ἀδελφοὺς πᾶσαν διοικεῖν	τὴν	Ἰουδαίαν ἐπιτρέπων. (Προσαγανακτούντων δὲ τῶν
[1, 2]	ὑπὸ Σίμωνος ἔπαθεν, στρατεύσας εἰς	τὴν	Ἰουδαίαν ἐπολιόρκει τὸν Ὑρκανὸν προσκαθεζόμενος
[1, 6]	τούτους μεταστήσας, ἐπειδὴ τὰ κατὰ	τὴν	Ἰουδαίαν ἐπύθετο, καθάπερ ἐφ' ἕρμαιον
[1, 17]	~(Κἀν τούτῳ θραύεται τὰ κατὰ	τὴν	Ἰουδαίαν Ἡρώδου πράγματα. Κατελελοίπει μὲν
[1, 4]	βασιλέα. Στρατεύεται δ' οὗτος ἐπὶ	τὴν	Ἰουδαίαν καὶ μάχῃ νικήσας Ἀλέξανδρον
[1, 7]	Παραδοὺς δὲ ταύτην τε καὶ	τὴν	Ἰουδαίαν καὶ τὰ μέχρις Αἰγύπτου
[1, 13]	ἵππου παραδοὺς προεμβαλεῖν ἐκέλευσεν εἰς	τὴν	Ἰουδαίαν κατασκεψόμενόν τε τὰ τῶν
[1, 8]	συχνὴν βαρὺς ἦν Ὑρκανῷ καὶ	τὴν	Ἰουδαίαν κατέτρεχεν, ἐδόκει τε ἂν
[1, 26]	~(Μετ' οὐ πολὺ δὲ εἰς	τὴν	Ἰουδαίαν παρέβαλεν ἀνὴρ πολὺ τῶν
[1, 12]	ὑπ' Ἀντιπάτρου φιλοφρόνως ὅτε εἰς	τὴν	Ἰουδαίαν σὺν Γαβινίῳ παρέβαλλεν, τετράρχας
[1, 19]	κακὸν οὔτε δαιμόνιον ταπεινώσει ποτὲ	τὴν	Ἰουδαίων ἀνδραγαθίαν, ἐφ' ὅσον τὰς
[1, 0]	τοῦ πρεσβυτέρου τῶν παίδων εἰς	τὴν	Ἰουδαίων χώραν ἐνέβαλεν ὅσῃ τε
[1, 4]	χώρας πρὸς τὴν μάχην, ἔπειτα	τὴν	ἵππον ἐξαίφνης ἐπιστρέψας, μυρία δ'
[1, 0]	καὶ γλῶσσα λέλυται, πρὸς δὲ	τὴν	ἱστορίαν, ἔνθα χρὴ τἀληθῆ λέγειν
[1, 10]	ἐλπίδας αὔταρκες εἶναι καὶ τὸ	τὴν	ἰσχὺν ἐπιδείξασθαι τῷ ἔθνει. (Κἀν
[1, 15]	πολλοὶ τῶν ἐκ τῆς πόλεως	τὴν	ἰσχὺν καταπλαγέντες. (Στρατοπεδευσαμένους δὲ κατὰ
[1, 17]	παρὰ Ἀντωνίου τάγμα συνέμιξεν, δείσαντες	τὴν	ἰσχὺν οἱ πολέμιοι διὰ νυκτὸς
[1, 14]	χειμῶνος ὑποδείσας μήτε τοὺς κατὰ	τὴν	Ἰταλίαν θορύβους ἐπὶ Ῥώμης ἔπλει.
[1, 26]	παραχρῆμα πολλαπλασίω λαβὼν οὐδὲν ἡγεῖτο	τὴν	καθαρὰν δόσιν, εἰ μὴ δι'
[1, 13]	μητέρα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς καὶ	τὴν	καθωμολογημένην παῖδα μετὰ τῆς μητρὸς
[1, 17]	τὸ στρατόπεδον· ηὔλιστο δὲ περὶ	τὴν	καλουμένην Κανᾶ κώμην. (Προσεγίνετο δ'
[1, 6]	καὶ συντόνῳ φυγῇ χρώμενος εἰς	τὴν	καλουμένην Πέτραν διασώζεται· βασίλειον αὕτη
[1, 6]	ὑπελθὼν δοῦναι δύναμιν αὐτῷ πείθει	τὴν	κατάξουσαν αὐτόν· ἦν δ' αὕτη
[1, 2]	προεῖδέν τε καὶ προεφήτευσεν· ὧν	τὴν	καταστροφὴν ἄξιον ἀφηγήσασθαι, παρ' ὅσον
[1, 13]	Ὑρκανὸν ἀγεννέστατον, ἀνδρειότατα θνήσκει ποιησάμενος	τὴν	καταστροφὴν τοῖς κατὰ τὸν βίον
[1, 1]	πόλεως συνωθεῖ τοὺς στρατιώτας εἰς	τὴν	κάτω· τοῦτο δὲ τοῦ ἄστεος
[1, 17]	κρατήσας γοῦν τῶν σωμάτων ἀποτέμνει	τὴν	κεφαλὴν αὐτοῦ, καίτοι πεντήκοντα τάλαντα
[1, 32]	Μεταξὺ δ' ὁ Ἀντίπατρος ἐπάρας	τὴν	κεφαλήν, ἔμενεν γὰρ δὴ βεβλημένος
[1, 31]	Κἀκεῖνος τὰς χεῖρας προβαλὼν καὶ	τὴν	κεφαλὴν παρακλίνας, ἔστιν, ἐξεβόησεν, καὶ
[1, 17]	δ' ἐπὶ τῆς παρατάξεως, πέμπει	τὴν	κεφαλὴν Φερώρᾳ τἀδελφῷ ποινὴν τοῦ
[1, 13]	ἀρετῆς ὑστερίζει φθάσαντος πέτρᾳ προσρῆξαι	τὴν	κεφαλήν, ὡς καὶ σιδήρου καὶ
[1, 23]	τὸν διαλλακτὴν αἰδούμενος. Ὡς δὲ	τὴν	Κιλικίαν παραπλέων κατῆρεν εἰς Ἐλεοῦσαν,
[1, 21]	καὶ Βαλανεώταις καὶ τοῖς περὶ	τὴν	Κιλικίαν πολιχνίοις τὰς ἐτησίους εἰσφορὰς
[1, 22]	ζηλοτύπως ἔχοντα, λογιζόμενον δὲ καὶ	τὴν	Κλεοπάτρας δεινότητα, δι' ἣν Λυσανίας
[1, 33]	παρὰ τὴν δεξιάν. Καὶ περὶ	τὴν	κλίνην οἵ τε υἱεῖς καὶ
[1, 6]	ὡμολογημένων ἐγένετο· τὸν γὰρ ἐπὶ	τὴν	κομιδὴν τῶν χρημάτων ἐκπεμφθέντα Γαβίνιον
[1, 28]	μὲν οὖν ἐμὰ ταύτην ἐχέτω	τὴν	κρίσιν, ἣν διακόψῃ μηδεὶς τῶν
[1, 17]	πλῆθος ὡς ἐθεάσατο τοὺς ἀνὰ	τὴν	κώμην διεφθαρμένους, εἰς φυγὴν διεσκεδάσθη,
[1, 17]	ἦν πολύς, τῶν μὲν εἰς	τὴν	κώμην συνεξωθουμένων ἐξ ἧς ὥρμηντο,
[1, 17]	φρονοῦντας τῶν δυνατῶν προαγαγόντες εἰς	τὴν	λίμνην κατέδυσαν οἱ προσέχοντες Ἀντιγόνῳ.
[1, 18]	τοὺς μισθοὺς ἑκάστοις. Οὕτως τε	τὴν	λοιπὴν ἐξωνησάμενος πατρίδα τὰς ὑποσχέσεις
[1, 22]	χρόνῳ διδαχθεὶς τὸ πένθος ἀνάλογον	τὴν	λύπην ἔσχεν τῇ πρὸς περιοῦσαν
[1, 23]	Χρόνῳ δ' ἐξίσχυσεν εἰσαγαγεῖν ἐπὶ	τὴν	Μαριάμμης κοίτην τὴν μητέρα. Δυσὶ
[1, 13]	χώραν ἅπασαν, ἀνάστατον δὲ ποιῆσαι	τὴν	Μαρισαίων πόλιν, μὴ μόνον δὲ
[1, 15]	ἀμυνόμενον. (Ἔπειτα Ἰόππην ἑλὼν πρὸς	τὴν	Μασάδα ῥυσόμενος τοὺς οἰκείους ἠπείγετο.
[1, 13]	γὰρ ἂν τοσοῦτον ὄχλον δέξασθαι	τὴν	Μασάδαν. Ἦσαν δὲ ὑπὲρ τοὺς
[1, 19]	Κἀν τούτῳ συναναγκασθέντες ἐξίασιν ἐπὶ	τὴν	μάχην ἄτακτοι καὶ πεφυρμένοι τοῖς
[1, 8]	γενόμενος ἀναγκάζεται συμβαλεῖν καὶ κατὰ	τὴν	μάχην ἑξακισχιλίους ἀποβαλών, ὧν τρισχίλιοι
[1, 4]	τὰ χρησιμώτερα τῆς χώρας πρὸς	τὴν	μάχην, ἔπειτα τὴν ἵππον ἐξαίφνης
[1, 8]	τὸ ἔρυμα. Κατὰ ταύτην ἀριστεύει	τὴν	μάχην ὁ ἡγεμὼν Μᾶρκος Ἀντώνιος,
[1, 1]	στρατηγοῖς, καὶ φανεὶς ἄριστος κατὰ	τὴν	μάχην πολλούς τε τῶν πολεμίων
[1, 33]	κατεσκευάκει δ' ὁ βασιλεὺς ὑπὲρ	τὴν	μεγάλην πύλην ἀετὸν χρυσοῦν· ὃν
[1, 32]	οἶδα τὸ θηρίον καὶ προορῶμαι	τὴν	μέλλουσαν ἀξιοπιστίαν καὶ τὸν ἐπίπλαστον
[1, 22]	πρὸς αὐτὴν ἔρως. Ἔχουσα δὲ	τὴν	μὲν ἀπέχθειαν ἐκ τῶν πραγμάτων
[1, 27]	πρὸς παρόντας διετείνετο κατηγόρει τε	τὴν	μὲν ἐπιβουλὴν ἀσθενῶς ὡς ἂν
[1, 20]	Καῖσαρ, πρόσεισιν αὐτῷ δίχα διαδήματος,	τὴν	μὲν ἐσθῆτα καὶ τὸ σχῆμα
[1, 24]	δούλης, ἐφ' ᾧ χαλεπήνας Ἡρώδης	τὴν	μὲν θυγατέρα τῷ πρὸς Πάρθων
[1, 16]	Ἡρώδης δ' οὐκ ἠρέμει, ἀλλὰ	τὴν	μὲν Ἰδουμαίαν δισχιλίοις πεζοῖς καὶ
[1, 13]	δ' οἱ Πάρθοι κατεδίωκον. Κἀκεῖνος	τὴν	μὲν μητέρα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς
[1, 28]	θυγατέρες δὲ Ἡρωδιὰς καὶ Μαριάμμη.	Τὴν	μὲν οὖν Γλαφύραν μετὰ τῆς
[1, 21]	ἐφιλονείκησεν πρὸς τὴν δυσχέρειαν, ὡς	τὴν	μὲν ὀχυρότητα τῆς δομήσεως δυσάλωτον
[1, 15]	ἐπὶ τὴν Ἱεριχοῦντα παραγίνεται, καὶ	τὴν	μὲν πόλιν καταλελειμμένην εὑρίσκει, πεντακοσίους
[1, 25]	(Συνῄνει τοῖς λεγομένοις Ἡρώδης, καὶ	τὴν	μὲν πρὸς Ἀλέξανδρον ὀργὴν ἐπανίει
[1, 14]	πάθος ὑπέστρεψεν ἐπ' Αἰγύπτου. Καὶ	τὴν	μὲν πρώτην ἑσπέραν κατά τι
[1, 28]	τοὺς ἐμοὶ φιλτάτους. Ἐγγυῶ δὲ	τὴν	μὲν σήν, ὦ Φερώρα, θυγατέρα
[1, 24]	τῷ βασιλεῖ διηλέγχοντο βασάνοις, καὶ	τὴν	μὲν συνουσίαν εὐθέως ὡμολόγουν, ἐξέφερον
[1, 28]	συνῴκισεν καὶ τῶν θυγατέρων αὐτῆς	τὴν	μὲν τῷ Ἀλεξᾶ παιδί, τὴν
[1, 6]	ἡ Ἰουδαίων ἄρχεται χώρα κατὰ	τὴν	μεσόγειον ἀνιόντων, ἀκούσας συμπεφευγέναι τὸν
[1, 18]	Κἀκεῖνος μηδὲν αὐτὸν οἰκτείρας πρὸς	τὴν	μεταβολὴν ἐπεγέλασέν τε ἀκρατῶς καὶ
[1, 14]	ἱκέτης. (Ἀντωνίου δὲ ἥπτετο πρὸς	τὴν	μεταβολὴν οἶκτος, καὶ κατὰ μνήμην
[1, 31]	καὶ Ἀριστόβουλον ὀδύροιντο, πρὸς δὲ	τὴν	μετάκλησιν ἀγανακτοῖεν· ἤδη δ' αὐτοὺς
[1, 4]	ὑποτεταγμένους. Οἱ δὲ μᾶλλον ἐμίσουν	τὴν	μετάνοιαν αὐτοῦ καὶ τοῦ τρόπου
[1, 20]	ἐτελεύτα Ζηνόδωρος, προσένειμεν αὐτῷ καὶ	τὴν	μεταξὺ Τράχωνος καὶ τῆς Γαλιλαίας
[1, 30]	Ἀγηοχέναι τε πρὸ δυοῖν ἡμερῶν	τὴν	μητέρα αὐτῆς καὶ τὴν ἀδελφὴν
[1, 31]	δι' ἃς αἰτίας ἐξέβαλεν αὐτοῦ	τὴν	μητέρα· δεδιέναι γάρ, μή ποτε
[1, 22]	καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ καὶ	τὴν	μητέρα δειναῖς ἐξύβριζεν λοιδορίαις. Ἀλλ'
[1, 3]	εἵργνυσι δήσας. Δεσμεῖ δὲ καὶ	τὴν	μητέρα διενεχθεῖσαν περὶ τῆς ἐξουσίας,
[1, 23]	εἰσαγαγεῖν ἐπὶ τὴν Μαριάμμης κοίτην	τὴν	μητέρα. Δυσὶ δ' ὅπλοις κατὰ
[1, 24]	γὰρ αὐτοὺς ἀνακαλεῖσθαι μὲν συνεχῶς	τὴν	μητέρα καὶ κατοιμώζειν ἐπαρωμένους αὐτῷ,
[1, 16]	νεωτερισθείη πρὸς Ἀντίγονον αὐτὸς δὲ	τὴν	μητέρα καὶ ὅσους ἐκ Μασάδας
[1, 26]	καὶ τὸν πάππον ἐκεῖ καὶ	τὴν	μητέρα καὶ τὰ τῆς βασιλείας
[1, 31]	τις αὐτὸν ἔννοια τῶν περὶ	τὴν	μητέρα κακῶν προμαντευομένης ἤδη καὶ
[1, 26]	αὐτὸν καὶ ὡς Ἡρώδης αὐτῶν	τὴν	μητέρα κτείνας οὐ παράδοξον εἰ
[1, 31]	γὰρ αὐτοῦ καὶ τὰς πρὸς	τὴν	μητέρα μέμψεις ἐπειχθέντος· οὐ γὰρ
[1, 30]	φαρμάκου βραχύ. Βασιλεὺς δ' ἐπὶ	τὴν	μητέρα τὴν Ἀντιφίλου καὶ τὸν
[1, 30]	θηρίου. Πολλάκις δὲ ἀποδυρόμενον πρὸς	τὴν	μητέρα τὸν Ἀντίπατρον εἰπεῖν, ὡς
[1, 5]	οἱ προύχειν δοκοῦντες, κἀκεῖνος πείθει	τὴν	μητέρα φείσασθαι μὲν διὰ τὸ
[1, 22]	πρεσβυτάτους βασιλικῶς ἦγεν διά τε	τὴν	μητρῴαν εὐγένειαν καὶ ὅτι βασιλεύοντι
[1, 19]	τὴν χώραν κατατρέχων, ὡς ἀνακαλέσασθαι	τὴν	μίαν αὐτοῖς νίκην πολλάκις. Ἀμυνομένῳ
[1, 21]	ἀπέδειξεν, ὡς μηδέποτε ἀγωνοθετοῦσαν αὐτοῦ	τὴν	μνήμην ἀπολιπεῖν. Ἀνήνυτον ἂν εἴη
[1, 21]	γὰρ οὐκ οἴκοις μόνον αὐτῶν	τὴν	μνήμην καὶ τὰς ἐπικλήσεις περιέγραψεν,
[1, 0]	ὢν Ἕλλησί τε καὶ Ῥωμαίοις	τὴν	μνήμην τῶν κατορθωμάτων ἀνατίθημι· τοῖς
[1, 18]	τοῖς ὅπλοις ἀνέστειλεν, ἥττης χαλεπωτέραν	τὴν	νίκην ὑπολαμβάνων, εἴ τι τῶν
[1, 30]	ἐσκευασμένων, φαγόντα δ' εὐθέως εἰς	τὴν	νόσον καταπεσεῖν. Ἀγηοχέναι τε πρὸ
[1, 4]	περιόδοις πυρετῶν ἐνοχλούμενος ᾠήθη διακρούσεσθαι	τὴν	νόσον πάλιν ἁψάμενος πραγμάτων. Διὸ
[1, 15]	τὸ φρούριον, εἰ μὴ περὶ	τὴν	νύκτα τῆς ἐξόδου συνέβη πλεῖστον
[1, 8]	Μᾶρκον Ἀντώνιον προπέμψας αὐτὸς εἵπετο	τὴν	ὅλην ἔχων δύναμιν. Οἱ δὲ
[1, 23]	τι τοῖς υἱοῖς βασιλείας παρασχόντι	τὴν	ὁμόνοιαν, ἣν αὐτός, ἔφη, συναρμόσω
[1, 9]	αὐτὸν ἰόντα εἶργον αὖθις οἱ	τὴν	Ὀνίου προσαγορευομένην χώραν κατέχοντες· ἦσαν
[1, 24]	Φερώρᾳ δὲ μετ' οὐ πολὺ	τὴν	ὀργὴν ἀνίει διδοὺς συγγνώμην τῇ
[1, 33]	αὐτῇ συλληφθέντας κολάσαντα τοῖς λοιποῖς	τὴν	ὀργὴν ἀφιέναι. Πείθεται μόλις ὁ
[1, 23]	ἐφ' ἑκάστου δὲ τῶν ἀνιαρῶν	τὴν	ὀργὴν ἐξέφαινον, ὥσθ' οἱ μὲν
[1, 24]	ὡς πεπαιδευμένους ἐπιμελῶς. Πρὸς ἃ	τὴν	ὀργὴν οὐ κατασχοῦσα Σαλώμη πάντα
[1, 10]	κατὰ μικρὸν Ὑρκανὸς ἐξεκαίετο καὶ	τὴν	ὀργὴν τελευταῖον ἐκρήξας ἐκάλει κριθησόμενον
[1, 1]	ἐμβάλλει διὰ τῆς Ἰουδαίας εἰς	τὴν	ὀρεινήν. Βηθσουρὸν μὲν οὖν πολίχνην
[1, 16]	τοῖς δὲ διώκουσιν ἐμπίπτων ἀνέκοπτεν	τὴν	ὁρμὴν μέχρι τὰς κατὰ στόμα
[1, 6]	παρασκευαῖς, εὐθέως εἵπετο, καὶ προσεπέρρωσεν	τὴν	ὁρμὴν ὁ Μιθριδάτου θάνατος ἀγγελθεὶς
[1, 2]	ἐξηνδραποδίσαντο. Προχωρούντων δὲ τῶν κατορθωμάτων	τὴν	ὁρμὴν οὐ κατέψυξαν, ἀλλὰ προελθόντες
[1, 10]	καὶ ὁ ἀδελφὸς ἔκλασαν αὐτοῦ	τὴν	ὁρμὴν παρακαλοῦντες καὶ αὐτὸν ἀπειλῇ
[1, 11]	Ὁ γοῦν Ἡρώδης προιδόμενος αὐτοῦ	τὴν	ὁρμὴν τόν τε Ὑρκανὸν κἀκεῖνον
[1, 17]	πρὸς τὸ πλῆθος οὔτε πρὸς	τὴν	ὁρμὴν ὑποδείσαντες αὐτοῦ προθύμως ἀντεπεξῆλθον.
[1, 28]	εἶναι παρὰ τῷ πατρὶ τὴν	τῶν	ὀρφανῶν τιμὴν ἑαυτοῦ κατάλυσιν αὖθίς
[1, 7]	παραλίους Γάζαν Ἰόππην Δῶρα καὶ	τὴν	πάλαι μὲν Στράτωνος πύργον καλουμένην,
[1, 26]	εἰσάγεται διάδοχον Ἀντιπάτρῳ τῷ φθόρῳ	τὴν	παππῴαν αὐτῶν βασιλείαν προτείνων. Τιμωρήσειν
[1, 33]	ἑαυτῶν εὔνοιαν, συνηύχοντο δὲ καὶ	τὴν	παρὰ τοῦ θεοῦ, καὶ μετὰ
[1, 27]	γὰρ Σαλώμη δραμοῦσα πρὸς βασιλέα	τὴν	παραίνεσιν ἐμήνυσεν. Κἀκεῖνος οὐκέτι καρτερήσας
[1, 4]	πληγῆς Ἀλέξανδρος καὶ τραπόμενος εἰς	τὴν	παράλιον αἱρεῖ Γάζαν τε καὶ
[1, 21]	μέση κεῖται, πᾶσαν εἶναι συμβέβηκεν	τὴν	παράλιον ἀλίμενον, ὡς πάντα τὸν
[1, 13]	Πάκορος αὐτὸς μὲν ᾔει κατὰ	τὴν	παράλιον, Βαζαφράνην δὲ διὰ τῆς
[1, 21]	μετελάμβανον. Ἀνακτίσας δὲ καὶ Ἀνθηδόνα	τὴν	παράλιον καταρριφθεῖσαν ἐν πολέμῳ Ἀγρίππειον
[1, 13]	δεσμώτην δ' Ὑρκανὸν ἀνάγουσιν εἰς	τὴν	Παρθυηνήν. ~(Ἡρώδης δὲ συντονώτερον ἤλαυνεν
[1, 26]	καὶ γὰρ ὁ βασιλεὺς διὰ	τὴν	πατρίδα καὶ πάντες οἱ περὶ
[1, 11]	Κάσσιος ἄρα, ἔφη, κἀμὲ καὶ	τὴν	πατρίδα μου σώζει τὸν ἀμφοτέρων
[1, 31]	διαβολῶν. Οἱ δὲ ἀσκεπτότεροι καὶ	τὴν	πατρίδα σπεύδοντες ἰδεῖν μᾶλλον ἢ
[1, 31]	ὅθ' αἱ μὲν βάσανοι πᾶσαι	τὴν	πατροκτονίαν, αἱ δ' ἐπιστολαὶ δευτέρας
[1, 25]	μου γαμβρός, ἐβόα, ποῦ δὲ	τὴν	πατροκτόνον ὄψομαι κεφαλήν, ἣν ταῖς
[1, 2]	ὃ Δαγὼν καλεῖται· κομισάμενος δὲ	τὴν	πατρῴαν ἀρχιερωσύνην Ὑρκανὸς καὶ θύσας
[1, 14]	εἰς Ῥώμην ἐπειχθεὶς πρώτῳ διὰ	τὴν	πατρῴαν φιλίαν ἐνετύγχανεν Ἀντωνίῳ καὶ
[1, 30]	Ῥώμην, Φερώρας δ' ὑποχωρήσειεν εἰς	τὴν	Περαίαν· πολλάκις γὰρ αὐτοὺς διαλαλεῖν,
[1, 31]	Ἀντίπατρος. Πρότερον μὲν οὖν εἰλήφει	τὴν	περὶ τῆς Φερώρα τελευτῆς ἐπιστολὴν
[1, 27]	ᾤετο δεῖν ἀφελέσθαι τὸν πατέρα	τὴν	περὶ τῶν υἱῶν ἐξουσίαν. Ἀντιγράφει
[1, 18]	γινομένη δεσπότις, ἔτι δὲ ἐκτείνουσα	τὴν	πλεονεξίαν ἐπὶ Ἰουδαίους καὶ Ἄραβας
[1, 17]	αὐτὸς Ἡρώδης παρελαύνων παλτῷ κατὰ	τὴν	πλευρὰν ἀκοντίζεται. (Βουλόμενος δὲ Ἀντίγονος
[1, 17]	ὁδοὺς ἀποφραγῆναι τοῖς κρατοῦσιν. Ταύτην	τὴν	πληγὴν οὐκ ἤνεγκαν οἱ πολέμιοι·
[1, 17]	ἦν Μαχαιρᾶς ἀγώνισμα, Ἡρώδης δὲ	τὴν	πολεμίαν καταδραμὼν πέντε μὲν πολίχνας
[1, 8]	φάλαγγι Γαβίνιος. Ἐνουμένην δὲ τὴν	τῶν	πολεμίων δύναμιν οὐχ ὑπομείνας Ἀλέξανδρος
[1, 7]	ὥσπερ γὰρ εἰρήνης βαθείας κατεχούσης	τὴν	πόλιν αἵ τε θυσίαι καθ'
[1, 18]	δὲ ἤδη καὶ τὰς κατὰ	τὴν	πόλιν ἁρπαγάς, πολλὰ διατεινόμενος πρὸς
[1, 18]	λῃστεῖαι πολύτροποι, μάλιστα τὰ περὶ	τὴν	πόλιν ἁρπαζόντων ἐπιτήδεια καὶ μήτε
[1, 9]	ἐξελαύνει κωλυόμενός τε διελθεῖν ἐπολιόρκει	τὴν	πόλιν. Γίνεται δὲ κἀν τῇ
[1, 17]	ὃ καὶ πρὶν εἷλεν Πομπήιος	τὴν	πόλιν. Διελὼν δὲ εἰς ἔργα
[1, 14]	Ἀλεξάνδρειαν. Ὁ δὲ παρελθὼν εἰς	τὴν	πόλιν ἐδέχθη μὲν λαμπρῶς ὑπὸ
[1, 7]	Ἀριστόβουλον μὲν ἐφρούρει, πρὸς δὲ	τὴν	πόλιν ἐλθὼν περιεσκόπει ὅπως δεῖ
[1, 2]	εἰς τὸ τεῖχος συγκλείουσιν καὶ	τὴν	πόλιν ἑλόντες αὐτήν τε κατασκάπτουσιν
[1, 7]	μετὰ στρατιᾶς· ὃς διαλαβὼν φρουραῖς	τὴν	πόλιν, ἐπειδὴ τῶν εἰς τὸ
[1, 11]	ἐπὶ Σαμάρειαν στάσει τεταραγμένην κατεστήσατο	τὴν	πόλιν· ἔπειτα καθ' ἑορτὴν ὑπέστρεφεν
[1, 18]	τοῦ τείχους θαρσήσαντες εἰσπίπτουσιν εἰς	τὴν	πόλιν, ἐφ' οἷς ἑκατοντάρχαι Σοσσίου.
[1, 15]	ἰδίους τόπους, ἐπειδὴ τὰ περὶ	τὴν	πόλιν ἦν ἔρημα πάντα τῶν
[1, 2]	ἔφοδον ὁ νεανίσκος παραγενέσθαι εἰς	τὴν	πόλιν ἠπείγετο, πλεῖστον τῷ λαῷ
[1, 17]	Ἀντιγόνῳ κατέστη βουλευομένῳ καταλιπεῖν ἤδη	τὴν	πόλιν. (Ἡρώδης δὲ πρὸς ἑσπέραν
[1, 18]	Ἡρώδῃ σύμμαχον. ~(Τῶν δ' ἀνὰ	τὴν	πόλιν Ἰουδαίων τὸ πλῆθος ποικίλως
[1, 0]	ἀλλοφύλους, καὶ ὁσάκις Τίτος σῶσαι	τὴν	πόλιν καὶ τὸν ναὸν ἐπιθυμῶν
[1, 33]	ἐπανάστασις. Δύο ἦσαν σοφισταὶ κατὰ	τὴν	πόλιν μάλιστα δοκοῦντες ἀκριβοῦν τὰ
[1, 9]	τείχους διαρρήξας πρῶτος εἰσεπήδησεν εἰς	τὴν	πόλιν μετὰ τῶν σὺν αὐτῷ.
[1, 10]	καὶ δι' αὑτοῦ μὲν ἔχων	τὴν	πόλιν μηδὲν δὲ ἀπειροκάλως εἰς
[1, 18]	δὲ Ἡρώδης διακρίνας τὸ κατὰ	τὴν	πόλιν πλῆθος τοὺς μὲν τὰ
[1, 16]	νιφετῷ σφοδροτάτῳ διανύσας ἀκονιτὶ παραλαμβάνει	τὴν	πόλιν πρὸ τῆς ἐφόδου τῶν
[1, 18]	εἰ χρημάτων τε καὶ ἀνδρῶν	τὴν	πόλιν Ῥωμαῖοι κενώσαντες καταλείψουσιν αὐτὸν
[1, 12]	διαφυγόντες ἠρέμουν, ἀλλὰ τὰ κατὰ	τὴν	πόλιν συνταράσσοντες παρώξυναν Ἀντώνιον ὥστε
[1, 5]	δ' ἦν Πτολεμαῖος ἀεὶ θλίβων	τὴν	πόλιν, ταύτην μὲν ὑπεδέξατο μηθὲν
[1, 21]	Ἀνέθηκεν δὲ τῇ μὲν ἐπαρχίᾳ	τὴν	πόλιν, τοῖς ταύτῃ δὲ πλοιζομένοις
[1, 13]	πάντας καὶ τοὺς μὲν εἰς	τὴν	πόλιν, τοὺς δὲ εἰς τὸ
[1, 2]	εἰς τοσοῦτον προῆλθον οἱ κατὰ	τὴν	πόλιν, ὡς ἅψασθαι καὶ τῶν
[1, 6]	καὶ Πομπήιον, εἰ μὴ λύσειαν	τὴν	πολιορκίαν. Ἀνεχώρει δὲ ἐκ τῆς
[1, 1]	καὶ κατὰ μνήμην ὧν παρὰ	τὴν	πολιορκίαν ἔπαθεν ἠνάγκαζεν Ἰουδαίους καταλύσαντας
[1, 18]	δυνάμεως περικαθεζομένης πέντε μησὶν διήνεγκαν	τὴν	πολιορκίαν, ἕως τῶν Ἡρώδου τινὲς
[1, 6]	ἐπαναστὰς αὐτῶν τοῖς καιροῖς ἔλυσε	τὴν	πολιορκίαν· ὃς ἐπέμφθη μὲν εἰς
[1, 8]	ἐπανελθὼν πρὸς τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐπέρρωσεν	τὴν	πολιορκίαν, ὥστε Ἀλέξανδρος ἀπογνοὺς περὶ
[1, 8]	πρὸς τὸ Ἀντιπάτρου βούλημα κατεστήσατο	τὴν	πολιτείαν. Ἔνθεν ὁρμήσας Ναβαταίων τε
[1, 9]	τοὺς ἀδελφούς. (Ἀντίπατρος δὲ μετὰ	τὴν	Πομπηίου τελευτὴν μεταβὰς ἐθεράπευεν Καίσαρα,
[1, 17]	ἣν προεκπέμψας διὰ τῆς μεσογείου	τὴν	πορείαν αὐτὸς διὰ Φοινίκης ἐποιήσατο.
[1, 17]	ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς ἠπείγετο ποιούμενος	τὴν	πορείαν ὑπὲρ δύναμιν. Καὶ διανύσας
[1, 33]	παρεκάλει πρῶτον μὲν τοὺς ὑποθεμένους	τὴν	πρᾶξιν, ἔπειτα τοὺς ἐν αὐτῇ
[1, 24]	δὲ τὴν ἐκείνης τελευτὴν καθωσίωσε	τὴν	πρεσβυτάτην τῶν ἑαυτοῦ θυγατέρων ἐπὶ
[1, 7]	τῶν τειχῶν δυσμεταχείριστον ὁρῶν καὶ	τὴν	πρὸ τούτων φάραγγα φοβερὰν τό
[1, 16]	πλείον' Ἡρώδου διδόντος, εἰς μὲν	τὴν	προδοσίαν οὐχ ὑπήκουσεν, ὑποκρινόμενος δὲ
[1, 12]	Ἰουδαίων ἑκατὸν ἄνδρες ἧκον εἰς	τὴν	πρὸς Ἀντιόχειαν Δάφνην ἐπ' Ἀντώνιον
[1, 17]	σχεδόν. (Ὄντι δ' Ἡρώδῃ κατὰ	τὴν	πρὸς Ἀντιόχειαν Δάφνην ὄνειροι σαφεῖς
[1, 20]	τῶν ὅλων πραγμάτων φροντὶς διὰ	τὴν	πρὸς Ἀντώνιον φιλίαν Καίσαρος περὶ
[1, 4]	δυνάμεως. Θέμενος δὲ ἐν δευτέρῳ	τὴν	πρὸς τὸν κωλύσαντα ἄμυναν εὐθὺς
[1, 10]	δέος τῶν πάλαι διαφορῶν καὶ	τὴν	πρὸς τὸν Πομπήιον φιλίαν ἀποσκευαζόμενοι.
[1, 12]	προσέχοντες πάλαι τότε ᾠκείωντο διὰ	τὴν	πρὸς Ὑρκανὸν ἐπιγαμίαν αὐτῷ. Πρότερον
[1, 20]	τόν τε Τράχωνα καλούμενον καὶ	τὴν	προσεχῆ Βαταναίαν τε καὶ τὴν
[1, 20]	μεγαλόφρον τοῦ λαμβάνοντος. (Μετὰ δὲ	τὴν	πρώτην ἀκτιάδα προστίθησιν αὐτοῦ τῇ
[1, 19]	τοὺς Ἄραβας καὶ πρὸς μὲν	τὴν	πρώτην ἐμβολὴν τραπέντας ἐδίωκον, ἐπιβουλεύεται
[1, 8]	εἰς Μαχαιροῦντα συνελαύνονται. Ἔνθα δὴ	τὴν	πρώτην ἑσπέραν ὁ βασιλεὺς τοῖς
[1, 30]	φόβον ἐτήρησα. (Ταῦτ' εἰποῦσα προκομίζει	τὴν	πυξίδα παντάπασιν ἔχουσαν τοῦ φαρμάκου
[1, 30]	Ἀντίφιλον κομίσαι τε ἀπ' Αἰγύπτου	τὴν	πυξίδα ὡμολόγουν καὶ λαβεῖν παρ'
[1, 4]	ὄρη καταφυγόντι Ἰουδαίων ἑξακισχίλιοι. Ταύτην	τὴν	ῥοπὴν οὐκ ἤνεγκεν Δημήτριος, ἀλλ'
[1, 7]	τὸ δέος ἀφορῶντας εἰς τὴν	τῶν	Ῥωμαίων εὐταξίαν. Ἡττώμενον δὲ τὸ
[1, 0]	οὐδαμοῦ, προυθέμην ἐγὼ τοῖς κατὰ	τὴν	Ῥωμαίων ἡγεμονίαν Ἑλλάδι γλώσσῃ μεταβαλὼν
[1, 6]	καὶ παρῄνουν οἱ φίλοι σκέπτεσθαι	τὴν	Ῥωμαίων ἰσχὺν οὖσαν ἀνυπόστατον. Οἷς
[1, 15]	βασιλεὺς καταλιπὼν ὑπέστρεψεν καὶ χειμεριοῦσαν	τὴν	Ῥωμαίων στρατιὰν εἰς τὰς προσκεχωρηκυίας
[1, 0]	πρὸς τοὺς ὁμοφύλους ὠμότητα καὶ	τὴν	Ῥωμαίων φειδὼ πρὸς τοὺς ἀλλοφύλους,
[1, 17]	οὔπω πέπυστο Ἡρώδης· μετὰ γὰρ	τὴν	Σαμοσάτων ἅλωσιν Ἀντώνιος μὲν καταστήσας
[1, 16]	Ἀντιγόνου φρουρὰς ἐξελάσων. (Πρὸς δὲ	τὴν	Σέπφωριν ἐν νιφετῷ σφοδροτάτῳ διανύσας
[1, 10]	Πομπήιον διαφορῶν καὶ περὶ τἀδελφοῦ	τὴν	Σκιπίωνος ὠμότητα μέμφεσθαι καὶ μηδὲν
[1, 3]	πρὸς ἐπίδειξιν. ενόμενος δὲ κατὰ	τὴν	σκοτεινὴν πάροδον, Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος,
[1, 13]	προφάσει μὲν ἥκοντα τοῦ παῦσαι	τὴν	στάσιν. Τὸ δὲ ἀληθὲς Ἀντιγόνῳ
[1, 22]	λαβρότερος, ὡς μηδενὸς τῶν διὰ	τὴν	στεργομένην λυπηρῶν αἰσθάνεσθαι· τοσοῦτον γὰρ
[1, 8]	ἐπιτηδείοις εἰς ἅπαντα χρώμενος κατὰ	τὴν	στρατείαν Ὑρκανῷ καὶ Ἀντιπάτρῳ· καὶ
[1, 17]	πόλιν. Διελὼν δὲ εἰς ἔργα	τὴν	στρατιὰν καὶ τεμὼν τὰ προάστεια
[1, 17]	σημεῖον ὑπὸ τὴν ἕω διεκίνει	τὴν	στρατιάν. Καὶ τῶν ἐναντίων εἰς
[1, 4]	ἐνέδρας αὐτῷ γενομένης πᾶσαν ἀποβάλλει	τὴν	στρατιὰν συνωσθεῖσαν κατὰ βαθείας φάραγγος
[1, 20]	τῆς Συρίας καταφυγόντες ἐδεήθησαν δηλῶσαι	τὴν	συμφορὰν αὐτῶν Καίσαρι· Καῖσαρ δὲ
[1, 32]	καὶ πρὸς Καίσαρα τοὺς δηλώσοντας	τὴν	συμφορὰν ἐξέπεμψεν. (Μετὰ δὲ ταῦτα
[1, 7]	εἰς τὸ ἱερὸν ἀνεχώρησεν καὶ	τὴν	συνάπτουσαν ἀπ' αὐτοῦ τῇ πόλει
[1, 29]	ἦν Σαλώμη καὶ βασιλεῖ διέβαλλεν	τὴν	σύνοδον ὡς οὐκ ἐπ' ἀγαθῷ
[1, 13]	Σαραμάλλα τοῦ πλουσιωτάτου τότε Σύρων	τὴν	σύνταξιν τῆς ἐπιβουλῆς ὅλην, καταλιπεῖν
[1, 7]	γνησίοις ἀποδοὺς πολίταις κατέταξεν εἰς	τὴν	Συριακὴν ἐπαρχίαν. Παραδοὺς δὲ ταύτην
[1, 29]	καὶ παρὰ Σατορνίνῳ τῷ διέποντι	τὴν	Συρίαν ἀνεπέμφθησαν εἰς Ῥώμην. (Ἡρώδης
[1, 6]	ἐλπίδα, καὶ ἐπειδὴ Πομπήιος ἐπιὼν	τὴν	Συρίαν εἰς Δαμασκὸν ἧκεν, ἐπ'
[1, 12]	ὑπὸ Κασσίου τυραννίσιν πᾶσαν διαλαβόντος	τὴν	Συρίαν, κατὰ δὲ τὸ πρὸς
[1, 1]	λοιπὴν δύναμιν ἀπαγαγὼν χειμεριοῦσαν εἰς	τὴν	Συρίαν. (Πρὸς δὲ τὴν ὑποχώρησιν
[1, 10]	τοῦ μεγάλου Καίσαρος καὶ διοικοῦντι	τὴν	Συρίαν. Πρὸς δὲ τὸν ἀδελφὸν
[1, 7]	τὸ θεῖον θεραπείας ἐν δευτέρῳ	τὴν	σωτηρίαν τιθέμενοι. Πλεῖστοι δ' ὑπὸ
[1, 33]	εἰς δὲ τὸ λοιπὸν ἀπογνοὺς	τὴν	σωτηρίαν τοῖς τε στρατιώταις ἀνὰ
[1, 14]	εἰς Ῥινοκούρουρα προελθόντι τὰ περὶ	τὴν	τἀδελφοῦ τελευτὴν ἀπαγγέλλεται. Προσλαβὼν δὲ
[1, 24]	ὠνείδιζεν γὰρ τῇ γυναικὶ συνεχῶς	τὴν	ταπεινότητα, καὶ ὡς αὐτὸς μὲν
[1, 24]	παροξύνων. Συνήργει δὲ καὶ πρὸς	τὴν	ταύτης ἀπέχθειαν ἡ Ἀλεξάνδρου γυνὴ
[1, 4]	ἐμπρήσας γὰρ τοὺς πύργους καὶ	τὴν	τάφρον χώσας διήλαυνε μετὰ τῆς
[1, 24]	Πολλὰ δὲ ὠνείδιζεν εἰς ἀγένειαν	τήν	τε ἀδελφὴν τὴν Ἡρώδου καὶ
[1, 21]	περὶ τὰς ῥίζας ἄλλα βασίλεια	τήν	τε ἀποσκευὴν καὶ τοὺς φίλους
[1, 2]	γοῦν τὰ κρατιστεύοντα μόνος εἶχεν,	τήν	τε ἀρχὴν τοῦ ἔθνους καὶ
[1, 2]	Πτολεμαίου τοῦ γαμβροῦ, ὃς αὐτοῦ	τήν	τε γυναῖκα καὶ τοὺς δύο
[1, 5]	τὸν Ὑρκανὸν ἡ μήτηρ οἰκτείρασα	τήν	τε γυναῖκα καὶ τοὺς παῖδας
[1, 32]	κατὰ Σαλώμης ἐσκευωρημένων ἐπέστειλεν Καίσαρι.	Τήν	τε διαθήκην αἰτήσας μετέγραφεν, καὶ
[1, 29]	λαμπρὰν καὶ πλεῖστα δοὺς χρήματα	τήν	τε διαθήκην κομίζειν, ἐν ᾗ
[1, 21]	πολυτελεῖς, πρὸς δὲ περίστυλα θαυμαστὰ	τήν	τε ἐργασίαν καὶ τὸ μέγεθος·
[1, 23]	μὴ θέλω. Σκεπτέσθω δ' ἕκαστος	τήν	τε ἡλικίαν μου καὶ τὴν
[1, 11]	αὐτοῦ τοῖς ἀδικήμασιν Ἀντίπατρος δὲ	τήν	τε ἰσχὺν καὶ τὸ πανοῦργον
[1, 11]	Ἰουδαίας βασιλέα. Συνέβη δ' Ἀντιπάτρῳ	τήν	τε ἰσχὺν τοῦ παιδὸς καὶ
[1, 2]	ὁ γὰρ Πτολεμαῖος ὁπότε καταπονοῖτο,	τήν	τε μητέρα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς
[1, 14]	Αἴγυπτον αὐτοῦ τῷ πατρὶ συνδιήνεγκεν,	τήν	τε ξενίαν καὶ τὴν ἐν
[1, 29]	αὐτῶν λάθρα καὶ κῶμοι νυκτερινοί,	τήν	τε ὁμόνοιαν ἡ παρατήρησις ἐπέτεινεν.
[1, 7]	ἐλθὼν περιεσκόπει ὅπως δεῖ προσβαλεῖν,	τήν	τε ὀχυρότητα τῶν τειχῶν δυσμεταχείριστον
[1, 1]	μετὰ πλείστης δυνάμεως αὐτὸς ὁρμήσας	τήν	τε πόλιν αἱρεῖ κατὰ κράτος
[1, 16]	δ' αὐτοῦ τὴν διάνοιαν Ἀντίγονος	τήν	τε πόλιν ἀπέκλεισεν καὶ ἀπὸ
[1, 3]	προσιόντες οἱ πονηροὶ τῷ βασιλεῖ	τήν	τε πομπὴν τῶν ὁπλιτῶν ἐδήλουν
[1, 6]	ἱκετευόντων ὥρμησεν ἐπ' Ἀριστόβουλον, ἀναλαβὼν	τήν	τε Ῥωμαικὴν δύναμιν καὶ πολλοὺς
[1, 24]	μέλλοντα λύπην προσέλαβον· ἔγνωσαν γὰρ	τήν	τε Σαλώμην ἐχθρὰν καὶ τὸν
[1, 7]	δὲ κατὰ τὸ προσάρκτιον κλίμα	τήν	τε τάφρον ἔχου καὶ τὴν
[1, 0]	κειμηλίων ἐκ τοῦ πυρὸς ἡρπάγη	τήν	τε τῆς ὅλης πόλεως ἅλωσιν
[1, 0]	τειχῶν καὶ τὰ μέτρα τούτων,	τήν	τε τῆς πόλεως ὀχυρότητα καὶ
[1, 0]	προστιθεὶς τοῖς πεφωραμένοις. (Ἔπειτα διέξειμι	τήν	τε τῶν τυράννων πρὸς τοὺς
[1, 20]	ἀλλὰ καὶ τῇ βασιλείᾳ προσέθηκεν	τήν	τε ὑπὸ Κλεοπάτρας ἀποτμηθεῖσαν χώραν
[1, 0]	πᾶσαν ἐπελθὼν τὴν χώραν κατεστήσατο,	τήν	τε ὑποστροφὴν αὐτοῦ τὴν εἰς
[1, 13]	ὃ καλεῖται Ἐκδίππων· ἐκεῖ γὰρ	τήν	τε ὑπόσχεσιν τῶν χιλίων ἤκουσαν
[1, 14]	ἐφορμούντων τοῖς ἡγεμόσιν ἐντυγχάνει· κἀκεῖνοι	τήν	τε φήμην καὶ τὸ ἀξίωμα
[1, 30]	τὴν ἀλήθειαν. Ἡ δὲ γυνὴ	τήν	τε φιλίαν τῆς Ἀντιπάτρου μητρὸς
[1, 30]	τῶν αὐτοῦ τινα παίδων μετὰ	τὴν	τελευτήν, ἀλλὰ τὸν ἐκ Μαριάμμης
[1, 33]	οἶκον ἀτυχέστατος. Πρὶν δὲ γνῶναι	τὴν	τελευτὴν αὐτοῦ τὸ στρατιωτικὸν προελθοῦσα
[1, 33]	ὅτι πλειόνων ἀγαθῶν ἀπολαύσουσιν μετὰ	τὴν	τελευτήν. (Ἐπὶ τούτοις ὁ βασιλεὺς
[1, 24]	θεῖον Φερώραν Ἀντίπατρος ἐχθρωδῶς καὶ	τὴν	τηθίδα Σαλώμην, ὡς ἂν γαμετὴν
[1, 11]	τὸν Ἰορδάνην στρατὸν ἀθροίσων εἰς	τὴν	τῆς ἐπιβουλῆς ἄμυναν. Φωραθεὶς δὲ
[1, 18]	τοσούτων πολιτῶν φόνῳ βραχὺ καὶ	τὴν	τῆς οἰκουμένης ἡγεμονίαν ἀντάλλαγμα κρίνοι.
[1, 22]	τὴν ἀρχιερωσύνην ἑπτακαιδεκαέτει, μετὰ δὲ	τὴν	τιμὴν κτείνας εὐθέως, ἐπειδὴ τὴν
[1, 21]	πλοιζομένοις τὸν λιμένα, Καίσαρι δὲ	τὴν	τιμὴν τοῦ κτίσματος· Καισάρειαν γοῦν
[1, 10]	σῶμα σιωπῶντος· Ἀντιγόνου δὲ θαυμάζειν	τὴν	τόλμαν, εἰ πολεμίου Ῥωμαίων υἱὸς
[1, 25]	αὐτοῖς μάλα προμηθὴς καὶ τέχνῃ	τὴν	τοῦ βασιλέως ἀπειλὴν διεκρούσατο. Συμβαλὼν
[1, 4]	Θεόδωρος τά τε σφέτερα καὶ	τὴν	τοῦ βασιλέως ἀποσκευὴν αἱρεῖ, τῶν
[1, 2]	στρατείας ἐπολιόρκει. Ἀλλ' οὐκ ἐξεδυσώπησεν	τὴν	τοῦ βασιλέως πλεονεξίαν Τρύφωνα συνεξελών·
[1, 11]	πρὸς αὑτὸν εἰσέπεμψεν ὡς ἐπὶ	τὴν	τοῦ δείπνου παρασκευήν, τῷ δὲ
[1, 8]	Ἱεροσόλυμα Γαβίνιος Ὑρκανὸν καταγαγὼν καὶ	τὴν	τοῦ ἱεροῦ παραδοὺς κηδεμονίαν αὐτῷ
[1, 14]	τὸ δὲ ὅλον καὶ διὰ	τὴν	τοῦ παρόντος ἀρετὴν ἔγνω καὶ
[1, 11]	ἐπέχων καὶ Κασσίῳ δι' ἐπιστολῶν	τὴν	τοῦ πατρὸς ἀναίρεσιν ἀπωδύρετο μισοῦντι
[1, 3]	πατρῴας εὐδαιμονίας ἀπέκλιναν. ~(Μετὰ γὰρ	τὴν	τοῦ πατρὸς τελευτὴν ὁ πρεσβύτερος
[1, 11]	καὶ ἱππικὴν δόντες, μετὰ δὲ	τὴν	τοῦ πολέμου κατάλυσιν ἀποδείξειν Κάσσιος
[1, 11]	μὴ σπεύσας εἰσέπραξεν, ἐπέσχεν δὲ	τὴν	τούτου καὶ τὴν τῶν ἄλλων
[1, 19]	στρατηγῶν αἰεὶ διάφορος· πρὸς γὰρ	τὴν	τούτων ἐπίθεσιν ἀναθαρρήσαντες οἱ Ἄραβες
[1, 8]	ἐφ' ἑκάστην συνθεόντων. (Μετὰ δὲ	τὴν	τούτων ἐπιμέλειαν ἐπανελθὼν πρὸς τὸ
[1, 30]	γῆν καὶ οὐρανὸν διέπων μετέλθοι	τὴν	τούτων ἡμῖν τῶν κακῶν αἰτίαν,
[1, 19]	ἔστιν ἰδεῖν ἐπαμειβομένην εἰς ἑκάτερα	τὴν	τύχην. Καὶ τοῦτο μάθοιτ' ἂν
[1, 32]	Δέδοικα δέ, μὴ κἀμοῦ μισήσῃς	τὴν	τύχην κἀμὲ κρίνῃς πάσης ἄξιον
[1, 2]	μηδὲν ἐάσας ἐφ' ἑαυτῷ μεμφθῆναι	τὴν	τύχην. Τρία γοῦν τὰ κρατιστεύοντα
[1, 11]	ἐπέσχεν δὲ τὴν τούτου καὶ	τὴν	τῶν ἄλλων πόλεων ἀπώλειαν Ἀντίπατρος
[1, 28]	δέος οὐ μέτριον αὐξανομένην ὁρῶντι	τὴν	τῶν ἀνῃρημένων γενεάν· ἦσαν γὰρ
[1, 14]	οἷς μόνοις πείσειν ὑπὲρ Φασαήλου	τὴν	τῶν βαρβάρων ἤλπιζεν πλεονεξίαν. Ἐλογίζετο
[1, 18]	ἀνέστελλεν τὰς διεκδρομάς, πρὸς δὲ	τὴν	τῶν ἐπιτηδείων ἀπορίαν αἱ πόρρωθεν
[1, 32]	τοῖς ἀνῃρημένοις λύπην καὶ διακρίνων	τὴν	τῶν ζώντων εὔνοιαν ἀδελφῶν, ὁ
[1, 28]	γὰρ εἶναι παρὰ τῷ πατρὶ	τὴν	τῶν ὀρφανῶν τιμὴν ἑαυτοῦ κατάλυσιν
[1, 8]	τῇ φάλαγγι Γαβίνιος. Ἐνουμένην δὲ	τὴν	τῶν πολεμίων δύναμιν οὐχ ὑπομείνας
[1, 7]	ἐποίει τὸ δέος ἀφορῶντας εἰς	τὴν	τῶν Ῥωμαίων εὐταξίαν. Ἡττώμενον δὲ
[1, 29]	ἀδελφὸν ἐκβάλλει. Φερώρας δὲ ἀγαπήσας	τὴν	ὕβριν ἀπαλλάσσεται μὲν εἰς τὴν
[1, 17]	Σόσσιος δὲ Ἀντωνίῳ τῷ πέμψαντι	τὴν	ὑπ' αὐτῷ στρατιὰν Ἡρώδῃ σύμμαχον.
[1, 12]	στρατιᾶς ἐπαναστάντος Φασαήλῳ καὶ κατὰ	τὴν	ὑπὲρ Μαλίχου τιμωρίαν ἀμύνεσθαι θέλοντος
[1, 32]	τὸ πανοῦργον ἐν ἑκάστῳ καὶ	τὴν	ὑπόκρισιν, ἀπιστία με τοῦ ζῆν
[1, 21]	ἄπειρον ὕψος ἀνατείνεται, παρὰ δὲ	τὴν	ὑπόρειον λαγόνα συνηρεφὲς ἄντρον ὑπανοίγει,
[1, 21]	κῦμα πρὸς ταῖς πέτραις, ὥστε	τὴν	ὑποστροφὴν τοῦ κύματος ἐπὶ πλεῖστον
[1, 1]	εἰς τὴν Συρίαν. (Πρὸς δὲ	τὴν	ὑποχώρησιν τοῦ βασιλέως Ἰούδας οὐκ
[1, 13]	ἀπολογίαις τε καὶ ὅρκοις ἀποσκευασάμενος	τὴν	ὑποψίαν ᾤχετο πρὸς Πάκορον. Εὐθέως
[1, 8]	λοιποὶ χίλιοι σὺν Ἀριστοβούλῳ διακόψαντες	τὴν	φάλαγγα τῶν Ῥωμαίων εἰς Μαχαιροῦντα
[1, 7]	τήν τε τάφρον ἔχου καὶ	τὴν	φάραγγα πᾶσαν ὕλην συμφορούσης τῆς
[1, 29]	εἰς ὀργὴν καὶ μάλιστα ἐπὶ	τὴν	Φερώρου γυναῖκα· ταύτην γὰρ πλέον
[1, 13]	φρούριον ἠπείγετο. (Βαρυτέρους δὲ κατὰ	τὴν	φυγὴν Πάρθων Ἰουδαίους ἐπείρασεν, ἐνοχλήσαντας
[1, 27]	δίκαιον, ἀπολωλέναι τὴν ἀλήθειαν, συγκεχύσθαι	τὴν	φύσιν, ἀνομίας γέμειν τὸν βίον,
[1, 0]	Γαλιλαίας ἑκατέρας τὰ διαστήματα καὶ	τὴν	φύσιν καὶ τοὺς τῆς Ἰουδαίας
[1, 21]	ἀναλώμασιν καὶ τῇ φιλοτιμίᾳ νικήσας	τὴν	φύσιν μείζονα μὲν τοῦ Πειραιῶς
[1, 33]	τῶν θεραπευόντων γενομένου πρὸς μὲν	τὴν	φωνὴν ἀνήνεγκεν, εἰς δὲ τὸ
[1, 33]	ἐκώλυσεν Ἀχίαβος ὁ ἀνεψιὸς αὐτοῦ	τὴν	χεῖρα κατασχών. Οἰμωγὴ δ' εὐθέως
[1, 15]	τὰς ἑξῆς ἡμέρας μὴ διαλιπεῖν	τὴν	χορηγίαν προνοούμενος ἐπέστελλεν τοῖς περὶ
[1, 5]	οὖν δοθείσης ἀδείας ἐσκεδάσθησαν ἀνὰ	τὴν	χώραν· Ἀλεξάνδρα δὲ ἐκπέμψασα ἐπὶ
[1, 3]	οὗ κατῆλθεν ὁ λαὸς εἰς	τὴν	χώραν ἀπαλλαγεὶς τῆς ἐν Βαβυλῶνι
[1, 13]	ὡς ἐμπλῆσαι μὲν ἀκηρύκτου πολέμου	τὴν	χώραν ἅπασαν, ἀνάστατον δὲ ποιῆσαι
[1, 15]	Ταῦτ' ἀκούσας Ἀντίγονος διέπεμψεν περὶ	τὴν	χώραν εἴργειν καὶ λοχᾶν τοὺς
[1, 1]	καὶ τὸν Ἐπιφανῆ πάλιν εἰς	τὴν	χώραν ἐμβάλλοντα μετὰ καρτερᾶς πληγῆς
[1, 0]	τῆς Αἰγύπτου Τίτος δεύτερον εἰς	τὴν	χώραν ἐνέβαλεν, ὅπως τε τὰς
[1, 10]	Πομπηίου κατεστραμμένον καὶ τοὺς ἀνὰ	τὴν	χώραν θορύβους ἐπιὼν κατέστελλεν, ἀπειλητὴς
[1, 19]	μέντοι τοὺς Ἄραβας αὖθις ἀεὶ	τὴν	χώραν κατατρέχων, ὡς ἀνακαλέσασθαι τὴν
[1, 0]	καθεῖλον, Τίτος δὲ πᾶσαν ἐπελθὼν	τὴν	χώραν κατεστήσατο, τήν τε ὑποστροφὴν
[1, 0]	ἡγεμονεύοντος, Κυιντιλίου δὲ Οὐάρου κατὰ	τὴν	χώραν ὄντος, καὶ ὡς ἔτει
[1, 10]	λέγων καὶ δι' αὑτοῦ καθίστατο	τὴν	χώραν ὁρῶν τὸν Ὑρκανὸν νωθῆ
[1, 7]	παρασχόντα καὶ διότι τὸ κατὰ	τὴν	χώραν πλῆθος ἀπέστησεν Ἀριστοβούλῳ συμπολεμεῖν
[1, 16]	στρατηγὸν ἀδοκήτως προσπεσόντες, ἐπόρθουν δὲ	τὴν	χώραν ποιούμενοι τὰς ἀναφυγὰς εἰς
[1, 6]	ἕρμαιον ἠπείχθη. (Παρελθόντος γοῦν εἰς	τὴν	χώραν πρέσβεις εὐθέως ἧκον παρὰ
[1, 8]	δύναμιν ὥρμητο πάντας τοὺς κατὰ	τὴν	χώραν Ῥωμαίους ἀνελεῖν. Πρὸς ὃ
[1, 15]	δέησιν εὐθέως> ὁρμήσας αὐτὸς εἰς	τὴν	χώραν τοσαύτην αὐτοῖς ἐπιτηδείων ἀφθονίαν
[1, 21]	(Ἐχρήσατο δὲ καὶ σώματι πρὸς	τὴν	ψυχὴν ἀναλόγῳ, κυνηγέτης μὲν ἄριστος
[1, 3]	καὶ πρὸς ἔννοιαν τοῦ φόνου	τὴν	ψυχὴν ἔχων ἀεὶ τεταραγμένην συνετήκετο,
[1, 33]	γὰρ οὕτω τελευτῶσιν ἀθάνατόν τε	τὴν	ψυχὴν καὶ τὴν ἐν ἀγαθοῖς
[1, 33]	σχεδὸν ἐτῶν ἑβδομήκοντα, τεταπείνωτο δὲ	τὴν	ψυχὴν ταῖς περὶ τῶν τέκνων
[1, 9]	κέρας· ἔπειτα προσπεσὼν τοῖς διώκουσι	Μιθριδάτην	ἀπέκτεινεν πολλοὺς καὶ μέχρι τοσούτου
[1, 8]	Ναβαταίων τε μάχῃ κρατεῖ καὶ	Μιθριδάτην	καὶ Ὀρσάνην φυγόντας ἐκ Πάρθων
[1, 26]	περὶ αὐτὸν ἡδέως προετίμων τὸν	Σπαρτιάτην.	(Ὁ δ' ἐπεὶ τὰ σαθρὰ
[1, 8]	ἀπέσχετο Πομπήιος. Διαβὰς δὲ τὸν	Εὐφράτην	αὐτός τε ἀπώλετο καὶ ὁ
[1, 22]	δὲ κατὰ οἶκτον οἱ ὑπὲρ	Εὐφράτην	ὁμοεθνεῖς. Καὶ εἴ γε τούτοις
[1, 0]	τοὺς πορρωτάτω καὶ τὸ ὑπὲρ	Εὐφράτην	ὁμόφυλον ἡμῖν Ἀδιαβηνούς τε γνῶναι
[1, 0]	Ἰουδαῖοι μὲν ἅπαν τὸ ὑπὲρ	Εὐφράτην	ὁμόφυλον συνεπαρθήσεσθαι σφίσιν ἤλπισαν, Ῥωμαίους
[1, 8]	ἡσυχάζειν Ἀλέξανδρον ἀναγκάσας ἐπὶ τὸν	Εὐφράτην	ὑπέστρεψεν Πάρθους διαβαίνειν ἀνείρξων, περὶ
[1, 28]	τῷ Ἄραβι Συλλαίῳ, διωμόσατο μὲν	ἐχθροτάτην	ἕξειν, εἰ μὴ παύσαιτο τῆς
[1, 24]	τὴν ἐκείνης τελευτὴν καθωσίωσε τὴν	πρεσβυτάτην	τῶν ἑαυτοῦ θυγατέρων ἐπὶ προικὶ
[1, 21]	οἰκήτορας, γῆν δὲ τούτοις προσνείμας	λιπαρωτάτην	καὶ ἐν μέσῳ τῷ κτίσματι
[1, 13]	βασιλείοις πολυτελεστάτοις ἐκόσμησεν καὶ ἀκρόπολιν	ὀχυρωτάτην	ἀνεδείματο Ἡρώδειόν τε ἐκάλεσεν ἀπὸ
[1, 20]	ἐν Ἀκτίῳ πληγὴν κατέλιπον τὸν	εὐεργέτην,	ἐγενόμην δὲ σύμβουλος ἄριστος, ὡς
[1, 26]	τοῦ μύσους Εὐρυκλέα σωτῆρα καὶ	εὐεργέτην	καλῶν πεντήκοντα δωρεῖται ταλάντοις. Ὁ
[1, 12]	παραλαμβάνει κἀκεῖνον ἐκ τῆς Μασάδας	ἱκέτην	ἀφῆκεν. Ἐξήλασεν δὲ καὶ ἐκ
[1, 20]	τινα τῶν Ἀντωνίου φίλων Ἀλεξᾶν	ἱκέτην	γενόμενον· ἐνίκα δὲ ἡ Καίσαρος
[1, 30]	δι' ὅλης νυκτὸς μηδένα μήτε	οἰκέτην	μήτε θεράπαιναν ἐῶντες παρατυγχάνειν. Μία
[1, 22]	παρῆλθεν, ἀποπεμψάμενος ἣν ἰδιώτης ἦκτο	γαμετήν,	γένος ἦν ἐξ Ἱεροσολύμων Δωρὶς
[1, 24]	τὴν τηθίδα Σαλώμην, ὡς ἂν	γαμετὴν	οὖσαν, καθομιλῶν ἀεὶ καὶ παροξύνων.
[1, 14]	καὶ διὰ τὴν τοῦ παρόντος	ἀρετὴν	ἔγνω καὶ τότε βασιλέα καθιστᾶν
[1, 20]	σὲ δὲ ἦλθον ἔχων τὴν	ἀρετὴν	τῆς σωτηρίας ἐλπίδα καὶ προλαβὼν
[1, 31]	οὐ Φερώραν κλαίοντος, ἀλλὰ τὸν	ὑπηρέτην·	ἤδη δὲ καὶ φόβος ἐπῄει
[1, 29]	καὶ κατηγόρει Φαβάτου παρὰ Καίσαρι,	διοικητὴν	εἶναι λέγων οὐ τῶν ἐκείνῳ,
[1, 29]	πολλοῖς χρήμασιν Φάβατον τὸν Καίσαρος	διοικητὴν	ἐχρῆτο βοηθῷ καὶ καθ' Ἡρώδου.
[1, 11]	τότε μὲν αὐτὸν Συρίας ἁπάσης	ἐπιμελητὴν	καθιστᾶσιν δύναμιν πεζήν τε καὶ
[1, 30]	(Κἀν τούτῳ τρέπεται πρὸς τὸν	Σαμαρείτην	Ἀντίπατρον, ὃς ἦν ἐπίτροπος Ἀντιπάτρου.
[1, 23]	ἐξίσχυσεν εἰσαγαγεῖν ἐπὶ τὴν Μαριάμμης	κοίτην	τὴν μητέρα. Δυσὶ δ' ὅπλοις
[1, 23]	τὴν ἀπέχθειαν οὐκ ἐξέφερεν τὸν	διαλλακτὴν	αἰδούμενος. Ὡς δὲ τὴν Κιλικίαν
[1, 13]	ἔξω χαράκωμα ἐγκλείει. Κἀν τούτῳ	διαλλακτὴν	μὲν Ἀντίγονος παρακαλεῖ Πάκορον εἰσαφεῖναι,
[1, 21]	τῶν ἐν Συρίᾳ πλατεῖαν οὐ	φευκτὴν	οὖσαν ὑπὸ βορβόρου κατέστρωσέν τε
[1, 30]	τέλος. ~(Μετέβαινεν δ' ἐπὶ τὸν	αὐθέντην	Ἀντίπατρον ἡ ποινὴ τὸν Φερώρα
[1, 21]	κατεπλάγησαν ἀκοντιστήν τε ἰθυβολώτατον καὶ	τοξότην	εὐστοχώτατον ἰδόντες. Πρὸς δὲ τοῖς
[1, 19]	τις Ἄραβα τῶν ἑαυτοῦ ἀγαθῶν	δεσπότην	γενόμενον, ὃν παρ' ὀλίγον πολλάκις
[1, 10]	αὐτόν τε πειράσουσιν ἀντὶ κηδεμόνος	δεσπότην	καὶ Ὑρκανὸν ἀντὶ βασιλέως τύραννον,
[1, 22]	καὶ τῷ βωμῷ προσελθόντι καθ'	ἑορτὴν	ἄθρουν ἐπεδάκρυσεν τὸ πλῆθος. Πέμπεται
[1, 3]	ἀπὸ στρατείας ἦλθεν εἰς τὴν	ἑορτήν,	ἐν ᾗ σκηνοποιεῖσθαι πάτριον τῷ
[1, 11]	κατεστήσατο τὴν πόλιν· ἔπειτα καθ'	ἑορτὴν	ὑπέστρεφεν εἰς Ἱεροσόλυμα τοὺς ὁπλίτας
[1, 21]	Καίσαρι τριῶν ἡμισταδίων, τὸ ἄστυ	Σεβαστὴν	ἐκάλεσεν· ἐξαίρετον δὲ τοῖς ἐν
[1, 27]	δὲ καὶ τοὺς υἱεῖς εἰς	Σεβαστὴν	οὖσαν οὐ πόρρω τῆς Καισαρείας
[1, 30]	μηνύει. (Τὰς δὲ δούλας χωρὶς	ἑκάστην	Ἡρώδης ἐβασάνιζεν. Ἐρρήθη δὲ παρὰ
[1, 0]	ἐν αὐτῇ, καὶ τὰ περὶ	ἑκάστην	πόλιν τῶν ἁλισκομένων πάθη μετὰ
[1, 8]	πολλαί, τῶν οἰκητόρων ἀσμένως ἐφ'	ἑκάστην	συνθεόντων. (Μετὰ δὲ τὴν τούτων
[1, 32]	ἐνσκευαζόμενον, τὸν δ' ἀπ' οὐρανοῦ	δικαστὴν	ἀμήχανον, ὃς ἐφορᾷ πάντα καὶ
[1, 23]	ἐμὲ κύριον τῆς ἀρχῆς καὶ	δικαστὴν	διαδόχου κατέστησεν, ἐγὼ δὲ μετὰ
[1, 23]	εὑρὼν μόλις ὀλοφυρμοῦ παρρησίαν καὶ	δικαστὴν	ἐμπειρότατον Ἀντιπάτρου καὶ Ἡρώδου φρονιμώτερον,
[1, 31]	Δίδωμι δέ σοι δικαστήριον καὶ	δικαστὴν	εὐκαίρως ἥκοντα Οὔαρον. Ἰθι καὶ
[1, 27]	τοῦ βασιλέως· τοῦτον γὰρ ὄντα	κηδεστὴν	Ἀλεξάνδρου δι' ὑποψίας εἶχεν Ἡρώδης.
[1, 28]	πρὸς Ἀρχελάῳ πάππῳ καὶ Φερώραν	κηδεστὴν	ὁ Ἀλεξάνδρου παῖς προσλάβοι. Κατηντιβόλει
[1, 26]	ἀφορμὴν πρῶτον μὲν Ἀρχέλαον ὄντα	κηδεστήν,	πρὸς ὃν διαφεύξεσθαι ῥᾳδίως, ἔπειτα
[1, 10]	φρονήματι. Καταλαβὼν οὖν Ἐζεκίαν τὸν	ἀρχιλῃστὴν	τὰ προσεχῆ τῇ Συρίᾳ κατατρέχοντα
[1, 26]	τὸν ἐξ ἰδιώτιδος, καὶ ταῦτα	μεγίστην	ἀφορμὴν ἔχων Ἀρχέλαον. Ἦν δὲ
[1, 8]	πάλιν ἀπέστησεν Ἀλέξανδρος ὁ Ἀριστοβούλου,	μεγίστην	δὲ συγκροτήσας δύναμιν ὥρμητο πάντας
[1, 14]	ἐν ἀπορίᾳ χρημάτων ναυπηγεῖται τριήρη	μεγίστην,	ἐν ᾗ μετὰ τῶν φίλων
[1, 32]	βασιλέως περιεῖχον πικροτάτας καὶ κατηγορίαν	μεγίστην.	Ταύτας δὲ πλάσας Ἀντίπατρος καὶ
[1, 21]	κἀν ταῖς γυμνασίαις αὐτὸν κατεπλάγησαν	ἀκοντιστήν	τε ἰθυβολώτατον καὶ τοξότην εὐστοχώτατον
[1, 22]	Ἡρώδην ἔμελλον, εἰς μοιχείαν διέβαλλον	αὐτήν,	ἄλλα τε πολλὰ πρὸς τὸ
[1, 2]	κτισθεῖσα τοῦ βασιλέως, καὶ πάντοθεν	αὐτὴν	ἀποτειχίσας τοὺς υἱεῖς ἐπέστησε τῇ
[1, 27]	παραινῶν· παρεσκευάσθαι γὰρ βασιλέα κτείνειν	αὐτὴν	διαβληθεῖσαν ἐφ' οἷς καὶ πρότερον,
[1, 22]	γυναῖκα, κρύφα δοὺς ἐντολὰς ἀναιρεῖν	αὐτήν,	εἰ κἀκεῖνον Ἀντώνιος. Ὁ δὲ
[1, 27]	ἀσθενῶς ὡς ἂν ἀπορούμενος εἰς	αὐτὴν	ἐλέγχων, λοιδορίας δὲ καὶ σκώμματα
[1, 22]	ἐντολὴν φάμενος εἰ μὴ διαφθείρειεν	αὐτήν,	ἐνεθουσία τῷ πάθει καὶ τῆς
[1, 25]	ἀξιοπίστως Ἀρχέλαος ᾧ βούλεται συνοικίζειν	αὐτὴν	ἐπέτρεπεν πλὴν Ἀλεξάνδρου· περὶ πλείστου
[1, 8]	τὴν ἐπαρχίαν διαφυγών. Περιποιησάμενος δὲ	αὐτὴν	ἐπὶ Ἰουδαίους ἠπείγετο, καὶ Ταριχέας
[1, 22]	τῆς Μαριάμμης, ὅσος ἐκείνου πρὸς	αὐτὴν	ἔρως. Ἔχουσα δὲ τὴν μὲν
[1, 3]	μόνον ἐκ βασιλείας ἔχων, παρὸν	αὐτὴν	κατασχεῖν. (Τούτοις κατὰ μικρὸν ἄκων
[1, 9]	ταῦτα ὑπὸ τοῦ πατρὸς δι'	αὐτὴν	κτείνεται· γαμεῖ γὰρ Πτολεμαῖος τὴν
[1, 18]	εἰς ἕκαστον ἐνιαυτόν, προπέμπει δ'	αὐτὴν	μέχρι Πηλουσίου πάσῃ θεραπείᾳ καταχρώμενος.
[1, 30]	θάτερα πεσοῦσα διασώζεται. Κομισθεῖσαν δ'	αὐτὴν	ὁ βασιλεὺς ἀνακτησάμενος, κεκάρωτο γὰρ
[1, 24]	ὁ Σαλώμης ἀνήρ, ᾧ συνῴκισεν	αὐτὴν	ὁ βασιλεὺς ἐπὶ μοιχείᾳ τοῦ
[1, 21]	εἴκοσι καὶ καταγαγὼν ἑξακισχιλίους εἰς	αὐτὴν	οἰκήτορας, γῆν δὲ τούτοις προσνείμας
[1, 30]	τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα· καὶ γυμνώσας	αὐτὴν	παντὸς οὗ δεδώρητο κόσμου, πολλῶν
[1, 19]	τῆς χώρας κρατήσειν ὥρμησαν εἰς	αὐτὴν	προθυσάμενοι τοὺς πρέσβεις, οἳ παρὰ
[1, 0]	τῆς πατρίδος συμφοραῖς. Ὅτι γὰρ	αὐτὴν	στάσις οἰκεία καθεῖλεν, καὶ τὰς
[1, 22]	πολλά τε περὶ τοῦ πρὸς	αὐτὴν	συμπαθοῦς ἐν ταῖς ὁμιλίαις ἐπομνύμενον,
[1, 21]	τοῦ κτίσματος· Καισάρειαν γοῦν ὠνόμασεν	αὐτήν.	(Τά γε μὴν λοιπὰ τῶν
[1, 2]	συγκλείουσιν καὶ τὴν πόλιν ἑλόντες	αὐτήν	τε κατασκάπτουσιν καὶ τοὺς ἐνοικοῦντας
[1, 7]	τῷ θεῷ, καὶ οὐδὲ κατ'	αὐτὴν	τὴν ἅλωσιν περὶ τῷ βωμῷ
[1, 22]	ἐπιθυμίας ὡς μηδὲ τεθνάναι δοκεῖν	αὐτήν,	ὑπὸ δὲ κακώσεως ὡς ζώσῃ
[1, 24]	ἐξέφερον δὲ καὶ τὰς εἰς	αὐτὴν	ὑποσχέσεις, ὃν τρόπον ἀπατηθεῖεν ὑπὸ
[1, 22]	δι' ὑπερβολὴν ἀσελγείας ἀποῦσαν δείξειεν	ἑαυτὴν	ἀνθρώπῳ γυναικομανοῦντι καὶ βιάζεσθαι δυναμένῳ.
[1, 30]	μὲν ὡς κομιοῦσα, ῥίπτει δ'	ἑαυτὴν	ἀπὸ τοῦ τέγους τόν τε
[1, 30]	ἠρώτα δι' ἣν αἰτίαν ῥίψειεν	ἑαυτήν,	εἰ μὲν εἴποι τἀληθές, ἀφήσειν
[1, 27]	ἑκυρὰν καὶ τηθίδα, διαπέμπεται σώζειν	ἑαυτὴν	παραινῶν· παρεσκευάσθαι γὰρ βασιλέα κτείνειν
[1, 31]	κακῶν προμαντευομένης ἤδη καὶ καθ'	ἑαυτὴν	τῆς ψυχῆς. Οἱ μὲν οὖν
[1, 15]	ὁρμήσας αὐτὸς εἰς τὴν χώραν	τοσαύτην	αὐτοῖς ἐπιτηδείων ἀφθονίαν ἐκόμισεν, ὡς
[1, 24]	φίλοις· οὐδενὶ γὰρ βασιλέων Καῖσαρ	τοσαύτην	ἔδωκεν ἐξουσίαν, ὥστε τὸν ἀπ'
[1, 26]	χρήσασθαι καὶ ταῖς ἄλλαις ἀφορμαῖς.	Ταύτην	Ἀλέξανδρος μὲν ἔλεγεν τέχνασμα εἶναι
[1, 8]	ἀπέκλεισεν εἰς τὸ ἔρυμα. Κατὰ	ταύτην	ἀριστεύει τὴν μάχην ὁ ἡγεμὼν
[1, 25]	δὲ πάντων Φερώραν καὶ Σαλώμην·	ταύτην	γὰρ δὴ καὶ μιγῆναί ποτε
[1, 28]	τοῦ Σαλώμην ἐν ὁμοίοις ἀποτυχεῖν.	Ταύτην	γὰρ δὴ καίπερ οὖσαν ἀδελφὴν
[1, 15]	πολιορκίας, γίνεται δ' ἐμπόδιον Ἰόππη·	ταύτην	γὰρ ἐχρῆν πολεμίαν οὖσαν ἐξελεῖν
[1, 3]	μητέρα διενεχθεῖσαν περὶ τῆς ἐξουσίας,	ταύτην	γὰρ κυρίαν τῶν ὅλων ὁ
[1, 29]	μάλιστα ἐπὶ τὴν Φερώρου γυναῖκα·	ταύτην	γὰρ πλέον ἡ Σαλώμη διέβαλλεν.
[1, 27]	τὴν ἐπὶ τοῖς τέκνοις ὠμότητα·	ταύτην	γὰρ συνδήσασθαι τοῖς κινδύνοις ὁ
[1, 29]	θυγατέρας, δι' ἃ δὴ μάλιστα	ταύτην	ἐκεῖνος προβέβλητο· μισούμεναί γε μὴν
[1, 28]	πάππου. Τὰ μὲν οὖν ἐμὰ	ταύτην	ἐχέτω τὴν κρίσιν, ἣν διακόψῃ
[1, 4]	ἀπήλασεν εἰς Βεμέσελιν πόλιν καὶ	ταύτην	καταστρεψάμενος αἰχμαλώτους ἀνήγαγεν εἰς Ἱεροσόλυμα.
[1, 5]	Πτολεμαῖος ἀεὶ θλίβων τὴν πόλιν,	ταύτην	μὲν ὑπεδέξατο μηθὲν ἀξιόλογον ἐργασαμένην.
[1, 30]	τῇ γυναικὶ παραθέσθαι τὸ φάρμακον.	Ταύτην	ὁ βασιλεὺς μεταπεμψάμενος αὐτίκα τὸ
[1, 7]	τὴν Συριακὴν ἐπαρχίαν. Παραδοὺς δὲ	ταύτην	τε καὶ τὴν Ἰουδαίαν καὶ
[1, 2]	τῇ δυνάμει μέχρι τῆς Σκυθοπόλεως	ταύτην	τε κατέδραμον καὶ τὴν ἐντὸς
[1, 9]	κατὰ τάχος ἔπεμψεν εἰς Συρίαν,	ταύτην	τε ῥᾳδίως ἐλπίσας καὶ τὰ
[1, 17]	τὰς ὁδοὺς ἀποφραγῆναι τοῖς κρατοῦσιν.	Ταύτην	τὴν πληγὴν οὐκ ἤνεγκαν οἱ
[1, 4]	τὰ ὄρη καταφυγόντι Ἰουδαίων ἑξακισχίλιοι.	Ταύτην	τὴν ῥοπὴν οὐκ ἤνεγκεν Δημήτριος,
[1, 0]	πρὸς ἡδονὴν ἀνέγραψα. Ποιήσομαι δὲ	ταύτην	τῆς ἐξηγήσεως ἀρχήν, ἣν καὶ
[1, 30]	αὐτοῦ τινα παίδων μετὰ τὴν	τελευτήν,	ἀλλὰ τὸν ἐκ Μαριάμμης Ἡρώδην
[1, 14]	προελθόντι τὰ περὶ τὴν τἀδελφοῦ	τελευτὴν	ἀπαγγέλλεται. Προσλαβὼν δὲ πένθους ὅσον
[1, 33]	ἀτυχέστατος. Πρὶν δὲ γνῶναι τὴν	τελευτὴν	αὐτοῦ τὸ στρατιωτικὸν προελθοῦσα μετὰ
[1, 33]	πλειόνων ἀγαθῶν ἀπολαύσουσιν μετὰ τὴν	τελευτήν.	(Ἐπὶ τούτοις ὁ βασιλεὺς δι'
[1, 24]	γυναικός· μετὰ δὲ τὴν ἐκείνης	τελευτὴν	καθωσίωσε τὴν πρεσβυτάτην τῶν ἑαυτοῦ
[1, 0]	ὁ λαὸς μετὰ τὴν Ἡρώδου	τελευτὴν	κατεστασίασεν Αὐγούστου μὲν Ῥωμαίων ἡγεμονεύοντος,
[1, 9]	(Ἀντίπατρος δὲ μετὰ τὴν Πομπηίου	τελευτὴν	μεταβὰς ἐθεράπευεν Καίσαρα, κἀπειδὴ Μιθριδάτης
[1, 3]	~(Μετὰ γὰρ τὴν τοῦ πατρὸς	τελευτὴν	ὁ πρεσβύτερος αὐτῶν Ἀριστόβουλος τὴν
[1, 33]	γὰρ ἁπάντων ὧν διατάξειεν καὶ	βεβαιωτὴν	τῶν διαθηκῶν εἶναι Καίσαρα· τά
[1, 3]	τοῦ Ἀντιγόνου μεῖζον ἢ κατ'	ἰδιώτην,	ὅτι τε παρείη μετὰ μεγίστου
[1, 5]	νεώτερον Ἀριστόβουλον διὰ θερμότητα κατεῖχεν	ἰδιώτην.	(Παραφύονται δὲ αὐτῆς εἰς τὴν
[1, 18]	ἐπλήρωσεν· λαμπρῶς μὲν γὰρ ἕκαστον	στρατιώτην,	ἀναλόγως δὲ τοὺς ἡγεμόνας, βασιλικώτατα
[1, 18]	στέφανον ἀνέζευξεν ἀπὸ Ἱεροσολύμων ἄγων	δεσμώτην	Ἀντίγονον Ἀντωνίῳ. Τοῦτον μὲν οὖν
[1, 13]	ἐν Ἱεροσολύμοις Ἀντιγόνῳ τὰ πράγματα,	δεσμώτην	δ' Ὑρκανὸν ἀνάγουσιν εἰς τὴν
[1, 20]	τοῦ λαμβάνοντος. (Μετὰ δὲ τὴν	πρώτην	ἀκτιάδα προστίθησιν αὐτοῦ τῇ βασιλείᾳ
[1, 19]	Ἄραβας καὶ πρὸς μὲν τὴν	πρώτην	ἐμβολὴν τραπέντας ἐδίωκον, ἐπιβουλεύεται δὲ
[1, 14]	ἐπ' Αἰγύπτου. Καὶ τὴν μὲν	πρώτην	ἑσπέραν κατά τι τῶν ἐπιχωρίων
[1, 8]	Μαχαιροῦντα συνελαύνονται. Ἔνθα δὴ τὴν	πρώτην	ἑσπέραν ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐρειπίοις
[1, 14]	εἰς τὸ Καπετώλιον. Τὴν δὲ	πρώτην	Ἡρώδῃ τῆς βασιλείας ἡμέραν Ἀντώνιος
[1, 30]	περὶ αὐτῶν. Ἀποσκήπτει δ' εἰς	πρώτην	ὁ θυμὸς Δωρίδα τὴν Ἀντιπάτρου
[1, 11]	ὡς ἐπὶ τὴν τοῦ δείπνου	παρασκευήν,	τῷ δὲ ὄντι προειπεῖν τοῖς
[1, 21]	Ῥόδῳ χρήματα μὲν εἰς ναυτικοῦ	κατασκευὴν	παρέσχεν πολλαχοῦ καὶ πολλάκις, ἐμπρησθὲν
[1, 4]	σφέτερα καὶ τὴν τοῦ βασιλέως	ἀποσκευὴν	αἱρεῖ, τῶν δ' Ἰουδαίων εἰς
[1, 21]	ῥίζας ἄλλα βασίλεια τήν τε	ἀποσκευὴν	καὶ τοὺς φίλους δέξασθαι δυνάμενα,
[1, 19]	σημεῖον βραχύτερον, αὐτὰ δὲ ταῦτα	περιγραφὴν	ἔχει τὸ μέγεθος· ἐπεὶ τί
[1, 33]	θεοῦ, καὶ μετὰ ταῦτα πρὸς	ταφὴν	ἐτρέποντο τοῦ βασιλέως. Παρέλιπεν δ'
[1, 5]	ἱεροῦ προσκείμενον, πάλαι μέν, ὡς	ἔφην,	βᾶρις ὀνομαζόμενον, αὖθις δὲ ταύτης
[1, 0]	ἐξ ἀνάγκης· (γενομένου γάρ, ὡς	ἔφην,	μεγίστου τοῦδε τοῦ κινήματος ἐν
[1, 32]	ὡς παρ' ὀλίγον καὶ τὴν	ἀδελφὴν	ἀποκτείνας δι' Ἀντίπατρον· οὐκέτι οὖν
[1, 28]	πατὴρ τῆς ὀρφανῆς. Καὶ τὴν	ἀδελφὴν	αὐτῆς ὁ ἐμὸς Ἡρώδης λήψεται
[1, 22]	ὠνείδιζεν ἡ Μαριάμμη, καὶ τὴν	ἀδελφὴν	αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα δειναῖς
[1, 30]	τὴν μητέρα αὐτῆς καὶ τὴν	ἀδελφὴν	γύναιον ἐκ τῆς Ἀραβίας φαρμάκων
[1, 32]	δὲ δωρεαῖς ἐτίμα Σαλώμην τὴν	ἀδελφήν.	Ἐν μὲν οὖν ταῖς διαθήκαις
[1, 28]	Ταύτην γὰρ δὴ καίπερ οὖσαν	ἀδελφὴν	καὶ πολλὰ διὰ Λιουίας τῆς
[1, 33]	συγκλεῖσαι. Προσκαλεσάμενος δὲ Σαλώμην τὴν	ἀδελφὴν	καὶ τὸν ἄνδρα ταύτης Ἀλεξᾶν
[1, 24]	ὠνείδιζεν εἰς ἀγένειαν τήν τε	ἀδελφὴν	τὴν Ἡρώδου καὶ τὰς γυναῖκας,
[1, 24]	βασιλικῶν τε γάμων ἠξίωσεν συνοικίσας	ἀδελφὴν	τῆς ἰδίας γυναικός· μετὰ δὲ
[1, 18]	μήτε ἵπποις μήτε ἀνδράσιν ὑπολειπομένων	τροφήν.	Τοῦ γε μὴν μαχίμου τὸ
[1, 2]	τε καὶ προεφήτευσεν· ὧν τὴν	καταστροφὴν	ἄξιον ἀφηγήσασθαι, παρ' ὅσον τῆς
[1, 13]	ἀγεννέστατον, ἀνδρειότατα θνήσκει ποιησάμενος τὴν	καταστροφὴν	τοῖς κατὰ τὸν βίον ἔργοις
[1, 0]	τὴν χώραν κατεστήσατο, τήν τε	ὑποστροφὴν	αὐτοῦ τὴν εἰς Ἰταλίαν καὶ
[1, 21]	πρὸς ταῖς πέτραις, ὥστε τὴν	ὑποστροφὴν	τοῦ κύματος ἐπὶ πλεῖστον ἐξαγριοῦν
[1, 23]	ἂν ἀπελπισθῆναι ταχέως, οὔτε εἰς	τρυφὴν	ἐκδιαιτώμενος, ἣ καὶ νέους ἐπιτέμνεται·
[1, 19]	τούτῳ συναναγκασθέντες ἐξίασιν ἐπὶ τὴν	μάχην	ἄτακτοι καὶ πεφυρμένοι τοῖς ἱππεῦσιν
[1, 8]	ἀναγκάζεται συμβαλεῖν καὶ κατὰ τὴν	μάχην	ἑξακισχιλίους ἀποβαλών, ὧν τρισχίλιοι μὲν
[1, 4]	χρησιμώτερα τῆς χώρας πρὸς τὴν	μάχην,	ἔπειτα τὴν ἵππον ἐξαίφνης ἐπιστρέψας,
[1, 9]	συνέβαλλεν τοῖς λοιποῖς Αἰγυπτίοις εἰς	μάχην	κατὰ χῶρον, ὃς Ἰουδαίων στρατόπεδον
[1, 8]	ἔρυμα. Κατὰ ταύτην ἀριστεύει τὴν	μάχην	ὁ ἡγεμὼν Μᾶρκος Ἀντώνιος, πανταχοῦ
[1, 19]	πλῆθος ὑπ' ἀπογνώσεως ἐξελθεῖν ἐπὶ	μάχην·	οἷς συμβαλὼν Ἡρώδης πάλιν εἰς
[1, 19]	ἡμέραν προάγων τὴν δύναμιν εἰς	μάχην	παρετάσσετο καὶ προεκαλεῖτο τοὺς Ἄραβας.
[1, 1]	καὶ φανεὶς ἄριστος κατὰ τὴν	μάχην	πολλούς τε τῶν πολεμίων ἀποκτείνας
[1, 8]	ὥρμητο πολεμεῖν. Οὕτως ἔξεισιν πρὸς	μάχην.	Ὑπήντων δὲ οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ
[1, 25]	ἤδη βασιλείας, ἐλπίζων δὲ καὶ	διαδοχήν,	εἰ μή τινες ἦσαν ἀναπείθοντες
[1, 28]	~(Ἀντιπάτρῳ δὲ ἀδήριτον ἔχοντι τὴν	διαδοχὴν	μῖσος μὲν ἀφόρητον ἐκ τοῦ
[1, 23]	ἡλικία, τοῖς δ' εὐγένεια τὴν	διαδοχὴν	προξενεῖ, τό γε μὴν μέγεθος
[1, 8]	μὲν ἦν ἄλλην συναθροίσειν δύναμιν	ἀνοχὴν	τοῦ πολέμου διδόντος καὶ τὸ
[1, 11]	ἐν ἀφηγήσει πραγμάτων καὶ τὴν	ἀρχὴν	ἀνακτησάμενός τε Ὑρκανῷ καὶ διαφυλάξας·
[1, 26]	διαδέξασθαι παρὰ τοιούτου πατρὸς τὴν	ἀρχὴν	δίχα φόνου. Πολλὰ δ' εἶναι
[1, 3]	ὁ πρεσβύτερος αὐτῶν Ἀριστόβουλος τὴν	ἀρχὴν	εἰς βασιλείαν μετατιθεὶς περιτίθεται μὲν
[1, 0]	καὶ οἱ ἡμέτεροι προφῆται, τὴν	ἀρχὴν	ἐκεῖθεν ποιήσομαι τῆς συντάξεως· τούτων
[1, 2]	τῇ πρὸς Ῥωμαίους φιλίᾳ τὴν	ἀρχὴν	ἐκρατύνατο πρός τε τὸν Ἀντιόχου
[1, 11]	κτεινάντων δόλῳ Καίσαρα κατασχόντα τὴν	ἀρχὴν	ἐπ' ἔτη τρία καὶ μῆνας
[1, 5]	τἀδελφοῦ καταλύσεως τελευτᾷ διοικήσασα τὴν	ἀρχὴν	ἔτεσιν ἐννέα. ~(Καὶ κληρονόμος μὲν
[1, 13]	δ' ἂν ἀληθὲς ᾖ, τὴν	ἀρχὴν	ἔχει λαμπράν. Φασὶν γοῦν αὐτὸν
[1, 0]	Ποιήσομαι δὲ ταύτην τῆς ἐξηγήσεως	ἀρχήν,	ἣν καὶ τῶν κεφαλαίων ἐποιησάμην.
[1, 2]	Ἰωάννης καὶ τὰ κατὰ τὴν	ἀρχὴν	κάλλιστα διοικήσας ἐν τρισὶν ὅλοις
[1, 30]	ἡ ποινὴ τὸν Φερώρα θάνατον	ἀρχὴν	λαβοῦσα. Τῶν τούτου γάρ τινες
[1, 4]	λαμβάνει τὴν ἀνάπαυσιν τοῦ πολεμεῖν	ἀρχὴν	νόσου. Τεταρταίαις δὲ περιόδοις πυρετῶν
[1, 1]	πρεσβυτάτῳ τῶν παίδων καταλιπὼν τὴν	ἀρχήν.	(Ὁ δέ, οὐ γὰρ ἠρεμήσειν
[1, 22]	ἐσπούδασεν. Ἐπειδὴ γὰρ εἰς τὴν	ἀρχὴν	παρῆλθεν, ἀποπεμψάμενος ἣν ἰδιώτης ἦκτο
[1, 6]	Ὑρκανὸν καὶ καταγαγεῖν ἐπὶ τὴν	ἀρχήν,	πολλὰ μὲν τὸν Ἀριστόβουλον εἰς
[1, 14]	τότε διὰ Πάρθων λάβοι τὴν	ἀρχὴν	Ῥωμαίους ὑπεριδών. Τῆς δὲ συγκλήτου
[1, 26]	μητρὸς αὐτῶν φόνον τὴν ἐκείνης	ἀρχὴν	σπαθήσας, ἀλλ' ἔτι καὶ νόθον
[1, 12]	ἂν λάβῃ, συγκατασκευάζειν δὲ τὴν	ἀρχὴν	τοῖς ὑπ' αὐτοῦ κατασταθεῖσιν τετράρχαις.
[1, 26]	βασιλίδι συνοικῶν ἐάσει διαδέχεσθαι τὴν	ἀρχὴν	τὸν ἐξ ἰδιώτιδος, καὶ ταῦτα
[1, 2]	κρατιστεύοντα μόνος εἶχεν, τήν τε	ἀρχὴν	τοῦ ἔθνους καὶ τὴν ἀρχιερωσύνην
[1, 13]	κατασχόντος Λυσανίας ἀναδεδεγμένος ἤδη τὴν	ἀρχὴν	τοῦ πατρὸς τελευτήσαντος, Πτολεμαῖος δ'
[1, 27]	διὰ τάχους Οὐολούμνιόν τε τὸν	στρατοπεδάρχην	καὶ τῶν φίλων Ὄλυμπον ἐγγράφους
[1, 24]	δῶρον, ὃς αὐτὸν ἐποίησεν καὶ	τετράρχην	αἰτησάμενος παρὰ Καίσαρος, βασιλικῶν τε
[1, 28]	πρὸς Ἀρχελάῳ καὶ Φερώραν ὄντα	τετράρχην	βοηθὸν ἔχοιεν οἱ Ἀλεξάνδρου παῖδες.
[1, 33]	υἱὸν ἀδελφὸν δὲ Ἀντιπάτρου γράφει,	τετράρχην	δὲ Ἀντίπαν. (Μετὰ δὲ τὴν
[1, 14]	Ἰουδαίων ὃν πρότερον αὐτὸς ἐποίησεν	τετράρχην.	Ἐνῆγεν δὲ οὐκ ἔλαττον τῆς
[1, 0]	πλῆθος καὶ εἰς ἣν ἕκαστοι	τύχην	διενεμήθησαν· καὶ ὡς Ῥωμαῖοι μὲν
[1, 19]	ἰδεῖν ἐπαμειβομένην εἰς ἑκάτερα τὴν	τύχην.	Καὶ τοῦτο μάθοιτ' ἂν ἐξ
[1, 32]	δέ, μὴ κἀμοῦ μισήσῃς τὴν	τύχην	κἀμὲ κρίνῃς πάσης ἄξιον συμφορᾶς
[1, 17]	οὖν ἄλλων οὐδεὶς παρῆν κατὰ	τύχην	ὁ συλληψόμενος τοὺς ἄνδρας, Ἡρώδῃ
[1, 2]	ἐάσας ἐφ' ἑαυτῷ μεμφθῆναι τὴν	τύχην.	Τρία γοῦν τὰ κρατιστεύοντα μόνος
[1, 21]	δὲ καὶ σώματι πρὸς τὴν	ψυχὴν	ἀναλόγῳ, κυνηγέτης μὲν ἄριστος ἀεὶ
[1, 32]	πάντων ἀνθρώπων ἐγενόμην καὶ θηρίου	ψυχὴν	εἶχον ἀνημέρου, πάτερ, οὐκ ἂν
[1, 3]	πρὸς ἔννοιαν τοῦ φόνου τὴν	ψυχὴν	ἔχων ἀεὶ τεταραγμένην συνετήκετο, μέχρι
[1, 3]	τὴν ἀδελφῷ καὶ μητρὶ κατάκριτον	ψυχὴν	καθέξεις; Μέχρι τοῦ δ' αὐτοῖς
[1, 33]	οὕτω τελευτῶσιν ἀθάνατόν τε τὴν	ψυχὴν	καὶ τὴν ἐν ἀγαθοῖς αἴσθησιν
[1, 33]	ἐτῶν ἑβδομήκοντα, τεταπείνωτο δὲ τὴν	ψυχὴν	ταῖς περὶ τῶν τέκνων συμφοραῖς,
[1, 30]	εἶναι μισάδελφον· δοῦναι γοῦν αὐτῷ	πρῴην	ἑκατὸν τάλαντα ἐπὶ τῷ μὴ
[1, 23]	φυγὴν παρασκευάζοιτο τῷ πενθερῷ πεποιθώς,	ἵν'	ἐπὶ Καίσαρος αὐτοῦ κατηγορήσειεν. Ἀναπλησθεὶς
[1, 19]	διαπιστεῦσαι τὸν πρὸς Ἄραβας πόλεμον,	ἵν'	ἢ κρατήσαντος Ἀραβίας ἢ κρατηθέντος
[1, 14]	ἐπειγόμενος χρήματα παρὰ τοῦ βασιλέως	λαβεῖν,	οἷς μόνοις πείσειν ὑπὲρ Φασαήλου
[1, 30]	Αἰγύπτου τὴν πυξίδα ὡμολόγουν καὶ	λαβεῖν	παρ' ἀδελφοῦ τὸ φάρμακον ἔφασκον
[1, 31]	(Ὁ βασιλεὺς δὲ εἰς χεῖρας	λαβεῖν	σπεύδων τὸν ἐπίβουλον καὶ δεδοικὼς
[1, 32]	δι' Ἀντίπατρον· οὐκέτι οὖν ἀνεβάλλετο	λαβεῖν	τιμωρίαν ὑπὲρ ἁπάντων. Ὡρμημένος δ'
[1, 13]	περιέμενον ἐν Ἱεροσολύμοις Ἡρώδην πρότερον	λαβεῖν,	ὡς μὴ προπυθόμενος τὰ κατ'
[1, 13]	καλούμενον Δρυμὸν προέπεμψεν τὸ χωρίον	καταλαβεῖν·	ἐν ᾧ γενομένης συμβολῆς ὠσάμενοι
[1, 13]	Ἡρώδην ὁ πεμφθεὶς οἰνοχόος ἐπεβούλευε	συλλαβεῖν	ἔξω τοῦ τείχους ἀπατήσας προελθεῖν,
[1, 13]	μεταβολῇ ποτε δύναιτο τὴν ἀρχιερωσύνην	ἀπολαβεῖν·	(δεῖ γὰρ ὁλοκλήρους ἀρχιερᾶσθαι· τῆς
[1, 16]	λαβόντες ἄδειαν οἷς ἔθος ἦν	θορυβεῖν	τὴν Γαλιλαίαν κτείνουσιν μὲν Θολεμαῖον
[1, 24]	φυγόντα καὶ μὴ προσηκούσης πόλεως	ἐξαγαγεῖν.	Τὰ δὲ μειράκια τὰς μὲν
[1, 11]	υἱὸν ὁμηρεύοντα παρὰ τοῖς Τυρίοις	ὑπεξαγαγεῖν	ἔγνω λάθρα καὶ αὐτὸς εἰς
[1, 32]	καὶ τοὺς μηνυτὰς πάντας ἐκέλευσεν	εἰσαγαγεῖν,	ἐν οἷς εἰσήχθησαν καὶ τῆς
[1, 23]	διαδήματος χρώμενος. Χρόνῳ δ' ἐξίσχυσεν	εἰσαγαγεῖν	ἐπὶ τὴν Μαριάμμης κοίτην τὴν
[1, 11]	ἔφοδον Μάλιχος, ἐκώλυεν τοὺς ἀλλοφύλους	εἰσαγαγεῖν	ἐφ' ἁγνεύοντας τοὺς ἐπιχωρίους. Ὁ
[1, 13]	χιλίων ταλάντων καὶ πεντακοσίων γυναικῶν	καταγαγεῖν	ἐπὶ τὰ βασίλεια τὸν Ἀντίγονον,
[1, 6]	δέξασθαί τε τὸν Ὑρκανὸν καὶ	καταγαγεῖν	ἐπὶ τὴν ἀρχήν, πολλὰ μὲν
[1, 15]	Δέλλιος ὑπ' Ἀντωνίου πεμφθεὶς Ἡρώδην	συγκαταγαγεῖν	ἔπεισεν. Ἐτύγχανεν δὲ Βεντίδιος μὲν
[1, 15]	καὶ χρήματα εἰς τροφὰς ἀπαιτεῖν	ἀπάγειν	τε σφᾶς χειμεριοῦντας εἰς τοὺς
[1, 6]	μισῆσαι μὲν τὴν Ἀριστοβούλου βίαν,	κατάγειν	δὲ ἐπὶ τὴν βασιλείαν τὸν
[1, 15]	οἶνον καὶ ἔλαιον καὶ βοσκήματα	κατάγειν	εἰς Ἱεριχοῦντα. Ταῦτ' ἀκούσας Ἀντίγονος
[1, 5]	ὅλων ἐγίνοντο διώκειν τε καὶ	κατάγειν	οὓς ἐθέλοιεν, λύειν τε καὶ
[1, 3]	μὲν παρὰ τοῦ βασιλέως σιωπῆσαι,	λέγειν	δὲ πρὸς τὸν Ἀντίγονον ὡς
[1, 0]	τὴν ἱστορίαν, ἔνθα χρὴ τἀληθῆ	λέγειν	καὶ μετὰ πολλοῦ πόνου τὰ
[1, 0]	ἀλλ' ὁ μετὰ τοῦ καινὰ	λέγειν	καὶ τὸ σῶμα τῆς ἱστορίας
[1, 33]	εἶναι τῶν σοφιστῶν τὰ νοσήματα	λέγειν.	Ὁ δὲ παλαίων τοσούτοις πάθεσιν
[1, 26]	κατὰ τῶν ἀδελφῶν ὑπέπεμπεν κατηγόρους	λέγειν,	ὅτι Ἰουκούνδῳ καὶ Τυράννῳ λάθρα
[1, 8]	περὶ ὧν οὐ νῦν καιρὸς	λέγειν.	(Πάρθους δὲ μετὰ τὸν Κράσσον
[1, 32]	Νικολάῳ δ' ἑνὶ τῶν φίλων	λέγειν	τὰς ἀποδείξεις ἔνευσεν. Μεταξὺ δ'
[1, 21]	ἄμεινον ἀνεδείματο. Καὶ τί δεῖ	λέγειν	τὰς εἰς Λυκίους ἢ Σαμίους
[1, 0]	μετὰ πολλοῦ πόνου τὰ πράγματα	συλλέγειν,	πεφίμωνται παρέντες τοῖς ἀσθενεστέροις καὶ
[1, 7]	τῶν δὲ τὰ Ὑρκανοῦ φρονούντων	ἀνοίγειν	Πομπηίῳ τὰς πύλας· πολλοὺς δὲ
[1, 26]	ὁ Εὐρυκλῆς οἰκτείρειν τε καὶ	συναλγεῖν	ὑπεκρίνετο. Τὰ δ' αὐτὰ καὶ
[1, 0]	ἀληθές, ἐπεὶ παρ' Ἕλλησιν ἠμέληται.	(Ἀρχαιολογεῖν	μὲν δὴ τὰ Ἰουδαίων, τίνες
[1, 26]	δ' αὐτὸς γεγονέναι τῷ τάχει	συνεργεῖν	ὑποκριθείς· φάναι γὰρ τὸν Ἀλέξανδρον,
[1, 15]	Ἀντίγονος διέπεμψεν περὶ τὴν χώραν	εἴργειν	καὶ λοχᾶν τοὺς σιτηγοὺς κελεύων.
[1, 15]	στρατηγὸς πεμφθεὶς ἐκ Συρίας Πάρθους	ἀνείργειν	μετ' ἐκείνους εἰς Ἰουδαίαν παρέβαλεν
[1, 13]	Φασάηλος καίτοι πολλὰ παραινοῦντος Ὀφελλίου	φεύγειν,	πέπυστο γὰρ οὗτος παρὰ Σαραμάλλα
[1, 30]	ἑτέρου τινός, ὥστε ἄμεινον εἶναι	φεύγειν	ὡς πορρωτάτω τοῦ θηρίου. Πολλάκις
[1, 30]	βασανιζόμεναι, καὶ ὅτι Φερώρας βουλεύσαιτο	φυγεῖν	μετ' αὐτῶν εἰς Πέτραν. Ἐπίστευσεν
[1, 4]	ἀντιστασιαστῶν κατὰ τὴν ἐπιοῦσαν νύκτα	φυγεῖν	ὀκτακισχιλίους ἔξω Ἰουδαίας ὅλης, οἷς
[1, 10]	ὃς ὑπολαμβάνων ἄκοντος τοῦ βασιλέως	διαφυγεῖν	εἰς Δαμασκὸν ἀνεχώρησεν πρὸς Σέξτον
[1, 10]	(Ἀμήχανον δ' ἐν εὐπραγίαις φθόνον	διαφυγεῖν·	Ὑρκανὸς γοῦν ἤδη μὲν καὶ
[1, 30]	γυμνοὺς ἐάσειεν ζῶντας. Ἀλλ' ἀμήχανον	ἐκφυγεῖν	οὕτω φονικὸν θηρίον, παρ' ᾧ
[1, 29]	ἀποδημίαν αὑτῷ· γραψάντων γὰρ ἐκείνων	δεῖν	Ἀντίπατρον διὰ χρόνου πεμφθῆναι πρὸς
[1, 13]	μάλα ἀξιοπίστως τοῦ Πακόρου φάσκοντος	δεῖν	αὐτὸν ὑπαντῆσαι τοῖς τὰς ἐπιστολὰς
[1, 10]	Καίσαρα εὐνοίας οὐκ ἔφη λόγου	δεῖν	αὐτῷ· κεκραγέναι γὰρ τὸ σῶμα
[1, 27]	τοῖς νεανίσκοις, οὐ μὴν ᾤετο	δεῖν	ἀφελέσθαι τὸν πατέρα τὴν περὶ
[1, 10]	βασιλεύς ἐστιν ἀλλ' ἔτι ἰδιώτης,	δεῖν	ἐπὶ δίκην ἥκειν ἀποδώσοντα λόγον
[1, 24]	τὴν ἀπολογίαν τοῖς ἔργοις ἔφασκον·	δεῖν	μέντοι κἀκεῖνον ἀποφράττειν τὰς λογοποιίας
[1, 25]	διαλλάσσει τῷ νεανίσκῳ τὸν πατέρα·	δεῖν	μέντοι πάντως ἔφη πέμπειν αὐτὸν
[1, 32]	τοῦτον; γε ζῶν μὲν ὀλίγου	δεῖν	παρεχώρησα τῆς ἐξουσίας, φανερῶς δὲ
[1, 10]	οὗ μέχρι τοσαύτης δυνάμεως προῆλθεν·	δεῖν	τε, εἰ κληθεὶς ἐπὶ δίκην
[1, 19]	ἐν ἀνθρώποις βέβαιον, ἀλλ' ἔστιν	ἰδεῖν	ἐπαμειβομένην εἰς ἑκάτερα τὴν τύχην.
[1, 31]	ἀσκεπτότεροι καὶ τὴν πατρίδα σπεύδοντες	ἰδεῖν	μᾶλλον ἢ τὸ συμφέρον Ἀντιπάτρῳ
[1, 0]	μεταβολῆς ἐλπίδι λημμάτων· ἄτοπον ἡγησάμενος	περιιδεῖν	πλαζομένην ἐπὶ τηλικούτοις πράγμασι τὴν
[1, 3]	διὰ μὲν τὴν ἀσθένειαν αὐτὸς	ἐπιδεῖν	ἕκαστα κωλυθείη, νῦν δ' ἐπεὶ
[1, 28]	τά τε παιδία ταυτὶ γαληνοτέροις	ἐπιδεῖν	ὄμμασιν ἢ τοὺς πατέρας αὐτῶν.
[1, 31]	τά τε ἄλλα φιλοφρονούμενος καὶ	σπεύδειν	παρακαλῶν· θήσεσθαι γὰρ αὐτοῦ καὶ
[1, 1]	τῶν ἱερέων εἷς ἀπὸ κώμης	Μωδεεὶν	ὄνομα, συνασπίσας μετὰ χειρὸς οἰκείας,
[1, 27]	δὲ μόνον ὦσιν δρασμὸν βεβουλευμένοι,	κολάζειν	μετριώτερον. (Τούτοις Ἡρώδης πείθεται, καὶ
[1, 12]	ἐκπέμπει τὸν ἄρχοντα τῶν Τυρίων	κολάζειν	προστάξας οὓς ἂν λάβῃ, συγκατασκευάζειν
[1, 25]	ᾖς πατὴρ λίαν ἢ τοῦ	κολάζειν	υἱὸν ἀτονώτερος ἐπίβουλον, ἀμείψωμεν τὰς
[1, 33]	νόμου πειραζόντων τι μεῖζον ἠξίου	κολάζειν	ὡς ἀσεβεῖς. Ὁ δὲ δῆμος
[1, 10]	τὸ σῶμα σιωπῶντος· Ἀντιγόνου δὲ	θαυμάζειν	τὴν τόλμαν, εἰ πολεμίου Ῥωμαίων
[1, 12]	κολάζειν προστάξας οὓς ἂν λάβῃ,	συγκατασκευάζειν	δὲ τὴν ἀρχὴν τοῖς ὑπ'
[1, 8]	τέκνα. Κάσσιος δὲ κατὰ συνθήκας	ἡσυχάζειν	Ἀλέξανδρον ἀναγκάσας ἐπὶ τὸν Εὐφράτην
[1, 25]	δὲ ἀξιοπίστως Ἀρχέλαος ᾧ βούλεται	συνοικίζειν	αὐτὴν ἐπέτρεπεν πλὴν Ἀλεξάνδρου· περὶ
[1, 23]	λογοποιῶν, τὰ δὲ τοὺς ἐπιτηδείους	φημίζειν	καθιείς, μέχρι παντάπασιν τοὺς ἀδελφοὺς
[1, 29]	δοὺς χρήματα τήν τε διαθήκην	κομίζειν,	ἐν ᾗ βασιλεὺς μὲν Ἀντίπατρος
[1, 30]	μεταπεμψάμενος αὐτίκα τὸ ληφθὲν ἐκέλευσεν	κομίζειν.	Ἡ δ' ἔξεισι μὲν ὡς
[1, 2]	πλησίον, ἔτι δὲ Σίκιμα καὶ	Ἀργαρίζειν	αὐτὸς αἱρεῖ, πρὸς αἷς τὸ
[1, 10]	πείθοιντο ταῖς ψυχραῖς ἐλπίσιν τῶν	νεωτερίζειν	ἐπὶ κέρδεσιν οἰκείοις ἐθελόντων, ὡς
[1, 8]	ὑπὸ Πομπηίου τεῖχος ἐν Ἱεροσολύμοις	ἀνακτίζειν	ἐθάρρει προσελθών, εἰ μὴ Γαβίνιος
[1, 16]	ἀγορᾶς αὐτοῖς ποιεῖσθαι πρόνοιαν καὶ	τειχίζειν	Ἀλεξάνδρειον. Κἀκεῖνος ἀμφοτέρων ἐπεμελήθη. (Ἐν
[1, 19]	τοῦ πολέμου καὶ στρατόπεδον ἐκέλευε	τειχίζειν.	Οὐ μὴν ὑπήκουσεν τὸ πλῆθος,
[1, 8]	μὲν πρῶτον καταλαβόμενος τὸ Ἀλεξάνδρειον	ἀνατειχίζειν	ἐπειρᾶτο· ὡς δὲ Γαβίνιος ὑπὸ
[1, 24]	μὲν συνεχῶς τὴν μητέρα καὶ	κατοιμώζειν	ἐπαρωμένους αὐτῷ, πολλάκις δ' αὐτοῦ
[1, 27]	οὖσαν ἑκυρὰν καὶ τηθίδα, διαπέμπεται	σώζειν	ἑαυτὴν παραινῶν· παρεσκευάσθαι γὰρ βασιλέα
[1, 32]	ἐγενόμην, ὡς μὴ νοεῖν, ὅτι	λαθεῖν	οὐδ' ἀνθρώπους ῥᾴδιον τηλικοῦτον μύσος
[1, 3]	μηδενὸς τολμῶντος εἰπεῖν μᾶλλον ἐνέκειτο	μαθεῖν	ἐθέλων· τέλος δὲ ἀπειλοῦντι καὶ
[1, 18]	εἰς ἅπαν ἐξωνήσατο τὸ μηδὲν	παθεῖν·	ἤδη γὰρ Ἀντώνιος τῷ Κλεοπάτρας
[1, 17]	Ἡρώδῃ δ' ἀπέχρη τὸ μηδὲν	παθεῖν,	ὥστε διαφεύγουσιν πάντες. (Τῇ δ'
[1, 6]	παρὰ τῶν ἀδελφῶν ἑκατέρου δεομένου	βοηθεῖν	αὐτῷ. Γίνεται δ' ἐπίπροσθεν τοῦ
[1, 11]	ἑαυτὸν χιλιάρχοις λάθρα προσέταξεν Ἡρώδῃ	βοηθεῖν	εἰς πρᾶξιν δικαίαν. (Καὶ ἐπειδὴ
[1, 17]	Συρίας Σόσσιον καὶ προστάξας Ἡρώδῃ	βοηθεῖν	ἐπ' Ἀντίγονον αὐτὸς εἰς Αἴγυπτον
[1, 12]	στρατηγῷ κατὰ Δαμασκόν, ὡρμημένος δὲ	βοηθεῖν	ὑπὸ νόσου κατείχετο. Κἀν τούτῳ
[1, 25]	δ' Ἀλέξανδρος ἐπεὶ τὸν πατέρα	μεταπείθειν	ἀμήχανον ἑώρα, τοῖς δεινοῖς ὁμόσε
[1, 4]	τετρακισχίλιοι. Καὶ πρὶν εἰς χεῖρας	ἐλθεῖν	διακηρύσσοντες οἱ βασιλεῖς ἐπειρῶντο τῶν
[1, 3]	αὐτὸν ἔπεμψεν τοὺς προεροῦντας ἄνοπλον	ἐλθεῖν.	Πρὸς τοῦτο πάνυ πανούργως ἡ
[1, 9]	τὸ Πηλούσιον ἐξελαύνει κωλυόμενός τε	διελθεῖν	ἐπολιόρκει τὴν πόλιν. Γίνεται δὲ
[1, 16]	δεομένους τοὺς παῖδας ἐπιτρέψαι σφίσιν	ἐξελθεῖν	ἐπὶ δεξιᾷ κτείνει τρόπῳ τοιῷδε·
[1, 19]	τὸ λειπόμενον πλῆθος ὑπ' ἀπογνώσεως	ἐξελθεῖν	ἐπὶ μάχην· οἷς συμβαλὼν Ἡρώδης
[1, 11]	δὲ ὄντι προειπεῖν τοῖς χιλιάρχοις	ἐξελθεῖν	ἐπὶ τὴν ἐνέδραν. Κἀκεῖνοι τῶν
[1, 17]	τοῦ συμποσίου μετὰ τὸ πάντας	ἐξελθεῖν	ὁ οἶκος εὐθέως συνέπεσεν. Τοῦτο
[1, 5]	Ἀγριππιὰς πόλεις ἐπωνομάσθησαν. Πρὶν δὲ	ἐπεξελθεῖν	Ἀλεξάνδρα τὸν Ἀριστόβουλον τῆς τἀδελφοῦ
[1, 0]	ἐπὶ πλεῖστόν τε εὐδαιμονίας συνέβη	προελθεῖν	καὶ πρὸς ἔσχατον συμφορῶν αὖθις
[1, 23]	ὥστ' ἂν ἐπὶ μήκιστον βίου	προελθεῖν.	Ὁ δὴ τοὺς ἐμοὺς παῖδας
[1, 13]	μηνύοντα τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ γράμματα,	προελθεῖν	οὐκ ἠβούλετο καίτοι μάλα ἀξιοπίστως
[1, 13]	συλλαβεῖν ἔξω τοῦ τείχους ἀπατήσας	προελθεῖν,	ὥσπερ ἐντολὰς εἶχεν. Ὁ δὲ
[1, 18]	ἐδωρήσατο Σόσσιον, ὡς μηδένα χρημάτων	ἀπελθεῖν	δεόμενον. Σόσσιος δὲ χρυσοῦν ἀναθεὶς
[1, 17]	Καὶ πρὶν εἰς τὸ βαλανεῖον	εἰσελθεῖν	ἐναντίον αὐτοῦ τις ἐκτρέχει τῶν
[1, 2]	παρανομίας. Ὥρμησε δὲ καὶ Πτολεμαῖος	εἰσελθεῖν	καθ' ἑτέραν πύλην, ἐξεκρούσθη γε
[1, 27]	δὲ καὶ τῷ βασιλεῖ τολμήσας	προσελθεῖν	ἀλλ' ἐμοὶ μέν, ἔφη, κακοδαιμονέστατος
[1, 17]	ᾗ τάχιστα τοὺς τἀδελφοῦ φονεῖς	μετελθεῖν·	ἔνθα καὶ δαιμόνιόν τι αὐτῷ
[1, 24]	μὲν ποικιλώτατος ὢν τὸ ἦθος	ἐχεμυθεῖν	τε ᾔδει καὶ πολλῷ τῷ
[1, 33]	καὶ μαχαίριον, εἰώθει γὰρ ἀποτέμνων	ἐσθίειν,	ἔπειτα περιαθρήσας μή τις ὁ
[1, 2]	τείχους εἰς εὐσύνοπτον ᾐκίζετο καὶ	κατακρημνιεῖν,	εἰ μὴ θᾶττον ἀπανασταίη, διηπείλει.
[1, 20]	καὶ αὖθις ἀγαθόν τί σε	ποιεῖν,	ὡς μὴ ζητοίης Ἀντώνιον. (Τούτοις
[1, 32]	τῶν ἐπὶ θανάτῳ κατακρίτων δεσμώτῃ	πιεῖν.	Τοῦ δὲ παραχρῆμα τελευτήσαντος ὁ
[1, 11]	ποιούμενος. (Κελευσθὲν δὲ καὶ Ἰουδαίοις	εἰσενεγκεῖν	ἑπτακόσια τάλαντα δείσας Ἀντίπατρος τὴν
[1, 30]	ἀδελφὸν αὐτοῦ διεφθάρθαι φαρμάκοις ἔλεγον·	προσενεγκεῖν	μὲν γὰρ αὐτῷ τι τὴν
[1, 10]	ἔτι ἰδιώτης, δεῖν ἐπὶ δίκην	ἥκειν	ἀποδώσοντα λόγον αὐτῷ τε καὶ
[1, 32]	θεός ἐστίν μοι τοῦ μηδὲν	ἀδικεῖν	μάρτυς” ἔκειτο σιγῶν, αἰτήσας τὸ
[1, 5]	Δεινὴ δ' ἦν τὰ μείζω	διοικεῖν,	δύναμίν τε ἀεὶ συγκροτοῦσα διπλασίονα
[1, 20]	τῆς ἐκείνου συμβουλίας τοῖς ἐπιτρόποις	διοικεῖν.	Ἐπεὶ δὲ ἐτελεύτα Ζηνόδωρος, προσένειμεν
[1, 12]	τετράρχας ἀποδείκνυσιν τοὺς ἀδελφοὺς πᾶσαν	διοικεῖν	τὴν Ἰουδαίαν ἐπιτρέπων. (Προσαγανακτούντων δὲ
[1, 24]	δῆσαι τὸν υἱὸν τὸ μὴ	δοκεῖν	ἀδίκως. ~(Ὁ δ' Ἀλέξανδρος ἐπεὶ
[1, 22]	τῆς ἐπιθυμίας ὡς μηδὲ τεθνάναι	δοκεῖν	αὐτήν, ὑπὸ δὲ κακώσεως ὡς
[1, 24]	καὶ τῶν συνταγμάτων, ὡς ἐφεστάναι	δοκεῖν	αὐτῷ τὸν Ἀλέξανδρον ξιφήρη. Συλλαβὼν
[1, 1]	πλέον ἤνυσεν ὁ τολμήσας τοῦ	δοκεῖν	ἐπ' ἐλπίδι μόνῃ λαμπροῦ κατορθώματος
[1, 17]	σφετέρων ἀλλὰ καὶ πλήθει περιεῖναι	δοκεῖν,	Πάππον τινὰ τῶν ἑταίρων μετὰ
[1, 24]	εἰς ἐπιβουλὴν ἀνήγετο καὶ τὸ	δοκεῖν	τῇ σφαγῇ τοῦ πατρὸς ἐφεδρεύειν
[1, 21]	μὲν πάντα ἔχειν πόλιν εἶναι	δοκεῖν	τὸ ἔρυμα, τῇ περιγραφῇ δὲ
[1, 32]	γὰρ εἰμὶ πατροκτόνος, οὐκ ὀφείλω	θνήσκειν	ἀβασάνιστος. Τοιαῦτα μετ' ὀλοφυρμοῦ καὶ
[1, 33]	τοῖς ἐκείνων λόγοις διεφημίσθη καὶ	θνήσκειν	ὁ βασιλεύς, ὥστε θαρραλεώτερον ἥπτοντο
[1, 33]	κίνδυνος, ὑπὲρ τοῦ πατρίου νόμου	θνήσκειν·	τοῖς γὰρ οὕτω τελευτῶσιν ἀθάνατόν
[1, 32]	χρημάτων; Καὶ τίνι μᾶλλον ἐξῆν	ἀναλίσκειν;	Εἰ γὰρ ἐξωλέστατος πάντων ἀνθρώπων
[1, 28]	δὲ προσελθὼν ἱκετεύειν ἄντικρυς μὴ	στερίσκειν	αὐτὸν ἧς ἠξίωσεν τιμῆς, μηδὲ
[1, 26]	προσακούειν εἴρων. Πανταχοῦ δ' ἀμείλικτον	εὑρίσκειν	τὸν πατέρα καὶ μόνῳ φιλόστοργον
[1, 17]	καὶ παλτοῖς ἔβαλλον, ὥστε συχνοὺς	κατατιτρώσκειν.	Ἐν ᾧ καὶ αὐτὸς Ἡρώδης
[1, 5]	καὶ διοικηταὶ τῶν ὅλων ἐγίνοντο	διώκειν	τε καὶ κατάγειν οὓς ἐθέλοιεν,
[1, 14]	χρώμενος Πάρθοις, ἐπικηρυκεύσασθαι γὰρ αὐτοὺς	ἐκβαλεῖν	Ἡρώδην τῆς Ἀραβίας, τῷ δὲ
[1, 1]	ἡγεμόσι χρώμενον εἰς τὴν Ἰουδαίαν	ἐμβαλεῖν.	Πείθεται δ' ὁ βασιλεὺς ὡρμημένος
[1, 13]	δὲ διὰ τῆς μεσογείου προσέταξεν	ἐμβαλεῖν.	Τῶν δ' ἐπιθαλαττίων Τύριοι Πάκορον
[1, 13]	ὁμωνύμῳ μοῖραν τῆς ἵππου παραδοὺς	προεμβαλεῖν	ἐκέλευσεν εἰς τὴν Ἰουδαίαν κατασκεψόμενόν
[1, 10]	πᾶν εὔελπιν εἶναι, μέλλοντά γε	συμβαλεῖν	βασιλεῖ καὶ συντρόφῳ καὶ πολλάκις
[1, 19]	αὐτοὺς ἠκροβολίζετο βουλόμενος ἐν τάχει	συμβαλεῖν·	ἔτυχον γὰρ κἀκεῖνοί τινας προπεπομφότες
[1, 8]	πλησίον ἤδη Ἱεροσολύμων γενόμενος ἀναγκάζεται	συμβαλεῖν	καὶ κατὰ τὴν μάχην ἑξακισχιλίους
[1, 17]	ἄλογος. Καὶ ὁ μὲν ἠπείγετο	συμβαλεῖν,	οἱ δὲ περὶ Πάππον οὔτε
[1, 7]	πόλιν ἐλθὼν περιεσκόπει ὅπως δεῖ	προσβαλεῖν,	τήν τε ὀχυρότητα τῶν τειχῶν
[1, 25]	ἀπάξειν ἔφασκεν, ἕως περιέστησεν Ἡρώδην	ἀντιπαρακαλεῖν	ὑπὲρ τοῦ μειρακίου καὶ πάλιν
[1, 30]	τὴν Περαίαν· πολλάκις γὰρ αὐτοὺς	διαλαλεῖν,	ὡς μετ' Ἀλέξανδρον καὶ Ἀριστόβουλον
[1, 22]	ὑπὸ δὲ κακώσεως ὡς ζώσῃ	προσλαλεῖν,	μέχρι τῷ χρόνῳ διδαχθεὶς τὸ
[1, 9]	ὡς καὶ τὸ στρατόπεδον αὐτῶν	ἑλεῖν.	Ὀγδοήκοντα δὲ μόνους τῶν ἰδίων
[1, 17]	συνεχῶς τῷ φρουρίῳ, πρὶν δὲ	ἑλεῖν	χειμῶνι βιασθεὶς χαλεπωτάτῳ ταῖς πλησίον
[1, 31]	τοῦτο πατροκτόνου τὸ περιπλέκεσθαί μοι	θέλειν	ἐν τηλικαύταις αἰτίαις ὄντα. Φθείρου,
[1, 15]	τῶν εἰς Ἡρώδην ἁμαρτημάτων Μάλχῳ	μεταμέλειν.	Κἂν ἔφθη καταλιπὼν τὸ φρούριον,
[1, 33]	ἐν παρέργῳ, ῥαίσας δὲ προῄρητο	ἀνελεῖν.	(Γίνεται δ' ἐν ταῖς συμφοραῖς
[1, 33]	τῶν συλληφθέντων παρέδωκεν τοῖς ὑπηρέταις	ἀνελεῖν.	(Ἔνθεν αὐτοῦ τὸ σῶμα πᾶν
[1, 29]	τελευταίας ἡμέρας ὅμως καὶ αὐτὸν	ἀνελεῖν	ἐφημίσθη φαρμάκῳ. Τόν γε μὴν
[1, 30]	γὰρ ἐντείλασθαι τὸν Ἀντίπατρον Ἡρώδην	ἀνελεῖν	ἕως αὐτός ἐστιν ἐν Ῥώμῃ
[1, 29]	ὡμολόγησαν ἐπὶ πολλοῖς χρήμασιν Ἡρώδην	ἀνελεῖν.	Οὗτοι μὲν οὖν ἀνακριθέντες καὶ
[1, 8]	τοὺς κατὰ τὴν χώραν Ῥωμαίους	ἀνελεῖν.	Πρὸς ὃ Γαβίνιος δείσας, ἤδη
[1, 11]	πολλάκις σωτῆρος ἐπιβουλὴν ἐνεσκευάζετο σπεύδων	ἀνελεῖν	τὸν ἐμπόδιον αὐτοῦ τοῖς ἀδικήμασιν
[1, 27]	αὐτοῦ πεισθεὶς Ἀλεξάνδρῳ θελήσειεν αὐτὸν	ἀνελεῖν.	Τοῦθ' οἱ μὲν εἰς ἀπαλλαγὴν
[1, 12]	μὲν συλλαβὼν εἵργνυσιν, οὓς καὶ	ἀνελεῖν	ὥρμησεν, τοὺς δὲ λοιποὺς μεθ'
[1, 15]	ταύτην γὰρ ἐχρῆν πολεμίαν οὖσαν	ἐξελεῖν	πρότερον, ὡς μὴ χωροῦντος ἐπὶ
[1, 7]	προσέταξεν καὶ τὰς ἐξ ἔθους	ἐπιτελεῖν	θυσίας. Αὖθις δ' ἀποδείξας Ὑρκανὸν
[1, 24]	ἐσθήτων τινὰ ταῖς μεταγενεστέραις γυναιξὶν	ἀπειλεῖν,	ὡς ἀντὶ τῶν βασιλικῶν ἐν
[1, 30]	φονικὸν θηρίον, παρ' ᾧ μηδὲ	φιλεῖν	τινας ἔξεστι φανερῶς. Λάθρα γοῦν
[1, 24]	δὲ ἐνουθέτησεν ὡς πατήρ, καὶ	φιλεῖν	τοὺς ἀδελφοὺς παρεκάλει διδοὺς τῶν
[1, 2]	καὶ κατακούσειε τῆς ἱκεσίας, ὥρμητο	προσβάλλειν,	ἐπειδὰν δὲ κατίδοι τυπτομένην τε
[1, 31]	μῖσος ἦν. Τάχα καὶ τοὺς	ἀπαγγέλλειν	προῃρημένους οἱ τῶν ἀνῃρημένων δαίμονες
[1, 19]	Χρὴ μέντοι γε μέχρι τοῦ	μέλλειν	οὕτως ἔχειν, ἐν δὲ τοῖς
[1, 5]	ἄλλως ὄντα νωθέστερον ἢ ὥστε	ἐνοχλεῖν	περὶ τῶν ὅλων, τὸν δὲ
[1, 24]	ἂν ἐφειμένου τε πατρίως Ἰουδαίοις	γαμεῖν	πλείους καὶ τοῦ βασιλέως ἡδομένου
[1, 27]	ἀλήθειαν, συγκεχύσθαι τὴν φύσιν, ἀνομίας	γέμειν	τὸν βίον, καὶ πάνθ' ὅσα
[1, 7]	ἔνδον ἐμπίπτει, τῶν μὲν Ἀριστοβούλου	πολεμεῖν	ἀξιούντων καὶ ῥύεσθαι τὸν βασιλέα,
[1, 4]	καὶ λαμβάνει τὴν ἀνάπαυσιν τοῦ	πολεμεῖν	ἀρχὴν νόσου. Τεταρταίαις δὲ περιόδοις
[1, 8]	Ἀλεξάνδρῳ τρεῖς μυριάδες, κἀκεῖνος ὥρμητο	πολεμεῖν.	Οὕτως ἔξεισιν πρὸς μάχην. Ὑπήντων
[1, 6]	ἀνεχώρησεν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ παρεσκευάζετο	πολεμεῖν	πρὸς Πομπήιον. (Ὁ δέ, οὐ
[1, 7]	τὴν χώραν πλῆθος ἀπέστησεν Ἀριστοβούλῳ	συμπολεμεῖν	ὡρμημένον, ἐκ τούτων, ὅπερ ἦν
[1, 18]	στρατιώταις ἐπιτρέπειν φαμένου, αὐτὸς ἔφη	διανεμεῖν	ἐκ τῶν ἰδίων χρημάτων τοὺς
[1, 17]	μὲν ἐγείρειν χώματα καὶ πύργους	ἐποικοδομεῖν	αὐτοῖς κελεύει, καταλιπὼν δὲ τοὺς
[1, 5]	οὓς ἐθέλοιεν, λύειν τε καὶ	δεσμεῖν.	Καθόλου δὲ αἱ μὲν ἀπολαύσεις
[1, 19]	μέν γε τὰς δαιμονίους πληγὰς	ἀθυμεῖν	εἰκὸς ἦν, τὸ δ' αὐτὸ
[1, 19]	πολεμίους μετὰ τὸν σεισμόν, ὥσθ'	ὑπολαμβάνειν	τὸν θεὸν Ἄραψιν δέλεαρ τοῦτο
[1, 18]	τοῖς Ῥωμαίοις ἐπὶ προύπτῳ τῷ	θανεῖν,	διὰ δὲ τῶν ὑπονόμων ἐν
[1, 3]	νῦν ἐμοὶ καλόν, ἔφη, τὸ	θανεῖν,	ὅτε μου προτέθνηκεν ἡ ἀλήθεια
[1, 0]	καὶ τοῦ σκοποῦ δοκοῦσιν ἔμοιγε	διαμαρτάνειν.	Βούλονται μὲν γὰρ μεγάλους τοὺς
[1, 30]	ἀπόλαυσιν τῆς διαδοχῆς γίνεσθαι σύντομον.	Ὑποβλαστάνειν	δὲ τὰς τῆς ὕδρας κεφαλάς,
[1, 0]	ἰδίων χρόνων τοῖς μετ' αὐτὸν	συνιστάνειν	ἐπαίνου καὶ μαρτυρίας ἄξιον· φιλόπονος
[1, 30]	μήτε οἰκέτην μήτε θεράπαιναν ἐῶντες	παρατυγχάνειν.	Μία δὴ τῶν ἐλευθέρων ταῦτα
[1, 30]	παραγηρᾶν οἰόμενον αὐτοῦ καὶ διαθήκας	μενεῖν	κυρίας· αὐτὸν γὰρ προνοήσειν μηδένα
[1, 20]	Πειρῶ δὲ καὶ τοῖς εὐτυχεστέροις	διαμένειν	πιστός, ὡς ἔγωγε λαμπροτάτας ὑπὲρ
[1, 33]	τὴν ἐν ἀγαθοῖς αἴσθησιν αἰώνιον	παραμένειν,	τοὺς δὲ ἀγενεῖς καὶ τῆς
[1, 8]	ἐπὶ τὸν Εὐφράτην ὑπέστρεψεν Πάρθους	διαβαίνειν	ἀνείρξων, περὶ ὧν ἐν ἑτέροις
[1, 8]	(Πάρθους δὲ μετὰ τὸν Κράσσον	ἐπιδιαβαίνειν	εἰς Συρίαν ὡρμημένους ἀνέκοπτεν Κάσσιος
[1, 6]	ὑπὲρ ὄρους ὑψηλοῦ κείμενον, πέμψας	καταβαίνειν	αὐτὸν ἐκέλευσεν. Τῷ δ' ἦν
[1, 25]	μεγάλοις σώμασιν ἀεί τι μέρος	φλεγμαίνειν	ὑπὸ τοῦ βάρους, ὅπερ ἀποκόπτειν
[1, 10]	καὶ τοῖς πατρίοις νόμοις, οἳ	κτείνειν	ἀκρίτους οὐκ ἐφιᾶσιν. (Τούτοις κατὰ
[1, 27]	ἑαυτὴν παραινῶν· παρεσκευάσθαι γὰρ βασιλέα	κτείνειν	αὐτὴν διαβληθεῖσαν ἐφ' οἷς καὶ
[1, 23]	τελευταῖον φάμενος ὡς τῷ πατρὶ	κτείνειν	αὐτοὺς ἔστιν ἡδὺ καὶ προτίθεται
[1, 3]	μετονομασθείσῃ, προστάξας ἀνόπλου μὲν ἀπέχεσθαι,	κτείνειν	δὲ τὸν Ἀντίγονον, εἰ μετὰ
[1, 27]	τὴν ἐπιβουλήν· κἂν μὲν ἐνέχωνται,	κτείνειν,	ἐὰν δὲ μόνον ὦσιν δρασμὸν
[1, 33]	Σαλώμη διαφῆκεν τοὺς δεσμώτας, οὓς	κτείνειν	ὁ βασιλεὺς ἐνετείλατο, μεταπεισθῆναι τὸν
[1, 22]	ὑπ' ἀκράτου ζηλοτυπίας ἐκμανεὶς παραχρῆμα	κτείνειν	προσέταξεν ἀμφοτέρους. Μετάνοια δ' εὐθέως
[1, 17]	μηδὲν μέχρι τῆς ὑποστροφῆς αὐτοῦ	παρακινεῖν	πρὸς Ἀντίγονον· οὐ γὰρ δὴ
[1, 27]	ἑκάστου. Καὶ πρῶτος Σατορνῖνος ἀπεφήνατο	κατακρίνειν	μὲν τῶν νεανίσκων, ἀλλ' οὐ
[1, 22]	κατ' οἶκον ἀνιαροῖς ἐνεμέσησεν, καὶ	κακοδαιμονεῖν	ἐκ γυναικὸς ἤρξατο περὶ ἣν
[1, 15]	Ἀντίγονος δὲ πάλιν ἐλπίζων Πάρθους	ἐπαμυνεῖν	καὶ Σίλωνα τέως ἐθεράπευεν, ὡς
[1, 17]	ἐνεκέκρατο τῶν πάλαι στρατιωτῶν καλουμένων	ἐπαμύνειν	τοῖς ἀπείροις πολέμου δυνάμενον. (Ἀντιγόνῳ
[1, 25]	Ἀλέξανδρον καὶ τὴν θυγατέρα διαζεύξας	ἀπάξειν	ἔφασκεν, ἕως περιέστησεν Ἡρώδην ἀντιπαρακαλεῖν
[1, 28]	Ἄραβι Συλλαίῳ, διωμόσατο μὲν ἐχθροτάτην	ἕξειν,	εἰ μὴ παύσαιτο τῆς σπουδῆς,
[1, 14]	λαμπρῶς ὑπὸ Κλεοπάτρας στρατηγὸν ἐλπιζούσης	ἕξειν	εἰς ἃ παρεσκευάζετο· διακρουσάμενος δὲ
[1, 29]	τὴν ἑαυτοῦ τετραρχίαν ὀμόσας ὅρον	ἕξειν	ἕνα τῆς φυγῆς τὸν Ἡρώδου
[1, 25]	Φαμένου δὲ τοῦ βασιλέως δῶρον	ἕξειν	παρ' αὐτοῦ τὸν υἱόν, εἰ
[1, 11]	δὲ τὴν τοῦ πολέμου κατάλυσιν	ἀποδείξειν	Κάσσιος ὑπέσχετο καὶ Ἰουδαίας βασιλέα.
[1, 0]	τοῖς ἐπαίρουσι τὰ Ῥωμαίων ἀντιφιλονεικῶν	αὔξειν	τὰ τῶν ὁμοφύλων διέγνων, ἀλλὰ
[1, 26]	τὰ τῆς βασιλείας μύση πάντα	κηρύξειν,	ἐφ' οἷς οὐ κριθήσεσθαι πατροκτόνος.
[1, 26]	μόνον ἐγκλημάτων, ἀλλὰ πρῶτον μὲν	κηρύξειν	τὰς τοῦ ἔθνους συμφορὰς καὶ
[1, 32]	οὕτως ἄφρων ἐγενόμην, ὡς μὴ	νοεῖν,	ὅτι λαθεῖν οὐδ' ἀνθρώπους ῥᾴδιον
[1, 0]	ὁ πόλεμος καὶ ὅπως κατέστρεψεν,	ἀγνοεῖν	δὲ Ἕλληνας ταῦτα καὶ Ῥωμαίων
[1, 2]	δαιμόνιον ὡς μηδὲν τῶν μελλόντων	ἀγνοεῖν,	ὅς γε καὶ περὶ δύο
[1, 23]	συμφέρει κρατεῖν ἐμὲ κἀμοὶ τούτους	ὁμονοεῖν.	Ὑμεῖς δέ, ὦ παῖδες ἀγαθοί,
[1, 24]	ὧν ἐλειτούργουν· τῷ μὲν γὰρ	οἰνοχοεῖν	προσετέτακτο, τῷ δὲ δεῖπνον προσφέρειν,
[1, 7]	μέχρις Αἰγύπτου καὶ Εὐφράτου Σκαύρῳ	διέπειν	καὶ δύο τῶν ταγμάτων, αὐτὸς
[1, 24]	ὡς μηδὲ τῶν ἀκαταιτιάτων τινὶ	προσβλέπειν	ἡμέρως, εἶναι δὲ καὶ τοῖς
[1, 26]	τοῖς Μαριάμμης δαίμοσιν· οὐδὲ γὰρ	πρέπειν	αὐτὸν διαδέξασθαι παρὰ τοιούτου πατρὸς
[1, 6]	μὲν ὡς δυσωπήσων Πομπήιον πάντ'	ἐπιτρέπειν	αὐτῷ, πάλιν δὲ ἀνέβαινεν εἰς
[1, 6]	καὶ τῷ μετὰ τῆς πόλεως	ἐπιτρέπειν	καὶ ἑαυτὸν χαλεπαίνοντα καταστέλλει τὸν
[1, 18]	τὰς ἁρπαγὰς δικαίως τοῖς στρατιώταις	ἐπιτρέπειν	φαμένου, αὐτὸς ἔφη διανεμεῖν ἐκ
[1, 26]	δ' αὐτὰ καὶ τὸν Ἀριστόβουλον	εἰπεῖν	δελεάσας καὶ ταῖς κατὰ τοῦ
[1, 13]	τινὸς ὡς Ἡρώδης διαπεφεύγοι, νῦν,	εἰπεῖν,	εὔθυμος ἄπειμι τὸν μετελευσόμενον τοὺς
[1, 23]	ἰσχύς· ἦν γὰρ δὴ δεινότατος	εἰπεῖν.	Καὶ τὸ τελευταῖον φάμενος ὡς
[1, 3]	αἰτίαν ἐπυνθάνετο καὶ μηδενὸς τολμῶντος	εἰπεῖν	μᾶλλον ἐνέκειτο μαθεῖν ἐθέλων· τέλος
[1, 21]	φίλων. Καθόλου δὲ οὐκ ἔστιν	εἰπεῖν	ὅντινα τῆς βασιλείας ἐπιτήδειον τόπον
[1, 26]	ἀργυρίζεται καὶ παρὰ Ἀρχελάου, τολμήσας	εἰπεῖν	ὅτι καὶ διαλλάξειεν Ἡρώδην Ἀλεξάνδρῳ.
[1, 20]	Καὶ οὐδὲ τοῦτ' ἂν ὑποστειλαίμην	εἰπεῖν,	ὅτι πάντως ἄν με μετὰ
[1, 30]	πρὸς τὴν μητέρα τὸν Ἀντίπατρον	εἰπεῖν,	ὡς αὐτὸς μὲν εἴη πολιὸς
[1, 11]	δείπνου παρασκευήν, τῷ δὲ ὄντι	προειπεῖν	τοῖς χιλιάρχοις ἐξελθεῖν ἐπὶ τὴν
[1, 15]	τε τὰς ἑξῆς ἡμέρας μὴ	διαλιπεῖν	τὴν χορηγίαν προνοούμενος ἐπέστελλεν τοῖς
[1, 15]	πλῆθος τοῖς στρατιώταις ἐδεῖτο μὴ	καταλιπεῖν	αὐτὸν ὑπό τε Καίσαρος καὶ
[1, 17]	καὶ ἥττης Ἀντιγόνῳ κατέστη βουλευομένῳ	καταλιπεῖν	ἤδη τὴν πόλιν. (Ἡρώδης δὲ
[1, 13]	τὴν σύνταξιν τῆς ἐπιβουλῆς ὅλην,	καταλιπεῖν	Ὑρκανὸν ὑπέμεινεν, ἀλλὰ τῷ σατράπῃ
[1, 23]	πειθαρχεῖν, τὸν δὲ τὴν βασιλείαν	καταλιπεῖν	ᾧ βούλεται. (Μετὰ ταῦτα δ'
[1, 21]	μηδέποτε ἀγωνοθετοῦσαν αὐτοῦ τὴν μνήμην	ἀπολιπεῖν.	Ἀνήνυτον ἂν εἴη χρεῶν διαλύσεις
[1, 30]	γὰρ προνοήσειν μηδένα τῆς γενεᾶς	ἀπολιπεῖν.	Ὄντα γε μὴν τῶν πώποτε
[1, 28]	καὶ μετ' ἐμὲ ἡγεμόνας αὐτοῖς	ἀπολιπεῖν	τοὺς ἐμοὶ φιλτάτους. Ἐγγυῶ δὲ
[1, 25]	πατέρα· δεῖν μέντοι πάντως ἔφη	πέμπειν	αὐτὸν εἰς Ῥώμην Καίσαρι διαλεξόμενον·
[1, 33]	τὸν βασιλέα λέγουσα καὶ πάλιν	ἀναπέμπειν	ἕκαστον εἰς τὰ ἴδια. Τούτων
[1, 0]	ἀποκρύψομαι μέλλων γε πρὸς εἰδότας	ἐρεῖν.	(Ἔπειθ' ὡς ἤδη καμνόντων Ἰουδαίοις
[1, 14]	ἐχρῆτο τῆς ἀναιδείας τοῖς ὁμοίως	ἀποστερεῖν	τὰς Ἀντιπάτρου παρακαταθήκας θέλουσιν· ἦσαν
[1, 33]	τε δακτύλιον τὸν ἑαυτοῦ Καίσαρι	φέρειν	ἐνετέλλετο καὶ τὰς διοικήσεις τῆς
[1, 24]	μηδὲ παραχρῆμα τολμῆσαι τὰς μηνύσεις	ἐκφέρειν,	ἀλλὰ κατασκόπους ὑποπέμπων νύκτωρ καὶ
[1, 14]	κατὰ Πάρθων πόλεμον βασιλεύειν Ἡρώδην	συμφέρειν	ἔλεγεν, ἐπιψηφίζονται πάντες. Λυθείσης δὲ
[1, 11]	ἐλπίσιν οἰκείαις ἐχώρει πρὸς ὃ	συμφέρειν	ὑπελάμβανεν, καὶ δὴ καὶ Κάσσιος
[1, 24]	οἰνοχοεῖν προσετέτακτο, τῷ δὲ δεῖπνον	προσφέρειν,	ὁ δ' αὐτὸν κατεκοίμιζέν τε
[1, 26]	εὑρίσκων ἀσθενεῖς τοὺς υἱοὺς ἐκέλευσεν	τηρεῖν,	ἔτι μέντοι λελυμένους, τὸν δὲ
[1, 25]	Ἀλεξάνδρου· περὶ πλείστου γὰρ ποιεῖσθαι	τηρεῖν	πρὸς αὐτὸν τὰ τῆς ἐπιγαμίας
[1, 22]	τὴν γυναῖκα, κρύφα δοὺς ἐντολὰς	ἀναιρεῖν	αὐτήν, εἰ κἀκεῖνον Ἀντώνιος. Ὁ
[1, 18]	Σύρων διαβάλλουσα πρὸς τὸν Ἀντώνιον	ἀναιρεῖν	ἔπειθεν ὡς ἂν τῶν κτήσεων
[1, 13]	πολλὰ ἀποτρέποντος Ἡρώδου καὶ παραινοῦντος	ἀναιρεῖν	τὸν ἐπίβουλον, ἀλλὰ μὴ ταῖς
[1, 17]	τεμὼν τὰ προάστεια τρία μὲν	ἐγείρειν	χώματα καὶ πύργους ἐποικοδομεῖν αὐτοῖς
[1, 26]	βασιλείαν· ἐφ' οἷς ὁ Εὐρυκλῆς	οἰκτείρειν	τε καὶ συναλγεῖν ὑπεκρίνετο. Τὰ
[1, 10]	ἔχων, παρὰ τῷ Ῥωμαίων ἡγεμόνι	κατηγορεῖν	ἐπικεχείρηκεν ἑτέρων καὶ πειρᾶται τυχεῖν
[1, 16]	τὸν βασιλέα μέχρι πολλοῦ μὲν	ἀπορεῖν	πρὸς τὸ ἀμήχανον τοῦ τόπου,
[1, 19]	κἀκ τοῦ δεδοικότος ὑμῶν παρίσταται	θαρρεῖν.	Ὅτε γὰρ ἐθρασύνεσθε πέρα τοῦ
[1, 4]	μὲν ἀξιόμαχον εἶναι πάλιν Ἀλέξανδρον,	μεταρρεῖν	δὲ καὶ πᾶν τὸ ἔθνος
[1, 24]	κατ' Ἀλεξάνδρου, παρελθὼν ὑπεκρίνετο καὶ	διασύρειν	τὸ ῥηθὲν ἀρξάμενος ἔπειτα κατεσκεύαζεν
[1, 31]	τῶν ἀδελφῶν πλεῖστα δοὺς χρήματα	συμφύρειν	ἐπειρᾶτο τὸν ἔλεγχον, ἐσθῆτάς τε
[1, 33]	ὡς ἄρα καιρὸς ἐπιτηδειότατος εἴη	τιμωρεῖν	ἤδη τῷ θεῷ καὶ τὰ
[1, 25]	ἀμήχανον ἑώρα, τοῖς δεινοῖς ὁμόσε	χωρεῖν	διέγνω, καὶ τέσσαρας κατὰ τῶν
[1, 15]	ἐκίνει τε τὸ στρατόπεδον καὶ	ἀναχωρεῖν	ἐπειρᾶτο. Ἡρώδης δ' ἐντυγχάνων τοῖς
[1, 16]	καὶ περισῶσαί τινας Ἡρώδης ἐκήρυξεν	ἀναχωρεῖν	πρὸς αὐτόν. Τῶν δὲ ἐθελουσίως
[1, 6]	ἐπιστολαῖς, ἠνάγκαζεν αὐτὸν ἑκάστοις γράφειν	ἐκχωρεῖν,	ποιεῖ μὲν τὰ προσταχθέντα, ἀγανακτήσας
[1, 11]	μὴ φανερῶς τὸν ἄνδρα μετιέναι,	διαστασιάσειν	γὰρ τὸ πλῆθος, τότε μὲν
[1, 31]	δ' εἴ τι καὶ πεφώραται,	διασκευάσειν	ἀναιδείᾳ καὶ δόλοις, ἅπερ ἦν
[1, 30]	δ' εὐθέως εἰς τὴν νόσον	καταπεσεῖν.	Ἀγηοχέναι τε πρὸ δυοῖν ἡμερῶν
[1, 0]	καὶ πρὸς ἔσχατον συμφορῶν αὖθις	καταπεσεῖν·	τὰ γοῦν πάντων ἀπ' αἰῶνος
[1, 25]	γὰρ τοῦτο πάντα τρόπον αὐτὸς	συνεργήσειν.	(Πείθεται Φερώρας, καὶ κατασκευάσας ἑαυτόν,
[1, 24]	βασιλείαν, ἱστουργοὺς ἅμα ταῖς δούλαις	ποιήσειν,	αὐτοὺς δὲ κωμῶν γραμματεῖς, ἐπισκώπτοντες
[1, 27]	μὲν αὐτὸν καθιστάς, εὖ μέντοι	ποιήσειν	λέγων, εἰ μετὰ κοινοῦ συνεδρίου
[1, 3]	μέγαν ὀφθαλμὸν ἐπ' ἔργοις ἀθεμίτοις	λήσειν	ἔμελλον, ἀλλά με ταχεῖα μέτεισι
[1, 1]	ἀρχήν. (Ὁ δέ, οὐ γὰρ	ἠρεμήσειν	Ἀντίοχον ὑπελάμβανε, τάς τε ἐπιχωρίους
[1, 11]	κατεσκεύαζεν ὁπλίτας συγκροτῶν· οὐ γὰρ	ἠρεμήσειν	Ἡρώδην ὑπελάμβανεν, ὃς δὴ καὶ
[1, 22]	κίνδυνον, ἀλλὰ θανάτῳ. (Μέλλων οὖν	ἀποδημήσειν	Ἰωσήπῳ τῷ ἀνδρὶ Σαλώμης τῆς
[1, 10]	ὅσον οὔπω προσδοκῶν ἐπ' αὐτὸν	ὁρμήσειν	μετὰ στρατιᾶς. (Καὶ οὐ διήμαρτεν
[1, 30]	τιμωρίας ἐπομνύμενος, εἰ δ' ὑποστείλαιτο,	δαπανήσειν	αὐτῆς ἐν βασάνοις τὸ σῶμα
[1, 22]	εἰσῄει, καὶ πρὸς ὃ μάλιστα	κινήσειν	τὸν Ἡρώδην ἔμελλον, εἰς μοιχείαν
[1, 23]	ἕξει, πάντας οἶμαι τὰ ἐμὰ	φρονήσειν,	τουτέστιν τὰ τῶν ἐμῶν υἱῶν·
[1, 30]	διαθήκας μενεῖν κυρίας· αὐτὸν γὰρ	προνοήσειν	μηδένα τῆς γενεᾶς ἀπολιπεῖν. Ὄντα
[1, 2]	ὅπερ ἦν, ὑπολαμβάνων τῶν μαχιμωτέρων	εὑρήσειν.	Μεδάβην μὲν οὖν καὶ Σαμαγὰν
[1, 1]	ἀπανίσταται, καταλιπὼν μὲν φρουρὰν ὅσην	ἀποχρήσειν	ὑπελάμβανε, τὴν δὲ λοιπὴν δύναμιν
[1, 16]	δὲ τοῦ στρατοῦ μοῖραν ὅσην	ἀποχρήσειν	ὑπελάμβανεν πρὸς τὰς ἐπαναστάσεις καὶ
[1, 26]	τὴν παππῴαν αὐτῶν βασιλείαν προτείνων.	Τιμωρήσειν	γε μὴν αὐτὸς τοῖς Ὑρκανοῦ
[1, 19]	κατὰ τὸ εἰκὸς νῦν ἁλώσονται	κρατήσειν	δοκοῦντες· τὸ μὲν γὰρ ἄγαν
[1, 28]	δὲ ὑπάρχειν ἄλλοις· οὐ γὰρ	κρατήσειν	τῶν πραγμάτων, εἰ πρὸς Ἀρχελάῳ
[1, 19]	κατερριμμένης οἰηθέντες ἐρήμου τῆς χώρας	κρατήσειν	ὥρμησαν εἰς αὐτὴν προθυσάμενοι τοὺς
[1, 26]	τὰς θεραπευθείσας πόλεις ἐπὶ τίσιν.	Ζητήσειν	δὲ καὶ τὸν πάππον ἐκεῖ
[1, 11]	μείζονα· τό τε γὰρ ἔθνος	ἐπαναστήσειν	Ῥωμαίοις ἤλπισεν Κασσίου τῷ πρὸς
[1, 30]	ἑαυτήν, εἰ μὲν εἴποι τἀληθές,	ἀφήσειν	πάσης τιμωρίας ἐπομνύμενος, εἰ δ'
[1, 14]	τοῦ βασιλέως λαβεῖν, οἷς μόνοις	πείσειν	ὑπὲρ Φασαήλου τὴν τῶν βαρβάρων
[1, 4]	δὲ τοὺς ἅμα Δημητρίῳ Ἰουδαίους	μεταπείσειν	ἐλπίσας. Ὡς δ' οὔτε Ἰουδαῖοι
[1, 8]	ἐν ἐλπίσι μὲν ἦν ἄλλην	συναθροίσειν	δύναμιν ἀνοχὴν τοῦ πολέμου διδόντος
[1, 23]	ἐμὲ τὸν ἐν οἷς ἔξεστιν	ἐπιτάσσειν	παρακαλοῦντα, μείνατε ἀδελφοί. Δίδωμι δὲ
[1, 15]	Ἡρώδης δὲ τὸ μὲν πρῶτον	κηρύσσειν	περὶ τὸ τεῖχος ἐκέλευεν ὡς
[1, 11]	πρὸς Ἀντώνιον πολέμῳ περισπωμένου καὶ	βασιλεύσειν	αὐτὸς Ὑρκανὸν καταλύσας εὐμαρῶς. (Ἐπεγέλα
[1, 24]	αὐτούς, καὶ γὰρ εἰς Ῥώμην	ἐκπλεύσειν	ἔμελλεν, βραχέα μὲν ἠπείλησεν ὡς
[1, 28]	τιμὴν ἑαυτοῦ κατάλυσιν αὖθίς τε	κινδυνεύσειν	περὶ τῶν ὅλων, εἰ πρὸς
[1, 15]	Ἀντωνίου καὶ τῆς συγκλήτου προπεμφθέντα·	λύσειν	γὰρ αὐθημερὸν αὐτῶν τὰς ἀπορίας.
[1, 27]	οἰκτείρας ὑπέσχετο τῷ βασιλεῖ πάντα	μηνύσειν,	εἰ χαρίσαιτο τὸν πατέρα αὐτῷ.
[1, 16]	Ἡρώδου βίας ἀποδυρόμενος καὶ χρήματα	δώσειν	ὑπισχνούμενος. Ὁ δέ, οὐ γὰρ
[1, 13]	γε μὴν αὐτὸς ὑπὲρ σωτηρίας	δώσειν	ὧν Ἀντίγονος ὑπὲρ βασιλείας ὑπέσχετο.
[1, 23]	υἱῶν· καὶ γὰρ τούτοις συμφέρει	κρατεῖν	ἐμὲ κἀμοὶ τούτους ὁμονοεῖν. Ὑμεῖς
[1, 12]	καὶ Ἡρώδου, βίᾳ μὲν αὐτοὺς	κρατεῖν	τῶν πραγμάτων, ὄνομα δὲ μόνον
[1, 20]	καὶ θεὸς ὁ σοὶ τὸ	κρατεῖν	χαριζόμενος. Συνήττημαι δ' Ἀντωνίῳ καὶ
[1, 0]	ἀλλόφυλος, ὥστε ἀμήχανον ἦν ὀδυρμῶν	ἐπικρατεῖν.	Εἰ δέ τις οἴκτου σκληρότερος
[1, 15]	ἀναβοᾶν καὶ χρήματα εἰς τροφὰς	ἀπαιτεῖν	ἀπάγειν τε σφᾶς χειμεριοῦντας εἰς
[1, 31]	τῶν φίλων συνεβούλευον μὴ πρότερον	ἐμπίπτειν	τῷ πατρὶ πρὶν πυθέσθαι σαφῶς
[1, 28]	ἀδελφῶν. Ἔγνω δὴ πάντα τρόπον	διακόπτειν	τὰς ἐγγύας. (Καὶ τὸ μὲν
[1, 33]	χρυσοῦν· ὃν δὴ τότε παρῄνουν	ἐκκόπτειν	οἱ σοφισταί, καλὸν εἶναι λέγοντες,
[1, 33]	εἰ τολμήσειαν τὸν χρυσοῦν ἀετὸν	ἐκκόπτειν,	ὡμολόγουν. Ἔπειτα, τίνος κελεύσαντος, ἀπεκρίναντο
[1, 25]	φλεγμαίνειν ὑπὸ τοῦ βάρους, ὅπερ	ἀποκόπτειν	μὲν οὐ χρῆναι, θεραπεύειν δὲ
[1, 10]	παρώξυνται, καὶ περὶ τῆς ἀφέσεως	εὐχαριστεῖν	καὶ μὴ πρὸς μὲν τὸ
[1, 1]	τὰ πάτρια βρέφη τε αὐτῶν	φυλάττειν	ἀπερίτμητα καὶ σῦς ἐπιθύειν τῷ
[1, 33]	λοιπὰ κατὰ τὰς προτέρας διαθήκας	φυλάττειν.	(Βοὴ δ' εὐθὺς ἐγένετο τῶν
[1, 11]	Κασσίου τοῖς τε υἱοῖς διεῖλεν	εἰσπράττειν	τὰ χρήματα καί τισιν ἄλλοις
[1, 24]	ἔργοις ἔφασκον· δεῖν μέντοι κἀκεῖνον	ἀποφράττειν	τὰς λογοποιίας τῷ μὴ πιστεύειν
[1, 6]	Ὑρκανὸν δὲ ἐκστάντα τῆς ἄλλης	ἀπολαύειν	τιμῆς ὥσπερ ἀδελφὸν βασιλέως. Ἐπὶ
[1, 26]	στάσεως ἐμπλῆσαι τὴν Ἀχαίαν καὶ	περιδύειν	τὰς πόλεις φυγαδεύεται. Κἀκεῖνον μὲν
[1, 33]	γε μὴν ὡς, εἰ καὶ	φυγαδεύειν	αὐτὸν ἐθελήσειεν ὁ πατήρ, ἐπιτρέποι
[1, 13]	τοῦ νεωτάτου τῶν ἀδελφῶν προστάξας	ὁδεύειν	αὐτὸς ἀσφαλῶς μετὰ τῶν θεραπόντων
[1, 21]	τὴν Φοινίκην ἐπ' Αἰγύπτου παραπλέοντα	σαλεύειν	ἐν πελάγει διὰ τὴν ἐκ
[1, 22]	ἀντιποιούμενος βασιλείας, ἀλλ' ἐπεὶ τὸ	βασιλεύειν	ἐπέβαλλεν αὐτῷ. (Τῶν δὲ ἐκ
[1, 14]	πρὸς τὸν κατὰ Πάρθων πόλεμον	βασιλεύειν	Ἡρώδην συμφέρειν ἔλεγεν, ἐπιψηφίζονται πάντες.
[1, 6]	πρὶν ἀνηκέστου πάθους διελύθησαν, ὥστε	βασιλεύειν	μὲν Ἀριστόβουλον, Ὑρκανὸν δὲ ἐκστάντα
[1, 24]	μὲν ἔτι ζώσης τῆς βασιλίδος	ἐπιβουλεύειν	αὐτῷ φαρμάκοις, τότε δὲ πλεῖστοι
[1, 32]	ἀποδεικνὺς ταῖς ἐκείνου διαβολαῖς ἀπολωλότας.	Ἐπιβουλεύειν	δὲ αὐτὸν ἔλεγεν καὶ τοῖς
[1, 6]	τὰς θεραπείας καὶ μὴ φέρων	δουλεύειν	ταῖς χρείαις ταπεινότερον τοῦ σχήματος
[1, 6]	ἦν μὲν ὁρμὴ καλουμένῳ δεσποτικώτερον	διακινδυνεύειν	μᾶλλον ἢ ὑπακοῦσαι, καθεώρα δὲ
[1, 25]	ὅπερ ἀποκόπτειν μὲν οὐ χρῆναι,	θεραπεύειν	δὲ πρᾳότερον. (Πολλὰ τοιαῦτα λέγων
[1, 24]	δοκεῖν τῇ σφαγῇ τοῦ πατρὸς	ἐφεδρεύειν	Ἀλέξανδρον· οὐδὲν γὰρ οὕτως πίστιν
[1, 24]	πρεσβείου, Ἀντίπατρος δὲ καὶ τοῦ	δευτερεύειν	νεμεσῶν τοῖς ἀδελφοῖς. Ἀλλ' ὁ
[1, 8]	(Γαβινίῳ δ' ἐπὶ Πάρθους ὡρμημένῳ	στρατεύειν	γίνεται Πτολεμαῖος ἐμπόδιον· ὃς ὑποστρέψας
[1, 28]	κινούμενον ὀξέως, ἐτόλμησεν δὲ προσελθὼν	ἱκετεύειν	ἄντικρυς μὴ στερίσκειν αὐτὸν ἧς
[1, 3]	ἡ τοῦ ἀδελφοῦ διάθεσις μηδὲν	ὑποπτεύειν	πονηρόν, ἐχώρει μετὰ τῶν ὅπλων
[1, 32]	δέομαι μὴ ταῖς ἄλλων βασάνοις	πιστεύειν,	ἀλλὰ κατ' ἐμοῦ φερέσθω τὸ
[1, 24]	ἀποφράττειν τὰς λογοποιίας τῷ μὴ	πιστεύειν	ῥᾳδίως· οὐ γὰρ ἐπιλείψειν τοὺς
[1, 32]	ζῶντα Ἀλέξανδρον καὶ μὴ πᾶσιν	πιστεύειν	τὸ σῶμα· οὗτος ὁ μέχρι
[1, 13]	γυναικῶν, καταντιβολοῦσα μὴ προιέναι μηδ'	ἐμπιστεύειν	ἑαυτὸν ἤδη φανερῶς ἐπιχειροῦσι τοῖς
[1, 1]	αὐτῶν φυλάττειν ἀπερίτμητα καὶ σῦς	ἐπιθύειν	τῷ βωμῷ· πρὸς ἃ ἅπαντες
[1, 5]	τε καὶ κατάγειν οὓς ἐθέλοιεν,	λύειν	τε καὶ δεσμεῖν. Καθόλου δὲ
[1, 10]	μετὰ καρτεροῦ στίφους, ὡς μήτε	καταλύειν	δόξειεν Ὑρκανὸν λαμπρὰν ἄγων δύναμιν
[1, 6]	εἰς τὴν ἄκραν, ὡς μὴ	προκαταλύειν	δόξειεν αὑτόν. Ἐπεὶ μέντοι Πομπήιος
[1, 10]	πρὸς Ὑρκανὸν τοὺς παραγγελοῦντας διαρρήδην	ἀπολύειν	Ἡρώδην τῆς φονικῆς δίκης. Ὁ
[1, 11]	τὸν Μάλιχον καὶ τῆς ὑπονοίας	ἀπολύειν	ὡμολόγει, λαμπρὰν δὲ πομπὴν ἐπὶ
[1, 9]	Τούτους Ἀντίπατρος οὐ μόνον μὴ	κωλύειν	ἔπεισεν, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐπιτήδεια
[1, 0]	μὲν γὰρ μεγάλους τοὺς Ῥωμαίους	ἀποδεικνύειν,	καταβάλλουσιν δὲ ἀεὶ τὰ Ἰουδαίων
[1, 26]	προσκρούειν μὲν σιωπῶν, ἐπαινέσας δὲ	προσακούειν	εἴρων. Πανταχοῦ δ' ἀμείλικτον εὑρίσκειν
[1, 15]	οἱ περὶ τὸν Ἀντίγονον οὔτε	κατακούειν	τῶν κηρυγμάτων εἴων τινὰς οὔτε
[1, 26]	ἀδοξῶν” κατὰ δὲ τὰς θήρας	προσκρούειν	μὲν σιωπῶν, ἐπαινέσας δὲ προσακούειν
[1, 6]	αὐτογράφοις ἐπιστολαῖς, ἠνάγκαζεν αὐτὸν ἑκάστοις	γράφειν	ἐκχωρεῖν, ποιεῖ μὲν τὰ προσταχθέντα,
[1, 0]	γὰρ κατ' αὐτοὺς ἐσπούδαζον ἕκαστοι	γράφειν,	ὅπου καὶ τὸ παρατυχεῖν τοῖς
[1, 0]	ἐκείνων ἡττῶνται δυνάμεως ἐν τῷ	γράφειν,	ὅσῳ καὶ τῆς γνώμης· τὰ
[1, 0]	γινώσκουσι τὰς πράξεις τῶν ἡγεμόνων	γράφειν.	Τιμάσθω δὴ παρ' ἡμῖν τὸ
[1, 0]	πλάσμασι. (Καίτοι γε ἱστορίας αὐτὰς	ἐπιγράφειν	τολμῶσιν, ἐν αἷς πρὸς τῷ
[1, 14]	τῆς χώρας κατὰ τάχος προσέτασσεν	ἀναστρέφειν,	προφάσει μὲν χρώμενος Πάρθοις, ἐπικηρυκεύσασθαι
[1, 2]	τριακοσίοις ταλάντοις καὶ δὴ καὶ	ξενοτροφεῖν	πρῶτος Ἰουδαίων ἐκ τῆς περιουσίας
[1, 33]	δι' ἑτέρων καὶ λαμπρὸν ἐπιτάφιον	ἔχειν,	ἂν ὑμεῖς θελήσητε ταῖς ἐμαῖς
[1, 24]	ἐν Ἡρώδῃ δέοι τὰς ἐλπίδας	ἔχειν	ἀναιδεῖ γέροντι καὶ βαπτομένῳ τὰς
[1, 19]	γε μέχρι τοῦ μέλλειν οὕτως	ἔχειν,	ἐν δὲ τοῖς ἔργοις ἐγεῖραι
[1, 23]	ἐν ἐμοὶ μόνον τὰς ἐλπίδας	ἔχειν	ἐπὶ τοῦ παρόντος· οὐ γὰρ
[1, 16]	ἀρετῆς αὐτὸν τότε μᾶλλον οὕτως	ἔχειν	καὶ προσθεῖναι πολὺ ταῖς τε
[1, 21]	δυνάμενα, ὥστε τῷ μὲν πάντα	ἔχειν	πόλιν εἶναι δοκεῖν τὸ ἔρυμα,
[1, 13]	ἑαλωκέναι τοῖς πολεμίοις αὐτὰς καὶ	περιέχειν	οὐκ ἐπιβουλήν, ἀλλ' ὁπόσα διεπράξατο
[1, 26]	τὸ φῶς ἀμοιβὴν τῆς ξενίας	ἀντιπαρέχειν·	πάλαι γὰρ ἐπ' αὐτὸν ἠκονῆσθαι
[1, 6]	τὸν οὕτω λαμπρᾶς προεστῶτα βασιλείας	ὑπερέχειν	χεῖρα τῷ ἀδικουμένῳ· ἀδικεῖσθαι δὲ
[1, 24]	οἴονται καὶ νέον, αὐτῷ δὲ	προσέχειν,	ὃς καὶ παρὰ ἄκοντος διαδέξεται
[1, 24]	τοῖς τιμιωτάτοις μήτε προσιέναι μήτε	προσέχειν	τοῖς περὶ Ἀλέξανδρον. Φοβερὸς δ'
[1, 6]	καὶ πολλὰ περὶ τοῦ δικαίως	ἄρχειν	ἀπολογηθεὶς ὑπέστρεψεν εἰς τὸ ἔρυμα.
[1, 20]	βεβαιότερον· ἄξιος γὰρ εἶ πολλῶν	ἄρχειν	οὕτω φιλίας προιστάμενος. Πειρῶ δὲ
[1, 12]	Ὑρκανοῦ διεπυνθάνετο τοὺς ἐπιτηδειοτέρους ὄντας	ἄρχειν·	τοῦ δὲ τοὺς περὶ τὸν
[1, 6]	παράγγελμα τῶν φρουράρχων ἐχόντων μόναις	πειθαρχεῖν	ταῖς αὐτογράφοις ἐπιστολαῖς, ἠνάγκαζεν αὐτὸν
[1, 23]	ἐκείνους μὲν τῷ πατρὶ πάντα	πειθαρχεῖν,	τὸν δὲ τὴν βασιλείαν καταλιπεῖν
[1, 28]	μὲν ὄνομα βασιλείας, δύναμιν δὲ	ὑπάρχειν	ἄλλοις· οὐ γὰρ κρατήσειν τῶν
[1, 19]	αὐτὸ καὶ πρὸς ἀνθρωπίνην ἔφοδον	πάσχειν	ἀνάνδρων. Ἐγὼ γὰρ τοσοῦτον ἀποδέω
[1, 32]	πάτερ, ἔφη, μηδέν μου προκατεγνωκέναι,	παρασχεῖν	δέ μοι τὰς ἀκοὰς ἀκεραίους
[1, 9]	καὶ τὰ ἐπιτήδεια τῇ δυνάμει	παρασχεῖν·	ὅθεν οὐδὲ οἱ κατὰ Μέμφιν
[1, 31]	παρῄνουν καὶ μὴ τῇ μελλήσει	παρασχεῖν	τῷ πατρὶ μὲν ὑποψίαν φαύλην,
[1, 20]	τῆς ἀνύδρου πορευομένοις μέχρι Πηλουσίου	παρασχεῖν	ὕδωρ ἄφθονον ἐπανιοῦσί τε ὁμοίως,
[1, 14]	μηδὲν εἰς τὰς ἐκείνου δωρεὰς	ἀντιπαρασχεῖν	χρῄζουσιν τοῖς τέκνοις δυσωπεῖσθαι. Συμβούλοις
[1, 14]	τῆς Ἀραβίας, τῷ δὲ ὄντι	κατασχεῖν	προαιρούμενος τὰ παρ' Ἀντιπάτρου χρέα
[1, 3]	ἐκ βασιλείας ἔχων, παρὸν αὐτὴν	κατασχεῖν.	(Τούτοις κατὰ μικρὸν ἄκων ἐπίστευσεν
[1, 19]	μὴν πανούργως ὑπὸ τῆς Κλεοπάτρας	συμμετασχεῖν	τῶν κινδύνων Ἀντωνίῳ· τοῖς γὰρ
[1, 18]	οὔτ' ἐπινοίαις ἔκαμνον εἰς ἔσχατον	ἀντισχεῖν	διεγνωκότες. Ἀμέλει τηλικαύτης δυνάμεως περικαθεζομένης
[1, 7]	αὐτοῦ τῇ πόλει γέφυραν ἀποκόψαντες	ἀντισχεῖν	εἰς ἔσχατον παρεσκευάζοντο. Τῶν δὲ
[1, 4]	καὶ καθ' ἡλικίαν καὶ μετριότητι	προύχειν	δοκοῦντα. Ὁ δὲ παρελθὼν εἰς
[1, 5]	δὲ Ἀριστοβούλῳ τῶν κινδυνευόντων οἱ	προύχειν	δοκοῦντες, κἀκεῖνος πείθει τὴν μητέρα
[1, 10]	κατηγορεῖν ἐπικεχείρηκεν ἑτέρων καὶ πειρᾶται	τυχεῖν	ἀγαθοῦ τινος, δέον ἀγαπᾶν ὅτι
[1, 0]	ἕκαστοι γράφειν, ὅπου καὶ τὸ	παρατυχεῖν	τοῖς πράγμασιν ἐποίει τὴν ἀπαγγελίαν
[1, 28]	ἐκ τοῦ Σαλώμην ἐν ὁμοίοις	ἀποτυχεῖν.	Ταύτην γὰρ δὴ καίπερ οὖσαν
[1, 19]	ἠρτημένη κακοπραγίας. Οὔτε δὲ τὸ	δυστυχεῖν	οὔτε τοὐναντίον ἐν ἀνθρώποις βέβαιον,
[1, 33]	τῆς ἑαυτῶν σοφίας ἀπείρους ἀγνοοῦντας	φιλοψυχεῖν	καὶ πρὸ τοῦ δι' ἀρετῆς
[1, 29]	θάνατον καὶ μηδέποτε πρὸς ζῶντα	ὑποστρέψειν,	ἐπανῆλθεν δὲ οὐδὲ πρὸς νοσοῦντα
[1, 30]	τὸ σῶμα καὶ μηδὲ τάφῳ	καταλείψειν.	(Πρὸς ταῦθ' ἡ γυνὴ μικρὸν
[1, 29]	ἐβούλετο γὰρ αὐτῷ τινας ἐντολὰς	καταλείψειν	ὡς τεθνηξόμενος. Ἀλλ' ὁ μὲν
[1, 24]	μὴ πιστεύειν ῥᾳδίως· οὐ γὰρ	ἐπιλείψειν	τοὺς καταψευσομένους αὐτῶν, ἕως ἂν
[1, 29]	τὴν γυναῖκα. Τοῦ δὲ θᾶττον	ἀπολείψειν	τὸ ζῆν ἢ τὴν γυναῖκα
[1, 32]	καὶ πάλιν δόλοις τὴν ἀλήθειαν	ἐπικαλύψειν	ἐλπίζει. Οὔαρε, σοὶ φυλακτέον· ἐγὼ
[1, 4]	ὑπολαβὼν ἤδη μὲν ἀξιόμαχον εἶναι	πάλιν	Ἀλέξανδρον, μεταρρεῖν δὲ καὶ πᾶν
[1, 33]	μεταπεισθῆναι τὸν βασιλέα λέγουσα καὶ	πάλιν	ἀναπέμπειν ἕκαστον εἰς τὰ ἴδια.
[1, 22]	τοῦ θυμοῦ πεσόντος ὁ ἔρως	πάλιν	ἀνεζωπυρεῖτο. Τοσαύτη δ' ἦν φλεγμονὴ
[1, 8]	Γαβινίου χωρισμὸν κινηθείσης καὶ Ἰουδαίους	πάλιν	ἀπέστησεν Ἀλέξανδρος ὁ Ἀριστοβούλου, μεγίστην
[1, 4]	ἀνεπαύσατο τῶν ὅπλων. (Γίνεται δὲ	πάλιν	ἀρχὴ θορύβων Ἀντίοχος ὁ καὶ
[1, 25]	ἀντιπαρακαλεῖν ὑπὲρ τοῦ μειρακίου καὶ	πάλιν	αὐτῷ μνηστεύεσθαι τὴν θυγατέρα. Σφόδρα
[1, 4]	ἐνοχλούμενος ᾠήθη διακρούσεσθαι τὴν νόσον	πάλιν	ἁψάμενος πραγμάτων. Διὸ δὴ στρατείαις
[1, 11]	πρὸς τὸν πατέρα πείθει γίνεσθαι.	Πάλιν	γοῦν ὑπ' Ἀντιπάτρου σώζεται πείσαντος
[1, 6]	δυσωπήσων Πομπήιον πάντ' ἐπιτρέπειν αὐτῷ,	πάλιν	δὲ ἀνέβαινεν εἰς τὴν ἄκραν,
[1, 32]	τι τετόλμηκεν ὁ πατροκτόνος καὶ	πάλιν	δόλοις τὴν ἀλήθειαν ἐπικαλύψειν ἐλπίζει.
[1, 6]	εἰς Φιλαδέλφειαν Ἀρέτας καταπλαγείς, καὶ	πάλιν	εἰς Δαμασκὸν Σκαῦρος. Ἀριστοβούλῳ δ'
[1, 19]	ἐπὶ μάχην· οἷς συμβαλὼν Ἡρώδης	πάλιν	εἰς ἑπτακισχιλίους κτείνει. Τηλικαύτῃ πληγῇ
[1, 8]	Γαβίνιον ἀνήχθη καὶ ἀπὸ Γαβινίου	πάλιν	εἰς Ῥώμην. Τοῦτον μὲν οὖν
[1, 1]	ἐποιήσατο φιλίαν, καὶ τὸν Ἐπιφανῆ	πάλιν	εἰς τὴν χώραν ἐμβάλλοντα μετὰ
[1, 2]	Σαμαρεῖς ὑποστρέψαντες τό τε πλῆθος	πάλιν	εἰς τὸ τεῖχος συγκλείουσιν καὶ
[1, 20]	Συρίας ὅλης ἐπίτροπον ἔτι δεκάτῳ	πάλιν	ἐλθὼν εἰς τὴν ἐπαρχίαν, ὡς
[1, 15]	ποιήσειεν πάντας ἀπαναστήσας. Ἀντίγονος δὲ	πάλιν	ἐλπίζων Πάρθους ἐπαμυνεῖν καὶ Σίλωνα
[1, 12]	Ἱεροσολύμοις γίνεται ταραχή· χιλίους γοῦν	πάλιν	ἔπεμψαν πρέσβεις εἰς Τύρον, ἔνθα
[1, 26]	εἰς ἀνήκεστον ὀργὴν ἐξαγριοῦται. Καὶ	πάλιν	λαβὼν καιρὸν Ἀντίπατρος ἑτέρους κατὰ
[1, 11]	προστάσσοντος εἰσέρχεται διὰ νυκτός. Καὶ	πάλιν	Μάλιχος προσιὼν ἔκλαιεν Ἀντίπατρον· ἀνθυπεκρίνετο
[1, 10]	οὐδὲ αὖθις ὑπακοῦσαι καλοῦντι. Καὶ	πάλιν	οἱ πονηροὶ παρώξυνον τὸν Ὑρκανὸν
[1, 8]	Ἀλεξάνδρου μητρὸς κατέστρεψεν, ὡς μὴ	πάλιν	ὁρμητήριον γένοιτο δευτέρου πολέμου· παρῆν
[1, 20]	ὕστερον Καῖσαρ, ὡς μὴ γένοιτο	πάλιν	ὁρμητήριον τοῖς λῃσταῖς ἐπὶ τὴν
[1, 12]	~(Κασσίου δὲ ἀναχωρήσαντος ἐκ Συρίας	πάλιν	στάσις ἐν Ἱεροσολύμοις γίνεται Ἕλικος
[1, 33]	νεκρὸν αὐτοῦ προστάξας ἐν Ὑρκανίᾳ	πάλιν	τὰς διαθήκας ἐπανορθοῦται, καὶ διάδοχον
[1, 6]	ἀπολογηθεὶς ὑπέστρεψεν εἰς τὸ ἔρυμα.	Πάλιν	τε τἀδελφοῦ προκαλουμένου καταβὰς καὶ
[1, 4]	Πέλλαν ἑλὼν ἐπὶ Γέρασαν ᾔει	πάλιν	τῶν Θεοδώρου κτημάτων γλιχόμενος, καὶ
[1, 4]	ἀποκτείνας τοὺς λοιποὺς ἀπήλασεν εἰς	Βεμέσελιν	πόλιν καὶ ταύτην καταστρεψάμενος αἰχμαλώτους
[1, 7]	γὰρ εἰρήνης βαθείας κατεχούσης τὴν	πόλιν	αἵ τε θυσίαι καθ' ἡμέραν
[1, 1]	δυνάμεως αὐτὸς ὁρμήσας τήν τε	πόλιν	αἱρεῖ κατὰ κράτος καὶ πολὺ
[1, 21]	διὰ τῶν ἑξῆς δηλώσομεν. Καὶ	πόλιν	ἄλλην κτίσας κατὰ τὸν ἀπὸ
[1, 16]	τὴν διάνοιαν Ἀντίγονος τήν τε	πόλιν	ἀπέκλεισεν καὶ ἀπὸ τῶν τειχῶν
[1, 18]	ἤδη καὶ τὰς κατὰ τὴν	πόλιν	ἁρπαγάς, πολλὰ διατεινόμενος πρὸς Σόσσιον,
[1, 18]	πολύτροποι, μάλιστα τὰ περὶ τὴν	πόλιν	ἁρπαζόντων ἐπιτήδεια καὶ μήτε ἵπποις
[1, 4]	τὸν Λάθουρον ἐπικληθέντα Πτολεμαῖον συμβολὴ	πόλιν	Ἀσωχὶν ᾑρηκότα, καὶ πολλοὺς μὲν
[1, 9]	κωλυόμενός τε διελθεῖν ἐπολιόρκει τὴν	πόλιν.	Γίνεται δὲ κἀν τῇ προσβολῇ
[1, 17]	καὶ πρὶν εἷλεν Πομπήιος τὴν	πόλιν.	Διελὼν δὲ εἰς ἔργα τὴν
[1, 21]	βασίλειον κατὰ τὴν ἄνω δειμάμενος	πόλιν	δύο τοὺς μεγίστους καὶ περικαλλεστάτους
[1, 14]	Ὁ δὲ παρελθὼν εἰς τὴν	πόλιν	ἐδέχθη μὲν λαμπρῶς ὑπὸ Κλεοπάτρας
[1, 21]	ὥστε τῷ μὲν πάντα ἔχειν	πόλιν	εἶναι δοκεῖν τὸ ἔρυμα, τῇ
[1, 7]	μὲν ἐφρούρει, πρὸς δὲ τὴν	πόλιν	ἐλθὼν περιεσκόπει ὅπως δεῖ προσβαλεῖν,
[1, 2]	τὸ τεῖχος συγκλείουσιν καὶ τὴν	πόλιν	ἑλόντες αὐτήν τε κατασκάπτουσιν καὶ
[1, 7]	στρατιᾶς· ὃς διαλαβὼν φρουραῖς τὴν	πόλιν,	ἐπειδὴ τῶν εἰς τὸ ἱερὸν
[1, 11]	Σαμάρειαν στάσει τεταραγμένην κατεστήσατο τὴν	πόλιν·	ἔπειτα καθ' ἑορτὴν ὑπέστρεφεν εἰς
[1, 18]	τείχους θαρσήσαντες εἰσπίπτουσιν εἰς τὴν	πόλιν,	ἐφ' οἷς ἑκατοντάρχαι Σοσσίου. Πρῶτα
[1, 21]	(Κατιδὼν δὲ κἀν τοῖς παραλίοις	πόλιν	ἤδη μὲν κάμνουσαν, Στράτωνος ἐκαλεῖτο
[1, 15]	τόπους, ἐπειδὴ τὰ περὶ τὴν	πόλιν	ἦν ἔρημα πάντα τῶν περὶ
[1, 21]	γὰρ τῷ πατρὶ μνημεῖον κατέθηκεν	πόλιν,	ἣν ἐν τῷ καλλίστῳ τῆς
[1, 2]	ὁ νεανίσκος παραγενέσθαι εἰς τὴν	πόλιν	ἠπείγετο, πλεῖστον τῷ λαῷ πεποιθὼς
[1, 17]	κατέστη βουλευομένῳ καταλιπεῖν ἤδη τὴν	πόλιν.	(Ἡρώδης δὲ πρὸς ἑσπέραν ἤδη>
[1, 18]	σύμμαχον. ~(Τῶν δ' ἀνὰ τὴν	πόλιν	Ἰουδαίων τὸ πλῆθος ποικίλως ἐτετάρακτο·
[1, 4]	τοὺς λοιποὺς ἀπήλασεν εἰς Βεμέσελιν	πόλιν	καὶ ταύτην καταστρεψάμενος αἰχμαλώτους ἀνήγαγεν
[1, 0]	καὶ ὁσάκις Τίτος σῶσαι τὴν	πόλιν	καὶ τὸν ναὸν ἐπιθυμῶν ἐπὶ
[1, 21]	Ἐν μέν γε τῇ Σαμαρείτιδι	πόλιν	καλλίστῳ περιβόλῳ τειχισάμενος ἐπὶ σταδίους
[1, 15]	Ἱεριχοῦντα παραγίνεται, καὶ τὴν μὲν	πόλιν	καταλελειμμένην εὑρίσκει, πεντακοσίους δὲ τὰ
[1, 33]	Δύο ἦσαν σοφισταὶ κατὰ τὴν	πόλιν	μάλιστα δοκοῦντες ἀκριβοῦν τὰ πάτρια
[1, 0]	ἱστορίας νόμον συγγνώμην τῷ πάθει·	πόλιν	μὲν γὰρ δὴ τῶν ὑπὸ
[1, 9]	διαρρήξας πρῶτος εἰσεπήδησεν εἰς τὴν	πόλιν	μετὰ τῶν σὺν αὐτῷ. (Καὶ
[1, 13]	ἀνάστατον δὲ ποιῆσαι τὴν Μαρισαίων	πόλιν,	μὴ μόνον δὲ καταστῆσαι βασιλέα
[1, 10]	δι' αὑτοῦ μὲν ἔχων τὴν	πόλιν	μηδὲν δὲ ἀπειροκάλως εἰς τὴν
[1, 18]	Ἡρώδης διακρίνας τὸ κατὰ τὴν	πόλιν	πλῆθος τοὺς μὲν τὰ αὐτοῦ
[1, 16]	σφοδροτάτῳ διανύσας ἀκονιτὶ παραλαμβάνει τὴν	πόλιν	πρὸ τῆς ἐφόδου τῶν φυλάκων
[1, 18]	χρημάτων τε καὶ ἀνδρῶν τὴν	πόλιν	Ῥωμαῖοι κενώσαντες καταλείψουσιν αὐτὸν ἐρημίας
[1, 12]	ἠρέμουν, ἀλλὰ τὰ κατὰ τὴν	πόλιν	συνταράσσοντες παρώξυναν Ἀντώνιον ὥστε καὶ
[1, 5]	ἦν Πτολεμαῖος ἀεὶ θλίβων τὴν	πόλιν,	ταύτην μὲν ὑπεδέξατο μηθὲν ἀξιόλογον
[1, 21]	δὲ τῇ μὲν ἐπαρχίᾳ τὴν	πόλιν,	τοῖς ταύτῃ δὲ πλοιζομένοις τὸν
[1, 13]	καὶ τοὺς μὲν εἰς τὴν	πόλιν,	τοὺς δὲ εἰς τὸ ἱερόν,
[1, 0]	αὐτῇ, καὶ τὰ περὶ ἑκάστην	πόλιν	τῶν ἁλισκομένων πάθη μετὰ ἀκριβείας,
[1, 2]	τοσοῦτον προῆλθον οἱ κατὰ τὴν	πόλιν,	ὡς ἅψασθαι καὶ τῶν ἀηθεστάτων.
[1, 6]	Ἐπεὶ δὲ παρελαύνων Πέλλαν καὶ	Σκυθόπολιν	ἧκεν εἰς Κορέας. Ὅθεν ἡ
[1, 7]	ὅσας μὴ φθάσαντες κατέσκαψαν, Ἵππον	Σκυθόπολίν	τε καὶ Πέλλαν καὶ Σαμάρειαν
[1, 13]	καὶ βασιλείοις πολυτελεστάτοις ἐκόσμησεν καὶ	ἀκρόπολιν	ὀχυρωτάτην ἀνεδείματο Ἡρώδειόν τε ἐκάλεσεν
[1, 19]	συγκροτήσας ἱππικὸν ἐπαφίησιν αὐτοῖς περὶ	Διόσπολιν	ἐκράτησέν τε καίτοι καρτερῶς ἀντιπαραταξαμένων.
[1, 8]	ἐπὶ δύο ἡμέρας ἀντισχὼν ὑπὲρ	δύναμιν	ἁλίσκεται καὶ μετ' Ἀντιγόνου τοῦ
[1, 8]	ἐλπίσι μὲν ἦν ἄλλην συναθροίσειν	δύναμιν	ἀνοχὴν τοῦ πολέμου διδόντος καὶ
[1, 1]	ἀποχρήσειν ὑπελάμβανε, τὴν δὲ λοιπὴν	δύναμιν	ἀπαγαγὼν χειμεριοῦσαν εἰς τὴν Συρίαν.
[1, 6]	πολλοῖς δὲ δώροις ὑπελθὼν δοῦναι	δύναμιν	αὐτῷ πείθει τὴν κατάξουσαν αὐτόν·
[1, 28]	μηδὲ αὐτῷ μὲν ὄνομα βασιλείας,	δύναμιν	δὲ ὑπάρχειν ἄλλοις· οὐ γὰρ
[1, 19]	δὲ καθ' ἡμέραν προάγων τὴν	δύναμιν	εἰς μάχην παρετάσσετο καὶ προεκαλεῖτο
[1, 6]	μὴ ἁλῶναι, πᾶσαν δὲ τὴν	δύναμιν	ἐπισυλλέξας εἵπετο τοῖς πολεμίοις καὶ
[1, 17]	ἠπείγετο ποιούμενος τὴν πορείαν ὑπὲρ	δύναμιν.	Καὶ διανύσας ἐπὶ τὸν Λίβανον
[1, 6]	Ἀριστόβουλον, ἀναλαβὼν τήν τε Ῥωμαικὴν	δύναμιν	καὶ πολλοὺς ἐκ τῆς Συρίας
[1, 10]	καταλύειν δόξειεν Ὑρκανὸν λαμπρὰν ἄγων	δύναμιν	μήτε γυμνὸς ἐμπέσοι τῷ φθόνῳ.
[1, 8]	Σκαῦρος ἐξῆγεν τῆς Ἀραβίας τὴν	δύναμιν.	(Ὁ δ' ἀποδρὰς τῶν Ἀριστοβούλου
[1, 8]	αὐτὸς εἵπετο τὴν ὅλην ἔχων	δύναμιν.	Οἱ δὲ περὶ τὸν Ἀντίπατρον
[1, 15]	Ἰταλίας εἰς Πτολεμαίδα καὶ συναγηοχὼς	δύναμιν	οὐκ ὀλίγην ξένων τε καὶ
[1, 8]	Ἐνουμένην δὲ τὴν τῶν πολεμίων	δύναμιν	οὐχ ὑπομείνας Ἀλέξανδρος ἀνεχώρει καὶ
[1, 10]	Σέξτον Καίσαρα καὶ τὴν ἐκείνου	δύναμιν	παραλαβόντος, τῶν δ' ἄλλων Καίσαρος
[1, 11]	αὐτὸν Συρίας ἁπάσης ἐπιμελητὴν καθιστᾶσιν	δύναμιν	πεζήν τε καὶ ἱππικὴν δόντες,
[1, 17]	μέχρι τοῦ τείχους ἀγαγὼν τὴν	δύναμιν,	συνήγετο δ' αὐτῷ τρίτον ἔτος
[1, 11]	φορολογῶν τὰς πόλεις καὶ παρὰ	δύναμιν	τὰς εἰσπράξεις ποιούμενος. (Κελευσθὲν δὲ
[1, 5]	δ' ἦν τὰ μείζω διοικεῖν,	δύναμίν	τε ἀεὶ συγκροτοῦσα διπλασίονα κατέστησεν
[1, 8]	δὲ δείσας πρὸς τὴν ἔφοδον	δύναμίν	τε πλείω συνέλεγεν, ὡς γενέσθαι
[1, 4]	ἑαυτὸν ἐπιδιδοὺς καὶ βιαζόμενος παρὰ	δύναμιν	τὸ σῶμα πρὸς τὰς ἐνεργείας
[1, 32]	τινα πορίσῃ παρὰ τοῦ Καίσαρος	δύναμιν.	Τούτων σὺν τοῖς ἄλλοις εἰσηγμένων
[1, 8]	ὁ Ἀριστοβούλου, μεγίστην δὲ συγκροτήσας	δύναμιν	ὥρμητο πάντας τοὺς κατὰ τὴν
[1, 0]	καὶ τὸ ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμόφυλον	ἡμῖν	Ἀδιαβηνούς τε γνῶναι διὰ τῆς
[1, 19]	τὴν ἀνίκητον δεξιάν, δώσουσιν δ'	ἡμῖν	αὐτίκα δίκας, ἂν τοῦ πατρίου
[1, 25]	ἐνεγγύησα. Νῦν δὲ περὶ ἀμφοῖν	ἡμῖν	βουλευτέον, κἂν ᾖς πατὴρ λίαν
[1, 19]	τοῦτο καθεικέναι τοῦ δοῦναι δίκας	ἡμῖν·	οὐ γὰρ τοσοῦτον ὅπλοις ἢ
[1, 0]	ἡγεμόνων γράφειν. Τιμάσθω δὴ παρ'	ἡμῖν	τὸ τῆς ἱστορίας ἀληθές, ἐπεὶ
[1, 30]	οὐρανὸν διέπων μετέλθοι τὴν τούτων	ἡμῖν	τῶν κακῶν αἰτίαν, τὴν Ἀντιπάτρου
[1, 30]	αὐτοῦ φάρμακον ὑπ' Ἀντιπάτρου καταλειφθὲν	ἡμῖν	φέρε καὶ βλέποντός μου ταχέως
[1, 23]	παρακαλοῦντα, μείνατε ἀδελφοί. Δίδωμι δὲ	ὑμῖν	ἐσθῆτα ἤδη καὶ θεραπείαν βασιλικήν·
[1, 19]	ἄμεινον. Προκινδυνεύσω δὲ κἀγὼ χρώμενος	ὑμῖν	πειθηνίοις· εὖ γὰρ ἴστε τὴν
[1, 15]	ἐπισκευασάμενος γὰρ πολλοὺς τῶν στρατιωτῶν	σπάνιν	ἐπιτηδείων ἀναβοᾶν καὶ χρήματα εἰς
[1, 18]	δ' Ἀντιγονείους ἀνῄρει. Καὶ κατὰ	σπάνιν	ἤδη χρημάτων ὅσον εἶχεν κόσμον
[1, 1]	ὀλίγας ἡμέρας ἐν αὐτῇ κατὰ	σπάνιν	τῶν ἐπιτηδείων ἀπανίσταται, καταλιπὼν μὲν
[1, 16]	Τοὺς γοῦν ἀλκίμους καθιμῶν ἐν	λάρναξιν	ἐνίει τοῖς στομίοις, οἱ δὲ
[1, 11]	λάθρα προσέταξεν Ἡρώδῃ βοηθεῖν εἰς	πρᾶξιν	δικαίαν. (Καὶ ἐπειδὴ Λαοδίκειαν ἑλόντος
[1, 33]	πρῶτον μὲν τοὺς ὑποθεμένους τὴν	πρᾶξιν,	ἔπειτα τοὺς ἐν αὐτῇ συλληφθέντας
[1, 0]	οὐχ ὁ μεταποιῶν οἰκονομίαν καὶ	τάξιν	ἀλλοτρίαν, ἀλλ' ὁ μετὰ τοῦ
[1, 13]	τοῦ πλουσιωτάτου τότε Σύρων τὴν	σύνταξιν	τῆς ἐπιβουλῆς ὅλην, καταλιπεῖν Ὑρκανὸν
[1, 24]	Μαριάμμης ἐσθήτων τινὰ ταῖς μεταγενεστέραις	γυναιξὶν	ἀπειλεῖν, ὡς ἀντὶ τῶν βασιλικῶν
[1, 15]	δὲ τὰ ἄκρα κατειληφότας σὺν	γυναιξὶν	καὶ γενεαῖς. Αὐτοὺς μὲν οὖν
[1, 13]	διασώζεται. Καταλιπὼν δὲ ἐνταῦθα ταῖς	γυναιξὶν	ὀκτακοσίους φύλακας καὶ διαρκῆ τὰ
[1, 16]	καιρὸν ἐπιτήδειον ὁρῶν πρός τε	ἐπίδειξιν	ἀνδρείας καὶ τοῦ μᾶλλον ἀρέσασθαι
[1, 3]	μετὰ τῶν ὅπλων ὡς πρὸς	ἐπίδειξιν.	ενόμενος δὲ κατὰ τὴν σκοτεινὴν
[1, 31]	ἐφίμουν· γράφει γοῦν ἀπὸ Ῥώμης	ἄφιξιν	ἑαυτοῦ ταχεῖαν εὐαγγελιζόμενος, καὶ ὡς
[1, 22]	δὲ μετὰ τὴν ἐκ Ῥώμης	ἄφιξιν.	Πρῶτον μὲν γὰρ τὸν ἐκ
[1, 30]	νόσον καταπεσεῖν. Ἀγηοχέναι τε πρὸ	δυοῖν	ἡμερῶν τὴν μητέρα αὐτῆς καὶ
[1, 29]	εἰς Φερώραν ἀπέστρεφεν τὸν λόγον,	δυοῖν	θάτερον ἑλέσθαι λέγων, ἢ ἑαυτὸν
[1, 15]	κλέος, οὓς δὲ τῆς ἐξ	ἀμφοῖν	εὐεργεσίας ἀμοιβή, πλείστους γε μὴν
[1, 25]	βλέπων ἐνεγγύησα. Νῦν δὲ περὶ	ἀμφοῖν	ἡμῖν βουλευτέον, κἂν ᾖς πατὴρ
[1, 10]	νίκης οὐ χρὴ κατὰ πᾶν	εὔελπιν	εἶναι, μέλλοντά γε συμβαλεῖν βασιλεῖ
[1, 29]	ἐκβάλλει. Φερώρας δὲ ἀγαπήσας τὴν	ὕβριν	ἀπαλλάσσεται μὲν εἰς τὴν ἑαυτοῦ
[1, 2]	παῖδα μήτι πρὸς τὴν αὐτῆς	ὕβριν	ἐπικλασθέντα φείσασθαι τοῦ δυσσεβοῦς, ὡς
[1, 29]	τὴν εἰς τὰς ἑαυτοῦ θυγατέρας	ὕβριν,	ὅτι τε Φαρισαίοις μὲν χορηγήσειεν
[1, 10]	καὶ Φασάηλος ἐφιλοτιμεῖτο τὴν ἀγαθὴν	ἔριν	τοὺς ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις εὐνουστέρους
[1, 31]	μὲν ἔσπευδεν, ὡς δὲ εἰς	Κελένδεριν	κατέπλει, λαμβάνει τις αὐτὸν ἔννοια
[1, 6]	γυνὴ μετὰ τῶν τέκνων. Ἀμέλει	πρὶν	ἀνηκέστου πάθους διελύθησαν, ὥστε βασιλεύειν
[1, 31]	δυσσεβεστάτη κεφαλή, μηδέ μου ψαύσῃς	πρὶν	ἀποσκευάσασθαι τὰ ἐγκλήματα. Δίδωμι δέ
[1, 30]	δ' ἂν τάχα καὶ τελευτήσας	πρὶν	ἄρξασθαι βασιλείας ἀληθοῦς. Εἰ δὲ
[1, 33]	δὲ τοῖς κατ' οἶκον ἀτυχέστατος.	Πρὶν	δὲ γνῶναι τὴν τελευτὴν αὐτοῦ
[1, 17]	προσέβαλλεν μὲν συνεχῶς τῷ φρουρίῳ,	πρὶν	δὲ ἑλεῖν χειμῶνι βιασθεὶς χαλεπωτάτῳ
[1, 5]	Σεβαστὴ καὶ Ἀγριππιὰς πόλεις ἐπωνομάσθησαν.	Πρὶν	δὲ ἐπεξελθεῖν Ἀλεξάνδρα τὸν Ἀριστόβουλον
[1, 1]	Ἰούδας ὑπαντᾷ μετὰ τῆς δυνάμεως.	Πρὶν	δὲ συνάψαι τὰς φάλαγγας Ἐλεάζαρος
[1, 17]	ἦν ἐπίμαχον, καθ' ὃ καὶ	πρὶν	εἷλεν Πομπήιος τὴν πόλιν. Διελὼν
[1, 17]	γοῦν αὐτῷ παῖς εἵπετο. Καὶ	πρὶν	εἰς τὸ βαλανεῖον εἰσελθεῖν ἐναντίον
[1, 4]	πεζῶν δὲ μύριοι τετρακισχίλιοι. Καὶ	πρὶν	εἰς χεῖρας ἐλθεῖν διακηρύσσοντες οἱ
[1, 13]	λαμπράν. Φασὶν γοῦν αὐτὸν καὶ	πρὶν	ἐκπνεῦσαι πυθόμενον παρὰ γυναίου τινὸς
[1, 18]	μέσοις αὐτοῖς ἐξαπίνης ἐφαίνοντο, καὶ	πρὶν	κατασεισθῆναί τι τοῦ τείχους ἕτερον
[1, 31]	μὴ πρότερον ἐμπίπτειν τῷ πατρὶ	πρὶν	πυθέσθαι σαφῶς δι' ἃς αἰτίας
[1, 16]	φρουρὰς ἐξελάσων. (Πρὸς δὲ τὴν	Σέπφωριν	ἐν νιφετῷ σφοδροτάτῳ διανύσας ἀκονιτὶ
[1, 33]	πατρίου νόμου. Τί δ' οὕτως	γεγήθασιν	διερωτήσαντος, ἀναιρεῖσθαι μέλλοντες ἔλεγον, ὅτι
[1, 19]	τὸ χαράκωμα. Κἀν τούτῳ συναναγκασθέντες	ἐξίασιν	ἐπὶ τὴν μάχην ἄτακτοι καὶ
[1, 21]	εἰς ἣν ἡ δόξα τῶν	Ὀλυμπίασιν	ἀγώνων διικνεῖται. Τούτους γὰρ δὴ
[1, 21]	κολοσσὸς Καίσαρος οὐκ ἀποδέων τοῦ	Ὀλυμπίασιν	Διός, ᾧ καὶ προσείκασται, Ῥώμης
[1, 10]	νόμοις, οἳ κτείνειν ἀκρίτους οὐκ	ἐφιᾶσιν.	(Τούτοις κατὰ μικρὸν Ὑρκανὸς ἐξεκαίετο
[1, 0]	οἱ μὲν οὐ παρατυχόντες τοῖς	πράγμασιν,	ἀλλ' ἀκοῇ συλλέγοντες εἰκαῖα καὶ
[1, 0]	ὅπου καὶ τὸ παρατυχεῖν τοῖς	πράγμασιν	ἐποίει τὴν ἀπαγγελίαν ἐναργῆ καὶ
[1, 25]	Ἡρώδου κατέστελλεν ὀργὴν χρώμενος οἰκείοις	ὑποδείγμασιν·	καὶ γὰρ αὐτὸς πολλῷ χαλεπώτερα
[1, 17]	μὲν πεποιθὼς τοῖς τῆς συγκλήτου	δόγμασιν,	δι' ὧν βασιλεὺς ἀπεδέδεικτο, Σόσσιος
[1, 11]	ἀνελεῖν τὸν ἐμπόδιον αὐτοῦ τοῖς	ἀδικήμασιν	Ἀντίπατρος δὲ τήν τε ἰσχὺν
[1, 25]	ἂν αὐτὸν ἐξαιτήσαιτο τοσούτοις ἐνεχόμενον	ἐγκλήμασιν,	ἐξ ὧν σαφῶς ἀποδείκνυται τοῦ
[1, 21]	τοῖς ψυχικοῖς καὶ τοῖς σωματικοῖς	προτερήμασιν	ἐχρήσατο καὶ δεξιᾷ τύχῃ· καὶ
[1, 8]	συνήθη πρὸς Ἀρέταν, ὅπως ἐπὶ	χρήμασιν	διαλύσαιτο τὸν πόλεμον. Πείθεται δὲ
[1, 24]	μυστήριον· τοὺς δὲ Ἀλεξάνδρῳ συνόντας	χρήμασιν	διαφθείρων ἢ κολακείαις ὑπιὼν ἐς
[1, 11]	διαφθείρει τινὰ τῶν βασιλικῶν οἰνοχόων	χρήμασιν	δοῦναι φάρμακον Ἀντιπάτρῳ. Καὶ ὁ
[1, 33]	γεγηθὼς τοὺς φύλακας ἱκέτευεν ἐπὶ	χρήμασιν	ἐξαφεῖναι λύσαντας αὐτόν. Ὁ δὲ
[1, 29]	πεῖσαι Κόρινθον ὡμολόγησαν ἐπὶ πολλοῖς	χρήμασιν	Ἡρώδην ἀνελεῖν. Οὗτοι μὲν οὖν
[1, 5]	ἁπάντων, τοῖς δ' ἐκ τούτων	χρήμασιν	μισθοφόρους ἀθροίσας ἑαυτὸν ἀποδείκνυσι βασιλέα.
[1, 29]	διαφθείρειεν αὐτοῦ τὸν σωματοφύλακα Κόρινθον	χρήμασιν,	ὃν δεῖ φυλάττεσθαι. Πείθεται δ'
[1, 12]	καὶ τεθεραπευκὼς οὐκ ὀλίγοις Ἀντώνιον	χρήμασιν	οὕτως διέθηκεν, ὡς μηδὲ λόγου
[1, 12]	πλέον διὰ Φάβιον, ὃν Ἀντίγονος	χρήμασιν	προσποιησάμενος βοηθὸν εἶχεν τῆς καθόδου·
[1, 15]	καθιστάμενος, Σίλων δὲ ἐν Ἰουδαίᾳ	χρήμασιν	ὑπ' Ἀντιγόνου διεφθαρμένος. Οὐ μὴν
[1, 29]	Πέτρᾳ δυνατωτάτων. Πείσας δὲ πολλοῖς	χρήμασιν	Φάβατον τὸν Καίσαρος διοικητὴν ἐχρῆτο
[1, 0]	ἀκμάζον κατά τε χεῖρα καὶ	χρήμασιν,	ὡς δι' ὑπερβολὴν θορύβων τοῖς
[1, 31]	οὓς δὲ ἔπειθεν γράψαι διαφθείρας	χρήμασιν,	ὡς πολλὰ μὲν βλασφημοῖεν τὸν
[1, 3]	πταίσας ἢ ψευσθεὶς ἐν τοῖς	προαπαγγέλμασιν,	ὃς ἐπειδὴ καὶ τότε τὸν
[1, 32]	ἐπιστολὰς ἐν τοῖς Λιουίας εὑρηκέναι	γράμμασιν,	πεπομφέναι δὲ αὐτῷ λάθρα δι'
[1, 28]	τε παιδία ταυτὶ γαληνοτέροις ἐπιδεῖν	ὄμμασιν	ἢ τοὺς πατέρας αὐτῶν. (Ἐπειδὴ>
[1, 2]	ἀργεῖται παρὰ Ἰουδαίοις ὁμοίως ταῖς	ἑβδομάσιν	ἡμέραις. Κἀν τούτῳ Πτολεμαῖος ἀνεθεὶς
[1, 17]	οὐ σφόδρα θαρροῦντες, πόρρωθεν δὲ	χερμάσιν	καὶ παλτοῖς ἔβαλλον, ὥστε συχνοὺς
[1, 7]	τε ὑφ' Ἡρώδου βασιλέως λαμπροτάτοις	κατασκευάσμασιν	καὶ μετονομασθεῖσαν Καισάρειαν. Ἃς πάσας
[1, 11]	ἔνθα περιστάντες τὸν Μάλιχον πολλοῖς	τραύμασιν	ἀναιροῦσιν. Ὑρκανὸς δὲ παραχρῆμα μὲν
[1, 31]	παρέχω γάρ σου καιρὸν τοῖς	πανουργεύμασιν.	Πρὸς ταῦτα μηδὲν ὑπ' ἐκπλήξεως
[1, 17]	οἱ δὲ ἐπὶ τοῖς αὐτοῦ	κατορθώμασιν	κεκινημένοι· τούς γε μὴν πολλοὺς
[1, 21]	ἐμπρησθὲν δὲ τὸ Πύθιον ἰδίοις	ἀναλώμασιν	ἄμεινον ἀνεδείματο. Καὶ τί δεῖ
[1, 21]	διπλασίονα, ἀμέτροις μὲν χρησάμενος τοῖς	ἀναλώμασιν	ἀνυπερβλήτῳ δὲ τῇ πολυτελείᾳ. Τεκμήριον
[1, 21]	θάλασσαν. Ἀλλ' ὁ βασιλεὺς τοῖς	ἀναλώμασιν	καὶ τῇ φιλοτιμίᾳ νικήσας τὴν
[1, 21]	πλοῦτον δαψιλῆ· πόρρωθεν δὲ μεγίστοις	ἀναλώμασιν	ὑδάτων πλῆθος εἰσήγαγεν καὶ βαθμοῖς
[1, 25]	ταῖς βασιλείαις ὥσπερ ἐν μεγάλοις	σώμασιν	ἀεί τι μέρος φλεγμαίνειν ὑπὸ
[1, 12]	Ἀντίγονον ἐξελάσας ὑπέστρεψεν εἰς Ἱεροσόλυμα	πᾶσιν	ἀγαπητὸς ὢν ἐπὶ τῷ κατορθώματι·
[1, 21]	τὸ γέρας. Σῖτόν γε μὴν	πᾶσιν	ἐχορήγησεν τοῖς δεομένοις, καὶ τῇ
[1, 20]	ὑπὸ Ἀντωνίου βασιλεὺς γενόμενος ἐν	πᾶσιν	ὁμολογῶ γεγονέναι χρήσιμος Ἀντωνίῳ. Καὶ
[1, 9]	αὐτοῦ κινδύνους ἐπέρρωσεν, ἐν οἷς	πᾶσιν	παραβολώτατος ἀγωνιστὴς γενόμενος καὶ πολλὰ
[1, 32]	φυλάττεσθαι ζῶντα Ἀλέξανδρον καὶ μὴ	πᾶσιν	πιστεύειν τὸ σῶμα· οὗτος ὁ
[1, 18]	ἔρωτι διεφθαρμένος ἥττων ἦν ἐν	πᾶσιν	τῆς ἐπιθυμίας, Κλεοπάτρα δὲ διεξελθοῦσα
[1, 30]	εἰς Πέτραν. Ἐπίστευσεν δ' Ἡρώδης	πᾶσιν	τοῖς λεγομένοις ἐκ τῶν ἑκατὸν
[1, 14]	τε ξενίαν καὶ τὴν ἐν	ἅπασιν	εὔνοιαν, ὁρῶντά γε μὴν καὶ
[1, 15]	συχνοὺς διέφθειρον. Οὐ μὴν ἐν	ἅπασιν	εὐστόχουν, ἔστιν δ' ὅπου καὶ
[1, 16]	ποιούμενος, ἀλλ' ὡς Ἀντιγονείοις χρώμενος	ἅπασιν.	(Ἐφ' οἷς χαλεπήνας Ἡρώδης ὥρμησεν
[1, 28]	εὐθὺς Ἀντίπατρος καὶ δῆλος ἦν	ἅπασιν	ὀδυνώμενος· ὑπελάμβανεν γὰρ εἶναι παρὰ
[1, 24]	τῶν φημιζομένων ἕν τι διελεγχθὲν	ἅπασιν	πίστιν ἐπετίθει. Καὶ τῶν μὲν
[1, 32]	ἀπένειμεν δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις	ἅπασιν	τῆς τε χώρας οὐκ ὀλίγα
[1, 20]	δυνάμεως ἐξέτασιν εἱστίασέν τε σὺν	ἅπασιν	τοῖς φίλοις· μεθ' οὓς καὶ
[1, 30]	πότε δ' ἂν γένοιτο τοῦτο;	Παντάπασιν	αὐτῷ τὴν ἀπόλαυσιν τῆς διαδοχῆς
[1, 30]	(Ταῦτ' εἰποῦσα προκομίζει τὴν πυξίδα	παντάπασιν	ἔχουσαν τοῦ φαρμάκου βραχύ. Βασιλεὺς
[1, 30]	γεγραφέναι. Καὶ κατὰ τοῦτό γε	παντάπασιν	παραγηρᾶν οἰόμενον αὐτοῦ καὶ διαθήκας
[1, 23]	τοὺς ἐπιτηδείους φημίζειν καθιείς, μέχρι	παντάπασιν	τοὺς ἀδελφοὺς ἀπέρρηξεν τῆς βασιλικῆς
[1, 18]	ἐπιτήδεια καὶ μήτε ἵπποις μήτε	ἀνδράσιν	ὑπολειπομένων τροφήν. Τοῦ γε μὴν
[1, 20]	ποιουμένου περὶ Πτολεμαίδα τῆς δυνάμεως	ἐξέτασιν	εἱστίασέν τε σὺν ἅπασιν τοῖς
[1, 13]	μὲν ἥκοντα τοῦ παῦσαι τὴν	στάσιν.	Τὸ δὲ ἀληθὲς Ἀντιγόνῳ βοηθόν.
[1, 2]	καὶ τῶν παίδων φθόνος ἐγείρει	στάσιν	τῶν ἐπιχωρίων, καὶ πολλοὶ κατ'
[1, 4]	μισοῦν τὸ ἔθνος ἠρέθισεν εἰς	ἐπανάστασιν.	Γίνεται δὲ καὶ τότε κρείττων
[1, 16]	χωρίων. Πυθόμενος δὲ Ἡρώδης τὴν	ἐπανάστασιν	διὰ τάχους ἐπεβοήθει καὶ πολὺ
[1, 11]	μὲν αὐτὸν Συρίας ἁπάσης ἐπιμελητὴν	καθιστᾶσιν	δύναμιν πεζήν τε καὶ ἱππικὴν
[1, 13]	διημαρτηκότες ὧν μάλιστα ἐπεθύμουν γυναικῶν	καθιστᾶσιν	μὲν ἐν Ἱεροσολύμοις Ἀντιγόνῳ τὰ
[1, 13]	ᾖ, τὴν ἀρχὴν ἔχει λαμπράν.	Φασὶν	γοῦν αὐτὸν καὶ πρὶν ἐκπνεῦσαι
[1, 15]	καὶ Σίλων ἀσμένως τῆς ἀπαναστάσεως	πρόφασιν	εὑρών, ᾧ προσέκειντο Ἰουδαῖοι διώκοντες.
[1, 10]	ψυχραῖς ἐλπίσιν τῶν νεωτερίζειν ἐπὶ	κέρδεσιν	οἰκείοις ἐθελόντων, ὡς αὐτόν τε
[1, 26]	δεινότητι λόγων καὶ περὶ αὐτοῦ	ψευδέσιν	ἐγκωμίοις. Ταχέως δὲ συνιδὼν τὸν
[1, 0]	ἱεροῦ καὶ τοῦ ναοῦ τὴν	διάθεσιν,	ἔτι δὲ τούτων καὶ τοῦ
[1, 33]	πᾶν ἡ νόσος διαλαβοῦσα ποικίλοις	πάθεσιν	ἐμερίζετο· πυρετὸς μὲν γὰρ ἦν
[1, 25]	μαλακωτέρας γὰρ γίνεσθαι τὰς τόλμας	πάθεσιν	οἰκείοις περισπωμένας· κατανεύει μόλις Ἀρχέλαος
[1, 33]	λέγειν. Ὁ δὲ παλαίων τοσούτοις	πάθεσιν	ὅμως τοῦ ζῆν ἀντείχετο σωτηρίαν
[1, 19]	διάφορος· πρὸς γὰρ τὴν τούτων	ἐπίθεσιν	ἀναθαρρήσαντες οἱ Ἄραβες ἐπιστρέφονται καὶ
[1, 33]	τέγους τὸν χρυσοῦν ἀετὸν ἐξέκοπτον	πελέκεσιν.	Ἠγγέλθη δ' εὐθέως τῷ βασιλέως
[1, 21]	δ' ἄλλας ἐπετησίοις τε καὶ	διηνεκέσιν	ἐδωρήσατο προσόδους κατατάξας, ὥσπερ Κῴοις,
[1, 7]	τῆς θρησκείας ἐν μέσοις τοῖς	βέλεσιν	ἀνειλημένους· ὥσπερ γὰρ εἰρήνης βαθείας
[1, 15]	ἀπὸ τῶν πύργων ἐτρέψαντο τοῖς	βέλεσιν.	(Ἔνθα δὴ καὶ Σίλων ἀπεκαλύψατο
[1, 11]	βραδυτῆτα κακίσας αὐταῖς ἐθυμοῦτο ταῖς	πόλεσιν.	Γόφνα γοῦν καὶ Ἀμμαοῦν καὶ
[1, 21]	τὰς τιμὰς ὑπερεξέχεεν καὶ πολλαῖς	πόλεσιν	ἐνιδρύσατο Καισάρεια. (Κατιδὼν δὲ κἀν
[1, 10]	τὰς κώμας καὶ ἐν ταῖς	πόλεσιν	Ἡρώδης ὡς εἰρήνην αὐτοῖς καὶ
[1, 15]	δὲ Βεντίδιος μὲν ἐν ταῖς	πόλεσιν	τὰς διὰ Πάρθους ταραχὰς καθιστάμενος,
[1, 27]	Σαλώμη δραμοῦσα πρὸς βασιλέα τὴν	παραίνεσιν	ἐμήνυσεν. Κἀκεῖνος οὐκέτι καρτερήσας δεσμεῖ
[1, 6]	καὶ βάλσαμον τρέφει. Τοῦτο λίθοις	ὀξέσιν	ἐπιτέμνοντες τὰ πρέμνα συνάγουσιν κατὰ
[1, 21]	πεδίῳ κτίσας ποταμοῖς τε καὶ	δένδρεσιν	πλουσίαν ὠνόμασεν Ἀντιπατρίδα, καὶ τὸ
[1, 10]	ἀρχιερωσύνης ἀπεφήνατο, Ἀντιπάτρῳ δὲ δυναστείας	αἵρεσιν	ἔδωκεν. Ὁ δ' ἐπὶ τῷ
[1, 11]	δι' ἐπιστολῶν τὴν τοῦ πατρὸς	ἀναίρεσιν	ἀπωδύρετο μισοῦντι καὶ ἄλλως Μάλιχον.
[1, 33]	δὲ Ἀντίπαν. (Μετὰ δὲ τὴν	ἀναίρεσιν	τοῦ παιδὸς ἐπιβιοὺς πέντε ἡμέρας
[1, 32]	περιτιθεὶς αὐτῷ, μάλιστα δὲ τὴν	ἀναίρεσιν	τῶν ἀδελφῶν, ἀποδεικνὺς ταῖς ἐκείνου
[1, 8]	καὶ Μαχαιροῦντα πρὸς τοῖς Ἀραβίοις	ὄρεσιν.	(Γαβίνιος δὲ μετὰ μέρους τῆς
[1, 16]	δὲ σπήλαια ταῦτα πρὸς ἀποκρήμνοις	ὄρεσιν	ἦν οὐδαμόθεν προσιτά, πλαγίας δὲ
[1, 17]	θέρους. Ἐπιθεμένων δὲ ἐν τοῖς	ὄρεσιν	καὶ ταῖς δυσχωρίαις τῶν ἐναντίων
[1, 25]	τὰς διαλλαγὰς ἐν εὐωχίαις καὶ	φιλοφρονήσεσιν	διῆγον. Ἀπιόντα δ' αὐτὸν Ἡρώδης
[1, 13]	ἐνετύγχανον πανούργῳ σφόδρα καὶ ταῖς	φιλοφρονήσεσιν	τὴν ἐπιβουλὴν καλύπτοντι· δῶρα γοῦν
[1, 5]	καταλύσεως τελευτᾷ διοικήσασα τὴν ἀρχὴν	ἔτεσιν	ἐννέα. ~(Καὶ κληρονόμος μὲν ἦν
[1, 2]	ἐν τρισὶν ὅλοις καὶ τριάκοντα	ἔτεσιν	ἐπὶ πέντε υἱοῖς τελευτᾷ, μακαριστὸς
[1, 4]	πεντακισμυρίων Ἰουδαίων ἀνεῖλεν ἐν ἓξ	ἔτεσιν·	οὐ μὴν εὐφραίνετό γε ταῖς
[1, 24]	ἀδελφοὺς παρεκάλει διδοὺς τῶν προημαρτημένων	ἄφεσιν,	εἰ πρὸς τὸ μέλλον ἀμείνους
[1, 13]	Ἐκδίππων· ἐκεῖ γὰρ τήν τε	ὑπόσχεσιν	τῶν χιλίων ἤκουσαν ταλάντων καὶ
[1, 26]	καὶ ταῖς κατὰ τοῦ πατρὸς	μέμψεσιν	ἐνδησάμενος ἀμφοτέρους ᾤχετο φέρων Ἀντιπάτρῳ
[1, 15]	τὰς ἀπορίας. Καὶ μετὰ τὴν	δέησιν	εὐθέως> ὁρμήσας αὐτὸς εἰς τὴν
[1, 20]	τὸν ἐξαιτούμενον οἷς διεκρούσατο τὴν	δέησιν.	Μετὰ δὲ ταῦτα πορευόμενον ἐπ'
[1, 20]	(Μετὰ δὲ τὴν πρώτην ἀκτιάδα	προστίθησιν	αὐτοῦ τῇ βασιλείᾳ τόν τε
[1, 33]	ψυχὴν καὶ τὴν ἐν ἀγαθοῖς	αἴσθησιν	αἰώνιον παραμένειν, τοὺς δὲ ἀγενεῖς
[1, 19]	ἄγων καὶ πολὺ συγκροτήσας ἱππικὸν	ἐπαφίησιν	αὐτοῖς περὶ Διόσπολιν ἐκράτησέν τε
[1, 0]	ἐν πολέμοις εὐταξίας καὶ τὴν	ἄσκησιν	τῶν ταγμάτων, τῆς τε Γαλιλαίας
[1, 31]	Ἀριστόβουλον ὀδύροιντο, πρὸς δὲ τὴν	μετάκλησιν	ἀγανακτοῖεν· ἤδη δ' αὐτοὺς ὁ
[1, 0]	τῆς ἱστορίας ἀληθές, ἐπεὶ παρ'	Ἕλλησιν	ἠμέληται. (Ἀρχαιολογεῖν μὲν δὴ τὰ
[1, 18]	Ἀμέλει τηλικαύτης δυνάμεως περικαθεζομένης πέντε	μησὶν	διήνεγκαν τὴν πολιορκίαν, ἕως τῶν
[1, 0]	καὶ κατασχὼν ἔτεσι τρισὶ καὶ	μησὶν	ἓξ ὑπὸ τῶν Ἀσαμωναίου παίδων
[1, 13]	πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς λαὸς ἐπελθὼν	ἐμπίπρησιν,	Ἡρώδης δὲ τοῦ δήμου πολλοὺς
[1, 16]	ἐπ' Ἀντίγονον. Ἔνθα πρὸς τὴν	ἀποχώρησιν	αὐτοῦ λαβόντες ἄδειαν οἷς ἔθος
[1, 1]	τὴν Συρίαν. (Πρὸς δὲ τὴν	ὑποχώρησιν	τοῦ βασιλέως Ἰούδας οὐκ ἠρέμει,
[1, 27]	μισοῦντες Ἡρώδην καὶ οὐδεὶς δι'	ἀγανάκτησιν.	Ἔνθα δὴ μετέωρος ἥ τε
[1, 24]	ἔπειτα κατεσκεύαζεν ἡσυχῆ καὶ πρὸς	ἀγανάκτησιν	ἐξεκαλεῖτο τὸν βασιλέα. Πάντα δὲ
[1, 4]	γυνὴ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ βασιλέα	καθίστησιν	Ἀλέξανδρον τὸν καὶ καθ' ἡλικίαν
[1, 23]	Οὓς δὲ Καῖσαρ μὲν ἥνωσεν,	καθίστησιν	δὲ πατήρ, ὑμεῖς τηρήσατε μήτε
[1, 10]	Ἱεροσολύμων καὶ τῶν πέριξ στρατηγὸν	καθίστησιν,	τὸν δὲ μετ' αὐτὸν Ἡρώδην
[1, 32]	οἶκον καί μοι τοὺς φιλτάτους	ἐπανίστησιν	ἀεί, κλαύσομαι μὲν ἐγὼ τὴν
[1, 26]	καὶ ταχέως ὡς δεδοκιμασμένος ἐδέχθη,	συνίστησιν	δ' αὐτὸν εὐθέως καὶ Ἀριστοβούλῳ
[1, 28]	δέ μοι μετὰ τῆς φύσεως	συνίστησιν	ἔλεος ὀρφανίας. Πειρῶμαι δ' εἰ
[1, 29]	Ἡρώδου. Πλείονα δὲ δοὺς Ἡρώδης	ἀφίστησίν	τε ἀπὸ Συλλαίου Φάβατον καὶ
[1, 29]	τῶν ἀπορρήτων τῷ τε βασιλεῖ	φησιν,	ὅτι Συλλαῖος διαφθείρειεν αὐτοῦ τὸν
[1, 16]	Ἡρώδην εἰς ταπεινότητα ἐπὶ τοῖς	παισὶν	ἀναιρεῖ καὶ τὴν γυναῖκα καὶ
[1, 12]	τὴν ἀρχὴν τοῖς ὑπ' αὐτοῦ	κατασταθεῖσιν	τετράρχαις. (Πρὸ δὲ τούτου πολλὰ
[1, 26]	τὴν Ἑλλάδα τοῖς ἐκ κακῶν	κτηθεῖσιν	εἰς ὅμοια κατεχρήσατο· δὶς γοῦν
[1, 8]	δὲ ἐζωγρήθησαν, φεύγει σὺν τοῖς	καταλειφθεῖσιν	εἰς Ἀλεξάνδρειον. (Γαβίνιος δὲ πρὸς
[1, 13]	δ' αἴσθησις γίνεται τῆς ἐπιβουλῆς	καταχθεῖσιν	εἴς τι τῶν παραθαλασσίων χωρίων,
[1, 4]	αὐτῷ παραλύσας ἐκ πολλῶν ἐγκλημάτων	ἐπάνεισιν	εἰς Ἰουδαίαν, τρία πληρώσας ἔτη
[1, 8]	μυριάδες, κἀκεῖνος ὥρμητο πολεμεῖν. Οὕτως	ἔξεισιν	πρὸς μάχην. Ὑπήντων δὲ οἱ
[1, 13]	γὰρ ἀπίστους εἶναι τοὺς βαρβάρους,	ἔξεισιν	Ὑρκανὸν παραλαβών, καὶ Πάκορος, ὡς
[1, 33]	ὀργῆς κρείττων τῆς νόσου γενόμενος	πρόεισιν	εἰς ἐκκλησίαν, καὶ πολλὰ τῶν
[1, 6]	καὶ διαλεχθεὶς περὶ τῶν δικαίων	ἄπεισιν	μὴ κωλύοντος τοῦ Πομπηίου. Μέσος
[1, 20]	εἰς Ῥόδον, ἔνθα διέτριβεν Καῖσαρ,	πρόσεισιν	αὐτῷ δίχα διαδήματος, τὴν μὲν
[1, 18]	τῆς τότε τύχης ἔννοιαν λαβὼν	κάτεισιν	μὲν ἀπὸ τῆς βάρεως, προσπίπτει
[1, 6]	ἰσχὺν οὖσαν ἀνυπόστατον. Οἷς πεισθεὶς	κάτεισιν	πρὸς Πομπήιον καὶ πολλὰ περὶ
[1, 4]	ταῦτα πίνων καὶ συγκατακείμενος ταῖς	παλλακίσιν	ἀφεώρα. Τοσαύτη δὲ κατάπληξις ἔσχεν
[1, 12]	μὲν τῆς τυραννίδος ὑπὸ Κασσίου	τυραννίσιν	πᾶσαν διαλαβόντος τὴν Συρίαν, κατὰ
[1, 26]	περιόψεται τοὺς ἐφεδρεύοντας αὐτοῦ ταῖς	ἐλπίσιν,	Ἀλεξάνδρῳ δέ, εἰ γεγενημένος ἐκ
[1, 16]	καὶ ταῖς εἰς τὴν βασιλείαν	ἐλπίσιν,	Ἀντίοχον δὲ τὸν βασιλέα ἀναγκασθῆναι
[1, 31]	μεστοί. Τούτους ἐπανακύπτοντας αὐτοῦ ταῖς	ἐλπίσιν	ἀποσκευάσασθαι σπεύδων Ἀντίπατρος ἃς μὲν
[1, 24]	Πάντες μὲν οὖν ἐπὶ ταῖς	ἐλπίσιν	ἐθεράπευον Ἀντίπατρον ἤδη, συναφίστα δ'
[1, 9]	ἄνδρα τοῖς ἐπαίνοις καὶ ταῖς	ἐλπίσιν	εἰς τοὺς ὑπὲρ αὐτοῦ κινδύνους
[1, 11]	ἄρα τὸ χρεὼν αὐτοῦ ταῖς	ἐλπίσιν.	Ὁ γοῦν Ἡρώδης προιδόμενος αὐτοῦ
[1, 11]	καὶ διαστασιασθέντων τῶν δυνατῶν ἕκαστος	ἐλπίσιν	οἰκείαις ἐχώρει πρὸς ὃ συμφέρειν
[1, 29]	ἐπὶ βεβαίοις μὲν ὥρμει ταῖς	ἐλπίσιν,	προσλαβὼν δὲ τῇ κακίᾳ τὸ
[1, 10]	εἰ δὲ πείθοιντο ταῖς ψυχραῖς	ἐλπίσιν	τῶν νεωτερίζειν ἐπὶ κέρδεσιν οἰκείοις
[1, 1]	πέντε γὰρ υἱεῖς ἦσαν αὐτῷ,	κοπίσιν	ἀναιρεῖ τὸν Βακχίδην. Καὶ παραχρῆμα
[1, 23]	τῷ θεῷ τηρῆσαι τὴν ἐμὴν	κρίσιν,	ἂν ὁμονοῆτε. Ταῦτ' εἰπὼν καὶ
[1, 28]	οὖν ἐμὰ ταύτην ἐχέτω τὴν	κρίσιν,	ἣν διακόψῃ μηδεὶς τῶν ἐμὲ
[1, 0]	αὐτοὺς πραγμάτων γεγενημένων, ἃ κατὰ	σύγκρισιν	ἐλαχίστους ἀποδείκνυσι τοὺς πάλαι πολέμους,
[1, 0]	τὰ Ἰουδαίων ἡττῆσθαι δοκῶ κατὰ	σύγκρισιν·	καὶ τούτων αἴτιος οὐδεὶς ἀλλόφυλος,
[1, 32]	πανοῦργον ἐν ἑκάστῳ καὶ τὴν	ὑπόκρισιν,	ἀπιστία με τοῦ ζῆν εἰσέρχεται
[1, 32]	ἐσχηκέναι; Τερατείαν δέ μου καὶ	ὑπόκρισιν	λέγεις τὴν εὐσέβειαν. Πῶς ὁ
[1, 2]	τὴν ἀρχὴν κάλλιστα διοικήσας ἐν	τρισὶν	ὅλοις καὶ τριάκοντα ἔτεσιν ἐπὶ
[1, 11]	διεῖλεν εἰσπράττειν τὰ χρήματα καί	τισιν	ἄλλοις τῶν ἐπιτηδείων κατὰ τάχος,
[1, 26]	καὶ τὰς θεραπευθείσας πόλεις ἐπὶ	τίσιν.	Ζητήσειν δὲ καὶ τὸν πάππον
[1, 16]	μητρὸς δεομένους τοὺς παῖδας ἐπιτρέψαι	σφίσιν	ἐξελθεῖν ἐπὶ δεξιᾷ κτείνει τρόπῳ
[1, 0]	τὸ ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμόφυλον συνεπαρθήσεσθαι	σφίσιν	ἤλπισαν, Ῥωμαίους δὲ οἵ τε
[1, 26]	λαβὼν οὐδὲν ἡγεῖτο τὴν καθαρὰν	δόσιν,	εἰ μὴ δι' αἵματος ἐμπορεύσεται
[1, 30]	Ἐβόα δέ τις ἐν ταῖς	ἀλγηδόσιν	θεὸς ὁ γῆν καὶ οὐρανὸν
[1, 0]	ἐναργῆ καὶ τὸ ψεύδεσθαι παρ'	εἰδόσιν	αἰσχρὸν ἦν. Τό γε μὴν
[1, 24]	πλείους καὶ τοῦ βασιλέως ἡδομένου	πλείοσιν,	αἳ πᾶσαι διὰ τὸ μεγάλαυχον
[1, 30]	(Πληγεὶς οὖν ὁ βασιλεὺς ὑποψίαις	πλείοσιν	θεραπαίνας τε καί τινας τῶν
[1, 23]	μέγεθος τῆς βασιλείας ἀρκεῖ καὶ	πλείοσιν.	Οὓς δὲ Καῖσαρ μὲν ἥνωσεν,
[1, 21]	στόματος κολοσσοὶ τρεῖς ἑκατέρωθεν ὑπεστηριγμένοι	κίοσιν,	ὧν τοὺς μὲν ἐκ λαιᾶς
[1, 21]	μέγεθος καθίει λίθους ἐπ' ὀργυιὰς	εἴκοσιν	εἰς τὸ πέλαγος, ὧν ἦσαν
[1, 4]	στρεφόμενος βασιλεύσας ἑπτὰ πρὸς τοῖς	εἴκοσιν	ἔτη. ~(Καταλείπει δὲ τὴν βασιλείαν
[1, 14]	τυγχάνων ὑπὸ τῶν ἐφορμούντων τοῖς	ἡγεμόσιν	ἐντυγχάνει· κἀκεῖνοι τήν τε φήμην
[1, 15]	τοῖς τε ὑπὸ τὸν Σίλωνα	ἡγεμόσιν	καὶ κατὰ πλῆθος τοῖς στρατιώταις
[1, 33]	ἡ λοιπὴ δύναμις ὡπλισμένη τοῖς	ἡγεμόσιν	καὶ ταξιάρχοις ἀκολουθοῦντες ἐν κόσμῳ,
[1, 16]	ἑκατὸν πεντήκοντα ἀργυρίου καὶ τοῖς	ἡγεμόσιν	πολυπλασίονα διέπεμψεν εἰς οὓς ἐχειμέριζον
[1, 8]	συμμίξαντες τοῖς περὶ Μᾶρκον Ἀντώνιον	ἡγεμόσιν	ὑπήντων Ἀλεξάνδρῳ. Καὶ μετ' οὐ
[1, 26]	τοῖς Ὑρκανοῦ καὶ τοῖς Μαριάμμης	δαίμοσιν·	οὐδὲ γὰρ πρέπειν αὐτὸν διαδέξασθαι
[1, 18]	βάρεως, προσπίπτει δὲ τοῖς Σοσσίου	ποσίν.	Κἀκεῖνος μηδὲν αὐτὸν οἰκτείρας πρὸς
[1, 25]	καὶ δακρύοις προσπίπτει τοῖς Ἡρώδου	ποσίν,	ὡς πολλάκις ἔτυχεν συγγνώμης αἰτούμενος
[1, 25]	ὄψομαι κεφαλήν, ἣν ταῖς ἐμαυτοῦ	χερσὶν	διασπαράξω; Προσθήσω δὲ καὶ τὴν
[1, 18]	ἕτερον ἀντωχύρουν· καθόλου τε οὔτε	χερσὶν	οὔτ' ἐπινοίαις ἔκαμνον εἰς ἔσχατον
[1, 19]	οὐ γὰρ τοσοῦτον ὅπλοις ἢ	χερσὶν	πεποιθότες ὅσον ταῖς αὐτομάτοις ἡμῶν
[1, 24]	πείσαντες ταχέως τὸν μὲν ἐν	χερσὶν	φόβον διεκρούσαντο, τὴν δ' εἰς
[1, 30]	γένοιτο τοῦτο; Παντάπασιν αὐτῷ τὴν	ἀπόλαυσιν	τῆς διαδοχῆς γίνεσθαι σύντομον. Ὑποβλαστάνειν
[1, 4]	τὴν εὐπραγίαν, καὶ λαμβάνει τὴν	ἀνάπαυσιν	τοῦ πολεμεῖν ἀρχὴν νόσου. Τεταρταίαις
[1, 15]	(Στρατοπεδευσαμένους δὲ κατὰ τὸ πρὸς	δύσιν	κλίμα τοῦ ἄστεος οἱ ταύτῃ
[1, 32]	φίλους Καίσαρος, ζηλωτοὺς δὲ ποιήσας	βασιλεῦσιν	ἑτέροις, εὗρον ἐπιβούλους, οἳ τεθνήκασι
[1, 19]	τῶν κινδύνων Ἀντωνίῳ· τοῖς γὰρ	βασιλεῦσιν,	ὡς ἔφαμεν, ἐπιβουλεύουσα πείθει τὸν
[1, 16]	Ἰδουμαίαν δισχιλίοις πεζοῖς καὶ τετρακοσίοις	ἱππεῦσιν	διαλαμβάνει πέμψας τὸν ἀδελφὸν Ἰώσηπον,
[1, 19]	μάχην ἄτακτοι καὶ πεφυρμένοι τοῖς	ἱππεῦσιν	οἱ πεζοί. Πλήθει μὲν οὖν
[1, 11]	μετὰ δὲ τὴν τοῦ πολέμου	κατάλυσιν	ἀποδείξειν Κάσσιος ὑπέσχετο καὶ Ἰουδαίας
[1, 28]	τὴν τῶν ὀρφανῶν τιμὴν ἑαυτοῦ	κατάλυσιν	αὖθίς τε κινδυνεύσειν περὶ τῶν
[1, 12]	τῶν πρέσβεων πεντεκαίδεκα μὲν συλλαβὼν	εἵργνυσιν,	οὓς καὶ ἀνελεῖν ὥρμησεν, τοὺς
[1, 5]	γυναῖκα καὶ τοὺς παῖδας Ἀριστοβούλου	καθείργνυσιν	εἰς τὴν Ἀντωνίαν· φρούριον δ'
[1, 5]	Ὑρκανὸν διά τε τὴν ἡλικίαν	ἀποδείκνυσιν	ἀρχιερέα καὶ ἄλλως ὄντα νωθέστερον
[1, 12]	Ἰουδαίαν σὺν Γαβινίῳ παρέβαλλεν, τετράρχας	ἀποδείκνυσιν	τοὺς ἀδελφοὺς πᾶσαν διοικεῖν τὴν
[1, 32]	ἔλεγχος ἠνέχθη κατ' αὐτῶν, ἡλίκος	ἀποδείκνυσιν	τοῦτον ἐπίβουλον; Ἀλλὰ φθέγγεσθαί τι
[1, 24]	ἀποδρᾶναι. Τούτοις καίπερ οὐ πιθανοῖς	οὖσιν	ἀλλ' ὑπὸ τῆς ἀνάγκης ἐσχεδιασμένοις
[1, 13]	τὰ πράγματα, δεσμώτην δ' Ὑρκανὸν	ἀνάγουσιν	εἰς τὴν Παρθυηνήν. ~(Ἡρώδης δὲ
[1, 6]	λίθοις ὀξέσιν ἐπιτέμνοντες τὰ πρέμνα	συνάγουσιν	κατὰ τὰς τομὰς ἐκδακρῦον. Καὶ
[1, 17]	ἀπέχρη τὸ μηδὲν παθεῖν, ὥστε	διαφεύγουσιν	πάντες. (Τῇ δ' ὑστεραίᾳ Πάππον
[1, 6]	εἰς Δαμασκὸν ἧκεν, ἐπ' αὐτὸν	καταφεύγουσιν	καὶ δίχα δωρεῶν αἷς καὶ
[1, 19]	ἐκ τῆς μάχης εἰς Ὄρμιζα	καταφεύγουσιν,	ὅπου καὶ τὸ στρατόπεδον αὐτῶν
[1, 13]	αὐτὸς τὰ ὦτα λωβᾶται τοῖς	ὀδοῦσιν,	ὡς μηδὲ αὖθις ἐν μεταβολῇ
[1, 14]	εἰς τὰς ἐκείνου δωρεὰς ἀντιπαρασχεῖν	χρῄζουσιν	τοῖς τέκνοις δυσωπεῖσθαι. Συμβούλοις δ'
[1, 27]	προσέταξεν Καῖσαρ, συνῆγε τὸ δικαστήριον.	Προκαθίζουσίν	τε οἱ ἡγεμόνες γραφὲν αὐτοῖς
[1, 13]	αὐτὸν ὑπαντῆσαι τοῖς τὰς ἐπιστολὰς	κομίζουσιν·	οὔτε γὰρ ἑαλωκέναι τοῖς πολεμίοις
[1, 3]	τῶν ἐπιβούλων· τοὺς γὰρ πεμφθέντας	πείθουσιν	τὰ μὲν παρὰ τοῦ βασιλέως
[1, 13]	τοὺς πολεμίους οἱ περὶ Ἡρώδην	κατακλείουσιν	εἰς τὸ ἱερὸν καὶ φρουροὺς
[1, 2]	πλῆθος πάλιν εἰς τὸ τεῖχος	συγκλείουσιν	καὶ τὴν πόλιν ἑλόντες αὐτήν
[1, 32]	δὲ αὐτὸν ἔλεγεν καὶ τοῖς	περιοῦσιν	ὡς ἐφέδροις τῆς διαδοχῆς· τὸν
[1, 0]	ὑγιὲς δηλοῦν καὶ τοῦ σκοποῦ	δοκοῦσιν	ἔμοιγε διαμαρτάνειν. Βούλονται μὲν γὰρ
[1, 21]	καὶ γένεσις μέν, ὡς ἔνιοι	δοκοῦσιν,	ἔνθεν Ἰορδάνου, τὸ δ' ἀκριβὲς
[1, 19]	πεποιθὸς ἀφύλακτον, οἱ φόβοι δὲ	διδάσκουσιν	προμήθειαν· ὥστε ἔμοιγε κἀκ τοῦ
[1, 16]	ἐκ τῆς φυγῆς, τοῖς δὲ	διώκουσιν	ἐμπίπτων ἀνέκοπτεν τὴν ὁρμὴν μέχρι
[1, 14]	ὁμοίως ἀποστερεῖν τὰς Ἀντιπάτρου παρακαταθήκας	θέλουσιν·	ἦσαν δὲ τῶν περὶ αὐτὸν
[1, 0]	γὰρ μεγάλους τοὺς Ῥωμαίους ἀποδεικνύειν,	καταβάλλουσιν	δὲ ἀεὶ τὰ Ἰουδαίων καὶ
[1, 21]	ἄντρου κατὰ τὰς ἔξωθεν ῥίζας	ἀνατέλλουσιν	αἱ πηγαί· καὶ γένεσις μέν,
[1, 21]	Μυσίαν Πέργαμον οὐ τῶν Ἡρώδου	γέμουσιν	ἀναθημάτων; Τὴν δ' Ἀντιοχέων τῶν
[1, 13]	ἀφεστῶτας κἀν τοῖς ὅπλοις ὄντας	καταλαμβάνουσιν,	τῷ σατράπῃ δὲ ἐνετύγχανον πανούργῳ
[1, 23]	καὶ παρὰ θηρίοις αἱ στοργαὶ	μένουσιν,	ἔπειτα τὸν ποιησάμενον ἡμῶν τὰς
[1, 6]	καταλιπόντες οἱ πολλοὶ τὸν Ὑρκανὸν	μεταβαίνουσιν	πρὸς τὸν Ἀριστόβουλον. Ὁ δὲ
[1, 21]	αὐτῶν πᾶν κύκλῳ νάγμα τοῖς	ἀποβαίνουσιν	πλατὺς περίπατος. Ὁ δ' εἴσπλους
[1, 17]	ὄνειροι σαφεῖς τὸν τἀδελφοῦ θάνατον	προσημαίνουσιν,	καὶ μετὰ ταραχῆς ἐκθορόντι τῆς
[1, 22]	Καὶ εἴ γε τούτοις ἐπείσθη	παραινοῦσιν	μὴ διαβῆναι πρὸς Ἡρώδην, οὐκ
[1, 0]	δὲ ἀεὶ τὰ Ἰουδαίων καὶ	ταπεινοῦσιν·	οὐχ ὁρῶ δέ, πῶς ἂν
[1, 5]	τῶν ἐπισήμων φίλον Ἀλεξάνδρῳ γεγενημένον	κτείνουσιν	αὐτοὶ σύμβουλον ἐγκαλοῦντες γεγονέναι περὶ
[1, 16]	ἔθος ἦν θορυβεῖν τὴν Γαλιλαίαν	κτείνουσιν	μὲν Θολεμαῖον τὸν στρατηγὸν ἀδοκήτως
[1, 4]	προεκινδύνευεν ἀεὶ τοῖς ἡττωμένοις παραβοηθῶν,	ἐγκλίνουσιν	πάντες, καὶ τὸ μὲν πλεῖστον
[1, 27]	καὶ μετ' αὐτὸν πάντες θάνατον	κατακρίνουσιν	τῶν μειρακίων, οἱ μὲν κολακεύοντες,
[1, 0]	οἶμαι ταπεινουμένου τοῦ κατορθώματος αὐτοῖς	ἀδοξοῦσιν.	(Οὐ μὴν ἐγὼ τοῖς ἐπαίρουσι
[1, 14]	καὶ τὸ ἀξίωμα τἀνδρὸς αἰδεσθέντες	προπέμπουσιν	αὐτὸν εἰς Ἀλεξάνδρειαν. Ὁ δὲ
[1, 23]	κακοήθειαι, κἂν ὦσιν οὗτοι χρηστοί,	τηροῦσιν	τὰς στοργάς. Ἀξιῶ δ' οὐ
[1, 11]	περιστάντες τὸν Μάλιχον πολλοῖς τραύμασιν	ἀναιροῦσιν.	Ὑρκανὸς δὲ παραχρῆμα μὲν λυθεὶς
[1, 10]	οἰκείοις ἐθελόντων, ὡς αὐτόν τε	πειράσουσιν	ἀντὶ κηδεμόνος δεσπότην καὶ Ὑρκανὸν
[1, 19]	ὑπὲρ τῶν πρέσβεων ἀμυνόμενος· ἐκεῖνοι	στρατηγήσουσιν	τοῦ πολέμου τῶν ζώντων ἄμεινον.
[1, 24]	ἀντὶ τῶν βασιλικῶν ἐν τάχει	περιθήσουσιν	αὐταῖς ἐκ τριχῶν πεποιημένας. (Διὰ
[1, 33]	μέλλοντες ἔλεγον, ὅτι πλειόνων ἀγαθῶν	ἀπολαύσουσιν	μετὰ τὴν τελευτήν. (Ἐπὶ τούτοις
[1, 23]	τῶν μὲν ἡδέων ὡς ἄρχοντες	ἀπολαύσουσιν,	τὸ βάρος δὲ τῶν πραγμάτων
[1, 19]	αὐτοῦ καὶ τὴν ἀνίκητον δεξιάν,	δώσουσιν	δ' ἡμῖν αὐτίκα δίκας, ἂν
[1, 17]	ὥστε τὰς ὁδοὺς ἀποφραγῆναι τοῖς	κρατοῦσιν.	Ταύτην τὴν πληγὴν οὐκ ἤνεγκαν
[1, 27]	τῶν δὲ ἡγεμόνων καὶ φανερῶς	ἀγανακτοῦσιν	πολλοί. Ταῦθ' ἅμα λέγων ὠνόμαζεν
[1, 2]	τὴν πόλιν ἑλόντες αὐτήν τε	κατασκάπτουσιν	καὶ τοὺς ἐνοικοῦντας ἐξηνδραποδίσαντο. Προχωρούντων
[1, 18]	ἐπιλέκτων ἐπιβῆναι τοῦ τείχους θαρσήσαντες	εἰσπίπτουσιν	εἰς τὴν πόλιν, ἐφ' οἷς
[1, 31]	ἁμαρτήματα. Τηνικαῦτά γε μὴν τοῖς	γράφουσιν	κατὰ τῶν ἀδελφῶν πλεῖστα δοὺς
[1, 0]	εἰκαῖα καὶ ἀσύμφωνα διηγήματα σοφιστικῶς	ἀναγράφουσιν,	οἱ παραγενόμενοι δὲ ἢ κολακείᾳ
[1, 0]	δὲ τὰ Ἀσσυρίων καὶ Μήδων	συγγράφουσιν	ὥσπερ ἧττον καλῶς ὑπὸ τῶν
[1, 19]	ἀνδραγαθίαν, ἐφ' ὅσον τὰς ψυχὰς	ἔχουσιν,	οὐδὲ περιόψεταί τις Ἄραβα τῶν
[1, 7]	ἔργου διὰ τὴν θρησκείαν χεῖρας	ἀπίσχουσιν	Ἰουδαῖοι, τὸ χῶμα ὕψου τῆς
[1, 18]	ἀνδρῶν τὴν πόλιν Ῥωμαῖοι κενώσαντες	καταλείψουσιν	αὐτὸν ἐρημίας βασιλέα, καὶ ὡς
[1, 27]	ἀπολωλέναι τὴν ἀλήθειαν, συγκεχύσθαι τὴν	φύσιν,	ἀνομίας γέμειν τὸν βίον, καὶ
[1, 23]	πρῶτον μὲν ἐνθυμούμενοι τὴν ἱερὰν	φύσιν,	ἧς καὶ παρὰ θηρίοις αἱ
[1, 0]	ἑκατέρας τὰ διαστήματα καὶ τὴν	φύσιν	καὶ τοὺς τῆς Ἰουδαίας ὅρους,
[1, 3]	ἀποδείξας ὅτι πᾶσαν εὔνοιαν καὶ	φύσιν	κόπτει διαβολὴ καὶ οὐδὲν οὕτως
[1, 21]	καὶ τῇ φιλοτιμίᾳ νικήσας τὴν	φύσιν	μείζονα μὲν τοῦ Πειραιῶς λιμένα
[1, 27]	ἐνέχωνται, κτείνειν, ἐὰν δὲ μόνον	ὦσιν	δρασμὸν βεβουλευμένοι, κολάζειν μετριώτερον. (Τούτοις
[1, 23]	αἱ τῶν συνδιατριβόντων κακοήθειαι, κἂν	ὦσιν	οὗτοι χρηστοί, τηροῦσιν τὰς στοργάς.
[1, 24]	ἀπειλοῖεν οἱ περὶ Ἀλέξανδρον, ἐπειδὰν	παραλάβωσιν	τὴν βασιλείαν, ἱστουργοὺς ἅμα ταῖς
[1, 32]	δέ, πάτερ, καὶ τοῖς σοῖς	ἀγῶσιν	ἀπεδήμουν, ἵνα μὴ Συλλαῖος τοῦ
[1, 18]	ἐν ᾧ γεννᾶται τὸ βάλσαμον,	δίδωσιν	αὐτῇ πόλεις τε πλὴν Τύρου
[1, 20]	λῃσταῖς ἐπὶ τὴν Δαμασκόν, Ἡρώδῃ	δίδωσιν.	Κατέστησεν δὲ αὐτὸν καὶ Συρίας
[1, 20]	μίαν εἶναι λέγων τῶν πταισθέντων	διόρθωσιν	τὸν Κλεοπάτρας θάνατον· ἣν ἀνελόντι
[1, 17]	Ἡρώδης· μετὰ γὰρ τὴν Σαμοσάτων	ἅλωσιν	Ἀντώνιος μὲν καταστήσας ἐπὶ τῆς
[1, 0]	τήν τε τῆς ὅλης πόλεως	ἅλωσιν	καὶ τὰ πρὸ ταύτης σημεῖα
[1, 7]	καὶ οὐδὲ κατ' αὐτὴν τὴν	ἅλωσιν	περὶ τῷ βωμῷ φονευόμενοι τῶν
[1, 0]	φρουρούμενον, πολλάκις δὲ ἑκὼν τὴν	ἅλωσιν	τῆς πόλεως ὑπερτιθέμενος καὶ διδοὺς
[1, 8]	δὲ Γαδάροις, οἱ δὲ ἵνα	συντελῶσιν	εἰς Ἀμαθοῦντα, τὸ δὲ τέταρτον
[1, 21]	τε ὕδατος ἀσαλεύτου καὶ τοῖς	καθιμῶσίν	τι πρὸς ἔρευναν γῆς οὐδὲν
[1, 0]	(Καίτοι γε ἱστορίας αὐτὰς ἐπιγράφειν	τολμῶσιν,	ἐν αἷς πρὸς τῷ μηδὲν
[1, 19]	ταῖς προθυμίαις καίτοι διὰ τὴν	ἀπόγνωσιν	τῆς νίκης ὄντες καὶ αὐτοὶ
[1, 23]	τὰς στάσεις καὶ τὰς φιλονεικίας	γεννῶσιν	αἱ τῶν συνδιατριβόντων κακοήθειαι, κἂν
[1, 0]	κατηγορίας, τοῖς γε τὴν ἀλήθειαν	ἀγαπῶσιν,	ἀλλὰ μὴ πρὸς ἡδονὴν ἀνέγραψα.
[1, 4]	Μενναίου μῖσος Ἀρέταν ἐπάγονται καὶ	καθιστῶσιν	κοίλης Συρίας βασιλέα. Στρατεύεται δ'
[1, 33]	νόμου θνήσκειν· τοῖς γὰρ οὕτω	τελευτῶσιν	ἀθάνατόν τε τὴν ψυχὴν καὶ
[1, 20]	προσεχῆ Βαταναίαν τε καὶ τὴν	Αὐρανῖτιν	χώραν ἐξ αἰτίας τοιᾶσδε· Ζηνόδωρος
[1, 33]	δ' ἔξεισι μὲν εἰς τὴν	Ἀσφαλτῖτιν	λίμνην, ὑπὸ γλυκύτητος δ' ἐστὶ
[1, 3]	παραλίῳ Καισαρείᾳ. Τοῦτο γοῦν τὸν	μάντιν	διετάραξεν. (Ἀριστοβούλῳ γε μὴν εὐθὺς
[1, 10]	Ἡρώδης· ὅν, εἰ μὴ βασιλεύς	ἐστιν	ἀλλ' ἔτι ἰδιώτης, δεῖν ἐπὶ
[1, 30]	Ἀντίπατρον Ἡρώδην ἀνελεῖν ἕως αὐτός	ἐστιν	ἐν Ῥώμῃ τῆς ὑπονοίας κεχωρισμένος·
[1, 6]	διασώζεται· βασίλειον αὕτη τῆς Ἀραβίας	ἐστίν.	Ἔνθα τῷ Ἀρέτᾳ τὸν Ὑρκανὸν
[1, 16]	δυνάμεως προσπολεμοῦντα Σαμοσάτοις, πόλις δ'	ἐστὶν	Εὐφράτου πλησίον καρτερά, θᾶττον ἠπείγετο
[1, 23]	βάρος δὲ τῶν πραγμάτων ἐμόν	ἐστιν,	κἂν μὴ θέλω. Σκεπτέσθω δ'
[1, 32]	οὐδὲν πλέον εἰπὼν ἢ θεός	ἐστίν	μοι τοῦ μηδὲν ἀδικεῖν μάρτυς”
[1, 25]	γὰρ εὐθέως αὐτῷ ποῦ ποτέ	ἐστιν	ὁ ἀλιτήριός μου γαμβρός, ἐβόα,
[1, 32]	καὶ τὸν ἐπίπλαστον ὀλοφυρμόν· οὗτός	ἐστιν	ὁ παραινῶν ἐμοί ποτε φυλάττεσθαι
[1, 2]	καὶ μέχρι Σαμαρείας, ἔνθα νῦν	ἐστιν	Σεβαστὴ πόλις ὑπὸ Ἡρώδου κτισθεῖσα
[1, 6]	Ἀριστόβουλον εἰς Ἀλεξάνδρειον, τοῦτο δ'	ἐστὶν	φρούριον τῶν πάνυ φιλοτίμως ἐξησκημένων
[1, 3]	μὲν ἀπὸ ἑξακοσίων ἐντεῦθεν σταδίων	ἐστίν,	ὧραι δὲ τῆς ἡμέρας ἤδη
[1, 15]	Οὐ μὴν ἐν ἅπασιν εὐστόχουν,	ἔστιν	δ' ὅπου καὶ αὐτοὶ πταίοντες
[1, 18]	μὲν παρακαλῶν τοῖς δ' ἀπειλούμενος	ἔστιν	δ' οὓς καὶ τοῖς ὅπλοις
[1, 21]	ὠνόμασεν φίλων. Καθόλου δὲ οὐκ	ἔστιν	εἰπεῖν ὅντινα τῆς βασιλείας ἐπιτήδειον
[1, 31]	προβαλὼν καὶ τὴν κεφαλὴν παρακλίνας,	ἔστιν,	ἐξεβόησεν, καὶ τοῦτο πατροκτόνου τὸ
[1, 23]	ὡς τῷ πατρὶ κτείνειν αὐτοὺς	ἔστιν	ἡδὺ καὶ προτίθεται τὸ ἔγκλημα,
[1, 24]	στῖφος ποιήσας τῶν συγγενῶν οὐκ	ἔστιν	ἥντινα διαβολὴν παρέλιπεν. Προήχθη γέ
[1, 19]	τοὐναντίον ἐν ἀνθρώποις βέβαιον, ἀλλ'	ἔστιν	ἰδεῖν ἐπαμειβομένην εἰς ἑκάτερα τὴν
[1, 20]	ἄφθονον ἐπανιοῦσί τε ὁμοίως, οὐδὲ	ἔστιν	ὅ τι τῶν ἐπιτηδείων ἐνεδέησεν
[1, 27]	τῶν ἀδελφῶν θάνατος· οὐ γὰρ	ἔστιν	ὅστις οὐκ ἐλεεῖ τὰ μειράκια,
[1, 3]	Ἰούδαν, Ἐσσαῖος ἦν γένος οὐκ	ἔστιν	ὅτε πταίσας ἢ ψευσθεὶς ἐν
[1, 23]	τρίτον ἐμὲ τὸν ἐν οἷς	ἔξεστιν	ἐπιτάσσειν παρακαλοῦντα, μείνατε ἀδελφοί. Δίδωμι
[1, 32]	ὃς ἐφορᾷ πάντα καὶ πανταχοῦ	πάρεστιν;	Ἢ τὸ τῶν ἀδελφῶν τέλος
[1, 23]	πάντας οἶμαι τὰ ἐμὰ φρονήσειν,	τουτέστιν	τὰ τῶν ἐμῶν υἱῶν· καὶ
[1, 24]	τὸ μὲν ψεῦδος εἶχεν παραχρῆμα	πίστιν,	αἱ κολάσεις δὲ τῶν διαβολῶν
[1, 24]	φημιζομένων ἕν τι διελεγχθὲν ἅπασιν	πίστιν	ἐπετίθει. Καὶ τῶν μὲν αὐτοῦ
[1, 24]	ἐφεδρεύειν Ἀλέξανδρον· οὐδὲν γὰρ οὕτως	πίστιν	ἐχορήγει ταῖς διαβολαῖς, ὡς ἀπολογούμενος
[1, 24]	φιλαδελφότατον ὄντα τὸν Ἡρώδην εἰς	πίστιν	ὑπαχθῆναι τῶν λεγομένων καὶ δέος.
[1, 24]	ταπεινότητα, καὶ ὡς αὐτὸς μὲν	ἰδιῶτιν,	ὁ δ' ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἀλέξανδρος
[1, 9]	παρασχεῖν· ὅθεν οὐδὲ οἱ κατὰ	Μέμφιν	ἔτι εἰς χεῖρας ἦλθον, ἑκούσιοι
[1, 4]	Λάθουρον ἐπικληθέντα Πτολεμαῖον συμβολὴ πόλιν	Ἀσωχὶν	ᾑρηκότα, καὶ πολλοὺς μὲν ἀνεῖλεν
[1, 19]	σεισμόν, ὥσθ' ὑπολαμβάνειν τὸν θεὸν	Ἄραψιν	δέλεαρ τοῦτο καθεικέναι τοῦ δοῦναι
[1, 14]	ἦν· οὐ μὴν οὐδὲ παρὰ	Ἄραψιν	εὑρίσκει φιλίαν οὖσαν. Ὁ γοῦν
[1, 1]	καὶ κοινῇ καθ' ἡμέραν ἐνδεικνύμενος	ὄψιν	ἁλώσεως τῇ πόλει, μέχρι ταῖς
[1, 21]	μόνον τὴν ἔνδον τῶν οἰκημάτων	ὄψιν	εἶναι λαμπράν, ἀλλὰ καὶ τοῖς
[1, 10]	τῶν Ἰουδαίων νόμον ἀνῄρηκεν Ἡρώδης·	ὅν,	εἰ μὴ βασιλεύς ἐστιν ἀλλ'
[1, 12]	καὶ τὸ πλέον διὰ Φάβιον,	ὃν	Ἀντίγονος χρήμασιν προσποιησάμενος βοηθὸν εἶχεν
[1, 10]	ἀνέξεσθαι μετακινούμενον ἐκ τῆς ἀρχῆς	ὃν	αὐτοὶ κατέστησαν. Ἅμα δὲ ταῦτα
[1, 29]	αὐτοῦ τὸν σωματοφύλακα Κόρινθον χρήμασιν,	ὃν	δεῖ φυλάττεσθαι. Πείθεται δ' ὁ
[1, 33]	τὴν μεγάλην πύλην ἀετὸν χρυσοῦν·	ὃν	δὴ τότε παρῄνουν ἐκκόπτειν οἱ
[1, 26]	μὲν Ἀρχέλαον ὄντα κηδεστήν, πρὸς	ὃν	διαφεύξεσθαι ῥᾳδίως, ἔπειτα Καίσαρα μέχρι
[1, 2]	Ἀντιόχῳ σύμμαχος κατὰ Τρύφωνος, ὃν	ἐν	Δώροις πρὸ τῆς ἐπὶ Μήδους
[1, 2]	καὶ Ἀντιόχῳ σύμμαχος κατὰ Τρύφωνος,	ὃν	ἐν Δώροις πρὸ τῆς ἐπὶ
[1, 3]	τίσις εἰς τὸν ἀδελφὸν Ἀντίγονον,	ὃν	ἠγάπα τε καὶ τῆς βασιλείας
[1, 26]	καὶ μόνῳ φιλόστοργον Ἀντιπάτρῳ, δι'	ὃν	ἡδέως καὶ τεθνήξεσθαι μὴ κρατήσας
[1, 22]	ἐλθόντα δι' ὑπόνοιαν ἐπιβουλῆς ἀνεῖλεν,	ὃν	ᾐχμαλωτίσατο μὲν Βαζαφράνης καταδραμὼν Συρίαν,
[1, 8]	διὰ Ἀντιπάτου τὰ ἐπιτήδεια πέμπων.	Ὃν	καὶ καθίησι Σκαῦρος ὄντα συνήθη
[1, 29]	γὰρ ἡμέρας ὀλίγας ἀποθνήσκει Φερώρας.	Ὃν	καίπερ ἀγαπήσας Ἡρώδης μέχρι τελευταίας
[1, 1]	τοῖς δυνατοῖς Ἰουδαίων ἐμπεσούσης καθ'	ὃν	καιρὸν Ἀντίοχος ὁ κληθεὶς Ἐπιφανὴς
[1, 32]	ἂν ταῖς σαῖς εὐεργεσίαις ἐνικήθην,	ὃν	κατήγαγες μέν, ὡς ἔφης αὐτός,
[1, 32]	ἀπολογίαν· πῶς γὰρ ἐγὼ πατροκτόνος,	ὃν	ὁμολογεῖς φύλακα διὰ παντὸς ἐσχηκέναι;
[1, 33]	δ' ἦν ἐπίτασις ζῶν Ἀντίπατρος,	ὃν	οὐκ ἐν παρέργῳ, ῥαίσας δὲ
[1, 19]	τῶν ἑαυτοῦ ἀγαθῶν δεσπότην γενόμενον,	ὃν	παρ' ὀλίγον πολλάκις αἰχμάλωτον ἔλαβεν.
[1, 14]	καὶ τότε βασιλέα καθιστᾶν Ἰουδαίων	ὃν	πρότερον αὐτὸς ἐποίησεν τετράρχην. Ἐνῆγεν
[1, 3]	ἐκφέρων δαιμονίῳ προνοίᾳ σφάλλεται καθ'	ὃν	τόπον Ἀντίγονος ἔσφακτο καὶ φαινομένοις
[1, 24]	καὶ τὰς εἰς αὐτὴν ὑποσχέσεις,	ὃν	τρόπον ἀπατηθεῖεν ὑπὸ Ἀλεξάνδρου λέγοντος,
[1, 27]	ἡγεμόνων καὶ Τίρωνος κατηγορήσας τὸν	λαὸν	ἐπ' αὐτοὺς ἐστρατολόγησεν· αὐτόθι γοῦν
[1, 7]	ἦν προσῆκον ἀγαθῷ στρατηγῷ, τὸν	λαὸν	εὐνοίᾳ πλέον ἢ δέει προσηγάγετο.
[1, 23]	Ἱεροσόλυμα Ἡρώδης ἀφικνεῖται, συναγαγὼν τὸν	λαὸν	καὶ τοὺς τρεῖς υἱοὺς παραστησάμενος
[1, 26]	καὶ ταῦτα μεγίστην ἀφορμὴν ἔχων	Ἀρχέλαον.	Ἦν δὲ πιστὸς τῷ μειρακίῳ
[1, 26]	εἶναι σωτηρίας ἀφορμὴν πρῶτον μὲν	Ἀρχέλαον	ὄντα κηδεστήν, πρὸς ὃν διαφεύξεσθαι
[1, 33]	διαθήκας ἐπανορθοῦται, καὶ διάδοχον μὲν	Ἀρχέλαον	τὸν πρεσβύτατον υἱὸν ἀδελφὸν δὲ
[1, 8]	Ἰουδαίων ἀνδραποδίζεται, κτείνει δὲ καὶ	Πειθόλαον	τοὺς Ἀριστοβούλου στασιαστὰς ἐπισυνιστάντα· τοῦ
[1, 18]	ἱεροῦ καὶ τῶν κατὰ τὸν	ναὸν	ἁγίων. Ὁ δὲ βασιλεὺς τοὺς
[1, 18]	ἐτετάρακτο· καὶ γὰρ περὶ τὸν	ναὸν	ἀθροιζόμενον τὸ ἀσθενέστερον ἐδαιμονία καὶ
[1, 21]	προσθέσει χώρας, ὁ δὲ κἀνταῦθα	ναὸν	αὐτῷ λευκῆς μαρμάρου καθιδρύσατο παρὰ
[1, 0]	καὶ τὸ πῦρ ἐπὶ τὸν	ναὸν	εἵλκυσαν οἱ Ἰουδαίων τύραννοι, μάρτυς
[1, 1]	σκεύη καινὰ κατασκευάσας εἰς τὸν	ναὸν	εἰσήνεγκεν ὡς τῶν προτέρων μεμιαμμένων,
[1, 1]	τε τοῖς Ἱεροσολύμοις ἀπεικασμένην καὶ	ναὸν	ἔκτισεν ὅμοιον· περὶ ὧν αὖθις
[1, 7]	αὐτὸν ὁ Πομπήιος εἰς τὸν	ναόν,	ἔνθα μόνῳ θεμιτὸν ἦν παριέναι
[1, 21]	τῆς βασιλείας αὐτόν τε τὸν	ναὸν	ἐπεσκεύασεν καὶ περὶ αὐτὸν ἀνετειχίσατο
[1, 0]	σῶσαι τὴν πόλιν καὶ τὸν	ναὸν	ἐπιθυμῶν ἐπὶ δεξιὰς τοὺς στασιάζοντας
[1, 1]	τοὺς στρατιώτας αὐτὸς καὶ τὸν	ναὸν	ἐσύλησε καὶ τὸν ἐνδελεχισμὸν τῶν
[1, 33]	Ἀθέμιτον γὰρ εἶναι κατὰ τὸν	ναὸν	ἢ εἰκόνας ἢ προτομὰς ἢ
[1, 21]	καὶ ἐν μέσῳ τῷ κτίσματι	ναόν	τε ἐνιδρυσάμενος μέγιστον καὶ περὶ
[1, 21]	κοινωνοὶ τῆς βασιλείας καὶ χώραν	ἔλαβον	παρ' αὐτοῦ· γυμνασιαρχίαις δ' ἄλλας
[1, 24]	δ' εἰς τὰ μέλλοντα λύπην	προσέλαβον·	ἔγνωσαν γὰρ τήν τε Σαλώμην
[1, 0]	ἐπῆλθον ἀλώμενοι καὶ πόσα ἑξῆς	κατέλαβον	καὶ ὅπως μετανέστησαν, νῦν τε
[1, 0]	τὴν εἰς Ἰταλίαν καὶ τὸν	θρίαμβον.	(Ταῦτα πάντα περιλαβὼν ἐν ἑπτὰ
[1, 24]	ταχέως τὸν μὲν ἐν χερσὶν	φόβον	διεκρούσαντο, τὴν δ' εἰς τὰ
[1, 30]	ἄδηλα καὶ τὸν ἐκ σοῦ	φόβον	ἐτήρησα. (Ταῦτ' εἰποῦσα προκομίζει τὴν
[1, 30]	ἀνδρῶν φρόνημα καὶ χεῖρας. (Ταῦτ'	ἔλεγον	αἱ βασανιζόμεναι, καὶ ὅτι Φερώρας
[1, 27]	αἰκίας πεπλάσθαι, τινὲς δὲ ἀληθὲς	ἔλεγον.	(Ἡρώδης γε μὴν ἐν ἐκκλησίᾳ
[1, 4]	ἂν ποιήσας καταστείλειεν αὐτούς, ἀποθανών,	ἔλεγον·	νεκρῷ γὰρ ἂν διαλλαγῆναι μόλις
[1, 33]	οὕτως γεγήθασιν διερωτήσαντος, ἀναιρεῖσθαι μέλλοντες	ἔλεγον,	ὅτι πλειόνων ἀγαθῶν ἀπολαύσουσιν μετὰ
[1, 30]	τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ διεφθάρθαι φαρμάκοις	ἔλεγον·	προσενεγκεῖν μὲν γὰρ αὐτῷ τι
[1, 24]	ὑπὸ τῶν ἀλγηδόνων ψεύσασθαι βιασθέντες	ἔλεγον,	ὡς ἐπιβουλεύοι τε αὐτῷ μετὰ
[1, 16]	~(Καὶ Ῥωμαῖοι μὲν ἐν ἀφθόνοις	διῆγον	ἀνειμένοι τῶν ὅπλων, Ἡρώδης δ'
[1, 25]	διαλλαγὰς ἐν εὐωχίαις καὶ φιλοφρονήσεσιν	διῆγον.	Ἀπιόντα δ' αὐτὸν Ἡρώδης δωρεῖται
[1, 5]	ἀνασταυρωθέντων ὑπὸ τοῦ βασιλέως ὀκτακοσίων.	Ἐνῆγον	δὲ τὴν Ἀλεξάνδραν εἰς τὸ
[1, 33]	ἐδήλουν ἤδη τοῖς στρατιώταις καὶ	συνῆγον	αὐτοὺς εἰς ἐκκλησίαν μετὰ τοῦ
[1, 14]	Καῖσαρ μέσον ἔχοντες Ἡρώδην ἐξῄεσαν,	προῆγον	δὲ σὺν ταῖς ἄλλαις ἀρχαῖς
[1, 16]	Γαλιλαίαν κτείνουσιν μὲν Θολεμαῖον τὸν	στρατηγὸν	ἀδοκήτως προσπεσόντες, ἐπόρθουν δὲ τὴν
[1, 14]	ἐδέχθη μὲν λαμπρῶς ὑπὸ Κλεοπάτρας	στρατηγὸν	ἐλπιζούσης ἕξειν εἰς ἃ παρεσκευάζετο·
[1, 10]	πρεσβύτατον Ἱεροσολύμων καὶ τῶν πέριξ	στρατηγὸν	καθίστησιν, τὸν δὲ μετ' αὐτὸν
[1, 17]	ὑστεραίᾳ Πάππον μὲν τὸν Ἀντιγόνου	στρατηγὸν	καρατομήσας, ἀνῄρητο δ' ἐπὶ τῆς
[1, 16]	δύο τάγματα. Τούτων δὲ τὸν	στρατηγὸν	Μαχαιρᾶν Ἀντίγονος ἱκέτευσεν δι' ἐπιστολῶν
[1, 2]	γὰρ Ἀντίοχος Κενδεβαῖον τὸν αὐτοῦ	στρατηγὸν	μετὰ δυνάμεως δῃώσοντα τὴν Ἰουδαίαν
[1, 3]	ὁ γέρων διεκαρτέρει, καὶ μετ'	ὀλίγον	ἀνῃρημένος Ἀντίγονος ἠγγέλλετο κατὰ τὸ
[1, 17]	τὰ μὲν ἄλλα μέρη πρὸς	ὀλίγον	ἀντέσχεν, Ἡρώδης δὲ κατὰ μνήμην
[1, 7]	προσφεύγοντας, οὓς δὲ ἀμυνομένους πρὸς	ὀλίγον.	(Ἔνθα πολλοὶ τῶν ἱερέων ξιφήρεις
[1, 17]	Συρίας συμμάχων, οἳ μέρος οὐκ	ὀλίγον	ἦσαν, καταστρατοπεδεύονται τοῦ βορείου τείχους
[1, 32]	ὑπὸ τοῦ πάθους ὡς παρ'	ὀλίγον	καὶ τὴν ἀδελφὴν ἀποκτείνας δι'
[1, 17]	ἄγγελοι τῆς συμφορᾶς. Ὁ δὲ	ὀλίγον	μὲν προσοιμώξας τῷ πάθει, τὸ
[1, 19]	ἀγαθῶν δεσπότην γενόμενον, ὃν παρ'	ὀλίγον	πολλάκις αἰχμάλωτον ἔλαβεν. Μηδ' ὑμᾶς
[1, 25]	πρὸς Ἀλέξανδρον ὀργὴν ἐπανίει πρὸς	ὀλίγον,	πρὸς δὲ Φερώραν παρωξύνετο· τῶν
[1, 10]	δεῖν ἐπὶ δίκην ἥκειν ἀποδώσοντα	λόγον	αὐτῷ τε καὶ τοῖς πατρίοις
[1, 29]	δ' εἰς Φερώραν ἀπέστρεφεν τὸν	λόγον,	δυοῖν θάτερον ἑλέσθαι λέγων, ἢ
[1, 33]	ἀθυμίαις ὑπορρέοντα καὶ τῇ νόσῳ	λόγον	καθίεσαν εἰς τοὺς γνωρίμους, ὡς
[1, 32]	εἰπὼν καὶ ἀποδείξας καταπαύει τὸν	λόγον.	(Οὔαρος δὲ ἀπολογεῖσθαι κελεύσας τὸν
[1, 22]	τῷ χρόνῳ διδαχθεὶς τὸ πένθος	ἀνάλογον	τὴν λύπην ἔσχεν τῇ πρὸς
[1, 5]	πόλιν, ταύτην μὲν ὑπεδέξατο μηθὲν	ἀξιόλογον	ἐργασαμένην. Τιγράνην δὲ τὸν Ἀρμενίων
[1, 22]	μὲν ἀπέχθειαν ἐκ τῶν πραγμάτων	εὔλογον,	τὴν δὲ παρρησίαν ἐκ τοῦ
[1, 2]	ταῦτα τῆς πολιορκίας ἐπέστη τὸ	ἀργὸν	ἔτος, ὃ κατὰ ἑπταετίαν ἀργεῖται
[1, 33]	προτομὰς ἢ ζῴου τινὸς ἐπώνυμον	ἔργον	εἶναι· κατεσκευάκει δ' ὁ βασιλεὺς
[1, 31]	γυναικὸς ὁπλίσαιτο κατὰ τοῦ βασιλέως.	Πάρεργον	δὲ τῆς ἐπὶ τὸν πατέρα
[1, 17]	καθωμολογημένην ὡς ἔφαμεν αὐτῷ καὶ	πάρεργον	ποιούμενος τῆς πολιορκίας τὸν γάμον·
[1, 18]	τῆς πολιορκίας τούς τε χωννύντας	εἶργον	ἀπὸ τοῦ τείχους καὶ τοῖς
[1, 9]	ἑάλω, πρόσω δ' αὐτὸν ἰόντα	εἶργον	αὖθις οἱ τὴν Ὀνίου προσαγορευομένην
[1, 26]	εὑρίσκειν τὸν πατέρα καὶ μόνῳ	φιλόστοργον	Ἀντιπάτρῳ, δι' ὃν ἡδέως καὶ
[1, 32]	σωματοφύλαξ. Ὅταν ἀναμνησθῶ, Οὔαρε, τὸ	πανοῦργον	ἐν ἑκάστῳ καὶ τὴν ὑπόκρισιν,
[1, 25]	γεγονώς, εἰ μὴ βούλεται τὸ	πανοῦργον	καὶ τὰς ἀρνήσεις ἀφεὶς προσομολογῆσαι
[1, 23]	οὕτως ἤδη τό τε Ἀντιπάτρου	πανοῦργον	καὶ τὴν αὐτῶν ἀτιμίαν ἀπωδύρετο.
[1, 11]	τήν τε ἰσχὺν καὶ τὸ	πανοῦργον	τἀνδρὸς ὑποδείσας διαβαίνει τὸν Ἰορδάνην
[1, 32]	βασιλέως κελεύσαντος πολλὰ πρὸς τὸ	πανοῦργον	τὸ Ἀντιπάτρου προειπὼν καὶ τὸν
[1, 26]	δὲ λυμεῶνα τῆς οἰκίας καὶ	δραματουργὸν	ὅλου τοῦ μύσους Εὐρυκλέα σωτῆρα
[1, 20]	Ἀνθηδόνα καὶ Ἰόππην καὶ Στράτωνος	πύργον·	ἐδωρήσατο δ' αὐτῷ καὶ πρὸς
[1, 7]	καὶ τὴν πάλαι μὲν Στράτωνος	πύργον	καλουμένην, ὕστερον δὲ μετακτισθεῖσάν τε
[1, 21]	τἀδελφῷ τὸν ἐν Ἱεροσολύμοις ὁμώνυμον	πύργον,	οὗ τό τε σχῆμα καὶ
[1, 4]	μειζόνων καὶ μετὰ στρατιᾶς ἥκοντος	συνέμισγον	οἱ Ἰουδαῖοι τοῖς συμμάχοις περὶ
[1, 32]	θαυμάζω, πῶς βαρὺν οὕτως ἐπίβουλον	διέφυγον.	Ἀλλ' ἐπεὶ δαίμων τις ἐξερημοῖ
[1, 8]	μὲν πεντακισχίλιοι, περὶ δὲ δισχιλίους	ἀνέφυγον	εἴς τινα λόφον, οἱ δὲ
[1, 9]	καταλειπομένους ἐδίωξεν ὡς καὶ τὸ	στρατόπεδον	αὐτῶν ἑλεῖν. Ὀγδοήκοντα δὲ μόνους
[1, 19]	Ὄρμιζα καταφεύγουσιν, ὅπου καὶ τὸ	στρατόπεδον	αὐτῶν περισχόντες αὔτανδρον εἷλον οἱ
[1, 19]	προμηθέστερον ἀφηγεῖσθαι τοῦ πολέμου καὶ	στρατόπεδον	ἐκέλευε τειχίζειν. Οὐ μὴν ὑπήκουσεν
[1, 17]	οἰκίας ἐμπρήσας ὑπέστρεψεν ἐπὶ τὸ	στρατόπεδον·	ηὔλιστο δὲ περὶ τὴν καλουμένην
[1, 15]	Ἀντίγονον προανεσκευασμένων, ἐκίνει τε τὸ	στρατόπεδον	καὶ ἀναχωρεῖν ἐπειρᾶτο. Ἡρώδης δ'
[1, 9]	μάχην κατὰ χῶρον, ὃς Ἰουδαίων	στρατόπεδον	καλεῖται. Κινδυνεύοντα δ' αὐτὸν ἐν
[1, 33]	καὶ συνεῖχον ὁσημέραι τῶν ἡβώντων	στρατόπεδον.	Οἳ τότε τὸν βασιλέα πυνθανόμενοι
[1, 0]	οὐ μόνον τῶν καθ' ἡμᾶς,	σχεδὸν	δὲ καὶ ὧν ἀκοῇ παρειλήφαμεν
[1, 33]	ἐπιπεσόντων· ἦν μὲν γὰρ ἤδη	σχεδὸν	ἐτῶν ἑβδομήκοντα, τεταπείνωτο δὲ τὴν
[1, 17]	μετὰ τῆς λοιπῆς δυνάμεως ἠκολούθει	σχεδόν.	(Ὄντι δ' Ἡρώδῃ κατὰ τὴν
[1, 9]	καὶ πολλὰ τρωθεὶς ἐφ' ὅλου	σχεδὸν	τοῦ σώματος εἶχεν τὰ σημεῖα
[1, 0]	ἁλισκομένων πάθη μετὰ ἀκριβείας, ὡς	εἶδον	ἢ ἔπαθον, δίειμι. Οὐδὲ γὰρ
[1, 7]	ἦν παριέναι τῷ ἀρχιερεῖ, τὰ	ἔνδον	ἐθεάσατο, λυχνίαν τε καὶ λύχνους
[1, 7]	ἐπὶ πολὺν χρόνον στάσις τοῖς	ἔνδον	ἐμπίπτει, τῶν μὲν Ἀριστοβούλου πολεμεῖν
[1, 21]	πολυτελεστάτοις, ὡς μὴ μόνον τὴν	ἔνδον	τῶν οἰκημάτων ὄψιν εἶναι λαμπράν,
[1, 31]	πρώτου πυλῶνος εἴρχθησαν· ἔτυχεν δ'	ἔνδον	ὢν Οὔαρος ὁ τῆς Συρίας
[1, 21]	βαθμοῖς διακοσίοις λευκοτάτης μαρμάρου τὴν	ἄνοδον	διέλαβεν· ἦν γὰρ δὴ τὸ
[1, 29]	Σαλώμη καὶ βασιλεῖ διέβαλλεν τὴν	σύνοδον	ὡς οὐκ ἐπ' ἀγαθῷ τῶν
[1, 14]	τὸ πλεῖον ἐκβαλὼν μόλις εἰς	Ῥόδον	διασώζεται σφόδρα τῷ πρὸς Κάσσιον
[1, 20]	κινδύνῳ διέγνω, καὶ πλεύσας εἰς	Ῥόδον,	ἔνθα διέτριβεν Καῖσαρ, πρόσεισιν αὐτῷ
[1, 3]	ενόμενος δὲ κατὰ τὴν σκοτεινὴν	πάροδον,	Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος, ὑπὸ τῶν
[1, 32]	ἐνέγραψα τῆς ἀρχῆς διάδοχον καὶ	πρόσοδον	μὲν ἰδίᾳ πεντήκοντα ταλάντων ἔνειμα,
[1, 6]	τὰ Ἱεροσόλυμα. Καταπλαγεὶς δὲ τὴν	ἔφοδον	Ἀριστόβουλος ἱκέτης ἀπαντᾷ χρημάτων τε
[1, 8]	Ὁ δὲ δείσας πρὸς τὴν	ἔφοδον	δύναμίν τε πλείω συνέλεγεν, ὡς
[1, 16]	δυνάμεως. Οὐ μὴν πρὸς τὴν	ἔφοδον	ἔδεισαν οἱ πολέμιοι, μετὰ δὲ
[1, 11]	Ὑρκανός, ἐνῆγεν γὰρ δεδοικὼς τὴν	ἔφοδον	Μάλιχος, ἐκώλυεν τοὺς ἀλλοφύλους εἰσαγαγεῖν
[1, 2]	ἀναιρήσοντας ἔπεμψεν. Προγνοὺς δὲ τὴν	ἔφοδον	ὁ νεανίσκος παραγενέσθαι εἰς τὴν
[1, 19]	δ' αὐτὸ καὶ πρὸς ἀνθρωπίνην	ἔφοδον	πάσχειν ἀνάνδρων. Ἐγὼ γὰρ τοσοῦτον
[1, 10]	καὶ πειρᾶται τυχεῖν ἀγαθοῦ τινος,	δέον	ἀγαπᾶν ὅτι ζῇ· καὶ γὰρ
[1, 10]	παραδόξως Ἀντιπάτρῳ μείζονος προκοπῆς αἴτιος·	δέον	γὰρ ἀποδύρεσθαι περὶ τοῦ πατρὸς
[1, 19]	τὸν σεισμόν, ὥσθ' ὑπολαμβάνειν τὸν	θεὸν	Ἄραψιν δέλεαρ τοῦτο καθεικέναι τοῦ
[1, 23]	καὶ τῆς γνώμης πρῶτον τὸν	θεὸν	σύμψηφον, ἔπειτα καὶ ὑμᾶς παρακαλῶ
[1, 13]	πολεμίους καὶ διώξαντες ἐπὶ Ἱεροσολύμων	ἔθεον	γενόμενοί τε πλείους μέχρι τῶν
[1, 28]	μῖσος καὶ τὸν τῶν ὀρφανῶν	ἔλεον	ἐκ τοῦ ἔθνους, ὅση τε
[1, 32]	καὶ τὸν ἐπ' αὐτῷ διαχέας	ἔλεον,	ἔπειτα πικρὰν κατηγορίαν κατετείνατο, πάντα
[1, 10]	μέμφεσθαι καὶ μηδὲν εἰς τὸν	ἔλεον	παραμῖξαι φθονερὸν πάθος, ὁ δὲ
[1, 32]	εὗρον ἐπιβούλους, οἳ τεθνήκασι τὸ	πλέον	Ἀντιπάτρῳ· νέῳ γὰρ ὄντι καὶ
[1, 21]	συοτρόφος μὲν ἡ χώρα, τὸ	πλέον	δ' ἐλάφων καὶ ὀνάγρων εὔπορος·
[1, 23]	πρότερον μὲν ἐπὶ Ῥώμης παιδευόμενοι,	πλέον	δ' ὡς εἰς Ἰουδαίαν ὑπέστρεψαν·
[1, 12]	Ἀντίγονον τὸν Ἀριστοβούλου, καὶ τὸ	πλέον	διὰ Φάβιον, ὃν Ἀντίγονος χρήμασιν
[1, 1]	ἑαυτῷ καὶ συντριβεὶς ἐτελεύτησεν, μηδὲν	πλέον	δράσας τοῦ τοῖς μεγάλοις ἐπιβαλέσθαι
[1, 10]	καὶ πολέμου ῥοπὰς βραβεύεσθαι θεῷ,	πλέον	εἶναι τῆς στρατείας τὸ ἄδικον.
[1, 32]	κελεύσας τὸν Ἀντίπατρον, ὡς οὐδὲν	πλέον	εἰπὼν ἢ θεός ἐστίν μοι
[1, 7]	ἀγαθῷ στρατηγῷ, τὸν λαὸν εὐνοίᾳ	πλέον	ἢ δέει προσηγάγετο. Ἐν δὲ
[1, 20]	Ἄκτιον νενικηκότος. Παρεῖχεν μέντοι δέους	πλέον	ἢ ἔπασχεν· οὔπω γὰρ ἑαλωκέναι
[1, 19]	στοιχείων πάθη καὶ οὐδὲν ἀνθρώποις	πλέον	ἢ τὴν ἐν ἑαυτοῖς βλάβην
[1, 29]	τὴν Φερώρου γυναῖκα· ταύτην γὰρ	πλέον	ἡ Σαλώμη διέβαλλεν. Ἀθροίσας οὖν
[1, 1]	δὲ εἶναι τὸν Ἀντίοχον, οὐδὲν	πλέον	ἤνυσεν ὁ τολμήσας τοῦ δοκεῖν
[1, 27]	μὲν ἀρνουμένων, τοῦ δὲ μηδὲν	πλέον	λέγοντος, στρεβλοῦν ἐκέλευσεν τὸν Τίρωνα
[1, 13]	ἀπὸ τῆς χώρας ἀναπίμπλαται τὸ	πλέον	ὁπλιτῶν. Καὶ Φασάηλος μὲν τὸ
[1, 32]	δέ με διὰ τοῦτο ἐλεεῖσθαι	πλέον,	ὅτι πρὸς οὕτω μιαροὺς καὶ
[1, 20]	δ' ἐξήρθη φρόνημα καὶ τὸ	πλέον	τῆς μεγαλονοίας ἐπέτεινεν εἰς εὐσέβειαν.
[1, 21]	θηρᾶσθαι μεῖζον εὐεργετῶν τὰς πόλεις	πλέον	τῶν ἐχόντων. (Ἐχρήσατο δὲ καὶ
[1, 3]	ἐνῆν μάλιστα κεκοσμημένον προσκυνῆσαι τὸ	πλέον	ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ. Κἀν τούτῳ
[1, 32]	Μέμνησο δὲ ὡς οὐχ ἑκὼν	ἔπλεον	ἐπιστάμενος τὴν ἐμφωλεύουσαν τῇ βασιλείᾳ
[1, 24]	διὰ τοῦτ' αὐτὸν οἴονται καὶ	νέον,	αὐτῷ δὲ προσέχειν, ὃς καὶ
[1, 10]	ἴσοις ἔστειλεν εἰς Γαλιλαίαν κομιδῇ	νέον.	(Ὁ δὲ ὢν φύσει δραστήριος
[1, 21]	μόνον λείψανον τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος	ὑπορρέον,	οὐ μόνον ἀγωνοθέτης ἧς ἐπέτυχεν
[1, 2]	ἄλλας τε οὐκ ὀλίγας καὶ	Ἀδωρεὸν	καὶ Μάρισαν. (Προελθὼν δὲ καὶ
[1, 32]	ἀλήθειαν ἐπικαλύψειν ἐλπίζει. Οὔαρε, σοὶ	φυλακτέον·	ἐγὼ γὰρ οἶδα τὸ θηρίον
[1, 25]	δ' ἑώρα πιστεύοντα τὸν βασιλέα,	σκεπτέον,	ἔφη, μή ποτε τὸ μειράκιον
[1, 10]	ἀχάριστον εἶναι. Εἰ δὲ δὴ	λογιστέον	εἴη καὶ πολέμου ῥοπὰς βραβεύεσθαι
[1, 25]	Νῦν δὲ περὶ ἀμφοῖν ἡμῖν	βουλευτέον,	κἂν ᾖς πατὴρ λίαν ἢ
[1, 0]	γνώμης· τὰ γὰρ κατ' αὐτοὺς	ἐσπούδαζον	ἕκαστοι γράφειν, ὅπου καὶ τὸ
[1, 0]	τότε τεταραγμένοις ἐπανέστη τοῖς καιροῖς	ἀκμάζον	κατά τε χεῖρα καὶ χρήμασιν,
[1, 20]	πλεῖστον μὲν εὐδαιμονίας προύκοψεν, εἰς	μεῖζον	δ' ἐξήρθη φρόνημα καὶ τὸ
[1, 21]	δόξειεν ἐπίφθονος ἤ τι θηρᾶσθαι	μεῖζον	εὐεργετῶν τὰς πόλεις πλέον τῶν
[1, 3]	καὶ τὸ παράστημα τοῦ Ἀντιγόνου	μεῖζον	ἢ κατ' ἰδιώτην, ὅτι τε
[1, 19]	τὸ μέγεθος· ἐπεὶ τί δύναται	μεῖζον	ἡμᾶς τοῦ σεισμοῦ βλάψαι καὶ
[1, 20]	ἅπασαν. Ὃ δὲ τούτων Ἡρώδῃ	μεῖζον	ἦν, ὑπὸ μὲν Καίσαρος ἐφιλεῖτο
[1, 33]	προφάσει τοῦ νόμου πειραζόντων τι	μεῖζον	ἠξίου κολάζειν ὡς ἀσεβεῖς. Ὁ
[1, 19]	Κἀν τούτῳ τοὺς Ἄραβας ἐπὶ	μεῖζον	θράσος ἦρεν ἡ φήμη προσλογοποιοῦσα
[1, 23]	τὸν οἶκον αὐτοῦ τεταραγμένον καὶ	μεῖζόν	τι τοῖς υἱοῖς βασιλείας παρασχόντι
[1, 10]	τῶν ἐν τοῖς βασιλείοις βασκάνων	ἠρέθιζον,	οἷς ἢ τὸ τῶν παίδων
[1, 16]	ἡγεμόσιν πολυπλασίονα διέπεμψεν εἰς οὓς	ἐχειμέριζον	σταθμούς. Φερώρᾳ δὲ τῷ νεωτάτῳ
[1, 0]	τὰ οἰκεῖα, Ἰουδαίων δὲ τὸ	νεωτερίζον	τότε τεταραγμένοις ἐπανέστη τοῖς καιροῖς
[1, 19]	δίψους ἐκκαίοντος ἐξιόντες κατὰ πλῆθος	ἐνεχείριζον	σφᾶς αὐτοὺς τοῖς Ἰουδαίοις ἑκόντες,
[1, 15]	ταύτῃ φύλακες ἐτόξευόν τε καὶ	ἐξηκόντιζον	αὐτούς, ἄλλοι δὲ κατὰ στῖφος
[1, 20]	ἐξαγγέλλω. Πειράσομαι δὲ καὶ αὖθις	ἀγαθόν	τί σε ποιεῖν, ὡς μὴ
[1, 0]	μετὰ ἀκριβείας, ὡς εἶδον ἢ	ἔπαθον,	δίειμι. Οὐδὲ γὰρ τῶν ἐμαυτοῦ
[1, 2]	καὶ τῶν ἀηθεστάτων. Ἐπικαλοῦνται δὲ	βοηθὸν	Ἀντίοχον τὸν ἐπικληθέντα Ἀσπένδιον· κἀκεῖνος
[1, 16]	Ἀντίγονος ἱκέτευσεν δι' ἐπιστολῶν ἑαυτῷ	βοηθὸν	ἀφικέσθαι πολλά τε περὶ τῆς
[1, 12]	Φάβιον, ὃν Ἀντίγονος χρήμασιν προσποιησάμενος	βοηθὸν	εἶχεν τῆς καθόδου· χορηγὸς δ'
[1, 28]	Ἀρχελάῳ καὶ Φερώραν ὄντα τετράρχην	βοηθὸν	ἔχοιεν οἱ Ἀλεξάνδρου παῖδες. Συνελογίζετο
[1, 13]	στάσιν. Τὸ δὲ ἀληθὲς Ἀντιγόνῳ	βοηθόν.	Τὸν γοῦν Φασάηλον ἐνεδρεύων ἀνέπεισεν
[1, 9]	κατὰ Μέμφιν ἔτι εἰς χεῖρας	ἦλθον,	ἑκούσιοι δὲ προσέθεντο Μιθριδάτῃ. Κἀκεῖνος
[1, 20]	τὸ διάδημα. Πρὸς σὲ δὲ	ἦλθον	ἔχων τὴν ἀρετὴν τῆς σωτηρίας
[1, 0]	διενεμήθησαν· καὶ ὡς Ῥωμαῖοι μὲν	ἐπεξῆλθον	τὰ λείψανα τοῦ πολέμου καὶ
[1, 17]	τὴν ὁρμὴν ὑποδείσαντες αὐτοῦ προθύμως	ἀντεπεξῆλθον.	Γενομένης δὲ τῆς παρατάξεως τὰ
[1, 2]	ἀνιέντων λιμοῦ μὲν εἰς τοσοῦτον	προῆλθον	οἱ κατὰ τὴν πόλιν, ὡς
[1, 13]	τε πλείους μέχρι τῶν βασιλείων	προῆλθον.	Ὑρκανοῦ δὲ καὶ Φασαήλου δεξαμένων
[1, 0]	ἀπανέστησαν Αἰγυπτίων, χώραν τε ὅσην	ἐπῆλθον	ἀλώμενοι καὶ πόσα ἑξῆς κατέλαβον
[1, 0]	ὅσα κατὰ τὰς πρώτας ὁρμὰς	ἐπῆλθον	οἱ Ἰουδαῖοι τοῖς ὅπλοις, (ὅπως
[1, 29]	Συλλαῖος διαφθείρειεν αὐτοῦ τὸν σωματοφύλακα	Κόρινθον	χρήμασιν, ὃν δεῖ φυλάττεσθαι. Πείθεται
[1, 29]	φύλαρχον. Οἱ δὲ βασανιζόμενοι πεῖσαι	Κόρινθον	ὡμολόγησαν ἐπὶ πολλοῖς χρήμασιν Ἡρώδην
[1, 26]	ἀρχὴν σπαθήσας, ἀλλ' ἔτι καὶ	νόθον	εἰσάγεται διάδοχον Ἀντιπάτρῳ τῷ φθόρῳ
[1, 13]	τε πόλει καὶ ξενίᾳ τὸν	Πάρθον	εἰσδέχεται μετὰ πεντακοσίων ἱππέων, προφάσει
[1, 19]	δυστυχεῖν οὔτε τοὐναντίον ἐν ἀνθρώποις	βέβαιον,	ἀλλ' ἔστιν ἰδεῖν ἐπαμειβομένην εἰς
[1, 3]	πύργος, ὑπὸ τῶν σωματοφυλάκων ἀναιρεῖται,	βέβαιον	ἀποδείξας ὅτι πᾶσαν εὔνοιαν καὶ
[1, 17]	πρὸς Ἀντίγονον· οὐ γὰρ δὴ	βέβαιον	εἶναι Μαχαιρῶν σύμμαχον ἐξ ὧν
[1, 20]	Νῦν μὲν οὖν δόγματι τὸ	βέβαιόν	σοι τῆς βασιλείας ἐξαγγέλλω. Πειράσομαι
[1, 2]	μετ' οὐ πολὺ γὰρ Ἀντίοχος	Κενδεβαῖον	τὸν αὐτοῦ στρατηγὸν μετὰ δυνάμεως
[1, 3]	ἀνῃρημένος Ἀντίγονος ἠγγέλλετο κατὰ τὸ	ὑπόγαιον	χωρίον, ὃ δὴ καὶ αὐτὸ
[1, 27]	πρῶτον ἐβόα περιιὼν πεπατῆσθαι τὸ	δίκαιον,	ἀπολωλέναι τὴν ἀλήθειαν, συγκεχύσθαι τὴν
[1, 25]	ἐπίπροσθεν τίθεσθαι τὸ τῆς φύσεως	δίκαιον·	ἐν γὰρ ταῖς βασιλείαις ὥσπερ
[1, 9]	γὰρ καθ' ἑαυτὸν ἐκράτει τὸ	λαιὸν	ἔχων κέρας· ἔπειτα προσπεσὼν τοῖς
[1, 25]	ἀναγνῶναι καὶ καθ' ἕκαστον ἐφιστὰς	κεφάλαιον	συνεσκέπτετο. Λαμβάνει δ' Ἀρχέλαος ἀφορμὴν
[1, 15]	αὐτῷ, σῖτον καὶ οἶνον καὶ	ἔλαιον	καὶ βοσκήματα κατάγειν εἰς Ἱεριχοῦντα.
[1, 31]	μεγίστη πρόφασις ἦν ἡ πρὸς	Συλλαῖον	δίκη. Πάντων δ' αὐτοῦ τότε
[1, 24]	κατηγόρει συνθήκας περὶ γάμου πρὸς	Συλλαῖον	τὸν Ὀβαίδα τοῦ Ἀράβων βασιλέως
[1, 16]	ὑπελάμβανεν πρὸς τὰς ἐπαναστάσεις καὶ	Θολεμαῖον	ἐπ' αὐτῆς ἐπὶ Σαμαρείας ὑπέστρεφεν,
[1, 16]	θορυβεῖν τὴν Γαλιλαίαν κτείνουσιν μὲν	Θολεμαῖον	τὸν στρατηγὸν ἀδοκήτως προσπεσόντες, ἐπόρθουν
[1, 1]	Ὁ δ' ἀρχιερεὺς Ὀνίας πρὸς	Πτολεμαῖον	διαφυγὼν καὶ παρ' αὐτοῦ λαβὼν
[1, 4]	πολεμίων, ἡ δὲ νίκη πρὸς	Πτολεμαῖον	ἔρρεψεν. Ἐπεὶ δ' ὑπὸ τῆς
[1, 9]	τόν τε ἔποικον τοῦ Λιβάνου	Πτολεμαῖον	καὶ Ἰάμβλιχον, δι' οὓς αἱ
[1, 4]	καὶ πρὸς τὸν Λάθουρον ἐπικληθέντα	Πτολεμαῖον	συμβολὴ πόλιν Ἀσωχὶν ᾑρηκότα, καὶ
[1, 1]	διεφέρετο περὶ ὅλης Συρίας πρὸς	Πτολεμαῖον	τὸν ἕκτον, ἡ φιλοτιμία δ'
[1, 4]	τούτου Δαμασκηνοὶ διὰ τὸ πρὸς	Πτολεμαῖον	τὸν Μενναίου μῖσος Ἀρέταν ἐπάγονται
[1, 2]	τῷ θεῷ μετὰ τάχους ἐπὶ	Πτολεμαῖον	ὥρμησεν βοηθήσων τῇ μητρὶ καὶ
[1, 6]	τὴν Ἰουδαίαν ἐπύθετο, καθάπερ ἐφ'	ἕρμαιον	ἠπείχθη. (Παρελθόντος γοῦν εἰς τὴν
[1, 8]	Σκαύρῳ διάδοχος τά τε ἄλλα	γενναῖον	ἀπέδειξεν ἑαυτὸν ἐν πολλοῖς καὶ
[1, 5]	ἐκράτησεν γὰρ τῆς ἀρχῆς τὸ	γύναιον	διὰ δόξαν εὐσεβείας· ἠκρίβου γὰρ
[1, 32]	ἐπιστολῆς· καὶ γὰρ ἐκείνῳ τὸ	γύναιον	ἔγραψεν· ὡς ἐβουλήθης, ἔγραψά σου
[1, 30]	μητέρα αὐτῆς καὶ τὴν ἀδελφὴν	γύναιον	ἐκ τῆς Ἀραβίας φαρμάκων ἔμπειρον,
[1, 28]	παύσαιτο τῆς σπουδῆς, τὸ δὲ	τελευταῖον	ἄκουσαν Ἀλεξᾷ τινι τῶν φίλων
[1, 29]	αὐτῷ κατασκευάσειεν πολέμιον ἐνδησαμένη φαρμάκοις.	Τελευταῖον	δ' εἰς Φερώραν ἀπέστρεφεν τὸν
[1, 16]	πρὸς τὸ ἀμήχανον τοῦ τόπου,	τελευταῖον	δ' ἐπινοίᾳ χρήσασθαι σφαλερωτάτῃ. Τοὺς
[1, 16]	κατὰ τοῦ κρημνοῦ τοὺς νεκροὺς	τελευταῖον	ἑαυτὸν ἔρριψεν. (Χειροῦται μὲν οὕτως
[1, 10]	Ὑρκανὸς ἐξεκαίετο καὶ τὴν ὀργὴν	τελευταῖον	ἐκρήξας ἐκάλει κριθησόμενον τὸν Ἡρώδην.
[1, 26]	χειρὸς γράμματα· πολλὰ γοῦν παραχαράξας	τελευταῖον	ἐπὶ τούτῳ καὶ> κτείνεται. Βασανίσας
[1, 26]	πρὸς τὸν πατέρα. Τὸ δὲ	τελευταῖον	ἐργολαβήσας τὸν Ἀριστοβούλου καὶ Ἀλεξάνδρου
[1, 24]	δὲ τῶν ἐν ὑπονοίᾳ βασανίσας	τελευταῖον	ἦλθεν ἐπὶ τοὺς Φερώρου φίλους.
[1, 23]	δὴ δεινότατος εἰπεῖν. Καὶ τὸ	τελευταῖον	φάμενος ὡς τῷ πατρὶ κτείνειν
[1, 13]	τὴν καταστροφὴν τοῖς κατὰ τὸν	βίον	ἔργοις πρέπουσαν· κατέχει δὲ καὶ
[1, 27]	τὴν φύσιν, ἀνομίας γέμειν τὸν	βίον,	καὶ πάνθ' ὅσα μὴ φειδομένῳ
[1, 24]	τῶν ἀπορρήτων, καὶ τὸν Ἀντιπάτρου	βίον	οὐκ ἂν ἥμαρτέν τις εἰπὼν
[1, 12]	Ἀριστοβούλου, καὶ τὸ πλέον διὰ	Φάβιον,	ὃν Ἀντίγονος χρήμασιν προσποιησάμενος βοηθὸν
[1, 7]	ἔθνους ὡς τὸ τέως ἀόρατον	ἅγιον	ἐκκαλυφθὲν ὑπὸ τῶν ἀλλοφύλων· παρελθὼν
[1, 0]	οἷον ἦν τοῦ ναοῦ τὸ	ἅγιον,	οὐδὲν οὔτε ἀποκρυπτόμενος οὔτε προστιθεὶς
[1, 18]	ἀνόσιον ἡγήσατο, τὸ δὲ τούτων	ἔγγιον	φίλους διεκρούσατο, πολλὰ δὲ τῆς
[1, 32]	νοεῖν, ὅτι λαθεῖν οὐδ' ἀνθρώπους	ῥᾴδιον	τηλικοῦτον μύσος ἐνσκευαζόμενον, τὸν δ'
[1, 24]	κατὰ γὰρ ἔχθραν ἢ μῖσος	ἴδιον	ἕκαστος ἔπλασσεν τὰς διαβολάς, καὶ
[1, 0]	τὸ σῶμα τῆς ἱστορίας κατασκευάζων	ἴδιον.	Κἀγὼ μὲν ἀναλώμασι καὶ πόνοις
[1, 7]	Φάβιος. Εἵπετο δὲ ἑκάστῳ τὸ	ἴδιον	στῖφος, καὶ περισχόντες πανταχοῦ τὸ
[1, 16]	Ἡρώδης δὲ ἀσμένως Σίλωνα πρὸς	Βεντίδιον	ἀπολύσας αὐτὸς ἐπὶ τοὺς ἐν
[1, 2]	δὲ βοηθὸν Ἀντίοχον τὸν ἐπικληθέντα	Ἀσπένδιον·	κἀκεῖνος ἑτοίμως ὑπακούσας ὑπὸ τῶν
[1, 11]	ἐπιβουλὴν ἐνεσκευάζετο σπεύδων ἀνελεῖν τὸν	ἐμπόδιον	αὐτοῦ τοῖς ἀδικήμασιν Ἀντίπατρος δὲ
[1, 17]	μὴ χειμῶνι διεκωλύθη σφοδροτάτῳ. Τοῦτ'	ἐμπόδιον	ἐκείνῳ τε παντελοῦς κατορθώματος καὶ
[1, 15]	ἐκ τῆς πολιορκίας, γίνεται δ'	ἐμπόδιον	Ἰόππη· ταύτην γὰρ ἐχρῆν πολεμίαν
[1, 8]	Πάρθους ὡρμημένῳ στρατεύειν γίνεται Πτολεμαῖος	ἐμπόδιον·	ὃς ὑποστρέψας ἀπ' Εὐφράτου κατῆγεν
[1, 23]	νέοις γίνεσθαι τὰς σπουδὰς θράσους	ἐφόδιον.	Εἴ γε μὴν ἕκαστος ἐνθυμηθείη
[1, 6]	Ὑρκανὸν στερηθέντα τῆς κατὰ τὸ	πρεσβεῖον	αὐτῷ προσηκούσης ἀρχῆς. Προκατασκευάσας δὲ
[1, 23]	διδόντες, ἑκάστῳ δὲ κατὰ τὸ	πρεσβεῖον·	οὐ γὰρ τοσοῦτον εὐφρανεῖ τις
[1, 6]	Ἰουδαίων ἄρχεται χώρα κατὰ τὴν	μεσόγειον	ἀνιόντων, ἀκούσας συμπεφευγέναι τὸν Ἀριστόβουλον
[1, 16]	καρτερά, θᾶττον ἠπείγετο τὸν καιρὸν	ἐπιτήδειον	ὁρῶν πρός τε ἐπίδειξιν ἀνδρείας
[1, 21]	ἔστιν εἰπεῖν ὅντινα τῆς βασιλείας	ἐπιτήδειον	τόπον τῆς πρὸς Καίσαρα τιμῆς
[1, 21]	τῷ πρὸς Ἀραβίαν ὄρει προσηγόρευσεν	Ἡρώδειον	ἀφ' ἑαυτοῦ, τὸν δὲ μαστοειδῆ
[1, 33]	ἐκομίσθη τὸ σῶμα ἑβδομήκοντα εἰς	Ἡρώδειον,	ὅπου κατὰ τὰς ἐντολὰς ἐτάφη.
[1, 13]	ἐκόσμησεν καὶ ἀκρόπολιν ὀχυρωτάτην ἀνεδείματο	Ἡρώδειόν	τε ἐκάλεσεν ἀπὸ ἑαυτοῦ. Τηνικαῦτά
[1, 7]	θυμιῶντες καὶ τῆς πρὸς τὸ	θεῖον	θεραπείας ἐν δευτέρῳ τὴν σωτηρίαν
[1, 5]	ἡ Ἀλεξάνδρα σεσοβημένη περὶ τὸ	θεῖον.	Οἱ δὲ τὴν ἁπλότητα τῆς
[1, 23]	καὶ νέους ἐπιτέμνεται· τὸ δὲ	θεῖον	οὕτως τεθεραπεύκαμεν ὥστ' ἂν ἐπὶ
[1, 24]	δὲ πρὸς αὐτὰ καὶ τὸν	θεῖον	Φερώραν Ἀντίπατρος ἐχθρωδῶς καὶ τὴν
[1, 24]	τε Σαλώμην ἐχθρὰν καὶ τὸν	θεῖον	Φερώραν· ἦσαν δὲ βαρεῖς μὲν>
[1, 5]	ὡς μὴ μόνον κρατύνεσθαι τὸ	οἰκεῖον	ἔθνος, φοβερὰν δὲ καὶ τοῖς
[1, 16]	δεξιοῦ προσεβοήθει καὶ τὸ μὲν	οἰκεῖον	ἐπέστρεφεν ἐκ τῆς φυγῆς, τοῖς
[1, 13]	τὰς οἰκίας εἰσέπιπτον καὶ τὸ	βασίλειον	ἀπεχόμενοι μόνων τῶν Ὑρκανοῦ χρημάτων·
[1, 6]	εἰς τὴν καλουμένην Πέτραν διασώζεται·	βασίλειον	αὕτη τῆς Ἀραβίας ἐστίν. Ἔνθα
[1, 31]	οὖν αὐτοῖς ἧκεν εἰς τὸ	βασίλειον	δίχα τῶν φίλων· οὗτοι γὰρ
[1, 24]	ὡς πασῶν τῶν κατὰ τὸ	βασίλειον	εἴη δεσπότις, κατὰ πατέρα μὲν
[1, 3]	οἱ πονηροὶ τῶν κατὰ τὸ	βασίλειον	ἐνεσκευάσαντο. Τὰ μὲν δὴ πρῶτα
[1, 30]	καὶ Ἀριστοβούλου δαίμονες ἅπαν τὸ	βασίλειον	ἐρευνηταί τε καὶ μηνυταὶ τῶν
[1, 29]	πολλὰ μὲν ἠσέλγαινεν κατὰ τὸ	βασίλειον,	ἐτόλμησεν δὲ καὶ τοῦ βασιλέως
[1, 24]	πολλοῖς γοῦν αὐτῶν ἀπεῖπεν τὸ	βασίλειον,	καὶ πρὸς οὓς οὐκ εἶχεν
[1, 24]	Δεινῆς δὲ ἀνομίας ἐνεπλήσθη τὸ	βασίλειον·	κατὰ γὰρ ἔχθραν ἢ μῖσος
[1, 21]	τιμήν. Τό γε μὴν ἑαυτοῦ	βασίλειον	κατὰ τὴν ἄνω δειμάμενος πόλιν
[1, 28]	πολλῆς οὔσης γενεᾶς κατὰ τὸ	βασίλειον	μεταθεῖναι τοὺς γάμους· ἦσαν γὰρ
[1, 24]	δὲ καὶ τῶν κατὰ τὸ	βασίλειον	οἱ μὲν ἑκόντες οἱ δ'
[1, 21]	τὸ ἔρυμα, τῇ περιγραφῇ δὲ	βασίλειον.	(Τοσαῦτα συγκτίσας πλείσταις καὶ τῶν
[1, 33]	εὐθέως ἤρθη μεγίστη κατὰ τὸ	βασίλειον	ὡς οἰχομένου βασιλέως, καὶ ταχέως
[1, 17]	μὲν προσοιμώξας τῷ πάθει, τὸ	πλεῖον	δὲ τοῦ πένθους ὑπερθέμενος ἐπὶ
[1, 14]	Παμφυλίαν καὶ τοῦ φόρτου τὸ	πλεῖον	ἐκβαλὼν μόλις εἰς Ῥόδον διασώζεται
[1, 3]	εἰπὼν εὐθέως τελευτᾷ βασιλεύσας οὐ	πλεῖον	ἐνιαυτοῦ. ~(Λύσασα δ' ἡ γυνὴ
[1, 16]	τοῦ πέμψαντος ἄλλως τε καὶ	πλείον'	Ἡρώδου διδόντος, εἰς μὲν τὴν
[1, 7]	καθύπερθεν κωλύοντας. Ἀντεῖχον δ' ἐπὶ	πλεῖον	οἱ κατὰ τοῦτο τὸ μέρος
[1, 24]	κατ' αὐτῶν μητρυιᾶς χαλεπωτέρα καὶ	πλεῖόν	τι προγόνων μισοῦσα τοὺς ἐκ
[1, 28]	αὐτοῦ δωρεῶν. Ἐμισεῖτο δὲ διδοὺς	πλεῖον,	ὡς ἂν οὐκ ἐκ τοῦ
[1, 21]	ἕτερος· καὶ γὰρ τῷ πατρὶ	μνημεῖον	κατέθηκεν πόλιν, ἣν ἐν τῷ
[1, 19]	χθονίων βρασμῶν προγένοιτ' ἄν τι	σημεῖον	βραχύτερον, αὐτὰ δὲ ταῦτα περιγραφὴν
[1, 10]	χαραχθῆναι τῆς τε αὐτοῦ δικαιοσύνης	σημεῖον	καὶ τῆς τἀνδρὸς ἐσομένας ἀρετῆς.
[1, 17]	τῷ μέλλοντι πολέμῳ κρίνας εἶναι	σημεῖον	ὑπὸ τὴν ἕω διεκίνει τὴν
[1, 8]	καὶ τὰ συλληφθέντα φρούρια παραδιδοὺς	Ὑρκάνειον	καὶ Μαχαιροῦντα· αὖθις δὲ καὶ
[1, 8]	χωρίων ἐτείχιζε Ἀλεξάνδρειόν τε καὶ	Ὑρκάνειον	καὶ Μαχαιροῦντα πρὸς τοῖς Ἀραβίοις
[1, 17]	εἵπετο. Καὶ πρὶν εἰς τὸ	βαλανεῖον	εἰσελθεῖν ἐναντίον αὐτοῦ τις ἐκτρέχει
[1, 17]	ἐκ τῆς παρατάξεως εἰς τὸ	βαλανεῖον	ὡπλισμένοι, τέως δ' ὑποπεπτηχότες καὶ
[1, 21]	τὰς Ἰορδάνου πηγάς· καλεῖται δὲ	Πάνειον	ὁ τόπος· ἔνθα κορυφὴ μέν
[1, 21]	τὸν μὲν Καισάρειον τὸν δὲ	Ἀγρίππειον.	(Ἀλλὰ γὰρ οὐκ οἴκοις μόνον
[1, 21]	τὴν παράλιον καταρριφθεῖσαν ἐν πολέμῳ	Ἀγρίππειον	προσηγόρευσε· τοῦ δ' αὐτοῦ φίλου
[1, 19]	πεῖσαι τοὺς ἀσεβεστάτους, ὡς οὔτ'	ἀνθρώπειόν	τι κακὸν οὔτε δαιμόνιον ταπεινώσει
[1, 24]	ἐποιεῖτο τεχνικωτάτας, αὐτὸς μὲν ἀδελφοῦ	προσωπεῖον	ἐπικείμενος, καθιεὶς δὲ μηνυτὰς ἑτέρους.
[1, 21]	ἀπὸ τῶν φίλων τὸν μὲν	Καισάρειον	τὸν δὲ Ἀγρίππειον. (Ἀλλὰ γὰρ
[1, 8]	τὸ μὲν πρῶτον καταλαβόμενος τὸ	Ἀλεξάνδρειον	ἀνατειχίζειν ἐπειρᾶτο· ὡς δὲ Γαβίνιος
[1, 8]	φεύγει σὺν τοῖς καταλειφθεῖσιν εἰς	Ἀλεξάνδρειον.	(Γαβίνιος δὲ πρὸς τὸ Ἀλεξάνδρειον
[1, 27]	τοῦ προστάγματος τοὺς νεκροὺς εἰς	Ἀλεξάνδρειον	ἐκέλευσεν ἀνακομισθῆναι τὸ φρούριον συνταφησομένους
[1, 8]	Ἀλεξάνδρειον. (Γαβίνιος δὲ πρὸς τὸ	Ἀλεξάνδρειον	ἐλθὼν ἐπειδὴ πολλοὺς εὗρεν ἐστρατοπεδευμένους,
[1, 8]	Μαχαιροῦντα· αὖθις δὲ καὶ τὸ	Ἀλεξάνδρειον	ἐνεχείρισεν. Ἃ πάντα Γαβίνιος ἐναγούσης
[1, 8]	τούτων ἐπιμέλειαν ἐπανελθὼν πρὸς τὸ	Ἀλεξάνδρειον	ἐπέρρωσεν τὴν πολιορκίαν, ὥστε Ἀλέξανδρος
[1, 16]	αὐτοῖς ποιεῖσθαι πρόνοιαν καὶ τειχίζειν	Ἀλεξάνδρειον.	Κἀκεῖνος ἀμφοτέρων ἐπεμελήθη. (Ἐν δὲ
[1, 8]	τὰ ἐπιτήδεια τῶν χωρίων ἐτείχιζε	Ἀλεξάνδρειόν	τε καὶ Ὑρκάνειον καὶ Μαχαιροῦντα
[1, 6]	ἀκούσας συμπεφευγέναι τὸν Ἀριστόβουλον εἰς	Ἀλεξάνδρειον,	τοῦτο δ' ἐστὶν φρούριον τῶν
[1, 21]	περὶ τὸ ἱερὸν καὶ τὸ	βόρειον	ἐπ' αὐτῷ φρούριον· ἃς μὲν
[1, 21]	ὕψος ἀνατείνεται, παρὰ δὲ τὴν	ὑπόρειον	λαγόνα συνηρεφὲς ἄντρον ὑπανοίγει, δι'
[1, 13]	πολεμίοις ἐπεκδραμὼν ἀσυντάκτοις κατὰ τὸ	προάστειον	πλείστους μὲν ἀναιρεῖ, τρέπεται δὲ
[1, 8]	δ' ἀποδρὰς τῶν Ἀριστοβούλου παίδων	Πομπήιον	Ἀλέξανδρος χρόνῳ συναγαγὼν χεῖρα συχνὴν
[1, 10]	πεφαρμάχθαι δοκοῦντος ἐκ τῶν πρὸς	Πομπήιον	διαφορῶν καὶ περὶ τἀδελφοῦ τὴν
[1, 6]	τοὺς Ἄραβας ἀπειλῶν Ῥωμαίους καὶ	Πομπήιον,	εἰ μὴ λύσειαν τὴν πολιορκίαν.
[1, 10]	μὲν Βάσσου διὰ τὴν εἰς	Πομπήιον	εὔνοιαν δολοφονήσαντος Σέξτον Καίσαρα καὶ
[1, 6]	ἀνυπόστατον. Οἷς πεισθεὶς κάτεισιν πρὸς	Πομπήιον	καὶ πολλὰ περὶ τοῦ δικαίως
[1, 0]	εἰς τὰ πράγματα Ῥωμαίους καὶ	Πομπήιον.	Καὶ ὡς Ἡρώδης ὁ Ἀντιπάτρου
[1, 6]	Ἱεροσόλυμα καὶ παρεσκευάζετο πολεμεῖν πρὸς	Πομπήιον.	(Ὁ δέ, οὐ γὰρ ἐδίδου
[1, 6]	καὶ ἑαυτὸν χαλεπαίνοντα καταστέλλει τὸν	Πομπήιον.	Οὐ μήν τι τῶν ὡμολογημένων
[1, 6]	καὶ κατῄει μὲν ὡς δυσωπήσων	Πομπήιον	πάντ' ἐπιτρέπειν αὐτῷ, πάλιν δὲ
[1, 10]	διαφορῶν καὶ τὴν πρὸς τὸν	Πομπήιον	φιλίαν ἀποσκευαζόμενοι. (Πρὸς ταῦτα ὁ
[1, 21]	καὶ πολλάκις, ἐμπρησθὲν δὲ τὸ	Πύθιον	ἰδίοις ἀναλώμασιν ἄμεινον ἀνεδείματο. Καὶ
[1, 33]	οἷς οἱ δορυφόροι καὶ τὸ	Θρᾴκιον	στῖφος Γερμανοί τε καὶ Γαλάται
[1, 25]	σκεπτέον, ἔφη, μή ποτε τὸ	μειράκιον	ὑπὸ τοσούτων εἴη πονηρῶν ἐπιβουλευόμενον,
[1, 4]	Ἀλέξανδρος καὶ τραπόμενος εἰς τὴν	παράλιον	αἱρεῖ Γάζαν τε καὶ Ῥάφειαν
[1, 21]	κεῖται, πᾶσαν εἶναι συμβέβηκεν τὴν	παράλιον	ἀλίμενον, ὡς πάντα τὸν τὴν
[1, 13]	αὐτὸς μὲν ᾔει κατὰ τὴν	παράλιον,	Βαζαφράνην δὲ διὰ τῆς μεσογείου
[1, 21]	Ἀνακτίσας δὲ καὶ Ἀνθηδόνα τὴν	παράλιον	καταρριφθεῖσαν ἐν πολέμῳ Ἀγρίππειον προσηγόρευσε·
[1, 33]	Πτολεμαῖος ὁ καὶ τὸν σημαντῆρα	δακτύλιον	παρὰ τοῦ βασιλέως πεπιστευμένος τόν
[1, 33]	ἀπεδείκνυτο. Τούτῳ δὲ τόν τε	δακτύλιον	τὸν ἑαυτοῦ Καίσαρι φέρειν ἐνετέλλετο
[1, 14]	τὸ δόγμα ἀναθήσοντες εἰς τὸ	Καπετώλιον.	Τὴν δὲ πρώτην Ἡρώδῃ τῆς
[1, 29]	καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτῷ κατασκευάσειεν	πολέμιον	ἐνδησαμένη φαρμάκοις. Τελευταῖον δ' εἰς
[1, 16]	καὶ ἀπὸ τῶν τειχῶν ὡς	πολέμιον	ἠμύνατο, μέχρις αἰδούμενος Μαχαιρᾶς εἰς
[1, 16]	ὥρμησεν μὲν ἀμύνασθαι Μαχαιρᾶν ὡς	πολέμιον,	κρατήσας δὲ τῆς ὀργῆς ἤλαυνεν
[1, 14]	εὔνοιαν διεξῄεσαν, ἀποδεικνύντες ἅμα καὶ	πολέμιον	τὸν Ἀντίγονον οὐ μόνον ἐξ
[1, 23]	τοῦ μύσους ἔννοιαν λαμβάνοντες ὡς	πολέμιον	ὑφεώρων τὸν πατέρα, καὶ τὸ
[1, 12]	ὄνομα δὲ μόνον περιεῖναι Ὑρκανῷ	τίμιον.	Πρὸς ἃ παρὼν Ἡρώδης καὶ
[1, 30]	μὲν ἀπέχω τῆς ἀσεβείας τὸ	ἐπιτίμιον,	σὺ δ' ὃ φυλάσσεις κατ'
[1, 16]	φρούρια δὲ πάντα πολιορκίαις ἐξελὼν	ἐπιτίμιον	τῆς μεταβολῆς εἰσεπράξατο παρὰ τῶν
[1, 16]	κελεύσας αὐτὸς ἵστατο ἐπὶ τὸ	στόμιον	καὶ τὸν ἀεὶ προιόντα τῶν
[1, 0]	ὅπου μὲν κατηγορίαν ὅπου δὲ	ἐγκώμιον	τὰ συγγράμματα, τὸ δ' ἀκριβὲς
[1, 27]	Σατορνῖνός τε καὶ οἱ περὶ	Πεδάνιον	πρέσβεις, σὺν οἷς καὶ> Οὐολούμνιος
[1, 21]	καὶ δεξιᾷ τύχῃ· καὶ γὰρ	σπάνιον	ἔπταισεν ἐν πολέμῳ, καὶ τῶν
[1, 8]	Ῥώμης αὐτῷ συναπέδρα, δεσμώτης ἐπὶ	Γαβίνιον	ἀνήχθη καὶ ἀπὸ Γαβινίου πάλιν
[1, 8]	κατὰ τὸ Πηλούσιον ἐμβολὰς παρεῖναι	Γαβίνιον	ἔπεισεν. Τῆς δ' ἄλλης Συρίας
[1, 8]	πολέμου· παρῆν δὲ μειλισσομένη τὸν	Γαβίνιον	κατὰ δέος τῶν ἐπὶ τῆς
[1, 6]	τὴν κομιδὴν τῶν χρημάτων ἐκπεμφθέντα	Γαβίνιον	οἱ τὰ Ἀριστοβούλου φρονοῦντες οὐδὲ
[1, 27]	δὲ πρὸς Καίσαρα διὰ τάχους	Οὐολούμνιόν	τε τὸν στρατοπεδάρχην καὶ τῶν
[1, 9]	τῆς συγκλήτου φυγόντων ὑπὲρ τὸν	Ἰόνιον	Ῥώμης καὶ τῶν ὅλων κρατήσας
[1, 31]	Πείθεται τούτοις, ἐνῆγεν γὰρ τὸ	δαιμόνιον,	καὶ διαπεράσας εἰς τὸν Σεβαστὸν
[1, 19]	οὔτ' ἀνθρώπειόν τι κακὸν οὔτε	δαιμόνιον	ταπεινώσει ποτὲ τὴν Ἰουδαίων ἀνδραγαθίαν,
[1, 3]	ἐμῶν σπλάγχνων χοαῖς ἐπειρωνευέσθω τὸ	δαιμόνιον.	Ταῦτα εἰπὼν εὐθέως τελευτᾷ βασιλεύσας
[1, 17]	τἀδελφοῦ φονεῖς μετελθεῖν· ἔνθα καὶ	δαιμόνιόν	τι αὐτῷ συμβαίνει τέρας, ἐξ
[1, 2]	προφητείαν· ὡμίλει γὰρ αὐτῷ τὸ	δαιμόνιον	ὡς μηδὲν τῶν μελλόντων ἀγνοεῖν,
[1, 33]	καὶ τὴν ἐν ἀγαθοῖς αἴσθησιν	αἰώνιον	παραμένειν, τοὺς δὲ ἀγενεῖς καὶ
[1, 18]	τέλει Σύρων διαβάλλουσα πρὸς τὸν	Ἀντώνιον	ἀναιρεῖν ἔπειθεν ὡς ἂν τῶν
[1, 16]	καὶ τοῦ μᾶλλον ἀρέσασθαι τὸν	Ἀντώνιον.	Γίνεται γοῦν ἐπελθὼν τέλος αὐτοῖς
[1, 12]	πρεσβευομένων τῶν ἄλλων πόλεων πρὸς	Ἀντώνιον	εἰς Βιθυνίαν ἧκον καὶ Ἰουδαίων
[1, 20]	ἔπασχεν· οὔπω γὰρ ἑαλωκέναι Καῖσαρ	Ἀντώνιον	ἔκρινεν Ἡρώδου συμμένοντος. Ὅ γε
[1, 18]	καὶ προπέμψασα μέχρις Εὐφράτου τὸν	Ἀντώνιον	ἐπιστρατεύοντα Πάρθοις ἦλθεν εἰς Ἰουδαίαν
[1, 8]	Πειθόλαος, συμμίξαντες τοῖς περὶ Μᾶρκον	Ἀντώνιον	ἡγεμόσιν ὑπήντων Ἀλεξάνδρῳ. Καὶ μετ'
[1, 12]	τὴν πρὸς Ἀντιόχειαν Δάφνην ἐπ'	Ἀντώνιον	ἤδη τῷ Κλεοπάτρας ἔρωτι δεδουλωμένον·
[1, 19]	ὡς ἔφαμεν, ἐπιβουλεύουσα πείθει τὸν	Ἀντώνιον	Ἡρώδῃ διαπιστεῦσαι τὸν πρὸς Ἄραβας
[1, 16]	ἀποτεμόμενος λείαν, ὥστε τὸν μὲν	Ἀντώνιον	θαυμάζοντα καὶ πάλαι τῆς ἀρετῆς
[1, 15]	στρατοῦ μοῖραν ἐν Λύδδοις θεραπεύων	Ἀντώνιον.	~(Καὶ Ῥωμαῖοι μὲν ἐν ἀφθόνοις
[1, 16]	δὲ τῆς ὀργῆς ἤλαυνεν πρὸς	Ἀντώνιον	κατηγορήσων τῆς Μαχαιρᾶ παρανομίας. Ὁ
[1, 16]	μὴν Ἡρώδης ἐπαύσατο τῆς πρὸς	Ἀντώνιον	ὁρμῆς· ἀκηκοὼς δ' αὐτὸν μετὰ
[1, 11]	Ῥωμαίοις ἤλπισεν Κασσίου τῷ πρὸς	Ἀντώνιον	πολέμῳ περισπωμένου καὶ βασιλεύσειν αὐτὸς
[1, 8]	μετὰ μέρους τῆς στρατιᾶς Μᾶρκον	Ἀντώνιον	προπέμψας αὐτὸς εἵπετο τὴν ὅλην
[1, 20]	σε ποιεῖν, ὡς μὴ ζητοίης	Ἀντώνιον.	(Τούτοις φιλοφρονησάμενος τὸν βασιλέα καὶ
[1, 20]	πραγμάτων φροντὶς διὰ τὴν πρὸς	Ἀντώνιον	φιλίαν Καίσαρος περὶ Ἄκτιον νενικηκότος.
[1, 12]	Ἡρώδης καὶ τεθεραπευκὼς οὐκ ὀλίγοις	Ἀντώνιον	χρήμασιν οὕτως διέθηκεν, ὡς μηδὲ
[1, 12]	κατὰ τὴν πόλιν συνταράσσοντες παρώξυναν	Ἀντώνιον	ὥστε καὶ τοὺς δεσμώτας ἀποκτεῖναι.
[1, 2]	καὶ προεφήτευσεν· ὧν τὴν καταστροφὴν	ἄξιον	ἀφηγήσασθαι, παρ' ὅσον τῆς πατρῴας
[1, 26]	Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου ποινὴ περιῆλθεν.	(Ἄξιον	δὲ ἀντιθεῖναι τὸν Κῷον Εὐάρεστον
[1, 32]	τὴν τύχην κἀμὲ κρίνῃς πάσης	ἄξιον	συμφορᾶς τοιούτους υἱοὺς γεγεννηκότα. Χρὴ
[1, 0]	αὐτὸν συνιστάνειν ἐπαίνου καὶ μαρτυρίας	ἄξιον·	φιλόπονος δὲ οὐχ ὁ μεταποιῶν
[1, 32]	Τί δ' ἐκεῖνοι τοιοῦτον ἠσέβησαν,	οἷον	Ἀντίπατρος; Ἢ τίς ἔλεγχος ἠνέχθη
[1, 0]	ἱερέων καὶ τοῦ ἀρχιερέως, καὶ	οἷον	ἦν τοῦ ναοῦ τὸ ἅγιον,
[1, 6]	παρῆν τε καὶ αὐτὸς ὡς	οἷόν	τε βασιλικώτατα κεκοσμηκὼς ἑαυτόν. Ἀδοξήσας
[1, 13]	ἀπαρτίσειαν, οὐ γὰρ ἐκ φανεροῦ	οἷόν	τε ἦν ἀνδρὸς οὕτω δυνατοῦ
[1, 1]	Ἱεροσολύμοις ἀπεικασμένην καὶ ναὸν ἔκτισεν	ὅμοιον·	περὶ ὧν αὖθις κατὰ χώραν
[1, 28]	κατασπασάμενος ἕκαστον φιλοφρόνως διέλυσεν τὸ	συνέδριον.	Ἐπαχνώθη δ' εὐθὺς Ἀντίπατρος καὶ
[1, 32]	ὁμιλίας καὶ τὰ περὶ τὸ	συνέδριον	Καίσαρι γράψας μετὰ μίαν ἡμέραν
[1, 32]	ἀπολογίας ἦν. ~(Τῇ δ' ἐπιούσῃ	συνέδριον	μὲν ὁ βασιλεὺς ἀθροίζει τῶν
[1, 29]	ἡ Σαλώμη διέβαλλεν. Ἀθροίσας οὖν	συνέδριον	τῶν τε φίλων καὶ συγγενῶν
[1, 32]	φυλακτέον· ἐγὼ γὰρ οἶδα τὸ	θηρίον	καὶ προορῶμαι τὴν μέλλουσαν ἀξιοπιστίαν
[1, 30]	Ἀλλ' ἀμήχανον ἐκφυγεῖν οὕτω φονικὸν	θηρίον,	παρ' ᾧ μηδὲ φιλεῖν τινας
[1, 32]	ἐποριζόμην. Τὸ δὲ μιαρὸν τοῦτο	θηρίον	τῆς ἐμῆς ὑπερεμπλησθὲν ἀνεξικακίας ἤνεγκεν
[1, 1]	τὸ ὕψος, ὁ δὲ τὸ	θηρίον	ὑπὸ τὴν γαστέρα πλήξας ἐπικατέσεισεν
[1, 21]	ἀναλώμασιν ἀνυπερβλήτῳ δὲ τῇ πολυτελείᾳ.	Τεκμήριον	δὲ ἦσαν αἱ μεγάλαι στοαὶ
[1, 31]	αὐτοῦ, κομίζων δ' ἧκεν ἄλλο	δηλητήριον	ἰοὺς ἀσπίδων καὶ χυλοὺς ἑτέρων
[1, 30]	μετεπέμψατο μὲν Ἀντίπατρος ἐξ Αἰγύπτου	δηλητήριον	φάρμακον ἐπ' αὐτὸν διά τινος
[1, 8]	μητρὸς κατέστρεψεν, ὡς μὴ πάλιν	ὁρμητήριον	γένοιτο δευτέρου πολέμου· παρῆν δὲ
[1, 20]	Καῖσαρ, ὡς μὴ γένοιτο πάλιν	ὁρμητήριον	τοῖς λῃσταῖς ἐπὶ τὴν Δαμασκόν,
[1, 31]	τὰ ἐγκλήματα. Δίδωμι δέ σοι	δικαστήριον	καὶ δικαστὴν εὐκαίρως ἥκοντα Οὔαρον.
[1, 27]	ἔνθα προσέταξεν Καῖσαρ, συνῆγε τὸ	δικαστήριον.	Προκαθίζουσίν τε οἱ ἡγεμόνες γραφὲν
[1, 14]	γε μὴν καὶ τὸ Ἡρώδου	δραστήριον·	συνήγαγεν δὲ τὴν βουλήν, ἐν
[1, 20]	δὲ γνοὺς ἀντεπέστελλεν ἐξαιρεθῆναι τὸ	λῃστήριον.	Στρατεύσας οὖν Οὐάρρων καθαίρει τε
[1, 24]	ἂν ἥμαρτέν τις εἰπὼν κακίας	μυστήριον·	τοὺς δὲ Ἀλεξάνδρῳ συνόντας χρήμασιν
[1, 33]	Λαβὼν δὲ μῆλον ᾔτησεν καὶ	μαχαίριον,	εἰώθει γὰρ ἀποτέμνων ἐσθίειν, ἔπειτα
[1, 3]	τὴν ἑορτήν, ἐν ᾗ σκηνοποιεῖσθαι	πάτριον	τῷ θεῷ, συνέβη μὲν κατ'
[1, 28]	ὑποικούρει δὲ καὶ δέος οὐ	μέτριον	αὐξανομένην ὁρῶντι τὴν τῶν ἀνῃρημένων
[1, 8]	μάχης αὐτοὺς προσαγαγέσθαι· μηδὲν δὲ	μέτριον	φρονούντων ἀποκτείνας πολλοὺς τοὺς λοιποὺς
[1, 4]	φρούριον καρτερὸν ἑλών, τὸν ἄρχοντα	Δημήτριον	ἐν αὐτῷ παραλύσας ἐκ πολλῶν
[1, 4]	δὲ καὶ τὸν Ἄκαιρον ἐπικληθέντα	Δημήτριον	ἐπεκαλοῦντο. Ῥᾳδίως δὲ ὑπακούσαντος κατ'
[1, 31]	καὶ σκέπτου τὴν ἀπολογίαν εἰς	αὔριον·	παρέχω γάρ σου καιρὸν τοῖς
[1, 8]	Ἰουδαῖοι, καὶ συμβαλόντων περὶ τὸ	Ἰταβύριον	ὄρος μύριοι μὲν ἀναιροῦνται, τὸ
[1, 33]	τὰς διοικήσεις τῆς βασιλείας σεσημασμένας·	κύριον	γὰρ ἁπάντων ὧν διατάξειεν καὶ
[1, 27]	τῶν υἱῶν ἐξουσίαν. Ἀντιγράφει γοῦν	κύριον	μὲν αὐτὸν καθιστάς, εὖ μέντοι
[1, 23]	μᾶλλον· ὁ μὲν γὰρ ἐμὲ	κύριον	τῆς ἀρχῆς καὶ δικαστὴν διαδόχου
[1, 21]	καὶ τὸ βόρειον ἐπ' αὐτῷ	φρούριον·	ἃς μὲν γὰρ ἀνῳκοδόμησεν ἐκ
[1, 5]	Ἀριστοβούλου καθείργνυσιν εἰς τὴν Ἀντωνίαν·	φρούριον	δ' ἦν τῷ βορείῳ κλίματι
[1, 13]	τοὺς ἀλκιμωτάτους κατασχὼν εἰς τὸ	φρούριον	διασώζεται. Καταλιπὼν δὲ ἐνταῦθα ταῖς
[1, 15]	μεταμέλειν. Κἂν ἔφθη καταλιπὼν τὸ	φρούριον,	εἰ μὴ περὶ τὴν νύκτα
[1, 15]	παραλαβὼν ῥᾳδίως καὶ Ῥῆσαν τὸ	φρούριον	ᾔει πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα· συνῆπτε
[1, 13]	προσβολὴν ἀποκτείνας εἰς Μασάδαν τὸ	φρούριον	ἠπείγετο. (Βαρυτέρους δὲ κατὰ τὴν
[1, 8]	τοῦ πολέμου διδόντος καὶ τὸ	φρούριον	κακῶς ὠχύρου· προσπεσόντων δὲ Ῥωμαίων
[1, 4]	φάραγγα καλουμένην, πρὸς οἷς Γάμαλα	φρούριον	καρτερὸν ἑλών, τὸν ἄρχοντα Δημήτριον
[1, 8]	Γαβίνιος δὲ τοὺς ἐξαιρήσοντας τὸ	φρούριον	καταλιπὼν αὐτὸς ἐπῄει τὰς μὲν
[1, 4]	αὐτὸν καταπλαγέντος ἔρημον λαβὼν τὸ	φρούριον	κατέσκαψεν. (Ἔπειτα συμβαλὼν Ὀβαίδᾳ τῷ
[1, 21]	τῆς ἑαυτοῦ μνήμης ἠμέλησεν, ἀλλὰ	φρούριον	μὲν ἐπιτειχίσας τῷ πρὸς Ἀραβίαν
[1, 21]	Ἀντιπατρίδα, καὶ τὸ ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος	φρούριον	ὀχυρότητι καὶ κάλλει διάφορον τειχίσας
[1, 27]	εἰς Ἀλεξάνδρειον ἐκέλευσεν ἀνακομισθῆναι τὸ	φρούριον	συνταφησομένους Ἀλεξάνδρῳ τῷ μητροπάτορι. Τὸ
[1, 6]	εἰς Ἀλεξάνδρειον, τοῦτο δ' ἐστὶν	φρούριον	τῶν πάνυ φιλοτίμως ἐξησκημένων ὑπὲρ
[1, 3]	Ἀντίγονος οὑτοσὶ σήμερον ὀφείλων ἀνῃρῆσθαι.	Χωρίον	δὲ αὐτῷ πρὸς σφαγὴν Στράτωνος
[1, 19]	καὶ κεκρατηκὼς Ὑρκανίας, ὃ δὴ	χωρίον	ἡ Ἀντιγόνου κατεῖχεν ἀδελφή. Διεκλείσθη
[1, 13]	μνήμην τοῦ κατορθώματος ἔκτισεν τὸ	χωρίον	καὶ βασιλείοις πολυτελεστάτοις ἐκόσμησεν καὶ
[1, 13]	τὸν καλούμενον Δρυμὸν προέπεμψεν τὸ	χωρίον	καταλαβεῖν· ἐν ᾧ γενομένης συμβολῆς
[1, 3]	Ἀντίγονος ἠγγέλλετο κατὰ τὸ ὑπόγαιον	χωρίον,	ὃ δὴ καὶ αὐτὸ Στράτωνος
[1, 4]	περιβόλοις ἀποτειχίσας διὰ μάχης τὸ	χωρίον	παραλαμβάνει. Καταστρέφεται δὲ καὶ Γαυλάνην
[1, 17]	πολεμίους ὑπαντιάσαντας εἰς ὃ καταλελοίπεσαν	χωρίον	τρέπεται. Καὶ προσέβαλλεν μὲν συνεχῶς
[1, 14]	ᾗ μετὰ τῶν φίλων εἰς	Βρεντέσιον	καταπλεύσας κἀκεῖθεν εἰς Ῥώμην ἐπειχθεὶς
[1, 17]	ἦσαν, καταστρατοπεδεύονται τοῦ βορείου τείχους	πλησίον,	αὐτὸς μὲν πεποιθὼς τοῖς τῆς
[1, 17]	ἑλεῖν χειμῶνι βιασθεὶς χαλεπωτάτῳ ταῖς	πλησίον	ἐνστρατοπεδεύεται κώμαις. Ἐπεὶ δ' αὐτῷ
[1, 2]	οὖν καὶ Σαμαγὰν ἅμα ταῖς	πλησίον,	ἔτι δὲ Σίκιμα καὶ Ἀργαρίζειν
[1, 8]	οὐχ ὑπομείνας Ἀλέξανδρος ἀνεχώρει καὶ	πλησίον	ἤδη Ἱεροσολύμων γενόμενος ἀναγκάζεται συμβαλεῖν
[1, 16]	Σαμοσάτοις, πόλις δ' ἐστὶν Εὐφράτου	πλησίον	καρτερά, θᾶττον ἠπείγετο τὸν καιρὸν
[1, 13]	φρουροὺς αὐτῶν ἄνδρας ἑξήκοντα ταῖς	πλησίον	οἰκίαις ἐγκατέστησαν. Τούτους μὲν ὁ
[1, 13]	χειρῶν εἴργετο. Κἀκεῖνος μὲν Ἡρώδου	γνήσιον	ἑαυτὸν ἀποδείξας ἀδελφὸν καὶ Ὑρκανὸν
[1, 18]	ἄνδρας ἀγαθοὺς καὶ βασιλεῖς τηλικούτους	ἀνόσιον	ἡγήσατο, τὸ δὲ τούτων ἔγγιον
[1, 11]	Μαλίχου παρανομίας γενόμενος μετὰ τὸ	συμπόσιον	θνήσκει τά τε ἄλλα δραστήριος
[1, 11]	ἡ ἀνάγκη. Πρῶτος δ' ἀπεμειλίξατο	Κάσσιον	Ἡρώδης τὴν ἑαυτοῦ μοῖραν ἐκ
[1, 11]	ἐνεωτέρισεν. (Συστάντος δὲ τοῦ πρὸς	Κάσσιον	καὶ Βροῦτον πολέμου Καίσαρί τε
[1, 11]	Ἀντίπατρος ταχέως ἑκατὸν ταλάντοις θεραπεύσας	Κάσσιον.	(Οὐ μὴν Μάλιχος ἀναχωρήσαντος Κασσίου
[1, 12]	τῷ βασιλεῖ γίνεται. (Ἐπεὶ δὲ	Κάσσιον	περὶ Φιλίππους ἀνελόντες ἀνεχώρησαν εἰς
[1, 14]	Ῥόδον διασώζεται σφόδρα τῷ πρὸς	Κάσσιον	πολέμῳ τετρυχωμένην, δεχθεὶς ὑπὸ Πτολεμαίου
[1, 18]	πόλιν ἁρπαγάς, πολλὰ διατεινόμενος πρὸς	Σόσσιον,	εἰ χρημάτων τε καὶ ἀνδρῶν
[1, 17]	μὲν καταστήσας ἐπὶ τῆς Συρίας	Σόσσιον	καὶ προστάξας Ἡρώδῃ βοηθεῖν ἐπ'
[1, 0]	κατέλυσε τὴν δυναστείαν αὐτῶν ἐπαγαγὼν	Σόσσιον,	ὅπως τε ὁ λαὸς μετὰ
[1, 18]	ἡγεμόνας, βασιλικώτατα δὲ αὐτὸν ἐδωρήσατο	Σόσσιον,	ὡς μηδένα χρημάτων ἀπελθεῖν δεόμενον.
[1, 14]	δὲ καὶ τούτους Ἡρώδης εἰς	Πηλούσιον	ἀφικόμενος, ἔνθα τῆς παρόδου μὴ
[1, 8]	Ἰουδαίους φρουροῦντας τὰς κατὰ τὸ	Πηλούσιον	ἐμβολὰς παρεῖναι Γαβίνιον ἔπεισεν. Τῆς
[1, 9]	δυνάμεως εἰργόμενος τῶν κατὰ τὸ	Πηλούσιον	ἐμβολῶν ἐν Ἀσκάλωνι κατείχετο, τούς
[1, 9]	δι' Ἀντίπατρον ἰσχύι πρὸς τὸ	Πηλούσιον	ἐξελαύνει κωλυόμενός τε διελθεῖν ἐπολιόρκει
[1, 9]	τῶν σὺν αὐτῷ. (Καὶ τὸ	Πηλούσιον	μὲν ἑάλω, πρόσω δ' αὐτὸν
[1, 21]	περικαλλέστατος ἀπὸ τοῦ Καίσαρος προγόνου	Δρούσιον	κέκληται, (ψαλίδες τε πυκναὶ πρὸς
[1, 14]	δανείσασθαι παρ' αὐτοῦ τὰ λύτρα	ῥύσιον	θεὶς τὸν τοῦ λυτρουμένου παῖδα·
[1, 19]	χρείας ὑστέραν. Ταύτης τῆς πληγῆς	αἴτιον	αὐτῷ τὸ τῶν ταξιάρχων ἀπειθὲς
[1, 25]	φρενῶν καὶ μανίαν ὀδυρόμενος, ἧς	αἴτιον	εἶναι τὸν ἔρωτα τῆς γυναικὸς
[1, 4]	τὸ ἀνώμαλον, πυνθανομένῳ τε τὸ	αἴτιον,	τί ἂν ποιήσας καταστείλειεν αὐτούς,
[1, 20]	πρὸς Ἀντώνιον φιλίαν Καίσαρος περὶ	Ἄκτιον	νενικηκότος. Παρεῖχεν μέντοι δέους πλέον
[1, 7]	προθύμους. (Αὐτὸς δὲ κατὰ τὸ	προσάρκτιον	κλίμα τήν τε τάφρον ἔχου
[1, 17]	πρὶν εἰς τὸ βαλανεῖον εἰσελθεῖν	ἐναντίον	αὐτοῦ τις ἐκτρέχει τῶν πολεμίων
[1, 29]	συνόδου καὶ τῶν φιλοφρονήσεων ἐπαύσαντο,	τοὐναντίον	δ' ὑπεκρίνοντο καὶ διαφέρεσθαι πρὸς
[1, 19]	Οὔτε δὲ τὸ δυστυχεῖν οὔτε	τοὐναντίον	ἐν ἀνθρώποις βέβαιον, ἀλλ' ἔστιν
[1, 0]	ἀνερράγη τά τε συμβάντα κατὰ	Κέστιον	καὶ ὅσα κατὰ τὰς πρώτας
[1, 33]	διάδοχον μὲν Ἀρχέλαον τὸν πρεσβύτατον	υἱὸν	ἀδελφὸν δὲ Ἀντιπάτρου γράφει, τετράρχην
[1, 22]	γὰρ τὸν ἐκ τῆς Δωρίδος	υἱὸν	Ἀντίπατρον διὰ τοὺς ἐκ Μαριάμμης
[1, 28]	Μαριάμμης θυγατέρων ἡ μὲν ἀδελφῆς	υἱὸν	Ἀντίπατρον εἶχεν, ἡ δὲ ἀδελφοῦ
[1, 25]	πατὴρ λίαν ἢ τοῦ κολάζειν	υἱὸν	ἀτονώτερος ἐπίβουλον, ἀμείψωμεν τὰς δεξιὰς
[1, 27]	τε καὶ αὐτὸν καὶ τὸν	υἱὸν	αὐτοῦ συνελάμβανεν. (Ἐφ' ᾧ τῶν
[1, 28]	Ἀριστοβούλου συνῴκισεν θυγατέρα, τὸν δὲ	υἱὸν	αὐτοῦ τῇ Φερώρα θυγατρί. (Καταμάθοι
[1, 25]	δῶρον ἕξειν παρ' αὐτοῦ τὸν	υἱόν,	εἰ μὴ λύσειεν τὸν γάμον,
[1, 9]	τῷ Λιβάνῳ Χαλκίδος, Φιλιππίωνα τὸν	υἱὸν	ἐπ' αὐτοὺς εἰς Ἀσκάλωνα πέμπει.
[1, 30]	τῆς μητρῴας τόλμης καὶ τὸν	υἱὸν	ἠμύνατο· τὸν γοῦν ἐξ αὐτῆς
[1, 9]	Πτολεμαῖος τὴν Ἀλεξάνδραν ἀνελὼν τὸν	υἱὸν	καὶ διὰ τὸν γάμον κηδεμονικώτερος
[1, 11]	ἐν Τύρῳ γίνεται, τόν τε	υἱὸν	ὁμηρεύοντα παρὰ τοῖς Τυρίοις ὑπεξαγαγεῖν
[1, 27]	βασιλέως στρατιώτης, ὄνομα Τίρων, ἔχων	υἱὸν	σφόδρα συνήθη καὶ φίλον Ἀλεξάνδρῳ
[1, 24]	παραμυθίαν λαμβάνων τοῦ δῆσαι τὸν	υἱὸν	τὸ μὴ δοκεῖν ἀδίκως. ~(Ὁ
[1, 32]	γράμματα παρ' αὐτῆς πρὸς τὸν	υἱὸν	τοιάδε· ἐπεὶ πεφώραται πάντα ἐκεῖνα
[1, 33]	πενθεῖσθαι δι' ἑτέρων καὶ λαμπρὸν	ἐπιτάφιον	ἔχειν, ἂν ὑμεῖς θελήσητε ταῖς
[1, 14]	οὐ μόνον ἐξ ὧν διηνέχθη	τάχιον,	ἀλλ' ὅτι καὶ τότε διὰ
[1, 23]	διαλλαγαῖς ἐφηδόμενος, ὡς ἂν καὶ	τάχιον	γεγραφὼς τοῖς ἐπὶ Ῥώμης φίλοις
[1, 22]	στασιασθῆναι συνέβη τὸν οἶκον καὶ	τάχιον	μέν, μάλιστα δὲ μετὰ τὴν
[1, 29]	Ἀντίπατρον περὶ ὧν δεδίκαστο Νικολάῳ	τάχιον.	Οὐ μικρὸς δ' αὐτῷ καὶ
[1, 19]	ἀσεβεστάτους, ὡς οὔτ' ἀνθρώπειόν τι	κακὸν	οὔτε δαιμόνιον ταπεινώσει ποτὲ τὴν
[1, 11]	τῶν βασιλικῶν οἰνοχόων χρήμασιν δοῦναι	φάρμακον	Ἀντιπάτρῳ. Καὶ ὁ μὲν ἀγώνισμα
[1, 32]	μάρτυς” ἔκειτο σιγῶν, αἰτήσας τὸ	φάρμακον	δίδωσί τινι τῶν ἐπὶ θανάτῳ
[1, 30]	μὲν Ἀντίπατρος ἐξ Αἰγύπτου δηλητήριον	φάρμακον	ἐπ' αὐτὸν διά τινος τῶν
[1, 30]	καὶ λαβεῖν παρ' ἀδελφοῦ τὸ	φάρμακον	ἔφασκον ἰατρεύοντος ἐν Ἀλεξανδρείᾳ. Περιιόντες
[1, 32]	διαδοχῆς· τὸν γὰρ παρασκευάσαντα πατρὶ	φάρμακον	ἦ πού γ' ἂν ἀδελφῶν
[1, 30]	δὲ τῇ γυναικὶ παραθέσθαι τὸ	φάρμακον.	Ταύτην ὁ βασιλεὺς μεταπεμψάμενος αὐτίκα
[1, 31]	τετελεσμένων, μή ποτε φωραθείη τὸ	φάρμακον.	Τότε δ' ἐν Κιλικίᾳ λαβὼν
[1, 31]	ἵνα εἰ τὸ πρῶτον ἀσθενήσει	φάρμακον,	τούτῳ Φερώρας μετὰ τῆς γυναικὸς
[1, 30]	δ' ὃ φυλάσσεις κατ' αὐτοῦ	φάρμακον	ὑπ' Ἀντιπάτρου καταλειφθὲν ἡμῖν φέρε
[1, 12]	ἐν τέλει Ἰουδαίων ἑκατὸν ἄνδρες	ἧκον	εἰς τὴν πρὸς Ἀντιόχειαν Δάφνην
[1, 33]	παρὰ τῶν ἐν Ῥώμῃ πρέσβεων	ἧκον	ἐπιστολαί, δι' ὧν Ἀκμὴ μὲν
[1, 12]	πόλεων πρὸς Ἀντώνιον εἰς Βιθυνίαν	ἧκον	καὶ Ἰουδαίων οἱ δυνατοὶ κατηγοροῦντες
[1, 6]	εἰς τὴν χώραν πρέσβεις εὐθέως	ἧκον	παρὰ τῶν ἀδελφῶν ἑκατέρου δεομένου
[1, 19]	ὅσον ταῖς αὐτομάτοις ἡμῶν συμφοραῖς	ἧκον·	σφαλερὰ δ' ἐλπὶς οὐκ ἐξ
[1, 7]	ὡρμημένον, ἐκ τούτων, ὅπερ ἦν	προσῆκον	ἀγαθῷ στρατηγῷ, τὸν λαὸν εὐνοίᾳ
[1, 4]	δὲ αὐτῷ καὶ τὸ εὐνοοῦν	Ἰουδαικὸν	εἰς μυρίους. Τῶν δ' ἐναντίων
[1, 4]	(Ἐξανδραποδισαμένῳ δὲ ταύτας ἐπανίσταται τὸ	Ἰουδαικὸν	ἐν ἑορτῇ· μάλιστα γὰρ ἐν
[1, 27]	τε Συρία πᾶσα καὶ τὸ	Ἰουδαικὸν	ἦν ἐκδεχομένων τὸ τέλος τοῦ
[1, 17]	τῇ μάχῃ φανείς, καὶ τὸ	Ῥωμαικὸν	πᾶν διαφθείρεται· νεοσύλλεκτοι γὰρ ἦσαν
[1, 10]	πλέον εἶναι τῆς στρατείας τὸ	ἄδικον.	Διὸ δὴ καὶ περὶ τῆς
[1, 32]	ἀεί, κλαύσομαι μὲν ἐγὼ τὴν	ἄδικον	εἱμαρμένην καὶ κατ' ἐμαυτὸν στενάξω
[1, 32]	τί μὲν ἐκείνους εὐεργέτησα τηλικοῦτον,	ἡλίκον	τοῦτον; γε ζῶν μὲν ὀλίγου
[1, 24]	ταλάντοις. Ἀλλ' ἀπέδρα Φερώρας τὸν	βασιλικὸν	γάμον πρὸς ἔρωτα δούλης, ἐφ'
[1, 33]	εἰς πολυτέλειαν, ἀλλὰ πάντα τὸν	βασιλικὸν	κόσμον προήνεγκεν συμπομπεύσοντα τῷ νεκρῷ·
[1, 3]	τε αὐτῷ παρεσκευακέναι κάλλιστα καὶ	πολεμικὸν	κόσμον ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ διὰ
[1, 4]	τῆς ἐπιβουλῆς, εἰ μὴ τὸ	ξενικὸν	αὐτῷ παρεβοήθει· Πισίδαι καὶ Κίλικες
[1, 18]	ἀλλοφύλων συμμάχων· ὥρμητο γὰρ τὸ	ξενικὸν	πλῆθος ἐπὶ θέαν τοῦ τε
[1, 10]	τῶν παίδων ἢ τὸ Ἀντιπάτρου	σωφρονικὸν	προσίστατο, λέγοντες ὡς Ἀντιπάτρῳ καὶ
[1, 30]	ζῶντας. Ἀλλ' ἀμήχανον ἐκφυγεῖν οὕτω	φονικὸν	θηρίον, παρ' ᾧ μηδὲ φιλεῖν
[1, 32]	ὅλον τοῦ μύσους ἀναπλήσειεν τὸν	οἶκον,	ἄλλα τε πολλὰ πρὸς τούτοις
[1, 22]	εὐπραγίας ἡ τύχη τοῖς κατ'	οἶκον	ἀνιαροῖς ἐνεμέσησεν, καὶ κακοδαιμονεῖν ἐκ
[1, 33]	κατέλιπεν, ἐν δὲ τοῖς κατ'	οἶκον	ἀτυχέστατος. Πρὶν δὲ γνῶναι τὴν
[1, 23]	πολλὰ δὲ Καίσαρι καταστησαμένῳ τὸν	οἶκον	αὐτοῦ τεταραγμένον καὶ μεῖζόν τι
[1, 2]	δίκας ἐφ' οἷς εἰς τὸν	οἶκον	αὐτῶν παρηνόμησεν. Ὁ δὲ Ἰωάννης
[1, 32]	δαίμων τις ἐξερημοῖ τὸν ἐμὸν	οἶκον	καί μοι τοὺς φιλτάτους ἐπανίστησιν
[1, 22]	ἣν αὐτῷ στασιασθῆναι συνέβη τὸν	οἶκον	καὶ τάχιον μέν, μάλιστα δὲ
[1, 20]	Ζηνόδωρος ὁ τὸν Λυσανίου μεμισθωμένος	οἶκον	οὐ διέλειπεν ἐπαφεὶς τοὺς ἐκ
[1, 9]	ἐπὶ τὴν βοήθειαν τόν τε	ἔποικον	τοῦ Λιβάνου Πτολεμαῖον καὶ Ἰάμβλιχον,
[1, 19]	πολεμίων ἄγων καὶ πολὺ συγκροτήσας	ἱππικὸν	ἐπαφίησιν αὐτοῖς περὶ Διόσπολιν ἐκράτησέν
[1, 0]	πρὸς τοὺς τυράννους ἢ τὸ	λῃστρικὸν	αὐτῶν κατηγορικῶς λέγοιμεν ἢ τοῖς
[1, 16]	πολεμικὴν ἔχοντες, τὸ δὲ θράσος	λῃστρικόν.	Συμβαλόντες γοῦν τῷ σφετέρῳ δεξιῷ
[1, 0]	γείτονες Γαλάται παρεκίνουν καὶ τὸ	Κελτικὸν	οὐκ ἠρέμει, μεστὰ δ' ἦν
[1, 19]	τρεῖς διέφθειρεν μυριάδας, τὸ δὲ	στρατιωτικὸν	ἔμεινεν ἀβλαβές· ὕπαιθρον γὰρ ηὐλίζετο.
[1, 15]	δ' αὐτῷ τὸ μετὰ Σίλωνος	στρατιωτικὸν	καὶ πολλοὶ τῶν ἐκ τῆς
[1, 33]	γνῶναι τὴν τελευτὴν αὐτοῦ τὸ	στρατιωτικὸν	προελθοῦσα μετὰ τἀνδρὸς ἡ Σαλώμη
[1, 8]	καὶ Πειθόλαος, συμμίξαντες τοῖς περὶ	Μᾶρκον	Ἀντώνιον ἡγεμόσιν ὑπήντων Ἀλεξάνδρῳ. Καὶ
[1, 8]	δὲ μετὰ μέρους τῆς στρατιᾶς	Μᾶρκον	Ἀντώνιον προπέμψας αὐτὸς εἵπετο τὴν
[1, 11]	Ἀπάμειαν δυνάμεις. Ἔνθα Βάσσῳ τε	Μοῦρκον	καὶ τὰ διεστῶτα τάγματα διαλλάξας
[1, 11]	γοῦν ὑπ' Ἀντιπάτρου σώζεται πείσαντος	Μοῦρκον	τὸν τότε στρατηγοῦντα Συρίας, ὃς
[1, 10]	ἄκοντος τοῦ βασιλέως διαφυγεῖν εἰς	Δαμασκὸν	ἀνεχώρησεν πρὸς Σέξτον παρασκευαζόμενος οὐδὲ
[1, 6]	πρὸς Τιγράνην, παραγενόμενος δὲ εἰς	Δαμασκὸν	ἑαλωκυῖαν προσφάτως ὑπὸ Μετέλλου καὶ
[1, 6]	Πομπήιος ἐπιὼν τὴν Συρίαν εἰς	Δαμασκὸν	ἧκεν, ἐπ' αὐτὸν καταφεύγουσιν καὶ
[1, 20]	ὁρμητήριον τοῖς λῃσταῖς ἐπὶ τὴν	Δαμασκόν,	Ἡρώδῃ δίδωσιν. Κατέστησεν δὲ αὐτὸν
[1, 6]	Ἀρέτας καταπλαγείς, καὶ πάλιν εἰς	Δαμασκὸν	Σκαῦρος. Ἀριστοβούλῳ δ' οὐκ ἀπέχρησεν
[1, 5]	χώραν· Ἀλεξάνδρα δὲ ἐκπέμψασα ἐπὶ	Δαμασκὸν	στρατιάν, πρόφασις δ' ἦν Πτολεμαῖος
[1, 12]	παρὰ Φαβίῳ τῷ στρατηγῷ κατὰ	Δαμασκόν,	ὡρμημένος δὲ βοηθεῖν ὑπὸ νόσου
[1, 24]	δὲ τὴν ἀπολογίαν τοῖς ἔργοις	ἔφασκον·	δεῖν μέντοι κἀκεῖνον ἀποφράττειν τὰς
[1, 30]	λαβεῖν παρ' ἀδελφοῦ τὸ φάρμακον	ἔφασκον	ἰατρεύοντος ἐν Ἀλεξανδρείᾳ. Περιιόντες δὲ
[1, 24]	τῶν φίλων αὐτοῦ. Σιγῶντες δὲ	ἀπέθνησκον	πολλοὶ καὶ μηδὲν ὑπὲρ τὸ
[1, 19]	μὲν τὴν πρώτην ἐμβολὴν τραπέντας	ἐδίωκον,	ἐπιβουλεύεται δὲ Ἡρώδης ἐν τῇ
[1, 13]	πολεμίων. Αἰσθόμενοι δ' οἱ Πάρθοι	κατεδίωκον.	Κἀκεῖνος τὴν μὲν μητέρα καὶ
[1, 11]	ἐπὶ τὸν πρὸ τῆς πόλεως	αἰγιαλὸν	ἐξῄεσαν ξιφήρεις, ἔνθα περιστάντες τὸν
[1, 12]	πολλὰ παρῄνει προελθὼν ἐπὶ τὸν	αἰγιαλὸν	Ἡρώδης σὺν Ὑρκανῷ μήθ' ἑαυτοῖς
[1, 9]	ῥύεται περιελθὼν Ἀντίπατρος παρὰ τὸν	αἰγιαλὸν	τοῦ ποταμοῦ· τῶν γὰρ καθ'
[1, 33]	τότε παρῄνουν ἐκκόπτειν οἱ σοφισταί,	καλὸν	εἶναι λέγοντες, εἰ καί τις
[1, 3]	τῶν μανθανόντων, παπαί, νῦν ἐμοὶ	καλόν,	ἔφη, τὸ θανεῖν, ὅτε μου
[1, 4]	αὐτοῦ καὶ τοῦ τρόπου τὸ	ἀνώμαλον,	πυνθανομένῳ τε τὸ αἴτιον, τί
[1, 18]	Ἡρώδην Ἰουδαικοῦ μηδὲν ὑπολιπέσθαι σπουδάζοντος	ἀντίπαλον.	Ἐσφάττοντο δὲ παμπληθεῖς ἔν τε
[1, 21]	μείζους. Ἐπεὶ δὲ ἀνεπληρώθη τὸ	ὕφαλον,	οὕτως ἤδη τὸ ὑπερέχον τοῦ
[1, 33]	τὸ σῶμα χαλασθὲν εἰς πλήρη	πύελον	ἐκλύει καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ὡς
[1, 28]	Ἀντίπατρον εἶχεν, ἡ δὲ ἀδελφοῦ	Φασάηλον.	~(Διακόψας δὲ τὰς τῶν ὀρφανῶν
[1, 13]	ἀληθὲς Ἀντιγόνῳ βοηθόν. Τὸν γοῦν	Φασάηλον	ἐνεδρεύων ἀνέπεισεν πρὸς Βαζαφράνην πρεσβεύσασθαι
[1, 11]	τόν τε γὰρ Ἱεροσολύμων φρουρὸν	Φασάηλον	καὶ Ἡρώδην πεπιστευμένον τὰ ὅπλα
[1, 10]	νωθῆ τε καὶ βασιλείας ἀτονώτερον.	Φασάηλον	μὲν δὴ τῶν παίδων τὸν
[1, 13]	Ἀντίγονον, ἀλλὰ καὶ παραδοῦναι αὐτῷ	Φασάηλόν	τε καὶ Ὑρκανὸν δεσμώτας αἰκίσασθαι.
[1, 13]	τῶν καταλειφθέντων Πάρθων οἷς προσετέτακτο	Φασάηλόν	τε καὶ Ὑρκανὸν συνελάμβανον τά
[1, 13]	Ἐλευθέρων ἱππέων τοῖς λοιποῖς προέπεμψεν	Φασάηλον.	(Ὡς δ' ἐγένοντο κατὰ τὴν
[1, 24]	εὐνοῦχοι τιμιώτατοι τῷ βασιλεῖ, καὶ	δῆλον	ἐξ ὧν ἐλειτούργουν· τῷ μὲν
[1, 11]	ὁμόσε τῇ πράξει χωρῶν εἶπεν,	ἄδηλον	ἦν. Ἀλλὰ γὰρ Μάλιχον μὲν
[1, 3]	γενέσθαι καὶ προησφαλίσθαι πρὸς τὸ	ἄδηλον	καθίστησι μὲν τοὺς σωματοφύλακας ἔν
[1, 33]	τὴν εἱμαρμένην ἐπεβάλλετο. Λαβὼν δὲ	μῆλον	ᾔτησεν καὶ μαχαίριον, εἰώθει γὰρ
[1, 13]	Ἀντιγόνῳ. (Τῶν δὲ λῃζομένων τὸν	Κάρμηλον	πολλοὶ Ἰουδαῖοι συνδραμόντες πρὸς Ἀντίγονον
[1, 4]	δὲ τῆς τάφρου τεῖχος ἤγειρεν	ὑψηλὸν	καὶ ξυλίνους πύργους ἐτεκτήνατο τὰς
[1, 21]	γὰρ δὴ τὸ γήλοφον ἐπιεικῶς	ὑψηλὸν	καὶ πᾶν χειροποίητον. Κατεσκεύασεν δὲ
[1, 19]	τὸ στρατόπεδον αὐτῶν περισχόντες αὔτανδρον	εἷλον	οἱ Ἄραβες. (Μετ' οὐ πολὺ
[1, 7]	ἐν κοίλῃ Συρίᾳ πόλεις, ἃς	εἷλον,	ὑπέταξεν τῷ κατ' ἐκεῖνο Ῥωμαίων
[1, 0]	καὶ τὰ ἐρύματα τῶν χωρίων	καθεῖλον,	Τίτος δὲ πᾶσαν ἐπελθὼν τὴν
[1, 5]	(Διογένην γοῦν τινα τῶν ἐπισήμων	φίλον	Ἀλεξάνδρῳ γεγενημένον κτείνουσιν αὐτοὶ σύμβουλον
[1, 27]	ἔχων υἱὸν σφόδρα συνήθη καὶ	φίλον	Ἀλεξάνδρῳ καὶ αὐτὸς ἠγαπηκὼς ἰδίᾳ
[1, 29]	εὑρὼν παρ' αὐτῷ, τὸν μὲν	φίλον	Συλλαίου τὸν δὲ φύλαρχον. Οἱ
[1, 30]	τὰς βασάνους μετέφερεν, κἀκεῖνοι τὸν	Ἀντίφιλον	κομίσαι τε ἀπ' Αἰγύπτου τὴν
[1, 26]	Πάντων δ' ἀποπειραθεὶς τῶν προσώπων	ἄλλον	ἄλλως ὑπῄει, γίνεται δὲ προηγουμένως
[1, 8]	ἐπὶ Πάρθους στρατείαν τόν τε	ἄλλον	τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις ναοῦ χρυσὸν
[1, 17]	πόρρωθεν δὲ χερμάσιν καὶ παλτοῖς	ἔβαλλον,	ὥστε συχνοὺς κατατιτρώσκειν. Ἐν ᾧ
[1, 22]	τὸν Ἡρώδην ἔμελλον, εἰς μοιχείαν	διέβαλλον	αὐτήν, ἄλλα τε πολλὰ πρὸς
[1, 12]	φιλονεικοῦντας ἀκρίτως. Τῶν δὲ ἔτι	μᾶλλον	ἀγανακτούντων Ἀντώνιος ἐκπέμψας ὁπλίτας πολλοὺς
[1, 16]	τε ἐπίδειξιν ἀνδρείας καὶ τοῦ	μᾶλλον	ἀρέσασθαι τὸν Ἀντώνιον. Γίνεται γοῦν
[1, 24]	μὲν διαβολὰς ἠγνόει, παρὸ καὶ	μᾶλλον	ἀφυλάκτως ἐνέπιπτον αὐταῖς· οὐδὲν γὰρ
[1, 30]	πώποτε πατέρων μισοτεκνότατον Ἡρώδην πολὺ	μᾶλλον	εἶναι μισάδελφον· δοῦναι γοῦν αὐτῷ
[1, 4]	πρὸς τοὺς ὑποτεταγμένους. Οἱ δὲ	μᾶλλον	ἐμίσουν τὴν μετάνοιαν αὐτοῦ καὶ
[1, 3]	ἐπυνθάνετο καὶ μηδενὸς τολμῶντος εἰπεῖν	μᾶλλον	ἐνέκειτο μαθεῖν ἐθέλων· τέλος δὲ
[1, 19]	καὶ λύτρα διδόντων πεντακόσια τάλαντα	μᾶλλον	ἐνέκειτο. Τοῦ δὲ δίψους ἐκκαίοντος
[1, 32]	ἤμην. Ἔνδεια χρημάτων; Καὶ τίνι	μᾶλλον	ἐξῆν ἀναλίσκειν; Εἰ γὰρ ἐξωλέστατος
[1, 24]	ψύγματος καὶ πρὸς τὸ λυποῦν	μᾶλλον	ἐτραχύνετο. Διέθηκεν δὲ πρὸς αὐτὰ
[1, 28]	δὲ τοὺς μὲν λαμβάνοντας οὐδὲν	μᾶλλον	εὔνους γίνεσθαι, χαλεπωτέρους δ' ἐχθροὺς
[1, 20]	γε ἐποίησεν Ἀντώνιος Κλεοπάτρᾳ πεισθεὶς	μᾶλλον	ἢ σοί· καὶ γὰρ σὲ
[1, 31]	καὶ τὴν πατρίδα σπεύδοντες ἰδεῖν	μᾶλλον	ἢ τὸ συμφέρον Ἀντιπάτρῳ σκοποῦντες,
[1, 6]	μὲν ὁρμὴ καλουμένῳ δεσποτικώτερον διακινδυνεύειν	μᾶλλον	ἢ ὑπακοῦσαι, καθεώρα δὲ τὸ
[1, 23]	οἱ μὲν καθ' ἡμέραν προσίσταντο	μᾶλλον,	ὁ δ' Ἀντίπατρος ἤδη καὶ
[1, 23]	ὁμόνοιαν, ἣν αὐτός, ἔφη, συναρμόσω	μᾶλλον·	ὁ μὲν γὰρ ἐμὲ κύριον
[1, 16]	πάλαι τῆς ἀρετῆς αὐτὸν τότε	μᾶλλον	οὕτως ἔχειν καὶ προσθεῖναι πολὺ
[1, 24]	προημαρτημένων ἄφεσιν, εἰ πρὸς τὸ	μέλλον	ἀμείνους γένοιντο. Οἱ δὲ τὰς
[1, 3]	ὀφθαλμὸν ἐπ' ἔργοις ἀθεμίτοις λήσειν	ἔμελλον,	ἀλλά με ταχεῖα μέτεισι δίκη
[1, 22]	ὃ μάλιστα κινήσειν τὸν Ἡρώδην	ἔμελλον,	εἰς μοιχείαν διέβαλλον αὐτήν, ἄλλα
[1, 7]	κομισθείσας μηχανὰς ἐπειρᾶτο τοῦ τείχους·	ἀνέστελλον	δὲ αἱ πετροβόλοι τοὺς καθύπερθεν
[1, 14]	τῆς Ἀντιπάτρου ξενίας, τὸ δὲ	ὅλον	καὶ διὰ τὴν τοῦ παρόντος
[1, 32]	τοὺς φιλτάτους τῷ βασιλεῖ διαφθείρας	ὅλον	τοῦ μύσους ἀναπλήσειεν τὸν οἶκον,
[1, 21]	πύργοις περιέσχεν, ἐπλήρωσεν δὲ τὸν	περίβολον	βασιλείοις πολυτελεστάτοις, ὡς μὴ μόνον
[1, 25]	ἀναπείθοντες καὶ τὸ τῆς ἡλικίας	εὔκολον	ἐπὶ κακῷ μεταχειριζόμενοι. Διὰ γὰρ
[1, 3]	πρὸς αὐτὸν ἔπεμψεν τοὺς προεροῦντας	ἄνοπλον	ἐλθεῖν. Πρὸς τοῦτο πάνυ πανούργως
[1, 13]	Ἡρώδου καὶ παραινοῦντος ἀναιρεῖν τὸν	ἐπίβουλον,	ἀλλὰ μὴ ταῖς ἐπιβουλαῖς ἑαυτὸν
[1, 32]	κατ' αὐτῶν, ἡλίκος ἀποδείκνυσιν τοῦτον	ἐπίβουλον;	Ἀλλὰ φθέγγεσθαί τι τετόλμηκεν ὁ
[1, 25]	ἢ τοῦ κολάζειν υἱὸν ἀτονώτερος	ἐπίβουλον,	ἀμείψωμεν τὰς δεξιὰς καὶ γενώμεθα
[1, 11]	πατρίδα μου σώζει τὸν ἀμφοτέρων	ἐπίβουλον	ἀνελών. Εἴτε δὲ φρονῶν Ὑρκανὸς
[1, 32]	καὶ θαυμάζω, πῶς βαρὺν οὕτως	ἐπίβουλον	διέφυγον. Ἀλλ' ἐπεὶ δαίμων τις
[1, 31]	εἰς χεῖρας λαβεῖν σπεύδων τὸν	ἐπίβουλον	καὶ δεδοικὼς μή ποτε προγνοὺς
[1, 5]	φίλον Ἀλεξάνδρῳ γεγενημένον κτείνουσιν αὐτοὶ	σύμβουλον	ἐγκαλοῦντες γεγονέναι περὶ τῶν ἀνασταυρωθέντων
[1, 7]	Κιλικίας εἰς Ῥώμην ἠπείγετο τὸν	Ἀριστόβουλον	ἄγων μετὰ τῆς γενεᾶς αἰχμάλωτον.
[1, 6]	περὶ Ὑρκανὸν ἱκετευόντων ὥρμησεν ἐπ'	Ἀριστόβουλον,	ἀναλαβὼν τήν τε Ῥωμαικὴν δύναμιν
[1, 8]	ἐπιγαμβρίαν, κἀπειδὴ τὸν πρὸς τὸν	Ἀριστόβουλον	ἀνείλετο πόλεμον, ἐκείνῳ παρακαταθήκην ἔπεμψεν
[1, 5]	τῶν ὅλων, τὸν δὲ νεώτερον	Ἀριστόβουλον	διὰ θερμότητα κατεῖχεν ἰδιώτην. (Παραφύονται
[1, 8]	πολλοῦ μὲν οἱ περὶ τὸν	Ἀριστόβουλον	διεκαρτέρουν γενναίως ἀγωνιζόμενοι, τέλος δὲ
[1, 26]	Τὰ δ' αὐτὰ καὶ τὸν	Ἀριστόβουλον	εἰπεῖν δελεάσας καὶ ταῖς κατὰ
[1, 6]	μεσόγειον ἀνιόντων, ἀκούσας συμπεφευγέναι τὸν	Ἀριστόβουλον	εἰς Ἀλεξάνδρειον, τοῦτο δ' ἐστὶν
[1, 6]	τὴν ἀρχήν, πολλὰ μὲν τὸν	Ἀριστόβουλον	εἰς τὸ ἦθος διαβάλλων, πολλὰ
[1, 30]	διαλαλεῖν, ὡς μετ' Ἀλέξανδρον καὶ	Ἀριστόβουλον	ἐπ' αὐτοὺς Ἡρώδης μεταβήσεται καὶ
[1, 2]	ἑτοίμως ὑπακούσας ὑπὸ τῶν περὶ	Ἀριστόβουλον	ἡττᾶται. Καὶ ὁ μὲν μέχρι
[1, 2]	τοὺς υἱεῖς ἐπέστησε τῇ πολιορκίᾳ	Ἀριστόβουλον	καὶ Ἀντίγονον· ὧν οὐδὲν ἀνιέντων
[1, 7]	δέχονται. ~(Πρὸς ταῦτα ἀγανακτήσας Πομπήιος	Ἀριστόβουλον	μὲν ἐφρούρει, πρὸς δὲ τὴν
[1, 6]	τὸν Ὑρκανὸν μεταβαίνουσιν πρὸς τὸν	Ἀριστόβουλον.	Ὁ δὲ μετὰ τῶν συμμεινάντων
[1, 31]	πατέρα, φανερῶς δὲ Ἀλέξανδρον καὶ	Ἀριστόβουλον	ὀδύροιντο, πρὸς δὲ τὴν μετάκλησιν
[1, 9]	ἀνίησι μὲν τῶν δεσμῶν τὸν	Ἀριστόβουλον,	παραδοὺς δ' αὐτῷ δύο τάγματα
[1, 5]	Πρὶν δὲ ἐπεξελθεῖν Ἀλεξάνδρα τὸν	Ἀριστόβουλον	τῆς τἀδελφοῦ καταλύσεως τελευτᾷ διοικήσασα
[1, 3]	τὰς ἡμέρας νόσῳ χρήσασθαι τὸν	Ἀριστόβουλον,	τὸν δὲ Ἀντίγονον ἐπὶ τέλει
[1, 6]	πάθους διελύθησαν, ὥστε βασιλεύειν μὲν	Ἀριστόβουλον,	Ὑρκανὸν δὲ ἐκστάντα τῆς ἄλλης
[1, 0]	πορρωτάτω καὶ τὸ ὑπὲρ Εὐφράτην	ὁμόφυλον	ἡμῖν Ἀδιαβηνούς τε γνῶναι διὰ
[1, 0]	μὲν ἅπαν τὸ ὑπὲρ Εὐφράτην	ὁμόφυλον	συνεπαρθήσεσθαι σφίσιν ἤλπισαν, Ῥωμαίους δὲ
[1, 8]	Μαχαιροῦντος. Καὶ τὸν μὲν ἄχρηστον	ὄχλον	ἀπεφορτίσατο, μόνους δὲ ἐπήγετο τοὺς
[1, 13]	ἀποφορτίσασθαι· μὴ γὰρ ἂν τοσοῦτον	ὄχλον	δέξασθαι τὴν Μασάδαν. Ἦσαν δὲ
[1, 17]	πάρεργον ποιούμενος τῆς πολιορκίας τὸν	γάμον·	ἤδη γὰρ ὑπερηφάνει τοὺς πολεμίους.
[1, 9]	τὸν υἱὸν καὶ διὰ τὸν	γάμον	κηδεμονικώτερος αὐτὸς ἦν πρὸς τοὺς
[1, 25]	υἱόν, εἰ μὴ λύσειεν τὸν	γάμον,	ὄντων μὲν αὐτοῖς ἤδη καὶ
[1, 28]	ὁ Ἀντίπατρος τοῦτον ἐπραγματεύσατο τὸν	γάμον.	Περιῄει δὲ καὶ τὸν Φερώραν
[1, 24]	Ἀλλ' ἀπέδρα Φερώρας τὸν βασιλικὸν	γάμον	πρὸς ἔρωτα δούλης, ἐφ' ᾧ
[1, 21]	τε καὶ τὸ κατὰ Μυσίαν	Πέργαμον	οὐ τῶν Ἡρώδου γέμουσιν ἀναθημάτων;
[1, 2]	μέχρι τῆς Σκυθοπόλεως ταύτην τε	κατέδραμον	καὶ τὴν ἐντὸς Καρμήλου τοῦ
[1, 18]	φοινικῶνα, ἐν ᾧ γεννᾶται τὸ	βάλσαμον,	δίδωσιν αὐτῇ πόλεις τε πλὴν
[1, 6]	πιότατον φοίνικά τε πάμπολυν καὶ	βάλσαμον	τρέφει. Τοῦτο λίθοις ὀξέσιν ἐπιτέμνοντες
[1, 16]	οἱ λοιποὶ δ' ὑπὲρ τὸν	ποταμὸν	ἐσκεδάσθησαν, ὥστε τὴν Γαλιλαίαν ἐκκεκαθάρθαι
[1, 19]	τὴν θυσίαν διέβαινεν τὸν Ἰορδάνην	ποταμὸν	μετὰ τῆς δυνάμεως. Στρατοπεδευσάμενος δὲ
[1, 32]	πολὺν ζῆν χρόνον, καὶ τὸ	ἐμὸν	γῆρας ἐβαρύνθη βασιλεύς τε οὐχ
[1, 33]	Ἀλεξᾶν οἶδα, ἔφη, Ἰουδαίους τὸν	ἐμὸν	ἑορτάσοντας θάνατον, δύναμαι δὲ πενθεῖσθαι
[1, 23]	τὸ βάρος δὲ τῶν πραγμάτων	ἐμόν	ἐστιν, κἂν μὴ θέλω. Σκεπτέσθω
[1, 32]	ἐπεὶ δαίμων τις ἐξερημοῖ τὸν	ἐμὸν	οἶκον καί μοι τοὺς φιλτάτους
[1, 14]	καὶ πρὸς τὸν κατὰ Πάρθων	πόλεμον	βασιλεύειν Ἡρώδην συμφέρειν ἔλεγεν, ἐπιψηφίζονται
[1, 8]	τὸν πρὸς τὸν Ἀριστόβουλον ἀνείλετο	πόλεμον,	ἐκείνῳ παρακαταθήκην ἔπεμψεν τὰ τέκνα.
[1, 2]	ἠρέμουν, μέχρι καὶ πρὸς φανερὸν	πόλεμον	ἐκριπισθέντες ἡττῶνται. Τὸ λοιπὸν δ'
[1, 19]	Ἡρώδῃ διαπιστεῦσαι τὸν πρὸς Ἄραβας	πόλεμον,	ἵν' ἢ κρατήσαντος Ἀραβίας ἢ
[1, 8]	ὅπως ἐπὶ χρήμασιν διαλύσαιτο τὸν	πόλεμον.	Πείθεται δὲ ὁ Ἄραψ τριακόσια
[1, 33]	Γαλάται διεσκευασμένοι πάντες ὡς εἰς	πόλεμον.	Προῆγεν δ' ἡ λοιπὴ δύναμις
[1, 16]	δὲ ἐπὶ τὸν πρὸς Πάρθους	πόλεμον	Σίλωνά τε καὶ Ἡρώδην μετεπέμπετο
[1, 0]	~(Ἐπειδὴ τὸν Ἰουδαίων πρὸς Ῥωμαίους	πόλεμον	συστάντα μέγιστον οὐ μόνον τῶν
[1, 5]	καὶ ταῖς παρανομίαις ἀνθισταμένη τὸν	δῆμον	εἰς εὔνοιαν προσηγάγετο. Καὶ οὐ
[1, 0]	παντὶ τῷ πολέμῳ τὸν μὲν	δῆμον	ἐλεήσας ὑπὸ τῶν στασιαστῶν φρουρούμενον,
[1, 4]	Τοσαύτη δὲ κατάπληξις ἔσχεν τὸν	δῆμον,	ὥστε τῶν ἀντιστασιαστῶν κατὰ τὴν
[1, 10]	καθέζοιτο τοὔνομα μόνον βασιλέως ἔχων	ἔρημον	ἐξουσίας. Καὶ μέχρι τοῦ πλανηθήσεται
[1, 4]	πρὸς τὰς εὐπραγίας αὐτὸν καταπλαγέντος	ἔρημον	λαβὼν τὸ φρούριον κατέσκαψεν. (Ἔπειτα
[1, 12]	ἦκτο γυναῖκα τῶν ἐπιχωρίων οὐκ	ἄσημον,	Δωρὶς ἐκαλεῖτο, ἐξ ἧς ἐγέννησεν
[1, 4]	ἐπιστρέψας, μυρία δ' ἦν τὸν	ἀριθμόν,	ἀτάκτοις ἐπιπίπτει τοῖς περὶ τὸν
[1, 29]	ἄλλους τε φίλους ἀνῃρήκει καὶ	Σόαιμον	τῶν ἐν Πέτρᾳ δυνατωτάτων. Πείσας
[1, 30]	Συλλαίου πραγματευσαμένου· τούτῳ γὰρ ἦν	γνώριμον.	(Πληγεὶς οὖν ὁ βασιλεὺς ὑποψίαις
[1, 30]	Φερώρᾳ, δεδωκέναι δὲ ἀντὶ τούτου	θανάσιμον	Συλλαίου πραγματευσαμένου· τούτῳ γὰρ ἦν
[1, 21]	τοῦ χωρίου δέξασθαι δυναμένην τὸ	φιλότιμον	αὐτοῦ, πᾶσαν ἀνέκτισεν λευκῷ λίθῳ
[1, 21]	εἰς ὅλας πόλεις αὐτῷ τὸ	φιλότιμον.	Ἐν μέν γε τῇ Σαμαρείτιδι
[1, 19]	Ἀλλ' οὐ διαφεύξονται τὸν μέγαν	ὀφθαλμὸν	αὐτοῦ καὶ τὴν ἀνίκητον δεξιάν,
[1, 3]	εἶπεν· οὐκ ἄρα θεοῦ μέγαν	ὀφθαλμὸν	ἐπ' ἔργοις ἀθεμίτοις λήσειν ἔμελλον,
[1, 19]	κατ' ἔτος μὲν τῆς βασιλείας	ἕβδομον,	ἀκμάζοντος δὲ τοῦ Ἀκτίου πολέμου.
[1, 10]	τοσούτους παρὰ τὸν τῶν Ἰουδαίων	νόμον	ἀνῄρηκεν Ἡρώδης· ὅν, εἰ μὴ
[1, 0]	διδότω παρὰ τὸν τῆς ἱστορίας	νόμον	συγγνώμην τῷ πάθει· πόλιν μὲν
[1, 19]	ἡμετέρους παρὰ τὸν πάντων ἀνθρώπων	νόμον	ὠμῶς ἀπέκτειναν καὶ τοιαῦτα τῷ
[1, 33]	Ἰουδαίας συναγαγὼν εἰς τὸν καλούμενον	ἱππόδρομον	ἐκέλευσεν συγκλεῖσαι. Προσκαλεσάμενος δὲ Σαλώμην
[1, 30]	τὴν ἀπόλαυσιν τῆς διαδοχῆς γίνεσθαι	σύντομον.	Ὑποβλαστάνειν δὲ τὰς τῆς ὕδρας
[1, 32]	μέλλουσαν ἀξιοπιστίαν καὶ τὸν ἐπίπλαστον	ὀλοφυρμόν·	οὗτός ἐστιν ὁ παραινῶν ἐμοί
[1, 27]	κτείνειν, ἐὰν δὲ μόνον ὦσιν	δρασμὸν	βεβουλευμένοι, κολάζειν μετριώτερον. (Τούτοις Ἡρώδης
[1, 15]	Ἡρώδου σὺν διακοσίοις τῶν οἰκείων	δρασμὸν	ἐβουλεύετο εἰς Ἄραβας ἀκηκοὼς τῶν
[1, 19]	ἀψύχων κινήματα μηδ' ὑπολαμβάνετε τὸν	σεισμὸν	ἑτέρας συμφορᾶς τέρας γεγονέναι· φυσικὰ
[1, 19]	κατεπτηχέναι τοὺς πολεμίους μετὰ τὸν	σεισμόν,	ὥσθ' ὑπολαμβάνειν τὸν θεὸν Ἄραψιν
[1, 8]	ἄλλης Συρίας πρὸς τὸν Γαβινίου	χωρισμὸν	κινηθείσης καὶ Ἰουδαίους πάλιν ἀπέστησεν
[1, 1]	τὸν ναὸν ἐσύλησε καὶ τὸν	ἐνδελεχισμὸν	τῶν καθ' ἡμέραν ἐναγισμῶν ἔπαυσεν
[1, 3]	αὐτῷ παρεσκευακέναι κάλλιστα καὶ πολεμικὸν	κόσμον	ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ διὰ μὲν
[1, 18]	σπάνιν ἤδη χρημάτων ὅσον εἶχεν	κόσμον	κατανομιστεύσας Ἀντωνίῳ καὶ τοῖς περὶ
[1, 33]	πολυτέλειαν, ἀλλὰ πάντα τὸν βασιλικὸν	κόσμον	προήνεγκεν συμπομπεύσοντα τῷ νεκρῷ· κλίνη
[1, 11]	ἀνθυπεκρίνετο δὲ μόλις Ἡρώδης τὸν	θυμὸν	ἐπέχων καὶ Κασσίῳ δι' ἐπιστολῶν
[1, 24]	ἑτέρα διαβολὴ συνέδραμεν ἡ τὸν	θυμὸν	ὑπεκκαύσασα τοῦ βασιλέως· ἤκουσεν γὰρ
[1, 19]	ὄκνος ὑμῶν καὶ τὸ δοκοῦν	ἄθυμον	ἀσφάλειαν ἐμοὶ νίκης ἐγγυᾶται. Χρὴ
[1, 21]	δὲ τἀδελφῷ τὸν ἐν Ἱεροσολύμοις	ὁμώνυμον	πύργον, οὗ τό τε σχῆμα
[1, 33]	ἢ προτομὰς ἢ ζῴου τινὸς	ἐπώνυμον	ἔργον εἶναι· κατεσκευάκει δ' ὁ
[1, 16]	γοῦν τῷ σφετέρῳ δεξιῷ τὸ	εὐώνυμον	κέρας τῶν Ἡρώδου τρέπονται. Περιελθὼν
[1, 32]	ἐρημίαν, διαφεύξεται δ' οὐδεὶς διψήσας	τοὐμὸν	αἷμα, κἂν διὰ πάντων μου
[1, 3]	δ' αὐτοῖς ἐπισπείσω κατὰ μέρος	τοὐμὸν	αἷμα; Λαβέτωσαν ἀθρόον τοῦτο, καὶ
[1, 13]	δὲ αὐτοὺς ἐπὶ τὸν καλούμενον	Δρυμὸν	προέπεμψεν τὸ χωρίον καταλαβεῖν· ἐν
[1, 27]	μέντοι ὑπελάμβανεν ἔσεσθαι μέχρι τεκνοκτονίας	ὠμὸν	Ἡρώδην. Ὁ δὲ σύρας τοὺς
[1, 1]	εἰσήνεγκεν ὡς τῶν προτέρων μεμιαμμένων,	βωμόν	τε ᾠκοδόμησεν ἕτερον καὶ τῶν
[1, 17]	δύναμιν. Καὶ διανύσας ἐπὶ τὸν	Λίβανον	ὀκτακοσίους μὲν τῶν περὶ τὸ
[1, 23]	θράσους αὐτῶν ἀφορμὰς οἱ διαβάλλοντες	ἐλάμβανον,	καὶ φανερώτερον ἤδη τῷ βασιλεῖ
[1, 13]	προσετέτακτο Φασάηλόν τε καὶ Ὑρκανὸν	συνελάμβανον	τά τε ἄλλα πρὸς τὴν
[1, 23]	Ἀρχελάου τοῦ Καππαδόκων βασιλέως θυγατέρα,	προσελάμβανον	ἤδη τῷ μίσει καὶ παρρησίαν.
[1, 21]	οἱ τρίτοι τοῦ βασιλικοῦ πλούτου	μετελάμβανον.	Ἀνακτίσας δὲ καὶ Ἀνθηδόνα τὴν
[1, 22]	ἄλλα τε πολλὰ πρὸς τὸ	πιθανὸν	ἐνσκευαζόμεναι καὶ κατηγοροῦσαι διότι τὴν
[1, 0]	πταίσμασι δείσας περὶ τῶν ὅλων	Οὐεσπασιανὸν	ἐφίστησι τῷ πολέμῳ, καὶ ὡς
[1, 13]	γνήσιον ἑαυτὸν ἀποδείξας ἀδελφὸν καὶ	Ὑρκανὸν	ἀγεννέστατον, ἀνδρειότατα θνήσκει ποιησάμενος τὴν
[1, 13]	Ἀντιγόνῳ τὰ πράγματα, δεσμώτην δ'	Ὑρκανὸν	ἀνάγουσιν εἰς τὴν Παρθυηνήν. ~(Ἡρώδης
[1, 10]	πειράσουσιν ἀντὶ κηδεμόνος δεσπότην καὶ	Ὑρκανὸν	ἀντὶ βασιλέως τύραννον, Ῥωμαίους γε
[1, 6]	δὲ ἀμφοτέρους, νύκτωρ ἀναλαβὼν τὸν	Ὑρκανὸν	ἀπὸ τῆς πόλεως ἀποδιδράσκει καὶ
[1, 6]	ἔθνους. Οὗτος ἅμα καὶ τὸν	Ὑρκανὸν	Ἀρέτᾳ προσφυγόντα τῷ βασιλεῖ τῆς
[1, 7]	ἐπιτελεῖν θυσίας. Αὖθις δ' ἀποδείξας	Ὑρκανὸν	ἀρχιερέα τά τε ἄλλα προθυμότατον
[1, 6]	διελύθησαν, ὥστε βασιλεύειν μὲν Ἀριστόβουλον,	Ὑρκανὸν	δὲ ἐκστάντα τῆς ἄλλης ἀπολαύειν
[1, 13]	παραδοῦναι αὐτῷ Φασάηλόν τε καὶ	Ὑρκανὸν	δεσμώτας αἰκίσασθαι. Ὁ δὲ Ὑρκανοῦ
[1, 5]	ἐξ Ἀλεξάνδρου τὸν μὲν πρεσβύτερον	Ὑρκανὸν	διά τε τὴν ἡλικίαν ἀποδείκνυσιν
[1, 6]	ἐστίν. Ἔνθα τῷ Ἀρέτᾳ τὸν	Ὑρκανὸν	ἐγχειρίσας καὶ πολλὰ μὲν καθομιλήσας,
[1, 7]	εὐτρέπιζεν ἔχων τοὺς περὶ τὸν	Ὑρκανὸν	εἴς τε τὰς ἐπινοίας καὶ
[1, 22]	ἔπειτα τὸν πάππον τῆς γυναικὸς	Ὑρκανὸν	ἐκ Πάρθων πρὸς αὐτὸν ἐλθόντα
[1, 12]	τότε ᾠκείωντο διὰ τὴν πρὸς	Ὑρκανὸν	ἐπιγαμίαν αὐτῷ. Πρότερον μὲν γὰρ
[1, 10]	οὐ μὴν αὐτὸς τῆς πρὸς	Ὑρκανὸν	εὐνοίας ἢ πίστεώς τι μετεκίνησεν.
[1, 5]	βασιλέα. Πρὸς ταῦτα ὀδυρόμενον τὸν	Ὑρκανὸν	ἡ μήτηρ οἰκτείρασα τήν τε
[1, 6]	Πομπήιος πολλὰ καὶ τῶν περὶ	Ὑρκανὸν	ἱκετευόντων ὥρμησεν ἐπ' Ἀριστόβουλον, ἀναλαβὼν
[1, 6]	τὸν Ἀρέταν δέξασθαί τε τὸν	Ὑρκανὸν	καὶ καταγαγεῖν ἐπὶ τὴν ἀρχήν,
[1, 2]	δήμου ταχέως δεδεγμένων ἤδη τὸν	Ὑρκανόν.	Καὶ ὁ μὲν παραχρῆμα ἀνεχώρησεν
[1, 22]	αὐτῷ τὰ κατὰ τὸν πάππον	Ὑρκανὸν	καὶ τὸν ἀδελφὸν Ἰωνάθην· οὐδὲ
[1, 6]	λαβὼν Σκαῦρος ἐπικηρυκεύεται πρός τε	Ὑρκανὸν	καὶ τοὺς Ἄραβας ἀπειλῶν Ῥωμαίους
[1, 11]	αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν τόν τε	Ὑρκανὸν	κἀκεῖνον ἐπὶ δεῖπνον ἐκάλει, παρεστῶτας
[1, 10]	ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἦγεν καταλύσων τὸν	Ὑρκανόν.	Κἂν ἔφθη τοῦτο ποιήσας, εἰ
[1, 10]	πάλιν οἱ πονηροὶ παρώξυνον τὸν	Ὑρκανὸν	κατ' ὀργήν τε οἴχεσθαι τὸν
[1, 8]	δὲ ταῦτα εἰς Ἱεροσόλυμα Γαβίνιος	Ὑρκανὸν	καταγαγὼν καὶ τὴν τοῦ ἱεροῦ
[1, 11]	πολέμῳ περισπωμένου καὶ βασιλεύσειν αὐτὸς	Ὑρκανὸν	καταλύσας εὐμαρῶς. (Ἐπεγέλα δ' ἄρα
[1, 10]	στίφους, ὡς μήτε καταλύειν δόξειεν	Ὑρκανὸν	λαμπρὰν ἄγων δύναμιν μήτε γυμνὸς
[1, 10]	ταῖς ἀφορμαῖς. (Τούτων Καῖσαρ ἀκούσας	Ὑρκανὸν	μὲν ἀξιώτερον τῆς ἀρχιερωσύνης ἀπεφήνατο,
[1, 6]	Ἱεριχοῦντα καταλιπόντες οἱ πολλοὶ τὸν	Ὑρκανὸν	μεταβαίνουσιν πρὸς τὸν Ἀριστόβουλον. Ὁ
[1, 10]	καθίστατο τὴν χώραν ὁρῶν τὸν	Ὑρκανὸν	νωθῆ τε καὶ βασιλείας ἀτονώτερον.
[1, 2]	διηπείλει. Πρὸς ἃ τὸν μὲν	Ὑρκανὸν	ὀργῆς πλείων οἶκτος εἰσῄει καὶ
[1, 13]	ἀπίστους εἶναι τοὺς βαρβάρους, ἔξεισιν	Ὑρκανὸν	παραλαβών, καὶ Πάκορος, ὡς ἧττον
[1, 6]	διαβάλλων, πολλὰ δ' ἐπαινῶν τὸν	Ὑρκανὸν	παρῄνει δέξασθαι> καὶ ὡς πρέπον
[1, 2]	εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἐπολιόρκει τὸν	Ὑρκανὸν	προσκαθεζόμενος τοῖς Ἱεροσολύμοις. Ὁ δὲ
[1, 6]	τῷ ἀδικουμένῳ· ἀδικεῖσθαι δὲ τὸν	Ὑρκανὸν	στερηθέντα τῆς κατὰ τὸ πρεσβεῖον
[1, 13]	οἷς προσετέτακτο Φασάηλόν τε καὶ	Ὑρκανὸν	συνελάμβανον τά τε ἄλλα πρὸς
[1, 10]	ἐχθροῖς ἀποληφθεὶς πάθῃ, πέμπει πρὸς	Ὑρκανὸν	τοὺς παραγγελοῦντας διαρρήδην ἀπολύειν Ἡρώδην
[1, 13]	τὸν Ἀντίγονον, καταλῦσαι δὲ τὸν	Ὑρκανόν.	Τούτοις ὑπαχθεὶς Πάκορος αὐτὸς μὲν
[1, 13]	σύνταξιν τῆς ἐπιβουλῆς ὅλην, καταλιπεῖν	Ὑρκανὸν	ὑπέμεινεν, ἀλλὰ τῷ σατράπῃ προσελθὼν
[1, 12]	Φασάηλος καθ' ἑαυτὸν Ἕλικος περιγενόμενος	Ὑρκανὸν	ὠνείδιζεν εἰς ἀχαριστίαν ὧν τε
[1, 30]	ἀλγηδόσιν θεὸς ὁ γῆν καὶ	οὐρανὸν	διέπων μετέλθοι τὴν τούτων ἡμῖν
[1, 24]	αὐτὸν ἐξαπίνης ἔδησεν καὶ πρὸς	βάσανον	ἐχώρει τῶν φίλων αὐτοῦ. Σιγῶντες
[1, 18]	δὲ χρυσοῦν ἀναθεὶς τῷ θεῷ	στέφανον	ἀνέζευξεν ἀπὸ Ἱεροσολύμων ἄγων δεσμώτην
[1, 13]	ὄντας καταλαμβάνουσιν, τῷ σατράπῃ δὲ	ἐνετύγχανον	πανούργῳ σφόδρα καὶ ταῖς φιλοφρονήσεσιν
[1, 13]	δ' οὐ πλείω τριακοσίων ταλάντων.	Ἐπετύγχανον	δὲ καὶ τῶν ἄλλων οὐχ
[1, 10]	εὐνοίας ἢ πίστεώς τι μετεκίνησεν.	(Ἀμήχανον	δ' ἐν εὐπραγίαις φθόνον διαφυγεῖν·
[1, 30]	ἀφελόμενος γυμνοὺς ἐάσειεν ζῶντας. Ἀλλ'	ἀμήχανον	ἐκφυγεῖν οὕτω φονικὸν θηρίον, παρ'
[1, 25]	Ἀλέξανδρος ἐπεὶ τὸν πατέρα μεταπείθειν	ἀμήχανον	ἑώρα, τοῖς δεινοῖς ὁμόσε χωρεῖν
[1, 0]	τούτων αἴτιος οὐδεὶς ἀλλόφυλος, ὥστε	ἀμήχανον	ἦν ὀδυρμῶν ἐπικρατεῖν. Εἰ δέ
[1, 32]	τὸν δ' ἀπ' οὐρανοῦ δικαστὴν	ἀμήχανον,	ὃς ἐφορᾷ πάντα καὶ πανταχοῦ
[1, 16]	πολλοῦ μὲν ἀπορεῖν πρὸς τὸ	ἀμήχανον	τοῦ τόπου, τελευταῖον δ' ἐπινοίᾳ
[1, 21]	χρημάτων ὁρῶν καὶ τὸ μόνον	λείψανον	τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος ὑπορρέον, οὐ
[1, 14]	ἐφθάκει καὶ Φασαήλου τεθνηκότος εἰς	κενὸν	Ἡρώδης φιλάδελφος ἦν· οὐ μὴν
[1, 17]	καλουμένων ἐπαμύνειν τοῖς ἀπείροις πολέμου	δυνάμενον.	(Ἀντιγόνῳ δὲ οὐκ ἀπέχρησεν ἡ
[1, 23]	αἱ στοργαὶ μένουσιν, ἔπειτα τὸν	ποιησάμενον	ἡμῶν τὰς διαλλαγὰς Καίσαρα, τρίτον
[1, 32]	ἄδακρυν διεκράτει τοὺς ἐλέγχους ἀληθεῖς	ἐπιστάμενον.	(Ἐν τούτῳ Νικόλαος τοῦ βασιλέως
[1, 23]	Καίσαρι καταστησαμένῳ τὸν οἶκον αὐτοῦ	τεταραγμένον	καὶ μεῖζόν τι τοῖς υἱοῖς
[1, 25]	ὀργῆς διάδοχοι. (Τούτοις περικομπήσας καίπερ	παρατεταγμένον	Ἡρώδην ὑπάγεται· δίδωσι γοῦν αὐτῷ
[1, 19]	ἄπειροι τὸ πλῆθος τοὺς Ἰουδαίους	ἔμενον.	Ἔνθα μετὰ τῆς δυνάμεως Ἡρώδης
[1, 13]	ἂν καὶ συνελήφθησαν, εἰ μὴ	περιέμενον	ἐν Ἱεροσολύμοις Ἡρώδην πρότερον λαβεῖν,
[1, 8]	τῶν ἀφεστώτων Ἀντίπατρον προπέμψας μετέπεισεν,	συνέμενον	δὲ Ἀλεξάνδρῳ τρεῖς μυριάδες, κἀκεῖνος
[1, 7]	χώραν πλῆθος ἀπέστησεν Ἀριστοβούλῳ συμπολεμεῖν	ὡρμημένον,	ἐκ τούτων, ὅπερ ἦν προσῆκον
[1, 4]	δείσας στρατεύεσθαι ἐπὶ τοὺς Ἄραβας	ὡρμημένον	τὸ μὲν μεταξὺ τῆς ὑπὲρ
[1, 3]	αὐτὸν ὁπλιτῶν ὡς ἐνῆν μάλιστα	κεκοσμημένον	προσκυνῆσαι τὸ πλέον ὑπὲρ τοῦ
[1, 1]	τε μεγάλῳ καὶ περιχρύσοις προτειχίσμασι	κεκοσμημένον,	ὑπολαβὼν ἐπ' αὐτοῦ τὸν Ἀντίοχον
[1, 5]	τινα τῶν ἐπισήμων φίλον Ἀλεξάνδρῳ	γεγενημένον	κτείνουσιν αὐτοὶ σύμβουλον ἐγκαλοῦντες γεγονέναι
[1, 10]	συνελθόντων. Οἷς καὶ διὰ τὸν	ἀνῃρημένον	καὶ διὰ τὸν περιόντα Καίσαρα
[1, 6]	φιλοτίμως ἐξησκημένων ὑπὲρ ὄρους ὑψηλοῦ	κείμενον,	πέμψας καταβαίνειν αὐτὸν ἐκέλευσεν. Τῷ
[1, 5]	τῷ βορείῳ κλίματι τοῦ ἱεροῦ	προσκείμενον,	πάλαι μέν, ὡς ἔφην, βᾶρις
[1, 21]	πᾶσαν εἶναι συμβέβηκεν τὴν παράλιον	ἀλίμενον,	ὡς πάντα τὸν τὴν Φοινίκην
[1, 10]	ἀνεδείματο τῆς πατρίδος ὑπὸ Πομπηίου	κατεστραμμένον	καὶ τοὺς ἀνὰ τὴν χώραν
[1, 13]	παρ' ἄλλων προακηκοὼς τὸν ἀδελφὸν	συνειλημμένον,	καὶ προσῄει Ὑρκανοῦ θυγάτηρ Μαριάμμη,
[1, 32]	καταγαγὼν αὐτὸν ἀπὸ τῆς χώρας	ἀπερριμμένον	καὶ παρωσάμενος τοὺς ἐκ βασιλίδος
[1, 33]	σῶμα δ' ἐπ' αὐτῆς πορφύρᾳ	κεκαλυμμένον,	καὶ διάδημα μὲν ἐπέκειτο τῇ
[1, 17]	ἤνεγκαν οἱ πολέμιοι· τὸ γοῦν	ἐπισυλλεγόμενον	αὐτῶν πλῆθος ὡς ἐθεάσατο τοὺς
[1, 18]	Σόσσιον, ὡς μηδένα χρημάτων ἀπελθεῖν	δεόμενον.	Σόσσιος δὲ χρυσοῦν ἀναθεὶς τῷ
[1, 30]	ἐπ' ἐμοὶ μηδὲ τεθνεῶτί πω	συγχεόμενον.	Ἀλλ' ἐγὼ μὲν ἀπέχω τῆς
[1, 5]	πάλαι μέν, ὡς ἔφην, βᾶρις	ὀνομαζόμενον,	αὖθις δὲ ταύτης τυχὸν τῆς
[1, 32]	οὐδ' ἀνθρώπους ῥᾴδιον τηλικοῦτον μύσος	ἐνσκευαζόμενον,	τὸν δ' ἀπ' οὐρανοῦ δικαστὴν
[1, 5]	Τιγράνην δὲ τὸν Ἀρμενίων βασιλέα	προσκαθεζόμενον	Πτολεμαίδι καὶ πολιορκοῦντα Κλεοπάτραν συνθήκαις
[1, 22]	διὰ τὸν ἔρωτα ζηλοτύπως ἔχοντα,	λογιζόμενον	δὲ καὶ τὴν Κλεοπάτρας δεινότητα,
[1, 11]	δὲ καθ' ὑπόνοιαν τῆς φαρμακείας	ὀργιζόμενον	τὸ πλῆθος ἀρνούμενος ἔπειθεν καὶ
[1, 18]	καὶ γὰρ περὶ τὸν ναὸν	ἀθροιζόμενον	τὸ ἀσθενέστερον ἐδαιμονία καὶ πολλὰ
[1, 13]	γοῦν αὐτὸν καὶ πρὶν ἐκπνεῦσαι	πυθόμενον	παρὰ γυναίου τινὸς ὡς Ἡρώδης
[1, 30]	κατὰ τοῦτό γε παντάπασιν παραγηρᾶν	οἰόμενον	αὐτοῦ καὶ διαθήκας μενεῖν κυρίας·
[1, 4]	ἀδελφῶν βασιλειῶντα κτείνει, τὸν δὲ	καταλιμπανόμενον	ἀγαπῶντα τὸ ζῆν δίχα πραγμάτων
[1, 20]	τῶν Ἀντωνίου φίλων Ἀλεξᾶν ἱκέτην	γενόμενον·	ἐνίκα δὲ ἡ Καίσαρος ὀργὴ
[1, 19]	Ἄραβα τῶν ἑαυτοῦ ἀγαθῶν δεσπότην	γενόμενον,	ὃν παρ' ὀλίγον πολλάκις αἰχμάλωτον
[1, 15]	ταχέως καὶ Σίλωνα διασώζει κακῶς	ἀμυνόμενον.	(Ἔπειτα Ἰόππην ἑλὼν πρὸς τὴν
[1, 25]	πέμπειν αὐτὸν εἰς Ῥώμην Καίσαρι	διαλεξόμενον·	γεγραφέναι γὰρ αὐτὸς ἐκείνῳ περὶ
[1, 19]	δεθῆναι, τῇ δ' ἕκτῃ τὸ	λειπόμενον	πλῆθος ὑπ' ἀπογνώσεως ἐξελθεῖν ἐπὶ
[1, 29]	νοσοῦντα τὸν ἀδελφὸν καίτοι λιπαρῶς	μεταπεμπόμενον·	ἐβούλετο γὰρ αὐτῷ τινας ἐντολὰς
[1, 5]	ἑαυτὸν ἀποδείκνυσι βασιλέα. Πρὸς ταῦτα	ὀδυρόμενον	τὸν Ὑρκανὸν ἡ μήτηρ οἰκτείρασα
[1, 30]	πορρωτάτω τοῦ θηρίου. Πολλάκις δὲ	ἀποδυρόμενον	πρὸς τὴν μητέρα τὸν Ἀντίπατρον
[1, 10]	τὴν ὀργὴν τελευταῖον ἐκρήξας ἐκάλει	κριθησόμενον	τὸν Ἡρώδην. Ὁ δὲ καὶ
[1, 13]	νῦν, εἰπεῖν, εὔθυμος ἄπειμι τὸν	μετελευσόμενον	τοὺς ἐχθροὺς καταλιπὼν ζῶντα. (Ὁ
[1, 2]	δῃώσοντα τὴν Ἰουδαίαν ἔπεμψεν καὶ	καταδουλωσόμενον	Σίμωνα. Ὁ δὲ καίτοι γε
[1, 25]	μειράκιον ὑπὸ τοσούτων εἴη πονηρῶν	ἐπιβουλευόμενον,	οὐχ ὑπὸ τοῦ μειρακίου σύ·
[1, 23]	εὐφρανεῖ τις τὸν παρ' ἡλικίαν	θεραπευόμενον,	ὅσον ὀδυνήσει τὸν ἀτιμούμενον. Οὕς
[1, 20]	τὴν δέησιν. Μετὰ δὲ ταῦτα	πορευόμενον	ἐπ' Αἴγυπτον διὰ Συρίας Καίσαρα
[1, 25]	πῶς ἂν αὐτὸν ἐξαιτήσαιτο τοσούτοις	ἐνεχόμενον	ἐγκλήμασιν, ἐξ ὧν σαφῶς ἀποδείκνυται
[1, 13]	προεμβαλεῖν ἐκέλευσεν εἰς τὴν Ἰουδαίαν	κατασκεψόμενόν	τε τὰ τῶν πολεμίων καὶ
[1, 10]	οἴχεσθαι τὸν Ἡρώδην λέγοντες καὶ	παρεσκευασμένον	κατ' αὐτοῦ· πιστεύων δ' ὁ
[1, 10]	δὴ μάλιστα τοῖς Σύροις ἡγεῖτο	κεχαρισμένον·	ὑμνεῖτο γοῦν ἀνά τε τὰς
[1, 14]	διὰ τάχους τοὺς ἀνακαλέσοντας τὸν	ὑβρισμένον.	Ἔφθανεν δὲ καὶ τούτους Ἡρώδης
[1, 7]	ἱερὸν ἐντὸς τῆς φάραγγος ὀχυρώτατα	τετειχισμένον,	ὥστε τοῦ ἄστεος ἁλισκομένου δευτέραν
[1, 7]	ὁλόχρυσα πάντα, πλῆθός τε ἀρωμάτων	σεσωρευμένον	καὶ τῶν ἱερῶν χρημάτων εἰς
[1, 11]	Ἱεροσολύμων φρουρὸν Φασάηλον καὶ Ἡρώδην	πεπιστευμένον	τὰ ὅπλα πολλαῖς ἀπολογίαις καὶ
[1, 22]	αὐτὴν συμπαθοῦς ἐν ταῖς ὁμιλίαις	ἐπομνύμενον,	ὡς οὐδ' ἐρασθείη ποτὲ γυναικὸς
[1, 11]	γὰρ τὸ πλῆθος, τότε μὲν	ἀπολογούμενόν	τε προσίεται τὸν Μάλιχον καὶ
[1, 14]	ἑτοιμότερον αὐτοῦ τὰς Ἀντιπάτρου στρατείας	ἀνανεούμενον,	ἃς κατ' Αἴγυπτον αὐτοῦ τῷ
[1, 13]	Ὁ δὲ αὐτοὺς ἐπὶ τὸν	καλούμενον	Δρυμὸν προέπεμψεν τὸ χωρίον καταλαβεῖν·
[1, 33]	ὅλης Ἰουδαίας συναγαγὼν εἰς τὸν	καλούμενον	ἱππόδρομον ἐκέλευσεν συγκλεῖσαι. Προσκαλεσάμενος δὲ
[1, 20]	τῇ βασιλείᾳ τόν τε Τράχωνα	καλούμενον	καὶ τὴν προσεχῆ Βαταναίαν τε
[1, 6]	τοῖς πολεμίοις καὶ περὶ τὸν	καλούμενον	Παπυρῶνα συμβαλὼν αὐτοῖς ὑπὲρ ἑξακισχιλίους
[1, 28]	παρ' ἃς αὐτὸς ἐλπίδας εἶχεν	ἐπιμελούμενον	τῶν ὀρφανῶν καὶ τὴν ἐπὶ
[1, 2]	τὰς αἰκίας οὔτε πρὸς τὸν	ἀπειλούμενον	αὐτῇ θάνατον ἐνδιδοῦσα χεῖρας ὤρεγε
[1, 23]	ἡλικίαν θεραπευόμενον, ὅσον ὀδυνήσει τὸν	ἀτιμούμενον.	Οὕς γε μὴν ἑκάστῳ συνεῖναι
[1, 28]	ὄντα καὶ πρὸς τὰς ὑποψίας	κινούμενον	ὀξέως, ἐτόλμησεν δὲ προσελθὼν ἱκετεύειν
[1, 10]	καὶ φίλων· οὐ γὰρ ἀνέξεσθαι	μετακινούμενον	ἐκ τῆς ἀρχῆς ὃν αὐτοὶ
[1, 0]	δῆμον ἐλεήσας ὑπὸ τῶν στασιαστῶν	φρουρούμενον,	πολλάκις δὲ ἑκὼν τὴν ἅλωσιν
[1, 20]	πολλὰ καὶ χαλεπὰ μεμφομένου τὸν	ἐξαιτούμενον	οἷς διεκρούσατο τὴν δέησιν. Μετὰ
[1, 12]	Ἀντώνιον ἤδη τῷ Κλεοπάτρας ἔρωτι	δεδουλωμένον·	οἳ προστησάμενοι τοὺς ἀξιώματι καὶ
[1, 18]	τοῦ τείχους καὶ τοῖς ὀργάνοις	ἀντιμηχανώμενον	ἀεί τι κώλυμα καινότερον· ἐν
[1, 1]	πρὸς Ἀντίοχον ἱκέτευσαν αὐτοῖς ἡγεμόσι	χρώμενον	εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἐμβαλεῖν. Πείθεται
[1, 7]	εἰς τὴν τῶν Ῥωμαίων εὐταξίαν.	Ἡττώμενον	δὲ τὸ Ἀριστοβούλου μέρος εἰς
[1, 20]	ἐν ᾧ πολλὰ μεγαλοφρόνως εἰς	ἔπαινον	τἀνδρὸς ἐφθέγξατο. Ὁ δὲ δώροις
[1, 23]	δὲ τῶν ἀνιαρῶν τὴν ὀργὴν	ἐξέφαινον,	ὥσθ' οἱ μὲν καθ' ἡμέραν
[1, 23]	δὲ μετὰ τοῦ συμφέροντος ἐμαυτῷ	κἀκεῖνον	ἀμείβομαι. Τούσδε τοὺς τρεῖς παῖδας
[1, 32]	καὶ περὶ Φερώρα κατεσχετλίαζεν, ὅτι	κἀκεῖνον	Ἀντίπατρος ποιήσειεν ἀδελφοκτόνον καὶ τοὺς
[1, 22]	δοὺς ἐντολὰς ἀναιρεῖν αὐτήν, εἰ	κἀκεῖνον	Ἀντώνιος. Ὁ δὲ Ἰώσηπος, οὔτι
[1, 24]	τοῖς ἔργοις ἔφασκον· δεῖν μέντοι	κἀκεῖνον	ἀποφράττειν τὰς λογοποιίας τῷ μὴ
[1, 12]	ἀναρρωσθεὶς τά τε ἄλλα παραλαμβάνει	κἀκεῖνον	ἐκ τῆς Μασάδας ἱκέτην ἀφῆκεν.
[1, 11]	τὴν ὁρμὴν τόν τε Ὑρκανὸν	κἀκεῖνον	ἐπὶ δεῖπνον ἐκάλει, παρεστῶτας ἔπειτα
[1, 26]	καὶ περιδύειν τὰς πόλεις φυγαδεύεται.	Κἀκεῖνον	μὲν οὕτως ἡ Ἀλεξάνδρου καὶ
[1, 10]	φανεροὺς δὲ εἶναι δεσπότας παρωσαμένους	ἐκεῖνον,	εἴ γε μήτε ἐντολὰς δόντος
[1, 21]	δὲ τὸ Πύθιον ἰδίοις ἀναλώμασιν	ἄμεινον	ἀνεδείματο. Καὶ τί δεῖ λέγειν
[1, 30]	ἐξ ἐκείνης ἑτέρου τινός, ὥστε	ἄμεινον	εἶναι φεύγειν ὡς πορρωτάτω τοῦ
[1, 19]	στρατηγήσουσιν τοῦ πολέμου τῶν ζώντων	ἄμεινον.	Προκινδυνεύσω δὲ κἀγὼ χρώμενος ὑμῖν
[1, 7]	καὶ περισχόντες πανταχοῦ τὸ ἱερὸν	ἔκτεινον	οὓς μὲν τῷ ναῷ προσφεύγοντας,
[1, 28]	χρήματα. Οἵ γε μὴν περὶ	Σατορνῖνον	ἐν Συρίᾳ πάντες ἐνεπλήσθησαν τῶν
[1, 15]	ἡ πόλις αὐτῷ, σῖτον καὶ	οἶνον	καὶ ἔλαιον καὶ βοσκήματα κατάγειν
[1, 17]	Τοῦτο καὶ κινδύνων καὶ σωτηρίας	κοινὸν	ἐπὶ τῷ μέλλοντι πολέμῳ κρίνας
[1, 21]	δὲ Ἠλείοις χαρισθὲν οὐ μόνον	κοινὸν	τῆς Ἑλλάδος ἀλλ' ὅλης τῆς
[1, 18]	τε οὔτε χερσὶν οὔτ' ἐπινοίαις	ἔκαμνον	εἰς ἔσχατον ἀντισχεῖν διεγνωκότες. Ἀμέλει
[1, 21]	τόπον τῆς πρὸς Καίσαρα τιμῆς	γυμνὸν	εἴασεν. Ἐπεὶ δὲ τὴν ἰδίαν
[1, 17]	ὑπ' ἐκπλήξεως αὐτὸν μὲν παρέτρεχον	γυμνὸν	ὄντα τρέμοντες, ἐπὶ δὲ τὰς
[1, 12]	τῆς Γαλιλαίας Μαρίωνα τὸν Τυρίων	τύραννον	ἤδη τρία κατεσχηκότα τῶν ἐρυμάτων,
[1, 10]	δεσπότην καὶ Ὑρκανὸν ἀντὶ βασιλέως	τύραννον,	Ῥωμαίους γε μὴν καὶ Καίσαρα
[1, 13]	μὴ μόνον δὲ καταστῆσαι βασιλέα	Ἀντίγονον,	ἀλλὰ καὶ παραδοῦναι αὐτῷ Φασάηλόν
[1, 18]	ἀνέζευξεν ἀπὸ Ἱεροσολύμων ἄγων δεσμώτην	Ἀντίγονον	Ἀντωνίῳ. Τοῦτον μὲν οὖν φιλοψυχήσαντα
[1, 15]	τοῖς περὶ Ἰώσηπον, ἔργῳ δ'	Ἀντίγονον	ἀργυριούμενος. Ἔγγιστα γοῦν Ἱεροσολύμων αὐλισάμενος
[1, 16]	ὡς μή τι νεωτερισθείη πρὸς	Ἀντίγονον	αὐτὸς δὲ τὴν μητέρα καὶ
[1, 17]	καὶ προστάξας Ἡρώδῃ βοηθεῖν ἐπ'	Ἀντίγονον	αὐτὸς εἰς Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν, Σόσσιος
[1, 14]	εἰς Ἡρώδην φιλοτιμίας ἡ πρὸς	Ἀντίγονον	διαφορά· τοῦτον γὰρ δὴ στασιώδη
[1, 3]	ἀδελφῶν τὸν μὲν μεθ' ἑαυτὸν	Ἀντίγονον,	ἐδόκει γὰρ ἀγαπᾶν, ἦγεν ἰσοτίμως,
[1, 3]	ὃς ἐπειδὴ καὶ τότε τὸν	Ἀντίγονον	ἐθεάσατο παριόντα διὰ τοῦ ἱεροῦ,
[1, 3]	μὲν ἀπέχεσθαι, κτείνειν δὲ τὸν	Ἀντίγονον,	εἰ μετὰ τῶν ὅπλων προσίοι,
[1, 33]	βασιλεύσας ἀφ' οὗ μὲν ἀποκτείνας	Ἀντίγονον	ἐκράτησεν τῶν πραγμάτων ἔτη τέσσαρα
[1, 16]	ἱππεῖς δ' ἄγων ἑξακοσίους ἐπ'	Ἀντίγονον.	Ἔνθα πρὸς τὴν ἀποχώρησιν αὐτοῦ
[1, 12]	κρατεῖ τῇ μάχῃ καὶ τὸν	Ἀντίγονον	ἐξελάσας ὑπέστρεψεν εἰς Ἱεροσόλυμα πᾶσιν
[1, 3]	χρήσασθαι τὸν Ἀριστόβουλον, τὸν δὲ	Ἀντίγονον	ἐπὶ τέλει τῆς ἑορτῆς ἀναβάντα
[1, 15]	ἐπεξῄεσαν ἤδη τοῖς περὶ τὸν	Ἀντίγονον	καὶ τὰ μὲν φανερῶς συμπλεκόμενοι,
[1, 9]	Κἀκεῖνος ἀποσπάσας τῆς Ἀριστοβούλου γυναικὸς	Ἀντίγονον	καὶ τὰς ἀδελφὰς αὐτοῦ πρὸς
[1, 13]	καταγαγεῖν ἐπὶ τὰ βασίλεια τὸν	Ἀντίγονον,	καταλῦσαι δὲ τὸν Ὑρκανόν. Τούτοις
[1, 17]	μὲν διὰ μῖσος τὸ πρὸς	Ἀντίγονον,	οἱ δὲ ἐπὶ τοῖς αὐτοῦ
[1, 3]	ἡ τίσις εἰς τὸν ἀδελφὸν	Ἀντίγονον,	ὃν ἠγάπα τε καὶ τῆς
[1, 17]	τῆς ὑποστροφῆς αὐτοῦ παρακινεῖν πρὸς	Ἀντίγονον·	οὐ γὰρ δὴ βέβαιον εἶναι
[1, 14]	ἀποδεικνύντες ἅμα καὶ πολέμιον τὸν	Ἀντίγονον	οὐ μόνον ἐξ ὧν διηνέχθη
[1, 15]	δὲ ἀντιπαρηγοροῦντες οἱ περὶ τὸν	Ἀντίγονον	οὔτε κατακούειν τῶν κηρυγμάτων εἴων
[1, 15]	ἦν ἔρημα πάντα τῶν περὶ	Ἀντίγονον	προανεσκευασμένων, ἐκίνει τε τὸ στρατόπεδον
[1, 13]	Κάρμηλον πολλοὶ Ἰουδαῖοι συνδραμόντες πρὸς	Ἀντίγονον	προθύμους ἑαυτοὺς ἐπὶ τὴν εἰσβολὴν
[1, 15]	ἤλαυνεν διὰ τῆς Γαλιλαίας ἐπ'	Ἀντίγονον	συλλαμβανόντων Βεντιδίου καὶ Σίλωνος, οὓς
[1, 12]	τὸ πρὸς Ἡρώδην ἔχθος συγκατήγαγεν	Ἀντίγονον	τὸν Ἀριστοβούλου, καὶ τὸ πλέον
[1, 2]	ἐπέστησε τῇ πολιορκίᾳ Ἀριστόβουλον καὶ	Ἀντίγονον·	ὧν οὐδὲν ἀνιέντων λιμοῦ μὲν
[1, 3]	σιωπῆσαι, λέγειν δὲ πρὸς τὸν	Ἀντίγονον	ὡς ὁ ἀδελφὸς ἀκούσας ὅπλα
[1, 10]	μετεκίνησεν. (Ἀμήχανον δ' ἐν εὐπραγίαις	φθόνον	διαφυγεῖν· Ὑρκανὸς γοῦν ἤδη μὲν
[1, 20]	πορευομένοις μέχρι Πηλουσίου παρασχεῖν ὕδωρ	ἄφθονον	ἐπανιοῦσί τε ὁμοίως, οὐδὲ ἔστιν
[1, 32]	δὲ τῶν ἄλλων ἀγαθῶν ἐποίησας	ἐπίφθονον;	Ὢ τάλας ἐγὼ τῆς πικρᾶς
[1, 21]	τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος ὑπορρέον, οὐ	μόνον	ἀγωνοθέτης ἧς ἐπέτυχεν πενταετηρίδος εἰς
[1, 25]	τοιούτων ἐξαπατᾶσθαι μὲν οὐκ ἐφήβους	μόνον	ἀλλὰ καὶ γέροντας, οἴκους δὲ
[1, 29]	Συλλαμβάνει δ' εὐθέως οὐκ αὐτὸν	μόνον	ἀλλὰ καὶ δύο ἑτέρους Ἄραβας
[1, 13]	φυλάξαιτο. Ταῦτ' οὐκέτι λόγος ἦν	μόνον,	ἀλλὰ καὶ φυλακὰς ἤδη πόρρωθεν
[1, 20]	Κλεοπάτρας καὶ Ἀντωνίου τεθνεώτων, οὐ	μόνον	αὐτοῦ ταῖς ἄλλαις τιμαῖς, ἀλλὰ
[1, 21]	Ἀγρίππειον. (Ἀλλὰ γὰρ οὐκ οἴκοις	μόνον	αὐτῶν τὴν μνήμην καὶ τὰς
[1, 10]	παραχωρήσας τῶν πραγμάτων καθέζοιτο τοὔνομα	μόνον	βασιλέως ἔχων ἔρημον ἐξουσίας. Καὶ
[1, 13]	ποιῆσαι τὴν Μαρισαίων πόλιν, μὴ	μόνον	δὲ καταστῆσαι βασιλέα Ἀντίγονον, ἀλλὰ
[1, 32]	τὸν Οὔαρον εἰς οἶκτον προυκαλέσατο,	μόνον	δὲ ὁ θυμὸς Ἡρώδην ἄδακρυν
[1, 26]	οὐδὲ φθέγξεσθαι περὶ τῶν ἑαυτοῦ	μόνον	ἐγκλημάτων, ἀλλὰ πρῶτον μὲν κηρύξειν
[1, 3]	αὐτόν· οὐ γὰρ ἀνέχεσθαι τιμὴν	μόνον	ἐκ βασιλείας ἔχων, παρὸν αὐτὴν
[1, 33]	αὐτόν. Ὁ δὲ ἡγεμὼν οὐ	μόνον	ἐκώλυσεν, ἀλλὰ καὶ βασιλεῖ δραμὼν
[1, 14]	καὶ πολέμιον τὸν Ἀντίγονον οὐ	μόνον	ἐξ ὧν διηνέχθη τάχιον, ἀλλ'
[1, 16]	οὐδαμόθεν προσιτά, πλαγίας δὲ ἀνόδους	μόνον	ἔχοντα στενοτάτας. Ἡ δὲ κατὰ
[1, 21]	τὸ δὲ Ἠλείοις χαρισθὲν οὐ	μόνον	κοινὸν τῆς Ἑλλάδος ἀλλ' ὅλης
[1, 5]	συνήγαγεν οὐκ ὀλίγην, ὡς μὴ	μόνον	κρατύνεσθαι τὸ οἰκεῖον ἔθνος, φοβερὰν
[1, 21]	ἀπορίᾳ χρημάτων ὁρῶν καὶ τὸ	μόνον	λείψανον τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος ὑπορρέον,
[1, 9]	Ἰουδαῖοι Αἰγύπτιοι. Τούτους Ἀντίπατρος οὐ	μόνον	μὴ κωλύειν ἔπεισεν, ἀλλὰ καὶ
[1, 21]	δευτέρας ὀλυμπιάδος, ἐν οἷς οὐ	μόνον	οἱ νικῶντες, ἀλλὰ καὶ οἱ
[1, 33]	Ἱεριχοῦντα παραγίνεται μελαγχολῶν ἤδη, καὶ	μόνον	οὐκ ἀπειλῶν αὐτῷ τῷ θανάτῳ
[1, 26]	ἐνεδρευόντων αὐτὸν τῶν ἀδελφῶν καὶ	μόνον	οὐκ ἐπιφερόντων ἤδη τὰ ξίφη.
[1, 27]	προμηθῶς· ᾔδει γάρ, ὅτι καὶ	μόνον	ὀφθέντες ἐλεηθήσονται πάντως· εἰ δὲ
[1, 12]	κρατεῖν τῶν πραγμάτων, ὄνομα δὲ	μόνον	περιεῖναι Ὑρκανῷ τίμιον. Πρὸς ἃ
[1, 23]	στρατιᾷ μου ταξιάρχους ἐν ἐμοὶ	μόνον	τὰς ἐλπίδας ἔχειν ἐπὶ τοῦ
[1, 26]	Ἀρχελάου στρατηγημάτων δυνατώτερος, ὃς οὐ	μόνον	τὰς ὑπ' ἐκείνου πολιτευθείσας Ἀλεξάνδρῳ
[1, 10]	κοίλης Συρίας καὶ Σαμαρείας οὐ	μόνον	τε κατ' εὔνοιαν τὴν ἐκ
[1, 21]	περίβολον βασιλείοις πολυτελεστάτοις, ὡς μὴ	μόνον	τὴν ἔνδον τῶν οἰκημάτων ὄψιν
[1, 24]	Ἀλέξανδρον. Φοβερὸς δ' ἦν οὐ	μόνον	τοῖς ἐκ τῆς βασιλείας, ἀλλὰ
[1, 17]	ἀκοντίζεται. (Βουλόμενος δὲ Ἀντίγονος μὴ	μόνον	τόλμῃ τῶν σφετέρων ἀλλὰ καὶ
[1, 23]	τὰς στοργάς. Ἀξιῶ δ' οὐ	μόνον	τούτους ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐν
[1, 0]	Ῥωμαίους πόλεμον συστάντα μέγιστον οὐ	μόνον	τῶν καθ' ἡμᾶς, σχεδὸν δὲ
[1, 32]	δ' ἐξ ὅλης τῆς γενεᾶς	μόνον	ὡς σωτῆρα τοῦ πατρὸς παρεθέμην.
[1, 27]	μὲν ἐνέχωνται, κτείνειν, ἐὰν δὲ	μόνον	ὦσιν δρασμὸν βεβουλευμένοι, κολάζειν μετριώτερον.
[1, 0]	ὑπερτιθέμενος καὶ διδοὺς τῇ πολιορκίᾳ	χρόνον	εἰς μετάνοιαν τῶν αἰτίων. Εἰ
[1, 13]	σταδίων καὶ παραταξαμένους ἐπιεικῶς πολὺν	χρόνον.	Ἔνθα κρατήσας Ἡρώδης καὶ πολλοὺς
[1, 32]	ἔδοξα γὰρ αὐτῷ πολὺν ζῆν	χρόνον,	καὶ τὸ ἐμὸν γῆρας ἐβαρύνθη
[1, 7]	πολεμίοις. (Διαποροῦντος δ' ἐπὶ πολὺν	χρόνον	στάσις τοῖς ἔνδον ἐμπίπτει, τῶν
[1, 6]	(Ὁ δέ, οὐ γὰρ ἐδίδου	χρόνον	ταῖς παρασκευαῖς, εὐθέως εἵπετο, καὶ
[1, 15]	Ἀντώνιος εἱστία. ~(Παρὰ δὲ τὸν	χρόνον	τοῦτον Ἀντίγονος ἐπολιόρκει τοὺς ἐν
[1, 25]	γαμβρός, ἐβόα, ποῦ δὲ τὴν	πατροκτόνον	ὄψομαι κεφαλήν, ἣν ταῖς ἐμαυτοῦ
[1, 32]	κατεσχετλίαζεν, ὅτι κἀκεῖνον Ἀντίπατρος ποιήσειεν	ἀδελφοκτόνον	καὶ τοὺς φιλτάτους τῷ βασιλεῖ
[1, 19]	Ἡρώδου τρέπονται πλεῖστόν τε αὐτῶν	φόνον	εἰργάσαντο. Οἱ δὲ διασωθέντες ἐκ
[1, 26]	μετὰ τὸν τῆς μητρὸς αὐτῶν	φόνον	τὴν ἐκείνης ἀρχὴν σπαθήσας, ἀλλ'
[1, 11]	τόν τε Ὑρκανὸν κἀκεῖνον ἐπὶ	δεῖπνον	ἐκάλει, παρεστῶτας ἔπειτα τῶν οἰκετῶν
[1, 24]	γὰρ οἰνοχοεῖν προσετέτακτο, τῷ δὲ	δεῖπνον	προσφέρειν, ὁ δ' αὐτὸν κατεκοίμιζέν
[1, 22]	γὰρ ἀφαιρέσει γαμετῆς ἐμέτρει τὸν	κίνδυνον,	ἀλλὰ θανάτῳ. (Μέλλων οὖν ἀποδημήσειν
[1, 10]	καλοῦντι. Καὶ πάλιν οἱ πονηροὶ	παρώξυνον	τὸν Ὑρκανὸν κατ' ὀργήν τε
[1, 21]	ἀφ' ἑαυτοῦ, τὸν δὲ μαστοειδῆ	κολωνὸν	ὄντα χειροποίητον ἑξήκοντα σταδίων ἄπωθεν
[1, 3]	ἠγάπα τε καὶ τῆς βασιλείας	κοινωνὸν	εἶχεν· κτείνει γὰρ καὶ τοῦτον
[1, 20]	καὶ στρατιὰν καὶ ἐμαυτὸν ὑπισχνούμην	κοινωνὸν	τοῦ πρὸς σὲ πολέμου. Τοῦ
[1, 26]	αὐτῶν τὴν μητέρα κτείνας οὐ	παράδοξον	εἰ καὶ αὐτοὺς ἀφαιρεῖται τὴν
[1, 3]	κατὰ μέρος τοὐμὸν αἷμα; Λαβέτωσαν	ἀθρόον	τοῦτο, καὶ μηκέτι ταῖς ἐκ
[1, 7]	πᾶσαν ὕλην συμφορούσης τῆς δυνάμεως.	Χαλεπὸν	δ' ἦν τὸ ἀναπληροῦν διὰ
[1, 28]	ὑπιέναι πανούργως ἔδεισε τὸν πατέρα	χαλεπὸν	ὄντα καὶ πρὸς τὰς ὑποψίας
[1, 13]	καὶ φυλακὰς ἤδη πόρρωθεν ἑαυτῶν	ἔβλεπον.	(Οὐ μὴν Φασάηλος καίτοι πολλὰ
[1, 6]	Ὑρκανὸν παρῄνει δέξασθαι> καὶ ὡς	πρέπον	εἴη τὸν οὕτω λαμπρᾶς προεστῶτα
[1, 17]	γὰρ οὗτος ἦν ὁ τὸν	Ἰώσηπον	ἀνελών. Λωφήσαντος δὲ τοῦ χειμῶνος
[1, 22]	γοῦν, εἶπεν, ταῖς πρὸς τὸν	Ἰώσηπον	ἐντολαῖς ἐπεδείξω τὸν πρὸς ἡμᾶς
[1, 22]	καὶ οὐκ ἄν ποτε τὸν	Ἰώσηπον	ἐξαγγεῖλαι τὴν ἐντολὴν φάμενος εἰ
[1, 22]	διαβολὰς ἁρπάσασα τὴν εἰς τὸν	Ἰώσηπον	ἐπεβεβαίωσεν ὑποψίαν. Ὁ δ' ὑπ'
[1, 15]	μὲν ὡς βοηθήσων τοῖς περὶ	Ἰώσηπον,	ἔργῳ δ' Ἀντίγονον ἀργυριούμενος. Ἔγγιστα
[1, 17]	ὥστε καὶ νεκρὸν αἰκίσασθαι τὸν	Ἰώσηπον·	κρατήσας γοῦν τῶν σωμάτων ἀποτέμνει
[1, 17]	Ἡρώδου πράγματα. Κατελελοίπει μὲν γὰρ	Ἰώσηπον	τὸν ἀδελφὸν ἐπὶ τῶν ὅλων
[1, 16]	ἱππεῦσιν διαλαμβάνει πέμψας τὸν ἀδελφὸν	Ἰώσηπον,	ὡς μή τι νεωτερισθείη πρὸς
[1, 3]	δὲ ἀπειλοῦντι καὶ βιαζομένῳ τἀληθὲς	εἶπον.	Ὁ δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐμπίπλησι
[1, 17]	ἰσχὺν οἱ πολέμιοι διὰ νυκτὸς	ἐξέλιπον	τὸ ἔρυμα. (Καὶ τὸ λοιπὸν
[1, 20]	μετὰ τὴν ἐν Ἀκτίῳ πληγὴν	κατέλιπον	τὸν εὐεργέτην, ἐγενόμην δὲ σύμβουλος
[1, 15]	εἴων τινὰς οὔτε μεταβάλλεσθαι, τὸ	λοιπὸν	ἀμύνεσθαι τοὺς ἀπὸ τοῦ τείχους
[1, 33]	φωνὴν ἀνήνεγκεν, εἰς δὲ τὸ	λοιπὸν	ἀπογνοὺς τὴν σωτηρίαν τοῖς τε
[1, 8]	ἐξ ἑνὸς ἐπικρατείας ἐλευθερωθέντες τὸ	λοιπὸν	ἀριστοκρατίᾳ διῳκοῦντο. (Μετ' οὐ πολύ
[1, 15]	λαβών, Ῥωμαῖοι δ' εἰσπεσόντες τὸ	λοιπὸν	ἄστυ διήρπασαν πλήρεις καταλαμβάνοντες τὰς
[1, 2]	φανερὸν πόλεμον ἐκριπισθέντες ἡττῶνται. Τὸ	λοιπὸν	δ' ἐπιβιοὺς ἐν εὐδαιμονίᾳ Ἰωάννης
[1, 17]	ἐξέλιπον τὸ ἔρυμα. (Καὶ τὸ	λοιπὸν	διὰ Ἱεριχοῦντος ᾔει σπεύδων ᾗ
[1, 18]	τῶν ἀφ' αἵματος ὑπολείπεσθαι, τὸ	λοιπὸν	ἐπὶ τοὺς ἔξωθεν ἐφόνα, καὶ
[1, 8]	μύριοι μὲν ἀναιροῦνται, τὸ δὲ	λοιπὸν	πλῆθος ἐσκεδάσθη φυγῇ. Καὶ Γαβίνιος
[1, 19]	ἐν τῇ τροπῇ, τὸ δὲ	λοιπὸν	πλῆθος ἔφθη συνωσθὲν εἰς τὸ
[1, 4]	ἀνεχώρησεν. (Οὐ μὴν τό γε	λοιπὸν	πλῆθος ὑποχωρησάντων τῶν συμμάχων κατέθεντο
[1, 21]	προκυμία γοῦν ἐκλήθη, τὸ δὲ	λοιπὸν	ὑπόκειται τῷ περιθέοντι λιθίνῳ τείχει.
[1, 27]	τὸν στρατοπεδάρχην καὶ τῶν φίλων	Ὄλυμπον	ἐγγράφους τὰς μηνύσεις φέροντας. Οἱ
[1, 25]	κατιδὼν τό τε τοῦ βασιλέως	ὀξύρροπον	καὶ τὴν Ἀρχελάου φιλίαν παρ'
[1, 27]	Τύρον κἀκεῖθεν διαπλεύσας εἰς Καισάρειαν	τρόπον	ἀναιρέσεως τοῖς μειρακίοις ἐσκέπτετο. (Παλαιὸς
[1, 24]	τὰς εἰς αὐτὴν ὑποσχέσεις, ὃν	τρόπον	ἀπατηθεῖεν ὑπὸ Ἀλεξάνδρου λέγοντος, ὡς
[1, 26]	ἡμέραν, ὥστε μηδὲ λαλιᾶς τινα	τρόπον	ἀσυκοφάντητον καταλελεῖφθαι· περὶ μὲν γὰρ
[1, 25]	φιλοῦντος· εἰς γὰρ τοῦτο πάντα	τρόπον	αὐτὸς συνεργήσειν. (Πείθεται Φερώρας, καὶ
[1, 28]	ἦν ἀδελφῶν. Ἔγνω δὴ πάντα	τρόπον	διακόπτειν τὰς ἐγγύας. (Καὶ τὸ
[1, 7]	ἄπειρον καὶ τῶν Ἰουδαίων πάντα	τρόπον	εἰργόντων ἄνωθεν, κἂν ἀτέλεστος ἔμεινεν
[1, 26]	Ταχέως δὲ συνιδὼν τὸν Ἡρώδου	τρόπον	καὶ πάντα λέγων τε καὶ
[1, 26]	μέχρι νῦν ἀγνοοῦντα τὸν Ἡρώδου	τρόπον·	οὐ γὰρ ὡς πρότερον αὐτῷ
[1, 23]	τῆς Δωρίδος Ἀντίπατρον καὶ πάντα	τρόπον	προτιμᾶν ἄρχεται. (Τοῖς δ' ἀφόρητος
[1, 20]	δὲ αὐτὸν καὶ Συρίας ὅλης	ἐπίτροπον	ἔτι δεκάτῳ πάλιν ἐλθὼν εἰς
[1, 24]	τὸν Ὀβαίδα τοῦ Ἀράβων βασιλέως	ἐπίτροπον,	ὃς ἦν ἐχθρότατος Ἡρώδῃ. Διελεγχθεῖσα
[1, 3]	δαιμονίῳ προνοίᾳ σφάλλεται καθ' ὃν	τόπον	Ἀντίγονος ἔσφακτο καὶ φαινομένοις ἔτι
[1, 1]	διαφυγὼν καὶ παρ' αὐτοῦ λαβὼν	τόπον	ἐν τῷ Ἡλιοπολίτῃ νομῷ πολίχνην
[1, 21]	(Καθάπαν δ' ἔχων ἀντιπράσσοντα τὸν	τόπον	ἐφιλονείκησεν πρὸς τὴν δυσχέρειαν, ὡς
[1, 1]	οὖν πολίχνην αἱρεῖ, κατὰ δὲ	τόπον,	ὃς καλεῖται Βεθζαχαρία στενῆς οὔσης
[1, 21]	εἰπεῖν ὅντινα τῆς βασιλείας ἐπιτήδειον	τόπον	τῆς πρὸς Καίσαρα τιμῆς γυμνὸν
[1, 31]	μηδὲ γὰρ ἂν τολμῆσαι παρόντος·	ἄτοπον	δ' εἶναι δι' ἀδήλους ὑποψίας
[1, 0]	δὲ ἤρα μεταβολῆς ἐλπίδι λημμάτων·	ἄτοπον	ἡγησάμενος περιιδεῖν πλαζομένην ἐπὶ τηλικούτοις
[1, 26]	τίσιν. Ζητήσειν δὲ καὶ τὸν	πάππον	ἐκεῖ καὶ τὴν μητέρα καὶ
[1, 17]	διαφεύγουσιν πάντες. (Τῇ δ' ὑστεραίᾳ	Πάππον	μὲν τὸν Ἀντιγόνου στρατηγὸν καρατομήσας,
[1, 17]	ἠπείγετο συμβαλεῖν, οἱ δὲ περὶ	Πάππον	οὔτε πρὸς τὸ πλῆθος οὔτε
[1, 22]	ἑορταῖς ἀφεὶς κατιέναι· ἔπειτα τὸν	πάππον	τῆς γυναικὸς Ὑρκανὸν ἐκ Πάρθων
[1, 17]	ἀλλὰ καὶ πλήθει περιεῖναι δοκεῖν,	Πάππον	τινὰ τῶν ἑταίρων μετὰ στρατιᾶς
[1, 22]	ὠνείδιζεν αὐτῷ τὰ κατὰ τὸν	πάππον	Ὑρκανὸν καὶ τὸν ἀδελφὸν Ἰωνάθην·
[1, 4]	πρὸς τὴν μάχην, ἔπειτα τὴν	ἵππον	ἐξαίφνης ἐπιστρέψας, μυρία δ' ἦν
[1, 20]	χώραν καὶ ἔξωθεν Γάδαρα καὶ	Ἵππον	καὶ Σαμάρειαν, πρὸς δὲ τούτοις
[1, 7]	πόλεις, ὅσας μὴ φθάσαντες κατέσκαψαν,	Ἵππον	Σκυθόπολίν τε καὶ Πέλλαν καὶ
[1, 29]	δι' ἧς ἂν τιμωρήσαιτο τὴν	ἄνθρωπον	πολλὰς τοῦ μίσους ἔχων αἰτίας,
[1, 10]	καὶ μὴ πρὸς μὲν τὸ	σκυθρωπὸν	ἀπαντᾶν, περὶ δὲ τῆς σωτηρίας
[1, 31]	τεθνηκὼς ἔνδοθεν σοβαρὸς εἶναι τὸ	πρόσωπον	ἐβιάζετο. Φυγὴ δ' οὐκέτι ἦν
[1, 16]	ἔχοντα στενοτάτας. Ἡ δὲ κατὰ	μέτωπον	αὐτῶν πέτρα κατέτεινεν εἰς βαθυτάτας
[1, 32]	τὴν ἀπολογίαν· ἀποδείξω γὰρ ἐμαυτὸν	καθαρόν,	ἂν σὺ θέλῃς. (Ὁ δ'
[1, 23]	δ' αὐτοῦ διαβολὰς ἰσχυρῶς ἀπελύσατο.	Καθαρὸν	δὲ καὶ τὸν ἀδελφὸν ἀποδείξας
[1, 25]	πολλάκις ἔτυχεν συγγνώμης αἰτούμενος καὶ	μιαρὸν	μὲν ἑαυτὸν ὁμολογῶν, δεδρακέναι γὰρ
[1, 32]	τὴν ἀσφάλειαν ἐποριζόμην. Τὸ δὲ	μιαρὸν	τοῦτο θηρίον τῆς ἐμῆς ὑπερεμπλησθὲν
[1, 3]	τιμὴν μόνον ἐκ βασιλείας ἔχων,	παρὸν	αὐτὴν κατασχεῖν. (Τούτοις κατὰ μικρὸν
[1, 19]	τοιάδε· (Παραλογώτατά μοι δοκεῖ τὸ	παρὸν	ὑμῶν καθάπτεσθαι δέος· πρὸς μέν
[1, 32]	αὐτῷ σιγᾶν ἐγκραγὼν πρὸς τὸν	Οὔαρον	εἶπεν· ἀλλ' ὅτι μὲν καὶ
[1, 32]	τε ἄλλους ἅπαντας καὶ τὸν	Οὔαρον	εἰς οἶκτον προυκαλέσατο, μόνον δὲ
[1, 31]	δικαστήριον καὶ δικαστὴν εὐκαίρως ἥκοντα	Οὔαρον.	Ἰθι καὶ σκέπτου τὴν ἀπολογίαν
[1, 25]	Ἀρχελάου στρατήγημα, δι' οὗ τὸν	γαμβρὸν	ἐρρύσατο, πέρας εἶχεν, μετὰ δὲ
[1, 8]	Κάσσιος δὲ κατὰ συνθήκας ἡσυχάζειν	Ἀλέξανδρον	ἀναγκάσας ἐπὶ τὸν Εὐφράτην ὑπέστρεψεν
[1, 27]	δὴ καὶ λόγου μεταλάβοιεν, ῥᾳδίως	Ἀλέξανδρον	ἀπολύσεσθαι τὰς αἰτίας. Ἀλλ' οἱ
[1, 5]	τῶν παροξυνάντων ἐπ' ἐκείνους τὸν	Ἀλέξανδρον·	ἐνδιδούσης δ' ὑπὸ δεισιδαιμονίας ἀνῄρουν
[1, 24]	μὲν μητέρας ἀπειλοῖεν οἱ περὶ	Ἀλέξανδρον,	ἐπειδὰν παραλάβωσιν τὴν βασιλείαν, ἱστουργοὺς
[1, 4]	τὰς διαφοράς, συνεχὴς δὲ πρὸς	Ἀλέξανδρον	ἦν αὐτοῖς ὁ πόλεμος, μέχρι
[1, 30]	γὰρ αὐτοὺς διαλαλεῖν, ὡς μετ'	Ἀλέξανδρον	καὶ Ἀριστόβουλον ἐπ' αὐτοὺς Ἡρώδης
[1, 31]	βλασφημοῖεν τὸν πατέρα, φανερῶς δὲ	Ἀλέξανδρον	καὶ Ἀριστόβουλον ὀδύροιντο, πρὸς δὲ
[1, 32]	παραινῶν ἐμοί ποτε φυλάττεσθαι ζῶντα	Ἀλέξανδρον	καὶ μὴ πᾶσιν πιστεύειν τὸ
[1, 25]	διέμενε δ' αὐτὸς ἀγανακτῶν πρὸς	Ἀλέξανδρον	καὶ τὴν θυγατέρα διαζεύξας ἀπάξειν
[1, 4]	τὴν Ἰουδαίαν καὶ μάχῃ νικήσας	Ἀλέξανδρον	κατὰ συνθήκας ἀνεχώρησεν. Ἀλέξανδρος δὲ
[1, 24]	θεραπείαν τῶν δυνατῶν περὶ τὸν	Ἀλέξανδρον	λαθραίαν, τούς τε ἡγεμόνας τοῦ
[1, 4]	ἤδη μὲν ἀξιόμαχον εἶναι πάλιν	Ἀλέξανδρον,	μεταρρεῖν δὲ καὶ πᾶν τὸ
[1, 24]	ὡς ἐφεστάναι δοκεῖν αὐτῷ τὸν	Ἀλέξανδρον	ξιφήρη. Συλλαβὼν οὖν αὐτὸν ἐξαπίνης
[1, 24]	τῶν ἐγκλημάτων. (Μετέβαινεν δὲ ἐπ'	Ἀλέξανδρον	ὁ χειμὼν τῆς οἰκίας καὶ
[1, 25]	Ἡρώδης, καὶ τὴν μὲν πρὸς	Ἀλέξανδρον	ὀργὴν ἐπανίει πρὸς ὀλίγον, πρὸς
[1, 24]	τῇ σφαγῇ τοῦ πατρὸς ἐφεδρεύειν	Ἀλέξανδρον·	οὐδὲν γὰρ οὕτως πίστιν ἐχορήγει
[1, 25]	δι' ἀναιδείας ἐπορίζετο· καταλείψας γοῦν	Ἀλέξανδρον	προσέφυγεν Ἀρχελάῳ. Κἀκεῖνος οὐχ ὁρᾶν
[1, 23]	τῶν υἱῶν ὑπειργάσατο. (Τὸν γοῦν	Ἀλέξανδρον	σύρας μέχρι Ῥώμης ὁ πατὴρ
[1, 28]	ἀπέπεμψεν εἰς Καππαδοκίαν, ὡς ἀνεῖλεν	Ἀλέξανδρον,	τὴν Ἀριστοβούλου δὲ Βερνίκην συνῴκισεν
[1, 24]	Γλαφύρας καὶ τὰς λοιδορίας ἐμίσουν	Ἀλέξανδρον.	(Τὴν δὲ δὴ Σαλώμην καίτοι
[1, 4]	τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ βασιλέα καθίστησιν	Ἀλέξανδρον	τὸν καὶ καθ' ἡλικίαν καὶ
[1, 26]	μὲν ξενίᾳ προκατείληπτο, φιλίᾳ δὲ	Ἀλέξανδρον	ὑποκρίνεται ψευσάμενος ἑταῖρον ἑαυτὸν εἶναι
[1, 24]	προσιέναι μήτε προσέχειν τοῖς περὶ	Ἀλέξανδρον.	Φοβερὸς δ' ἦν οὐ μόνον
[1, 8]	ἑαυτὸν ἐν πολλοῖς καὶ ἐπ'	Ἀλέξανδρον	ὥρμησεν. Ὁ δὲ δείσας πρὸς
[1, 26]	συνεργεῖν ὑποκριθείς· φάναι γὰρ τὸν	Ἀλέξανδρον,	ὡς οὐκ ἀγαπᾷ βασιλεύσας αὐτὸς
[1, 19]	καὶ τὸ στρατόπεδον αὐτῶν περισχόντες	αὔτανδρον	εἷλον οἱ Ἄραβες. (Μετ' οὐ
[1, 18]	ὡς γυναῖκά γε καὶ φρουρᾶς	ἐλεύθερον	ἀφῆκεν, ἀλλ' ὁ μὲν δεθεὶς
[1, 33]	ἡμέρας καὶ πολλῶν κατὰ τὸ	ἱερὸν	ἀναστρεφομένων σχοίνοις παχείαις καθιμήσαντες σφᾶς
[1, 7]	τὸ Ἀριστοβούλου μέρος εἰς τὸ	ἱερὸν	ἀνεχώρησεν καὶ τὴν συνάπτουσαν ἀπ'
[1, 14]	ἑσπέραν κατά τι τῶν ἐπιχωρίων	ἱερὸν	αὐλίζεται τοὺς ὑπολειφθέντας ἀναλαβών, τῇ
[1, 7]	στῖφος, καὶ περισχόντες πανταχοῦ τὸ	ἱερὸν	ἔκτεινον οὓς μὲν τῷ ναῷ
[1, 7]	τούτων φάραγγα φοβερὰν τό τε	ἱερὸν	ἐντὸς τῆς φάραγγος ὀχυρώτατα τετειχισμένον,
[1, 18]	Πρῶτα δὲ τὰ περὶ τὸ	ἱερὸν	ἡλίσκετο, καὶ τῆς δυνάμεως ἐπεισχυθείσης
[1, 21]	αἱ μεγάλαι στοαὶ περὶ τὸ	ἱερὸν	καὶ τὸ βόρειον ἐπ' αὐτῷ
[1, 13]	περὶ Ἡρώδην κατακλείουσιν εἰς τὸ	ἱερὸν	καὶ φρουροὺς αὐτῶν ἄνδρας ἑξήκοντα
[1, 1]	ἤρξατο. Λαμβανούσης δὲ ἄρτι τὸ	ἱερὸν	κατάστημα τῆς πόλεως τελευτᾷ μὲν
[1, 7]	πόλιν, ἐπειδὴ τῶν εἰς τὸ	ἱερὸν	καταφυγόντων οὐδένα λόγοις ἔπειθεν συμβῆναι,
[1, 7]	πύργων καταρρίψαντες εἰσέπιπτον εἰς τὸ	ἱερόν.	Ὁ δὲ πρῶτος ὑπερβῆναι τολμήσας
[1, 13]	καλεῖται, τά τε περὶ τὸ	ἱερὸν	πάντα καὶ ἡ πόλις ὅλη
[1, 7]	τῆς ἁλώσεως ἡμέραν καθᾶραι τὸ	ἱερὸν	τοῖς νεωκόροις προσέταξεν καὶ τὰς
[1, 13]	πόλιν, τοὺς δὲ εἰς τὸ	ἱερόν,	τοὺς δὲ εἰς τὸ ἔξω
[1, 15]	τῆς συγκλήτου προπεμφθέντα· λύσειν γὰρ	αὐθημερὸν	αὐτῶν τὰς ἀπορίας. Καὶ μετὰ
[1, 3]	διέψευσται· ζῇ γὰρ Ἀντίγονος οὑτοσὶ	σήμερον	ὀφείλων ἀνῃρῆσθαι. Χωρίον δὲ αὐτῷ
[1, 2]	οὐκ ἠρέμουν, μέχρι καὶ πρὸς	φανερὸν	πόλεμον ἐκριπισθέντες ἡττῶνται. Τὸ λοιπὸν
[1, 23]	ὑπόθεσις. Ἀλλ' εἴς γε τὸ	φανερὸν	τὴν ἀπέχθειαν οὐκ ἐξέφερεν τὸν
[1, 10]	μηδὲν εἰς τὸν ἔλεον παραμῖξαι	φθονερὸν	πάθος, ὁ δὲ ἐπὶ τούτοις
[1, 29]	Φερώραν ἀπέστρεφεν τὸν λόγον, δυοῖν	θάτερον	ἑλέσθαι λέγων, ἢ ἑαυτὸν ἀδελφὸν
[1, 21]	ὀρθοὶ λίθοι συνεζευγμένοι τοῦ κατὰ	θάτερον	χεῖλος πύργου μείζονες. Προσεχεῖς δ'
[1, 18]	πρὶν κατασεισθῆναί τι τοῦ τείχους	ἕτερον	ἀντωχύρουν· καθόλου τε οὔτε χερσὶν
[1, 19]	θατέρῳ τῶν δυναστῶν καταλύσῃ τὸν	ἕτερον.	(Ἔρρεψεν μέντοι καθ' Ἡρώδην τὸ
[1, 1]	προτέρων μεμιαμμένων, βωμόν τε ᾠκοδόμησεν	ἕτερον	καὶ τῶν ἐναγισμῶν ἤρξατο. Λαμβανούσης
[1, 4]	παρελθὼν εἰς τὴν ἐξουσίαν τὸν	ἕτερον	μὲν τῶν ἀδελφῶν βασιλειῶντα κτείνει,
[1, 25]	μὲν οὐ χρῆναι, θεραπεύειν δὲ	πρᾳότερον.	(Πολλὰ τοιαῦτα λέγων Ἡρώδην μὲν
[1, 20]	γε, ἔφη, καὶ βασίλευε νῦν	βεβαιότερον·	ἄξιος γὰρ εἶ πολλῶν ἄρχειν
[1, 14]	ὑπελάμβανεν. Καίσαρα μὲν οὖν εἶχεν	ἑτοιμότερον	αὐτοῦ τὰς Ἀντιπάτρου στρατείας ἀνανεούμενον,
[1, 31]	ἐκείνου πλέοντος ἐπὶ Ῥώμης οὔτε	ἀτιμότερον	ὑπεδέχθη. Ὁ δὲ ἤδη μὲν
[1, 21]	ἐκάλεσεν μὲν ὁμοίως, ἐξήσκησεν δὲ	φιλοτιμότερον.	Στρογγύλοις μὲν γὰρ τὴν ἄκραν
[1, 18]	ὀργάνοις ἀντιμηχανώμενον ἀεί τι κώλυμα	καινότερον·	ἐν οὐδενὶ δ' οὕτως ὡς
[1, 6]	μὴ φέρων δουλεύειν ταῖς χρείαις	ταπεινότερον	τοῦ σχήματος ἀπὸ διὸς ἡλίου
[1, 13]	δηλητηρίων φαρμάκων καὶ διαφθείρειεν αὐτόν.	Ὁπότερον	δ' ἂν ἀληθὲς ᾖ, τὴν
[1, 27]	λέγοντος, στρεβλοῦν ἐκέλευσεν τὸν Τίρωνα	σφοδρότερον.	Ὁ δ' υἱὸς οἰκτείρας ὑπέσχετο
[1, 3]	κατέκειτο δ' ἐν τῇ βάρει	πρότερον	αὖθις δ' Ἀντωνίᾳ μετονομασθείσῃ, προστάξας
[1, 14]	τότε βασιλέα καθιστᾶν Ἰουδαίων ὃν	πρότερον	αὐτὸς ἐποίησεν τετράρχην. Ἐνῆγεν δὲ
[1, 26]	Ἡρώδου τρόπον· οὐ γὰρ ὡς	πρότερον	αὐτῷ παραστήσεσθαι πεφρικὼς τὸν ἐφεστῶτα
[1, 0]	βαρβάροις τῇ πατρίῳ συντάξας ἀνέπεμψα	πρότερον	ἀφηγήσασθαι Ἰώσηπος Ματθίου παῖς ἐξ
[1, 20]	τοῦ σώματος τετρακοσίους Γαλάτας, οἳ	πρότερον	ἐδορυφόρουν Κλεοπάτραν. Οὐδὲν δὲ οὕτως
[1, 31]	προμηθέστεροι τῶν φίλων συνεβούλευον μὴ	πρότερον	ἐμπίπτειν τῷ πατρὶ πρὶν πυθέσθαι
[1, 16]	τε καὶ Ἡρώδην μετεπέμπετο καταστήσασθαι	πρότερον	ἐπιστέλλων τὰ περὶ Ἰουδαίαν. Ἡρώδης
[1, 13]	μὴ περιέμενον ἐν Ἱεροσολύμοις Ἡρώδην	πρότερον	λαβεῖν, ὡς μὴ προπυθόμενος τὰ
[1, 12]	τὴν πρὸς Ὑρκανὸν ἐπιγαμίαν αὐτῷ.	Πρότερον	μὲν γὰρ ἦκτο γυναῖκα τῶν
[1, 23]	ὑφεώρων τὸν πατέρα, καὶ τὸ	πρότερον	μὲν ἐπὶ Ῥώμης παιδευόμενοι, πλέον
[1, 31]	τὴν ἐκβολὴν τῆς μητρὸς Ἀντίπατρος.	Πρότερον	μὲν οὖν εἰλήφει τὴν περὶ
[1, 27]	αὐτὴν διαβληθεῖσαν ἐφ' οἷς καὶ	πρότερον,	ὅτι Συλλαίῳ τῷ Ἄραβι γήμασθαι
[1, 10]	διδόντων παρρησίαν ἀνῄει φρουραῖς διαλαβὼν	πρότερον	τὴν Γαλιλαίαν. Ἤει δὲ μετὰ
[1, 15]	γὰρ ἐχρῆν πολεμίαν οὖσαν ἐξελεῖν	πρότερον,	ὡς μὴ χωροῦντος ἐπὶ Ἱεροσολύμων
[1, 31]	αὐτὸν Ἀντίπατρος· οὔτε δὲ προεπέμφθη	λαμπρότερόν	τις ἐκείνου πλέοντος ἐπὶ Ῥώμης
[1, 22]	γεγόνεισαν αὐτῷ. Τὸ δὲ τούτων	ἰσχυρότερον	ὁ Μαριάμμης ἔρως συνήργει καθ'
[1, 33]	τὴν ἐπιβουλήν. Ἀνέκραγεν δ' ἐκεῖνος	ἰσχυρότερον	τῆς νόσου καὶ παραχρῆμα πέμψας
[1, 18]	Τοῦ γε μὴν μαχίμου τὸ	εὐτακτότερον	ἐτέτακτο πρὸς ἄμυναν τῆς πολιορκίας
[1, 4]	καλουμένην, πρὸς οἷς Γάμαλα φρούριον	καρτερὸν	ἑλών, τὸν ἄρχοντα Δημήτριον ἐν
[1, 5]	Φαρισαῖοι, σύνταγμά τι Ἰουδαίων δοκοῦν	εὐσεβέστερον	εἶναι τῶν ἄλλων καὶ τοὺς
[1, 5]	τῶν ἄλλων καὶ τοὺς νόμους	ἀκριβέστερον	ἀφηγεῖσθαι. Τούτοις περισσὸν δή τι
[1, 18]	τὸ ἀσθενέστερον ἐδαιμονία καὶ πολλὰ	θειωδέστερον	πρὸς τοὺς καιροὺς ἐλογοποίει, καὶ
[1, 19]	τῆς δυνάμεως Ἡρώδης ἐπελθὼν ἐπειρᾶτο	προμηθέστερον	ἀφηγεῖσθαι τοῦ πολέμου καὶ στρατόπεδον
[1, 5]	ἀποδείκνυσιν ἀρχιερέα καὶ ἄλλως ὄντα	νωθέστερον	ἢ ὥστε ἐνοχλεῖν περὶ τῶν
[1, 18]	περὶ τὸν ναὸν ἀθροιζόμενον τὸ	ἀσθενέστερον	ἐδαιμονία καὶ πολλὰ θειωδέστερον πρὸς
[1, 24]	μὲν θυγατέρα τῷ πρὸς Πάρθων	ὕστερον	ἀναιρεθέντι συνέζευξεν ἀδελφιδῷ· Φερώρᾳ δὲ
[1, 7]	πάλαι μὲν Στράτωνος πύργον καλουμένην,	ὕστερον	δὲ μετακτισθεῖσάν τε ὑφ' Ἡρώδου
[1, 20]	γῆν καὶ ἀφαιρεῖται Ζηνόδωρον· ἣν	ὕστερον	Καῖσαρ, ὡς μὴ γένοιτο πάλιν
[1, 0]	πολεμήσας τὰ πρῶτα καὶ τοῖς	ὕστερον	παρατυχὼν ἐξ ἀνάγκης· (γενομένου γάρ,
[1, 5]	ὄντων ἐξ Ἀλεξάνδρου τὸν μὲν	πρεσβύτερον	Ὑρκανὸν διά τε τὴν ἡλικίαν
[1, 0]	ἄρας ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου Τίτος	δεύτερον	εἰς τὴν χώραν ἐνέβαλεν, ὅπως
[1, 17]	μετ' ὀλίγας ἡμέρας καὶ τὸ	δεύτερον	παρὰ Ἀντωνίου τάγμα συνέμιξεν, δείσαντες
[1, 30]	πολλῶν δ' ἦν ταλάντων, ἐκβάλλει	δεύτερον.	Τὰς δὲ Φερώρου γυναῖκας ἀπὸ
[1, 19]	βρασμῶν προγένοιτ' ἄν τι σημεῖον	βραχύτερον,	αὐτὰ δὲ ταῦτα περιγραφὴν ἔχει
[1, 33]	καὶ θνήσκειν ὁ βασιλεύς, ὥστε	θαρραλεώτερον	ἥπτοντο τῆς ἐπιχειρήσεως οἱ νέοι.
[1, 5]	περὶ τῶν ὅλων, τὸν δὲ	νεώτερον	Ἀριστόβουλον διὰ θερμότητα κατεῖχεν ἰδιώτην.
[1, 10]	(Τούτων Καῖσαρ ἀκούσας Ὑρκανὸν μὲν	ἀξιώτερον	τῆς ἀρχιερωσύνης ἀπεφήνατο, Ἀντιπάτρῳ δὲ
[1, 27]	μόνον ὦσιν δρασμὸν βεβουλευμένοι, κολάζειν	μετριώτερον.	(Τούτοις Ἡρώδης πείθεται, καὶ παραγενόμενος
[1, 0]	μὲν τοῦ κατ' ἐμαυτὸν πολέμου	διεξοδικώτερον	καὶ μεθ' ὅσης ἂν ἐξεργασίας
[1, 2]	δὲ καίτοι γε γηραλέος ὢν	νεανικώτερον	ἀφηγήσατο τοῦ πολέμου· τοὺς μέντοι
[1, 6]	δ' ἦν μὲν ὁρμὴ καλουμένῳ	δεσποτικώτερον	διακινδυνεύειν μᾶλλον ἢ ὑπακοῦσαι, καθεώρα
[1, 17]	ἐκ τῶν ὅπλων λουσόμενος ᾔει	στρατιωτικώτερον·	εἷς γοῦν αὐτῷ παῖς εἵπετο.
[1, 23]	δικαστὴν ἐμπειρότατον Ἀντιπάτρου καὶ Ἡρώδου	φρονιμώτερον,	τὰ μὲν ἁμαρτήματα τοῦ πατρὸς
[1, 10]	Ὑρκανὸν νωθῆ τε καὶ βασιλείας	ἀτονώτερον.	Φασάηλον μὲν δὴ τῶν παίδων
[1, 14]	εἰς τὴν Παρθυηνήν. ~(Ἡρώδης δὲ	συντονώτερον	ἤλαυνεν εἰς τὴν Ἀραβίαν ὡς
[1, 33]	~(Προῄει δ' αὐτῷ πρὸς τὸ	χαλεπώτερον	ἡ νόσος ἅτε δὴ τῶν
[1, 19]	προσλογοποιοῦσα τοῖς σκυθρωποῖς ἀεί τι	χαλεπώτερον·	ὡς γοῦν ἁπάσης Ἰουδαίας κατερριμμένης
[1, 23]	ἀφορμὰς οἱ διαβάλλοντες ἐλάμβανον, καὶ	φανερώτερον	ἤδη τῷ βασιλεῖ διελέγοντό τινες
[1, 11]	τὸ πλῆθος ἀρνούμενος ἔπειθεν καὶ	δυνατώτερον	ἑαυτὸν κατεσκεύαζεν ὁπλίτας συγκροτῶν· οὐ
[1, 24]	τὴν μὲν συνουσίαν εὐθέως ὡμολόγουν,	ἐξέφερον	δὲ καὶ τὰς εἰς αὐτὴν
[1, 6]	καὶ Ἀντίπατρος τῶν Ἀράβων ἀφαιρεθέντες	μετέφερον	ἐπὶ τοὺς ἐναντίους τὴν ἐλπίδα,
[1, 31]	σπεύδοντες ἰδεῖν μᾶλλον ἢ τὸ	συμφέρον	Ἀντιπάτρῳ σκοποῦντες, ἐπείγεσθαι παρῄνουν καὶ
[1, 29]	ὁ Ἀντίπατρος καὶ πρὸς τὸ	συμφέρον	αὐτῷ τὰς ἐπιγαμίας ποιησάμενος ὡς
[1, 3]	τοῦ ἀδελφοῦ διάθεσις μηδὲν ὑποπτεύειν	πονηρόν,	ἐχώρει μετὰ τῶν ὅπλων ὡς
[1, 19]	τὸ δὲ στρατιωτικὸν ἔμεινεν ἀβλαβές·	ὕπαιθρον	γὰρ ηὐλίζετο. Κἀν τούτῳ τοὺς
[1, 27]	βασιλέως ἀπόρρητα διαγγέλλοι πρὸς αὐτὸν	ἐχθρὸν	ὄντα. Τοῦτο δ' ὥσπερ τελευταία
[1, 14]	δὴ στασιώδη τε καὶ Ῥωμαίων	ἐχθρὸν	ὑπελάμβανεν. Καίσαρα μὲν οὖν εἶχεν
[1, 2]	μὴν Ἀντίοχος ἐπὶ Μήδους στρατεύσας	καιρὸν	ἀμύνης αὐτῷ παρεῖχεν· εὐθέως γὰρ
[1, 1]	δυνατοῖς Ἰουδαίων ἐμπεσούσης καθ' ὃν	καιρὸν	Ἀντίοχος ὁ κληθεὶς Ἐπιφανὴς διεφέρετο
[1, 26]	ὀργὴν ἐξαγριοῦται. Καὶ πάλιν λαβὼν	καιρὸν	Ἀντίπατρος ἑτέρους κατὰ τῶν ἀδελφῶν
[1, 5]	νεώτερος τῶν παίδων Ἀριστόβουλος τὸν	καιρὸν	ἁρπάσας μετὰ τῶν οἰκετῶν, εἶχεν
[1, 11]	μὲν τοῦτον τῇ τιμωρίᾳ τὸν	καιρὸν	ἀφώρισεν, Μάλιχος δὲ ὑποπτεύσας, ὡς
[1, 32]	με, πάτερ, ἄκων ἀπώλεσας, ἀναγκάσας	καιρὸν	διαβολῆς δοῦναι τῷ φθόνῳ. Πάρειμι
[1, 22]	τοῦτον Σαλώμη ἡ ἀδελφὴ τὸν	καιρὸν	εἰς τὰς διαβολὰς ἁρπάσασα τὴν
[1, 19]	γενομένης οὐδ' ἂν Ἀθηνίων εὗρεν	καιρὸν	ἐπιβουλῆς. Ἐτιμωρήσατο μέντοι τοὺς Ἄραβας
[1, 26]	καὶ κατὰ τὸν αὐτὸν Εὐρυκλεῖ	καιρὸν	ἐπιδημήσας πυνθανομένῳ τῷ βασιλεῖ περὶ
[1, 16]	πλησίον καρτερά, θᾶττον ἠπείγετο τὸν	καιρὸν	ἐπιτήδειον ὁρῶν πρός τε ἐπίδειξιν
[1, 19]	παρὰ τὴν ἐμὴν γνώμην ἐξωρμήσατε,	καιρὸν	ἔσχεν ἡ Ἀθηνίωνος ἐνέδρα· νυνὶ
[1, 11]	δὲ Ῥωμαίοις κατὰ τοῦτον τὸν	καιρὸν	ὁ μέγας πόλεμος Κασσίου καὶ
[1, 31]	εἰς αὔριον· παρέχω γάρ σου	καιρὸν	τοῖς πανουργεύμασιν. Πρὸς ταῦτα μηδὲν
[1, 32]	πικρᾶς ἀποδημίας, ὡς πολὺν ἔδωκα	καιρὸν	τῷ φθόνῳ καὶ μακρὰν τοῖς
[1, 4]	δράσαντι. Ἅμα δὲ καὶ τὸν	Ἄκαιρον	ἐπικληθέντα Δημήτριον ἐπεκαλοῦντο. Ῥᾳδίως δὲ
[1, 0]	καὶ ὅπως μετανέστησαν, νῦν τε	ἄκαιρον	ᾠήθην εἶναι καὶ ἄλλως περιττόν,
[1, 26]	φιλίᾳ δὲ Ἀλέξανδρον ὑποκρίνεται ψευσάμενος	ἑταῖρον	ἑαυτὸν εἶναι καὶ Ἀρχελάου πάλαι·
[1, 15]	συμπλεκόμενοι, τὰ δὲ λοχῶντες συχνοὺς	διέφθειρον.	Οὐ μὴν ἐν ἅπασιν εὐστόχουν,
[1, 7]	ἦν τὸ ἀναπληροῦν διὰ βάθος	ἄπειρον	καὶ τῶν Ἰουδαίων πάντα τρόπον
[1, 19]	ἡ γῆ σεισθεῖσα βοσκημάτων μὲν	ἄπειρον	πλῆθος ἀνθρώπων δὲ τρεῖς διέφθειρεν
[1, 21]	κορυφὴ μέν τις ὄρους εἰς	ἄπειρον	ὕψος ἀνατείνεται, παρὰ δὲ τὴν
[1, 30]	γύναιον ἐκ τῆς Ἀραβίας φαρμάκων	ἔμπειρον,	ὅπως φίλτρον σκευάσῃ τῷ Φερώρᾳ,
[1, 17]	εἰς τοσοῦτον ὀργῆς, ὥστε καὶ	νεκρὸν	αἰκίσασθαι τὸν Ἰώσηπον· κρατήσας γοῦν
[1, 33]	τὸν Ἀντίπατρον. Θάψαι δὲ τὸν	νεκρὸν	αὐτοῦ προστάξας ἐν Ὑρκανίᾳ πάλιν
[1, 29]	ἐφημίσθη φαρμάκῳ. Τόν γε μὴν	νεκρὸν	εἰς Ἱεροσόλυμα κομίσας πένθος τε
[1, 3]	παρὸν αὐτὴν κατασχεῖν. (Τούτοις κατὰ	μικρὸν	ἄκων ἐπίστευσεν ὁ Ἀριστόβουλος, καὶ
[1, 24]	φανερῶς ἀπεμέμφετο· συνίει δὲ κατὰ	μικρὸν	ἀπὸ τοῦ ψύγματος καὶ πρὸς
[1, 30]	καταλείψειν. (Πρὸς ταῦθ' ἡ γυνὴ	μικρὸν	διαλιποῦσα καὶ τί γάρ, εἶπεν,
[1, 25]	ἀφορμὴν τοῦ στρατηγήματος καὶ κατὰ	μικρὸν	εἰς τοὺς ἐγγεγραμμένους καὶ Φερώραν
[1, 5]	τὴν ἁπλότητα τῆς ἀνθρώπου κατὰ	μικρὸν	ὑπιόντες ἤδη καὶ διοικηταὶ τῶν
[1, 10]	ἀκρίτους οὐκ ἐφιᾶσιν. (Τούτοις κατὰ	μικρὸν	Ὑρκανὸς ἐξεκαίετο καὶ τὴν ὀργὴν
[1, 29]	εἰς τὴν ἑαυτοῦ τετραρχίαν ὀμόσας	ὅρον	ἕξειν ἕνα τῆς φυγῆς τὸν
[1, 25]	τῆς γυναικὸς ἔλεγεν. Παραστήσας δὴ	κατήγορον	καὶ μάρτυν ἑαυτοῦ Φερώραν Ἀρχέλαος
[1, 32]	ἀνεξικακίας ἤνεγκεν κατ' ἐμοῦ τὸν	κόρον·	ἔδοξα γὰρ αὐτῷ πολὺν ζῆν
[1, 10]	εἰς τὸ ἔθνος αὐτοὶ διὰ	κόρον	ἐξυβρίζοιεν, καὶ ὅτι τὴν εἰς
[1, 13]	τούτῳ διαλλακτὴν μὲν Ἀντίγονος παρακαλεῖ	Πάκορον	εἰσαφεῖναι, Φασάηλος δὲ πεισθεὶς τῇ
[1, 13]	ἀποσκευασάμενος τὴν ὑποψίαν ᾤχετο πρὸς	Πάκορον.	Εὐθέως δὲ τῶν καταλειφθέντων Πάρθων
[1, 13]	ἐμβαλεῖν. Τῶν δ' ἐπιθαλαττίων Τύριοι	Πάκορον	οὐκ ἐδέξαντο καίτοι Πτολεμαιῶν καὶ
[1, 13]	βαρβάροις. (Ἔτι δὲ τῶν περὶ	Πάκορον	σκεπτομένων, πῶς ἂν κρύφα τὴν
[1, 7]	χώρᾳ καὶ τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐπιτάσσει	φόρον.	(Ἀφελόμενος δὲ τοῦ ἔθνους καὶ
[1, 4]	ταύτης ἑλὼν Γαλααδίτας καὶ Μωαβίτας	φόρον	τε αὐτοῖς ἐπιτάξας ἀνέστρεψεν ἐπὶ
[1, 28]	Ἀντιπάτρου· τὴν γὰρ Σαλώμην οὖσαν	διάφορον	ἐξοικειούμενος ὁ Ἀντίπατρος τοῦτον ἐπραγματεύσατο
[1, 10]	δρᾶν. Ὡς ἑώρα μείζονα τὸν	διάφορον.	Ἐπεὶ δὲ ὑπὸ Σέξτου Καίσαρος
[1, 21]	Ἱεριχοῦντος φρούριον ὀχυρότητι καὶ κάλλει	διάφορον	τειχίσας ἀνέθηκεν τῇ μητρὶ προσειπὼν
[1, 33]	δὲ πενθεῖσθαι δι' ἑτέρων καὶ	λαμπρὸν	ἐπιτάφιον ἔχειν, ἂν ὑμεῖς θελήσητε
[1, 8]	γυναῖκα τῶν ἐπισήμων ἐξ Ἀραβίας	Κύπρον	τοὔνομα τέσσαρες μὲν υἱεῖς γίνονται,
[1, 21]	τειχίσας ἀνέθηκεν τῇ μητρὶ προσειπὼν	Κύπρον.	Φασαήλῳ δὲ τἀδελφῷ τὸν ἐν
[1, 21]	λοιπὰ τῶν ἔργων, ἀμφιθέατρον καὶ	θέατρον	καὶ ἀγοράς, ἄξια τῆς προσηγορίας
[1, 21]	γε μὴν λοιπὰ τῶν ἔργων,	ἀμφιθέατρον	καὶ θέατρον καὶ ἀγοράς, ἄξια
[1, 30]	σώζουσα τὸν ἀπολέσαντα πάντας ἡμᾶς	Ἀντίπατρον;	Ἄκουε, βασιλεῦ, καὶ μετὰ σοῦ
[1, 11]	Καὶ πάλιν Μάλιχος προσιὼν ἔκλαιεν	Ἀντίπατρον·	ἀνθυπεκρίνετο δὲ μόλις Ἡρώδης τὸν
[1, 26]	ὑποστελλόμενος Ἀλέξανδρος τά τε κατ'	Ἀντίπατρον	ἀπωδύρετο πρὸς αὐτὸν καὶ ὡς
[1, 28]	πρὸς ὀργὴν ἀποκρινάμενος ἀπελαύνει τὸν	Ἀντίπατρον,	αὖθις δὲ ὑπαχθεὶς αὐτοῦ ταῖς
[1, 22]	τὸν ἐκ τῆς Δωρίδος υἱὸν	Ἀντίπατρον	διὰ τοὺς ἐκ Μαριάμμης ἐφυγάδευσεν
[1, 29]	αὑτῷ· γραψάντων γὰρ ἐκείνων δεῖν	Ἀντίπατρον	διὰ χρόνου πεμφθῆναι πρὸς Καίσαρα,
[1, 30]	γὰρ αὐτὸν ἐβλάπτομεν; Ἀποκρίνασθαι τὸν	Ἀντίπατρον	εἴθε πάντα ἡμᾶς ἀφελόμενος γυμνοὺς
[1, 30]	ἀποδυρόμενον πρὸς τὴν μητέρα τὸν	Ἀντίπατρον	εἰπεῖν, ὡς αὐτὸς μὲν εἴη
[1, 28]	θυγατέρων ἡ μὲν ἀδελφῆς υἱὸν	Ἀντίπατρον	εἶχεν, ἡ δὲ ἀδελφοῦ Φασάηλον.
[1, 32]	Οὔαρε, καὶ πᾶς δικαστὴς ὅσιος	Ἀντίπατρον	ἐξώλη κρινεῖ, πέπεισμαι. Δέδοικα δέ,
[1, 32]	ἁπάντων. Ὡρμημένος δ' ἐπὶ τὸν	Ἀντίπατρον	ἐπεσχέθη νόσῳ χαλεπῇ· περὶ μέντοι
[1, 8]	δύναμιν. Οἱ δὲ περὶ τὸν	Ἀντίπατρον	ἐπίλεκτοι καὶ τὸ ἄλλο τάγμα
[1, 31]	τοῦτο ἦν τὸ μάλιστα ταράσσον	Ἀντίπατρον.	(Ἔτι δὲ καὶ πρὸ τῆς
[1, 30]	~(Μετέβαινεν δ' ἐπὶ τὸν αὐθέντην	Ἀντίπατρον	ἡ ποινὴ τὸν Φερώρα θάνατον
[1, 24]	οὖν ἐπὶ ταῖς ἐλπίσιν ἐθεράπευον	Ἀντίπατρον	ἤδη, συναφίστα δ' ἕκαστον τὰ
[1, 30]	Φερώρᾳ· τούτῳ γὰρ ἐντείλασθαι τὸν	Ἀντίπατρον	Ἡρώδην ἀνελεῖν ἕως αὐτός ἐστιν
[1, 33]	πέμψας τοὺς δορυφόρους ἀποκτείνει τὸν	Ἀντίπατρον.	Θάψαι δὲ τὸν νεκρὸν αὐτοῦ
[1, 9]	ἤδη Μιθριδάτης τῇ προσγενομένῃ δι'	Ἀντίπατρον	ἰσχύι πρὸς τὸ Πηλούσιον ἐξελαύνει
[1, 23]	κατάγει τὸν ἐκ τῆς Δωρίδος	Ἀντίπατρον	καὶ πάντα τρόπον προτιμᾶν ἄρχεται.
[1, 32]	χωρίζεται. Δεσμεῖ δὲ ὁ βασιλεὺς	Ἀντίπατρον	καὶ πρὸς Καίσαρα τοὺς δηλώσοντας
[1, 32]	δικαίας αὐτῶν ἀποκόψας ἐλπίδας δι'	Ἀντίπατρον.	Καὶ τί μὲν ἐκείνους εὐεργέτησα
[1, 30]	τούτῳ τρέπεται πρὸς τὸν Σαμαρείτην	Ἀντίπατρον,	ὃς ἦν ἐπίτροπος Ἀντιπάτρου. Βασανίζων
[1, 30]	δ' ὡς ἔοικεν, θεοῦ μετιόντος	Ἀντίπατρον	οὐκ ἐπὶ κεφαλὴν ἀλλ' ἐπὶ
[1, 32]	καὶ τὴν ἀδελφὴν ἀποκτείνας δι'	Ἀντίπατρον·	οὐκέτι οὖν ἀνεβάλλετο λαβεῖν τιμωρίαν
[1, 29]	Καίσαρος προσταγμάτων, ἀνταγωνιούμενος δὲ πρὸς	Ἀντίπατρον	περὶ ὧν δεδίκαστο Νικολάῳ τάχιον.
[1, 8]	ἐπὶ τινὰς μὲν τῶν ἀφεστώτων	Ἀντίπατρον	προπέμψας μετέπεισεν, συνέμενον δὲ Ἀλεξάνδρῳ
[1, 12]	Δωρὶς ἐκαλεῖτο, ἐξ ἧς ἐγέννησεν	Ἀντίπατρον,	τότε δὲ γήμας τὴν Ἀλεξάνδρου
[1, 29]	τι χρὴ δρᾶν μετέβαινεν ἐπ'	Ἀντίπατρον,	ᾧ παρήγγειλεν μήτε τῇ Φερώρα
[1, 26]	τερατευσάμενος Εὐρυκλῆς ἐπῄνει πολλὰ τὸν	Ἀντίπατρον,	ὡς ἄρα μόνος τε εἴη
[1, 32]	(Οὔαρος δὲ ἀπολογεῖσθαι κελεύσας τὸν	Ἀντίπατρον,	ὡς οὐδὲν πλέον εἰπὼν ἢ
[1, 10]	δ' ἐπὶ τῷ τιμήσαντι τὸ	μέτρον	τῆς τιμῆς θέμενος πάσης ἐπίτροπος
[1, 30]	τῆς Ἀραβίας φαρμάκων ἔμπειρον, ὅπως	φίλτρον	σκευάσῃ τῷ Φερώρᾳ, δεδωκέναι δὲ
[1, 21]	δὲ τὴν ὑπόρειον λαγόνα συνηρεφὲς	ἄντρον	ὑπανοίγει, δι' οὗ βαραθρώδης κρημνὸς
[1, 33]	ὑπὲρ αὐτοῦ χρυσοῦς, τὸ δὲ	σκῆπτρον	παρὰ τὴν δεξιάν. Καὶ περὶ
[1, 17]	κεφαλὴν αὐτοῦ, καίτοι πεντήκοντα τάλαντα	λύτρον	αὐτῆς Φερώρα τἀδελφοῦ διδόντος. Τὰ
[1, 32]	ζηλωτοὺς δὲ ποιήσας βασιλεῦσιν ἑτέροις,	εὗρον	ἐπιβούλους, οἳ τεθνήκασι τὸ πλέον
[1, 4]	δ' αὐτῷ καὶ πρὸς τὸν	Λάθουρον	ἐπικληθέντα Πτολεμαῖον συμβολὴ πόλιν Ἀσωχὶν
[1, 11]	περιγίνεται· τόν τε γὰρ Ἱεροσολύμων	φρουρὸν	Φασάηλον καὶ Ἡρώδην πεπιστευμένον τὰ
[1, 1]	τῆς Ἰουδαίας εἰς τὴν ὀρεινήν.	Βηθσουρὸν	μὲν οὖν πολίχνην αἱρεῖ, κατὰ
[1, 30]	τε πορρωτάτω τῆς ὑποψίας ὄντας	ἔσυρον	εἰς τοὺς ἐλέγχους. Εὑρίσκεται γοῦν
[1, 12]	γοῦν πάλιν ἔπεμψαν πρέσβεις εἰς	Τύρον,	ἔνθα διέτριβεν Ἀντώνιος ἐπὶ Ἱεροσολύμων
[1, 27]	δὲ σύρας τοὺς υἱοὺς εἰς	Τύρον	κἀκεῖθεν διαπλεύσας εἰς Καισάρειαν τρόπον
[1, 3]	οὐδὲν οὕτως τῶν ἀγαθῶν παθῶν	ἰσχυρόν,	ὃ τῷ φθόνῳ μέχρι παντὸς
[1, 7]	τὸ προσάρκτιον κλίμα τήν τε	τάφρον	ἔχου καὶ τὴν φάραγγα πᾶσαν
[1, 4]	γὰρ τοὺς πύργους καὶ τὴν	τάφρον	χώσας διήλαυνε μετὰ τῆς δυνάμεως.
[1, 20]	εἰς τὰς δωρεὰς ὡς τὸ	μεγαλόφρον	τοῦ λαμβάνοντος. (Μετὰ δὲ τὴν
[1, 0]	καὶ τὸ ψεύδεσθαι παρ' εἰδόσιν	αἰσχρὸν	ἦν. Τό γε μὴν μνήμῃ
[1, 21]	Ἑλλάδος ἀλλ' ὅλης τῆς οἰκουμένης	δῶρον,	εἰς ἣν ἡ δόξα τῶν
[1, 25]	δίκαια. Φαμένου δὲ τοῦ βασιλέως	δῶρον	ἕξειν παρ' αὐτοῦ τὸν υἱόν,
[1, 18]	αἰχμάλωτον Ἀρταβάζην τὸν Τιγράνου παῖδα	δῶρον	Κλεοπάτρᾳ· μετὰ γὰρ τῶν χρημάτων
[1, 24]	ἐκαρποῦτο χώραν λαβὼν παρὰ τἀδελφοῦ	δῶρον,	ὃς αὐτὸν ἐποίησεν καὶ τετράρχην
[1, 20]	ἀνδρῶν τὴν γῆν καὶ ἀφαιρεῖται	Ζηνόδωρον·	ἣν ὕστερον Καῖσαρ, ὡς μὴ
[1, 15]	σὺν μέρει καταλέλοιπεν, ὡς μὴ	κατάφωρον	τὸ λῆμμα ποιήσειεν πάντας ἀπαναστήσας.
[1, 1]	δὲ τοῦ ἱεροῦ τόν τε	χῶρον	ἐκάθηρε πάντα καὶ περιετείχισε καὶ
[1, 9]	λοιποῖς Αἰγυπτίοις εἰς μάχην κατὰ	χῶρον,	ὃς Ἰουδαίων στρατόπεδον καλεῖται. Κινδυνεύοντα
[1, 25]	ἣν ἐκείνῳ γε πρὸς τὸ	σὸν	ἀξίωμα βλέπων ἐνεγγύησα. Νῦν δὲ
[1, 14]	βουλῆς Ἀντώνιος μὲν καὶ Καῖσαρ	μέσον	ἔχοντες Ἡρώδην ἐξῄεσαν, προῆγον δὲ
[1, 19]	αὐτῶν συμπατούμενοι διεφθείροντο· πεντακισχίλιοι γοῦν	ἔπεσον	ἐν τῇ τροπῇ, τὸ δὲ
[1, 8]	ἑξακισχιλίους ἀποβαλών, ὧν τρισχίλιοι μὲν	ἔπεσον	τρισχίλιοι δὲ ἐζωγρήθησαν, φεύγει σὺν
[1, 30]	φέρε καὶ βλέποντός μου ταχέως	ἀφάνισον,	ἵνα μὴ καὶ καθ' ᾅδου
[1, 14]	τελευτὴν ἀπαγγέλλεται. Προσλαβὼν δὲ πένθους	ὅσον	ἀπεθήκατο φροντίδων ᾔει προσωτέρω. Καὶ
[1, 21]	μηδενὶ δυσκόλῳ κεκοσμῆσθαι· συμμετρησάμενος γὰρ	ὅσον	εἰρήκαμεν τῷ λιμένι μέγεθος καθίει
[1, 18]	Καὶ κατὰ σπάνιν ἤδη χρημάτων	ὅσον	εἶχεν κόσμον κατανομιστεύσας Ἀντωνίῳ καὶ
[1, 3]	ὀφθαλμοὺς ἐμπίπλησι δακρύων καὶ στενάξας	ὅσον	ἦν αὐτῷ δύναμις εἶπεν· οὐκ
[1, 28]	θυγατρί. (Καταμάθοι δ' ἄν τις,	ὅσον	ἴσχυσεν ἐν τούτοις κολακεύων Ἀντίπατρος,
[1, 23]	τις τὸν παρ' ἡλικίαν θεραπευόμενον,	ὅσον	ὀδυνήσει τὸν ἀτιμούμενον. Οὕς γε
[1, 10]	Εἰς ἔσχατον δέους κατέπεσεν Ὑρκανός,	ὅσον	οὔπω προσδοκῶν ἐπ' αὐτὸν ὁρμήσειν
[1, 10]	εὐεργέτῃ, χαλεπῷ δὲ οὐδέποτε, πλὴν	ὅσον	πονηροῖς συμβούλοις χρώμενος ἐπισείσειεν αὐτῷ
[1, 19]	τοσοῦτον ὅπλοις ἢ χερσὶν πεποιθότες	ὅσον	ταῖς αὐτομάτοις ἡμῶν συμφοραῖς ἧκον·
[1, 19]	ποτὲ τὴν Ἰουδαίων ἀνδραγαθίαν, ἐφ'	ὅσον	τὰς ψυχὰς ἔχουσιν, οὐδὲ περιόψεταί
[1, 2]	τὴν καταστροφὴν ἄξιον ἀφηγήσασθαι, παρ'	ὅσον	τῆς πατρῴας εὐδαιμονίας ἀπέκλιναν. ~(Μετὰ
[1, 24]	ὑπὲρ αὐτοῦ. (Τούτοις Ἡρώδης ἐξαγριούμενος	ὅσον	ὑφῄρει καθ' ἡμέραν τῆς πρὸς
[1, 16]	τὴν Γαλιλαίαν ἐκκεκαθάρθαι φόβων, πλὴν	καθόσον	οἱ τοῖς σπηλαίοις ἐμφωλεύοντες ὑπελείποντο·
[1, 3]	ἡ περὶ τοῦ μύσους μεταμέλεια	νόσον	ἐνσκήπτει καὶ πρὸς ἔννοιαν τοῦ
[1, 30]	φαγόντα δ' εὐθέως εἰς τὴν	νόσον	καταπεσεῖν. Ἀγηοχέναι τε πρὸ δυοῖν
[1, 4]	πυρετῶν ἐνοχλούμενος ᾠήθη διακρούσεσθαι τὴν	νόσον	πάλιν ἁψάμενος πραγμάτων. Διὸ δὴ
[1, 31]	καὶ τοῦτο ἦν τὸ μάλιστα	ταράσσον	Ἀντίπατρον. (Ἔτι δὲ καὶ πρὸ
[1, 8]	λέγειν. (Πάρθους δὲ μετὰ τὸν	Κράσσον	ἐπιδιαβαίνειν εἰς Συρίαν ὡρμημένους ἀνέκοπτεν
[1, 5]	τοὺς νόμους ἀκριβέστερον ἀφηγεῖσθαι. Τούτοις	περισσὸν	δή τι προσεῖχεν ἡ Ἀλεξάνδρα
[1, 22]	κατέστη· τούτῳ γὰρ πεποιθὼς καὶ	περισσόν	τι τῆς πατρίδος ἐφιέμενος ἧκεν.
[1, 8]	ἄλλον τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις ναοῦ	χρυσὸν	πάντα περιεῖλεν καὶ τὰ δισχίλια
[1, 14]	λυτρουμένου παῖδα· καὶ γὰρ ἐπήγετο	τὸν	ἀδελφιδοῦν ὄντα ἐτῶν ἑπτά· τάλαντα
[1, 3]	ὁ Ἀριστόβουλος ἅτε δὴ καὶ	τὸν	ἀδελφὸν ἀγαπῶν καὶ διδοὺς φθόνῳ
[1, 17]	δὲ ὡς ἤκουσεν ὄντα πορρωτάτω	τὸν	ἀδελφόν, ἀμελήσας τῶν παραγγελμάτων ἐπὶ
[1, 3]	δὲ αὐτῶν ἡ τίσις εἰς	τὸν	ἀδελφὸν Ἀντίγονον, ὃν ἠγάπα τε
[1, 23]	ἰσχυρῶς ἀπελύσατο. Καθαρὸν δὲ καὶ	τὸν	ἀδελφὸν ἀποδείξας κοινωνοῦντα τῶν κινδύνων,
[1, 30]	ἀπελευθέρων κατηφεῖς τῷ βασιλεῖ προσελθόντες	τὸν	ἀδελφὸν αὐτοῦ διεφθάρθαι φαρμάκοις ἔλεγον·
[1, 29]	χορηγήσειεν μισθοὺς κατ' αὐτοῦ καὶ	τὸν	ἀδελφὸν αὐτῷ κατασκευάσειεν πολέμιον ἐνδησαμένη
[1, 29]	ἕως ὑπεραγανακτήσας σὺν αὐτῇ καὶ	τὸν	ἀδελφὸν ἐκβάλλει. Φερώρας δὲ ἀγαπήσας
[1, 17]	πράγματα. Κατελελοίπει μὲν γὰρ Ἰώσηπον	τὸν	ἀδελφὸν ἐπὶ τῶν ὅλων παραγγείλας
[1, 10]	διοικοῦντι τὴν Συρίαν. Πρὸς δὲ	τὸν	ἀδελφὸν εὐδοκιμοῦντα καὶ Φασάηλος ἐφιλοτιμεῖτο
[1, 12]	τιμωρίαν ἀμύνεσθαι θέλοντος Ἡρώδην εἰς	τὸν	ἀδελφόν. Ἡρώδης δὲ ἔτυχεν μὲν
[1, 22]	κατὰ τὸν πάππον Ὑρκανὸν καὶ	τὸν	ἀδελφὸν Ἰωνάθην· οὐδὲ γὰρ τούτου
[1, 16]	καὶ τετρακοσίοις ἱππεῦσιν διαλαμβάνει πέμψας	τὸν	ἀδελφὸν Ἰώσηπον, ὡς μή τι
[1, 29]	ἐπανῆλθεν δὲ οὐδὲ πρὸς νοσοῦντα	τὸν	ἀδελφὸν καίτοι λιπαρῶς μεταπεμπόμενον· ἐβούλετο
[1, 13]	Ἔτυχεν δὲ παρ' ἄλλων προακηκοὼς	τὸν	ἀδελφὸν συνειλημμένον, καὶ προσῄει Ὑρκανοῦ
[1, 30]	τὴν μητέρα τὴν Ἀντιφίλου καὶ	τὸν	ἀδελφὸν τὰς βασάνους μετέφερεν, κἀκεῖνοι
[1, 6]	ἑξακισχιλίους κτείνει, μεθ' ὧν καὶ	τὸν	ἀδελφὸν τὸν Ἀντιπάτρου Φαλλίωνα. (Ὑρκανὸς
[1, 12]	Ἕλικι συμπράξειεν, καὶ ὅτι περιορῴη	τὸν	ἀδελφὸν τὸν Μαλίχου τὰ φρούρια
[1, 16]	ἵστατο ἐπὶ τὸ στόμιον καὶ	τὸν	ἀεὶ προιόντα τῶν υἱῶν ἀπέσφαττεν.
[1, 12]	τούτου πολλὰ παρῄνει προελθὼν ἐπὶ	τὸν	αἰγιαλὸν Ἡρώδης σὺν Ὑρκανῷ μήθ'
[1, 9]	κέρατι ῥύεται περιελθὼν Ἀντίπατρος παρὰ	τὸν	αἰγιαλὸν τοῦ ποταμοῦ· τῶν γὰρ
[1, 4]	τοσαῦτα δράσαντι. Ἅμα δὲ καὶ	τὸν	Ἄκαιρον ἐπικληθέντα Δημήτριον ἐπεκαλοῦντο. Ῥᾳδίως
[1, 30]	μὴ καὶ καθ' ᾅδου φέροιμι	τὸν	ἀλάστορα. Καὶ κελεύσαντος ἐκόμισα καὶ
[1, 26]	ὡμολόγουν, προεκομίσθη δέ τις πρὸς	τὸν	Ἀλεξανδρείου φρούραρχον ἐπιστολὴ παρὰ Ἀλεξάνδρου
[1, 5]	διαχειρίσασθαι τῶν παροξυνάντων ἐπ' ἐκείνους	τὸν	Ἀλέξανδρον· ἐνδιδούσης δ' ὑπὸ δεισιδαιμονίας
[1, 24]	καὶ θεραπείαν τῶν δυνατῶν περὶ	τὸν	Ἀλέξανδρον λαθραίαν, τούς τε ἡγεμόνας
[1, 24]	συνταγμάτων, ὡς ἐφεστάναι δοκεῖν αὐτῷ	τὸν	Ἀλέξανδρον ξιφήρη. Συλλαβὼν οὖν αὐτὸν
[1, 26]	τάχει συνεργεῖν ὑποκριθείς· φάναι γὰρ	τὸν	Ἀλέξανδρον, ὡς οὐκ ἀγαπᾷ βασιλεύσας
[1, 11]	καὶ τὴν πατρίδα μου σώζει	τὸν	ἀμφοτέρων ἐπίβουλον ἀνελών. Εἴτε δὲ
[1, 11]	τἀδελφοῦ συμβουλεύσαντος αὐτῷ μὴ φανερῶς	τὸν	ἄνδρα μετιέναι, διαστασιάσειν γὰρ τὸ
[1, 33]	δὲ Σαλώμην τὴν ἀδελφὴν καὶ	τὸν	ἄνδρα ταύτης Ἀλεξᾶν οἶδα, ἔφη,
[1, 9]	κατορθωμάτων. (Ὁ δὲ τότε μὲν	τὸν	ἄνδρα τοῖς ἐπαίνοις καὶ ταῖς
[1, 10]	δυνάμεως συνελθόντων. Οἷς καὶ διὰ	τὸν	ἀνῃρημένον καὶ διὰ τὸν περιόντα
[1, 3]	προαπαγγέλμασιν, ὃς ἐπειδὴ καὶ τότε	τὸν	Ἀντίγονον ἐθεάσατο παριόντα διὰ τοῦ
[1, 3]	ἀνόπλου μὲν ἀπέχεσθαι, κτείνειν δὲ	τὸν	Ἀντίγονον, εἰ μετὰ τῶν ὅπλων
[1, 12]	Ἰουδαίας κρατεῖ τῇ μάχῃ καὶ	τὸν	Ἀντίγονον ἐξελάσας ὑπέστρεψεν εἰς Ἱεροσόλυμα
[1, 15]	ἀλλ' ἐπεξῄεσαν ἤδη τοῖς περὶ	τὸν	Ἀντίγονον καὶ τὰ μὲν φανερῶς
[1, 13]	γυναικῶν καταγαγεῖν ἐπὶ τὰ βασίλεια	τὸν	Ἀντίγονον, καταλῦσαι δὲ τὸν Ὑρκανόν.
[1, 14]	διεξῄεσαν, ἀποδεικνύντες ἅμα καὶ πολέμιον	τὸν	Ἀντίγονον οὐ μόνον ἐξ ὧν
[1, 15]	Ἐπεὶ δὲ ἀντιπαρηγοροῦντες οἱ περὶ	τὸν	Ἀντίγονον οὔτε κατακούειν τῶν κηρυγμάτων
[1, 3]	βασιλέως σιωπῆσαι, λέγειν δὲ πρὸς	τὸν	Ἀντίγονον ὡς ὁ ἀδελφὸς ἀκούσας
[1, 17]	(Τῇ δ' ὑστεραίᾳ Πάππον μὲν	τὸν	Ἀντιγόνου στρατηγὸν καρατομήσας, ἀνῄρητο δ'
[1, 1]	προτειχίσμασι κεκοσμημένον, ὑπολαβὼν ἐπ' αὐτοῦ	τὸν	Ἀντίοχον εἶναι, τῶν τε ἰδίων
[1, 4]	ἀποφράττων. Οὐ μὴν εἶρξαί γε	τὸν	Ἀντίοχον ἴσχυσεν· ἐμπρήσας γὰρ τοὺς
[1, 4]	ἀριθμόν, ἀτάκτοις ἐπιπίπτει τοῖς περὶ	τὸν	Ἀντίοχον. Καρτερᾶς δὲ μάχης γενομένης
[1, 1]	κἂν εἰ συνέβη δὲ εἶναι	τὸν	Ἀντίοχον, οὐδὲν πλέον ἤνυσεν ὁ
[1, 2]	τὴν ἀρχὴν ἐκρατύνατο πρός τε	τὸν	Ἀντιόχου παῖδα διαλλαγὰς ἐποιήσατο. Οὐ
[1, 28]	πολλὰ πρὸς ὀργὴν ἀποκρινάμενος ἀπελαύνει	τὸν	Ἀντίπατρον, αὖθις δὲ ὑπαχθεὶς αὐτοῦ
[1, 30]	τί γὰρ αὐτὸν ἐβλάπτομεν; Ἀποκρίνασθαι	τὸν	Ἀντίπατρον εἴθε πάντα ἡμᾶς ἀφελόμενος
[1, 30]	δὲ ἀποδυρόμενον πρὸς τὴν μητέρα	τὸν	Ἀντίπατρον εἰπεῖν, ὡς αὐτὸς μὲν
[1, 32]	ὑπὲρ ἁπάντων. Ὡρμημένος δ' ἐπὶ	τὸν	Ἀντίπατρον ἐπεσχέθη νόσῳ χαλεπῇ· περὶ
[1, 8]	ἔχων δύναμιν. Οἱ δὲ περὶ	τὸν	Ἀντίπατρον ἐπίλεκτοι καὶ τὸ ἄλλο
[1, 30]	παραδοίη Φερώρᾳ· τούτῳ γὰρ ἐντείλασθαι	τὸν	Ἀντίπατρον Ἡρώδην ἀνελεῖν ἕως αὐτός
[1, 33]	παραχρῆμα πέμψας τοὺς δορυφόρους ἀποκτείνει	τὸν	Ἀντίπατρον. Θάψαι δὲ τὸν νεκρὸν
[1, 26]	Ἀλεξάνδρου τερατευσάμενος Εὐρυκλῆς ἐπῄνει πολλὰ	τὸν	Ἀντίπατρον, ὡς ἄρα μόνος τε
[1, 32]	λόγον. (Οὔαρος δὲ ἀπολογεῖσθαι κελεύσας	τὸν	Ἀντίπατρον, ὡς οὐδὲν πλέον εἰπὼν
[1, 24]	μηδὲν ἐκφέρεσθαι τῶν ἀπορρήτων, καὶ	τὸν	Ἀντιπάτρου βίον οὐκ ἂν ἥμαρτέν
[1, 6]	μεθ' ὧν καὶ τὸν ἀδελφὸν	τὸν	Ἀντιπάτρου Φαλλίωνα. (Ὑρκανὸς δὲ καὶ
[1, 30]	ἀδελφὸν τὰς βασάνους μετέφερεν, κἀκεῖνοι	τὸν	Ἀντίφιλον κομίσαι τε ἀπ' Αἰγύπτου
[1, 18]	ἐν τέλει Σύρων διαβάλλουσα πρὸς	τὸν	Ἀντώνιον ἀναιρεῖν ἔπειθεν ὡς ἂν
[1, 16]	ἀνδρείας καὶ τοῦ μᾶλλον ἀρέσασθαι	τὸν	Ἀντώνιον. Γίνεται γοῦν ἐπελθὼν τέλος
[1, 18]	κυρία καὶ προπέμψασα μέχρις Εὐφράτου	τὸν	Ἀντώνιον ἐπιστρατεύοντα Πάρθοις ἦλθεν εἰς
[1, 19]	βασιλεῦσιν, ὡς ἔφαμεν, ἐπιβουλεύουσα πείθει	τὸν	Ἀντώνιον Ἡρώδῃ διαπιστεῦσαι τὸν πρὸς
[1, 24]	Καῖσαρ τοσαύτην ἔδωκεν ἐξουσίαν, ὥστε	τὸν	ἀπ' αὐτοῦ φυγόντα καὶ μὴ
[1, 2]	πρὸς τὰς αἰκίας οὔτε πρὸς	τὸν	ἀπειλούμενον αὐτῇ θάνατον ἐνδιδοῦσα χεῖρας
[1, 21]	Καὶ πόλιν ἄλλην κτίσας κατὰ	τὸν	ἀπὸ Ἱεριχοῦς ἰόντων αὐλῶνα πρὸς
[1, 30]	ἀπορρήτων Φερώρα τεθνεῶτος ἢ σώζουσα	τὸν	ἀπολέσαντα πάντας ἡμᾶς Ἀντίπατρον; Ἄκουε,
[1, 8]	τε καὶ ξενίαις μάλιστα προσηγάγετο	τὸν	Ἀράβων βασιλέα διὰ τὴν ἐπιγαμβρίαν,
[1, 6]	ἀνακτήσασθαι τὴν βασιλείαν ἔπειθεν καὶ	τὸν	Ἀρέταν δέξασθαί τε τὸν Ὑρκανὸν
[1, 6]	δίχα δωρεῶν αἷς καὶ πρὸς	τὸν	Ἀρέταν δικαιολογίαις χρώμενοι κατηντιβόλουν μισῆσαι
[1, 4]	ἐξαίφνης ἐπιστρέψας, μυρία δ' ἦν	τὸν	ἀριθμόν, ἀτάκτοις ἐπιπίπτει τοῖς περὶ
[1, 7]	διὰ Κιλικίας εἰς Ῥώμην ἠπείγετο	τὸν	Ἀριστόβουλον ἄγων μετὰ τῆς γενεᾶς
[1, 8]	τὴν ἐπιγαμβρίαν, κἀπειδὴ τὸν πρὸς	τὸν	Ἀριστόβουλον ἀνείλετο πόλεμον, ἐκείνῳ παρακαταθήκην
[1, 8]	μέχρι πολλοῦ μὲν οἱ περὶ	τὸν	Ἀριστόβουλον διεκαρτέρουν γενναίως ἀγωνιζόμενοι, τέλος
[1, 26]	ὑπεκρίνετο. Τὰ δ' αὐτὰ καὶ	τὸν	Ἀριστόβουλον εἰπεῖν δελεάσας καὶ ταῖς
[1, 6]	τὴν μεσόγειον ἀνιόντων, ἀκούσας συμπεφευγέναι	τὸν	Ἀριστόβουλον εἰς Ἀλεξάνδρειον, τοῦτο δ'
[1, 6]	ἐπὶ τὴν ἀρχήν, πολλὰ μὲν	τὸν	Ἀριστόβουλον εἰς τὸ ἦθος διαβάλλων,
[1, 6]	πολλοὶ τὸν Ὑρκανὸν μεταβαίνουσιν πρὸς	τὸν	Ἀριστόβουλον. Ὁ δὲ μετὰ τῶν
[1, 9]	κρατήσας ἀνίησι μὲν τῶν δεσμῶν	τὸν	Ἀριστόβουλον, παραδοὺς δ' αὐτῷ δύο
[1, 5]	ἐπωνομάσθησαν. Πρὶν δὲ ἐπεξελθεῖν Ἀλεξάνδρα	τὸν	Ἀριστόβουλον τῆς τἀδελφοῦ καταλύσεως τελευτᾷ
[1, 3]	ἐκείνας τὰς ἡμέρας νόσῳ χρήσασθαι	τὸν	Ἀριστόβουλον, τὸν δὲ Ἀντίγονον ἐπὶ
[1, 26]	πατέρα. Τὸ δὲ τελευταῖον ἐργολαβήσας	τὸν	Ἀριστοβούλου καὶ Ἀλεξάνδρου θάνατον κατήγορος
[1, 12]	πρὸς Ἡρώδην ἔχθος συγκατήγαγεν Ἀντίγονον	τὸν	Ἀριστοβούλου, καὶ τὸ πλέον διὰ
[1, 5]	μηθὲν ἀξιόλογον ἐργασαμένην. Τιγράνην δὲ	τὸν	Ἀρμενίων βασιλέα προσκαθεζόμενον Πτολεμαίδι καὶ
[1, 10]	τῷ φρονήματι. Καταλαβὼν οὖν Ἐζεκίαν	τὸν	ἀρχιλῃστὴν τὰ προσεχῆ τῇ Συρίᾳ
[1, 4]	οἷς Γάμαλα φρούριον καρτερὸν ἑλών,	τὸν	ἄρχοντα Δημήτριον ἐν αὐτῷ παραλύσας
[1, 12]	ὡρμημένος. Ἐπὶ τούτους κεκραγότας ἐκπέμπει	τὸν	ἄρχοντα τῶν Τυρίων κολάζειν προστάξας
[1, 23]	παρ' ἡλικίαν θεραπευόμενον, ὅσον ὀδυνήσει	τὸν	ἀτιμούμενον. Οὕς γε μὴν ἑκάστῳ
[1, 30]	περιέρχεται τέλος. ~(Μετέβαινεν δ' ἐπὶ	τὸν	αὐθέντην Ἀντίπατρον ἡ ποινὴ τὸν
[1, 26]	μάλιστα φίλοις Ἀλεξάνδρῳ καὶ κατὰ	τὸν	αὐτὸν Εὐρυκλεῖ καιρὸν ἐπιδημήσας πυνθανομένῳ
[1, 2]	οὐ πολὺ γὰρ Ἀντίοχος Κενδεβαῖον	τὸν	αὐτοῦ στρατηγὸν μετὰ δυνάμεως δῃώσοντα
[1, 1]	υἱεῖς ἦσαν αὐτῷ, κοπίσιν ἀναιρεῖ	τὸν	Βακχίδην. Καὶ παραχρῆμα μὲν δείσας
[1, 16]	τὴν βασιλείαν ἐλπίσιν, Ἀντίοχον δὲ	τὸν	βασιλέα ἀναγκασθῆναι παραδοῦναι τὰ Σαμόσατα.
[1, 23]	ἀδελφῶν χρώμενος, κολακείᾳ καὶ διαβολῇ,	τὸν	βασιλέα καὶ περὶ θανάτου τῶν
[1, 20]	μὴ ζητοίης Ἀντώνιον. (Τούτοις φιλοφρονησάμενος	τὸν	βασιλέα καὶ περιθεὶς αὐτῷ τὸ
[1, 16]	ἡμαρτημένων γενόμενος ταχέως μεταδιώκει τε	τὸν	βασιλέα καὶ πολλὰ δεηθεὶς ἑαυτῷ
[1, 26]	ἐμπορεύσεται τὴν βασιλείαν. Περιέρχεται γοῦν	τὸν	βασιλέα κολακείᾳ καὶ δεινότητι λόγων
[1, 33]	κτείνειν ὁ βασιλεὺς ἐνετείλατο, μεταπεισθῆναι	τὸν	βασιλέα λέγουσα καὶ πάλιν ἀναπέμπειν
[1, 17]	ὑποπεπτηχότες καὶ διαλανθάνοντες ὡς ἐθεάσαντο	τὸν	βασιλέα, λυθέντες ὑπ' ἐκπλήξεως αὐτὸν
[1, 16]	ὄρθιος ἐπιρρέπουσα ταῖς χαράδραις, ὥστε	τὸν	βασιλέα μέχρι πολλοῦ μὲν ἀπορεῖν
[1, 32]	τὰς ἐπιστολὰς ἐκείνας ἔπεμψα πεπεισμένη	τὸν	βασιλέα μὴ φείσεσθαι τῆς ἀδελφῆς,
[1, 24]	ἡσυχῆ καὶ πρὸς ἀγανάκτησιν ἐξεκαλεῖτο	τὸν	βασιλέα. Πάντα δὲ εἰς ἐπιβουλὴν
[1, 28]	ἡμέραν ἐποιεῖτο τὰς διαδόσεις ὁρῶν	τὸν	βασιλέα παρ' ἃς αὐτὸς ἐλπίδας
[1, 33]	τῶν ἡβώντων στρατόπεδον. Οἳ τότε	τὸν	βασιλέα πυνθανόμενοι ταῖς ἀθυμίαις ὑπορρέοντα
[1, 25]	αἰτίας. Ὡς δ' ἑώρα πιστεύοντα	τὸν	βασιλέα, σκεπτέον, ἔφη, μή ποτε
[1, 7]	Ἀριστοβούλου πολεμεῖν ἀξιούντων καὶ ῥύεσθαι	τὸν	βασιλέα, τῶν δὲ τὰ Ὑρκανοῦ
[1, 24]	τριακοσίοις ταλάντοις. Ἀλλ' ἀπέδρα Φερώρας	τὸν	βασιλικὸν γάμον πρὸς ἔρωτα δούλης,
[1, 33]	Ἀρχέλαος εἰς πολυτέλειαν, ἀλλὰ πάντα	τὸν	βασιλικὸν κόσμον προήνεγκεν συμπομπεύσοντα τῷ
[1, 13]	ποιησάμενος τὴν καταστροφὴν τοῖς κατὰ	τὸν	βίον ἔργοις πρέπουσαν· κατέχει δὲ
[1, 27]	συγκεχύσθαι τὴν φύσιν, ἀνομίας γέμειν	τὸν	βίον, καὶ πάνθ' ὅσα μὴ
[1, 8]	δευτέρου πολέμου· παρῆν δὲ μειλισσομένη	τὸν	Γαβίνιον κατὰ δέος τῶν ἐπὶ
[1, 8]	Τῆς δ' ἄλλης Συρίας πρὸς	τὸν	Γαβινίου χωρισμὸν κινηθείσης καὶ Ἰουδαίους
[1, 25]	οὖν Ἀρχελάου στρατήγημα, δι' οὗ	τὸν	γαμβρὸν ἐρρύσατο, πέρας εἶχεν, μετὰ
[1, 17]	καὶ πάρεργον ποιούμενος τῆς πολιορκίας	τὸν	γάμον· ἤδη γὰρ ὑπερηφάνει τοὺς
[1, 9]	ἀνελὼν τὸν υἱὸν καὶ διὰ	τὸν	γάμον κηδεμονικώτερος αὐτὸς ἦν πρὸς
[1, 25]	τὸν υἱόν, εἰ μὴ λύσειεν	τὸν	γάμον, ὄντων μὲν αὐτοῖς ἤδη
[1, 28]	ἐξοικειούμενος ὁ Ἀντίπατρος τοῦτον ἐπραγματεύσατο	τὸν	γάμον. Περιῄει δὲ καὶ τὸν
[1, 6]	μήν τι τῶν ὡμολογημένων ἐγένετο·	τὸν	γὰρ ἐπὶ τὴν κομιδὴν τῶν
[1, 32]	περιοῦσιν ὡς ἐφέδροις τῆς διαδοχῆς·	τὸν	γὰρ παρασκευάσαντα πατρὶ φάρμακον ἦ
[1, 29]	καὶ αὐτὸν ἀνελεῖν ἐφημίσθη φαρμάκῳ.	Τόν	γε μὴν νεκρὸν εἰς Ἱεροσόλυμα
[1, 23]	περὶ θανάτου τῶν υἱῶν ὑπειργάσατο.	(Τὸν	γοῦν Ἀλέξανδρον σύρας μέχρι Ῥώμης
[1, 30]	τόλμης καὶ τὸν υἱὸν ἠμύνατο·	τὸν	γοῦν ἐξ αὐτῆς Ἡρώδην ὄντα
[1, 13]	Τὸ δὲ ἀληθὲς Ἀντιγόνῳ βοηθόν.	Τὸν	γοῦν Φασάηλον ἐνεδρεύων ἀνέπεισεν πρὸς
[1, 32]	ἀνθρώπους ῥᾴδιον τηλικοῦτον μύσος ἐνσκευαζόμενον,	τὸν	δ' ἀπ' οὐρανοῦ δικαστὴν ἀμήχανον,
[1, 2]	προσκαθεζόμενος τοῖς Ἱεροσολύμοις. Ὁ δὲ	τὸν	Δαυίδου τάφον ἀνοίξας, ὃς δὴ
[1, 21]	τῶν φίλων τὸν μὲν Καισάρειον	τὸν	δὲ Ἀγρίππειον. (Ἀλλὰ γὰρ οὐκ
[1, 3]	ἡμέρας νόσῳ χρήσασθαι τὸν Ἀριστόβουλον,	τὸν	δὲ Ἀντίγονον ἐπὶ τέλει τῆς
[1, 23]	προήγαγεν μὲν εἰς δάκρυα πάντας,	τὸν	δὲ Καίσαρα διέθηκεν οὕτως ὡς
[1, 4]	μὲν τῶν ἀδελφῶν βασιλειῶντα κτείνει,	τὸν	δὲ καταλιμπανόμενον ἀγαπῶντα τὸ ζῆν
[1, 26]	ἐκέλευσεν τηρεῖν, ἔτι μέντοι λελυμένους,	τὸν	δὲ λυμεῶνα τῆς οἰκίας καὶ
[1, 21]	ὄρει προσηγόρευσεν Ἡρώδειον ἀφ' ἑαυτοῦ,	τὸν	δὲ μαστοειδῆ κολωνὸν ὄντα χειροποίητον
[1, 10]	καὶ τῶν πέριξ στρατηγὸν καθίστησιν,	τὸν	δὲ μετ' αὐτὸν Ἡρώδην ἐπὶ
[1, 5]	ὥστε ἐνοχλεῖν περὶ τῶν ὅλων,	τὸν	δὲ νεώτερον Ἀριστόβουλον διὰ θερμότητα
[1, 23]	μὲν τῷ πατρὶ πάντα πειθαρχεῖν,	τὸν	δὲ τὴν βασιλείαν καταλιπεῖν ᾧ
[1, 28]	μὲν τὴν Ἀριστοβούλου συνῴκισεν θυγατέρα,	τὸν	δὲ υἱὸν αὐτοῦ τῇ Φερώρα
[1, 29]	αὐτῷ, τὸν μὲν φίλον Συλλαίου	τὸν	δὲ φύλαρχον. Οἱ δὲ βασανιζόμενοι
[1, 5]	ἀποδέουσα καὶ ταῖς παρανομίαις ἀνθισταμένη	τὸν	δῆμον εἰς εὔνοιαν προσηγάγετο. Καὶ
[1, 4]	ἀφεώρα. Τοσαύτη δὲ κατάπληξις ἔσχεν	τὸν	δῆμον, ὥστε τῶν ἀντιστασιαστῶν κατὰ
[1, 33]	ᾗ πολλὰ περὶ τῆς εἰς	τὸν	διάδοχον εὐνοίας παρεκάλει. Μετὰ δὲ
[1, 23]	φανερὸν τὴν ἀπέχθειαν οὐκ ἐξέφερεν	τὸν	διαλλακτὴν αἰδούμενος. Ὡς δὲ τὴν
[1, 10]	χρὴ δρᾶν. Ὡς ἑώρα μείζονα	τὸν	διάφορον. Ἐπεὶ δὲ ὑπὸ Σέξτου
[1, 27]	διαδόχων ἐπ' Ἀντιπάτρῳ καταλείπουσι μόνῳ,	τὸν	ἑαυτοῖς εὐμεταχείριστον αἱρούμενοι βασιλέα. Σκέψαι
[1, 29]	καὶ πρὸς Ἀρέταν ἦν ἀγὼν	τὸν	ἑαυτοῦ βασιλέα· τούτου γὰρ ἄλλους
[1, 33]	Τούτῳ δὲ τόν τε δακτύλιον	τὸν	ἑαυτοῦ Καίσαρι φέρειν ἐνετέλλετο καὶ
[1, 30]	παίδων μετὰ τὴν τελευτήν, ἀλλὰ	τὸν	ἐκ Μαριάμμης Ἡρώδην γεγραφέναι. Καὶ
[1, 33]	καὶ πρὸ τοῦ δι' ἀρετῆς	τὸν	ἐκ νόσου θάνατον αἱρεῖσθαι. (Ἅμα
[1, 2]	δυσσεβοῦς, ὡς αὐτῇ γε κρείττονα	τὸν	ἐκ Πτολεμαίου θάνατον ἀθανασίας εἶναι
[1, 30]	ἐμαυτῇ πρὸς τὰ ἄδηλα καὶ	τὸν	ἐκ σοῦ φόβον ἐτήρησα. (Ταῦτ'
[1, 23]	ὥσπερ ἐπιτείχισμα τοῖς υἱοῖς κατάγει	τὸν	ἐκ τῆς Δωρίδος Ἀντίπατρον καὶ
[1, 22]	Ῥώμης ἄφιξιν. Πρῶτον μὲν γὰρ	τὸν	ἐκ τῆς Δωρίδος υἱὸν Ἀντίπατρον
[1, 1]	περὶ ὅλης Συρίας πρὸς Πτολεμαῖον	τὸν	ἕκτον, ἡ φιλοτιμία δ' ἦν
[1, 31]	πλεῖστα δοὺς χρήματα συμφύρειν ἐπειρᾶτο	τὸν	ἔλεγχον, ἐσθῆτάς τε πολυτελεῖς καὶ
[1, 32]	ἀδελφῶν ἀποσχέσθαι. Προελθὼν δ' ἐπὶ	τὸν	ἔλεγχον τῆς φαρμακείας τάς τε
[1, 10]	ὠμότητα μέμφεσθαι καὶ μηδὲν εἰς	τὸν	ἔλεον παραμῖξαι φθονερὸν πάθος, ὁ
[1, 1]	τὸ στῖφος τῶν πολεμίων ἐπὶ	τὸν	ἐλέφαντα διήνυσεν. Ἐφικέσθαι μὲν οὖν
[1, 1]	ζῆν. Ὅ γε μὴν κυβερνῶν	τὸν	ἐλέφαντα ἰδιώτης ἦν· κἂν εἰ
[1, 33]	ταύτης Ἀλεξᾶν οἶδα, ἔφη, Ἰουδαίους	τὸν	ἐμὸν ἑορτάσοντας θάνατον, δύναμαι δὲ
[1, 32]	Ἀλλ' ἐπεὶ δαίμων τις ἐξερημοῖ	τὸν	ἐμὸν οἶκον καί μοι τοὺς
[1, 11]	σωτῆρος ἐπιβουλὴν ἐνεσκευάζετο σπεύδων ἀνελεῖν	τὸν	ἐμπόδιον αὐτοῦ τοῖς ἀδικήμασιν Ἀντίπατρος
[1, 18]	αὐτῶν ἀποτεμόμενος καὶ δὴ καὶ	τὸν	ἐν Ἱεριχοῦντι φοινικῶνα, ἐν ᾧ
[1, 21]	προσειπὼν Κύπρον. Φασαήλῳ δὲ τἀδελφῷ	τὸν	ἐν Ἱεροσολύμοις ὁμώνυμον πύργον, οὗ
[1, 23]	τὰς διαλλαγὰς Καίσαρα, τρίτον ἐμὲ	τὸν	ἐν οἷς ἔξεστιν ἐπιτάσσειν παρακαλοῦντα,
[1, 1]	καὶ τὸν ναὸν ἐσύλησε καὶ	τὸν	ἐνδελεχισμὸν τῶν καθ' ἡμέραν ἐναγισμῶν
[1, 26]	συνοικῶν ἐάσει διαδέχεσθαι τὴν ἀρχὴν	τὸν	ἐξ ἰδιώτιδος, καὶ ταῦτα μεγίστην
[1, 23]	ἀφόρητος ἦν ἡ μεταβολή, καὶ	τὸν	ἐξ ἰδιώτιδος μητρὸς ὁρῶντες προκόπτοντα
[1, 20]	ὀργὴ πολλὰ καὶ χαλεπὰ μεμφομένου	τὸν	ἐξαιτούμενον οἷς διεκρούσατο τὴν δέησιν.
[1, 32]	πανοῦργον τὸ Ἀντιπάτρου προειπὼν καὶ	τὸν	ἐπ' αὐτῷ διαχέας ἔλεον, ἔπειτα
[1, 25]	μεμίανται. Θαυμάζω δὲ καὶ σὲ	τὸν	ἐπιβουλευθέντα τῆς ἀνεξικακίας, εἰ ζῇ
[1, 13]	ἀποτρέποντος Ἡρώδου καὶ παραινοῦντος ἀναιρεῖν	τὸν	ἐπίβουλον, ἀλλὰ μὴ ταῖς ἐπιβουλαῖς
[1, 31]	δὲ εἰς χεῖρας λαβεῖν σπεύδων	τὸν	ἐπίβουλον καὶ δεδοικὼς μή ποτε
[1, 2]	ἀηθεστάτων. Ἐπικαλοῦνται δὲ βοηθὸν Ἀντίοχον	τὸν	ἐπικληθέντα Ἀσπένδιον· κἀκεῖνος ἑτοίμως ὑπακούσας
[1, 2]	μητρὶ καὶ φεύγει πρὸς Ζήνωνα	τὸν	ἐπικληθέντα Κοτυλᾶν· Φιλαδελφείας δ' ἦν
[1, 32]	προορῶμαι τὴν μέλλουσαν ἀξιοπιστίαν καὶ	τὸν	ἐπίπλαστον ὀλοφυρμόν· οὗτός ἐστιν ὁ
[1, 1]	Ῥωμαίους πρῶτος ἐποιήσατο φιλίαν, καὶ	τὸν	Ἐπιφανῆ πάλιν εἰς τὴν χώραν
[1, 22]	ἐτάραξεν Ἡρώδην, μάλιστα μὲν διὰ	τὸν	ἔρωτα ζηλοτύπως ἔχοντα, λογιζόμενον δὲ
[1, 25]	μανίαν ὀδυρόμενος, ἧς αἴτιον εἶναι	τὸν	ἔρωτα τῆς γυναικὸς ἔλεγεν. Παραστήσας
[1, 22]	δὲ Ἰώσηπος, οὔτι κακοήθως, ἀλλὰ	τὸν	ἔρωτα τοῦ βασιλέως παραστῆσαι τῇ
[1, 19]	καὶ θατέρῳ τῶν δυναστῶν καταλύσῃ	τὸν	ἕτερον. (Ἔρρεψεν μέντοι καθ' Ἡρώδην
[1, 4]	δὲ παρελθὼν εἰς τὴν ἐξουσίαν	τὸν	ἕτερον μὲν τῶν ἀδελφῶν βασιλειῶντα
[1, 20]	τὴν ἐν Ἀκτίῳ πληγὴν κατέλιπον	τὸν	εὐεργέτην, ἐγενόμην δὲ σύμβουλος ἄριστος,
[1, 8]	ὧν ἀπέσχετο Πομπήιος. Διαβὰς δὲ	τὸν	Εὐφράτην αὐτός τε ἀπώλετο καὶ
[1, 8]	συνθήκας ἡσυχάζειν Ἀλέξανδρον ἀναγκάσας ἐπὶ	τὸν	Εὐφράτην ὑπέστρεψεν Πάρθους διαβαίνειν ἀνείρξων,
[1, 26]	ὡς πρότερον αὐτῷ παραστήσεσθαι πεφρικὼς	τὸν	ἐφεστῶτα πατέρα οὐδὲ φθέγξεσθαι περὶ
[1, 20]	Δαμασκηνοῖς. Οἱ δ' ἐπὶ Οὐάρρωνα	τὸν	ἡγεμόνα τῆς Συρίας καταφυγόντες ἐδεήθησαν
[1, 24]	προσῄεσαν, ὡς καίπερ φιλαδελφότατον ὄντα	τὸν	Ἡρώδην εἰς πίστιν ὑπαχθῆναι τῶν
[1, 16]	τῶν λεγομένων ἀλλὰ καὶ προσονειδίσας	τὸν	Ἡρώδην εἰς ταπεινότητα ἐπὶ τοῖς
[1, 22]	καὶ πρὸς ὃ μάλιστα κινήσειν	τὸν	Ἡρώδην ἔμελλον, εἰς μοιχείαν διέβαλλον
[1, 10]	Ὑρκανὸν κατ' ὀργήν τε οἴχεσθαι	τὸν	Ἡρώδην λέγοντες καὶ παρεσκευασμένον κατ'
[1, 10]	ὀργὴν τελευταῖον ἐκρήξας ἐκάλει κριθησόμενον	τὸν	Ἡρώδην. Ὁ δὲ καὶ τοῦ
[1, 13]	καταρωμένους. (Ἐν δὲ τούτῳ καὶ	τὸν	Ἡρώδην ὁ πεμφθεὶς οἰνοχόος ἐπεβούλευε
[1, 24]	κρύφα πρὸς αὐτὸν συνιέναι. (Ταῦτα	τὸν	Ἡρώδην οὕτως ἐξεφόβησεν, ὡς μηδὲ
[1, 22]	ἀπόρρητον ἐκφαίνει. Κἀκείνη πρὸς ἐπανήκοντα	τὸν	Ἡρώδην πολλά τε περὶ τοῦ
[1, 12]	ἄρχειν· τοῦ δὲ τοὺς περὶ	τὸν	Ἡρώδην προκρίνοντος, ἡσθείς, ἦν γὰρ
[1, 14]	καὶ μετ' αὐτὸν Ἀτρατῖνος παραστησάμενοι	τὸν	Ἡρώδην τάς τε πατρῴας εὐεργεσίας
[1, 29]	ὅρον ἕξειν ἕνα τῆς φυγῆς	τὸν	Ἡρώδου θάνατον καὶ μηδέποτε πρὸς
[1, 26]	ψευδέσιν ἐγκωμίοις. Ταχέως δὲ συνιδὼν	τὸν	Ἡρώδου τρόπον καὶ πάντα λέγων
[1, 26]	ἔπειτα Καίσαρα μέχρι νῦν ἀγνοοῦντα	τὸν	Ἡρώδου τρόπον· οὐ γὰρ ὡς
[1, 1]	ἐλπίδι μόνῃ λαμπροῦ κατορθώματος ἑλέσθαι	τὸν	θάνατον. Γίνεται δὲ καὶ κλῃδὼν
[1, 24]	Διέθηκεν δὲ πρὸς αὐτὰ καὶ	τὸν	θεῖον Φερώραν Ἀντίπατρος ἐχθρωδῶς καὶ
[1, 24]	τήν τε Σαλώμην ἐχθρὰν καὶ	τὸν	θεῖον Φερώραν· ἦσαν δὲ βαρεῖς
[1, 19]	μετὰ τὸν σεισμόν, ὥσθ' ὑπολαμβάνειν	τὸν	θεὸν Ἄραψιν δέλεαρ τοῦτο καθεικέναι
[1, 23]	βασιλεῖς, καὶ τῆς γνώμης πρῶτον	τὸν	θεὸν σύμψηφον, ἔπειτα καὶ ὑμᾶς
[1, 0]	αὐτοῦ τὴν εἰς Ἰταλίαν καὶ	τὸν	θρίαμβον. (Ταῦτα πάντα περιλαβὼν ἐν
[1, 11]	Ἀντίπατρον· ἀνθυπεκρίνετο δὲ μόλις Ἡρώδης	τὸν	θυμὸν ἐπέχων καὶ Κασσίῳ δι'
[1, 24]	τις ἑτέρα διαβολὴ συνέδραμεν ἡ	τὸν	θυμὸν ὑπεκκαύσασα τοῦ βασιλέως· ἤκουσεν
[1, 9]	καὶ τῆς συγκλήτου φυγόντων ὑπὲρ	τὸν	Ἰόνιον Ῥώμης καὶ τῶν ὅλων
[1, 19]	καὶ μετὰ τὴν θυσίαν διέβαινεν	τὸν	Ἰορδάνην ποταμὸν μετὰ τῆς δυνάμεως.
[1, 11]	τὸ πανοῦργον τἀνδρὸς ὑποδείσας διαβαίνει	τὸν	Ἰορδάνην στρατὸν ἀθροίσων εἰς τὴν
[1, 33]	καὶ θεραπείας ἐπενόει· διαβὰς γοῦν	τὸν	Ἰορδάνην τοῖς κατὰ Καλλιρρόην ἐχρῆτο
[1, 10]	ἐπιστείλαντος αὐτοῦ τοσούτους παρὰ τὸν	τῶν	Ἰουδαίων νόμον ἀνῄρηκεν Ἡρώδης· ὅν,
[1, 0]	~(Ἐπειδὴ	τὸν	Ἰουδαίων πρὸς Ῥωμαίους πόλεμον συστάντα
[1, 2]	πρὸς τὴν ἧτταν ὠργισμένος κτείνει	τὸν	Ἰωνάθην. (Σίμων δὲ γενναίως ἀφηγούμενος
[1, 2]	τοὺς φίλους αὐτοῦ πειρώμενος ἥκοντα	τὸν	Ἰωνάθην σὺν ὀλίγοις εἰς Πτολεμαίδα
[1, 17]	καὶ γὰρ οὗτος ἦν ὁ	τὸν	Ἰώσηπον ἀνελών. Λωφήσαντος δὲ τοῦ
[1, 22]	πάνυ γοῦν, εἶπεν, ταῖς πρὸς	τὸν	Ἰώσηπον ἐντολαῖς ἐπεδείξω τὸν πρὸς
[1, 22]	ἦν, καὶ οὐκ ἄν ποτε	τὸν	Ἰώσηπον ἐξαγγεῖλαι τὴν ἐντολὴν φάμενος
[1, 22]	τὰς διαβολὰς ἁρπάσασα τὴν εἰς	τὸν	Ἰώσηπον ἐπεβεβαίωσεν ὑποψίαν. Ὁ δ'
[1, 17]	ὀργῆς, ὥστε καὶ νεκρὸν αἰκίσασθαι	τὸν	Ἰώσηπον· κρατήσας γοῦν τῶν σωμάτων
[1, 4]	ἀδελφοὺς αὐτοῦ βασιλέα καθίστησιν Ἀλέξανδρον	τὸν	καὶ καθ' ἡλικίαν καὶ μετριότητι
[1, 6]	κατάγειν δὲ ἐπὶ τὴν βασιλείαν	τὸν	καὶ τρόπῳ καὶ καθ' ἡλικίαν
[1, 5]	ὁ νεώτερος τῶν παίδων Ἀριστόβουλος	τὸν	καιρὸν ἁρπάσας μετὰ τῶν οἰκετῶν,
[1, 11]	Ἡρώδης μὲν τοῦτον τῇ τιμωρίᾳ	τὸν	καιρὸν ἀφώρισεν, Μάλιχος δὲ ὑποπτεύσας,
[1, 22]	Καὶ τοῦτον Σαλώμη ἡ ἀδελφὴ	τὸν	καιρὸν εἰς τὰς διαβολὰς ἁρπάσασα
[1, 16]	Εὐφράτου πλησίον καρτερά, θᾶττον ἠπείγετο	τὸν	καιρὸν ἐπιτήδειον ὁρῶν πρός τε
[1, 11]	~(συνίσταται δὲ Ῥωμαίοις κατὰ τοῦτον	τὸν	καιρὸν ὁ μέγας πόλεμος Κασσίου
[1, 10]	καὶ Ἀντίγονος ὁ Ἀριστοβούλου πρὸς	τὸν	Καίσαρα παρὼν γίνεται παραδόξως Ἀντιπάτρῳ
[1, 29]	Πείσας δὲ πολλοῖς χρήμασιν Φάβατον	τὸν	Καίσαρος διοικητὴν ἐχρῆτο βοηθῷ καὶ
[1, 13]	παρεῖχον. Ὁ δὲ αὐτοὺς ἐπὶ	τὸν	καλούμενον Δρυμὸν προέπεμψεν τὸ χωρίον
[1, 33]	ἐξ ὅλης Ἰουδαίας συναγαγὼν εἰς	τὸν	καλούμενον ἱππόδρομον ἐκέλευσεν συγκλεῖσαι. Προσκαλεσάμενος
[1, 6]	εἵπετο τοῖς πολεμίοις καὶ περὶ	τὸν	καλούμενον Παπυρῶνα συμβαλὼν αὐτοῖς ὑπὲρ
[1, 13]	βοηθήσοντα Ἀντιγόνῳ. (Τῶν δὲ λῃζομένων	τὸν	Κάρμηλον πολλοὶ Ἰουδαῖοι συνδραμόντες πρὸς
[1, 14]	ὡς παρελθὼν Ἀντώνιος καὶ πρὸς	τὸν	κατὰ Πάρθων πόλεμον βασιλεύειν Ἡρώδην
[1, 22]	οὐ γὰρ ἀφαιρέσει γαμετῆς ἐμέτρει	τὸν	κίνδυνον, ἀλλὰ θανάτῳ. (Μέλλων οὖν
[1, 20]	εἶναι λέγων τῶν πταισθέντων διόρθωσιν	τὸν	Κλεοπάτρας θάνατον· ἣν ἀνελόντι καὶ
[1, 32]	ὑπερεμπλησθὲν ἀνεξικακίας ἤνεγκεν κατ' ἐμοῦ	τὸν	κόρον· ἔδοξα γὰρ αὐτῷ πολὺν
[1, 27]	Τίρωνα σὺν τῷ παιδὶ καὶ	τὸν	κουρέα βασάνοις διήλεγχεν, καὶ τῶν
[1, 8]	καιρὸς λέγειν. (Πάρθους δὲ μετὰ	τὸν	Κράσσον ἐπιδιαβαίνειν εἰς Συρίαν ὡρμημένους
[1, 4]	δὲ ἐν δευτέρῳ τὴν πρὸς	τὸν	κωλύσαντα ἄμυναν εὐθὺς ἐπὶ τοὺς
[1, 26]	ποινὴ περιῆλθεν. (Ἄξιον δὲ ἀντιθεῖναι	τὸν	Κῷον Εὐάρεστον τῷ Σπαρτιάτῃ· καὶ
[1, 4]	(Γίνεται δ' αὐτῷ καὶ πρὸς	τὸν	Λάθουρον ἐπικληθέντα Πτολεμαῖον συμβολὴ πόλιν
[1, 27]	τε ἡγεμόνων καὶ Τίρωνος κατηγορήσας	τὸν	λαὸν ἐπ' αὐτοὺς ἐστρατολόγησεν· αὐτόθι
[1, 7]	ὅπερ ἦν προσῆκον ἀγαθῷ στρατηγῷ,	τὸν	λαὸν εὐνοίᾳ πλέον ἢ δέει
[1, 23]	εἰς Ἱεροσόλυμα Ἡρώδης ἀφικνεῖται, συναγαγὼν	τὸν	λαὸν καὶ τοὺς τρεῖς υἱοὺς
[1, 17]	ὑπὲρ δύναμιν. Καὶ διανύσας ἐπὶ	τὸν	Λίβανον ὀκτακοσίους μὲν τῶν περὶ
[1, 21]	πόλιν, τοῖς ταύτῃ δὲ πλοιζομένοις	τὸν	λιμένα, Καίσαρι δὲ τὴν τιμὴν
[1, 29]	Τελευταῖον δ' εἰς Φερώραν ἀπέστρεφεν	τὸν	λόγον, δυοῖν θάτερον ἑλέσθαι λέγων,
[1, 32]	τούτοις εἰπὼν καὶ ἀποδείξας καταπαύει	τὸν	λόγον. (Οὔαρος δὲ ἀπολογεῖσθαι κελεύσας
[1, 19]	πεμφθέντες ὑπὸ τοῦ βασιλέως καὶ	τὸν	λόφον κατέσχον, αὐτὸς δὲ καθ'
[1, 20]	ἐξ αἰτίας τοιᾶσδε· Ζηνόδωρος ὁ	τὸν	Λυσανίου μεμισθωμένος οἶκον οὐ διέλειπεν
[1, 11]	τότε μὲν ἀπολογούμενόν τε προσίεται	τὸν	Μάλιχον καὶ τῆς ὑπονοίας ἀπολύειν
[1, 11]	αἰγιαλὸν ἐξῄεσαν ξιφήρεις, ἔνθα περιστάντες	τὸν	Μάλιχον πολλοῖς τραύμασιν ἀναιροῦσιν. Ὑρκανὸς
[1, 12]	καὶ ὅτι περιορῴη τὸν ἀδελφὸν	τὸν	Μαλίχου τὰ φρούρια καταλαμβάνοντα· πολλὰ
[1, 3]	τῇ παραλίῳ Καισαρείᾳ. Τοῦτο γοῦν	τὸν	μάντιν διετάραξεν. (Ἀριστοβούλῳ γε μὴν
[1, 19]	πολέμου κατέστεψαν. Ἀλλ' οὐ διαφεύξονται	τὸν	μέγαν ὀφθαλμὸν αὐτοῦ καὶ τὴν
[1, 16]	πολλὴν δὲ ἀποτεμόμενος λείαν, ὥστε	τὸν	μὲν Ἀντώνιον θαυμάζοντα καὶ πάλαι
[1, 8]	Γνοὺς ἀνεχώρει ἐπὶ Μαχαιροῦντος. Καὶ	τὸν	μὲν ἄχρηστον ὄχλον ἀπεφορτίσατο, μόνους
[1, 0]	Τίτος, ἐν παντὶ τῷ πολέμῳ	τὸν	μὲν δῆμον ἐλεήσας ὑπὸ τῶν
[1, 24]	(Τούτοις ὡς πατέρα πείσαντες ταχέως	τὸν	μὲν ἐν χερσὶν φόβον διεκρούσαντο,
[1, 25]	γὰρ ἠπειγόμην ἀπὸ Καππαδοκίας ὡς	τὸν	μὲν εὑρήσων πάλαι δεδωκότα δίκας,
[1, 21]	συνεκρίνετο, προσηγόρευσεν ἀπὸ τῶν φίλων	τὸν	μὲν Καισάρειον τὸν δὲ Ἀγρίππειον.
[1, 3]	Βαβυλῶνι δουλείας· τῶν δὲ ἀδελφῶν	τὸν	μὲν μεθ' ἑαυτὸν Ἀντίγονον, ἐδόκει
[1, 5]	αὐτῇ παίδων ὄντων ἐξ Ἀλεξάνδρου	τὸν	μὲν πρεσβύτερον Ὑρκανὸν διά τε
[1, 2]	θᾶττον ἀπανασταίη, διηπείλει. Πρὸς ἃ	τὸν	μὲν Ὑρκανὸν ὀργῆς πλείων οἶκτος
[1, 29]	ἑτέρους Ἄραβας εὑρὼν παρ' αὐτῷ,	τὸν	μὲν φίλον Συλλαίου τὸν δὲ
[1, 4]	Δαμασκηνοὶ διὰ τὸ πρὸς Πτολεμαῖον	τὸν	Μενναίου μῖσος Ἀρέταν ἐπάγονται καὶ
[1, 13]	διαπεφεύγοι, νῦν, εἰπεῖν, εὔθυμος ἄπειμι	τὸν	μετελευσόμενον τοὺς ἐχθροὺς καταλιπὼν ζῶντα.
[1, 18]	τε ἱεροῦ καὶ τῶν κατὰ	τὸν	ναὸν ἁγίων. Ὁ δὲ βασιλεὺς
[1, 18]	ποικίλως ἐτετάρακτο· καὶ γὰρ περὶ	τὸν	ναὸν ἀθροιζόμενον τὸ ἀσθενέστερον ἐδαιμονία
[1, 0]	ἀκούσας καὶ τὸ πῦρ ἐπὶ	τὸν	ναὸν εἵλκυσαν οἱ Ἰουδαίων τύραννοι,
[1, 1]	λειτουργίας σκεύη καινὰ κατασκευάσας εἰς	τὸν	ναὸν εἰσήνεγκεν ὡς τῶν προτέρων
[1, 7]	περὶ αὐτὸν ὁ Πομπήιος εἰς	τὸν	ναόν, ἔνθα μόνῳ θεμιτὸν ἦν
[1, 21]	ἔτει τῆς βασιλείας αὐτόν τε	τὸν	ναὸν ἐπεσκεύασεν καὶ περὶ αὐτὸν
[1, 0]	Τίτος σῶσαι τὴν πόλιν καὶ	τὸν	ναὸν ἐπιθυμῶν ἐπὶ δεξιὰς τοὺς
[1, 1]	ἐπαφιεὶς τοὺς στρατιώτας αὐτὸς καὶ	τὸν	ναὸν ἐσύλησε καὶ τὸν ἐνδελεχισμὸν
[1, 33]	κατασπᾶν. Ἀθέμιτον γὰρ εἶναι κατὰ	τὸν	ναὸν ἢ εἰκόνας ἢ προτομὰς
[1, 33]	ἀποκτείνει τὸν Ἀντίπατρον. Θάψαι δὲ	τὸν	νεκρὸν αὐτοῦ προστάξας ἐν Ὑρκανίᾳ
[1, 24]	συνθήκας περὶ γάμου πρὸς Συλλαῖον	τὸν	Ὀβαίδα τοῦ Ἀράβων βασιλέως ἐπίτροπον,
[1, 32]	διαφθείρας ὅλον τοῦ μύσους ἀναπλήσειεν	τὸν	οἶκον, ἄλλα τε πολλὰ πρὸς
[1, 23]	θεῷ, πολλὰ δὲ Καίσαρι καταστησαμένῳ	τὸν	οἶκον αὐτοῦ τεταραγμένον καὶ μεῖζόν
[1, 2]	δόντος δίκας ἐφ' οἷς εἰς	τὸν	οἶκον αὐτῶν παρηνόμησεν. Ὁ δὲ
[1, 22]	δι' ἣν αὐτῷ στασιασθῆναι συνέβη	τὸν	οἶκον καὶ τάχιον μέν, μάλιστα
[1, 28]	τὸ ἑαυτοῦ μῖσος καὶ τὸν	τῶν	ὀρφανῶν ἔλεον ἐκ τοῦ ἔθνους,
[1, 32]	δ' αὐτῷ σιγᾶν ἐγκραγὼν πρὸς	τὸν	Οὔαρον εἶπεν· ἀλλ' ὅτι μὲν
[1, 32]	τούς τε ἄλλους ἅπαντας καὶ	τὸν	Οὔαρον εἰς οἶκτον προυκαλέσατο, μόνον
[1, 6]	δέξασθαι> καὶ ὡς πρέπον εἴη	τὸν	οὕτω λαμπρᾶς προεστῶτα βασιλείας ὑπερέχειν
[1, 30]	στέργοντα μισήσας καὶ κτεῖναι βουλευσάμενος	τὸν	οὕτως ἐπ' ἐμοὶ μηδὲ τεθνεῶτί
[1, 30]	ἐμαυτὸν διανοίας τοῦ ἀδελφοῦ διήμαρτον,	τὸν	οὕτως στέργοντα μισήσας καὶ κτεῖναι
[1, 2]	ἐνδιδοῦσα χεῖρας ὤρεγε καὶ κατηντιβόλει	τὸν	παῖδα μήτι πρὸς τὴν αὐτῆς
[1, 19]	ἀλλοτρίας, οἳ πρέσβεις ἡμετέρους παρὰ	τὸν	πάντων ἀνθρώπων νόμον ὠμῶς ἀπέκτειναν
[1, 26]	ἐπὶ τίσιν. Ζητήσειν δὲ καὶ	τὸν	πάππον ἐκεῖ καὶ τὴν μητέρα
[1, 22]	ταῖς ἑορταῖς ἀφεὶς κατιέναι· ἔπειτα	τὸν	πάππον τῆς γυναικὸς Ὑρκανὸν ἐκ
[1, 22]	φανερῶς ὠνείδιζεν αὐτῷ τὰ κατὰ	τὸν	πάππον Ὑρκανὸν καὶ τὸν ἀδελφὸν
[1, 23]	οὐ γὰρ τοσοῦτον εὐφρανεῖ τις	τὸν	παρ' ἡλικίαν θεραπευόμενον, ὅσον ὀδυνήσει
[1, 13]	τῇ τε πόλει καὶ ξενίᾳ	τὸν	Πάρθον εἰσδέχεται μετὰ πεντακοσίων ἱππέων,
[1, 9]	καὶ τὰς ἀδελφὰς αὐτοῦ πρὸς	τὸν	πατέρα ἀνήγαγεν. Ἁλοὺς δ' ἔρωτι
[1, 27]	βασιλεῖ πάντα μηνύσειν, εἰ χαρίσαιτο	τὸν	πατέρα αὐτῷ. Κἀκείνου δόντος εἶπεν,
[1, 25]	τε καὶ διαλλάσσει τῷ νεανίσκῳ	τὸν	πατέρα· δεῖν μέντοι πάντως ἔφη
[1, 26]	ὁ μόνος εὐγενὴς Ἀλέξανδρος καὶ	τὸν	πατέρα δι' ἀγένειαν ἀδοξῶν” κατὰ
[1, 26]	εἴρων. Πανταχοῦ δ' ἀμείλικτον εὑρίσκειν	τὸν	πατέρα καὶ μόνῳ φιλόστοργον Ἀντιπάτρῳ,
[1, 26]	μετὰ Ἀριστοβούλου τοῦ ἀδελφοῦ κτείναντα	τὸν	πατέρα, καὶ παράσχῃ τοῖς ὅπλοις
[1, 31]	ἡγεμών. Ὁ δὲ εἴσεισι πρὸς	τὸν	πατέρα καὶ τῇ τόλμῃ παρακροτήσας
[1, 23]	ἔννοιαν λαμβάνοντες ὡς πολέμιον ὑφεώρων	τὸν	πατέρα, καὶ τὸ πρότερον μὲν
[1, 23]	μὲν ὢν ἐν ταῖς πρὸς	τὸν	πατέρα κολακείαις, διαβολὰς δὲ κατὰ
[1, 25]	ἀδίκως. ~(Ὁ δ' Ἀλέξανδρος ἐπεὶ	τὸν	πατέρα μεταπείθειν ἀμήχανον ἑώρα, τοῖς
[1, 11]	ὅρκοις ἐκγοητεύσας διαλλακτὰς αὐτῷ πρὸς	τὸν	πατέρα πείθει γίνεσθαι. Πάλιν γοῦν
[1, 27]	οὐ μὴν ᾤετο δεῖν ἀφελέσθαι	τὸν	πατέρα τὴν περὶ τῶν υἱῶν
[1, 26]	ἐπαινέτης ἦν Ἀντιπάτρου καὶ πρὸς	τὸν	πατέρα. Τὸ δὲ τελευταῖον ἐργολαβήσας
[1, 31]	βασιλέως. Πάρεργον δὲ τῆς ἐπὶ	τὸν	πατέρα τόλμης ἐκόμιζεν τὰς κατὰ
[1, 31]	χρήμασιν, ὡς πολλὰ μὲν βλασφημοῖεν	τὸν	πατέρα, φανερῶς δὲ Ἀλέξανδρον καὶ
[1, 28]	τὸ μὲν ὑπιέναι πανούργως ἔδεισε	τὸν	πατέρα χαλεπὸν ὄντα καὶ πρὸς
[1, 21]	ἄκραν πύργοις περιέσχεν, ἐπλήρωσεν δὲ	τὸν	περίβολον βασιλείοις πολυτελεστάτοις, ὡς μὴ
[1, 10]	διὰ τὸν ἀνῃρημένον καὶ διὰ	τὸν	περιόντα Καίσαρα φίλους ὄντας ἀμφοτέρους
[1, 21]	καὶ θριγκοῖς καὶ στέγαις περικεχύσθαι	τὸν	πλοῦτον δαψιλῆ· πόρρωθεν δὲ μεγίστοις
[1, 23]	θηρίοις αἱ στοργαὶ μένουσιν, ἔπειτα	τὸν	ποιησάμενον ἡμῶν τὰς διαλλαγὰς Καίσαρα,
[1, 8]	Ἀρέταν, ὅπως ἐπὶ χρήμασιν διαλύσαιτο	τὸν	πόλεμον. Πείθεται δὲ ὁ Ἄραψ
[1, 6]	ἐπιτρέπειν καὶ ἑαυτὸν χαλεπαίνοντα καταστέλλει	τὸν	Πομπήιον. Οὐ μήν τι τῶν
[1, 10]	πάλαι διαφορῶν καὶ τὴν πρὸς	τὸν	Πομπήιον φιλίαν ἀποσκευαζόμενοι. (Πρὸς ταῦτα
[1, 16]	διέφθειρεν, οἱ λοιποὶ δ' ὑπὲρ	τὸν	ποταμὸν ἐσκεδάσθησαν, ὥστε τὴν Γαλιλαίαν
[1, 10]	Φασάηλον μὲν δὴ τῶν παίδων	τὸν	πρεσβύτατον Ἱεροσολύμων καὶ τῶν πέριξ
[1, 33]	ἐπανορθοῦται, καὶ διάδοχον μὲν Ἀρχέλαον	τὸν	πρεσβύτατον υἱὸν ἀδελφὸν δὲ Ἀντιπάτρου
[1, 11]	τῶν Κασσίου προσταγμάτων ἀναμνησθέντες ἐπὶ	τὸν	πρὸ τῆς πόλεως αἰγιαλὸν ἐξῄεσαν
[1, 19]	πείθει τὸν Ἀντώνιον Ἡρώδῃ διαπιστεῦσαι	τὸν	πρὸς Ἄραβας πόλεμον, ἵν' ἢ
[1, 22]	πρὸς τὸν Ἰώσηπον ἐντολαῖς ἐπεδείξω	τὸν	πρὸς ἡμᾶς ἔρωτα κτεῖναί με
[1, 16]	διῆγεν Ἀντώνιος, Βεντίδιος δὲ ἐπὶ	τὸν	πρὸς Πάρθους πόλεμον Σίλωνά τε
[1, 8]	βασιλέα διὰ τὴν ἐπιγαμβρίαν, κἀπειδὴ	τὸν	πρὸς τὸν Ἀριστόβουλον ἀνείλετο πόλεμον,
[1, 30]	παραλίπῃ. (Κἀν τούτῳ τρέπεται πρὸς	τὸν	Σαμαρείτην Ἀντίπατρον, ὃς ἦν ἐπίτροπος
[1, 13]	ἦν οὗτος ὁ Μενναίου, πείθει	τὸν	σατράπην ὑποσχέσει χιλίων ταλάντων καὶ
[1, 31]	τὸ δαιμόνιον, καὶ διαπεράσας εἰς	τὸν	Σεβαστὸν λιμένα τῆς Καισαρείας κατάγεται.
[1, 19]	τῶν ἀψύχων κινήματα μηδ' ὑπολαμβάνετε	τὸν	σεισμὸν ἑτέρας συμφορᾶς τέρας γεγονέναι·
[1, 19]	ἀποδέω κατεπτηχέναι τοὺς πολεμίους μετὰ	τὸν	σεισμόν, ὥσθ' ὑπολαμβάνειν τὸν θεὸν
[1, 33]	Ἔνθα παρελθὼν Πτολεμαῖος ὁ καὶ	τὸν	σημαντῆρα δακτύλιον παρὰ τοῦ βασιλέως
[1, 15]	δ' ἐντυγχάνων τοῖς τε ὑπὸ	τὸν	Σίλωνα ἡγεμόσιν καὶ κατὰ πλῆθος
[1, 17]	ἃς συνέπεμψεν Μαχαιρᾶς· ᾔει δὲ	τὸν	σῖτον ἁρπάσων ἐν ἀκμῇ τοῦ
[1, 26]	οἱ περὶ αὐτὸν ἡδέως προετίμων	τὸν	Σπαρτιάτην. (Ὁ δ' ἐπεὶ τὰ
[1, 16]	τὴν Γαλιλαίαν κτείνουσιν μὲν Θολεμαῖον	τὸν	στρατηγὸν ἀδοκήτως προσπεσόντες, ἐπόρθουν δὲ
[1, 16]	καὶ δύο τάγματα. Τούτων δὲ	τὸν	στρατηγὸν Μαχαιρᾶν Ἀντίγονος ἱκέτευσεν δι'
[1, 19]	προπετείᾳ τινὶ βλαβῆτε. (Τούτοις παρακροτήσας	τὸν	στρατὸν ὡς ἑώρα προθύμους, ἔθυεν
[1, 27]	Καίσαρα διὰ τάχους Οὐολούμνιόν τε	τὸν	στρατοπεδάρχην καὶ τῶν φίλων Ὄλυμπον
[1, 29]	φησιν, ὅτι Συλλαῖος διαφθείρειεν αὐτοῦ	τὸν	σωματοφύλακα Κόρινθον χρήμασιν, ὃν δεῖ
[1, 17]	πρὸς Ἀντιόχειαν Δάφνην ὄνειροι σαφεῖς	τὸν	τἀδελφοῦ θάνατον προσημαίνουσιν, καὶ μετὰ
[1, 8]	εἰς τὴν ἐπὶ Πάρθους στρατείαν	τόν	τε ἄλλον τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις
[1, 2]	ὑφελόμενος ὑπὲρ τρισχίλια τάλαντα χρημάτων	τόν	τε Ἀντίοχον ἀνίστησι τῆς πολιορκίας
[1, 33]	δακτύλιον παρὰ τοῦ βασιλέως πεπιστευμένος	τόν	τε βασιλέα κατευδαιμονίζει καὶ τὸ
[1, 11]	ἀναιδείᾳ τῶν Ἀντιπάτρου παίδων περιγίνεται·	τόν	τε γὰρ Ἱεροσολύμων φρουρὸν Φασάηλον
[1, 33]	δ' Ἀρχέλαος ἀπεδείκνυτο. Τούτῳ δὲ	τόν	τε δακτύλιον τὸν ἑαυτοῦ Καίσαρι
[1, 30]	δ' ἑαυτὴν ἀπὸ τοῦ τέγους	τόν	τε ἔλεγχον καὶ τὴν ἐκ
[1, 9]	Συρίᾳ δυνατοὺς ἐπὶ τὴν βοήθειαν	τόν	τε ἔποικον τοῦ Λιβάνου Πτολεμαῖον
[1, 27]	δωρεὰς ὑπισχνεῖτο. Ταῦτ' ἀκούσας Ἡρώδης	τόν	τε Τίρωνα σὺν τῷ παιδὶ
[1, 20]	ἀκτιάδα προστίθησιν αὐτοῦ τῇ βασιλείᾳ	τόν	τε Τράχωνα καλούμενον καὶ τὴν
[1, 11]	ὑποπτεύσας, ὡς ἐν Τύρῳ γίνεται,	τόν	τε υἱὸν ὁμηρεύοντα παρὰ τοῖς
[1, 11]	Ἡρώδης προιδόμενος αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν	τόν	τε Ὑρκανὸν κἀκεῖνον ἐπὶ δεῖπνον
[1, 1]	κέκληται· κυριεύσας δὲ τοῦ ἱεροῦ	τόν	τε χῶρον ἐκάθηρε πάντα καὶ
[1, 21]	τὴν παράλιον ἀλίμενον, ὡς πάντα	τὸν	τὴν Φοινίκην ἐπ' Αἰγύπτου παραπλέοντα
[1, 0]	πατρίδος ἐπιστένοντες συκοφαντοίη, διδότω παρὰ	τὸν	τῆς ἱστορίας νόμον συγγνώμην τῷ
[1, 26]	Ἡρώδης ἐν ἀλλοτρίοις καὶ μετὰ	τὸν	τῆς μητρὸς αὐτῶν φόνον τὴν
[1, 18]	Πάρθων Ἀντώνιος ἄγων αἰχμάλωτον Ἀρταβάζην	τὸν	Τιγράνου παῖδα δῶρον Κλεοπάτρᾳ· μετὰ
[1, 27]	μηδὲν πλέον λέγοντος, στρεβλοῦν ἐκέλευσεν	τὸν	Τίρωνα σφοδρότερον. Ὁ δ' υἱὸς
[1, 21]	ἑτέρους. (Καθάπαν δ' ἔχων ἀντιπράσσοντα	τὸν	τόπον ἐφιλονείκησεν πρὸς τὴν δυσχέρειαν,
[1, 11]	ὑπ' Ἀντιπάτρου σώζεται πείσαντος Μοῦρκον	τὸν	τότε στρατηγοῦντα Συρίας, ὃς ὥρμητο
[1, 14]	αὐτοῦ τὰ λύτρα ῥύσιον θεὶς	τὸν	τοῦ λυτρουμένου παῖδα· καὶ γὰρ
[1, 2]	τοὺς δύο παῖδας ἐγκαθείρξας ἐπὶ	τὸν	τρίτον Ἰωάννην, ὃς καὶ Ὑρκανὸς
[1, 12]	καὶ ἐκ τῆς Γαλιλαίας Μαρίωνα	τὸν	Τυρίων τύραννον ἤδη τρία κατεσχηκότα
[1, 10]	μήτε ἐπιστείλαντος αὐτοῦ τοσούτους παρὰ	τὸν	τῶν Ἰουδαίων νόμον ἀνῄρηκεν Ἡρώδης·
[1, 28]	δὲ τὸ ἑαυτοῦ μῖσος καὶ	τὸν	τῶν ὀρφανῶν ἔλεον ἐκ τοῦ
[1, 14]	ἔπεμψεν διὰ τάχους τοὺς ἀνακαλέσοντας	τὸν	ὑβρισμένον. Ἔφθανεν δὲ καὶ τούτους
[1, 27]	ἐκείνους τε καὶ αὐτὸν καὶ	τὸν	υἱὸν αὐτοῦ συνελάμβανεν. (Ἐφ' ᾧ
[1, 25]	βασιλέως δῶρον ἕξειν παρ' αὐτοῦ	τὸν	υἱόν, εἰ μὴ λύσειεν τὸν
[1, 9]	ὑπὸ τῷ Λιβάνῳ Χαλκίδος, Φιλιππίωνα	τὸν	υἱὸν ἐπ' αὐτοὺς εἰς Ἀσκάλωνα
[1, 30]	δὲ τῆς μητρῴας τόλμης καὶ	τὸν	υἱὸν ἠμύνατο· τὸν γοῦν ἐξ
[1, 9]	γὰρ Πτολεμαῖος τὴν Ἀλεξάνδραν ἀνελὼν	τὸν	υἱὸν καὶ διὰ τὸν γάμον
[1, 24]	ἡδέως, παραμυθίαν λαμβάνων τοῦ δῆσαι	τὸν	υἱὸν τὸ μὴ δοκεῖν ἀδίκως.
[1, 32]	κομίζοντες γράμματα παρ' αὐτῆς πρὸς	τὸν	υἱὸν τοιάδε· ἐπεὶ πεφώραται πάντα
[1, 31]	καὶ οὐ Φερώραν κλαίοντος, ἀλλὰ	τὸν	ὑπηρέτην· ἤδη δὲ καὶ φόβος
[1, 6]	Προκατασκευάσας δὲ ἀμφοτέρους, νύκτωρ ἀναλαβὼν	τὸν	Ὑρκανὸν ἀπὸ τῆς πόλεως ἀποδιδράσκει
[1, 6]	τοῦ ἔθνους. Οὗτος ἅμα καὶ	τὸν	Ὑρκανὸν Ἀρέτᾳ προσφυγόντα τῷ βασιλεῖ
[1, 6]	Ἀραβίας ἐστίν. Ἔνθα τῷ Ἀρέτᾳ	τὸν	Ὑρκανὸν ἐγχειρίσας καὶ πολλὰ μὲν
[1, 7]	προσβολὰς εὐτρέπιζεν ἔχων τοὺς περὶ	τὸν	Ὑρκανὸν εἴς τε τὰς ἐπινοίας
[1, 5]	ἀποδείκνυσι βασιλέα. Πρὸς ταῦτα ὀδυρόμενον	τὸν	Ὑρκανὸν ἡ μήτηρ οἰκτείρασα τήν
[1, 6]	καὶ τὸν Ἀρέταν δέξασθαί τε	τὸν	Ὑρκανὸν καὶ καταγαγεῖν ἐπὶ τὴν
[1, 2]	τοῦ δήμου ταχέως δεδεγμένων ἤδη	τὸν	Ὑρκανόν. Καὶ ὁ μὲν παραχρῆμα
[1, 10]	ἀθροίσας ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἦγεν καταλύσων	τὸν	Ὑρκανόν. Κἂν ἔφθη τοῦτο ποιήσας,
[1, 10]	Καὶ πάλιν οἱ πονηροὶ παρώξυνον	τὸν	Ὑρκανὸν κατ' ὀργήν τε οἴχεσθαι
[1, 6]	περὶ Ἱεριχοῦντα καταλιπόντες οἱ πολλοὶ	τὸν	Ὑρκανὸν μεταβαίνουσιν πρὸς τὸν Ἀριστόβουλον.
[1, 10]	αὑτοῦ καθίστατο τὴν χώραν ὁρῶν	τὸν	Ὑρκανὸν νωθῆ τε καὶ βασιλείας
[1, 6]	ἦθος διαβάλλων, πολλὰ δ' ἐπαινῶν	τὸν	Ὑρκανὸν παρῄνει δέξασθαι> καὶ ὡς
[1, 2]	στρατεύσας εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἐπολιόρκει	τὸν	Ὑρκανὸν προσκαθεζόμενος τοῖς Ἱεροσολύμοις. Ὁ
[1, 6]	χεῖρα τῷ ἀδικουμένῳ· ἀδικεῖσθαι δὲ	τὸν	Ὑρκανὸν στερηθέντα τῆς κατὰ τὸ
[1, 13]	βασίλεια τὸν Ἀντίγονον, καταλῦσαι δὲ	τὸν	Ὑρκανόν. Τούτοις ὑπαχθεὶς Πάκορος αὐτὸς
[1, 1]	Ἐλεάζαρος ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ προιδὼν	τὸν	ὑψηλότατον τῶν ἐλεφάντων πύργῳ τε
[1, 30]	τὸν αὐθέντην Ἀντίπατρον ἡ ποινὴ	τὸν	Φερώρα θάνατον ἀρχὴν λαβοῦσα. Τῶν
[1, 28]	τὸν γάμον. Περιῄει δὲ καὶ	τὸν	Φερώραν δώροις τε καὶ ταῖς
[1, 21]	παράλιον ἀλίμενον, ὡς πάντα τὸν	τὴν	Φοινίκην ἐπ' Αἰγύπτου παραπλέοντα σαλεύειν
[1, 11]	Μάλιχον. Ὁ δ' αὐτῷ μετιέναι	τὸν	φονέα τοῦ πατρὸς ἀντεπιστείλας καὶ
[1, 26]	τούτῳ καὶ> κτείνεται. Βασανίσας δὲ	τὸν	φρούραρχον Ἡρώδης οὐδὲν ἤκουσεν οὐδὲ
[1, 15]	ἡμέραν Ἀντώνιος εἱστία. ~(Παρὰ δὲ	τὸν	χρόνον τοῦτον Ἀντίγονος ἐπολιόρκει τοὺς
[1, 33]	δ' αὐτῷ πρῶτον, εἰ τολμήσειαν	τὸν	χρυσοῦν ἀετὸν ἐκκόπτειν, ὡμολόγουν. Ἔπειτα,
[1, 33]	σφᾶς αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ τέγους	τὸν	χρυσοῦν ἀετὸν ἐξέκοπτον πελέκεσιν. Ἠγγέλθη
[1, 29]	Ἡρώδης ἀφίστησίν τε ἀπὸ Συλλαίου	Φάβατον	καὶ δι' αὐτοῦ τὰ κελευσθέντα
[1, 29]	δυνατωτάτων. Πείσας δὲ πολλοῖς χρήμασιν	Φάβατον	τὸν Καίσαρος διοικητὴν ἐχρῆτο βοηθῷ
[1, 12]	δὲ οἱ ἐν τέλει Ἰουδαίων	ἑκατὸν	ἄνδρες ἧκον εἰς τὴν πρὸς
[1, 2]	καὶ τῆς Μακεδόνων ἐπικρατείας μετὰ	ἑκατὸν	καὶ ἑβδομήκοντα ἔτη Ἰουδαίους ἀπαλλάττει.
[1, 16]	ἐπικαρπίας ἀπεδίδου διανέμων ἑκάστῳ δραχμὰς	ἑκατὸν	πεντήκοντα ἀργυρίου καὶ τοῖς ἡγεμόσιν
[1, 21]	πόδας ηὐρύνετο· ὧν οἱ μὲν	ἑκατὸν	προδεδόμηντο πρὸς τὴν ἀνακοπὴν τοῦ
[1, 30]	μισάδελφον· δοῦναι γοῦν αὐτῷ πρῴην	ἑκατὸν	τάλαντα ἐπὶ τῷ μὴ διαλέγεσθαι
[1, 16]	μεταβολῆς εἰσεπράξατο παρὰ τῶν πόλεων	ἑκατὸν	τάλαντα. (Ἤδη δὲ Πάρθων μὲν
[1, 11]	μοῖραν ἐκ τῆς Γαλιλαίας κομίσας	ἑκατὸν	τάλαντα καὶ διὰ τοῦτο ἐν
[1, 24]	διαδήματος, προσόδους δὲ ἰδίας εἶχεν	ἑκατὸν	τάλαντα, τὴν δὲ πέραν Ἰορδάνου
[1, 11]	ἄλλων πόλεων ἀπώλειαν Ἀντίπατρος ταχέως	ἑκατὸν	ταλάντοις θεραπεύσας Κάσσιον. (Οὐ μὴν
[1, 30]	πᾶσιν τοῖς λεγομένοις ἐκ τῶν	ἑκατὸν	ταλάντων· μόνῳ γὰρ Ἀντιπάτρῳ διείλεκτο
[1, 2]	γε κρείττονα τὸν ἐκ Πτολεμαίου	θάνατον	ἀθανασίας εἶναι δόντος δίκας ἐφ'
[1, 33]	δι' ἀρετῆς τὸν ἐκ νόσου	θάνατον	αἱρεῖσθαι. (Ἅμα δὲ τοῖς ἐκείνων
[1, 30]	Ἀντίπατρον ἡ ποινὴ τὸν Φερώρα	θάνατον	ἀρχὴν λαβοῦσα. Τῶν τούτου γάρ
[1, 1]	μόνῃ λαμπροῦ κατορθώματος ἑλέσθαι τὸν	θάνατον.	Γίνεται δὲ καὶ κλῃδὼν τἀδελφῷ
[1, 33]	ἔφη, Ἰουδαίους τὸν ἐμὸν ἑορτάσοντας	θάνατον,	δύναμαι δὲ πενθεῖσθαι δι' ἑτέρων
[1, 2]	οὔτε πρὸς τὸν ἀπειλούμενον αὐτῇ	θάνατον	ἐνδιδοῦσα χεῖρας ὤρεγε καὶ κατηντιβόλει
[1, 16]	δὲ πολλοὶ τῆς αἰχμαλωσίας προείλοντο	θάνατον.	Ἔνθα καὶ τῶν γηραιῶν τις
[1, 20]	τῶν πταισθέντων διόρθωσιν τὸν Κλεοπάτρας	θάνατον·	ἣν ἀνελόντι καὶ χρήματα καὶ
[1, 29]	ἕνα τῆς φυγῆς τὸν Ἡρώδου	θάνατον	καὶ μηδέποτε πρὸς ζῶντα ὑποστρέψειν,
[1, 27]	ἤρξατο, καὶ μετ' αὐτὸν πάντες	θάνατον	κατακρίνουσιν τῶν μειρακίων, οἱ μὲν
[1, 26]	ἐργολαβήσας τὸν Ἀριστοβούλου καὶ Ἀλεξάνδρου	θάνατον	κατήγορος αὐτῶν ἐπὶ τοῦ πατρὸς
[1, 27]	μὲν τῶν νεανίσκων, ἀλλ' οὐ	θάνατον·	οὐ γὰρ εἶναι θεμιτὸν αὐτῷ
[1, 27]	Φερώρα καὶ Σαλώμης καταγνοὺς πολλάκις	θάνατον	πιστεύεις τούτοις κατὰ τῶν τέκνων,
[1, 17]	Δάφνην ὄνειροι σαφεῖς τὸν τἀδελφοῦ	θάνατον	προσημαίνουσιν, καὶ μετὰ ταραχῆς ἐκθορόντι
[1, 33]	θνήσκειν· τοῖς γὰρ οὕτω τελευτῶσιν	ἀθάνατόν	τε τὴν ψυχὴν καὶ τὴν
[1, 20]	μέντοι γε αὐτῷ κατὰ τὸ	δυνατὸν	καὶ σίτου πολλὰς ἔπεμψα μυριάδας,
[1, 7]	τοῦ ἔθνους ὡς τὸ τέως	ἀόρατον	ἅγιον ἐκκαλυφθὲν ὑπὸ τῶν ἀλλοφύλων·
[1, 11]	ὃς δὴ καὶ παρῆν αὐτίκα	στρατὸν	ἄγων ἐπὶ τιμωρίᾳ τοῦ πατρός.
[1, 11]	τἀνδρὸς ὑποδείσας διαβαίνει τὸν Ἰορδάνην	στρατὸν	ἀθροίσων εἰς τὴν τῆς ἐπιβουλῆς
[1, 19]	τινὶ βλαβῆτε. (Τούτοις παρακροτήσας τὸν	στρατὸν	ὡς ἑώρα προθύμους, ἔθυεν τῷ
[1, 15]	προσέθετο. Προύκειτο μὲν οὖν τὸ	ἀναγκαιότατον	ἀγώνισμα Μασάδα καὶ τὸ ῥύσασθαι
[1, 6]	Ἱεριχοῦντα, ἔνθα τῆς Ἰουδαίας τὸ	πιότατον	φοίνικά τε πάμπολυν καὶ βάλσαμον
[1, 1]	ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ προιδὼν τὸν	ὑψηλότατον	τῶν ἐλεφάντων πύργῳ τε μεγάλῳ
[1, 7]	Ὑρκανὸν ἀρχιερέα τά τε ἄλλα	προθυμότατον	ἑαυτὸν ἐν τῇ πολιορκίᾳ παρασχόντα
[1, 30]	γε μὴν τῶν πώποτε πατέρων	μισοτεκνότατον	Ἡρώδην πολὺ μᾶλλον εἶναι μισάδελφον·
[1, 23]	μόλις ὀλοφυρμοῦ παρρησίαν καὶ δικαστὴν	ἐμπειρότατον	Ἀντιπάτρου καὶ Ἡρώδου φρονιμώτερον, τὰ
[1, 24]	γὰρ Ἀντίπατρος ἦν, καὶ τὰ	πικρότατον	Ἀλεξάνδρῳ, πάντα ἦν ἡ Ἀντιπάτρου
[1, 24]	πλεῖστοι μηνυταὶ προσῄεσαν, ὡς καίπερ	φιλαδελφότατον	ὄντα τὸν Ἡρώδην εἰς πίστιν
[1, 13]	ἀκηρύκτου πολέμου τὴν χώραν ἅπασαν,	ἀνάστατον	δὲ ποιῆσαι τὴν Μαρισαίων πόλιν,
[1, 3]	συγγενοῦς. Μέχρι τοῦ μοι, σῶμα	ἀναιδέστατον,	τὴν ἀδελφῷ καὶ μητρὶ κατάκριτον
[1, 13]	ἑαυτὸν ἀποδείξας ἀδελφὸν καὶ Ὑρκανὸν	ἀγεννέστατον,	ἀνδρειότατα θνήσκει ποιησάμενος τὴν καταστροφὴν
[1, 19]	γὰρ ἴστε τὴν ἑαυτῶν ἀνδρείαν	ἀνυπόστατον,	ἐὰν μὴ προπετείᾳ τινὶ βλαβῆτε.
[1, 6]	σκέπτεσθαι τὴν Ῥωμαίων ἰσχὺν οὖσαν	ἀνυπόστατον.	Οἷς πεισθεὶς κάτεισιν πρὸς Πομπήιον
[1, 10]	μὲν δὴ τῶν παίδων τὸν	πρεσβύτατον	Ἱεροσολύμων καὶ τῶν πέριξ στρατηγὸν
[1, 33]	καὶ διάδοχον μὲν Ἀρχέλαον τὸν	πρεσβύτατον	υἱὸν ἀδελφὸν δὲ Ἀντιπάτρου γράφει,
[1, 21]	γυμνασίαις αὐτὸν κατεπλάγησαν ἀκοντιστήν τε	ἰθυβολώτατον	καὶ τοξότην εὐστοχώτατον ἰδόντες. Πρὸς
[1, 12]	δὴ κατείληπτο, καὶ τὸ πάντων	ὀχυρώτατον	Μασάδαν. (Οὐ μὴν αὐτῷ τι
[1, 21]	ἀκοντιστήν τε ἰθυβολώτατον καὶ τοξότην	εὐστοχώτατον	ἰδόντες. Πρὸς δὲ τοῖς ψυχικοῖς
[1, 18]	χερσὶν οὔτ' ἐπινοίαις ἔκαμνον εἰς	ἔσχατον	ἀντισχεῖν διεγνωκότες. Ἀμέλει τηλικαύτης δυνάμεως
[1, 10]	καὶ δυνάμει φοβερὸς ἦν. Εἰς	ἔσχατον	δέους κατέπεσεν Ὑρκανός, ὅσον οὔπω
[1, 7]	πόλει γέφυραν ἀποκόψαντες ἀντισχεῖν εἰς	ἔσχατον	παρεσκευάζοντο. Τῶν δὲ ἑτέρων δεχομένων
[1, 0]	εὐδαιμονίας συνέβη προελθεῖν καὶ πρὸς	ἔσχατον	συμφορῶν αὖθις καταπεσεῖν· τὰ γοῦν
[1, 33]	πρῶτον, εἰ τολμήσειαν τὸν χρυσοῦν	ἀετὸν	ἐκκόπτειν, ὡμολόγουν. Ἔπειτα, τίνος κελεύσαντος,
[1, 33]	ἀπὸ τοῦ τέγους τὸν χρυσοῦν	ἀετὸν	ἐξέκοπτον πελέκεσιν. Ἠγγέλθη δ' εὐθέως
[1, 33]	βασιλεὺς ὑπὲρ τὴν μεγάλην πύλην	ἀετὸν	χρυσοῦν· ὃν δὴ τότε παρῄνουν
[1, 21]	ἡμισταδίων, τὸ ἄστυ Σεβαστὴν ἐκάλεσεν·	ἐξαίρετον	δὲ τοῖς ἐν αὐτῷ παρέσχεν
[1, 21]	τὸν δὲ μαστοειδῆ κολωνὸν ὄντα	χειροποίητον	ἑξήκοντα σταδίων ἄπωθεν Ἱεροσολύμων ἐκάλεσεν
[1, 21]	γήλοφον ἐπιεικῶς ὑψηλὸν καὶ πᾶν	χειροποίητον.	Κατεσκεύασεν δὲ καὶ περὶ τὰς
[1, 19]	μέγαν ὀφθαλμὸν αὐτοῦ καὶ τὴν	ἀνίκητον	δεξιάν, δώσουσιν δ' ἡμῖν αὐτίκα
[1, 23]	παρὰ τῷ θεραπευομένῳ τὸ κακόηθες	ἀνόνητον	ἕξει, πάντας οἶμαι τὰ ἐμὰ
[1, 28]	ἔχοντι τὴν διαδοχὴν μῖσος μὲν	ἀφόρητον	ἐκ τοῦ ἔθνους ἐπεγείρεται πάντων
[1, 22]	ἀποθανὼν αὐτῆς ὑπομένοι διαζευχθῆναι, τὸ	ἀπόρρητον	ἐκφαίνει. Κἀκείνη πρὸς ἐπανήκοντα τὸν
[1, 22]	προστάξας. (Ἔκφρων εὐθέως ἀκούσας τὸ	ἀπόρρητον	ἦν, καὶ οὐκ ἄν ποτε
[1, 21]	δι' οὗ βαραθρώδης κρημνὸς εἰς	ἀμέτρητον	ἀπορρῶγα βαθύνεται πλήθει τε ὕδατος
[1, 26]	ὥστε μηδὲ λαλιᾶς τινα τρόπον	ἀσυκοφάντητον	καταλελεῖφθαι· περὶ μὲν γὰρ εὐγενείας
[1, 27]	οὐ θάνατον· οὐ γὰρ εἶναι	θεμιτὸν	αὐτῷ τριῶν παρεστώτων τέκνων ἑτέρου
[1, 7]	εἰς τὸν ναόν, ἔνθα μόνῳ	θεμιτὸν	ἦν παριέναι τῷ ἀρχιερεῖ, τὰ
[1, 33]	τοὺς πατρίους νόμους ἔργα κατασπᾶν.	Ἀθέμιτον	γὰρ εἶναι κατὰ τὸν ναὸν
[1, 28]	Ἀριστοβούλου τέλος τοιοῦτον. ~(Ἀντιπάτρῳ δὲ	ἀδήριτον	ἔχοντι τὴν διαδοχὴν μῖσος μὲν
[1, 3]	ἀναιδέστατον, τὴν ἀδελφῷ καὶ μητρὶ	κατάκριτον	ψυχὴν καθέξεις; Μέχρι τοῦ δ'
[1, 23]	ποιησάμενον ἡμῶν τὰς διαλλαγὰς Καίσαρα,	τρίτον	ἐμὲ τὸν ἐν οἷς ἔξεστιν
[1, 17]	τὴν δύναμιν, συνήγετο δ' αὐτῷ	τρίτον	ἔτος ἐξ οὗ βασιλεὺς ἐν
[1, 2]	δύο παῖδας ἐγκαθείρξας ἐπὶ τὸν	τρίτον	Ἰωάννην, ὃς καὶ Ὑρκανὸς ἐκαλεῖτο,
[1, 17]	συνέπεμψεν Μαχαιρᾶς· ᾔει δὲ τὸν	σῖτον	ἁρπάσων ἐν ἀκμῇ τοῦ θέρους.
[1, 21]	ἵνα μηδέποτε ἐκλείπῃ τὸ γέρας.	Σῖτόν	γε μὴν πᾶσιν ἐχορήγησεν τοῖς
[1, 8]	γὰρ χρήματα καὶ ὅπλα καὶ	σῖτον	καὶ ἐπικούρους Ἀντίπατρος προσῆγεν, καὶ
[1, 15]	ᾠκείωτο δ' ἡ πόλις αὐτῷ,	σῖτον	καὶ οἶνον καὶ ἔλαιον καὶ
[1, 19]	τὸ μὲν γὰρ ἄγαν πεποιθὸς	ἀφύλακτον,	οἱ φόβοι δὲ διδάσκουσιν προμήθειαν·
[1, 1]	ὅλης Συρίας πρὸς Πτολεμαῖον τὸν	ἕκτον,	ἡ φιλοτιμία δ' ἦν αὐτοῖς
[1, 26]	δὲ προσακούειν εἴρων. Πανταχοῦ δ'	ἀμείλικτον	εὑρίσκειν τὸν πατέρα καὶ μόνῳ
[1, 22]	καταδραμὼν Συρίαν, ἐξῃτήσαντο δὲ κατὰ	οἶκτον	οἱ ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμοεθνεῖς. Καὶ
[1, 32]	ἅπαντας καὶ τὸν Οὔαρον εἰς	οἶκτον	προυκαλέσατο, μόνον δὲ ὁ θυμὸς
[1, 4]	νικῶντι οἱ καλέσαντες, καὶ κατὰ	οἶκτον	τῆς μεταβολῆς Ἀλεξάνδρῳ προσεχώρησαν εἰς
[1, 10]	τὴν εἰς Πομπήιον εὔνοιαν δολοφονήσαντος	Σέξτον	Καίσαρα καὶ τὴν ἐκείνου δύναμιν
[1, 10]	διαφυγεῖν εἰς Δαμασκὸν ἀνεχώρησεν πρὸς	Σέξτον	παρασκευαζόμενος οὐδὲ αὖθις ὑπακοῦσαι καλοῦντι.
[1, 24]	ἠγνόει, παρὸ καὶ μᾶλλον ἀφυλάκτως	ἐνέπιπτον	αὐταῖς· οὐδὲν γὰρ ὁ πατὴρ
[1, 7]	μόλις ἕνα τῶν πύργων καταρρίψαντες	εἰσέπιπτον	εἰς τὸ ἱερόν. Ὁ δὲ
[1, 13]	τῶν φυγόντων εἰς τὰς οἰκίας	εἰσέπιπτον	καὶ τὸ βασίλειον ἀπεχόμενοι μόνων
[1, 7]	ἀνῃροῦντο καὶ κατὰ τῶν κρημνῶν	ἔρριπτον	ἑαυτοὺς ἄπειροι· καὶ τὰ περὶ
[1, 33]	τοῦ τέγους τὸν χρυσοῦν ἀετὸν	ἐξέκοπτον	πελέκεσιν. Ἠγγέλθη δ' εὐθέως τῷ
[1, 2]	προάγων ἐπὶ τοῦ τείχους εἰς	εὐσύνοπτον	ᾐκίζετο καὶ κατακρημνιεῖν, εἰ μὴ
[1, 4]	τῆς μητρὸς Κλεοπάτρας διωχθεὶς εἰς	Αἴγυπτον	ἀνεχώρησεν, Ἀλέξανδρος Γαδάρων τε πολιορκίᾳ
[1, 17]	βοηθεῖν ἐπ' Ἀντίγονον αὐτὸς εἰς	Αἴγυπτον	ἀνεχώρησεν, Σόσσιος δὲ δύο μὲν
[1, 22]	εἰκόνα τὴν ἑαυτῆς πέμψειεν εἰς	Αἴγυπτον	Ἀντωνίῳ καὶ δι' ὑπερβολὴν ἀσελγείας
[1, 14]	Ἀντιπάτρου στρατείας ἀνανεούμενον, ἃς κατ'	Αἴγυπτον	αὐτοῦ τῷ πατρὶ συνδιήνεγκεν, τήν
[1, 20]	Μετὰ δὲ ταῦτα πορευόμενον ἐπ'	Αἴγυπτον	διὰ Συρίας Καίσαρα παντὶ τῷ
[1, 9]	Περγαμηνὸς μεθ' ἧς ἦγεν ἐπ'	Αἴγυπτον	δυνάμεως εἰργόμενος τῶν κατὰ τὸ
[1, 8]	ὑποστρέψας ἀπ' Εὐφράτου κατῆγεν εἰς	Αἴγυπτον	ἐπιτηδείοις εἰς ἅπαντα χρώμενος κατὰ
[1, 0]	διοικήσει τῶν ὅλων εἰς τὴν	Αἴγυπτον	ἐστασιάσθη τὰ τῶν Ἰουδαίων, ὅπως
[1, 20]	Διὰ τοῦτο, ὡς ἧκεν εἰς	Αἴγυπτον	ἤδη Κλεοπάτρας καὶ Ἀντωνίου τεθνεώτων,
[1, 10]	ἐξυβρίζοιεν, καὶ ὅτι τὴν εἰς	Αἴγυπτον	συμμαχίαν οὐκ ἐπ' εὐνοίᾳ αὐτῷ
[1, 9]	δὲ καταστησάμενος τὰ κατὰ τὴν	Αἴγυπτον	ὡς ἐπανῆκεν εἰς Συρίαν, πολιτείᾳ
[1, 0]	μεταβαλόντες οὐ πολὺ τῆς ἀληθείας	διήμαρτον.	Ὅπου δ' οἵ τε τούτων
[1, 30]	εἰς ἐμαυτὸν διανοίας τοῦ ἀδελφοῦ	διήμαρτον,	τὸν οὕτως στέργοντα μισήσας καὶ
[1, 8]	συντελῶσιν εἰς Ἀμαθοῦντα, τὸ δὲ	τέταρτον	εἰς Ἱεριχοῦντα κεκλήρωτο, καὶ τῷ
[1, 31]	δαιμόνιον, καὶ διαπεράσας εἰς τὸν	Σεβαστὸν	λιμένα τῆς Καισαρείας κατάγεται. (Παρυπήντησεν
[1, 33]	βασιλέα λέγουσα καὶ πάλιν ἀναπέμπειν	ἕκαστον	εἰς τὰ ἴδια. Τούτων δ'
[1, 18]	ἀπορραγέντα χωρία διακοσίων ταλάντων εἰς	ἕκαστον	ἐνιαυτόν, προπέμπει δ' αὐτὴν μέχρι
[1, 10]	καὶ κήρυκες ἐπάλληλοι τῆς καθ'	ἕκαστον	εὐδοξίας προστρέχοντες πολλοὶ δὲ> τῶν
[1, 25]	Ἀλεξάνδρου βίβλους ἀναγνῶναι καὶ καθ'	ἕκαστον	ἐφιστὰς κεφάλαιον συνεσκέπτετο. Λαμβάνει δ'
[1, 26]	διαφορὰς καὶ ὅπως διέκειτο πρὸς	ἕκαστον	ὁ πατήρ, Ἀντιπάτρου μὲν ξενίᾳ
[1, 25]	τε φίλων ἐτίμησεν κατ' ἀξίαν	ἕκαστον.	Ὁμοίως τε καὶ οἱ συγγενεῖς
[1, 18]	ὑποσχέσεις ἐπλήρωσεν· λαμπρῶς μὲν γὰρ	ἕκαστον	στρατιώτην, ἀναλόγως δὲ τοὺς ἡγεμόνας,
[1, 24]	ἐθεράπευον Ἀντίπατρον ἤδη, συναφίστα δ'	ἕκαστον	τὰ τοῦ βασιλέως προστάγματα, παραγγείλαντος
[1, 23]	ὁμονοῆτε. Ταῦτ' εἰπὼν καὶ φιλοφρόνως	ἕκαστον	τῶν υἱῶν κατασπασάμενος διέλυσεν τὸ
[1, 28]	συνήρμοσεν τὰς δεξιάς, ἔπειτα κατασπασάμενος	ἕκαστον	φιλοφρόνως διέλυσεν τὸ συνέδριον. Ἐπαχνώθη
[1, 32]	τὴν μέλλουσαν ἀξιοπιστίαν καὶ τὸν	ἐπίπλαστον	ὀλοφυρμόν· οὗτός ἐστιν ὁ παραινῶν
[1, 26]	πρώτοις ὁ βασιλεὺς κατεσταλμένος εἰς	ἀνήκεστον	ὀργὴν ἐξαγριοῦται. Καὶ πάλιν λαβὼν
[1, 26]	(Ἄξιον δὲ ἀντιθεῖναι τὸν Κῷον	Εὐάρεστον	τῷ Σπαρτιάτῃ· καὶ γὰρ οὗτος
[1, 8]	ἐπὶ Μαχαιροῦντος. Καὶ τὸν μὲν	ἄχρηστον	ὄχλον ἀπεφορτίσατο, μόνους δὲ ἐπήγετο
[1, 19]	κρατήσας ὁ πόλεμος; Τέρας μέντοι	μέγιστον	ἁλώσεως γέγονεν τοῖς ἐχθροῖς οὐκ
[1, 31]	τελευτῆς ἐπιστολὴν ἐν Τάραντι καὶ	μέγιστον	ἐποιήσατο πένθος, ὅ τινες ὡς
[1, 21]	τῷ κτίσματι ναόν τε ἐνιδρυσάμενος	μέγιστον	καὶ περὶ αὐτὸν τέμενος ἀποδείξας
[1, 4]	κρατεῖ καὶ Ἀμαθοῦντος, ὃ δὴ	μέγιστον	μὲν ἦν ἔρυμα τῶν ὑπὲρ
[1, 29]	εἰς Ἱεροσόλυμα κομίσας πένθος τε	μέγιστον	ὅλῳ τῷ ἔθνει κατήγγειλεν καὶ
[1, 0]	Ἰουδαίων πρὸς Ῥωμαίους πόλεμον συστάντα	μέγιστον	οὐ μόνον τῶν καθ' ἡμᾶς,
[1, 4]	ἐγκλίνουσιν πάντες, καὶ τὸ μὲν	πλεῖστον	αὐτῶν ἐπί τε τῆς παρατάξεως
[1, 21]	πολιχνίοις τὰς ἐτησίους εἰσφορὰς ἐπεξεκούφισεν.	Πλεῖστόν	γε μὴν αὐτοῦ τῆς μεγαλονοίας
[1, 21]	τὴν ὑποστροφὴν τοῦ κύματος ἐπὶ	πλεῖστον	ἐξαγριοῦν τὴν θάλασσαν. Ἀλλ' ὁ
[1, 30]	ἀλάστορα. Καὶ κελεύσαντος ἐκόμισα καὶ	πλεῖστον	μὲν εἰς τὸ πῦρ ὁρῶντος
[1, 20]	δὲ μετὰ Καίσαρα. Ἔνθεν ἐπὶ	πλεῖστον	μὲν εὐδαιμονίας προύκοψεν, εἰς μεῖζον
[1, 19]	δύσβατα χωρία τοὺς Ἡρώδου τρέπονται	πλεῖστόν	τε αὐτῶν φόνον εἰργάσαντο. Οἱ
[1, 0]	Ῥωμαίοις πασῶν τὴν ἡμετέραν ἐπὶ	πλεῖστόν	τε εὐδαιμονίας συνέβη προελθεῖν καὶ
[1, 2]	παραγενέσθαι εἰς τὴν πόλιν ἠπείγετο,	πλεῖστον	τῷ λαῷ πεποιθὼς κατά τε
[1, 15]	τὴν νύκτα τῆς ἐξόδου συνέβη	πλεῖστον	ὗσαι· τῶν γὰρ ἐκδοχείων ὕδατος
[1, 23]	οὕτως τεθεραπεύκαμεν ὥστ' ἂν ἐπὶ	μήκιστον	βίου προελθεῖν. Ὁ δὴ τοὺς
[1, 13]	πρὸς τὴν ἐπιορκίαν καὶ τὸ	ἄπιστον	αὐτοῖς καταρωμένους. (Ἐν δὲ τούτῳ
[1, 10]	ἀπαντᾶν, περὶ δὲ τῆς σωτηρίας	ἀχάριστον	εἶναι. Εἰ δὲ δὴ λογιστέον
[1, 20]	με μετὰ τῶν ὅπλων ἐπείρασας	εὐχάριστον,	εἰ μὴ διεκώλυσαν Ἄραβες. Καὶ
[1, 7]	τήν τε ὀχυρότητα τῶν τειχῶν	δυσμεταχείριστον	ὁρῶν καὶ τὴν πρὸ τούτων
[1, 27]	Ἀντιπάτρῳ καταλείπουσι μόνῳ, τὸν ἑαυτοῖς	εὐμεταχείριστον	αἱρούμενοι βασιλέα. Σκέψαι μέντοι γε,
[1, 3]	περιτίθεται μὲν διάδημα πρῶτος μετὰ	τετρακοσιοστὸν	καὶ ἑβδομηκοστὸν πρῶτον ἔτος, πρὸς
[1, 3]	διάδημα πρῶτος μετὰ τετρακοσιοστὸν καὶ	ἑβδομηκοστὸν	πρῶτον ἔτος, πρὸς δὲ μῆνας
[1, 7]	μὲν τοῦ πολέμου πελέκει κολάζει,	Φαῦστον	δὲ καὶ τοὺς μετ' αὐτοῦ
[1, 2]	ᾐκίζετο καὶ κατακρημνιεῖν, εἰ μὴ	θᾶττον	ἀπανασταίη, διηπείλει. Πρὸς ἃ τὸν
[1, 31]	προδήλων ἀγαθῶν στερίσκεσθαι, καὶ μὴ	θᾶττον	ἀποδοῦναι μὲν ἑαυτὸν τῷ πατρί,
[1, 29]	ἢ τὴν γυναῖκα. Τοῦ δὲ	θᾶττον	ἀπολείψειν τὸ ζῆν ἢ τὴν
[1, 16]	δ' ἐστὶν Εὐφράτου πλησίον καρτερά,	θᾶττον	ἠπείγετο τὸν καιρὸν ἐπιτήδειον ὁρῶν
[1, 21]	δαψιλεῖ κατ' οὐδὲν τῶν βασιλείων	ἔλαττον	Ἀντωνίαν ἐκάλεσεν εἰς τὴν Ἀντωνίου
[1, 4]	κρείττων καὶ μάχαις ἐπαλλήλοις οὐκ	ἔλαττον	πεντακισμυρίων Ἰουδαίων ἀνεῖλεν ἐν ἓξ
[1, 14]	ἐποίησεν τετράρχην. Ἐνῆγεν δὲ οὐκ	ἔλαττον	τῆς εἰς Ἡρώδην φιλοτιμίας ἡ
[1, 16]	ἐνίει τοῖς στομίοις, οἱ δὲ	ἀπέσφαττόν	τε αὐτοὺς σὺν γενεαῖς καὶ
[1, 0]	Ἀσσυρίων καὶ Μήδων συγγράφουσιν ὥσπερ	ἧττον	καλῶς ὑπὸ τῶν ἀρχαίων συγγραφέων
[1, 13]	Ὑρκανὸν παραλαβών, καὶ Πάκορος, ὡς	ἧττον	ὑποπτεύοιτο, καταλιπὼν παρ' Ἡρώδῃ τινὰς
[1, 0]	ἄκαιρον ᾠήθην εἶναι καὶ ἄλλως	περιττόν,	ἐπειδήπερ καὶ Ἰουδαίων πολλοὶ πρὸ
[1, 27]	ὕβρεις καὶ πλημμελείας μυρίας εἰς	αὐτόν,	ἃ καὶ θανάτου χαλεπώτερα τοῖς
[1, 32]	πατρί σου, μὴ παραγίνου πρὸς	αὐτόν,	ἂν μή τινα πορίσῃ παρὰ
[1, 29]	μέχρι τελευταίας ἡμέρας ὅμως καὶ	αὐτὸν	ἀνελεῖν ἐφημίσθη φαρμάκῳ. Τόν γε
[1, 27]	πατὴρ αὐτοῦ πεισθεὶς Ἀλεξάνδρῳ θελήσειεν	αὐτὸν	ἀνελεῖν. Τοῦθ' οἱ μὲν εἰς
[1, 18]	κατανομιστεύσας Ἀντωνίῳ καὶ τοῖς περὶ	αὐτὸν	ἀνέπεμψεν. Οὐ μὴν εἰς ἅπαν
[1, 21]	τὸν ναὸν ἐπεσκεύασεν καὶ περὶ	αὐτὸν	ἀνετειχίσατο χώραν τῆς οὔσης διπλασίονα,
[1, 4]	καὶ πᾶν τὸ ἔθνος εἰς	αὐτόν,	ἀνεχώρησεν. (Οὐ μὴν τό γε
[1, 31]	καὶ μόνος ἠγνόει τὰ κατ'	αὐτὸν	Ἀντίπατρος· οὔτε δὲ προεπέμφθη λαμπρότερόν
[1, 10]	αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν παρακαλοῦντες καὶ	αὐτὸν	ἀπειλῇ καὶ ἀνατάσει μόνῃ μετρῆσαι
[1, 32]	δίκαια γοῦν βουλευσάμενος, ὅτι καταγαγὼν	αὐτὸν	ἀπὸ τῆς χώρας ἀπερριμμένον καὶ
[1, 28]	μνήμη παρὰ Ἰουδαίοις τῶν δι'	αὐτὸν	ἀπολωλότων ἦν ἀδελφῶν. Ἔγνω δὴ
[1, 14]	ἐν ᾗ Μεσσάλας καὶ μετ'	αὐτὸν	Ἀτρατῖνος παραστησάμενοι τὸν Ἡρώδην τάς
[1, 30]	αὐτοῦ καὶ διαθήκας μενεῖν κυρίας·	αὐτὸν	γὰρ προνοήσειν μηδένα τῆς γενεᾶς
[1, 8]	καὶ Σερουιανῷ στρατιὰν ἔπεμψεν ἐπ'	αὐτόν.	Γνοὺς ἀνεχώρει ἐπὶ Μαχαιροῦντος. Καὶ
[1, 24]	ὅσα Φερώρας ἐνεκάλει, συγγινώσκεται· καὶ	αὐτὸν	δὲ Φερώραν ὁ βασιλεὺς ἀπέλυσεν
[1, 26]	ἐπιστολὴ παρὰ Ἀλεξάνδρου παρακαλοῦντος, ἵνα	αὐτὸν	δέξηται τῷ φρουρίῳ μετὰ Ἀριστοβούλου
[1, 30]	ἐξ Αἰγύπτου δηλητήριον φάρμακον ἐπ'	αὐτὸν	διά τινος τῶν ἑταίρων Ἀντιφίλου,
[1, 26]	Μαριάμμης δαίμοσιν· οὐδὲ γὰρ πρέπειν	αὐτὸν	διαδέξασθαι παρὰ τοιούτου πατρὸς τὴν
[1, 30]	Τοῦ δὲ εἰπόντος τί γὰρ	αὐτὸν	ἐβλάπτομεν; Ἀποκρίνασθαι τὸν Ἀντίπατρον εἴθε
[1, 18]	δὲ τοὺς ἡγεμόνας, βασιλικώτατα δὲ	αὐτὸν	ἐδωρήσατο Σόσσιον, ὡς μηδένα χρημάτων
[1, 33]	μὴν ὡς, εἰ καὶ φυγαδεύειν	αὐτὸν	ἐθελήσειεν ὁ πατήρ, ἐπιτρέποι Καῖσαρ.
[1, 14]	τὸ ἀξίωμα τἀνδρὸς αἰδεσθέντες προπέμπουσιν	αὐτὸν	εἰς Ἀλεξάνδρειαν. Ὁ δὲ παρελθὼν
[1, 25]	δεῖν μέντοι πάντως ἔφη πέμπειν	αὐτὸν	εἰς Ῥώμην Καίσαρι διαλεξόμενον· γεγραφέναι
[1, 20]	Κλεοπάτραν. Οὐδὲν δὲ οὕτως ἐνῆγεν	αὐτὸν	εἰς τὰς δωρεὰς ὡς τὸ
[1, 31]	διελθόντων ἑπτὰ μηνῶν· τοσοῦτον πρὸς	αὐτὸν	ἐκ πάντων μῖσος ἦν. Τάχα
[1, 6]	πειθαρχεῖν ταῖς αὐτογράφοις ἐπιστολαῖς, ἠνάγκαζεν	αὐτὸν	ἑκάστοις γράφειν ἐκχωρεῖν, ποιεῖ μὲν
[1, 7]	ἦν Φαῦστος Κορνήλιος καὶ μετ'	αὐτὸν	ἑκατοντάρχαι δύο Φούριος καὶ Φάβιος.
[1, 31]	αὐτὸς ὑπέστρεψεν, παραγενόμεναι δὲ πρὸς	αὐτὸν	ἐκδιηγήσαντο πάντας τοὺς ἐλέγχους ἥ
[1, 6]	ὄρους ὑψηλοῦ κείμενον, πέμψας καταβαίνειν	αὐτὸν	ἐκέλευσεν. Τῷ δ' ἦν μὲν
[1, 32]	ἐκείνου διαβολαῖς ἀπολωλότας. Ἐπιβουλεύειν δὲ	αὐτὸν	ἔλεγεν καὶ τοῖς περιοῦσιν ὡς
[1, 22]	γυναικὸς Ὑρκανὸν ἐκ Πάρθων πρὸς	αὐτὸν	ἐλθόντα δι' ὑπόνοιαν ἐπιβουλῆς ἀνεῖλεν,
[1, 13]	ἰατρὸς ὑπ' Ἀντιγόνου θεραπεῦσαι δῆθεν	αὐτὸν	ἐμπλήσειεν τὸ τραῦμα δηλητηρίων φαρμάκων
[1, 9]	Ἰουδαίων στρατόπεδον καλεῖται. Κινδυνεύοντα δ'	αὐτὸν	ἐν τῇ παρατάξει σὺν ὅλῳ
[1, 31]	εἰς Κελένδεριν κατέπλει, λαμβάνει τις	αὐτὸν	ἔννοια τῶν περὶ τὴν μητέρα
[1, 25]	οὐχ ὁρᾶν ἔφη, πῶς ἂν	αὐτὸν	ἐξαιτήσαιτο τοσούτοις ἐνεχόμενον ἐγκλήμασιν, ἐξ
[1, 24]	τὸν Ἀλέξανδρον ξιφήρη. Συλλαβὼν οὖν	αὐτὸν	ἐξαπίνης ἔδησεν καὶ πρὸς βάσανον
[1, 20]	ἐφθέγξατο. Ὁ δὲ δώροις ἐπιμειλιξάμενος	αὐτὸν	ἐξῃτεῖτό τινα τῶν Ἀντωνίου φίλων
[1, 9]	καὶ τὴν ἀρχιερωσύνην δὲ δι'	αὐτὸν	ἐπεκύρωσεν Ὑρκανῷ. ~(Κατ' αὐτὸ δὲ
[1, 3]	τῶν ὅπλων προσίοι, καὶ πρὸς	αὐτὸν	ἔπεμψεν τοὺς προεροῦντας ἄνοπλον ἐλθεῖν.
[1, 32]	Διηλέγχθη δὲ ἐκ τῆς πρὸς	αὐτὸν	ἐπιστολῆς· καὶ γὰρ ἐκείνῳ τὸ
[1, 24]	λαβὼν παρὰ τἀδελφοῦ δῶρον, ὃς	αὐτὸν	ἐποίησεν καὶ τετράρχην αἰτησάμενος παρὰ
[1, 18]	τὴν πόλιν Ῥωμαῖοι κενώσαντες καταλείψουσιν	αὐτὸν	ἐρημίας βασιλέα, καὶ ὡς ἐπὶ
[1, 21]	(Ἐπὶ τούτοις δωρησαμένου τοῦ Καίσαρος	αὐτὸν	ἑτέρας προσθέσει χώρας, ὁ δὲ
[1, 26]	ζῆν ἔφασκεν Ἡρώδῃ τῶν εἰς	αὐτὸν	εὐεργεσιῶν καὶ τὸ φῶς ἀμοιβὴν
[1, 20]	τοῦ ἔθνους αἱρεθῆναι. ~(Μεταλαμβάνει δὲ	αὐτὸν	εὐθέως ἡ περὶ τῶν ὅλων
[1, 26]	ὡς δεδοκιμασμένος ἐδέχθη, συνίστησιν δ'	αὐτὸν	εὐθέως καὶ Ἀριστοβούλῳ τῷ ἀδελφῷ.
[1, 26]	φίλοις Ἀλεξάνδρῳ καὶ κατὰ τὸν	αὐτὸν	Εὐρυκλεῖ καιρὸν ἐπιδημήσας πυνθανομένῳ τῷ
[1, 27]	τοῦ βασιλέως ἀπόρρητα διαγγέλλοι πρὸς	αὐτὸν	ἐχθρὸν ὄντα. Τοῦτο δ' ὥσπερ
[1, 11]	Ἰουδαίαν ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο· παρώξυνεν δ'	αὐτὸν	ἡ τῆς σωτηρίας ἀπόγνωσις ἐνθυμεῖσθαι
[1, 26]	πατρίδα καὶ πάντες οἱ περὶ	αὐτὸν	ἡδέως προετίμων τὸν Σπαρτιάτην. (Ὁ
[1, 26]	ξενίας ἀντιπαρέχειν· πάλαι γὰρ ἐπ'	αὐτὸν	ἠκονῆσθαι ξίφος καὶ τὴν Ἀλεξάνδρου
[1, 30]	ἦν ἐπίτροπος Ἀντιπάτρου. Βασανίζων δὲ	αὐτὸν	ἤκουσεν ὅτι μετεπέμψατο μὲν Ἀντίπατρος
[1, 6]	δύναμιν αὐτῷ πείθει τὴν κατάξουσαν	αὐτόν·	ἦν δ' αὕτη πεζῶν τε
[1, 10]	στρατηγὸν καθίστησιν, τὸν δὲ μετ'	αὐτὸν	Ἡρώδην ἐπὶ τοῖς ἴσοις ἔστειλεν
[1, 25]	καὶ φιλοφρονήσεσιν διῆγον. Ἀπιόντα δ'	αὐτὸν	Ἡρώδης δωρεῖται ταλάντων ἑβδομήκοντα δώροις
[1, 28]	προσελθὼν ἱκετεύειν ἄντικρυς μὴ στερίσκειν	αὐτὸν	ἧς ἠξίωσεν τιμῆς, μηδὲ αὐτῷ
[1, 14]	πολιορκουμένους διὰ χειμῶνος πλεύσειεν ἐπ'	αὐτὸν	ἱκέτης. (Ἀντωνίου δὲ ἥπτετο πρὸς
[1, 9]	Πηλούσιον μὲν ἑάλω, πρόσω δ'	αὐτὸν	ἰόντα εἶργον αὖθις οἱ τὴν
[1, 27]	ἐξουσίαν. Ἀντιγράφει γοῦν κύριον μὲν	αὐτὸν	καθιστάς, εὖ μέντοι ποιήσειν λέγων,
[1, 13]	ἀρχὴν ἔχει λαμπράν. Φασὶν γοῦν	αὐτὸν	καὶ πρὶν ἐκπνεῦσαι πυθόμενον παρὰ
[1, 29]	μετριώτερος· καὶ γὰρ ἥκει πρὸς	αὐτὸν	καὶ συμπαθῶς ἐθεράπευεν. Οὐ μὴν
[1, 20]	Δαμασκόν, Ἡρώδῃ δίδωσιν. Κατέστησεν δὲ	αὐτὸν	καὶ Συρίας ὅλης ἐπίτροπον ἔτι
[1, 27]	βασιλεὺς εὐθέως ἐκείνους τε καὶ	αὐτὸν	καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ συνελάμβανεν.
[1, 26]	τε κατ' Ἀντίπατρον ἀπωδύρετο πρὸς	αὐτὸν	καὶ ὡς Ἡρώδης αὐτῶν τὴν
[1, 4]	Θεοδώρου δὲ πρὸς τὰς εὐπραγίας	αὐτὸν	καταπλαγέντος ἔρημον λαβὼν τὸ φρούριον
[1, 6]	Συρίαν εἰς Δαμασκὸν ἧκεν, ἐπ'	αὐτὸν	καταφεύγουσιν καὶ δίχα δωρεῶν αἷς
[1, 24]	δὲ δεῖπνον προσφέρειν, ὁ δ'	αὐτὸν	κατεκοίμιζέν τε καὶ συγκατεκλίνετο. Τούτους
[1, 21]	Πολλοὶ γοῦν κἀν ταῖς γυμνασίαις	αὐτὸν	κατεπλάγησαν ἀκοντιστήν τε ἰθυβολώτατον καὶ
[1, 17]	τὸν βασιλέα, λυθέντες ὑπ' ἐκπλήξεως	αὐτὸν	μὲν παρέτρεχον γυμνὸν ὄντα τρέμοντες,
[1, 9]	διασημότατος Ἀντίπατρος· τὸ γὰρ κατ'	αὐτὸν	μέρος τοῦ τείχους διαρρήξας πρῶτος
[1, 16]	πρὸς Ἀντώνιον ὁρμῆς· ἀκηκοὼς δ'	αὐτὸν	μετὰ πολλῆς δυνάμεως προσπολεμοῦντα Σαμοσάτοις,
[1, 10]	κατηγόρει παρελθών, ὡς παρανομώτατα μὲν	αὐτὸν	μετὰ τῶν ἀδελφῶν πάσης ἀπελαύνοιεν
[1, 29]	Ἄραψ. Συλλαμβάνει δ' εὐθέως οὐκ	αὐτὸν	μόνον ἀλλὰ καὶ δύο ἑτέρους
[1, 33]	ἱκέτευεν ἐπὶ χρήμασιν ἐξαφεῖναι λύσαντας	αὐτόν.	Ὁ δὲ ἡγεμὼν οὐ μόνον
[1, 7]	παρελθὼν γοῦν σὺν τοῖς περὶ	αὐτὸν	ὁ Πομπήιος εἰς τὸν ναόν,
[1, 14]	θέλουσιν· ἦσαν δὲ τῶν περὶ	αὐτὸν	οἱ δυνατώτατοι. (Ἡρώδης μὲν δὴ
[1, 21]	αὗται λίθου, καὶ κατατείνοντες ἐπ'	αὐτὸν	οἱ στενωποὶ τοῦ ἄστεος πρὸς
[1, 18]	τοῖς Σοσσίου ποσίν. Κἀκεῖνος μηδὲν	αὐτὸν	οἰκτείρας πρὸς τὴν μεταβολὴν ἐπεγέλασέν
[1, 24]	κόμας, εἰ μὴ διὰ τοῦτ'	αὐτὸν	οἴονται καὶ νέον, αὐτῷ δὲ
[1, 3]	ἑορτῆς ἀναβάντα μετὰ τῶν περὶ	αὐτὸν	ὁπλιτῶν ὡς ἐνῆν μάλιστα κεκοσμημένον
[1, 13]	τραῦμα δηλητηρίων φαρμάκων καὶ διαφθείρειεν	αὐτόν.	Ὁπότερον δ' ἂν ἀληθὲς ᾖ,
[1, 10]	Ὑρκανός, ὅσον οὔπω προσδοκῶν ἐπ'	αὐτὸν	ὁρμήσειν μετὰ στρατιᾶς. (Καὶ οὐ
[1, 8]	ἐδόκει τε ἂν καταλῦσαι ταχέως	αὐτόν,	ὅς γε ἤδη καὶ τὸ
[1, 3]	παρείη μετὰ μεγίστου συντάγματος ἀναιρήσων	αὐτόν·	οὐ γὰρ ἀνέχεσθαι τιμὴν μόνον
[1, 8]	ἐπιθυμοῦντας μεταβολῆς, τοὺς δὲ ἀγαπῶντας	αὐτὸν	πάλαι. Καὶ τὸ μὲν πρῶτον
[1, 27]	σκυθρωπῆς ἀποφάσεως ἤρξατο, καὶ μετ'	αὐτὸν	πάντες θάνατον κατακρίνουσιν τῶν μειρακίων,
[1, 8]	περὶ τῶν ὅλων ἐπικηρυκεύεται πρὸς	αὐτόν,	συγγνωσθῆναί τε τῶν ἡμαρτημένων δεόμενος
[1, 24]	καὶ τοὺς ταξιάρχους κρύφα πρὸς	αὐτὸν	συνιέναι. (Ταῦτα τὸν Ἡρώδην οὕτως
[1, 0]	τῶν ἰδίων χρόνων τοῖς μετ'	αὐτὸν	συνιστάνειν ἐπαίνου καὶ μαρτυρίας ἄξιον·
[1, 11]	χρείας Ἡρώδης ἔδοξε, τότε μὲν	αὐτὸν	Συρίας ἁπάσης ἐπιμελητὴν καθιστᾶσιν δύναμιν
[1, 25]	πλείστου γὰρ ποιεῖσθαι τηρεῖν πρὸς	αὐτὸν	τὰ τῆς ἐπιγαμίας δίκαια. Φαμένου
[1, 10]	ἐπὶ κέρδεσιν οἰκείοις ἐθελόντων, ὡς	αὐτόν	τε πειράσουσιν ἀντὶ κηδεμόνος δεσπότην
[1, 10]	Συρίᾳ κατατρέχοντα μετὰ μεγίστου στίφους	αὐτόν	τε συλλαβὼν ἀποκτείνει καὶ πολλοὺς
[1, 21]	~(Πεντεκαιδεκάτῳ γοῦν ἔτει τῆς βασιλείας	αὐτόν	τε τὸν ναὸν ἐπεσκεύασεν καὶ
[1, 21]	τε ἐνιδρυσάμενος μέγιστον καὶ περὶ	αὐτὸν	τέμενος ἀποδείξας τῷ Καίσαρι τριῶν
[1, 9]	ἐπανῆκεν εἰς Συρίαν, πολιτείᾳ τε	αὐτὸν	τῇ Ῥωμαίων ἐδωρήσατο καὶ ἀτελείᾳ
[1, 22]	τοσοῦτον γὰρ ἦν μῖσος εἰς	αὐτὸν	τῆς Μαριάμμης, ὅσος ἐκείνου πρὸς
[1, 16]	θαυμάζοντα καὶ πάλαι τῆς ἀρετῆς	αὐτὸν	τότε μᾶλλον οὕτως ἔχειν καὶ
[1, 26]	προσεπιψεύδεται δ' ἐπιβουλὴν ὡς ἐνεδρευόντων	αὐτὸν	τῶν ἀδελφῶν καὶ μόνον οὐκ
[1, 16]	τινας Ἡρώδης ἐκήρυξεν ἀναχωρεῖν πρὸς	αὐτόν.	Τῶν δὲ ἐθελουσίως μὲν οὐδεὶς
[1, 31]	δὲ καὶ φόβος ἐπῄει τις	αὐτὸν	τῶν τετελεσμένων, μή ποτε φωραθείη
[1, 13]	ἀξιοπίστως τοῦ Πακόρου φάσκοντος δεῖν	αὐτὸν	ὑπαντῆσαι τοῖς τὰς ἐπιστολὰς κομίζουσιν·
[1, 15]	τοῖς στρατιώταις ἐδεῖτο μὴ καταλιπεῖν	αὐτὸν	ὑπό τε Καίσαρος καὶ Ἀντωνίου
[1, 30]	καὶ Ἀλεξάνδρου παῖδας. Ἀφῃρῆσθαι δ'	αὐτὸν	ὑπὸ τοῦ πατρὸς καὶ τὴν
[1, 23]	κατῆρεν εἰς Ἐλεοῦσαν, ἑστιᾷ μὲν	αὐτὸν	φιλοφρόνως Ἀρχέλαος ὑπὲρ τῆς τοῦ
[1, 11]	ἔπειτα τῶν οἰκετῶν τινας πρὸς	αὑτὸν	εἰσέπεμψεν ὡς ἐπὶ τὴν τοῦ
[1, 6]	ἄκραν, ὡς μὴ προκαταλύειν δόξειεν	αὑτόν.	Ἐπεὶ μέντοι Πομπήιος ἐξίστασθαί τε
[1, 23]	δ' Ἀντίπατρος ἤδη καὶ δι'	αὑτὸν	ἐσπουδάζετο, δεινότατος μὲν ὢν ἐν
[1, 29]	δυοῖν θάτερον ἑλέσθαι λέγων, ἢ	ἑαυτὸν	ἀδελφὸν ἢ τὴν γυναῖκα. Τοῦ
[1, 6]	ὡς οἷόν τε βασιλικώτατα κεκοσμηκὼς	ἑαυτόν.	Ἀδοξήσας δὲ πρὸς τὰς θεραπείας
[1, 3]	δὲ ἀδελφῶν τὸν μὲν μεθ'	ἑαυτὸν	Ἀντίγονον, ἐδόκει γὰρ ἀγαπᾶν, ἦγεν
[1, 5]	ἐκ τούτων χρήμασιν μισθοφόρους ἀθροίσας	ἑαυτὸν	ἀποδείκνυσι βασιλέα. Πρὸς ταῦτα ὀδυρόμενον
[1, 13]	εἴργετο. Κἀκεῖνος μὲν Ἡρώδου γνήσιον	ἑαυτὸν	ἀποδείξας ἀδελφὸν καὶ Ὑρκανὸν ἀγεννέστατον,
[1, 16]	ταχέως Ἡρώδης ἐκ τοῦ καθ'	ἑαυτὸν	δεξιοῦ προσεβοήθει καὶ τὸ μὲν
[1, 26]	δὲ Ἀλέξανδρον ὑποκρίνεται ψευσάμενος ἑταῖρον	ἑαυτὸν	εἶναι καὶ Ἀρχελάου πάλαι· διὸ
[1, 13]	ἐπίβουλον, ἀλλὰ μὴ ταῖς ἐπιβουλαῖς	ἑαυτὸν	ἐκδιδόναι, φύσει γὰρ ἀπίστους εἶναι
[1, 17]	τοῦ φόνου, ταχέως τῶν καθ'	ἑαυτὸν	ἐκράτει καὶ μετ' ἐκείνους ἐπὶ
[1, 9]	τοῦ ποταμοῦ· τῶν γὰρ καθ'	ἑαυτὸν	ἐκράτει τὸ λαιὸν ἔχων κέρας·
[1, 12]	κατείχετο. Κἀν τούτῳ Φασάηλος καθ'	ἑαυτὸν	Ἕλικος περιγενόμενος Ὑρκανὸν ὠνείδιζεν εἰς
[1, 8]	τά τε ἄλλα γενναῖον ἀπέδειξεν	ἑαυτὸν	ἐν πολλοῖς καὶ ἐπ' Ἀλέξανδρον
[1, 7]	ἀρχιερέα τά τε ἄλλα προθυμότατον	ἑαυτὸν	ἐν τῇ πολιορκίᾳ παρασχόντα καὶ
[1, 4]	πραγμάτων. Διὸ δὴ στρατείαις ἀκαίροις	ἑαυτὸν	ἐπιδιδοὺς καὶ βιαζόμενος παρὰ δύναμιν
[1, 16]	τοῦ κρημνοῦ τοὺς νεκροὺς τελευταῖον	ἑαυτὸν	ἔρριψεν. (Χειροῦται μὲν οὕτως τὰ
[1, 31]	πατέρα καὶ τῇ τόλμῃ παρακροτήσας	ἑαυτὸν	ἤγγιζεν ὡς ἀσπασόμενος. Κἀκεῖνος τὰς
[1, 13]	καταντιβολοῦσα μὴ προιέναι μηδ' ἐμπιστεύειν	ἑαυτὸν	ἤδη φανερῶς ἐπιχειροῦσι τοῖς βαρβάροις.
[1, 10]	γοῦν ἤδη μὲν καὶ καθ'	ἑαυτὸν	ἡσυχῆ πρὸς τὸ κλέος τῶν
[1, 2]	τοὺς ἐπιχωρίους διὰ φυλακῆς ἦγεν	ἑαυτὸν	καὶ τῇ πρὸς Ῥωμαίους φιλίᾳ
[1, 11]	πλῆθος ἀρνούμενος ἔπειθεν καὶ δυνατώτερον	ἑαυτὸν	κατεσκεύαζεν ὁπλίτας συγκροτῶν· οὐ γὰρ
[1, 25]	συγγνώμης αἰτούμενος καὶ μιαρὸν μὲν	ἑαυτὸν	ὁμολογῶν, δεδρακέναι γὰρ πάντα, ὅσα
[1, 33]	ἐπῆρεν τὴν δεξιὰν ὡς πλήξων	ἑαυτόν.	Προσδραμὼν δὲ ἐκώλυσεν Ἀχίαβος ὁ
[1, 31]	καὶ μὴ θᾶττον ἀποδοῦναι μὲν	ἑαυτὸν	τῷ πατρί, κομίσασθαι δὲ τὴν
[1, 6]	μετὰ τῆς πόλεως ἐπιτρέπειν καὶ	ἑαυτὸν	χαλεπαίνοντα καταστέλλει τὸν Πομπήιον. Οὐ
[1, 11]	πατρὸς ἀντεπιστείλας καὶ τοῖς ὑφ'	ἑαυτὸν	χιλιάρχοις λάθρα προσέταξεν Ἡρώδῃ βοηθεῖν
[1, 25]	συνεργήσειν. (Πείθεται Φερώρας, καὶ κατασκευάσας	ἑαυτόν,	ὡς ἂν οἰκτρότατος φανείη, μελαίνῃ
[1, 18]	χωρία διακοσίων ταλάντων εἰς ἕκαστον	ἐνιαυτόν,	προπέμπει δ' αὐτὴν μέχρι Πηλουσίου
[1, 30]	ἔφη, ὦ γύναι, τῆς εἰς	ἐμαυτὸν	διανοίας τοῦ ἀδελφοῦ διήμαρτον, τὸν
[1, 32]	εἰς τὴν ἀπολογίαν· ἀποδείξω γὰρ	ἐμαυτὸν	καθαρόν, ἂν σὺ θέλῃς. (Ὁ
[1, 0]	δὲ τὰ μὲν τοῦ κατ'	ἐμαυτὸν	πολέμου διεξοδικώτερον καὶ μεθ' ὅσης
[1, 32]	τὴν ἄδικον εἱμαρμένην καὶ κατ'	ἐμαυτὸν	στενάξω τὴν ἐρημίαν, διαφεύξεται δ'
[1, 20]	πρὸς ἀσφάλειαν καὶ στρατιὰν καὶ	ἐμαυτὸν	ὑπισχνούμην κοινωνὸν τοῦ πρὸς σὲ
[1, 19]	πλῆθος καὶ μεγέθει συμφορῶν ἐπαλλήλων	ἔκλυτον	συναγαγὼν Ἡρώδης ἐπειρᾶτο παρορμᾶν ἐπὶ
[1, 21]	ἀγωνοθετοῦσαν αὐτοῦ τὴν μνήμην ἀπολιπεῖν.	Ἀνήνυτον	ἂν εἴη χρεῶν διαλύσεις ἢ
[1, 27]	οὖν Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου τέλος	τοιοῦτον.	~(Ἀντιπάτρῳ δὲ ἀδήριτον ἔχοντι τὴν
[1, 33]	Καὶ τὰ μὲν περὶ Ἡρώδην	τοιοῦτον	ἔσχεν πέρας.
[1, 32]	πατρὸς παρεθέμην. Τί δ' ἐκεῖνοι	τοιοῦτον	ἠσέβησαν, οἷον Ἀντίπατρος; Ἢ τίς
[1, 29]	τῶν Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου φονέων	τοιοῦτον	περιέρχεται τέλος. ~(Μετέβαινεν δ' ἐπὶ
[1, 21]	ἀπειλήν, ᾧ καὶ μετρίως ἐπαυρίζοντι	τηλικοῦτον	ἐπεγείρεται κῦμα πρὸς ταῖς πέτραις,
[1, 32]	Καὶ τί μὲν ἐκείνους εὐεργέτησα	τηλικοῦτον,	ἡλίκον τοῦτον; γε ζῶν μὲν
[1, 32]	ὅτι λαθεῖν οὐδ' ἀνθρώπους ῥᾴδιον	τηλικοῦτον	μύσος ἐνσκευαζόμενον, τὸν δ' ἀπ'
[1, 25]	αἰτίαν, ἐξ ἧς ἂν εἰς	τηλικοῦτον	μύσος προέπεσεν, ἀπολαύων μὲν ἤδη
[1, 21]	θριγκοῖς καὶ στέγαις περικεχύσθαι τὸν	πλοῦτον	δαψιλῆ· πόρρωθεν δὲ μεγίστοις ἀναλώμασιν
[1, 11]	δὲ τοῦ πρὸς Κάσσιον καὶ	Βροῦτον	πολέμου Καίσαρί τε τῷ νέῳ
[1, 24]	τῆς πρὸς τὰ μειράκια στοργῆς,	τοσοῦτον	Ἀντιπάτρῳ προσετίθει. Συναπέκλιναν δὲ καὶ
[1, 19]	ἔφοδον πάσχειν ἀνάνδρων. Ἐγὼ γὰρ	τοσοῦτον	ἀποδέω κατεπτηχέναι τοὺς πολεμίους μετὰ
[1, 22]	διὰ τὴν στεργομένην λυπηρῶν αἰσθάνεσθαι·	τοσοῦτον	γὰρ ἦν μῖσος εἰς αὐτὸν
[1, 6]	τὰ παρὰ Ἀριστοβούλου τριακόσια τάλαντα·	τοσοῦτον	γὰρ λαβὼν Σκαῦρος ἐπικηρυκεύεται πρός
[1, 24]	παρέλιπεν. Προήχθη γέ τοι πρὸς	τοσοῦτον	δέος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῆς
[1, 10]	γὰρ νῦν ἐφίεσθαι πραγμάτων οὐ	τοσοῦτον	δι' ἀπορίαν, ἀλλ' ἵνα Ἰουδαίους
[1, 17]	οἱ στρατιῶται ξιφήρεις ἀνεδέχοντο, καὶ	τοσοῦτον	ἐσωρεύθη νεκρῶν πλῆθος, ὥστε τὰς
[1, 23]	κατὰ τὸ πρεσβεῖον· οὐ γὰρ	τοσοῦτον	εὐφρανεῖ τις τὸν παρ' ἡλικίαν
[1, 19]	δοῦναι δίκας ἡμῖν· οὐ γὰρ	τοσοῦτον	ὅπλοις ἢ χερσὶν πεποιθότες ὅσον
[1, 17]	ἡ νίκη, προῆλθεν δὲ εἰς	τοσοῦτον	ὀργῆς, ὥστε καὶ νεκρὸν αἰκίσασθαι
[1, 13]	ἑπομένων ἀποφορτίσασθαι· μὴ γὰρ ἂν	τοσοῦτον	ὄχλον δέξασθαι τὴν Μασάδαν. Ἦσαν
[1, 24]	κίνδυνος ἐπετέμνετο. Προύβη δ' εἰς	τοσοῦτον	πικρίας, ὡς μηδὲ τῶν ἀκαταιτιάτων
[1, 2]	οὐδὲν ἀνιέντων λιμοῦ μὲν εἰς	τοσοῦτον	προῆλθον οἱ κατὰ τὴν πόλιν,
[1, 31]	τῆς ἐπανόδου διελθόντων ἑπτὰ μηνῶν·	τοσοῦτον	πρὸς αὐτὸν ἐκ πάντων μῖσος
[1, 13]	δὲ μετὰ τὰς ἁρπαγὰς ἐπὶ	τοσοῦτον	ὕβρεως ἐχώρησαν ὡς ἐμπλῆσαι μὲν
[1, 17]	τὴν Ἀντιγόνου νίκην ἐνεωτερίσθη εἰς	τοσοῦτον,	ὥστε τοὺς τὰ Ἡρώδου φρονοῦντας
[1, 15]	εἱστία. ~(Παρὰ δὲ τὸν χρόνον	τοῦτον	Ἀντίγονος ἐπολιόρκει τοὺς ἐν Μασάδᾳ,
[1, 4]	τελευταῖος δὲ τῶν ἀπὸ Σελεύκου·	τοῦτον	γὰρ δείσας στρατεύεσθαι ἐπὶ τοὺς
[1, 14]	φιλοτιμίας ἡ πρὸς Ἀντίγονον διαφορά·	τοῦτον	γὰρ δὴ στασιώδη τε καὶ
[1, 27]	ἄριστοι πλὴν Ἀρχελάου τοῦ βασιλέως·	τοῦτον	γὰρ ὄντα κηδεστὴν Ἀλεξάνδρου δι'
[1, 32]	μὲν ἐκείνους εὐεργέτησα τηλικοῦτον, ἡλίκον	τοῦτον;	γε ζῶν μὲν ὀλίγου δεῖν
[1, 3]	κοινωνὸν εἶχεν· κτείνει γὰρ καὶ	τοῦτον	ἐκ διαβολῶν, ἃς οἱ πονηροὶ
[1, 32]	ἠνέχθη κατ' αὐτῶν, ἡλίκος ἀποδείκνυσιν	τοῦτον	ἐπίβουλον; Ἀλλὰ φθέγγεσθαί τι τετόλμηκεν
[1, 28]	οὖσαν διάφορον ἐξοικειούμενος ὁ Ἀντίπατρος	τοῦτον	ἐπραγματεύσατο τὸν γάμον. Περιῄει δὲ
[1, 8]	ἀπὸ Γαβινίου πάλιν εἰς Ῥώμην.	Τοῦτον	μὲν οὖν ἡ σύγκλητος εἷρξεν,
[1, 18]	Ἱεροσολύμων ἄγων δεσμώτην Ἀντίγονον Ἀντωνίῳ.	Τοῦτον	μὲν οὖν φιλοψυχήσαντα μέχρις ἐσχάτου
[1, 2]	Ἀντιόχου φρονούντων τελευτᾷ. ~(Διαδεξάμενος δὲ	τοῦτον	ὁ ἀδελφὸς Ἰωνάθης τά τε
[1, 22]	ἐν τοῖς βασιλείοις ἀνειλεῖτο. Καὶ	τοῦτον	Σαλώμη ἡ ἀδελφὴ τὸν καιρὸν
[1, 11]	καὶ στεφάνους φέροντες, Ἡρώδης μὲν	τοῦτον	τῇ τιμωρίᾳ τὸν καιρὸν ἀφώρισεν,
[1, 11]	διάδοχος, ~(συνίσταται δὲ Ῥωμαίοις κατὰ	τοῦτον	τὸν καιρὸν ὁ μέγας πόλεμος
[1, 27]	Ἡρώδης πείθεται, καὶ παραγενόμενος εἰς	Βηρυτόν,	ἔνθα προσέταξεν Καῖσαρ, συνῆγε τὸ
[1, 4]	οὐκ ἐδέχετο μισθοφόρους διὰ τὴν	ἔμφυτον	αὐτῶν πρὸς τὸ ἔθνος ἀπέχθειαν.
[1, 7]	Σαμάρειαν καὶ Ἰάμνειαν καὶ Μάρισαν	Ἄζωτόν	τε καὶ Ἀρέθουσαν, ὁμοίως δὲ
[1, 18]	παρῆν ἐκ Πάρθων Ἀντώνιος ἄγων	αἰχμάλωτον	Ἀρταβάζην τὸν Τιγράνου παῖδα δῶρον
[1, 7]	Ἀριστόβουλον ἄγων μετὰ τῆς γενεᾶς	αἰχμάλωτον.	Δύο δ' ἦσαν αὐτῷ θυγατέρες
[1, 19]	γενόμενον, ὃν παρ' ὀλίγον πολλάκις	αἰχμάλωτον	ἔλαβεν. Μηδ' ὑμᾶς ταρασσέτω τὰ
[1, 21]	τὴν μὲν ὀχυρότητα τῆς δομήσεως	δυσάλωτον	εἶναι τῇ θαλάσσῃ, τὸ δὲ
[1, 9]	ἄλλης τιμῆς καὶ φιλοφρονήσεως ἕνεκεν	ζηλωτὸν	ἐποίησεν καὶ τὴν ἀρχιερωσύνην δὲ
[1, 31]	ἑτέρων ἑρπετῶν, ἵνα εἰ τὸ	πρῶτον	ἀσθενήσει φάρμακον, τούτῳ Φερώρας μετὰ
[1, 27]	ἔκφρων ἐγίνετο, καὶ τὸ μὲν	πρῶτον	ἐβόα περιιὼν πεπατῆσθαι τὸ δίκαιον,
[1, 33]	πρὸς βασιλέα. Πυνθανομένῳ δ' αὐτῷ	πρῶτον,	εἰ τολμήσειαν τὸν χρυσοῦν ἀετὸν
[1, 3]	πρῶτος μετὰ τετρακοσιοστὸν καὶ ἑβδομηκοστὸν	πρῶτον	ἔτος, πρὸς δὲ μῆνας τρεῖς,
[1, 20]	βασιλικῷ πλούτῳ δεξάμενος Ἡρώδης τότε	πρῶτον	καὶ συνιππάσατο ποιουμένου περὶ Πτολεμαίδα
[1, 8]	αὐτὸν πάλαι. Καὶ τὸ μὲν	πρῶτον	καταλαβόμενος τὸ Ἀλεξάνδρειον ἀνατειχίζειν ἐπειρᾶτο·
[1, 15]	προτεταγμένων. Ἡρώδης δὲ τὸ μὲν	πρῶτον	κηρύσσειν περὶ τὸ τεῖχος ἐκέλευεν
[1, 26]	Κτείναντι δὲ εἶναι σωτηρίας ἀφορμὴν	πρῶτον	μὲν Ἀρχέλαον ὄντα κηδεστήν, πρὸς
[1, 19]	μέντοι καθ' Ἡρώδην τὸ βούλευμα·	πρῶτον	μὲν γὰρ ῥύσια κατὰ τῶν
[1, 22]	μετὰ τὴν ἐκ Ῥώμης ἄφιξιν.	Πρῶτον	μὲν γὰρ τὸν ἐκ τῆς
[1, 23]	Ὑμεῖς δέ, ὦ παῖδες ἀγαθοί,	πρῶτον	μὲν ἐνθυμούμενοι τὴν ἱερὰν φύσιν,
[1, 26]	τῶν ἑαυτοῦ μόνον ἐγκλημάτων, ἀλλὰ	πρῶτον	μὲν κηρύξειν τὰς τοῦ ἔθνους
[1, 10]	Συρίας εἰς Ἰουδαίαν ὑπέστρεψεν. Καὶ	πρῶτον	μὲν τὸ τεῖχος ἀνεδείματο τῆς
[1, 33]	πολλῶν ὁ ἔλεγχος ἔλθῃ, παρεκάλει	πρῶτον	μὲν τοὺς ὑποθεμένους τὴν πρᾶξιν,
[1, 16]	τούτοις ἔδει διατριβῆς. Διὸ δὴ	πρῶτον	τοῖς στρατιώταις τὰς ἐκ τῶν
[1, 23]	ἀποδείκνυμι βασιλεῖς, καὶ τῆς γνώμης	πρῶτον	τὸν θεὸν σύμψηφον, ἔπειτα καὶ
[1, 15]	ἀγώνισμα Μασάδα καὶ τὸ ῥύσασθαι	πρῶτον	τοὺς οἰκείους ἐκ τῆς πολιορκίας,
[1, 32]	κατὰ σοῦ; Βασιλείας ἐλπίς; Ἀλλ'	ἐβασίλευον.	Ὑπόνοια μίσους; Οὐ γὰρ ἐστεργόμην;
[1, 31]	μὲν οὖν προμηθέστεροι τῶν φίλων	συνεβούλευον	μὴ πρότερον ἐμπίπτειν τῷ πατρὶ
[1, 15]	τοῦ ἄστεος οἱ ταύτῃ φύλακες	ἐτόξευόν	τε καὶ ἐξηκόντιζον αὐτούς, ἄλλοι
[1, 24]	μὲν οὖν ἐπὶ ταῖς ἐλπίσιν	ἐθεράπευον	Ἀντίπατρον ἤδη, συναφίστα δ' ἕκαστον
[1, 15]	τοὺς σιτηγοὺς κελεύων. Οἱ δ'	ὑπήκουον,	καὶ πολὺ πλῆθος ὁπλιτῶν ὑπὲρ
[1, 6]	πρέμνα συνάγουσιν κατὰ τὰς τομὰς	ἐκδακρῦον.	Καὶ στρατοπεδευσάμενος ἐν τῷ χωρίῳ
[1, 33]	ἐδηλοῦτο, θανάτῳ δ' Ἀντίπατρος κατάκριτος·	ἔγραφόν	γε μὴν ὡς, εἰ καὶ
[1, 2]	Ἱεροσολύμοις. Ὁ δὲ τὸν Δαυίδου	τάφον	ἀνοίξας, ὃς δὴ πλουσιώτατος βασιλέων
[1, 15]	δ' ὅπου καὶ αὐτοὶ πταίοντες	ἀνέστρεφον.	(Κἀν τούτῳ Βεντίδιος ὁ Ῥωμαίων
[1, 23]	τῆς γνώμης πρῶτον τὸν θεὸν	σύμψηφον,	ἔπειτα καὶ ὑμᾶς παρακαλῶ γενέσθαι.
[1, 3]	Ἀριστόβουλος ἅτε δὴ καὶ τὸν	ἀδελφὸν	ἀγαπῶν καὶ διδοὺς φθόνῳ τὰ
[1, 17]	ὡς ἤκουσεν ὄντα πορρωτάτω τὸν	ἀδελφόν,	ἀμελήσας τῶν παραγγελμάτων ἐπὶ Ἱεριχοῦντος
[1, 3]	αὐτῶν ἡ τίσις εἰς τὸν	ἀδελφὸν	Ἀντίγονον, ὃν ἠγάπα τε καὶ
[1, 23]	ἀπελύσατο. Καθαρὸν δὲ καὶ τὸν	ἀδελφὸν	ἀποδείξας κοινωνοῦντα τῶν κινδύνων, οὕτως
[1, 30]	κατηφεῖς τῷ βασιλεῖ προσελθόντες τὸν	ἀδελφὸν	αὐτοῦ διεφθάρθαι φαρμάκοις ἔλεγον· προσενεγκεῖν
[1, 29]	μισθοὺς κατ' αὐτοῦ καὶ τὸν	ἀδελφὸν	αὐτῷ κατασκευάσειεν πολέμιον ἐνδησαμένη φαρμάκοις.
[1, 6]	τῆς ἄλλης ἀπολαύειν τιμῆς ὥσπερ	ἀδελφὸν	βασιλέως. Ἐπὶ τούτοις διαλλαγέντες ἐν
[1, 33]	μὲν Ἀρχέλαον τὸν πρεσβύτατον υἱὸν	ἀδελφὸν	δὲ Ἀντιπάτρου γράφει, τετράρχην δὲ
[1, 29]	ὑπεραγανακτήσας σὺν αὐτῇ καὶ τὸν	ἀδελφὸν	ἐκβάλλει. Φερώρας δὲ ἀγαπήσας τὴν
[1, 17]	Κατελελοίπει μὲν γὰρ Ἰώσηπον τὸν	ἀδελφὸν	ἐπὶ τῶν ὅλων παραγγείλας μηδὲν
[1, 10]	τὴν Συρίαν. Πρὸς δὲ τὸν	ἀδελφὸν	εὐδοκιμοῦντα καὶ Φασάηλος ἐφιλοτιμεῖτο τὴν
[1, 29]	θάτερον ἑλέσθαι λέγων, ἢ ἑαυτὸν	ἀδελφὸν	ἢ τὴν γυναῖκα. Τοῦ δὲ
[1, 12]	ἀμύνεσθαι θέλοντος Ἡρώδην εἰς τὸν	ἀδελφόν.	Ἡρώδης δὲ ἔτυχεν μὲν ὢν
[1, 22]	τὸν πάππον Ὑρκανὸν καὶ τὸν	ἀδελφὸν	Ἰωνάθην· οὐδὲ γὰρ τούτου καίπερ
[1, 16]	τετρακοσίοις ἱππεῦσιν διαλαμβάνει πέμψας τὸν	ἀδελφὸν	Ἰώσηπον, ὡς μή τι νεωτερισθείη
[1, 13]	μὲν Ἡρώδου γνήσιον ἑαυτὸν ἀποδείξας	ἀδελφὸν	καὶ Ὑρκανὸν ἀγεννέστατον, ἀνδρειότατα θνήσκει
[1, 29]	δὲ οὐδὲ πρὸς νοσοῦντα τὸν	ἀδελφὸν	καίτοι λιπαρῶς μεταπεμπόμενον· ἐβούλετο γὰρ
[1, 13]	δὲ παρ' ἄλλων προακηκοὼς τὸν	ἀδελφὸν	συνειλημμένον, καὶ προσῄει Ὑρκανοῦ θυγάτηρ
[1, 30]	μητέρα τὴν Ἀντιφίλου καὶ τὸν	ἀδελφὸν	τὰς βασάνους μετέφερεν, κἀκεῖνοι τὸν
[1, 6]	κτείνει, μεθ' ὧν καὶ τὸν	ἀδελφὸν	τὸν Ἀντιπάτρου Φαλλίωνα. (Ὑρκανὸς δὲ
[1, 12]	συμπράξειεν, καὶ ὅτι περιορῴη τὸν	ἀδελφὸν	τὸν Μαλίχου τὰ φρούρια καταλαμβάνοντα·
[1, 30]	μισοτεκνότατον Ἡρώδην πολὺ μᾶλλον εἶναι	μισάδελφον·	δοῦναι γοῦν αὐτῷ πρῴην ἑκατὸν
[1, 19]	ὑπὸ τοῦ βασιλέως καὶ τὸν	λόφον	κατέσχον, αὐτὸς δὲ καθ' ἡμέραν
[1, 8]	δὲ δισχιλίους ἀνέφυγον εἴς τινα	λόφον,	οἱ δὲ λοιποὶ χίλιοι σὺν
[1, 21]	διέλαβεν· ἦν γὰρ δὴ τὸ	γήλοφον	ἐπιεικῶς ὑψηλὸν καὶ πᾶν χειροποίητον.
[1, 17]	ἱεροῦ στρατοπεδεύεται· ταύτῃ γὰρ ἦν	ἐπίμαχον,	καθ' ὃ καὶ πρὶν εἷλεν
[1, 17]	γὰρ δὴ βέβαιον εἶναι Μαχαιρῶν	σύμμαχον	ἐξ ὧν ἔδρασεν. Ὁ δὲ
[1, 17]	τὴν ὑπ' αὐτῷ στρατιὰν Ἡρώδῃ	σύμμαχον.	~(Τῶν δ' ἀνὰ τὴν πόλιν
[1, 4]	Δημήτριος, ἀλλ' ὑπολαβὼν ἤδη μὲν	ἀξιόμαχον	εἶναι πάλιν Ἀλέξανδρον, μεταρρεῖν δὲ
[1, 31]	δοὺς χρήματα συμφύρειν ἐπειρᾶτο τὸν	ἔλεγχον,	ἐσθῆτάς τε πολυτελεῖς καὶ στρωμνὰς
[1, 30]	ἀπὸ τοῦ τέγους τόν τε	ἔλεγχον	καὶ τὴν ἐκ τοῦ βασιλέως
[1, 32]	ἀποσχέσθαι. Προελθὼν δ' ἐπὶ τὸν	ἔλεγχον	τῆς φαρμακείας τάς τε μηνύσεις
[1, 21]	τὸ ὕφαλον, οὕτως ἤδη τὸ	ὑπερέχον	τοῦ πελάγους τεῖχος ἐπὶ διακοσίους
[1, 17]	λυθέντες ὑπ' ἐκπλήξεως αὐτὸν μὲν	παρέτρεχον	γυμνὸν ὄντα τρέμοντες, ἐπὶ δὲ
[1, 32]	ἀνθρώπων ἐγενόμην καὶ θηρίου ψυχὴν	εἶχον	ἀνημέρου, πάτερ, οὐκ ἂν ταῖς
[1, 32]	Σαλώμης λοιδορίας τε τοῦ βασιλέως	περιεῖχον	πικροτάτας καὶ κατηγορίαν μεγίστην. Ταύτας
[1, 33]	νέων ἐξηγουμένοις τοὺς νόμους, καὶ	συνεῖχον	ὁσημέραι τῶν ἡβώντων στρατόπεδον. Οἳ
[1, 13]	προθύμους ἑαυτοὺς ἐπὶ τὴν εἰσβολὴν	παρεῖχον.	Ὁ δὲ αὐτοὺς ἐπὶ τὸν
[1, 7]	αἱ πετροβόλοι τοὺς καθύπερθεν κωλύοντας.	Ἀντεῖχον	δ' ἐπὶ πλεῖον οἱ κατὰ
[1, 19]	αὐτοὶ παράβολοι. (Διὸ μέχρι μὲν	ἀντεῖχον	οὐ πολὺς ἦν αὐτῶν φόνος,
[1, 11]	ἐξανδραποδισάμενος ἐχώρει μὲν ὡς καὶ	Μάλιχον	ἀναιρήσων, ὅτι μὴ σπεύσας εἰσέπραξεν,
[1, 11]	διηρώτα, τίς ὁ κτείνας εἴη	Μάλιχον.	Ἀποκριναμένου δέ τινος τῶν χιλιάρχων
[1, 11]	στρατηγοῦντα Συρίας, ὃς ὥρμητο κτεῖναι	Μάλιχον	ἐφ' οἷς ἐνεωτέρισεν. (Συστάντος δὲ
[1, 11]	μὲν ἀπολογούμενόν τε προσίεται τὸν	Μάλιχον	καὶ τῆς ὑπονοίας ἀπολύειν ὡμολόγει,
[1, 11]	εἶπεν, ἄδηλον ἦν. Ἀλλὰ γὰρ	Μάλιχον	μὲν οὕτως Ἡρώδης μετῆλθεν. ~(Κασσίου
[1, 11]	ἀναίρεσιν ἀπωδύρετο μισοῦντι καὶ ἄλλως	Μάλιχον.	Ὁ δ' αὐτῷ μετιέναι τὸν
[1, 11]	ἐξῄεσαν ξιφήρεις, ἔνθα περιστάντες τὸν	Μάλιχον	πολλοῖς τραύμασιν ἀναιροῦσιν. Ὑρκανὸς δὲ
[1, 9]	ἔποικον τοῦ Λιβάνου Πτολεμαῖον καὶ	Ἰάμβλιχον,	δι' οὓς αἱ ταύτῃ πόλεις
[1, 18]	τοὺς ἑκατέρων βασιλεῖς Ἡρώδην καὶ	Μάλχον	ἀναιρεθῆναι. (Ἐν μέρει γοῦν τῶν
[1, 30]	γοῦν ἐξ αὐτῆς Ἡρώδην ὄντα	διάδοχον	Ἀντιπάτρου τῆς διαθήκης ἐξήλειψεν. ~(Ἐπὶ
[1, 26]	ἀλλ' ἔτι καὶ νόθον εἰσάγεται	διάδοχον	Ἀντιπάτρῳ τῷ φθόρῳ τὴν παππῴαν
[1, 30]	καὶ τὴν ἐπὶ τέκνοις ἐλπίδα·	διάδοχον	γὰρ οὐ τῶν αὐτοῦ τινα
[1, 32]	μοι γεγενημένους ἀπέδειξα τῆς ἀρχῆς	διάδοχον.	Ἐξομολογοῦμαί σοι, Οὔαρε, τὴν ἐμαυτοῦ
[1, 33]	πολλὰ περὶ τῆς εἰς τὸν	διάδοχον	εὐνοίας παρεκάλει. Μετὰ δὲ τὴν
[1, 32]	ταῖς διαθήκαις ἐνέγραψα τῆς ἀρχῆς	διάδοχον	καὶ πρόσοδον μὲν ἰδίᾳ πεντήκοντα
[1, 33]	πάλιν τὰς διαθήκας ἐπανορθοῦται, καὶ	διάδοχον	μὲν Ἀρχέλαον τὸν πρεσβύτατον υἱὸν
[1, 2]	τρισχίλια τάλαντα χρημάτων τόν τε	Ἀντίοχον	ἀνίστησι τῆς πολιορκίας πείσας τριακοσίοις
[1, 16]	ταῖς εἰς τὴν βασιλείαν ἐλπίσιν,	Ἀντίοχον	δὲ τὸν βασιλέα ἀναγκασθῆναι παραδοῦναι
[1, 2]	σὺν ὀλίγοις εἰς Πτολεμαίδα πρὸς	Ἀντίοχον	δόλῳ συλλαμβάνει καὶ δήσας ἐπὶ
[1, 1]	κεκοσμημένον, ὑπολαβὼν ἐπ' αὐτοῦ τὸν	Ἀντίοχον	εἶναι, τῶν τε ἰδίων ἐκτρέχει
[1, 1]	υἱούς. Οἱ δὲ καταφυγόντες πρὸς	Ἀντίοχον	ἱκέτευσαν αὐτοῖς ἡγεμόσι χρώμενον εἰς
[1, 4]	Οὐ μὴν εἶρξαί γε τὸν	Ἀντίοχον	ἴσχυσεν· ἐμπρήσας γὰρ τοὺς πύργους
[1, 4]	ἀτάκτοις ἐπιπίπτει τοῖς περὶ τὸν	Ἀντίοχον.	Καρτερᾶς δὲ μάχης γενομένης ἕως
[1, 1]	εἰ συνέβη δὲ εἶναι τὸν	Ἀντίοχον,	οὐδὲν πλέον ἤνυσεν ὁ τολμήσας
[1, 2]	τῶν ἀηθεστάτων. Ἐπικαλοῦνται δὲ βοηθὸν	Ἀντίοχον	τὸν ἐπικληθέντα Ἀσπένδιον· κἀκεῖνος ἑτοίμως
[1, 1]	(Ὁ δέ, οὐ γὰρ ἠρεμήσειν	Ἀντίοχον	ὑπελάμβανε, τάς τε ἐπιχωρίους συγκροτεῖ
[1, 29]	μὲν φίλον Συλλαίου τὸν δὲ	φύλαρχον.	Οἱ δὲ βασανιζόμενοι πεῖσαι Κόρινθον
[1, 26]	δέ τις πρὸς τὸν Ἀλεξανδρείου	φρούραρχον	ἐπιστολὴ παρὰ Ἀλεξάνδρου παρακαλοῦντος, ἵνα
[1, 26]	καὶ> κτείνεται. Βασανίσας δὲ τὸν	φρούραρχον	Ἡρώδης οὐδὲν ἤκουσεν οὐδὲ παρ'
[1, 19]	τοῦ βασιλέως καὶ τὸν λόφον	κατέσχον,	αὐτὸς δὲ καθ' ἡμέραν προάγων
[1, 24]	πλείοσιν, αἳ πᾶσαι διὰ τὸ	μεγάλαυχον	τὸ Γλαφύρας καὶ τὰς λοιδορίας
[1, 5]	βᾶρις ὀνομαζόμενον, αὖθις δὲ ταύτης	τυχὸν	τῆς προσηγορίας ἐπικρατήσαντος Ἀντωνίου, καθάπερ
[1, 19]	ἠκροβολίζετο βουλόμενος ἐν τάχει συμβαλεῖν·	ἔτυχον	γὰρ κἀκεῖνοί τινας προπεπομφότες τοὺς
[1, 19]	τοὺς πρέσβεις, οἳ παρὰ Ἰουδαίων	ἔτυχον	ἥκοντες πρὸς αὐτούς. Πρὸς δὲ
[1, 21]	καὶ τῶν ἔξω πόλεων τὸ	μεγαλόψυχον	ἐπεδείξατο. Τριπόλει μὲν γὰρ καὶ
[1, 26]	περιῆλθεν. (Ἄξιον δὲ ἀντιθεῖναι τὸν	Κῷον	Εὐάρεστον τῷ Σπαρτιάτῃ· καὶ γὰρ
[1, 10]	νεωτεροποιὸς εἶναι καὶ στασιώδης αὐτὸς	πατρῷον	ἔχων, παρὰ τῷ Ῥωμαίων ἡγεμόνι
[1, 32]	ἐγὼ τῆς πικρᾶς ἀποδημίας, ὡς	πολὺν	ἔδωκα καιρὸν τῷ φθόνῳ καὶ
[1, 32]	τὸν κόρον· ἔδοξα γὰρ αὐτῷ	πολὺν	ζῆν χρόνον, καὶ τὸ ἐμὸν
[1, 13]	πόλεως σταδίων καὶ παραταξαμένους ἐπιεικῶς	πολὺν	χρόνον. Ἔνθα κρατήσας Ἡρώδης καὶ
[1, 7]	τοῖς πολεμίοις. (Διαποροῦντος δ' ἐπὶ	πολὺν	χρόνον στάσις τοῖς ἔνδον ἐμπίπτει,
[1, 6]	Ἰουδαίας τὸ πιότατον φοίνικά τε	πάμπολυν	καὶ βάλσαμον τρέφει. Τοῦτο λίθοις
[1, 26]	διαφεύξεσθαι ῥᾳδίως, ἔπειτα Καίσαρα μέχρι	νῦν	ἀγνοοῦντα τὸν Ἡρώδου τρόπον· οὐ
[1, 25]	τῆς ἀνεξικακίας, εἰ ζῇ μέχρι	νῦν	Ἀλέξανδρος· ἐγὼ γὰρ ἠπειγόμην ἀπὸ
[1, 30]	τινας ἔξεστι φανερῶς. Λάθρα γοῦν	νῦν	ἀλλήλοις σύνεσμεν, ἐξέσται δὲ φανερῶς,
[1, 19]	πολέμιοι, καὶ κατὰ τὸ εἰκὸς	νῦν	ἁλώσονται κρατήσειν δοκοῦντες· τὸ μὲν
[1, 20]	σώζου γε, ἔφη, καὶ βασίλευε	νῦν	βεβαιότερον· ἄξιος γὰρ εἶ πολλῶν
[1, 3]	ἀσθένειαν αὐτὸς ἐπιδεῖν ἕκαστα κωλυθείη,	νῦν	δ' ἐπεὶ καὶ χωρίζεσθαι μέλλοις,
[1, 25]	τὸ σὸν ἀξίωμα βλέπων ἐνεγγύησα.	Νῦν	δὲ περὶ ἀμφοῖν ἡμῖν βουλευτέον,
[1, 31]	διαβάλλουσι δὲ ἀφορμήν· καὶ γὰρ	νῦν,	εἴ τι κεκίνηται κατ' αὐτοῦ,
[1, 13]	γυναίου τινὸς ὡς Ἡρώδης διαπεφεύγοι,	νῦν,	εἰπεῖν, εὔθυμος ἄπειμι τὸν μετελευσόμενον
[1, 32]	ἐχορήγησα χρημάτων ἀνέδην, πλέοντι δὲ	νῦν	εἰς Ῥώμην ἔδωκα τριακόσια τάλαντα,
[1, 3]	παρεδρεύοντες αὐτῷ τῶν μανθανόντων, παπαί,	νῦν	ἐμοὶ καλόν, ἔφη, τὸ θανεῖν,
[1, 2]	δὲ καὶ μέχρι Σαμαρείας, ἔνθα	νῦν	ἐστιν Σεβαστὴ πόλις ὑπὸ Ἡρώδου
[1, 10]	ἀγαπᾶν ὅτι ζῇ· καὶ γὰρ	νῦν	ἐφίεσθαι πραγμάτων οὐ τοσοῦτον δι'
[1, 8]	στρατὸς αὐτοῦ, περὶ ὧν οὐ	νῦν	καιρὸς λέγειν. (Πάρθους δὲ μετὰ
[1, 20]	πεπομφέναι πρὸς τοὺς μονομάχους αὐτῷ.	Νῦν	μὲν οὖν δόγματι τὸ βέβαιόν
[1, 0]	ἑξῆς κατέλαβον καὶ ὅπως μετανέστησαν,	νῦν	τε ἄκαιρον ᾠήθην εἶναι καὶ
[1, 26]	φιλοπάτωρ καὶ διὰ τοῦτο μέχρι	νῦν	τῆς ἐπιβουλῆς ἐμπόδιος. Μήπω δὲ
[1, 27]	Ἀλεξάνδρῳ τῷ μητροπάτορι. Τὸ μὲν	οὖν	Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου τέλος τοιοῦτον.
[1, 17]	τὰς ἐξόδους ἐχώρουν. Τῶν μὲν	οὖν	ἄλλων οὐδεὶς παρῆν κατὰ τύχην
[1, 29]	χρήμασιν Ἡρώδην ἀνελεῖν. Οὗτοι μὲν	οὖν	ἀνακριθέντες καὶ παρὰ Σατορνίνῳ τῷ
[1, 32]	ἀδελφὴν ἀποκτείνας δι' Ἀντίπατρον· οὐκέτι	οὖν	ἀνεβάλλετο λαβεῖν τιμωρίαν ὑπὲρ ἁπάντων.
[1, 7]	ὑπέπρησαν καὶ συγκατεφλέγοντο. Ἰουδαίων μὲν	οὖν	ἀνῃρέθησαν μύριοι καὶ δισχίλιοι, Ῥωμαίων
[1, 19]	καταληψομένους τὸ ἔρυμα. Τούτους μὲν	οὖν	ἀπεκρούσαντο ταχέως οἱ πεμφθέντες ὑπὸ
[1, 22]	τὸν κίνδυνον, ἀλλὰ θανάτῳ. (Μέλλων	οὖν	ἀποδημήσειν Ἰωσήπῳ τῷ ἀνδρὶ Σαλώμης
[1, 15]	γυναιξὶν καὶ γενεαῖς. Αὐτοὺς μὲν	οὖν	ἀπολύει λαβών, Ῥωμαῖοι δ' εἰσπεσόντες
[1, 25]	ἐκείνῳ περὶ πάντων. (Τὸ μὲν	οὖν	Ἀρχελάου στρατήγημα, δι' οὗ τὸν
[1, 31]	τὰ τῆς σωτηρίας ἐφόδια. (Φραξάμενος	οὖν	αὐτοῖς ἧκεν εἰς τὸ βασίλειον
[1, 24]	αὐτῷ τὸν Ἀλέξανδρον ξιφήρη. Συλλαβὼν	οὖν	αὐτὸν ἐξαπίνης ἔδησεν καὶ πρὸς
[1, 25]	θέλοντι νύκτωρ εἰσβιασαμένην. Αἵ τε	οὖν	βίβλοι παρῆσαν εἰς χεῖρας Ἡρώδῃ
[1, 28]	Ἡρωδιὰς καὶ Μαριάμμη. Τὴν μὲν	οὖν	Γλαφύραν μετὰ τῆς προικὸς Ἡρώδης
[1, 20]	τοὺς μονομάχους αὐτῷ. Νῦν μὲν	οὖν	δόγματι τὸ βέβαιόν σοι τῆς
[1, 5]	ἐκ τῆς πόλεως. Οἱ μὲν	οὖν	δοθείσης ἀδείας ἐσκεδάσθησαν ἀνὰ τὴν
[1, 10]	εὐθέως εὑρίσκει τῷ φρονήματι. Καταλαβὼν	οὖν	Ἐζεκίαν τὸν ἀρχιλῃστὴν τὰ προσεχῆ
[1, 31]	τῆς μητρὸς Ἀντίπατρος. Πρότερον μὲν	οὖν	εἰλήφει τὴν περὶ τῆς Φερώρα
[1, 14]	Ῥωμαίων ἐχθρὸν ὑπελάμβανεν. Καίσαρα μὲν	οὖν	εἶχεν ἑτοιμότερον αὐτοῦ τὰς Ἀντιπάτρου
[1, 28]	ὢν ἀρχιερέως πάππου. Τὰ μὲν	οὖν	ἐμὰ ταύτην ἐχέτω τὴν κρίσιν,
[1, 24]	τοὺς ἐκ βασιλίδος. Πάντες μὲν	οὖν	ἐπὶ ταῖς ἐλπίσιν ἐθεράπευον Ἀντίπατρον
[1, 8]	πάλιν εἰς Ῥώμην. Τοῦτον μὲν	οὖν	ἡ σύγκλητος εἷρξεν, τὰ τέκνα
[1, 17]	ἐπὶ Σαμάρειαν περιπέμπει. Τούτῳ μὲν	οὖν	ἦν Μαχαιρᾶς ἀγώνισμα, Ἡρώδης δὲ
[1, 2]	τῶν μαχιμωτέρων εὑρήσειν. Μεδάβην μὲν	οὖν	καὶ Σαμαγὰν ἅμα ταῖς πλησίον,
[1, 30]	τούτῳ γὰρ ἦν γνώριμον. (Πληγεὶς	οὖν	ὁ βασιλεὺς ὑποψίαις πλείοσιν θεραπαίνας
[1, 22]	ἐπεδάκρυσεν τὸ πλῆθος. Πέμπεται μὲν	οὖν	ὁ παῖς διὰ νυκτὸς εἰς
[1, 20]	ἀντεπέστελλεν ἐξαιρεθῆναι τὸ λῃστήριον. Στρατεύσας	οὖν	Οὐάρρων καθαίρει τε τῶν ἀνδρῶν
[1, 13]	ἐχθροὺς καταλιπὼν ζῶντα. (Ὁ μὲν	οὖν	οὕτως τελευτᾷ. Πάρθοι δὲ καίτοι
[1, 1]	εἰς τὴν ὀρεινήν. Βηθσουρὸν μὲν	οὖν	πολίχνην αἱρεῖ, κατὰ δὲ τόπον,
[1, 28]	Ἀντιπάτρου διαβολῶν ἀγώνισμα. Τότε μὲν	οὖν	πολλὰ πρὸς ὀργὴν ἀποκρινάμενος ἀπελαύνει
[1, 31]	ἑαυτὴν τῆς ψυχῆς. Οἱ μὲν	οὖν	προμηθέστεροι τῶν φίλων συνεβούλευον μὴ
[1, 29]	πλέον ἡ Σαλώμη διέβαλλεν. Ἀθροίσας	οὖν	συνέδριον τῶν τε φίλων καὶ
[1, 32]	Σαλώμην τὴν ἀδελφήν. Ἐν μὲν	οὖν	ταῖς διαθήκαις ταῦτα διωρθώσατο. ~(Προῄει
[1, 15]	ἡ Γαλιλαία προσέθετο. Προύκειτο μὲν	οὖν	τὸ ἀναγκαιότατον ἀγώνισμα Μασάδα καὶ
[1, 1]	τὸν ἐλέφαντα διήνυσεν. Ἐφικέσθαι μὲν	οὖν	τοῦ δοκοῦντος εἶναι βασιλέως οὐχ
[1, 19]	ἱππεῦσιν οἱ πεζοί. Πλήθει μὲν	οὖν	τῶν Ἰουδαίων περιῆσαν, ἐλείποντο δὲ
[1, 18]	δεσμώτην Ἀντίγονον Ἀντωνίῳ. Τοῦτον μὲν	οὖν	φιλοψυχήσαντα μέχρις ἐσχάτου διὰ ψυχρᾶς
[1, 15]	οἰκίας παντοίων κειμηλίων. Ἱεριχοῦντος μὲν	οὖν	φρουρὰν ὁ βασιλεὺς καταλιπὼν ὑπέστρεψεν
[1, 11]	ταῖς πόλεσιν. Γόφνα γοῦν καὶ	Ἀμμαοῦν	καὶ δύο ἑτέρας τῶν ταπεινοτέρων
[1, 33]	κατὰ τὴν πόλιν μάλιστα δοκοῦντες	ἀκριβοῦν	τὰ πάτρια καὶ διὰ τοῦτο
[1, 25]	τὴν δι' ἀναιδείας ἐπορίζετο· καταλείψας	γοῦν	Ἀλέξανδρον προσέφυγεν Ἀρχελάῳ. Κἀκεῖνος οὐχ
[1, 23]	θανάτου τῶν υἱῶν ὑπειργάσατο. (Τὸν	γοῦν	Ἀλέξανδρον σύρας μέχρι Ῥώμης ὁ
[1, 16]	δ' ἐπινοίᾳ χρήσασθαι σφαλερωτάτῃ. Τοὺς	γοῦν	ἀλκίμους καθιμῶν ἐν λάρναξιν ἐνίει
[1, 10]	τοῖς Σύροις ἡγεῖτο κεχαρισμένον· ὑμνεῖτο	γοῦν	ἀνά τε τὰς κώμας καὶ
[1, 9]	καὶ τὰς Καίσαρος ἐλπίδας· φαρμάκῳ	γοῦν	ἀναιρεθεὶς ὑπὸ τῶν τὰ Πομπηίου
[1, 27]	λαὸν ἐπ' αὐτοὺς ἐστρατολόγησεν· αὐτόθι	γοῦν	ἀναιροῦνται μετὰ τοῦ κουρέως ξύλοις
[1, 31]	εἰς ἐκεῖνα μισθοὺς ἐγκαταγράψῃ· διακόσια	γοῦν	ἀναλώματος ἀνήνεγκεν τάλαντα, καὶ τούτων
[1, 19]	σκυθρωποῖς ἀεί τι χαλεπώτερον· ὡς	γοῦν	ἁπάσης Ἰουδαίας κατερριμμένης οἰηθέντες ἐρήμου
[1, 31]	ἀνῃρημένων δαίμονες ἀδελφῶν ἐφίμουν· γράφει	γοῦν	ἀπὸ Ῥώμης ἄφιξιν ἑαυτοῦ ταχεῖαν
[1, 13]	τὴν ἀρχὴν ἔχει λαμπράν. Φασὶν	γοῦν	αὐτὸν καὶ πρὶν ἐκπνεῦσαι πυθόμενον
[1, 17]	ὅπλων λουσόμενος ᾔει στρατιωτικώτερον· εἷς	γοῦν	αὐτῷ παῖς εἵπετο. Καὶ πρὶν
[1, 30]	πολὺ μᾶλλον εἶναι μισάδελφον· δοῦναι	γοῦν	αὐτῷ πρῴην ἑκατὸν τάλαντα ἐπὶ
[1, 25]	καίπερ παρατεταγμένον Ἡρώδην ὑπάγεται· δίδωσι	γοῦν	αὐτῷ τὰς συνταχθείσας ὑπ' Ἀλεξάνδρου
[1, 20]	ἐπιτηδείων ἐνεδέησεν τῇ δυνάμει. Δόξα	γοῦν	αὐτῷ τε Καίσαρι καὶ τοῖς
[1, 24]	καὶ τοῖς φίλοις ἀπηνέστατος· πολλοῖς	γοῦν	αὐτῶν ἀπεῖπεν τὸ βασίλειον, καὶ
[1, 14]	Ἄραψιν εὑρίσκει φιλίαν οὖσαν. Ὁ	γοῦν	βασιλεὺς αὐτῶν Μάλχος προπέμψας ἐκ
[1, 32]	μὴ διὰ πατροκτονίας γενέσθαι, δίκαια	γοῦν	βουλευσάμενος, ὅτι καταγαγὼν αὐτὸν ἀπὸ
[1, 28]	καὶ πατὴρ ἐγενόμην ἀτυχέστατος, πάππος	γοῦν	γενέσθαι κηδεμονικώτερος καὶ μετ' ἐμὲ
[1, 13]	φιλοφρονήσεσιν τὴν ἐπιβουλὴν καλύπτοντι· δῶρα	γοῦν	δοὺς αὐτοῖς ἔπειτα ἀναχωροῦντας ἐλόχα.
[1, 22]	ἐρασθείη ποτὲ γυναικὸς ἄλλης, πάνυ	γοῦν,	εἶπεν, ταῖς πρὸς τὸν Ἰώσηπον
[1, 6]	καθάπερ ἐφ' ἕρμαιον ἠπείχθη. (Παρελθόντος	γοῦν	εἰς τὴν χώραν πρέσβεις εὐθέως
[1, 21]	τὴν ἀνακοπὴν τοῦ κύματος, προκυμία	γοῦν	ἐκλήθη, τὸ δὲ λοιπὸν ὑπόκειται
[1, 4]	πρὸς τὰς ἐνεργείας ἀπήλλαξεν. Τελευτᾷ	γοῦν	ἐν μέσοις τοῖς θορύβοις στρεφόμενος
[1, 30]	καὶ τὸν υἱὸν ἠμύνατο· τὸν	γοῦν	ἐξ αὐτῆς Ἡρώδην ὄντα διάδοχον
[1, 16]	μᾶλλον ἀρέσασθαι τὸν Ἀντώνιον. Γίνεται	γοῦν	ἐπελθὼν τέλος αὐτοῖς τῆς πολιορκίας,
[1, 23]	ἦν ἤδη διάδοχος· ὡς βασιλεὺς	γοῦν	ἐπέμφθη καὶ πρὸς Καίσαρα τῷ
[1, 19]	σφῶν αὐτῶν συμπατούμενοι διεφθείροντο· πεντακισχίλιοι	γοῦν	ἔπεσον ἐν τῇ τροπῇ, τὸ
[1, 26]	κτηθεῖσιν εἰς ὅμοια κατεχρήσατο· δὶς	γοῦν	ἐπὶ Καίσαρος κατηγορηθεὶς ἐπὶ τῷ
[1, 17]	οὐκ ἤνεγκαν οἱ πολέμιοι· τὸ	γοῦν	ἐπισυλλεγόμενον αὐτῶν πλῆθος ὡς ἐθεάσατο
[1, 21]	μεγαλονοίας ἐπέτεινεν εἰς εὐσέβειαν. ~(Πεντεκαιδεκάτῳ	γοῦν	ἔτει τῆς βασιλείας αὐτόν τε
[1, 10]	ἐν εὐπραγίαις φθόνον διαφυγεῖν· Ὑρκανὸς	γοῦν	ἤδη μὲν καὶ καθ' ἑαυτὸν
[1, 21]	δι' ἐμπειρίαν ἱππικῆς ἐπετύγχανεν· μιᾷ	γοῦν	ἡμέρᾳ ποτὲ τεσσαράκοντα θηρίων ἐκράτησεν·
[1, 33]	τῆς ἐπιχειρήσεως οἱ νέοι. Μέσης	γοῦν	ἡμέρας καὶ πολλῶν κατὰ τὸ
[1, 11]	χρεὼν αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν. Ὁ	γοῦν	Ἡρώδης προιδόμενος αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν
[1, 15]	ἔργῳ δ' Ἀντίγονον ἀργυριούμενος. Ἔγγιστα	γοῦν	Ἱεροσολύμων αὐλισάμενος ὡς ἐνεπλήσθη χρημάτων,
[1, 11]	αὐταῖς ἐθυμοῦτο ταῖς πόλεσιν. Γόφνα	γοῦν	καὶ Ἀμμαοῦν καὶ δύο ἑτέρας
[1, 30]	ἔσυρον εἰς τοὺς ἐλέγχους. Εὑρίσκεται	γοῦν	καὶ ἡ τοῦ ἀρχιερέως θυγάτηρ
[1, 21]	εὔπορος· πολεμιστὴς δ' ἀνυπόστατος. Πολλοὶ	γοῦν	κἀν ταῖς γυμνασίαις αὐτὸν κατεπλάγησαν
[1, 27]	περὶ τῶν υἱῶν ἐξουσίαν. Ἀντιγράφει	γοῦν	κύριον μὲν αὐτὸν καθιστάς, εὖ
[1, 30]	φιλεῖν τινας ἔξεστι φανερῶς. Λάθρα	γοῦν	νῦν ἀλλήλοις σύνεσμεν, ἐξέσται δὲ
[1, 12]	τοῖς Ἱεροσολύμοις γίνεται ταραχή· χιλίους	γοῦν	πάλιν ἔπεμψαν πρέσβεις εἰς Τύρον,
[1, 0]	ἔσχατον συμφορῶν αὖθις καταπεσεῖν· τὰ	γοῦν	πάντων ἀπ' αἰῶνος ἀτυχήματα πρὸς
[1, 26]	μιμήσασθαι πάσης χειρὸς γράμματα· πολλὰ	γοῦν	παραχαράξας τελευταῖον ἐπὶ τούτῳ καὶ>
[1, 1]	ὁ υἱὸς Ἀντίοχος γίνεται. (Συναγαγὼν	γοῦν	πεζῶν μὲν μυριάδας πέντε, ἱππεῖς
[1, 19]	ἂν ἐξ οἰκείων ὑποδειγμάτων· τῇ	γοῦν	προτέρᾳ μάχῃ κρατούντων ἐκράτησαν ἡμῶν
[1, 7]	ἐκκαλυφθὲν ὑπὸ τῶν ἀλλοφύλων· παρελθὼν	γοῦν	σὺν τοῖς περὶ αὐτὸν ὁ
[1, 2]	ἑαυτῷ μεμφθῆναι τὴν τύχην. Τρία	γοῦν	τὰ κρατιστεύοντα μόνος εἶχεν, τήν
[1, 20]	τὸ δὲ φρόνημα βασιλεύς· μηδὲν	γοῦν	τῆς ἀληθείας ὑποστειλάμενος ἄντικρυς εἶπεν·
[1, 5]	αὐτή, Φαρισαῖοι δ' αὐτῆς. (Διογένην	γοῦν	τινα τῶν ἐπισήμων φίλον Ἀλεξάνδρῳ
[1, 24]	τῶν διαβολῶν ἦσαν ὠκύτεραι. Κατηγορεῖτο	γοῦν	τις ἄρτι κατηγορήσας, καὶ τῷ
[1, 26]	αἵματος ἐμπορεύσεται τὴν βασιλείαν. Περιέρχεται	γοῦν	τὸν βασιλέα κολακείᾳ καὶ δεινότητι
[1, 33]	ἤλπιζεν καὶ θεραπείας ἐπενόει· διαβὰς	γοῦν	τὸν Ἰορδάνην τοῖς κατὰ Καλλιρρόην
[1, 3]	ὁμωνυμοῦν τῇ παραλίῳ Καισαρείᾳ. Τοῦτο	γοῦν	τὸν μάντιν διετάραξεν. (Ἀριστοβούλῳ γε
[1, 8]	τὰς δὲ κατεστραμμένας ἀνακτίζων. Συνεπολίσθησαν	γοῦν	τούτου κελεύσαντος Σκυθόπολίς τε καὶ
[1, 16]	τὸ δὲ θράσος λῃστρικόν. Συμβαλόντες	γοῦν	τῷ σφετέρῳ δεξιῷ τὸ εὐώνυμον
[1, 18]	καὶ Μάλχον ἀναιρεθῆναι. (Ἐν μέρει	γοῦν	τῶν προσταγμάτων ἐπινήψας Ἀντώνιος τὸ
[1, 17]	νεκρὸν αἰκίσασθαι τὸν Ἰώσηπον· κρατήσας	γοῦν	τῶν σωμάτων ἀποτέμνει τὴν κεφαλὴν
[1, 1]	εἰς ἀμύνης τόλμαν ἠρέθισε. (Ματθίας	γοῦν	υἱὸς Ἀσαμωναίου τῶν ἱερέων εἷς
[1, 11]	τὸν πατέρα πείθει γίνεσθαι. Πάλιν	γοῦν	ὑπ' Ἀντιπάτρου σώζεται πείσαντος Μοῦρκον
[1, 13]	δὲ ἀληθὲς Ἀντιγόνῳ βοηθόν. Τὸν	γοῦν	Φασάηλον ἐνεδρεύων ἀνέπεισεν πρὸς Βαζαφράνην
[1, 21]	τὴν τιμὴν τοῦ κτίσματος· Καισάρειαν	γοῦν	ὠνόμασεν αὐτήν. (Τά γε μὴν
[1, 24]	καὶ τὴν μὲν συνουσίαν εὐθέως	ὡμολόγουν,	ἐξέφερον δὲ καὶ τὰς εἰς
[1, 33]	τολμήσειαν τὸν χρυσοῦν ἀετὸν ἐκκόπτειν,	ὡμολόγουν.	Ἔπειτα, τίνος κελεύσαντος, ἀπεκρίναντο τοῦ
[1, 30]	τε ἀπ' Αἰγύπτου τὴν πυξίδα	ὡμολόγουν	καὶ λαβεῖν παρ' ἀδελφοῦ τὸ
[1, 26]	οἱ μὲν οὐδὲν τῶν διαβληθέντων	ὡμολόγουν,	προεκομίσθη δέ τις πρὸς τὸν
[1, 24]	βασιλεῖ, καὶ δῆλον ἐξ ὧν	ἐλειτούργουν·	τῷ μὲν γὰρ οἰνοχοεῖν προσετέτακτο,
[1, 14]	παῖδα· καὶ γὰρ ἐπήγετο τὸν	ἀδελφιδοῦν	ὄντα ἐτῶν ἑπτά· τάλαντα δ'
[1, 6]	ὑπακοῦσαι, καθεώρα δὲ τὸ πλῆθος	ὀρρωδοῦν,	καὶ παρῄνουν οἱ φίλοι σκέπτεσθαι
[1, 4]	τε αὐτοῖς ἐπιτάξας ἀνέστρεψεν ἐπὶ	Ἀμαθοῦν.	Θεοδώρου δὲ πρὸς τὰς εὐπραγίας
[1, 1]	βωμῷ· πρὸς ἃ ἅπαντες μὲν	ἠπείθουν,	ἐσφάττοντο δὲ οἱ δοκιμώτατοι. Καὶ
[1, 16]	Θολεμαῖον τὸν στρατηγὸν ἀδοκήτως προσπεσόντες,	ἐπόρθουν	δὲ τὴν χώραν ποιούμενοι τὰς
[1, 8]	αὐτομολήσας μετὰ χιλίων. Ῥωμαῖοι δ'	ἐπηκολούθουν,	καὶ γενομένης συμβολῆς μέχρι πολλοῦ
[1, 21]	ὑποστροφὴν τοῦ κύματος ἐπὶ πλεῖστον	ἐξαγριοῦν	τὴν θάλασσαν. Ἀλλ' ὁ βασιλεὺς
[1, 19]	ὁ ὄκνος ὑμῶν καὶ τὸ	δοκοῦν	ἄθυμον ἀσφάλειαν ἐμοὶ νίκης ἐγγυᾶται.
[1, 5]	ἐξουσίαν Φαρισαῖοι, σύνταγμά τι Ἰουδαίων	δοκοῦν	εὐσεβέστερον εἶναι τῶν ἄλλων καὶ
[1, 2]	αἷς τὸ Χουθαίων γένος, οἳ	περιῴκουν	τὸ εἰκασθὲν τῷ ἐν Ἱεροσολύμοις
[1, 27]	τοῦ δὲ μηδὲν πλέον λέγοντος,	στρεβλοῦν	ἐκέλευσεν τὸν Τίρωνα σφοδρότερον. Ὁ
[1, 0]	αἷς πρὸς τῷ μηδὲν ὑγιὲς	δηλοῦν	καὶ τοῦ σκοποῦ δοκοῦσιν ἔμοιγε
[1, 33]	τὰ ἴδια. Τούτων δ' οἰχομένων	ἐδήλουν	ἤδη τοῖς στρατιώταις καὶ συνῆγον
[1, 3]	τήν τε πομπὴν τῶν ὁπλιτῶν	ἐδήλουν	καὶ τὸ παράστημα τοῦ Ἀντιγόνου
[1, 6]	πρὸς τὸν Ἀρέταν δικαιολογίαις χρώμενοι	κατηντιβόλουν	μισῆσαι μὲν τὴν Ἀριστοβούλου βίαν,
[1, 12]	Ὑρκανοῦ. Οὐ μὴν οἱ διαφυγόντες	ἠρέμουν,	ἀλλὰ τὰ κατὰ τὴν πόλιν
[1, 2]	πολλοὶ κατ' αὐτῶν συνελθόντες οὐκ	ἠρέμουν,	μέχρι καὶ πρὸς φανερὸν πόλεμον
[1, 32]	πάτερ, καὶ τοῖς σοῖς ἀγῶσιν	ἀπεδήμουν,	ἵνα μὴ Συλλαῖος τοῦ σοῦ
[1, 31]	οἱ τῶν ἀνῃρημένων δαίμονες ἀδελφῶν	ἐφίμουν·	γράφει γοῦν ἀπὸ Ῥώμης ἄφιξιν
[1, 13]	δὲ καίτοι διημαρτηκότες ὧν μάλιστα	ἐπεθύμουν	γυναικῶν καθιστᾶσιν μὲν ἐν Ἱεροσολύμοις
[1, 23]	συνευχομένους τοῖς εἰρημένοις, ὅσοι δ'	ἐπεθύμουν	μεταβολῆς, μηδ' ἀκηκοέναι προσποιουμένους. ~(Συναπῄει
[1, 3]	καὶ αὐτὸ Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος	ὁμωνυμοῦν	τῇ παραλίῳ Καισαρείᾳ. Τοῦτο γοῦν
[1, 33]	ἀετὸν χρυσοῦν· ὃν δὴ τότε	παρῄνουν	ἐκκόπτειν οἱ σοφισταί, καλὸν εἶναι
[1, 31]	τὸ συμφέρον Ἀντιπάτρῳ σκοποῦντες, ἐπείγεσθαι	παρῄνουν	καὶ μὴ τῇ μελλήσει παρασχεῖν
[1, 6]	δὲ τὸ πλῆθος ὀρρωδοῦν, καὶ	παρῄνουν	οἱ φίλοι σκέπτεσθαι τὴν Ῥωμαίων
[1, 0]	δὲ οἵ τε γείτονες Γαλάται	παρεκίνουν	καὶ τὸ Κελτικὸν οὐκ ἠρέμει,
[1, 31]	ὅ τινες ὡς ἐπὶ θείῳ	καθύμνουν,	ἦν δ' ὡς ἔοικεν, ἐπὶ
[1, 21]	ἐν ᾗ μάλιστα τὸ φύσει	μεγαλόνουν	ἐπεδείξατο. Μεταξὺ γὰρ Δώρων καὶ
[1, 32]	Ἢ τὸ τῶν ἀδελφῶν τέλος	ἠγνόουν,	οὓς ὁ θεὸς οὕτως μετῆλθε
[1, 4]	παρῆν δὲ αὐτῷ καὶ τὸ	εὐνοοῦν	Ἰουδαικὸν εἰς μυρίους. Τῶν δ'
[1, 24]	τοῦ ψύγματος καὶ πρὸς τὸ	λυποῦν	μᾶλλον ἐτραχύνετο. Διέθηκεν δὲ πρὸς
[1, 8]	μὲν οἱ περὶ τὸν Ἀριστόβουλον	διεκαρτέρουν	γενναίως ἀγωνιζόμενοι, τέλος δὲ βιασθέντες
[1, 7]	δυνάμεως. Χαλεπὸν δ' ἦν τὸ	ἀναπληροῦν	διὰ βάθος ἄπειρον καὶ τῶν
[1, 5]	Ἀλέξανδρον· ἐνδιδούσης δ' ὑπὸ δεισιδαιμονίας	ἀνῄρουν	οὓς ἐθέλοιεν αὐτοί. Προσφεύγουσι δὲ
[1, 3]	ὑπ' ἀκράτου τῆς λύπης σπαραττομένων	ἄθρουν	αἷμα ἀναβάλλει. Ττοῦτό τις τῶν
[1, 22]	τῷ βωμῷ προσελθόντι καθ' ἑορτὴν	ἄθρουν	ἐπεδάκρυσεν τὸ πλῆθος. Πέμπεται μὲν
[1, 12]	ἀξιώματι καὶ λόγῳ σφῶν δυνατωτάτους	κατηγόρουν	τῶν ἀδελφῶν. Ὑπήντα δὲ Μεσσάλας
[1, 20]	σώματος τετρακοσίους Γαλάτας, οἳ πρότερον	ἐδορυφόρουν	Κλεοπάτραν. Οὐδὲν δὲ οὕτως ἐνῆγεν
[1, 18]	κατασεισθῆναί τι τοῦ τείχους ἕτερον	ἀντωχύρουν·	καθόλου τε οὔτε χερσὶν οὔτ'
[1, 17]	τρέμοντες, ἐπὶ δὲ τὰς ἐξόδους	ἐχώρουν.	Τῶν μὲν οὖν ἄλλων οὐδεὶς
[1, 4]	τῷ μεγέθει τῆς συμφορᾶς πάλαι	μισοῦν	τὸ ἔθνος ἠρέθισεν εἰς ἐπανάστασιν.
[1, 24]	τὸ Γλαφύρας καὶ τὰς λοιδορίας	ἐμίσουν	Ἀλέξανδρον. (Τὴν δὲ δὴ Σαλώμην
[1, 4]	τοὺς ὑποτεταγμένους. Οἱ δὲ μᾶλλον	ἐμίσουν	τὴν μετάνοιαν αὐτοῦ καὶ τοῦ
[1, 33]	αὐτῷ πρῶτον, εἰ τολμήσειαν τὸν	χρυσοῦν	ἀετὸν ἐκκόπτειν, ὡμολόγουν. Ἔπειτα, τίνος
[1, 33]	αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ τέγους τὸν	χρυσοῦν	ἀετὸν ἐξέκοπτον πελέκεσιν. Ἠγγέλθη δ'
[1, 18]	χρημάτων ἀπελθεῖν δεόμενον. Σόσσιος δὲ	χρυσοῦν	ἀναθεὶς τῷ θεῷ στέφανον ἀνέζευξεν
[1, 33]	ὑπὲρ τὴν μεγάλην πύλην ἀετὸν	χρυσοῦν·	ὃν δὴ τότε παρῄνουν ἐκκόπτειν
[1, 23]	διὰ τὴν ἑαυτῶν εὐγένειαν οὐκ	ἐκράτουν	τῆς ἀγανακτήσεως, ἐφ' ἑκάστου δὲ
[1, 29]	μὴν ὑπ' αὐτοῦ τῶν ἄλλων	ἐπεκράτουν.	Μόνη δὲ τῆς ὁμονοίας αὐτῶν
[1, 15]	διέφθειρον. Οὐ μὴν ἐν ἅπασιν	εὐστόχουν,	ἔστιν δ' ὅπου καὶ αὐτοὶ
[1, 32]	ζῆν εἰσέρχεται καὶ θαυμάζω, πῶς	βαρὺν	οὕτως ἐπίβουλον διέφυγον. Ἀλλ' ἐπεὶ
[1, 32]	μόνον δὲ ὁ θυμὸς Ἡρώδην	ἄδακρυν	διεκράτει τοὺς ἐλέγχους ἀληθεῖς ἐπιστάμενον.
[1, 20]	τῆς δυνάμεως ἐξέτασιν εἱστίασέν τε	σὺν	ἅπασιν τοῖς φίλοις· μεθ' οὓς
[1, 8]	λόφον, οἱ δὲ λοιποὶ χίλιοι	σὺν	Ἀριστοβούλῳ διακόψαντες τὴν φάλαγγα τῶν
[1, 29]	μίσους ἔχων αἰτίας, ἕως ὑπεραγανακτήσας	σὺν	αὐτῇ καὶ τὸν ἀδελφὸν ἐκβάλλει.
[1, 9]	εἰς τὴν πόλιν μετὰ τῶν	σὺν	αὐτῷ. (Καὶ τὸ Πηλούσιον μὲν
[1, 12]	φιλοφρόνως ὅτε εἰς τὴν Ἰουδαίαν	σὺν	Γαβινίῳ παρέβαλλεν, τετράρχας ἀποδείκνυσιν τοὺς
[1, 16]	οἱ δὲ ἀπέσφαττόν τε αὐτοὺς	σὺν	γενεαῖς καὶ πῦρ ἐνίεσαν τοῖς
[1, 15]	πεντακοσίους δὲ τὰ ἄκρα κατειληφότας	σὺν	γυναιξὶν καὶ γενεαῖς. Αὐτοὺς μὲν
[1, 7]	Ἀλέξανδρος ἐκ τῆς ὁδοῦ διαδιδράσκει,	σὺν	δὲ ταῖς ἀδελφαῖς ὁ νεώτερος
[1, 15]	διὸ καὶ Ἰώσηπος ἀδελφὸς Ἡρώδου	σὺν	διακοσίοις τῶν οἰκείων δρασμὸν ἐβουλεύετο
[1, 30]	ὅτι τε Φερώρας καὶ Ἀντίπατρος	σὺν	ἐκείναις πίνοιεν ὑποστρέφοντες ἀπὸ τοῦ
[1, 29]	τὸ πρόσταγμα, λάθρα δὲ διενυκτέρευεν	σὺν	ἐκείνοις. Καὶ δεδοικὼς τὴν ἐπιτηροῦσαν
[1, 15]	τῆς πλείστης δυνάμεως, Σίλωνα δὲ	σὺν	μέρει καταλέλοιπεν, ὡς μὴ κατάφωρον
[1, 27]	καὶ οἱ περὶ Πεδάνιον πρέσβεις,	σὺν	οἷς καὶ> Οὐολούμνιος ἐπίτροπος, ἔπειθ'
[1, 2]	αὐτοῦ πειρώμενος ἥκοντα τὸν Ἰωνάθην	σὺν	ὀλίγοις εἰς Πτολεμαίδα πρὸς Ἀντίοχον
[1, 9]	δ' αὐτὸν ἐν τῇ παρατάξει	σὺν	ὅλῳ τῷ δεξιῷ κέρατι ῥύεται
[1, 13]	δύο Βαζαφράνου τοῦ Πάρθων σατράπου	σὺν	Πακόρῳ τῷ βασιλέως υἱῷ Συρίαν
[1, 14]	ἔχοντες Ἡρώδην ἐξῄεσαν, προῆγον δὲ	σὺν	ταῖς ἄλλαις ἀρχαῖς οἱ ὕπατοι
[1, 2]	πολιορκίας ἀναιρεῖ τοὺς ἀδελφοὺς Ἰωάννου	σὺν	τῇ μητρὶ καὶ φεύγει πρὸς
[1, 32]	παρὰ τοῦ Καίσαρος δύναμιν. Τούτων	σὺν	τοῖς ἄλλοις εἰσηγμένων Ἀντίπατρος εἰσέρχεται
[1, 32]	καὶ τούτους Ἀντίπατρος· Καίσαρι δὲ	σὺν	τοῖς διὰ χρημάτων δώροις χίλια
[1, 8]	ἔπεσον τρισχίλιοι δὲ ἐζωγρήθησαν, φεύγει	σὺν	τοῖς καταλειφθεῖσιν εἰς Ἀλεξάνδρειον. (Γαβίνιος
[1, 7]	ὑπὸ τῶν ἀλλοφύλων· παρελθὼν γοῦν	σὺν	τοῖς περὶ αὐτὸν ὁ Πομπήιος
[1, 27]	ἀκούσας Ἡρώδης τόν τε Τίρωνα	σὺν	τῷ παιδὶ καὶ τὸν κουρέα
[1, 12]	προελθὼν ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν Ἡρώδης	σὺν	Ὑρκανῷ μήθ' ἑαυτοῖς ἀπωλείας αἰτίους
[1, 25]	ἔλεγεν. Παραστήσας δὴ κατήγορον καὶ	μάρτυν	ἑαυτοῦ Φερώραν Ἀρχέλαος οὕτως ἤδη
[1, 10]	αὔταρκες εἶναι καὶ τὸ τὴν	ἰσχὺν	ἐπιδείξασθαι τῷ ἔθνει. (Κἀν τούτῳ
[1, 11]	ἀδικήμασιν Ἀντίπατρος δὲ τήν τε	ἰσχὺν	καὶ τὸ πανοῦργον τἀνδρὸς ὑποδείσας
[1, 15]	τῶν ἐκ τῆς πόλεως τὴν	ἰσχὺν	καταπλαγέντες. (Στρατοπεδευσαμένους δὲ κατὰ τὸ
[1, 17]	Ἀντωνίου τάγμα συνέμιξεν, δείσαντες τὴν	ἰσχὺν	οἱ πολέμιοι διὰ νυκτὸς ἐξέλιπον
[1, 6]	οἱ φίλοι σκέπτεσθαι τὴν Ῥωμαίων	ἰσχὺν	οὖσαν ἀνυπόστατον. Οἷς πεισθεὶς κάτεισιν
[1, 11]	Συνέβη δ' Ἀντιπάτρῳ τήν τε	ἰσχὺν	τοῦ παιδὸς καὶ τὴν ἐλπίδα
[1, 4]	Διόνυσος ἐπικληθείς, Δημητρίου μὲν ἀδελφὸς	ὤν,	τελευταῖος δὲ τῶν ἀπὸ Σελεύκου·
[1, 14]	τῶν φίλων. Καίπερ δὲ ὢν	ἐν	ἀπορίᾳ χρημάτων ναυπηγεῖται τριήρη μεγίστην,
[1, 28]	ἐμὸς Ἡρώδης λήψεται πρὸς μητρὸς	ὢν	ἀρχιερέως πάππου. Τὰ μὲν οὖν
[1, 10]	κατέστελλεν, ἀπειλητὴς ἅμα καὶ σύμβουλος	ὢν	ἑκάστοις, ὅτι τὰ μὲν Ὑρκανοῦ
[1, 0]	ἀναλώμασι καὶ πόνοις μεγίστοις ἀλλόφυλος	ὢν	Ἕλλησί τε καὶ Ῥωμαίοις τὴν
[1, 14]	Σαπφινίου τῶν φίλων. Καίπερ δὲ	ὢν	ἐν ἀπορίᾳ χρημάτων ναυπηγεῖται τριήρη
[1, 23]	δι' αὑτὸν ἐσπουδάζετο, δεινότατος μὲν	ὢν	ἐν ταῖς πρὸς τὸν πατέρα
[1, 26]	τῷ Σπαρτιάτῃ· καὶ γὰρ οὗτος	ὢν	ἐν τοῖς μάλιστα φίλοις Ἀλεξάνδρῳ
[1, 9]	κατείχετο, τούς τε Ἄραβας ξένος	ὢν	ἔπεισεν ἐπικουρῆσαι καὶ αὐτὸς ἧκεν
[1, 12]	ὑπέστρεψεν εἰς Ἱεροσόλυμα πᾶσιν ἀγαπητὸς	ὢν	ἐπὶ τῷ κατορθώματι· καὶ γὰρ
[1, 10]	τόλμαν, εἰ πολεμίου Ῥωμαίων υἱὸς	ὢν	καὶ Ῥωμαίων δραπέτου καὶ τὸ
[1, 33]	ἄλλος, ὅστις κατεκτήσατο βασιλείαν ἰδιώτης	ὢν	καὶ τοσούτῳ χρόνῳ φυλάξας ἰδίοις
[1, 2]	Ὁ δὲ καίτοι γε γηραλέος	ὢν	νεανικώτερον ἀφηγήσατο τοῦ πολέμου· τοὺς
[1, 31]	πυλῶνος εἴρχθησαν· ἔτυχεν δ' ἔνδον	ὢν	Οὔαρος ὁ τῆς Συρίας ἡγεμών.
[1, 23]	τῶν προσιόντων, ὅτι χρηστὸς μὲν	ὢν	παρ' ἐμοῦ λήψεται τὴν ἀμοιβήν,
[1, 12]	ἀδελφόν. Ἡρώδης δὲ ἔτυχεν μὲν	ὢν	παρὰ Φαβίῳ τῷ στρατηγῷ κατὰ
[1, 26]	τῷ μὲν ὀνειδίζων, εἰ πρεσβύτατος	ὢν	περιόψεται τοὺς ἐφεδρεύοντας αὐτοῦ ταῖς
[1, 23]	αὑτὸν ἐσπουδάζετο, δεινότατος μὲν ὢν	ἐν	ταῖς πρὸς τὸν πατέρα κολακείαις,
[1, 24]	ἀδελφοῖς. Ἀλλ' ὁ μὲν ποικιλώτατος	ὢν	τὸ ἦθος ἐχεμυθεῖν τε ᾔδει
[1, 26]	Σπαρτιάτῃ· καὶ γὰρ οὗτος ὢν	ἐν	τοῖς μάλιστα φίλοις Ἀλεξάνδρῳ καὶ
[1, 2]	γὰρ ὁ τύραννος, ἐπίτροπος μὲν	ὢν	τοῦ Ἀντιόχου παιδὸς ἐπιβουλεύων δ'
[1, 10]	Γαλιλαίαν κομιδῇ νέον. (Ὁ δὲ	ὢν	φύσει δραστήριος ὕλην εὐθέως εὑρίσκει
[1, 33]	Ῥώμῃ πρέσβεων ἧκον ἐπιστολαί, δι'	ὧν	Ἀκμὴ μὲν ἀνῃρημένη κελεύσαντος Καίσαρος
[1, 0]	καθ' ἡμᾶς, σχεδὸν δὲ καὶ	ὧν	ἀκοῇ παρειλήφαμεν ἢ πόλεων πρὸς
[1, 18]	τὰς λῃστείας ἀντεπενοήθησαν λόχοι δι'	ὧν	ἀνέστελλεν τὰς διεκδρομάς, πρὸς δὲ
[1, 13]	μὴν αὐτὸς ὑπὲρ σωτηρίας δώσειν	ὧν	Ἀντίγονος ὑπὲρ βασιλείας ὑπέσχετο. Πρὸς
[1, 8]	καὶ τὰ δισχίλια τάλαντα ἦρεν,	ὧν	ἀπέσχετο Πομπήιος. Διαβὰς δὲ τὸν
[1, 1]	καὶ ναὸν ἔκτισεν ὅμοιον· περὶ	ὧν	αὖθις κατὰ χώραν δηλώσομεν. (Ἀντιόχῳ
[1, 17]	τοῖς τῆς συγκλήτου δόγμασιν, δι'	ὧν	βασιλεὺς ἀπεδέδεικτο, Σόσσιος δὲ Ἀντωνίῳ
[1, 18]	τὰς ἐντὸς Ἐλευθέρου ποταμοῦ πάσας.	Ὧν	γενομένη κυρία καὶ προπέμψασα μέχρις
[1, 29]	ἀνταγωνιούμενος δὲ πρὸς Ἀντίπατρον περὶ	ὧν	δεδίκαστο Νικολάῳ τάχιον. Οὐ μικρὸς
[1, 33]	βασιλείας σεσημασμένας· κύριον γὰρ ἁπάντων	ὧν	διατάξειεν καὶ βεβαιωτὴν τῶν διαθηκῶν
[1, 14]	τὸν Ἀντίγονον οὐ μόνον ἐξ	ὧν	διηνέχθη τάχιον, ἀλλ' ὅτι καὶ
[1, 17]	βέβαιον εἶναι Μαχαιρῶν σύμμαχον ἐξ	ὧν	ἔδρασεν. Ὁ δὲ ὡς ἤκουσεν
[1, 26]	δ' Ἡρώδῃ δῶρα προσενεγκὼν δέλεαρ	ὧν	ἐθηρᾶτο καὶ παραχρῆμα πολλαπλασίω λαβὼν
[1, 0]	κάθηνται κριταὶ τοῖς φιλοτιμουμένοις ἐπηρεάζοντες,	ὧν	εἰ καὶ τῷ λόγῳ πλεονεκτοῦσι,
[1, 24]	τὴν Ἡρώδου καὶ τὰς γυναῖκας,	ὧν	ἑκάστη δι' εὐμορφίαν οὐκ ἀπὸ
[1, 26]	ἐπιδημήσας πυνθανομένῳ τῷ βασιλεῖ περὶ	ὧν	ἐκεῖνος διέβαλλεν ὅρκοις τὸ μηδὲν
[1, 24]	τῷ βασιλεῖ, καὶ δῆλον ἐξ	ὧν	ἐλειτούργουν· τῷ μὲν γὰρ οἰνοχοεῖν
[1, 8]	ὑπέστρεψεν Πάρθους διαβαίνειν ἀνείρξων, περὶ	ὧν	ἐν ἑτέροις ἐροῦμεν. ~(Καῖσαρ δὲ
[1, 24]	ἦλθεν ἐπὶ τοὺς Φερώρου φίλους.	Ὧν	ἐπιβουλὴν μὲν ἄντικρυς ὡμολόγησεν οὐδείς,
[1, 8]	Πάρθους διαβαίνειν ἀνείρξων, περὶ ὧν	ἐν	ἑτέροις ἐροῦμεν. ~(Καῖσαρ δὲ Πομπηίου
[1, 21]	Μεταξὺ γὰρ Δώρων καὶ Ἰόππης,	ὧν	ἡ πόλις μέση κεῖται, πᾶσαν
[1, 28]	τοῖς ἀνῃρημένοις μετάνοιαν ἐμφαίνοντα δι'	ὧν	ἠλέει τοὺς ἐξ ἐκείνων. (Συναγαγὼν
[1, 21]	ὀργυιὰς εἴκοσιν εἰς τὸ πέλαγος,	ὧν	ἦσαν οἱ πλεῖστοι μῆκος ποδῶν
[1, 6]	αὐτοῖς ὑπὲρ ἑξακισχιλίους κτείνει, μεθ'	ὧν	καὶ τὸν ἀδελφὸν τὸν Ἀντιπάτρου
[1, 13]	τελευτᾷ. Πάρθοι δὲ καίτοι διημαρτηκότες	ὧν	μάλιστα ἐπεθύμουν γυναικῶν καθιστᾶσιν μὲν
[1, 8]	τὸ ἄλλο τάγμα τῶν Ἰουδαίων,	ὧν	Μάλιχος ἦρχεν καὶ Πειθόλαος, συμμίξαντες
[1, 20]	δ' ὡς ἔοικεν, εὐποιίας δι'	ὧν	μοι γράφει καὶ Βεντίδιος συμμαχίαν
[1, 7]	αὐτῷ θυγατέρες καὶ δύο υἱεῖς,	ὧν	ὁ ἕτερος μὲν Ἀλέξανδρος ἐκ
[1, 21]	δὲ πύργοις τε διείληπται μεγίστοις,	ὧν	ὁ προύχων καὶ περικαλλέστατος ἀπὸ
[1, 21]	τεῖχος ἐπὶ διακοσίους πόδας ηὐρύνετο·	ὧν	οἱ μὲν ἑκατὸν προδεδόμηντο πρὸς
[1, 12]	μὲν ἀπέκτεινεν, πολλοὺς δὲ ἔτρωσεν·	ὧν	οἵ τε πεσόντες ταφῆς καὶ
[1, 8]	καὶ ὁ στρατὸς αὐτοῦ, περὶ	ὧν	οὐ νῦν καιρὸς λέγειν. (Πάρθους
[1, 17]	ἓν τάγμα ταύτῃ συνῆψεν. Μεθ'	ὧν	οὐ περιμείνας ἡμέραν εἰς τὴν
[1, 2]	τῇ πολιορκίᾳ Ἀριστόβουλον καὶ Ἀντίγονον·	ὧν	οὐδὲν ἀνιέντων λιμοῦ μὲν εἰς
[1, 1]	ἀκρασίας παθῶν καὶ κατὰ μνήμην	ὧν	παρὰ τὴν πολιορκίαν ἔπαθεν ἠνάγκαζεν
[1, 15]	ἠρέμει, δέκα δὲ σπείρας ἀναλαβών,	ὧν	πέντε μὲν Ῥωμαίων πέντε δὲ
[1, 9]	γενομένης κατηγορίας πρὸ τοῦ βήματος	ὧν	Ῥωμαίους ἔβλαψεν. Τοὺς δ' ἀδελφοὺς
[1, 25]	ἐξαιτήσαιτο τοσούτοις ἐνεχόμενον ἐγκλήμασιν, ἐξ	ὧν	σαφῶς ἀποδείκνυται τοῦ βασιλέως ἐπίβουλος
[1, 12]	περιγενόμενος Ὑρκανὸν ὠνείδιζεν εἰς ἀχαριστίαν	ὧν	τε Ἕλικι συμπράξειεν, καὶ ὅτι
[1, 2]	πραγμάτων προεῖδέν τε καὶ προεφήτευσεν·	ὧν	τὴν καταστροφὴν ἄξιον ἀφηγήσασθαι, παρ'
[1, 21]	κολοσσοὶ τρεῖς ἑκατέρωθεν ὑπεστηριγμένοι κίοσιν,	ὧν	τοὺς μὲν ἐκ λαιᾶς χειρὸς
[1, 8]	κατὰ τὴν μάχην ἑξακισχιλίους ἀποβαλών,	ὧν	τρισχίλιοι μὲν ἔπεσον τρισχίλιοι δὲ
[1, 32]	ποιήσεις, ἐπειδὰν ἀπαρτισθῇ πάντα, μνημονεύσας	ὧν	ὑπέσχου. (Ταύτης φωραθείσης τῆς ἐπιστολῆς
[1, 2]	τύραννος. (Ἀντίοχος δὲ κατ' ὀργὴν	ὧν	ὑπὸ Σίμωνος ἔπαθεν, στρατεύσας εἰς
[1, 21]	δὲ τὴν ἰδίαν χώραν ἐπλήρωσεν	ναῶν,	εἰς τὴν ἐπαρχίαν αὐτοῦ τὰς
[1, 26]	οὐκ ἐπιφερόντων ἤδη τὰ ξίφη.	Λαβὼν	δ' ἐπὶ τούτοις χρημάτων πλῆθος
[1, 33]	ἡσσηθεὶς φθάσαι τὴν εἱμαρμένην ἐπεβάλλετο.	Λαβὼν	δὲ μῆλον ᾔτησεν καὶ μαχαίριον,
[1, 31]	φάρμακον. Τότε δ' ἐν Κιλικίᾳ	λαβὼν	ἣν προειρήκαμεν παρὰ τοῦ πατρὸς
[1, 26]	ἀνήκεστον ὀργὴν ἐξαγριοῦται. Καὶ πάλιν	λαβὼν	καιρὸν Ἀντίπατρος ἑτέρους κατὰ τῶν
[1, 18]	μήτε τῆς τότε τύχης ἔννοιαν	λαβὼν	κάτεισιν μὲν ἀπὸ τῆς βάρεως,
[1, 26]	ὧν ἐθηρᾶτο καὶ παραχρῆμα πολλαπλασίω	λαβὼν	οὐδὲν ἡγεῖτο τὴν καθαρὰν δόσιν,
[1, 24]	πέραν Ἰορδάνου πᾶσαν ἐκαρποῦτο χώραν	λαβὼν	παρὰ τἀδελφοῦ δῶρον, ὃς αὐτὸν
[1, 15]	γενεαῖς. Αὐτοὺς μὲν οὖν ἀπολύει	λαβών,	Ῥωμαῖοι δ' εἰσπεσόντες τὸ λοιπὸν
[1, 6]	Ἀριστοβούλου τριακόσια τάλαντα· τοσοῦτον γὰρ	λαβὼν	Σκαῦρος ἐπικηρυκεύεται πρός τε Ὑρκανὸν
[1, 4]	τὰς εὐπραγίας αὐτὸν καταπλαγέντος ἔρημον	λαβὼν	τὸ φρούριον κατέσκαψεν. (Ἔπειτα συμβαλὼν
[1, 1]	Πτολεμαῖον διαφυγὼν καὶ παρ' αὐτοῦ	λαβὼν	τόπον ἐν τῷ Ἡλιοπολίτῃ νομῷ
[1, 10]	πραγμάτων διδόντων παρρησίαν ἀνῄει φρουραῖς	διαλαβὼν	πρότερον τὴν Γαλιλαίαν. Ἤει δὲ
[1, 7]	Πείσωνα εἰσπέμπει μετὰ στρατιᾶς· ὃς	διαλαβὼν	φρουραῖς τὴν πόλιν, ἐπειδὴ τῶν
[1, 2]	αὐτὸς δὲ μοῖραν τῆς δυνάμεως	ἀναλαβὼν	ἐπῄει κατ' ἄλλο μέρος. Πολλοὺς
[1, 16]	ἑπομένους ὑπὸ τοῦ χειμῶνος κακωθέντας	ἀναλαβών,	πολλὴ δ' ἦν ἀφθονία τῶν
[1, 14]	ἐπιχωρίων ἱερὸν αὐλίζεται τοὺς ὑπολειφθέντας	ἀναλαβών,	τῇ δ' ἑξῆς εἰς Ῥινοκούρουρα
[1, 6]	Ὑρκανὸν ἱκετευόντων ὥρμησεν ἐπ' Ἀριστόβουλον,	ἀναλαβὼν	τήν τε Ῥωμαικὴν δύναμιν καὶ
[1, 6]	ἀρχῆς. Προκατασκευάσας δὲ ἀμφοτέρους, νύκτωρ	ἀναλαβὼν	τὸν Ὑρκανὸν ἀπὸ τῆς πόλεως
[1, 15]	Ἡρώδης ἠρέμει, δέκα δὲ σπείρας	ἀναλαβών,	ὧν πέντε μὲν Ῥωμαίων πέντε
[1, 13]	εἶναι τοὺς βαρβάρους, ἔξεισιν Ὑρκανὸν	παραλαβών,	καὶ Πάκορος, ὡς ἧττον ὑποπτεύοιτο,
[1, 9]	ἀδελφοὺς αὐτοῦ Πτολεμαῖος ὁ Μενναίου	παραλαβών,	ὃς ἐκράτει τῆς ὑπὸ τῷ
[1, 15]	δὲ τοὺς ἐκ Μασάδας οἰκείους	παραλαβὼν	ῥᾳδίως καὶ Ῥῆσαν τὸ φρούριον
[1, 10]	ὕλην εὐθέως εὑρίσκει τῷ φρονήματι.	Καταλαβὼν	οὖν Ἐζεκίαν τὸν ἀρχιλῃστὴν τὰ
[1, 0]	καὶ τὸν θρίαμβον. (Ταῦτα πάντα	περιλαβὼν	ἐν ἑπτὰ βιβλίοις καὶ μηδεμίαν
[1, 10]	μετὰ μεγίστου στίφους αὐτόν τε	συλλαβὼν	ἀποκτείνει καὶ πολλοὺς τῶν λῃστῶν.
[1, 12]	δὲ τῶν πρέσβεων πεντεκαίδεκα μὲν	συλλαβὼν	εἵργνυσιν, οὓς καὶ ἀνελεῖν ὥρμησεν,
[1, 24]	δοκεῖν αὐτῷ τὸν Ἀλέξανδρον ξιφήρη.	Συλλαβὼν	οὖν αὐτὸν ἐξαπίνης ἔδησεν καὶ
[1, 10]	σκιὰν ἀδικήματος. Πείθεται τούτοις Ἡρώδης	ὑπολαβὼν	εἰς τὰς ἐλπίδας αὔταρκες εἶναι
[1, 1]	μεγάλῳ καὶ περιχρύσοις προτειχίσμασι κεκοσμημένον,	ὑπολαβὼν	ἐπ' αὐτοῦ τὸν Ἀντίοχον εἶναι,
[1, 4]	ῥοπὴν οὐκ ἤνεγκεν Δημήτριος, ἀλλ'	ὑπολαβὼν	ἤδη μὲν ἀξιόμαχον εἶναι πάλιν
[1, 20]	ἀρετὴν τῆς σωτηρίας ἐλπίδα καὶ	προλαβὼν	ἐξετασθήσεσθαι, ποταπὸς φίλος, οὐ τίνος,
[1, 13]	ἦν ἀνδρὸς οὕτω δυνατοῦ περιγενέσθαι,	προλαβὼν	Ἡρώδης μετὰ τῶν οἰκειοτάτων προσώπων
[1, 14]	περὶ τὴν τἀδελφοῦ τελευτὴν ἀπαγγέλλεται.	Προσλαβὼν	δὲ πένθους ὅσον ἀπεθήκατο φροντίδων
[1, 29]	βεβαίοις μὲν ὥρμει ταῖς ἐλπίσιν,	προσλαβὼν	δὲ τῇ κακίᾳ τὸ πεποιθὸς
[1, 1]	ὑπὸ Ἀντιόχου φρούραρχος, τῇ φυσικῇ	προσλαβὼν	ὠμότητι τὰ ἀσεβῆ παραγγέλματα παρανομίας
[1, 6]	(Ὑρκανὸς δὲ καὶ Ἀντίπατρος τῶν	Ἀράβων	ἀφαιρεθέντες μετέφερον ἐπὶ τοὺς ἐναντίους
[1, 8]	καὶ ξενίαις μάλιστα προσηγάγετο τὸν	Ἀράβων	βασιλέα διὰ τὴν ἐπιγαμβρίαν, κἀπειδὴ
[1, 4]	κατέσκαψεν. (Ἔπειτα συμβαλὼν Ὀβαίδᾳ τῷ	Ἀράβων	βασιλεῖ προλοχίσαντι κατὰ τὴν Γαυλάνην
[1, 24]	πρὸς Συλλαῖον τὸν Ὀβαίδα τοῦ	Ἀράβων	βασιλέως ἐπίτροπον, ὃς ἦν ἐχθρότατος
[1, 19]	ἧτταν μέγα γίνεται κίνημα τῶν	Ἀράβων,	καὶ συναθροισθέντες εἰς Κάναθα τῆς
[1, 0]	καὶ Πάρθους μὲν καὶ Βαβυλωνίους	Ἀράβων	τε τοὺς πορρωτάτω καὶ τὸ
[1, 4]	αὐτοῦ καίπερ ἀνέδην ὑπὸ τῶν	Ἀράβων	φονευόμενοι· πεσόντος δέ, καὶ γὰρ
[1, 5]	πρόφασις δ' ἦν Πτολεμαῖος ἀεὶ	θλίβων	τὴν πόλιν, ταύτην μὲν ὑπεδέξατο
[1, 16]	ἐσκεδάσθησαν, ὥστε τὴν Γαλιλαίαν ἐκκεκαθάρθαι	φόβων,	πλὴν καθόσον οἱ τοῖς σπηλαίοις
[1, 4]	ὅπλων. (Γίνεται δὲ πάλιν ἀρχὴ	θορύβων	Ἀντίοχος ὁ καὶ Διόνυσος ἐπικληθείς,
[1, 8]	γε μὴν αὐτοῖς ἀρχὴ γίνεται	θορύβων	Ἀριστόβουλος ἀποδρὰς ἐκ Ῥώμης, ὃς
[1, 19]	ἄλλων τῶν κατὰ Ἰουδαίαν ἀπηλλαγμένος	θορύβων	καὶ κεκρατηκὼς Ὑρκανίας, ὃ δὴ
[1, 0]	ἠρέμει, μεστὰ δ' ἦν πάντα	θορύβων	μετὰ Νέρωνα, καὶ πολλοὺς μὲν
[1, 0]	καὶ χρήμασιν, ὡς δι' ὑπερβολὴν	θορύβων	τοῖς μὲν ἐν ἐλπίδι κτήσεως
[1, 29]	αὐτῷ καὶ πρὸς Ἀρέταν ἦν	ἀγὼν	τὸν ἑαυτοῦ βασιλέα· τούτου γὰρ
[1, 18]	πολὺ παρῆν ἐκ Πάρθων Ἀντώνιος	ἄγων	αἰχμάλωτον Ἀρταβάζην τὸν Τιγράνου παῖδα
[1, 18]	θεῷ στέφανον ἀνέζευξεν ἀπὸ Ἱεροσολύμων	ἄγων	δεσμώτην Ἀντίγονον Ἀντωνίῳ. Τοῦτον μὲν
[1, 10]	μήτε καταλύειν δόξειεν Ὑρκανὸν λαμπρὰν	ἄγων	δύναμιν μήτε γυμνὸς ἐμπέσοι τῷ
[1, 16]	ὁπλίτας μὲν τρισχιλίους ἱππεῖς δ'	ἄγων	ἑξακοσίους ἐπ' Ἀντίγονον. Ἔνθα πρὸς
[1, 11]	δὴ καὶ παρῆν αὐτίκα στρατὸν	ἄγων	ἐπὶ τιμωρίᾳ τοῦ πατρός. Φασαήλου
[1, 19]	πολὺ δὲ τῆς συμφορᾶς βοήθειαν	ἄγων	Ἡρώδης παρῆν τῆς χρείας ὑστέραν.
[1, 9]	ἔπεισεν ἐπικουρῆσαι καὶ αὐτὸς ἧκεν	ἄγων	Ἰουδαίων εἰς τρισχιλίους ὁπλίτας. Παρώρμησεν
[1, 11]	ὑπέστρεφεν εἰς Ἱεροσόλυμα τοὺς ὁπλίτας	ἄγων.	Καὶ πέμπων Ὑρκανός, ἐνῆγεν γὰρ
[1, 19]	γὰρ ῥύσια κατὰ τῶν πολεμίων	ἄγων	καὶ πολὺ συγκροτήσας ἱππικὸν ἐπαφίησιν
[1, 7]	εἰς Ῥώμην ἠπείγετο τὸν Ἀριστόβουλον	ἄγων	μετὰ τῆς γενεᾶς αἰχμάλωτον. Δύο
[1, 17]	Ἱεροσολύμων καὶ μέχρι τοῦ τείχους	ἀγαγὼν	τὴν δύναμιν, συνήγετο δ' αὐτῷ
[1, 28]	ὧν ἠλέει τοὺς ἐξ ἐκείνων.	(Συναγαγὼν	γάρ ποτε Ἡρώδης συγγενεῖς τε
[1, 1]	ἀπεχθείας ὁ υἱὸς Ἀντίοχος γίνεται.	(Συναγαγὼν	γοῦν πεζῶν μὲν μυριάδας πέντε,
[1, 33]	ἐπισήμους ἄνδρας ἐξ ὅλης Ἰουδαίας	συναγαγὼν	εἰς τὸν καλούμενον ἱππόδρομον ἐκέλευσεν
[1, 19]	καὶ μεγέθει συμφορῶν ἐπαλλήλων ἔκλυτον	συναγαγὼν	Ἡρώδης ἐπειρᾶτο παρορμᾶν ἐπὶ τὴν
[1, 23]	δ' εἰς Ἱεροσόλυμα Ἡρώδης ἀφικνεῖται,	συναγαγὼν	τὸν λαὸν καὶ τοὺς τρεῖς
[1, 8]	Ἀριστοβούλου παίδων Πομπήιον Ἀλέξανδρος χρόνῳ	συναγαγὼν	χεῖρα συχνὴν βαρὺς ἦν Ὑρκανῷ
[1, 1]	ὑπελάμβανε, τὴν δὲ λοιπὴν δύναμιν	ἀπαγαγὼν	χειμεριοῦσαν εἰς τὴν Συρίαν. (Πρὸς
[1, 0]	Ἀντιπάτρου κατέλυσε τὴν δυναστείαν αὐτῶν	ἐπαγαγὼν	Σόσσιον, ὅπως τε ὁ λαὸς
[1, 7]	ὑψηλοὺς ἐπιστήσας τῷ χώματι καὶ	προσαγαγὼν	τὰς ἐκ Τύρου κομισθείσας μηχανὰς
[1, 32]	γενέσθαι, δίκαια γοῦν βουλευσάμενος, ὅτι	καταγαγὼν	αὐτὸν ἀπὸ τῆς χώρας ἀπερριμμένον
[1, 21]	τειχισάμενος ἐπὶ σταδίους εἴκοσι καὶ	καταγαγὼν	ἑξακισχιλίους εἰς αὐτὴν οἰκήτορας, γῆν
[1, 8]	ταῦτα εἰς Ἱεροσόλυμα Γαβίνιος Ὑρκανὸν	καταγαγὼν	καὶ τὴν τοῦ ἱεροῦ παραδοὺς
[1, 16]	ὅσους ἐκ Μασάδας οἰκείους ἐξήγαγεν	μεταγαγὼν	εἰς Σαμάρειαν καὶ καταστησάμενος ἀσφαλῶς
[1, 2]	τῶν ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος ἐρυμάτων, ὃ	Δαγὼν	καλεῖται· κομισάμενος δὲ τὴν πατρῴαν
[1, 2]	μητέρα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ	προάγων	ἐπὶ τοῦ τείχους εἰς εὐσύνοπτον
[1, 19]	κατέσχον, αὐτὸς δὲ καθ' ἡμέραν	προάγων	τὴν δύναμιν εἰς μάχην παρετάσσετο
[1, 32]	θέλῃς. (Ὁ δ' αὐτῷ σιγᾶν	ἐγκραγὼν	πρὸς τὸν Οὔαρον εἶπεν· ἀλλ'
[1, 32]	οὗτος ὁ μέχρι τῆς κοίτης	εἰσάγων	καὶ μή μέ τις ἐνεδρεύοι
[1, 32]	τέκνων ὁ ἔλεγχος ἔλθῃ. (Τοιαῦτα	λέγων	αὐτὸς μὲν ὑπὸ συγχύσεως ἐνεκόπη,
[1, 27]	αὐτὸν καθιστάς, εὖ μέντοι ποιήσειν	λέγων,	εἰ μετὰ κοινοῦ συνεδρίου τῶν
[1, 31]	ἀδελφῶν ἀπελογεῖτο, τὰ μὲν ψευδῆ	λέγων	εἶναι τῶν γραφομένων, ἃ δὲ
[1, 29]	τὸν λόγον, δυοῖν θάτερον ἑλέσθαι	λέγων,	ἢ ἑαυτὸν ἀδελφὸν ἢ τὴν
[1, 25]	θεραπεύειν δὲ πρᾳότερον. (Πολλὰ τοιαῦτα	λέγων	Ἡρώδην μὲν ἐπὶ Φερώρᾳ μειλίσσεται,
[1, 10]	αὐτοὶ κατέστησαν. Ἅμα δὲ ταῦτα	λέγων	καὶ δι' αὑτοῦ καθίστατο τὴν
[1, 29]	Φαβάτου παρὰ Καίσαρι, διοικητὴν εἶναι	λέγων	οὐ τῶν ἐκείνῳ, τῶν δὲ
[1, 26]	τὸν Ἡρώδου τρόπον καὶ πάντα	λέγων	τε καὶ πράττων τὰ πρὸς
[1, 19]	ἐπειρᾶτο παρορμᾶν ἐπὶ τὴν ἄμυναν	λέγων	τοιάδε· (Παραλογώτατά μοι δοκεῖ τὸ
[1, 20]	χρήσιμος ἤμην σύμμαχος, μίαν εἶναι	λέγων	τῶν πταισθέντων διόρθωσιν τὸν Κλεοπάτρας
[1, 27]	φανερῶς ἀγανακτοῦσιν πολλοί. Ταῦθ' ἅμα	λέγων	ὠνόμαζεν τοὺς ἀγανακτοῦντας. Ὁ δὲ
[1, 19]	ὃς ἦν αὐτῷ τῶν Κλεοπάτρας	στρατηγῶν	αἰεὶ διάφορος· πρὸς γὰρ τὴν
[1, 10]	παραλαβόντος, τῶν δ' ἄλλων Καίσαρος	στρατηγῶν	ἐπὶ τιμωρίᾳ τοῦ φόνου μετὰ
[1, 0]	στρατιᾶς οὔτε τὸ μέγεθος τῶν	στρατηγῶν,	οἳ πολλὰ περὶ τοῖς Ἱεροσολύμοις
[1, 7]	Πομπήιος ἕνα τῶν ὑφ' ἑαυτῷ	στρατηγῶν	Πείσωνα εἰσπέμπει μετὰ στρατιᾶς· ὃς
[1, 4]	τῶν ἐπιτηδείων ἀναλωθῆναι συνέβη πλὴν	ὀλίγων	ἅπαντας. (Ἐκ τούτου Δαμασκηνοὶ διὰ
[1, 15]	τὰ τῆς δυνάμεως, καὶ πλὴν	ὀλίγων	πᾶσα ἡ Γαλιλαία προσέθετο. Προύκειτο
[1, 32]	τοῦ μηδὲν ἀδικεῖν μάρτυς” ἔκειτο	σιγῶν,	αἰτήσας τὸ φάρμακον δίδωσί τινι
[1, 26]	τὸν βασιλέα κολακείᾳ καὶ δεινότητι	λόγων	καὶ περὶ αὐτοῦ ψευδέσιν ἐγκωμίοις.
[1, 25]	αἰτούμενος καὶ μιαρὸν μὲν ἑαυτὸν	ὁμολογῶν,	δεδρακέναι γὰρ πάντα, ὅσα κατηγοροῖτο,
[1, 11]	δ' αὐτὸς τῆς στρατιᾶς ἐπῄει	φορολογῶν	τὰς πόλεις καὶ παρὰ δύναμιν
[1, 21]	(Τά γε μὴν λοιπὰ τῶν	ἔργων,	ἀμφιθέατρον καὶ θέατρον καὶ ἀγοράς,
[1, 17]	ἀνυτικωτάτους τῶν ἑταίρων ἐπὶ τῶν	ἔργων	αὐτὸς εἰς Σαμάρειαν ᾔει τὴν
[1, 7]	ὕψου τῆς κατὰ χεῖρα συμβολῆς	εἴργων	τοὺς στρατιώτας· ὑπὲρ μόνου γὰρ
[1, 24]	λαλουμένων φῶρας. Πάντα δὲ περιεσκεμμένως	δραματουργῶν	τὰς πρὸς Ἡρώδην ὁδοὺς ταῖς
[1, 15]	δὲ ταχέως ἅπαντας ἀπὸ τῶν	πύργων	ἐτρέψαντο τοῖς βέλεσιν. (Ἔνθα δὴ
[1, 7]	τῆς πολιορκίας μόλις ἕνα τῶν	πύργων	καταρρίψαντες εἰσέπιπτον εἰς τὸ ἱερόν.
[1, 4]	φάραγγος καὶ πλήθει καμήλων συντριβεῖσαν.	Διαφυγὼν	δ' αὐτὸς εἰς Ἱεροσόλυμα τῷ
[1, 1]	δ' ἀρχιερεὺς Ὀνίας πρὸς Πτολεμαῖον	διαφυγὼν	καὶ παρ' αὐτοῦ λαβὼν τόπον
[1, 8]	ἀνέκοπτεν Κάσσιος εἰς τὴν ἐπαρχίαν	διαφυγών.	Περιποιησάμενος δὲ αὐτὴν ἐπὶ Ἰουδαίους
[1, 6]	δὲ μετὰ τῶν συμμεινάντων φθάνει	συμφυγὼν	ἐπὶ τὴν Ἀντωνίαν καὶ κυριεύσας
[1, 33]	ἤτρου φλεγμονὴ καὶ δὴ αἰδοίου	σηπεδὼν	σκώληκας γεννῶσα, πρὸς τούτοις ὀρθόπνοια
[1, 8]	Σκυθόπολίς τε καὶ Σαμάρεια καὶ	Ἀνθηδὼν	καὶ Ἀπολλωνία καὶ Ἰάμνεια καὶ
[1, 1]	τὸν θάνατον. Γίνεται δὲ καὶ	κλῃδὼν	τἀδελφῷ τῆς ὅλης παρατάξεως· καρτερῶς
[1, 0]	αὐτοὶ δὲ τὰ Ἀσσυρίων καὶ	Μήδων	συγγράφουσιν ὥσπερ ἧττον καλῶς ὑπὸ
[1, 5]	νοσούσης Ἀλεξάνδρας ὁ νεώτερος τῶν	παίδων	Ἀριστόβουλος τὸν καιρὸν ἁρπάσας μετὰ
[1, 0]	οὗτος μετὰ τοῦ πρεσβυτέρου τῶν	παίδων	εἰς τὴν Ἰουδαίων χώραν ἐνέβαλεν
[1, 0]	μησὶν ἓξ ὑπὸ τῶν Ἀσαμωναίου	παίδων	ἐκβάλλεται τῆς χώρας, ἔπειθ' ὡς
[1, 3]	τις τῶν ἐν τῇ θεραπείᾳ	παίδων	ἐκφέρων δαιμονίῳ προνοίᾳ σφάλλεται καθ'
[1, 10]	ἀμφοτέρους ὁ Ἀντίπατρος διὰ τῶν	παίδων	ἔπεμψεν συμμαχίαν. Μηκυνομένου δὲ τοῦ
[1, 10]	ἠρέθιζον, οἷς ἢ τὸ τῶν	παίδων	ἢ τὸ Ἀντιπάτρου σωφρονικὸν προσίστατο,
[1, 28]	τῷ πρεσβυτέρῳ τῶν ἀδελφῶν Ἀλεξάνδρου	παίδων,	ἵνα ᾖς αὐτῷ κηδεμὼν ἀναγκαῖος,
[1, 1]	τελευτᾷ Ἰούδᾳ τῷ πρεσβυτάτῳ τῶν	παίδων	καταλιπὼν τὴν ἀρχήν. (Ὁ δέ,
[1, 30]	γὰρ οὐ τῶν αὐτοῦ τινα	παίδων	μετὰ τὴν τελευτήν, ἀλλὰ τὸν
[1, 5]	ἀρχῆς προεβάλλετο. Δύο δ' αὐτῇ	παίδων	ὄντων ἐξ Ἀλεξάνδρου τὸν μὲν
[1, 16]	καὶ τῶν γηραιῶν τις ἑπτὰ	παίδων	πατὴρ μετὰ τῆς μητρὸς δεομένους
[1, 11]	δὲ Μάλιχος ἀναιδείᾳ τῶν Ἀντιπάτρου	παίδων	περιγίνεται· τόν τε γὰρ Ἱεροσολύμων
[1, 8]	(Ὁ δ' ἀποδρὰς τῶν Ἀριστοβούλου	παίδων	Πομπήιον Ἀλέξανδρος χρόνῳ συναγαγὼν χεῖρα
[1, 28]	εἰπὼν ἀπεδάκρυσέν τε καὶ τῶν	παίδων	συνήρμοσεν τὰς δεξιάς, ἔπειτα κατασπασάμενος
[1, 10]	ἀτονώτερον. Φασάηλον μὲν δὴ τῶν	παίδων	τὸν πρεσβύτατον Ἱεροσολύμων καὶ τῶν
[1, 2]	αὐτοῦ τε Ἰωάννου καὶ τῶν	παίδων	φθόνος ἐγείρει στάσιν τῶν ἐπιχωρίων,
[1, 26]	αὐτοῦ ψευδέσιν ἐγκωμίοις. Ταχέως δὲ	συνιδὼν	τὸν Ἡρώδου τρόπον καὶ πάντα
[1, 1]	φάλαγγας Ἐλεάζαρος ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ	προιδὼν	τὸν ὑψηλότατον τῶν ἐλεφάντων πύργῳ
[1, 31]	δ' ἧκεν ἄλλο δηλητήριον ἰοὺς	ἀσπίδων	καὶ χυλοὺς ἑτέρων ἑρπετῶν, ἵνα
[1, 14]	Πάρθων λάβοι τὴν ἀρχὴν Ῥωμαίους	ὑπεριδών.	Τῆς δὲ συγκλήτου πρὸς ταῦτα
[1, 21]	καὶ πολλαῖς πόλεσιν ἐνιδρύσατο Καισάρεια.	(Κατιδὼν	δὲ κἀν τοῖς παραλίοις πόλιν
[1, 25]	βίβλων οὗτος ἦν ὑπόθεσις. Ὃς	κατιδὼν	τό τε τοῦ βασιλέως ὀξύρροπον
[1, 14]	Προσλαβὼν δὲ πένθους ὅσον ἀπεθήκατο	φροντίδων	ᾔει προσωτέρω. Καὶ δὴ βραδέως
[1, 21]	ὧν ἦσαν οἱ πλεῖστοι μῆκος	ποδῶν	πεντήκοντα, βάθος ἐννέα, εὖρος δέκα,
[1, 32]	γὰρ δὴ βεβλημένος πρὸ τῶν	ποδῶν	τοῦ πατρός, ἐκβοᾷ· σύ, πάτερ,
[1, 32]	καὶ πεσὼν πρηνὴς πρὸ τῶν	ποδῶν	τοῦ πατρός, ἱκετεύω, πάτερ, ἔφη,
[1, 26]	καὶ τὴν Ἀλεξάνδρου τετονῶσθαι δεξιάν,	ἐμποδὼν	δ' αὐτὸς γεγονέναι τῷ τάχει
[1, 15]	Ἀντίγονος ἐνήδρευεν τὰ ἐπιτήδεια τῶν	παρόδων	προλοχίζων, ἐν οἷς οὐδὲν ἢ
[1, 11]	τοῦ πολλάκις σωτῆρος ἐπιβουλὴν ἐνεσκευάζετο	σπεύδων	ἀνελεῖν τὸν ἐμπόδιον αὐτοῦ τοῖς
[1, 31]	ἐπανακύπτοντας αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν ἀποσκευάσασθαι	σπεύδων	Ἀντίπατρος ἃς μὲν πλάττεται κατ'
[1, 17]	τὸ λοιπὸν διὰ Ἱεριχοῦντος ᾔει	σπεύδων	ᾗ τάχιστα τοὺς τἀδελφοῦ φονεῖς
[1, 31]	βασιλεὺς δὲ εἰς χεῖρας λαβεῖν	σπεύδων	τὸν ἐπίβουλον καὶ δεδοικὼς μή
[1, 19]	κινδυνευούσης πατρίδος, ἀλλ' ὑπὲρ τῶν	πρέσβεων	ἀμυνόμενος· ἐκεῖνοι στρατηγήσουσιν τοῦ πολέμου
[1, 33]	καὶ παρὰ τῶν ἐν Ῥώμῃ	πρέσβεων	ἧκον ἐπιστολαί, δι' ὧν Ἀκμὴ
[1, 12]	Ἰουδαίαν ἐπιτρέπων. (Προσαγανακτούντων δὲ τῶν	πρέσβεων	πεντεκαίδεκα μὲν συλλαβὼν εἵργνυσιν, οὓς
[1, 33]	μηδ' ἐν ὑγιείᾳ τι τῶν	ἡδέων	προσίεσθαι. Τῆς νόσου δ' ἦν
[1, 23]	υἱοῖς παραδίδωμι, καὶ τῶν μὲν	ἡδέων	ὡς ἄρχοντες ἀπολαύσουσιν, τὸ βάρος
[1, 21]	δ' αὐτῷ κολοσσὸς Καίσαρος οὐκ	ἀποδέων	τοῦ Ὀλυμπίασιν Διός, ᾧ καὶ
[1, 2]	τάφον ἀνοίξας, ὃς δὴ πλουσιώτατος	βασιλέων	ἐγένετο, καὶ ὑφελόμενος ὑπὲρ τρισχίλια
[1, 24]	τοῖς ἔξωθεν φίλοις· οὐδενὶ γὰρ	βασιλέων	Καῖσαρ τοσαύτην ἔδωκεν ἐξουσίαν, ὥστε
[1, 11]	τούτου καὶ τὴν τῶν ἄλλων	πόλεων	ἀπώλειαν Ἀντίπατρος ταχέως ἑκατὸν ταλάντοις
[1, 0]	τὴν Γαλιλαίαν, καὶ ὡς τῶν	πόλεων	αὐτῆς ἃς μὲν ὁλοσχερῶς καὶ
[1, 16]	τῆς μεταβολῆς εἰσεπράξατο παρὰ τῶν	πόλεων	ἑκατὸν τάλαντα. (Ἤδη δὲ Πάρθων
[1, 12]	Ἀσίας Ἀντώνιος, πρεσβευομένων τῶν ἄλλων	πόλεων	πρὸς Ἀντώνιον εἰς Βιθυνίαν ἧκον
[1, 0]	καὶ ὧν ἀκοῇ παρειλήφαμεν ἢ	πόλεων	πρὸς πόλεις ἢ ἐθνῶν ἔθνεσι
[1, 21]	συγκτίσας πλείσταις καὶ τῶν ἔξω	πόλεων	τὸ μεγαλόψυχον ἐπεδείξατο. Τριπόλει μὲν
[1, 21]	ἧς ἐπέτυχεν πενταετηρίδος εἰς Ῥώμην	παραπλέων	ἐγένετο, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ
[1, 23]	αἰδούμενος. Ὡς δὲ τὴν Κιλικίαν	παραπλέων	κατῆρεν εἰς Ἐλεοῦσαν, ἑστιᾷ μὲν
[1, 33]	Τούτοις οὐκ ὀλίγοι προσῄεσαν τῶν	νέων	ἐξηγουμένοις τοὺς νόμους, καὶ συνεῖχον
[1, 29]	δὴ τῶν Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου	φονέων	τοιοῦτον περιέρχεται τέλος. ~(Μετέβαινεν δ'
[1, 15]	μιγάδας πρὸς οἷς ὀλίγους τῶν	ἱππέων,	ἐπὶ τὴν Ἱεριχοῦντα παραγίνεται, καὶ
[1, 6]	δ' αὕτη πεζῶν τε καὶ	ἱππέων	πέντε μυριάδες, πρὸς ἣν οὐκ
[1, 16]	τρία τέλη καὶ μίαν ἴλην	ἱππέων	πρὸς Ἄρβηλα κώμην αὐτὸς μετὰ
[1, 13]	τὸν Πάρθον εἰσδέχεται μετὰ πεντακοσίων	ἱππέων,	προφάσει μὲν ἥκοντα τοῦ παῦσαι
[1, 17]	καὶ Σόσσιος μετὰ πλείστης στρατιᾶς	ἱππέων	τε καὶ πεζῶν, ἣν προεκπέμψας
[1, 13]	Ἡρώδῃ τινὰς τῶν καλουμένων Ἐλευθέρων	ἱππέων	τοῖς λοιποῖς προέπεμψεν Φασάηλον. (Ὡς
[1, 1]	(Ματθίας γοῦν υἱὸς Ἀσαμωναίου τῶν	ἱερέων	εἷς ἀπὸ κώμης Μωδεεὶν ὄνομα,
[1, 0]	ἔτι δὲ τὰς ἐσθῆτας τῶν	ἱερέων	καὶ τοῦ ἀρχιερέως, καὶ οἷον
[1, 0]	ἑπτὰ ἁγνείας καὶ τὰς τῶν	ἱερέων	λειτουργίας, ἔτι δὲ τὰς ἐσθῆτας
[1, 7]	πρὸς ὀλίγον. (Ἔνθα πολλοὶ τῶν	ἱερέων	ξιφήρεις τοὺς πολεμίους ἐπιόντας βλέποντες
[1, 1]	ὑποτετάχθαι, Ὀνίας μὲν εἷς τῶν	ἀρχιερέων	ἐπικρατήσας ἐξέβαλε τῆς πόλεως τοὺς
[1, 27]	τῶν ἐκ τῆς αὐλῆς τις	κουρέων,	Τρύφων ὄνομα, προεκπηδήσας ἔκ τινος
[1, 11]	εὐμαρῶς. (Ἐπεγέλα δ' ἄρα τὸ	χρεὼν	αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν. Ὁ γοῦν
[1, 14]	δοῦναι προστησάμενος Τυρίους παρακαλοῦντας. Τὸ	χρεὼν	δ' ἄρα τὴν αὐτοῦ σπουδὴν
[1, 21]	μνήμην ἀπολιπεῖν. Ἀνήνυτον ἂν εἴη	χρεῶν	διαλύσεις ἢ φόρων ἐπεξιέναι, καθάπερ
[1, 6]	ἐπ' αὐτὸν καταφεύγουσιν καὶ δίχα	δωρεῶν	αἷς καὶ πρὸς τὸν Ἀρέταν
[1, 28]	πάντες ἐνεπλήσθησαν τῶν ἀπ' αὐτοῦ	δωρεῶν.	Ἐμισεῖτο δὲ διδοὺς πλεῖον, ὡς
[1, 4]	βασιλεῖς ἐπειρῶντο τῶν παρ' ἀλλήλοις	ἀποστάσεων,	Δημήτριος μὲν τοὺς Ἀλεξάνδρου μισθοφόρους,
[1, 29]	μὲν φανερᾶς συνόδου καὶ τῶν	φιλοφρονήσεων	ἐπαύσαντο, τοὐναντίον δ' ὑπεκρίνοντο καὶ
[1, 18]	ἀναιρεῖν ἔπειθεν ὡς ἂν τῶν	κτήσεων	ἑκάστου ῥᾳδίως γινομένη δεσπότις, ἔτι
[1, 0]	ἧττον καλῶς ὑπὸ τῶν ἀρχαίων	συγγραφέων	ἀπηγγελμένα. Καίτοι τοσούτῳ τῆς ἐκείνων
[1, 21]	Ἡρώδου γέμουσιν ἀναθημάτων; Τὴν δ'	Ἀντιοχέων	τῶν ἐν Συρίᾳ πλατεῖαν οὐ
[1, 33]	Τῆς νόσου δ' ἦν ἐπίτασις	ζῶν	Ἀντίπατρος, ὃν οὐκ ἐν παρέργῳ,
[1, 32]	δὲ τοσούτων τέκνων, ἀπέδειξας δὲ	ζῶν	βασιλέα, δι' ὑπερβολὴν δὲ τῶν
[1, 32]	εὐεργέτησα τηλικοῦτον, ἡλίκον τοῦτον; γε	ζῶν	μὲν ὀλίγου δεῖν παρεχώρησα τῆς
[1, 23]	παρ' ἐμοῦ λήψεται τὴν ἀμοιβήν,	στασιάζων	δὲ καὶ παρὰ τῷ θεραπευομένῳ
[1, 13]	οἰκίαις ἐγκατέστησαν. Τούτους μὲν ὁ	στασιάζων	πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς λαὸς ἐπελθὼν
[1, 0]	καὶ τὸ σῶμα τῆς ἱστορίας	κατασκευάζων	ἴδιον. Κἀγὼ μὲν ἀναλώμασι καὶ
[1, 4]	ἐναντίων ἱππεῖς μὲν ἦσαν τρισχίλιοι,	πεζῶν	δὲ μύριοι τετρακισχίλιοι. Καὶ πρὶν
[1, 17]	πλείστης στρατιᾶς ἱππέων τε καὶ	πεζῶν,	ἣν προεκπέμψας διὰ τῆς μεσογείου
[1, 17]	δυνάμεως εἰς ἕνδεκα μὲν τέλη	πεζῶν,	ἱππεῖς δὲ ἑξακισχιλίους δίχα τῶν
[1, 1]	υἱὸς Ἀντίοχος γίνεται. (Συναγαγὼν γοῦν	πεζῶν	μὲν μυριάδας πέντε, ἱππεῖς δὲ
[1, 6]	κατάξουσαν αὐτόν· ἦν δ' αὕτη	πεζῶν	τε καὶ ἱππέων πέντε μυριάδες,
[1, 16]	διετίθεσαν τοὺς ἐπιχωρίους. Προπέμψας δὲ	πεζῶν	τρία τέλη καὶ μίαν ἴλην
[1, 26]	καὶ προδότης Ἀλεξάνδρου, τῷ μὲν	ὀνειδίζων,	εἰ πρεσβύτατος ὢν περιόψεται τοὺς
[1, 12]	μεθ' ὕβρεως ἀπήλασεν. Πρὸς ὃ	μείζων	ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις γίνεται ταραχή·
[1, 24]	ἀμφότεροι καὶ χαλεποί, Φερώρας δὲ	μείζων,	ὃς πάσης μὲν ἐκοινώνει τῆς
[1, 32]	Ἀντιφίλου τις οἰκετῶν ἧκεν ἐπιστολὰς	κομίζων	ἀπὸ Ῥώμης παρὰ Λιουίας θεραπαινίδος
[1, 31]	ἦν μὲν γὰρ ἀπελεύθερος αὐτοῦ,	κομίζων	δ' ἧκεν ἄλλο δηλητήριον ἰοὺς
[1, 30]	Ἀντίπατρον, ὃς ἦν ἐπίτροπος Ἀντιπάτρου.	Βασανίζων	δὲ αὐτὸν ἤκουσεν ὅτι μετεπέμψατο
[1, 25]	προέπεσεν, ἀπολαύων μὲν ἤδη βασιλείας,	ἐλπίζων	δὲ καὶ διαδοχήν, εἰ μή
[1, 15]	πάντας ἀπαναστήσας. Ἀντίγονος δὲ πάλιν	ἐλπίζων	Πάρθους ἐπαμυνεῖν καὶ Σίλωνα τέως
[1, 10]	δὲ ἀπειροκάλως εἰς τὴν ἐξουσίαν	ἐξυβρίζων.	Ἐντεῦθεν Ἀντιπάτρῳ θεραπεία τε ἦν
[1, 8]	πόλεις καθιστάμενος, τὰς δὲ κατεστραμμένας	ἀνακτίζων.	Συνεπολίσθησαν γοῦν τούτου κελεύσαντος Σκυθόπολίς
[1, 15]	ἐνήδρευεν τὰ ἐπιτήδεια τῶν παρόδων	προλοχίζων,	ἐν οἷς οὐδὲν ἢ μικρὰ
[1, 33]	ἀναιρεῖσθαι μέλλοντες ἔλεγον, ὅτι πλειόνων	ἀγαθῶν	ἀπολαύσουσιν μετὰ τὴν τελευτήν. (Ἐπὶ
[1, 19]	περιόψεταί τις Ἄραβα τῶν ἑαυτοῦ	ἀγαθῶν	δεσπότην γενόμενον, ὃν παρ' ὀλίγον
[1, 32]	δι' ὑπερβολὴν δὲ τῶν ἄλλων	ἀγαθῶν	ἐποίησας ἐπίφθονον; Ὢ τάλας ἐγὼ
[1, 3]	διαβολὴ καὶ οὐδὲν οὕτως τῶν	ἀγαθῶν	παθῶν ἰσχυρόν, ὃ τῷ φθόνῳ
[1, 31]	εἶναι δι' ἀδήλους ὑποψίας προδήλων	ἀγαθῶν	στερίσκεσθαι, καὶ μὴ θᾶττον ἀποδοῦναι
[1, 28]	(Χαλεπῶς δ' ὁ βασιλεὺς ἠγανάκτησεν	καταμαθὼν	αὐτοῦ τὸ πρὸς τοὺς ὀρφανοὺς
[1, 19]	τῇ διώξει τοὺς ἐκ τῶν	Κανάθων	ἐπιχωρίους ἀνέντος Ἀθηνίωνος, ὃς ἦν
[1, 3]	καὶ οὐδὲν οὕτως τῶν ἀγαθῶν	παθῶν	ἰσχυρόν, ὃ τῷ φθόνῳ μέχρι
[1, 1]	φόνος ἤρκεσεν, ὑπὸ δὲ ἀκρασίας	παθῶν	καὶ κατὰ μνήμην ὧν παρὰ
[1, 32]	γῆς καὶ θαλάσσης οὐδὲν οὐδαμοῦ	παθὼν	ὁ πατροκτόνος. Ἀλλὰ μήπω με
[1, 0]	ἤρξατο καὶ δι' ὅσων ἐχώρησεν	παθῶν	ὁ πόλεμος καὶ ὅπως κατέστρεψεν,
[1, 8]	τὰ πέριξ πολλὰ κἀν τούτῳ	κακοπαθῶν·	ἐλίμωττεν γὰρ ἡ στρατιά. Καὶ
[1, 4]	γὰρ προεκινδύνευεν ἀεὶ τοῖς ἡττωμένοις	παραβοηθῶν,	ἐγκλίνουσιν πάντες, καὶ τὸ μὲν
[1, 8]	πλῆθος ἐσκεδάσθη φυγῇ. Καὶ Γαβίνιος	ἐλθὼν	εἰς Ἱεροσόλυμα πρὸς τὸ Ἀντιπάτρου
[1, 20]	ὅλης ἐπίτροπον ἔτι δεκάτῳ πάλιν	ἐλθὼν	εἰς τὴν ἐπαρχίαν, ὡς μηδὲν
[1, 8]	(Γαβίνιος δὲ πρὸς τὸ Ἀλεξάνδρειον	ἐλθὼν	ἐπειδὴ πολλοὺς εὗρεν ἐστρατοπεδευμένους, ἐπειρᾶτο
[1, 8]	(Κἀν τούτῳ Κράσσος αὐτῷ διάδοχος	ἐλθὼν	παραλαμβάνει Συρίαν. Οὗτος εἰς τὴν
[1, 7]	ἐφρούρει, πρὸς δὲ τὴν πόλιν	ἐλθὼν	περιεσκόπει ὅπως δεῖ προσβαλεῖν, τήν
[1, 9]	ὅλῳ τῷ δεξιῷ κέρατι ῥύεται	περιελθὼν	Ἀντίπατρος παρὰ τὸν αἰγιαλὸν τοῦ
[1, 16]	εὐώνυμον κέρας τῶν Ἡρώδου τρέπονται.	Περιελθὼν	δὲ ταχέως Ἡρώδης ἐκ τοῦ
[1, 9]	Μιθριδάτῃ. Κἀκεῖνος ἤδη τὸ Δέλτα	περιελθὼν	συνέβαλλεν τοῖς λοιποῖς Αἰγυπτίοις εἰς
[1, 8]	(Μετὰ δὲ τὴν τούτων ἐπιμέλειαν	ἐπανελθὼν	πρὸς τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐπέρρωσεν τὴν
[1, 32]	πού γ' ἂν ἀδελφῶν ἀποσχέσθαι.	Προελθὼν	δ' ἐπὶ τὸν ἔλεγχον τῆς
[1, 2]	ὀλίγας καὶ Ἀδωρεὸν καὶ Μάρισαν.	(Προελθὼν	δὲ καὶ μέχρι Σαμαρείας, ἔνθα
[1, 12]	(Πρὸ δὲ τούτου πολλὰ παρῄνει	προελθὼν	ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν Ἡρώδης σὺν
[1, 4]	Ζήνωνος κτημάτων ἦν ἐν αὐτῷ.	Ἐπελθὼν	δ' ἐξαίφνης ὁ Θεόδωρος τά
[1, 13]	στασιάζων πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς λαὸς	ἐπελθὼν	ἐμπίπρησιν, Ἡρώδης δὲ τοῦ δήμου
[1, 19]	Ἔνθα μετὰ τῆς δυνάμεως Ἡρώδης	ἐπελθὼν	ἐπειρᾶτο προμηθέστερον ἀφηγεῖσθαι τοῦ πολέμου
[1, 16]	ἀρέσασθαι τὸν Ἀντώνιον. Γίνεται γοῦν	ἐπελθὼν	τέλος αὐτοῖς τῆς πολιορκίας, πολλοὺς
[1, 0]	χωρίων καθεῖλον, Τίτος δὲ πᾶσαν	ἐπελθὼν	τὴν χώραν κατεστήσατο, τήν τε
[1, 6]	μὲν καθομιλήσας, πολλοῖς δὲ δώροις	ὑπελθὼν	δοῦναι δύναμιν αὐτῷ πείθει τὴν
[1, 14]	συγκλήτου πρὸς ταῦτα κεκινημένης ὡς	παρελθὼν	Ἀντώνιος καὶ πρὸς τὸν κατὰ
[1, 7]	ἅγιον ἐκκαλυφθὲν ὑπὸ τῶν ἀλλοφύλων·	παρελθὼν	γοῦν σὺν τοῖς περὶ αὐτὸν
[1, 1]	στρατηγοὺς καὶ τῆς Ἰουδαίας ἐξελαύνει.	Παρελθὼν	δὲ ἀπὸ τῆς εὐπραγίας εἰς
[1, 1]	Γοφνιτικὴν τοπαρχίαν φεύγει. Ἀντίοχος δὲ	παρελθὼν	εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ καθίσας ὀλίγας
[1, 4]	μετριότητι προύχειν δοκοῦντα. Ὁ δὲ	παρελθὼν	εἰς τὴν ἐξουσίαν τὸν ἕτερον
[1, 14]	αὐτὸν εἰς Ἀλεξάνδρειαν. Ὁ δὲ	παρελθὼν	εἰς τὴν πόλιν ἐδέχθη μὲν
[1, 10]	ἀπορίαν, ἀλλ' ἵνα Ἰουδαίους διαστασιάσῃ	παρελθὼν	καὶ χρήσηται κατὰ τῶν δόντων
[1, 33]	τῷ κατὰ Ἱεριχοῦντα ἀμφιθεάτρῳ. Ἔνθα	παρελθὼν	Πτολεμαῖος ὁ καὶ τὸν σημαντῆρα
[1, 24]	Κἀπειδὰν ἀπαγγελθείη τι κατ' Ἀλεξάνδρου,	παρελθὼν	ὑπεκρίνετο καὶ διασύρειν τὸ ῥηθὲν
[1, 10]	τούτοις Ὑρκανοῦ καὶ Ἀντιπάτρου κατηγόρει	παρελθών,	ὡς παρανομώτατα μὲν αὐτὸν μετὰ
[1, 26]	ἐπὶ τοῦ πατρὸς γίνεται καὶ	προσελθὼν	ἀντιδιδόναι τὸ ζῆν ἔφασκεν Ἡρώδῃ
[1, 13]	Ὑρκανὸν ὑπέμεινεν, ἀλλὰ τῷ σατράπῃ	προσελθὼν	ἄντικρυς ὠνείδιζεν τὴν ἐπιβουλὴν καὶ
[1, 8]	τεῖχος ἐν Ἱεροσολύμοις ἀνακτίζειν ἐθάρρει	προσελθών,	εἰ μὴ Γαβίνιος εἰς Συρίαν
[1, 19]	Ἔλθεμος αὖος ἦν τῷ δέει,	προσελθὼν	ἐσπάραττεν αὐτῶν τὸ χαράκωμα. Κἀν
[1, 28]	ὑποψίας κινούμενον ὀξέως, ἐτόλμησεν δὲ	προσελθὼν	ἱκετεύειν ἄντικρυς μὴ στερίσκειν αὐτὸν
[1, 18]	μετ' οὐ πολὺ παρῆν ἐκ	Πάρθων	Ἀντώνιος ἄγων αἰχμάλωτον Ἀρταβάζην τὸν
[1, 13]	(Βαρυτέρους δὲ κατὰ τὴν φυγὴν	Πάρθων	Ἰουδαίους ἐπείρασεν, ἐνοχλήσαντας μὲν διηνεκῶς,
[1, 8]	Μιθριδάτην καὶ Ὀρσάνην φυγόντας ἐκ	Πάρθων	κρύφα μὲν ἀπέπεμψεν, παρὰ δὲ
[1, 14]	ἀλλ' ὅτι καὶ τότε διὰ	Πάρθων	λάβοι τὴν ἀρχὴν Ῥωμαίους ὑπεριδών.
[1, 16]	πόλεων ἑκατὸν τάλαντα. (Ἤδη δὲ	Πάρθων	μὲν ἐξεληλαμένων, ἀνῃρημένου δὲ Πακόρου
[1, 13]	Πάκορον. Εὐθέως δὲ τῶν καταλειφθέντων	Πάρθων	οἷς προσετέτακτο Φασάηλόν τε καὶ
[1, 14]	Ἀντώνιος καὶ πρὸς τὸν κατὰ	Πάρθων	πόλεμον βασιλεύειν Ἡρώδην συμφέρειν ἔλεγεν,
[1, 22]	πάππον τῆς γυναικὸς Ὑρκανὸν ἐκ	Πάρθων	πρὸς αὐτὸν ἐλθόντα δι' ὑπόνοιαν
[1, 13]	δὲ ἔτη δύο Βαζαφράνου τοῦ	Πάρθων	σατράπου σὺν Πακόρῳ τῷ βασιλέως
[1, 24]	τὴν μὲν θυγατέρα τῷ πρὸς	Πάρθων	ὕστερον ἀναιρεθέντι συνέζευξεν ἀδελφιδῷ· Φερώρᾳ
[1, 3]	τοὺς σωματοφύλακας ἔν τινι τῶν	ὑπογαίων	ἀλαμπεῖ, κατέκειτο δ' ἐν τῇ
[1, 19]	οὔτε δαιμόνιον ταπεινώσει ποτὲ τὴν	Ἰουδαίων	ἀνδραγαθίαν, ἐφ' ὅσον τὰς ψυχὰς
[1, 8]	μὲν ἑλὼν εἰς τρεῖς μυριάδας	Ἰουδαίων	ἀνδραποδίζεται, κτείνει δὲ καὶ Πειθόλαον
[1, 4]	μάχαις ἐπαλλήλοις οὐκ ἔλαττον πεντακισμυρίων	Ἰουδαίων	ἀνεῖλεν ἐν ἓξ ἔτεσιν· οὐ
[1, 6]	ἧκεν εἰς Κορέας. Ὅθεν ἡ	Ἰουδαίων	ἄρχεται χώρα κατὰ τὴν μεσόγειον
[1, 0]	Ῥωμαίοις μὲν ἐνόσει τὰ οἰκεῖα,	Ἰουδαίων	δὲ τὸ νεωτερίζον τότε τεταραγμένοις
[1, 5]	τὴν ἐξουσίαν Φαρισαῖοι, σύνταγμά τι	Ἰουδαίων	δοκοῦν εὐσεβέστερον εἶναι τῶν ἄλλων
[1, 4]	βασιλέως ἀποσκευὴν αἱρεῖ, τῶν δ'	Ἰουδαίων	εἰς μυρίους κτείνει. Γίνεται δ'
[1, 9]	ἐπικουρῆσαι καὶ αὐτὸς ἧκεν ἄγων	Ἰουδαίων	εἰς τρισχιλίους ὁπλίτας. Παρώρμησεν δὲ
[1, 2]	καὶ δὴ καὶ ξενοτροφεῖν πρῶτος	Ἰουδαίων	ἐκ τῆς περιουσίας ἤρξατο. (Αὖθίς
[1, 17]	αὐτῷ καθ' ἡμέραν πολὺ πλῆθος	Ἰουδαίων	ἔκ τε αὐτῆς Ἱεριχοῦντος καὶ
[1, 12]	αὖθις δὲ οἱ ἐν τέλει	Ἰουδαίων	ἑκατὸν ἄνδρες ἧκον εἰς τὴν
[1, 1]	κεφαλαίων ἐποιησάμην. ~(Στάσεως τοῖς δυνατοῖς	Ἰουδαίων	ἐμπεσούσης καθ' ὃν καιρὸν Ἀντίοχος
[1, 4]	προσεχώρησαν εἰς τὰ ὄρη καταφυγόντι	Ἰουδαίων	ἑξακισχίλιοι. Ταύτην τὴν ῥοπὴν οὐκ
[1, 8]	ἐκ Ῥώμης, ὃς αὖθις πολλοὺς	Ἰουδαίων	ἐπισυνίστη, τοὺς μὲν ἐπιθυμοῦντας μεταβολῆς,
[1, 19]	προθυσάμενοι τοὺς πρέσβεις, οἳ παρὰ	Ἰουδαίων	ἔτυχον ἥκοντες πρὸς αὐτούς. Πρὸς
[1, 15]	πέντε μὲν Ῥωμαίων πέντε δὲ	Ἰουδαίων	ἦσαν ἔχουσαι καὶ μισθοφόρους μιγάδας
[1, 0]	ἀπ' αἰῶνος ἀτυχήματα πρὸς τὰ	Ἰουδαίων	ἡττῆσθαι δοκῶ κατὰ σύγκρισιν· καὶ
[1, 0]	ἀποδεικνύειν, καταβάλλουσιν δὲ ἀεὶ τὰ	Ἰουδαίων	καὶ ταπεινοῦσιν· οὐχ ὁρῶ δέ,
[1, 7]	Ἀνακτίζει δὲ καὶ Γάδαρα ὑπὸ	Ἰουδαίων	κατεστραμμένην Γαδαρεῖ τινὶ τῶν ἰδίων
[1, 7]	ταῖς ἀμηχανίαις ὑπέπρησαν καὶ συγκατεφλέγοντο.	Ἰουδαίων	μὲν οὖν ἀνῃρέθησαν μύριοι καὶ
[1, 10]	αὐτοῦ τοσούτους παρὰ τὸν τῶν	Ἰουδαίων	νόμον ἀνῄρηκεν Ἡρώδης· ὅν, εἰ
[1, 12]	Ἀντώνιον εἰς Βιθυνίαν ἧκον καὶ	Ἰουδαίων	οἱ δυνατοὶ κατηγοροῦντες Φασαήλου καὶ
[1, 14]	ἔγνω καὶ τότε βασιλέα καθιστᾶν	Ἰουδαίων	ὃν πρότερον αὐτὸς ἐποίησεν τετράρχην.
[1, 0]	τὴν Αἴγυπτον ἐστασιάσθη τὰ τῶν	Ἰουδαίων,	ὅπως τε ἐπανέστησαν αὐτοῖς οἱ
[1, 7]	διὰ βάθος ἄπειρον καὶ τῶν	Ἰουδαίων	πάντα τρόπον εἰργόντων ἄνωθεν, κἂν
[1, 19]	πεζοί. Πλήθει μὲν οὖν τῶν	Ἰουδαίων	περιῆσαν, ἐλείποντο δὲ ταῖς προθυμίαις
[1, 19]	νῶτα, πολλοὶ μὲν ὑπὸ τῶν	Ἰουδαίων	πολλοὶ δὲ ὑπὸ σφῶν αὐτῶν
[1, 0]	καὶ ἄλλως περιττόν, ἐπειδήπερ καὶ	Ἰουδαίων	πολλοὶ πρὸ ἐμοῦ τὰ τῶν
[1, 0]	~(Ἐπειδὴ τὸν	Ἰουδαίων	πρὸς Ῥωμαίους πόλεμον συστάντα μέγιστον
[1, 9]	εἰς μάχην κατὰ χῶρον, ὃς	Ἰουδαίων	στρατόπεδον καλεῖται. Κινδυνεύοντα δ' αὐτὸν
[1, 0]	ἠμέληται. (Ἀρχαιολογεῖν μὲν δὴ τὰ	Ἰουδαίων,	τίνες τε ὄντες καὶ ὅπως
[1, 18]	~(Τῶν δ' ἀνὰ τὴν πόλιν	Ἰουδαίων	τὸ πλῆθος ποικίλως ἐτετάρακτο· καὶ
[1, 0]	ἐπὶ τὸν ναὸν εἵλκυσαν οἱ	Ἰουδαίων	τύραννοι, μάρτυς αὐτὸς ὁ πορθήσας
[1, 0]	πρεσβυτέρου τῶν παίδων εἰς τὴν	Ἰουδαίων	χώραν ἐνέβαλεν ὅσῃ τε χρώμενος
[1, 8]	καὶ τὸ ἄλλο τάγμα τῶν	Ἰουδαίων,	ὧν Μάλιχος ἦρχεν καὶ Πειθόλαος,
[1, 2]	αὐτὸς αἱρεῖ, πρὸς αἷς τὸ	Χουθαίων	γένος, οἳ περιῴκουν τὸ εἰκασθὲν
[1, 6]	καταβὰς καὶ διαλεχθεὶς περὶ τῶν	δικαίων	ἄπεισιν μὴ κωλύοντος τοῦ Πομπηίου.
[1, 22]	Μαριάμμης ἔρως συνήργει καθ' ἡμέραν	ἐκκαίων	Ἡρώδην λαβρότερος, ὡς μηδενὸς τῶν
[1, 33]	τὰ νοσήματα λέγειν. Ὁ δὲ	παλαίων	τοσούτοις πάθεσιν ὅμως τοῦ ζῆν
[1, 0]	ἐξηγήσεως ἀρχήν, ἣν καὶ τῶν	κεφαλαίων	ἐποιησάμην. ~(Στάσεως τοῖς δυνατοῖς Ἰουδαίων
[1, 13]	Τύριοι Πάκορον οὐκ ἐδέξαντο καίτοι	Πτολεμαιῶν	καὶ Σιδωνίων δεδεγμένων. Ὁ δ'
[1, 0]	μὴν ἐγὼ τοῖς ἐπαίρουσι τὰ	Ῥωμαίων	ἀντιφιλονεικῶν αὔξειν τὰ τῶν ὁμοφύλων
[1, 33]	τριάκοντα, ἀφ' οὗ δὲ ὑπὸ	Ῥωμαίων	ἀπεδείχθη βασιλεὺς ἑπτὰ καὶ τριάκοντα,
[1, 17]	περὶ τὸ ὄρος προσλαμβάνει συμμάχους,	Ῥωμαίων	δὲ ἓν τάγμα ταύτῃ συνῆψεν.
[1, 7]	οὖν ἀνῃρέθησαν μύριοι καὶ δισχίλιοι,	Ῥωμαίων	δὲ ὀλίγοι μὲν πάνυ νεκροί,
[1, 10]	πολεμίου Ῥωμαίων υἱὸς ὢν καὶ	Ῥωμαίων	δραπέτου καὶ τὸ νεωτεροποιὸς εἶναι
[1, 9]	Συρίαν, πολιτείᾳ τε αὐτὸν τῇ	Ῥωμαίων	ἐδωρήσατο καὶ ἀτελείᾳ τῆς τε
[1, 8]	Ἀριστοβούλῳ διακόψαντες τὴν φάλαγγα τῶν	Ῥωμαίων	εἰς Μαχαιροῦντα συνελαύνονται. Ἔνθα δὴ
[1, 18]	τῶν δὲ μαχομένων περιῆν τῇ	Ῥωμαίων	ἐμπειρίᾳ καίτοι τόλμης οὐδεμίαν καταλιπόντων
[1, 0]	δὴ καὶ τὰ περὶ τῆς	Ῥωμαίων	ἐν πολέμοις εὐταξίας καὶ τὴν
[1, 8]	φρούριον κακῶς ὠχύρου· προσπεσόντων δὲ	Ῥωμαίων	ἐπὶ δύο ἡμέρας ἀντισχὼν ὑπὲρ
[1, 7]	δέος ἀφορῶντας εἰς τὴν τῶν	Ῥωμαίων	εὐταξίαν. Ἡττώμενον δὲ τὸ Ἀριστοβούλου
[1, 14]	γὰρ δὴ στασιώδη τε καὶ	Ῥωμαίων	ἐχθρὸν ὑπελάμβανεν. Καίσαρα μὲν οὖν
[1, 0]	Ἡρώδου τελευτὴν κατεστασίασεν Αὐγούστου μὲν	Ῥωμαίων	ἡγεμονεύοντος, Κυιντιλίου δὲ Οὐάρου κατὰ
[1, 10]	αὐτὸς πατρῷον ἔχων, παρὰ τῷ	Ῥωμαίων	ἡγεμόνι κατηγορεῖν ἐπικεχείρηκεν ἑτέρων καὶ
[1, 0]	προυθέμην ἐγὼ τοῖς κατὰ τὴν	Ῥωμαίων	ἡγεμονίαν Ἑλλάδι γλώσσῃ μεταβαλὼν ἃ
[1, 6]	παρῄνουν οἱ φίλοι σκέπτεσθαι τὴν	Ῥωμαίων	ἰσχὺν οὖσαν ἀνυπόστατον. Οἷς πεισθεὶς
[1, 10]	τούτῳ γίνεται περὶ Ἀπάμειαν ταραχὴ	Ῥωμαίων	καὶ πόλεμος ἐμφύλιος, Καικιλίου μὲν
[1, 7]	διαφέροντες. (Ἔνθα δὴ πολλὰ τῶν	Ῥωμαίων	κακοπαθούντων ὁ Πομπήιος τά τε
[1, 0]	πολέμου οὔτε τὸ πλῆθος τῆς	Ῥωμαίων	καμούσης στρατιᾶς οὔτε τὸ μέγεθος
[1, 15]	σπείρας ἀναλαβών, ὧν πέντε μὲν	Ῥωμαίων	πέντε δὲ Ἰουδαίων ἦσαν ἔχουσαι
[1, 8]	τέλος δὲ βιασθέντες ὑπὸ τῶν	Ῥωμαίων	πίπτουσι μὲν πεντακισχίλιοι, περὶ δὲ
[1, 6]	ληφθείς, εἰ μὴ Σκαῦρος ὁ	Ῥωμαίων	στρατηγὸς ἐπαναστὰς αὐτῶν τοῖς καιροῖς
[1, 15]	ἀνέστρεφον. (Κἀν τούτῳ Βεντίδιος ὁ	Ῥωμαίων	στρατηγὸς πεμφθεὶς ἐκ Συρίας Πάρθους
[1, 7]	εἷλον, ὑπέταξεν τῷ κατ' ἐκεῖνο	Ῥωμαίων	στρατηγῷ κατατεταγμένῳ καὶ μόνοις αὐτοὺς
[1, 0]	χώραν ἐνέβαλεν ὅσῃ τε χρώμενος	Ῥωμαίων	στρατιᾷ καὶ ὅσοι σύμμαχοι ἐκόπησαν
[1, 15]	καταλιπὼν ὑπέστρεψεν καὶ χειμεριοῦσαν τὴν	Ῥωμαίων	στρατιὰν εἰς τὰς προσκεχωρηκυίας διαφῆκεν
[1, 18]	φόνος ἦν μυρίος, τῶν μὲν	Ῥωμαίων	τῇ τριβῇ τῆς πολιορκίας διωργισμένων,
[1, 0]	ἀγνοεῖν δὲ Ἕλληνας ταῦτα καὶ	Ῥωμαίων	τοὺς μὴ ἐπιστρατευσαμένους, ἐντυγχάνοντας ἢ
[1, 10]	θαυμάζειν τὴν τόλμαν, εἰ πολεμίου	Ῥωμαίων	υἱὸς ὢν καὶ Ῥωμαίων δραπέτου
[1, 0]	τοὺς ὁμοφύλους ὠμότητα καὶ τὴν	Ῥωμαίων	φειδὼ πρὸς τοὺς ἀλλοφύλους, καὶ
[1, 0]	στάσις οἰκεία καθεῖλεν, καὶ τὰς	Ῥωμαίων	χεῖρας ἀκούσας καὶ τὸ πῦρ
[1, 16]	προείλοντο θάνατον. Ἔνθα καὶ τῶν	γηραιῶν	τις ἑπτὰ παίδων πατὴρ μετὰ
[1, 13]	ἅπασαν, ἀνάστατον δὲ ποιῆσαι τὴν	Μαρισαίων	πόλιν, μὴ μόνον δὲ καταστῆσαι
[1, 8]	κατεστήσατο τὴν πολιτείαν. Ἔνθεν ὁρμήσας	Ναβαταίων	τε μάχῃ κρατεῖ καὶ Μιθριδάτην
[1, 0]	ὥσπερ ἧττον καλῶς ὑπὸ τῶν	ἀρχαίων	συγγραφέων ἀπηγγελμένα. Καίτοι τοσούτῳ τῆς
[1, 18]	καὶ τῶν κατὰ τὸν ναὸν	ἁγίων.	Ὁ δὲ βασιλεὺς τοὺς μὲν
[1, 21]	μαστοειδῆ κολωνὸν ὄντα χειροποίητον ἑξήκοντα	σταδίων	ἄπωθεν Ἱεροσολύμων ἐκάλεσεν μὲν ὁμοίως,
[1, 21]	οὖσαν ὑπὸ βορβόρου κατέστρωσέν τε	σταδίων	εἴκοσι τὸ μῆκος οὖσαν ξεστῇ
[1, 3]	τοῦτο μὲν ἀπὸ ἑξακοσίων ἐντεῦθεν	σταδίων	ἐστίν, ὧραι δὲ τῆς ἡμέρας
[1, 13]	ἀπὸ δὲ ἑξήκοντα τῆς πόλεως	σταδίων	καὶ παραταξαμένους ἐπιεικῶς πολὺν χρόνον.
[1, 21]	τέμενος ἀποδείξας τῷ Καίσαρι τριῶν	ἡμισταδίων,	τὸ ἄστυ Σεβαστὴν ἐκάλεσεν· ἐξαίρετον
[1, 9]	ἑλεῖν. Ὀγδοήκοντα δὲ μόνους τῶν	ἰδίων	ἀπέβαλεν, καὶ Μιθριδάτης ἐν τῇ
[1, 7]	Ἰουδαίων κατεστραμμένην Γαδαρεῖ τινὶ τῶν	ἰδίων	ἀπελευθέρων Δημητρίῳ χαριζόμενος. Ἠλευθέρωσεν δὲ
[1, 1]	τὸν Ἀντίοχον εἶναι, τῶν τε	ἰδίων	ἐκτρέχει πολὺ καὶ διακόψας τὸ
[1, 10]	καθ' ἡσυχίαν βιώσονται τῶν τε	ἰδίων	κτημάτων καὶ κοινῆς εἰρήνης ἀπολαύοντες·
[1, 27]	μετὰ κοινοῦ συνεδρίου τῶν τε	ἰδίων	συγγενῶν καὶ τῶν κατὰ τὴν
[1, 18]	αὐτὸς ἔφη διανεμεῖν ἐκ τῶν	ἰδίων	χρημάτων τοὺς μισθοὺς ἑκάστοις. Οὕτως
[1, 0]	προιστορηθέντα διδόναι καὶ τὰ τῶν	ἰδίων	χρόνων τοῖς μετ' αὐτὸν συνιστάνειν
[1, 30]	Ἀντιφίλου, λάβοι δὲ παρ' ἐκείνου	Θευδίων	ὁ θεῖος Ἀντιπάτρου καὶ παραδοίη
[1, 15]	Ἀντίγονον οὔτε κατακούειν τῶν κηρυγμάτων	εἴων	τινὰς οὔτε μεταβάλλεσθαι, τὸ λοιπὸν
[1, 15]	γὰρ πολλοὺς τῶν στρατιωτῶν σπάνιν	ἐπιτηδείων	ἀναβοᾶν καὶ χρήματα εἰς τροφὰς
[1, 4]	εἰς Κανὰ κώμην σπάνει τῶν	ἐπιτηδείων	ἀναλωθῆναι συνέβη πλὴν ὀλίγων ἅπαντας.
[1, 1]	ἐν αὐτῇ κατὰ σπάνιν τῶν	ἐπιτηδείων	ἀπανίσταται, καταλιπὼν μὲν φρουρὰν ὅσην
[1, 18]	διεκδρομάς, πρὸς δὲ τὴν τῶν	ἐπιτηδείων	ἀπορίαν αἱ πόρρωθεν συγκομιδαί, τῶν
[1, 15]	εἰς τὴν χώραν τοσαύτην αὐτοῖς	ἐπιτηδείων	ἀφθονίαν ἐκόμισεν, ὡς πάσας ἀποκόψαι
[1, 20]	οὐδὲ ἔστιν ὅ τι τῶν	ἐπιτηδείων	ἐνεδέησεν τῇ δυνάμει. Δόξα γοῦν
[1, 16]	πολλὴ δ' ἦν ἀφθονία τῶν	ἐπιτηδείων,	ἐπὶ τοὺς ἐν τοῖς σπηλαίοις
[1, 11]	χρήματα καί τισιν ἄλλοις τῶν	ἐπιτηδείων	κατὰ τάχος, ἐν οἷς καὶ
[1, 16]	ἐπετύγχανεν Ἰουδαίοις ἀνῄρει, μηδεμίαν τῶν	Ἡρωδείων	φειδὼ ποιούμενος, ἀλλ' ὡς Ἀντιγονείοις
[1, 15]	ἀδελφὸς Ἡρώδου σὺν διακοσίοις τῶν	οἰκείων	δρασμὸν ἐβουλεύετο εἰς Ἄραβας ἀκηκοὼς
[1, 19]	Καὶ τοῦτο μάθοιτ' ἂν ἐξ	οἰκείων	ὑποδειγμάτων· τῇ γοῦν προτέρᾳ μάχῃ
[1, 21]	τοῦ φρουρίου καὶ τῶν προτέρων	βασιλείων	ἄλλα κατασκευάσας ἀμείνω καὶ χρησιμώτερα
[1, 5]	δὲ αἱ μὲν ἀπολαύσεις τῶν	βασιλείων	ἐκείνων ἦσαν, τὰ δ' ἀναλώματα
[1, 21]	πλούτῳ δαψιλεῖ κατ' οὐδὲν τῶν	βασιλείων	ἔλαττον Ἀντωνίαν ἐκάλεσεν εἰς τὴν
[1, 13]	γενόμενοί τε πλείους μέχρι τῶν	βασιλείων	προῆλθον. Ὑρκανοῦ δὲ καὶ Φασαήλου
[1, 2]	ἃ τὸν μὲν Ὑρκανὸν ὀργῆς	πλείων	οἶκτος εἰσῄει καὶ δέος, ἡ
[1, 17]	ἔνδοθεν. Καὶ τοῖς μὲν πολλοῖς	ἐπικατασείων	τοὺς ὀρόφους ἀθρόους ἀνῄρει, τοὺς
[1, 19]	γεγονέναι· φυσικὰ γὰρ τὰ τῶν	στοιχείων	πάθη καὶ οὐδὲν ἀνθρώποις πλέον
[1, 15]	συνέβη πλεῖστον ὗσαι· τῶν γὰρ	ἐκδοχείων	ὕδατος ἀναπλησθέντων οὐκέτ' ἔχρῃζεν φυγῆς,
[1, 27]	καὶ τὸ μὲν πρῶτον ἐβόα	περιιὼν	πεπατῆσθαι τὸ δίκαιον, ἀπολωλέναι τὴν
[1, 26]	ὅρκοις τὸ μηδὲν ἀκηκοέναι τῶν	μειρακίων	ἐπιστώσατο. Οὐ μὴν ὤνησέν γέ
[1, 27]	αὐτὸν πάντες θάνατον κατακρίνουσιν τῶν	μειρακίων,	οἱ μὲν κολακεύοντες, οἱ δὲ
[1, 20]	Σαμάρειαν, πρὸς δὲ τούτοις τῶν	παραλίων	Γάζαν καὶ Ἀνθηδόνα καὶ Ἰόππην
[1, 21]	ἃς μὲν γὰρ ἀνῳκοδόμησεν ἐκ	θεμελίων,	ὃ δ' ἐπισκευάσας πλούτῳ δαψιλεῖ
[1, 0]	Καίσαρος καὶ ὅσα τῶν ἱερῶν	κειμηλίων	ἐκ τοῦ πυρὸς ἡρπάγη τήν
[1, 7]	οὔτε ἄλλου τινὸς τῶν ἱερῶν	κειμηλίων	ἥψατο, ἀλλὰ καὶ μετὰ μίαν
[1, 15]	πλήρεις καταλαμβάνοντες τὰς οἰκίας παντοίων	κειμηλίων.	Ἱεριχοῦντος μὲν οὖν φρουρὰν ὁ
[1, 31]	συνωνούμενος ἄλλα τε πολλὰ τῶν	κειμηλίων,	ἵνα τῷ πλήθει τῆς εἰς
[1, 13]	τὴν Ἰδουμαίαν τὰ λαμπρότατα τῶν	κειμηλίων	προανεσκεύαστο, καὶ τῶν αὐτῷ προσεχόντων
[1, 13]	γὰρ τήν τε ὑπόσχεσιν τῶν	χιλίων	ἤκουσαν ταλάντων καὶ ὡς Ἀντίγονος
[1, 8]	ἐξ Ἱεροσολύμων ὑποστράτηγος αὐτομολήσας μετὰ	χιλίων.	Ῥωμαῖοι δ' ἐπηκολούθουν, καὶ γενομένης
[1, 13]	Μενναίου, πείθει τὸν σατράπην ὑποσχέσει	χιλίων	ταλάντων καὶ πεντακοσίων γυναικῶν καταγαγεῖν
[1, 19]	μὲν γὰρ ῥύσια κατὰ τῶν	πολεμίων	ἄγων καὶ πολὺ συγκροτήσας ἱππικὸν
[1, 13]	ἐπὶ Ἰδουμαίας ἐχώρει λάθρα τῶν	πολεμίων.	Αἰσθόμενοι δ' οἱ Πάρθοι κατεδίωκον.
[1, 1]	τὴν μάχην πολλούς τε τῶν	πολεμίων	ἀποκτείνας ἀναιρεῖται καὶ μεθ' ἡμέρας
[1, 8]	Γαβίνιος. Ἐνουμένην δὲ τὴν τῶν	πολεμίων	δύναμιν οὐχ ὑπομείνας Ἀλέξανδρος ἀνεχώρει
[1, 1]	καὶ διακόψας τὸ στῖφος τῶν	πολεμίων	ἐπὶ τὸν ἐλέφαντα διήνυσεν. Ἐφικέσθαι
[1, 4]	καὶ πολλοὺς μὲν ἀνεῖλεν τῶν	πολεμίων,	ἡ δὲ νίκη πρὸς Πτολεμαῖον
[1, 13]	Ἰουδαίαν κατασκεψόμενόν τε τὰ τῶν	πολεμίων	καὶ πρὸς ἃ δέοι βοηθήσοντα
[1, 17]	ἐναντίον αὐτοῦ τις ἐκτρέχει τῶν	πολεμίων	ξιφήρης, ἔπειτα δεύτερος καὶ τρίτος,
[1, 19]	δὲ περὶ Φιλαδέλφειαν ἐγγὺς τῶν	πολεμίων	περὶ τοῦ μεταξὺ φρουρίου πρὸς
[1, 18]	δ' ἦν Ἡρώδῃ κρατοῦντι τῶν	πολεμίων	τότε κρατῆσαι καὶ τῶν ἀλλοφύλων
[1, 18]	ἐν ταῖς μεταλλείαις περιῆσαν τῶν	πολεμίων.	(Τῷ δὲ βασιλεῖ πρὸς μὲν
[1, 5]	ἀξιόλογον ἐργασαμένην. Τιγράνην δὲ τὸν	Ἀρμενίων	βασιλέα προσκαθεζόμενον Πτολεμαίδι καὶ πολιορκοῦντα
[1, 19]	τῆς συμβολῆς γενομένης οὐδ' ἂν	Ἀθηνίων	εὗρεν καιρὸν ἐπιβουλῆς. Ἐτιμωρήσατο μέντοι
[1, 19]	γὰρ καὶ λιμοῦ καὶ τῶν	χθονίων	βρασμῶν προγένοιτ' ἄν τι σημεῖον
[1, 13]	οὐκ ἐδέξαντο καίτοι Πτολεμαιῶν καὶ	Σιδωνίων	δεδεγμένων. Ὁ δ' οἰνοχόῳ τινὶ
[1, 27]	οἱ μὲν ἐν Πλατάνῃ κώμῃ	Σιδωνίων	ἐφρουροῦντο. (Καταστὰς δ' ὁ βασιλεὺς
[1, 0]	ἄξιον· φιλόπονος δὲ οὐχ ὁ	μεταποιῶν	οἰκονομίαν καὶ τάξιν ἀλλοτρίαν, ἀλλ'
[1, 23]	ἐνσκευαζόμενος καὶ τὰ μὲν αὐτὸς	λογοποιῶν,	τὰ δὲ τοὺς ἐπιτηδείους φημίζειν
[1, 15]	διήρπασαν πλήρεις καταλαμβάνοντες τὰς οἰκίας	παντοίων	κειμηλίων. Ἱεριχοῦντος μὲν οὖν φρουρὰν
[1, 10]	τοὺς ἀνὰ τὴν χώραν θορύβους	ἐπιὼν	κατέστελλεν, ἀπειλητὴς ἅμα καὶ σύμβουλος
[1, 6]	τὴν ἐλπίδα, καὶ ἐπειδὴ Πομπήιος	ἐπιὼν	τὴν Συρίαν εἰς Δαμασκὸν ἧκεν,
[1, 18]	ναῷ προσφεύγοντες· ἦν τε οὔτε	νηπίων	οὔτε γήρως ἔλεος οὔτε ἀσθενείας
[1, 17]	ἀνῄρει, τοὺς ὑποφεύγοντας δὲ τῶν	ἐρειπίων	οἱ στρατιῶται ξιφήρεις ἀνεδέχοντο, καὶ
[1, 24]	συνόντας χρήμασιν διαφθείρων ἢ κολακείαις	ὑπιὼν	ἐς πάντα κατειργάσατο καὶ πεποιήκει
[1, 12]	τυράννῳ μῖσος παρασκευαζόμενος. Ὁ δὲ	Μαρίων	ἠξίωτο μὲν τῆς τυραννίδος ὑπὸ
[1, 21]	μιᾷ γοῦν ἡμέρᾳ ποτὲ τεσσαράκοντα	θηρίων	ἐκράτησεν· ἔστι δὲ καὶ συοτρόφος
[1, 13]	δῆθεν αὐτὸν ἐμπλήσειεν τὸ τραῦμα	δηλητηρίων	φαρμάκων καὶ διαφθείρειεν αὐτόν. Ὁπότερον
[1, 21]	αὐτὸν τέμενος ἀποδείξας τῷ Καίσαρι	τριῶν	ἡμισταδίων, τὸ ἄστυ Σεβαστὴν ἐκάλεσεν·
[1, 27]	οὐ γὰρ εἶναι θεμιτὸν αὐτῷ	τριῶν	παρεστώτων τέκνων ἑτέρου τέκνοις ἀπώλειαν
[1, 0]	ὁπόσα χώματα, περιβόλους τε τῶν	τριῶν	τειχῶν καὶ τὰ μέτρα τούτων,
[1, 4]	καὶ μάχαις ἐπαλλήλοις οὐκ ἔλαττον	πεντακισμυρίων	Ἰουδαίων ἀνεῖλεν ἐν ἓξ ἔτεσιν·
[1, 6]	μέντοι Πομπήιος ἐξίστασθαί τε τῶν	φρουρίων	ἐκέλευεν αὐτῷ καὶ παράγγελμα τῶν
[1, 0]	τῇ προαιρέσει· αὐτοὶ δὲ τὰ	Ἀσσυρίων	καὶ Μήδων συγγράφουσιν ὥσπερ ἧττον
[1, 12]	κεκραγότας ἐκπέμπει τὸν ἄρχοντα τῶν	Τυρίων	κολάζειν προστάξας οὓς ἂν λάβῃ,
[1, 12]	ἐκ τῆς Γαλιλαίας Μαρίωνα τὸν	Τυρίων	τύραννον ἤδη τρία κατεσχηκότα τῶν
[1, 8]	ἱππεῖς, καὶ τὰ ἐπιτήδεια τῶν	χωρίων	ἐτείχιζε Ἀλεξάνδρειόν τε καὶ Ὑρκάνειον
[1, 0]	πολέμου καὶ τὰ ἐρύματα τῶν	χωρίων	καθεῖλον, Τίτος δὲ πᾶσαν ἐπελθὼν
[1, 33]	τοῦ Τράχωνος καὶ τῶν γειτνιώντων	χωρίων	κληρονόμος, τετράρχης δ' ὡς προείπαμεν,
[1, 13]	καταχθεῖσιν εἴς τι τῶν παραθαλασσίων	χωρίων,	ὃ καλεῖται Ἐκδίππων· ἐκεῖ γὰρ
[1, 16]	ἕλη καὶ τὰ δυσερεύνητα τῶν	χωρίων.	Πυθόμενος δὲ Ἡρώδης τὴν ἐπανάστασιν
[1, 14]	πρώτην ἑσπέραν κατά τι τῶν	ἐπιχωρίων	ἱερὸν αὐλίζεται τοὺς ὑπολειφθέντας ἀναλαβών,
[1, 2]	παίδων φθόνος ἐγείρει στάσιν τῶν	ἐπιχωρίων,	καὶ πολλοὶ κατ' αὐτῶν συνελθόντες
[1, 12]	μὲν γὰρ ἦκτο γυναῖκα τῶν	ἐπιχωρίων	οὐκ ἄσημον, Δωρὶς ἐκαλεῖτο, ἐξ
[1, 15]	τοὺς οἰκείους ἠπείγετο. Καὶ τῶν	ἐπιχωρίων	οὓς μὲν πατρῴα φιλία προσῆγεν,
[1, 26]	ἔφασκεν Ἡρώδῃ τῶν εἰς αὐτὸν	εὐεργεσιῶν	καὶ τὸ φῶς ἀμοιβὴν τῆς
[1, 27]	τῶν τέκνων, οἵ σε τῶν	γνησίων	περικόπτοντες διαδόχων ἐπ' Ἀντιπάτρῳ καταλείπουσι
[1, 18]	τὰ τῆς βασιλείας ἀπορραγέντα χωρία	διακοσίων	ταλάντων εἰς ἕκαστον ἐνιαυτόν, προπέμπει
[1, 13]	χρημάτων· ἦν δ' οὐ πλείω	τριακοσίων	ταλάντων. Ἐπετύγχανον δὲ καὶ τῶν
[1, 3]	εἵμαρτο· καὶ τοῦτο μὲν ἀπὸ	ἑξακοσίων	ἐντεῦθεν σταδίων ἐστίν, ὧραι δὲ
[1, 5]	τῶν ἀνασταυρωθέντων ὑπὸ τοῦ βασιλέως	ὀκτακοσίων.	Ἐνῆγον δὲ τὴν Ἀλεξάνδραν εἰς
[1, 13]	σατράπην ὑποσχέσει χιλίων ταλάντων καὶ	πεντακοσίων	γυναικῶν καταγαγεῖν ἐπὶ τὰ βασίλεια
[1, 13]	ξενίᾳ τὸν Πάρθον εἰσδέχεται μετὰ	πεντακοσίων	ἱππέων, προφάσει μὲν ἥκοντα τοῦ
[1, 11]	διὰ νυκτός. Καὶ πάλιν Μάλιχος	προσιὼν	ἔκλαιεν Ἀντίπατρον· ἀνθυπεκρίνετο δὲ μόλις
[1, 31]	αὐτῶν ἐπὶ Ῥώμης ἠγόραζεν ἐπιστολὰς	προσιών	τε ὡς ἀνύποπτος εἴη τῷ
[1, 13]	ἐπιβουλῆς καταχθεῖσιν εἴς τι τῶν	παραθαλασσίων	χωρίων, ὃ καλεῖται Ἐκδίππων· ἐκεῖ
[1, 17]	ᾔει τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου	μετιὼν	θυγατέρα καθωμολογημένην ὡς ἔφαμεν αὐτῷ
[1, 0]	πολιορκίᾳ χρόνον εἰς μετάνοιαν τῶν	αἰτίων.	Εἰ δή τις ὅσα πρὸς
[1, 30]	ἐξερριπίζετο πολλούς τε τῶν οὐκ	αἰτίων	εἷλκεν εἰς βασάνους δεδοικώς, μή
[1, 30]	βασάνους δεδοικώς, μή τινα τῶν	αἰτίων	παραλίπῃ. (Κἀν τούτῳ τρέπεται πρὸς
[1, 17]	ὄρεσιν καὶ ταῖς δυσχωρίαις τῶν	ἐναντίων	αὐτός τε θνήσκει μάλα γενναῖος
[1, 17]	διεκίνει τὴν στρατιάν. Καὶ τῶν	ἐναντίων	εἰς ἑξακισχιλίους ἀπὸ τῶν ὀρῶν
[1, 4]	Ἰουδαικὸν εἰς μυρίους. Τῶν δ'	ἐναντίων	ἱππεῖς μὲν ἦσαν τρισχίλιοι, πεζῶν
[1, 0]	τε ὄντες καὶ ὅπως ἀπανέστησαν	Αἰγυπτίων,	χώραν τε ὅσην ἐπῆλθον ἀλώμενοι
[1, 13]	μεσογείου προσέταξεν ἐμβαλεῖν. Τῶν δ'	ἐπιθαλαττίων	Τύριοι Πάκορον οὐκ ἐδέξαντο καίτοι
[1, 16]	καὶ τὸν ἀεὶ προιόντα τῶν	υἱῶν	ἀπέσφαττεν. Ἐξ ἀπόπτου δὲ Ἡρώδης
[1, 27]	τὸν πατέρα τὴν περὶ τῶν	υἱῶν	ἐξουσίαν. Ἀντιγράφει γοῦν κύριον μὲν
[1, 23]	φρονήσειν, τουτέστιν τὰ τῶν ἐμῶν	υἱῶν·	καὶ γὰρ τούτοις συμφέρει κρατεῖν
[1, 23]	εἰπὼν καὶ φιλοφρόνως ἕκαστον τῶν	υἱῶν	κατασπασάμενος διέλυσεν τὸ πλῆθος, τοὺς
[1, 23]	ἐπιβουλεύοιτο μὲν ὑπ' ἀμφοτέρων τῶν	υἱῶν,	ὁ δὲ Ἀρχελάῳ κηδεύσας καὶ
[1, 2]	καὶ περὶ δύο τῶν πρεσβυτέρων	υἱῶν	ὅτι μὴ διαμενοῦσι κύριοι τῶν
[1, 23]	βασιλέα καὶ περὶ θανάτου τῶν	υἱῶν	ὑπειργάσατο. (Τὸν γοῦν Ἀλέξανδρον σύρας
[1, 32]	δυσμένειαν. Σὺ δέ με, πάτερ,	ἄκων	ἀπώλεσας, ἀναγκάσας καιρὸν διαβολῆς δοῦναι
[1, 0]	ὡς αὐτὸς ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν	ἄκων	αὐτοκράτωρ ἀποδείκνυται, καὶ ἀποχωρήσαντος ἐπὶ
[1, 33]	πᾶσα Ἰουδαία καὶ πᾶς οἶκος	ἄκων	ἐπ' ἐμοὶ δακρύσῃ. (Ταῦτα ἐνετέλλετο,
[1, 3]	αὐτὴν κατασχεῖν. (Τούτοις κατὰ μικρὸν	ἄκων	ἐπίστευσεν ὁ Ἀριστόβουλος, καὶ προνοῶν
[1, 30]	μετέλθοι τὴν τούτων ἡμῖν τῶν	κακῶν	αἰτίαν, τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα. Ταύτης
[1, 25]	καὶ τῶν παρόντων τῷ μειρακίῳ	κακῶν	αἴτιος γεγονώς, εἰ μὴ βούλεται
[1, 26]	ἀθλίους· μόνων γὰρ ἦν τῶν	κακῶν	ἀκροατὴς ἑτοιμότατος Ἡρώδης καὶ κεχαρισμένος
[1, 26]	εἰς τὴν Ἑλλάδα τοῖς ἐκ	κακῶν	κτηθεῖσιν εἰς ὅμοια κατεχρήσατο· δὶς
[1, 31]	ἔννοια τῶν περὶ τὴν μητέρα	κακῶν	προμαντευομένης ἤδη καὶ καθ' ἑαυτὴν
[1, 26]	αἴτιος αὐτῷ κατέστη. Γένος ἦν	Λάκων,	Εὐρυκλῆς τοὔνομα, πόθῳ χρημάτων εἰς
[1, 16]	πόλιν πρὸ τῆς ἐφόδου τῶν	φυλάκων	ἐκφυγόντων. Ἔνθα τοὺς ἑπομένους ὑπὸ
[1, 3]	Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος, ὑπὸ τῶν	σωματοφυλάκων	ἀναιρεῖται, βέβαιον ἀποδείξας ὅτι πᾶσαν
[1, 30]	ἀδελφὴν γύναιον ἐκ τῆς Ἀραβίας	φαρμάκων	ἔμπειρον, ὅπως φίλτρον σκευάσῃ τῷ
[1, 13]	αὐτὸν ἐμπλήσειεν τὸ τραῦμα δηλητηρίων	φαρμάκων	καὶ διαφθείρειεν αὐτόν. Ὁπότερον δ'
[1, 11]	ὑπ' ἐκπλήξεως ἔπεσεν, μόλις δὲ	ἀνενεγκὼν	Ἡρώδην διηρώτα, τίς ὁ κτείνας
[1, 26]	πολυτελείᾳ. Λαμπρὰ δ' Ἡρώδῃ δῶρα	προσενεγκὼν	δέλεαρ ὧν ἐθηρᾶτο καὶ παραχρῆμα
[1, 32]	χρῶμαι. Μέμνησο δὲ ὡς οὐχ	ἑκὼν	ἔπλεον ἐπιστάμενος τὴν ἐμφωλεύουσαν τῇ
[1, 0]	τῶν στασιαστῶν φρουρούμενον, πολλάκις δὲ	ἑκὼν	τὴν ἅλωσιν τῆς πόλεως ὑπερτιθέμενος
[1, 33]	ὧν διατάξειεν καὶ βεβαιωτὴν τῶν	διαθηκῶν	εἶναι Καίσαρα· τά γε μὴν
[1, 18]	οὔτε γήρως ἔλεος οὔτε ἀσθενείας	γυναικῶν,	ἀλλὰ καίτοι περιπέμποντος τοῦ βασιλέως
[1, 13]	τὰς πλείστας τῶν παρ' αὐτοῖς	γυναικῶν	ἐν ταῖς πεντακοσίαις καθοσιώσειεν Πάρθοις,
[1, 13]	καίτοι διημαρτηκότες ὧν μάλιστα ἐπεθύμουν	γυναικῶν	καθιστᾶσιν μὲν ἐν Ἱεροσολύμοις Ἀντιγόνῳ
[1, 13]	ὑποσχέσει χιλίων ταλάντων καὶ πεντακοσίων	γυναικῶν	καταγαγεῖν ἐπὶ τὰ βασίλεια τὸν
[1, 13]	προσῄει Ὑρκανοῦ θυγάτηρ Μαριάμμη, συνετωτάτη	γυναικῶν,	καταντιβολοῦσα μὴ προιέναι μηδ' ἐμπιστεύειν
[1, 29]	βασιλεῖ βεβαίῳ. Γίνεται δὲ καὶ	γυναικῶν	σύνταγμα κατὰ τὴν αὐλήν, ὃ
[1, 0]	ἐγὼ τοῖς ἐπαίρουσι τὰ Ῥωμαίων	ἀντιφιλονεικῶν	αὔξειν τὰ τῶν ὁμοφύλων διέγνων,
[1, 24]	γυναιξὶν ἀπειλεῖν, ὡς ἀντὶ τῶν	βασιλικῶν	ἐν τάχει περιθήσουσιν αὐταῖς ἐκ
[1, 11]	ὁ Μάλιχος διαφθείρει τινὰ τῶν	βασιλικῶν	οἰνοχόων χρήμασιν δοῦναι φάρμακον Ἀντιπάτρῳ.
[1, 13]	Ὁ δ' οἰνοχόῳ τινὶ τῶν	βασιλικῶν	ὁμωνύμῳ μοῖραν τῆς ἵππου παραδοὺς
[1, 24]	καὶ τετράρχην αἰτησάμενος παρὰ Καίσαρος,	βασιλικῶν	τε γάμων ἠξίωσεν συνοικίσας ἀδελφὴν
[1, 27]	ἐποικτισάμενος, ὡς αὐτὸς ἁλίσκοιτο καὶ	νικῶν	νίκην πικρὰν κατὰ τῶν τέκνων,
[1, 26]	γεγενημένος ἐκ βασιλίδος καὶ βασιλίδι	συνοικῶν	ἐάσει διαδέχεσθαι τὴν ἀρχὴν τὸν
[1, 2]	καὶ Ἰόππην καὶ Ἰάμνειαν τῶν	προσοίκων,	κατέσκαψε δὲ καὶ τὴν ἄκραν
[1, 23]	μὲν ἐγκλημάτων ἀφιέναι τοὺς υἱοὺς	δοκῶν,	τῆς δ' ὑπονοίας οὐκ ἀπηλλαγμένος·
[1, 23]	ὁ δ' ἔγημεν Ἀρχελάου τοῦ	Καππαδόκων	βασιλέως θυγατέρα, προσελάμβανον ἤδη τῷ
[1, 10]	δέους κατέπεσεν Ὑρκανός, ὅσον οὔπω	προσδοκῶν	ἐπ' αὐτὸν ὁρμήσειν μετὰ στρατιᾶς.
[1, 28]	ἐκ τοῦ μεγαλοψύχου χαριζόμενος ἀλλ'	ἀναλίσκων	κατὰ δέος. Συνέβαινεν δὲ τοὺς
[1, 4]	ταῖς νίκαις τὴν ἑαυτοῦ βασιλείαν	ἀναλίσκων·	ὅθεν παυσάμενος τῶν ὅπλων λόγοις
[1, 27]	Σατορνῖνος ἀπεφήνατο κατακρίνειν μὲν τῶν	νεανίσκων,	ἀλλ' οὐ θάνατον· οὐ γὰρ
[1, 10]	ἡσυχῆ πρὸς τὸ κλέος τῶν	νεανίσκων	ἐδάκνετο, μάλιστα δὲ ἐλύπει τὰ
[1, 24]	ταῦτα καίτοι τὸ φρόνημα τῶν	νεανίσκων	ὑποδείσας, ὅμως οὐκ ἀπέκοπτε τὴν
[1, 26]	διαβεβλημένων. (Ἀλλὰ καίτοι τοὺς ἐλέγχους	εὑρίσκων	ἀσθενεῖς τοὺς υἱοὺς ἐκέλευσεν τηρεῖν,
[1, 16]	ἀναιρεῖ καὶ τὴν γυναῖκα καὶ	καταβαλὼν	κατὰ τοῦ κρημνοῦ τοὺς νεκροὺς
[1, 0]	τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν Ἑλλάδι γλώσσῃ	μεταβαλὼν	ἃ τοῖς ἄνω βαρβάροις τῇ
[1, 1]	φρουράν, οὔπω γὰρ ἐκκέκοπτο, καὶ	ἐκβαλὼν	ἀπὸ τῆς ἄνω πόλεως συνωθεῖ
[1, 14]	καὶ τοῦ φόρτου τὸ πλεῖον	ἐκβαλὼν	μόλις εἰς Ῥόδον διασώζεται σφόδρα
[1, 8]	τούτῳ Σκαῦρος εἰς τὴν Ἀραβίαν	ἐμβαλὼν	τῆς μὲν Πέτρας εἴργετο ταῖς
[1, 6]	καὶ περὶ τὸν καλούμενον Παπυρῶνα	συμβαλὼν	αὐτοῖς ὑπὲρ ἑξακισχιλίους κτείνει, μεθ'
[1, 25]	τὴν τοῦ βασιλέως ἀπειλὴν διεκρούσατο.	Συμβαλὼν	γὰρ εὐθέως αὐτῷ ποῦ ποτέ
[1, 19]	ἀπογνώσεως ἐξελθεῖν ἐπὶ μάχην· οἷς	συμβαλὼν	Ἡρώδης πάλιν εἰς ἑπτακισχιλίους κτείνει.
[1, 13]	κατ' ὀργὴν τῶν ἀπολωλότων ἀναιρεῖ	συμβαλών,	καὶ καθ' ἡμέραν ἐπεκθεόντων ἀλλήλοις
[1, 1]	δήμου πολλῶν ἀναθαρσήσας κάτεισι καὶ	συμβαλὼν	μάχῃ νικᾷ τε τοὺς Ἀντιόχου
[1, 4]	λαβὼν τὸ φρούριον κατέσκαψεν. (Ἔπειτα	συμβαλὼν	Ὀβαίδᾳ τῷ Ἀράβων βασιλεῖ προλοχίσαντι
[1, 8]	καὶ κατὰ τὴν μάχην ἑξακισχιλίους	ἀποβαλών,	ὧν τρισχίλιοι μὲν ἔπεσον τρισχίλιοι
[1, 31]	ὡς ἀσπασόμενος. Κἀκεῖνος τὰς χεῖρας	προβαλὼν	καὶ τὴν κεφαλὴν παρακλίνας, ἔστιν,
[1, 2]	μητρὶ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς, καὶ	προσβαλὼν	τῷ φρουρίῳ τὰ μὲν ἄλλα
[1, 4]	Ἀντιπατρίδος παρωρείου καὶ τῶν Ἰόππης	αἰγιαλῶν	διαταφρεύει φάραγγι βαθείᾳ, πρὸ δὲ
[1, 26]	μύσους Εὐρυκλέα σωτῆρα καὶ εὐεργέτην	καλῶν	πεντήκοντα δωρεῖται ταλάντοις. Ὁ δὲ
[1, 31]	τε ἄλλα φιλοφρονούμενος καὶ σπεύδειν	παρακαλῶν·	θήσεσθαι γὰρ αὐτοῦ καὶ τὰς
[1, 16]	δεξιὰν ὤρεγεν φείσασθαι τῶν τέκνων	παρακαλῶν.	Ὁ δὲ πρὸς οὐδὲν ἐνδοὺς
[1, 18]	Ὁ δὲ βασιλεὺς τοὺς μὲν	παρακαλῶν	τοῖς δ' ἀπειλούμενος ἔστιν δ'
[1, 25]	Φερώραν παρωξύνετο· τῶν γὰρ τεσσάρων	βίβλων	οὗτος ἦν ὑπόθεσις. Ὃς κατιδὼν
[1, 4]	ἑξακισχιλίους Ἀραβίας ἥπτετο καὶ ταύτης	ἑλὼν	Γαλααδίτας καὶ Μωαβίτας φόρον τε
[1, 8]	Ἰουδαίους ἠπείγετο, καὶ Ταριχέας μὲν	ἑλὼν	εἰς τρεῖς μυριάδας Ἰουδαίων ἀνδραποδίζεται,
[1, 4]	συνθήκας ἀνεχώρησεν. Ἀλέξανδρος δὲ Πέλλαν	ἑλὼν	ἐπὶ Γέρασαν ᾔει πάλιν τῶν
[1, 0]	(ὡς Ἀντίοχος ὁ κληθεὶς Ἐπιφανὴς	ἑλὼν	κατὰ κράτος Ἱεροσόλυμα καὶ κατασχὼν
[1, 15]	διασώζει κακῶς ἀμυνόμενον. (Ἔπειτα Ἰόππην	ἑλὼν	πρὸς τὴν Μασάδα ῥυσόμενος τοὺς
[1, 4]	πρὸς οἷς Γάμαλα φρούριον καρτερὸν	ἑλών,	τὸν ἄρχοντα Δημήτριον ἐν αὐτῷ
[1, 27]	συνδήσασθαι τοῖς κινδύνοις ὁ Ἀριστόβουλος	θέλων	οὖσαν ἑκυρὰν καὶ τηθίδα, διαπέμπεται
[1, 3]	τολμῶντος εἰπεῖν μᾶλλον ἐνέκειτο μαθεῖν	ἐθέλων·	τέλος δὲ ἀπειλοῦντι καὶ βιαζομένῳ
[1, 17]	πρὶν εἷλεν Πομπήιος τὴν πόλιν.	Διελὼν	δὲ εἰς ἔργα τὴν στρατιὰν
[1, 33]	δύσπνοια καὶ σπασμοὶ πάντων τῶν	μελῶν,	ὥστε τοὺς ἐπιθειάζοντας ποινὴν εἶναι
[1, 32]	καὶ βασιλέα μὲν ἀπεδείκνυεν Ἀντίπαν	ἀμελῶν	τῶν πρεσβυτάτων Ἀρχελάου καὶ Φιλίππου·
[1, 11]	μου σώζει τὸν ἀμφοτέρων ἐπίβουλον	ἀνελών.	Εἴτε δὲ φρονῶν Ὑρκανὸς οὕτως
[1, 17]	οὗτος ἦν ὁ τὸν Ἰώσηπον	ἀνελών.	Λωφήσαντος δὲ τοῦ χειμῶνος ἤλαυνεν
[1, 9]	γαμεῖ γὰρ Πτολεμαῖος τὴν Ἀλεξάνδραν	ἀνελὼν	τὸν υἱὸν καὶ διὰ τὸν
[1, 16]	τὰ φρούρια δὲ πάντα πολιορκίαις	ἐξελὼν	ἐπιτίμιον τῆς μεταβολῆς εἰσεπράξατο παρὰ
[1, 2]	τὴν τοῦ βασιλέως πλεονεξίαν Τρύφωνα	συνεξελών·	μετ' οὐ πολὺ γὰρ Ἀντίοχος
[1, 30]	ἐρευνηταί τε καὶ μηνυταὶ τῶν	ἀδήλων	ἐγίνοντο τούς τε πορρωτάτω τῆς
[1, 31]	δ' εἶναι δι' ἀδήλους ὑποψίας	προδήλων	ἀγαθῶν στερίσκεσθαι, καὶ μὴ θᾶττον
[1, 25]	τὰς δεξιὰς καὶ γενώμεθα τῆς	ἀλλήλων	ὀργῆς διάδοχοι. (Τούτοις περικομπήσας καίπερ
[1, 27]	τοὺς υἱεῖς καὶ διεχώρισεν ἀπ'	ἀλλήλων,	πέμπει δὲ πρὸς Καίσαρα διὰ
[1, 19]	τὸ πλῆθος καὶ μεγέθει συμφορῶν	ἐπαλλήλων	ἔκλυτον συναγαγὼν Ἡρώδης ἐπειρᾶτο παρορμᾶν
[1, 4]	κατὰ βαθείας φάραγγος καὶ πλήθει	καμήλων	συντριβεῖσαν. Διαφυγὼν δ' αὐτὸς εἰς
[1, 33]	μελαγχολῶν ἤδη, καὶ μόνον οὐκ	ἀπειλῶν	αὐτῷ τῷ θανάτῳ προέκοπτεν εἰς
[1, 6]	τε Ὑρκανὸν καὶ τοὺς Ἄραβας	ἀπειλῶν	Ῥωμαίους καὶ Πομπήιον, εἰ μὴ
[1, 3]	ζῇ γὰρ Ἀντίγονος οὑτοσὶ σήμερον	ὀφείλων	ἀνῃρῆσθαι. Χωρίον δὲ αὐτῷ πρὸς
[1, 24]	Σαλώμην, ὡς ἂν γαμετὴν οὖσαν,	καθομιλῶν	ἀεὶ καὶ παροξύνων. Συνήργει δὲ
[1, 15]	τοῖς βέλεσιν. (Ἔνθα δὴ καὶ	Σίλων	ἀπεκαλύψατο τὴν δωροδοκίαν· ἐπισκευασάμενος γὰρ
[1, 15]	ἔρυμα καταλείποιτο. Συνῆπτεν δὲ καὶ	Σίλων	ἀσμένως τῆς ἀπαναστάσεως πρόφασιν εὑρών,
[1, 15]	τὰς διὰ Πάρθους ταραχὰς καθιστάμενος,	Σίλων	δὲ ἐν Ἰουδαίᾳ χρήμασιν ὑπ'
[1, 20]	αὐτὸν ἐξῃτεῖτό τινα τῶν Ἀντωνίου	φίλων	Ἀλεξᾶν ἱκέτην γενόμενον· ἐνίκα δὲ
[1, 24]	καὶ πρὸς βάσανον ἐχώρει τῶν	φίλων	αὐτοῦ. Σιγῶντες δὲ ἀπέθνησκον πολλοὶ
[1, 14]	μεγίστην, ἐν ᾗ μετὰ τῶν	φίλων	εἰς Βρεντέσιον καταπλεύσας κἀκεῖθεν εἰς
[1, 32]	βασιλεὺς ἀθροίζει τῶν συγγενῶν καὶ	φίλων,	εἰσκαλεῖ δὲ καὶ τοὺς Ἀντιπάτρου
[1, 25]	ἥτις ἐκαλεῖτο Παννυχίς, τῶν τε	φίλων	ἐτίμησεν κατ' ἀξίαν ἕκαστον. Ὁμοίως
[1, 24]	ἐπετίθει. Καὶ τῶν μὲν αὐτοῦ	φίλων	ἢ φύσει στεγανώτατος ἦν ἕκαστος
[1, 21]	ἐπιδημίας ἀπὸ τῶν αὐτῶν ὠνόμασεν	φίλων.	Καθόλου δὲ οὐκ ἔστιν εἰπεῖν
[1, 29]	Ἀθροίσας οὖν συνέδριον τῶν τε	φίλων	καὶ συγγενῶν ἄλλα τε πολλὰ
[1, 14]	ὑπὸ Πτολεμαίου καὶ Σαπφινίου τῶν	φίλων.	Καίπερ δὲ ὢν ἐν ἀπορίᾳ
[1, 32]	ἐνεκόπη, Νικολάῳ δ' ἑνὶ τῶν	φίλων	λέγειν τὰς ἀποδείξεις ἔνευσεν. Μεταξὺ
[1, 24]	ὥσπερ Πτολεμαῖος ὁ τιμιώτατος τῶν	φίλων,	οἵ τε ἀδελφοὶ τοῦ βασιλέως
[1, 27]	τε τὸν στρατοπεδάρχην καὶ τῶν	φίλων	Ὄλυμπον ἐγγράφους τὰς μηνύσεις φέροντας.
[1, 10]	Καίσαρα πολεμίους ἀνθ' ἡγεμόνων καὶ	φίλων·	οὐ γὰρ ἀνέξεσθαι μετακινούμενον ἐκ
[1, 31]	ἐξ ὀνόματος τῶν ἐπὶ Ῥώμης	φίλων,	οὓς δὲ ἔπειθεν γράψαι διαφθείρας
[1, 31]	εἰς τὸ βασίλειον δίχα τῶν	φίλων·	οὗτοι γὰρ ὑβρισθέντες ἐπὶ τοῦ
[1, 24]	ἐνέκειντο πολλοί, πλείους δὲ τῶν	φίλων	παρεδύοντο κατάσκοποι. Πᾶν δὲ τὸ
[1, 31]	Οἱ μὲν οὖν προμηθέστεροι τῶν	φίλων	συνεβούλευον μὴ πρότερον ἐμπίπτειν τῷ
[1, 28]	τελευταῖον ἄκουσαν Ἀλεξᾷ τινι τῶν	φίλων	συνῴκισεν καὶ τῶν θυγατέρων αὐτῆς
[1, 29]	διὰ τῶν ἐπὶ τῆς Ἰταλίας	φίλων	τὴν εἰς Ῥώμην ἀποδημίαν αὑτῷ·
[1, 21]	πῃ συνεκρίνετο, προσηγόρευσεν ἀπὸ τῶν	φίλων	τὸν μὲν Καισάρειον τὸν δὲ
[1, 32]	βασιλέα, δι' ὑπερβολὴν δὲ τῶν	ἄλλων	ἀγαθῶν ἐποίησας ἐπίφθονον; Ὢ τάλας
[1, 24]	προσετίθει δ' ὅτι καὶ τῶν	ἄλλων	ἀδελφῶν τὰς μὲν μητέρας ἀπειλοῖεν
[1, 5]	δυνάσταις. Ἐκράτει δὲ τῶν μὲν	ἄλλων	αὐτή, Φαρισαῖοι δ' αὐτῆς. (Διογένην
[1, 32]	Κατεγνωσμένος δὲ δέομαι μὴ ταῖς	ἄλλων	βασάνοις πιστεύειν, ἀλλὰ κατ' ἐμοῦ
[1, 29]	γε μὴν ὑπ' αὐτοῦ τῶν	ἄλλων	ἐπεκράτουν. Μόνη δὲ τῆς ὁμονοίας
[1, 5]	Ἰουδαίων δοκοῦν εὐσεβέστερον εἶναι τῶν	ἄλλων	καὶ τοὺς νόμους ἀκριβέστερον ἀφηγεῖσθαι.
[1, 10]	ἐκείνου δύναμιν παραλαβόντος, τῶν δ'	ἄλλων	Καίσαρος στρατηγῶν ἐπὶ τιμωρίᾳ τοῦ
[1, 17]	ἐξόδους ἐχώρουν. Τῶν μὲν οὖν	ἄλλων	οὐδεὶς παρῆν κατὰ τύχην ὁ
[1, 13]	ταλάντων. Ἐπετύγχανον δὲ καὶ τῶν	ἄλλων	οὐχ ὅσοις ἤλπισαν· ὁ γὰρ
[1, 11]	τὴν τούτου καὶ τὴν τῶν	ἄλλων	πόλεων ἀπώλειαν Ἀντίπατρος ταχέως ἑκατὸν
[1, 12]	τῆς Ἀσίας Ἀντώνιος, πρεσβευομένων τῶν	ἄλλων	πόλεων πρὸς Ἀντώνιον εἰς Βιθυνίαν
[1, 13]	διεπράξατο Φασάηλος. Ἔτυχεν δὲ παρ'	ἄλλων	προακηκοὼς τὸν ἀδελφὸν συνειλημμένον, καὶ
[1, 8]	τοῦ τε ἀνδρὸς καὶ τῶν	ἄλλων	τέκνων. Μετὰ δὲ ταῦτα εἰς
[1, 19]	Ἀντωνίῳ συνεξορμᾶν ἤδη τῶν τε	ἄλλων	τῶν κατὰ Ἰουδαίαν ἀπηλλαγμένος θορύβων
[1, 6]	τὸν Ἀριστόβουλον εἰς τὸ ἦθος	διαβάλλων,	πολλὰ δ' ἐπαινῶν τὸν Ὑρκανὸν
[1, 0]	τῶν ἐμαυτοῦ τι συμφορῶν ἀποκρύψομαι	μέλλων	γε πρὸς εἰδότας ἐρεῖν. (Ἔπειθ'
[1, 22]	ἐμέτρει τὸν κίνδυνον, ἀλλὰ θανάτῳ.	(Μέλλων	οὖν ἀποδημήσειν Ἰωσήπῳ τῷ ἀνδρὶ
[1, 16]	καὶ Ἡρώδην μετεπέμπετο καταστήσασθαι πρότερον	ἐπιστέλλων	τὰ περὶ Ἰουδαίαν. Ἡρώδης δὲ
[1, 1]	προσγενομένων δὲ ἀπὸ τοῦ δήμου	πολλῶν	ἀναθαρσήσας κάτεισι καὶ συμβαλὼν μάχῃ
[1, 1]	δεξιᾷ χρησάμενοι τύχῃ κρατοῦσι, καὶ	πολλῶν	ἀναιρεθέντων τοὺς λοιποὺς ἔχων Ἰούδας
[1, 20]	νῦν βεβαιότερον· ἄξιος γὰρ εἶ	πολλῶν	ἄρχειν οὕτω φιλίας προιστάμενος. Πειρῶ
[1, 30]	αὐτὴν παντὸς οὗ δεδώρητο κόσμου,	πολλῶν	δ' ἦν ταλάντων, ἐκβάλλει δεύτερον.
[1, 4]	Δημήτριον ἐν αὐτῷ παραλύσας ἐκ	πολλῶν	ἐγκλημάτων ἐπάνεισιν εἰς Ἰουδαίαν, τρία
[1, 13]	τεῖχος, Ἡρώδης δ' οὐ μετὰ	πολλῶν	ἐφρούρει τὰ βασίλεια· καὶ τοῖς
[1, 1]	προσγενομένων δ' ἐκ τοῦ ἔθνους	πολλῶν	καὶ τοὺς διασωθέντας ἐκ τῆς
[1, 33]	νέοι. Μέσης γοῦν ἡμέρας καὶ	πολλῶν	κατὰ τὸ ἱερὸν ἀναστρεφομένων σχοίνοις
[1, 33]	δὲ δῆμος δείσας μὴ διὰ	πολλῶν	ὁ ἔλεγχος ἔλθῃ, παρεκάλει πρῶτον
[1, 5]	ὑπιόντες ἤδη καὶ διοικηταὶ τῶν	ὅλων	ἐγίνοντο διώκειν τε καὶ κατάγειν
[1, 28]	αὖθίς τε κινδυνεύσειν περὶ τῶν	ὅλων,	εἰ πρὸς Ἀρχελάῳ καὶ Φερώραν
[1, 0]	καὶ ἀποχωρήσαντος ἐπὶ διοικήσει τῶν	ὅλων	εἰς τὴν Αἴγυπτον ἐστασιάσθη τὰ
[1, 8]	ὥστε Ἀλέξανδρος ἀπογνοὺς περὶ τῶν	ὅλων	ἐπικηρυκεύεται πρὸς αὐτόν, συγγνωσθῆναί τε
[1, 9]	τὸν Ἰόνιον Ῥώμης καὶ τῶν	ὅλων	κρατήσας ἀνίησι μὲν τῶν δεσμῶν
[1, 3]	ἐξουσίας, ταύτην γὰρ κυρίαν τῶν	ὅλων	ὁ Ἰωάννης ἀπολελοίπει, καὶ μέχρι
[1, 10]	παρὰ πάντων ὡς δεσπότῃ τῶν	ὅλων·	οὐ μὴν αὐτὸς τῆς πρὸς
[1, 0]	Κεστίου πταίσμασι δείσας περὶ τῶν	ὅλων	Οὐεσπασιανὸν ἐφίστησι τῷ πολέμῳ, καὶ
[1, 17]	Ἰώσηπον τὸν ἀδελφὸν ἐπὶ τῶν	ὅλων	παραγγείλας μηδὲν μέχρι τῆς ὑποστροφῆς
[1, 20]	αὐτὸν εὐθέως ἡ περὶ τῶν	ὅλων	πραγμάτων φροντὶς διὰ τὴν πρὸς
[1, 6]	Γενομένης δὲ αὐτοῖς περὶ τῶν	ὅλων	συμβολῆς περὶ Ἱεριχοῦντα καταλιπόντες οἱ
[1, 5]	ἢ ὥστε ἐνοχλεῖν περὶ τῶν	ὅλων,	τὸν δὲ νεώτερον Ἀριστόβουλον διὰ
[1, 6]	~(Καὶ κληρονόμος μὲν ἦν τῶν	ὅλων	Ὑρκανός, ᾧ καὶ ζῶσα τὴν
[1, 28]	ποτε κἀκεῖνοι γένοιντο τῶν Ἀντιπάτρου	διαβολῶν	ἀγώνισμα. Τότε μὲν οὖν πολλὰ
[1, 3]	κτείνει γὰρ καὶ τοῦτον ἐκ	διαβολῶν,	ἃς οἱ πονηροὶ τῶν κατὰ
[1, 23]	αὐτοῦ κατηγορήσειεν. Ἀναπλησθεὶς δὲ τῶν	διαβολῶν	Ἡρώδης ὥσπερ ἐπιτείχισμα τοῖς υἱοῖς
[1, 24]	πίστιν, αἱ κολάσεις δὲ τῶν	διαβολῶν	ἦσαν ὠκύτεραι. Κατηγορεῖτο γοῦν τις
[1, 31]	προσθήκη γένοιτο τῶν κατ' ἐκείνης	διαβολῶν.	Οἱ δὲ ἀσκεπτότεροι καὶ τὴν
[1, 32]	αὐτοῦ γράμματα. Ταῦτα τῶν ἐνθάδε	διαβολῶν	πιστότερα, ταῦτα ἀπολογία μοι μόνη,
[1, 9]	εἰργόμενος τῶν κατὰ τὸ Πηλούσιον	ἐμβολῶν	ἐν Ἀσκάλωνι κατείχετο, τούς τε
[1, 12]	οὓς Ἡρώδης ἀντιπαραταξάμενος ἐπὶ τῶν	ἐμβολῶν	τῆς Ἰουδαίας κρατεῖ τῇ μάχῃ
[1, 0]	Παραλείψω δὲ οὐδὲ τὰς τῶν	αὐτομόλων	ἀτυχίας οὐδὲ τὰς τῶν αἰχμαλώτων
[1, 8]	διῆγεν εἰς Ἰουδαίαν Γαβινίου δι'	ἐπιστολῶν	δηλώσαντος τῇ Ἀριστοβούλου γυναικὶ τοῦτο
[1, 16]	στρατηγὸν Μαχαιρᾶν Ἀντίγονος ἱκέτευσεν δι'	ἐπιστολῶν	ἑαυτῷ βοηθὸν ἀφικέσθαι πολλά τε
[1, 11]	θυμὸν ἐπέχων καὶ Κασσίῳ δι'	ἐπιστολῶν	τὴν τοῦ πατρὸς ἀναίρεσιν ἀπωδύρετο
[1, 33]	δὲ ὑποστρέφων εἰς Ἱεριχοῦντα παραγίνεται	μελαγχολῶν	ἤδη, καὶ μόνον οὐκ ἀπειλῶν
[1, 16]	οἱ πολέμιοι, μετὰ δὲ τῶν	ὅπλων	ἀπήντων ἐμπειρίαν μὲν πολεμικὴν ἔχοντες,
[1, 4]	τῇ βασιλείᾳ πορίσας ἀνεπαύσατο τῶν	ὅπλων.	(Γίνεται δὲ πάλιν ἀρχὴ θορύβων
[1, 20]	πάντως ἄν με μετὰ τῶν	ὅπλων	ἐπείρασας εὐχάριστον, εἰ μὴ διεκώλυσαν
[1, 16]	ἐν ἀφθόνοις διῆγον ἀνειμένοι τῶν	ὅπλων,	Ἡρώδης δ' οὐκ ἠρέμει, ἀλλὰ
[1, 4]	βασιλείαν ἀναλίσκων· ὅθεν παυσάμενος τῶν	ὅπλων	λόγοις ἐπεχείρει διαλύεσθαι πρὸς τοὺς
[1, 17]	ἦν ἔτι θερμὸς ἐκ τῶν	ὅπλων	λουσόμενος ᾔει στρατιωτικώτερον· εἷς γοῦν
[1, 3]	τὸν Ἀντίγονον, εἰ μετὰ τῶν	ὅπλων	προσίοι, καὶ πρὸς αὐτὸν ἔπεμψεν
[1, 3]	ὑποπτεύειν πονηρόν, ἐχώρει μετὰ τῶν	ὅπλων	ὡς πρὸς ἐπίδειξιν. ενόμενος δὲ
[1, 3]	ἡ βασίλισσα συντάσσεται μετὰ τῶν	ἐπιβούλων·	τοὺς γὰρ πεμφθέντας πείθουσιν τὰ
[1, 33]	πολλὰ τῶν ἀνδρῶν κατηγορήσας ὡς	ἱεροσύλων	καὶ προφάσει τοῦ νόμου πειραζόντων
[1, 1]	καὶ διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν	ἀλλοφύλων	ἄρξας τῶν σφετέρων ἑκόντων, τελευτᾷ
[1, 7]	ἀόρατον ἅγιον ἐκκαλυφθὲν ὑπὸ τῶν	ἀλλοφύλων·	παρελθὼν γοῦν σὺν τοῖς περὶ
[1, 18]	πολεμίων τότε κρατῆσαι καὶ τῶν	ἀλλοφύλων	συμμάχων· ὥρμητο γὰρ τὸ ξενικὸν
[1, 7]	τιθέμενοι. Πλεῖστοι δ' ὑπὸ τῶν	ὁμοφύλων	ἀντιστασιαστῶν ἀνῃροῦντο καὶ κατὰ τῶν
[1, 0]	Ῥωμαίων ἀντιφιλονεικῶν αὔξειν τὰ τῶν	ὁμοφύλων	διέγνων, ἀλλὰ τὰ μὲν ἔργα
[1, 15]	οὐκ ὀλίγην ξένων τε καὶ	ὁμοφύλων	ἤλαυνεν διὰ τῆς Γαλιλαίας ἐπ'
[1, 23]	ἡλικίαις ἡ διάθεσις. Καὶ ἐπειδὴ	γάμων	ἔχοντες ὥραν ὁ μὲν τῆς
[1, 24]	αἰτησάμενος παρὰ Καίσαρος, βασιλικῶν τε	γάμων	ἠξίωσεν συνοικίσας ἀδελφὴν τῆς ἰδίας
[1, 33]	μόνον ἐκώλυσεν, ἀλλὰ καὶ βασιλεῖ	δραμὼν	ἀνήγγειλεν τὴν ἐπιβουλήν. Ἀνέκραγεν δ'
[1, 33]	κἀκεῖνος μετὰ χειρὸς οὐκ ὀλίγης	ἀναδραμὼν	περὶ τεσσαράκοντα νεανίας συλλαμβάνει καὶ
[1, 17]	ἀγώνισμα, Ἡρώδης δὲ τὴν πολεμίαν	καταδραμὼν	πέντε μὲν πολίχνας καταστρέφεται, δισχιλίους
[1, 22]	ἀνεῖλεν, ὃν ᾐχμαλωτίσατο μὲν Βαζαφράνης	καταδραμὼν	Συρίαν, ἐξῃτήσαντο δὲ κατὰ οἶκτον
[1, 15]	Ἰουδαῖοι διώκοντες. Ἐπὶ τούτους Ἡρώδης	ἐκδραμὼν	μετ' ὀλίγου στίφους τρέπεται ταχέως
[1, 13]	τὰ βασίλεια· καὶ τοῖς πολεμίοις	ἐπεκδραμὼν	ἀσυντάκτοις κατὰ τὸ προάστειον πλείστους
[1, 33]	τὴν δεξιὰν ὡς πλήξων ἑαυτόν.	Προσδραμὼν	δὲ ἐκώλυσεν Ἀχίαβος ὁ ἀνεψιὸς
[1, 28]	τῆς ἐμῆς βασιλείας καὶ τῶν	ἐμῶν	ἐκγόνων τά τε παιδία ταυτὶ
[1, 32]	πεντήκοντα ταλάντων ἔνειμα, τῶν δ'	ἐμῶν	ἐχορήγησα χρημάτων ἀνέδην, πλέοντι δὲ
[1, 32]	τὸ πῦρ, ὁδευέτω διὰ τῶν	ἐμῶν	σπλάγχνων τὰ ὄργανα, μὴ φειδέσθω
[1, 3]	καὶ μηκέτι ταῖς ἐκ τῶν	ἐμῶν	σπλάγχνων χοαῖς ἐπειρωνευέσθω τὸ δαιμόνιον.
[1, 23]	ἐμὰ φρονήσειν, τουτέστιν τὰ τῶν	ἐμῶν	υἱῶν· καὶ γὰρ τούτοις συμφέρει
[1, 8]	ταύτην ἀριστεύει τὴν μάχην ὁ	ἡγεμὼν	Μᾶρκος Ἀντώνιος, πανταχοῦ μὲν γενναῖος
[1, 31]	ὢν Οὔαρος ὁ τῆς Συρίας	ἡγεμών.	Ὁ δὲ εἴσεισι πρὸς τὸν
[1, 33]	ἐξαφεῖναι λύσαντας αὐτόν. Ὁ δὲ	ἡγεμὼν	οὐ μόνον ἐκώλυσεν, ἀλλὰ καὶ
[1, 28]	Ἀλεξάνδρου παίδων, ἵνα ᾖς αὐτῷ	κηδεμὼν	ἀναγκαῖος, τῷ δὲ σῷ παιδί,
[1, 21]	δ' εἴσπλους βόρειος, αἰθριώτατος γὰρ	ἀνέμων	τῷ τόπῳ βορέας· καὶ ἐπὶ
[1, 16]	ἐκ τῶν πεπονημένων ἐπικαρπίας ἀπεδίδου	διανέμων	ἑκάστῳ δραχμὰς ἑκατὸν πεντήκοντα ἀργυρίου
[1, 17]	εἰς ἔργα τὴν στρατιὰν καὶ	τεμὼν	τὰ προάστεια τρία μὲν ἐγείρειν
[1, 19]	γοῦν προτέρᾳ μάχῃ κρατούντων ἐκράτησαν	ἡμῶν	οἱ πολέμιοι, καὶ κατὰ τὸ
[1, 26]	χρήματα ἀνηλώθη, τούς τε ἐξ	ἡμῶν	πλουτήσαντας οἷοι, καὶ τὰς θεραπευθείσας
[1, 19]	χερσὶν πεποιθότες ὅσον ταῖς αὐτομάτοις	ἡμῶν	συμφοραῖς ἧκον· σφαλερὰ δ' ἐλπὶς
[1, 23]	στοργαὶ μένουσιν, ἔπειτα τὸν ποιησάμενον	ἡμῶν	τὰς διαλλαγὰς Καίσαρα, τρίτον ἐμὲ
[1, 21]	εἴποι ἴδια τῶν εὖ παθόντων	δήμων	ἑκάστου, τὸ δὲ Ἠλείοις χαρισθὲν
[1, 8]	Ἀντίπατρος. Τούτῳ γήμαντι γυναῖκα τῶν	ἐπισήμων	ἐξ Ἀραβίας Κύπρον τοὔνομα τέσσαρες
[1, 5]	αὐτῆς. (Διογένην γοῦν τινα τῶν	ἐπισήμων	φίλον Ἀλεξάνδρῳ γεγενημένον κτείνουσιν αὐτοὶ
[1, 28]	ἐμὲ τοὺς μὲν τούτων πατέρας	δαίμων	σκυθρωπὸς ἀφείλετο, ταῦτα δέ μοι
[1, 32]	οὕτως ἐπίβουλον διέφυγον. Ἀλλ' ἐπεὶ	δαίμων	τις ἐξερημοῖ τὸν ἐμὸν οἶκον
[1, 24]	(Μετέβαινεν δὲ ἐπ' Ἀλέξανδρον ὁ	χειμὼν	τῆς οἰκίας καὶ περὶ τὴν
[1, 16]	χρήσασθαι σφαλερωτάτῃ. Τοὺς γοῦν ἀλκίμους	καθιμῶν	ἐν λάρναξιν ἐνίει τοῖς στομίοις,
[1, 7]	βωμῷ φονευόμενοι τῶν καθ' ἡμέραν	νομίμων	εἰς τὴν θρησκείαν ἀπέστησαν. Τρίτῳ
[1, 2]	ἧτταν ὠργισμένος κτείνει τὸν Ἰωνάθην.	(Σίμων	δὲ γενναίως ἀφηγούμενος τῶν πραγμάτων
[1, 26]	πάντες οἱ περὶ αὐτὸν ἡδέως	προετίμων	τὸν Σπαρτιάτην. (Ὁ δ' ἐπεὶ
[1, 18]	τῷ θανεῖν, διὰ δὲ τῶν	ὑπονόμων	ἐν μέσοις αὐτοῖς ἐξαπίνης ἐφαίνοντο,
[1, 0]	οὐδεὶς ἀλλόφυλος, ὥστε ἀμήχανον ἦν	ὀδυρμῶν	ἐπικρατεῖν. Εἰ δέ τις οἴκτου
[1, 19]	καὶ λιμοῦ καὶ τῶν χθονίων	βρασμῶν	προγένοιτ' ἄν τι σημεῖον βραχύτερον,
[1, 9]	ὅλων κρατήσας ἀνίησι μὲν τῶν	δεσμῶν	τὸν Ἀριστόβουλον, παραδοὺς δ' αὐτῷ
[1, 1]	τὸν ἐνδελεχισμὸν τῶν καθ' ἡμέραν	ἐναγισμῶν	ἔπαυσεν ἐπ' ἔτη τρία καὶ
[1, 1]	τε ᾠκοδόμησεν ἕτερον καὶ τῶν	ἐναγισμῶν	ἤρξατο. Λαμβανούσης δὲ ἄρτι τὸ
[1, 19]	(Παραλογώτατά μοι δοκεῖ τὸ παρὸν	ὑμῶν	καθάπτεσθαι δέος· πρὸς μέν γε
[1, 19]	ἐνέδρα· νυνὶ δὲ ὁ ὄκνος	ὑμῶν	καὶ τὸ δοκοῦν ἄθυμον ἀσφάλειαν
[1, 19]	ὥστε ἔμοιγε κἀκ τοῦ δεδοικότος	ὑμῶν	παρίσταται θαρρεῖν. Ὅτε γὰρ ἐθρασύνεσθε
[1, 4]	ἐλπίσας. Ὡς δ' οὔτε Ἰουδαῖοι	θυμῶν	οὔτε οἱ Ἕλληνες ἐπαύσαντο πίστεως,
[1, 0]	τὴν πόλιν καὶ τὸν ναὸν	ἐπιθυμῶν	ἐπὶ δεξιὰς τοὺς στασιάζοντας προυκαλέσατο,
[1, 18]	τῷ θεῷ στέφανον ἀνέζευξεν ἀπὸ	Ἱεροσολύμων	ἄγων δεσμώτην Ἀντίγονον Ἀντωνίῳ. Τοῦτον
[1, 15]	δ' Ἀντίγονον ἀργυριούμενος. Ἔγγιστα γοῦν	Ἱεροσολύμων	αὐλισάμενος ὡς ἐνεπλήσθη χρημάτων, αὐτὸς
[1, 8]	Ἀλέξανδρος ἀνεχώρει καὶ πλησίον ἤδη	Ἱεροσολύμων	γενόμενος ἀναγκάζεται συμβαλεῖν καὶ κατὰ
[1, 22]	ἦκτο γαμετήν, γένος ἦν ἐξ	Ἱεροσολύμων	Δωρὶς ὄνομα, γαμεῖ Μαριάμμην τὴν
[1, 13]	τοὺς πολεμίους καὶ διώξαντες ἐπὶ	Ἱεροσολύμων	ἔθεον γενόμενοί τε πλείους μέχρι
[1, 21]	ὄντα χειροποίητον ἑξήκοντα σταδίων ἄπωθεν	Ἱεροσολύμων	ἐκάλεσεν μὲν ὁμοίως, ἐξήσκησεν δὲ
[1, 10]	δίκην ἀπειλῆς στρατιὰν ἀθροίσας ἐπὶ	Ἱεροσολύμων	ἦγεν καταλύσων τὸν Ὑρκανόν. Κἂν
[1, 17]	τῇ νίκῃ τεθαρρηκὼς Ἡρώδης ἐπὶ	Ἱεροσολύμων	ἤλασεν, εἰ μὴ χειμῶνι διεκωλύθη
[1, 0]	ἀφηγήσασθαι Ἰώσηπος Ματθίου παῖς ἐξ	Ἱεροσολύμων	ἱερεύς, αὐτός τε Ῥωμαίους πολεμήσας
[1, 17]	δὲ τοῦ χειμῶνος ἤλαυνεν ἐπὶ	Ἱεροσολύμων	καὶ μέχρι τοῦ τείχους ἀγαγὼν
[1, 10]	δὴ τῶν παίδων τὸν πρεσβύτατον	Ἱεροσολύμων	καὶ τῶν πέριξ στρατηγὸν καθίστησιν,
[1, 15]	πρότερον, ὡς μὴ χωροῦντος ἐπὶ	Ἱεροσολύμων	κατὰ νώτου τι τοῖς ἐχθροῖς
[1, 17]	πολεμίους. (Γήμας δὲ ὑπέστρεψεν ἐπὶ	Ἱεροσολύμων	μετὰ μείζονος δυνάμεως· συνῆπτε δ'
[1, 8]	καὶ Πειθόλαος ἦν ὁ ἐξ	Ἱεροσολύμων	ὑποστράτηγος αὐτομολήσας μετὰ χιλίων. Ῥωμαῖοι
[1, 11]	παίδων περιγίνεται· τόν τε γὰρ	Ἱεροσολύμων	φρουρὸν Φασάηλον καὶ Ἡρώδην πεπιστευμένον
[1, 12]	Τύρον, ἔνθα διέτριβεν Ἀντώνιος ἐπὶ	Ἱεροσολύμων	ὡρμημένος. Ἐπὶ τούτους κεκραγότας ἐκπέμπει
[1, 0]	μὲν Νέρων, Οὐεσπασιανὸς δὲ ἐπὶ	Ἱεροσολύμων	ὡρμημένος ὑπὸ τῆς ἡγεμονίας ἀνθέλκεται·
[1, 24]	ταῖς δούλαις ποιήσειν, αὐτοὺς δὲ	κωμῶν	γραμματεῖς, ἐπισκώπτοντες ὡς πεπαιδευμένους ἐπιμελῶς.
[1, 24]	ὁ βασιλεὺς ἐπίστευσεν ἡδέως, παραμυθίαν	λαμβάνων	τοῦ δῆσαι τὸν υἱὸν τὸ
[1, 10]	γὰρ Ἡρώδην, ἀποψηφίζεται. (Καὶ ὃς	ὑπολαμβάνων	ἄκοντος τοῦ βασιλέως διαφυγεῖν εἰς
[1, 18]	ἀνέστειλεν, ἥττης χαλεπωτέραν τὴν νίκην	ὑπολαμβάνων,	εἴ τι τῶν ἀθεάτων παρ'
[1, 2]	Συρίᾳ πόλεις, κενάς, ὅπερ ἦν,	ὑπολαμβάνων	τῶν μαχιμωτέρων εὑρήσειν. Μεδάβην μὲν
[1, 22]	τῇ γυναικὶ βουλόμενος, ὡς οὐδὲ	ἀποθανὼν	αὐτῆς ὑπομένοι διαζευχθῆναι, τὸ ἀπόρρητον
[1, 4]	τί ἂν ποιήσας καταστείλειεν αὐτούς,	ἀποθανών,	ἔλεγον· νεκρῷ γὰρ ἂν διαλλαγῆναι
[1, 10]	δὲ> τῶν ἐν τοῖς βασιλείοις	βασκάνων	ἠρέθιζον, οἷς ἢ τὸ τῶν
[1, 30]	δὲ Φερώρου γυναῖκας ἀπὸ τῶν	βασάνων	ἐτημέλει διηλλαγμένος. Ἐπτόητο δὲ τῷ
[1, 28]	ἑαυτοῦ μῖσος καὶ τὸν τῶν	ὀρφανῶν	ἔλεον ἐκ τοῦ ἔθνους, ὅση
[1, 29]	Φασάηλον. ~(Διακόψας δὲ τὰς τῶν	ὀρφανῶν	ἐλπίδας ὁ Ἀντίπατρος καὶ πρὸς
[1, 28]	αὐτὸς ἐλπίδας εἶχεν ἐπιμελούμενον τῶν	ὀρφανῶν	καὶ τὴν ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις
[1, 28]	παρὰ τῷ πατρὶ τὴν τῶν	ὀρφανῶν	τιμὴν ἑαυτοῦ κατάλυσιν αὖθίς τε
[1, 14]	ἀφικόμενος, ἔνθα τῆς παρόδου μὴ	τυγχάνων	ὑπὸ τῶν ἐφορμούντων τοῖς ἡγεμόσιν
[1, 15]	καὶ ἀναχωρεῖν ἐπειρᾶτο. Ἡρώδης δ'	ἐντυγχάνων	τοῖς τε ὑπὸ τὸν Σίλωνα
[1, 0]	ἀντιφιλονεικῶν αὔξειν τὰ τῶν ὁμοφύλων	διέγνων,	ἀλλὰ τὰ μὲν ἔργα μετ'
[1, 29]	συνέδριον τῶν τε φίλων καὶ	συγγενῶν	ἄλλα τε πολλὰ τῆς ἀνθρώπου
[1, 33]	υἱεῖς καὶ τὸ πλῆθος τῶν	συγγενῶν,	ἐφ' οἷς οἱ δορυφόροι καὶ
[1, 27]	κοινοῦ συνεδρίου τῶν τε ἰδίων	συγγενῶν	καὶ τῶν κατὰ τὴν ἐπαρχίαν
[1, 32]	μὲν ὁ βασιλεὺς ἀθροίζει τῶν	συγγενῶν	καὶ φίλων, εἰσκαλεῖ δὲ καὶ
[1, 24]	Ἀλεξάνδρῳ καὶ στῖφος ποιήσας τῶν	συγγενῶν	οὐκ ἔστιν ἥντινα διαβολὴν παρέλιπεν.
[1, 31]	πρὸ τῆς ἀποδημίας ἐν Ἰουδαίᾳ	μένων	τοιαύτας κατ' αὐτῶν ἐπὶ Ῥώμης
[1, 16]	τάλαντα. (Ἤδη δὲ Πάρθων μὲν	ἐξεληλαμένων,	ἀνῃρημένου δὲ Πακόρου Βεντίδιος ἐπιστείλαντος
[1, 19]	Διόσπολιν ἐκράτησέν τε καίτοι καρτερῶς	ἀντιπαραταξαμένων.	Πρὸς δὲ τὴν ἧτταν μέγα
[1, 13]	προῆλθον. Ὑρκανοῦ δὲ καὶ Φασαήλου	δεξαμένων	αὐτοὺς καρτερῷ στίφει μάχη κατὰ
[1, 4]	καὶ ψυχῆς ἔργα καὶ χειρὸς	ἐπιδειξαμένων.	Χωρεῖ δὲ τὸ τέλος τῆς
[1, 3]	Ἤρθη δ' εὐθὺς οἰμωγὴ τῶν	θεασαμένων	ὥσπερ ἐπίτηδες τοῦ παιδὸς ἐκεῖ
[1, 28]	ἐκ τοῦ ἔθνους ἐπεγείρεται πάντων	ἐπισταμένων,	ὅτι τὰς διαβολὰς τοῖς ἀδελφοῖς
[1, 15]	κατὰ στῖφος ἐκθέοντες ἀπεπειρῶντο τῶν	προτεταγμένων.	Ἡρώδης δὲ τὸ μὲν πρῶτον
[1, 17]	τῶν ὀρῶν κατατρέχοντες ἀπεπειρῶντο τῶν	προτεταγμένων,	κατὰ χεῖρα μὲν συμπλέκεσθαι τοῖς
[1, 2]	μὴν ὑπὸ τοῦ δήμου ταχέως	δεδεγμένων	ἤδη τὸν Ὑρκανόν. Καὶ ὁ
[1, 13]	ἐδέξαντο καίτοι Πτολεμαιῶν καὶ Σιδωνίων	δεδεγμένων.	Ὁ δ' οἰνοχόῳ τινὶ τῶν
[1, 32]	δύναμιν. Τούτων σὺν τοῖς ἄλλοις	εἰσηγμένων	Ἀντίπατρος εἰσέρχεται καὶ πεσὼν πρηνὴς
[1, 17]	ἁρπάσων ἐν ἀκμῇ τοῦ θέρους.	Ἐπιθεμένων	δὲ ἐν τοῖς ὄρεσιν καὶ
[1, 6]	Πομπήιον. Οὐ μήν τι τῶν	ὡμολογημένων	ἐγένετο· τὸν γὰρ ἐπὶ τὴν
[1, 19]	φρονήματος ἤδη σπάσαντες τιμωροὶ τῶν	παρεσπονδημένων	ἀναστῶμεν. Ἴτω τις οὐχ ὑπὲρ
[1, 6]	ἐστὶν φρούριον τῶν πάνυ φιλοτίμως	ἐξησκημένων	ὑπὲρ ὄρους ὑψηλοῦ κείμενον, πέμψας
[1, 26]	ἤκουσεν οὐδὲ παρ' ἐκείνου τῶν	διαβεβλημένων.	(Ἀλλὰ καίτοι τοὺς ἐλέγχους εὑρίσκων
[1, 0]	οἳ τηλικούτων κατ' αὐτοὺς πραγμάτων	γεγενημένων,	ἃ κατὰ σύγκρισιν ἐλαχίστους ἀποδείκνυσι
[1, 16]	τοῖς στρατιώταις τὰς ἐκ τῶν	πεπονημένων	ἐπικαρπίας ἀπεδίδου διανέμων ἑκάστῳ δραχμὰς
[1, 28]	μέτριον αὐξανομένην ὁρῶντι τὴν τῶν	ἀνῃρημένων	γενεάν· ἦσαν γὰρ Ἀλεξάνδρῳ μὲν
[1, 31]	τοὺς ἀπαγγέλλειν προῃρημένους οἱ τῶν	ἀνῃρημένων	δαίμονες ἀδελφῶν ἐφίμουν· γράφει γοῦν
[1, 28]	τε αὐτῷ παρέστη περὶ τῶν	ἀνῃρημένων,	μή ποτε κἀκεῖνοι γένοιντο τῶν
[1, 32]	Ἀκμῆς καὶ τῶν κατὰ Σαλώμης	ἐσκευωρημένων	ἐπέστειλεν Καίσαρι. Τήν τε διαθήκην
[1, 16]	Ὁ δ' ἐν διαλογισμῷ τῶν	ἡμαρτημένων	γενόμενος ταχέως μεταδιώκει τε τὸν
[1, 8]	πρὸς αὐτόν, συγγνωσθῆναί τε τῶν	ἡμαρτημένων	δεόμενος καὶ τὰ συλληφθέντα φρούρια
[1, 8]	ἐπειρᾶτο συγγνώμης ὑποσχέσει περὶ τῶν	ἡμαρτημένων	πρὸ μάχης αὐτοὺς προσαγαγέσθαι· μηδὲν
[1, 24]	τοὺς ἀδελφοὺς παρεκάλει διδοὺς τῶν	προημαρτημένων	ἄφεσιν, εἰ πρὸς τὸ μέλλον
[1, 1]	ναὸν εἰσήνεγκεν ὡς τῶν προτέρων	μεμιαμμένων,	βωμόν τε ᾠκοδόμησεν ἕτερον καὶ
[1, 16]	δὲ πρὸς οὐδὲν ἐνδοὺς τῶν	λεγομένων	ἀλλὰ καὶ προσονειδίσας τὸν Ἡρώδην
[1, 24]	ἡμέραν ἕκαστα τῶν πραττομένων ἢ	λεγομένων	διηρεύνα καὶ τοὺς ἐν ταῖς
[1, 24]	Ἡρώδην εἰς πίστιν ὑπαχθῆναι τῶν	λεγομένων	καὶ δέος. Πολλοὺς δὲ τῶν
[1, 33]	δ' εὐθὺς ἐγένετο τῶν Ἀρχελάῳ	συνηδομένων,	καὶ κατὰ στῖφος οἱ στρατιῶται
[1, 16]	μὲν οὐδεὶς προσέθετο, καὶ τῶν	βιαζομένων	δὲ πολλοὶ τῆς αἰχμαλωσίας προείλοντο
[1, 13]	δέοι βοηθήσοντα Ἀντιγόνῳ. (Τῶν δὲ	λῃζομένων	τὸν Κάρμηλον πολλοὶ Ἰουδαῖοι συνδραμόντες
[1, 24]	τὰς ἀφορμὰς ἀληθεῖς· καὶ τῶν	φημιζομένων	ἕν τι διελεγχθὲν ἅπασιν πίστιν
[1, 21]	τε πυκναὶ πρὸς καταγωγὴν τῶν	ἐνορμιζομένων	καὶ τὸ πρὸ αὐτῶν πᾶν
[1, 0]	τὰ περὶ ἑκάστην πόλιν τῶν	ἁλισκομένων	πάθη μετὰ ἀκριβείας, ὡς εἶδον
[1, 22]	δὲ ἐκ Μαριάμμης πέντε τέκνων	γενομένων	δύο μὲν θυγατέρες, τρεῖς δ'
[1, 1]	τοῦ βασιλέως Ἰούδας οὐκ ἠρέμει,	προσγενομένων	δ' ἐκ τοῦ ἔθνους πολλῶν
[1, 1]	φρουρῶν εἰς τὰ ὄρη καταφεύγει·	προσγενομένων	δὲ ἀπὸ τοῦ δήμου πολλῶν
[1, 17]	τὰ τέγη δ' ἦν ὕπερθεν	ἀμυνομένων	κατάπλεα. Κἀπειδὴ περιῆν τῶν ἔξωθεν,
[1, 13]	ὑπαντήσας συνεβούλευεν τοὺς πολλοὺς τῶν	ἑπομένων	ἀποφορτίσασθαι· μὴ γὰρ ἂν τοσοῦτον
[1, 31]	παρὰ δόξαν ἐρημία πολλὴ πάντων	ἐκτρεπομένων	καὶ μηδενὸς προσιέναι τολμῶντος· ἐμισεῖτο
[1, 18]	καὶ μήτε ἵπποις μήτε ἀνδράσιν	ὑπολειπομένων	τροφήν. Τοῦ γε μὴν μαχίμου
[1, 13]	(Ἔτι δὲ τῶν περὶ Πάκορον	σκεπτομένων,	πῶς ἂν κρύφα τὴν ἐπιβουλὴν
[1, 3]	σπλάγχνων ὑπ' ἀκράτου τῆς λύπης	σπαραττομένων	ἄθρουν αἷμα ἀναβάλλει. Ττοῦτό τις
[1, 24]	καὶ πεποιήκει προδότας καὶ τῶν	πραττομένων	ἢ λαλουμένων φῶρας. Πάντα δὲ
[1, 24]	καὶ μεθ' ἡμέραν ἕκαστα τῶν	πραττομένων	ἢ λεγομένων διηρεύνα καὶ τοὺς
[1, 29]	Ἠγνόει δὲ οὐδὲν Σαλώμη τῶν	πραττομένων	καὶ πάντα Ἡρώδῃ διήγγελλεν. (Ἐξεκαίετο
[1, 12]	ἐπὶ δὲ τῆς Ἀσίας Ἀντώνιος,	πρεσβευομένων	τῶν ἄλλων πόλεων πρὸς Ἀντώνιον
[1, 31]	μὲν ψευδῆ λέγων εἶναι τῶν	γραφομένων,	ἃ δὲ νεότητος ἁμαρτήματα. Τηνικαῦτά
[1, 33]	καὶ πολλῶν κατὰ τὸ ἱερὸν	ἀναστρεφομένων	σχοίνοις παχείαις καθιμήσαντες σφᾶς αὐτοὺς
[1, 18]	αἱ πόρρωθεν συγκομιδαί, τῶν δὲ	μαχομένων	περιῆν τῇ Ῥωμαίων ἐμπειρίᾳ καίτοι
[1, 7]	ἔσχατον παρεσκευάζοντο. Τῶν δὲ ἑτέρων	δεχομένων	Ῥωμαίους τῇ πόλει καὶ τὰ
[1, 27]	πᾶσα καὶ τὸ Ἰουδαικὸν ἦν	ἐκδεχομένων	τὸ τέλος τοῦ δράματος· οὐδεὶς
[1, 33]	εἰς τὰ ἴδια. Τούτων δ'	οἰχομένων	ἐδήλουν ἤδη τοῖς στρατιώταις καὶ
[1, 30]	τὴν γυναῖκα τῶν οὐ συνήθως	ἐσκευασμένων,	φαγόντα δ' εὐθέως εἰς τὴν
[1, 15]	ἔρημα πάντα τῶν περὶ Ἀντίγονον	προανεσκευασμένων,	ἐκίνει τε τὸ στρατόπεδον καὶ
[1, 31]	φόβος ἐπῄει τις αὐτὸν τῶν	τετελεσμένων,	μή ποτε φωραθείη τὸ φάρμακον.
[1, 18]	Ῥωμαίων τῇ τριβῇ τῆς πολιορκίας	διωργισμένων,	τοῦ δὲ περὶ Ἡρώδην Ἰουδαικοῦ
[1, 31]	ἡ τελευταία πίστις τῶν Ἀντιπάτρῳ	βεβουλευμένων·	ἦν μὲν γὰρ ἀπελεύθερος αὐτοῦ,
[1, 17]	τῶν μὲν εἰς τὴν κώμην	συνεξωθουμένων	ἐξ ἧς ὥρμηντο, τοῦ δὲ
[1, 3]	διδοὺς φθόνῳ τὰ πολλὰ τῶν	λογοποιουμένων.	Ὡς δ' ὁ Ἀντίγονος λαμπρὸς
[1, 13]	καταλιπὼν παρ' Ἡρώδῃ τινὰς τῶν	καλουμένων	Ἐλευθέρων ἱππέων τοῖς λοιποῖς προέπεμψεν
[1, 17]	αὐταῖς ἐνεκέκρατο τῶν πάλαι στρατιωτῶν	καλουμένων	ἐπαμύνειν τοῖς ἀπείροις πολέμου δυνάμενον.
[1, 24]	προδότας καὶ τῶν πραττομένων ἢ	λαλουμένων	φῶρας. Πάντα δὲ περιεσκεμμένως δραματουργῶν
[1, 31]	ὅμως οὐδεὶς τῶν εἰς Ῥώμην	ἀφικνουμένων	ἀπήγγειλεν αὐτῷ τὰς ἐν Ἰουδαίᾳ
[1, 27]	βασάνοις διήλεγχεν, καὶ τῶν μὲν	ἀρνουμένων,	τοῦ δὲ μηδὲν πλέον λέγοντος,
[1, 15]	καὶ συναγηοχὼς δύναμιν οὐκ ὀλίγην	ξένων	τε καὶ ὁμοφύλων ἤλαυνεν διὰ
[1, 25]	πάντα, ὅσα κατηγοροῖτο, παρακοπὴν δὲ	φρενῶν	καὶ μανίαν ὀδυρόμενος, ἧς αἴτιον
[1, 0]	συνετάξαντο μετ' ἀκριβείας καί τινες	Ἑλλήνων	ἐκεῖνα τῇ πατρίῳ φωνῇ μεταβαλόντες
[1, 0]	ἐπιτιμήσαιμ' ἂν αὐτὸς δικαίως τοῖς	Ἑλλήνων	λογίοις, οἳ τηλικούτων κατ' αὐτοὺς
[1, 31]	καὶ τῆς ἐπανόδου διελθόντων ἑπτὰ	μηνῶν·	τοσοῦτον πρὸς αὐτὸν ἐκ πάντων
[1, 0]	ἢ πόλεων πρὸς πόλεις ἢ	ἐθνῶν	ἔθνεσι συρραγέντων, οἱ μὲν οὐ
[1, 6]	τὸ ἦθος διαβάλλων, πολλὰ δ'	ἐπαινῶν	τὸν Ὑρκανὸν παρῄνει δέξασθαι> καὶ
[1, 32]	ἐπίπλαστον ὀλοφυρμόν· οὗτός ἐστιν ὁ	παραινῶν	ἐμοί ποτε φυλάττεσθαι ζῶντα Ἀλέξανδρον
[1, 27]	καὶ τηθίδα, διαπέμπεται σώζειν ἑαυτὴν	παραινῶν·	παρεσκευάσθαι γὰρ βασιλέα κτείνειν αὐτὴν
[1, 29]	Ῥώμην ἀποδημίαν αὑτῷ· γραψάντων γὰρ	ἐκείνων	δεῖν Ἀντίπατρον διὰ χρόνου πεμφθῆναι
[1, 23]	καταλύσει δώσει μοι καὶ περὶ	ἐκείνων	δίκας· οὐ γὰρ ἐγὼ φθονῶν
[1, 5]	αἱ μὲν ἀπολαύσεις τῶν βασιλείων	ἐκείνων	ἦσαν, τὰ δ' ἀναλώματα καὶ
[1, 0]	συγγραφέων ἀπηγγελμένα. Καίτοι τοσούτῳ τῆς	ἐκείνων	ἡττῶνται δυνάμεως ἐν τῷ γράφειν,
[1, 33]	θάνατον αἱρεῖσθαι. (Ἅμα δὲ τοῖς	ἐκείνων	λόγοις διεφημίσθη καὶ θνήσκειν ὁ
[1, 28]	δι' ὧν ἠλέει τοὺς ἐξ	ἐκείνων.	(Συναγαγὼν γάρ ποτε Ἡρώδης συγγενεῖς
[1, 16]	ἐξέκλιναν. (Ὁ δὲ ἕως Ἰορδάνου	κτείνων	εἵπετο καὶ πολὺ μὲν αὐτῶν
[1, 26]	φθόρῳ τὴν παππῴαν αὐτῶν βασιλείαν	προτείνων.	Τιμωρήσειν γε μὴν αὐτὸς τοῖς
[1, 4]	ἀπέσφαξεν ταῖς ὄψεσι· καὶ ταῦτα	πίνων	καὶ συγκατακείμενος ταῖς παλλακίσιν ἀφεώρα.
[1, 32]	ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις λύπην καὶ	διακρίνων	τὴν τῶν ζώντων εὔνοιαν ἀδελφῶν,
[1, 21]	αὐτὸς αἴτιος, ἀλλ' ἢ προδοσίᾳ	τινῶν	ἢ προπετείᾳ στρατιωτῶν ἐγένετο. ~(Τάς
[1, 26]	βασιλέως γενομένοις, τότε δ' ἔκ	τινων	προσκρουσμάτων ἀποπεπτωκόσι τῆς τάξεως. Ἐφ'
[1, 6]	ἡ Ἀριστοβούλου γυνὴ μετὰ τῶν	τέκνων.	Ἀμέλει πρὶν ἀνηκέστου πάθους διελύθησαν,
[1, 32]	ἔφης αὐτός, προέκρινας δὲ τοσούτων	τέκνων,	ἀπέδειξας δὲ ζῶν βασιλέα, δι'
[1, 22]	(Τῶν δὲ ἐκ Μαριάμμης πέντε	τέκνων	γενομένων δύο μὲν θυγατέρες, τρεῖς
[1, 27]	νικῶν νίκην πικρὰν κατὰ τῶν	τέκνων,	ἐπηρώτα τὴν γνώμην ἑκάστου. Καὶ
[1, 27]	εἶναι θεμιτὸν αὐτῷ τριῶν παρεστώτων	τέκνων	ἑτέρου τέκνοις ἀπώλειαν ἐπιψηφίσασθαι. Σύμψηφοι
[1, 8]	τε ἀνδρὸς καὶ τῶν ἄλλων	τέκνων.	Μετὰ δὲ ταῦτα εἰς Ἱεροσόλυμα
[1, 32]	κἂν διὰ πάντων μου τῶν	τέκνων	ὁ ἔλεγχος ἔλθῃ. (Τοιαῦτα λέγων
[1, 27]	θάνατον πιστεύεις τούτοις κατὰ τῶν	τέκνων,	οἵ σε τῶν γνησίων περικόπτοντες
[1, 19]	οὐχ ὑπὲρ γυναικὸς οὐδ' ὑπὲρ	τέκνων	οὐδ' ὑπὲρ κινδυνευούσης πατρίδος, ἀλλ'
[1, 16]	πρεσβύτῃ δεξιὰν ὤρεγεν φείσασθαι τῶν	τέκνων	παρακαλῶν. Ὁ δὲ πρὸς οὐδὲν
[1, 25]	ὄντων μὲν αὐτοῖς ἤδη καὶ	τέκνων,	στεργομένης δ' οὕτως ὑπὸ τοῦ
[1, 33]	τὴν ψυχὴν ταῖς περὶ τῶν	τέκνων	συμφοραῖς, ὡς μηδ' ἐν ὑγιείᾳ
[1, 33]	ᾔτησεν καὶ μαχαίριον, εἰώθει γὰρ	ἀποτέμνων	ἐσθίειν, ἔπειτα περιαθρήσας μή τις
[1, 7]	ἀντιστασιαστῶν ἀνῃροῦντο καὶ κατὰ τῶν	κρημνῶν	ἔρριπτον ἑαυτοὺς ἄπειροι· καὶ τὰ
[1, 0]	(Ἔπειτα διέξειμι τήν τε τῶν	τυράννων	πρὸς τοὺς ὁμοφύλους ὠμότητα καὶ
[1, 0]	τέρατα καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν	τυράννων	τῶν τε ἀνδραποδισθέντων τὸ πλῆθος
[1, 28]	ἐμῆς βασιλείας καὶ τῶν ἐμῶν	ἐκγόνων	τά τε παιδία ταυτὶ γαληνοτέροις
[1, 24]	μητρυιᾶς χαλεπωτέρα καὶ πλεῖόν τι	προγόνων	μισοῦσα τοὺς ἐκ βασιλίδος. Πάντες
[1, 0]	πολλοὶ πρὸ ἐμοῦ τὰ τῶν	προγόνων	συνετάξαντο μετ' ἀκριβείας καί τινες
[1, 6]	διαμισουμένῳ. Γένος δ' ἦν Ἰδουμαῖος	προγόνων	τε ἕνεκα καὶ πλούτου καὶ
[1, 2]	λαμπρῶς ἀρχιερεὺς ἀποδείκνυται καὶ τῆς	Μακεδόνων	ἐπικρατείας μετὰ ἑκατὸν καὶ ἑβδομήκοντα
[1, 33]	καὶ βηχὶ σπασμώδει διετείνετο, τῶν	ἀλγηδόνων	ἡσσηθεὶς φθάσαι τὴν εἱμαρμένην ἐπεβάλλετο.
[1, 24]	εἰπόντες· οἱ δ' ὑπὸ τῶν	ἀλγηδόνων	ψεύσασθαι βιασθέντες ἔλεγον, ὡς ἐπιβουλεύοι
[1, 4]	Ῥᾳδίως δὲ ὑπακούσαντος κατ' ἐλπίδα	μειζόνων	καὶ μετὰ στρατιᾶς ἥκοντος συνέμισγον
[1, 23]	ἐκείνων δίκας· οὐ γὰρ ἐγὼ	φθονῶν	τοῖς ἐξ ἐμοῦ γεγενημένοις ἀνακόπτω
[1, 33]	διερωτήσαντος, ἀναιρεῖσθαι μέλλοντες ἔλεγον, ὅτι	πλειόνων	ἀγαθῶν ἀπολαύσουσιν μετὰ τὴν τελευτήν.
[1, 26]	ὤνησέν γέ τι τοὺς ἀθλίους·	μόνων	γὰρ ἦν τῶν κακῶν ἀκροατὴς
[1, 13]	εἰσέπιπτον καὶ τὸ βασίλειον ἀπεχόμενοι	μόνων	τῶν Ὑρκανοῦ χρημάτων· ἦν δ'
[1, 0]	μηδὲ γινώσκουσι τὰς πράξεις τῶν	ἡγεμόνων	γράφειν. Τιμάσθω δὴ παρ' ἡμῖν
[1, 27]	καὶ τῶν κατὰ τὴν ἐπαρχίαν	ἡγεμόνων	ἐξετάσειεν τὴν ἐπιβουλήν· κἂν μὲν
[1, 27]	μὴν ἐν ἐκκλησίᾳ τῶν τε	ἡγεμόνων	καὶ Τίρωνος κατηγορήσας τὸν λαὸν
[1, 27]	ἐλεεῖ τὰ μειράκια, τῶν δὲ	ἡγεμόνων	καὶ φανερῶς ἀγανακτοῦσιν πολλοί. Ταῦθ'
[1, 10]	μὴν καὶ Καίσαρα πολεμίους ἀνθ'	ἡγεμόνων	καὶ φίλων· οὐ γὰρ ἀνέξεσθαι
[1, 11]	ἀμφοτέρων ἐπίβουλον ἀνελών. Εἴτε δὲ	φρονῶν	Ὑρκανὸς οὕτως εἴθ' ὑπὸ δέους
[1, 0]	διδόναι καὶ τὰ τῶν ἰδίων	χρόνων	τοῖς μετ' αὐτὸν συνιστάνειν ἐπαίνου
[1, 32]	περιβλέπων· οὗτος ὁ ταμίας τῶν	ὕπνων	καὶ χορηγὸς τῆς ἀμεριμνίας, ὁ
[1, 1]	τὸ ζῆν. Ὅ γε μὴν	κυβερνῶν	τὸν ἐλέφαντα ἰδιώτης ἦν· κἂν
[1, 17]	Ἐν ᾧ καὶ αὐτὸς Ἡρώδης	παρελαύνων	παλτῷ κατὰ τὴν πλευρὰν ἀκοντίζεται.
[1, 6]	τῆς Συρίας συμμάχους. Ἐπεὶ δὲ	παρελαύνων	Πέλλαν καὶ Σκυθόπολιν ἧκεν εἰς
[1, 19]	ὑπὸ τῆς Κλεοπάτρας συμμετασχεῖν τῶν	κινδύνων	Ἀντωνίῳ· τοῖς γὰρ βασιλεῦσιν, ὡς
[1, 17]	οἶκος εὐθέως συνέπεσεν. Τοῦτο καὶ	κινδύνων	καὶ σωτηρίας κοινὸν ἐπὶ τῷ
[1, 23]	τὸν ἀδελφὸν ἀποδείξας κοινωνοῦντα τῶν	κινδύνων,	οὕτως ἤδη τό τε Ἀντιπάτρου
[1, 24]	γαμετὴν οὖσαν, καθομιλῶν ἀεὶ καὶ	παροξύνων.	Συνήργει δὲ καὶ πρὸς τὴν
[1, 32]	πῦρ, ὁδευέτω διὰ τῶν ἐμῶν	σπλάγχνων	τὰ ὄργανα, μὴ φειδέσθω ὀλοφυρμὸς
[1, 3]	ἀεὶ τεταραγμένην συνετήκετο, μέχρι τῶν	σπλάγχνων	ὑπ' ἀκράτου τῆς λύπης σπαραττομένων
[1, 3]	μηκέτι ταῖς ἐκ τῶν ἐμῶν	σπλάγχνων	χοαῖς ἐπειρωνευέσθω τὸ δαιμόνιον. Ταῦτα
[1, 21]	ἣν ἡ δόξα τῶν Ὀλυμπίασιν	ἀγώνων	διικνεῖται. Τούτους γὰρ δὴ καταλυομένους
[1, 33]	εἴη, ἐπῆρεν τὴν δεξιὰν ὡς	πλήξων	ἑαυτόν. Προσδραμὼν δὲ ἐκώλυσεν Ἀχίαβος
[1, 26]	καὶ τὸν πατέρα δι' ἀγένειαν	ἀδοξῶν”	κατὰ δὲ τὰς θήρας προσκρούειν
[1, 8]	τὸν Εὐφράτην ὑπέστρεψεν Πάρθους διαβαίνειν	ἀνείρξων,	περὶ ὧν ἐν ἑτέροις ἐροῦμεν.
[1, 32]	Τοιαῦτα μετ' ὀλοφυρμοῦ καὶ δακρύων	ἐκβοῶν	τούς τε ἄλλους ἅπαντας καὶ
[1, 3]	ἄκων ἐπίστευσεν ὁ Ἀριστόβουλος, καὶ	προνοῶν	τοῦ μήθ' ὑποπτεύων φανερὸς γενέσθαι
[1, 11]	Μάλιχος διαφθείρει τινὰ τῶν βασιλικῶν	οἰνοχόων	χρήμασιν δοῦναι φάρμακον Ἀντιπάτρῳ. Καὶ
[1, 3]	ἅτε δὴ καὶ τὸν ἀδελφὸν	ἀγαπῶν	καὶ διδοὺς φθόνῳ τὰ πολλὰ
[1, 30]	θεὸς ὁ γῆν καὶ οὐρανὸν	διέπων	μετέλθοι τὴν τούτων ἡμῖν τῶν
[1, 25]	γε πρὸς τὸ σὸν ἀξίωμα	βλέπων	ἐνεγγύησα. Νῦν δὲ περὶ ἀμφοῖν
[1, 16]	ἀπέσφαττεν. Ἐξ ἀπόπτου δὲ Ἡρώδης	ἐπιβλέπων	τῷ τε πάθει συνείχετο καὶ
[1, 32]	καὶ μή μέ τις ἐνεδρεύοι	περιβλέπων·	οὗτος ὁ ταμίας τῶν ὕπνων
[1, 12]	ἀδελφοὺς πᾶσαν διοικεῖν τὴν Ἰουδαίαν	ἐπιτρέπων.	(Προσαγανακτούντων δὲ τῶν πρέσβεων πεντεκαίδεκα
[1, 28]	τοὺς πατέρας αὐτῶν. (Ἐπειδὴ> ταῦτα	εἰπὼν	ἀπεδάκρυσέν τε καὶ τῶν παίδων
[1, 3]	χοαῖς ἐπειρωνευέσθω τὸ δαιμόνιον. Ταῦτα	εἰπὼν	εὐθέως τελευτᾷ βασιλεύσας οὐ πλεῖον
[1, 32]	τὸν Ἀντίπατρον, ὡς οὐδὲν πλέον	εἰπὼν	ἢ θεός ἐστίν μοι τοῦ
[1, 32]	ἄλλα τε πολλὰ πρὸς τούτοις	εἰπὼν	καὶ ἀποδείξας καταπαύει τὸν λόγον.
[1, 23]	ἐμὴν κρίσιν, ἂν ὁμονοῆτε. Ταῦτ'	εἰπὼν	καὶ φιλοφρόνως ἕκαστον τῶν υἱῶν
[1, 24]	βίον οὐκ ἂν ἥμαρτέν τις	εἰπὼν	κακίας μυστήριον· τοὺς δὲ Ἀλεξάνδρῳ
[1, 32]	Καῖσαρ, ὁ φιλοπάτορα πολλάκις με	εἰπών.	Λάβε, πάτερ, τὰ παρ' αὐτοῦ
[1, 3]	χρόνος ἐκκρούει τὸ μάντευμα. Ταῦτα	εἰπὼν	σκυθρωπὸς ἐπὶ συννοίας ὁ γέρων
[1, 32]	πρὸς τὸ πανοῦργον τὸ Ἀντιπάτρου	προειπὼν	καὶ τὸν ἐπ' αὐτῷ διαχέας
[1, 21]	διάφορον τειχίσας ἀνέθηκεν τῇ μητρὶ	προσειπὼν	Κύπρον. Φασαήλῳ δὲ τἀδελφῷ τὸν
[1, 8]	δὲ τοὺς ἐξαιρήσοντας τὸ φρούριον	καταλιπὼν	αὐτὸς ἐπῄει τὰς μὲν ἀπορθήτους
[1, 13]	κατασχὼν εἰς τὸ φρούριον διασώζεται.	Καταλιπὼν	δὲ ἐνταῦθα ταῖς γυναιξὶν ὀκτακοσίους
[1, 16]	καὶ τοὺς ἐν αὐτοῖς Ἡρώδης·	καταλιπὼν	δὲ τοῦ στρατοῦ μοῖραν ὅσην
[1, 17]	καὶ πύργους ἐποικοδομεῖν αὐτοῖς κελεύει,	καταλιπὼν	δὲ τοὺς ἀνυτικωτάτους τῶν ἑταίρων
[1, 13]	ἄπειμι τὸν μετελευσόμενον τοὺς ἐχθροὺς	καταλιπὼν	ζῶντα. (Ὁ μὲν οὖν οὕτως
[1, 0]	πράγματα καὶ παρατυχοῦσι τῷ πολέμῳ	καταλιπὼν	ἢ μέμψεως ἀφορμὴν ἢ κατηγορίας,
[1, 1]	κατὰ σπάνιν τῶν ἐπιτηδείων ἀπανίσταται,	καταλιπὼν	μὲν φρουρὰν ὅσην ἀποχρήσειν ὑπελάμβανε,
[1, 13]	καὶ Πάκορος, ὡς ἧττον ὑποπτεύοιτο,	καταλιπὼν	παρ' Ἡρώδῃ τινὰς τῶν καλουμένων
[1, 14]	τε τοὺς οἰκειοτάτους ἐν φρουρίῳ	καταλιπὼν	πολιορκουμένους διὰ χειμῶνος πλεύσειεν ἐπ'
[1, 1]	Ἰούδᾳ τῷ πρεσβυτάτῳ τῶν παίδων	καταλιπὼν	τὴν ἀρχήν. (Ὁ δέ, οὐ
[1, 15]	ἁμαρτημάτων Μάλχῳ μεταμέλειν. Κἂν ἔφθη	καταλιπὼν	τὸ φρούριον, εἰ μὴ περὶ
[1, 15]	μὲν οὖν φρουρὰν ὁ βασιλεὺς	καταλιπὼν	ὑπέστρεψεν καὶ χειμεριοῦσαν τὴν Ῥωμαίων
[1, 28]	τοὺς Καίσαρος φίλους οὐκ ὀλίγα	πέμπων	ἐπὶ Ῥώμης χρήματα. Οἵ γε
[1, 8]	ἐπεβοήθει διὰ Ἀντιπάτου τὰ ἐπιτήδεια	πέμπων.	Ὃν καὶ καθίησι Σκαῦρος ὄντα
[1, 11]	Ἱεροσόλυμα τοὺς ὁπλίτας ἄγων. Καὶ	πέμπων	Ὑρκανός, ἐνῆγεν γὰρ δεδοικὼς τὴν
[1, 24]	τὰς μηνύσεις ἐκφέρειν, ἀλλὰ κατασκόπους	ὑποπέμπων	νύκτωρ καὶ μεθ' ἡμέραν ἕκαστα
[1, 13]	τῶν παραθαλασσίων χωρίων, ὃ καλεῖται	Ἐκδίππων·	ἐκεῖ γὰρ τήν τε ὑπόσχεσιν
[1, 26]	δὲ τὰς θήρας προσκρούειν μὲν	σιωπῶν,	ἐπαινέσας δὲ προσακούειν εἴρων. Πανταχοῦ
[1, 19]	σεισθεῖσα βοσκημάτων μὲν ἄπειρον πλῆθος	ἀνθρώπων	δὲ τρεῖς διέφθειρεν μυριάδας, τὸ
[1, 32]	ἀναλίσκειν; Εἰ γὰρ ἐξωλέστατος πάντων	ἀνθρώπων	ἐγενόμην καὶ θηρίου ψυχὴν εἶχον
[1, 19]	πρέσβεις ἡμετέρους παρὰ τὸν πάντων	ἀνθρώπων	νόμον ὠμῶς ἀπέκτειναν καὶ τοιαῦτα
[1, 26]	ἀδελφῷ. Πάντων δ' ἀποπειραθεὶς τῶν	προσώπων	ἄλλον ἄλλως ὑπῄει, γίνεται δὲ
[1, 13]	προλαβὼν Ἡρώδης μετὰ τῶν οἰκειοτάτων	προσώπων	νύκτωρ ἐπὶ Ἰδουμαίας ἐχώρει λάθρα
[1, 13]	αὐτοῖς αἱ νύκτες ὑπὸ τῶν	βαρβάρων	ἀεί, πάλαι δ' ἂν καὶ
[1, 16]	τῆς πολιορκίας, πολλοὺς μὲν τῶν	βαρβάρων	ἀποκτείνας, πολλὴν δὲ ἀποτεμόμενος λείαν,
[1, 14]	πείσειν ὑπὲρ Φασαήλου τὴν τῶν	βαρβάρων	ἤλπιζεν πλεονεξίαν. Ἐλογίζετο γάρ, εἰ
[1, 13]	ἐκ πολλοῦ τὴν ἀπιστίαν τῶν	βαρβάρων	ὑφορώμενος εἰς τὴν Ἰδουμαίαν τὰ
[1, 4]	διωχθεὶς εἰς Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν, Ἀλέξανδρος	Γαδάρων	τε πολιορκίᾳ κρατεῖ καὶ Ἀμαθοῦντος,
[1, 23]	ἀγανακτήσεως, ἐφ' ἑκάστου δὲ τῶν	ἀνιαρῶν	τὴν ὀργὴν ἐξέφαινον, ὥσθ' οἱ
[1, 10]	ὁ Ἀριστοβούλου πρὸς τὸν Καίσαρα	παρὼν	γίνεται παραδόξως Ἀντιπάτρῳ μείζονος προκοπῆς
[1, 12]	περιεῖναι Ὑρκανῷ τίμιον. Πρὸς ἃ	παρὼν	Ἡρώδης καὶ τεθεραπευκὼς οὐκ ὀλίγοις
[1, 25]	δὲ Φερώραν παρωξύνετο· τῶν γὰρ	τεσσάρων	βίβλων οὗτος ἦν ὑπόθεσις. Ὃς
[1, 21]	τὸ πλέον δ' ἐλάφων καὶ	ὀνάγρων	εὔπορος· πολεμιστὴς δ' ἀνυπόστατος. Πολλοὶ
[1, 5]	μὲν διὰ τὸ ἀξίωμα τῶν	ἀνδρῶν,	ἐκπέμψαι δ' αὐτούς, εἰ μὴ
[1, 33]	εἰς ἐκκλησίαν, καὶ πολλὰ τῶν	ἀνδρῶν	κατηγορήσας ὡς ἱεροσύλων καὶ προφάσει
[1, 19]	Ἀραβίαν ἀμυνάμενος καὶ σβέσας τῶν	ἀνδρῶν	τὰ φρονήματα προύκοψεν ὥστε καὶ
[1, 20]	οὖν Οὐάρρων καθαίρει τε τῶν	ἀνδρῶν	τὴν γῆν καὶ ἀφαιρεῖται Ζηνόδωρον·
[1, 18]	Σόσσιον, εἰ χρημάτων τε καὶ	ἀνδρῶν	τὴν πόλιν Ῥωμαῖοι κενώσαντες καταλείψουσιν
[1, 30]	δὲ φανερῶς, ἐὰν σχῶμέν ποτε	ἀνδρῶν	φρόνημα καὶ χεῖρας. (Ταῦτ' ἔλεγον
[1, 19]	καὶ πρὸς ἀνθρωπίνην ἔφοδον πάσχειν	ἀνάνδρων.	Ἐγὼ γὰρ τοσοῦτον ἀποδέω κατεπτηχέναι
[1, 3]	εἰπὼν σκυθρωπὸς ἐπὶ συννοίας ὁ	γέρων	διεκαρτέρει, καὶ μετ' ὀλίγον ἀνῃρημένος
[1, 23]	εὐσέβειαν· οὔτε γὰρ οὕτως εἰμὶ	γέρων	ὥστ' ἂν ἀπελπισθῆναι ταχέως, οὔτε
[1, 30]	θεραπαίνας τε καί τινας τῶν	ἐλευθέρων	ἐβασάνιζεν. Ἐβόα δέ τις ἐν
[1, 13]	παρ' Ἡρώδῃ τινὰς τῶν καλουμένων	Ἐλευθέρων	ἱππέων τοῖς λοιποῖς προέπεμψεν Φασάηλον.
[1, 30]	ἐῶντες παρατυγχάνειν. Μία δὴ τῶν	ἐλευθέρων	ταῦτα μηνύει. (Τὰς δὲ δούλας
[1, 33]	ἐπ' αὐτοῖς τῶν οἰκετῶν καὶ	ἀπελευθέρων	ἀρωματοφόροι. Σταδίους δ' ἐκομίσθη τὸ
[1, 7]	κατεστραμμένην Γαδαρεῖ τινὶ τῶν ἰδίων	ἀπελευθέρων	Δημητρίῳ χαριζόμενος. Ἠλευθέρωσεν δὲ ἀπ'
[1, 30]	λαβοῦσα. Τῶν τούτου γάρ τινες	ἀπελευθέρων	κατηφεῖς τῷ βασιλεῖ προσελθόντες τὸν
[1, 0]	ἐνεπρήσθη Καίσαρος καὶ ὅσα τῶν	ἱερῶν	κειμηλίων ἐκ τοῦ πυρὸς ἡρπάγη
[1, 7]	τούτων οὔτε ἄλλου τινὸς τῶν	ἱερῶν	κειμηλίων ἥψατο, ἀλλὰ καὶ μετὰ
[1, 7]	τε ἀρωμάτων σεσωρευμένον καὶ τῶν	ἱερῶν	χρημάτων εἰς τάλαντα δισχίλια. Οὔτε
[1, 30]	καταπεσεῖν. Ἀγηοχέναι τε πρὸ δυοῖν	ἡμερῶν	τὴν μητέρα αὐτῆς καὶ τὴν
[1, 0]	τὰς περιοίκους ἐτειχίσαντο, καὶ ὡς	Νέρων	ἐπὶ τοῖς Κεστίου πταίσμασι δείσας
[1, 0]	Ἰουδαίοις τῶν πραγμάτων θνήσκει μὲν	Νέρων,	Οὐεσπασιανὸς δὲ ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὡρμημένος
[1, 28]	τῶν φίλων συνῴκισεν καὶ τῶν	θυγατέρων	αὐτῆς τὴν μὲν τῷ Ἀλεξᾶ
[1, 24]	καθωσίωσε τὴν πρεσβυτάτην τῶν ἑαυτοῦ	θυγατέρων	ἐπὶ προικὶ τριακοσίοις ταλάντοις. Ἀλλ'
[1, 28]	θείῳ. Τῶν δ' ἐκ Μαριάμμης	θυγατέρων	ἡ μὲν ἀδελφῆς υἱὸν Ἀντίπατρον
[1, 18]	Ἰουδαίους καὶ Ἄραβας ὑπειργάζετο τοὺς	ἑκατέρων	βασιλεῖς Ἡρώδην καὶ Μάλχον ἀναιρεθῆναι.
[1, 12]	τὸ κῆδος. Καὶ Ἀντώνιος ἀκούσας	ἑκατέρων	Ὑρκανοῦ διεπυνθάνετο τοὺς ἐπιτηδειοτέρους ὄντας
[1, 30]	Ὄντα γε μὴν τῶν πώποτε	πατέρων	μισοτεκνότατον Ἡρώδην πολὺ μᾶλλον εἶναι
[1, 7]	εἰς ἔσχατον παρεσκευάζοντο. Τῶν δὲ	ἑτέρων	δεχομένων Ῥωμαίους τῇ πόλει καὶ
[1, 31]	δηλητήριον ἰοὺς ἀσπίδων καὶ χυλοὺς	ἑτέρων	ἑρπετῶν, ἵνα εἰ τὸ πρῶτον
[1, 33]	θάνατον, δύναμαι δὲ πενθεῖσθαι δι'	ἑτέρων	καὶ λαμπρὸν ἐπιτάφιον ἔχειν, ἂν
[1, 10]	τῷ Ῥωμαίων ἡγεμόνι κατηγορεῖν ἐπικεχείρηκεν	ἑτέρων	καὶ πειρᾶται τυχεῖν ἀγαθοῦ τινος,
[1, 26]	καταλελεῖφθαι· περὶ μὲν γὰρ εὐγενείας	ἑτέρων	μνείας γενομένης αὐτὸς ἀλόγως ὑβρίζεσθαι,
[1, 17]	Ἀντίγονος μὴ μόνον τόλμῃ τῶν	σφετέρων	ἀλλὰ καὶ πλήθει περιεῖναι δοκεῖν,
[1, 1]	ἀπαλλαγὴν τῶν ἀλλοφύλων ἄρξας τῶν	σφετέρων	ἑκόντων, τελευτᾷ Ἰούδᾳ τῷ πρεσβυτάτῳ
[1, 11]	Ἀμμαοῦν καὶ δύο ἑτέρας τῶν	ταπεινοτέρων	ἐξανδραποδισάμενος ἐχώρει μὲν ὡς καὶ
[1, 18]	τοὺς καιροὺς ἐλογοποίει, καὶ τῶν	τολμηροτέρων	κατὰ στῖφος ἦσαν λῃστεῖαι πολύτροποι,
[1, 21]	Κύπρου τοῦ φρουρίου καὶ τῶν	προτέρων	βασιλείων ἄλλα κατασκευάσας ἀμείνω καὶ
[1, 1]	τὸν ναὸν εἰσήνεγκεν ὡς τῶν	προτέρων	μεμιαμμένων, βωμόν τε ᾠκοδόμησεν ἕτερον
[1, 0]	τὰ μὲν ἔργα μετ' ἀκριβείας	ἀμφοτέρων	διέξειμι, τοὺς δ' ἐπὶ τοῖς
[1, 16]	πρόνοιαν καὶ τειχίζειν Ἀλεξάνδρειον. Κἀκεῖνος	ἀμφοτέρων	ἐπεμελήθη. (Ἐν δὲ τούτῳ περὶ
[1, 11]	τὴν πατρίδα μου σώζει τὸν	ἀμφοτέρων	ἐπίβουλον ἀνελών. Εἴτε δὲ φρονῶν
[1, 23]	τινες ὡς ἐπιβουλεύοιτο μὲν ὑπ'	ἀμφοτέρων	τῶν υἱῶν, ὁ δὲ Ἀρχελάῳ
[1, 2]	γε καὶ περὶ δύο τῶν	πρεσβυτέρων	υἱῶν ὅτι μὴ διαμενοῦσι κύριοι
[1, 31]	δ' αὐτοῦ τότε καὶ τῶν	βραχυτέρων	ἐν τῷ μείζονι κακῷ διακαλυφθέντων,
[1, 2]	κενάς, ὅπερ ἦν, ὑπολαμβάνων τῶν	μαχιμωτέρων	εὑρήσειν. Μεδάβην μὲν οὖν καὶ
[1, 26]	πατρὸς μέμψεσιν ἐνδησάμενος ἀμφοτέρους ᾤχετο	φέρων	Ἀντιπάτρῳ τὰ ἀπόρρητα· προσεπιψεύδεται δ'
[1, 6]	πρὸς τὰς θεραπείας καὶ μὴ	φέρων	δουλεύειν ταῖς χρείαις ταπεινότερον τοῦ
[1, 3]	τῶν ἐν τῇ θεραπείᾳ παίδων	ἐκφέρων	δαιμονίῳ προνοίᾳ σφάλλεται καθ' ὃν
[1, 6]	καὶ κυριεύσας τῶν πρὸς σωτηρίαν	ὁμήρων·	ταῦτα δ' ἦν ἡ Ἀριστοβούλου
[1, 25]	τὸ μειράκιον ὑπὸ τοσούτων εἴη	πονηρῶν	ἐπιβουλευόμενον, οὐχ ὑπὸ τοῦ μειρακίου
[1, 22]	μηδενὸς τῶν διὰ τὴν στεργομένην	λυπηρῶν	αἰσθάνεσθαι· τοσοῦτον γὰρ ἦν μῖσος
[1, 32]	τις ἄλλος· ἀλλὰ μὴν σὲ	τηρῶν	ἑτέροις φοβερὸς ἤμην. Ἔνδεια χρημάτων;
[1, 7]	πόνος, εἰ μὴ τὰς ἑβδομάδας	ἐπιτηρῶν	ὁ Πομπήιος, ἐν αἷς παντὸς
[1, 12]	διέθηκεν, ὡς μηδὲ λόγου τῶν	ἐχθρῶν	ἀνασχέσθαι. (καὶ τότε μὲν οὕτως
[1, 25]	διέγνω, καὶ τέσσαρας κατὰ τῶν	ἐχθρῶν	βίβλους συνταξάμενος προσωμολόγει μὲν τὴν
[1, 19]	τοῦ δέοντος καὶ κατὰ τῶν	ἐχθρῶν	παρὰ τὴν ἐμὴν γνώμην ἐξωρμήσατε,
[1, 30]	ἐπ' αὐτὸν διά τινος τῶν	ἑταίρων	Ἀντιφίλου, λάβοι δὲ παρ' ἐκείνου
[1, 17]	καταλιπὼν δὲ τοὺς ἀνυτικωτάτους τῶν	ἑταίρων	ἐπὶ τῶν ἔργων αὐτὸς εἰς
[1, 17]	περιεῖναι δοκεῖν, Πάππον τινὰ τῶν	ἑταίρων	μετὰ στρατιᾶς ἐπὶ Σαμάρειαν περιπέμπει.
[1, 17]	οὐ γὰρ δὴ βέβαιον εἶναι	Μαχαιρῶν	σύμμαχον ἐξ ὧν ἔδρασεν. Ὁ
[1, 26]	μὲν σιωπῶν, ἐπαινέσας δὲ προσακούειν	εἴρων.	Πανταχοῦ δ' ἀμείλικτον εὑρίσκειν τὸν
[1, 24]	τοὺς δὲ Ἀλεξάνδρῳ συνόντας χρήμασιν	διαφθείρων	ἢ κολακείαις ὑπιὼν ἐς πάντα
[1, 17]	ἐπὶ Ἱεριχοῦντος ἐχώρει μετὰ πέντε	σπειρῶν,	ἃς συνέπεμψεν Μαχαιρᾶς· ᾔει δὲ
[1, 13]	κεφαλήν, ὡς καὶ σιδήρου καὶ	χειρῶν	εἴργετο. Κἀκεῖνος μὲν Ἡρώδου γνήσιον
[1, 27]	τις τοῦ βασιλέως στρατιώτης, ὄνομα	Τίρων,	ἔχων υἱὸν σφόδρα συνήθη καὶ
[1, 27]	μηνυτὴς γίνεται. Κἀμὲ γάρ, ἔφη,	Τίρων	οὗτος ἀνέπειθεν, ὅταν θεραπεύω τῷ
[1, 17]	ξιφήρεις ἀνεδέχοντο, καὶ τοσοῦτον ἐσωρεύθη	νεκρῶν	πλῆθος, ὥστε τὰς ὁδοὺς ἀποφραγῆναι
[1, 17]	ἐναντίων εἰς ἑξακισχιλίους ἀπὸ τῶν	ὀρῶν	κατατρέχοντες ἀπεπειρῶντο τῶν προτεταγμένων, κατὰ
[1, 15]	συνηθροίσθη· διεκαθέζοντο δὲ ἐπὶ τῶν	ὀρῶν	παραφυλάσσοντες τοὺς τὰ ἐπιτήδεια ἐκκομίζοντας.
[1, 7]	τε ὀχυρότητα τῶν τειχῶν δυσμεταχείριστον	ὁρῶν	καὶ τὴν πρὸ τούτων φάραγγα
[1, 21]	γὰρ δὴ καταλυομένους ἀπορίᾳ χρημάτων	ὁρῶν	καὶ τὸ μόνον λείψανον τῆς
[1, 16]	θᾶττον ἠπείγετο τὸν καιρὸν ἐπιτήδειον	ὁρῶν	πρός τε ἐπίδειξιν ἀνδρείας καὶ
[1, 28]	καθ' ἡμέραν ἐποιεῖτο τὰς διαδόσεις	ὁρῶν	τὸν βασιλέα παρ' ἃς αὐτὸς
[1, 10]	δι' αὑτοῦ καθίστατο τὴν χώραν	ὁρῶν	τὸν Ὑρκανὸν νωθῆ τε καὶ
[1, 8]	Ἄζωτος καὶ ἄλλαι πολλαί, τῶν	οἰκητόρων	ἀσμένως ἐφ' ἑκάστην συνθεόντων. (Μετὰ
[1, 21]	ἂν εἴη χρεῶν διαλύσεις ἢ	φόρων	ἐπεξιέναι, καθάπερ Φασηλίταις καὶ Βαλανεώταις
[1, 6]	τοῖς τε ἄλλοις τῶν Ἀριστοβούλου	διαφόρων	ἐμπίπτει παρ' ἐλπίδα κρατήσαντος καὶ
[1, 10]	δοκοῦντος ἐκ τῶν πρὸς Πομπήιον	διαφορῶν	καὶ περὶ τἀδελφοῦ τὴν Σκιπίωνος
[1, 10]	ἀλλὰ κατὰ δέος τῶν πάλαι	διαφορῶν	καὶ τὴν πρὸς τὸν Πομπήιον
[1, 11]	οἷς καὶ Μαλίχῳ τινὶ τῶν	διαφόρων·	οὕτως ἤπειγεν ἡ ἀνάγκη. Πρῶτος
[1, 0]	Οὐδὲ γὰρ τῶν ἐμαυτοῦ τι	συμφορῶν	ἀποκρύψομαι μέλλων γε πρὸς εἰδότας
[1, 0]	συνέβη προελθεῖν καὶ πρὸς ἔσχατον	συμφορῶν	αὖθις καταπεσεῖν· τὰ γοῦν πάντων
[1, 19]	καταπλαγὲν τὸ πλῆθος καὶ μεγέθει	συμφορῶν	ἐπαλλήλων ἔκλυτον συναγαγὼν Ἡρώδης ἐπειρᾶτο
[1, 4]	Δημήτριος καίτοι πολλὰ τῶν Ἀλεξάνδρου	μισθοφόρων	καὶ ψυχῆς ἔργα καὶ χειρὸς
[1, 9]	ἑτοίμως συνεφήψαντο τοῦ πολέμου. Καὶ	θαρρῶν	ἤδη Μιθριδάτης τῇ προσγενομένῃ δι'
[1, 20]	ἐξαιρεθῆναι τὸ λῃστήριον. Στρατεύσας οὖν	Οὐάρρων	καθαίρει τε τῶν ἀνδρῶν τὴν
[1, 14]	μὲν δὴ πολεμίους τοὺς Ἄραβας	εὑρὼν	δι' ἃ φιλτάτους ἤλπισεν καὶ
[1, 23]	ἔκρινεν ἐπὶ Καίσαρος. Ὁ δ'	εὑρὼν	μόλις ὀλοφυρμοῦ παρρησίαν καὶ δικαστὴν
[1, 29]	ἀλλὰ καὶ δύο ἑτέρους Ἄραβας	εὑρὼν	παρ' αὐτῷ, τὸν μὲν φίλον
[1, 15]	Σίλων ἀσμένως τῆς ἀπαναστάσεως πρόφασιν	εὑρών,	ᾧ προσέκειντο Ἰουδαῖοι διώκοντες. Ἐπὶ
[1, 1]	μὲν δείσας τὸ πλῆθος τῶν	φρουρῶν	εἰς τὰ ὄρη καταφεύγει· προσγενομένων
[1, 2]	δὲ καὶ τὴν ἄκραν τῶν	φρουρῶν	κρατήσας. Αὖθις δὲ γίνεται καὶ
[1, 18]	ἐφόνα, καὶ τοὺς ἐν τέλει	Σύρων	διαβάλλουσα πρὸς τὸν Ἀντώνιον ἀναιρεῖν
[1, 13]	παρὰ Σαραμάλλα τοῦ πλουσιωτάτου τότε	Σύρων	τὴν σύνταξιν τῆς ἐπιβουλῆς ὅλην,
[1, 32]	πανοῦργος ἐν τοῖς ἄλλοις οὕτως	ἄφρων	ἐγενόμην, ὡς μὴ νοεῖν, ὅτι
[1, 27]	τὰ μειράκια, δι' ὑπερβολὴν ἀγανακτήσεως	ἔκφρων	ἐγίνετο, καὶ τὸ μὲν πρῶτον
[1, 22]	ἡμᾶς ἔρωτα κτεῖναί με προστάξας.	(Ἔκφρων	εὐθέως ἀκούσας τὸ ἀπόρρητον ἦν,
[1, 21]	φύσει μεγαλόνουν ἐπεδείξατο. Μεταξὺ γὰρ	Δώρων	καὶ Ἰόππης, ὧν ἡ πόλις
[1, 23]	μύσους ἔννοιαν λαμβάνοντες ὡς πολέμιον	ὑφεώρων	τὸν πατέρα, καὶ τὸ πρότερον
[1, 11]	ὑπὸ δέους ὁμόσε τῇ πράξει	χωρῶν	εἶπεν, ἄδηλον ἦν. Ἀλλὰ γὰρ
[1, 4]	ᾔει. Τῶν δὲ ὁ βασιλεὺς	ἀναχωρῶν	εἰς τὰ χρησιμώτερα τῆς χώρας
[1, 16]	καταστρεψόμενος καὶ τὰς Ἀντιγόνου φρουρὰς	ἐξελάσων.	(Πρὸς δὲ τὴν Σέπφωριν ἐν
[1, 0]	γὰρ δὴ τῶν ὑπὸ Ῥωμαίοις	πασῶν	τὴν ἡμετέραν ἐπὶ πλεῖστόν τε
[1, 24]	τὴν ἑαυτῆς εὐγένειαν, καὶ ὡς	πασῶν	τῶν κατὰ τὸ βασίλειον εἴη
[1, 17]	Μαχαιρᾶς· ᾔει δὲ τὸν σῖτον	ἁρπάσων	ἐν ἀκμῇ τοῦ θέρους. Ἐπιθεμένων
[1, 25]	δὲ σοῦ περὶ τῆς θυγατρὸς	ἐξετάσων,	ἣν ἐκείνῳ γε πρὸς τὸ
[1, 24]	Ἀντίπατρος δὲ καὶ τοῦ δευτερεύειν	νεμεσῶν	τοῖς ἀδελφοῖς. Ἀλλ' ὁ μὲν
[1, 32]	ἄλλοις εἰσηγμένων Ἀντίπατρος εἰσέρχεται καὶ	πεσὼν	πρηνὴς πρὸ τῶν ποδῶν τοῦ
[1, 22]	βιάζεσθαι δυναμένῳ. Τοῦθ' ὥσπερ σκηπτὸς	ἐμπεσὼν	ἐτάραξεν Ἡρώδην, μάλιστα μὲν διὰ
[1, 13]	αἰκίσασθαι. Ὁ δὲ Ὑρκανοῦ μὲν	προσπεσὼν	αὐτὸς τὰ ὦτα λωβᾶται τοῖς
[1, 9]	τὸ λαιὸν ἔχων κέρας· ἔπειτα	προσπεσὼν	τοῖς διώκουσι Μιθριδάτην ἀπέκτεινεν πολλοὺς
[1, 2]	μετὰ τάχους ἐπὶ Πτολεμαῖον ὥρμησεν	βοηθήσων	τῇ μητρὶ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς,
[1, 15]	Ἰουδαίαν παρέβαλεν λόγῳ μὲν ὡς	βοηθήσων	τοῖς περὶ Ἰώσηπον, ἔργῳ δ'
[1, 6]	δέους, καὶ κατῄει μὲν ὡς	δυσωπήσων	Πομπήιον πάντ' ἐπιτρέπειν αὐτῷ, πάλιν
[1, 3]	τε παρείη μετὰ μεγίστου συντάγματος	ἀναιρήσων	αὐτόν· οὐ γὰρ ἀνέχεσθαι τιμὴν
[1, 11]	ἐχώρει μὲν ὡς καὶ Μάλιχον	ἀναιρήσων,	ὅτι μὴ σπεύσας εἰσέπραξεν, ἐπέσχεν
[1, 16]	τῆς ὀργῆς ἤλαυνεν πρὸς Ἀντώνιον	κατηγορήσων	τῆς Μαχαιρᾶ παρανομίας. Ὁ δ'
[1, 25]	ἀπὸ Καππαδοκίας ὡς τὸν μὲν	εὑρήσων	πάλαι δεδωκότα δίκας, μετὰ δὲ
[1, 32]	ἐπιστολῆς καὶ τῶν κατὰ Σαλώμης	ἐνσκευασθεισῶν	ἔννοια μὲν ἐμπίπτει τῷ βασιλεῖ
[1, 11]	ὑποδείσας διαβαίνει τὸν Ἰορδάνην στρατὸν	ἀθροίσων	εἰς τὴν τῆς ἐπιβουλῆς ἄμυναν.
[1, 0]	ὅθεν τε ἤρξατο καὶ δι'	ὅσων	ἐχώρησεν παθῶν ὁ πόλεμος καὶ
[1, 10]	στρατιὰν ἀθροίσας ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἦγεν	καταλύσων	τὸν Ὑρκανόν. Κἂν ἔφθη τοῦτο
[1, 15]	μηδὲ τοὺς φανεροὺς ἐχθροὺς ἀμυνούμενος,	δώσων	δὲ καὶ τοῖς διαφορωτάτοις ἀμνηστίαν.
[1, 3]	κόπτει διαβολὴ καὶ οὐδὲν οὕτως	τῶν	ἀγαθῶν παθῶν ἰσχυρόν, ὃ τῷ
[1, 28]	ὦ Φερώρα, θυγατέρα τῷ πρεσβυτέρῳ	τῶν	ἀδελφῶν Ἀλεξάνδρου παίδων, ἵνα ᾖς
[1, 31]	ἀνύποπτος εἴη τῷ πατρὶ περὶ	τῶν	ἀδελφῶν ἀπελογεῖτο, τὰ μὲν ψευδῆ
[1, 32]	αὐτῷ, μάλιστα δὲ τὴν ἀναίρεσιν	τῶν	ἀδελφῶν, ἀποδεικνὺς ταῖς ἐκείνου διαβολαῖς
[1, 4]	τὴν ἐξουσίαν τὸν ἕτερον μὲν	τῶν	ἀδελφῶν βασιλειῶντα κτείνει, τὸν δὲ
[1, 26]	τῆς οἰκίας κατέμαθεν, τάς τε	τῶν	ἀδελφῶν διαφορὰς καὶ ὅπως διέκειτο
[1, 6]	χώραν πρέσβεις εὐθέως ἧκον παρὰ	τῶν	ἀδελφῶν ἑκατέρου δεομένου βοηθεῖν αὐτῷ.
[1, 2]	μὲν μέχρι Σκυθοπόλεως διωχθεὶς ὑπὸ	τῶν	ἀδελφῶν ἐκφεύγει, οἱ δὲ ἐπὶ
[1, 16]	σταθμούς. Φερώρᾳ δὲ τῷ νεωτάτῳ	τῶν	ἀδελφῶν ἐπέστελλεν τῆς τε ἀγορᾶς
[1, 31]	πατέρα τόλμης ἐκόμιζεν τὰς κατὰ	τῶν	ἀδελφῶν ἐσκευωρημένας ἐπιστολὰς ὑπ' Ἀντιπάτρου·
[1, 27]	μῖσος ἐν τοῖς στρατιώταις ὁ	τῶν	ἀδελφῶν θάνατος· οὐ γὰρ ἔστιν
[1, 26]	δ' ἐπιβουλὴν ὡς ἐνεδρευόντων αὐτὸν	τῶν	ἀδελφῶν καὶ μόνον οὐκ ἐπιφερόντων
[1, 10]	ὡς παρανομώτατα μὲν αὐτὸν μετὰ	τῶν	ἀδελφῶν πάσης ἀπελαύνοιεν τῆς πατρίου
[1, 31]	γε μὴν τοῖς γράφουσιν κατὰ	τῶν	ἀδελφῶν πλεῖστα δοὺς χρήματα συμφύρειν
[1, 23]	πατέρα κολακείαις, διαβολὰς δὲ κατὰ	τῶν	ἀδελφῶν ποικίλας ἐνσκευαζόμενος καὶ τὰ
[1, 13]	τῆς μητρὸς καὶ τοῦ νεωτάτου	τῶν	ἀδελφῶν προστάξας ὁδεύειν αὐτὸς ἀσφαλῶς
[1, 32]	καὶ πανταχοῦ πάρεστιν; Ἢ τὸ	τῶν	ἀδελφῶν τέλος ἠγνόουν, οὓς ὁ
[1, 26]	λαβὼν καιρὸν Ἀντίπατρος ἑτέρους κατὰ	τῶν	ἀδελφῶν ὑπέπεμπεν κατηγόρους λέγειν, ὅτι
[1, 12]	καὶ λόγῳ σφῶν δυνατωτάτους κατηγόρουν	τῶν	ἀδελφῶν. Ὑπήντα δὲ Μεσσάλας ἀπολογούμενος
[1, 23]	μητέρα. Δυσὶ δ' ὅπλοις κατὰ	τῶν	ἀδελφῶν χρώμενος, κολακείᾳ καὶ διαβολῇ,
[1, 30]	βασίλειον ἐρευνηταί τε καὶ μηνυταὶ	τῶν	ἀδήλων ἐγίνοντο τούς τε πορρωτάτω
[1, 1]	τῇ πόλει, μέχρι ταῖς ὑπερβολαῖς	τῶν	ἀδικημάτων τοὺς πάσχοντας εἰς ἀμύνης
[1, 2]	τὴν πόλιν, ὡς ἅψασθαι καὶ	τῶν	ἀηθεστάτων. Ἐπικαλοῦνται δὲ βοηθὸν Ἀντίοχον
[1, 18]	τὴν νίκην ὑπολαμβάνων, εἴ τι	τῶν	ἀθεάτων παρ' αὐτῶν ὀφθείη. Διεκώλυσεν
[1, 0]	τῇ πολιορκίᾳ χρόνον εἰς μετάνοιαν	τῶν	αἰτίων. Εἰ δή τις ὅσα
[1, 30]	εἰς βασάνους δεδοικώς, μή τινα	τῶν	αἰτίων παραλίπῃ. (Κἀν τούτῳ τρέπεται
[1, 0]	τῶν αὐτομόλων ἀτυχίας οὐδὲ τὰς	τῶν	αἰχμαλώτων κολάσεις, ὅπως τε ὁ
[1, 24]	εἰς τοσοῦτον πικρίας, ὡς μηδὲ	τῶν	ἀκαταιτιάτων τινὶ προσβλέπειν ἡμέρως, εἶναι
[1, 33]	τροφῆς καὶ βηχὶ σπασμώδει διετείνετο,	τῶν	ἀλγηδόνων ἡσσηθεὶς φθάσαι τὴν εἱμαρμένην
[1, 24]	συνειδὸς εἰπόντες· οἱ δ' ὑπὸ	τῶν	ἀλγηδόνων ψεύσασθαι βιασθέντες ἔλεγον, ὡς
[1, 29]	ἠξίωσεν λαμπροτάτης. Ἔνα μὲν δὴ	τῶν	Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου φονέων τοιοῦτον
[1, 4]	τῇ μάχῃ Δημήτριος καίτοι πολλὰ	τῶν	Ἀλεξάνδρου μισθοφόρων καὶ ψυχῆς ἔργα
[1, 0]	καὶ τὰ περὶ ἑκάστην πόλιν	τῶν	ἁλισκομένων πάθη μετὰ ἀκριβείας, ὡς
[1, 1]	δυναστείαν καὶ διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν	τῶν	ἀλλοφύλων ἄρξας τῶν σφετέρων ἑκόντων,
[1, 7]	τέως ἀόρατον ἅγιον ἐκκαλυφθὲν ὑπὸ	τῶν	ἀλλοφύλων· παρελθὼν γοῦν σὺν τοῖς
[1, 18]	τῶν πολεμίων τότε κρατῆσαι καὶ	τῶν	ἀλλοφύλων συμμάχων· ὥρμητο γὰρ τὸ
[1, 32]	ζῶν βασιλέα, δι' ὑπερβολὴν δὲ	τῶν	ἄλλων ἀγαθῶν ἐποίησας ἐπίφθονον; Ὢ
[1, 24]	θυγάτηρ, προσετίθει δ' ὅτι καὶ	τῶν	ἄλλων ἀδελφῶν τὰς μὲν μητέρας
[1, 29]	μισούμεναί γε μὴν ὑπ' αὐτοῦ	τῶν	ἄλλων ἐπεκράτουν. Μόνη δὲ τῆς
[1, 5]	τι Ἰουδαίων δοκοῦν εὐσεβέστερον εἶναι	τῶν	ἄλλων καὶ τοὺς νόμους ἀκριβέστερον
[1, 13]	τριακοσίων ταλάντων. Ἐπετύγχανον δὲ καὶ	τῶν	ἄλλων οὐχ ὅσοις ἤλπισαν· ὁ
[1, 12]	δὲ τῆς Ἀσίας Ἀντώνιος, πρεσβευομένων	τῶν	ἄλλων πόλεων πρὸς Ἀντώνιον εἰς
[1, 8]	αἰχμαλώτων, τοῦ τε ἀνδρὸς καὶ	τῶν	ἄλλων τέκνων. Μετὰ δὲ ταῦτα
[1, 25]	ἣν παραμένουσαν μὲν ἔσεσθαι δυσώπημα	τῶν	ἁμαρτημάτων, ἀπορραγεῖσαν δὲ αἰτίαν τῆς
[1, 13]	Ἰδουμαίαν δοὺς ἐφόδια, μετὰ δὲ	τῶν	ἀναγκαιοτάτων τοὺς ἀλκιμωτάτους κατασχὼν εἰς
[1, 5]	αὐτοὶ σύμβουλον ἐγκαλοῦντες γεγονέναι περὶ	τῶν	ἀνασταυρωθέντων ὑπὸ τοῦ βασιλέως ὀκτακοσίων.
[1, 5]	φείσασθαι μὲν διὰ τὸ ἀξίωμα	τῶν	ἀνδρῶν, ἐκπέμψαι δ' αὐτούς, εἰ
[1, 33]	πρόεισιν εἰς ἐκκλησίαν, καὶ πολλὰ	τῶν	ἀνδρῶν κατηγορήσας ὡς ἱεροσύλων καὶ
[1, 19]	τὴν Ἀραβίαν ἀμυνάμενος καὶ σβέσας	τῶν	ἀνδρῶν τὰ φρονήματα προύκοψεν ὥστε
[1, 20]	Στρατεύσας οὖν Οὐάρρων καθαίρει τε	τῶν	ἀνδρῶν τὴν γῆν καὶ ἀφαιρεῖται
[1, 31]	καὶ τοὺς ἀπαγγέλλειν προῃρημένους οἱ	τῶν	ἀνῃρημένων δαίμονες ἀδελφῶν ἐφίμουν· γράφει
[1, 28]	ἔννοιά τε αὐτῷ παρέστη περὶ	τῶν	ἀνῃρημένων, μή ποτε κἀκεῖνοι γένοιντο
[1, 23]	τῆς ἀγανακτήσεως, ἐφ' ἑκάστου δὲ	τῶν	ἀνιαρῶν τὴν ὀργὴν ἐξέφαινον, ὥσθ'
[1, 16]	ὑποκρινόμενος δὲ φιλίαν κατάσκοπος ᾔει	τῶν	Ἀντιγόνου πραγμάτων Ἡρώδῃ μὴ πεισθεὶς
[1, 28]	ἀνῃρημένων, μή ποτε κἀκεῖνοι γένοιντο	τῶν	Ἀντιπάτρου διαβολῶν ἀγώνισμα. Τότε μὲν
[1, 9]	μάρτυς ἀβάσκανος γίνεται πρὸς Καίσαρα	τῶν	Ἀντιπάτρου κατορθωμάτων. (Ὁ δὲ τότε
[1, 11]	ἄμυναν. Φωραθεὶς δὲ Μάλιχος ἀναιδείᾳ	τῶν	Ἀντιπάτρου παίδων περιγίνεται· τόν τε
[1, 31]	ἐλέγχους συνέδραμεν, ἡ τελευταία πίστις	τῶν	Ἀντιπάτρῳ βεβουλευμένων· ἦν μὲν γὰρ
[1, 4]	κατάπληξις ἔσχεν τὸν δῆμον, ὥστε	τῶν	ἀντιστασιαστῶν κατὰ τὴν ἐπιοῦσαν νύκτα
[1, 20]	δώροις ἐπιμειλιξάμενος αὐτὸν ἐξῃτεῖτό τινα	τῶν	Ἀντωνίου φίλων Ἀλεξᾶν ἱκέτην γενόμενον·
[1, 28]	Σατορνῖνον ἐν Συρίᾳ πάντες ἐνεπλήσθησαν	τῶν	ἀπ' αὐτοῦ δωρεῶν. Ἐμισεῖτο δὲ
[1, 4]	μὲν ἀδελφὸς ὤν, τελευταῖος δὲ	τῶν	ἀπὸ Σελεύκου· τοῦτον γὰρ δείσας
[1, 17]	πεζῶν, ἱππεῖς δὲ ἑξακισχιλίους δίχα	τῶν	ἀπὸ Συρίας συμμάχων, οἳ μέρος
[1, 13]	καὶ ἡ πόλις ὅλη πλήθους	τῶν	ἀπὸ τῆς χώρας ἀναπίμπλαται τὸ
[1, 13]	τοῦ δήμου πολλοὺς κατ' ὀργὴν	τῶν	ἀπολωλότων ἀναιρεῖ συμβαλών, καὶ καθ'
[1, 24]	κατεσκευάζετο δωρεαῖς ὡς μηδὲν ἐκφέρεσθαι	τῶν	ἀπορρήτων, καὶ τὸν Ἀντιπάτρου βίον
[1, 29]	μάλιστα τιμώμενος, γίνεται προδότης Συλλαίου	τῶν	ἀπορρήτων τῷ τε βασιλεῖ φησιν,
[1, 30]	τί γάρ, εἶπεν, ἔτι φείδομαι	τῶν	ἀπορρήτων Φερώρα τεθνεῶτος ἢ σώζουσα
[1, 6]	Φαλλίωνα. (Ὑρκανὸς δὲ καὶ Ἀντίπατρος	τῶν	Ἀράβων ἀφαιρεθέντες μετέφερον ἐπὶ τοὺς
[1, 19]	τὴν ἧτταν μέγα γίνεται κίνημα	τῶν	Ἀράβων, καὶ συναθροισθέντες εἰς Κάναθα
[1, 4]	δύναμις αὐτοῦ καίπερ ἀνέδην ὑπὸ	τῶν	Ἀράβων φονευόμενοι· πεσόντος δέ, καὶ
[1, 6]	(Δέος δὲ τοῖς τε ἄλλοις	τῶν	Ἀριστοβούλου διαφόρων ἐμπίπτει παρ' ἐλπίδα
[1, 8]	τὴν δύναμιν. (Ὁ δ' ἀποδρὰς	τῶν	Ἀριστοβούλου παίδων Πομπήιον Ἀλέξανδρος χρόνῳ
[1, 8]	τὴν ἄλλην πολιτείαν ἐπὶ προστασίᾳ	τῶν	ἀρίστων. Διεῖλεν δὲ πᾶν τὸ
[1, 33]	χαλεπώτερον ἡ νόσος ἅτε δὴ	τῶν	ἀρρωστημάτων ἐν γήρᾳ καὶ ἀθυμίᾳ
[1, 0]	συγγράφουσιν ὥσπερ ἧττον καλῶς ὑπὸ	τῶν	ἀρχαίων συγγραφέων ἀπηγγελμένα. Καίτοι τοσούτῳ
[1, 26]	τὴν Ἰουδαίαν παρέβαλεν ἀνὴρ πολὺ	τῶν	Ἀρχελάου στρατηγημάτων δυνατώτερος, ὃς οὐ
[1, 33]	φυλάττειν. (Βοὴ δ' εὐθὺς ἐγένετο	τῶν	Ἀρχελάῳ συνηδομένων, καὶ κατὰ στῖφος
[1, 1]	ὁμοίοις ὑποτετάχθαι, Ὀνίας μὲν εἷς	τῶν	ἀρχιερέων ἐπικρατήσας ἐξέβαλε τῆς πόλεως
[1, 0]	τρισὶ καὶ μησὶν ἓξ ὑπὸ	τῶν	Ἀσαμωναίου παίδων ἐκβάλλεται τῆς χώρας,
[1, 0]	ἑάλωσαν. Παραλείψω δὲ οὐδὲ τὰς	τῶν	αὐτομόλων ἀτυχίας οὐδὲ τὰς τῶν
[1, 29]	σύνοδον ὡς οὐκ ἐπ' ἀγαθῷ	τῶν	αὐτοῦ πραγμάτων εἴη. Γνοῦσαι δ'
[1, 30]	τέκνοις ἐλπίδα· διάδοχον γὰρ οὐ	τῶν	αὐτοῦ τινα παίδων μετὰ τὴν
[1, 13]	λαμπρότατα τῶν κειμηλίων προανεσκεύαστο, καὶ	τῶν	αὐτῷ προσεχόντων ὁμοίως ἕκαστος. Πάρθοι
[1, 21]	χρησιμώτερα πρὸς τὰς ἐπιδημίας ἀπὸ	τῶν	αὐτῶν ὠνόμασεν φίλων. Καθόλου δὲ
[1, 18]	γενεὰν τὴν ἑαυτῆς ὡς μηδένα	τῶν	ἀφ' αἵματος ὑπολείπεσθαι, τὸ λοιπὸν
[1, 8]	θορύβοις ἠπειγμένος, ἐπὶ τινὰς μὲν	τῶν	ἀφεστώτων Ἀντίπατρον προπέμψας μετέπεισεν, συνέμενον
[1, 19]	ἔλαβεν. Μηδ' ὑμᾶς ταρασσέτω τὰ	τῶν	ἀψύχων κινήματα μηδ' ὑπολαμβάνετε τὸν
[1, 13]	μὲν αὐτοῖς αἱ νύκτες ὑπὸ	τῶν	βαρβάρων ἀεί, πάλαι δ' ἂν
[1, 16]	αὐτοῖς τῆς πολιορκίας, πολλοὺς μὲν	τῶν	βαρβάρων ἀποκτείνας, πολλὴν δὲ ἀποτεμόμενος
[1, 13]	Ἡρώδης ἐκ πολλοῦ τὴν ἀπιστίαν	τῶν	βαρβάρων ὑφορώμενος εἰς τὴν Ἰδουμαίαν
[1, 30]	Τὰς δὲ Φερώρου γυναῖκας ἀπὸ	τῶν	βασάνων ἐτημέλει διηλλαγμένος. Ἐπτόητο δὲ
[1, 5]	Καθόλου δὲ αἱ μὲν ἀπολαύσεις	τῶν	βασιλείων ἐκείνων ἦσαν, τὰ δ'
[1, 21]	ἐπισκευάσας πλούτῳ δαψιλεῖ κατ' οὐδὲν	τῶν	βασιλείων ἔλαττον Ἀντωνίαν ἐκάλεσεν εἰς
[1, 13]	ἔθεον γενόμενοί τε πλείους μέχρι	τῶν	βασιλείων προῆλθον. Ὑρκανοῦ δὲ καὶ
[1, 24]	μεταγενεστέραις γυναιξὶν ἀπειλεῖν, ὡς ἀντὶ	τῶν	βασιλικῶν ἐν τάχει περιθήσουσιν αὐταῖς
[1, 11]	δείσας ὁ Μάλιχος διαφθείρει τινὰ	τῶν	βασιλικῶν οἰνοχόων χρήμασιν δοῦναι φάρμακον
[1, 13]	δεδεγμένων. Ὁ δ' οἰνοχόῳ τινὶ	τῶν	βασιλικῶν ὁμωνύμῳ μοῖραν τῆς ἵππου
[1, 16]	ἐθελουσίως μὲν οὐδεὶς προσέθετο, καὶ	τῶν	βιαζομένων δὲ πολλοὶ τῆς αἰχμαλωσίας
[1, 31]	Πάντων δ' αὐτοῦ τότε καὶ	τῶν	βραχυτέρων ἐν τῷ μείζονι κακῷ
[1, 22]	ἐκεῖ δὲ κατ' ἐντολὴν ὑπὸ	τῶν	Γαλατῶν βαπτιζόμενος ἐν κολυμβήθρᾳ τελευτᾷ.
[1, 32]	κατὰ Σαλώμης ἐπίβουλος Ἀντίπατρος εὑρίσκεται·	τῶν	γὰρ Ἀντιφίλου τις οἰκετῶν ἧκεν
[1, 15]	τῆς ἐξόδου συνέβη πλεῖστον ὗσαι·	τῶν	γὰρ ἐκδοχείων ὕδατος ἀναπλησθέντων οὐκέτ'
[1, 9]	παρὰ τὸν αἰγιαλὸν τοῦ ποταμοῦ·	τῶν	γὰρ καθ' ἑαυτὸν ἐκράτει τὸ
[1, 4]	εἰς ἀσέβειαν τὸ τῆς ὠμότητος·	τῶν	γὰρ ληφθέντων ὀκτακοσίους ἀνασταυρώσας ἐν
[1, 25]	ὀλίγον, πρὸς δὲ Φερώραν παρωξύνετο·	τῶν	γὰρ τεσσάρων βίβλων οὗτος ἦν
[1, 33]	Φίλιππος μὲν τοῦ Τράχωνος καὶ	τῶν	γειτνιώντων χωρίων κληρονόμος, τετράρχης δ'
[1, 16]	αἰχμαλωσίας προείλοντο θάνατον. Ἔνθα καὶ	τῶν	γηραιῶν τις ἑπτὰ παίδων πατὴρ
[1, 27]	κατὰ τῶν τέκνων, οἵ σε	τῶν	γνησίων περικόπτοντες διαδόχων ἐπ' Ἀντιπάτρῳ
[1, 31]	τὰ μὲν ψευδῆ λέγων εἶναι	τῶν	γραφομένων, ἃ δὲ νεότητος ἁμαρτήματα.
[1, 10]	καὶ τὴν ἐκείνου δύναμιν παραλαβόντος,	τῶν	δ' ἄλλων Καίσαρος στρατηγῶν ἐπὶ
[1, 18]	ὑπ' αὐτῷ στρατιὰν Ἡρώδῃ σύμμαχον.	~(Τῶν	δ' ἀνὰ τὴν πόλιν Ἰουδαίων
[1, 28]	τῷ πρὸς μητρὸς Ἀντιπάτρου θείῳ.	Τῶν	δ' ἐκ Μαριάμμης θυγατέρων ἡ
[1, 32]	μὲν ἰδίᾳ πεντήκοντα ταλάντων ἔνειμα,	τῶν	δ' ἐμῶν ἐχορήγησα χρημάτων ἀνέδην,
[1, 4]	τὸ εὐνοοῦν Ἰουδαικὸν εἰς μυρίους.	Τῶν	δ' ἐναντίων ἱππεῖς μὲν ἦσαν
[1, 13]	διὰ τῆς μεσογείου προσέταξεν ἐμβαλεῖν.	Τῶν	δ' ἐπιθαλαττίων Τύριοι Πάκορον οὐκ
[1, 4]	τὴν τοῦ βασιλέως ἀποσκευὴν αἱρεῖ,	τῶν	δ' Ἰουδαίων εἰς μυρίους κτείνει.
[1, 3]	ἀπαλλαγεὶς τῆς ἐν Βαβυλῶνι δουλείας·	τῶν	δὲ ἀδελφῶν τὸν μὲν μεθ'
[1, 16]	Ἡρώδης ἐκήρυξεν ἀναχωρεῖν πρὸς αὐτόν.	Τῶν	δὲ ἐθελουσίως μὲν οὐδεὶς προσέθετο,
[1, 22]	ἐπεὶ τὸ βασιλεύειν ἐπέβαλλεν αὐτῷ.	(Τῶν	δὲ ἐκ Μαριάμμης πέντε τέκνων
[1, 7]	ἀποκόψαντες ἀντισχεῖν εἰς ἔσχατον παρεσκευάζοντο.	Τῶν	δὲ ἑτέρων δεχομένων Ῥωμαίους τῇ
[1, 12]	πατρίδι πολέμου γίνεσθαι φιλονεικοῦντας ἀκρίτως.	Τῶν	δὲ ἔτι μᾶλλον ἀγανακτούντων Ἀντώνιος
[1, 27]	ὅστις οὐκ ἐλεεῖ τὰ μειράκια,	τῶν	δὲ ἡγεμόνων καὶ φανερῶς ἀγανακτοῦσιν
[1, 29]	εἶναι λέγων οὐ τῶν ἐκείνῳ,	τῶν	δὲ Ἡρώδῃ συμφερόντων. Ἐφ' οἷς
[1, 13]	πρὸς ἃ δέοι βοηθήσοντα Ἀντιγόνῳ.	(Τῶν	δὲ λῃζομένων τὸν Κάρμηλον πολλοὶ
[1, 18]	ἐπιτηδείων ἀπορίαν αἱ πόρρωθεν συγκομιδαί,	τῶν	δὲ μαχομένων περιῆν τῇ Ῥωμαίων
[1, 4]	εὐθὺς ἐπὶ τοὺς Ἄραβας ᾔει.	Τῶν	δὲ ὁ βασιλεὺς ἀναχωρῶν εἰς
[1, 7]	ἀξιούντων καὶ ῥύεσθαι τὸν βασιλέα,	τῶν	δὲ τὰ Ὑρκανοῦ φρονούντων ἀνοίγειν
[1, 9]	τῶν ὅλων κρατήσας ἀνίησι μὲν	τῶν	δεσμῶν τὸν Ἀριστόβουλον, παραδοὺς δ'
[1, 28]	καὶ ὅση μνήμη παρὰ Ἰουδαίοις	τῶν	δι' αὐτὸν ἀπολωλότων ἦν ἀδελφῶν.
[1, 22]	ἐκκαίων Ἡρώδην λαβρότερος, ὡς μηδενὸς	τῶν	διὰ τὴν στεργομένην λυπηρῶν αἰσθάνεσθαι·
[1, 26]	οὐδὲν ἤκουσεν οὐδὲ παρ' ἐκείνου	τῶν	διαβεβλημένων. (Ἀλλὰ καίτοι τοὺς ἐλέγχους
[1, 26]	ἄνδρας. Ἀλλ' οἱ μὲν οὐδὲν	τῶν	διαβληθέντων ὡμολόγουν, προεκομίσθη δέ τις
[1, 23]	Καίσαρος αὐτοῦ κατηγορήσειεν. Ἀναπλησθεὶς δὲ	τῶν	διαβολῶν Ἡρώδης ὥσπερ ἐπιτείχισμα τοῖς
[1, 24]	παραχρῆμα πίστιν, αἱ κολάσεις δὲ	τῶν	διαβολῶν ἦσαν ὠκύτεραι. Κατηγορεῖτο γοῦν
[1, 33]	ἁπάντων ὧν διατάξειεν καὶ βεβαιωτὴν	τῶν	διαθηκῶν εἶναι Καίσαρα· τά γε
[1, 11]	ἐν οἷς καὶ Μαλίχῳ τινὶ	τῶν	διαφόρων· οὕτως ἤπειγεν ἡ ἀνάγκη.
[1, 6]	προκαλουμένου καταβὰς καὶ διαλεχθεὶς περὶ	τῶν	δικαίων ἄπεισιν μὴ κωλύοντος τοῦ
[1, 10]	διαστασιάσῃ παρελθὼν καὶ χρήσηται κατὰ	τῶν	δόντων ταῖς ἀφορμαῖς. (Τούτων Καῖσαρ
[1, 19]	Ἰουδαίας γένηται δεσπότις καὶ θατέρῳ	τῶν	δυναστῶν καταλύσῃ τὸν ἕτερον. (Ἔρρεψεν
[1, 11]	φόνῳ γενομένου κινήματος καὶ διαστασιασθέντων	τῶν	δυνατῶν ἕκαστος ἐλπίσιν οἰκείαις ἐχώρει
[1, 25]	τε ὑπό τε Ἡρώδου καὶ	τῶν	δυνατῶν ἕως Ἀντιοχείας. ~(Μετ' οὐ
[1, 24]	αὐτούς· εἶναι δὲ καὶ θεραπείαν	τῶν	δυνατῶν περὶ τὸν Ἀλέξανδρον λαθραίαν,
[1, 17]	ὥστε τοὺς τὰ Ἡρώδου φρονοῦντας	τῶν	δυνατῶν προαγαγόντες εἰς τὴν λίμνην
[1, 25]	Ἡρώδῃ πολλὰ καὶ δεινὰ κατὰ	τῶν	δυνατωτάτων βοῶσαι, καὶ διὰ τάχους
[1, 19]	ἔχουσιν, οὐδὲ περιόψεταί τις Ἄραβα	τῶν	ἑαυτοῦ ἀγαθῶν δεσπότην γενόμενον, ὃν
[1, 24]	ἐκείνης τελευτὴν καθωσίωσε τὴν πρεσβυτάτην	τῶν	ἑαυτοῦ θυγατέρων ἐπὶ προικὶ τριακοσίοις
[1, 26]	ἐφεστῶτα πατέρα οὐδὲ φθέγξεσθαι περὶ	τῶν	ἑαυτοῦ μόνον ἐγκλημάτων, ἀλλὰ πρῶτον
[1, 24]	δὲ Φερώραν ὁ βασιλεὺς ἀπέλυσεν	τῶν	ἐγκλημάτων. (Μετέβαινεν δὲ ἐπ' Ἀλέξανδρον
[1, 26]	ἀντιδιδόναι τὸ ζῆν ἔφασκεν Ἡρώδῃ	τῶν	εἰς αὐτὸν εὐεργεσιῶν καὶ τὸ
[1, 15]	δρασμὸν ἐβουλεύετο εἰς Ἄραβας ἀκηκοὼς	τῶν	εἰς Ἡρώδην ἁμαρτημάτων Μάλχῳ μεταμέλειν.
[1, 31]	δευτέρας ἀδελφοκτονίας κεκράγεσαν, ὅμως οὐδεὶς	τῶν	εἰς Ῥώμην ἀφικνουμένων ἀπήγγειλεν αὐτῷ
[1, 7]	διαλαβὼν φρουραῖς τὴν πόλιν, ἐπειδὴ	τῶν	εἰς τὸ ἱερὸν καταφυγόντων οὐδένα
[1, 27]	υἱὸν αὐτοῦ συνελάμβανεν. (Ἐφ' ᾧ	τῶν	ἐκ τῆς αὐλῆς τις κουρέων,
[1, 15]	μετὰ Σίλωνος στρατιωτικὸν καὶ πολλοὶ	τῶν	ἐκ τῆς πόλεως τὴν ἰσχὺν
[1, 30]	Ἡρώδης πᾶσιν τοῖς λεγομένοις ἐκ	τῶν	ἑκατὸν ταλάντων· μόνῳ γὰρ Ἀντιπάτρῳ
[1, 29]	μήτε αὐτῷ μήτ' ἄλλῳ τινὶ	τῶν	ἐκείνης διαλέγεσθαι. Ὁ δὲ φανερῶς
[1, 29]	Καίσαρι, διοικητὴν εἶναι λέγων οὐ	τῶν	ἐκείνῳ, τῶν δὲ Ἡρώδῃ συμφερόντων.
[1, 31]	ἐν Ἰουδαίᾳ τύχας καίτοι μεταξὺ	τῶν	ἐλέγχων καὶ τῆς ἐπανόδου διελθόντων
[1, 30]	πλείοσιν θεραπαίνας τε καί τινας	τῶν	ἐλευθέρων ἐβασάνιζεν. Ἐβόα δέ τις
[1, 30]	θεράπαιναν ἐῶντες παρατυγχάνειν. Μία δὴ	τῶν	ἐλευθέρων ταῦτα μηνύει. (Τὰς δὲ
[1, 1]	ἀδελφὸς αὐτοῦ προιδὼν τὸν ὑψηλότατον	τῶν	ἐλεφάντων πύργῳ τε μεγάλῳ καὶ
[1, 0]	ἢ ἔπαθον, δίειμι. Οὐδὲ γὰρ	τῶν	ἐμαυτοῦ τι συμφορῶν ἀποκρύψομαι μέλλων
[1, 12]	(Πρὸς οὓς Ἡρώδης ἀντιπαραταξάμενος ἐπὶ	τῶν	ἐμβολῶν τῆς Ἰουδαίας κρατεῖ τῇ
[1, 28]	τὴν κρίσιν, ἣν διακόψῃ μηδεὶς	τῶν	ἐμὲ φιλούντων· ἐπεύχομαι δὲ καὶ
[1, 28]	συμφέροντι τῆς ἐμῆς βασιλείας καὶ	τῶν	ἐμῶν ἐκγόνων τά τε παιδία
[1, 32]	φερέσθω τὸ πῦρ, ὁδευέτω διὰ	τῶν	ἐμῶν σπλάγχνων τὰ ὄργανα, μὴ
[1, 3]	τοῦτο, καὶ μηκέτι ταῖς ἐκ	τῶν	ἐμῶν σπλάγχνων χοαῖς ἐπειρωνευέσθω τὸ
[1, 23]	τὰ ἐμὰ φρονήσειν, τουτέστιν τὰ	τῶν	ἐμῶν υἱῶν· καὶ γὰρ τούτοις
[1, 1]	ἦν αὐτοῖς περὶ δυναστείας ἑκάστου	τῶν	ἐν ἀξιώματι μὴ φέροντος τοῖς
[1, 17]	μὲν πολίχνας καταστρέφεται, δισχιλίους δὲ	τῶν	ἐν αὐταῖς διαφθείρει καὶ τὰς
[1, 29]	τε φίλους ἀνῃρήκει καὶ Σόαιμον	τῶν	ἐν Πέτρᾳ δυνατωτάτων. Πείσας δὲ
[1, 33]	δακρύσῃ. (Ταῦτα ἐνετέλλετο, καὶ παρὰ	τῶν	ἐν Ῥώμῃ πρέσβεων ἧκον ἐπιστολαί,
[1, 21]	γέμουσιν ἀναθημάτων; Τὴν δ' Ἀντιοχέων	τῶν	ἐν Συρίᾳ πλατεῖαν οὐ φευκτὴν
[1, 17]	ἀπηνέγκατο· πολλοὶ μὲν γὰρ αὐτῷ	τῶν	ἐν τέλει συνειστιάθησαν κατ' ἐκείνην
[1, 3]	ἄθρουν αἷμα ἀναβάλλει. Ττοῦτό τις	τῶν	ἐν τῇ θεραπείᾳ παίδων ἐκφέρων
[1, 10]	ἕκαστον εὐδοξίας προστρέχοντες πολλοὶ δὲ>	τῶν	ἐν τοῖς βασιλείοις βασκάνων ἠρέθιζον,
[1, 24]	λεγομένων καὶ δέος. Πολλοὺς δὲ	τῶν	ἐν ὑπονοίᾳ βασανίσας τελευταῖον ἦλθεν
[1, 1]	βωμόν τε ᾠκοδόμησεν ἕτερον καὶ	τῶν	ἐναγισμῶν ἤρξατο. Λαμβανούσης δὲ ἄρτι
[1, 17]	τοῖς ὄρεσιν καὶ ταῖς δυσχωρίαις	τῶν	ἐναντίων αὐτός τε θνήσκει μάλα
[1, 17]	ἕω διεκίνει τὴν στρατιάν. Καὶ	τῶν	ἐναντίων εἰς ἑξακισχιλίους ἀπὸ τῶν
[1, 32]	τὰ παρ' αὐτοῦ γράμματα. Ταῦτα	τῶν	ἐνθάδε διαβολῶν πιστότερα, ταῦτα ἀπολογία
[1, 21]	(ψαλίδες τε πυκναὶ πρὸς καταγωγὴν	τῶν	ἐνορμιζομένων καὶ τὸ πρὸ αὐτῶν
[1, 21]	ἐν τῷ μεγέθει πολυτέλειαν διὰ	τῶν	ἑξῆς δηλώσομεν. Καὶ πόλιν ἄλλην
[1, 21]	βασίλειον. (Τοσαῦτα συγκτίσας πλείσταις καὶ	τῶν	ἔξω πόλεων τὸ μεγαλόψυχον ἐπεδείξατο.
[1, 17]	ὕπερθεν ἀμυνομένων κατάπλεα. Κἀπειδὴ περιῆν	τῶν	ἔξωθεν, τὰς οἰκήσεις σπαράττων εἷλκεν
[1, 4]	τὸ ἔθνος ἀπέχθειαν. Κτείνας δὲ	τῶν	ἐπαναστάντων ὑπὲρ ἑξακισχιλίους Ἀραβίας ἥπτετο
[1, 32]	αἰτήσας τὸ φάρμακον δίδωσί τινι	τῶν	ἐπὶ θανάτῳ κατακρίτων δεσμώτῃ πιεῖν.
[1, 31]	κατ' αὐτῶν ἐπιστολὰς ἐξ ὀνόματος	τῶν	ἐπὶ Ῥώμης φίλων, οὓς δὲ
[1, 29]	τὴν ἐπιτηροῦσαν Σαλώμην πραγματεύεται διὰ	τῶν	ἐπὶ τῆς Ἰταλίας φίλων τὴν
[1, 8]	μειλισσομένη τὸν Γαβίνιον κατὰ δέος	τῶν	ἐπὶ τῆς Ῥώμης αἰχμαλώτων, τοῦ
[1, 3]	πανούργως ἡ βασίλισσα συντάσσεται μετὰ	τῶν	ἐπιβούλων· τοὺς γὰρ πεμφθέντας πείθουσιν
[1, 8]	σύμβουλος Ἀντίπατρος. Τούτῳ γήμαντι γυναῖκα	τῶν	ἐπισήμων ἐξ Ἀραβίας Κύπρον τοὔνομα
[1, 5]	δ' αὐτῆς. (Διογένην γοῦν τινα	τῶν	ἐπισήμων φίλον Ἀλεξάνδρῳ γεγενημένον κτείνουσιν
[1, 4]	καταφυγόντας εἰς Κανὰ κώμην σπάνει	τῶν	ἐπιτηδείων ἀναλωθῆναι συνέβη πλὴν ὀλίγων
[1, 1]	ἡμέρας ἐν αὐτῇ κατὰ σπάνιν	τῶν	ἐπιτηδείων ἀπανίσταται, καταλιπὼν μὲν φρουρὰν
[1, 20]	ὁμοίως, οὐδὲ ἔστιν ὅ τι	τῶν	ἐπιτηδείων ἐνεδέησεν τῇ δυνάμει. Δόξα
[1, 16]	ἀναλαβών, πολλὴ δ' ἦν ἀφθονία	τῶν	ἐπιτηδείων, ἐπὶ τοὺς ἐν τοῖς
[1, 11]	τὰ χρήματα καί τισιν ἄλλοις	τῶν	ἐπιτηδείων κατὰ τάχος, ἐν οἷς
[1, 14]	μὲν πρώτην ἑσπέραν κατά τι	τῶν	ἐπιχωρίων ἱερὸν αὐλίζεται τοὺς ὑπολειφθέντας
[1, 2]	τῶν παίδων φθόνος ἐγείρει στάσιν	τῶν	ἐπιχωρίων, καὶ πολλοὶ κατ' αὐτῶν
[1, 12]	Πρότερον μὲν γὰρ ἦκτο γυναῖκα	τῶν	ἐπιχωρίων οὐκ ἄσημον, Δωρὶς ἐκαλεῖτο,
[1, 15]	ῥυσόμενος τοὺς οἰκείους ἠπείγετο. Καὶ	τῶν	ἐπιχωρίων οὓς μὲν πατρῴα φιλία
[1, 13]	ἀδελφὸς ὑπαντήσας συνεβούλευεν τοὺς πολλοὺς	τῶν	ἑπομένων ἀποφορτίσασθαι· μὴ γὰρ ἂν
[1, 21]	αὐτήν. (Τά γε μὴν λοιπὰ	τῶν	ἔργων, ἀμφιθέατρον καὶ θέατρον καὶ
[1, 17]	τοὺς ἀνυτικωτάτους τῶν ἑταίρων ἐπὶ	τῶν	ἔργων αὐτὸς εἰς Σαμάρειαν ᾔει
[1, 17]	ἀθρόους ἀνῄρει, τοὺς ὑποφεύγοντας δὲ	τῶν	ἐρειπίων οἱ στρατιῶται ξιφήρεις ἀνεδέχοντο,
[1, 2]	μέντοι γε υἱεῖς αὐτοῦ μετὰ	τῶν	ἐρρωμενεστάτων προεκπέμπει, αὐτὸς δὲ μοῖραν
[1, 5]	διὰ τὴν θερμότητα, κρατεῖ μὲν	τῶν	ἐρυμάτων ἁπάντων, τοῖς δ' ἐκ
[1, 17]	Ἰδουμαίας, ἔνθα Μαχαιρᾶς ἀνετείχιζέν τι	τῶν	ἐρυμάτων, Γιτθὰ καλεῖται. Τούτων δὲ
[1, 12]	Τυρίων τύραννον ἤδη τρία κατεσχηκότα	τῶν	ἐρυμάτων, τοὺς δὲ ληφθέντας Τυρίους
[1, 8]	γυναικὶ τοῦτο ἀντὶ τῆς παραδόσεως	τῶν	ἐρυμάτων ὡμολογηκέναι. (Γαβινίῳ δ' ἐπὶ
[1, 30]	φάρμακον ἐπ' αὐτὸν διά τινος	τῶν	ἑταίρων Ἀντιφίλου, λάβοι δὲ παρ'
[1, 17]	κελεύει, καταλιπὼν δὲ τοὺς ἀνυτικωτάτους	τῶν	ἑταίρων ἐπὶ τῶν ἔργων αὐτὸς
[1, 17]	πλήθει περιεῖναι δοκεῖν, Πάππον τινὰ	τῶν	ἑταίρων μετὰ στρατιᾶς ἐπὶ Σαμάρειαν
[1, 21]	μὲν ἄν τις εἴποι ἴδια	τῶν	εὖ παθόντων δήμων ἑκάστου, τὸ
[1, 14]	τῆς παρόδου μὴ τυγχάνων ὑπὸ	τῶν	ἐφορμούντων τοῖς ἡγεμόσιν ἐντυγχάνει· κἀκεῖνοι
[1, 12]	οὕτως διέθηκεν, ὡς μηδὲ λόγου	τῶν	ἐχθρῶν ἀνασχέσθαι. (καὶ τότε μὲν
[1, 25]	χωρεῖν διέγνω, καὶ τέσσαρας κατὰ	τῶν	ἐχθρῶν βίβλους συνταξάμενος προσωμολόγει μὲν
[1, 19]	πέρα τοῦ δέοντος καὶ κατὰ	τῶν	ἐχθρῶν παρὰ τὴν ἐμὴν γνώμην
[1, 21]	μεῖζον εὐεργετῶν τὰς πόλεις πλέον	τῶν	ἐχόντων. (Ἐχρήσατο δὲ καὶ σώματι
[1, 19]	ἀμυνόμενος· ἐκεῖνοι στρατηγήσουσιν τοῦ πολέμου	τῶν	ζώντων ἄμεινον. Προκινδυνεύσω δὲ κἀγὼ
[1, 33]	τοὺς νόμους, καὶ συνεῖχον ὁσημέραι	τῶν	ἡβώντων στρατόπεδον. Οἳ τότε τὸν
[1, 0]	καὶ μηδὲ γινώσκουσι τὰς πράξεις	τῶν	ἡγεμόνων γράφειν. Τιμάσθω δὴ παρ'
[1, 33]	ὡς μηδ' ἐν ὑγιείᾳ τι	τῶν	ἡδέων προσίεσθαι. Τῆς νόσου δ'
[1, 16]	παρανομίας. Ὁ δ' ἐν διαλογισμῷ	τῶν	ἡμαρτημένων γενόμενος ταχέως μεταδιώκει τε
[1, 8]	ἐπικηρυκεύεται πρὸς αὐτόν, συγγνωσθῆναί τε	τῶν	ἡμαρτημένων δεόμενος καὶ τὰ συλληφθέντα
[1, 8]	ἐστρατοπεδευμένους, ἐπειρᾶτο συγγνώμης ὑποσχέσει περὶ	τῶν	ἡμαρτημένων πρὸ μάχης αὐτοὺς προσαγαγέσθαι·
[1, 16]	ὅσοις ἐπετύγχανεν Ἰουδαίοις ἀνῄρει, μηδεμίαν	τῶν	Ἡρωδείων φειδὼ ποιούμενος, ἀλλ' ὡς
[1, 21]	τὸ κατὰ Μυσίαν Πέργαμον οὐ	τῶν	Ἡρώδου γέμουσιν ἀναθημάτων; Τὴν δ'
[1, 18]	μησὶν διήνεγκαν τὴν πολιορκίαν, ἕως	τῶν	Ἡρώδου τινὲς ἐπιλέκτων ἐπιβῆναι τοῦ
[1, 16]	σφετέρῳ δεξιῷ τὸ εὐώνυμον κέρας	τῶν	Ἡρώδου τρέπονται. Περιελθὼν δὲ ταχέως
[1, 3]	ἐπέχεεν. Ἤρθη δ' εὐθὺς οἰμωγὴ	τῶν	θεασαμένων ὥσπερ ἐπίτηδες τοῦ παιδὸς
[1, 4]	ἑλὼν ἐπὶ Γέρασαν ᾔει πάλιν	τῶν	Θεοδώρου κτημάτων γλιχόμενος, καὶ τρισὶ
[1, 4]	ὑπὲρ Ἰορδάνην, τὰ τιμιώτατα δὲ	τῶν	Θεοδώρου τοῦ Ζήνωνος κτημάτων ἦν
[1, 33]	ὡς τεθνεὼς ἀνέστρεψεν. Θορύβου δὲ	τῶν	θεραπευόντων γενομένου πρὸς μὲν τὴν
[1, 13]	προστάξας ὁδεύειν αὐτὸς ἀσφαλῶς μετὰ	τῶν	θεραπόντων ἀνέκοπτε τοὺς βαρβάρους· καὶ
[1, 28]	τινι τῶν φίλων συνῴκισεν καὶ	τῶν	θυγατέρων αὐτῆς τὴν μὲν τῷ
[1, 9]	αὐτῶν ἑλεῖν. Ὀγδοήκοντα δὲ μόνους	τῶν	ἰδίων ἀπέβαλεν, καὶ Μιθριδάτης ἐν
[1, 7]	ὑπὸ Ἰουδαίων κατεστραμμένην Γαδαρεῖ τινὶ	τῶν	ἰδίων ἀπελευθέρων Δημητρίῳ χαριζόμενος. Ἠλευθέρωσεν
[1, 18]	φαμένου, αὐτὸς ἔφη διανεμεῖν ἐκ	τῶν	ἰδίων χρημάτων τοὺς μισθοὺς ἑκάστοις.
[1, 0]	τὰ προιστορηθέντα διδόναι καὶ τὰ	τῶν	ἰδίων χρόνων τοῖς μετ' αὐτὸν
[1, 1]	ἠρέθισε. (Ματθίας γοῦν υἱὸς Ἀσαμωναίου	τῶν	ἱερέων εἷς ἀπὸ κώμης Μωδεεὶν
[1, 0]	λειτουργίας, ἔτι δὲ τὰς ἐσθῆτας	τῶν	ἱερέων καὶ τοῦ ἀρχιερέως, καὶ
[1, 0]	τὰς ἑπτὰ ἁγνείας καὶ τὰς	τῶν	ἱερέων λειτουργίας, ἔτι δὲ τὰς
[1, 7]	ἀμυνομένους πρὸς ὀλίγον. (Ἔνθα πολλοὶ	τῶν	ἱερέων ξιφήρεις τοὺς πολεμίους ἐπιόντας
[1, 0]	ἄκοντος ἐνεπρήσθη Καίσαρος καὶ ὅσα	τῶν	ἱερῶν κειμηλίων ἐκ τοῦ πυρὸς
[1, 7]	δὲ τούτων οὔτε ἄλλου τινὸς	τῶν	ἱερῶν κειμηλίων ἥψατο, ἀλλὰ καὶ
[1, 7]	πλῆθός τε ἀρωμάτων σεσωρευμένον καὶ	τῶν	ἱερῶν χρημάτων εἰς τάλαντα δισχίλια.
[1, 4]	τῆς ὑπὲρ Ἀντιπατρίδος παρωρείου καὶ	τῶν	Ἰόππης αἰγιαλῶν διαταφρεύει φάραγγι βαθείᾳ,
[1, 0]	εἰς τὴν Αἴγυπτον ἐστασιάσθη τὰ	τῶν	Ἰουδαίων, ὅπως τε ἐπανέστησαν αὐτοῖς
[1, 7]	ἀναπληροῦν διὰ βάθος ἄπειρον καὶ	τῶν	Ἰουδαίων πάντα τρόπον εἰργόντων ἄνωθεν,
[1, 19]	οἱ πεζοί. Πλήθει μὲν οὖν	τῶν	Ἰουδαίων περιῆσαν, ἐλείποντο δὲ ταῖς
[1, 19]	τὰ νῶτα, πολλοὶ μὲν ὑπὸ	τῶν	Ἰουδαίων πολλοὶ δὲ ὑπὸ σφῶν
[1, 8]	ἐπίλεκτοι καὶ τὸ ἄλλο τάγμα	τῶν	Ἰουδαίων, ὧν Μάλιχος ἦρχεν καὶ
[1, 15]	μισθοφόρους μιγάδας πρὸς οἷς ὀλίγους	τῶν	ἱππέων, ἐπὶ τὴν Ἱεριχοῦντα παραγίνεται,
[1, 17]	τοὺς αἰτίους τοῦ φόνου, ταχέως	τῶν	καθ' ἑαυτὸν ἐκράτει καὶ μετ'
[1, 0]	πόλεμον συστάντα μέγιστον οὐ μόνον	τῶν	καθ' ἡμᾶς, σχεδὸν δὲ καὶ
[1, 1]	ναὸν ἐσύλησε καὶ τὸν ἐνδελεχισμὸν	τῶν	καθ' ἡμέραν ἐναγισμῶν ἔπαυσεν ἐπ'
[1, 7]	ἅλωσιν περὶ τῷ βωμῷ φονευόμενοι	τῶν	καθ' ἡμέραν νομίμων εἰς τὴν
[1, 29]	Ἄραψ ἐπὶ Ῥώμης, ἠμεληκὼς μὲν	τῶν	Καίσαρος προσταγμάτων, ἀνταγωνιούμενος δὲ πρὸς
[1, 30]	διέπων μετέλθοι τὴν τούτων ἡμῖν	τῶν	κακῶν αἰτίαν, τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα.
[1, 26]	τοὺς ἀθλίους· μόνων γὰρ ἦν	τῶν	κακῶν ἀκροατὴς ἑτοιμότατος Ἡρώδης καὶ
[1, 13]	ὑποπτεύοιτο, καταλιπὼν παρ' Ἡρώδῃ τινὰς	τῶν	καλουμένων Ἐλευθέρων ἱππέων τοῖς λοιποῖς
[1, 19]	ἐν τῇ διώξει τοὺς ἐκ	τῶν	Κανάθων ἐπιχωρίους ἀνέντος Ἀθηνίωνος, ὃς
[1, 11]	ἐξελθεῖν ἐπὶ τὴν ἐνέδραν. Κἀκεῖνοι	τῶν	Κασσίου προσταγμάτων ἀναμνησθέντες ἐπὶ τὸν
[1, 31]	γάρ, μή ποτε προσθήκη γένοιτο	τῶν	κατ' ἐκείνης διαβολῶν. Οἱ δὲ
[1, 19]	συνεξορμᾶν ἤδη τῶν τε ἄλλων	τῶν	κατὰ Ἰουδαίαν ἀπηλλαγμένος θορύβων καὶ
[1, 32]	(Ταύτης φωραθείσης τῆς ἐπιστολῆς καὶ	τῶν	κατὰ Σαλώμης ἐνσκευασθεισῶν ἔννοια μὲν
[1, 32]	περὶ μέντοι τῆς Ἀκμῆς καὶ	τῶν	κατὰ Σαλώμης ἐσκευωρημένων ἐπέστειλεν Καίσαρι.
[1, 27]	τῶν τε ἰδίων συγγενῶν καὶ	τῶν	κατὰ τὴν ἐπαρχίαν ἡγεμόνων ἐξετάσειεν
[1, 24]	ἑαυτῆς εὐγένειαν, καὶ ὡς πασῶν	τῶν	κατὰ τὸ βασίλειον εἴη δεσπότις,
[1, 3]	ἐκ διαβολῶν, ἃς οἱ πονηροὶ	τῶν	κατὰ τὸ βασίλειον ἐνεσκευάσαντο. Τὰ
[1, 24]	Ἀντιπάτρῳ προσετίθει. Συναπέκλιναν δὲ καὶ	τῶν	κατὰ τὸ βασίλειον οἱ μὲν
[1, 9]	ἦγεν ἐπ' Αἴγυπτον δυνάμεως εἰργόμενος	τῶν	κατὰ τὸ Πηλούσιον ἐμβολῶν ἐν
[1, 18]	θέαν τοῦ τε ἱεροῦ καὶ	τῶν	κατὰ τὸν ναὸν ἁγίων. Ὁ
[1, 13]	ᾤχετο πρὸς Πάκορον. Εὐθέως δὲ	τῶν	καταλειφθέντων Πάρθων οἷς προσετέτακτο Φασάηλόν
[1, 0]	τε καὶ Ῥωμαίοις τὴν μνήμην	τῶν	κατορθωμάτων ἀνατίθημι· τοῖς δὲ γνησίοις
[1, 2]	τοὺς ἐνοικοῦντας ἐξηνδραποδίσαντο. Προχωρούντων δὲ	τῶν	κατορθωμάτων τὴν ὁρμὴν οὐ κατέψυξαν,
[1, 31]	χρυσᾶ συνωνούμενος ἄλλα τε πολλὰ	τῶν	κειμηλίων, ἵνα τῷ πλήθει τῆς
[1, 13]	εἰς τὴν Ἰδουμαίαν τὰ λαμπρότατα	τῶν	κειμηλίων προανεσκεύαστο, καὶ τῶν αὐτῷ
[1, 0]	τῆς ἐξηγήσεως ἀρχήν, ἣν καὶ	τῶν	κεφαλαίων ἐποιησάμην. ~(Στάσεως τοῖς δυνατοῖς
[1, 15]	περὶ τὸν Ἀντίγονον οὔτε κατακούειν	τῶν	κηρυγμάτων εἴων τινὰς οὔτε μεταβάλλεσθαι,
[1, 5]	ἐθέλοιεν αὐτοί. Προσφεύγουσι δὲ Ἀριστοβούλῳ	τῶν	κινδυνευόντων οἱ προύχειν δοκοῦντες, κἀκεῖνος
[1, 19]	πανούργως ὑπὸ τῆς Κλεοπάτρας συμμετασχεῖν	τῶν	κινδύνων Ἀντωνίῳ· τοῖς γὰρ βασιλεῦσιν,
[1, 23]	καὶ τὸν ἀδελφὸν ἀποδείξας κοινωνοῦντα	τῶν	κινδύνων, οὕτως ἤδη τό τε
[1, 19]	ἀνέντος Ἀθηνίωνος, ὃς ἦν αὐτῷ	τῶν	Κλεοπάτρας στρατηγῶν αἰεὶ διάφορος· πρὸς
[1, 7]	ὁμοφύλων ἀντιστασιαστῶν ἀνῃροῦντο καὶ κατὰ	τῶν	κρημνῶν ἔρριπτον ἑαυτοὺς ἄπειροι· καὶ
[1, 18]	Ἀντώνιον ἀναιρεῖν ἔπειθεν ὡς ἂν	τῶν	κτήσεων ἑκάστου ῥᾳδίως γινομένη δεσπότις,
[1, 16]	Ὁ δὲ πρὸς οὐδὲν ἐνδοὺς	τῶν	λεγομένων ἀλλὰ καὶ προσονειδίσας τὸν
[1, 24]	τὸν Ἡρώδην εἰς πίστιν ὑπαχθῆναι	τῶν	λεγομένων καὶ δέος. Πολλοὺς δὲ
[1, 10]	τε συλλαβὼν ἀποκτείνει καὶ πολλοὺς	τῶν	λῃστῶν. Ὃ δὴ μάλιστα τοῖς
[1, 3]	καὶ διδοὺς φθόνῳ τὰ πολλὰ	τῶν	λογοποιουμένων. Ὡς δ' ὁ Ἀντίγονος
[1, 3]	δ' οὐκ ὀλίγοι παρεδρεύοντες αὐτῷ	τῶν	μανθανόντων, παπαί, νῦν ἐμοὶ καλόν,
[1, 24]	αὐτῷ, πολλάκις δ' αὐτοῦ διαδιδόντος	τῶν	Μαριάμμης ἐσθήτων τινὰ ταῖς μεταγενεστέραις
[1, 2]	πόλεις, κενάς, ὅπερ ἦν, ὑπολαμβάνων	τῶν	μαχιμωτέρων εὑρήσειν. Μεδάβην μὲν οὖν
[1, 26]	διέβαλλεν ὅρκοις τὸ μηδὲν ἀκηκοέναι	τῶν	μειρακίων ἐπιστώσατο. Οὐ μὴν ὤνησέν
[1, 27]	μετ' αὐτὸν πάντες θάνατον κατακρίνουσιν	τῶν	μειρακίων, οἱ μὲν κολακεύοντες, οἱ
[1, 2]	αὐτῷ τὸ δαιμόνιον ὡς μηδὲν	τῶν	μελλόντων ἀγνοεῖν, ὅς γε καὶ
[1, 33]	καὶ δύσπνοια καὶ σπασμοὶ πάντων	τῶν	μελῶν, ὥστε τοὺς ἐπιθειάζοντας ποινὴν
[1, 5]	ἔξωθεν εἶναι δυνάσταις. Ἐκράτει δὲ	τῶν	μὲν ἄλλων αὐτή, Φαρισαῖοι δ'
[1, 7]	χρόνον στάσις τοῖς ἔνδον ἐμπίπτει,	τῶν	μὲν Ἀριστοβούλου πολεμεῖν ἀξιούντων καὶ
[1, 27]	τὸν κουρέα βασάνοις διήλεγχεν, καὶ	τῶν	μὲν ἀρνουμένων, τοῦ δὲ μηδὲν
[1, 24]	διελεγχθὲν ἅπασιν πίστιν ἐπετίθει. Καὶ	τῶν	μὲν αὐτοῦ φίλων ἢ φύσει
[1, 23]	ἀπὸ Ῥώμης ὑπέστρεφεν ὁ βασιλεύς,	τῶν	μὲν ἐγκλημάτων ἀφιέναι τοὺς υἱοὺς
[1, 17]	διώκει. Φόνος δ' ἦν πολύς,	τῶν	μὲν εἰς τὴν κώμην συνεξωθουμένων
[1, 23]	βασιλείας τοῖς υἱοῖς παραδίδωμι, καὶ	τῶν	μὲν ἡδέων ὡς ἄρχοντες ἀπολαύσουσιν,
[1, 17]	ἐπὶ δὲ τὰς ἐξόδους ἐχώρουν.	Τῶν	μὲν οὖν ἄλλων οὐδεὶς παρῆν
[1, 18]	ἐπεισχυθείσης πανταχοῦ φόνος ἦν μυρίος,	τῶν	μὲν Ῥωμαίων τῇ τριβῇ τῆς
[1, 27]	πρῶτος Σατορνῖνος ἀπεφήνατο κατακρίνειν μὲν	τῶν	νεανίσκων, ἀλλ' οὐ θάνατον· οὐ
[1, 10]	ἑαυτὸν ἡσυχῆ πρὸς τὸ κλέος	τῶν	νεανίσκων ἐδάκνετο, μάλιστα δὲ ἐλύπει
[1, 24]	(Διὰ ταῦτα καίτοι τὸ φρόνημα	τῶν	νεανίσκων ὑποδείσας, ὅμως οὐκ ἀπέκοπτε
[1, 33]	Μαργάλου. Τούτοις οὐκ ὀλίγοι προσῄεσαν	τῶν	νέων ἐξηγουμένοις τοὺς νόμους, καὶ
[1, 10]	δὲ πείθοιντο ταῖς ψυχραῖς ἐλπίσιν	τῶν	νεωτερίζειν ἐπὶ κέρδεσιν οἰκείοις ἐθελόντων,
[1, 13]	δυνατοῦ περιγενέσθαι, προλαβὼν Ἡρώδης μετὰ	τῶν	οἰκειοτάτων προσώπων νύκτωρ ἐπὶ Ἰδουμαίας
[1, 15]	Ἰώσηπος ἀδελφὸς Ἡρώδου σὺν διακοσίοις	τῶν	οἰκείων δρασμὸν ἐβουλεύετο εἰς Ἄραβας
[1, 5]	Ἀριστόβουλος τὸν καιρὸν ἁρπάσας μετὰ	τῶν	οἰκετῶν, εἶχεν δὲ πολλοὺς καὶ
[1, 33]	κόσμῳ, πεντακόσιοι δὲ ἐπ' αὐτοῖς	τῶν	οἰκετῶν καὶ ἀπελευθέρων ἀρωματοφόροι. Σταδίους
[1, 11]	ἐπὶ δεῖπνον ἐκάλει, παρεστῶτας ἔπειτα	τῶν	οἰκετῶν τινας πρὸς αὑτὸν εἰσέπεμψεν
[1, 21]	ὡς μὴ μόνον τὴν ἔνδον	τῶν	οἰκημάτων ὄψιν εἶναι λαμπράν, ἀλλὰ
[1, 8]	καὶ Ἄζωτος καὶ ἄλλαι πολλαί,	τῶν	οἰκητόρων ἀσμένως ἐφ' ἑκάστην συνθεόντων.
[1, 31]	σαφὲς μὲν οὐδὲ ἐκεῖ τι	τῶν	οἴκοθεν ἀπηγγέλλετο διὰ τὴν ἐκ
[1, 21]	δῶρον, εἰς ἣν ἡ δόξα	τῶν	Ὀλυμπίασιν ἀγώνων διικνεῖται. Τούτους γὰρ
[1, 5]	μικρὸν ὑπιόντες ἤδη καὶ διοικηταὶ	τῶν	ὅλων ἐγίνοντο διώκειν τε καὶ
[1, 28]	κατάλυσιν αὖθίς τε κινδυνεύσειν περὶ	τῶν	ὅλων, εἰ πρὸς Ἀρχελάῳ καὶ
[1, 0]	ἀποδείκνυται, καὶ ἀποχωρήσαντος ἐπὶ διοικήσει	τῶν	ὅλων εἰς τὴν Αἴγυπτον ἐστασιάσθη
[1, 8]	πολιορκίαν, ὥστε Ἀλέξανδρος ἀπογνοὺς περὶ	τῶν	ὅλων ἐπικηρυκεύεται πρὸς αὐτόν, συγγνωσθῆναί
[1, 9]	ὑπὲρ τὸν Ἰόνιον Ῥώμης καὶ	τῶν	ὅλων κρατήσας ἀνίησι μὲν τῶν
[1, 3]	τῆς ἐξουσίας, ταύτην γὰρ κυρίαν	τῶν	ὅλων ὁ Ἰωάννης ἀπολελοίπει, καὶ
[1, 10]	τιμαὶ παρὰ πάντων ὡς δεσπότῃ	τῶν	ὅλων· οὐ μὴν αὐτὸς τῆς
[1, 0]	τοῖς Κεστίου πταίσμασι δείσας περὶ	τῶν	ὅλων Οὐεσπασιανὸν ἐφίστησι τῷ πολέμῳ,
[1, 17]	γὰρ Ἰώσηπον τὸν ἀδελφὸν ἐπὶ	τῶν	ὅλων παραγγείλας μηδὲν μέχρι τῆς
[1, 20]	δὲ αὐτὸν εὐθέως ἡ περὶ	τῶν	ὅλων πραγμάτων φροντὶς διὰ τὴν
[1, 6]	Ἀριστόβουλος. Γενομένης δὲ αὐτοῖς περὶ	τῶν	ὅλων συμβολῆς περὶ Ἱεριχοῦντα καταλιπόντες
[1, 5]	νωθέστερον ἢ ὥστε ἐνοχλεῖν περὶ	τῶν	ὅλων, τὸν δὲ νεώτερον Ἀριστόβουλον
[1, 6]	ἐννέα. ~(Καὶ κληρονόμος μὲν ἦν	τῶν	ὅλων Ὑρκανός, ᾧ καὶ ζῶσα
[1, 7]	σωτηρίαν τιθέμενοι. Πλεῖστοι δ' ὑπὸ	τῶν	ὁμοφύλων ἀντιστασιαστῶν ἀνῃροῦντο καὶ κατὰ
[1, 0]	τὰ Ῥωμαίων ἀντιφιλονεικῶν αὔξειν τὰ	τῶν	ὁμοφύλων διέγνων, ἀλλὰ τὰ μὲν
[1, 3]	τῷ βασιλεῖ τήν τε πομπὴν	τῶν	ὁπλιτῶν ἐδήλουν καὶ τὸ παράστημα
[1, 16]	ἔδεισαν οἱ πολέμιοι, μετὰ δὲ	τῶν	ὅπλων ἀπήντων ἐμπειρίαν μὲν πολεμικὴν
[1, 4]	ἡσυχίαν τῇ βασιλείᾳ πορίσας ἀνεπαύσατο	τῶν	ὅπλων. (Γίνεται δὲ πάλιν ἀρχὴ
[1, 20]	ὅτι πάντως ἄν με μετὰ	τῶν	ὅπλων ἐπείρασας εὐχάριστον, εἰ μὴ
[1, 16]	μὲν ἐν ἀφθόνοις διῆγον ἀνειμένοι	τῶν	ὅπλων, Ἡρώδης δ' οὐκ ἠρέμει,
[1, 4]	ἑαυτοῦ βασιλείαν ἀναλίσκων· ὅθεν παυσάμενος	τῶν	ὅπλων λόγοις ἐπεχείρει διαλύεσθαι πρὸς
[1, 17]	ὡς ἦν ἔτι θερμὸς ἐκ	τῶν	ὅπλων λουσόμενος ᾔει στρατιωτικώτερον· εἷς
[1, 3]	δὲ τὸν Ἀντίγονον, εἰ μετὰ	τῶν	ὅπλων προσίοι, καὶ πρὸς αὐτὸν
[1, 3]	μηδὲν ὑποπτεύειν πονηρόν, ἐχώρει μετὰ	τῶν	ὅπλων ὡς πρὸς ἐπίδειξιν. ενόμενος
[1, 29]	ἀδελφοῦ Φασάηλον. ~(Διακόψας δὲ τὰς	τῶν	ὀρφανῶν ἐλπίδας ὁ Ἀντίπατρος καὶ
[1, 28]	ἃς αὐτὸς ἐλπίδας εἶχεν ἐπιμελούμενον	τῶν	ὀρφανῶν καὶ τὴν ἐπὶ τοῖς
[1, 17]	τῶν ἐναντίων εἰς ἑξακισχιλίους ἀπὸ	τῶν	ὀρῶν κατατρέχοντες ἀπεπειρῶντο τῶν προτεταγμένων,
[1, 15]	Ἱεριχοῦντα συνηθροίσθη· διεκαθέζοντο δὲ ἐπὶ	τῶν	ὀρῶν παραφυλάσσοντες τοὺς τὰ ἐπιτήδεια
[1, 30]	γὰρ αὐτῷ τι τὴν γυναῖκα	τῶν	οὐ συνήθως ἐσκευασμένων, φαγόντα δ'
[1, 30]	πᾶσαν ὑπόνοιαν ἐξερριπίζετο πολλούς τε	τῶν	οὐκ αἰτίων εἷλκεν εἰς βασάνους
[1, 5]	τούτῳ νοσούσης Ἀλεξάνδρας ὁ νεώτερος	τῶν	παίδων Ἀριστόβουλος τὸν καιρὸν ἁρπάσας
[1, 0]	ὡς οὗτος μετὰ τοῦ πρεσβυτέρου	τῶν	παίδων εἰς τὴν Ἰουδαίων χώραν
[1, 10]	ὄντας ἀμφοτέρους ὁ Ἀντίπατρος διὰ	τῶν	παίδων ἔπεμψεν συμμαχίαν. Μηκυνομένου δὲ
[1, 10]	βασκάνων ἠρέθιζον, οἷς ἢ τὸ	τῶν	παίδων ἢ τὸ Ἀντιπάτρου σωφρονικὸν
[1, 1]	ἑκόντων, τελευτᾷ Ἰούδᾳ τῷ πρεσβυτάτῳ	τῶν	παίδων καταλιπὼν τὴν ἀρχήν. (Ὁ
[1, 28]	ταῦτα εἰπὼν ἀπεδάκρυσέν τε καὶ	τῶν	παίδων συνήρμοσεν τὰς δεξιάς, ἔπειτα
[1, 10]	βασιλείας ἀτονώτερον. Φασάηλον μὲν δὴ	τῶν	παίδων τὸν πρεσβύτατον Ἱεροσολύμων καὶ
[1, 2]	εὐπραγίας αὐτοῦ τε Ἰωάννου καὶ	τῶν	παίδων φθόνος ἐγείρει στάσιν τῶν
[1, 10]	αὐτῷ πέμψειαν, ἀλλὰ κατὰ δέος	τῶν	πάλαι διαφορῶν καὶ τὴν πρὸς
[1, 17]	σπεῖραι, καὶ οὐδὲν αὐταῖς ἐνεκέκρατο	τῶν	πάλαι στρατιωτῶν καλουμένων ἐπαμύνειν τοῖς
[1, 6]	Ἀλεξάνδρειον, τοῦτο δ' ἐστὶν φρούριον	τῶν	πάνυ φιλοτίμως ἐξησκημένων ὑπὲρ ὄρους
[1, 4]	ἐλθεῖν διακηρύσσοντες οἱ βασιλεῖς ἐπειρῶντο	τῶν	παρ' ἀλλήλοις ἀποστάσεων, Δημήτριος μὲν
[1, 13]	καὶ ὡς Ἀντίγονος τὰς πλείστας	τῶν	παρ' αὐτοῖς γυναικῶν ἐν ταῖς
[1, 17]	ὄντα πορρωτάτω τὸν ἀδελφόν, ἀμελήσας	τῶν	παραγγελμάτων ἐπὶ Ἱεριχοῦντος ἐχώρει μετὰ
[1, 13]	τῆς ἐπιβουλῆς καταχθεῖσιν εἴς τι	τῶν	παραθαλασσίων χωρίων, ὃ καλεῖται Ἐκδίππων·
[1, 20]	καὶ Σαμάρειαν, πρὸς δὲ τούτοις	τῶν	παραλίων Γάζαν καὶ Ἀνθηδόνα καὶ
[1, 19]	πατρίου φρονήματος ἤδη σπάσαντες τιμωροὶ	τῶν	παρεσπονδημένων ἀναστῶμεν. Ἴτω τις οὐχ
[1, 15]	δ' Ἀντίγονος ἐνήδρευεν τὰ ἐπιτήδεια	τῶν	παρόδων προλοχίζων, ἐν οἷς οὐδὲν
[1, 25]	ἀποδείκνυται τοῦ βασιλέως ἐπίβουλος καὶ	τῶν	παρόντων τῷ μειρακίῳ κακῶν αἴτιος
[1, 5]	τὸ καὶ τοὺς ἄλλους διαχειρίσασθαι	τῶν	παροξυνάντων ἐπ' ἐκείνους τὸν Ἀλέξανδρον·
[1, 2]	λαῷ πεποιθὼς κατά τε μνήμην	τῶν	πατρῴων κατορθωμάτων καὶ μῖσος τῆς
[1, 16]	πρῶτον τοῖς στρατιώταις τὰς ἐκ	τῶν	πεπονημένων ἐπικαρπίας ἀπεδίδου διανέμων ἑκάστῳ
[1, 15]	τὴν πόλιν ἦν ἔρημα πάντα	τῶν	περὶ Ἀντίγονον προανεσκευασμένων, ἐκίνει τε
[1, 2]	Ἀσπένδιον· κἀκεῖνος ἑτοίμως ὑπακούσας ὑπὸ	τῶν	περὶ Ἀριστόβουλον ἡττᾶται. Καὶ ὁ
[1, 14]	Ἀντιπάτρου παρακαταθήκας θέλουσιν· ἦσαν δὲ	τῶν	περὶ αὐτὸν οἱ δυνατώτατοι. (Ἡρώδης
[1, 3]	τέλει τῆς ἑορτῆς ἀναβάντα μετὰ	τῶν	περὶ αὐτὸν ὁπλιτῶν ὡς ἐνῆν
[1, 13]	ἐπιχειροῦσι τοῖς βαρβάροις. (Ἔτι δὲ	τῶν	περὶ Πάκορον σκεπτομένων, πῶς ἂν
[1, 31]	κατέπλει, λαμβάνει τις αὐτὸν ἔννοια	τῶν	περὶ τὴν μητέρα κακῶν προμαντευομένης
[1, 17]	ἐπὶ τὸν Λίβανον ὀκτακοσίους μὲν	τῶν	περὶ τὸ ὄρος προσλαμβάνει συμμάχους,
[1, 6]	ταῦτ' ἀγανακτήσας Πομπήιος πολλὰ καὶ	τῶν	περὶ Ὑρκανὸν ἱκετευόντων ὥρμησεν ἐπ'
[1, 31]	δ' οὐκέτι ἦν οὐδ' ἐκ	τῶν	περιεχόντων ἀνάδυσις, καὶ σαφὲς μὲν
[1, 10]	παίδων τὸν πρεσβύτατον Ἱεροσολύμων καὶ	τῶν	πέριξ στρατηγὸν καθίστησιν, τὸν δὲ
[1, 32]	ἔμενεν γὰρ δὴ βεβλημένος πρὸ	τῶν	ποδῶν τοῦ πατρός, ἐκβοᾷ· σύ,
[1, 32]	εἰσέρχεται καὶ πεσὼν πρηνὴς πρὸ	τῶν	ποδῶν τοῦ πατρός, ἱκετεύω, πάτερ,
[1, 19]	πρῶτον μὲν γὰρ ῥύσια κατὰ	τῶν	πολεμίων ἄγων καὶ πολὺ συγκροτήσας
[1, 13]	νύκτωρ ἐπὶ Ἰδουμαίας ἐχώρει λάθρα	τῶν	πολεμίων. Αἰσθόμενοι δ' οἱ Πάρθοι
[1, 1]	κατὰ τὴν μάχην πολλούς τε	τῶν	πολεμίων ἀποκτείνας ἀναιρεῖται καὶ μεθ'
[1, 1]	πολὺ καὶ διακόψας τὸ στῖφος	τῶν	πολεμίων ἐπὶ τὸν ἐλέφαντα διήνυσεν.
[1, 4]	ᾑρηκότα, καὶ πολλοὺς μὲν ἀνεῖλεν	τῶν	πολεμίων, ἡ δὲ νίκη πρὸς
[1, 13]	τὴν Ἰουδαίαν κατασκεψόμενόν τε τὰ	τῶν	πολεμίων καὶ πρὸς ἃ δέοι
[1, 17]	εἰσελθεῖν ἐναντίον αὐτοῦ τις ἐκτρέχει	τῶν	πολεμίων ξιφήρης, ἔπειτα δεύτερος καὶ
[1, 19]	Στρατοπεδευσάμενος δὲ περὶ Φιλαδέλφειαν ἐγγὺς	τῶν	πολεμίων περὶ τοῦ μεταξὺ φρουρίου
[1, 18]	(Πρόνοια δ' ἦν Ἡρώδῃ κρατοῦντι	τῶν	πολεμίων τότε κρατῆσαι καὶ τῶν
[1, 18]	ὡς ἐν ταῖς μεταλλείαις περιῆσαν	τῶν	πολεμίων. (Τῷ δὲ βασιλεῖ πρὸς
[1, 0]	ὅλην τὴν Γαλιλαίαν, καὶ ὡς	τῶν	πόλεων αὐτῆς ἃς μὲν ὁλοσχερῶς
[1, 16]	ἐπιτίμιον τῆς μεταβολῆς εἰσεπράξατο παρὰ	τῶν	πόλεων ἑκατὸν τάλαντα. (Ἤδη δὲ
[1, 2]	Ἰωνάθην. (Σίμων δὲ γενναίως ἀφηγούμενος	τῶν	πραγμάτων αἱρεῖ μὲν Γάζαρά τε
[1, 10]	καὶ τοῦ πατρὸς παραινοῦντος καὶ	τῶν	πραγμάτων διδόντων παρρησίαν ἀνῄει φρουραῖς
[1, 28]	ὑπάρχειν ἄλλοις· οὐ γὰρ κρατήσειν	τῶν	πραγμάτων, εἰ πρὸς Ἀρχελάῳ πάππῳ
[1, 23]	ἄρχοντες ἀπολαύσουσιν, τὸ βάρος δὲ	τῶν	πραγμάτων ἐμόν ἐστιν, κἂν μὴ
[1, 33]	οὗ μὲν ἀποκτείνας Ἀντίγονον ἐκράτησεν	τῶν	πραγμάτων ἔτη τέσσαρα καὶ τριάκοντα,
[1, 22]	δὲ τὴν μὲν ἀπέχθειαν ἐκ	τῶν	πραγμάτων εὔλογον, τὴν δὲ παρρησίαν
[1, 0]	(Ἔπειθ' ὡς ἤδη καμνόντων Ἰουδαίοις	τῶν	πραγμάτων θνήσκει μὲν Νέρων, Οὐεσπασιανὸς
[1, 10]	καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ παραχωρήσας	τῶν	πραγμάτων καθέζοιτο τοὔνομα μόνον βασιλέως
[1, 12]	Ἡρώδου, βίᾳ μὲν αὐτοὺς κρατεῖν	τῶν	πραγμάτων, ὄνομα δὲ μόνον περιεῖναι
[1, 0]	μίσει τῷ πρὸς Ἰουδαίους καταψεύδονται	τῶν	πραγμάτων, περιέχει δὲ αὐτοῖς ὅπου
[1, 2]	υἱῶν ὅτι μὴ διαμενοῦσι κύριοι	τῶν	πραγμάτων προεῖδέν τε καὶ προεφήτευσεν·
[1, 24]	κατειργάσατο καὶ πεποιήκει προδότας καὶ	τῶν	πραττομένων ἢ λαλουμένων φῶρας. Πάντα
[1, 24]	νύκτωρ καὶ μεθ' ἡμέραν ἕκαστα	τῶν	πραττομένων ἢ λεγομένων διηρεύνα καὶ
[1, 29]	ἐπέτεινεν. Ἠγνόει δὲ οὐδὲν Σαλώμη	τῶν	πραττομένων καὶ πάντα Ἡρώδῃ διήγγελλεν.
[1, 19]	ὑπὲρ κινδυνευούσης πατρίδος, ἀλλ' ὑπὲρ	τῶν	πρέσβεων ἀμυνόμενος· ἐκεῖνοι στρατηγήσουσιν τοῦ
[1, 12]	τὴν Ἰουδαίαν ἐπιτρέπων. (Προσαγανακτούντων δὲ	τῶν	πρέσβεων πεντεκαίδεκα μὲν συλλαβὼν εἵργνυσιν,
[1, 32]	βασιλέα μὲν ἀπεδείκνυεν Ἀντίπαν ἀμελῶν	τῶν	πρεσβυτάτων Ἀρχελάου καὶ Φιλίππου· διαβεβλήκει
[1, 2]	ὅς γε καὶ περὶ δύο	τῶν	πρεσβυτέρων υἱῶν ὅτι μὴ διαμενοῦσι
[1, 0]	Ἰουδαίων πολλοὶ πρὸ ἐμοῦ τὰ	τῶν	προγόνων συνετάξαντο μετ' ἀκριβείας καί
[1, 24]	φιλεῖν τοὺς ἀδελφοὺς παρεκάλει διδοὺς	τῶν	προημαρτημένων ἄφεσιν, εἰ πρὸς τὸ
[1, 10]	τοῦ πατρὸς πεφαρμάχθαι δοκοῦντος ἐκ	τῶν	πρὸς Πομπήιον διαφορῶν καὶ περὶ
[1, 6]	ἐπὶ τὴν Ἀντωνίαν καὶ κυριεύσας	τῶν	πρὸς σωτηρίαν ὁμήρων· ταῦτα δ'
[1, 23]	Εἴ γε μὴν ἕκαστος ἐνθυμηθείη	τῶν	προσιόντων, ὅτι χρηστὸς μὲν ὢν
[1, 2]	τε καὶ Ἰόππην καὶ Ἰάμνειαν	τῶν	προσοίκων, κατέσκαψε δὲ καὶ τὴν
[1, 18]	Μάλχον ἀναιρεθῆναι. (Ἐν μέρει γοῦν	τῶν	προσταγμάτων ἐπινήψας Ἀντώνιος τὸ κτεῖναι
[1, 26]	τῷ ἀδελφῷ. Πάντων δ' ἀποπειραθεὶς	τῶν	προσώπων ἄλλον ἄλλως ὑπῄει, γίνεται
[1, 21]	μεταξὺ Κύπρου τοῦ φρουρίου καὶ	τῶν	προτέρων βασιλείων ἄλλα κατασκευάσας ἀμείνω
[1, 1]	εἰς τὸν ναὸν εἰσήνεγκεν ὡς	τῶν	προτέρων μεμιαμμένων, βωμόν τε ᾠκοδόμησεν
[1, 15]	δὲ κατὰ στῖφος ἐκθέοντες ἀπεπειρῶντο	τῶν	προτεταγμένων. Ἡρώδης δὲ τὸ μὲν
[1, 17]	ἀπὸ τῶν ὀρῶν κατατρέχοντες ἀπεπειρῶντο	τῶν	προτεταγμένων, κατὰ χεῖρα μὲν συμπλέκεσθαι
[1, 20]	ἤμην σύμμαχος, μίαν εἶναι λέγων	τῶν	πταισθέντων διόρθωσιν τὸν Κλεοπάτρας θάνατον·
[1, 21]	σπάνιον ἔπταισεν ἐν πολέμῳ, καὶ	τῶν	πταισμάτων οὐκ αὐτὸς αἴτιος, ἀλλ'
[1, 1]	κατὰ κράτος καὶ πολὺ πλῆθος	τῶν	Πτολεμαίῳ προσεχόντων ἀναιρεῖ, ταῖς τε
[1, 15]	οἱ δὲ ταχέως ἅπαντας ἀπὸ	τῶν	πύργων ἐτρέψαντο τοῖς βέλεσιν. (Ἔνθα
[1, 7]	μηνὶ τῆς πολιορκίας μόλις ἕνα	τῶν	πύργων καταρρίψαντες εἰσέπιπτον εἰς τὸ
[1, 30]	γενεᾶς ἀπολιπεῖν. Ὄντα γε μὴν	τῶν	πώποτε πατέρων μισοτεκνότατον Ἡρώδην πολὺ
[1, 8]	σὺν Ἀριστοβούλῳ διακόψαντες τὴν φάλαγγα	τῶν	Ῥωμαίων εἰς Μαχαιροῦντα συνελαύνονται. Ἔνθα
[1, 7]	κάλλει διαφέροντες. (Ἔνθα δὴ πολλὰ	τῶν	Ῥωμαίων κακοπαθούντων ὁ Πομπήιος τά
[1, 8]	ἀγωνιζόμενοι, τέλος δὲ βιασθέντες ὑπὸ	τῶν	Ῥωμαίων πίπτουσι μὲν πεντακισχίλιοι, περὶ
[1, 33]	ὥστε τοὺς ἐπιθειάζοντας ποινὴν εἶναι	τῶν	σοφιστῶν τὰ νοσήματα λέγειν. Ὁ
[1, 3]	ἔχων ἀεὶ τεταραγμένην συνετήκετο, μέχρι	τῶν	σπλάγχνων ὑπ' ἀκράτου τῆς λύπης
[1, 0]	τὸν μὲν δῆμον ἐλεήσας ὑπὸ	τῶν	στασιαστῶν φρουρούμενον, πολλάκις δὲ ἑκὼν
[1, 19]	τέρας γεγονέναι· φυσικὰ γὰρ τὰ	τῶν	στοιχείων πάθη καὶ οὐδὲν ἀνθρώποις
[1, 0]	καμούσης στρατιᾶς οὔτε τὸ μέγεθος	τῶν	στρατηγῶν, οἳ πολλὰ περὶ τοῖς
[1, 0]	μεταβολάς, καὶ ὡς αὐτὸς ὑπὸ	τῶν	στρατιωτῶν ἄκων αὐτοκράτωρ ἀποδείκνυται, καὶ
[1, 15]	τὴν δωροδοκίαν· ἐπισκευασάμενος γὰρ πολλοὺς	τῶν	στρατιωτῶν σπάνιν ἐπιτηδείων ἀναβοᾶν καὶ
[1, 33]	τε υἱεῖς καὶ τὸ πλῆθος	τῶν	συγγενῶν, ἐφ' οἷς οἱ δορυφόροι
[1, 32]	συνέδριον μὲν ὁ βασιλεὺς ἀθροίζει	τῶν	συγγενῶν καὶ φίλων, εἰσκαλεῖ δὲ
[1, 24]	συμφοραῖς Ἀλεξάνδρῳ καὶ στῖφος ποιήσας	τῶν	συγγενῶν οὐκ ἔστιν ἥντινα διαβολὴν
[1, 33]	κατέκαυσε ζῶντας, τοὺς λοιποὺς δὲ	τῶν	συλληφθέντων παρέδωκεν τοῖς ὑπηρέταις ἀνελεῖν.
[1, 4]	τό γε λοιπὸν πλῆθος ὑποχωρησάντων	τῶν	συμμάχων κατέθεντο τὰς διαφοράς, συνεχὴς
[1, 6]	τὸν Ἀριστόβουλον. Ὁ δὲ μετὰ	τῶν	συμμεινάντων φθάνει συμφυγὼν ἐπὶ τὴν
[1, 9]	εἰσεπήδησεν εἰς τὴν πόλιν μετὰ	τῶν	σὺν αὐτῷ. (Καὶ τὸ Πηλούσιον
[1, 23]	καὶ τὰς φιλονεικίας γεννῶσιν αἱ	τῶν	συνδιατριβόντων κακοήθειαι, κἂν ὦσιν οὗτοι
[1, 24]	ὑπὸ τῆς τερατείας αὐτοῦ καὶ	τῶν	συνταγμάτων, ὡς ἐφεστάναι δοκεῖν αὐτῷ
[1, 17]	δὲ Ἀντίγονος μὴ μόνον τόλμῃ	τῶν	σφετέρων ἀλλὰ καὶ πλήθει περιεῖναι
[1, 1]	τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν ἀλλοφύλων ἄρξας	τῶν	σφετέρων ἑκόντων, τελευτᾷ Ἰούδᾳ τῷ
[1, 3]	πάροδον, Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος, ὑπὸ	τῶν	σωματοφυλάκων ἀναιρεῖται, βέβαιον ἀποδείξας ὅτι
[1, 17]	αἰκίσασθαι τὸν Ἰώσηπον· κρατήσας γοῦν	τῶν	σωμάτων ἀποτέμνει τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ,
[1, 1]	ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἰωάννης ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ	τῶν	τὰ Ἀντιόχου φρονούντων τελευτᾷ. ~(Διαδεξάμενος
[1, 9]	ἐλπίδας· φαρμάκῳ γοῦν ἀναιρεθεὶς ὑπὸ	τῶν	τὰ Πομπηίου φρονούντων μέχρι πολλοῦ
[1, 7]	Εὐφράτου Σκαύρῳ διέπειν καὶ δύο	τῶν	ταγμάτων, αὐτὸς διὰ Κιλικίας εἰς
[1, 0]	πολέμοις εὐταξίας καὶ τὴν ἄσκησιν	τῶν	ταγμάτων, τῆς τε Γαλιλαίας ἑκατέρας
[1, 19]	τῆς πληγῆς αἴτιον αὐτῷ τὸ	τῶν	ταξιάρχων ἀπειθὲς κατέστη· μὴ γὰρ
[1, 11]	καὶ Ἀμμαοῦν καὶ δύο ἑτέρας	τῶν	ταπεινοτέρων ἐξανδραποδισάμενος ἐχώρει μὲν ὡς
[1, 19]	μὲν Ἡρώδης Ἀντωνίῳ συνεξορμᾶν ἤδη	τῶν	τε ἄλλων τῶν κατὰ Ἰουδαίαν
[1, 0]	καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν τυράννων	τῶν	τε ἀνδραποδισθέντων τὸ πλῆθος καὶ
[1, 27]	(Ἡρώδης γε μὴν ἐν ἐκκλησίᾳ	τῶν	τε ἡγεμόνων καὶ Τίρωνος κατηγορήσας
[1, 1]	ἐπ' αὐτοῦ τὸν Ἀντίοχον εἶναι,	τῶν	τε ἰδίων ἐκτρέχει πολὺ καὶ
[1, 10]	ὄλβῳ καὶ καθ' ἡσυχίαν βιώσονται	τῶν	τε ἰδίων κτημάτων καὶ κοινῆς
[1, 27]	λέγων, εἰ μετὰ κοινοῦ συνεδρίου	τῶν	τε ἰδίων συγγενῶν καὶ τῶν
[1, 25]	καὶ παλλακίδι, ἥτις ἐκαλεῖτο Παννυχίς,	τῶν	τε φίλων ἐτίμησεν κατ' ἀξίαν
[1, 29]	Σαλώμη διέβαλλεν. Ἀθροίσας οὖν συνέδριον	τῶν	τε φίλων καὶ συγγενῶν ἄλλα
[1, 7]	δεῖ προσβαλεῖν, τήν τε ὀχυρότητα	τῶν	τειχῶν δυσμεταχείριστον ὁρῶν καὶ τὴν
[1, 16]	τε πόλιν ἀπέκλεισεν καὶ ἀπὸ	τῶν	τειχῶν ὡς πολέμιον ἠμύνατο, μέχρις
[1, 6]	ἦν ἡ Ἀριστοβούλου γυνὴ μετὰ	τῶν	τέκνων. Ἀμέλει πρὶν ἀνηκέστου πάθους
[1, 27]	καὶ νικῶν νίκην πικρὰν κατὰ	τῶν	τέκνων, ἐπηρώτα τὴν γνώμην ἑκάστου.
[1, 32]	αἷμα, κἂν διὰ πάντων μου	τῶν	τέκνων ὁ ἔλεγχος ἔλθῃ. (Τοιαῦτα
[1, 27]	πολλάκις θάνατον πιστεύεις τούτοις κατὰ	τῶν	τέκνων, οἵ σε τῶν γνησίων
[1, 16]	τῷ πρεσβύτῃ δεξιὰν ὤρεγεν φείσασθαι	τῶν	τέκνων παρακαλῶν. Ὁ δὲ πρὸς
[1, 33]	δὲ τὴν ψυχὴν ταῖς περὶ	τῶν	τέκνων συμφοραῖς, ὡς μηδ' ἐν
[1, 31]	καὶ φόβος ἐπῄει τις αὐτὸν	τῶν	τετελεσμένων, μή ποτε φωραθείη τὸ
[1, 25]	ἐπὶ κακῷ μεταχειριζόμενοι. Διὰ γὰρ	τῶν	τοιούτων ἐξαπατᾶσθαι μὲν οὐκ ἐφήβους
[1, 18]	πρὸς τοὺς καιροὺς ἐλογοποίει, καὶ	τῶν	τολμηροτέρων κατὰ στῖφος ἦσαν λῃστεῖαι
[1, 30]	τὸν Φερώρα θάνατον ἀρχὴν λαβοῦσα.	Τῶν	τούτου γάρ τινες ἀπελευθέρων κατηφεῖς
[1, 10]	τὴν ἐσθῆτα τὸ πλῆθος ἐπεδείκνυεν	τῶν	τραυμάτων, καὶ περὶ μὲν τῆς
[1, 0]	καὶ ὁπόσα χώματα, περιβόλους τε	τῶν	τριῶν τειχῶν καὶ τὰ μέτρα
[1, 0]	πεφωραμένοις. (Ἔπειτα διέξειμι τήν τε	τῶν	τυράννων πρὸς τοὺς ὁμοφύλους ὠμότητα
[1, 0]	καὶ τέρατα καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν	τῶν	τυράννων τῶν τε ἀνδραποδισθέντων τὸ
[1, 12]	τούτους κεκραγότας ἐκπέμπει τὸν ἄρχοντα	τῶν	Τυρίων κολάζειν προστάξας οὓς ἂν
[1, 19]	τοῖς ὅπλοις προκατήπειγεν ἡ δίψα	τῶν	ὑδάτων ἐπιλειπόντων. Ὑπερηφάνει δὲ πρεσβευομένους
[1, 21]	ξεστῇ μαρμάρῳ καὶ πρὸς τὰς	τῶν	ὑετῶν ἀποφυγὰς ἐκόσμησεν ἰσομήκει στοᾷ.
[1, 16]	στόμιον καὶ τὸν ἀεὶ προιόντα	τῶν	υἱῶν ἀπέσφαττεν. Ἐξ ἀπόπτου δὲ
[1, 27]	ἀφελέσθαι τὸν πατέρα τὴν περὶ	τῶν	υἱῶν ἐξουσίαν. Ἀντιγράφει γοῦν κύριον
[1, 23]	Ταῦτ' εἰπὼν καὶ φιλοφρόνως ἕκαστον	τῶν	υἱῶν κατασπασάμενος διέλυσεν τὸ πλῆθος,
[1, 23]	ὡς ἐπιβουλεύοιτο μὲν ὑπ' ἀμφοτέρων	τῶν	υἱῶν, ὁ δὲ Ἀρχελάῳ κηδεύσας
[1, 23]	τὸν βασιλέα καὶ περὶ θανάτου	τῶν	υἱῶν ὑπειργάσατο. (Τὸν γοῦν Ἀλέξανδρον
[1, 3]	προτέθνηκεν ἡ ἀλήθεια καί τι	τῶν	ὑπ' ἐμοῦ προρρηθέντων διέψευσται· ζῇ
[1, 2]	μὲν παραχρῆμα ἀνεχώρησεν εἴς τι	τῶν	ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος ἐρυμάτων, ὃ Δαγὼν
[1, 4]	δὴ μέγιστον μὲν ἦν ἔρυμα	τῶν	ὑπὲρ Ἰορδάνην, τὰ τιμιώτατα δὲ
[1, 32]	ἐνεδρεύοι περιβλέπων· οὗτος ὁ ταμίας	τῶν	ὕπνων καὶ χορηγὸς τῆς ἀμεριμνίας,
[1, 0]	πάθει· πόλιν μὲν γὰρ δὴ	τῶν	ὑπὸ Ῥωμαίοις πασῶν τὴν ἡμετέραν
[1, 3]	μὲν τοὺς σωματοφύλακας ἔν τινι	τῶν	ὑπογαίων ἀλαμπεῖ, κατέκειτο δ' ἐν
[1, 18]	προύπτῳ τῷ θανεῖν, διὰ δὲ	τῶν	ὑπονόμων ἐν μέσοις αὐτοῖς ἐξαπίνης
[1, 13]	καὶ τὸ βασίλειον ἀπεχόμενοι μόνων	τῶν	Ὑρκανοῦ χρημάτων· ἦν δ' οὐ
[1, 7]	ἐπὶ μὲν ταῦτα Πομπήιος ἕνα	τῶν	ὑφ' ἑαυτῷ στρατηγῶν Πείσωνα εἰσπέμπει
[1, 24]	ἔχοι τὰς ἀφορμὰς ἀληθεῖς· καὶ	τῶν	φημιζομένων ἕν τι διελεγχθὲν ἅπασιν
[1, 29]	τῆς μὲν φανερᾶς συνόδου καὶ	τῶν	φιλοφρονήσεων ἐπαύσαντο, τοὐναντίον δ' ὑπεκρίνοντο
[1, 27]	κακοδαιμονέστατος εἶναι δοκεῖς, ὅστις κατὰ	τῶν	φιλτάτων πείθῃ τοῖς πονηροτάτοις, εἴ
[1, 24]	ἔδησεν καὶ πρὸς βάσανον ἐχώρει	τῶν	φίλων αὐτοῦ. Σιγῶντες δὲ ἀπέθνησκον
[1, 14]	τριήρη μεγίστην, ἐν ᾗ μετὰ	τῶν	φίλων εἰς Βρεντέσιον καταπλεύσας κἀκεῖθεν
[1, 14]	δεχθεὶς ὑπὸ Πτολεμαίου καὶ Σαπφινίου	τῶν	φίλων. Καίπερ δὲ ὢν ἐν
[1, 32]	συγχύσεως ἐνεκόπη, Νικολάῳ δ' ἑνὶ	τῶν	φίλων λέγειν τὰς ἀποδείξεις ἔνευσεν.
[1, 24]	ἐπιτάγματος, ὥσπερ Πτολεμαῖος ὁ τιμιώτατος	τῶν	φίλων, οἵ τε ἀδελφοὶ τοῦ
[1, 27]	Οὐολούμνιόν τε τὸν στρατοπεδάρχην καὶ	τῶν	φίλων Ὄλυμπον ἐγγράφους τὰς μηνύσεις
[1, 31]	ἧκεν εἰς τὸ βασίλειον δίχα	τῶν	φίλων· οὗτοι γὰρ ὑβρισθέντες ἐπὶ
[1, 24]	μὲν ἐνέκειντο πολλοί, πλείους δὲ	τῶν	φίλων παρεδύοντο κατάσκοποι. Πᾶν δὲ
[1, 31]	ψυχῆς. Οἱ μὲν οὖν προμηθέστεροι	τῶν	φίλων συνεβούλευον μὴ πρότερον ἐμπίπτειν
[1, 28]	δὲ τελευταῖον ἄκουσαν Ἀλεξᾷ τινι	τῶν	φίλων συνῴκισεν καὶ τῶν θυγατέρων
[1, 21]	ναός πῃ συνεκρίνετο, προσηγόρευσεν ἀπὸ	τῶν	φίλων τὸν μὲν Καισάρειον τὸν
[1, 6]	φρουρίων ἐκέλευεν αὐτῷ καὶ παράγγελμα	τῶν	φρουράρχων ἐχόντων μόναις πειθαρχεῖν ταῖς
[1, 6]	Ἐπεὶ μέντοι Πομπήιος ἐξίστασθαί τε	τῶν	φρουρίων ἐκέλευεν αὐτῷ καὶ παράγγελμα
[1, 1]	παραχρῆμα μὲν δείσας τὸ πλῆθος	τῶν	φρουρῶν εἰς τὰ ὄρη καταφεύγει·
[1, 2]	κατέσκαψε δὲ καὶ τὴν ἄκραν	τῶν	φρουρῶν κρατήσας. Αὖθις δὲ γίνεται
[1, 13]	ἐν Ἱεροσολύμοις ἐφ' ἁρπαγὴν τραπόμενοι	τῶν	φυγόντων εἰς τὰς οἰκίας εἰσέπιπτον
[1, 16]	τὴν πόλιν πρὸ τῆς ἐφόδου	τῶν	φυλάκων ἐκφυγόντων. Ἔνθα τοὺς ἑπομένους
[1, 19]	μὲν γὰρ καὶ λιμοῦ καὶ	τῶν	χθονίων βρασμῶν προγένοιτ' ἄν τι
[1, 11]	εἴη Μάλιχον. Ἀποκριναμένου δέ τινος	τῶν	χιλιάρχων τὸ Κασσίου πρόσταγμα” Κάσσιος
[1, 13]	ἐκεῖ γὰρ τήν τε ὑπόσχεσιν	τῶν	χιλίων ἤκουσαν ταλάντων καὶ ὡς
[1, 6]	τὸν γὰρ ἐπὶ τὴν κομιδὴν	τῶν	χρημάτων ἐκπεμφθέντα Γαβίνιον οἱ τὰ
[1, 18]	παῖδα δῶρον Κλεοπάτρᾳ· μετὰ γὰρ	τῶν	χρημάτων καὶ τῆς λείας ἁπάσης
[1, 32]	τε χώρας οὐκ ὀλίγα καὶ	τῶν	χρημάτων· λαμπροτάταις δὲ δωρεαῖς ἐτίμα
[1, 8]	πεντακοσίους ἱππεῖς, καὶ τὰ ἐπιτήδεια	τῶν	χωρίων ἐτείχιζε Ἀλεξάνδρειόν τε καὶ
[1, 0]	τοῦ πολέμου καὶ τὰ ἐρύματα	τῶν	χωρίων καθεῖλον, Τίτος δὲ πᾶσαν
[1, 16]	τὰ ἕλη καὶ τὰ δυσερεύνητα	τῶν	χωρίων. Πυθόμενος δὲ Ἡρώδης τὴν
[1, 6]	τὸν Πομπήιον. Οὐ μήν τι	τῶν	ὡμολογημένων ἐγένετο· τὸν γὰρ ἐπὶ
[1, 21]	θέατρα, Λαοδικεῦσι δὲ τοῖς παραλίοις	ὑδάτων	εἰσαγωγήν, Ἀσκαλωνίταις δὲ βαλανεῖα καὶ
[1, 19]	ὅπλοις προκατήπειγεν ἡ δίψα τῶν	ὑδάτων	ἐπιλειπόντων. Ὑπερηφάνει δὲ πρεσβευομένους ὁ
[1, 21]	δαψιλῆ· πόρρωθεν δὲ μεγίστοις ἀναλώμασιν	ὑδάτων	πλῆθος εἰσήγαγεν καὶ βαθμοῖς διακοσίοις
[1, 18]	νίκην ὑπολαμβάνων, εἴ τι τῶν	ἀθεάτων	παρ' αὐτῶν ὀφθείη. Διεκώλυσεν δὲ
[1, 24]	τοσοῦτον πικρίας, ὡς μηδὲ τῶν	ἀκαταιτιάτων	τινὶ προσβλέπειν ἡμέρως, εἶναι δὲ
[1, 22]	δὲ κατ' ἐντολὴν ὑπὸ τῶν	Γαλατῶν	βαπτιζόμενος ἐν κολυμβήθρᾳ τελευτᾷ. (Διὰ
[1, 2]	(Σίμων δὲ γενναίως ἀφηγούμενος τῶν	πραγμάτων	αἱρεῖ μὲν Γάζαρά τε καὶ
[1, 0]	λογίοις, οἳ τηλικούτων κατ' αὐτοὺς	πραγμάτων	γεγενημένων, ἃ κατὰ σύγκρισιν ἐλαχίστους
[1, 10]	τοῦ πατρὸς παραινοῦντος καὶ τῶν	πραγμάτων	διδόντων παρρησίαν ἀνῄει φρουραῖς διαλαβὼν
[1, 4]	διακρούσεσθαι τὴν νόσον πάλιν ἁψάμενος	πραγμάτων.	Διὸ δὴ στρατείαις ἀκαίροις ἑαυτὸν
[1, 28]	ἄλλοις· οὐ γὰρ κρατήσειν τῶν	πραγμάτων,	εἰ πρὸς Ἀρχελάῳ πάππῳ καὶ
[1, 29]	οὐκ ἐπ' ἀγαθῷ τῶν αὐτοῦ	πραγμάτων	εἴη. Γνοῦσαι δ' ἐκεῖναι τὴν
[1, 4]	καταλιμπανόμενον ἀγαπῶντα τὸ ζῆν δίχα	πραγμάτων	εἶχεν. (Γίνεται δ' αὐτῷ καὶ
[1, 23]	ἀπολαύσουσιν, τὸ βάρος δὲ τῶν	πραγμάτων	ἐμόν ἐστιν, κἂν μὴ θέλω.
[1, 33]	μὲν ἀποκτείνας Ἀντίγονον ἐκράτησεν τῶν	πραγμάτων	ἔτη τέσσαρα καὶ τριάκοντα, ἀφ'
[1, 22]	τὴν μὲν ἀπέχθειαν ἐκ τῶν	πραγμάτων	εὔλογον, τὴν δὲ παρρησίαν ἐκ
[1, 16]	φιλίαν κατάσκοπος ᾔει τῶν Ἀντιγόνου	πραγμάτων	Ἡρώδῃ μὴ πεισθεὶς ἀποτρέποντι. Προαισθόμενος
[1, 0]	ὡς ἤδη καμνόντων Ἰουδαίοις τῶν	πραγμάτων	θνήσκει μὲν Νέρων, Οὐεσπασιανὸς δὲ
[1, 10]	τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ παραχωρήσας τῶν	πραγμάτων	καθέζοιτο τοὔνομα μόνον βασιλέως ἔχων
[1, 11]	ἄλλα δραστήριος ἀνὴρ ἐν ἀφηγήσει	πραγμάτων	καὶ τὴν ἀρχὴν ἀνακτησάμενός τε
[1, 12]	βίᾳ μὲν αὐτοὺς κρατεῖν τῶν	πραγμάτων,	ὄνομα δὲ μόνον περιεῖναι Ὑρκανῷ
[1, 10]	ζῇ· καὶ γὰρ νῦν ἐφίεσθαι	πραγμάτων	οὐ τοσοῦτον δι' ἀπορίαν, ἀλλ'
[1, 0]	τῷ πρὸς Ἰουδαίους καταψεύδονται τῶν	πραγμάτων,	περιέχει δὲ αὐτοῖς ὅπου μὲν
[1, 2]	ὅτι μὴ διαμενοῦσι κύριοι τῶν	πραγμάτων	προεῖδέν τε καὶ προεφήτευσεν· ὧν
[1, 20]	εὐθέως ἡ περὶ τῶν ὅλων	πραγμάτων	φροντὶς διὰ τὴν πρὸς Ἀντώνιον
[1, 7]	Σκαύρῳ διέπειν καὶ δύο τῶν	ταγμάτων,	αὐτὸς διὰ Κιλικίας εἰς Ῥώμην
[1, 0]	εὐταξίας καὶ τὴν ἄσκησιν τῶν	ταγμάτων,	τῆς τε Γαλιλαίας ἑκατέρας τὰ
[1, 24]	τῆς τερατείας αὐτοῦ καὶ τῶν	συνταγμάτων,	ὡς ἐφεστάναι δοκεῖν αὐτῷ τὸν
[1, 11]	τὴν ἐνέδραν. Κἀκεῖνοι τῶν Κασσίου	προσταγμάτων	ἀναμνησθέντες ἐπὶ τὸν πρὸ τῆς
[1, 29]	Ῥώμης, ἠμεληκὼς μὲν τῶν Καίσαρος	προσταγμάτων,	ἀνταγωνιούμενος δὲ πρὸς Ἀντίπατρον περὶ
[1, 18]	ἀναιρεθῆναι. (Ἐν μέρει γοῦν τῶν	προσταγμάτων	ἐπινήψας Ἀντώνιος τὸ κτεῖναι μὲν
[1, 19]	τοῦτο μάθοιτ' ἂν ἐξ οἰκείων	ὑποδειγμάτων·	τῇ γοῦν προτέρᾳ μάχῃ κρατούντων
[1, 15]	τὸν Ἀντίγονον οὔτε κατακούειν τῶν	κηρυγμάτων	εἴων τινὰς οὔτε μεταβάλλεσθαι, τὸ
[1, 26]	παρέβαλεν ἀνὴρ πολὺ τῶν Ἀρχελάου	στρατηγημάτων	δυνατώτερος, ὃς οὐ μόνον τὰς
[1, 21]	Πέργαμον οὐ τῶν Ἡρώδου γέμουσιν	ἀναθημάτων;	Τὴν δ' Ἀντιοχέων τῶν ἐν
[1, 1]	πόλει, μέχρι ταῖς ὑπερβολαῖς τῶν	ἀδικημάτων	τοὺς πάσχοντας εἰς ἀμύνης τόλμαν
[1, 21]	μὴ μόνον τὴν ἔνδον τῶν	οἰκημάτων	ὄψιν εἶναι λαμπράν, ἀλλὰ καὶ
[1, 19]	γὰρ ἔαρος ἡ γῆ σεισθεῖσα	βοσκημάτων	μὲν ἄπειρον πλῆθος ἀνθρώπων δὲ
[1, 26]	φθέγξεσθαι περὶ τῶν ἑαυτοῦ μόνον	ἐγκλημάτων,	ἀλλὰ πρῶτον μὲν κηρύξειν τὰς
[1, 23]	ὑπέστρεφεν ὁ βασιλεύς, τῶν μὲν	ἐγκλημάτων	ἀφιέναι τοὺς υἱοὺς δοκῶν, τῆς
[1, 4]	ἐν αὐτῷ παραλύσας ἐκ πολλῶν	ἐγκλημάτων	ἐπάνεισιν εἰς Ἰουδαίαν, τρία πληρώσας
[1, 24]	Φερώραν ὁ βασιλεὺς ἀπέλυσεν τῶν	ἐγκλημάτων.	(Μετέβαινεν δὲ ἐπ' Ἀλέξανδρον ὁ
[1, 32]	ἔνειμα, τῶν δ' ἐμῶν ἐχορήγησα	χρημάτων	ἀνέδην, πλέοντι δὲ νῦν εἰς
[1, 21]	καὶ πρὸς τὸ διηνεκὲς πόρους	χρημάτων	ἀπέδειξεν, ὡς μηδέποτε ἀγωνοθετοῦσαν αὐτοῦ
[1, 18]	αὐτὸν ἐδωρήσατο Σόσσιον, ὡς μηδένα	χρημάτων	ἀπελθεῖν δεόμενον. Σόσσιος δὲ χρυσοῦν
[1, 15]	γοῦν Ἱεροσολύμων αὐλισάμενος ὡς ἐνεπλήσθη	χρημάτων,	αὐτὸς μὲν ἀνεχώρει μετὰ τῆς
[1, 32]	Καίσαρι δὲ σὺν τοῖς διὰ	χρημάτων	δώροις χίλια τάλαντα, τῇ δὲ
[1, 7]	ἀρωμάτων σεσωρευμένον καὶ τῶν ἱερῶν	χρημάτων	εἰς τάλαντα δισχίλια. Οὔτε δὲ
[1, 26]	ἦν Λάκων, Εὐρυκλῆς τοὔνομα, πόθῳ	χρημάτων	εἰς τὴν βασιλείαν εἰσφθαρείς· οὐ
[1, 6]	γὰρ ἐπὶ τὴν κομιδὴν τῶν	χρημάτων	ἐκπεμφθέντα Γαβίνιον οἱ τὰ Ἀριστοβούλου
[1, 13]	καὶ μάλισθ' ὅτι γένοιτο τοιοῦτος	χρημάτων	ἕνεκεν· πλείω γε μὴν αὐτὸς
[1, 13]	βασίλειον ἀπεχόμενοι μόνων τῶν Ὑρκανοῦ	χρημάτων·	ἦν δ' οὐ πλείω τριακοσίων
[1, 18]	δῶρον Κλεοπάτρᾳ· μετὰ γὰρ τῶν	χρημάτων	καὶ τῆς λείας ἁπάσης ὁ
[1, 32]	τηρῶν ἑτέροις φοβερὸς ἤμην. Ἔνδεια	χρημάτων;	Καὶ τίνι μᾶλλον ἐξῆν ἀναλίσκειν;
[1, 32]	χώρας οὐκ ὀλίγα καὶ τῶν	χρημάτων·	λαμπροτάταις δὲ δωρεαῖς ἐτίμα Σαλώμην
[1, 14]	Καίπερ δὲ ὢν ἐν ἀπορίᾳ	χρημάτων	ναυπηγεῖται τριήρη μεγίστην, ἐν ᾗ
[1, 21]	Τούτους γὰρ δὴ καταλυομένους ἀπορίᾳ	χρημάτων	ὁρῶν καὶ τὸ μόνον λείψανον
[1, 18]	ἀνῄρει. Καὶ κατὰ σπάνιν ἤδη	χρημάτων	ὅσον εἶχεν κόσμον κατανομιστεύσας Ἀντωνίῳ
[1, 26]	ξίφη. Λαβὼν δ' ἐπὶ τούτοις	χρημάτων	πλῆθος ἐπαινέτης ἦν Ἀντιπάτρου καὶ
[1, 18]	πολλὰ διατεινόμενος πρὸς Σόσσιον, εἰ	χρημάτων	τε καὶ ἀνδρῶν τὴν πόλιν
[1, 6]	τὴν ἔφοδον Ἀριστόβουλος ἱκέτης ἀπαντᾷ	χρημάτων	τε ὑποσχέσει καὶ τῷ μετὰ
[1, 2]	καὶ ὑφελόμενος ὑπὲρ τρισχίλια τάλαντα	χρημάτων	τόν τε Ἀντίοχον ἀνίστησι τῆς
[1, 18]	ἔφη διανεμεῖν ἐκ τῶν ἰδίων	χρημάτων	τοὺς μισθοὺς ἑκάστοις. Οὕτως τε
[1, 4]	Γέρασαν ᾔει πάλιν τῶν Θεοδώρου	κτημάτων	γλιχόμενος, καὶ τρισὶ τοὺς φρουροὺς
[1, 4]	δὲ τῶν Θεοδώρου τοῦ Ζήνωνος	κτημάτων	ἦν ἐν αὐτῷ. Ἐπελθὼν δ'
[1, 10]	ἡσυχίαν βιώσονται τῶν τε ἰδίων	κτημάτων	καὶ κοινῆς εἰρήνης ἀπολαύοντες· εἰ
[1, 25]	παραμένουσαν μὲν ἔσεσθαι δυσώπημα τῶν	ἁμαρτημάτων,	ἀπορραγεῖσαν δὲ αἰτίαν τῆς εἰς
[1, 15]	Ἄραβας ἀκηκοὼς τῶν εἰς Ἡρώδην	ἁμαρτημάτων	Μάλχῳ μεταμέλειν. Κἂν ἔφθη καταλιπὼν
[1, 33]	ἡ νόσος ἅτε δὴ τῶν	ἀρρωστημάτων	ἐν γήρᾳ καὶ ἀθυμίᾳ ἐπιπεσόντων·
[1, 17]	πορρωτάτω τὸν ἀδελφόν, ἀμελήσας τῶν	παραγγελμάτων	ἐπὶ Ἱεριχοῦντος ἐχώρει μετὰ πέντε
[1, 0]	στρατιωτικὰ δὲ ἤρα μεταβολῆς ἐλπίδι	λημμάτων·	ἄτοπον ἡγησάμενος περιιδεῖν πλαζομένην ἐπὶ
[1, 21]	ἔπταισεν ἐν πολέμῳ, καὶ τῶν	πταισμάτων	οὐκ αὐτὸς αἴτιος, ἀλλ' ἢ
[1, 26]	γενομένοις, τότε δ' ἔκ τινων	προσκρουσμάτων	ἀποπεπτωκόσι τῆς τάξεως. Ἐφ' οἷς
[1, 10]	ἐσθῆτα τὸ πλῆθος ἐπεδείκνυεν τῶν	τραυμάτων,	καὶ περὶ μὲν τῆς εἰς
[1, 5]	τὴν θερμότητα, κρατεῖ μὲν τῶν	ἐρυμάτων	ἁπάντων, τοῖς δ' ἐκ τούτων
[1, 17]	ἔνθα Μαχαιρᾶς ἀνετείχιζέν τι τῶν	ἐρυμάτων,	Γιτθὰ καλεῖται. Τούτων δὲ οὔπω
[1, 2]	εἴς τι τῶν ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος	ἐρυμάτων,	ὃ Δαγὼν καλεῖται· κομισάμενος δὲ
[1, 12]	τύραννον ἤδη τρία κατεσχηκότα τῶν	ἐρυμάτων,	τοὺς δὲ ληφθέντας Τυρίους ἔσωσεν
[1, 8]	τοῦτο ἀντὶ τῆς παραδόσεως τῶν	ἐρυμάτων	ὡμολογηκέναι. (Γαβινίῳ δ' ἐπὶ Πάρθους
[1, 0]	καὶ Ῥωμαίοις τὴν μνήμην τῶν	κατορθωμάτων	ἀνατίθημι· τοῖς δὲ γνησίοις πρὸς
[1, 2]	κατά τε μνήμην τῶν πατρῴων	κατορθωμάτων	καὶ μῖσος τῆς Πτολεμαίου παρανομίας.
[1, 9]	γίνεται πρὸς Καίσαρα τῶν Ἀντιπάτρου	κατορθωμάτων.	(Ὁ δὲ τότε μὲν τὸν
[1, 2]	ἐνοικοῦντας ἐξηνδραποδίσαντο. Προχωρούντων δὲ τῶν	κατορθωμάτων	τὴν ὁρμὴν οὐ κατέψυξαν, ἀλλὰ
[1, 7]	θυμιατήρια, ὁλόχρυσα πάντα, πλῆθός τε	ἀρωμάτων	σεσωρευμένον καὶ τῶν ἱερῶν χρημάτων
[1, 17]	τὸν Ἰώσηπον· κρατήσας γοῦν τῶν	σωμάτων	ἀποτέμνει τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ, καίτοι
[1, 11]	γενομένου κινήματος καὶ διαστασιασθέντων τῶν	δυνατῶν	ἕκαστος ἐλπίσιν οἰκείαις ἐχώρει πρὸς
[1, 25]	ὑπό τε Ἡρώδου καὶ τῶν	δυνατῶν	ἕως Ἀντιοχείας. ~(Μετ' οὐ πολὺ
[1, 24]	εἶναι δὲ καὶ θεραπείαν τῶν	δυνατῶν	περὶ τὸν Ἀλέξανδρον λαθραίαν, τούς
[1, 17]	τοὺς τὰ Ἡρώδου φρονοῦντας τῶν	δυνατῶν	προαγαγόντες εἰς τὴν λίμνην κατέδυσαν
[1, 17]	πέπυστο Ἡρώδης· μετὰ γὰρ τὴν	Σαμοσάτων	ἅλωσιν Ἀντώνιος μὲν καταστήσας ἐπὶ
[1, 27]	εἶναι δοκεῖς, ὅστις κατὰ τῶν	φιλτάτων	πείθῃ τοῖς πονηροτάτοις, εἴ γε
[1, 13]	δοὺς ἐφόδια, μετὰ δὲ τῶν	ἀναγκαιοτάτων	τοὺς ἀλκιμωτάτους κατασχὼν εἰς τὸ
[1, 13]	περιγενέσθαι, προλαβὼν Ἡρώδης μετὰ τῶν	οἰκειοτάτων	προσώπων νύκτωρ ἐπὶ Ἰδουμαίας ἐχώρει
[1, 2]	πόλιν, ὡς ἅψασθαι καὶ τῶν	ἀηθεστάτων.	Ἐπικαλοῦνται δὲ βοηθὸν Ἀντίοχον τὸν
[1, 2]	γε υἱεῖς αὐτοῦ μετὰ τῶν	ἐρρωμενεστάτων	προεκπέμπει, αὐτὸς δὲ μοῖραν τῆς
[1, 32]	μὲν ἀπεδείκνυεν Ἀντίπαν ἀμελῶν τῶν	πρεσβυτάτων	Ἀρχελάου καὶ Φιλίππου· διαβεβλήκει γὰρ
[1, 25]	πολλὰ καὶ δεινὰ κατὰ τῶν	δυνατωτάτων	βοῶσαι, καὶ διὰ τάχους εἰς
[1, 29]	καὶ Σόαιμον τῶν ἐν Πέτρᾳ	δυνατωτάτων.	Πείσας δὲ πολλοῖς χρήμασιν Φάβατον
[1, 33]	ἦν μὲν γὰρ ἤδη σχεδὸν	ἐτῶν	ἑβδομήκοντα, τεταπείνωτο δὲ τὴν ψυχὴν
[1, 14]	γὰρ ἐπήγετο τὸν ἀδελφιδοῦν ὄντα	ἐτῶν	ἑπτά· τάλαντα δ' ἦν ἕτοιμος
[1, 21]	ἐπίφθονος ἤ τι θηρᾶσθαι μεῖζον	εὐεργετῶν	τὰς πόλεις πλέον τῶν ἐχόντων.
[1, 5]	τὸν καιρὸν ἁρπάσας μετὰ τῶν	οἰκετῶν,	εἶχεν δὲ πολλοὺς καὶ πάντας
[1, 32]	εὑρίσκεται· τῶν γὰρ Ἀντιφίλου τις	οἰκετῶν	ἧκεν ἐπιστολὰς κομίζων ἀπὸ Ῥώμης
[1, 33]	πεντακόσιοι δὲ ἐπ' αὐτοῖς τῶν	οἰκετῶν	καὶ ἀπελευθέρων ἀρωματοφόροι. Σταδίους δ'
[1, 11]	δεῖπνον ἐκάλει, παρεστῶτας ἔπειτα τῶν	οἰκετῶν	τινας πρὸς αὑτὸν εἰσέπεμψεν ὡς
[1, 31]	ἰοὺς ἀσπίδων καὶ χυλοὺς ἑτέρων	ἑρπετῶν,	ἵνα εἰ τὸ πρῶτον ἀσθενήσει
[1, 4]	ἀρχὴν νόσου. Τεταρταίαις δὲ περιόδοις	πυρετῶν	ἐνοχλούμενος ᾠήθη διακρούσεσθαι τὴν νόσον
[1, 21]	μαρμάρῳ καὶ πρὸς τὰς τῶν	ὑετῶν	ἀποφυγὰς ἐκόσμησεν ἰσομήκει στοᾷ. (Ταῦτα
[1, 24]	δ' αὐτοῦ διαδιδόντος τῶν Μαριάμμης	ἐσθήτων	τινὰ ταῖς μεταγενεστέραις γυναιξὶν ἀπειλεῖν,
[1, 24]	δωρεαῖς ὡς μηδὲν ἐκφέρεσθαι τῶν	ἀπορρήτων,	καὶ τὸν Ἀντιπάτρου βίον οὐκ
[1, 29]	τιμώμενος, γίνεται προδότης Συλλαίου τῶν	ἀπορρήτων	τῷ τε βασιλεῖ φησιν, ὅτι
[1, 30]	γάρ, εἶπεν, ἔτι φείδομαι τῶν	ἀπορρήτων	Φερώρα τεθνεῶτος ἢ σώζουσα τὸν
[1, 18]	βασιλέα, καὶ ὡς ἐπὶ τοσούτων	πολιτῶν	φόνῳ βραχὺ καὶ τὴν τῆς
[1, 3]	βασιλεῖ τήν τε πομπὴν τῶν	ὁπλιτῶν	ἐδήλουν καὶ τὸ παράστημα τοῦ
[1, 13]	τῆς χώρας ἀναπίμπλαται τὸ πλέον	ὁπλιτῶν.	Καὶ Φασάηλος μὲν τὸ τεῖχος,
[1, 17]	πολεμίοις εἴσω, καὶ πᾶσα μὲν	ὁπλιτῶν	οἰκία νένακτο, τὰ τέγη δ'
[1, 15]	δ' ὑπήκουον, καὶ πολὺ πλῆθος	ὁπλιτῶν	ὑπὲρ τὴν Ἱεριχοῦντα συνηθροίσθη· διεκαθέζοντο
[1, 3]	ἀναβάντα μετὰ τῶν περὶ αὐτὸν	ὁπλιτῶν	ὡς ἐνῆν μάλιστα κεκοσμημένον προσκυνῆσαι
[1, 32]	δίδωσί τινι τῶν ἐπὶ θανάτῳ	κατακρίτων	δεσμώτῃ πιεῖν. Τοῦ δὲ παραχρῆμα
[1, 25]	Φερώρᾳ μειλίσσεται, διέμενε δ' αὐτὸς	ἀγανακτῶν	πρὸς Ἀλέξανδρον καὶ τὴν θυγατέρα
[1, 26]	αὐτῷ πᾶς ὁ συμπιστεύων καὶ	συναγανακτῶν.	~(Παρώξυνεν δ' αὐτοῦ καὶ Σαλώμη
[1, 18]	πολιορκίαν, ἕως τῶν Ἡρώδου τινὲς	ἐπιλέκτων	ἐπιβῆναι τοῦ τείχους θαρσήσαντες εἰσπίπτουσιν
[1, 25]	Ἀπιόντα δ' αὐτὸν Ἡρώδης δωρεῖται	ταλάντων	ἑβδομήκοντα δώροις θρόνῳ τε χρυσῷ
[1, 18]	τῆς βασιλείας ἀπορραγέντα χωρία διακοσίων	ταλάντων	εἰς ἕκαστον ἐνιαυτόν, προπέμπει δ'
[1, 30]	δεδώρητο κόσμου, πολλῶν δ' ἦν	ταλάντων,	ἐκβάλλει δεύτερον. Τὰς δὲ Φερώρου
[1, 32]	καὶ πρόσοδον μὲν ἰδίᾳ πεντήκοντα	ταλάντων	ἔνειμα, τῶν δ' ἐμῶν ἐχορήγησα
[1, 13]	ἦν δ' οὐ πλείω τριακοσίων	ταλάντων.	Ἐπετύγχανον δὲ καὶ τῶν ἄλλων
[1, 13]	πείθει τὸν σατράπην ὑποσχέσει χιλίων	ταλάντων	καὶ πεντακοσίων γυναικῶν καταγαγεῖν ἐπὶ
[1, 13]	τε ὑπόσχεσιν τῶν χιλίων ἤκουσαν	ταλάντων	καὶ ὡς Ἀντίγονος τὰς πλείστας
[1, 30]	τοῖς λεγομένοις ἐκ τῶν ἑκατὸν	ταλάντων·	μόνῳ γὰρ Ἀντιπάτρῳ διείλεκτο περὶ
[1, 23]	Ζεφυρίου δῶρα δοὺς μέχρι τριάκοντα	ταλάντων.	(Ὡς δ' εἰς Ἱεροσόλυμα Ἡρώδης
[1, 6]	Ἀριστόβουλον. Ὁ δὲ μετὰ τῶν	συμμεινάντων	φθάνει συμφυγὼν ἐπὶ τὴν Ἀντωνίαν
[1, 11]	μέγας πόλεμος Κασσίου καὶ Βρούτου	κτεινάντων	δόλῳ Καίσαρα κατασχόντα τὴν ἀρχὴν
[1, 5]	καὶ τοὺς ἄλλους διαχειρίσασθαι τῶν	παροξυνάντων	ἐπ' ἐκείνους τὸν Ἀλέξανδρον· ἐνδιδούσης
[1, 32]	ἐξῆν ἀναλίσκειν; Εἰ γὰρ ἐξωλέστατος	πάντων	ἀνθρώπων ἐγενόμην καὶ θηρίου ψυχὴν
[1, 19]	οἳ πρέσβεις ἡμετέρους παρὰ τὸν	πάντων	ἀνθρώπων νόμον ὠμῶς ἀπέκτειναν καὶ
[1, 0]	συμφορῶν αὖθις καταπεσεῖν· τὰ γοῦν	πάντων	ἀπ' αἰῶνος ἀτυχήματα πρὸς τὰ
[1, 26]	εὐθέως καὶ Ἀριστοβούλῳ τῷ ἀδελφῷ.	Πάντων	δ' ἀποπειραθεὶς τῶν προσώπων ἄλλον
[1, 31]	ἦν ἡ πρὸς Συλλαῖον δίκη.	Πάντων	δ' αὐτοῦ τότε καὶ τῶν
[1, 24]	εὐδαίμονας ποιήσει καὶ μακαρίους, πρὸ	πάντων	δὲ αὐτούς· εἶναι δὲ καὶ
[1, 31]	αὐτῷ παρὰ δόξαν ἐρημία πολλὴ	πάντων	ἐκτρεπομένων καὶ μηδενὸς προσιέναι τολμῶντος·
[1, 28]	ἀφόρητον ἐκ τοῦ ἔθνους ἐπεγείρεται	πάντων	ἐπισταμένων, ὅτι τὰς διαβολὰς τοῖς
[1, 25]	τὴν Ἀρχελάου φιλίαν παρ' αὐτῷ	πάντων	κρατοῦσαν, ὡς οὐκ ἐνῆν εὐσχήμονι
[1, 31]	μηνῶν· τοσοῦτον πρὸς αὐτὸν ἐκ	πάντων	μῖσος ἦν. Τάχα καὶ τοὺς
[1, 32]	διψήσας τοὐμὸν αἷμα, κἂν διὰ	πάντων	μου τῶν τέκνων ὁ ἔλεγχος
[1, 12]	γὰρ δὴ κατείληπτο, καὶ τὸ	πάντων	ὀχυρώτατον Μασάδαν. (Οὐ μὴν αὐτῷ
[1, 25]	γεγραφέναι γὰρ αὐτὸς ἐκείνῳ περὶ	πάντων.	(Τὸ μὲν οὖν Ἀρχελάου στρατήγημα,
[1, 33]	ὀρθόπνοια καὶ δύσπνοια καὶ σπασμοὶ	πάντων	τῶν μελῶν, ὥστε τοὺς ἐπιθειάζοντας
[1, 25]	τοὺς πλείστους αὐτῶν, πρὸ δὲ	πάντων	Φερώραν καὶ Σαλώμην· ταύτην γὰρ
[1, 10]	ἔθνους βασιλικὴ καὶ τιμαὶ παρὰ	πάντων	ὡς δεσπότῃ τῶν ὅλων· οὐ
[1, 12]	τῆς καθόδου· χορηγὸς δ' ἦν	ἁπάντων	ὁ κηδεστὴς Πτολεμαῖος Ἀντιγόνῳ. (Πρὸς
[1, 5]	θερμότητα, κρατεῖ μὲν τῶν ἐρυμάτων	ἁπάντων,	τοῖς δ' ἐκ τούτων χρήμασιν
[1, 33]	τῆς βασιλείας σεσημασμένας· κύριον γὰρ	ἁπάντων	ὧν διατάξειεν καὶ βεβαιωτὴν τῶν
[1, 32]	οὖν ἀνεβάλλετο λαβεῖν τιμωρίαν ὑπὲρ	ἁπάντων.	Ὡρμημένος δ' ἐπὶ τὸν Ἀντίπατρον
[1, 4]	μὴν τό γε λοιπὸν πλῆθος	ὑποχωρησάντων	τῶν συμμάχων κατέθεντο τὰς διαφοράς,
[1, 4]	ἔθνος ἀπέχθειαν. Κτείνας δὲ τῶν	ἐπαναστάντων	ὑπὲρ ἑξακισχιλίους Ἀραβίας ἥπτετο καὶ
[1, 1]	αὐτοῦ προιδὼν τὸν ὑψηλότατον τῶν	ἐλεφάντων	πύργῳ τε μεγάλῳ καὶ περιχρύσοις
[1, 29]	τὴν εἰς Ῥώμην ἀποδημίαν αὑτῷ·	γραψάντων	γὰρ ἐκείνων δεῖν Ἀντίπατρον διὰ
[1, 0]	πρὸς πόλεις ἢ ἐθνῶν ἔθνεσι	συρραγέντων,	οἱ μὲν οὐ παρατυχόντες τοῖς
[1, 1]	χρησάμενοι τύχῃ κρατοῦσι, καὶ πολλῶν	ἀναιρεθέντων	τοὺς λοιποὺς ἔχων Ἰούδας εἰς
[1, 26]	Ἀλλ' οἱ μὲν οὐδὲν τῶν	διαβληθέντων	ὡμολόγουν, προεκομίσθη δέ τις πρὸς
[1, 3]	καί τι τῶν ὑπ' ἐμοῦ	προρρηθέντων	διέψευσται· ζῇ γὰρ Ἀντίγονος οὑτοσὶ
[1, 11]	τῷ φόνῳ γενομένου κινήματος καὶ	διαστασιασθέντων	τῶν δυνατῶν ἕκαστος ἐλπίσιν οἰκείαις
[1, 15]	ὗσαι· τῶν γὰρ ἐκδοχείων ὕδατος	ἀναπλησθέντων	οὐκέτ' ἔχρῃζεν φυγῆς, ἀλλ' ἐπεξῄεσαν
[1, 20]	σύμμαχος, μίαν εἶναι λέγων τῶν	πταισθέντων	διόρθωσιν τὸν Κλεοπάτρας θάνατον· ἣν
[1, 0]	αἰχμαλωσίαν τῶν τυράννων τῶν τε	ἀνδραποδισθέντων	τὸ πλῆθος καὶ εἰς ἣν
[1, 4]	τὸ τῆς ὠμότητος· τῶν γὰρ	ληφθέντων	ὀκτακοσίους ἀνασταυρώσας ἐν μέσῃ τῇ
[1, 33]	ζῶντας, τοὺς λοιποὺς δὲ τῶν	συλληφθέντων	παρέδωκεν τοῖς ὑπηρέταις ἀνελεῖν. (Ἔνθεν
[1, 13]	πρὸς Πάκορον. Εὐθέως δὲ τῶν	καταλειφθέντων	Πάρθων οἷς προσετέτακτο Φασάηλόν τε
[1, 31]	βραχυτέρων ἐν τῷ μείζονι κακῷ	διακαλυφθέντων,	ὅθ' αἱ μὲν βάσανοι πᾶσαι
[1, 5]	σύμβουλον ἐγκαλοῦντες γεγονέναι περὶ τῶν	ἀνασταυρωθέντων	ὑπὸ τοῦ βασιλέως ὀκτακοσίων. Ἐνῆγον
[1, 2]	Ἀριστόβουλον καὶ Ἀντίγονον· ὧν οὐδὲν	ἀνιέντων	λιμοῦ μὲν εἰς τοσοῦτον προῆλθον
[1, 16]	πολέμιοι, μετὰ δὲ τῶν ὅπλων	ἀπήντων	ἐμπειρίαν μὲν πολεμικὴν ἔχοντες, τὸ
[1, 8]	τοῖς περὶ Μᾶρκον Ἀντώνιον ἡγεμόσιν	ὑπήντων	Ἀλεξάνδρῳ. Καὶ μετ' οὐ πολὺ
[1, 8]	πολεμεῖν. Οὕτως ἔξεισιν πρὸς μάχην.	Ὑπήντων	δὲ οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ συμβαλόντων
[1, 5]	προεβάλλετο. Δύο δ' αὐτῇ παίδων	ὄντων	ἐξ Ἀλεξάνδρου τὸν μὲν πρεσβύτερον
[1, 25]	εἰ μὴ λύσειεν τὸν γάμον,	ὄντων	μὲν αὐτοῖς ἤδη καὶ τέκνων,
[1, 23]	τὰς φιλονεικίας γεννῶσιν αἱ τῶν	συνδιατριβόντων	κακοήθειαι, κἂν ὦσιν οὗτοι χρηστοί,
[1, 7]	καὶ τῶν Ἰουδαίων πάντα τρόπον	εἰργόντων	ἄνωθεν, κἂν ἀτέλεστος ἔμεινεν τοῖς
[1, 13]	Ἱεροσολύμοις ἐφ' ἁρπαγὴν τραπόμενοι τῶν	φυγόντων	εἰς τὰς οἰκίας εἰσέπιπτον καὶ
[1, 9]	δὲ Πομπηίου καὶ τῆς συγκλήτου	φυγόντων	ὑπὲρ τὸν Ἰόνιον Ῥώμης καὶ
[1, 7]	ἐπειδὴ τῶν εἰς τὸ ἱερὸν	καταφυγόντων	οὐδένα λόγοις ἔπειθεν συμβῆναι, τὰ
[1, 16]	πρὸ τῆς ἐφόδου τῶν φυλάκων	ἐκφυγόντων.	Ἔνθα τοὺς ἑπομένους ὑπὸ τοῦ
[1, 10]	παρελθὼν καὶ χρήσηται κατὰ τῶν	δόντων	ταῖς ἀφορμαῖς. (Τούτων Καῖσαρ ἀκούσας
[1, 10]	πατρὸς παραινοῦντος καὶ τῶν πραγμάτων	διδόντων	παρρησίαν ἀνῄει φρουραῖς διαλαβὼν πρότερον
[1, 19]	πρεσβευομένους ὁ βασιλεὺς καὶ λύτρα	διδόντων	πεντακόσια τάλαντα μᾶλλον ἐνέκειτο. Τοῦ
[1, 7]	τῇ πόλει καὶ τὰ βασίλεια	παραδιδόντων	ἐπὶ μὲν ταῦτα Πομπήιος ἕνα
[1, 13]	ἀναιρεῖ συμβαλών, καὶ καθ' ἡμέραν	ἐπεκθεόντων	ἀλλήλοις κατὰ λόχους φόνος ἦν
[1, 8]	τῶν οἰκητόρων ἀσμένως ἐφ' ἑκάστην	συνθεόντων.	(Μετὰ δὲ τὴν τούτων ἐπιμέλειαν
[1, 21]	τοὺς μὲν ἐκ λαιᾶς χειρὸς	εἰσπλεόντων	πύργος ναστὸς ἀνέχει, τοὺς δὲ
[1, 18]	μάλιστα τὰ περὶ τὴν πόλιν	ἁρπαζόντων	ἐπιτήδεια καὶ μήτε ἵπποις μήτε
[1, 33]	ἱεροσύλων καὶ προφάσει τοῦ νόμου	πειραζόντων	τι μεῖζον ἠξίου κολάζειν ὡς
[1, 21]	τις εἴποι ἴδια τῶν εὖ	παθόντων	δήμων ἑκάστου, τὸ δὲ Ἠλείοις
[1, 31]	τῶν ἐλέγχων καὶ τῆς ἐπανόδου	διελθόντων	ἑπτὰ μηνῶν· τοσοῦτον πρὸς αὐτὸν
[1, 10]	τιμωρίᾳ τοῦ φόνου μετὰ δυνάμεως	συνελθόντων.	Οἷς καὶ διὰ τὸν ἀνῃρημένον
[1, 21]	κτίσας κατὰ τὸν ἀπὸ Ἱεριχοῦς	ἰόντων	αὐλῶνα πρὸς βορέαν Φασαηλίδα ὠνόμασεν.
[1, 6]	ἄρχεται χώρα κατὰ τὴν μεσόγειον	ἀνιόντων,	ἀκούσας συμπεφευγέναι τὸν Ἀριστόβουλον εἰς
[1, 23]	γε μὴν ἕκαστος ἐνθυμηθείη τῶν	προσιόντων,	ὅτι χρηστὸς μὲν ὢν παρ'
[1, 1]	τῶν ἀλλοφύλων ἄρξας τῶν σφετέρων	ἑκόντων,	τελευτᾷ Ἰούδᾳ τῷ πρεσβυτάτῳ τῶν
[1, 8]	Ὑπήντων δὲ οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ	συμβαλόντων	περὶ τὸ Ἰταβύριον ὄρος μύριοι
[1, 10]	τῶν νεωτερίζειν ἐπὶ κέρδεσιν οἰκείοις	ἐθελόντων,	ὡς αὐτόν τε πειράσουσιν ἀντὶ
[1, 2]	τὸ δαιμόνιον ὡς μηδὲν τῶν	μελλόντων	ἀγνοεῖν, ὅς γε καὶ περὶ
[1, 15]	διὰ τῆς Γαλιλαίας ἐπ' Ἀντίγονον	συλλαμβανόντων	Βεντιδίου καὶ Σίλωνος, οὓς Δέλλιος
[1, 3]	οὐκ ὀλίγοι παρεδρεύοντες αὐτῷ τῶν	μανθανόντων,	παπαί, νῦν ἐμοὶ καλόν, ἔφη,
[1, 0]	εἰδότας ἐρεῖν. (Ἔπειθ' ὡς ἤδη	καμνόντων	Ἰουδαίοις τῶν πραγμάτων θνήσκει μὲν
[1, 13]	ὁδεύειν αὐτὸς ἀσφαλῶς μετὰ τῶν	θεραπόντων	ἀνέκοπτε τοὺς βαρβάρους· καὶ πολλοὺς
[1, 19]	προκατήπειγεν ἡ δίψα τῶν ὑδάτων	ἐπιλειπόντων.	Ὑπερηφάνει δὲ πρεσβευομένους ὁ βασιλεὺς
[1, 18]	Ῥωμαίων ἐμπειρίᾳ καίτοι τόλμης οὐδεμίαν	καταλιπόντων	ὑπερβολήν· φανερῶς μέν γε συνερρήγνυντο
[1, 25]	τοῦ βασιλέως ἐπίβουλος καὶ τῶν	παρόντων	τῷ μειρακίῳ κακῶν αἴτιος γεγονώς,
[1, 26]	τῶν ἀδελφῶν καὶ μόνον οὐκ	ἐπιφερόντων	ἤδη τὰ ξίφη. Λαβὼν δ'
[1, 29]	τῶν ἐκείνῳ, τῶν δὲ Ἡρώδῃ	συμφερόντων.	Ἐφ' οἷς ὀργισθεὶς Φάβατος, ἦν
[1, 33]	ἀρρωστημάτων ἐν γήρᾳ καὶ ἀθυμίᾳ	ἐπιπεσόντων·	ἦν μὲν γὰρ ἤδη σχεδὸν
[1, 8]	καὶ τὸ φρούριον κακῶς ὠχύρου·	προσπεσόντων	δὲ Ῥωμαίων ἐπὶ δύο ἡμέρας
[1, 5]	αὐτοί. Προσφεύγουσι δὲ Ἀριστοβούλῳ τῶν	κινδυνευόντων	οἱ προύχειν δοκοῦντες, κἀκεῖνος πείθει
[1, 33]	τεθνεὼς ἀνέστρεψεν. Θορύβου δὲ τῶν	θεραπευόντων	γενομένου πρὸς μὲν τὴν φωνὴν
[1, 26]	ἀπόρρητα· προσεπιψεύδεται δ' ἐπιβουλὴν ὡς	ἐνεδρευόντων	αὐτὸν τῶν ἀδελφῶν καὶ μόνον
[1, 6]	πολλὰ καὶ τῶν περὶ Ὑρκανὸν	ἱκετευόντων	ὥρμησεν ἐπ' Ἀριστόβουλον, ἀναλαβὼν τήν
[1, 21]	εὐεργετῶν τὰς πόλεις πλέον τῶν	ἐχόντων.	(Ἐχρήσατο δὲ καὶ σώματι πρὸς
[1, 6]	αὐτῷ καὶ παράγγελμα τῶν φρουράρχων	ἐχόντων	μόναις πειθαρχεῖν ταῖς αὐτογράφοις ἐπιστολαῖς,
[1, 31]	οὐκέτι ἦν οὐδ' ἐκ τῶν	περιεχόντων	ἀνάδυσις, καὶ σαφὲς μὲν οὐδὲ
[1, 1]	καὶ πολὺ πλῆθος τῶν Πτολεμαίῳ	προσεχόντων	ἀναιρεῖ, ταῖς τε ἁρπαγαῖς ἀνέδην
[1, 13]	κειμηλίων προανεσκεύαστο, καὶ τῶν αὐτῷ	προσεχόντων	ὁμοίως ἕκαστος. Πάρθοι δὲ μετὰ
[1, 7]	(Ἔνθα δὴ πολλὰ τῶν Ῥωμαίων	κακοπαθούντων	ὁ Πομπήιος τά τε ἄλλα
[1, 7]	ἐμπίπτει, τῶν μὲν Ἀριστοβούλου πολεμεῖν	ἀξιούντων	καὶ ῥύεσθαι τὸν βασιλέα, τῶν
[1, 28]	ἣν διακόψῃ μηδεὶς τῶν ἐμὲ	φιλούντων·	ἐπεύχομαι δὲ καὶ τῷ θεῷ
[1, 14]	παρόδου μὴ τυγχάνων ὑπὸ τῶν	ἐφορμούντων	τοῖς ἡγεμόσιν ἐντυγχάνει· κἀκεῖνοι τήν
[1, 7]	βασιλέα, τῶν δὲ τὰ Ὑρκανοῦ	φρονούντων	ἀνοίγειν Πομπηίῳ τὰς πύλας· πολλοὺς
[1, 8]	αὐτοὺς προσαγαγέσθαι· μηδὲν δὲ μέτριον	φρονούντων	ἀποκτείνας πολλοὺς τοὺς λοιποὺς ἀπέκλεισεν
[1, 9]	ἀναιρεθεὶς ὑπὸ τῶν τὰ Πομπηίου	φρονούντων	μέχρι πολλοῦ μὲν οὐδὲ ταφῆς
[1, 1]	ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ τῶν τὰ Ἀντιόχου	φρονούντων	τελευτᾷ. ~(Διαδεξάμενος δὲ τοῦτον ὁ
[1, 2]	κατασκάπτουσιν καὶ τοὺς ἐνοικοῦντας ἐξηνδραποδίσαντο.	Προχωρούντων	δὲ τῶν κατορθωμάτων τὴν ὁρμὴν
[1, 19]	ὑποδειγμάτων· τῇ γοῦν προτέρᾳ μάχῃ	κρατούντων	ἐκράτησαν ἡμῶν οἱ πολέμιοι, καὶ
[1, 12]	ἀκρίτως. Τῶν δὲ ἔτι μᾶλλον	ἀγανακτούντων	Ἀντώνιος ἐκπέμψας ὁπλίτας πολλοὺς μὲν
[1, 12]	πᾶσαν διοικεῖν τὴν Ἰουδαίαν ἐπιτρέπων.	(Προσαγανακτούντων	δὲ τῶν πρέσβεων πεντεκαίδεκα μὲν
[1, 33]	νόμους, καὶ συνεῖχον ὁσημέραι τῶν	ἡβώντων	στρατόπεδον. Οἳ τότε τὸν βασιλέα
[1, 19]	ἐκεῖνοι στρατηγήσουσιν τοῦ πολέμου τῶν	ζώντων	ἄμεινον. Προκινδυνεύσω δὲ κἀγὼ χρώμενος
[1, 32]	λύπην καὶ διακρίνων τὴν τῶν	ζώντων	εὔνοιαν ἀδελφῶν, ὁ ὑπερασπιστὴς ὁ
[1, 28]	τοῦ ἔθνους, ὅση τε σπουδὴ	ζώντων	καὶ ὅση μνήμη παρὰ Ἰουδαίοις
[1, 33]	μὲν τοῦ Τράχωνος καὶ τῶν	γειτνιώντων	χωρίων κληρονόμος, τετράρχης δ' ὡς
[1, 13]	δήμου πολλοὺς κατ' ὀργὴν τῶν	ἀπολωλότων	ἀναιρεῖ συμβαλών, καὶ καθ' ἡμέραν
[1, 28]	παρὰ Ἰουδαίοις τῶν δι' αὐτὸν	ἀπολωλότων	ἦν ἀδελφῶν. Ἔγνω δὴ πάντα
[1, 11]	καὶ δυνατώτερον ἑαυτὸν κατεσκεύαζεν ὁπλίτας	συγκροτῶν·	οὐ γὰρ ἠρεμήσειν Ἡρώδην ὑπελάμβανεν,
[1, 16]	τῆς φυγῆς, τοῖς δὲ διώκουσιν	ἐμπίπτων	ἀνέκοπτεν τὴν ὁρμὴν μέχρι τὰς
[1, 0]	πάντα μετ' ἀκριβείας, ἔθη τε	ἑορτῶν	ἔνια καὶ τὰς ἑπτὰ ἁγνείας
[1, 0]	μὲν δῆμον ἐλεήσας ὑπὸ τῶν	στασιαστῶν	φρουρούμενον, πολλάκις δὲ ἑκὼν τὴν
[1, 7]	Πλεῖστοι δ' ὑπὸ τῶν ὁμοφύλων	ἀντιστασιαστῶν	ἀνῃροῦντο καὶ κατὰ τῶν κρημνῶν
[1, 4]	ἔσχεν τὸν δῆμον, ὥστε τῶν	ἀντιστασιαστῶν	κατὰ τὴν ἐπιοῦσαν νύκτα φυγεῖν
[1, 19]	γένηται δεσπότις καὶ θατέρῳ τῶν	δυναστῶν	καταλύσῃ τὸν ἕτερον. (Ἔρρεψεν μέντοι
[1, 10]	συλλαβὼν ἀποκτείνει καὶ πολλοὺς τῶν	λῃστῶν.	Ὃ δὴ μάλιστα τοῖς Σύροις
[1, 8]	ἄλλην πολιτείαν ἐπὶ προστασίᾳ τῶν	ἀρίστων.	Διεῖλεν δὲ πᾶν τὸ ἔθνος
[1, 23]	ὑπὲρ τῆς τοῦ γαμβροῦ σωτηρίας	εὐχαριστῶν	καὶ ταῖς διαλλαγαῖς ἐφηδόμενος, ὡς
[1, 33]	τοὺς ἐπιθειάζοντας ποινὴν εἶναι τῶν	σοφιστῶν	τὰ νοσήματα λέγειν. Ὁ δὲ
[1, 17]	περιῆν τῶν ἔξωθεν, τὰς οἰκήσεις	σπαράττων	εἷλκεν τοὺς ἔνδοθεν. Καὶ τοῖς
[1, 26]	καὶ πάντα λέγων τε καὶ	πράττων	τὰ πρὸς ἡδονὴν αὐτῷ φίλος
[1, 4]	πύργους ἐτεκτήνατο τὰς εὐμαρεῖς ἐμβολὰς	ἀποφράττων.	Οὐ μὴν εἶρξαί γε τὸν
[1, 18]	Ἀντώνιος τῷ Κλεοπάτρας ἔρωτι διεφθαρμένος	ἥττων	ἦν ἐν πᾶσιν τῆς ἐπιθυμίας,
[1, 4]	ἅπτεται. Καὶ δοκεῖ μὴ ἂν	κρείττων	γενέσθαι τῆς ἐπιβουλῆς, εἰ μὴ
[1, 2]	τῷ φρουρίῳ τὰ μὲν ἄλλα	κρείττων	ἦν, (ἡττᾶτο δὲ δικαίου πάθους·
[1, 4]	ἐπανάστασιν. Γίνεται δὲ καὶ τότε	κρείττων	καὶ μάχαις ἐπαλλήλοις οὐκ ἔλαττον
[1, 33]	ὁ βασιλεὺς δι' ὑπερβολὴν ὀργῆς	κρείττων	τῆς νόσου γενόμενος πρόεισιν εἰς
[1, 17]	Φερώρᾳ τἀδελφῷ ποινὴν τοῦ φονευθέντος	αὐτῶν	ἀδελφοῦ· καὶ γὰρ οὗτος ἦν
[1, 13]	εἰς τὸ ἱερὸν καὶ φρουροὺς	αὐτῶν	ἄνδρας ἑξήκοντα ταῖς πλησίον οἰκίαις
[1, 29]	ἐπεκράτουν. Μόνη δὲ τῆς ὁμονοίας	αὐτῶν	ἀντίπαλος ἦν Σαλώμη καὶ βασιλεῖ
[1, 24]	τοῖς φίλοις ἀπηνέστατος· πολλοῖς γοῦν	αὐτῶν	ἀπεῖπεν τὸ βασίλειον, καὶ πρὸς
[1, 4]	πόλει γυναῖκάς τε καὶ τέκνα	αὐτῶν	ἀπέσφαξεν ταῖς ὄψεσι· καὶ ταῦτα
[1, 32]	ἐκείνους κατ' ἐμαυτοῦ παρώξυνα δικαίας	αὐτῶν	ἀποκόψας ἐλπίδας δι' Ἀντίπατρον. Καὶ
[1, 13]	Ἔνθα κρατήσας Ἡρώδης καὶ πολλοὺς	αὐτῶν	ἀποκτείνας αὖθις εἰς μνήμην τοῦ
[1, 30]	μόνῳ γὰρ Ἀντιπάτρῳ διείλεκτο περὶ	αὐτῶν.	Ἀποσκήπτει δ' εἰς πρώτην ὁ
[1, 18]	διεκρούσατο, πολλὰ δὲ τῆς χώρας	αὐτῶν	ἀποτεμόμενος καὶ δὴ καὶ τὸν
[1, 3]	τοῦ πατρὸς τελευτὴν ὁ πρεσβύτερος	αὐτῶν	Ἀριστόβουλος τὴν ἀρχὴν εἰς βασιλείαν
[1, 23]	τε Ἀντιπάτρου πανοῦργον καὶ τὴν	αὐτῶν	ἀτιμίαν ἀπωδύρετο. Συνήργει δ' αὐτῷ
[1, 23]	παρρησίαν. Ἐκ δὲ τοῦ θράσους	αὐτῶν	ἀφορμὰς οἱ διαβάλλοντες ἐλάμβανον, καὶ
[1, 26]	Ἀντιπάτρῳ τῷ φθόρῳ τὴν παππῴαν	αὐτῶν	βασιλείαν προτείνων. Τιμωρήσειν γε μὴν
[1, 30]	ὅτι Φερώρας βουλεύσαιτο φυγεῖν μετ'	αὐτῶν	εἰς Πέτραν. Ἐπίστευσεν δ' Ἡρώδης
[1, 9]	ἐδίωξεν ὡς καὶ τὸ στρατόπεδον	αὐτῶν	ἑλεῖν. Ὀγδοήκοντα δὲ μόνους τῶν
[1, 0]	ὁ Ἀντιπάτρου κατέλυσε τὴν δυναστείαν	αὐτῶν	ἐπαγαγὼν Σόσσιον, ὅπως τε ὁ
[1, 28]	ἐπιδεῖν ὄμμασιν ἢ τοὺς πατέρας	αὐτῶν.	(Ἐπειδὴ> ταῦτα εἰπὼν ἀπεδάκρυσέν τε
[1, 31]	ἐν Ἰουδαίᾳ μένων τοιαύτας κατ'	αὐτῶν	ἐπὶ Ῥώμης ἠγόραζεν ἐπιστολὰς προσιών
[1, 4]	πάντες, καὶ τὸ μὲν πλεῖστον	αὐτῶν	ἐπί τε τῆς παρατάξεως κἀν
[1, 26]	Ἀριστοβούλου καὶ Ἀλεξάνδρου θάνατον κατήγορος	αὐτῶν	ἐπὶ τοῦ πατρὸς γίνεται καὶ
[1, 31]	Ἀντίπατρος ἃς μὲν πλάττεται κατ'	αὐτῶν	ἐπιστολὰς ἐξ ὀνόματος τῶν ἐπὶ
[1, 24]	οὐ γὰρ ἐπιλείψειν τοὺς καταψευσομένους	αὐτῶν,	ἕως ἂν ὁ πειθόμενος ᾖ.
[1, 3]	λιμῷ διαφθεῖραι δεδεμένην. (Περιέρχεται δὲ	αὐτῶν	ἡ τίσις εἰς τὸν ἀδελφὸν
[1, 32]	Ἢ τίς ἔλεγχος ἠνέχθη κατ'	αὐτῶν,	ἡλίκος ἀποδείκνυσιν τοῦτον ἐπίβουλον; Ἀλλὰ
[1, 16]	τοῖς ἀμυνομένοις. Βουληθεὶς δὲ ἐξ	αὐτῶν	καὶ περισῶσαί τινας Ἡρώδης ἐκήρυξεν
[1, 7]	Δημητρίῳ χαριζόμενος. Ἠλευθέρωσεν δὲ ἀπ'	αὐτῶν	καὶ τὰς ἐν τῇ μεσογείᾳ
[1, 20]	καταφυγόντες ἐδεήθησαν δηλῶσαι τὴν συμφορὰν	αὐτῶν	Καίσαρι· Καῖσαρ δὲ γνοὺς ἀντεπέστελλεν
[1, 23]	τηθίδος Σαλώμης, ἣ τῆς μητρὸς	αὐτῶν	κατηγόρησεν, ὁ δ' ἔγημεν Ἀρχελάου
[1, 0]	τοὺς τυράννους ἢ τὸ λῃστρικὸν	αὐτῶν	κατηγορικῶς λέγοιμεν ἢ τοῖς δυστυχήμασι
[1, 29]	προσκρούων Φερώρᾳ. Συνουσίαι δὲ ἦσαν	αὐτῶν	λάθρα καὶ κῶμοι νυκτερινοί, τήν
[1, 14]	φιλίαν οὖσαν. Ὁ γοῦν βασιλεὺς	αὐτῶν	Μάλχος προπέμψας ἐκ τῆς χώρας
[1, 16]	κτείνων εἵπετο καὶ πολὺ μὲν	αὐτῶν	μέρος διέφθειρεν, οἱ λοιποὶ δ'
[1, 24]	ἡ Ἀντιπάτρου μήτηρ, σύμβουλος κατ'	αὐτῶν	μητρυιᾶς χαλεπωτέρα καὶ πλεῖόν τι
[1, 18]	εἴ τι τῶν ἀθεάτων παρ'	αὐτῶν	ὀφθείη. Διεκώλυσεν δὲ ἤδη καὶ
[1, 21]	τῶν ἐνορμιζομένων καὶ τὸ πρὸ	αὐτῶν	πᾶν κύκλῳ νάγμα τοῖς ἀποβαίνουσιν
[1, 2]	ἐφ' οἷς εἰς τὸν οἶκον	αὐτῶν	παρηνόμησεν. Ὁ δὲ Ἰωάννης ὁπότε
[1, 19]	καταφεύγουσιν, ὅπου καὶ τὸ στρατόπεδον	αὐτῶν	περισχόντες αὔτανδρον εἷλον οἱ Ἄραβες.
[1, 16]	στενοτάτας. Ἡ δὲ κατὰ μέτωπον	αὐτῶν	πέτρα κατέτεινεν εἰς βαθυτάτας φάραγγας
[1, 16]	τάχους ἐπεβοήθει καὶ πολὺ μὲν	αὐτῶν	πλῆθος διαφθείρει, τὰ φρούρια δὲ
[1, 17]	οἱ πολέμιοι· τὸ γοῦν ἐπισυλλεγόμενον	αὐτῶν	πλῆθος ὡς ἐθεάσατο τοὺς ἀνὰ
[1, 25]	κοινωνοὺς δ' ἀπεδείκνυεν τοὺς πλείστους	αὐτῶν,	πρὸ δὲ πάντων Φερώραν καὶ
[1, 4]	ἐδέχετο μισθοφόρους διὰ τὴν ἔμφυτον	αὐτῶν	πρὸς τὸ ἔθνος ἀπέχθειαν. Κτείνας
[1, 4]	μάλιστα γὰρ ἐν ταῖς εὐωχίαις	αὐτῶν	στάσις ἅπτεται. Καὶ δοκεῖ μὴ
[1, 19]	Ἰουδαίων πολλοὶ δὲ ὑπὸ σφῶν	αὐτῶν	συμπατούμενοι διεφθείροντο· πεντακισχίλιοι γοῦν ἔπεσον
[1, 2]	τῶν ἐπιχωρίων, καὶ πολλοὶ κατ'	αὐτῶν	συνελθόντες οὐκ ἠρέμουν, μέχρι καὶ
[1, 30]	γυναῖκας ἐδήλου καὶ τὰς λαθραίας	αὐτῶν	συνόδους, ὅτι τε Φερώρας καὶ
[1, 23]	διέθηκεν οὕτως ὡς ἀπογνῶναι μὲν	αὐτῶν	τὰ κατηγορημένα, διαλλάξαι δὲ Ἡρώδην
[1, 23]	εἰς Ἰουδαίαν ὑπέστρεψαν· συνηνδροῦτο δ'	αὐτῶν	ταῖς ἡλικίαις ἡ διάθεσις. Καὶ
[1, 15]	συγκλήτου προπεμφθέντα· λύσειν γὰρ αὐθημερὸν	αὐτῶν	τὰς ἀπορίας. Καὶ μετὰ τὴν
[1, 26]	πρὸς αὐτὸν καὶ ὡς Ἡρώδης	αὐτῶν	τὴν μητέρα κτείνας οὐ παράδοξον
[1, 21]	(Ἀλλὰ γὰρ οὐκ οἴκοις μόνον	αὐτῶν	τὴν μνήμην καὶ τὰς ἐπικλήσεις
[1, 19]	ἦν τῷ δέει, προσελθὼν ἐσπάραττεν	αὐτῶν	τὸ χαράκωμα. Κἀν τούτῳ συναναγκασθέντες
[1, 6]	Σκαῦρος ὁ Ῥωμαίων στρατηγὸς ἐπαναστὰς	αὐτῶν	τοῖς καιροῖς ἔλυσε τὴν πολιορκίαν·
[1, 19]	τοὺς Ἡρώδου τρέπονται πλεῖστόν τε	αὐτῶν	φόνον εἰργάσαντο. Οἱ δὲ διασωθέντες
[1, 26]	καὶ μετὰ τὸν τῆς μητρὸς	αὐτῶν	φόνον τὴν ἐκείνης ἀρχὴν σπαθήσας,
[1, 19]	μὲν ἀντεῖχον οὐ πολὺς ἦν	αὐτῶν	φόνος, ὡς δ' ὑπέδειξαν τὰ
[1, 1]	καταλύσαντας τὰ πάτρια βρέφη τε	αὐτῶν	φυλάττειν ἀπερίτμητα καὶ σῦς ἐπιθύειν
[1, 21]	πρὸς τὰς ἐπιδημίας ἀπὸ τῶν	αὐτῶν	ὠνόμασεν φίλων. Καθόλου δὲ οὐκ
[1, 19]	πειθηνίοις· εὖ γὰρ ἴστε τὴν	ἑαυτῶν	ἀνδρείαν ἀνυπόστατον, ἐὰν μὴ προπετείᾳ
[1, 30]	αὐτοὺς Ἡρώδης μεταβήσεται καὶ τὰς	ἑαυτῶν	γυναῖκας. Οὐ γὰρ φείσεσθαι μετὰ
[1, 13]	ἀλλὰ καὶ φυλακὰς ἤδη πόρρωθεν	ἑαυτῶν	ἔβλεπον. (Οὐ μὴν Φασάηλος καίτοι
[1, 23]	μητρὸς ὁρῶντες προκόπτοντα διὰ τὴν	ἑαυτῶν	εὐγένειαν οὐκ ἐκράτουν τῆς ἀγανακτήσεως,
[1, 33]	πλήθους προσιόντες ὑπισχνοῦντο μὲν τὴν	ἑαυτῶν	εὔνοιαν, συνηύχοντο δὲ καὶ τὴν
[1, 33]	τοὺς δὲ ἀγενεῖς καὶ τῆς	ἑαυτῶν	σοφίας ἀπείρους ἀγνοοῦντας φιλοψυχεῖν καὶ
[1, 25]	κακῷ μεταχειριζόμενοι. Διὰ γὰρ τῶν	τοιούτων	ἐξαπατᾶσθαι μὲν οὐκ ἐφήβους μόνον
[1, 0]	δικαίως τοῖς Ἑλλήνων λογίοις, οἳ	τηλικούτων	κατ' αὐτοὺς πραγμάτων γεγενημένων, ἃ
[1, 25]	μή ποτε τὸ μειράκιον ὑπὸ	τοσούτων	εἴη πονηρῶν ἐπιβουλευόμενον, οὐχ ὑπὸ
[1, 18]	ἐρημίας βασιλέα, καὶ ὡς ἐπὶ	τοσούτων	πολιτῶν φόνῳ βραχὺ καὶ τὴν
[1, 32]	ὡς ἔφης αὐτός, προέκρινας δὲ	τοσούτων	τέκνων, ἀπέδειξας δὲ ζῶν βασιλέα,
[1, 0]	ἡττῆσθαι δοκῶ κατὰ σύγκρισιν· καὶ	τούτων	αἴτιος οὐδεὶς ἀλλόφυλος, ὥστε ἀμήχανον
[1, 33]	ἀναπέμπειν ἕκαστον εἰς τὰ ἴδια.	Τούτων	δ' οἰχομένων ἐδήλουν ἤδη τοῖς
[1, 17]	τι τῶν ἐρυμάτων, Γιτθὰ καλεῖται.	Τούτων	δὲ οὔπω πέπυστο Ἡρώδης· μετὰ
[1, 0]	ἀρχὴν ἐκεῖθεν ποιήσομαι τῆς συντάξεως·	τούτων	δὲ τὰ μὲν τοῦ κατ'
[1, 16]	χιλίους ἱππεῖς καὶ δύο τάγματα.	Τούτων	δὲ τὸν στρατηγὸν Μαχαιρᾶν Ἀντίγονος
[1, 28]	τε καὶ ἀδελφιδῆν. Χωρὶς δὲ	τούτων	δύο ἀδελφὰς Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου
[1, 18]	τηλικούτους ἀνόσιον ἡγήσατο, τὸ δὲ	τούτων	ἔγγιον φίλους διεκρούσατο, πολλὰ δὲ
[1, 0]	τῆς χώρας, ἔπειθ' ὡς οἱ	τούτων	ἔγγονοι περὶ τῆς βασιλείας διαστασιάσαντες
[1, 19]	αἰεὶ διάφορος· πρὸς γὰρ τὴν	τούτων	ἐπίθεσιν ἀναθαρρήσαντες οἱ Ἄραβες ἐπιστρέφονται
[1, 8]	ἑκάστην συνθεόντων. (Μετὰ δὲ τὴν	τούτων	ἐπιμέλειαν ἐπανελθὼν πρὸς τὸ Ἀλεξάνδρειον
[1, 28]	μὲν ἐννέα, τέκνα δὲ ἐκ	τούτων	ἑπτά, αὐτὸς μὲν Ἀντίπατρος ἐκ
[1, 30]	καὶ οὐρανὸν διέπων μετέλθοι τὴν	τούτων	ἡμῖν τῶν κακῶν αἰτίαν, τὴν
[1, 2]	διαλλαγὰς ἐποιήσατο. Οὐ μήν τι	τούτων	ἤρκεσεν αὐτῷ πρὸς ἀσφάλειαν· Τρύφων
[1, 20]	Γαλιλαίας γῆν ἅπασαν. Ὃ δὲ	τούτων	Ἡρώδῃ μεῖζον ἦν, ὑπὸ μὲν
[1, 22]	βασιλεύοντι γεγόνεισαν αὐτῷ. Τὸ δὲ	τούτων	ἰσχυρότερον ὁ Μαριάμμης ἔρως συνήργει
[1, 0]	ναοῦ τὴν διάθεσιν, ἔτι δὲ	τούτων	καὶ τοῦ βωμοῦ τὰ μέτρα
[1, 10]	κατὰ τῶν δόντων ταῖς ἀφορμαῖς.	(Τούτων	Καῖσαρ ἀκούσας Ὑρκανὸν μὲν ἀξιώτερον
[1, 31]	γοῦν ἀναλώματος ἀνήνεγκεν τάλαντα, καὶ	τούτων	μεγίστη πρόφασις ἦν ἡ πρὸς
[1, 0]	ἐλαχίστους ἀποδείκνυσι τοὺς πάλαι πολέμους,	τούτων	μὲν κάθηνται κριταὶ τοῖς φιλοτιμουμένοις
[1, 22]	τρεῖς δ' ἦσαν υἱεῖς. Καὶ	τούτων	ὁ νεώτατος μὲν ἐν Ῥώμῃ
[1, 7]	ἀπέστησεν Ἀριστοβούλῳ συμπολεμεῖν ὡρμημένον, ἐκ	τούτων,	ὅπερ ἦν προσῆκον ἀγαθῷ στρατηγῷ,
[1, 7]	εἰς τάλαντα δισχίλια. Οὔτε δὲ	τούτων	οὔτε ἄλλου τινὸς τῶν ἱερῶν
[1, 28]	ὀφθαλμοὺς εἶπεν· ἐμὲ τοὺς μὲν	τούτων	πατέρας δαίμων σκυθρωπὸς ἀφείλετο, ταῦτα
[1, 0]	αὐτοῖς οἱ τύραννοι, καὶ τὰς	τούτων	πρὸς ἀλλήλους διαφοράς. (Καὶ ὡς
[1, 0]	διήμαρτον. Ὅπου δ' οἵ τε	τούτων	συγγραφεῖς ἐπαύσαντο καὶ οἱ ἡμέτεροι
[1, 32]	πορίσῃ παρὰ τοῦ Καίσαρος δύναμιν.	Τούτων	σὺν τοῖς ἄλλοις εἰσηγμένων Ἀντίπατρος
[1, 0]	τριῶν τειχῶν καὶ τὰ μέτρα	τούτων,	τήν τε τῆς πόλεως ὀχυρότητα
[1, 7]	δυσμεταχείριστον ὁρῶν καὶ τὴν πρὸ	τούτων	φάραγγα φοβερὰν τό τε ἱερὸν
[1, 5]	ἐρυμάτων ἁπάντων, τοῖς δ' ἐκ	τούτων	χρήμασιν μισθοφόρους ἀθροίσας ἑαυτὸν ἀποδείκνυσι
[1, 20]	Αἴγυπτον ἤδη Κλεοπάτρας καὶ Ἀντωνίου	τεθνεώτων,	οὐ μόνον αὐτοῦ ταῖς ἄλλαις
[1, 0]	καὶ ὡς αὐτὸς ὑπὸ τῶν	στρατιωτῶν	ἄκων αὐτοκράτωρ ἀποδείκνυται, καὶ ἀποχωρήσαντος
[1, 21]	ἢ προδοσίᾳ τινῶν ἢ προπετείᾳ	στρατιωτῶν	ἐγένετο. ~(Τάς γε μὴν ὑπαίθρους
[1, 17]	οὐδὲν αὐταῖς ἐνεκέκρατο τῶν πάλαι	στρατιωτῶν	καλουμένων ἐπαμύνειν τοῖς ἀπείροις πολέμου
[1, 15]	δωροδοκίαν· ἐπισκευασάμενος γὰρ πολλοὺς τῶν	στρατιωτῶν	σπάνιν ἐπιτηδείων ἀναβοᾶν καὶ χρήματα
[1, 0]	αὐτομόλων ἀτυχίας οὐδὲ τὰς τῶν	αἰχμαλώτων	κολάσεις, ὅπως τε ὁ ναὸς
[1, 8]	δέος τῶν ἐπὶ τῆς Ῥώμης	αἰχμαλώτων,	τοῦ τε ἀνδρὸς καὶ τῶν
[1, 27]	γὰρ εἶναι θεμιτὸν αὐτῷ τριῶν	παρεστώτων	τέκνων ἑτέρου τέκνοις ἀπώλειαν ἐπιψηφίσασθαι.
[1, 8]	ἠπειγμένος, ἐπὶ τινὰς μὲν τῶν	ἀφεστώτων	Ἀντίπατρον προπέμψας μετέπεισεν, συνέμενον δὲ
[1, 25]	ἂν εἰς τηλικοῦτον μύσος προέπεσεν,	ἀπολαύων	μὲν ἤδη βασιλείας, ἐλπίζων δὲ
[1, 28]	τις, ὅσον ἴσχυσεν ἐν τούτοις	κολακεύων	Ἀντίπατρος, ἐκ τοῦ Σαλώμην ἐν
[1, 15]	εἴργειν καὶ λοχᾶν τοὺς σιτηγοὺς	κελεύων.	Οἱ δ' ὑπήκουον, καὶ πολὺ
[1, 2]	μὲν ὢν τοῦ Ἀντιόχου παιδὸς	ἐπιβουλεύων	δ' αὐτῷ καὶ πρόσθεν, ἀποσκευάζεσθαι
[1, 15]	τοῦ στρατοῦ μοῖραν ἐν Λύδδοις	θεραπεύων	Ἀντώνιον. ~(Καὶ Ῥωμαῖοι μὲν ἐν
[1, 23]	Ὁ δὴ τοὺς ἐμοὺς παῖδας	θεραπεύων	ἐπὶ τῇ ἐμῇ καταλύσει δώσει
[1, 13]	Ἀντιγόνῳ βοηθόν. Τὸν γοῦν Φασάηλον	ἐνεδρεύων	ἀνέπεισεν πρὸς Βαζαφράνην πρεσβεύσασθαι περὶ
[1, 13]	εἶχεν. Ὁ δὲ ἀπ' ἀρχῆς	ὑποπτεύων	τοὺς βαρβάρους καὶ τότε πεπυσμένος
[1, 3]	Ἀριστόβουλος, καὶ προνοῶν τοῦ μήθ'	ὑποπτεύων	φανερὸς γενέσθαι καὶ προησφαλίσθαι πρὸς
[1, 10]	λέγοντες καὶ παρεσκευασμένον κατ' αὐτοῦ·	πιστεύων	δ' ὁ βασιλεὺς οὐκ εἶχεν
[1, 26]	καὶ κεχαρισμένος αὐτῷ πᾶς ὁ	συμπιστεύων	καὶ συναγανακτῶν. ~(Παρώξυνεν δ' αὐτοῦ
[1, 6]	πλούτου καὶ τῆς ἄλλης ἰσχύος	πρωτεύων	τοῦ ἔθνους. Οὗτος ἅμα καὶ
[1, 33]	ἔπειτα περιαθρήσας μή τις ὁ	κωλύων	εἴη, ἐπῆρεν τὴν δεξιὰν ὡς
[1, 29]	καὶ Ἀντίπατρος ἐν τῷ φανερῷ	προσκρούων	Φερώρᾳ. Συνουσίαι δὲ ἦσαν αὐτῶν
[1, 32]	ἀβασάνιστος. Τοιαῦτα μετ' ὀλοφυρμοῦ καὶ	δακρύων	ἐκβοῶν τούς τε ἄλλους ἅπαντας
[1, 28]	παραστησάμενός τε τὰ παιδία καὶ	δακρύων	ἐμπλήσας τοὺς ὀφθαλμοὺς εἶπεν· ἐμὲ
[1, 3]	Ὁ δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐμπίπλησι	δακρύων	καὶ στενάξας ὅσον ἦν αὐτῷ
[1, 21]	ἡ χώρα, τὸ πλέον δ'	ἐλάφων	καὶ ὀνάγρων εὔπορος· πολεμιστὴς δ'
[1, 10]	τοῦ πλανηθήσεται καθ' ἑαυτοῦ βασιλεῖς	ἐπιτρέφων;	Οὐδὲ γὰρ εἰρωνεύεσθαι τὴν ἐπιτροπὴν
[1, 33]	καὶ τοῖς φίλοις. (Αὐτὸς δὲ	ὑποστρέφων	εἰς Ἱεριχοῦντα παραγίνεται μελαγχολῶν ἤδη,
[1, 28]	Φερώρα, θυγατέρα τῷ πρεσβυτέρῳ τῶν	ἀδελφῶν	Ἀλεξάνδρου παίδων, ἵνα ᾖς αὐτῷ
[1, 31]	εἴη τῷ πατρὶ περὶ τῶν	ἀδελφῶν	ἀπελογεῖτο, τὰ μὲν ψευδῆ λέγων
[1, 32]	μάλιστα δὲ τὴν ἀναίρεσιν τῶν	ἀδελφῶν,	ἀποδεικνὺς ταῖς ἐκείνου διαβολαῖς ἀπολωλότας.
[1, 32]	φάρμακον ἦ πού γ' ἂν	ἀδελφῶν	ἀποσχέσθαι. Προελθὼν δ' ἐπὶ τὸν
[1, 4]	ἐξουσίαν τὸν ἕτερον μὲν τῶν	ἀδελφῶν	βασιλειῶντα κτείνει, τὸν δὲ καταλιμπανόμενον
[1, 26]	οἰκίας κατέμαθεν, τάς τε τῶν	ἀδελφῶν	διαφορὰς καὶ ὅπως διέκειτο πρὸς
[1, 28]	τῶν δι' αὐτὸν ἀπολωλότων ἦν	ἀδελφῶν.	Ἔγνω δὴ πάντα τρόπον διακόπτειν
[1, 6]	πρέσβεις εὐθέως ἧκον παρὰ τῶν	ἀδελφῶν	ἑκατέρου δεομένου βοηθεῖν αὐτῷ. Γίνεται
[1, 2]	μέχρι Σκυθοπόλεως διωχθεὶς ὑπὸ τῶν	ἀδελφῶν	ἐκφεύγει, οἱ δὲ ἐπὶ τοὺς
[1, 16]	Φερώρᾳ δὲ τῷ νεωτάτῳ τῶν	ἀδελφῶν	ἐπέστελλεν τῆς τε ἀγορᾶς αὐτοῖς
[1, 31]	τόλμης ἐκόμιζεν τὰς κατὰ τῶν	ἀδελφῶν	ἐσκευωρημένας ἐπιστολὰς ὑπ' Ἀντιπάτρου· ἦσαν
[1, 31]	προῃρημένους οἱ τῶν ἀνῃρημένων δαίμονες	ἀδελφῶν	ἐφίμουν· γράφει γοῦν ἀπὸ Ῥώμης
[1, 27]	ἐν τοῖς στρατιώταις ὁ τῶν	ἀδελφῶν	θάνατος· οὐ γὰρ ἔστιν ὅστις
[1, 26]	ἐπιβουλὴν ὡς ἐνεδρευόντων αὐτὸν τῶν	ἀδελφῶν	καὶ μόνον οὐκ ἐπιφερόντων ἤδη
[1, 32]	διακρίνων τὴν τῶν ζώντων εὔνοιαν	ἀδελφῶν,	ὁ ὑπερασπιστὴς ὁ ἐμός, ὁ
[1, 10]	παρανομώτατα μὲν αὐτὸν μετὰ τῶν	ἀδελφῶν	πάσης ἀπελαύνοιεν τῆς πατρίου γῆς,
[1, 31]	μὴν τοῖς γράφουσιν κατὰ τῶν	ἀδελφῶν	πλεῖστα δοὺς χρήματα συμφύρειν ἐπειρᾶτο
[1, 23]	κολακείαις, διαβολὰς δὲ κατὰ τῶν	ἀδελφῶν	ποικίλας ἐνσκευαζόμενος καὶ τὰ μὲν
[1, 13]	μητρὸς καὶ τοῦ νεωτάτου τῶν	ἀδελφῶν	προστάξας ὁδεύειν αὐτὸς ἀσφαλῶς μετὰ
[1, 24]	δ' ὅτι καὶ τῶν ἄλλων	ἀδελφῶν	τὰς μὲν μητέρας ἀπειλοῖεν οἱ
[1, 32]	πανταχοῦ πάρεστιν; Ἢ τὸ τῶν	ἀδελφῶν	τέλος ἠγνόουν, οὓς ὁ θεὸς
[1, 3]	ἐν Βαβυλῶνι δουλείας· τῶν δὲ	ἀδελφῶν	τὸν μὲν μεθ' ἑαυτὸν Ἀντίγονον,
[1, 26]	καιρὸν Ἀντίπατρος ἑτέρους κατὰ τῶν	ἀδελφῶν	ὑπέπεμπεν κατηγόρους λέγειν, ὅτι Ἰουκούνδῳ
[1, 12]	λόγῳ σφῶν δυνατωτάτους κατηγόρουν τῶν	ἀδελφῶν.	Ὑπήντα δὲ Μεσσάλας ἀπολογούμενος συμπαρεστῶτος
[1, 23]	Δυσὶ δ' ὅπλοις κατὰ τῶν	ἀδελφῶν	χρώμενος, κολακείᾳ καὶ διαβολῇ, τὸν
[1, 19]	τῶν Ἰουδαίων πολλοὶ δὲ ὑπὸ	σφῶν	αὐτῶν συμπατούμενοι διεφθείροντο· πεντακισχίλιοι γοῦν
[1, 12]	προστησάμενοι τοὺς ἀξιώματι καὶ λόγῳ	σφῶν	δυνατωτάτους κατηγόρουν τῶν ἀδελφῶν. Ὑπήντα
[1, 2]	τούτων ἤρκεσεν αὐτῷ πρὸς ἀσφάλειαν·	Τρύφων	γὰρ ὁ τύραννος, ἐπίτροπος μὲν
[1, 27]	ἐκ τῆς αὐλῆς τις κουρέων,	Τρύφων	ὄνομα, προεκπηδήσας ἔκ τινος θεοβλαβείας
[1, 17]	τάγματα προαπέστειλεν εἰς Ἰουδαίαν Ἡρώδῃ	συμμαχῶν,	αὐτὸς δὲ μετὰ τῆς λοιπῆς
[1, 4]	γε λοιπὸν πλῆθος ὑποχωρησάντων τῶν	συμμάχων	κατέθεντο τὰς διαφοράς, συνεχὴς δὲ
[1, 17]	ἑξακισχιλίους δίχα τῶν ἀπὸ Συρίας	συμμάχων,	οἳ μέρος οὐκ ὀλίγον ἦσαν,
[1, 18]	τότε κρατῆσαι καὶ τῶν ἀλλοφύλων	συμμάχων·	ὥρμητο γὰρ τὸ ξενικὸν πλῆθος
[1, 31]	Ἰουδαίᾳ τύχας καίτοι μεταξὺ τῶν	ἐλέγχων	καὶ τῆς ἐπανόδου διελθόντων ἑπτὰ
[1, 27]	ὡς ἂν ἀπορούμενος εἰς αὐτὴν	ἐλέγχων,	λοιδορίας δὲ καὶ σκώμματα καὶ
[1, 3]	ἔννοιαν τοῦ φόνου τὴν ψυχὴν	ἔχων	ἀεὶ τεταραγμένην συνετήκετο, μέχρι τῶν
[1, 29]	τὴν ἄνθρωπον πολλὰς τοῦ μίσους	ἔχων	αἰτίας, ἕως ὑπεραγανακτήσας σὺν αὐτῇ
[1, 21]	βαθεῖς ὅρμους ἑτέρους. (Καθάπαν δ'	ἔχων	ἀντιπράσσοντα τὸν τόπον ἐφιλονείκησεν πρὸς
[1, 26]	ἰδιώτιδος, καὶ ταῦτα μεγίστην ἀφορμὴν	ἔχων	Ἀρχέλαον. Ἦν δὲ πιστὸς τῷ
[1, 8]	προπέμψας αὐτὸς εἵπετο τὴν ὅλην	ἔχων	δύναμιν. Οἱ δὲ περὶ τὸν
[1, 10]	πραγμάτων καθέζοιτο τοὔνομα μόνον βασιλέως	ἔχων	ἔρημον ἐξουσίας. Καὶ μέχρι τοῦ
[1, 1]	καὶ πολλῶν ἀναιρεθέντων τοὺς λοιποὺς	ἔχων	Ἰούδας εἰς τὴν Γοφνιτικὴν τοπαρχίαν
[1, 9]	καθ' ἑαυτὸν ἐκράτει τὸ λαιὸν	ἔχων	κέρας· ἔπειτα προσπεσὼν τοῖς διώκουσι
[1, 29]	ἢ τὴν γυναῖκα φήσαντος, οὐκ	ἔχων	ὅ τι χρὴ δρᾶν μετέβαινεν
[1, 10]	εἶναι καὶ στασιώδης αὐτὸς πατρῷον	ἔχων,	παρὰ τῷ Ῥωμαίων ἡγεμόνι κατηγορεῖν
[1, 3]	ἀνέχεσθαι τιμὴν μόνον ἐκ βασιλείας	ἔχων,	παρὸν αὐτὴν κατασχεῖν. (Τούτοις κατὰ
[1, 20]	διάδημα. Πρὸς σὲ δὲ ἦλθον	ἔχων	τὴν ἀρετὴν τῆς σωτηρίας ἐλπίδα
[1, 10]	καθιστάμενος καὶ δι' αὑτοῦ μὲν	ἔχων	τὴν πόλιν μηδὲν δὲ ἀπειροκάλως
[1, 7]	τὰ πέριξ εἰς προσβολὰς εὐτρέπιζεν	ἔχων	τοὺς περὶ τὸν Ὑρκανὸν εἴς
[1, 27]	τοῦ βασιλέως στρατιώτης, ὄνομα Τίρων,	ἔχων	υἱὸν σφόδρα συνήθη καὶ φίλον
[1, 11]	δὲ μόλις Ἡρώδης τὸν θυμὸν	ἐπέχων	καὶ Κασσίῳ δι' ἐπιστολῶν τὴν
[1, 19]	Ἄραβας αὖθις ἀεὶ τὴν χώραν	κατατρέχων,	ὡς ἀνακαλέσασθαι τὴν μίαν αὐτοῖς
[1, 7]	προσβαλεῖν, τήν τε ὀχυρότητα τῶν	τειχῶν	δυσμεταχείριστον ὁρῶν καὶ τὴν πρὸ
[1, 0]	χώματα, περιβόλους τε τῶν τριῶν	τειχῶν	καὶ τὰ μέτρα τούτων, τήν
[1, 16]	πόλιν ἀπέκλεισεν καὶ ἀπὸ τῶν	τειχῶν	ὡς πολέμιον ἠμύνατο, μέχρις αἰδούμενος
[1, 24]	ἐν τάχει περιθήσουσιν αὐταῖς ἐκ	τριχῶν	πεποιημένας. (Διὰ ταῦτα καίτοι τὸ
[1, 27]	οἵ σε τῶν γνησίων περικόπτοντες	διαδόχων	ἐπ' Ἀντιπάτρῳ καταλείπουσι μόνῳ, τὸν
[1, 11]	Μάλιχον. Ἀποκριναμένου δέ τινος τῶν	χιλιάρχων	τὸ Κασσίου πρόσταγμα” Κάσσιος ἄρα,
[1, 19]	πληγῆς αἴτιον αὐτῷ τὸ τῶν	ταξιάρχων	ἀπειθὲς κατέστη· μὴ γὰρ ἐξαπιναίου
[1, 6]	ἐκέλευεν αὐτῷ καὶ παράγγελμα τῶν	φρουράρχων	ἐχόντων μόναις πειθαρχεῖν ταῖς αὐτογράφοις
[1, 25]	καὶ γὰρ αὐτὸς πολλῷ χαλεπώτερα	πάσχων	ὑπὸ τἀδελφοῦ τῆς ἀμύνης ἐπίπροσθεν
[1, 13]	δὲ τῶν ἀναγκαιοτάτων τοὺς ἀλκιμωτάτους	κατασχὼν	εἰς τὸ φρούριον διασώζεται. Καταλιπὼν
[1, 0]	ἑλὼν κατὰ κράτος Ἱεροσόλυμα καὶ	κατασχὼν	ἔτεσι τρισὶ καὶ μησὶν ἓξ
[1, 33]	ὁ ἀνεψιὸς αὐτοῦ τὴν χεῖρα	κατασχών.	Οἰμωγὴ δ' εὐθέως ἤρθη μεγίστη
[1, 19]	συνωσθὲν εἰς τὸ χαράκωμα. Τούτους	περισχὼν	ἐπολιόρκει, καὶ μέλλοντας ἁλώσεσθαι τοῖς
[1, 8]	δὲ Ῥωμαίων ἐπὶ δύο ἡμέρας	ἀντισχὼν	ὑπὲρ δύναμιν ἁλίσκεται καὶ μετ'
[1, 21]	τε διείληπται μεγίστοις, ὧν ὁ	προύχων	καὶ περικαλλέστατος ἀπὸ τοῦ Καίσαρος
[1, 0]	τὰ πρῶτα καὶ τοῖς ὕστερον	παρατυχὼν	ἐξ ἀνάγκης· (γενομένου γάρ, ὡς
[1, 19]	Μηδ' ὑμᾶς ταρασσέτω τὰ τῶν	ἀψύχων	κινήματα μηδ' ὑπολαμβάνετε τὸν σεισμὸν
[1, 2]	πεποιθὼς κατά τε μνήμην τῶν	πατρῴων	κατορθωμάτων καὶ μῖσος τῆς Πτολεμαίου