Livre, Chap.
[1, 28]	Σαμαρείτιδος, καὶ θυγάτηρ Ὀλυμπιάς, ἣν	ὁ	ἀδελφιδοῦς αὐτοῦ Ἰώσηπος εἶχεν, ἐκ
[1, 3]	δὲ πρὸς τὸν Ἀντίγονον ὡς	ὁ	ἀδελφὸς ἀκούσας ὅπλα τε αὐτῷ
[1, 1]	ἀναιρεῖται καὶ μεθ' ἡμέρας ὀλίγας	ὁ	ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἰωάννης ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ
[1, 1]	δὲ συνάψαι τὰς φάλαγγας Ἐλεάζαρος	ὁ	ἀδελφὸς αὐτοῦ προιδὼν τὸν ὑψηλότατον
[1, 10]	προεξελθόντες ὅ τε πατὴρ καὶ	ὁ	ἀδελφὸς ἔκλασαν αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν
[1, 2]	φρονούντων τελευτᾷ. ~(Διαδεξάμενος δὲ τοῦτον	ὁ	ἀδελφὸς Ἰωνάθης τά τε ἄλλα
[1, 24]	τὰ παιδικὰ δώροις μεγάλοις ὑπηγάγετο	ὁ	Ἀλέξανδρος. Μηνυθὲν δὲ τῷ βασιλεῖ
[1, 4]	ὅλης, οἷς ὅρος τῆς φυγῆς	ὁ	Ἀλεξάνδρου θάνατος κατέστη. Τοιούτοις ἔργοις
[1, 28]	Ἀρχελάῳ πάππῳ καὶ Φερώραν κηδεστὴν	ὁ	Ἀλεξάνδρου παῖς προσλάβοι. Κατηντιβόλει δὲ
[1, 25]	εὐθέως αὐτῷ ποῦ ποτέ ἐστιν	ὁ	ἀλιτήριός μου γαμβρός, ἐβόα, ποῦ
[1, 33]	ἑαυτόν. Προσδραμὼν δὲ ἐκώλυσεν Ἀχίαβος	ὁ	ἀνεψιὸς αὐτοῦ τὴν χεῖρα κατασχών.
[1, 3]	ἐν τοῖς ὅπλοις. (Ταῦτα ἀκούσας	ὁ	Ἀντίγονος, ἐνῆγεν δ' ἡ τοῦ
[1, 3]	πολλὰ τῶν λογοποιουμένων. Ὡς δ'	ὁ	Ἀντίγονος λαμπρὸς ἀπὸ στρατείας ἦλθεν
[1, 10]	Πομπήιον φιλίαν ἀποσκευαζόμενοι. (Πρὸς ταῦτα	ὁ	Ἀντίπατρος ἀπορρίψας τὴν ἐσθῆτα τὸ
[1, 10]	περιόντα Καίσαρα φίλους ὄντας ἀμφοτέρους	ὁ	Ἀντίπατρος διὰ τῶν παίδων ἔπεμψεν
[1, 28]	Οὔσης δὲ πολυπροσώπου τῆς γενεᾶς	ὁ	Ἀντίπατρος ἐδεῖτο μετατεθῆναι τοὺς γάμους.
[1, 32]	τὰς ἀποδείξεις ἔνευσεν. Μεταξὺ δ'	ὁ	Ἀντίπατρος ἐπάρας τὴν κεφαλήν, ἔμενεν
[1, 29]	δὲ τὰς τῶν ὀρφανῶν ἐλπίδας	ὁ	Ἀντίπατρος καὶ πρὸς τὸ συμφέρον
[1, 28]	γὰρ Σαλώμην οὖσαν διάφορον ἐξοικειούμενος	ὁ	Ἀντίπατρος τοῦτον ἐπραγματεύσατο τὸν γάμον.
[1, 0]	καὶ Πομπήιον. Καὶ ὡς Ἡρώδης	ὁ	Ἀντιπάτρου κατέλυσε τὴν δυναστείαν αὐτῶν
[1, 14]	εἰ τῆς πατρῴας φιλίας ἀμνημονέστερος	ὁ	Ἄραψ γένοιτο καὶ τοῦ δοῦναι
[1, 29]	γεγονώς. (Ἔπλευσεν δὲ καὶ Συλλαῖος	ὁ	Ἄραψ ἐπὶ Ῥώμης, ἠμεληκὼς μὲν
[1, 14]	ᾔει προσωτέρω. Καὶ δὴ βραδέως	ὁ	Ἄραψ μετανοήσας ἔπεμψεν διὰ τάχους
[1, 22]	ὁ βασιλεὺς ἀνῄρητο καὶ Μάλχος	ὁ	Ἄραψ· οὐ γὰρ ἀφαιρέσει γαμετῆς
[1, 8]	διαλύσαιτο τὸν πόλεμον. Πείθεται δὲ	ὁ	Ἄραψ τριακόσια δοῦναι τάλαντα, κἀπὶ
[1, 3]	δὴ πρῶτα διηπίστει τοῖς λεγομένοις	ὁ	Ἀριστόβουλος ἅτε δὴ καὶ τὸν
[1, 6]	δυνάμει δὲ καὶ φρονήματι προεῖχεν	ὁ	Ἀριστόβουλος. Γενομένης δὲ αὐτοῖς περὶ
[1, 27]	ταύτην γὰρ συνδήσασθαι τοῖς κινδύνοις	ὁ	Ἀριστόβουλος θέλων οὖσαν ἑκυρὰν καὶ
[1, 3]	(Τούτοις κατὰ μικρὸν ἄκων ἐπίστευσεν	ὁ	Ἀριστόβουλος, καὶ προνοῶν τοῦ μήθ'
[1, 8]	καὶ Ἰουδαίους πάλιν ἀπέστησεν Ἀλέξανδρος	ὁ	Ἀριστοβούλου, μεγίστην δὲ συγκροτήσας δύναμιν
[1, 7]	δὲ τοῖς αἰχμαλώτοις ἐλήφθη καὶ	ὁ	Ἀριστοβούλου πενθερός, ὁ δ' αὐτὸς
[1, 10]	~(Κατ' αὐτὸ δὲ καὶ Ἀντίγονος	ὁ	Ἀριστοβούλου πρὸς τὸν Καίσαρα παρὼν
[1, 32]	~(Τῇ δ' ἐπιούσῃ συνέδριον μὲν	ὁ	βασιλεὺς ἀθροίζει τῶν συγγενῶν καὶ
[1, 30]	πεσοῦσα διασώζεται. Κομισθεῖσαν δ' αὐτὴν	ὁ	βασιλεὺς ἀνακτησάμενος, κεκάρωτο γὰρ ἀπὸ
[1, 4]	τοὺς Ἄραβας ᾔει. Τῶν δὲ	ὁ	βασιλεὺς ἀναχωρῶν εἰς τὰ χρησιμώτερα
[1, 22]	δεινότητα, δι' ἣν Λυσανίας τε	ὁ	βασιλεὺς ἀνῄρητο καὶ Μάλχος ὁ
[1, 32]	μίαν ἡμέραν χωρίζεται. Δεσμεῖ δὲ	ὁ	βασιλεὺς Ἀντίπατρον καὶ πρὸς Καίσαρα
[1, 24]	συγγινώσκεται· καὶ αὐτὸν δὲ Φερώραν	ὁ	βασιλεὺς ἀπέλυσεν τῶν ἐγκλημάτων. (Μετέβαινεν
[1, 8]	μὲν υἱεῖς γίνονται, Φασάηλος καὶ	ὁ	βασιλεὺς αὖθις Ἡρώδης, πρὸς οἷς
[1, 31]	ὑπὸ Καίσαρος μετὰ τιμῆς ἀπολυθείη.	(Ὁ	βασιλεὺς δὲ εἰς χεῖρας λαβεῖν
[1, 33]	μετὰ τὴν τελευτήν. (Ἐπὶ τούτοις	ὁ	βασιλεὺς δι' ὑπερβολὴν ὀργῆς κρείττων
[1, 26]	τοῖς πρώτοις γίνεται· καὶ γὰρ	ὁ	βασιλεὺς διὰ τὴν πατρίδα καὶ
[1, 33]	διαφῆκεν τοὺς δεσμώτας, οὓς κτείνειν	ὁ	βασιλεὺς ἐνετείλατο, μεταπεισθῆναι τὸν βασιλέα
[1, 24]	Σαλώμης ἀνήρ, ᾧ συνῴκισεν αὐτὴν	ὁ	βασιλεὺς ἐπὶ μοιχείᾳ τοῦ προτέρου
[1, 24]	ἀλλ' ὑπὸ τῆς ἀνάγκης ἐσχεδιασμένοις	ὁ	βασιλεὺς ἐπίστευσεν ἡδέως, παραμυθίαν λαμβάνων
[1, 28]	μετατεθῆναι τοὺς γάμους. (Χαλεπῶς δ'	ὁ	βασιλεὺς ἠγανάκτησεν καταμαθὼν αὐτοῦ τὸ
[1, 29]	ὃν δεῖ φυλάττεσθαι. Πείθεται δ'	ὁ	βασιλεύς· καὶ γὰρ τέθραπτο μὲν
[1, 19]	ὑδάτων ἐπιλειπόντων. Ὑπερηφάνει δὲ πρεσβευομένους	ὁ	βασιλεὺς καὶ λύτρα διδόντων πεντακόσια
[1, 33]	τὴν ὀργὴν ἀφιέναι. Πείθεται μόλις	ὁ	βασιλεύς, καὶ τοὺς μὲν καθιμήσαντας
[1, 15]	κειμηλίων. Ἱεριχοῦντος μὲν οὖν φρουρὰν	ὁ	βασιλεὺς καταλιπὼν ὑπέστρεψεν καὶ χειμεριοῦσαν
[1, 26]	δὲ καλῶς ἐπὶ τοῖς πρώτοις	ὁ	βασιλεὺς κατεσταλμένος εἰς ἀνήκεστον ὀργὴν
[1, 30]	Ἀντιπάτρου μητέρα. Ταύτης τῆς ἀρχῆς	ὁ	βασιλεὺς λαβόμενος ἐπεξῄει πρόσω τὴν
[1, 30]	γυναικὶ παραθέσθαι τὸ φάρμακον. Ταύτην	ὁ	βασιλεὺς μεταπεμψάμενος αὐτίκα τὸ ληφθὲν
[1, 10]	παρεσκευασμένον κατ' αὐτοῦ· πιστεύων δ'	ὁ	βασιλεὺς οὐκ εἶχεν ὅ τι
[1, 3]	αἷμα. Τῆς δὲ βοῆς ἀκούσας	ὁ	βασιλεὺς τὴν αἰτίαν ἐπυνθάνετο καὶ
[1, 21]	πλεῖστον ἐξαγριοῦν τὴν θάλασσαν. Ἀλλ'	ὁ	βασιλεὺς τοῖς ἀναλώμασιν καὶ τῇ
[1, 8]	Ἔνθα δὴ τὴν πρώτην ἑσπέραν	ὁ	βασιλεὺς τοῖς ἐρειπίοις ἐναυλισάμενος ἐν
[1, 23]	ταῦτα δ' ἀπὸ Ῥώμης ὑπέστρεφεν	ὁ	βασιλεύς, τῶν μὲν ἐγκλημάτων ἀφιέναι
[1, 33]	ἐπώνυμον ἔργον εἶναι· κατεσκευάκει δ'	ὁ	βασιλεὺς ὑπὲρ τὴν μεγάλην πύλην
[1, 24]	γέ τοι πρὸς τοσοῦτον δέος	ὁ	βασιλεὺς ὑπὸ τῆς τερατείας αὐτοῦ
[1, 30]	γὰρ ἦν γνώριμον. (Πληγεὶς οὖν	ὁ	βασιλεὺς ὑποψίαις πλείοσιν θεραπαίνας τε
[1, 1]	τὴν Ἰουδαίαν ἐμβαλεῖν. Πείθεται δ'	ὁ	βασιλεὺς ὡρμημένος πάλαι, καὶ μετὰ
[1, 27]	κώμῃ Σιδωνίων ἐφρουροῦντο. (Καταστὰς δ'	ὁ	βασιλεὺς ὡς πρὸς παρόντας διετείνετο
[1, 33]	ἐκείνων λόγοις διεφημίσθη καὶ θνήσκειν	ὁ	βασιλεύς, ὥστε θαρραλεώτερον ἥπτοντο τῆς
[1, 22]	δ' αὐτῷ θανάτου τῆς υἱωνῆς	ὁ	γάμος κατέστη· τούτῳ γὰρ πεποιθὼς
[1, 13]	τῶν ἄλλων οὐχ ὅσοις ἤλπισαν·	ὁ	γὰρ Ἡρώδης ἐκ πολλοῦ τὴν
[1, 10]	(Καὶ οὐ διήμαρτεν τῆς οἰήσεως·	ὁ	γὰρ Ἡρώδης κατ' ὀργὴν τῆς
[1, 2]	ἦν, (ἡττᾶτο δὲ δικαίου πάθους·	ὁ	γὰρ Πτολεμαῖος ὁπότε καταπονοῖτο, τήν
[1, 3]	Ταῦτα εἰπὼν σκυθρωπὸς ἐπὶ συννοίας	ὁ	γέρων διεκαρτέρει, καὶ μετ' ὀλίγον
[1, 30]	τις ἐν ταῖς ἀλγηδόσιν θεὸς	ὁ	γῆν καὶ οὐρανὸν διέπων μετέλθοι
[1, 14]	παρὰ Ἄραψιν εὑρίσκει φιλίαν οὖσαν.	Ὁ	γοῦν βασιλεὺς αὐτῶν Μάλχος προπέμψας
[1, 11]	τὸ χρεὼν αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν.	Ὁ	γοῦν Ἡρώδης προιδόμενος αὐτοῦ τὴν
[1, 24]	καὶ ὡς αὐτὸς μὲν ἰδιῶτιν,	ὁ	δ' ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἀλέξανδρος γήμαι
[1, 25]	υἱὸν τὸ μὴ δοκεῖν ἀδίκως.	~(Ὁ	δ' Ἀλέξανδρος ἐπεὶ τὸν πατέρα
[1, 23]	μὲν καθ' ἡμέραν προσίσταντο μᾶλλον,	ὁ	δ' Ἀντίπατρος ἤδη καὶ δι'
[1, 8]	ἐξῆγεν τῆς Ἀραβίας τὴν δύναμιν.	(Ὁ	δ' ἀποδρὰς τῶν Ἀριστοβούλου παίδων
[1, 1]	ἔτη τρία καὶ μῆνας ἕξ.	Ὁ	δ' ἀρχιερεὺς Ὀνίας πρὸς Πτολεμαῖον
[1, 24]	προσετέτακτο, τῷ δὲ δεῖπνον προσφέρειν,	ὁ	δ' αὐτὸν κατεκοίμιζέν τε καὶ
[1, 7]	ἐλήφθη καὶ ὁ Ἀριστοβούλου πενθερός,	ὁ	δ' αὐτὸς ἦν καὶ θεῖος
[1, 11]	ἀπωδύρετο μισοῦντι καὶ ἄλλως Μάλιχον.	Ὁ	δ' αὐτῷ μετιέναι τὸν φονέα
[1, 32]	ἐμαυτὸν καθαρόν, ἂν σὺ θέλῃς.	(Ὁ	δ' αὐτῷ σιγᾶν ἐγκραγὼν πρὸς
[1, 23]	ἣ τῆς μητρὸς αὐτῶν κατηγόρησεν,	ὁ	δ' ἔγημεν Ἀρχελάου τοῦ Καππαδόκων
[1, 21]	νάγμα τοῖς ἀποβαίνουσιν πλατὺς περίπατος.	Ὁ	δ' εἴσπλους βόρειος, αἰθριώτατος γὰρ
[1, 16]	Ἀντώνιον κατηγορήσων τῆς Μαχαιρᾶ παρανομίας.	Ὁ	δ' ἐν διαλογισμῷ τῶν ἡμαρτημένων
[1, 26]	αὐτὸν ἡδέως προετίμων τὸν Σπαρτιάτην.	(Ὁ	δ' ἐπεὶ τὰ σαθρὰ τῆς
[1, 10]	Ἀντιπάτρῳ δὲ δυναστείας αἵρεσιν ἔδωκεν.	Ὁ	δ' ἐπὶ τῷ τιμήσαντι τὸ
[1, 23]	ἑαυτῷ φαρμακείας ἔκρινεν ἐπὶ Καίσαρος.	Ὁ	δ' εὑρὼν μόλις ὀλοφυρμοῦ παρρησίαν
[1, 13]	καίτοι Πτολεμαιῶν καὶ Σιδωνίων δεδεγμένων.	Ὁ	δ' οἰνοχόῳ τινὶ τῶν βασιλικῶν
[1, 27]	στρεβλοῦν ἐκέλευσεν τὸν Τίρωνα σφοδρότερον.	Ὁ	δ' υἱὸς οἰκτείρας ὑπέσχετο τῷ
[1, 22]	εἰς τὸν Ἰώσηπον ἐπεβεβαίωσεν ὑποψίαν.	Ὁ	δ' ὑπ' ἀκράτου ζηλοτυπίας ἐκμανεὶς
[1, 13]	ἀπατήσας προελθεῖν, ὥσπερ ἐντολὰς εἶχεν.	Ὁ	δὲ ἀπ' ἀρχῆς ὑποπτεύων τοὺς
[1, 23]	μὲν ὑπ' ἀμφοτέρων τῶν υἱῶν,	ὁ	δὲ Ἀρχελάῳ κηδεύσας καὶ φυγὴν
[1, 13]	ἑαυτοὺς ἐπὶ τὴν εἰσβολὴν παρεῖχον.	Ὁ	δὲ αὐτοὺς ἐπὶ τὸν καλούμενον
[1, 27]	ἅμα λέγων ὠνόμαζεν τοὺς ἀγανακτοῦντας.	Ὁ	δὲ βασιλεὺς εὐθέως ἐκείνους τε
[1, 21]	ἀκριβὲς ἐν τοῖς ἑξῆς δηλώσομεν.	(Ὁ	δὲ βασιλεὺς καὶ ἐν Ἱεριχοῖ
[1, 18]	τῶν κατὰ τὸν ναὸν ἁγίων.	Ὁ	δὲ βασιλεὺς τοὺς μὲν παρακαλῶν
[1, 33]	ἐθελήσειεν ὁ πατήρ, ἐπιτρέποι Καῖσαρ.	Ὁ	δὲ βραχὺ μὲν πρὸς τὴν
[1, 8]	πολλοῖς καὶ ἐπ' Ἀλέξανδρον ὥρμησεν.	Ὁ	δὲ δείσας πρὸς τὴν ἔφοδον
[1, 33]	μεῖζον ἠξίου κολάζειν ὡς ἀσεβεῖς.	Ὁ	δὲ δῆμος δείσας μὴ διὰ
[1, 20]	μεγαλοφρόνως εἰς ἔπαινον τἀνδρὸς ἐφθέγξατο.	Ὁ	δὲ δώροις ἐπιμειλιξάμενος αὐτὸν ἐξῃτεῖτό
[1, 31]	Οὔαρος ὁ τῆς Συρίας ἡγεμών.	Ὁ	δὲ εἴσεισι πρὸς τὸν πατέρα
[1, 10]	τὸν ἔλεον παραμῖξαι φθονερὸν πάθος,	ὁ	δὲ ἐπὶ τούτοις Ὑρκανοῦ καὶ
[1, 16]	στόμα προσβολὰς μὴ φέροντες ἐξέκλιναν.	(Ὁ	δὲ ἕως Ἰορδάνου κτείνων εἵπετο
[1, 33]	ἐπὶ χρήμασιν ἐξαφεῖναι λύσαντας αὐτόν.	Ὁ	δὲ ἡγεμὼν οὐ μόνον ἐκώλυσεν,
[1, 31]	ἐπὶ Ῥώμης οὔτε ἀτιμότερον ὑπεδέχθη.	Ὁ	δὲ ἤδη μὲν ἐνενόει τὰς
[1, 2]	εἰς τὸν οἶκον αὐτῶν παρηνόμησεν.	Ὁ	δὲ Ἰωάννης ὁπότε μὲν ἐνθυμηθείη
[1, 22]	ἀναιρεῖν αὐτήν, εἰ κἀκεῖνον Ἀντώνιος.	Ὁ	δὲ Ἰώσηπος, οὔτι κακοήθως, ἀλλὰ
[1, 10]	ἀπολύειν Ἡρώδην τῆς φονικῆς δίκης.	Ὁ	δὲ καὶ ἄλλως ὡρμημένος, ἠγάπα
[1, 10]	ἐκρήξας ἐκάλει κριθησόμενον τὸν Ἡρώδην.	Ὁ	δὲ καὶ τοῦ πατρὸς παραινοῦντος
[1, 2]	Ἰουδαίαν ἔπεμψεν καὶ καταδουλωσόμενον Σίμωνα.	Ὁ	δὲ καίτοι γε γηραλέος ὢν
[1, 21]	Καίσαρος αὐτὸν ἑτέρας προσθέσει χώρας,	ὁ	δὲ κἀνταῦθα ναὸν αὐτῷ λευκῆς
[1, 12]	καὶ τῷ τυράννῳ μῖσος παρασκευαζόμενος.	Ὁ	δὲ Μαρίων ἠξίωτο μὲν τῆς
[1, 6]	Ὑρκανὸν μεταβαίνουσιν πρὸς τὸν Ἀριστόβουλον.	Ὁ	δὲ μετὰ τῶν συμμεινάντων φθάνει
[1, 29]	τὰ κελευσθέντα ὑπὸ Καίσαρος εἰσέπραττεν.	Ὁ	δὲ μηδὲν ἀποδοὺς ἔτι καὶ
[1, 17]	κοίτης εἰσῄεσαν ἄγγελοι τῆς συμφορᾶς.	Ὁ	δὲ ὀλίγον μὲν προσοιμώξας τῷ
[1, 6]	καὶ παρεσκευάζετο πολεμεῖν πρὸς Πομπήιον.	(Ὁ	δέ, οὐ γὰρ ἐδίδου χρόνον
[1, 1]	τῶν παίδων καταλιπὼν τὴν ἀρχήν.	(Ὁ	δέ, οὐ γὰρ ἠρεμήσειν Ἀντίοχον
[1, 16]	ἀποδυρόμενος καὶ χρήματα δώσειν ὑπισχνούμενος.	Ὁ	δέ, οὐ γὰρ κατεφρόνει τοῦ
[1, 29]	διὰ χρόνου πεμφθῆναι πρὸς Καίσαρα,	ὁ	δὲ οὔ τι μελλήσας ἐξέπεμψεν
[1, 33]	τῶν σοφιστῶν τὰ νοσήματα λέγειν.	Ὁ	δὲ παλαίων τοσούτοις πάθεσιν ὅμως
[1, 4]	ἡλικίαν καὶ μετριότητι προύχειν δοκοῦντα.	Ὁ	δὲ παρελθὼν εἰς τὴν ἐξουσίαν
[1, 14]	αἰδεσθέντες προπέμπουσιν αὐτὸν εἰς Ἀλεξάνδρειαν.	Ὁ	δὲ παρελθὼν εἰς τὴν πόλιν
[1, 16]	ὤρεγεν φείσασθαι τῶν τέκνων παρακαλῶν.	Ὁ	δὲ πρὸς οὐδὲν ἐνδοὺς τῶν
[1, 7]	καταρρίψαντες εἰσέπιπτον εἰς τὸ ἱερόν.	Ὁ	δὲ πρῶτος ὑπερβῆναι τολμήσας τὸ
[1, 27]	ἔσεσθαι μέχρι τεκνοκτονίας ὠμὸν Ἡρώδην.	Ὁ	δὲ σύρας τοὺς υἱοὺς εἰς
[1, 26]	εὐεργέτην καλῶν πεντήκοντα δωρεῖται ταλάντοις.	Ὁ	δὲ τὴν ἀκριβῆ φήμην φθάσας
[1, 11]	εἰσαγαγεῖν ἐφ' ἁγνεύοντας τοὺς ἐπιχωρίους.	Ὁ	δὲ τῆς προφάσεως καταφρονήσας καὶ
[1, 1]	τε ἦν διὰ τὸ ὕψος,	ὁ	δὲ τὸ θηρίον ὑπὸ τὴν
[1, 2]	τὸν Ὑρκανὸν προσκαθεζόμενος τοῖς Ἱεροσολύμοις.	Ὁ	δὲ τὸν Δαυίδου τάφον ἀνοίξας,
[1, 9]	πρὸς Καίσαρα τῶν Ἀντιπάτρου κατορθωμάτων.	(Ὁ	δὲ τότε μὲν τὸν ἄνδρα
[1, 3]	ἀπειλοῦντι καὶ βιαζομένῳ τἀληθὲς εἶπον.	Ὁ	δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐμπίπλησι δακρύων
[1, 13]	τε καὶ Ὑρκανὸν δεσμώτας αἰκίσασθαι.	Ὁ	δὲ Ὑρκανοῦ μὲν προσπεσὼν αὐτὸς
[1, 29]	ἄλλῳ τινὶ τῶν ἐκείνης διαλέγεσθαι.	Ὁ	δὲ φανερῶς μὲν οὐ μετέβαινεν
[1, 10]	ἔστειλεν εἰς Γαλιλαίαν κομιδῇ νέον.	(Ὁ	δὲ ὢν φύσει δραστήριος ὕλην
[1, 17]	Μαχαιρῶν σύμμαχον ἐξ ὧν ἔδρασεν.	Ὁ	δὲ ὡς ἤκουσεν ὄντα πορρωτάτω
[1, 23]	ἂν ἐπὶ μήκιστον βίου προελθεῖν.	Ὁ	δὴ τοὺς ἐμοὺς παῖδας θεραπεύων
[1, 3]	δὲ τῆς ἡμέρας ἤδη τέσσαρες·	ὁ	δὴ χρόνος ἐκκρούει τὸ μάντευμα.
[1, 26]	εἶναι Διοφάντου· γραμματεὺς δ' ἦν	ὁ	Διόφαντος τοῦ βασιλέως, τολμηρὸς ἀνὴρ
[1, 29]	ἐγέγραπτο, Ἀντιπάτρου δὲ Ἡρώδης διάδοχος	ὁ	ἐκ Μαριάμμης τῆς τοῦ ἀρχιερέως
[1, 31]	μῖσος ἔσχεν παρρησίαν, πολλοὺς δὲ	ὁ	ἐκ τοῦ βασιλέως φόβος ἀπέστρεψεν,
[1, 33]	δῆμος δείσας μὴ διὰ πολλῶν	ὁ	ἔλεγχος ἔλθῃ, παρεκάλει πρῶτον μὲν
[1, 32]	διὰ πάντων μου τῶν τέκνων	ὁ	ἔλεγχος ἔλθῃ. (Τοιαῦτα λέγων αὐτὸς
[1, 28]	ὀρφανῆς. Καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς	ὁ	ἐμὸς Ἡρώδης λήψεται πρὸς μητρὸς
[1, 32]	ζώντων εὔνοιαν ἀδελφῶν, ὁ ὑπερασπιστὴς	ὁ	ἐμός, ὁ σωματοφύλαξ. Ὅταν ἀναμνησθῶ,
[1, 8]	ἐν οἷς καὶ Πειθόλαος ἦν	ὁ	ἐξ Ἱεροσολύμων ὑποστράτηγος αὐτομολήσας μετὰ
[1, 22]	πάθει, καὶ τοῦ θυμοῦ πεσόντος	ὁ	ἔρως πάλιν ἀνεζωπυρεῖτο. Τοσαύτη δ'
[1, 7]	θυγατέρες καὶ δύο υἱεῖς, ὧν	ὁ	ἕτερος μὲν Ἀλέξανδρος ἐκ τῆς
[1, 26]	τὴν ἐκείνης βασιλείαν· ἐφ' οἷς	ὁ	Εὐρυκλῆς οἰκτείρειν τε καὶ συναλγεῖν
[1, 8]	Κατὰ ταύτην ἀριστεύει τὴν μάχην	ὁ	ἡγεμὼν Μᾶρκος Ἀντώνιος, πανταχοῦ μὲν
[1, 30]	λάβοι δὲ παρ' ἐκείνου Θευδίων	ὁ	θεῖος Ἀντιπάτρου καὶ παραδοίη Φερώρᾳ·
[1, 4]	ἐν αὐτῷ. Ἐπελθὼν δ' ἐξαίφνης	ὁ	Θεόδωρος τά τε σφέτερα καὶ
[1, 32]	τῶν ἀδελφῶν τέλος ἠγνόουν, οὓς	ὁ	θεὸς οὕτως μετῆλθε τῆς εἰς
[1, 30]	αὐτῶν. Ἀποσκήπτει δ' εἰς πρώτην	ὁ	θυμὸς Δωρίδα τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα·
[1, 32]	εἰς οἶκτον προυκαλέσατο, μόνον δὲ	ὁ	θυμὸς Ἡρώδην ἄδακρυν διεκράτει τοὺς
[1, 3]	ταύτην γὰρ κυρίαν τῶν ὅλων	ὁ	Ἰωάννης ἀπολελοίπει, καὶ μέχρι τοσαύτης
[1, 4]	δὲ πάλιν ἀρχὴ θορύβων Ἀντίοχος	ὁ	καὶ Διόνυσος ἐπικληθείς, Δημητρίου μὲν
[1, 33]	Ἱεριχοῦντα ἀμφιθεάτρῳ. Ἔνθα παρελθὼν Πτολεμαῖος	ὁ	καὶ τὸν σημαντῆρα δακτύλιον παρὰ
[1, 0]	Νέρωνα, καὶ πολλοὺς μὲν βασιλειᾶν	ὁ	καιρὸς ἀνέπειθεν, τὰ στρατιωτικὰ δὲ
[1, 12]	καθόδου· χορηγὸς δ' ἦν ἁπάντων	ὁ	κηδεστὴς Πτολεμαῖος Ἀντιγόνῳ. (Πρὸς οὓς
[1, 1]	ἐμπεσούσης καθ' ὃν καιρὸν Ἀντίοχος	ὁ	κληθεὶς Ἐπιφανὴς διεφέρετο περὶ ὅλης
[1, 0]	ἡλικίας ἐπιδραμῶ συντόμως, (ὡς Ἀντίοχος	ὁ	κληθεὶς Ἐπιφανὴς ἑλὼν κατὰ κράτος
[1, 29]	βασιλεύς· καὶ γὰρ τέθραπτο μὲν	ὁ	Κόρινθος ἐν τῇ βασιλείᾳ, γένος
[1, 11]	δὲ ἀνενεγκὼν Ἡρώδην διηρώτα, τίς	ὁ	κτείνας εἴη Μάλιχον. Ἀποκριναμένου δέ
[1, 33]	ἐσθίειν, ἔπειτα περιαθρήσας μή τις	ὁ	κωλύων εἴη, ἐπῆρεν τὴν δεξιὰν
[1, 3]	μῆνας τρεῖς, ἐξ οὗ κατῆλθεν	ὁ	λαὸς εἰς τὴν χώραν ἀπαλλαγεὶς
[1, 0]	αὐτῶν ἐπαγαγὼν Σόσσιον, ὅπως τε	ὁ	λαὸς μετὰ τὴν Ἡρώδου τελευτὴν
[1, 11]	ἀπωλείας γενέσθαι· ταῦτα γὰρ δείσας	ὁ	Μάλιχος διαφθείρει τινὰ τῶν βασιλικῶν
[1, 22]	αὐτῷ. Τὸ δὲ τούτων ἰσχυρότερον	ὁ	Μαριάμμης ἔρως συνήργει καθ' ἡμέραν
[1, 30]	βασιλεῦ, καὶ μετὰ σοῦ θεὸς	ὁ	μάρτυς ἐμοὶ τῆς ἀληθείας πλανηθῆναι
[1, 11]	Ῥωμαίοις κατὰ τοῦτον τὸν καιρὸν	ὁ	μέγας πόλεμος Κασσίου καὶ Βρούτου
[1, 11]	χρήμασιν δοῦναι φάρμακον Ἀντιπάτρῳ. Καὶ	ὁ	μὲν ἀγώνισμα τῆς Μαλίχου παρανομίας
[1, 32]	πιεῖν. Τοῦ δὲ παραχρῆμα τελευτήσαντος	ὁ	μὲν ἀπορρήτους ποιήσας τὰς πρὸς
[1, 23]	ἣν αὐτός, ἔφη, συναρμόσω μᾶλλον·	ὁ	μὲν γὰρ ἐμὲ κύριον τῆς
[1, 18]	καὶ φρουρᾶς ἐλεύθερον ἀφῆκεν, ἀλλ'	ὁ	μὲν δεθεὶς ἐφυλάττετο. (Πρόνοια δ'
[1, 17]	ἐνῆγεν ἐπιθυμία μεταβολῆς ἄλογος. Καὶ	ὁ	μὲν ἠπείγετο συμβαλεῖν, οἱ δὲ
[1, 2]	τῶν περὶ Ἀριστόβουλον ἡττᾶται. Καὶ	ὁ	μὲν μέχρι Σκυθοπόλεως διωχθεὶς ὑπὸ
[1, 13]	μετελευσόμενον τοὺς ἐχθροὺς καταλιπὼν ζῶντα.	(Ὁ	μὲν οὖν οὕτως τελευτᾷ. Πάρθοι
[1, 29]	ἐντολὰς καταλείψειν ὡς τεθνηξόμενος. Ἀλλ'	ὁ	μὲν παρ' ἐλπίδα σώζεται, μετ'
[1, 2]	δεδεγμένων ἤδη τὸν Ὑρκανόν. Καὶ	ὁ	μὲν παραχρῆμα ἀνεχώρησεν εἴς τι
[1, 22]	μητέρα δειναῖς ἐξύβριζεν λοιδορίαις. Ἀλλ'	ὁ	μὲν πεφίμωτο τοῖς ἱμέροις, δεινὴ
[1, 24]	δευτερεύειν νεμεσῶν τοῖς ἀδελφοῖς. Ἀλλ'	ὁ	μὲν ποικιλώτατος ὢν τὸ ἦθος
[1, 23]	Καὶ ἐπειδὴ γάμων ἔχοντες ὥραν	ὁ	μὲν τῆς τηθίδος Σαλώμης, ἣ
[1, 9]	Τοὺς δ' ἀδελφοὺς αὐτοῦ Πτολεμαῖος	ὁ	Μενναίου παραλαβών, ὃς ἐκράτει τῆς
[1, 13]	τελευτήσαντος, Πτολεμαῖος δ' ἦν οὗτος	ὁ	Μενναίου, πείθει τὸν σατράπην ὑποσχέσει
[1, 0]	οἰκονομίαν καὶ τάξιν ἀλλοτρίαν, ἀλλ'	ὁ	μετὰ τοῦ καινὰ λέγειν καὶ
[1, 0]	μαρτυρίας ἄξιον· φιλόπονος δὲ οὐχ	ὁ	μεταποιῶν οἰκονομίαν καὶ τάξιν ἀλλοτρίαν,
[1, 32]	πᾶσιν πιστεύειν τὸ σῶμα· οὗτος	ὁ	μέχρι τῆς κοίτης εἰσάγων καὶ
[1, 6]	εἵπετο, καὶ προσεπέρρωσεν τὴν ὁρμὴν	ὁ	Μιθριδάτου θάνατος ἀγγελθεὶς αὐτῷ περὶ
[1, 26]	ἀλόγως ὑβρίζεσθαι, τοῦ πατρὸς λέγοντος	ὁ	μόνος εὐγενὴς Ἀλέξανδρος καὶ τὸν
[1, 0]	τῶν αἰχμαλώτων κολάσεις, ὅπως τε	ὁ	ναὸς ἄκοντος ἐνεπρήσθη Καίσαρος καὶ
[1, 24]	Ἡρώδην· οὔτε γὰρ ἁπλῶς φθεγξάμενος	ὁ	νεανίας ἀνυπεύθυνος ἦν, ἀλλὰ εἰς
[1, 2]	ἔπεμψεν. Προγνοὺς δὲ τὴν ἔφοδον	ὁ	νεανίσκος παραγενέσθαι εἰς τὴν πόλιν
[1, 9]	μετεῖχεν, ἔκειτο δὲ μέλιτι συντηρούμενος	ὁ	νεκρὸς αὐτοῦ, ἕως ὑπ' Ἀντωνίου
[1, 22]	δ' ἦσαν υἱεῖς. Καὶ τούτων	ὁ	νεώτατος μὲν ἐν Ῥώμῃ παιδευόμενος
[1, 7]	διαδιδράσκει, σὺν δὲ ταῖς ἀδελφαῖς	ὁ	νεώτερος Ἀντίγονος εἰς Ῥώμην ἐκομίζετο.
[1, 5]	Λευκόλλου. (Κἀν τούτῳ νοσούσης Ἀλεξάνδρας	ὁ	νεώτερος τῶν παίδων Ἀριστόβουλος τὸν
[1, 17]	συμποσίου μετὰ τὸ πάντας ἐξελθεῖν	ὁ	οἶκος εὐθέως συνέπεσεν. Τοῦτο καὶ
[1, 19]	ἡ Ἀθηνίωνος ἐνέδρα· νυνὶ δὲ	ὁ	ὄκνος ὑμῶν καὶ τὸ δοκοῦν
[1, 22]	τὸ πλῆθος. Πέμπεται μὲν οὖν	ὁ	παῖς διὰ νυκτὸς εἰς Ἱεριχοῦντα,
[1, 32]	ὑπόκρισιν λέγεις τὴν εὐσέβειαν. Πῶς	ὁ	πανοῦργος ἐν τοῖς ἄλλοις οὕτως
[1, 32]	τὸν ἐπίπλαστον ὀλοφυρμόν· οὗτός ἐστιν	ὁ	παραινῶν ἐμοί ποτε φυλάττεσθαι ζῶντα
[1, 32]	ὕπνων καὶ χορηγὸς τῆς ἀμεριμνίας,	ὁ	παραμυθούμενος τὴν ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις
[1, 13]	βασιλείας ὑπέσχετο. Πρὸς ταῦτα πανούργως	ὁ	Πάρθος ἀπολογίαις τε καὶ ὅρκοις
[1, 18]	χρημάτων καὶ τῆς λείας ἁπάσης	ὁ	Πάρθος εὐθὺς ἐχαρίσθη. ~(Τοῦ δ'
[1, 26]	καὶ ὅπως διέκειτο πρὸς ἕκαστον	ὁ	πατήρ, Ἀντιπάτρου μὲν ξενίᾳ προκατείληπτο,
[1, 27]	αὐτῷ. Κἀκείνου δόντος εἶπεν, ὡς	ὁ	πατὴρ αὐτοῦ πεισθεὶς Ἀλεξάνδρῳ θελήσειεν
[1, 33]	εἰ καὶ φυγαδεύειν αὐτὸν ἐθελήσειεν	ὁ	πατήρ, ἐπιτρέποι Καῖσαρ. Ὁ δὲ
[1, 31]	μετάκλησιν ἀγανακτοῖεν· ἤδη δ' αὐτοὺς	ὁ	πατὴρ μετεπέμπετο, καὶ τοῦτο ἦν
[1, 23]	γοῦν Ἀλέξανδρον σύρας μέχρι Ῥώμης	ὁ	πατὴρ τῆς ἐφ' ἑαυτῷ φαρμακείας
[1, 24]	ἀφυλάκτως ἐνέπιπτον αὐταῖς· οὐδὲν γὰρ	ὁ	πατὴρ φανερῶς ἀπεμέμφετο· συνίει δὲ
[1, 30]	ἤδη, νεάζοι δὲ καθ' ἡμέραν	ὁ	πατήρ, φθάσαι δ' ἂν τάχα
[1, 32]	καὶ θαλάσσης οὐδὲν οὐδαμοῦ παθὼν	ὁ	πατροκτόνος. Ἀλλὰ μήπω με τούτῳ
[1, 32]	ἐπίβουλον; Ἀλλὰ φθέγγεσθαί τι τετόλμηκεν	ὁ	πατροκτόνος καὶ πάλιν δόλοις τὴν
[1, 24]	τοὺς καταψευσομένους αὐτῶν, ἕως ἂν	ὁ	πειθόμενος ᾖ. (Τούτοις ὡς πατέρα
[1, 13]	δὲ τούτῳ καὶ τὸν Ἡρώδην	ὁ	πεμφθεὶς οἰνοχόος ἐπεβούλευε συλλαβεῖν ἔξω
[1, 1]	δὲ οἱ δοκιμώτατοι. Καὶ Βακχίδης	ὁ	πεμφθεὶς ὑπὸ Ἀντιόχου φρούραρχος, τῇ
[1, 9]	μεταβὰς ἐθεράπευεν Καίσαρα, κἀπειδὴ Μιθριδάτης	ὁ	Περγαμηνὸς μεθ' ἧς ἦγεν ἐπ'
[1, 24]	τὰς γὰρ ἐξετάσεις τοῦ βασιλέως	ὁ	περὶ τῆς ψυχῆς κίνδυνος ἐπετέμνετο.
[1, 0]	ἔτει δωδεκάτῳ τῆς Νέρωνος ἀρχῆς	ὁ	πόλεμος ἀνερράγη τά τε συμβάντα
[1, 0]	καὶ δι' ὅσων ἐχώρησεν παθῶν	ὁ	πόλεμος καὶ ὅπως κατέστρεψεν, ἀγνοεῖν
[1, 4]	δὲ πρὸς Ἀλέξανδρον ἦν αὐτοῖς	ὁ	πόλεμος, μέχρι πλείστους ἀποκτείνας τοὺς
[1, 19]	τοῦ σεισμοῦ βλάψαι καὶ κρατήσας	ὁ	πόλεμος; Τέρας μέντοι μέγιστον ἁλώσεως
[1, 7]	γοῦν σὺν τοῖς περὶ αὐτὸν	ὁ	Πομπήιος εἰς τὸν ναόν, ἔνθα
[1, 7]	εἰ μὴ τὰς ἑβδομάδας ἐπιτηρῶν	ὁ	Πομπήιος, ἐν αἷς παντὸς ἔργου
[1, 7]	δὴ πολλὰ τῶν Ῥωμαίων κακοπαθούντων	ὁ	Πομπήιος τά τε ἄλλα τῆς
[1, 7]	κἂν ἀτέλεστος ἔμεινεν τοῖς Ῥωμαίοις	ὁ	πόνος, εἰ μὴ τὰς ἑβδομάδας
[1, 0]	οἱ Ἰουδαίων τύραννοι, μάρτυς αὐτὸς	ὁ	πορθήσας Καῖσαρ Τίτος, ἐν παντὶ
[1, 3]	γὰρ τὴν τοῦ πατρὸς τελευτὴν	ὁ	πρεσβύτερος αὐτῶν Ἀριστόβουλος τὴν ἀρχὴν
[1, 21]	πύργοις τε διείληπται μεγίστοις, ὧν	ὁ	προύχων καὶ περικαλλέστατος ἀπὸ τοῦ
[1, 6]	κράτος ληφθείς, εἰ μὴ Σκαῦρος	ὁ	Ῥωμαίων στρατηγὸς ἐπαναστὰς αὐτῶν τοῖς
[1, 15]	πταίοντες ἀνέστρεφον. (Κἀν τούτῳ Βεντίδιος	ὁ	Ῥωμαίων στρατηγὸς πεμφθεὶς ἐκ Συρίας
[1, 24]	αὐτῷ καὶ τῆς φυγῆς Κοστόβαρος	ὁ	Σαλώμης ἀνήρ, ᾧ συνῴκισεν αὐτὴν
[1, 20]	οἱ Κλεοπάτρας ἵμεροι καὶ θεὸς	ὁ	σοὶ τὸ κρατεῖν χαριζόμενος. Συνήττημαι
[1, 13]	πλησίον οἰκίαις ἐγκατέστησαν. Τούτους μὲν	ὁ	στασιάζων πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς λαὸς
[1, 19]	εἶχε καὶ πρὸ τοῦ πλήθους	ὁ	στρατηγὸς Ἔλθεμος αὖος ἦν τῷ
[1, 8]	Εὐφράτην αὐτός τε ἀπώλετο καὶ	ὁ	στρατὸς αὐτοῦ, περὶ ὧν οὐ
[1, 17]	ἄλλων οὐδεὶς παρῆν κατὰ τύχην	ὁ	συλληψόμενος τοὺς ἄνδρας, Ἡρώδῃ δ'
[1, 26]	Ἡρώδης καὶ κεχαρισμένος αὐτῷ πᾶς	ὁ	συμπιστεύων καὶ συναγανακτῶν. ~(Παρώξυνεν δ'
[1, 32]	ἀδελφῶν, ὁ ὑπερασπιστὴς ὁ ἐμός,	ὁ	σωματοφύλαξ. Ὅταν ἀναμνησθῶ, Οὔαρε, τὸ
[1, 32]	μέ τις ἐνεδρεύοι περιβλέπων· οὗτος	ὁ	ταμίας τῶν ὕπνων καὶ χορηγὸς
[1, 32]	μοι μάρτυς τῆς εὐσεβείας καὶ	ὁ	τῆς οἰκουμένης προστάτης Καῖσαρ, ὁ
[1, 31]	ἔτυχεν δ' ἔνδον ὢν Οὔαρος	ὁ	τῆς Συρίας ἡγεμών. Ὁ δὲ
[1, 24]	δ' ἐξ ἐπιτάγματος, ὥσπερ Πτολεμαῖος	ὁ	τιμιώτατος τῶν φίλων, οἵ τε
[1, 1]	τὸν Ἀντίοχον, οὐδὲν πλέον ἤνυσεν	ὁ	τολμήσας τοῦ δοκεῖν ἐπ' ἐλπίδι
[1, 17]	ἀδελφοῦ· καὶ γὰρ οὗτος ἦν	ὁ	τὸν Ἰώσηπον ἀνελών. Λωφήσαντος δὲ
[1, 20]	χώραν ἐξ αἰτίας τοιᾶσδε· Ζηνόδωρος	ὁ	τὸν Λυσανίου μεμισθωμένος οἶκον οὐ
[1, 21]	Ἰορδάνου πηγάς· καλεῖται δὲ Πάνειον	ὁ	τόπος· ἔνθα κορυφὴ μέν τις
[1, 1]	πόλεως οὔτε αἱ ἁρπαγαὶ καὶ	ὁ	τοσοῦτος φόνος ἤρκεσεν, ὑπὸ δὲ
[1, 2]	αὐτῷ πρὸς ἀσφάλειαν· Τρύφων γὰρ	ὁ	τύραννος, ἐπίτροπος μὲν ὢν τοῦ
[1, 27]	γένηται μῖσος ἐν τοῖς στρατιώταις	ὁ	τῶν ἀδελφῶν θάνατος· οὐ γὰρ
[1, 1]	καὶ τῆς πρὸς Ἰουδαίους ἀπεχθείας	ὁ	υἱὸς Ἀντίοχος γίνεται. (Συναγαγὼν γοῦν
[1, 9]	μνημείοις ἐνταφησόμενος. (Ἀναιρεῖται δὲ καὶ	ὁ	υἱὸς αὐτοῦ Ἀλέξανδρος πελέκει ὑπὸ
[1, 32]	τὴν τῶν ζώντων εὔνοιαν ἀδελφῶν,	ὁ	ὑπερασπιστὴς ὁ ἐμός, ὁ σωματοφύλαξ.
[1, 9]	δι' αὐτοῦ προσάξεσθαι. Φθάνει δ'	ὁ	φθόνος καὶ τὴν Ἀριστοβούλου προθυμίαν
[1, 32]	ὁ τῆς οἰκουμένης προστάτης Καῖσαρ,	ὁ	φιλοπάτορα πολλάκις με εἰπών. Λάβε,
[1, 21]	μὴν αὐτοῦ τῆς μεγαλονοίας ἔθραυσεν	ὁ	φόβος, ὡς μὴ δόξειεν ἐπίφθονος
[1, 24]	ἐγκλημάτων. (Μετέβαινεν δὲ ἐπ' Ἀλέξανδρον	ὁ	χειμὼν τῆς οἰκίας καὶ περὶ
[1, 20]	Καῖσαρ Ἀντώνιον ἔκρινεν Ἡρώδου συμμένοντος.	Ὅ	γε μὴν βασιλεὺς ὁμόσε χωρῆσαι
[1, 1]	εὐκλείας ἐν δευτέρῳ τὸ ζῆν.	Ὅ	γε μὴν κυβερνῶν τὸν ἐλέφαντα
[1, 10]	τοῦτο ποιήσας, εἰ μὴ προεξελθόντες	ὅ	τε πατὴρ καὶ ὁ ἀδελφὸς
[1, 20]	ἐπανιοῦσί τε ὁμοίως, οὐδὲ ἔστιν	ὅ	τι τῶν ἐπιτηδείων ἐνεδέησεν τῇ
[1, 29]	τὴν γυναῖκα φήσαντος, οὐκ ἔχων	ὅ	τι χρὴ δρᾶν μετέβαινεν ἐπ'
[1, 10]	δ' ὁ βασιλεὺς οὐκ εἶχεν	ὅ	τι χρὴ δρᾶν. Ὡς ἑώρα
[1, 31]	Τάραντι καὶ μέγιστον ἐποιήσατο πένθος,	ὅ	τινες ὡς ἐπὶ θείῳ καθύμνουν,
[1, 8]	τὴν χώραν Ῥωμαίους ἀνελεῖν. Πρὸς	ὃ	Γαβίνιος δείσας, ἤδη δὲ παρῆν
[1, 21]	μὲν γὰρ ἀνῳκοδόμησεν ἐκ θεμελίων,	ὃ	δ' ἐπισκευάσας πλούτῳ δαψιλεῖ κατ'
[1, 2]	τι τῶν ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος ἐρυμάτων,	ὃ	Δαγὼν καλεῖται· κομισάμενος δὲ τὴν
[1, 20]	καὶ τῆς Γαλιλαίας γῆν ἅπασαν.	Ὃ	δὲ τούτων Ἡρώδῃ μεῖζον ἦν,
[1, 3]	ἠγγέλλετο κατὰ τὸ ὑπόγαιον χωρίον,	ὃ	δὴ καὶ αὐτὸ Στράτωνος ἐκαλεῖτο
[1, 10]	ἀποκτείνει καὶ πολλοὺς τῶν λῃστῶν.	Ὃ	δὴ μάλιστα τοῖς Σύροις ἡγεῖτο
[1, 4]	τε πολιορκίᾳ κρατεῖ καὶ Ἀμαθοῦντος,	ὃ	δὴ μέγιστον μὲν ἦν ἔρυμα
[1, 19]	ἀπηλλαγμένος θορύβων καὶ κεκρατηκὼς Ὑρκανίας,	ὃ	δὴ χωρίον ἡ Ἀντιγόνου κατεῖχεν
[1, 17]	ταύτῃ γὰρ ἦν ἐπίμαχον, καθ'	ὃ	καὶ πρὶν εἷλεν Πομπήιος τὴν
[1, 13]	εἴς τι τῶν παραθαλασσίων χωρίων,	ὃ	καλεῖται Ἐκδίππων· ἐκεῖ γὰρ τήν
[1, 2]	πολιορκίας ἐπέστη τὸ ἀργὸν ἔτος,	ὃ	κατὰ ἑπταετίαν ἀργεῖται παρὰ Ἰουδαίοις
[1, 17]	τούς τε πολεμίους ὑπαντιάσαντας εἰς	ὃ	καταλελοίπεσαν χωρίον τρέπεται. Καὶ προσέβαλλεν
[1, 22]	γυναῖκας ἀγανάκτησις εἰσῄει, καὶ πρὸς	ὃ	μάλιστα κινήσειν τὸν Ἡρώδην ἔμελλον,
[1, 12]	λοιποὺς μεθ' ὕβρεως ἀπήλασεν. Πρὸς	ὃ	μείζων ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις γίνεται
[1, 29]	γυναικῶν σύνταγμα κατὰ τὴν αὐλήν,	ὃ	νεωτέρους ἐκίνησεν θορύβους· ἡ γὰρ
[1, 11]	ἕκαστος ἐλπίσιν οἰκείαις ἐχώρει πρὸς	ὃ	συμφέρειν ὑπελάμβανεν, καὶ δὴ καὶ
[1, 3]	οὕτως τῶν ἀγαθῶν παθῶν ἰσχυρόν,	ὃ	τῷ φθόνῳ μέχρι παντὸς ἀντέχει.
[1, 30]	ἀσεβείας τὸ ἐπιτίμιον, σὺ δ'	ὃ	φυλάσσεις κατ' αὐτοῦ φάρμακον ὑπ'
[1, 10]	εἶναι τῆς στρατείας τὸ ἄδικον.	Διὸ	δὴ καὶ περὶ τῆς νίκης
[1, 26]	ἑαυτὸν εἶναι καὶ Ἀρχελάου πάλαι·	διὸ	δὴ καὶ ταχέως ὡς δεδοκιμασμένος
[1, 16]	ὑπελείποντο· κἀπὶ τούτοις ἔδει διατριβῆς.	Διὸ	δὴ πρῶτον τοῖς στρατιώταις τὰς
[1, 4]	τὴν νόσον πάλιν ἁψάμενος πραγμάτων.	Διὸ	δὴ στρατείαις ἀκαίροις ἑαυτὸν ἐπιδιδοὺς
[1, 15]	ἐπιτηδείοις διαρκουμένους, σπανίζοντας δὲ ὕδατος·	διὸ	καὶ Ἰώσηπος ἀδελφὸς Ἡρώδου σὺν
[1, 19]	νίκης ὄντες καὶ αὐτοὶ παράβολοι.	(Διὸ	μέχρι μὲν ἀντεῖχον οὐ πολὺς
[1, 26]	σύμβουλος τὴν Ἀρχελάου φιλίαν πλασάμενος·	διὸ	μηδὲν ὑποστελλόμενος Ἀλέξανδρος τά τε
[1, 28]	παιδί, Ἀντίπατρε, τὴν Ἀριστοβούλου θυγατέρα·	γένοιο	γὰρ ἂν οὕτω πατὴρ τῆς
[1, 31]	ἀπελεύθερος αὐτοῦ, κομίζων δ' ἧκεν	ἄλλο	δηλητήριον ἰοὺς ἀσπίδων καὶ χυλοὺς
[1, 2]	τῆς δυνάμεως ἀναλαβὼν ἐπῄει κατ'	ἄλλο	μέρος. Πολλοὺς δὲ πολλαχοῦ κἀν
[1, 8]	τὸν Ἀντίπατρον ἐπίλεκτοι καὶ τὸ	ἄλλο	τάγμα τῶν Ἰουδαίων, ὧν Μάλιχος
[1, 7]	ἃς εἷλον, ὑπέταξεν τῷ κατ'	ἐκεῖνο	Ῥωμαίων στρατηγῷ κατατεταγμένῳ καὶ μόνοις
[1, 24]	Ἀντιπάτρῳ, καὶ μετὰ προσθήκης μετέβαινεν	ἀπὸ	Ἀντιπάτρου πρὸς Ἡρώδην· οὔτε γὰρ
[1, 6]	ὃς ἐπέμφθη μὲν εἰς Συρίαν	ἀπὸ	Ἀρμενίας ὑπὸ Πομπηίου Μάγνου πολεμοῦντος
[1, 8]	δεσμώτης ἐπὶ Γαβίνιον ἀνήχθη καὶ	ἀπὸ	Γαβινίου πάλιν εἰς Ῥώμην. Τοῦτον
[1, 24]	ὧν ἑκάστη δι' εὐμορφίαν οὐκ	ἀπὸ	γένους ᾑρέθη. Πολλαὶ δ' ἦσαν,
[1, 24]	ἀπὸ Τημένου, κατὰ μητέρα δὲ	ἀπὸ	Δαρείου τοῦ Ὑστάσπεως οὖσα. Πολλὰ
[1, 13]	Ἰουδαίους ἐπείρασεν, ἐνοχλήσαντας μὲν διηνεκῶς,	ἀπὸ	δὲ ἑξήκοντα τῆς πόλεως σταδίων
[1, 1]	ἐμβάλλοντα μετὰ καρτερᾶς πληγῆς ἀνέστειλεν.	Ἀπὸ	δὲ θερμοῦ τοῦ κατορθώματος ὥρμησεν
[1, 6]	ταῖς χρείαις ταπεινότερον τοῦ σχήματος	ἀπὸ	διὸς ἡλίου πόλεως χωρίζεται. (Πρὸς
[1, 13]	ὀχυρωτάτην ἀνεδείματο Ἡρώδειόν τε ἐκάλεσεν	ἀπὸ	ἑαυτοῦ. Τηνικαῦτά γε μὴν φεύγοντι
[1, 3]	πύργος εἵμαρτο· καὶ τοῦτο μὲν	ἀπὸ	ἑξακοσίων ἐντεῦθεν σταδίων ἐστίν, ὧραι
[1, 21]	πόλιν ἄλλην κτίσας κατὰ τὸν	ἀπὸ	Ἱεριχοῦς ἰόντων αὐλῶνα πρὸς βορέαν
[1, 18]	ἀναθεὶς τῷ θεῷ στέφανον ἀνέζευξεν	ἀπὸ	Ἱεροσολύμων ἄγων δεσμώτην Ἀντίγονον Ἀντωνίῳ.
[1, 25]	νῦν Ἀλέξανδρος· ἐγὼ γὰρ ἠπειγόμην	ἀπὸ	Καππαδοκίας ὡς τὸν μὲν εὑρήσων
[1, 1]	υἱὸς Ἀσαμωναίου τῶν ἱερέων εἷς	ἀπὸ	κώμης Μωδεεὶν ὄνομα, συνασπίσας μετὰ
[1, 8]	μετ' Ἀντιγόνου τοῦ παιδός, ὃς	ἀπὸ	Ῥώμης αὐτῷ συναπέδρα, δεσμώτης ἐπὶ
[1, 31]	δαίμονες ἀδελφῶν ἐφίμουν· γράφει γοῦν	ἀπὸ	Ῥώμης ἄφιξιν ἑαυτοῦ ταχεῖαν εὐαγγελιζόμενος,
[1, 32]	τις οἰκετῶν ἧκεν ἐπιστολὰς κομίζων	ἀπὸ	Ῥώμης παρὰ Λιουίας θεραπαινίδος Ἀκμῆς
[1, 23]	ᾧ βούλεται. (Μετὰ ταῦτα δ'	ἀπὸ	Ῥώμης ὑπέστρεφεν ὁ βασιλεύς, τῶν
[1, 4]	ἀδελφὸς ὤν, τελευταῖος δὲ τῶν	ἀπὸ	Σελεύκου· τοῦτον γὰρ δείσας στρατεύεσθαι
[1, 3]	Ὡς δ' ὁ Ἀντίγονος λαμπρὸς	ἀπὸ	στρατείας ἦλθεν εἰς τὴν ἑορτήν,
[1, 29]	δὲ δοὺς Ἡρώδης ἀφίστησίν τε	ἀπὸ	Συλλαίου Φάβατον καὶ δι' αὐτοῦ
[1, 17]	ἱππεῖς δὲ ἑξακισχιλίους δίχα τῶν	ἀπὸ	Συρίας συμμάχων, οἳ μέρος οὐκ
[1, 5]	τῆς προσηγορίας ἐπικρατήσαντος Ἀντωνίου, καθάπερ	ἀπό	τε τοῦ Σεβαστοῦ καὶ Ἀγρίππα
[1, 24]	εἴη δεσπότις, κατὰ πατέρα μὲν	ἀπὸ	Τημένου, κατὰ μητέρα δὲ ἀπὸ
[1, 0]	ἀλλήλους διαφοράς. (Καὶ ὡς ἄρας	ἀπὸ	τῆς Αἰγύπτου Τίτος δεύτερον εἰς
[1, 1]	οὔπω γὰρ ἐκκέκοπτο, καὶ ἐκβαλὼν	ἀπὸ	τῆς ἄνω πόλεως συνωθεῖ τοὺς
[1, 18]	τύχης ἔννοιαν λαβὼν κάτεισιν μὲν	ἀπὸ	τῆς βάρεως, προσπίπτει δὲ τοῖς
[1, 1]	τῆς Ἰουδαίας ἐξελαύνει. Παρελθὼν δὲ	ἀπὸ	τῆς εὐπραγίας εἰς δυναστείαν καὶ
[1, 15]	ἐλπίδος. (Ἤδη δὲ Ἡρώδης καταπεπλευκὼς	ἀπὸ	τῆς Ἰταλίας εἰς Πτολεμαίδα καὶ
[1, 10]	δὲ τοῦ πολέμου Μοῦρκος μὲν	ἀπὸ	τῆς Ἰταλίας Σέξτου παραγίνεται διάδοχος,
[1, 6]	ἀμφοτέρους, νύκτωρ ἀναλαβὼν τὸν Ὑρκανὸν	ἀπὸ	τῆς πόλεως ἀποδιδράσκει καὶ συντόνῳ
[1, 13]	ἡ πόλις ὅλη πλήθους τῶν	ἀπὸ	τῆς χώρας ἀναπίμπλαται τὸ πλέον
[1, 32]	γοῦν βουλευσάμενος, ὅτι καταγαγὼν αὐτὸν	ἀπὸ	τῆς χώρας ἀπερριμμένον καὶ παρωσάμενος
[1, 27]	εἰς Ῥώμην πλεύσαντες ἀπέδοσαν τὰ	ἀπὸ	τοῦ βασιλέως γράμματα, σφόδρα μὲν
[1, 30]	Ἀντίπατρος σὺν ἐκείναις πίνοιεν ὑποστρέφοντες	ἀπὸ	τοῦ βασιλέως δι' ὅλης νυκτὸς
[1, 1]	τὰ ὄρη καταφεύγει· προσγενομένων δὲ	ἀπὸ	τοῦ δήμου πολλῶν ἀναθαρσήσας κάτεισι
[1, 21]	ὧν ὁ προύχων καὶ περικαλλέστατος	ἀπὸ	τοῦ Καίσαρος προγόνου Δρούσιον κέκληται,
[1, 21]	πενταετηρικοὺς ἀγῶνας καταστησάμενος ὁμοίως ἐκάλεσεν	ἀπὸ	τοῦ Καίσαρος, πρῶτος αὐτὸς ἆθλα
[1, 30]	ὁ βασιλεὺς ἀνακτησάμενος, κεκάρωτο γὰρ	ἀπὸ	τοῦ πτώματος, ἠρώτα δι' ἣν
[1, 30]	ὡς κομιοῦσα, ῥίπτει δ' ἑαυτὴν	ἀπὸ	τοῦ τέγους τόν τε ἔλεγχον
[1, 33]	σχοίνοις παχείαις καθιμήσαντες σφᾶς αὐτοὺς	ἀπὸ	τοῦ τέγους τὸν χρυσοῦν ἀετὸν
[1, 15]	μεταβάλλεσθαι, τὸ λοιπὸν ἀμύνεσθαι τοὺς	ἀπὸ	τοῦ τείχους ἐπέτρεπεν τοῖς σφετέροις·
[1, 18]	πολιορκίας τούς τε χωννύντας εἶργον	ἀπὸ	τοῦ τείχους καὶ τοῖς ὀργάνοις
[1, 3]	ἔσφακτο καὶ φαινομένοις ἔτι τοῖς	ἀπὸ	τοῦ φόνου σπίλοις τὸ αἷμα
[1, 24]	ἀπεμέμφετο· συνίει δὲ κατὰ μικρὸν	ἀπὸ	τοῦ ψύγματος καὶ πρὸς τὸ
[1, 21]	καὶ χρησιμώτερα πρὸς τὰς ἐπιδημίας	ἀπὸ	τῶν αὐτῶν ὠνόμασεν φίλων. Καθόλου
[1, 30]	δεύτερον. Τὰς δὲ Φερώρου γυναῖκας	ἀπὸ	τῶν βασάνων ἐτημέλει διηλλαγμένος. Ἐπτόητο
[1, 17]	Καὶ τῶν ἐναντίων εἰς ἑξακισχιλίους	ἀπὸ	τῶν ὀρῶν κατατρέχοντες ἀπεπειρῶντο τῶν
[1, 15]	σφετέροις· οἱ δὲ ταχέως ἅπαντας	ἀπὸ	τῶν πύργων ἐτρέψαντο τοῖς βέλεσιν.
[1, 16]	τήν τε πόλιν ἀπέκλεισεν καὶ	ἀπὸ	τῶν τειχῶν ὡς πολέμιον ἠμύνατο,
[1, 21]	οὐδὲ ναός πῃ συνεκρίνετο, προσηγόρευσεν	ἀπὸ	τῶν φίλων τὸν μὲν Καισάρειον
[1, 24]	αὐτὴν ὑποσχέσεις, ὃν τρόπον ἀπατηθεῖεν	ὑπὸ	Ἀλεξάνδρου λέγοντος, ὡς οὐκ ἐν
[1, 1]	δοκιμώτατοι. Καὶ Βακχίδης ὁ πεμφθεὶς	ὑπὸ	Ἀντιόχου φρούραρχος, τῇ φυσικῇ προσλαβὼν
[1, 20]	ὑποστειλάμενος ἄντικρυς εἶπεν· ἐγώ, Καῖσαρ,	ὑπὸ	Ἀντωνίου βασιλεὺς γενόμενος ἐν πᾶσιν
[1, 21]	Συρίᾳ πλατεῖαν οὐ φευκτὴν οὖσαν	ὑπὸ	βορβόρου κατέστρωσέν τε σταδίων εἴκοσι
[1, 33]	μὲν εἰς τὴν Ἀσφαλτῖτιν λίμνην,	ὑπὸ	γλυκύτητος δ' ἐστὶ καὶ πότιμα.
[1, 1]	καὶ ὁ τοσοῦτος φόνος ἤρκεσεν,	ὑπὸ	δὲ ἀκρασίας παθῶν καὶ κατὰ
[1, 22]	ὡς μηδὲ τεθνάναι δοκεῖν αὐτήν,	ὑπὸ	δὲ κακώσεως ὡς ζώσῃ προσλαλεῖν,
[1, 5]	ἐκείνους τὸν Ἀλέξανδρον· ἐνδιδούσης δ'	ὑπὸ	δεισιδαιμονίας ἀνῄρουν οὓς ἐθέλοιεν αὐτοί.
[1, 11]	δὲ φρονῶν Ὑρκανὸς οὕτως εἴθ'	ὑπὸ	δέους ὁμόσε τῇ πράξει χωρῶν
[1, 2]	ἔνθα νῦν ἐστιν Σεβαστὴ πόλις	ὑπὸ	Ἡρώδου κτισθεῖσα τοῦ βασιλέως, καὶ
[1, 4]	Ῥάφειαν καὶ Ἀνθηδόνα τὴν αὖθις	ὑπὸ	Ἡρώδου τοῦ βασιλέως Ἀγριππιάδα ἐπικληθεῖσαν.
[1, 7]	περιέκλεισεν. Ἀνακτίζει δὲ καὶ Γάδαρα	ὑπὸ	Ἰουδαίων κατεστραμμένην Γαδαρεῖ τινὶ τῶν
[1, 29]	καὶ δι' αὐτοῦ τὰ κελευσθέντα	ὑπὸ	Καίσαρος εἰσέπραττεν. Ὁ δὲ μηδὲν
[1, 31]	ἑαυτοῦ ταχεῖαν εὐαγγελιζόμενος, καὶ ὡς	ὑπὸ	Καίσαρος μετὰ τιμῆς ἀπολυθείη. (Ὁ
[1, 27]	τε οἱ ἡγεμόνες γραφὲν αὐτοῖς	ὑπὸ	Καίσαρος, Σατορνῖνός τε καὶ οἱ
[1, 12]	Μαρίων ἠξίωτο μὲν τῆς τυραννίδος	ὑπὸ	Κασσίου τυραννίσιν πᾶσαν διαλαβόντος τὴν
[1, 20]	τῇ βασιλείᾳ προσέθηκεν τήν τε	ὑπὸ	Κλεοπάτρας ἀποτμηθεῖσαν χώραν καὶ ἔξωθεν
[1, 14]	τὴν πόλιν ἐδέχθη μὲν λαμπρῶς	ὑπὸ	Κλεοπάτρας στρατηγὸν ἐλπιζούσης ἕξειν εἰς
[1, 20]	δὲ τούτων Ἡρώδῃ μεῖζον ἦν,	ὑπὸ	μὲν Καίσαρος ἐφιλεῖτο μετ' Ἀγρίππαν,
[1, 6]	δὲ εἰς Δαμασκὸν ἑαλωκυῖαν προσφάτως	ὑπὸ	Μετέλλου καὶ Λολλίου καὶ τούτους
[1, 12]	κατὰ Δαμασκόν, ὡρμημένος δὲ βοηθεῖν	ὑπὸ	νόσου κατείχετο. Κἀν τούτῳ Φασάηλος
[1, 10]	τὸ τεῖχος ἀνεδείματο τῆς πατρίδος	ὑπὸ	Πομπηίου κατεστραμμένον καὶ τοὺς ἀνὰ
[1, 6]	μὲν εἰς Συρίαν ἀπὸ Ἀρμενίας	ὑπὸ	Πομπηίου Μάγνου πολεμοῦντος πρὸς Τιγράνην,
[1, 8]	γε ἤδη καὶ τὸ καταρριφθὲν	ὑπὸ	Πομπηίου τεῖχος ἐν Ἱεροσολύμοις ἀνακτίζειν
[1, 14]	πρὸς Κάσσιον πολέμῳ τετρυχωμένην, δεχθεὶς	ὑπὸ	Πτολεμαίου καὶ Σαπφινίου τῶν φίλων.
[1, 2]	καὶ αὐτὸς ἐπιβουλευθεὶς ἐν συμποσίῳ	ὑπὸ	Πτολεμαίου τοῦ γαμβροῦ, ὃς αὐτοῦ
[1, 0]	πόλιν μὲν γὰρ δὴ τῶν	ὑπὸ	Ῥωμαίοις πασῶν τὴν ἡμετέραν ἐπὶ
[1, 33]	καὶ τριάκοντα, ἀφ' οὗ δὲ	ὑπὸ	Ῥωμαίων ἀπεδείχθη βασιλεὺς ἑπτὰ καὶ
[1, 10]	μείζονα τὸν διάφορον. Ἐπεὶ δὲ	ὑπὸ	Σέξτου Καίσαρος στρατηγὸς ἀνεδείχθη κοίλης
[1, 2]	(Ἀντίοχος δὲ κατ' ὀργὴν ὧν	ὑπὸ	Σίμωνος ἔπαθεν, στρατεύσας εἰς τὴν
[1, 8]	ἀνατειχίζειν ἐπειρᾶτο· ὡς δὲ Γαβίνιος	ὑπὸ	Σισέννᾳ καὶ Ἀντωνίῳ καὶ Σερουιανῷ
[1, 9]	ὁ υἱὸς αὐτοῦ Ἀλέξανδρος πελέκει	ὑπὸ	Σκιπίωνος ἐν Ἀντιοχείᾳ Πομπηίου τοῦτ'
[1, 32]	ἔλθῃ. (Τοιαῦτα λέγων αὐτὸς μὲν	ὑπὸ	συγχύσεως ἐνεκόπη, Νικολάῳ δ' ἑνὶ
[1, 19]	ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων πολλοὶ δὲ	ὑπὸ	σφῶν αὐτῶν συμπατούμενοι διεφθείροντο· πεντακισχίλιοι
[1, 25]	γὰρ αὐτὸς πολλῷ χαλεπώτερα πάσχων	ὑπὸ	τἀδελφοῦ τῆς ἀμύνης ἐπίπροσθεν τίθεσθαι
[1, 25]	δῶρα λαμπρὰ ἔδοσαν, προεπέμφθη τε	ὑπό	τε Ἡρώδου καὶ τῶν δυνατῶν
[1, 15]	στρατιώταις ἐδεῖτο μὴ καταλιπεῖν αὐτὸν	ὑπό	τε Καίσαρος καὶ Ἀντωνίου καὶ
[1, 1]	ὕψος, ὁ δὲ τὸ θηρίον	ὑπὸ	τὴν γαστέρα πλήξας ἐπικατέσεισεν ἑαυτῷ
[1, 17]	μέλλοντι πολέμῳ κρίνας εἶναι σημεῖον	ὑπὸ	τὴν ἕω διεκίνει τὴν στρατιάν.
[1, 24]	καίπερ οὐ πιθανοῖς οὖσιν ἀλλ'	ὑπὸ	τῆς ἀνάγκης ἐσχεδιασμένοις ὁ βασιλεὺς
[1, 0]	Οὐεσπασιανὸς δὲ ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὡρμημένος	ὑπὸ	τῆς ἡγεμονίας ἀνθέλκεται· τά τε
[1, 19]	ἀδελφή. Διεκλείσθη γε μὴν πανούργως	ὑπὸ	τῆς Κλεοπάτρας συμμετασχεῖν τῶν κινδύνων
[1, 4]	πρὸς Πτολεμαῖον ἔρρεψεν. Ἐπεὶ δ'	ὑπὸ	τῆς μητρὸς Κλεοπάτρας διωχθεὶς εἰς
[1, 0]	ὑπὸ τοῦ πολέμου καὶ ὅσα	ὑπὸ	τῆς στάσεως καὶ ὅσα ὑπὸ
[1, 24]	πρὸς τοσοῦτον δέος ὁ βασιλεὺς	ὑπὸ	τῆς τερατείας αὐτοῦ καὶ τῶν
[1, 15]	Ἡρώδης δ' ἐντυγχάνων τοῖς τε	ὑπὸ	τὸν Σίλωνα ἡγεμόσιν καὶ κατὰ
[1, 25]	ἔφη, μή ποτε τὸ μειράκιον	ὑπὸ	τοσούτων εἴη πονηρῶν ἐπιβουλευόμενον, οὐχ
[1, 25]	σώμασιν ἀεί τι μέρος φλεγμαίνειν	ὑπὸ	τοῦ βάρους, ὅπερ ἀποκόπτειν μὲν
[1, 19]	οὖν ἀπεκρούσαντο ταχέως οἱ πεμφθέντες	ὑπὸ	τοῦ βασιλέως καὶ τὸν λόφον
[1, 5]	ἐγκαλοῦντες γεγονέναι περὶ τῶν ἀνασταυρωθέντων	ὑπὸ	τοῦ βασιλέως ὀκτακοσίων. Ἐνῆγον δὲ
[1, 2]	ἑτέραν πύλην, ἐξεκρούσθη γε μὴν	ὑπὸ	τοῦ δήμου ταχέως δεδεγμένων ἤδη
[1, 19]	φρονήματα προύκοψεν ὥστε καὶ προστάτης	ὑπὸ	τοῦ ἔθνους αἱρεθῆναι. ~(Μεταλαμβάνει δὲ
[1, 4]	ἔτη τῆς στρατείας. Ἀσμένως δ'	ὑπὸ	τοῦ ἔθνους ἐδέχθη διὰ τὴν
[1, 0]	ὑπὸ τῆς στάσεως καὶ ὅσα	ὑπὸ	τοῦ λιμοῦ κακωθέντες ἑάλωσαν. Παραλείψω
[1, 25]	τοσούτων εἴη πονηρῶν ἐπιβουλευόμενον, οὐχ	ὑπὸ	τοῦ μειρακίου σύ· καὶ γὰρ
[1, 25]	καὶ τέκνων, στεργομένης δ' οὕτως	ὑπὸ	τοῦ μειρακίου τῆς γυναικός, ἣν
[1, 32]	πλασθῆναι γράμματα, περιαλγὴς δ' ἦν	ὑπὸ	τοῦ πάθους ὡς παρ' ὀλίγον
[1, 9]	τὴν ἑτέραν καὶ μετὰ ταῦτα	ὑπὸ	τοῦ πατρὸς δι' αὐτὴν κτείνεται·
[1, 30]	Ἀλεξάνδρου παῖδας. Ἀφῃρῆσθαι δ' αὐτὸν	ὑπὸ	τοῦ πατρὸς καὶ τὴν ἐπὶ
[1, 0]	καὶ τὰς συμφορὰς ὅσα τε	ὑπὸ	τοῦ πολέμου καὶ ὅσα ὑπὸ
[1, 2]	ἐπὶ Ἰουδαίαν στρατεύει· εἶτ' ἀπελαθεὶς	ὑπὸ	τοῦ Σίμωνος, ὃς ἦν ἀδελφὸς
[1, 16]	φυλάκων ἐκφυγόντων. Ἔνθα τοὺς ἑπομένους	ὑπὸ	τοῦ χειμῶνος κακωθέντας ἀναλαβών, πολλὴ
[1, 9]	Μενναίου παραλαβών, ὃς ἐκράτει τῆς	ὑπὸ	τῷ Λιβάνῳ Χαλκίδος, Φιλιππίωνα τὸν
[1, 2]	ὁ μὲν μέχρι Σκυθοπόλεως διωχθεὶς	ὑπὸ	τῶν ἀδελφῶν ἐκφεύγει, οἱ δὲ
[1, 24]	τὸ συνειδὸς εἰπόντες· οἱ δ'	ὑπὸ	τῶν ἀλγηδόνων ψεύσασθαι βιασθέντες ἔλεγον,
[1, 7]	τὸ τέως ἀόρατον ἅγιον ἐκκαλυφθὲν	ὑπὸ	τῶν ἀλλοφύλων· παρελθὼν γοῦν σὺν
[1, 4]	ἡ δύναμις αὐτοῦ καίπερ ἀνέδην	ὑπὸ	τῶν Ἀράβων φονευόμενοι· πεσόντος δέ,
[1, 0]	Μήδων συγγράφουσιν ὥσπερ ἧττον καλῶς	ὑπὸ	τῶν ἀρχαίων συγγραφέων ἀπηγγελμένα. Καίτοι
[1, 0]	ἔτεσι τρισὶ καὶ μησὶν ἓξ	ὑπὸ	τῶν Ἀσαμωναίου παίδων ἐκβάλλεται τῆς
[1, 13]	προλοχίζοιντο μὲν αὐτοῖς αἱ νύκτες	ὑπὸ	τῶν βαρβάρων ἀεί, πάλαι δ'
[1, 22]	Ἱεριχοῦντα, ἐκεῖ δὲ κατ' ἐντολὴν	ὑπὸ	τῶν Γαλατῶν βαπτιζόμενος ἐν κολυμβήθρᾳ
[1, 14]	ἔνθα τῆς παρόδου μὴ τυγχάνων	ὑπὸ	τῶν ἐφορμούντων τοῖς ἡγεμόσιν ἐντυγχάνει·
[1, 19]	ὑπέδειξαν τὰ νῶτα, πολλοὶ μὲν	ὑπὸ	τῶν Ἰουδαίων πολλοὶ δὲ ὑπὸ
[1, 7]	τὴν σωτηρίαν τιθέμενοι. Πλεῖστοι δ'	ὑπὸ	τῶν ὁμοφύλων ἀντιστασιαστῶν ἀνῃροῦντο καὶ
[1, 2]	ἐπικληθέντα Ἀσπένδιον· κἀκεῖνος ἑτοίμως ὑπακούσας	ὑπὸ	τῶν περὶ Ἀριστόβουλον ἡττᾶται. Καὶ
[1, 8]	γενναίως ἀγωνιζόμενοι, τέλος δὲ βιασθέντες	ὑπὸ	τῶν Ῥωμαίων πίπτουσι μὲν πεντακισχίλιοι,
[1, 0]	πολέμῳ τὸν μὲν δῆμον ἐλεήσας	ὑπὸ	τῶν στασιαστῶν φρουρούμενον, πολλάκις δὲ
[1, 0]	Ῥώμης μεταβολάς, καὶ ὡς αὐτὸς	ὑπὸ	τῶν στρατιωτῶν ἄκων αὐτοκράτωρ ἀποδείκνυται,
[1, 3]	σκοτεινὴν πάροδον, Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος,	ὑπὸ	τῶν σωματοφυλάκων ἀναιρεῖται, βέβαιον ἀποδείξας
[1, 1]	ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἰωάννης ἐπιβουλευθεὶς	ὑπὸ	τῶν τὰ Ἀντιόχου φρονούντων τελευτᾷ.
[1, 9]	Καίσαρος ἐλπίδας· φαρμάκῳ γοῦν ἀναιρεθεὶς	ὑπὸ	τῶν τὰ Πομπηίου φρονούντων μέχρι
[1, 12]	καὶ οἱ τραυματίαι θεραπείας ἠξιώθησαν	ὑπὸ	Ὑρκανοῦ. Οὐ μὴν οἱ διαφυγόντες
[1, 24]	μειράκια τὰς μὲν διαβολὰς ἠγνόει,	παρὸ	καὶ μᾶλλον ἀφυλάκτως ἐνέπιπτον αὐταῖς·
[1, 21]	καταγωγὴν τῶν ἐνορμιζομένων καὶ τὸ	πρὸ	αὐτῶν πᾶν κύκλῳ νάγμα τοῖς
[1, 25]	δ' ἀπεδείκνυεν τοὺς πλείστους αὐτῶν,	πρὸ	δὲ πάντων Φερώραν καὶ Σαλώμην·
[1, 4]	Ἰόππης αἰγιαλῶν διαταφρεύει φάραγγι βαθείᾳ,	πρὸ	δὲ τῆς τάφρου τεῖχος ἤγειρεν
[1, 12]	τοῖς ὑπ' αὐτοῦ κατασταθεῖσιν τετράρχαις.	(Πρὸ	δὲ τούτου πολλὰ παρῄνει προελθὼν
[1, 30]	τὴν νόσον καταπεσεῖν. Ἀγηοχέναι τε	πρὸ	δυοῖν ἡμερῶν τὴν μητέρα αὐτῆς
[1, 0]	περιττόν, ἐπειδήπερ καὶ Ἰουδαίων πολλοὶ	πρὸ	ἐμοῦ τὰ τῶν προγόνων συνετάξαντο
[1, 8]	συγγνώμης ὑποσχέσει περὶ τῶν ἡμαρτημένων	πρὸ	μάχης αὐτοὺς προσαγαγέσθαι· μηδὲν δὲ
[1, 24]	δ' εὐδαίμονας ποιήσει καὶ μακαρίους,	πρὸ	πάντων δὲ αὐτούς· εἶναι δὲ
[1, 32]	Ἀντιπάτρου μητρὸς οἰκέται τινὲς οὐ	πρὸ	πολλοῦ συνειλημμένοι, κομίζοντες γράμματα παρ'
[1, 0]	ὅλης πόλεως ἅλωσιν καὶ τὰ	πρὸ	ταύτης σημεῖα καὶ τέρατα καὶ
[1, 31]	ταράσσον Ἀντίπατρον. (Ἔτι δὲ καὶ	πρὸ	τῆς ἀποδημίας ἐν Ἰουδαίᾳ μένων
[1, 15]	τέως ἐθεράπευεν, ὡς μηδὲν ἐνοχλοίη	πρὸ	τῆς ἐλπίδος. (Ἤδη δὲ Ἡρώδης
[1, 2]	κατὰ Τρύφωνος, ὃν ἐν Δώροις	πρὸ	τῆς ἐπὶ Μήδους στρατείας ἐπολιόρκει.
[1, 16]	διανύσας ἀκονιτὶ παραλαμβάνει τὴν πόλιν	πρὸ	τῆς ἐφόδου τῶν φυλάκων ἐκφυγόντων.
[1, 11]	Κασσίου προσταγμάτων ἀναμνησθέντες ἐπὶ τὸν	πρὸ	τῆς πόλεως αἰγιαλὸν ἐξῄεσαν ξιφήρεις,
[1, 9]	τοῦτ' ἐπιστείλαντος καὶ γενομένης κατηγορίας	πρὸ	τοῦ βήματος ὧν Ῥωμαίους ἔβλαψεν.
[1, 33]	σοφίας ἀπείρους ἀγνοοῦντας φιλοψυχεῖν καὶ	πρὸ	τοῦ δι' ἀρετῆς τὸν ἐκ
[1, 17]	οὗ βασιλεὺς ἐν Ῥώμῃ ἀπεδέδεικτο,	πρὸ	τοῦ ἱεροῦ στρατοπεδεύεται· ταύτῃ γὰρ
[1, 19]	τις αὐτοὺς κατάπληξις εἶχε καὶ	πρὸ	τοῦ πλήθους ὁ στρατηγὸς Ἔλθεμος
[1, 7]	τειχῶν δυσμεταχείριστον ὁρῶν καὶ τὴν	πρὸ	τούτων φάραγγα φοβερὰν τό τε
[1, 32]	κεφαλήν, ἔμενεν γὰρ δὴ βεβλημένος	πρὸ	τῶν ποδῶν τοῦ πατρός, ἐκβοᾷ·
[1, 32]	Ἀντίπατρος εἰσέρχεται καὶ πεσὼν πρηνὴς	πρὸ	τῶν ποδῶν τοῦ πατρός, ἱκετεύω,
[1, 32]	εἰς σὲ φιλοστοργίας τεκμηρίοις χρῶμαι.	Μέμνησο	δὲ ὡς οὐχ ἑκὼν ἔπλεον
[1, 0]	καὶ οἷον ἦν τοῦ ναοῦ	τὸ	ἅγιον, οὐδὲν οὔτε ἀποκρυπτόμενος οὔτε
[1, 3]	φανερὸς γενέσθαι καὶ προησφαλίσθαι πρὸς	τὸ	ἄδηλον καθίστησι μὲν τοὺς σωματοφύλακας
[1, 10]	θεῷ, πλέον εἶναι τῆς στρατείας	τὸ	ἄδικον. Διὸ δὴ καὶ περὶ
[1, 3]	ἐπίτηδες τοῦ παιδὸς ἐκεῖ ἐπικατασπείσαντος	τὸ	αἷμα. Τῆς δὲ βοῆς ἀκούσας
[1, 3]	τοῖς ἀπὸ τοῦ φόνου σπίλοις	τὸ	αἷμα τοῦ κτείναντος ἐπέχεεν. Ἤρθη
[1, 4]	τρόπου τὸ ἀνώμαλον, πυνθανομένῳ τε	τὸ	αἴτιον, τί ἂν ποιήσας καταστείλειεν
[1, 8]	Καὶ τὸ μὲν πρῶτον καταλαβόμενος	τὸ	Ἀλεξάνδρειον ἀνατειχίζειν ἐπειρᾶτο· ὡς δὲ
[1, 8]	εἰς Ἀλεξάνδρειον. (Γαβίνιος δὲ πρὸς	τὸ	Ἀλεξάνδρειον ἐλθὼν ἐπειδὴ πολλοὺς εὗρεν
[1, 8]	καὶ Μαχαιροῦντα· αὖθις δὲ καὶ	τὸ	Ἀλεξάνδρειον ἐνεχείρισεν. Ἃ πάντα Γαβίνιος
[1, 8]	τὴν τούτων ἐπιμέλειαν ἐπανελθὼν πρὸς	τὸ	Ἀλεξάνδρειον ἐπέρρωσεν τὴν πολιορκίαν, ὥστε
[1, 8]	περὶ τὸν Ἀντίπατρον ἐπίλεκτοι καὶ	τὸ	ἄλλο τάγμα τῶν Ἰουδαίων, ὧν
[1, 16]	μέχρι πολλοῦ μὲν ἀπορεῖν πρὸς	τὸ	ἀμήχανον τοῦ τόπου, τελευταῖον δ'
[1, 15]	Γαλιλαία προσέθετο. Προύκειτο μὲν οὖν	τὸ	ἀναγκαιότατον ἀγώνισμα Μασάδα καὶ τὸ
[1, 7]	τῆς δυνάμεως. Χαλεπὸν δ' ἦν	τὸ	ἀναπληροῦν διὰ βάθος ἄπειρον καὶ
[1, 8]	Γαβίνιος ἐλθὼν εἰς Ἱεροσόλυμα πρὸς	τὸ	Ἀντιπάτρου βούλημα κατεστήσατο τὴν πολιτείαν.
[1, 32]	κελεύσαντος πολλὰ πρὸς τὸ πανοῦργον	τὸ	Ἀντιπάτρου προειπὼν καὶ τὸν ἐπ'
[1, 10]	ἢ τὸ τῶν παίδων ἢ	τὸ	Ἀντιπάτρου σωφρονικὸν προσίστατο, λέγοντες ὡς
[1, 4]	μετάνοιαν αὐτοῦ καὶ τοῦ τρόπου	τὸ	ἀνώμαλον, πυνθανομένῳ τε τὸ αἴτιον,
[1, 14]	κἀκεῖνοι τήν τε φήμην καὶ	τὸ	ἀξίωμα τἀνδρὸς αἰδεσθέντες προπέμπουσιν αὐτὸν
[1, 5]	τὴν μητέρα φείσασθαι μὲν διὰ	τὸ	ἀξίωμα τῶν ἀνδρῶν, ἐκπέμψαι δ'
[1, 13]	ἄλλα πρὸς τὴν ἐπιορκίαν καὶ	τὸ	ἄπιστον αὐτοῖς καταρωμένους. (Ἐν δὲ
[1, 22]	οὐδὲ ἀποθανὼν αὐτῆς ὑπομένοι διαζευχθῆναι,	τὸ	ἀπόρρητον ἐκφαίνει. Κἀκείνη πρὸς ἐπανήκοντα
[1, 22]	με προστάξας. (Ἔκφρων εὐθέως ἀκούσας	τὸ	ἀπόρρητον ἦν, καὶ οὐκ ἄν
[1, 2]	διὰ ταῦτα τῆς πολιορκίας ἐπέστη	τὸ	ἀργὸν ἔτος, ὃ κατὰ ἑπταετίαν
[1, 7]	τῶν Ῥωμαίων εὐταξίαν. Ἡττώμενον δὲ	τὸ	Ἀριστοβούλου μέρος εἰς τὸ ἱερὸν
[1, 18]	γὰρ περὶ τὸν ναὸν ἀθροιζόμενον	τὸ	ἀσθενέστερον ἐδαιμονία καὶ πολλὰ θειωδέστερον
[1, 21]	ἀποδείξας τῷ Καίσαρι τριῶν ἡμισταδίων,	τὸ	ἄστυ Σεβαστὴν ἐκάλεσεν· ἐξαίρετον δὲ
[1, 15]	πατρῴα φιλία προσῆγεν, οὓς δὲ	τὸ	αὐτοῦ κλέος, οὓς δὲ τῆς
[1, 17]	παῖς εἵπετο. Καὶ πρὶν εἰς	τὸ	βαλανεῖον εἰσελθεῖν ἐναντίον αὐτοῦ τις
[1, 17]	μὲν ἐκ τῆς παρατάξεως εἰς	τὸ	βαλανεῖον ὡπλισμένοι, τέως δ' ὑποπεπτηχότες
[1, 18]	Ἱεριχοῦντι φοινικῶνα, ἐν ᾧ γεννᾶται	τὸ	βάλσαμον, δίδωσιν αὐτῇ πόλεις τε
[1, 23]	μὲν ἡδέων ὡς ἄρχοντες ἀπολαύσουσιν,	τὸ	βάρος δὲ τῶν πραγμάτων ἐμόν
[1, 13]	εἰς τὰς οἰκίας εἰσέπιπτον καὶ	τὸ	βασίλειον ἀπεχόμενοι μόνων τῶν Ὑρκανοῦ
[1, 31]	(Φραξάμενος οὖν αὐτοῖς ἧκεν εἰς	τὸ	βασίλειον δίχα τῶν φίλων· οὗτοι
[1, 24]	καὶ ὡς πασῶν τῶν κατὰ	τὸ	βασίλειον εἴη δεσπότις, κατὰ πατέρα
[1, 3]	ἃς οἱ πονηροὶ τῶν κατὰ	τὸ	βασίλειον ἐνεσκευάσαντο. Τὰ μὲν δὴ
[1, 30]	Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου δαίμονες ἅπαν	τὸ	βασίλειον ἐρευνηταί τε καὶ μηνυταὶ
[1, 29]	μητέρα πολλὰ μὲν ἠσέλγαινεν κατὰ	τὸ	βασίλειον, ἐτόλμησεν δὲ καὶ τοῦ
[1, 24]	ἀπηνέστατος· πολλοῖς γοῦν αὐτῶν ἀπεῖπεν	τὸ	βασίλειον, καὶ πρὸς οὓς οὐκ
[1, 24]	ἀνῄρει. Δεινῆς δὲ ἀνομίας ἐνεπλήσθη	τὸ	βασίλειον· κατὰ γὰρ ἔχθραν ἢ
[1, 28]	δὲ πολλῆς οὔσης γενεᾶς κατὰ	τὸ	βασίλειον μεταθεῖναι τοὺς γάμους· ἦσαν
[1, 24]	Συναπέκλιναν δὲ καὶ τῶν κατὰ	τὸ	βασίλειον οἱ μὲν ἑκόντες οἱ
[1, 33]	δ' εὐθέως ἤρθη μεγίστη κατὰ	τὸ	βασίλειον ὡς οἰχομένου βασιλέως, καὶ
[1, 22]	αὐτὸς ἀντιποιούμενος βασιλείας, ἀλλ' ἐπεὶ	τὸ	βασιλεύειν ἐπέβαλλεν αὐτῷ. (Τῶν δὲ
[1, 20]	αὐτῷ. Νῦν μὲν οὖν δόγματι	τὸ	βέβαιόν σοι τῆς βασιλείας ἐξαγγέλλω.
[1, 21]	στοαὶ περὶ τὸ ἱερὸν καὶ	τὸ	βόρειον ἐπ' αὐτῷ φρούριον· ἃς
[1, 19]	ἕτερον. (Ἔρρεψεν μέντοι καθ' Ἡρώδην	τὸ	βούλευμα· πρῶτον μὲν γὰρ ῥύσια
[1, 9]	κἀν τῇ προσβολῇ διασημότατος Ἀντίπατρος·	τὸ	γὰρ κατ' αὐτὸν μέρος τοῦ
[1, 29]	κακίᾳ τὸ πεποιθὸς ἀφόρητος ἦν·	τὸ	γὰρ παρ' ἑκάστῳ μῖσος ἀποσκευάσασθαι
[1, 4]	εἰς αὐτόν, ἀνεχώρησεν. (Οὐ μὴν	τό	γε λοιπὸν πλῆθος ὑποχωρησάντων τῶν
[1, 21]	ἐκάλεσεν εἰς τὴν Ἀντωνίου τιμήν.	Τό	γε μὴν ἑαυτοῦ βασίλειον κατὰ
[1, 23]	δ' εὐγένεια τὴν διαδοχὴν προξενεῖ,	τό	γε μὴν μέγεθος τῆς βασιλείας
[1, 0]	ψεύδεσθαι παρ' εἰδόσιν αἰσχρὸν ἦν.	Τό	γε μὴν μνήμῃ τὰ προιστορηθέντα
[1, 21]	ὥσπερ Κῴοις, ἵνα μηδέποτε ἐκλείπῃ	τὸ	γέρας. Σῖτόν γε μὴν πᾶσιν
[1, 21]	ἄνοδον διέλαβεν· ἦν γὰρ δὴ	τὸ	γήλοφον ἐπιεικῶς ὑψηλὸν καὶ πᾶν
[1, 24]	αἳ πᾶσαι διὰ τὸ μεγάλαυχον	τὸ	Γλαφύρας καὶ τὰς λοιδορίας ἐμίσουν
[1, 17]	πληγὴν οὐκ ἤνεγκαν οἱ πολέμιοι·	τὸ	γοῦν ἐπισυλλεγόμενον αὐτῶν πλῆθος ὡς
[1, 5]	ἐλπίδος· ἐκράτησεν γὰρ τῆς ἀρχῆς	τὸ	γύναιον διὰ δόξαν εὐσεβείας· ἠκρίβου
[1, 32]	αὐτὸν ἐπιστολῆς· καὶ γὰρ ἐκείνῳ	τὸ	γύναιον ἔγραψεν· ὡς ἐβουλήθης, ἔγραψά
[1, 21]	ὡς ἔνιοι δοκοῦσιν, ἔνθεν Ἰορδάνου,	τὸ	δ' ἀκριβὲς ἐν τοῖς ἑξῆς
[1, 0]	ὅπου δὲ ἐγκώμιον τὰ συγγράμματα,	τὸ	δ' ἀκριβὲς τῆς ἱστορίας οὐδαμοῦ,
[1, 19]	δαιμονίους πληγὰς ἀθυμεῖν εἰκὸς ἦν,	τὸ	δ' αὐτὸ καὶ πρὸς ἀνθρωπίνην
[1, 31]	σαλεύουσαν. Πείθεται τούτοις, ἐνῆγεν γὰρ	τὸ	δαιμόνιον, καὶ διαπεράσας εἰς τὸν
[1, 3]	τῶν ἐμῶν σπλάγχνων χοαῖς ἐπειρωνευέσθω	τὸ	δαιμόνιον. Ταῦτα εἰπὼν εὐθέως τελευτᾷ
[1, 2]	καὶ προφητείαν· ὡμίλει γὰρ αὐτῷ	τὸ	δαιμόνιον ὡς μηδὲν τῶν μελλόντων
[1, 13]	ἥκοντα τοῦ παῦσαι τὴν στάσιν.	Τὸ	δὲ ἀληθὲς Ἀντιγόνῳ βοηθόν. Τὸν
[1, 8]	συνόδους, τὸ μὲν Ἱεροσολύμοις προστάξας,	τὸ	δὲ Γαδάροις, οἱ δὲ ἵνα
[1, 21]	τῶν εὖ παθόντων δήμων ἑκάστου,	τὸ	δὲ Ἠλείοις χαρισθὲν οὐ μόνον
[1, 23]	ἐκδιαιτώμενος, ἣ καὶ νέους ἐπιτέμνεται·	τὸ	δὲ θεῖον οὕτως τεθεραπεύκαμεν ὥστ'
[1, 16]	ἀπήντων ἐμπειρίαν μὲν πολεμικὴν ἔχοντες,	τὸ	δὲ θράσος λῃστρικόν. Συμβαλόντες γοῦν
[1, 21]	δομήσεως δυσάλωτον εἶναι τῇ θαλάσσῃ,	τὸ	δὲ κάλλος ὡς ἐπὶ μηδενὶ
[1, 8]	Ἰταβύριον ὄρος μύριοι μὲν ἀναιροῦνται,	τὸ	δὲ λοιπὸν πλῆθος ἐσκεδάσθη φυγῇ.
[1, 19]	γοῦν ἔπεσον ἐν τῇ τροπῇ,	τὸ	δὲ λοιπὸν πλῆθος ἔφθη συνωσθὲν
[1, 21]	τοῦ κύματος, προκυμία γοῦν ἐκλήθη,	τὸ	δὲ λοιπὸν ὑπόκειται τῷ περιθέοντι
[1, 32]	τούτῳ μάλιστα τὴν ἀσφάλειαν ἐποριζόμην.	Τὸ	δὲ μιαρὸν τοῦτο θηρίον τῆς
[1, 14]	μνήμην μὲν τῆς Ἀντιπάτρου ξενίας,	τὸ	δὲ ὅλον καὶ διὰ τὴν
[1, 33]	στέφανος δ' ὑπὲρ αὐτοῦ χρυσοῦς,	τὸ	δὲ σκῆπτρον παρὰ τὴν δεξιάν.
[1, 19]	ἀνθρώπων δὲ τρεῖς διέφθειρεν μυριάδας,	τὸ	δὲ στρατιωτικὸν ἔμεινεν ἀβλαβές· ὕπαιθρον
[1, 28]	εἰ μὴ παύσαιτο τῆς σπουδῆς,	τὸ	δὲ τελευταῖον ἄκουσαν Ἀλεξᾷ τινι
[1, 26]	Ἀντιπάτρου καὶ πρὸς τὸν πατέρα.	Τὸ	δὲ τελευταῖον ἐργολαβήσας τὸν Ἀριστοβούλου
[1, 8]	δὲ ἵνα συντελῶσιν εἰς Ἀμαθοῦντα,	τὸ	δὲ τέταρτον εἰς Ἱεριχοῦντα κεκλήρωτο,
[1, 18]	καὶ βασιλεῖς τηλικούτους ἀνόσιον ἡγήσατο,	τὸ	δὲ τούτων ἔγγιον φίλους διεκρούσατο,
[1, 22]	καὶ ὅτι βασιλεύοντι γεγόνεισαν αὐτῷ.	Τὸ	δὲ τούτων ἰσχυρότερον ὁ Μαριάμμης
[1, 20]	ἐσθῆτα καὶ τὸ σχῆμα ἰδιώτης,	τὸ	δὲ φρόνημα βασιλεύς· μηδὲν γοῦν
[1, 9]	δὲ προσέθεντο Μιθριδάτῃ. Κἀκεῖνος ἤδη	τὸ	Δέλτα περιελθὼν συνέβαλλεν τοῖς λοιποῖς
[1, 7]	πύλας· πολλοὺς δὲ τούτους ἐποίει	τὸ	δέος ἀφορῶντας εἰς τὴν τῶν
[1, 17]	αὐτῷ μετ' ὀλίγας ἡμέρας καὶ	τὸ	δεύτερον παρὰ Ἀντωνίου τάγμα συνέμιξεν,
[1, 20]	τὸν βασιλέα καὶ περιθεὶς αὐτῷ	τὸ	διάδημα δόγματι διεσήμαινεν τὴν δωρεάν,
[1, 20]	τέθεικα μετὰ τῆς ἐκείνου τύχης	τὸ	διάδημα. Πρὸς σὲ δὲ ἦλθον
[1, 21]	παραπλέων ἐγένετο, ἀλλὰ καὶ πρὸς	τὸ	διηνεκὲς πόρους χρημάτων ἀπέδειξεν, ὡς
[1, 27]	μὲν πρῶτον ἐβόα περιιὼν πεπατῆσθαι	τὸ	δίκαιον, ἀπολωλέναι τὴν ἀλήθειαν, συγκεχύσθαι
[1, 27]	Βηρυτόν, ἔνθα προσέταξεν Καῖσαρ, συνῆγε	τὸ	δικαστήριον. Προκαθίζουσίν τε οἱ ἡγεμόνες
[1, 14]	οἱ ὕπατοι θύσοντές τε καὶ	τὸ	δόγμα ἀναθήσοντες εἰς τὸ Καπετώλιον.
[1, 24]	δὲ εἰς ἐπιβουλὴν ἀνήγετο καὶ	τὸ	δοκεῖν τῇ σφαγῇ τοῦ πατρὸς
[1, 19]	δὲ ὁ ὄκνος ὑμῶν καὶ	τὸ	δοκοῦν ἄθυμον ἀσφάλειαν ἐμοὶ νίκης
[1, 20]	συμμαχίαν μέντοι γε αὐτῷ κατὰ	τὸ	δυνατὸν καὶ σίτου πολλὰς ἔπεμψα
[1, 19]	ἀλλοτρίας ἠρτημένη κακοπραγίας. Οὔτε δὲ	τὸ	δυστυχεῖν οὔτε τοὐναντίον ἐν ἀνθρώποις
[1, 28]	οἱ Ἀλεξάνδρου παῖδες. Συνελογίζετο δὲ	τὸ	ἑαυτοῦ μῖσος καὶ τὸν τῶν
[1, 23]	αὐτοὺς ἔστιν ἡδὺ καὶ προτίθεται	τὸ	ἔγκλημα, προήγαγεν μὲν εἰς δάκρυα
[1, 4]	διὰ τὴν ἔμφυτον αὐτῶν πρὸς	τὸ	ἔθνος ἀπέχθειαν. Κτείνας δὲ τῶν
[1, 10]	πατρίου γῆς, πολλὰ δ' εἰς	τὸ	ἔθνος αὐτοὶ διὰ κόρον ἐξυβρίζοιεν,
[1, 4]	Ἀλέξανδρον, μεταρρεῖν δὲ καὶ πᾶν	τὸ	ἔθνος εἰς αὐτόν, ἀνεχώρησεν. (Οὐ
[1, 8]	τῶν ἀρίστων. Διεῖλεν δὲ πᾶν	τὸ	ἔθνος εἰς πέντε συνόδους, τὸ
[1, 4]	μεγέθει τῆς συμφορᾶς πάλαι μισοῦν	τὸ	ἔθνος ἠρέθισεν εἰς ἐπανάστασιν. Γίνεται
[1, 2]	τὸ Χουθαίων γένος, οἳ περιῴκουν	τὸ	εἰκασθὲν τῷ ἐν Ἱεροσολύμοις ἱερῷ.
[1, 19]	ἡμῶν οἱ πολέμιοι, καὶ κατὰ	τὸ	εἰκὸς νῦν ἁλώσονται κρατήσειν δοκοῦντες·
[1, 32]	αὐτῷ πολὺν ζῆν χρόνον, καὶ	τὸ	ἐμὸν γῆρας ἐβαρύνθη βασιλεύς τε
[1, 13]	τὸ ἱερόν, τοὺς δὲ εἰς	τὸ	ἔξω χαράκωμα ἐγκλείει. Κἀν τούτῳ
[1, 30]	ἐγὼ μὲν ἀπέχω τῆς ἀσεβείας	τὸ	ἐπιτίμιον, σὺ δ' ὃ φυλάσσεις
[1, 17]	οἱ πολέμιοι διὰ νυκτὸς ἐξέλιπον	τὸ	ἔρυμα. (Καὶ τὸ λοιπὸν διὰ
[1, 8]	πολλοὺς τοὺς λοιποὺς ἀπέκλεισεν εἰς	τὸ	ἔρυμα. Κατὰ ταύτην ἀριστεύει τὴν
[1, 6]	δικαίως ἄρχειν ἀπολογηθεὶς ὑπέστρεψεν εἰς	τὸ	ἔρυμα. Πάλιν τε τἀδελφοῦ προκαλουμένου
[1, 21]	πάντα ἔχειν πόλιν εἶναι δοκεῖν	τὸ	ἔρυμα, τῇ περιγραφῇ δὲ βασίλειον.
[1, 19]	κἀκεῖνοί τινας προπεπομφότες τοὺς καταληψομένους	τὸ	ἔρυμα. Τούτους μὲν οὖν ἀπεκρούσαντο
[1, 4]	ὀκτακισχιλίοις· παρῆν δὲ αὐτῷ καὶ	τὸ	εὐνοοῦν Ἰουδαικὸν εἰς μυρίους. Τῶν
[1, 18]	τροφήν. Τοῦ γε μὴν μαχίμου	τὸ	εὐτακτότερον ἐτέτακτο πρὸς ἄμυναν τῆς
[1, 16]	Συμβαλόντες γοῦν τῷ σφετέρῳ δεξιῷ	τὸ	εὐώνυμον κέρας τῶν Ἡρώδου τρέπονται.
[1, 4]	κτείνει, τὸν δὲ καταλιμπανόμενον ἀγαπῶντα	τὸ	ζῆν δίχα πραγμάτων εἶχεν. (Γίνεται
[1, 26]	πατρὸς γίνεται καὶ προσελθὼν ἀντιδιδόναι	τὸ	ζῆν ἔφασκεν Ἡρώδῃ τῶν εἰς
[1, 29]	γυναῖκα. Τοῦ δὲ θᾶττον ἀπολείψειν	τὸ	ζῆν ἢ τὴν γυναῖκα φήσαντος,
[1, 1]	ἐπιβαλέσθαι θέμενος εὐκλείας ἐν δευτέρῳ	τὸ	ζῆν. Ὅ γε μὴν κυβερνῶν
[1, 6]	πολλὰ μὲν τὸν Ἀριστόβουλον εἰς	τὸ	ἦθος διαβάλλων, πολλὰ δ' ἐπαινῶν
[1, 24]	Ἀλλ' ὁ μὲν ποικιλώτατος ὢν	τὸ	ἦθος ἐχεμυθεῖν τε ᾔδει καὶ
[1, 14]	εὔνοιαν, ὁρῶντά γε μὴν καὶ	τὸ	Ἡρώδου δραστήριον· συνήγαγεν δὲ τὴν
[1, 3]	παπαί, νῦν ἐμοὶ καλόν, ἔφη,	τὸ	θανεῖν, ὅτε μου προτέθνηκεν ἡ
[1, 7]	καὶ θυμιῶντες καὶ τῆς πρὸς	τὸ	θεῖον θεραπείας ἐν δευτέρῳ τὴν
[1, 5]	προσεῖχεν ἡ Ἀλεξάνδρα σεσοβημένη περὶ	τὸ	θεῖον. Οἱ δὲ τὴν ἁπλότητα
[1, 32]	σοὶ φυλακτέον· ἐγὼ γὰρ οἶδα	τὸ	θηρίον καὶ προορῶμαι τὴν μέλλουσαν
[1, 1]	διὰ τὸ ὕψος, ὁ δὲ	τὸ	θηρίον ὑπὸ τὴν γαστέρα πλήξας
[1, 33]	ἐφ' οἷς οἱ δορυφόροι καὶ	τὸ	Θρᾴκιον στῖφος Γερμανοί τε καὶ
[1, 7]	καὶ Φάβιος. Εἵπετο δὲ ἑκάστῳ	τὸ	ἴδιον στῖφος, καὶ περισχόντες πανταχοῦ
[1, 33]	γοῦν ἡμέρας καὶ πολλῶν κατὰ	τὸ	ἱερὸν ἀναστρεφομένων σχοίνοις παχείαις καθιμήσαντες
[1, 7]	δὲ τὸ Ἀριστοβούλου μέρος εἰς	τὸ	ἱερὸν ἀνεχώρησεν καὶ τὴν συνάπτουσαν
[1, 7]	ἴδιον στῖφος, καὶ περισχόντες πανταχοῦ	τὸ	ἱερὸν ἔκτεινον οὓς μὲν τῷ
[1, 18]	Σοσσίου. Πρῶτα δὲ τὰ περὶ	τὸ	ἱερὸν ἡλίσκετο, καὶ τῆς δυνάμεως
[1, 21]	ἦσαν αἱ μεγάλαι στοαὶ περὶ	τὸ	ἱερὸν καὶ τὸ βόρειον ἐπ'
[1, 13]	οἱ περὶ Ἡρώδην κατακλείουσιν εἰς	τὸ	ἱερὸν καὶ φρουροὺς αὐτῶν ἄνδρας
[1, 1]	ἐναγισμῶν ἤρξατο. Λαμβανούσης δὲ ἄρτι	τὸ	ἱερὸν κατάστημα τῆς πόλεως τελευτᾷ
[1, 7]	τὴν πόλιν, ἐπειδὴ τῶν εἰς	τὸ	ἱερὸν καταφυγόντων οὐδένα λόγοις ἔπειθεν
[1, 7]	τῶν πύργων καταρρίψαντες εἰσέπιπτον εἰς	τὸ	ἱερόν. Ὁ δὲ πρῶτος ὑπερβῆναι
[1, 13]	πεντηκοστὴ καλεῖται, τά τε περὶ	τὸ	ἱερὸν πάντα καὶ ἡ πόλις
[1, 7]	μίαν τῆς ἁλώσεως ἡμέραν καθᾶραι	τὸ	ἱερὸν τοῖς νεωκόροις προσέταξεν καὶ
[1, 13]	τὴν πόλιν, τοὺς δὲ εἰς	τὸ	ἱερόν, τοὺς δὲ εἰς τὸ
[1, 4]	ἐπικληθεῖσαν. (Ἐξανδραποδισαμένῳ δὲ ταύτας ἐπανίσταται	τὸ	Ἰουδαικὸν ἐν ἑορτῇ· μάλιστα γὰρ
[1, 27]	ἥ τε Συρία πᾶσα καὶ	τὸ	Ἰουδαικὸν ἦν ἐκδεχομένων τὸ τέλος
[1, 8]	οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ συμβαλόντων περὶ	τὸ	Ἰταβύριον ὄρος μύριοι μὲν ἀναιροῦνται,
[1, 5]	Ἐνῆγον δὲ τὴν Ἀλεξάνδραν εἰς	τὸ	καὶ τοὺς ἄλλους διαχειρίσασθαι τῶν
[1, 23]	δὲ καὶ παρὰ τῷ θεραπευομένῳ	τὸ	κακόηθες ἀνόνητον ἕξει, πάντας οἶμαι
[1, 14]	καὶ τὸ δόγμα ἀναθήσοντες εἰς	τὸ	Καπετώλιον. Τὴν δὲ πρώτην Ἡρώδῃ
[1, 11]	Ἀποκριναμένου δέ τινος τῶν χιλιάρχων	τὸ	Κασσίου πρόσταγμα” Κάσσιος ἄρα, ἔφη,
[1, 21]	καὶ Λακεδαιμόνιοι Νικοπολῖταί τε καὶ	τὸ	κατὰ Μυσίαν Πέργαμον οὐ τῶν
[1, 18]	ἐκδέχεται. (βασιλεὺς δὲ Ἡρώδης διακρίνας	τὸ	κατὰ τὴν πόλιν πλῆθος τοὺς
[1, 7]	τῇ πολιορκίᾳ παρασχόντα καὶ διότι	τὸ	κατὰ τὴν χώραν πλῆθος ἀπέστησεν
[1, 8]	αὐτόν, ὅς γε ἤδη καὶ	τὸ	καταρριφθὲν ὑπὸ Πομπηίου τεῖχος ἐν
[1, 0]	τε γείτονες Γαλάται παρεκίνουν καὶ	τὸ	Κελτικὸν οὐκ ἠρέμει, μεστὰ δ'
[1, 22]	πιστὸς δὲ ἦν καὶ διὰ	τὸ	κῆδος εὔνους, παρατίθεται τὴν γυναῖκα,
[1, 12]	Μεσσάλας ἀπολογούμενος συμπαρεστῶτος Ὑρκανοῦ διὰ	τὸ	κῆδος. Καὶ Ἀντώνιος ἀκούσας ἑκατέρων
[1, 10]	καὶ καθ' ἑαυτὸν ἡσυχῆ πρὸς	τὸ	κλέος τῶν νεανίσκων ἐδάκνετο, μάλιστα
[1, 20]	ἵμεροι καὶ θεὸς ὁ σοὶ	τὸ	κρατεῖν χαριζόμενος. Συνήττημαι δ' Ἀντωνίῳ
[1, 18]	γοῦν τῶν προσταγμάτων ἐπινήψας Ἀντώνιος	τὸ	κτεῖναι μὲν ἄνδρας ἀγαθοὺς καὶ
[1, 9]	τῶν γὰρ καθ' ἑαυτὸν ἐκράτει	τὸ	λαιὸν ἔχων κέρας· ἔπειτα προσπεσὼν
[1, 19]	τετρακισχιλίους δεθῆναι, τῇ δ' ἕκτῃ	τὸ	λειπόμενον πλῆθος ὑπ' ἀπογνώσεως ἐξελθεῖν
[1, 15]	μέρει καταλέλοιπεν, ὡς μὴ κατάφωρον	τὸ	λῆμμα ποιήσειεν πάντας ἀπαναστήσας. Ἀντίγονος
[1, 20]	Καῖσαρ δὲ γνοὺς ἀντεπέστελλεν ἐξαιρεθῆναι	τὸ	λῃστήριον. Στρατεύσας οὖν Οὐάρρων καθαίρει
[1, 0]	ὅσα πρὸς τοὺς τυράννους ἢ	τὸ	λῃστρικὸν αὐτῶν κατηγορικῶς λέγοιμεν ἢ
[1, 30]	Ταύτην ὁ βασιλεὺς μεταπεμψάμενος αὐτίκα	τὸ	ληφθὲν ἐκέλευσεν κομίζειν. Ἡ δ'
[1, 15]	κηρυγμάτων εἴων τινὰς οὔτε μεταβάλλεσθαι,	τὸ	λοιπὸν ἀμύνεσθαι τοὺς ἀπὸ τοῦ
[1, 33]	τὴν φωνὴν ἀνήνεγκεν, εἰς δὲ	τὸ	λοιπὸν ἀπογνοὺς τὴν σωτηρίαν τοῖς
[1, 8]	τῆς ἐξ ἑνὸς ἐπικρατείας ἐλευθερωθέντες	τὸ	λοιπὸν ἀριστοκρατίᾳ διῳκοῦντο. (Μετ' οὐ
[1, 15]	ἀπολύει λαβών, Ῥωμαῖοι δ' εἰσπεσόντες	τὸ	λοιπὸν ἄστυ διήρπασαν πλήρεις καταλαμβάνοντες
[1, 2]	πρὸς φανερὸν πόλεμον ἐκριπισθέντες ἡττῶνται.	Τὸ	λοιπὸν δ' ἐπιβιοὺς ἐν εὐδαιμονίᾳ
[1, 17]	νυκτὸς ἐξέλιπον τὸ ἔρυμα. (Καὶ	τὸ	λοιπὸν διὰ Ἱεριχοῦντος ᾔει σπεύδων
[1, 18]	μηδένα τῶν ἀφ' αἵματος ὑπολείπεσθαι,	τὸ	λοιπὸν ἐπὶ τοὺς ἔξωθεν ἐφόνα,
[1, 24]	ἀπὸ τοῦ ψύγματος καὶ πρὸς	τὸ	λυποῦν μᾶλλον ἐτραχύνετο. Διέθηκεν δὲ
[1, 31]	πατὴρ μετεπέμπετο, καὶ τοῦτο ἦν	τὸ	μάλιστα ταράσσον Ἀντίπατρον. (Ἔτι δὲ
[1, 3]	τέσσαρες· ὁ δὴ χρόνος ἐκκρούει	τὸ	μάντευμα. Ταῦτα εἰπὼν σκυθρωπὸς ἐπὶ
[1, 24]	ἡδομένου πλείοσιν, αἳ πᾶσαι διὰ	τὸ	μεγάλαυχον τὸ Γλαφύρας καὶ τὰς
[1, 20]	αὐτὸν εἰς τὰς δωρεὰς ὡς	τὸ	μεγαλόφρον τοῦ λαμβάνοντος. (Μετὰ δὲ
[1, 21]	πλείσταις καὶ τῶν ἔξω πόλεων	τὸ	μεγαλόψυχον ἐπεδείξατο. Τριπόλει μὲν γὰρ
[1, 21]	θαυμαστὰ τήν τε ἐργασίαν καὶ	τὸ	μέγεθος· εἰσὶ δ' οἷς ἄλση
[1, 19]	αὐτὰ δὲ ταῦτα περιγραφὴν ἔχει	τὸ	μέγεθος· ἐπεὶ τί δύναται μεῖζον
[1, 0]	τῆς Ῥωμαίων καμούσης στρατιᾶς οὔτε	τὸ	μέγεθος τῶν στρατηγῶν, οἳ πολλὰ
[1, 25]	βασιλέα, σκεπτέον, ἔφη, μή ποτε	τὸ	μειράκιον ὑπὸ τοσούτων εἴη πονηρῶν
[1, 24]	τῶν προημαρτημένων ἄφεσιν, εἰ πρὸς	τὸ	μέλλον ἀμείνους γένοιντο. Οἱ δὲ
[1, 19]	εἰκὸς νῦν ἁλώσονται κρατήσειν δοκοῦντες·	τὸ	μὲν γὰρ ἄγαν πεποιθὸς ἀφύλακτον,
[1, 8]	τὸ ἔθνος εἰς πέντε συνόδους,	τὸ	μὲν Ἱεροσολύμοις προστάξας, τὸ δὲ
[1, 4]	στρατεύεσθαι ἐπὶ τοὺς Ἄραβας ὡρμημένον	τὸ	μὲν μεταξὺ τῆς ὑπὲρ Ἀντιπατρίδος
[1, 16]	καθ' ἑαυτὸν δεξιοῦ προσεβοήθει καὶ	τὸ	μὲν οἰκεῖον ἐπέστρεφεν ἐκ τῆς
[1, 27]	φρούριον συνταφησομένους Ἀλεξάνδρῳ τῷ μητροπάτορι.	Τὸ	μὲν οὖν Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου
[1, 25]	γὰρ αὐτὸς ἐκείνῳ περὶ πάντων.	(Τὸ	μὲν οὖν Ἀρχελάου στρατήγημα, δι'
[1, 4]	ἡττωμένοις παραβοηθῶν, ἐγκλίνουσιν πάντες, καὶ	τὸ	μὲν πλεῖστον αὐτῶν ἐπί τε
[1, 27]	ὑπερβολὴν ἀγανακτήσεως ἔκφρων ἐγίνετο, καὶ	τὸ	μὲν πρῶτον ἐβόα περιιὼν πεπατῆσθαι
[1, 8]	δὲ ἀγαπῶντας αὐτὸν πάλαι. Καὶ	τὸ	μὲν πρῶτον καταλαβόμενος τὸ Ἀλεξάνδρειον
[1, 15]	ἀπεπειρῶντο τῶν προτεταγμένων. Ἡρώδης δὲ	τὸ	μὲν πρῶτον κηρύσσειν περὶ τὸ
[1, 28]	τρόπον διακόπτειν τὰς ἐγγύας. (Καὶ	τὸ	μὲν ὑπιέναι πανούργως ἔδεισε τὸν
[1, 24]	τῷ βασιλικῷ θυμῷ κατεχρῶντο. Καὶ	τὸ	μὲν ψεῦδος εἶχεν παραχρῆμα πίστιν,
[1, 1]	κάτω· τοῦτο δὲ τοῦ ἄστεος	τὸ	μέρος Ἄκρα κέκληται· κυριεύσας δὲ
[1, 7]	ἐπὶ πλεῖον οἱ κατὰ τοῦτο	τὸ	μέρος πύργοι μεγέθει τε καὶ
[1, 15]	τὰ Ἱεροσόλυμα· συνῆπτε δ' αὐτῷ	τὸ	μετὰ Σίλωνος στρατιωτικὸν καὶ πολλοὶ
[1, 10]	Ὁ δ' ἐπὶ τῷ τιμήσαντι	τὸ	μέτρον τῆς τιμῆς θέμενος πάσης
[1, 6]	Σκαῦρος. Ἀριστοβούλῳ δ' οὐκ ἀπέχρησεν	τὸ	μὴ ἁλῶναι, πᾶσαν δὲ τὴν
[1, 24]	λαμβάνων τοῦ δῆσαι τὸν υἱὸν	τὸ	μὴ δοκεῖν ἀδίκως. ~(Ὁ δ'
[1, 26]	περὶ ὧν ἐκεῖνος διέβαλλεν ὅρκοις	τὸ	μηδὲν ἀκηκοέναι τῶν μειρακίων ἐπιστώσατο.
[1, 18]	Οὐ μὴν εἰς ἅπαν ἐξωνήσατο	τὸ	μηδὲν παθεῖν· ἤδη γὰρ Ἀντώνιος
[1, 17]	τοὺς ἄνδρας, Ἡρώδῃ δ' ἀπέχρη	τὸ	μηδὲν παθεῖν, ὥστε διαφεύγουσιν πάντες.
[1, 0]	οἱ μικροὺς νενικηκότες· καὶ οὔτε	τὸ	μῆκος αἰδοῦνται τοῦ πολέμου οὔτε
[1, 21]	βορβόρου κατέστρωσέν τε σταδίων εἴκοσι	τὸ	μῆκος οὖσαν ξεστῇ μαρμάρῳ καὶ
[1, 31]	γὰρ ἐπίσης, καὶ τότε φανῆναι	τὸ	μῖσος ἔσχεν παρρησίαν, πολλοὺς δὲ
[1, 21]	καταλυομένους ἀπορίᾳ χρημάτων ὁρῶν καὶ	τὸ	μόνον λείψανον τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος
[1, 0]	ἐνόσει τὰ οἰκεῖα, Ἰουδαίων δὲ	τὸ	νεωτερίζον τότε τεταραγμένοις ἐπανέστη τοῖς
[1, 10]	ὢν καὶ Ῥωμαίων δραπέτου καὶ	τὸ	νεωτεροποιὸς εἶναι καὶ στασιώδης αὐτὸς
[1, 24]	τοῖς δὲ δι' εὐγένειαν πᾶν	τὸ	νοηθὲν ἦν ἐπὶ γλώσσης· καὶ
[1, 4]	γενέσθαι τῆς ἐπιβουλῆς, εἰ μὴ	τὸ	ξενικὸν αὐτῷ παρεβοήθει· Πισίδαι καὶ
[1, 18]	τῶν ἀλλοφύλων συμμάχων· ὥρμητο γὰρ	τὸ	ξενικὸν πλῆθος ἐπὶ θέαν τοῦ
[1, 5]	ὀλίγην, ὡς μὴ μόνον κρατύνεσθαι	τὸ	οἰκεῖον ἔθνος, φοβερὰν δὲ καὶ
[1, 21]	καὶ ἐπὶ τῆς πύλης ἐχάραξεν	τὸ	ὄνομα, ἣν αὐτὸς ἐν τῷ
[1, 17]	Λίβανον ὀκτακοσίους μὲν τῶν περὶ	τὸ	ὄρος προσλαμβάνει συμμάχους, Ῥωμαίων δὲ
[1, 27]	μὴ φειδομένῳ τοῦ ζῆν ὑπηγόρευε	τὸ	πάθος. Τέλος δὲ καὶ τῷ
[1, 14]	τοῖς ἀγγέλοις ἀποκρινάμενος ὡς ὑπηγόρευε	τὸ	πάθος ὑπέστρεψεν ἐπ' Αἰγύπτου. Καὶ
[1, 32]	ὁ σωματοφύλαξ. Ὅταν ἀναμνησθῶ, Οὔαρε,	τὸ	πανοῦργον ἐν ἑκάστῳ καὶ τὴν
[1, 25]	αἴτιος γεγονώς, εἰ μὴ βούλεται	τὸ	πανοῦργον καὶ τὰς ἀρνήσεις ἀφεὶς
[1, 11]	δὲ τήν τε ἰσχὺν καὶ	τὸ	πανοῦργον τἀνδρὸς ὑποδείσας διαβαίνει τὸν
[1, 32]	τοῦ βασιλέως κελεύσαντος πολλὰ πρὸς	τὸ	πανοῦργον τὸ Ἀντιπάτρου προειπὼν καὶ
[1, 17]	διαλυθέντος δὲ τοῦ συμποσίου μετὰ	τὸ	πάντας ἐξελθεῖν ὁ οἶκος εὐθέως
[1, 12]	πολλὰ γὰρ δὴ κατείληπτο, καὶ	τὸ	πάντων ὀχυρώτατον Μασάδαν. (Οὐ μὴν
[1, 24]	φίλων παρεδύοντο κατάσκοποι. Πᾶν δὲ	τὸ	παρ' Ἀλεξάνδρῳ λαληθὲν εὐθέως ἦν
[1, 1]	δηλώσομεν. (Ἀντιόχῳ γε μὴν οὔτε	τὸ	παρ' ἐλπίδα κρατῆσαι τῆς πόλεως
[1, 2]	δὲ Ἰωάννης ὁπότε μὲν ἐνθυμηθείη	τὸ	παράστημα τῆς μητρὸς καὶ κατακούσειε
[1, 3]	πομπὴν τῶν ὁπλιτῶν ἐδήλουν καὶ	τὸ	παράστημα τοῦ Ἀντιγόνου μεῖζον ἢ
[1, 0]	ἐσπούδαζον ἕκαστοι γράφειν, ὅπου καὶ	τὸ	παρατυχεῖν τοῖς πράγμασιν ἐποίει τὴν
[1, 19]	λέγων τοιάδε· (Παραλογώτατά μοι δοκεῖ	τὸ	παρὸν ὑμῶν καθάπτεσθαι δέος· πρὸς
[1, 21]	λίθους ἐπ' ὀργυιὰς εἴκοσιν εἰς	τὸ	πέλαγος, ὧν ἦσαν οἱ πλεῖστοι
[1, 22]	προσλαλεῖν, μέχρι τῷ χρόνῳ διδαχθεὶς	τὸ	πένθος ἀνάλογον τὴν λύπην ἔσχεν
[1, 29]	ἐλπίσιν, προσλαβὼν δὲ τῇ κακίᾳ	τὸ	πεποιθὸς ἀφόρητος ἦν· τὸ γὰρ
[1, 31]	ἔστιν, ἐξεβόησεν, καὶ τοῦτο πατροκτόνου	τὸ	περιπλέκεσθαί μοι θέλειν ἐν τηλικαύταις
[1, 8]	ταύτῃ Ἰουδαίους φρουροῦντας τὰς κατὰ	τὸ	Πηλούσιον ἐμβολὰς παρεῖναι Γαβίνιον ἔπεισεν.
[1, 9]	Αἴγυπτον δυνάμεως εἰργόμενος τῶν κατὰ	τὸ	Πηλούσιον ἐμβολῶν ἐν Ἀσκάλωνι κατείχετο,
[1, 9]	προσγενομένῃ δι' Ἀντίπατρον ἰσχύι πρὸς	τὸ	Πηλούσιον ἐξελαύνει κωλυόμενός τε διελθεῖν
[1, 9]	μετὰ τῶν σὺν αὐτῷ. (Καὶ	τὸ	Πηλούσιον μὲν ἑάλω, πρόσω δ'
[1, 22]	αὐτήν, ἄλλα τε πολλὰ πρὸς	τὸ	πιθανὸν ἐνσκευαζόμεναι καὶ κατηγοροῦσαι διότι
[1, 6]	περὶ Ἱεριχοῦντα, ἔνθα τῆς Ἰουδαίας	τὸ	πιότατον φοίνικά τε πάμπολυν καὶ
[1, 17]	ὀλίγον μὲν προσοιμώξας τῷ πάθει,	τὸ	πλεῖον δὲ τοῦ πένθους ὑπερθέμενος
[1, 14]	περὶ Παμφυλίαν καὶ τοῦ φόρτου	τὸ	πλεῖον ἐκβαλὼν μόλις εἰς Ῥόδον
[1, 32]	ἑτέροις, εὗρον ἐπιβούλους, οἳ τεθνήκασι	τὸ	πλέον Ἀντιπάτρῳ· νέῳ γὰρ ὄντι
[1, 21]	καὶ συοτρόφος μὲν ἡ χώρα,	τὸ	πλέον δ' ἐλάφων καὶ ὀνάγρων
[1, 12]	συγκατήγαγεν Ἀντίγονον τὸν Ἀριστοβούλου, καὶ	τὸ	πλέον διὰ Φάβιον, ὃν Ἀντίγονος
[1, 13]	τῶν ἀπὸ τῆς χώρας ἀναπίμπλαται	τὸ	πλέον ὁπλιτῶν. Καὶ Φασάηλος μὲν
[1, 20]	μεῖζον δ' ἐξήρθη φρόνημα καὶ	τὸ	πλέον τῆς μεγαλονοίας ἐπέτεινεν εἰς
[1, 3]	ὡς ἐνῆν μάλιστα κεκοσμημένον προσκυνῆσαι	τὸ	πλέον ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ. Κἀν
[1, 19]	ἐκέλευε τειχίζειν. Οὐ μὴν ὑπήκουσεν	τὸ	πλῆθος, ἀλλὰ τῇ προτέρᾳ νίκῃ
[1, 11]	καθ' ὑπόνοιαν τῆς φαρμακείας ὀργιζόμενον	τὸ	πλῆθος ἀρνούμενος ἔπειθεν καὶ δυνατώτερον
[1, 10]	ὁ Ἀντίπατρος ἀπορρίψας τὴν ἐσθῆτα	τὸ	πλῆθος ἐπεδείκνυεν τῶν τραυμάτων, καὶ
[1, 0]	τῶν τυράννων τῶν τε ἀνδραποδισθέντων	τὸ	πλῆθος καὶ εἰς ἣν ἕκαστοι
[1, 19]	Πρὸς δὲ τὴν ἐμβολὴν καταπλαγὲν	τὸ	πλῆθος καὶ μεγέθει συμφορῶν ἐπαλλήλων
[1, 6]	μᾶλλον ἢ ὑπακοῦσαι, καθεώρα δὲ	τὸ	πλῆθος ὀρρωδοῦν, καὶ παρῄνουν οἱ
[1, 17]	δὲ περὶ Πάππον οὔτε πρὸς	τὸ	πλῆθος οὔτε πρὸς τὴν ὁρμὴν
[1, 33]	τόν τε βασιλέα κατευδαιμονίζει καὶ	τὸ	πλῆθος παρακαλεῖ καὶ τὴν ἀπολειφθεῖσαν
[1, 22]	προσελθόντι καθ' ἑορτὴν ἄθρουν ἐπεδάκρυσεν	τὸ	πλῆθος. Πέμπεται μὲν οὖν ὁ
[1, 19]	οἱ Ἄραβες ἐπιστρέφονται καὶ συνάψαντες	τὸ	πλῆθος περὶ πετρώδη καὶ δύσβατα
[1, 18]	δ' ἀνὰ τὴν πόλιν Ἰουδαίων	τὸ	πλῆθος ποικίλως ἐτετάρακτο· καὶ γὰρ
[1, 0]	μῆκος αἰδοῦνται τοῦ πολέμου οὔτε	τὸ	πλῆθος τῆς Ῥωμαίων καμούσης στρατιᾶς
[1, 11]	τὸν ἄνδρα μετιέναι, διαστασιάσειν γὰρ	τὸ	πλῆθος, τότε μὲν ἀπολογούμενόν τε
[1, 19]	Κάναθα τῆς κοίλης Συρίας ἄπειροι	τὸ	πλῆθος τοὺς Ἰουδαίους ἔμενον. Ἔνθα
[1, 23]	ἕκαστον τῶν υἱῶν κατασπασάμενος διέλυσεν	τὸ	πλῆθος, τοὺς μὲν συνευχομένους τοῖς
[1, 33]	κλίνην οἵ τε υἱεῖς καὶ	τὸ	πλῆθος τῶν συγγενῶν, ἐφ' οἷς
[1, 1]	Βακχίδην. Καὶ παραχρῆμα μὲν δείσας	τὸ	πλῆθος τῶν φρουρῶν εἰς τὰ
[1, 6]	τὸν Ὑρκανὸν στερηθέντα τῆς κατὰ	τὸ	πρεσβεῖον αὐτῷ προσηκούσης ἀρχῆς. Προκατασκευάσας
[1, 23]	τιμὰς διδόντες, ἑκάστῳ δὲ κατὰ	τὸ	πρεσβεῖον· οὐ γὰρ τοσοῦτον εὐφρανεῖ
[1, 21]	πρὸς καταγωγὴν τῶν ἐνορμιζομένων καὶ	τὸ	πρὸ αὐτῶν πᾶν κύκλῳ νάγμα
[1, 13]	τοῖς πολεμίοις ἐπεκδραμὼν ἀσυντάκτοις κατὰ	τὸ	προάστειον πλείστους μὲν ἀναιρεῖ, τρέπεται
[1, 17]	χώρας, οἱ μὲν διὰ μῖσος	τὸ	πρὸς Ἀντίγονον, οἱ δὲ ἐπὶ
[1, 24]	ᾔδει καὶ πολλῷ τῷ πανούργῳ	τὸ	πρὸς αὐτοὺς ἐκάλυπτε μῖσος, τοῖς
[1, 15]	ἰσχὺν καταπλαγέντες. (Στρατοπεδευσαμένους δὲ κατὰ	τὸ	πρὸς δύσιν κλίμα τοῦ ἄστεος
[1, 12]	διαλαβόντος τὴν Συρίαν, κατὰ δὲ	τὸ	πρὸς Ἡρώδην ἔχθος συγκατήγαγεν Ἀντίγονον
[1, 4]	ἅπαντας. (Ἐκ τούτου Δαμασκηνοὶ διὰ	τὸ	πρὸς Πτολεμαῖον τὸν Μενναίου μῖσος
[1, 28]	ὁ βασιλεὺς ἠγανάκτησεν καταμαθὼν αὐτοῦ	τὸ	πρὸς τοὺς ὀρφανοὺς ἦθος, ἔννοιά
[1, 7]	ὑπηρεσίας προθύμους. (Αὐτὸς δὲ κατὰ	τὸ	προσάρκτιον κλίμα τήν τε τάφρον
[1, 29]	δὲ φανερῶς μὲν οὐ μετέβαινεν	τὸ	πρόσταγμα, λάθρα δὲ διενυκτέρευεν σὺν
[1, 31]	δέει τεθνηκὼς ἔνδοθεν σοβαρὸς εἶναι	τὸ	πρόσωπον ἐβιάζετο. Φυγὴ δ' οὐκέτι
[1, 23]	πολέμιον ὑφεώρων τὸν πατέρα, καὶ	τὸ	πρότερον μὲν ἐπὶ Ῥώμης παιδευόμενοι,
[1, 31]	χυλοὺς ἑτέρων ἑρπετῶν, ἵνα εἰ	τὸ	πρῶτον ἀσθενήσει φάρμακον, τούτῳ Φερώρας
[1, 21]	πολλαχοῦ καὶ πολλάκις, ἐμπρησθὲν δὲ	τὸ	Πύθιον ἰδίοις ἀναλώμασιν ἄμεινον ἀνεδείματο.
[1, 0]	τὰς Ῥωμαίων χεῖρας ἀκούσας καὶ	τὸ	πῦρ ἐπὶ τὸν ναὸν εἵλκυσαν
[1, 32]	πιστεύειν, ἀλλὰ κατ' ἐμοῦ φερέσθω	τὸ	πῦρ, ὁδευέτω διὰ τῶν ἐμῶν
[1, 30]	ἐκόμισα καὶ πλεῖστον μὲν εἰς	τὸ	πῦρ ὁρῶντος αὐτοῦ κατεκένωσα, βραχὺ
[1, 24]	Ἀλεξάνδρου, παρελθὼν ὑπεκρίνετο καὶ διασύρειν	τὸ	ῥηθὲν ἀρξάμενος ἔπειτα κατεσκεύαζεν ἡσυχῆ
[1, 24]	ἀνυπεύθυνος ἦν, ἀλλὰ εἰς διαβολὴν	τὸ	ῥηθὲν ἐστρέφετο, καὶ μετρίως παρρησιασαμένου
[1, 15]	τὸ ἀναγκαιότατον ἀγώνισμα Μασάδα καὶ	τὸ	ῥύσασθαι πρῶτον τοὺς οἰκείους ἐκ
[1, 17]	ἐν τῇ μάχῃ φανείς, καὶ	τὸ	Ῥωμαικὸν πᾶν διαφθείρεται· νεοσύλλεκτοι γὰρ
[1, 10]	εὐχαριστεῖν καὶ μὴ πρὸς μὲν	τὸ	σκυθρωπὸν ἀπαντᾶν, περὶ δὲ τῆς
[1, 25]	ἐξετάσων, ἣν ἐκείνῳ γε πρὸς	τὸ	σὸν ἀξίωμα βλέπων ἐνεγγύησα. Νῦν
[1, 1]	ἰδίων ἐκτρέχει πολὺ καὶ διακόψας	τὸ	στῖφος τῶν πολεμίων ἐπὶ τὸν
[1, 0]	καὶ τὰς δίκας κέχηνεν εὐθέως	τὸ	στόμα καὶ γλῶσσα λέλυται, πρὸς
[1, 16]	προιέναι κελεύσας αὐτὸς ἵστατο ἐπὶ	τὸ	στόμιον καὶ τὸν ἀεὶ προιόντα
[1, 33]	δὲ γνῶναι τὴν τελευτὴν αὐτοῦ	τὸ	στρατιωτικὸν προελθοῦσα μετὰ τἀνδρὸς ἡ
[1, 9]	τοὺς καταλειπομένους ἐδίωξεν ὡς καὶ	τὸ	στρατόπεδον αὐτῶν ἑλεῖν. Ὀγδοήκοντα δὲ
[1, 19]	εἰς Ὄρμιζα καταφεύγουσιν, ὅπου καὶ	τὸ	στρατόπεδον αὐτῶν περισχόντες αὔτανδρον εἷλον
[1, 17]	τὰς οἰκίας ἐμπρήσας ὑπέστρεψεν ἐπὶ	τὸ	στρατόπεδον· ηὔλιστο δὲ περὶ τὴν
[1, 15]	περὶ Ἀντίγονον προανεσκευασμένων, ἐκίνει τε	τὸ	στρατόπεδον καὶ ἀναχωρεῖν ἐπειρᾶτο. Ἡρώδης
[1, 11]	τῆς Μαλίχου παρανομίας γενόμενος μετὰ	τὸ	συμπόσιον θνήσκει τά τε ἄλλα
[1, 31]	πατρίδα σπεύδοντες ἰδεῖν μᾶλλον ἢ	τὸ	συμφέρον Ἀντιπάτρῳ σκοποῦντες, ἐπείγεσθαι παρῄνουν
[1, 29]	ἐλπίδας ὁ Ἀντίπατρος καὶ πρὸς	τὸ	συμφέρον αὐτῷ τὰς ἐπιγαμίας ποιησάμενος
[1, 28]	ἔπειτα κατασπασάμενος ἕκαστον φιλοφρόνως διέλυσεν	τὸ	συνέδριον. Ἐπαχνώθη δ' εὐθὺς Ἀντίπατρος
[1, 32]	Ἡρώδην ὁμιλίας καὶ τὰ περὶ	τὸ	συνέδριον Καίσαρι γράψας μετὰ μίαν
[1, 24]	ἀπέθνησκον πολλοὶ καὶ μηδὲν ὑπὲρ	τὸ	συνειδὸς εἰπόντες· οἱ δ' ὑπὸ
[1, 17]	ἐκράτει καὶ μετ' ἐκείνους ἐπὶ	τὸ	συνεστὸς ἀεὶ τρεπόμενος ἅπαντας διώκει.
[1, 20]	διαδήματος, τὴν μὲν ἐσθῆτα καὶ	τὸ	σχῆμα ἰδιώτης, τὸ δὲ φρόνημα
[1, 33]	διάλιθος, στρωμνὴ δὲ ἁλουργὶς ποικίλη,	τὸ	σῶμα δ' ἐπ' αὐτῆς πορφύρᾳ
[1, 33]	ἀπελευθέρων ἀρωματοφόροι. Σταδίους δ' ἐκομίσθη	τὸ	σῶμα ἑβδομήκοντα εἰς Ἡρώδειον, ὅπου
[1, 30]	ὑποστείλαιτο, δαπανήσειν αὐτῆς ἐν βασάνοις	τὸ	σῶμα καὶ μηδὲ τάφῳ καταλείψειν.
[1, 32]	Ἀλέξανδρον καὶ μὴ πᾶσιν πιστεύειν	τὸ	σῶμα· οὗτος ὁ μέχρι τῆς
[1, 33]	τοῖς ὑπηρέταις ἀνελεῖν. (Ἔνθεν αὐτοῦ	τὸ	σῶμα πᾶν ἡ νόσος διαλαβοῦσα
[1, 4]	ἐπιδιδοὺς καὶ βιαζόμενος παρὰ δύναμιν	τὸ	σῶμα πρὸς τὰς ἐνεργείας ἀπήλλαξεν.
[1, 10]	λόγου δεῖν αὐτῷ· κεκραγέναι γὰρ	τὸ	σῶμα σιωπῶντος· Ἀντιγόνου δὲ θαυμάζειν
[1, 0]	μετὰ τοῦ καινὰ λέγειν καὶ	τὸ	σῶμα τῆς ἱστορίας κατασκευάζων ἴδιον.
[1, 33]	ἰατροῖς ἐλαίῳ θερμῷ πᾶν ἀναθάλψαι	τὸ	σῶμα χαλασθὲν εἰς πλήρη πύελον
[1, 23]	κοινωνοῦντα τῶν κινδύνων, οὕτως ἤδη	τό	τε Ἀντιπάτρου πανοῦργον καὶ τὴν
[1, 11]	σωτηρίας ἀπόγνωσις ἐνθυμεῖσθαι καὶ μείζονα·	τό	τε γὰρ ἔθνος ἐπαναστήσειν Ῥωμαίοις
[1, 7]	τὴν πρὸ τούτων φάραγγα φοβερὰν	τό	τε ἱερὸν ἐντὸς τῆς φάραγγος
[1, 2]	δὲ ἐπὶ τοὺς Σαμαρεῖς ὑποστρέψαντες	τό	τε πλῆθος πάλιν εἰς τὸ
[1, 21]	ἐν Ἱεροσολύμοις ὁμώνυμον πύργον, οὗ	τό	τε σχῆμα καὶ τὴν ἐν
[1, 25]	οὗτος ἦν ὑπόθεσις. Ὃς κατιδὼν	τό	τε τοῦ βασιλέως ὀξύρροπον καὶ
[1, 10]	Ἰουδαίαν ὑπέστρεψεν. Καὶ πρῶτον μὲν	τὸ	τεῖχος ἀνεδείματο τῆς πατρίδος ὑπὸ
[1, 7]	ἑαυτοὺς ἄπειροι· καὶ τὰ περὶ	τὸ	τεῖχος δ' ἔνιοι μανιῶντες ἐν
[1, 15]	τὸ μὲν πρῶτον κηρύσσειν περὶ	τὸ	τεῖχος ἐκέλευεν ὡς ἐπ' ἀγαθῷ
[1, 13]	πλέον ὁπλιτῶν. Καὶ Φασάηλος μὲν	τὸ	τεῖχος, Ἡρώδης δ' οὐ μετὰ
[1, 2]	τό τε πλῆθος πάλιν εἰς	τὸ	τεῖχος συγκλείουσιν καὶ τὴν πόλιν
[1, 7]	Ὁ δὲ πρῶτος ὑπερβῆναι τολμήσας	τὸ	τεῖχος Σύλλα παῖς ἦν Φαῦστος
[1, 23]	γὰρ δὴ δεινότατος εἰπεῖν. Καὶ	τὸ	τελευταῖον φάμενος ὡς τῷ πατρὶ
[1, 4]	καὶ χειρὸς ἐπιδειξαμένων. Χωρεῖ δὲ	τὸ	τέλος τῆς παρατάξεως παρὰ δόξαν
[1, 27]	καὶ τὸ Ἰουδαικὸν ἦν ἐκδεχομένων	τὸ	τέλος τοῦ δράματος· οὐδεὶς μέντοι
[1, 7]	συμφοραῖς καθήψατο τοῦ ἔθνους ὡς	τὸ	τέως ἀόρατον ἅγιον ἐκκαλυφθὲν ὑπὸ
[1, 10]	τὰς ἐλπίδας αὔταρκες εἶναι καὶ	τὸ	τὴν ἰσχὺν ἐπιδείξασθαι τῷ ἔθνει.
[1, 25]	μή τινες ἦσαν ἀναπείθοντες καὶ	τὸ	τῆς ἡλικίας εὔκολον ἐπὶ κακῷ
[1, 0]	γράφειν. Τιμάσθω δὴ παρ' ἡμῖν	τὸ	τῆς ἱστορίας ἀληθές, ἐπεὶ παρ'
[1, 25]	τἀδελφοῦ τῆς ἀμύνης ἐπίπροσθεν τίθεσθαι	τὸ	τῆς φύσεως δίκαιον· ἐν γὰρ
[1, 4]	δι' ὑπερβολὴν ὀργῆς εἰς ἀσέβειαν	τὸ	τῆς ὠμότητος· τῶν γὰρ ληφθέντων
[1, 13]	Ἀντιγόνου θεραπεῦσαι δῆθεν αὐτὸν ἐμπλήσειεν	τὸ	τραῦμα δηλητηρίων φαρμάκων καὶ διαφθείρειεν
[1, 32]	πάντα καὶ πανταχοῦ πάρεστιν; Ἢ	τὸ	τῶν ἀδελφῶν τέλος ἠγνόουν, οὓς
[1, 10]	βασιλείοις βασκάνων ἠρέθιζον, οἷς ἢ	τὸ	τῶν παίδων ἢ τὸ Ἀντιπάτρου
[1, 19]	Ταύτης τῆς πληγῆς αἴτιον αὐτῷ	τὸ	τῶν ταξιάρχων ἀπειθὲς κατέστη· μὴ
[1, 0]	Ἀράβων τε τοὺς πορρωτάτω καὶ	τὸ	ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμόφυλον ἡμῖν Ἀδιαβηνούς
[1, 0]	ἀνατολήν, ἐπειδὴ Ἰουδαῖοι μὲν ἅπαν	τὸ	ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμόφυλον συνεπαρθήσεσθαι σφίσιν
[1, 21]	δένδρεσιν πλουσίαν ὠνόμασεν Ἀντιπατρίδα, καὶ	τὸ	ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος φρούριον ὀχυρότητι καὶ
[1, 21]	ἀνεπληρώθη τὸ ὕφαλον, οὕτως ἤδη	τὸ	ὑπερέχον τοῦ πελάγους τεῖχος ἐπὶ
[1, 3]	ὀλίγον ἀνῃρημένος Ἀντίγονος ἠγγέλλετο κατὰ	τὸ	ὑπόγαιον χωρίον, ὃ δὴ καὶ
[1, 21]	καὶ μείζους. Ἐπεὶ δὲ ἀνεπληρώθη	τὸ	ὕφαλον, οὕτως ἤδη τὸ ὑπερέχον
[1, 1]	οὐχ οἷός τε ἦν διὰ	τὸ	ὕψος, ὁ δὲ τὸ θηρίον
[1, 23]	μίσους ὑπόθεσις. Ἀλλ' εἴς γε	τὸ	φανερὸν τὴν ἀπέχθειαν οὐκ ἐξέφερεν
[1, 32]	ἀδικεῖν μάρτυς” ἔκειτο σιγῶν, αἰτήσας	τὸ	φάρμακον δίδωσί τινι τῶν ἐπὶ
[1, 30]	ὡμολόγουν καὶ λαβεῖν παρ' ἀδελφοῦ	τὸ	φάρμακον ἔφασκον ἰατρεύοντος ἐν Ἀλεξανδρείᾳ.
[1, 30]	Φερώραν δὲ τῇ γυναικὶ παραθέσθαι	τὸ	φάρμακον. Ταύτην ὁ βασιλεὺς μεταπεμψάμενος
[1, 31]	τῶν τετελεσμένων, μή ποτε φωραθείη	τὸ	φάρμακον. Τότε δ' ἐν Κιλικίᾳ
[1, 21]	εὐφυίαν τοῦ χωρίου δέξασθαι δυναμένην	τὸ	φιλότιμον αὐτοῦ, πᾶσαν ἀνέκτισεν λευκῷ
[1, 21]	δὲ εἰς ὅλας πόλεις αὐτῷ	τὸ	φιλότιμον. Ἐν μέν γε τῇ
[1, 24]	τριχῶν πεποιημένας. (Διὰ ταῦτα καίτοι	τὸ	φρόνημα τῶν νεανίσκων ὑποδείσας, ὅμως
[1, 13]	ἀναγκαιοτάτων τοὺς ἀλκιμωτάτους κατασχὼν εἰς	τὸ	φρούριον διασώζεται. Καταλιπὼν δὲ ἐνταῦθα
[1, 15]	Μάλχῳ μεταμέλειν. Κἂν ἔφθη καταλιπὼν	τὸ	φρούριον, εἰ μὴ περὶ τὴν
[1, 15]	οἰκείους παραλαβὼν ῥᾳδίως καὶ Ῥῆσαν	τὸ	φρούριον ᾔει πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα·
[1, 13]	πᾶσαν προσβολὴν ἀποκτείνας εἰς Μασάδαν	τὸ	φρούριον ἠπείγετο. (Βαρυτέρους δὲ κατὰ
[1, 8]	ἀνοχὴν τοῦ πολέμου διδόντος καὶ	τὸ	φρούριον κακῶς ὠχύρου· προσπεσόντων δὲ
[1, 8]	οὕτως. Γαβίνιος δὲ τοὺς ἐξαιρήσοντας	τὸ	φρούριον καταλιπὼν αὐτὸς ἐπῄει τὰς
[1, 4]	εὐπραγίας αὐτὸν καταπλαγέντος ἔρημον λαβὼν	τὸ	φρούριον κατέσκαψεν. (Ἔπειτα συμβαλὼν Ὀβαίδᾳ
[1, 27]	νεκροὺς εἰς Ἀλεξάνδρειον ἐκέλευσεν ἀνακομισθῆναι	τὸ	φρούριον συνταφησομένους Ἀλεξάνδρῳ τῷ μητροπάτορι.
[1, 21]	ἐκόσμησεν βασιλείοις, ἐν ᾗ μάλιστα	τὸ	φύσει μεγαλόνουν ἐπεδείξατο. Μεταξὺ γὰρ
[1, 26]	τῶν εἰς αὐτὸν εὐεργεσιῶν καὶ	τὸ	φῶς ἀμοιβὴν τῆς ξενίας ἀντιπαρέχειν·
[1, 33]	διωρθώσατο. ~(Προῄει δ' αὐτῷ πρὸς	τὸ	χαλεπώτερον ἡ νόσος ἅτε δὴ
[1, 19]	τῷ δέει, προσελθὼν ἐσπάραττεν αὐτῶν	τὸ	χαράκωμα. Κἀν τούτῳ συναναγκασθέντες ἐξίασιν
[1, 19]	λοιπὸν πλῆθος ἔφθη συνωσθὲν εἰς	τὸ	χαράκωμα. Τούτους περισχὼν ἐπολιόρκει, καὶ
[1, 2]	Ἀργαρίζειν αὐτὸς αἱρεῖ, πρὸς αἷς	τὸ	Χουθαίων γένος, οἳ περιῴκουν τὸ
[1, 11]	καταλύσας εὐμαρῶς. (Ἐπεγέλα δ' ἄρα	τὸ	χρεὼν αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν. Ὁ
[1, 14]	τριακόσια δοῦναι προστησάμενος Τυρίους παρακαλοῦντας.	Τὸ	χρεὼν δ' ἄρα τὴν αὐτοῦ
[1, 7]	τὴν θρησκείαν χεῖρας ἀπίσχουσιν Ἰουδαῖοι,	τὸ	χῶμα ὕψου τῆς κατὰ χεῖρα
[1, 13]	εἰς μνήμην τοῦ κατορθώματος ἔκτισεν	τὸ	χωρίον καὶ βασιλείοις πολυτελεστάτοις ἐκόσμησεν
[1, 13]	ἐπὶ τὸν καλούμενον Δρυμὸν προέπεμψεν	τὸ	χωρίον καταλαβεῖν· ἐν ᾧ γενομένης
[1, 4]	φρουροὺς περιβόλοις ἀποτειχίσας διὰ μάχης	τὸ	χωρίον παραλαμβάνει. Καταστρέφεται δὲ καὶ
[1, 0]	ἐποίει τὴν ἀπαγγελίαν ἐναργῆ καὶ	τὸ	ψεύδεσθαι παρ' εἰδόσιν αἰσχρὸν ἦν.
[1, 24]	ἀεὶ τοὺς ἐρεθίσοντας, ὅπως αὐτῷ	τὸ	ψεῦδος ἔχοι τὰς ἀφορμὰς ἀληθεῖς·
[1, 17]	ἐλπίδα σωθεὶς ἀνδρὸς θεοφιλεστάτου δόξαν	ἀπηνέγκατο·	πολλοὶ μὲν γὰρ αὐτῷ τῶν
[1, 14]	ἀπαγγέλλεται. Προσλαβὼν δὲ πένθους ὅσον	ἀπεθήκατο	φροντίδων ᾔει προσωτέρω. Καὶ δὴ
[1, 33]	δεσμώτας, οὓς κτείνειν ὁ βασιλεὺς	ἐνετείλατο,	μεταπεισθῆναι τὸν βασιλέα λέγουσα καὶ
[1, 23]	μὲν ἁμαρτήματα τοῦ πατρὸς αἰδημόνως	ὑπεστείλατο,	τὰς δ' αὐτοῦ διαβολὰς ἰσχυρῶς
[1, 13]	πολυτελεστάτοις ἐκόσμησεν καὶ ἀκρόπολιν ὀχυρωτάτην	ἀνεδείματο	Ἡρώδειόν τε ἐκάλεσεν ἀπὸ ἑαυτοῦ.
[1, 21]	τὸ Πύθιον ἰδίοις ἀναλώμασιν ἄμεινον	ἀνεδείματο.	Καὶ τί δεῖ λέγειν τὰς
[1, 10]	Καὶ πρῶτον μὲν τὸ τεῖχος	ἀνεδείματο	τῆς πατρίδος ὑπὸ Πομπηίου κατεστραμμένον
[1, 4]	ἤγειρεν ὑψηλὸν καὶ ξυλίνους πύργους	ἐτεκτήνατο	τὰς εὐμαρεῖς ἐμβολὰς ἀποφράττων. Οὐ
[1, 10]	Ὑρκανὸν μὲν ἀξιώτερον τῆς ἀρχιερωσύνης	ἀπεφήνατο,	Ἀντιπάτρῳ δὲ δυναστείας αἵρεσιν ἔδωκεν.
[1, 27]	γνώμην ἑκάστου. Καὶ πρῶτος Σατορνῖνος	ἀπεφήνατο	κατακρίνειν μὲν τῶν νεανίσκων, ἀλλ'
[1, 32]	διαχέας ἔλεον, ἔπειτα πικρὰν κατηγορίαν	κατετείνατο,	πάντα μὲν τὰ κατὰ τὴν
[1, 16]	ἀπὸ τῶν τειχῶν ὡς πολέμιον	ἠμύνατο,	μέχρις αἰδούμενος Μαχαιρᾶς εἰς Ἀμμαοῦντα
[1, 30]	μητρῴας τόλμης καὶ τὸν υἱὸν	ἠμύνατο·	τὸν γοῦν ἐξ αὐτῆς Ἡρώδην
[1, 2]	πρὸς Ῥωμαίους φιλίᾳ τὴν ἀρχὴν	ἐκρατύνατο	πρός τε τὸν Ἀντιόχου παῖδα
[1, 13]	περιέχειν οὐκ ἐπιβουλήν, ἀλλ' ὁπόσα	διεπράξατο	Φασάηλος. Ἔτυχεν δὲ παρ' ἄλλων
[1, 16]	πολιορκίαις ἐξελὼν ἐπιτίμιον τῆς μεταβολῆς	εἰσεπράξατο	παρὰ τῶν πόλεων ἑκατὸν τάλαντα.
[1, 20]	πολλὰ μεγαλοφρόνως εἰς ἔπαινον τἀνδρὸς	ἐφθέγξατο.	Ὁ δὲ δώροις ἐπιμειλιξάμενος αὐτὸν
[1, 5]	θλίβων τὴν πόλιν, ταύτην μὲν	ὑπεδέξατο	μηθὲν ἀξιόλογον ἐργασαμένην. Τιγράνην δὲ
[1, 21]	ᾗ μάλιστα τὸ φύσει μεγαλόνουν	ἐπεδείξατο.	Μεταξὺ γὰρ Δώρων καὶ Ἰόππης,
[1, 21]	τῶν ἔξω πόλεων τὸ μεγαλόψυχον	ἐπεδείξατο.	Τριπόλει μὲν γὰρ καὶ Δαμασκῷ
[1, 11]	ἤπειγεν ἡ ἀνάγκη. Πρῶτος δ'	ἀπεμειλίξατο	Κάσσιον Ἡρώδης τὴν ἑαυτοῦ μοῖραν
[1, 2]	πρῶτος Ἰουδαίων ἐκ τῆς περιουσίας	ἤρξατο.	(Αὖθίς γε μὴν Ἀντίοχος ἐπὶ
[1, 0]	ἐμῆς ἐπιμελείας ἀκριβῶς, ὅθεν τε	ἤρξατο	καὶ δι' ὅσων ἐχώρησεν παθῶν
[1, 27]	Οὐολούμνιος δὲ τῆς σκυθρωπῆς ἀποφάσεως	ἤρξατο,	καὶ μετ' αὐτὸν πάντες θάνατον
[1, 1]	ᾠκοδόμησεν ἕτερον καὶ τῶν ἐναγισμῶν	ἤρξατο.	Λαμβανούσης δὲ ἄρτι τὸ ἱερὸν
[1, 22]	ἐνεμέσησεν, καὶ κακοδαιμονεῖν ἐκ γυναικὸς	ἤρξατο	περὶ ἣν μάλιστα ἐσπούδασεν. Ἐπειδὴ
[1, 26]	Ἡρώδῃ δῶρα προσενεγκὼν δέλεαρ ὧν	ἐθηρᾶτο	καὶ παραχρῆμα πολλαπλασίω λαβὼν οὐδὲν
[1, 15]	τε τὸ στρατόπεδον καὶ ἀναχωρεῖν	ἐπειρᾶτο.	Ἡρώδης δ' ἐντυγχάνων τοῖς τε
[1, 19]	συμφορῶν ἐπαλλήλων ἔκλυτον συναγαγὼν Ἡρώδης	ἐπειρᾶτο	παρορμᾶν ἐπὶ τὴν ἄμυναν λέγων
[1, 19]	μετὰ τῆς δυνάμεως Ἡρώδης ἐπελθὼν	ἐπειρᾶτο	προμηθέστερον ἀφηγεῖσθαι τοῦ πολέμου καὶ
[1, 8]	ἐλθὼν ἐπειδὴ πολλοὺς εὗρεν ἐστρατοπεδευμένους,	ἐπειρᾶτο	συγγνώμης ὑποσχέσει περὶ τῶν ἡμαρτημένων
[1, 31]	ἀδελφῶν πλεῖστα δοὺς χρήματα συμφύρειν	ἐπειρᾶτο	τὸν ἔλεγχον, ἐσθῆτάς τε πολυτελεῖς
[1, 7]	τὰς ἐκ Τύρου κομισθείσας μηχανὰς	ἐπειρᾶτο	τοῦ τείχους· ἀνέστελλον δὲ αἱ
[1, 8]	πρῶτον καταλαβόμενος τὸ Ἀλεξάνδρειον ἀνατειχίζειν	ἐπειρᾶτο·	ὡς δὲ Γαβίνιος ὑπὸ Σισέννᾳ
[1, 17]	αἱ σπεῖραι, καὶ οὐδὲν αὐταῖς	ἐνεκέκρατο	τῶν πάλαι στρατιωτῶν καλουμένων ἐπαμύνειν
[1, 23]	καὶ περὶ θανάτου τῶν υἱῶν	ὑπειργάσατο.	(Τὸν γοῦν Ἀλέξανδρον σύρας μέχρι
[1, 24]	ἢ κολακείαις ὑπιὼν ἐς πάντα	κατειργάσατο	καὶ πεποιήκει προδότας καὶ τῶν
[1, 7]	παριέναι τῷ ἀρχιερεῖ, τὰ ἔνδον	ἐθεάσατο,	λυχνίαν τε καὶ λύχνους καὶ
[1, 3]	ἐπειδὴ καὶ τότε τὸν Ἀντίγονον	ἐθεάσατο	παριόντα διὰ τοῦ ἱεροῦ, πρὸς
[1, 17]	γοῦν ἐπισυλλεγόμενον αὐτῶν πλῆθος ὡς	ἐθεάσατο	τοὺς ἀνὰ τὴν κώμην διεφθαρμένους,
[1, 20]	δεξάμενος Ἡρώδης τότε πρῶτον καὶ	συνιππάσατο	ποιουμένου περὶ Πτολεμαίδα τῆς δυνάμεως
[1, 0]	ἐπιθυμῶν ἐπὶ δεξιὰς τοὺς στασιάζοντας	προυκαλέσατο,	διακρινῶ δὲ τὰ πάθη τοῦ
[1, 32]	καὶ τὸν Οὔαρον εἰς οἶκτον	προυκαλέσατο,	μόνον δὲ ὁ θυμὸς Ἡρώδην
[1, 18]	ἀγαθοὺς καὶ βασιλεῖς τηλικούτους ἀνόσιον	ἡγήσατο,	τὸ δὲ τούτων ἔγγιον φίλους
[1, 2]	καίτοι γε γηραλέος ὢν νεανικώτερον	ἀφηγήσατο	τοῦ πολέμου· τοὺς μέντοι γε
[1, 0]	παρόντος αὐτοῦ, προσβολάς τε ὅσας	ἐποιήσατο	καὶ ὁπόσα χώματα, περιβόλους τε
[1, 2]	τε τὸν Ἀντιόχου παῖδα διαλλαγὰς	ἐποιήσατο.	Οὐ μήν τι τούτων ἤρκεσεν
[1, 31]	ἐπιστολὴν ἐν Τάραντι καὶ μέγιστον	ἐποιήσατο	πένθος, ὅ τινες ὡς ἐπὶ
[1, 17]	τὴν πορείαν αὐτὸς διὰ Φοινίκης	ἐποιήσατο.	Συναθροισθείσης δὲ τῆς ὅλης δυνάμεως
[1, 1]	δυνάμεις, καὶ πρὸς Ῥωμαίους πρῶτος	ἐποιήσατο	φιλίαν, καὶ τὸν Ἐπιφανῆ πάλιν
[1, 18]	ἀνέπεμψεν. Οὐ μὴν εἰς ἅπαν	ἐξωνήσατο	τὸ μηδὲν παθεῖν· ἤδη γὰρ
[1, 21]	τὰς πόλεις πλέον τῶν ἐχόντων.	(Ἐχρήσατο	δὲ καὶ σώματι πρὸς τὴν
[1, 21]	ψυχικοῖς καὶ τοῖς σωματικοῖς προτερήμασιν	ἐχρήσατο	καὶ δεξιᾷ τύχῃ· καὶ γὰρ
[1, 26]	ἐκ κακῶν κτηθεῖσιν εἰς ὅμοια	κατεχρήσατο·	δὶς γοῦν ἐπὶ Καίσαρος κατηγορηθεὶς
[1, 20]	καὶ Ἰόππην καὶ Στράτωνος πύργον·	ἐδωρήσατο	δ' αὐτῷ καὶ πρὸς φυλακὴν
[1, 9]	πολιτείᾳ τε αὐτὸν τῇ Ῥωμαίων	ἐδωρήσατο	καὶ ἀτελείᾳ τῆς τε ἄλλης
[1, 21]	ἄλλας ἐπετησίοις τε καὶ διηνεκέσιν	ἐδωρήσατο	προσόδους κατατάξας, ὥσπερ Κῴοις, ἵνα
[1, 18]	τοὺς ἡγεμόνας, βασιλικώτατα δὲ αὐτὸν	ἐδωρήσατο	Σόσσιον, ὡς μηδένα χρημάτων ἀπελθεῖν
[1, 19]	ἂν Ἀθηνίων εὗρεν καιρὸν ἐπιβουλῆς.	Ἐτιμωρήσατο	μέντοι τοὺς Ἄραβας αὖθις ἀεὶ
[1, 33]	εἰ καί τις ἄλλος, ὅστις	κατεκτήσατο	βασιλείαν ἰδιώτης ὢν καὶ τοσούτῳ
[1, 11]	δ' ἐπὶ Σαμάρειαν στάσει τεταραγμένην	κατεστήσατο	τὴν πόλιν· ἔπειτα καθ' ἑορτὴν
[1, 8]	Ἱεροσόλυμα πρὸς τὸ Ἀντιπάτρου βούλημα	κατεστήσατο	τὴν πολιτείαν. Ἔνθεν ὁρμήσας Ναβαταίων
[1, 0]	δὲ πᾶσαν ἐπελθὼν τὴν χώραν	κατεστήσατο,	τήν τε ὑποστροφὴν αὐτοῦ τὴν
[1, 24]	περὶ τὴν ἐκείνου κεφαλὴν ὅλος	ἀπηρείσατο.	Τρεῖς ἦσαν εὐνοῦχοι τιμιώτατοι τῷ
[1, 22]	γὰρ τούτου καίπερ ὄντος παιδὸς	ἐφείσατο,	δοὺς μὲν αὐτῷ τὴν ἀρχιερωσύνην
[1, 8]	Καὶ τὸν μὲν ἄχρηστον ὄχλον	ἀπεφορτίσατο,	μόνους δὲ ἐπήγετο τοὺς ὡπλισμένους
[1, 22]	δι' ὑπόνοιαν ἐπιβουλῆς ἀνεῖλεν, ὃν	ᾐχμαλωτίσατο	μὲν Βαζαφράνης καταδραμὼν Συρίαν, ἐξῃτήσαντο
[1, 21]	ναὸν ἐπεσκεύασεν καὶ περὶ αὐτὸν	ἀνετειχίσατο	χώραν τῆς οὔσης διπλασίονα, ἀμέτροις
[1, 28]	δὲ ὑπαχθεὶς αὐτοῦ ταῖς κολακείαις	μεθηρμόσατο,	καὶ αὐτῷ μὲν τὴν Ἀριστοβούλου
[1, 28]	ἱκετεύουσαν γαμηθῆναι τῷ Ἄραβι Συλλαίῳ,	διωμόσατο	μὲν ἐχθροτάτην ἕξειν, εἰ μὴ
[1, 16]	ἑαυτῷ διαλλάττει. Οὐ μὴν Ἡρώδης	ἐπαύσατο	τῆς πρὸς Ἀντώνιον ὁρμῆς· ἀκηκοὼς
[1, 4]	μόλις ἡσυχίαν τῇ βασιλείᾳ πορίσας	ἀνεπαύσατο	τῶν ὅπλων. (Γίνεται δὲ πάλιν
[1, 28]	διάφορον ἐξοικειούμενος ὁ Ἀντίπατρος τοῦτον	ἐπραγματεύσατο	τὸν γάμον. Περιῄει δὲ καὶ
[1, 23]	τὰς δ' αὐτοῦ διαβολὰς ἰσχυρῶς	ἀπελύσατο.	Καθαρὸν δὲ καὶ τὸν ἀδελφὸν
[1, 18]	τὸ δὲ τούτων ἔγγιον φίλους	διεκρούσατο,	πολλὰ δὲ τῆς χώρας αὐτῶν
[1, 25]	τέχνῃ τὴν τοῦ βασιλέως ἀπειλὴν	διεκρούσατο.	Συμβαλὼν γὰρ εὐθέως αὐτῷ ποῦ
[1, 20]	χαλεπὰ μεμφομένου τὸν ἐξαιτούμενον οἷς	διεκρούσατο	τὴν δέησιν. Μετὰ δὲ ταῦτα
[1, 21]	κἀνταῦθα ναὸν αὐτῷ λευκῆς μαρμάρου	καθιδρύσατο	παρὰ τὰς Ἰορδάνου πηγάς· καλεῖται
[1, 21]	καὶ ἀγοράς, ἄξια τῆς προσηγορίας	ἐνιδρύσατο.	Καὶ πενταετηρικοὺς ἀγῶνας καταστησάμενος ὁμοίως
[1, 21]	τιμὰς ὑπερεξέχεεν καὶ πολλαῖς πόλεσιν	ἐνιδρύσατο	Καισάρεια. (Κατιδὼν δὲ κἀν τοῖς
[1, 25]	στρατήγημα, δι' οὗ τὸν γαμβρὸν	ἐρρύσατο,	πέρας εἶχεν, μετὰ δὲ τὰς
[1, 32]	μὲν οὖν ταῖς διαθήκαις ταῦτα	διωρθώσατο.	~(Προῄει δ' αὐτῷ πρὸς τὸ
[1, 26]	τὸ μηδὲν ἀκηκοέναι τῶν μειρακίων	ἐπιστώσατο.	Οὐ μὴν ὤνησέν γέ τι
[1, 16]	καθ' ἕνα προιέναι κελεύσας αὐτὸς	ἵστατο	ἐπὶ τὸ στόμιον καὶ τὸν
[1, 8]	τοῦ ἱεροῦ παραδοὺς κηδεμονίαν αὐτῷ	καθίστατο	τὴν ἄλλην πολιτείαν ἐπὶ προστασίᾳ
[1, 10]	ταῦτα λέγων καὶ δι' αὑτοῦ	καθίστατο	τὴν χώραν ὁρῶν τὸν Ὑρκανὸν
[1, 18]	αὐτοῦ φρονήσαντας εὐνουστέρους ταῖς τιμαῖς	καθίστατο,	τοὺς δ' Ἀντιγονείους ἀνῄρει. Καὶ
[1, 10]	παίδων ἢ τὸ Ἀντιπάτρου σωφρονικὸν	προσίστατο,	λέγοντες ὡς Ἀντιπάτρῳ καὶ τοῖς
[1, 2]	τὰ μὲν ἄλλα κρείττων ἦν,	(ἡττᾶτο	δὲ δικαίου πάθους· ὁ γὰρ
[1, 7]	ἄλλου τινὸς τῶν ἱερῶν κειμηλίων	ἥψατο,	ἀλλὰ καὶ μετὰ μίαν τῆς
[1, 7]	οὕτως ἐν ταῖς τότε συμφοραῖς	καθήψατο	τοῦ ἔθνους ὡς τὸ τέως
[1, 30]	Βασανίζων δὲ αὐτὸν ἤκουσεν ὅτι	μετεπέμψατο	μὲν Ἀντίπατρος ἐξ Αἰγύπτου δηλητήριον
[1, 15]	βέλεσιν. (Ἔνθα δὴ καὶ Σίλων	ἀπεκαλύψατο	τὴν δωροδοκίαν· ἐπισκευασάμενος γὰρ πολλοὺς
[1, 24]	εἰς τὰ παιδικὰ δώροις μεγάλοις	ὑπηγάγετο	ὁ Ἀλέξανδρος. Μηνυθὲν δὲ τῷ
[1, 5]	πολιορκοῦντα Κλεοπάτραν συνθήκαις καὶ δώροις	ὑπηγάγετο.	Φθάνει δ' ἐκεῖνος ἀπαναστὰς διὰ
[1, 7]	λαὸν εὐνοίᾳ πλέον ἢ δέει	προσηγάγετο.	Ἐν δὲ τοῖς αἰχμαλώτοις ἐλήφθη
[1, 5]	ἀνθισταμένη τὸν δῆμον εἰς εὔνοιαν	προσηγάγετο.	Καὶ οὐ διήμαρτεν τῆς ἐλπίδος·
[1, 8]	φιλίαις τε καὶ ξενίαις μάλιστα	προσηγάγετο	τὸν Ἀράβων βασιλέα διὰ τὴν
[1, 24]	βασιλέα. Πάντα δὲ εἰς ἐπιβουλὴν	ἀνήγετο	καὶ τὸ δοκεῖν τῇ σφαγῇ
[1, 17]	τοῦ τείχους ἀγαγὼν τὴν δύναμιν,	συνήγετο	δ' αὐτῷ τρίτον ἔτος ἐξ
[1, 24]	καὶ τῷ πρὸς αὐτοῦ διελεγχθέντι	συναπήγετο·	τὰς γὰρ ἐξετάσεις τοῦ βασιλέως
[1, 14]	τοῦ λυτρουμένου παῖδα· καὶ γὰρ	ἐπήγετο	τὸν ἀδελφιδοῦν ὄντα ἐτῶν ἑπτά·
[1, 8]	ἄχρηστον ὄχλον ἀπεφορτίσατο, μόνους δὲ	ἐπήγετο	τοὺς ὡπλισμένους ὄντας εἰς ὀκτακισχιλίους,
[1, 13]	ἀποκτείνας εἰς Μασάδαν τὸ φρούριον	ἠπείγετο.	(Βαρυτέρους δὲ κατὰ τὴν φυγὴν
[1, 8]	Περιποιησάμενος δὲ αὐτὴν ἐπὶ Ἰουδαίους	ἠπείγετο,	καὶ Ταριχέας μὲν ἑλὼν εἰς
[1, 15]	τὴν Μασάδα ῥυσόμενος τοὺς οἰκείους	ἠπείγετο.	Καὶ τῶν ἐπιχωρίων οὓς μὲν
[1, 13]	αὐτὸς εἰς τὴν Ἀραβικὴν Πέτραν	ἠπείγετο.	(Πάρθοι δ' ἐν Ἱεροσολύμοις ἐφ'
[1, 2]	νεανίσκος παραγενέσθαι εἰς τὴν πόλιν	ἠπείγετο,	πλεῖστον τῷ λαῷ πεποιθὼς κατά
[1, 17]	πένθους ὑπερθέμενος ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς	ἠπείγετο	ποιούμενος τὴν πορείαν ὑπὲρ δύναμιν.
[1, 6]	τῷ χωρίῳ μίαν ἑσπέραν ἕωθεν	ἠπείγετο	πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα. Καταπλαγεὶς δὲ
[1, 17]	μεταβολῆς ἄλογος. Καὶ ὁ μὲν	ἠπείγετο	συμβαλεῖν, οἱ δὲ περὶ Πάππον
[1, 7]	αὐτὸς διὰ Κιλικίας εἰς Ῥώμην	ἠπείγετο	τὸν Ἀριστόβουλον ἄγων μετὰ τῆς
[1, 16]	ἐστὶν Εὐφράτου πλησίον καρτερά, θᾶττον	ἠπείγετο	τὸν καιρὸν ἐπιτήδειον ὁρῶν πρός
[1, 13]	ὡς καὶ σιδήρου καὶ χειρῶν	εἴργετο.	Κἀκεῖνος μὲν Ἡρώδου γνήσιον ἑαυτὸν
[1, 8]	Ἀραβίαν ἐμβαλὼν τῆς μὲν Πέτρας	εἴργετο	ταῖς δυσχωρίαις, ἐπόρθει δὲ τὰ
[1, 18]	πλεονεξίαν ἐπὶ Ἰουδαίους καὶ Ἄραβας	ὑπειργάζετο	τοὺς ἑκατέρων βασιλεῖς Ἡρώδην καὶ
[1, 23]	Ἀντίπατρος ἤδη καὶ δι' αὑτὸν	ἐσπουδάζετο,	δεινότατος μὲν ὢν ἐν ταῖς
[1, 31]	ἔνδοθεν σοβαρὸς εἶναι τὸ πρόσωπον	ἐβιάζετο.	Φυγὴ δ' οὐκέτι ἦν οὐδ'
[1, 11]	δὲ τοῦ πολλάκις σωτῆρος ἐπιβουλὴν	ἐνεσκευάζετο	σπεύδων ἀνελεῖν τὸν ἐμπόδιον αὐτοῦ
[1, 14]	στρατηγὸν ἐλπιζούσης ἕξειν εἰς ἃ	παρεσκευάζετο·	διακρουσάμενος δὲ τὰς παρακλήσεις τῆς
[1, 11]	αὐτὸς εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἀποδρᾶναι	παρεσκευάζετο·	παρώξυνεν δ' αὐτὸν ἡ τῆς
[1, 6]	δὲ ἀνεχώρησεν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ	παρεσκευάζετο	πολεμεῖν πρὸς Πομπήιον. (Ὁ δέ,
[1, 24]	ἐρωμένην ἁρπασάμενος εἰς Πάρθους ἀποδρᾶναι	παρεσκευάζετο,	συμμέτοχοι δὲ τοῦ σκέμματος αὐτῷ
[1, 24]	φύσει στεγανώτατος ἦν ἕκαστος ἢ	κατεσκευάζετο	δωρεαῖς ὡς μηδὲν ἐκφέρεσθαι τῶν
[1, 14]	τὴν τῶν βαρβάρων ἤλπιζεν πλεονεξίαν.	Ἐλογίζετο	γάρ, εἰ τῆς πατρῴας φιλίας
[1, 28]	βοηθὸν ἔχοιεν οἱ Ἀλεξάνδρου παῖδες.	Συνελογίζετο	δὲ τὸ ἑαυτοῦ μῖσος καὶ
[1, 2]	ἐπὶ τοῦ τείχους εἰς εὐσύνοπτον	ᾐκίζετο	καὶ κατακρημνιεῖν, εἰ μὴ θᾶττον
[1, 19]	τοῦ μεταξὺ φρουρίου πρὸς αὐτοὺς	ἠκροβολίζετο	βουλόμενος ἐν τάχει συμβαλεῖν· ἔτυχον
[1, 19]	στρατιωτικὸν ἔμεινεν ἀβλαβές· ὕπαιθρον γὰρ	ηὐλίζετο.	Κἀν τούτῳ τοὺς Ἄραβας ἐπὶ
[1, 7]	ὁ νεώτερος Ἀντίγονος εἰς Ῥώμην	ἐκομίζετο.	~(Κἀν τούτῳ Σκαῦρος εἰς τὴν
[1, 30]	φόβῳ καὶ πρὸς πᾶσαν ὑπόνοιαν	ἐξερριπίζετο	πολλούς τε τῶν οὐκ αἰτίων
[1, 33]	ἡ νόσος διαλαβοῦσα ποικίλοις πάθεσιν	ἐμερίζετο·	πυρετὸς μὲν γὰρ ἦν οὐ
[1, 25]	εὐσχήμονι σωτηρία, τὴν δι' ἀναιδείας	ἐπορίζετο·	καταλείψας γοῦν Ἀλέξανδρον προσέφυγεν Ἀρχελάῳ.
[1, 29]	τοῦ φοβερὸς εἶναι τὴν ἀσφάλειαν	ἐπορίζετο.	Συνήργει δὲ καὶ Φερώρας ὡς
[1, 16]	Τῶν δὲ ἐθελουσίως μὲν οὐδεὶς	προσέθετο,	καὶ τῶν βιαζομένων δὲ πολλοὶ
[1, 15]	πλὴν ὀλίγων πᾶσα ἡ Γαλιλαία	προσέθετο.	Προύκειτο μὲν οὖν τὸ ἀναγκαιότατον
[1, 6]	ἐπειδὴ τὰ κατὰ τὴν Ἰουδαίαν	ἐπύθετο,	καθάπερ ἐφ' ἕρμαιον ἠπείχθη. (Παρελθόντος
[1, 29]	πραττομένων καὶ πάντα Ἡρώδῃ διήγγελλεν.	(Ἐξεκαίετο	δ' ἐκεῖνος εἰς ὀργὴν καὶ
[1, 10]	ἐφιᾶσιν. (Τούτοις κατὰ μικρὸν Ὑρκανὸς	ἐξεκαίετο	καὶ τὴν ὀργὴν τελευταῖον ἐκρήξας
[1, 3]	τὴν ψυχὴν ἔχων ἀεὶ τεταραγμένην	συνετήκετο,	μέχρι τῶν σπλάγχνων ὑπ' ἀκράτου
[1, 18]	δὲ τὰ περὶ τὸ ἱερὸν	ἡλίσκετο,	καὶ τῆς δυνάμεως ἐπεισχυθείσης πανταχοῦ
[1, 29]	οὐ πολὺ δὲ νοσεῖ Φερώρας,	εὑρίσκετο	δὲ Ἡρώδης μετριώτερος· καὶ γὰρ
[1, 8]	κἀπειδὴ τὸν πρὸς τὸν Ἀριστόβουλον	ἀνείλετο	πόλεμον, ἐκείνῳ παρακαταθήκην ἔπεμψεν τὰ
[1, 28]	μὲν τούτων πατέρας δαίμων σκυθρωπὸς	ἀφείλετο,	ταῦτα δέ μοι μετὰ τῆς
[1, 24]	ἀνίει διδοὺς συγγνώμην τῇ νόσῳ.	(Διεβάλλετο	δὲ καὶ πάλαι μὲν ἔτι
[1, 32]	ἀποκτείνας δι' Ἀντίπατρον· οὐκέτι οὖν	ἀνεβάλλετο	λαβεῖν τιμωρίαν ὑπὲρ ἁπάντων. Ὡρμημένος
[1, 5]	τοὺς ἱεροὺς νόμους ἐξ ἀρχῆς	προεβάλλετο.	Δύο δ' αὐτῇ παίδων ὄντων
[1, 33]	ἀλγηδόνων ἡσσηθεὶς φθάσαι τὴν εἱμαρμένην	ἐπεβάλλετο.	Λαβὼν δὲ μῆλον ᾔτησεν καὶ
[1, 17]	λίμνην κατέδυσαν οἱ προσέχοντες Ἀντιγόνῳ.	Μετεβάλλετο	δὲ πολλὰ καὶ τῆς Ἰδουμαίας,
[1, 3]	καὶ μετ' ὀλίγον ἀνῃρημένος Ἀντίγονος	ἠγγέλλετο	κατὰ τὸ ὑπόγαιον χωρίον, ὃ
[1, 31]	οὐδὲ ἐκεῖ τι τῶν οἴκοθεν	ἀπηγγέλλετο	διὰ τὴν ἐκ τοῦ βασιλέως
[1, 33]	ἄκων ἐπ' ἐμοὶ δακρύσῃ. (Ταῦτα	ἐνετέλλετο,	καὶ παρὰ τῶν ἐν Ῥώμῃ
[1, 33]	δακτύλιον τὸν ἑαυτοῦ Καίσαρι φέρειν	ἐνετέλλετο	καὶ τὰς διοικήσεις τῆς βασιλείας
[1, 29]	τὸν ἀδελφὸν καίτοι λιπαρῶς μεταπεμπόμενον·	ἐβούλετο	γὰρ αὐτῷ τινας ἐντολὰς καταλείψειν
[1, 13]	ἐπιβουλὴν αὐτῷ γράμματα, προελθεῖν οὐκ	ἠβούλετο	καίτοι μάλα ἀξιοπίστως τοῦ Πακόρου
[1, 8]	δὲ τὸν Εὐφράτην αὐτός τε	ἀπώλετο	καὶ ὁ στρατὸς αὐτοῦ, περὶ
[1, 22]	διαβῆναι πρὸς Ἡρώδην, οὐκ ἂν	παραπώλετο·	δέλεαρ δ' αὐτῷ θανάτου τῆς
[1, 3]	ἀκούσας ὁ βασιλεὺς τὴν αἰτίαν	ἐπυνθάνετο	καὶ μηδενὸς τολμῶντος εἰπεῖν μᾶλλον
[1, 12]	Καὶ Ἀντώνιος ἀκούσας ἑκατέρων Ὑρκανοῦ	διεπυνθάνετο	τοὺς ἐπιτηδειοτέρους ὄντας ἄρχειν· τοῦ
[1, 21]	ἐπέτυχεν πενταετηρίδος εἰς Ῥώμην παραπλέων	ἐγένετο,	ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ διηνεκὲς
[1, 2]	ἀνοίξας, ὃς δὴ πλουσιώτατος βασιλέων	ἐγένετο,	καὶ ὑφελόμενος ὑπὲρ τρισχίλια τάλαντα
[1, 21]	προδοσίᾳ τινῶν ἢ προπετείᾳ στρατιωτῶν	ἐγένετο.	~(Τάς γε μὴν ὑπαίθρους εὐπραγίας
[1, 6]	Οὐ μήν τι τῶν ὡμολογημένων	ἐγένετο·	τὸν γὰρ ἐπὶ τὴν κομιδὴν
[1, 33]	διαθήκας φυλάττειν. (Βοὴ δ' εὐθὺς	ἐγένετο	τῶν Ἀρχελάῳ συνηδομένων, καὶ κατὰ
[1, 4]	ἐν ἓξ ἔτεσιν· οὐ μὴν	εὐφραίνετό	γε ταῖς νίκαις τὴν ἑαυτοῦ
[1, 27]	μειράκια, δι' ὑπερβολὴν ἀγανακτήσεως ἔκφρων	ἐγίνετο,	καὶ τὸ μὲν πρῶτον ἐβόα
[1, 17]	περὶ τὴν καλουμένην Κανᾶ κώμην.	(Προσεγίνετο	δ' αὐτῷ καθ' ἡμέραν πολὺ
[1, 27]	ὁ βασιλεὺς ὡς πρὸς παρόντας	διετείνετο	κατηγόρει τε τὴν μὲν ἐπιβουλὴν
[1, 33]	ἐνδείᾳ τροφῆς καὶ βηχὶ σπασμώδει	διετείνετο,	τῶν ἀλγηδόνων ἡσσηθεὶς φθάσαι τὴν
[1, 24]	δ' αὐτὸν κατεκοίμιζέν τε καὶ	συγκατεκλίνετο.	Τούτους εἰς τὰ παιδικὰ δώροις
[1, 21]	οἴκους, οἷς οὐδὲ ναός πῃ	συνεκρίνετο,	προσηγόρευσεν ἀπὸ τῶν φίλων τὸν
[1, 24]	ἀπαγγελθείη τι κατ' Ἀλεξάνδρου, παρελθὼν	ὑπεκρίνετο	καὶ διασύρειν τὸ ῥηθὲν ἀρξάμενος
[1, 26]	Εὐρυκλῆς οἰκτείρειν τε καὶ συναλγεῖν	ὑπεκρίνετο.	Τὰ δ' αὐτὰ καὶ τὸν
[1, 11]	πάλιν Μάλιχος προσιὼν ἔκλαιεν Ἀντίπατρον·	ἀνθυπεκρίνετο	δὲ μόλις Ἡρώδης τὸν θυμὸν
[1, 31]	ποτε προγνοὺς φυλάξηται, δι' ἐπιστολῆς	ἀνθυπεκρίνετο	τά τε ἄλλα φιλοφρονούμενος καὶ
[1, 29]	πρὸς ἀλλήλας ἀκούοντος βασιλέως· αἷς	συνυπεκρίνετο	καὶ Ἀντίπατρος ἐν τῷ φανερῷ
[1, 10]	πρὸς τὸ κλέος τῶν νεανίσκων	ἐδάκνετο,	μάλιστα δὲ ἐλύπει τὰ Ἡρώδου
[1, 24]	ὁ περὶ τῆς ψυχῆς κίνδυνος	ἐπετέμνετο.	Προύβη δ' εἰς τοσοῦτον πικρίας,
[1, 2]	κατίδοι τυπτομένην τε καὶ σπαραττομένην,	ἐθηλύνετο	καὶ τοῦ πάθους ὅλος ἦν.
[1, 25]	πρὸς ὀλίγον, πρὸς δὲ Φερώραν	παρωξύνετο·	τῶν γὰρ τεσσάρων βίβλων οὗτος
[1, 21]	πελάγους τεῖχος ἐπὶ διακοσίους πόδας	ηὐρύνετο·	ὧν οἱ μὲν ἑκατὸν προδεδόμηντο
[1, 24]	καὶ πρὸς τὸ λυποῦν μᾶλλον	ἐτραχύνετο.	Διέθηκεν δὲ πρὸς αὐτὰ καὶ
[1, 7]	ἑκατοντάρχαι δύο Φούριος καὶ Φάβιος.	Εἵπετο	δὲ ἑκάστῳ τὸ ἴδιον στῖφος,
[1, 16]	(Ὁ δὲ ἕως Ἰορδάνου κτείνων	εἵπετο	καὶ πολὺ μὲν αὐτῶν μέρος
[1, 17]	στρατιωτικώτερον· εἷς γοῦν αὐτῷ παῖς	εἵπετο.	Καὶ πρὶν εἰς τὸ βαλανεῖον
[1, 6]	ἐδίδου χρόνον ταῖς παρασκευαῖς, εὐθέως	εἵπετο,	καὶ προσεπέρρωσεν τὴν ὁρμὴν ὁ
[1, 8]	στρατιᾶς Μᾶρκον Ἀντώνιον προπέμψας αὐτὸς	εἵπετο	τὴν ὅλην ἔχων δύναμιν. Οἱ
[1, 6]	πᾶσαν δὲ τὴν δύναμιν ἐπισυλλέξας	εἵπετο	τοῖς πολεμίοις καὶ περὶ τὸν
[1, 22]	προσέταξεν ἀμφοτέρους. Μετάνοια δ' εὐθέως	εἵπετο	τῷ πάθει, καὶ τοῦ θυμοῦ
[1, 31]	τὴν ἐκ τοῦ βασιλέως ἀπειλήν,	ὑπελείπετο	δὲ ἐλπὶς ἱλαρωτέρα, τάχα μὲν
[1, 31]	ἤδη δ' αὐτοὺς ὁ πατὴρ	μετεπέμπετο,	καὶ τοῦτο ἦν τὸ μάλιστα
[1, 16]	πόλεμον Σίλωνά τε καὶ Ἡρώδην	μετεπέμπετο	καταστήσασθαι πρότερον ἐπιστέλλων τὰ περὶ
[1, 1]	καιρὸν Ἀντίοχος ὁ κληθεὶς Ἐπιφανὴς	διεφέρετο	περὶ ὅλης Συρίας πρὸς Πτολεμαῖον
[1, 11]	ἐπιστολῶν τὴν τοῦ πατρὸς ἀναίρεσιν	ἀπωδύρετο	μισοῦντι καὶ ἄλλως Μάλιχον. Ὁ
[1, 26]	Ἀλέξανδρος τά τε κατ' Ἀντίπατρον	ἀπωδύρετο	πρὸς αὐτὸν καὶ ὡς Ἡρώδης
[1, 23]	πανοῦργον καὶ τὴν αὐτῶν ἀτιμίαν	ἀπωδύρετο.	Συνήργει δ' αὐτῷ μετὰ καθαροῦ
[1, 19]	προάγων τὴν δύναμιν εἰς μάχην	παρετάσσετο	καὶ προεκαλεῖτο τοὺς Ἄραβας. Ὡς
[1, 27]	Καισάρειαν τρόπον ἀναιρέσεως τοῖς μειρακίοις	ἐσκέπτετο.	(Παλαιὸς δέ τις τοῦ βασιλέως
[1, 25]	καὶ καθ' ἕκαστον ἐφιστὰς κεφάλαιον	συνεσκέπτετο.	Λαμβάνει δ' Ἀρχέλαος ἀφορμὴν τοῦ
[1, 4]	τῶν ἐπαναστάντων ὑπὲρ ἑξακισχιλίους Ἀραβίας	ἥπτετο	καὶ ταύτης ἑλὼν Γαλααδίτας καὶ
[1, 14]	ἐπ' αὐτὸν ἱκέτης. (Ἀντωνίου δὲ	ἥπτετο	πρὸς τὴν μεταβολὴν οἶκτος, καὶ
[1, 31]	συμφοράς, ἔτι δὲ ἐκ πανουργίας	ὑπεκρύπτετο	καὶ τῷ δέει τεθνηκὼς ἔνδοθεν
[1, 24]	μετρίως παρρησιασαμένου μέγιστα τοῖς ἐλαχίστοις	προσεπλάττετο.	Καθίει δ' Ἀντίπατρος ἀεὶ τοὺς
[1, 18]	ἀφῆκεν, ἀλλ' ὁ μὲν δεθεὶς	ἐφυλάττετο.	(Πρόνοια δ' ἦν Ἡρώδῃ κρατοῦντι
[1, 15]	σὺν διακοσίοις τῶν οἰκείων δρασμὸν	ἐβουλεύετο	εἰς Ἄραβας ἀκηκοὼς τῶν εἰς
[1, 24]	ἀλλὰ εἰς διαβολὴν τὸ ῥηθὲν	ἐστρέφετο,	καὶ μετρίως παρρησιασαμένου μέγιστα τοῖς
[1, 24]	οὐδὲν γὰρ ὁ πατὴρ φανερῶς	ἀπεμέμφετο·	συνίει δὲ κατὰ μικρὸν ἀπὸ
[1, 4]	Κίλικες ἦσαν· Σύρους γὰρ οὐκ	ἐδέχετο	μισθοφόρους διὰ τὴν ἔμφυτον αὐτῶν
[1, 16]	Ἡρώδης ἐπιβλέπων τῷ τε πάθει	συνείχετο	καὶ τῷ πρεσβύτῃ δεξιὰν ὤρεγεν
[1, 12]	ὡρμημένος δὲ βοηθεῖν ὑπὸ νόσου	κατείχετο.	Κἀν τούτῳ Φασάηλος καθ' ἑαυτὸν
[1, 9]	τὸ Πηλούσιον ἐμβολῶν ἐν Ἀσκάλωνι	κατείχετο,	τούς τε Ἄραβας ξένος ὢν
[1, 33]	τοσούτοις πάθεσιν ὅμως τοῦ ζῆν	ἀντείχετο	σωτηρίαν τε ἤλπιζεν καὶ θεραπείας
[1, 8]	τὰ δισχίλια τάλαντα ἦρεν, ὧν	ἀπέσχετο	Πομπήιος. Διαβὰς δὲ τὸν Εὐφράτην
[1, 11]	τοῦ πολέμου κατάλυσιν ἀποδείξειν Κάσσιος	ὑπέσχετο	καὶ Ἰουδαίας βασιλέα. Συνέβη δ'
[1, 13]	δώσειν ὧν Ἀντίγονος ὑπὲρ βασιλείας	ὑπέσχετο.	Πρὸς ταῦτα πανούργως ὁ Πάρθος
[1, 27]	σφοδρότερον. Ὁ δ' υἱὸς οἰκτείρας	ὑπέσχετο	τῷ βασιλεῖ πάντα μηνύσειν, εἰ
[1, 13]	καὶ ὅρκοις ἀποσκευασάμενος τὴν ὑποψίαν	ᾤχετο	πρὸς Πάκορον. Εὐθέως δὲ τῶν
[1, 26]	τοῦ πατρὸς μέμψεσιν ἐνδησάμενος ἀμφοτέρους	ᾤχετο	φέρων Ἀντιπάτρῳ τὰ ἀπόρρητα· προσεπιψεύδεται
[1, 27]	ἐπὶ τοῖς νεανίσκοις, οὐ μὴν	ᾤετο	δεῖν ἀφελέσθαι τὸν πατέρα τὴν
[1, 29]	ἃ δὴ μάλιστα ταύτην ἐκεῖνος	προβέβλητο·	μισούμεναί γε μὴν ὑπ' αὐτοῦ
[1, 18]	κρατῆσαι καὶ τῶν ἀλλοφύλων συμμάχων·	ὥρμητο	γὰρ τὸ ξενικὸν πλῆθος ἐπὶ
[1, 11]	τὸν τότε στρατηγοῦντα Συρίας, ὃς	ὥρμητο	κτεῖναι Μάλιχον ἐφ' οἷς ἐνεωτέρισεν.
[1, 16]	ἐπὶ τοὺς ἐν τοῖς σπηλαίοις	ὥρμητο	λῃστάς, οἳ πολλὴν τῆς χώρας
[1, 8]	Ἀριστοβούλου, μεγίστην δὲ συγκροτήσας δύναμιν	ὥρμητο	πάντας τοὺς κατὰ τὴν χώραν
[1, 8]	δὲ Ἀλεξάνδρῳ τρεῖς μυριάδες, κἀκεῖνος	ὥρμητο	πολεμεῖν. Οὕτως ἔξεισιν πρὸς μάχην.
[1, 2]	μητρὸς καὶ κατακούσειε τῆς ἱκεσίας,	ὥρμητο	προσβάλλειν, ἐπειδὰν δὲ κατίδοι τυπτομένην
[1, 30]	ἀπὸ τῶν βασάνων ἐτημέλει διηλλαγμένος.	Ἐπτόητο	δὲ τῷ φόβῳ καὶ πρὸς
[1, 17]	μὲν τὸν Ἀντιγόνου στρατηγὸν καρατομήσας,	ἀνῄρητο	δ' ἐπὶ τῆς παρατάξεως, πέμπει
[1, 22]	ἣν Λυσανίας τε ὁ βασιλεὺς	ἀνῄρητο	καὶ Μάλχος ὁ Ἄραψ· οὐ
[1, 33]	οὐκ ἐν παρέργῳ, ῥαίσας δὲ	προῄρητο	ἀνελεῖν. (Γίνεται δ' ἐν ταῖς
[1, 29]	χρήμασιν Φάβατον τὸν Καίσαρος διοικητὴν	ἐχρῆτο	βοηθῷ καὶ καθ' Ἡρώδου. Πλείονα
[1, 33]	τὸν Ἰορδάνην τοῖς κατὰ Καλλιρρόην	ἐχρῆτο	θερμοῖς· ταῦτα δ' ἔξεισι μὲν
[1, 14]	τοῖς τέκνοις δυσωπεῖσθαι. Συμβούλοις δ'	ἐχρῆτο	τῆς ἀναιδείας τοῖς ὁμοίως ἀποστερεῖν
[1, 30]	καὶ γυμνώσας αὐτὴν παντὸς οὗ	δεδώρητο	κόσμου, πολλῶν δ' ἦν ταλάντων,
[1, 30]	πάσης τιμωρίας ἐπομνύμενος, εἰ δ'	ὑποστείλαιτο,	δαπανήσειν αὐτῆς ἐν βασάνοις τὸ
[1, 13]	μηδὲ αὖθις ἐν μεταβολῇ ποτε	δύναιτο	τὴν ἀρχιερωσύνην ἀπολαβεῖν· (δεῖ γὰρ
[1, 13]	μὴ προπυθόμενος τὰ κατ' αὐτοὺς	φυλάξαιτο.	Ταῦτ' οὐκέτι λόγος ἦν μόνον,
[1, 29]	ἐπενόει μηχανὴν δι' ἧς ἂν	τιμωρήσαιτο	τὴν ἄνθρωπον πολλὰς τοῦ μίσους
[1, 25]	ὁρᾶν ἔφη, πῶς ἂν αὐτὸν	ἐξαιτήσαιτο	τοσούτοις ἐνεχόμενον ἐγκλήμασιν, ἐξ ὧν
[1, 31]	τούτῳ Φερώρας μετὰ τῆς γυναικὸς	ὁπλίσαιτο	κατὰ τοῦ βασιλέως. Πάρεργον δὲ
[1, 27]	τῷ βασιλεῖ πάντα μηνύσειν, εἰ	χαρίσαιτο	τὸν πατέρα αὐτῷ. Κἀκείνου δόντος
[1, 17]	φονευθέντος ἀδελφοῦ παραβαλλόμενος, ὡς ἂν	τίσαιτο	τοὺς αἰτίους τοῦ φόνου, ταχέως
[1, 28]	μὲν ἐχθροτάτην ἕξειν, εἰ μὴ	παύσαιτο	τῆς σπουδῆς, τὸ δὲ τελευταῖον
[1, 30]	αἱ βασανιζόμεναι, καὶ ὅτι Φερώρας	βουλεύσαιτο	φυγεῖν μετ' αὐτῶν εἰς Πέτραν.
[1, 8]	πρὸς Ἀρέταν, ὅπως ἐπὶ χρήμασιν	διαλύσαιτο	τὸν πόλεμον. Πείθεται δὲ ὁ
[1, 10]	Ὃ δὴ μάλιστα τοῖς Σύροις	ἡγεῖτο	κεχαρισμένον· ὑμνεῖτο γοῦν ἀνά τε
[1, 26]	καὶ παραχρῆμα πολλαπλασίω λαβὼν οὐδὲν	ἡγεῖτο	τὴν καθαρὰν δόσιν, εἰ μὴ
[1, 14]	αὐτοῦ καὶ τοῦ γένους συμφορὰς	ἐκδιηγεῖτο,	ὅτι τε τοὺς οἰκειοτάτους ἐν
[1, 23]	καὶ τοὺς τρεῖς υἱοὺς παραστησάμενος	ἀπελογεῖτο	περὶ τῆς ἀποδημίας, καὶ πολλὰ
[1, 31]	τῷ πατρὶ περὶ τῶν ἀδελφῶν	ἀπελογεῖτο,	τὰ μὲν ψευδῆ λέγων εἶναι
[1, 28]	πολυπροσώπου τῆς γενεᾶς ὁ Ἀντίπατρος	ἐδεῖτο	μετατεθῆναι τοὺς γάμους. (Χαλεπῶς δ'
[1, 15]	καὶ κατὰ πλῆθος τοῖς στρατιώταις	ἐδεῖτο	μὴ καταλιπεῖν αὐτὸν ὑπό τε
[1, 28]	διδοίη. Λαμπροτέρας δὲ καθ' ἡμέραν	ἐποιεῖτο	τὰς διαδόσεις ὁρῶν τὸν βασιλέα
[1, 24]	πρὸς Ἡρώδην ὁδοὺς ταῖς διαβολαῖς	ἐποιεῖτο	τεχνικωτάτας, αὐτὸς μὲν ἀδελφοῦ προσωπεῖον
[1, 9]	ἐν τῇ πατρῴᾳ χώρᾳ μετεῖχεν,	ἔκειτο	δὲ μέλιτι συντηρούμενος ὁ νεκρὸς
[1, 32]	μοι τοῦ μηδὲν ἀδικεῖν μάρτυς”	ἔκειτο	σιγῶν, αἰτήσας τὸ φάρμακον δίδωσί
[1, 0]	ἐκ τῆς στάσεως ἡ πόλις	διέκειτο	παρόντος αὐτοῦ, προσβολάς τε ὅσας
[1, 26]	τῶν ἀδελφῶν διαφορὰς καὶ ὅπως	διέκειτο	πρὸς ἕκαστον ὁ πατήρ, Ἀντιπάτρου
[1, 3]	καὶ μηδενὸς τολμῶντος εἰπεῖν μᾶλλον	ἐνέκειτο	μαθεῖν ἐθέλων· τέλος δὲ ἀπειλοῦντι
[1, 19]	λύτρα διδόντων πεντακόσια τάλαντα μᾶλλον	ἐνέκειτο.	Τοῦ δὲ δίψους ἐκκαίοντος ἐξιόντες
[1, 33]	πορφύρᾳ κεκαλυμμένον, καὶ διάδημα μὲν	ἐπέκειτο	τῇ κεφαλῇ, στέφανος δ' ὑπὲρ
[1, 3]	ἔν τινι τῶν ὑπογαίων ἀλαμπεῖ,	κατέκειτο	δ' ἐν τῇ βάρει πρότερον
[1, 15]	ὀλίγων πᾶσα ἡ Γαλιλαία προσέθετο.	Προύκειτο	μὲν οὖν τὸ ἀναγκαιότατον ἀγώνισμα
[1, 12]	τῶν ἐπιχωρίων οὐκ ἄσημον, Δωρὶς	ἐκαλεῖτο,	ἐξ ἧς ἐγέννησεν Ἀντίπατρον, τότε
[1, 25]	καὶ εὐνούχοις καὶ παλλακίδι, ἥτις	ἐκαλεῖτο	Παννυχίς, τῶν τε φίλων ἐτίμησεν
[1, 21]	πόλιν ἤδη μὲν κάμνουσαν, Στράτωνος	ἐκαλεῖτο	πύργος, διὰ δὲ εὐφυίαν τοῦ
[1, 3]	ὃ δὴ καὶ αὐτὸ Στράτωνος	ἐκαλεῖτο	πύργος ὁμωνυμοῦν τῇ παραλίῳ Καισαρείᾳ.
[1, 3]	κατὰ τὴν σκοτεινὴν πάροδον, Στράτωνος	ἐκαλεῖτο	πύργος, ὑπὸ τῶν σωματοφυλάκων ἀναιρεῖται,
[1, 2]	τρίτον Ἰωάννην, ὃς καὶ Ὑρκανὸς	ἐκαλεῖτο,	τοὺς ἀναιρήσοντας ἔπεμψεν. Προγνοὺς δὲ
[1, 24]	κατεσκεύαζεν ἡσυχῆ καὶ πρὸς ἀγανάκτησιν	ἐξεκαλεῖτο	τὸν βασιλέα. Πάντα δὲ εἰς
[1, 19]	δύναμιν εἰς μάχην παρετάσσετο καὶ	προεκαλεῖτο	τοὺς Ἄραβας. Ὡς δ' οὐδεὶς
[1, 7]	καὶ πᾶσα θεραπεία κατὰ τἀκριβὲς	ἐξετελεῖτο	τῷ θεῷ, καὶ οὐδὲ κατ'
[1, 22]	ἐξαλλόμενος ἀνέδην ἐν τοῖς βασιλείοις	ἀνειλεῖτο.	Καὶ τοῦτον Σαλώμη ἡ ἀδελφὴ
[1, 20]	μεῖζον ἦν, ὑπὸ μὲν Καίσαρος	ἐφιλεῖτο	μετ' Ἀγρίππαν, ὑπ' Ἀγρίππα δὲ
[1, 10]	τὸν ἀδελφὸν εὐδοκιμοῦντα καὶ Φασάηλος	ἐφιλοτιμεῖτο	τὴν ἀγαθὴν ἔριν τοὺς ἐν
[1, 10]	μάλιστα τοῖς Σύροις ἡγεῖτο κεχαρισμένον·	ὑμνεῖτο	γοῦν ἀνά τε τὰς κώμας
[1, 27]	τέ μοι παρ' Ἀλεξάνδρου δωρεὰς	ὑπισχνεῖτο.	Ταῦτ' ἀκούσας Ἡρώδης τόν τε
[1, 15]	προιόντι δ' αὐτῷ καθ' ἡμέραν	ηὐξεῖτο	τὰ τῆς δυνάμεως, καὶ πλὴν
[1, 24]	δὲ τῶν διαβολῶν ἦσαν ὠκύτεραι.	Κατηγορεῖτο	γοῦν τις ἄρτι κατηγορήσας, καὶ
[1, 22]	θυμοῦ πεσόντος ὁ ἔρως πάλιν	ἀνεζωπυρεῖτο.	Τοσαύτη δ' ἦν φλεγμονὴ τῆς
[1, 28]	ἐνεπλήσθησαν τῶν ἀπ' αὐτοῦ δωρεῶν.	Ἐμισεῖτο	δὲ διδοὺς πλεῖον, ὡς ἂν
[1, 31]	ἐκτρεπομένων καὶ μηδενὸς προσιέναι τολμῶντος·	ἐμισεῖτο	μὲν γὰρ ἐπίσης, καὶ τότε
[1, 20]	Ὁ δὲ δώροις ἐπιμειλιξάμενος αὐτὸν	ἐξῃτεῖτό	τινα τῶν Ἀντωνίου φίλων Ἀλεξᾶν
[1, 25]	ἑαυτοῦ Φερώραν Ἀρχέλαος οὕτως ἤδη	παρῃτεῖτο	καὶ τὴν Ἡρώδου κατέστελλεν ὀργὴν
[1, 23]	δὲ Ἀρχελάῳ κηδεύσας καὶ φυγὴν	παρασκευάζοιτο	τῷ πενθερῷ πεποιθώς, ἵν' ἐπὶ
[1, 10]	υἱοῖς αὐτοῦ παραχωρήσας τῶν πραγμάτων	καθέζοιτο	τοὔνομα μόνον βασιλέως ἔχων ἔρημον
[1, 27]	μηδενὸς ἀντιλέγοντος ἐποικτισάμενος, ὡς αὐτὸς	ἁλίσκοιτο	καὶ νικῶν νίκην πικρὰν κατὰ
[1, 8]	κατέστρεψεν, ὡς μὴ πάλιν ὁρμητήριον	γένοιτο	δευτέρου πολέμου· παρῆν δὲ μειλισσομένη
[1, 14]	πατρῴας φιλίας ἀμνημονέστερος ὁ Ἄραψ	γένοιτο	καὶ τοῦ δοῦναι δωρεὰν μικρολογώτερος,
[1, 33]	εἶναι λέγοντες, εἰ καί τις	γένοιτο	κίνδυνος, ὑπὲρ τοῦ πατρίου νόμου
[1, 20]	ἣν ὕστερον Καῖσαρ, ὡς μὴ	γένοιτο	πάλιν ὁρμητήριον τοῖς λῃσταῖς ἐπὶ
[1, 13]	τὴν ἐπιβουλὴν καὶ μάλισθ' ὅτι	γένοιτο	τοιοῦτος χρημάτων ἕνεκεν· πλείω γε
[1, 30]	ἐκεῖνος τελευτήσειεν· πότε δ' ἂν	γένοιτο	τοῦτο; Παντάπασιν αὐτῷ τὴν ἀπόλαυσιν
[1, 31]	δεδιέναι γάρ, μή ποτε προσθήκη	γένοιτο	τῶν κατ' ἐκείνης διαβολῶν. Οἱ
[1, 2]	πάθους· ὁ γὰρ Πτολεμαῖος ὁπότε	καταπονοῖτο,	τήν τε μητέρα καὶ τοὺς
[1, 15]	νώτου τι τοῖς ἐχθροῖς ἔρυμα	καταλείποιτο.	Συνῆπτεν δὲ καὶ Σίλων ἀσμένως
[1, 25]	ὁμολογῶν, δεδρακέναι γὰρ πάντα, ὅσα	κατηγοροῖτο,	παρακοπὴν δὲ φρενῶν καὶ μανίαν
[1, 23]	τῷ βασιλεῖ διελέγοντό τινες ὡς	ἐπιβουλεύοιτο	μὲν ὑπ' ἀμφοτέρων τῶν υἱῶν,
[1, 13]	παραλαβών, καὶ Πάκορος, ὡς ἧττον	ὑποπτεύοιτο,	καταλιπὼν παρ' Ἡρώδῃ τινὰς τῶν
[1, 17]	καὶ πᾶσα μὲν ὁπλιτῶν οἰκία	νένακτο,	τὰ τέγη δ' ἦν ὕπερθεν
[1, 18]	πόλιν Ἰουδαίων τὸ πλῆθος ποικίλως	ἐτετάρακτο·	καὶ γὰρ περὶ τὸν ναὸν
[1, 18]	γε μὴν μαχίμου τὸ εὐτακτότερον	ἐτέτακτο	πρὸς ἄμυναν τῆς πολιορκίας τούς
[1, 24]	ἐλειτούργουν· τῷ μὲν γὰρ οἰνοχοεῖν	προσετέτακτο,	τῷ δὲ δεῖπνον προσφέρειν, ὁ
[1, 13]	δὲ τῶν καταλειφθέντων Πάρθων οἷς	προσετέτακτο	Φασάηλόν τε καὶ Ὑρκανὸν συνελάμβανον
[1, 3]	σφάλλεται καθ' ὃν τόπον Ἀντίγονος	ἔσφακτο	καὶ φαινομένοις ἔτι τοῖς ἀπὸ
[1, 30]	ἑκατὸν ταλάντων· μόνῳ γὰρ Ἀντιπάτρῳ	διείλεκτο	περὶ αὐτῶν. Ἀποσκήπτει δ' εἰς
[1, 22]	ἀρχὴν παρῆλθεν, ἀποπεμψάμενος ἣν ἰδιώτης	ἦκτο	γαμετήν, γένος ἦν ἐξ Ἱεροσολύμων
[1, 12]	ἐπιγαμίαν αὐτῷ. Πρότερον μὲν γὰρ	ἦκτο	γυναῖκα τῶν ἐπιχωρίων οὐκ ἄσημον,
[1, 17]	ἐξ οὗ βασιλεὺς ἐν Ῥώμῃ	ἀπεδέδεικτο,	πρὸ τοῦ ἱεροῦ στρατοπεδεύεται· ταύτῃ
[1, 17]	συγκλήτου δόγμασιν, δι' ὧν βασιλεὺς	ἀπεδέδεικτο,	Σόσσιος δὲ Ἀντωνίῳ τῷ πέμψαντι
[1, 32]	τοὔνομα. Καὶ παρὰ μὲν ταύτης	ἐπέσταλτο	βασιλεῖ τὰς παρὰ Σαλώμης ἐπιστολὰς
[1, 2]	Καρμήλου τοῦ ὄρους χώραν ἅπασαν	κατενείμαντο.	(Πρὸς δὲ τὰς εὐπραγίας αὐτοῦ
[1, 33]	ἐκκόπτειν, ὡμολόγουν. Ἔπειτα, τίνος κελεύσαντος,	ἀπεκρίναντο	τοῦ πατρίου νόμου. Τί δ'
[1, 0]	πρὸ ἐμοῦ τὰ τῶν προγόνων	συνετάξαντο	μετ' ἀκριβείας καί τινες Ἑλλήνων
[1, 13]	δ' ἐπιθαλαττίων Τύριοι Πάκορον οὐκ	ἐδέξαντο	καίτοι Πτολεμαιῶν καὶ Σιδωνίων δεδεγμένων.
[1, 19]	τρέπονται πλεῖστόν τε αὐτῶν φόνον	εἰργάσαντο.	Οἱ δὲ διασωθέντες ἐκ τῆς
[1, 17]	δ' ὑποπεπτηχότες καὶ διαλανθάνοντες ὡς	ἐθεάσαντο	τὸν βασιλέα, λυθέντες ὑπ' ἐκπλήξεως
[1, 3]	πονηροὶ τῶν κατὰ τὸ βασίλειον	ἐνεσκευάσαντο.	Τὰ μὲν δὴ πρῶτα διηπίστει
[1, 31]	ὑπέστρεψεν, παραγενόμεναι δὲ πρὸς αὐτὸν	ἐκδιηγήσαντο	πάντας τοὺς ἐλέγχους ἥ τε
[1, 22]	ᾐχμαλωτίσατο μὲν Βαζαφράνης καταδραμὼν Συρίαν,	ἐξῃτήσαντο	δὲ κατὰ οἶκτον οἱ ὑπὲρ
[1, 2]	τε κατασκάπτουσιν καὶ τοὺς ἐνοικοῦντας	ἐξηνδραποδίσαντο.	Προχωρούντων δὲ τῶν κατορθωμάτων τὴν
[1, 1]	οἱ Ἰουδαῖοι καὶ μέχρι πολλοῦ	διηγωνίσαντο,	πλήθει δὲ ὑπερέχοντες οἱ βασιλικοὶ
[1, 0]	ὅπλοις, (ὅπως τε τὰς περιοίκους	ἐτειχίσαντο,	καὶ ὡς Νέρων ἐπὶ τοῖς
[1, 0]	δ' οἵ τε τούτων συγγραφεῖς	ἐπαύσαντο	καὶ οἱ ἡμέτεροι προφῆται, τὴν
[1, 4]	Ἰουδαῖοι θυμῶν οὔτε οἱ Ἕλληνες	ἐπαύσαντο	πίστεως, διεκρίνοντο ἤδη τοῖς ὅπλοις
[1, 29]	φανερᾶς συνόδου καὶ τῶν φιλοφρονήσεων	ἐπαύσαντο,	τοὐναντίον δ' ὑπεκρίνοντο καὶ διαφέρεσθαι
[1, 24]	τὸν μὲν ἐν χερσὶν φόβον	διεκρούσαντο,	τὴν δ' εἰς τὰ μέλλοντα
[1, 19]	τὸ ἔρυμα. Τούτους μὲν οὖν	ἀπεκρούσαντο	ταχέως οἱ πεμφθέντες ὑπὸ τοῦ
[1, 23]	ὥσθ' οἱ μὲν καθ' ἡμέραν	προσίσταντο	μᾶλλον, ὁ δ' Ἀντίπατρος ἤδη
[1, 15]	ταχέως ἅπαντας ἀπὸ τῶν πύργων	ἐτρέψαντο	τοῖς βέλεσιν. (Ἔνθα δὴ καὶ
[1, 9]	οὓς αἱ ταύτῃ πόλεις ἑτοίμως	συνεφήψαντο	τοῦ πολέμου. Καὶ θαρρῶν ἤδη
[1, 9]	εἰς χεῖρας ἦλθον, ἑκούσιοι δὲ	προσέθεντο	Μιθριδάτῃ. Κἀκεῖνος ἤδη τὸ Δέλτα
[1, 4]	λοιπὸν πλῆθος ὑποχωρησάντων τῶν συμμάχων	κατέθεντο	τὰς διαφοράς, συνεχὴς δὲ πρὸς
[1, 21]	ηὐρύνετο· ὧν οἱ μὲν ἑκατὸν	προδεδόμηντο	πρὸς τὴν ἀνακοπὴν τοῦ κύματος,
[1, 17]	τὴν κώμην συνεξωθουμένων ἐξ ἧς	ὥρμηντο,	τοῦ δὲ προσκειμένου τοῖς ὑστάτοις
[1, 24]	ἐπὶ γλώσσης· καὶ παροξύνοντες μὲν	ἐνέκειντο	πολλοί, πλείους δὲ τῶν φίλων
[1, 15]	τῆς ἀπαναστάσεως πρόφασιν εὑρών, ᾧ	προσέκειντο	Ἰουδαῖοι διώκοντες. Ἐπὶ τούτους Ἡρώδης
[1, 26]	ὅτι Ἰουκούνδῳ καὶ Τυράννῳ λάθρα	διαλέγοιντο	τοῖς ἱππάρχοις μέν ποτε τοῦ
[1, 13]	πεντακοσίαις καθοσιώσειεν Πάρθοις, ὅτι τε	προλοχίζοιντο	μὲν αὐτοῖς αἱ νύκτες ὑπὸ
[1, 10]	κοινῆς εἰρήνης ἀπολαύοντες· εἰ δὲ	πείθοιντο	ταῖς ψυχραῖς ἐλπίσιν τῶν νεωτερίζειν
[1, 24]	εἰ πρὸς τὸ μέλλον ἀμείνους	γένοιντο.	Οἱ δὲ τὰς μὲν διαβολὰς
[1, 28]	τῶν ἀνῃρημένων, μή ποτε κἀκεῖνοι	γένοιντο	τῶν Ἀντιπάτρου διαβολῶν ἀγώνισμα. Τότε
[1, 31]	φανερῶς δὲ Ἀλέξανδρον καὶ Ἀριστόβουλον	ὀδύροιντο,	πρὸς δὲ τὴν μετάκλησιν ἀγανακτοῖεν·
[1, 23]	καὶ φανερώτερον ἤδη τῷ βασιλεῖ	διελέγοντό	τινες ὡς ἐπιβουλεύοιτο μὲν ὑπ'
[1, 7]	ἐν ταῖς ἀμηχανίαις ὑπέπρησαν καὶ	συγκατεφλέγοντο.	Ἰουδαίων μὲν οὖν ἀνῃρέθησαν μύριοι
[1, 24]	Οἱ δὲ τὰς μὲν διαβολὰς	ἀπεσκευάζοντο	ψευδεῖς εἶναι λέγοντες, πιστώσεσθαι δὲ
[1, 7]	γέφυραν ἀποκόψαντες ἀντισχεῖν εἰς ἔσχατον	παρεσκευάζοντο.	Τῶν δὲ ἑτέρων δεχομένων Ῥωμαίους
[1, 15]	ὁπλιτῶν ὑπὲρ τὴν Ἱεριχοῦντα συνηθροίσθη·	διεκαθέζοντο	δὲ ἐπὶ τῶν ὀρῶν παραφυλάσσοντες
[1, 16]	βιαζομένων δὲ πολλοὶ τῆς αἰχμαλωσίας	προείλοντο	θάνατον. Ἔνθα καὶ τῶν γηραιῶν
[1, 28]	Φίλιππος, ἐκ δὲ Παλλάδος Φασάηλος.	Ἐγένοντο	δ' αὐτῷ καὶ ἄλλαι θυγατέρες
[1, 13]	λοιποῖς προέπεμψεν Φασάηλον. (Ὡς δ'	ἐγένοντο	κατὰ τὴν Γαλιλαίαν, τοὺς μὲν
[1, 7]	μὲν πάνυ νεκροί, τραυματίαι δ'	ἐγένοντο	πλείους. (Οὐδὲν δὲ οὕτως ἐν
[1, 18]	ὑπονόμων ἐν μέσοις αὐτοῖς ἐξαπίνης	ἐφαίνοντο,	καὶ πρὶν κατασεισθῆναί τι τοῦ
[1, 5]	ἤδη καὶ διοικηταὶ τῶν ὅλων	ἐγίνοντο	διώκειν τε καὶ κατάγειν οὓς
[1, 30]	τε καὶ μηνυταὶ τῶν ἀδήλων	ἐγίνοντο	τούς τε πορρωτάτω τῆς ὑποψίας
[1, 13]	μὴν φεύγοντι καθ' ἡμέραν αὐτῷ	προσεγίνοντο	πολλοί, καὶ κατὰ Ῥῆσαν γενομένῳ
[1, 4]	οὔτε οἱ Ἕλληνες ἐπαύσαντο πίστεως,	διεκρίνοντο	ἤδη τοῖς ὅπλοις συμπεσόντες. Κρατεῖ
[1, 29]	τῶν φιλοφρονήσεων ἐπαύσαντο, τοὐναντίον δ'	ὑπεκρίνοντο	καὶ διαφέρεσθαι πρὸς ἀλλήλας ἀκούοντος
[1, 33]	καὶ μετὰ ταῦτα πρὸς ταφὴν	ἐτρέποντο	τοῦ βασιλέως. Παρέλιπεν δ' οὐδὲν
[1, 19]	μὲν οὖν τῶν Ἰουδαίων περιῆσαν,	ἐλείποντο	δὲ ταῖς προθυμίαις καίτοι διὰ
[1, 16]	καθόσον οἱ τοῖς σπηλαίοις ἐμφωλεύοντες	ὑπελείποντο·	κἀπὶ τούτοις ἔδει διατριβῆς. Διὸ
[1, 19]	δὲ ὑπὸ σφῶν αὐτῶν συμπατούμενοι	διεφθείροντο·	πεντακισχίλιοι γοῦν ἔπεσον ἐν τῇ
[1, 33]	θνήσκειν ὁ βασιλεύς, ὥστε θαρραλεώτερον	ἥπτοντο	τῆς ἐπιχειρήσεως οἱ νέοι. Μέσης
[1, 1]	πρὸς ἃ ἅπαντες μὲν ἠπείθουν,	ἐσφάττοντο	δὲ οἱ δοκιμώτατοι. Καὶ Βακχίδης
[1, 18]	Ἰουδαικοῦ μηδὲν ὑπολιπέσθαι σπουδάζοντος ἀντίπαλον.	Ἐσφάττοντο	δὲ παμπληθεῖς ἔν τε τοῖς
[1, 7]	τῆς θρησκείας ἔμειναν, σπένδοντες δὲ	ἀπεσφάττοντο	καὶ θυμιῶντες καὶ τῆς πρὸς
[1, 24]	πολλοί, πλείους δὲ τῶν φίλων	παρεδύοντο	κατάσκοποι. Πᾶν δὲ τὸ παρ'
[1, 24]	Ἀλέξανδρος. Μηνυθὲν δὲ τῷ βασιλεῖ	διηλέγχοντο	βασάνοις, καὶ τὴν μὲν συνουσίαν
[1, 17]	τῶν ἐρειπίων οἱ στρατιῶται ξιφήρεις	ἀνεδέχοντο,	καὶ τοσοῦτον ἐσωρεύθη νεκρῶν πλῆθος,
[1, 33]	ὑπισχνοῦντο μὲν τὴν ἑαυτῶν εὔνοιαν,	συνηύχοντο	δὲ καὶ τὴν παρὰ τοῦ
[1, 18]	καταλιπόντων ὑπερβολήν· φανερῶς μέν γε	συνερρήγνυντο	τοῖς Ῥωμαίοις ἐπὶ προύπτῳ τῷ
[1, 8]	ἐπικρατείας ἐλευθερωθέντες τὸ λοιπὸν ἀριστοκρατίᾳ	διῳκοῦντο.	(Μετ' οὐ πολύ γε μὴν
[1, 4]	καὶ τὸν Ἄκαιρον ἐπικληθέντα Δημήτριον	ἐπεκαλοῦντο.	Ῥᾳδίως δὲ ὑπακούσαντος κατ' ἐλπίδα
[1, 33]	στρατιῶται μετὰ τοῦ πλήθους προσιόντες	ὑπισχνοῦντο	μὲν τὴν ἑαυτῶν εὔνοιαν, συνηύχοντο
[1, 7]	δ' ὑπὸ τῶν ὁμοφύλων ἀντιστασιαστῶν	ἀνῃροῦντο	καὶ κατὰ τῶν κρημνῶν ἔρριπτον
[1, 27]	μὲν ἐν Πλατάνῃ κώμῃ Σιδωνίων	ἐφρουροῦντο.	(Καταστὰς δ' ὁ βασιλεὺς ὡς
[1, 12]	οἱ μὴ προσέχοντες πάλαι τότε	ᾠκείωντο	διὰ τὴν πρὸς Ὑρκανὸν ἐπιγαμίαν
[1, 4]	χεῖρας ἐλθεῖν διακηρύσσοντες οἱ βασιλεῖς	ἐπειρῶντο	τῶν παρ' ἀλλήλοις ἀποστάσεων, Δημήτριος
[1, 15]	ἄλλοι δὲ κατὰ στῖφος ἐκθέοντες	ἀπεπειρῶντο	τῶν προτεταγμένων. Ἡρώδης δὲ τὸ
[1, 17]	ἑξακισχιλίους ἀπὸ τῶν ὀρῶν κατατρέχοντες	ἀπεπειρῶντο	τῶν προτεταγμένων, κατὰ χεῖρα μὲν
[1, 24]	διαφόρους φονῶντι τῷ βασιλικῷ θυμῷ	κατεχρῶντο.	Καὶ τὸ μὲν ψεῦδος εἶχεν
[1, 29]	ἐν ᾗ βασιλεὺς μὲν Ἀντίπατρος	ἐγέγραπτο,	Ἀντιπάτρου δὲ Ἡρώδης διάδοχος ὁ
[1, 29]	δ' ὁ βασιλεύς· καὶ γὰρ	τέθραπτο	μὲν ὁ Κόρινθος ἐν τῇ
[1, 12]	φρούρια καταλαμβάνοντα· πολλὰ γὰρ δὴ	κατείληπτο,	καὶ τὸ πάντων ὀχυρώτατον Μασάδαν.
[1, 26]	ὁ πατήρ, Ἀντιπάτρου μὲν ξενίᾳ	προκατείληπτο,	φιλίᾳ δὲ Ἀλέξανδρον ὑποκρίνεται ψευσάμενος
[1, 1]	τῇ πόλει φρουράν, οὔπω γὰρ	ἐκκέκοπτο,	καὶ ἐκβαλὼν ἀπὸ τῆς ἄνω
[1, 3]	αὐτῷ πρὸς σφαγὴν Στράτωνος πύργος	εἵμαρτο·	καὶ τοῦτο μὲν ἀπὸ ἑξακοσίων
[1, 29]	δὲ πρὸς Ἀντίπατρον περὶ ὧν	δεδίκαστο	Νικολάῳ τάχιον. Οὐ μικρὸς δ'
[1, 13]	Ἰδουμαίαν τὰ λαμπρότατα τῶν κειμηλίων	προανεσκεύαστο,	καὶ τῶν αὐτῷ προσεχόντων ὁμοίως
[1, 19]	~(Τοῦ δ' Ἀκτιακοῦ πολέμου συνερρωγότος	παρεσκεύαστο	μὲν Ἡρώδης Ἀντωνίῳ συνεξορμᾶν ἤδη
[1, 17]	ἐμπρήσας ὑπέστρεψεν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον·	ηὔλιστο	δὲ περὶ τὴν καλουμένην Κανᾶ
[1, 15]	βεβαίου, δυσκίνητός τε ἤδη δύναμις	ἤθροιστο.	Προιόντα δ' Ἀντίγονος ἐνήδρευεν τὰ
[1, 13]	καίτοι πολλὰ παραινοῦντος Ὀφελλίου φεύγειν,	πέπυστο	γὰρ οὗτος παρὰ Σαραμάλλα τοῦ
[1, 17]	Γιτθὰ καλεῖται. Τούτων δὲ οὔπω	πέπυστο	Ἡρώδης· μετὰ γὰρ τὴν Σαμοσάτων
[1, 10]	δι' αὐτὸν ἐπεκύρωσεν Ὑρκανῷ. ~(Κατ'	αὐτὸ	δὲ καὶ Ἀντίγονος ὁ Ἀριστοβούλου
[1, 19]	ἀθυμεῖν εἰκὸς ἦν, τὸ δ'	αὐτὸ	καὶ πρὸς ἀνθρωπίνην ἔφοδον πάσχειν
[1, 3]	ὑπόγαιον χωρίον, ὃ δὴ καὶ	αὐτὸ	Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος ὁμωνυμοῦν τῇ
[1, 33]	προείπαμεν, Ἀντίπας, βασιλεὺς δ' Ἀρχέλαος	ἀπεδείκνυτο.	Τούτῳ δὲ τόν τε δακτύλιον
[1, 33]	Ἀκμὴ μὲν ἀνῃρημένη κελεύσαντος Καίσαρος	ἐδηλοῦτο,	θανάτῳ δ' Ἀντίπατρος κατάκριτος· ἔγραφόν
[1, 11]	λοιποὺς εἰς βραδυτῆτα κακίσας αὐταῖς	ἐθυμοῦτο	ταῖς πόλεσιν. Γόφνα γοῦν καὶ
[1, 24]	τὴν δὲ πέραν Ἰορδάνου πᾶσαν	ἐκαρποῦτο	χώραν λαβὼν παρὰ τἀδελφοῦ δῶρον,
[1, 23]	δ' ὡς εἰς Ἰουδαίαν ὑπέστρεψαν·	συνηνδροῦτο	δ' αὐτῶν ταῖς ἡλικίαις ἡ
[1, 8]	ἐπιστολῶν δηλώσαντος τῇ Ἀριστοβούλου γυναικὶ	τοῦτο	ἀντὶ τῆς παραδόσεως τῶν ἐρυμάτων
[1, 30]	Μαριάμμης Ἡρώδην γεγραφέναι. Καὶ κατὰ	τοῦτό	γε παντάπασιν παραγηρᾶν οἰόμενον αὐτοῦ
[1, 3]	πύργος ὁμωνυμοῦν τῇ παραλίῳ Καισαρείᾳ.	Τοῦτο	γοῦν τὸν μάντιν διετάραξεν. (Ἀριστοβούλῳ
[1, 6]	συμπεφευγέναι τὸν Ἀριστόβουλον εἰς Ἀλεξάνδρειον,	τοῦτο	δ' ἐστὶν φρούριον τῶν πάνυ
[1, 27]	διαγγέλλοι πρὸς αὐτὸν ἐχθρὸν ὄντα.	Τοῦτο	δ' ὥσπερ τελευταία θύελλα χειμαζομένους
[1, 21]	ὑπόκειται τῷ περιθέοντι λιθίνῳ τείχει.	Τοῦτο	δὲ πύργοις τε διείληπται μεγίστοις,
[1, 1]	τοὺς στρατιώτας εἰς τὴν κάτω·	τοῦτο	δὲ τοῦ ἄστεος τὸ μέρος
[1, 32]	γεγεννηκότα. Χρὴ δέ με διὰ	τοῦτο	ἐλεεῖσθαι πλέον, ὅτι πρὸς οὕτω
[1, 33]	ἀκριβοῦν τὰ πάτρια καὶ διὰ	τοῦτο	ἐν παντὶ τῷ ἔθνει μεγίστης
[1, 11]	κομίσας ἑκατὸν τάλαντα καὶ διὰ	τοῦτο	ἐν τοῖς μάλιστα φίλος ἦν.
[1, 31]	αὐτοὺς ὁ πατὴρ μετεπέμπετο, καὶ	τοῦτο	ἦν τὸ μάλιστα ταράσσον Ἀντίπατρον.
[1, 32]	ἀσφάλειαν ἐποριζόμην. Τὸ δὲ μιαρὸν	τοῦτο	θηρίον τῆς ἐμῆς ὑπερεμπλησθὲν ἀνεξικακίας
[1, 19]	ὑπολαμβάνειν τὸν θεὸν Ἄραψιν δέλεαρ	τοῦτο	καθεικέναι τοῦ δοῦναι δίκας ἡμῖν·
[1, 17]	ἐξελθεῖν ὁ οἶκος εὐθέως συνέπεσεν.	Τοῦτο	καὶ κινδύνων καὶ σωτηρίας κοινὸν
[1, 3]	μέρος τοὐμὸν αἷμα; Λαβέτωσαν ἀθρόον	τοῦτο,	καὶ μηκέτι ταῖς ἐκ τῶν
[1, 24]	ἐχθρότατος Ἡρώδῃ. Διελεγχθεῖσα δὲ καὶ	τοῦτο	καὶ πάνθ' ὅσα Φερώρας ἐνεκάλει,
[1, 24]	ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἀλέξανδρος γήμαι βασιλίδα.	Τοῦτο	κλαίουσα τῇ Σαλώμῃ διήγγειλεν ἡ
[1, 6]	τε πάμπολυν καὶ βάλσαμον τρέφει.	Τοῦτο	λίθοις ὀξέσιν ἐπιτέμνοντες τὰ πρέμνα
[1, 19]	εἰς ἑκάτερα τὴν τύχην. Καὶ	τοῦτο	μάθοιτ' ἂν ἐξ οἰκείων ὑποδειγμάτων·
[1, 3]	σφαγὴν Στράτωνος πύργος εἵμαρτο· καὶ	τοῦτο	μὲν ἀπὸ ἑξακοσίων ἐντεῦθεν σταδίων
[1, 26]	τε εἴη φιλοπάτωρ καὶ διὰ	τοῦτο	μέχρι νῦν τῆς ἐπιβουλῆς ἐμπόδιος.
[1, 25]	τἀδελφοῦ καὶ φιλοῦντος· εἰς γὰρ	τοῦτο	πάντα τρόπον αὐτὸς συνεργήσειν. (Πείθεται
[1, 30]	τελευτήσειεν· πότε δ' ἂν γένοιτο	τοῦτο;	Παντάπασιν αὐτῷ τὴν ἀπόλαυσιν τῆς
[1, 3]	τοὺς προεροῦντας ἄνοπλον ἐλθεῖν. Πρὸς	τοῦτο	πάνυ πανούργως ἡ βασίλισσα συντάσσεται
[1, 31]	κεφαλὴν παρακλίνας, ἔστιν, ἐξεβόησεν, καὶ	τοῦτο	πατροκτόνου τὸ περιπλέκεσθαί μοι θέλειν
[1, 10]	καταλύσων τὸν Ὑρκανόν. Κἂν ἔφθη	τοῦτο	ποιήσας, εἰ μὴ προεξελθόντες ὅ
[1, 7]	δ' ἐπὶ πλεῖον οἱ κατὰ	τοῦτο	τὸ μέρος πύργοι μεγέθει τε
[1, 7]	ἄστεος ἁλισκομένου δευτέραν εἶναι καταφυγὴν	τοῦτο	τοῖς πολεμίοις. (Διαποροῦντος δ' ἐπὶ
[1, 8]	γὰρ ἡ στρατιά. Καὶ πρὸς	τοῦτο	Ὑρκανὸς ἐπεβοήθει διὰ Ἀντιπάτου τὰ
[1, 20]	βασιλείαν πρὸς ἃ παρέσχεν. Διὰ	τοῦτο,	ὡς ἧκεν εἰς Αἴγυπτον ἤδη
[1, 3]	λύπης σπαραττομένων ἄθρουν αἷμα ἀναβάλλει.	Ττοῦτό	τις τῶν ἐν τῇ θεραπείᾳ
[1, 15]	προνοούμενος ἐπέστελλεν τοῖς περὶ Σαμάρειαν,	ᾠκείωτο	δ' ἡ πόλις αὐτῷ, σῖτον
[1, 12]	μῖσος παρασκευαζόμενος. Ὁ δὲ Μαρίων	ἠξίωτο	μὲν τῆς τυραννίδος ὑπὸ Κασσίου
[1, 22]	ἐξύβριζεν λοιδορίαις. Ἀλλ' ὁ μὲν	πεφίμωτο	τοῖς ἱμέροις, δεινὴ δὲ τὰς
[1, 33]	γὰρ ἤδη σχεδὸν ἐτῶν ἑβδομήκοντα,	τεταπείνωτο	δὲ τὴν ψυχὴν ταῖς περὶ
[1, 30]	δ' αὐτὴν ὁ βασιλεὺς ἀνακτησάμενος,	κεκάρωτο	γὰρ ἀπὸ τοῦ πτώματος, ἠρώτα
[1, 8]	τὸ δὲ τέταρτον εἰς Ἱεριχοῦντα	κεκλήρωτο,	καὶ τῷ πέμπτῳ Σέπφωρις ἀπεδείχθη
[1, 31]	ἤδη τῆς κατ' Ἀντιπάτρου φήμης	πεπλήρωτο	καὶ μόνος ἠγνόει τὰ κατ'
[1, 28]	καὶ ἀδελφιδῆν. Χωρὶς δὲ τούτων	δύο	ἀδελφὰς Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου τὰς
[1, 13]	δεσμώτας ἀποκτεῖναι. ~(Μετὰ δὲ ἔτη	δύο	Βαζαφράνου τοῦ Πάρθων σατράπου σὺν
[1, 5]	ἱεροὺς νόμους ἐξ ἀρχῆς προεβάλλετο.	Δύο	δ' αὐτῇ παίδων ὄντων ἐξ
[1, 28]	Φαίδρας, ἡ δὲ ἐξ Ἐλπίδος.	Δύο	δ' εἶχεν ἀτέκνους, ἀνεψιάν τε
[1, 7]	ἄγων μετὰ τῆς γενεᾶς αἰχμάλωτον.	Δύο	δ' ἦσαν αὐτῷ θυγατέρες καὶ
[1, 22]	μὲν ἐν Ῥώμῃ παιδευόμενος τελευτᾷ,	δύο	δὲ τοὺς πρεσβυτάτους βασιλικῶς ἦγεν
[1, 11]	Γόφνα γοῦν καὶ Ἀμμαοῦν καὶ	δύο	ἑτέρας τῶν ταπεινοτέρων ἐξανδραποδισάμενος ἐχώρει
[1, 29]	οὐκ αὐτὸν μόνον ἀλλὰ καὶ	δύο	ἑτέρους Ἄραβας εὑρὼν παρ' αὐτῷ,
[1, 8]	ὠχύρου· προσπεσόντων δὲ Ῥωμαίων ἐπὶ	δύο	ἡμέρας ἀντισχὼν ὑπὲρ δύναμιν ἁλίσκεται
[1, 33]	αὐτῷ καὶ δημοτική τις ἐπανάστασις.	Δύο	ἦσαν σοφισταὶ κατὰ τὴν πόλιν
[1, 29]	δὲ καὶ τοῦ βασιλέως ὑβρίσαι	δύο	θυγατέρας, δι' ἃ δὴ μάλιστα
[1, 22]	ἐκ Μαριάμμης πέντε τέκνων γενομένων	δύο	μὲν θυγατέρες, τρεῖς δ' ἦσαν
[1, 17]	εἰς Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν, Σόσσιος δὲ	δύο	μὲν τάγματα προαπέστειλεν εἰς Ἰουδαίαν
[1, 21]	ἀνέχει, τοὺς δὲ ἐκ δεξιοῦ	δύο	ὀρθοὶ λίθοι συνεζευγμένοι τοῦ κατὰ
[1, 2]	τήν τε γυναῖκα καὶ τοὺς	δύο	παῖδας ἐγκαθείρξας ἐπὶ τὸν τρίτον
[1, 27]	Σύμψηφοι δ' αὐτῷ καὶ οἱ	δύο	πρεσβευταὶ γίνονται, καὶ τούτοις ἕτεροί
[1, 9]	τὸν Ἀριστόβουλον, παραδοὺς δ' αὐτῷ	δύο	τάγματα κατὰ τάχος ἔπεμψεν εἰς
[1, 16]	κατ' Ἀντιγόνου χιλίους ἱππεῖς καὶ	δύο	τάγματα. Τούτων δὲ τὸν στρατηγὸν
[1, 28]	Ἀλεξάνδρῳ μὲν ἐκ Γλαφύρας υἱεῖς	δύο	Τιγράνης καὶ Ἀλέξανδρος, Ἀριστοβούλῳ δ'
[1, 21]	κατὰ τὴν ἄνω δειμάμενος πόλιν	δύο	τοὺς μεγίστους καὶ περικαλλεστάτους οἴκους,
[1, 2]	ἀγνοεῖν, ὅς γε καὶ περὶ	δύο	τῶν πρεσβυτέρων υἱῶν ὅτι μὴ
[1, 7]	καὶ Εὐφράτου Σκαύρῳ διέπειν καὶ	δύο	τῶν ταγμάτων, αὐτὸς διὰ Κιλικίας
[1, 7]	δ' ἦσαν αὐτῷ θυγατέρες καὶ	δύο	υἱεῖς, ὧν ὁ ἕτερος μὲν
[1, 7]	Κορνήλιος καὶ μετ' αὐτὸν ἑκατοντάρχαι	δύο	Φούριος καὶ Φάβιος. Εἵπετο δὲ