Livre, Chap.
[1, 1]	σῦς ἐπιθύειν τῷ βωμῷ· πρὸς	ἃ	ἅπαντες μὲν ἠπείθουν, ἐσφάττοντο δὲ
[1, 31]	ψευδῆ λέγων εἶναι τῶν γραφομένων,	ἃ	δὲ νεότητος ἁμαρτήματα. Τηνικαῦτά γε
[1, 13]	τὰ τῶν πολεμίων καὶ πρὸς	ἃ	δέοι βοηθήσοντα Ἀντιγόνῳ. (Τῶν δὲ
[1, 29]	βασιλέως ὑβρίσαι δύο θυγατέρας, δι'	ἃ	δὴ μάλιστα ταύτην ἐκεῖνος προβέβλητο·
[1, 27]	καὶ πλημμελείας μυρίας εἰς αὐτόν,	ἃ	καὶ θανάτου χαλεπώτερα τοῖς συνέδροις
[1, 0]	τηλικούτων κατ' αὐτοὺς πραγμάτων γεγενημένων,	ἃ	κατὰ σύγκρισιν ἐλαχίστους ἀποδείκνυσι τοὺς
[1, 8]	δὲ καὶ τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐνεχείρισεν.	Ἃ	πάντα Γαβίνιος ἐναγούσης τῆς Ἀλεξάνδρου
[1, 14]	Κλεοπάτρας στρατηγὸν ἐλπιζούσης ἕξειν εἰς	ἃ	παρεσκευάζετο· διακρουσάμενος δὲ τὰς παρακλήσεις
[1, 20]	βραχυτέραν περιεῖναι Ἡρώδῃ βασιλείαν πρὸς	ἃ	παρέσχεν. Διὰ τοῦτο, ὡς ἧκεν
[1, 12]	μόνον περιεῖναι Ὑρκανῷ τίμιον. Πρὸς	ἃ	παρὼν Ἡρώδης καὶ τεθεραπευκὼς οὐκ
[1, 24]	ἐπισκώπτοντες ὡς πεπαιδευμένους ἐπιμελῶς. Πρὸς	ἃ	τὴν ὀργὴν οὐ κατασχοῦσα Σαλώμη
[1, 0]	Ῥωμαίων ἡγεμονίαν Ἑλλάδι γλώσσῃ μεταβαλὼν	ἃ	τοῖς ἄνω βαρβάροις τῇ πατρίῳ
[1, 2]	μὴ θᾶττον ἀπανασταίη, διηπείλει. Πρὸς	ἃ	τὸν μὲν Ὑρκανὸν ὀργῆς πλείων
[1, 14]	πολεμίους τοὺς Ἄραβας εὑρὼν δι'	ἃ	φιλτάτους ἤλπισεν καὶ τοῖς ἀγγέλοις
[1, 19]	ψυχὰς ἔχουσιν, οὐδὲ περιόψεταί τις	Ἄραβα	τῶν ἑαυτοῦ ἀγαθῶν δεσπότην γενόμενον,
[1, 8]	χίλιοι σὺν Ἀριστοβούλῳ διακόψαντες τὴν	φάλαγγα	τῶν Ῥωμαίων εἰς Μαχαιροῦντα συνελαύνονται.
[1, 4]	καὶ Σελεύκειαν καὶ τὴν Ἀντιόχου	φάραγγα	καλουμένην, πρὸς οἷς Γάμαλα φρούριον
[1, 7]	τε τάφρον ἔχου καὶ τὴν	φάραγγα	πᾶσαν ὕλην συμφορούσης τῆς δυνάμεως.
[1, 7]	ὁρῶν καὶ τὴν πρὸ τούτων	φάραγγα	φοβερὰν τό τε ἱερὸν ἐντὸς
[1, 19]	ἀντιπαραταξαμένων. Πρὸς δὲ τὴν ἧτταν	μέγα	γίνεται κίνημα τῶν Ἀράβων, καὶ
[1, 11]	ἀθροίσαντες ἐκ τῆς Συρίας, ἐπειδὴ	μέγα	μέρος εἰς τὰς χρείας Ἡρώδης
[1, 32]	ἅπασιν τῆς τε χώρας οὐκ	ὀλίγα	καὶ τῶν χρημάτων· λαμπροτάταις δὲ
[1, 28]	καὶ τοὺς Καίσαρος φίλους οὐκ	ὀλίγα	πέμπων ἐπὶ Ῥώμης χρήματα. Οἵ
[1, 4]	τῶν Ἀλεξάνδρου μισθοφόρων καὶ ψυχῆς	ἔργα	καὶ χειρὸς ἐπιδειξαμένων. Χωρεῖ δὲ
[1, 33]	κατασκευασθέντα παρὰ τοὺς πατρίους νόμους	ἔργα	κατασπᾶν. Ἀθέμιτον γὰρ εἶναι κατὰ
[1, 0]	ὁμοφύλων διέγνων, ἀλλὰ τὰ μὲν	ἔργα	μετ' ἀκριβείας ἀμφοτέρων διέξειμι, τοὺς
[1, 17]	τὴν πόλιν. Διελὼν δὲ εἰς	ἔργα	τὴν στρατιὰν καὶ τεμὼν τὰ
[1, 21]	οὗ βαραθρώδης κρημνὸς εἰς ἀμέτρητον	ἀπορρῶγα	βαθύνεται πλήθει τε ὕδατος ἀσαλεύτου
[1, 4]	αὖθις ὑπὸ Ἡρώδου τοῦ βασιλέως	Ἀγριππιάδα	ἐπικληθεῖσαν. (Ἐξανδραποδισαμένῳ δὲ ταύτας ἐπανίσταται
[1, 20]	λαμβάνοντος. (Μετὰ δὲ τὴν πρώτην	ἀκτιάδα	προστίθησιν αὐτοῦ τῇ βασιλείᾳ τόν
[1, 26]	Ἀλεξάνδρῳ. Διάρας δ' εἰς τὴν	Ἑλλάδα	τοῖς ἐκ κακῶν κτηθεῖσιν εἰς
[1, 15]	μὲν οὖν τὸ ἀναγκαιότατον ἀγώνισμα	Μασάδα	καὶ τὸ ῥύσασθαι πρῶτον τοὺς
[1, 15]	(Ἔπειτα Ἰόππην ἑλὼν πρὸς τὴν	Μασάδα	ῥυσόμενος τοὺς οἰκείους ἠπείγετο. Καὶ
[1, 15]	τοῦτον Ἀντίγονος ἐπολιόρκει τοὺς ἐν	Μασάδᾳ,	τοῖς μὲν ἄλλοις ἐπιτηδείοις διαρκουμένους,
[1, 24]	περὶ γάμου πρὸς Συλλαῖον τὸν	Ὀβαίδα	τοῦ Ἀράβων βασιλέως ἐπίτροπον, ὃς
[1, 4]	τὸ φρούριον κατέσκαψεν. (Ἔπειτα συμβαλὼν	Ὀβαίδᾳ	τῷ Ἀράβων βασιλεῖ προλοχίσαντι κατὰ
[1, 15]	καταπεπλευκὼς ἀπὸ τῆς Ἰταλίας εἰς	Πτολεμαίδα	καὶ συναγηοχὼς δύναμιν οὐκ ὀλίγην
[1, 2]	τὸν Ἰωνάθην σὺν ὀλίγοις εἰς	Πτολεμαίδα	πρὸς Ἀντίοχον δόλῳ συλλαμβάνει καὶ
[1, 20]	πρῶτον καὶ συνιππάσατο ποιουμένου περὶ	Πτολεμαίδα	τῆς δυνάμεως ἐξέτασιν εἱστίασέν τε
[1, 2]	ἐκρατύνατο πρός τε τὸν Ἀντιόχου	παῖδα	διαλλαγὰς ἐποιήσατο. Οὐ μήν τι
[1, 18]	ἄγων αἰχμάλωτον Ἀρταβάζην τὸν Τιγράνου	παῖδα	δῶρον Κλεοπάτρᾳ· μετὰ γὰρ τῶν
[1, 14]	ῥύσιον θεὶς τὸν τοῦ λυτρουμένου	παῖδα·	καὶ γὰρ ἐπήγετο τὸν ἀδελφιδοῦν
[1, 13]	τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τὴν καθωμολογημένην	παῖδα	μετὰ τῆς μητρὸς καὶ τοῦ
[1, 2]	χεῖρας ὤρεγε καὶ κατηντιβόλει τὸν	παῖδα	μήτι πρὸς τὴν αὐτῆς ὕβριν
[1, 27]	Ἀριστόβουλος θέλων οὖσαν ἑκυρὰν καὶ	τηθίδα,	διαπέμπεται σώζειν ἑαυτὴν παραινῶν· παρεσκευάσθαι
[1, 24]	Φερώραν Ἀντίπατρος ἐχθρωδῶς καὶ τὴν	τηθίδα	Σαλώμην, ὡς ἂν γαμετὴν οὖσαν,
[1, 21]	Ἱεριχοῦς ἰόντων αὐλῶνα πρὸς βορέαν	Φασαηλίδα	ὠνόμασεν. (Παραδοὺς δ' αἰῶνι τούς
[1, 24]	δ' ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἀλέξανδρος γήμαι	βασιλίδα.	Τοῦτο κλαίουσα τῇ Σαλώμῃ διήγγειλεν
[1, 30]	ἐτήρησα. (Ταῦτ' εἰποῦσα προκομίζει τὴν	πυξίδα	παντάπασιν ἔχουσαν τοῦ φαρμάκου βραχύ.
[1, 30]	κομίσαι τε ἀπ' Αἰγύπτου τὴν	πυξίδα	ὡμολόγουν καὶ λαβεῖν παρ' ἀδελφοῦ
[1, 33]	καὶ τὸν ἄνδρα ταύτης Ἀλεξᾶν	οἶδα,	ἔφη, Ἰουδαίους τὸν ἐμὸν ἑορτάσοντας
[1, 32]	Οὔαρε, σοὶ φυλακτέον· ἐγὼ γὰρ	οἶδα	τὸ θηρίον καὶ προορῶμαι τὴν
[1, 11]	ἰσχὺν τοῦ παιδὸς καὶ τὴν	ἐλπίδα	αἰτίαν ἀπωλείας γενέσθαι· ταῦτα γὰρ
[1, 30]	πατρὸς καὶ τὴν ἐπὶ τέκνοις	ἐλπίδα·	διάδοχον γὰρ οὐ τῶν αὐτοῦ
[1, 6]	μετέφερον ἐπὶ τοὺς ἐναντίους τὴν	ἐλπίδα,	καὶ ἐπειδὴ Πομπήιος ἐπιὼν τὴν
[1, 20]	ἔχων τὴν ἀρετὴν τῆς σωτηρίας	ἐλπίδα	καὶ προλαβὼν ἐξετασθήσεσθαι, ποταπὸς φίλος,
[1, 1]	γε μὴν οὔτε τὸ παρ'	ἐλπίδα	κρατῆσαι τῆς πόλεως οὔτε αἱ
[1, 6]	τῶν Ἀριστοβούλου διαφόρων ἐμπίπτει παρ'	ἐλπίδα	κρατήσαντος καὶ μάλιστα Ἀντιπάτρῳ πάλαι
[1, 9]	ὀκτακοσίους. Σωθεὶς δ' αὐτὸς παρ'	ἐλπίδα	μάρτυς ἀβάσκανος γίνεται πρὸς Καίσαρα
[1, 4]	ἐπεκαλοῦντο. Ῥᾳδίως δὲ ὑπακούσαντος κατ'	ἐλπίδα	μειζόνων καὶ μετὰ στρατιᾶς ἥκοντος
[1, 29]	τεθνηξόμενος. Ἀλλ' ὁ μὲν παρ'	ἐλπίδα	σώζεται, μετ' οὐ πολὺ δὲ
[1, 17]	συμβαίνει τέρας, ἐξ οὗ παρ'	ἐλπίδα	σωθεὶς ἀνδρὸς θεοφιλεστάτου δόξαν ἀπηνέγκατο·
[1, 24]	ὑποδείσας, ὅμως οὐκ ἀπέκοπτε τὴν	ἐλπίδα	τῆς διορθώσεως, ἀλλὰ προσκαλεσάμενος αὐτούς,
[1, 26]	γὰρ ὁ βασιλεὺς διὰ τὴν	πατρίδα	καὶ πάντες οἱ περὶ αὐτὸν
[1, 11]	ἄρα, ἔφη, κἀμὲ καὶ τὴν	πατρίδα	μου σώζει τὸν ἀμφοτέρων ἐπίβουλον
[1, 31]	Οἱ δὲ ἀσκεπτότεροι καὶ τὴν	πατρίδα	σπεύδοντες ἰδεῖν μᾶλλον ἢ τὸ
[1, 18]	Οὕτως τε τὴν λοιπὴν ἐξωνησάμενος	πατρίδα	τὰς ὑποσχέσεις ἐπλήρωσεν· λαμπρῶς μὲν
[1, 21]	τε καὶ δένδρεσιν πλουσίαν ὠνόμασεν	Ἀντιπατρίδα,	καὶ τὸ ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος φρούριον
[1, 30]	δ' εἰς πρώτην ὁ θυμὸς	Δωρίδα	τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα· καὶ γυμνώσας
[1, 1]	ἄρξας τῶν σφετέρων ἑκόντων, τελευτᾷ	Ἰούδᾳ	τῷ πρεσβυτάτῳ τῶν παίδων καταλιπὼν
[1, 16]	βασιλείαν ἐλπίσιν, Ἀντίοχον δὲ τὸν	βασιλέα	ἀναγκασθῆναι παραδοῦναι τὰ Σαμόσατα. ~(Κἀν
[1, 13]	πόλιν, μὴ μόνον δὲ καταστῆσαι	βασιλέα	Ἀντίγονον, ἀλλὰ καὶ παραδοῦναι αὐτῷ
[1, 32]	τοσούτων τέκνων, ἀπέδειξας δὲ ζῶν	βασιλέα,	δι' ὑπερβολὴν δὲ τῶν ἄλλων
[1, 8]	ξενίαις μάλιστα προσηγάγετο τὸν Ἀράβων	βασιλέα	διὰ τὴν ἐπιγαμβρίαν, κἀπειδὴ τὸν
[1, 14]	παρόντος ἀρετὴν ἔγνω καὶ τότε	βασιλέα	καθιστᾶν Ἰουδαίων ὃν πρότερον αὐτὸς
[1, 4]	ἡ γυνὴ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ	βασιλέα	καθίστησιν Ἀλέξανδρον τὸν καὶ καθ'
[1, 23]	χρώμενος, κολακείᾳ καὶ διαβολῇ, τὸν	βασιλέα	καὶ περὶ θανάτου τῶν υἱῶν
[1, 20]	ζητοίης Ἀντώνιον. (Τούτοις φιλοφρονησάμενος τὸν	βασιλέα	καὶ περιθεὶς αὐτῷ τὸ διάδημα
[1, 16]	γενόμενος ταχέως μεταδιώκει τε τὸν	βασιλέα	καὶ πολλὰ δεηθεὶς ἑαυτῷ διαλλάττει.
[1, 18]	Ῥωμαῖοι κενώσαντες καταλείψουσιν αὐτὸν ἐρημίας	βασιλέα,	καὶ ὡς ἐπὶ τοσούτων πολιτῶν
[1, 33]	τοῦ βασιλέως πεπιστευμένος τόν τε	βασιλέα	κατευδαιμονίζει καὶ τὸ πλῆθος παρακαλεῖ
[1, 26]	τὴν βασιλείαν. Περιέρχεται γοῦν τὸν	βασιλέα	κολακείᾳ καὶ δεινότητι λόγων καὶ
[1, 27]	σώζειν ἑαυτὴν παραινῶν· παρεσκευάσθαι γὰρ	βασιλέα	κτείνειν αὐτὴν διαβληθεῖσαν ἐφ' οἷς
[1, 33]	ὁ βασιλεὺς ἐνετείλατο, μεταπεισθῆναι τὸν	βασιλέα	λέγουσα καὶ πάλιν ἀναπέμπειν ἕκαστον
[1, 17]	καὶ διαλανθάνοντες ὡς ἐθεάσαντο τὸν	βασιλέα,	λυθέντες ὑπ' ἐκπλήξεως αὐτὸν μὲν
[1, 32]	τε διαθήκην αἰτήσας μετέγραφεν, καὶ	βασιλέα	μὲν ἀπεδείκνυεν Ἀντίπαν ἀμελῶν τῶν
[1, 16]	ἐπιρρέπουσα ταῖς χαράδραις, ὥστε τὸν	βασιλέα	μέχρι πολλοῦ μὲν ἀπορεῖν πρὸς
[1, 32]	ἐπιστολὰς ἐκείνας ἔπεμψα πεπεισμένη τὸν	βασιλέα	μὴ φείσεσθαι τῆς ἀδελφῆς, ὅταν
[1, 24]	καὶ πρὸς ἀγανάκτησιν ἐξεκαλεῖτο τὸν	βασιλέα.	Πάντα δὲ εἰς ἐπιβουλὴν ἀνήγετο
[1, 28]	ἐποιεῖτο τὰς διαδόσεις ὁρῶν τὸν	βασιλέα	παρ' ἃς αὐτὸς ἐλπίδας εἶχεν
[1, 5]	χρήμασιν μισθοφόρους ἀθροίσας ἑαυτὸν ἀποδείκνυσι	βασιλέα.	Πρὸς ταῦτα ὀδυρόμενον τὸν Ὑρκανὸν
[1, 5]	ἐργασαμένην. Τιγράνην δὲ τὸν Ἀρμενίων	βασιλέα	προσκαθεζόμενον Πτολεμαίδι καὶ πολιορκοῦντα Κλεοπάτραν
[1, 33]	ἡβώντων στρατόπεδον. Οἳ τότε τὸν	βασιλέα	πυνθανόμενοι ταῖς ἀθυμίαις ὑπορρέοντα καὶ
[1, 33]	νεανίας συλλαμβάνει καὶ κατήγαγεν πρὸς	βασιλέα.	Πυνθανομένῳ δ' αὐτῷ πρῶτον, εἰ
[1, 25]	Ὡς δ' ἑώρα πιστεύοντα τὸν	βασιλέα,	σκεπτέον, ἔφη, μή ποτε τὸ
[1, 27]	μόνῳ, τὸν ἑαυτοῖς εὐμεταχείριστον αἱρούμενοι	βασιλέα.	Σκέψαι μέντοι γε, μή ποτε
[1, 4]	ἐπάγονται καὶ καθιστῶσιν κοίλης Συρίας	βασιλέα.	Στρατεύεται δ' οὗτος ἐπὶ τὴν
[1, 11]	ἀποδείξειν Κάσσιος ὑπέσχετο καὶ Ἰουδαίας	βασιλέα.	Συνέβη δ' Ἀντιπάτρῳ τήν τε
[1, 27]	ἡ γὰρ Σαλώμη δραμοῦσα πρὸς	βασιλέα	τὴν παραίνεσιν ἐμήνυσεν. Κἀκεῖνος οὐκέτι
[1, 29]	Ἀρέταν ἦν ἀγὼν τὸν ἑαυτοῦ	βασιλέα·	τούτου γὰρ ἄλλους τε φίλους
[1, 7]	πολεμεῖν ἀξιούντων καὶ ῥύεσθαι τὸν	βασιλέα,	τῶν δὲ τὰ Ὑρκανοῦ φρονούντων
[1, 26]	καὶ δραματουργὸν ὅλου τοῦ μύσους	Εὐρυκλέα	σωτῆρα καὶ εὐεργέτην καλῶν πεντήκοντα
[1, 17]	τέγη δ' ἦν ὕπερθεν ἀμυνομένων	κατάπλεα.	Κἀπειδὴ περιῆν τῶν ἔξωθεν, τὰς
[1, 24]	τοῦ βασιλέως καὶ πᾶσα ἡ	γενεά·	πάντα γὰρ Ἀντίπατρος ἦν, καὶ
[1, 21]	πλεῖστοι μῆκος ποδῶν πεντήκοντα, βάθος	ἐννέα,	εὖρος δέκα, τινὲς δὲ καὶ
[1, 5]	τελευτᾷ διοικήσασα τὴν ἀρχὴν ἔτεσιν	ἐννέα.	~(Καὶ κληρονόμος μὲν ἦν τῶν
[1, 28]	γὰρ τῷ βασιλεῖ γυναῖκες μὲν	ἐννέα,	τέκνα δὲ ἐκ τούτων ἑπτά,
[1, 11]	Ὁ δ' αὐτῷ μετιέναι τὸν	φονέα	τοῦ πατρὸς ἀντεπιστείλας καὶ τοῖς
[1, 5]	διά τε τὴν ἡλικίαν ἀποδείκνυσιν	ἀρχιερέα	καὶ ἄλλως ὄντα νωθέστερον ἢ
[1, 7]	θυσίας. Αὖθις δ' ἀποδείξας Ὑρκανὸν	ἀρχιερέα	τά τε ἄλλα προθυμότατον ἑαυτὸν
[1, 27]	σὺν τῷ παιδὶ καὶ τὸν	κουρέα	βασάνοις διήλεγχεν, καὶ τῶν μὲν
[1, 14]	κατασχεῖν προαιρούμενος τὰ παρ' Ἀντιπάτρου	χρέα	καὶ μηδὲν εἰς τὰς ἐκείνου
[1, 24]	γὰρ εἰς Ῥώμην ἐκπλεύσειν ἔμελλεν,	βραχέα	μὲν ἠπείλησεν ὡς βασιλεύς, τὰ
[1, 19]	διασωθέντες ἐκ τῆς μάχης εἰς	Ὄρμιζα	καταφεύγουσιν, ὅπου καὶ τὸ στρατόπεδον
[1, 19]	τῶν Ἀράβων, καὶ συναθροισθέντες εἰς	Κάναθα	τῆς κοίλης Συρίας ἄπειροι τὸ
[1, 25]	ἐπίβουλον, ἀμείψωμεν τὰς δεξιὰς καὶ	γενώμεθα	τῆς ἀλλήλων ὀργῆς διάδοχοι. (Τούτοις
[1, 11]	καταληψόμενος τὰς περὶ Ἀπάμειαν δυνάμεις.	Ἔνθα	Βάσσῳ τε Μοῦρκον καὶ τὰ
[1, 15]	τῶν πύργων ἐτρέψαντο τοῖς βέλεσιν.	(Ἔνθα	δὴ καὶ Σίλων ἀπεκαλύψατο τὴν
[1, 0]	ἃς δὲ δι' ὁμολογίας ἔλαβεν·	ἔνθα	δὴ καὶ τὰ περὶ τῆς
[1, 27]	Ἡρώδην καὶ οὐδεὶς δι' ἀγανάκτησιν.	Ἔνθα	δὴ μετέωρος ἥ τε Συρία
[1, 7]	μεγέθει τε καὶ κάλλει διαφέροντες.	(Ἔνθα	δὴ πολλὰ τῶν Ῥωμαίων κακοπαθούντων
[1, 8]	τῶν Ῥωμαίων εἰς Μαχαιροῦντα συνελαύνονται.	Ἔνθα	δὴ τὴν πρώτην ἑσπέραν ὁ
[1, 12]	πάλιν ἔπεμψαν πρέσβεις εἰς Τύρον,	ἔνθα	διέτριβεν Ἀντώνιος ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὡρμημένος.
[1, 20]	διέγνω, καὶ πλεύσας εἰς Ῥόδον,	ἔνθα	διέτριβεν Καῖσαρ, πρόσεισιν αὐτῷ δίχα
[1, 18]	ὥσπερ μεμηνότες πᾶσαν ἡλικίαν ἐπεξῄεσαν.	Ἔνθα	καὶ Ἀντίγονος μήτε τῆς πάλαι
[1, 17]	τάχιστα τοὺς τἀδελφοῦ φονεῖς μετελθεῖν·	ἔνθα	καὶ δαιμόνιόν τι αὐτῷ συμβαίνει
[1, 16]	πολλοὶ τῆς αἰχμαλωσίας προείλοντο θάνατον.	Ἔνθα	καὶ τῶν γηραιῶν τις ἑπτὰ
[1, 21]	καλεῖται δὲ Πάνειον ὁ τόπος·	ἔνθα	κορυφὴ μέν τις ὄρους εἰς
[1, 13]	καὶ παραταξαμένους ἐπιεικῶς πολὺν χρόνον.	Ἔνθα	κρατήσας Ἡρώδης καὶ πολλοὺς αὐτῶν
[1, 17]	δὲ πολλὰ καὶ τῆς Ἰδουμαίας,	ἔνθα	Μαχαιρᾶς ἀνετείχιζέν τι τῶν ἐρυμάτων,
[1, 19]	τὸ πλῆθος τοὺς Ἰουδαίους ἔμενον.	Ἔνθα	μετὰ τῆς δυνάμεως Ἡρώδης ἐπελθὼν
[1, 7]	ὁ Πομπήιος εἰς τὸν ναόν,	ἔνθα	μόνῳ θεμιτὸν ἦν παριέναι τῷ
[1, 2]	(Προελθὼν δὲ καὶ μέχρι Σαμαρείας,	ἔνθα	νῦν ἐστιν Σεβαστὴ πόλις ὑπὸ
[1, 33]	ἐν τῷ κατὰ Ἱεριχοῦντα ἀμφιθεάτρῳ.	Ἔνθα	παρελθὼν Πτολεμαῖος ὁ καὶ τὸν
[1, 11]	τῆς πόλεως αἰγιαλὸν ἐξῄεσαν ξιφήρεις,	ἔνθα	περιστάντες τὸν Μάλιχον πολλοῖς τραύμασιν
[1, 7]	οὓς δὲ ἀμυνομένους πρὸς ὀλίγον.	(Ἔνθα	πολλοὶ τῶν ἱερέων ξιφήρεις τοὺς
[1, 16]	δ' ἄγων ἑξακοσίους ἐπ' Ἀντίγονον.	Ἔνθα	πρὸς τὴν ἀποχώρησιν αὐτοῦ λαβόντες
[1, 27]	πείθεται, καὶ παραγενόμενος εἰς Βηρυτόν,	ἔνθα	προσέταξεν Καῖσαρ, συνῆγε τὸ δικαστήριον.
[1, 6]	θάνατος ἀγγελθεὶς αὐτῷ περὶ Ἱεριχοῦντα,	ἔνθα	τῆς Ἰουδαίας τὸ πιότατον φοίνικά
[1, 14]	τούτους Ἡρώδης εἰς Πηλούσιον ἀφικόμενος,	ἔνθα	τῆς παρόδου μὴ τυγχάνων ὑπὸ
[1, 16]	τῆς ἐφόδου τῶν φυλάκων ἐκφυγόντων.	Ἔνθα	τοὺς ἑπομένους ὑπὸ τοῦ χειμῶνος
[1, 6]	βασίλειον αὕτη τῆς Ἀραβίας ἐστίν.	Ἔνθα	τῷ Ἀρέτᾳ τὸν Ὑρκανὸν ἐγχειρίσας
[1, 0]	λέλυται, πρὸς δὲ τὴν ἱστορίαν,	ἔνθα	χρὴ τἀληθῆ λέγειν καὶ μετὰ
[1, 17]	Μαχαιρᾶς ἀνετείχιζέν τι τῶν ἐρυμάτων,	Γιτθὰ	καλεῖται. Τούτων δὲ οὔπω πέπυστο
[1, 18]	Ἰουδαίαν δι' Ἀπαμείας καὶ Δαμασκοῦ.	Κἀνταῦθα	μεγάλαις μὲν αὐτῆς τὴν δυσμένειαν
[1, 21]	ἑτέρας προσθέσει χώρας, ὁ δὲ	κἀνταῦθα	ναὸν αὐτῷ λευκῆς μαρμάρου καθιδρύσατο
[1, 13]	τὸ φρούριον διασώζεται. Καταλιπὼν δὲ	ἐνταῦθα	ταῖς γυναιξὶν ὀκτακοσίους φύλακας καὶ
[1, 33]	ἐστὶ καὶ πότιμα. Δόξαν δὲ	ἐνταῦθα	τοῖς ἰατροῖς ἐλαίῳ θερμῷ πᾶν
[1, 33]	περιστήσαντες τοὺς στρατιώτας, ἵνα πᾶσα	Ἰουδαία	καὶ πᾶς οἶκος ἄκων ἐπ'
[1, 31]	καὶ πρὸ τῆς ἀποδημίας ἐν	Ἰουδαίᾳ	μένων τοιαύτας κατ' αὐτῶν ἐπὶ
[1, 31]	ἀφικνουμένων ἀπήγγειλεν αὐτῷ τὰς ἐν	Ἰουδαίᾳ	τύχας καίτοι μεταξὺ τῶν ἐλέγχων
[1, 15]	ταραχὰς καθιστάμενος, Σίλων δὲ ἐν	Ἰουδαίᾳ	χρήμασιν ὑπ' Ἀντιγόνου διεφθαρμένος. Οὐ
[1, 32]	εἰ μὴ διὰ πατροκτονίας γενέσθαι,	δίκαια	γοῦν βουλευσάμενος, ὅτι καταγαγὼν αὐτὸν
[1, 25]	πρὸς αὐτὸν τὰ τῆς ἐπιγαμίας	δίκαια.	Φαμένου δὲ τοῦ βασιλέως δῶρον
[1, 0]	τοῖς πράγμασιν, ἀλλ' ἀκοῇ συλλέγοντες	εἰκαῖα	καὶ ἀσύμφωνα διηγήματα σοφιστικῶς ἀναγράφουσιν,
[1, 16]	ἔρριψεν. (Χειροῦται μὲν οὕτως τὰ	σπήλαια	καὶ τοὺς ἐν αὐτοῖς Ἡρώδης·
[1, 16]	τοῖς σπηλαίοις ἐστράτευσεν. Τὰ δὲ	σπήλαια	ταῦτα πρὸς ἀποκρήμνοις ὄρεσιν ἦν
[1, 3]	καὶ πολεμικὸν κόσμον ἐν τῇ	Γαλιλαίᾳ	διὰ μὲν τὴν ἀσθένειαν αὐτὸς
[1, 15]	καὶ πλὴν ὀλίγων πᾶσα ἡ	Γαλιλαία	προσέθετο. Προύκειτο μὲν οὖν τὸ
[1, 17]	ὥστε διαφεύγουσιν πάντες. (Τῇ δ'	ὑστεραίᾳ	Πάππον μὲν τὸν Ἀντιγόνου στρατηγὸν
[1, 27]	ἐχθρὸν ὄντα. Τοῦτο δ' ὥσπερ	τελευταία	θύελλα χειμαζομένους τοὺς νεανίσκους ἐπεβάπτισεν·
[1, 31]	εἰς τοὺς ἐλέγχους συνέδραμεν, ἡ	τελευταία	πίστις τῶν Ἀντιπάτρῳ βεβουλευμένων· ἦν
[1, 12]	δυνατοὶ κατηγοροῦντες Φασαήλου καὶ Ἡρώδου,	βίᾳ	μὲν αὐτοὺς κρατεῖν τῶν πραγμάτων,
[1, 1]	ἐπικρατήσας ἐξέβαλε τῆς πόλεως τοὺς	Τωβία	υἱούς. Οἱ δὲ καταφυγόντες πρὸς
[1, 32]	τῶν ἐνθάδε διαβολῶν πιστότερα, ταῦτα	ἀπολογία	μοι μόνη, τούτοις τῆς εἰς
[1, 8]	Καὶ πρὸς τοῦτο Ὑρκανὸς ἐπεβοήθει	διὰ	Ἀντιπάτου τὰ ἐπιτήδεια πέμπων. Ὃν
[1, 7]	Χαλεπὸν δ' ἦν τὸ ἀναπληροῦν	διὰ	βάθος ἄπειρον καὶ τῶν Ἰουδαίων
[1, 25]	ἡλικίας εὔκολον ἐπὶ κακῷ μεταχειριζόμενοι.	Διὰ	γὰρ τῶν τοιούτων ἐξαπατᾶσθαι μὲν
[1, 32]	δὲ ἐπὶ τοὺς ἐλέγχους, πάρειμι	διὰ	γῆς καὶ θαλάσσης οὐδὲν οὐδαμοῦ
[1, 21]	μὲν κάμνουσαν, Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος,	διὰ	δὲ εὐφυίαν τοῦ χωρίου δέξασθαι
[1, 18]	Ῥωμαίοις ἐπὶ προύπτῳ τῷ θανεῖν,	διὰ	δὲ τῶν ὑπονόμων ἐν μέσοις
[1, 5]	γὰρ τῆς ἀρχῆς τὸ γύναιον	διὰ	δόξαν εὐσεβείας· ἠκρίβου γὰρ δὴ
[1, 5]	ὅλων, τὸν δὲ νεώτερον Ἀριστόβουλον	διὰ	θερμότητα κατεῖχεν ἰδιώτην. (Παραφύονται δὲ
[1, 17]	τὸ ἔρυμα. (Καὶ τὸ λοιπὸν	διὰ	Ἱεριχοῦντος ᾔει σπεύδων ᾗ τάχιστα
[1, 7]	καὶ δύο τῶν ταγμάτων, αὐτὸς	διὰ	Κιλικίας εἰς Ῥώμην ἠπείγετο τὸν
[1, 10]	δ' εἰς τὸ ἔθνος αὐτοὶ	διὰ	κόρον ἐξυβρίζοιεν, καὶ ὅτι τὴν
[1, 28]	καίπερ οὖσαν ἀδελφὴν καὶ πολλὰ	διὰ	Λιουίας τῆς γυναικὸς Καίσαρος ἱκετεύουσαν
[1, 4]	τρισὶ τοὺς φρουροὺς περιβόλοις ἀποτειχίσας	διὰ	μάχης τὸ χωρίον παραλαμβάνει. Καταστρέφεται
[1, 3]	πολεμικὸν κόσμον ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ	διὰ	μὲν τὴν ἀσθένειαν αὐτὸς ἐπιδεῖν
[1, 17]	τῆς ἄλλης χώρας, οἱ μὲν	διὰ	μῖσος τὸ πρὸς Ἀντίγονον, οἱ
[1, 22]	Πέμπεται μὲν οὖν ὁ παῖς	διὰ	νυκτὸς εἰς Ἱεριχοῦντα, ἐκεῖ δὲ
[1, 17]	δείσαντες τὴν ἰσχὺν οἱ πολέμιοι	διὰ	νυκτὸς ἐξέλιπον τὸ ἔρυμα. (Καὶ
[1, 11]	καταφρονήσας καὶ τοῦ προστάσσοντος εἰσέρχεται	διὰ	νυκτός. Καὶ πάλιν Μάλιχος προσιὼν
[1, 32]	ἐγὼ πατροκτόνος, ὃν ὁμολογεῖς φύλακα	διὰ	παντὸς ἐσχηκέναι; Τερατείαν δέ μου
[1, 32]	οὐδεὶς διψήσας τοὐμὸν αἷμα, κἂν	διὰ	πάντων μου τῶν τέκνων ὁ
[1, 15]	μὲν ἐν ταῖς πόλεσιν τὰς	διὰ	Πάρθους ταραχὰς καθιστάμενος, Σίλων δὲ
[1, 14]	τάχιον, ἀλλ' ὅτι καὶ τότε	διὰ	Πάρθων λάβοι τὴν ἀρχὴν Ῥωμαίους
[1, 32]	τε οὐχ ὑπέμεινεν εἰ μὴ	διὰ	πατροκτονίας γενέσθαι, δίκαια γοῦν βουλευσάμενος,
[1, 33]	Ὁ δὲ δῆμος δείσας μὴ	διὰ	πολλῶν ὁ ἔλεγχος ἔλθῃ, παρεκάλει
[1, 20]	δὲ ταῦτα πορευόμενον ἐπ' Αἴγυπτον	διὰ	Συρίας Καίσαρα παντὶ τῷ βασιλικῷ
[1, 5]	ὑπηγάγετο. Φθάνει δ' ἐκεῖνος ἀπαναστὰς	διὰ	τὰς οἴκοι ταραχὰς ἐμβεβληκότος εἰς
[1, 22]	Γαλατῶν βαπτιζόμενος ἐν κολυμβήθρᾳ τελευτᾷ.	(Διὰ	ταῦθ' Ἡρώδην μὲν ὠνείδιζεν ἡ
[1, 24]	περιθήσουσιν αὐταῖς ἐκ τριχῶν πεποιημένας.	(Διὰ	ταῦτα καίτοι τὸ φρόνημα τῶν
[1, 2]	πάθους ὅλος ἦν. Τριβομένης δὲ	διὰ	ταῦτα τῆς πολιορκίας ἐπέστη τὸ
[1, 25]	κατὰ τῶν δυνατωτάτων βοῶσαι, καὶ	διὰ	τάχους εἰς Ἰουδαίαν Ἀρχέλαος ἀφικνεῖται
[1, 16]	Πυθόμενος δὲ Ἡρώδης τὴν ἐπανάστασιν	διὰ	τάχους ἐπεβοήθει καὶ πολὺ μὲν
[1, 27]	ἀλλήλων, πέμπει δὲ πρὸς Καίσαρα	διὰ	τάχους Οὐολούμνιόν τε τὸν στρατοπεδάρχην
[1, 14]	βραδέως ὁ Ἄραψ μετανοήσας ἔπεμψεν	διὰ	τάχους τοὺς ἀνακαλέσοντας τὸν ὑβρισμένον.
[1, 5]	Ἀλεξάνδρου τὸν μὲν πρεσβύτερον Ὑρκανὸν	διά	τε τὴν ἡλικίαν ἀποδείκνυσιν ἀρχιερέα
[1, 22]	δὲ τοὺς πρεσβυτάτους βασιλικῶς ἦγεν	διά	τε τὴν μητρῴαν εὐγένειαν καὶ
[1, 1]	τῆς εὐπραγίας εἰς δυναστείαν καὶ	διὰ	τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν ἀλλοφύλων ἄρξας
[1, 19]	ἐλείποντο δὲ ταῖς προθυμίαις καίτοι	διὰ	τὴν ἀπόγνωσιν τῆς νίκης ὄντες
[1, 23]	ἐξ ἰδιώτιδος μητρὸς ὁρῶντες προκόπτοντα	διὰ	τὴν ἑαυτῶν εὐγένειαν οὐκ ἐκράτουν
[1, 10]	πόλεμος ἐμφύλιος, Καικιλίου μὲν Βάσσου	διὰ	τὴν εἰς Πομπήιον εὔνοιαν δολοφονήσαντος
[1, 21]	Αἰγύπτου παραπλέοντα σαλεύειν ἐν πελάγει	διὰ	τὴν ἐκ λιβὸς ἀπειλήν, ᾧ
[1, 31]	ἐκεῖ τι τῶν οἴκοθεν ἀπηγγέλλετο	διὰ	τὴν ἐκ τοῦ βασιλέως ἀπειλήν,
[1, 4]	Σύρους γὰρ οὐκ ἐδέχετο μισθοφόρους	διὰ	τὴν ἔμφυτον αὐτῶν πρὸς τὸ
[1, 8]	μάλιστα προσηγάγετο τὸν Ἀράβων βασιλέα	διὰ	τὴν ἐπιγαμβρίαν, κἀπειδὴ τὸν πρὸς
[1, 4]	δ' ὑπὸ τοῦ ἔθνους ἐδέχθη	διὰ	τὴν εὐπραγίαν, καὶ λαμβάνει τὴν
[1, 5]	δὲ πολλοὺς καὶ πάντας εὔνους	διὰ	τὴν θερμότητα, κρατεῖ μὲν τῶν
[1, 7]	Πομπήιος, ἐν αἷς παντὸς ἔργου	διὰ	τὴν θρησκείαν χεῖρας ἀπίσχουσιν Ἰουδαῖοι,
[1, 26]	γίνεται· καὶ γὰρ ὁ βασιλεὺς	διὰ	τὴν πατρίδα καὶ πάντες οἱ
[1, 14]	κἀκεῖθεν εἰς Ῥώμην ἐπειχθεὶς πρώτῳ	διὰ	τὴν πατρῴαν φιλίαν ἐνετύγχανεν Ἀντωνίῳ
[1, 20]	περὶ τῶν ὅλων πραγμάτων φροντὶς	διὰ	τὴν πρὸς Ἀντώνιον φιλίαν Καίσαρος
[1, 12]	μὴ προσέχοντες πάλαι τότε ᾠκείωντο	διὰ	τὴν πρὸς Ὑρκανὸν ἐπιγαμίαν αὐτῷ.
[1, 22]	Ἡρώδην λαβρότερος, ὡς μηδενὸς τῶν	διὰ	τὴν στεργομένην λυπηρῶν αἰσθάνεσθαι· τοσοῦτον
[1, 14]	ξενίας, τὸ δὲ ὅλον καὶ	διὰ	τὴν τοῦ παρόντος ἀρετὴν ἔγνω
[1, 20]	πάντα διέδωκεν. Προυνόησεν δὲ καὶ	διὰ	τῆς ἀνύδρου πορευομένοις μέχρι Πηλουσίου
[1, 15]	ξένων τε καὶ ὁμοφύλων ἤλαυνεν	διὰ	τῆς Γαλιλαίας ἐπ' Ἀντίγονον συλλαμβανόντων
[1, 0]	ὁμόφυλον ἡμῖν Ἀδιαβηνούς τε γνῶναι	διὰ	τῆς ἐμῆς ἐπιμελείας ἀκριβῶς, ὅθεν
[1, 1]	πεντακισχιλίους, ἐλέφαντας δὲ ὀγδοήκοντα ἐμβάλλει	διὰ	τῆς Ἰουδαίας εἰς τὴν ὀρεινήν.
[1, 13]	κατὰ τὴν παράλιον, Βαζαφράνην δὲ	διὰ	τῆς μεσογείου προσέταξεν ἐμβαλεῖν. Τῶν
[1, 17]	τε καὶ πεζῶν, ἣν προεκπέμψας	διὰ	τῆς μεσογείου τὴν πορείαν αὐτὸς
[1, 30]	Αἰγύπτου δηλητήριον φάρμακον ἐπ' αὐτὸν	διά	τινος τῶν ἑταίρων Ἀντιφίλου, λάβοι
[1, 5]	πείθει τὴν μητέρα φείσασθαι μὲν	διὰ	τὸ ἀξίωμα τῶν ἀνδρῶν, ἐκπέμψαι
[1, 22]	αὐτοῦ, πιστὸς δὲ ἦν καὶ	διὰ	τὸ κῆδος εὔνους, παρατίθεται τὴν
[1, 12]	δὲ Μεσσάλας ἀπολογούμενος συμπαρεστῶτος Ὑρκανοῦ	διὰ	τὸ κῆδος. Καὶ Ἀντώνιος ἀκούσας
[1, 24]	βασιλέως ἡδομένου πλείοσιν, αἳ πᾶσαι	διὰ	τὸ μεγάλαυχον τὸ Γλαφύρας καὶ
[1, 4]	ὀλίγων ἅπαντας. (Ἐκ τούτου Δαμασκηνοὶ	διὰ	τὸ πρὸς Πτολεμαῖον τὸν Μενναίου
[1, 1]	βασιλέως οὐχ οἷός τε ἦν	διὰ	τὸ ὕψος, ὁ δὲ τὸ
[1, 10]	μετὰ δυνάμεως συνελθόντων. Οἷς καὶ	διὰ	τὸν ἀνῃρημένον καὶ διὰ τὸν
[1, 9]	Ἀλεξάνδραν ἀνελὼν τὸν υἱὸν καὶ	διὰ	τὸν γάμον κηδεμονικώτερος αὐτὸς ἦν
[1, 22]	ἐμπεσὼν ἐτάραξεν Ἡρώδην, μάλιστα μὲν	διὰ	τὸν ἔρωτα ζηλοτύπως ἔχοντα, λογιζόμενον
[1, 10]	καὶ διὰ τὸν ἀνῃρημένον καὶ	διὰ	τὸν περιόντα Καίσαρα φίλους ὄντας
[1, 3]	τότε τὸν Ἀντίγονον ἐθεάσατο παριόντα	διὰ	τοῦ ἱεροῦ, πρὸς τοὺς γνωρίμους
[1, 22]	ἐκ τῆς Δωρίδος υἱὸν Ἀντίπατρον	διὰ	τοὺς ἐκ Μαριάμμης ἐφυγάδευσεν τῆς
[1, 24]	βαπτομένῳ τὰς κόμας, εἰ μὴ	διὰ	τοῦτ' αὐτὸν οἴονται καὶ νέον,
[1, 32]	υἱοὺς γεγεννηκότα. Χρὴ δέ με	διὰ	τοῦτο ἐλεεῖσθαι πλέον, ὅτι πρὸς
[1, 33]	δοκοῦντες ἀκριβοῦν τὰ πάτρια καὶ	διὰ	τοῦτο ἐν παντὶ τῷ ἔθνει
[1, 11]	Γαλιλαίας κομίσας ἑκατὸν τάλαντα καὶ	διὰ	τοῦτο ἐν τοῖς μάλιστα φίλος
[1, 26]	μόνος τε εἴη φιλοπάτωρ καὶ	διὰ	τοῦτο μέχρι νῦν τῆς ἐπιβουλῆς
[1, 20]	Ἡρώδῃ βασιλείαν πρὸς ἃ παρέσχεν.	Διὰ	τοῦτο, ὡς ἧκεν εἰς Αἴγυπτον
[1, 32]	ἐμοῦ φερέσθω τὸ πῦρ, ὁδευέτω	διὰ	τῶν ἐμῶν σπλάγχνων τὰ ὄργανα,
[1, 21]	τὴν ἐν τῷ μεγέθει πολυτέλειαν	διὰ	τῶν ἑξῆς δηλώσομεν. Καὶ πόλιν
[1, 29]	δεδοικὼς τὴν ἐπιτηροῦσαν Σαλώμην πραγματεύεται	διὰ	τῶν ἐπὶ τῆς Ἰταλίας φίλων
[1, 10]	φίλους ὄντας ἀμφοτέρους ὁ Ἀντίπατρος	διὰ	τῶν παίδων ἔπεμψεν συμμαχίαν. Μηκυνομένου
[1, 12]	τὸν Ἀριστοβούλου, καὶ τὸ πλέον	διὰ	Φάβιον, ὃν Ἀντίγονος χρήμασιν προσποιησάμενος
[1, 17]	τῆς μεσογείου τὴν πορείαν αὐτὸς	διὰ	Φοινίκης ἐποιήσατο. Συναθροισθείσης δὲ τῆς
[1, 2]	τε ἄλλα πρὸς τοὺς ἐπιχωρίους	διὰ	φυλακῆς ἦγεν ἑαυτὸν καὶ τῇ
[1, 14]	οἰκειοτάτους ἐν φρουρίῳ καταλιπὼν πολιορκουμένους	διὰ	χειμῶνος πλεύσειεν ἐπ' αὐτὸν ἱκέτης.
[1, 19]	τοῖς ἐχθροῖς οὐκ αὐτομάτως οὐδὲ	διὰ	χειρὸς ἀλλοτρίας, οἳ πρέσβεις ἡμετέρους
[1, 32]	Ἀντίπατρος· Καίσαρι δὲ σὺν τοῖς	διὰ	χρημάτων δώροις χίλια τάλαντα, τῇ
[1, 29]	γραψάντων γὰρ ἐκείνων δεῖν Ἀντίπατρον	διὰ	χρόνου πεμφθῆναι πρὸς Καίσαρα, ὁ
[1, 18]	μὲν οὖν φιλοψυχήσαντα μέχρις ἐσχάτου	διὰ	ψυχρᾶς ἐλπίδος ἄξιος τῆς ἀγεννείας
[1, 32]	ἀρχῆς διάδοχον καὶ πρόσοδον μὲν	ἰδίᾳ	πεντήκοντα ταλάντων ἔνειμα, τῶν δ'
[1, 27]	φίλον Ἀλεξάνδρῳ καὶ αὐτὸς ἠγαπηκὼς	ἰδίᾳ	τὰ μειράκια, δι' ὑπερβολὴν ἀγανακτήσεως
[1, 33]	πάλιν ἀναπέμπειν ἕκαστον εἰς τὰ	ἴδια.	Τούτων δ' οἰχομένων ἐδήλουν ἤδη
[1, 21]	(Ταῦτα μὲν ἄν τις εἴποι	ἴδια	τῶν εὖ παθόντων δήμων ἑκάστου,
[1, 28]	καὶ φίλους παραστησάμενός τε τὰ	παιδία	καὶ δακρύων ἐμπλήσας τοὺς ὀφθαλμοὺς
[1, 28]	τῶν ἐμῶν ἐκγόνων τά τε	παιδία	ταυτὶ γαληνοτέροις ἐπιδεῖν ὄμμασιν ἢ
[1, 13]	διαφῆκεν ἀνὰ τὴν Ἰδουμαίαν δοὺς	ἐφόδια,	μετὰ δὲ τῶν ἀναγκαιοτάτων τοὺς
[1, 31]	αὐτῷ μόνα τὰ τῆς σωτηρίας	ἐφόδια.	(Φραξάμενος οὖν αὐτοῖς ἧκεν εἰς
[1, 7]	αὐτῶν καὶ τὰς ἐν τῇ	μεσογείᾳ	πόλεις, ὅσας μὴ φθάσαντες κατέσκαψαν,
[1, 15]	τῶν ὀρῶν παραφυλάσσοντες τοὺς τὰ	ἐπιτήδεια	ἐκκομίζοντας. Οὐ μὴν Ἡρώδης ἠρέμει,
[1, 18]	τὰ περὶ τὴν πόλιν ἁρπαζόντων	ἐπιτήδεια	καὶ μήτε ἵπποις μήτε ἀνδράσιν
[1, 8]	Ὑρκανὸς ἐπεβοήθει διὰ Ἀντιπάτου τὰ	ἐπιτήδεια	πέμπων. Ὃν καὶ καθίησι Σκαῦρος
[1, 13]	ὀκτακοσίους φύλακας καὶ διαρκῆ τὰ	ἐπιτήδεια	πρὸς πολιορκίαν αὐτὸς εἰς τὴν
[1, 9]	κωλύειν ἔπεισεν, ἀλλὰ καὶ τὰ	ἐπιτήδεια	τῇ δυνάμει παρασχεῖν· ὅθεν οὐδὲ
[1, 15]	Προιόντα δ' Ἀντίγονος ἐνήδρευεν τὰ	ἐπιτήδεια	τῶν παρόδων προλοχίζων, ἐν οἷς
[1, 8]	καὶ πεντακοσίους ἱππεῖς, καὶ τὰ	ἐπιτήδεια	τῶν χωρίων ἐτείχιζε Ἀλεξάνδρειόν τε
[1, 31]	εἴ τι καὶ πεφώραται, διασκευάσειν	ἀναιδείᾳ	καὶ δόλοις, ἅπερ ἦν αὐτῷ
[1, 11]	ἐπιβουλῆς ἄμυναν. Φωραθεὶς δὲ Μάλιχος	ἀναιδείᾳ	τῶν Ἀντιπάτρου παίδων περιγίνεται· τόν
[1, 33]	ἀνήνεγκεν, αὖθις δέ, καὶ γὰρ	ἐνδείᾳ	τροφῆς καὶ βηχὶ σπασμώδει διετείνετο,
[1, 32]	σὲ τηρῶν ἑτέροις φοβερὸς ἤμην.	Ἔνδεια	χρημάτων; Καὶ τίνι μᾶλλον ἐξῆν
[1, 7]	καὶ λύχνους καὶ τράπεζαν καὶ	σπονδεῖα	καὶ θυμιατήρια, ὁλόχρυσα πάντα, πλῆθός
[1, 4]	τῶν Ἰόππης αἰγιαλῶν διαταφρεύει φάραγγι	βαθείᾳ,	πρὸ δὲ τῆς τάφρου τεῖχος
[1, 3]	θανεῖν, ὅτε μου προτέθνηκεν ἡ	ἀλήθεια	καί τι τῶν ὑπ' ἐμοῦ
[1, 33]	τέκνων συμφοραῖς, ὡς μηδ' ἐν	ὑγιείᾳ	τι τῶν ἡδέων προσίεσθαι. Τῆς
[1, 26]	βασιλείαν. Περιέρχεται γοῦν τὸν βασιλέα	κολακείᾳ	καὶ δεινότητι λόγων καὶ περὶ
[1, 23]	ὅπλοις κατὰ τῶν ἀδελφῶν χρώμενος,	κολακείᾳ	καὶ διαβολῇ, τὸν βασιλέα καὶ
[1, 0]	ἀναγράφουσιν, οἱ παραγενόμενοι δὲ ἢ	κολακείᾳ	τῇ πρὸς Ῥωμαίους ἢ μίσει
[1, 0]	ἐν Ῥωμαίοις μὲν ἐνόσει τὰ	οἰκεῖα,	Ἰουδαίων δὲ τὸ νεωτερίζον τότε
[1, 0]	συμφοραῖς. Ὅτι γὰρ αὐτὴν στάσις	οἰκεία	καθεῖλεν, καὶ τὰς Ῥωμαίων χεῖρας
[1, 3]	εὐθὺς ἡ περὶ τοῦ μύσους	μεταμέλεια	νόσον ἐνσκήπτει καὶ πρὸς ἔννοιαν
[1, 9]	αὐτὸν τῇ Ῥωμαίων ἐδωρήσατο καὶ	ἀτελείᾳ	τῆς τε ἄλλης τιμῆς καὶ
[1, 26]	ἔτι ἡ Ἑλλὰς αὐτοῦ τῇ	πολυτελείᾳ.	Λαμπρὰ δ' Ἡρώδῃ δῶρα προσενεγκὼν
[1, 21]	τοῖς ἀναλώμασιν ἀνυπερβλήτῳ δὲ τῇ	πολυτελείᾳ.	Τεκμήριον δὲ ἦσαν αἱ μεγάλαι
[1, 29]	μὲν ὁ Κόρινθος ἐν τῇ	βασιλείᾳ,	γένος δ' ἦν Ἄραψ. Συλλαμβάνει
[1, 13]	οὐ μετὰ πολλῶν ἐφρούρει τὰ	βασίλεια·	καὶ τοῖς πολεμίοις ἐπεκδραμὼν ἀσυντάκτοις
[1, 32]	ἔπλεον ἐπιστάμενος τὴν ἐμφωλεύουσαν τῇ	βασιλείᾳ	κατ' ἐμοῦ δυσμένειαν. Σὺ δέ
[1, 7]	Ῥωμαίους τῇ πόλει καὶ τὰ	βασίλεια	παραδιδόντων ἐπὶ μὲν ταῦτα Πομπήιος
[1, 4]	ὀψὲ καὶ μόλις ἡσυχίαν τῇ	βασιλείᾳ	πορίσας ἀνεπαύσατο τῶν ὅπλων. (Γίνεται
[1, 20]	ἄλλαις τιμαῖς, ἀλλὰ καὶ τῇ	βασιλείᾳ	προσέθηκεν τήν τε ὑπὸ Κλεοπάτρας
[1, 21]	καὶ περὶ τὰς ῥίζας ἄλλα	βασίλεια	τήν τε ἀποσκευὴν καὶ τοὺς
[1, 13]	πεντακοσίων γυναικῶν καταγαγεῖν ἐπὶ τὰ	βασίλεια	τὸν Ἀντίγονον, καταλῦσαι δὲ τὸν
[1, 20]	πρώτην ἀκτιάδα προστίθησιν αὐτοῦ τῇ	βασιλείᾳ	τόν τε Τράχωνα καλούμενον καὶ
[1, 6]	Ἀριστόβουλος μὲν γὰρ εἰς τὰ	βασίλεια,	Ὑρκανὸς δὲ ἀνεχώρησεν εἰς τὴν
[1, 0]	τε γενόμενα περὶ ταύτης αὐτῷ	σημεῖα	καὶ τὰς ἐπὶ Ῥώμης μεταβολάς,
[1, 0]	ἅλωσιν καὶ τὰ πρὸ ταύτης	σημεῖα	καὶ τέρατα καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν
[1, 9]	σχεδὸν τοῦ σώματος εἶχεν τὰ	σημεῖα	τῆς ἀρετῆς. Αὖθις δὲ καταστησάμενος
[1, 21]	παραλίοις ὑδάτων εἰσαγωγήν, Ἀσκαλωνίταις δὲ	βαλανεῖα	καὶ κρήνας πολυτελεῖς, πρὸς δὲ
[1, 23]	μὲν γὰρ ἡλικία, τοῖς δ'	εὐγένεια	τὴν διαδοχὴν προξενεῖ, τό γε
[1, 8]	καὶ Ἀνθηδὼν καὶ Ἀπολλωνία καὶ	Ἰάμνεια	καὶ Ῥάφεια Μάρισά τε καὶ
[1, 7]	καὶ οἱ ἐναγισμοὶ καὶ πᾶσα	θεραπεία	κατὰ τἀκριβὲς ἐξετελεῖτο τῷ θεῷ,
[1, 18]	δ' αὐτὴν μέχρι Πηλουσίου πάσῃ	θεραπείᾳ	καταχρώμενος. Καὶ μετ' οὐ πολὺ
[1, 3]	Ττοῦτό τις τῶν ἐν τῇ	θεραπείᾳ	παίδων ἐκφέρων δαιμονίῳ προνοίᾳ σφάλλεται
[1, 10]	τὴν ἐξουσίαν ἐξυβρίζων. Ἐντεῦθεν Ἀντιπάτρῳ	θεραπεία	τε ἦν ἐκ τοῦ ἔθνους
[1, 17]	ἤδη> τοὺς φίλους κεκμηκότας ἐπὶ	θεραπείᾳ	τοῦ σώματος διαφεὶς καὶ αὐτὸς
[1, 8]	τούτου κελεύσαντος Σκυθόπολίς τε καὶ	Σαμάρεια	καὶ Ἀνθηδὼν καὶ Ἀπολλωνία καὶ
[1, 21]	ὑπερεξέχεεν καὶ πολλαῖς πόλεσιν ἐνιδρύσατο	Καισάρεια.	(Κατιδὼν δὲ κἀν τοῖς παραλίοις
[1, 3]	ἐκαλεῖτο πύργος ὁμωνυμοῦν τῇ παραλίῳ	Καισαρείᾳ.	Τοῦτο γοῦν τὸν μάντιν διετάραξεν.
[1, 30]	τὸ φάρμακον ἔφασκον ἰατρεύοντος ἐν	Ἀλεξανδρείᾳ.	Περιιόντες δὲ οἱ Ἀλεξάνδρου καὶ
[1, 21]	ἀλλ' ἢ προδοσίᾳ τινῶν ἢ	προπετείᾳ	στρατιωτῶν ἐγένετο. ~(Τάς γε μὴν
[1, 19]	ἑαυτῶν ἀνδρείαν ἀνυπόστατον, ἐὰν μὴ	προπετείᾳ	τινὶ βλαβῆτε. (Τούτοις παρακροτήσας τὸν
[1, 9]	Αἴγυπτον ὡς ἐπανῆκεν εἰς Συρίαν,	πολιτείᾳ	τε αὐτὸν τῇ Ῥωμαίων ἐδωρήσατο
[1, 17]	τὴν στρατιὰν καὶ τεμὼν τὰ	προάστεια	τρία μὲν ἐγείρειν χώματα καὶ
[1, 8]	καὶ Ἀπολλωνία καὶ Ἰάμνεια καὶ	Ῥάφεια	Μάρισά τε καὶ Ἀδώρεος καὶ
[1, 3]	ἀθεμίτοις λήσειν ἔμελλον, ἀλλά με	ταχεῖα	μέτεισι δίκη φόνου συγγενοῦς. Μέχρι
[1, 24]	συνῴκισεν αὐτὴν ὁ βασιλεὺς ἐπὶ	μοιχείᾳ	τοῦ προτέρου διαφθαρέντος. Ἦν δ'
[1, 9]	Ἀλέξανδρος πελέκει ὑπὸ Σκιπίωνος ἐν	Ἀντιοχείᾳ	Πομπηίου τοῦτ' ἐπιστείλαντος καὶ γενομένης
[1, 29]	ταῖς ἐλπίσιν, προσλαβὼν δὲ τῇ	κακίᾳ	τὸ πεποιθὸς ἀφόρητος ἦν· τὸ
[1, 27]	καὶ αὐτὸς ἠγαπηκὼς ἰδίᾳ τὰ	μειράκια,	δι' ὑπερβολὴν ἀγανακτήσεως ἔκφρων ἐγίνετο,
[1, 24]	καθ' ἡμέραν τῆς πρὸς τὰ	μειράκια	στοργῆς, τοσοῦτον Ἀντιπάτρῳ προσετίθει. Συναπέκλιναν
[1, 24]	προσηκούσης πόλεως ἐξαγαγεῖν. Τὰ δὲ	μειράκια	τὰς μὲν διαβολὰς ἠγνόει, παρὸ
[1, 31]	βασιλέως παῖδες ἐπὶ Ῥώμης παιδευόμενοι	μειράκιά	τε ἤδη καὶ φρονήματος μεστοί.
[1, 27]	ἔστιν ὅστις οὐκ ἐλεεῖ τὰ	μειράκια,	τῶν δὲ ἡγεμόνων καὶ φανερῶς
[1, 23]	παρακαλῶ γενέσθαι. Τῷ μὲν γὰρ	ἡλικία,	τοῖς δ' εὐγένεια τὴν διαδοχὴν
[1, 31]	τὸ φάρμακον. Τότε δ' ἐν	Κιλικίᾳ	λαβὼν ἣν προειρήκαμεν παρὰ τοῦ
[1, 17]	εἴσω, καὶ πᾶσα μὲν ὁπλιτῶν	οἰκία	νένακτο, τὰ τέγη δ' ἦν
[1, 6]	Ἀριστόβουλος ὑστέρει πεποιθὼς τῇ Σκαύρου	δωροδοκίᾳ	παρῆν τε καὶ αὐτὸς ὡς
[1, 2]	ἀποτειχίσας τοὺς υἱεῖς ἐπέστησε τῇ	πολιορκίᾳ	Ἀριστόβουλον καὶ Ἀντίγονον· ὧν οὐδὲν
[1, 4]	Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν, Ἀλέξανδρος Γαδάρων τε	πολιορκίᾳ	κρατεῖ καὶ Ἀμαθοῦντος, ὃ δὴ
[1, 7]	ἄλλα προθυμότατον ἑαυτὸν ἐν τῇ	πολιορκίᾳ	παρασχόντα καὶ διότι τὸ κατὰ
[1, 0]	πόλεως ὑπερτιθέμενος καὶ διδοὺς τῇ	πολιορκίᾳ	χρόνον εἰς μετάνοιαν τῶν αἰτίων.
[1, 26]	πατήρ, Ἀντιπάτρου μὲν ξενίᾳ προκατείληπτο,	φιλίᾳ	δὲ Ἀλέξανδρον ὑποκρίνεται ψευσάμενος ἑταῖρον
[1, 15]	τῶν ἐπιχωρίων οὓς μὲν πατρῴα	φιλία	προσῆγεν, οὓς δὲ τὸ αὐτοῦ
[1, 2]	ἑαυτὸν καὶ τῇ πρὸς Ῥωμαίους	φιλίᾳ	τὴν ἀρχὴν ἐκρατύνατο πρός τε
[1, 32]	σὺν τοῖς διὰ χρημάτων δώροις	χίλια	τάλαντα, τῇ δὲ γυναικὶ καὶ
[1, 7]	τῶν ἱερῶν χρημάτων εἰς τάλαντα	δισχίλια.	Οὔτε δὲ τούτων οὔτε ἄλλου
[1, 8]	χρυσὸν πάντα περιεῖλεν καὶ τὰ	δισχίλια	τάλαντα ἦρεν, ὧν ἀπέσχετο Πομπήιος.
[1, 2]	βασιλέων ἐγένετο, καὶ ὑφελόμενος ὑπὲρ	τρισχίλια	τάλαντα χρημάτων τόν τε Ἀντίοχον
[1, 21]	μάλιστα δι' ἐμπειρίαν ἱππικῆς ἐπετύγχανεν·	μιᾷ	γοῦν ἡμέρᾳ ποτὲ τεσσαράκοντα θηρίων
[1, 30]	οἰκέτην μήτε θεράπαιναν ἐῶντες παρατυγχάνειν.	Μία	δὴ τῶν ἐλευθέρων ταῦτα μηνύει.
[1, 31]	(Παρυπήντησεν δ' αὐτῷ παρὰ δόξαν	ἐρημία	πολλὴ πάντων ἐκτρεπομένων καὶ μηδενὸς
[1, 1]	πρὸς Πτολεμαῖον τὸν ἕκτον, ἡ	φιλοτιμία	δ' ἦν αὐτοῖς περὶ δυναστείας
[1, 21]	βασιλεὺς τοῖς ἀναλώμασιν καὶ τῇ	φιλοτιμίᾳ	νικήσας τὴν φύσιν μείζονα μὲν
[1, 33]	τῶν ἀρρωστημάτων ἐν γήρᾳ καὶ	ἀθυμίᾳ	ἐπιπεσόντων· ἦν μὲν γὰρ ἤδη
[1, 17]	τούς γε μὴν πολλοὺς ἐνῆγεν	ἐπιθυμία	μεταβολῆς ἄλογος. Καὶ ὁ μὲν
[1, 21]	πρὸς τὴν ἀνακοπὴν τοῦ κύματος,	προκυμία	γοῦν ἐκλήθη, τὸ δὲ λοιπὸν
[1, 10]	δὲ Καῖσαρ δείσας περὶ τῷ	νεανίᾳ,	μή τι παρὰ τοῖς ἐχθροῖς
[1, 33]	τὸν νεκρὸν αὐτοῦ προστάξας ἐν	Ὑρκανίᾳ	πάλιν τὰς διαθήκας ἐπανορθοῦται, καὶ
[1, 0]	μετ' ἀκριβείας, ἔθη τε ἑορτῶν	ἔνια	καὶ τὰς ἑπτὰ ἁγνείας καὶ
[1, 26]	ἕκαστον ὁ πατήρ, Ἀντιπάτρου μὲν	ξενίᾳ	προκατείληπτο, φιλίᾳ δὲ Ἀλέξανδρον ὑποκρίνεται
[1, 13]	πεισθεὶς τῇ τε πόλει καὶ	ξενίᾳ	τὸν Πάρθον εἰσδέχεται μετὰ πεντακοσίων
[1, 16]	κακωθέντας ἀναλαβών, πολλὴ δ' ἦν	ἀφθονία	τῶν ἐπιτηδείων, ἐπὶ τοὺς ἐν
[1, 18]	τὸν ναὸν ἀθροιζόμενον τὸ ἀσθενέστερον	ἐδαιμονία	καὶ πολλὰ θειωδέστερον πρὸς τοὺς
[1, 2]	Τὸ λοιπὸν δ' ἐπιβιοὺς ἐν	εὐδαιμονίᾳ	Ἰωάννης καὶ τὰ κατὰ τὴν
[1, 8]	καὶ Σαμάρεια καὶ Ἀνθηδὼν καὶ	Ἀπολλωνία	καὶ Ἰάμνεια καὶ Ῥάφεια Μάρισά
[1, 3]	τῇ βάρει πρότερον αὖθις δ'	Ἀντωνίᾳ	μετονομασθείσῃ, προστάξας ἀνόπλου μὲν ἀπέχεσθαι,
[1, 21]	ἀμφιθέατρον καὶ θέατρον καὶ ἀγοράς,	ἄξια	τῆς προσηγορίας ἐνιδρύσατο. Καὶ πενταετηρικοὺς
[1, 16]	παῖδας ἐπιτρέψαι σφίσιν ἐξελθεῖν ἐπὶ	δεξιᾷ	κτείνει τρόπῳ τοιῷδε· καθ' ἕνα
[1, 21]	τοῖς σωματικοῖς προτερήμασιν ἐχρήσατο καὶ	δεξιᾷ	τύχῃ· καὶ γὰρ σπάνιον ἔπταισεν
[1, 1]	δὲ ὑπερέχοντες οἱ βασιλικοὶ καὶ	δεξιᾷ	χρησάμενοι τύχῃ κρατοῦσι, καὶ πολλῶν
[1, 33]	μὲν τὰ ἄλλα πάντα τύχῃ	δεξιᾷ	χρησάμενος, εἰ καί τις ἄλλος,
[1, 26]	τοῖς ἐκ κακῶν κτηθεῖσιν εἰς	ὅμοια	κατεχρήσατο· δὶς γοῦν ἐπὶ Καίσαρος
[1, 22]	ἐκμανεὶς παραχρῆμα κτείνειν προσέταξεν ἀμφοτέρους.	Μετάνοια	δ' εὐθέως εἵπετο τῷ πάθει,
[1, 16]	ἀμήχανον τοῦ τόπου, τελευταῖον δ'	ἐπινοίᾳ	χρήσασθαι σφαλερωτάτῃ. Τοὺς γοῦν ἀλκίμους
[1, 32]	καὶ τῶν κατὰ Σαλώμης ἐνσκευασθεισῶν	ἔννοια	μὲν ἐμπίπτει τῷ βασιλεῖ τάχα
[1, 28]	τὸ πρὸς τοὺς ὀρφανοὺς ἦθος,	ἔννοιά	τε αὐτῷ παρέστη περὶ τῶν
[1, 31]	Κελένδεριν κατέπλει, λαμβάνει τις αὐτὸν	ἔννοια	τῶν περὶ τὴν μητέρα κακῶν
[1, 24]	δέος. Πολλοὺς δὲ τῶν ἐν	ὑπονοίᾳ	βασανίσας τελευταῖον ἦλθεν ἐπὶ τοὺς
[1, 32]	σοῦ; Βασιλείας ἐλπίς; Ἀλλ' ἐβασίλευον.	Ὑπόνοια	μίσους; Οὐ γὰρ ἐστεργόμην; Φόβος
[1, 18]	ἀλλ' ὁ μὲν δεθεὶς ἐφυλάττετο.	(Πρόνοια	δ' ἦν Ἡρώδῃ κρατοῦντι τῶν
[1, 30]	ἐκ τοῦ βασιλέως αἰκίαν φθάνουσα·	προνοίᾳ	δ' ὡς ἔοικεν, θεοῦ μετιόντος
[1, 3]	τῇ θεραπείᾳ παίδων ἐκφέρων δαιμονίῳ	προνοίᾳ	σφάλλεται καθ' ὃν τόπον Ἀντίγονος
[1, 33]	σηπεδὼν σκώληκας γεννῶσα, πρὸς τούτοις	ὀρθόπνοια	καὶ δύσπνοια καὶ σπασμοὶ πάντων
[1, 33]	γεννῶσα, πρὸς τούτοις ὀρθόπνοια καὶ	δύσπνοια	καὶ σπασμοὶ πάντων τῶν μελῶν,
[1, 10]	εἰς Αἴγυπτον συμμαχίαν οὐκ ἐπ'	εὐνοίᾳ	αὐτῷ πέμψειαν, ἀλλὰ κατὰ δέος
[1, 7]	προσῆκον ἀγαθῷ στρατηγῷ, τὸν λαὸν	εὐνοίᾳ	πλέον ἢ δέει προσηγάγετο. Ἐν
[1, 1]	κατὰ δὲ τόπον, ὃς καλεῖται	Βεθζαχαρία	στενῆς οὔσης τῆς παρόδου Ἰούδας
[1, 7]	καὶ τράπεζαν καὶ σπονδεῖα καὶ	θυμιατήρια,	ὁλόχρυσα πάντα, πλῆθός τε ἀρωμάτων
[1, 25]	κρατοῦσαν, ὡς οὐκ ἐνῆν εὐσχήμονι	σωτηρία,	τὴν δι' ἀναιδείας ἐπορίζετο· καταλείψας
[1, 15]	παρείη τοῦ δήμου καὶ ἐπὶ	σωτηρίᾳ	τῆς πόλεως, μηδὲν μηδὲ τοὺς
[1, 18]	δὲ μαχομένων περιῆν τῇ Ῥωμαίων	ἐμπειρίᾳ	καίτοι τόλμης οὐδεμίαν καταλιπόντων ὑπερβολήν·
[1, 14]	φίλων. Καίπερ δὲ ὢν ἐν	ἀπορίᾳ	χρημάτων ναυπηγεῖται τριήρη μεγίστην, ἐν
[1, 21]	διικνεῖται. Τούτους γὰρ δὴ καταλυομένους	ἀπορίᾳ	χρημάτων ὁρῶν καὶ τὸ μόνον
[1, 0]	δικαστής, τὰ μὲν πράγματα τῇ	ἱστορίᾳ	προσκρινέτω, τὰς δ' ὀλοφύρσεις τῷ
[1, 2]	ἐφ' ἑαυτῷ μεμφθῆναι τὴν τύχην.	Τρία	γοῦν τὰ κρατιστεύοντα μόνος εἶχεν,
[1, 1]	ἡμέραν ἐναγισμῶν ἔπαυσεν ἐπ' ἔτη	τρία	καὶ μῆνας ἕξ. Ὁ δ'
[1, 11]	κατασχόντα τὴν ἀρχὴν ἐπ' ἔτη	τρία	καὶ μῆνας ἑπτά. Μεγίστου δ'
[1, 12]	Μαρίωνα τὸν Τυρίων τύραννον ἤδη	τρία	κατεσχηκότα τῶν ἐρυμάτων, τοὺς δὲ
[1, 17]	στρατιὰν καὶ τεμὼν τὰ προάστεια	τρία	μὲν ἐγείρειν χώματα καὶ πύργους
[1, 4]	πολλῶν ἐγκλημάτων ἐπάνεισιν εἰς Ἰουδαίαν,	τρία	πληρώσας ἔτη τῆς στρατείας. Ἀσμένως
[1, 16]	τοὺς ἐπιχωρίους. Προπέμψας δὲ πεζῶν	τρία	τέλη καὶ μίαν ἴλην ἱππέων
[1, 1]	ἔπαθεν ἠνάγκαζεν Ἰουδαίους καταλύσαντας τὰ	πάτρια	βρέφη τε αὐτῶν φυλάττειν ἀπερίτμητα
[1, 33]	πόλιν μάλιστα δοκοῦντες ἀκριβοῦν τὰ	πάτρια	καὶ διὰ τοῦτο ἐν παντὶ
[1, 5]	δὴ μάλιστα τοῦ νόμου τὰ	πάτρια	καὶ τοὺς πλημμελοῦντας εἰς τοὺς
[1, 18]	Ἐλευθέρου ποταμοῦ πάσας. Ὧν γενομένη	κυρία	καὶ προπέμψασα μέχρις Εὐφράτου τὸν
[1, 4]	ἔπειτα τὴν ἵππον ἐξαίφνης ἐπιστρέψας,	μυρία	δ' ἦν τὸν ἀριθμόν, ἀτάκτοις
[1, 16]	μὲν αὐτῶν πλῆθος διαφθείρει, τὰ	φρούρια	δὲ πάντα πολιορκίαις ἐξελὼν ἐπιτίμιον
[1, 12]	τὸν ἀδελφὸν τὸν Μαλίχου τὰ	φρούρια	καταλαμβάνοντα· πολλὰ γὰρ δὴ κατείληπτο,
[1, 8]	ἡμαρτημένων δεόμενος καὶ τὰ συλληφθέντα	φρούρια	παραδιδοὺς Ὑρκάνειον καὶ Μαχαιροῦντα· αὖθις
[1, 9]	Παρώρμησεν δὲ καὶ τοὺς ἐν	Συρίᾳ	δυνατοὺς ἐπὶ τὴν βοήθειαν τόν
[1, 10]	τὸν ἀρχιλῃστὴν τὰ προσεχῆ τῇ	Συρίᾳ	κατατρέχοντα μετὰ μεγίστου στίφους αὐτόν
[1, 28]	γε μὴν περὶ Σατορνῖνον ἐν	Συρίᾳ	πάντες ἐνεπλήσθησαν τῶν ἀπ' αὐτοῦ
[1, 27]	Ἔνθα δὴ μετέωρος ἥ τε	Συρία	πᾶσα καὶ τὸ Ἰουδαικὸν ἦν
[1, 21]	Τὴν δ' Ἀντιοχέων τῶν ἐν	Συρίᾳ	πλατεῖαν οὐ φευκτὴν οὖσαν ὑπὸ
[1, 7]	ἔθνους καὶ τὰς ἐν κοίλῃ	Συρίᾳ	πόλεις, ἃς εἷλον, ὑπέταξεν τῷ
[1, 2]	γὰρ ὥρμησεν ἐπὶ τὰς ἐν	Συρίᾳ	πόλεις, κενάς, ὅπερ ἦν, ὑπολαμβάνων
[1, 11]	φέροντες, Ἡρώδης μὲν τοῦτον τῇ	τιμωρίᾳ	τὸν καιρὸν ἀφώρισεν, Μάλιχος δὲ
[1, 11]	παρῆν αὐτίκα στρατὸν ἄγων ἐπὶ	τιμωρίᾳ	τοῦ πατρός. Φασαήλου δὲ τἀδελφοῦ
[1, 10]	δ' ἄλλων Καίσαρος στρατηγῶν ἐπὶ	τιμωρίᾳ	τοῦ φόνου μετὰ δυνάμεως συνελθόντων.
[1, 18]	καὶ τὰ τῆς βασιλείας ἀπορραγέντα	χωρία	διακοσίων ταλάντων εἰς ἕκαστον ἐνιαυτόν,
[1, 19]	πλῆθος περὶ πετρώδη καὶ δύσβατα	χωρία	τοὺς Ἡρώδου τρέπονται πλεῖστόν τε
[1, 21]	γὰρ καὶ Δαμασκῷ καὶ Πτολεμαίδι	γυμνάσια,	Βύβλῳ δὲ τεῖχος, ἐξέδρας τε
[1, 8]	καθίστατο τὴν ἄλλην πολιτείαν ἐπὶ	προστασίᾳ	τῶν ἀρίστων. Διεῖλεν δὲ πᾶν
[1, 27]	ἔλεγον. (Ἡρώδης γε μὴν ἐν	ἐκκλησίᾳ	τῶν τε ἡγεμόνων καὶ Τίρωνος
[1, 21]	οὐκ αὐτὸς αἴτιος, ἀλλ' ἢ	προδοσίᾳ	τινῶν ἢ προπετείᾳ στρατιωτῶν ἐγένετο.
[1, 31]	τοὺς εἰς ἐκεῖνα μισθοὺς ἐγκαταγράψῃ·	διακόσια	γοῦν ἀναλώματος ἀνήνεγκεν τάλαντα, καὶ
[1, 14]	ἑπτά· τάλαντα δ' ἦν ἕτοιμος	τριακόσια	δοῦναι προστησάμενος Τυρίους παρακαλοῦντας. Τὸ
[1, 8]	πόλεμον. Πείθεται δὲ ὁ Ἄραψ	τριακόσια	δοῦναι τάλαντα, κἀπὶ τούτοις Σκαῦρος
[1, 32]	δὲ νῦν εἰς Ῥώμην ἔδωκα	τριακόσια	τάλαντα, Καίσαρι δ' ἐξ ὅλης
[1, 6]	τοῦ δικαίου τὰ παρὰ Ἀριστοβούλου	τριακόσια	τάλαντα· τοσοῦτον γὰρ λαβὼν Σκαῦρος
[1, 32]	καὶ φίλοις καὶ ἀπελευθέροις περὶ	πεντακόσια,	ἀπένειμεν δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις
[1, 19]	ὁ βασιλεὺς καὶ λύτρα διδόντων	πεντακόσια	τάλαντα μᾶλλον ἐνέκειτο. Τοῦ δὲ
[1, 11]	(Κελευσθὲν δὲ καὶ Ἰουδαίοις εἰσενεγκεῖν	ἑπτακόσια	τάλαντα δείσας Ἀντίπατρος τὴν ἀπειλὴν
[1, 22]	φάμενος εἰ μὴ διαφθείρειεν αὐτήν,	ἐνεθουσία	τῷ πάθει καὶ τῆς κοίτης
[1, 19]	τὸ βούλευμα· πρῶτον μὲν γὰρ	ῥύσια	κατὰ τῶν πολεμίων ἄγων καὶ
[1, 8]	ἑνὸς ἐπικρατείας ἐλευθερωθέντες τὸ λοιπὸν	ἀριστοκρατίᾳ	διῳκοῦντο. (Μετ' οὐ πολύ γε
[1, 0]	ἐνέβαλεν ὅσῃ τε χρώμενος Ῥωμαίων	στρατιᾷ	καὶ ὅσοι σύμμαχοι ἐκόπησαν εἰς
[1, 8]	τούτῳ κακοπαθῶν· ἐλίμωττεν γὰρ ἡ	στρατιά.	Καὶ πρὸς τοῦτο Ὑρκανὸς ἐπεβοήθει
[1, 23]	ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐν τῇ	στρατιᾷ	μου ταξιάρχους ἐν ἐμοὶ μόνον
[1, 20]	μεθ' οὓς καὶ τῇ λοιπῇ	στρατιᾷ	πρὸς εὐωχίαν πάντα διέδωκεν. Προυνόησεν
[1, 31]	ἦν δ' ὡς ἔοικεν, ἐπὶ	διαμαρτίᾳ	τῆς ἐπιβουλῆς ἡ σύγχυσις καὶ
[1, 23]	Κιλικίαν παραπλέων κατῆρεν εἰς Ἐλεοῦσαν,	ἑστιᾷ	μὲν αὐτὸν φιλοφρόνως Ἀρχέλαος ὑπὲρ
[1, 14]	Ἡρώδῃ τῆς βασιλείας ἡμέραν Ἀντώνιος	εἱστία.	~(Παρὰ δὲ τὸν χρόνον τοῦτον
[1, 32]	ἐν ἑκάστῳ καὶ τὴν ὑπόκρισιν,	ἀπιστία	με τοῦ ζῆν εἰσέρχεται καὶ
[1, 21]	Ἄργος. Ἀνέθηκεν δὲ τῇ μὲν	ἐπαρχίᾳ	τὴν πόλιν, τοῖς ταύτῃ δὲ
[1, 16]	τῆς χώρας κατατρέχοντες οὐκ ἐλάττω	κακὰ	πολέμου διετίθεσαν τοὺς ἐπιχωρίους. Προπέμψας
[1, 32]	γὰρ ἐγὼ πατροκτόνος, ὃν ὁμολογεῖς	φύλακα	διὰ παντὸς ἐσχηκέναι; Τερατείαν δέ
[1, 29]	ὅτι Συλλαῖος διαφθείρειεν αὐτοῦ τὸν	σωματοφύλακα	Κόρινθον χρήμασιν, ὃν δεῖ φυλάττεσθαι.
[1, 15]	ἐκκομίζοντας. Οὐ μὴν Ἡρώδης ἠρέμει,	δέκα	δὲ σπείρας ἀναλαβών, ὧν πέντε
[1, 21]	ποδῶν πεντήκοντα, βάθος ἐννέα, εὖρος	δέκα,	τινὲς δὲ καὶ μείζους. Ἐπεὶ
[1, 12]	ἐπιτρέπων. (Προσαγανακτούντων δὲ τῶν πρέσβεων	πεντεκαίδεκα	μὲν συλλαβὼν εἵργνυσιν, οὓς καὶ
[1, 17]	δὲ τῆς ὅλης δυνάμεως εἰς	ἕνδεκα	μὲν τέλη πεζῶν, ἱππεῖς δὲ
[1, 6]	δ' ἦν Ἰδουμαῖος προγόνων τε	ἕνεκα	καὶ πλούτου καὶ τῆς ἄλλης
[1, 18]	Ἀντιγόνην ἐκάλεσεν· οὐ μὴν ὡς	γυναῖκά	γε καὶ φρουρᾶς ἐλεύθερον ἀφῆκεν,
[1, 16]	τοῖς παισὶν ἀναιρεῖ καὶ τὴν	γυναῖκα	καὶ καταβαλὼν κατὰ τοῦ κρημνοῦ
[1, 2]	γαμβροῦ, ὃς αὐτοῦ τήν τε	γυναῖκα	καὶ τοὺς δύο παῖδας ἐγκαθείρξας
[1, 5]	ἡ μήτηρ οἰκτείρασα τήν τε	γυναῖκα	καὶ τοὺς παῖδας Ἀριστοβούλου καθείργνυσιν
[1, 22]	τὸ κῆδος εὔνους, παρατίθεται τὴν	γυναῖκα,	κρύφα δοὺς ἐντολὰς ἀναιρεῖν αὐτήν,
[1, 29]	καὶ μάλιστα ἐπὶ τὴν Φερώρου	γυναῖκα·	ταύτην γὰρ πλέον ἡ Σαλώμη
[1, 29]	ἢ ἑαυτὸν ἀδελφὸν ἢ τὴν	γυναῖκα.	Τοῦ δὲ θᾶττον ἀπολείψειν τὸ
[1, 8]	ἦν σύμβουλος Ἀντίπατρος. Τούτῳ γήμαντι	γυναῖκα	τῶν ἐπισήμων ἐξ Ἀραβίας Κύπρον
[1, 12]	αὐτῷ. Πρότερον μὲν γὰρ ἦκτο	γυναῖκα	τῶν ἐπιχωρίων οὐκ ἄσημον, Δωρὶς
[1, 30]	μὲν γὰρ αὐτῷ τι τὴν	γυναῖκα	τῶν οὐ συνήθως ἐσκευασμένων, φαγόντα
[1, 29]	ἀπολείψειν τὸ ζῆν ἢ τὴν	γυναῖκα	φήσαντος, οὐκ ἔχων ὅ τι
[1, 24]	καὶ συγκατεκλίνετο. Τούτους εἰς τὰ	παιδικὰ	δώροις μεγάλοις ὑπηγάγετο ὁ Ἀλέξανδρος.
[1, 20]	χαριζόμενος. Συνήττημαι δ' Ἀντωνίῳ καὶ	τέθεικα	μετὰ τῆς ἐκείνου τύχης τὸ
[1, 1]	ἀναθαρσήσας κάτεισι καὶ συμβαλὼν μάχῃ	νικᾷ	τε τοὺς Ἀντιόχου στρατηγοὺς καὶ
[1, 20]	Ἀντωνίου φίλων Ἀλεξᾶν ἱκέτην γενόμενον·	ἐνίκα	δὲ ἡ Καίσαρος ὀργὴ πολλὰ
[1, 6]	ἔνθα τῆς Ἰουδαίας τὸ πιότατον	φοίνικά	τε πάμπολυν καὶ βάλσαμον τρέφει.
[1, 32]	ὅσιος Ἀντίπατρον ἐξώλη κρινεῖ, πέπεισμαι.	Δέδοικα	δέ, μὴ κἀμοῦ μισήσῃς τὴν
[1, 19]	σεισμὸν ἑτέρας συμφορᾶς τέρας γεγονέναι·	φυσικὰ	γὰρ τὰ τῶν στοιχείων πάθη
[1, 19]	ἀνίκητον δεξιάν, δώσουσιν δ' ἡμῖν	αὐτίκα	δίκας, ἂν τοῦ πατρίου φρονήματος
[1, 11]	ὑπελάμβανεν, ὃς δὴ καὶ παρῆν	αὐτίκα	στρατὸν ἄγων ἐπὶ τιμωρίᾳ τοῦ
[1, 30]	φάρμακον. Ταύτην ὁ βασιλεὺς μεταπεμψάμενος	αὐτίκα	τὸ ληφθὲν ἐκέλευσεν κομίζειν. Ἡ
[1, 0]	βασιλειᾶν ὁ καιρὸς ἀνέπειθεν, τὰ	στρατιωτικὰ	δὲ ἤρα μεταβολῆς ἐλπίδι λημμάτων·
[1, 32]	τῆς πικρᾶς ἀποδημίας, ὡς πολὺν	ἔδωκα	καιρὸν τῷ φθόνῳ καὶ μακρὰν
[1, 32]	πλέοντι δὲ νῦν εἰς Ῥώμην	ἔδωκα	τριακόσια τάλαντα, Καίσαρι δ' ἐξ
[1, 8]	Μάρισά τε καὶ Ἀδώρεος καὶ	Γάβαλα	καὶ Ἄζωτος καὶ ἄλλαι πολλαί,
[1, 13]	γράμματα, προελθεῖν οὐκ ἠβούλετο καίτοι	μάλα	ἀξιοπίστως τοῦ Πακόρου φάσκοντος δεῖν
[1, 17]	τῶν ἐναντίων αὐτός τε θνήσκει	μάλα	γενναῖος ἐν τῇ μάχῃ φανείς,
[1, 25]	δείσας. Γίνεται δὲ βοηθὸς αὐτοῖς	μάλα	προμηθὴς καὶ τέχνῃ τὴν τοῦ
[1, 27]	οὐ προήγαγεν εἰς τὴν δίκην	μάλα	προμηθῶς· ᾔδει γάρ, ὅτι καὶ
[1, 4]	Ἀντιόχου φάραγγα καλουμένην, πρὸς οἷς	Γάμαλα	φρούριον καρτερὸν ἑλών, τὸν ἄρχοντα
[1, 11]	βασιλεύσειν αὐτὸς Ὑρκανὸν καταλύσας εὐμαρῶς.	(Ἐπεγέλα	δ' ἄρα τὸ χρεὼν αὐτοῦ
[1, 16]	καὶ μίαν ἴλην ἱππέων πρὸς	Ἄρβηλα	κώμην αὐτὸς μετὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας
[1, 30]	βραχὺ δὲ ἐμαυτῇ πρὸς τὰ	ἄδηλα	καὶ τὸν ἐκ σοῦ φόβον
[1, 21]	ἀπὸ τοῦ Καίσαρος, πρῶτος αὐτὸς	ἆθλα	μέγιστα προθεὶς ἐπὶ τῆς ἑκατοστῆς
[1, 11]	πράξει χωρῶν εἶπεν, ἄδηλον ἦν.	Ἀλλὰ	γὰρ Μάλιχον μὲν οὕτως Ἡρώδης
[1, 21]	μὲν Καισάρειον τὸν δὲ Ἀγρίππειον.	(Ἀλλὰ	γὰρ οὐκ οἴκοις μόνον αὐτῶν
[1, 24]	φθεγξάμενος ὁ νεανίας ἀνυπεύθυνος ἦν,	ἀλλὰ	εἰς διαβολὴν τὸ ῥηθὲν ἐστρέφετο,
[1, 22]	ἀφαιρέσει γαμετῆς ἐμέτρει τὸν κίνδυνον,	ἀλλὰ	θανάτῳ. (Μέλλων οὖν ἀποδημήσειν Ἰωσήπῳ
[1, 26]	ἐκείνου πολιτευθείσας Ἀλεξάνδρῳ διαλλαγὰς ἀνέτρεψεν,	ἀλλὰ	καὶ ἀπωλείας αἴτιος αὐτῷ κατέστη.
[1, 33]	δὲ ἡγεμὼν οὐ μόνον ἐκώλυσεν,	ἀλλὰ	καὶ βασιλεῖ δραμὼν ἀνήγγειλεν τὴν
[1, 25]	ἐξαπατᾶσθαι μὲν οὐκ ἐφήβους μόνον	ἀλλὰ	καὶ γέροντας, οἴκους δὲ λαμπροτάτους
[1, 10]	εὔνοιαν τὴν ἐκ τοῦ ἔθνους	ἀλλὰ	καὶ δυνάμει φοβερὸς ἦν. Εἰς
[1, 29]	δ' εὐθέως οὐκ αὐτὸν μόνον	ἀλλὰ	καὶ δύο ἑτέρους Ἄραβας εὑρὼν
[1, 7]	τινὸς τῶν ἱερῶν κειμηλίων ἥψατο,	ἀλλὰ	καὶ μετὰ μίαν τῆς ἁλώσεως
[1, 21]	οἷς οὐ μόνον οἱ νικῶντες,	ἀλλὰ	καὶ οἱ μετ' αὐτοὺς καὶ
[1, 13]	μόνον δὲ καταστῆσαι βασιλέα Ἀντίγονον,	ἀλλὰ	καὶ παραδοῦναι αὐτῷ Φασάηλόν τε
[1, 17]	μὴ μόνον τόλμῃ τῶν σφετέρων	ἀλλὰ	καὶ πλήθει περιεῖναι δοκεῖν, Πάππον
[1, 21]	πενταετηρίδος εἰς Ῥώμην παραπλέων ἐγένετο,	ἀλλὰ	καὶ πρὸς τὸ διηνεκὲς πόρους
[1, 16]	πρὸς οὐδὲν ἐνδοὺς τῶν λεγομένων	ἀλλὰ	καὶ προσονειδίσας τὸν Ἡρώδην εἰς
[1, 9]	οὐ μόνον μὴ κωλύειν ἔπεισεν,	ἀλλὰ	καὶ τὰ ἐπιτήδεια τῇ δυνάμει
[1, 20]	μόνον αὐτοῦ ταῖς ἄλλαις τιμαῖς,	ἀλλὰ	καὶ τῇ βασιλείᾳ προσέθηκεν τήν
[1, 21]	τῶν οἰκημάτων ὄψιν εἶναι λαμπράν,	ἀλλὰ	καὶ τοῖς ἔξωθεν τοίχοις καὶ
[1, 24]	μόνον τοῖς ἐκ τῆς βασιλείας,	ἀλλὰ	καὶ τοῖς ἔξωθεν φίλοις· οὐδενὶ
[1, 23]	Ἀξιῶ δ' οὐ μόνον τούτους	ἀλλὰ	καὶ τοὺς ἐν τῇ στρατιᾷ
[1, 13]	Ταῦτ' οὐκέτι λόγος ἦν μόνον,	ἀλλὰ	καὶ φυλακὰς ἤδη πόρρωθεν ἑαυτῶν
[1, 18]	γήρως ἔλεος οὔτε ἀσθενείας γυναικῶν,	ἀλλὰ	καίτοι περιπέμποντος τοῦ βασιλέως καὶ
[1, 26]	οὐδὲ παρ' ἐκείνου τῶν διαβεβλημένων.	(Ἀλλὰ	καίτοι τοὺς ἐλέγχους εὑρίσκων ἀσθενεῖς
[1, 32]	μὴ ταῖς ἄλλων βασάνοις πιστεύειν,	ἀλλὰ	κατ' ἐμοῦ φερέσθω τὸ πῦρ,
[1, 10]	οὐκ ἐπ' εὐνοίᾳ αὐτῷ πέμψειαν,	ἀλλὰ	κατὰ δέος τῶν πάλαι διαφορῶν
[1, 24]	παραχρῆμα τολμῆσαι τὰς μηνύσεις ἐκφέρειν,	ἀλλὰ	κατασκόπους ὑποπέμπων νύκτωρ καὶ μεθ'
[1, 3]	ἐπ' ἔργοις ἀθεμίτοις λήσειν ἔμελλον,	ἀλλά	με ταχεῖα μέτεισι δίκη φόνου
[1, 0]	τοῖς γε τὴν ἀλήθειαν ἀγαπῶσιν,	ἀλλὰ	μὴ πρὸς ἡδονὴν ἀνέγραψα. Ποιήσομαι
[1, 13]	καὶ παραινοῦντος ἀναιρεῖν τὸν ἐπίβουλον,	ἀλλὰ	μὴ ταῖς ἐπιβουλαῖς ἑαυτὸν ἐκδιδόναι,
[1, 32]	Φόβος ἐκ σοῦ τις ἄλλος·	ἀλλὰ	μὴν σὲ τηρῶν ἑτέροις φοβερὸς
[1, 32]	οὐδὲν οὐδαμοῦ παθὼν ὁ πατροκτόνος.	Ἀλλὰ	μήπω με τούτῳ φίλει τῷ
[1, 33]	δ' οὐδὲν Ἀρχέλαος εἰς πολυτέλειαν,	ἀλλὰ	πάντα τὸν βασιλικὸν κόσμον προήνεγκεν
[1, 2]	κατορθωμάτων τὴν ὁρμὴν οὐ κατέψυξαν,	ἀλλὰ	προελθόντες ἅμα τῇ δυνάμει μέχρι
[1, 24]	ἀπέκοπτε τὴν ἐλπίδα τῆς διορθώσεως,	ἀλλὰ	προσκαλεσάμενος αὐτούς, καὶ γὰρ εἰς
[1, 26]	περὶ τῶν ἑαυτοῦ μόνον ἐγκλημάτων,	ἀλλὰ	πρῶτον μὲν κηρύξειν τὰς τοῦ
[1, 20]	τίνος, ἐγενόμην. (Πρὸς ταῦτα Καῖσαρ	ἀλλὰ	σώζου γε, ἔφη, καὶ βασίλευε
[1, 12]	Οὐ μὴν οἱ διαφυγόντες ἠρέμουν,	ἀλλὰ	τὰ κατὰ τὴν πόλιν συνταράσσοντες
[1, 0]	αὔξειν τὰ τῶν ὁμοφύλων διέγνων,	ἀλλὰ	τὰ μὲν ἔργα μετ' ἀκριβείας
[1, 19]	Οὐ μὴν ὑπήκουσεν τὸ πλῆθος,	ἀλλὰ	τῇ προτέρᾳ νίκῃ τεθαρρηκότες ὥρμησαν
[1, 16]	ὅπλων, Ἡρώδης δ' οὐκ ἠρέμει,	ἀλλὰ	τὴν μὲν Ἰδουμαίαν δισχιλίοις πεζοῖς
[1, 23]	τοῦ παρόντος· οὐ γὰρ βασιλείαν,	ἀλλὰ	τιμὴν βασιλείας τοῖς υἱοῖς παραδίδωμι,
[1, 30]	τινα παίδων μετὰ τὴν τελευτήν,	ἀλλὰ	τὸν ἐκ Μαριάμμης Ἡρώδην γεγραφέναι.
[1, 22]	Ὁ δὲ Ἰώσηπος, οὔτι κακοήθως,	ἀλλὰ	τὸν ἔρωτα τοῦ βασιλέως παραστῆσαι
[1, 31]	σύγχυσις καὶ οὐ Φερώραν κλαίοντος,	ἀλλὰ	τὸν ὑπηρέτην· ἤδη δὲ καὶ
[1, 13]	ἐπιβουλῆς ὅλην, καταλιπεῖν Ὑρκανὸν ὑπέμεινεν,	ἀλλὰ	τῷ σατράπῃ προσελθὼν ἄντικρυς ὠνείδιζεν
[1, 32]	αὐτῶν, ἡλίκος ἀποδείκνυσιν τοῦτον ἐπίβουλον;	Ἀλλὰ	φθέγγεσθαί τι τετόλμηκεν ὁ πατροκτόνος
[1, 21]	οὐδὲ τῆς ἑαυτοῦ μνήμης ἠμέλησεν,	ἀλλὰ	φρούριον μὲν ἐπιτειχίσας τῷ πρὸς
[1, 21]	δὲ καὶ περὶ τὰς ῥίζας	ἄλλα	βασίλεια τήν τε ἀποσκευὴν καὶ
[1, 8]	πεμφθεὶς Σκαύρῳ διάδοχος τά τε	ἄλλα	γενναῖον ἀπέδειξεν ἑαυτὸν ἐν πολλοῖς
[1, 11]	τὸ συμπόσιον θνήσκει τά τε	ἄλλα	δραστήριος ἀνὴρ ἐν ἀφηγήσει πραγμάτων
[1, 21]	φρουρίου καὶ τῶν προτέρων βασιλείων	ἄλλα	κατασκευάσας ἀμείνω καὶ χρησιμώτερα πρὸς
[1, 2]	προσβαλὼν τῷ φρουρίῳ τὰ μὲν	ἄλλα	κρείττων ἦν, (ἡττᾶτο δὲ δικαίου
[1, 17]	δὲ τῆς παρατάξεως τὰ μὲν	ἄλλα	μέρη πρὸς ὀλίγον ἀντέσχεν, Ἡρώδης
[1, 33]	τριάκοντα, καὶ κατὰ μὲν τὰ	ἄλλα	πάντα τύχῃ δεξιᾷ χρησάμενος, εἰ
[1, 12]	ἤρκεσεν, ὃς ἀναρρωσθεὶς τά τε	ἄλλα	παραλαμβάνει κἀκεῖνον ἐκ τῆς Μασάδας
[1, 7]	ἀποδείξας Ὑρκανὸν ἀρχιερέα τά τε	ἄλλα	προθυμότατον ἑαυτὸν ἐν τῇ πολιορκίᾳ
[1, 13]	καὶ Ὑρκανὸν συνελάμβανον τά τε	ἄλλα	πρὸς τὴν ἐπιορκίαν καὶ τὸ
[1, 2]	ὁ ἀδελφὸς Ἰωνάθης τά τε	ἄλλα	πρὸς τοὺς ἐπιχωρίους διὰ φυλακῆς
[1, 22]	ἔμελλον, εἰς μοιχείαν διέβαλλον αὐτήν,	ἄλλα	τε πολλὰ πρὸς τὸ πιθανὸν
[1, 32]	τοῦ μύσους ἀναπλήσειεν τὸν οἶκον,	ἄλλα	τε πολλὰ πρὸς τούτοις εἰπὼν
[1, 29]	τῶν τε φίλων καὶ συγγενῶν	ἄλλα	τε πολλὰ τῆς ἀνθρώπου κατηγόρει
[1, 31]	τε ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ συνωνούμενος	ἄλλα	τε πολλὰ τῶν κειμηλίων, ἵνα
[1, 7]	κακοπαθούντων ὁ Πομπήιος τά τε	ἄλλα	τῆς καρτερίας τοὺς Ἰουδαίους ἀπεθαύμαζεν
[1, 31]	δι' ἐπιστολῆς ἀνθυπεκρίνετο τά τε	ἄλλα	φιλοφρονούμενος καὶ σπεύδειν παρακαλῶν· θήσεσθαι
[1, 13]	φεύγειν, πέπυστο γὰρ οὗτος παρὰ	Σαραμάλλα	τοῦ πλουσιωτάτου τότε Σύρων τὴν
[1, 27]	ὄντα. Τοῦτο δ' ὥσπερ τελευταία	θύελλα	χειμαζομένους τοὺς νεανίσκους ἐπεβάπτισεν· ἡ
[1, 13]	πρεσβεύσασθαι περὶ καταλύσεως, καίτοι γε	πολλὰ	ἀποτρέποντος Ἡρώδου καὶ παραινοῦντος ἀναιρεῖν
[1, 12]	τὸν Μαλίχου τὰ φρούρια καταλαμβάνοντα·	πολλὰ	γὰρ δὴ κατείληπτο, καὶ τὸ
[1, 26]	δεινὸς μιμήσασθαι πάσης χειρὸς γράμματα·	πολλὰ	γοῦν παραχαράξας τελευταῖον ἐπὶ τούτῳ
[1, 26]	πατρὸς τὴν ἀρχὴν δίχα φόνου.	Πολλὰ	δ' εἶναι τὰ παροξύνοντα καθ'
[1, 10]	πάσης ἀπελαύνοιεν τῆς πατρίου γῆς,	πολλὰ	δ' εἰς τὸ ἔθνος αὐτοὶ
[1, 6]	Ἀριστόβουλον εἰς τὸ ἦθος διαβάλλων,	πολλὰ	δ' ἐπαινῶν τὸν Ὑρκανὸν παρῄνει
[1, 24]	μὲν ἠπείλησεν ὡς βασιλεύς, τὰ	πολλὰ	δὲ ἐνουθέτησεν ὡς πατήρ, καὶ
[1, 23]	πολλὰ μὲν εὐχαρίστει τῷ θεῷ,	πολλὰ	δὲ Καίσαρι καταστησαμένῳ τὸν οἶκον
[1, 18]	δὲ τούτων ἔγγιον φίλους διεκρούσατο,	πολλὰ	δὲ τῆς χώρας αὐτῶν ἀποτεμόμενος
[1, 24]	ἀπὸ Δαρείου τοῦ Ὑστάσπεως οὖσα.	Πολλὰ	δὲ ὠνείδιζεν εἰς ἀγένειαν τήν
[1, 16]	μεταδιώκει τε τὸν βασιλέα καὶ	πολλὰ	δεηθεὶς ἑαυτῷ διαλλάττει. Οὐ μὴν
[1, 28]	δὴ καίπερ οὖσαν ἀδελφὴν καὶ	πολλὰ	διὰ Λιουίας τῆς γυναικὸς Καίσαρος
[1, 18]	τὰς κατὰ τὴν πόλιν ἁρπαγάς,	πολλὰ	διατεινόμενος πρὸς Σόσσιον, εἰ χρημάτων
[1, 18]	ἀθροιζόμενον τὸ ἀσθενέστερον ἐδαιμονία καὶ	πολλὰ	θειωδέστερον πρὸς τοὺς καιροὺς ἐλογοποίει,
[1, 25]	βίβλοι παρῆσαν εἰς χεῖρας Ἡρώδῃ	πολλὰ	καὶ δεινὰ κατὰ τῶν δυνατωτάτων
[1, 17]	οἱ προσέχοντες Ἀντιγόνῳ. Μετεβάλλετο δὲ	πολλὰ	καὶ τῆς Ἰδουμαίας, ἔνθα Μαχαιρᾶς
[1, 6]	χωρίζεται. (Πρὸς ταῦτ' ἀγανακτήσας Πομπήιος	πολλὰ	καὶ τῶν περὶ Ὑρκανὸν ἱκετευόντων
[1, 20]	ἐνίκα δὲ ἡ Καίσαρος ὀργὴ	πολλὰ	καὶ χαλεπὰ μεμφομένου τὸν ἐξαιτούμενον
[1, 8]	δυσχωρίαις, ἐπόρθει δὲ τὰ πέριξ	πολλὰ	κἀν τούτῳ κακοπαθῶν· ἐλίμωττεν γὰρ
[1, 20]	διεσήμαινεν τὴν δωρεάν, ἐν ᾧ	πολλὰ	μεγαλοφρόνως εἰς ἔπαινον τἀνδρὸς ἐφθέγξατο.
[1, 31]	ἔπειθεν γράψαι διαφθείρας χρήμασιν, ὡς	πολλὰ	μὲν βλασφημοῖεν τὸν πατέρα, φανερῶς
[1, 23]	ἀπελογεῖτο περὶ τῆς ἀποδημίας, καὶ	πολλὰ	μὲν εὐχαρίστει τῷ θεῷ, πολλὰ
[1, 29]	προσλαβοῦσα καὶ τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα	πολλὰ	μὲν ἠσέλγαινεν κατὰ τὸ βασίλειον,
[1, 6]	Ἀρέτᾳ τὸν Ὑρκανὸν ἐγχειρίσας καὶ	πολλὰ	μὲν καθομιλήσας, πολλοῖς δὲ δώροις
[1, 6]	καὶ καταγαγεῖν ἐπὶ τὴν ἀρχήν,	πολλὰ	μὲν τὸν Ἀριστόβουλον εἰς τὸ
[1, 13]	ἔβλεπον. (Οὐ μὴν Φασάηλος καίτοι	πολλὰ	παραινοῦντος Ὀφελλίου φεύγειν, πέπυστο γὰρ
[1, 12]	κατασταθεῖσιν τετράρχαις. (Πρὸ δὲ τούτου	πολλὰ	παρῄνει προελθὼν ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν
[1, 33]	στρατιώταις ἀνεγίνωσκεν ἐπιστολήν, ἐν ᾗ	πολλὰ	περὶ τῆς εἰς τὸν διάδοχον
[1, 0]	τὸ μέγεθος τῶν στρατηγῶν, οἳ	πολλὰ	περὶ τοῖς Ἱεροσολύμοις ἱδρώσαντες οἶμαι
[1, 6]	πεισθεὶς κάτεισιν πρὸς Πομπήιον καὶ	πολλὰ	περὶ τοῦ δικαίως ἄρχειν ἀπολογηθεὶς
[1, 28]	διαβολῶν ἀγώνισμα. Τότε μὲν οὖν	πολλὰ	πρὸς ὀργὴν ἀποκρινάμενος ἀπελαύνει τὸν
[1, 32]	τούτῳ Νικόλαος τοῦ βασιλέως κελεύσαντος	πολλὰ	πρὸς τὸ πανοῦργον τὸ Ἀντιπάτρου
[1, 22]	μοιχείαν διέβαλλον αὐτήν, ἄλλα τε	πολλὰ	πρὸς τὸ πιθανὸν ἐνσκευαζόμεναι καὶ
[1, 32]	ἀναπλήσειεν τὸν οἶκον, ἄλλα τε	πολλὰ	πρὸς τούτοις εἰπὼν καὶ ἀποδείξας
[1, 16]	δι' ἐπιστολῶν ἑαυτῷ βοηθὸν ἀφικέσθαι	πολλά	τε περὶ τῆς Ἡρώδου βίας
[1, 22]	Κἀκείνη πρὸς ἐπανήκοντα τὸν Ἡρώδην	πολλά	τε περὶ τοῦ πρὸς αὐτὴν
[1, 29]	φίλων καὶ συγγενῶν ἄλλα τε	πολλὰ	τῆς ἀνθρώπου κατηγόρει καὶ τὴν
[1, 25]	οὐ χρῆναι, θεραπεύειν δὲ πρᾳότερον.	(Πολλὰ	τοιαῦτα λέγων Ἡρώδην μὲν ἐπὶ
[1, 26]	κατ' Ἀλεξάνδρου τερατευσάμενος Εὐρυκλῆς ἐπῄνει	πολλὰ	τὸν Ἀντίπατρον, ὡς ἄρα μόνος
[1, 9]	πᾶσιν παραβολώτατος ἀγωνιστὴς γενόμενος καὶ	πολλὰ	τρωθεὶς ἐφ' ὅλου σχεδὸν τοῦ
[1, 4]	δὲ τῇ μάχῃ Δημήτριος καίτοι	πολλὰ	τῶν Ἀλεξάνδρου μισθοφόρων καὶ ψυχῆς
[1, 33]	γενόμενος πρόεισιν εἰς ἐκκλησίαν, καὶ	πολλὰ	τῶν ἀνδρῶν κατηγορήσας ὡς ἱεροσύλων
[1, 31]	καὶ χρυσᾶ συνωνούμενος ἄλλα τε	πολλὰ	τῶν κειμηλίων, ἵνα τῷ πλήθει
[1, 3]	ἀγαπῶν καὶ διδοὺς φθόνῳ τὰ	πολλὰ	τῶν λογοποιουμένων. Ὡς δ' ὁ
[1, 7]	καὶ κάλλει διαφέροντες. (Ἔνθα δὴ	πολλὰ	τῶν Ῥωμαίων κακοπαθούντων ὁ Πομπήιος
[1, 33]	πεντήκοντα δραχμὰς ἐκέλευσεν διανεῖμαι καὶ	πολλὰ	χρήματα τοῖς ἡγεμόσι καὶ τοῖς
[1, 7]	πρῶτος ὑπερβῆναι τολμήσας τὸ τεῖχος	Σύλλα	παῖς ἦν Φαῦστος Κορνήλιος καὶ
[1, 8]	Ἀντιπάτρῳ· καὶ γὰρ χρήματα καὶ	ὅπλα	καὶ σῖτον καὶ ἐπικούρους Ἀντίπατρος
[1, 11]	Φασάηλον καὶ Ἡρώδην πεπιστευμένον τὰ	ὅπλα	πολλαῖς ἀπολογίαις καὶ ὅρκοις ἐκγοητεύσας
[1, 3]	Ἀντίγονον ὡς ὁ ἀδελφὸς ἀκούσας	ὅπλα	τε αὐτῷ παρεσκευακέναι κάλλιστα καὶ
[1, 21]	καὶ κρήνας πολυτελεῖς, πρὸς δὲ	περίστυλα	θαυμαστὰ τήν τε ἐργασίαν καὶ
[1, 4]	διαλλαγῆναι μόλις τῷ τοσαῦτα δράσαντι.	Ἅμα	δὲ καὶ τὸν Ἄκαιρον ἐπικληθέντα
[1, 10]	τῆς ἀρχῆς ὃν αὐτοὶ κατέστησαν.	Ἅμα	δὲ ταῦτα λέγων καὶ δι'
[1, 33]	τὸν ἐκ νόσου θάνατον αἱρεῖσθαι.	(Ἅμα	δὲ τοῖς ἐκείνων λόγοις διεφημίσθη
[1, 4]	Ἀλεξάνδρου μισθοφόρους, Ἀλέξανδρος δὲ τοὺς	ἅμα	Δημητρίῳ Ἰουδαίους μεταπείσειν ἐλπίσας. Ὡς
[1, 14]	πρὸς Ῥωμαίους εὔνοιαν διεξῄεσαν, ἀποδεικνύντες	ἅμα	καὶ πολέμιον τὸν Ἀντίγονον οὐ
[1, 10]	χώραν θορύβους ἐπιὼν κατέστελλεν, ἀπειλητὴς	ἅμα	καὶ σύμβουλος ὢν ἑκάστοις, ὅτι
[1, 6]	ἰσχύος πρωτεύων τοῦ ἔθνους. Οὗτος	ἅμα	καὶ τὸν Ὑρκανὸν Ἀρέτᾳ προσφυγόντα
[1, 27]	καὶ φανερῶς ἀγανακτοῦσιν πολλοί. Ταῦθ'	ἅμα	λέγων ὠνόμαζεν τοὺς ἀγανακτοῦντας. Ὁ
[1, 32]	Ἀντιπάτρου φίλους. Προκαθέζεται δὲ αὐτὸς	ἅμα	Οὐάρῳ καὶ τοὺς μηνυτὰς πάντας
[1, 24]	ἐπειδὰν παραλάβωσιν τὴν βασιλείαν, ἱστουργοὺς	ἅμα	ταῖς δούλαις ποιήσειν, αὐτοὺς δὲ
[1, 2]	Μεδάβην μὲν οὖν καὶ Σαμαγὰν	ἅμα	ταῖς πλησίον, ἔτι δὲ Σίκιμα
[1, 2]	ὁρμὴν οὐ κατέψυξαν, ἀλλὰ προελθόντες	ἅμα	τῇ δυνάμει μέχρι τῆς Σκυθοπόλεως
[1, 8]	Καὶ μετ' οὐ πολὺ παρῆν	ἅμα	τῇ φάλαγγι Γαβίνιος. Ἐνουμένην δὲ
[1, 33]	καὶ τοὺς μὲν καθιμήσαντας ἑαυτοὺς	ἅμα	τοῖς σοφισταῖς κατέκαυσε ζῶντας, τοὺς
[1, 18]	καὶ τὴν τῆς οἰκουμένης ἡγεμονίαν	ἀντάλλαγμα	κρίνοι. Τοῦ δὲ ἀντὶ τῆς
[1, 21]	τὸ πρὸ αὐτῶν πᾶν κύκλῳ	νάγμα	τοῖς ἀποβαίνουσιν πλατὺς περίπατος. Ὁ
[1, 17]	καὶ τὸ δεύτερον παρὰ Ἀντωνίου	τάγμα	συνέμιξεν, δείσαντες τὴν ἰσχὺν οἱ
[1, 17]	προσλαμβάνει συμμάχους, Ῥωμαίων δὲ ἓν	τάγμα	ταύτῃ συνῆψεν. Μεθ' ὧν οὐ
[1, 8]	Ἀντίπατρον ἐπίλεκτοι καὶ τὸ ἄλλο	τάγμα	τῶν Ἰουδαίων, ὧν Μάλιχος ἦρχεν
[1, 29]	βεβαίῳ. Γίνεται δὲ καὶ γυναικῶν	σύνταγμα	κατὰ τὴν αὐλήν, ὃ νεωτέρους
[1, 5]	αὐτῆς εἰς τὴν ἐξουσίαν Φαρισαῖοι,	σύνταγμά	τι Ἰουδαίων δοκοῦν εὐσεβέστερον εἶναι
[1, 11]	τινος τῶν χιλιάρχων τὸ Κασσίου	πρόσταγμα”	Κάσσιος ἄρα, ἔφη, κἀμὲ καὶ
[1, 29]	φανερῶς μὲν οὐ μετέβαινεν τὸ	πρόσταγμα,	λάθρα δὲ διενυκτέρευεν σὺν ἐκείνοις.
[1, 14]	ὕπατοι θύσοντές τε καὶ τὸ	δόγμα	ἀναθήσοντες εἰς τὸ Καπετώλιον. Τὴν
[1, 28]	ἀρχιερέως πάππου. Τὰ μὲν οὖν	ἐμὰ	ταύτην ἐχέτω τὴν κρίσιν, ἣν
[1, 23]	ἀνόνητον ἕξει, πάντας οἶμαι τὰ	ἐμὰ	φρονήσειν, τουτέστιν τὰ τῶν ἐμῶν
[1, 25]	πάντων. (Τὸ μὲν οὖν Ἀρχελάου	στρατήγημα,	δι' οὗ τὸν γαμβρὸν ἐρρύσατο,
[1, 20]	βασιλέα καὶ περιθεὶς αὐτῷ τὸ	διάδημα	δόγματι διεσήμαινεν τὴν δωρεάν, ἐν
[1, 33]	ἐπ' αὐτῆς πορφύρᾳ κεκαλυμμένον, καὶ	διάδημα	μὲν ἐπέκειτο τῇ κεφαλῇ, στέφανος
[1, 20]	μετὰ τῆς ἐκείνου τύχης τὸ	διάδημα.	Πρὸς σὲ δὲ ἦλθον ἔχων
[1, 3]	εἰς βασιλείαν μετατιθεὶς περιτίθεται μὲν	διάδημα	πρῶτος μετὰ τετρακοσιοστὸν καὶ ἑβδομηκοστὸν
[1, 23]	ἔστιν ἡδὺ καὶ προτίθεται τὸ	ἔγκλημα,	προήγαγεν μὲν εἰς δάκρυα πάντας,
[1, 8]	εἰς Ἱεροσόλυμα πρὸς τὸ Ἀντιπάτρου	βούλημα	κατεστήσατο τὴν πολιτείαν. Ἔνθεν ὁρμήσας
[1, 19]	δὲ τὴν ἧτταν μέγα γίνεται	κίνημα	τῶν Ἀράβων, καὶ συναθροισθέντες εἰς
[1, 20]	τὸ σχῆμα ἰδιώτης, τὸ δὲ	φρόνημα	βασιλεύς· μηδὲν γοῦν τῆς ἀληθείας
[1, 20]	προύκοψεν, εἰς μεῖζον δ' ἐξήρθη	φρόνημα	καὶ τὸ πλέον τῆς μεγαλονοίας
[1, 30]	φανερῶς, ἐὰν σχῶμέν ποτε ἀνδρῶν	φρόνημα	καὶ χεῖρας. (Ταῦτ' ἔλεγον αἱ
[1, 24]	πεποιημένας. (Διὰ ταῦτα καίτοι τὸ	φρόνημα	τῶν νεανίσκων ὑποδείσας, ὅμως οὐκ
[1, 25]	γυναικός, ἣν παραμένουσαν μὲν ἔσεσθαι	δυσώπημα	τῶν ἁμαρτημάτων, ἀπορραγεῖσαν δὲ αἰτίαν
[1, 15]	τὰ περὶ τὴν πόλιν ἦν	ἔρημα	πάντα τῶν περὶ Ἀντίγονον προανεσκευασμένων,
[1, 2]	τὸν Ὑρκανόν. Καὶ ὁ μὲν	παραχρῆμα	ἀνεχώρησεν εἴς τι τῶν ὑπὲρ
[1, 22]	δ' ὑπ' ἀκράτου ζηλοτυπίας ἐκμανεὶς	παραχρῆμα	κτείνειν προσέταξεν ἀμφοτέρους. Μετάνοια δ'
[1, 1]	κοπίσιν ἀναιρεῖ τὸν Βακχίδην. Καὶ	παραχρῆμα	μὲν δείσας τὸ πλῆθος τῶν
[1, 31]	προειρήκαμεν παρὰ τοῦ πατρὸς ἐπιστολὴν	παραχρῆμα	μὲν ἔσπευδεν, ὡς δὲ εἰς
[1, 11]	πολλοῖς τραύμασιν ἀναιροῦσιν. Ὑρκανὸς δὲ	παραχρῆμα	μὲν λυθεὶς ὑπ' ἐκπλήξεως ἔπεσεν,
[1, 33]	ἐκεῖνος ἰσχυρότερον τῆς νόσου καὶ	παραχρῆμα	πέμψας τοὺς δορυφόρους ἀποκτείνει τὸν
[1, 24]	Καὶ τὸ μὲν ψεῦδος εἶχεν	παραχρῆμα	πίστιν, αἱ κολάσεις δὲ τῶν
[1, 26]	προσενεγκὼν δέλεαρ ὧν ἐθηρᾶτο καὶ	παραχρῆμα	πολλαπλασίω λαβὼν οὐδὲν ἡγεῖτο τὴν
[1, 32]	κατακρίτων δεσμώτῃ πιεῖν. Τοῦ δὲ	παραχρῆμα	τελευτήσαντος ὁ μὲν ἀπορρήτους ποιήσας
[1, 24]	Ἡρώδην οὕτως ἐξεφόβησεν, ὡς μηδὲ	παραχρῆμα	τολμῆσαι τὰς μηνύσεις ἐκφέρειν, ἀλλὰ
[1, 21]	στενωποὶ τοῦ ἄστεος πρὸς ἓν	διάστημα	μεμετρημένοι. Καὶ τοῦ στόματος ἀντικρὺ
[1, 2]	Ἰωάννης ὁπότε μὲν ἐνθυμηθείη τὸ	παράστημα	τῆς μητρὸς καὶ κατακούσειε τῆς
[1, 3]	τῶν ὁπλιτῶν ἐδήλουν καὶ τὸ	παράστημα	τοῦ Ἀντιγόνου μεῖζον ἢ κατ'
[1, 1]	Λαμβανούσης δὲ ἄρτι τὸ ἱερὸν	κατάστημα	τῆς πόλεως τελευτᾷ μὲν Ἀντίοχος,
[1, 20]	τὴν μὲν ἐσθῆτα καὶ τὸ	σχῆμα	ἰδιώτης, τὸ δὲ φρόνημα βασιλεύς·
[1, 21]	ὁμώνυμον πύργον, οὗ τό τε	σχῆμα	καὶ τὴν ἐν τῷ μεγέθει
[1, 3]	ἀκράτου τῆς λύπης σπαραττομένων ἄθρουν	αἷμα	ἀναβάλλει. Ττοῦτό τις τῶν ἐν
[1, 32]	διαφεύξεται δ' οὐδεὶς διψήσας τοὐμὸν	αἷμα,	κἂν διὰ πάντων μου τῶν
[1, 3]	αὐτοῖς ἐπισπείσω κατὰ μέρος τοὐμὸν	αἷμα;	Λαβέτωσαν ἀθρόον τοῦτο, καὶ μηκέτι
[1, 3]	τοῦ παιδὸς ἐκεῖ ἐπικατασπείσαντος τὸ	αἷμα.	Τῆς δὲ βοῆς ἀκούσας ὁ
[1, 3]	ἀπὸ τοῦ φόνου σπίλοις τὸ	αἷμα	τοῦ κτείναντος ἐπέχεεν. Ἤρθη δ'
[1, 32]	πρόσοδον μὲν ἰδίᾳ πεντήκοντα ταλάντων	ἔνειμα,	τῶν δ' ἐμῶν ἐχορήγησα χρημάτων
[1, 4]	οἱ Ἰουδαῖοι τοῖς συμμάχοις περὶ	Σίκιμα.	(Δέχεται δ' ἑκατέρους Ἀλέξανδρος ἱππεῦσι
[1, 2]	ἅμα ταῖς πλησίον, ἔτι δὲ	Σίκιμα	καὶ Ἀργαρίζειν αὐτὸς αἱρεῖ, πρὸς
[1, 7]	(Αὐτὸς δὲ κατὰ τὸ προσάρκτιον	κλίμα	τήν τε τάφρον ἔχου καὶ
[1, 15]	δὲ κατὰ τὸ πρὸς δύσιν	κλίμα	τοῦ ἄστεος οἱ ταύτῃ φύλακες
[1, 32]	τῶν χρημάτων· λαμπροτάταις δὲ δωρεαῖς	ἐτίμα	Σαλώμην τὴν ἀδελφήν. Ἐν μὲν
[1, 33]	ὑπὸ γλυκύτητος δ' ἐστὶ καὶ	πότιμα.	Δόξαν δὲ ἐνταῦθα τοῖς ἰατροῖς
[1, 6]	τῶν φρουρίων ἐκέλευεν αὐτῷ καὶ	παράγγελμα	τῶν φρουράρχων ἐχόντων μόναις πειθαρχεῖν
[1, 15]	καταλέλοιπεν, ὡς μὴ κατάφωρον τὸ	λῆμμα	ποιήσειεν πάντας ἀπαναστήσας. Ἀντίγονος δὲ
[1, 28]	ἠξίωσεν τιμῆς, μηδὲ αὐτῷ μὲν	ὄνομα	βασιλείας, δύναμιν δὲ ὑπάρχειν ἄλλοις·
[1, 22]	γένος ἦν ἐξ Ἱεροσολύμων Δωρὶς	ὄνομα,	γαμεῖ Μαριάμμην τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ
[1, 12]	μὲν αὐτοὺς κρατεῖν τῶν πραγμάτων,	ὄνομα	δὲ μόνον περιεῖναι Ὑρκανῷ τίμιον.
[1, 21]	ἐπὶ τῆς πύλης ἐχάραξεν τὸ	ὄνομα,	ἣν αὐτὸς ἐν τῷ ναῷ
[1, 27]	τῆς αὐλῆς τις κουρέων, Τρύφων	ὄνομα,	προεκπηδήσας ἔκ τινος θεοβλαβείας ἑαυτοῦ
[1, 1]	ἱερέων εἷς ἀπὸ κώμης Μωδεεὶν	ὄνομα,	συνασπίσας μετὰ χειρὸς οἰκείας, πέντε
[1, 27]	δέ τις τοῦ βασιλέως στρατιώτης,	ὄνομα	Τίρων, ἔχων υἱὸν σφόδρα συνήθη
[1, 32]	Ῥώμης παρὰ Λιουίας θεραπαινίδος Ἀκμῆς	τοὔνομα.	Καὶ παρὰ μὲν ταύτης ἐπέσταλτο
[1, 10]	αὐτοῦ παραχωρήσας τῶν πραγμάτων καθέζοιτο	τοὔνομα	μόνον βασιλέως ἔχων ἔρημον ἐξουσίας.
[1, 26]	κατέστη. Γένος ἦν Λάκων, Εὐρυκλῆς	τοὔνομα,	πόθῳ χρημάτων εἰς τὴν βασιλείαν
[1, 8]	τῶν ἐπισήμων ἐξ Ἀραβίας Κύπρον	τοὔνομα	τέσσαρες μὲν υἱεῖς γίνονται, Φασάηλος
[1, 0]	τὰς δίκας κέχηνεν εὐθέως τὸ	στόμα	καὶ γλῶσσα λέλυται, πρὸς δὲ
[1, 16]	τὴν ὁρμὴν μέχρι τὰς κατὰ	στόμα	προσβολὰς μὴ φέροντες ἐξέκλιναν. (Ὁ
[1, 26]	ἀφορμαῖς. Ταύτην Ἀλέξανδρος μὲν ἔλεγεν	τέχνασμα	εἶναι Διοφάντου· γραμματεὺς δ' ἦν
[1, 17]	Τούτῳ μὲν οὖν ἦν Μαχαιρᾶς	ἀγώνισμα,	Ἡρώδης δὲ τὴν πολεμίαν καταδραμὼν
[1, 15]	Προύκειτο μὲν οὖν τὸ ἀναγκαιότατον	ἀγώνισμα	Μασάδα καὶ τὸ ῥύσασθαι πρῶτον
[1, 11]	φάρμακον Ἀντιπάτρῳ. Καὶ ὁ μὲν	ἀγώνισμα	τῆς Μαλίχου παρανομίας γενόμενος μετὰ
[1, 28]	κἀκεῖνοι γένοιντο τῶν Ἀντιπάτρου διαβολῶν	ἀγώνισμα.	Τότε μὲν οὖν πολλὰ πρὸς
[1, 23]	δὲ τῶν διαβολῶν Ἡρώδης ὥσπερ	ἐπιτείχισμα	τοῖς υἱοῖς κατάγει τὸν ἐκ
[1, 13]	θεραπεῦσαι δῆθεν αὐτὸν ἐμπλήσειεν τὸ	τραῦμα	δηλητηρίων φαρμάκων καὶ διαφθείρειεν αὐτόν.
[1, 19]	(Ἔρρεψεν μέντοι καθ' Ἡρώδην τὸ	βούλευμα·	πρῶτον μὲν γὰρ ῥύσια κατὰ
[1, 3]	ὁ δὴ χρόνος ἐκκρούει τὸ	μάντευμα.	Ταῦτα εἰπὼν σκυθρωπὸς ἐπὶ συννοίας
[1, 21]	καὶ μετρίως ἐπαυρίζοντι τηλικοῦτον ἐπεγείρεται	κῦμα	πρὸς ταῖς πέτραις, ὥστε τὴν
[1, 8]	τέκνων. Μετὰ δὲ ταῦτα εἰς	Ἱεροσόλυμα	Γαβίνιος Ὑρκανὸν καταγαγὼν καὶ τὴν
[1, 23]	τριάκοντα ταλάντων. (Ὡς δ' εἰς	Ἱεροσόλυμα	Ἡρώδης ἀφικνεῖται, συναγαγὼν τὸν λαὸν
[1, 1]	φεύγει. Ἀντίοχος δὲ παρελθὼν εἰς	Ἱεροσόλυμα	καὶ καθίσας ὀλίγας ἡμέρας ἐν
[1, 0]	κληθεὶς Ἐπιφανὴς ἑλὼν κατὰ κράτος	Ἱεροσόλυμα	καὶ κατασχὼν ἔτεσι τρισὶ καὶ
[1, 6]	προσταχθέντα, ἀγανακτήσας δὲ ἀνεχώρησεν εἰς	Ἱεροσόλυμα	καὶ παρεσκευάζετο πολεμεῖν πρὸς Πομπήιον.
[1, 6]	ἑσπέραν ἕωθεν ἠπείγετο πρὸς τὰ	Ἱεροσόλυμα.	Καταπλαγεὶς δὲ τὴν ἔφοδον Ἀριστόβουλος
[1, 29]	Τόν γε μὴν νεκρὸν εἰς	Ἱεροσόλυμα	κομίσας πένθος τε μέγιστον ὅλῳ
[1, 12]	τὸν Ἀντίγονον ἐξελάσας ὑπέστρεψεν εἰς	Ἱεροσόλυμα	πᾶσιν ἀγαπητὸς ὢν ἐπὶ τῷ
[1, 8]	φυγῇ. Καὶ Γαβίνιος ἐλθὼν εἰς	Ἱεροσόλυμα	πρὸς τὸ Ἀντιπάτρου βούλημα κατεστήσατο
[1, 4]	ταύτην καταστρεψάμενος αἰχμαλώτους ἀνήγαγεν εἰς	Ἱεροσόλυμα.	Προύκοψεν δὲ αὐτῷ δι' ὑπερβολὴν
[1, 6]	τῇ πρώτῃ συμβολῇ λειφθεὶς εἰς	Ἱεροσόλυμα	συνελαύνεται. Κἂν ἔφθη κατὰ κράτος
[1, 15]	τὸ φρούριον ᾔει πρὸς τὰ	Ἱεροσόλυμα·	συνῆπτε δ' αὐτῷ τὸ μετὰ
[1, 11]	ἔπειτα καθ' ἑορτὴν ὑπέστρεφεν εἰς	Ἱεροσόλυμα	τοὺς ὁπλίτας ἄγων. Καὶ πέμπων
[1, 4]	συντριβεῖσαν. Διαφυγὼν δ' αὐτὸς εἰς	Ἱεροσόλυμα	τῷ μεγέθει τῆς συμφορᾶς πάλαι
[1, 18]	τοῖς ὀργάνοις ἀντιμηχανώμενον ἀεί τι	κώλυμα	καινότερον· ἐν οὐδενὶ δ' οὕτως
[1, 17]	πολέμιοι διὰ νυκτὸς ἐξέλιπον τὸ	ἔρυμα.	(Καὶ τὸ λοιπὸν διὰ Ἱεριχοῦντος
[1, 8]	τοὺς λοιποὺς ἀπέκλεισεν εἰς τὸ	ἔρυμα.	Κατὰ ταύτην ἀριστεύει τὴν μάχην
[1, 15]	κατὰ νώτου τι τοῖς ἐχθροῖς	ἔρυμα	καταλείποιτο. Συνῆπτεν δὲ καὶ Σίλων
[1, 6]	ἄρχειν ἀπολογηθεὶς ὑπέστρεψεν εἰς τὸ	ἔρυμα.	Πάλιν τε τἀδελφοῦ προκαλουμένου καταβὰς
[1, 21]	ἔχειν πόλιν εἶναι δοκεῖν τὸ	ἔρυμα,	τῇ περιγραφῇ δὲ βασίλειον. (Τοσαῦτα
[1, 19]	τινας προπεπομφότες τοὺς καταληψομένους τὸ	ἔρυμα.	Τούτους μὲν οὖν ἀπεκρούσαντο ταχέως
[1, 4]	ὃ δὴ μέγιστον μὲν ἦν	ἔρυμα	τῶν ὑπὲρ Ἰορδάνην, τὰ τιμιώτατα
[1, 25]	ἐκείνῳ γε πρὸς τὸ σὸν	ἀξίωμα	βλέπων ἐνεγγύησα. Νῦν δὲ περὶ
[1, 14]	τήν τε φήμην καὶ τὸ	ἀξίωμα	τἀνδρὸς αἰδεσθέντες προπέμπουσιν αὐτὸν εἰς
[1, 5]	μητέρα φείσασθαι μὲν διὰ τὸ	ἀξίωμα	τῶν ἀνδρῶν, ἐκπέμψαι δ' αὐτούς,
[1, 13]	τοὺς δὲ εἰς τὸ ἔξω	χαράκωμα	ἐγκλείει. Κἀν τούτῳ διαλλακτὴν μὲν
[1, 19]	δέει, προσελθὼν ἐσπάραττεν αὐτῶν τὸ	χαράκωμα.	Κἀν τούτῳ συναναγκασθέντες ἐξίασιν ἐπὶ
[1, 19]	πλῆθος ἔφθη συνωσθὲν εἰς τὸ	χαράκωμα.	Τούτους περισχὼν ἐπολιόρκει, καὶ μέλλοντας
[1, 3]	φόνου συγγενοῦς. Μέχρι τοῦ μοι,	σῶμα	ἀναιδέστατον, τὴν ἀδελφῷ καὶ μητρὶ
[1, 33]	στρωμνὴ δὲ ἁλουργὶς ποικίλη, τὸ	σῶμα	δ' ἐπ' αὐτῆς πορφύρᾳ κεκαλυμμένον,
[1, 33]	ἀρωματοφόροι. Σταδίους δ' ἐκομίσθη τὸ	σῶμα	ἑβδομήκοντα εἰς Ἡρώδειον, ὅπου κατὰ
[1, 30]	δαπανήσειν αὐτῆς ἐν βασάνοις τὸ	σῶμα	καὶ μηδὲ τάφῳ καταλείψειν. (Πρὸς
[1, 32]	καὶ μὴ πᾶσιν πιστεύειν τὸ	σῶμα·	οὗτος ὁ μέχρι τῆς κοίτης
[1, 33]	ὑπηρέταις ἀνελεῖν. (Ἔνθεν αὐτοῦ τὸ	σῶμα	πᾶν ἡ νόσος διαλαβοῦσα ποικίλοις
[1, 4]	καὶ βιαζόμενος παρὰ δύναμιν τὸ	σῶμα	πρὸς τὰς ἐνεργείας ἀπήλλαξεν. Τελευτᾷ
[1, 10]	δεῖν αὐτῷ· κεκραγέναι γὰρ τὸ	σῶμα	σιωπῶντος· Ἀντιγόνου δὲ θαυμάζειν τὴν
[1, 0]	τοῦ καινὰ λέγειν καὶ τὸ	σῶμα	τῆς ἱστορίας κατασκευάζων ἴδιον. Κἀγὼ
[1, 33]	ἐλαίῳ θερμῷ πᾶν ἀναθάλψαι τὸ	σῶμα	χαλασθὲν εἰς πλήρη πύελον ἐκλύει
[1, 7]	θρησκείαν χεῖρας ἀπίσχουσιν Ἰουδαῖοι, τὸ	χῶμα	ὕψου τῆς κατὰ χεῖρα συμβολῆς
[1, 33]	τὴν σωτηρίαν τοῖς τε στρατιώταις	ἀνὰ	πεντήκοντα δραχμὰς ἐκέλευσεν διανεῖμαι καὶ
[1, 10]	Σύροις ἡγεῖτο κεχαρισμένον· ὑμνεῖτο γοῦν	ἀνά	τε τὰς κώμας καὶ ἐν
[1, 13]	μὲν βαρυτέρους τῆς χρείας διαφῆκεν	ἀνὰ	τὴν Ἰδουμαίαν δοὺς ἐφόδια, μετὰ
[1, 17]	αὐτῶν πλῆθος ὡς ἐθεάσατο τοὺς	ἀνὰ	τὴν κώμην διεφθαρμένους, εἰς φυγὴν
[1, 18]	στρατιὰν Ἡρώδῃ σύμμαχον. ~(Τῶν δ'	ἀνὰ	τὴν πόλιν Ἰουδαίων τὸ πλῆθος
[1, 5]	μὲν οὖν δοθείσης ἀδείας ἐσκεδάσθησαν	ἀνὰ	τὴν χώραν· Ἀλεξάνδρα δὲ ἐκπέμψασα
[1, 10]	ὑπὸ Πομπηίου κατεστραμμένον καὶ τοὺς	ἀνὰ	τὴν χώραν θορύβους ἐπιὼν κατέστελλεν,
[1, 32]	διὰ τῶν ἐμῶν σπλάγχνων τὰ	ὄργανα,	μὴ φειδέσθω ὀλοφυρμὸς τοῦ μιαροῦ
[1, 17]	ηὔλιστο δὲ περὶ τὴν καλουμένην	Κανᾶ	κώμην. (Προσεγίνετο δ' αὐτῷ καθ'
[1, 4]	τοὺς δὲ λοιποὺς καταφυγόντας εἰς	Κανὰ	κώμην σπάνει τῶν ἐπιτηδείων ἀναλωθῆναι
[1, 0]	ὡς Ῥωμαῖοι μὲν ἐπεξῆλθον τὰ	λείψανα	τοῦ πολέμου καὶ τὰ ἐρύματα
[1, 29]	κατήγγειλεν καὶ κηδείας ἠξίωσεν λαμπροτάτης.	Ἔνα	μὲν δὴ τῶν Ἀλεξάνδρου καὶ
[1, 16]	δεξιᾷ κτείνει τρόπῳ τοιῷδε· καθ'	ἕνα	προιέναι κελεύσας αὐτὸς ἵστατο ἐπὶ
[1, 29]	ἑαυτοῦ τετραρχίαν ὀμόσας ὅρον ἕξειν	ἕνα	τῆς φυγῆς τὸν Ἡρώδου θάνατον
[1, 7]	γὰρ μηνὶ τῆς πολιορκίας μόλις	ἕνα	τῶν πύργων καταρρίψαντες εἰσέπιπτον εἰς
[1, 7]	παραδιδόντων ἐπὶ μὲν ταῦτα Πομπήιος	ἕνα	τῶν ὑφ' ἑαυτῷ στρατηγῶν Πείσωνα
[1, 30]	τοῦ βασιλέως δι' ὅλης νυκτὸς	μηδένα	μήτε οἰκέτην μήτε θεράπαιναν ἐῶντες
[1, 30]	μενεῖν κυρίας· αὐτὸν γὰρ προνοήσειν	μηδένα	τῆς γενεᾶς ἀπολιπεῖν. Ὄντα γε
[1, 18]	τὴν γενεὰν τὴν ἑαυτῆς ὡς	μηδένα	τῶν ἀφ' αἵματος ὑπολείπεσθαι, τὸ
[1, 18]	δὲ αὐτὸν ἐδωρήσατο Σόσσιον, ὡς	μηδένα	χρημάτων ἀπελθεῖν δεόμενον. Σόσσιος δὲ
[1, 7]	τῶν εἰς τὸ ἱερὸν καταφυγόντων	οὐδένα	λόγοις ἔπειθεν συμβῆναι, τὰ πέριξ
[1, 21]	ἀποσκευὴν καὶ τοὺς φίλους δέξασθαι	δυνάμενα,	ὥστε τῷ μὲν πάντα ἔχειν
[1, 30]	Ἐρρήθη δὲ παρὰ πάσαις τὰ	προειρημένα	σύμφωνα, καὶ διότι κατὰ συνθήκην
[1, 23]	ὡς ἀπογνῶναι μὲν αὐτῶν τὰ	κατηγορημένα,	διαλλάξαι δὲ Ἡρώδην εὐθέως. Αἱ
[1, 25]	ἀρνήσεις ἀφεὶς προσομολογῆσαι μὲν τὰ	κατηγορημένα,	συγγνώμην δ' αἰτήσασθαι παρὰ τἀδελφοῦ
[1, 21]	τοῖς ταύτῃ δὲ πλοιζομένοις τὸν	λιμένα,	Καίσαρι δὲ τὴν τιμὴν τοῦ
[1, 21]	φύσιν μείζονα μὲν τοῦ Πειραιῶς	λιμένα	κατεσκεύασεν, ἐν δὲ τοῖς μυχοῖς
[1, 31]	καὶ διαπεράσας εἰς τὸν Σεβαστὸν	λιμένα	τῆς Καισαρείας κατάγεται. (Παρυπήντησεν δ'
[1, 0]	καλῶς ὑπὸ τῶν ἀρχαίων συγγραφέων	ἀπηγγελμένα.	Καίτοι τοσούτῳ τῆς ἐκείνων ἡττῶνται
[1, 10]	τὰ τείχη τῆς πατρίδος ἀνακτίσαι	κατεστραμμένα.	Τὰς μὲν δὴ τιμὰς ταύτας
[1, 0]	τῆς ἡγεμονίας ἀνθέλκεται· τά τε	γενόμενα	περὶ ταύτης αὐτῷ σημεῖα καὶ
[1, 26]	φρούραρχον ἐπιστολὴ παρὰ Ἀλεξάνδρου παρακαλοῦντος,	ἵνα	αὐτὸν δέξηται τῷ φρουρίῳ μετὰ
[1, 31]	ἀσπίδων καὶ χυλοὺς ἑτέρων ἑρπετῶν,	ἵνα	εἰ τὸ πρῶτον ἀσθενήσει φάρμακον,
[1, 28]	πρεσβυτέρῳ τῶν ἀδελφῶν Ἀλεξάνδρου παίδων,	ἵνα	ᾖς αὐτῷ κηδεμὼν ἀναγκαῖος, τῷ
[1, 10]	οὐ τοσοῦτον δι' ἀπορίαν, ἀλλ'	ἵνα	Ἰουδαίους διαστασιάσῃ παρελθὼν καὶ χρήσηται
[1, 30]	καὶ βλέποντός μου ταχέως ἀφάνισον,	ἵνα	μὴ καὶ καθ' ᾅδου φέροιμι
[1, 32]	καὶ τοῖς σοῖς ἀγῶσιν ἀπεδήμουν,	ἵνα	μὴ Συλλαῖος τοῦ σοῦ γήρως
[1, 21]	ἐδωρήσατο προσόδους κατατάξας, ὥσπερ Κῴοις,	ἵνα	μηδέποτε ἐκλείπῃ τὸ γέρας. Σῖτόν
[1, 33]	τάχιστα κτείνατε περιστήσαντες τοὺς στρατιώτας,	ἵνα	πᾶσα Ἰουδαία καὶ πᾶς οἶκος
[1, 8]	τὸ δὲ Γαδάροις, οἱ δὲ	ἵνα	συντελῶσιν εἰς Ἀμαθοῦντα, τὸ δὲ
[1, 31]	ἄλλα τε πολλὰ τῶν κειμηλίων,	ἵνα	τῷ πλήθει τῆς εἰς ταῦτα
[1, 1]	τὰ πρὸς τὰς λειτουργίας σκεύη	καινὰ	κατασκευάσας εἰς τὸν ναὸν εἰσήνεγκεν
[1, 0]	ἀλλοτρίαν, ἀλλ' ὁ μετὰ τοῦ	καινὰ	λέγειν καὶ τὸ σῶμα τῆς
[1, 25]	εἰς χεῖρας Ἡρώδῃ πολλὰ καὶ	δεινὰ	κατὰ τῶν δυνατωτάτων βοῶσαι, καὶ
[1, 31]	εἰς ταῦτα δαπάνης τοὺς εἰς	ἐκεῖνα	μισθοὺς ἐγκαταγράψῃ· διακόσια γοῦν ἀναλώματος
[1, 0]	μετ' ἀκριβείας καί τινες Ἑλλήνων	ἐκεῖνα	τῇ πατρίῳ φωνῇ μεταβαλόντες οὐ
[1, 32]	υἱὸν τοιάδε· ἐπεὶ πεφώραται πάντα	ἐκεῖνα	τῷ πατρί σου, μὴ παραγίνου
[1, 8]	περὶ δὲ δισχιλίους ἀνέφυγον εἴς	τινα	λόφον, οἱ δὲ λοιποὶ χίλιοι
[1, 30]	διάδοχον γὰρ οὐ τῶν αὐτοῦ	τινα	παίδων μετὰ τὴν τελευτήν, ἀλλὰ
[1, 32]	παραγίνου πρὸς αὐτόν, ἂν μή	τινα	πορίσῃ παρὰ τοῦ Καίσαρος δύναμιν.
[1, 24]	αὐτοῦ διαδιδόντος τῶν Μαριάμμης ἐσθήτων	τινὰ	ταῖς μεταγενεστέραις γυναιξὶν ἀπειλεῖν, ὡς
[1, 26]	καθ' ἡμέραν, ὥστε μηδὲ λαλιᾶς	τινα	τρόπον ἀσυκοφάντητον καταλελεῖφθαι· περὶ μὲν
[1, 30]	εἷλκεν εἰς βασάνους δεδοικώς, μή	τινα	τῶν αἰτίων παραλίπῃ. (Κἀν τούτῳ
[1, 20]	δὲ δώροις ἐπιμειλιξάμενος αὐτὸν ἐξῃτεῖτό	τινα	τῶν Ἀντωνίου φίλων Ἀλεξᾶν ἱκέτην
[1, 11]	γὰρ δείσας ὁ Μάλιχος διαφθείρει	τινὰ	τῶν βασιλικῶν οἰνοχόων χρήμασιν δοῦναι
[1, 5]	Φαρισαῖοι δ' αὐτῆς. (Διογένην γοῦν	τινα	τῶν ἐπισήμων φίλον Ἀλεξάνδρῳ γεγενημένον
[1, 17]	καὶ πλήθει περιεῖναι δοκεῖν, Πάππον	τινὰ	τῶν ἑταίρων μετὰ στρατιᾶς ἐπὶ
[1, 24]	ποιήσας τῶν συγγενῶν οὐκ ἔστιν	ἥντινα	διαβολὴν παρέλιπεν. Προήχθη γέ τοι
[1, 21]	Καθόλου δὲ οὐκ ἔστιν εἰπεῖν	ὅντινα	τῆς βασιλείας ἐπιτήδειον τόπον τῆς
[1, 4]	τῇ πόλει γυναῖκάς τε καὶ	τέκνα	αὐτῶν ἀπέσφαξεν ταῖς ὄψεσι· καὶ
[1, 8]	οὖν ἡ σύγκλητος εἷρξεν, τὰ	τέκνα	δ' αὐτοῦ διῆγεν εἰς Ἰουδαίαν
[1, 28]	τῷ βασιλεῖ γυναῖκες μὲν ἐννέα,	τέκνα	δὲ ἐκ τούτων ἑπτά, αὐτὸς
[1, 8]	πόλεμον, ἐκείνῳ παρακαταθήκην ἔπεμψεν τὰ	τέκνα.	Κάσσιος δὲ κατὰ συνθήκας ἡσυχάζειν
[1, 6]	Τοῦτο λίθοις ὀξέσιν ἐπιτέμνοντες τὰ	πρέμνα	συνάγουσιν κατὰ τὰς τομὰς ἐκδακρῦον.
[1, 8]	ἐπειρᾶτο· ὡς δὲ Γαβίνιος ὑπὸ	Σισέννᾳ	καὶ Ἀντωνίῳ καὶ Σερουιανῷ στρατιὰν
[1, 21]	ἀνατείνεται, παρὰ δὲ τὴν ὑπόρειον	λαγόνα	συνηρεφὲς ἄντρον ὑπανοίγει, δι' οὗ
[1, 20]	τούτοις τῶν παραλίων Γάζαν καὶ	Ἀνθηδόνα	καὶ Ἰόππην καὶ Στράτωνος πύργον·
[1, 4]	Γάζαν τε καὶ Ῥάφειαν καὶ	Ἀνθηδόνα	τὴν αὖθις ὑπὸ Ἡρώδου τοῦ
[1, 21]	πλούτου μετελάμβανον. Ἀνακτίσας δὲ καὶ	Ἀνθηδόνα	τὴν παράλιον καταρριφθεῖσαν ἐν πολέμῳ
[1, 21]	τῇ φιλοτιμίᾳ νικήσας τὴν φύσιν	μείζονα	μὲν τοῦ Πειραιῶς λιμένα κατεσκεύασεν,
[1, 11]	τῆς σωτηρίας ἀπόγνωσις ἐνθυμεῖσθαι καὶ	μείζονα·	τό τε γὰρ ἔθνος ἐπαναστήσειν
[1, 10]	τι χρὴ δρᾶν. Ὡς ἑώρα	μείζονα	τὸν διάφορον. Ἐπεὶ δὲ ὑπὸ
[1, 29]	ἐχρῆτο βοηθῷ καὶ καθ' Ἡρώδου.	Πλείονα	δὲ δοὺς Ἡρώδης ἀφίστησίν τε
[1, 21]	αὐτὸν ἀνετειχίσατο χώραν τῆς οὔσης	διπλασίονα,	ἀμέτροις μὲν χρησάμενος τοῖς ἀναλώμασιν
[1, 5]	διοικεῖν, δύναμίν τε ἀεὶ συγκροτοῦσα	διπλασίονα	κατέστησεν καὶ ξενικὴν συνήγαγεν οὐκ
[1, 16]	πεντήκοντα ἀργυρίου καὶ τοῖς ἡγεμόσιν	πολυπλασίονα	διέπεμψεν εἰς οὓς ἐχειμέριζον σταθμούς.
[1, 22]	ἐνσκευαζόμεναι καὶ κατηγοροῦσαι διότι τὴν	εἰκόνα	τὴν ἑαυτῆς πέμψειεν εἰς Αἴγυπτον
[1, 31]	καὶ δόλοις, ἅπερ ἦν αὐτῷ	μόνα	τὰ τῆς σωτηρίας ἐφόδια. (Φραξάμενος
[1, 20]	Οἱ δ' ἐπὶ Οὐάρρωνα τὸν	ἡγεμόνα	τῆς Συρίας καταφυγόντες ἐδεήθησαν δηλῶσαι
[1, 2]	τοῦ δυσσεβοῦς, ὡς αὐτῇ γε	κρείττονα	τὸν ἐκ Πτολεμαίου θάνατον ἀθανασίας
[1, 18]	τὸ λοιπὸν ἐπὶ τοὺς ἔξωθεν	ἐφόνα,	καὶ τοὺς ἐν τέλει Σύρων
[1, 24]	ἕκαστα τῶν πραττομένων ἢ λεγομένων	διηρεύνα	καὶ τοὺς ἐν ταῖς ὑποψίαις
[1, 32]	τοὺς υἱοὺς ἐκείνους κατ' ἐμαυτοῦ	παρώξυνα	δικαίας αὐτῶν ἀποκόψας ἐλπίδας δι'
[1, 11]	κακίσας αὐταῖς ἐθυμοῦτο ταῖς πόλεσιν.	Γόφνα	γοῦν καὶ Ἀμμαοῦν καὶ δύο
[1, 26]	ἔτι μέντοι λελυμένους, τὸν δὲ	λυμεῶνα	τῆς οἰκίας καὶ δραματουργὸν ὅλου
[1, 6]	καὶ τὸν ἀδελφὸν τὸν Ἀντιπάτρου	Φαλλίωνα.	(Ὑρκανὸς δὲ καὶ Ἀντίπατρος τῶν
[1, 9]	τῆς ὑπὸ τῷ Λιβάνῳ Χαλκίδος,	Φιλιππίωνα	τὸν υἱὸν ἐπ' αὐτοὺς εἰς
[1, 12]	δὲ καὶ ἐκ τῆς Γαλιλαίας	Μαρίωνα	τὸν Τυρίων τύραννον ἤδη τρία
[1, 18]	δὴ καὶ τὸν ἐν Ἱεριχοῦντι	φοινικῶνα,	ἐν ᾧ γεννᾶται τὸ βάλσαμον,
[1, 9]	τὸν υἱὸν ἐπ' αὐτοὺς εἰς	Ἀσκάλωνα	πέμπει. Κἀκεῖνος ἀποσπάσας τῆς Ἀριστοβούλου
[1, 15]	ἀνεχώρει μετὰ τῆς πλείστης δυνάμεως,	Σίλωνα	δὲ σὺν μέρει καταλέλοιπεν, ὡς
[1, 15]	ὀλίγου στίφους τρέπεται ταχέως καὶ	Σίλωνα	διασώζει κακῶς ἀμυνόμενον. (Ἔπειτα Ἰόππην
[1, 15]	ἐντυγχάνων τοῖς τε ὑπὸ τὸν	Σίλωνα	ἡγεμόσιν καὶ κατὰ πλῆθος τοῖς
[1, 16]	περὶ Ἰουδαίαν. Ἡρώδης δὲ ἀσμένως	Σίλωνα	πρὸς Βεντίδιον ἀπολύσας αὐτὸς ἐπὶ
[1, 16]	ἐπὶ τὸν πρὸς Πάρθους πόλεμον	Σίλωνά	τε καὶ Ἡρώδην μετεπέμπετο καταστήσασθαι
[1, 15]	πάλιν ἐλπίζων Πάρθους ἐπαμυνεῖν καὶ	Σίλωνα	τέως ἐθεράπευεν, ὡς μηδὲν ἐνοχλοίη
[1, 21]	κατὰ τὸν ἀπὸ Ἱεριχοῦς ἰόντων	αὐλῶνα	πρὸς βορέαν Φασαηλίδα ὠνόμασεν. (Παραδοὺς
[1, 2]	τὴν Ἰουδαίαν ἔπεμψεν καὶ καταδουλωσόμενον	Σίμωνα.	Ὁ δὲ καίτοι γε γηραλέος
[1, 2]	τῇ μητρὶ καὶ φεύγει πρὸς	Ζήνωνα	τὸν ἐπικληθέντα Κοτυλᾶν· Φιλαδελφείας δ'
[1, 0]	δ' ἦν πάντα θορύβων μετὰ	Νέρωνα,	καὶ πολλοὺς μὲν βασιλειᾶν ὁ
[1, 27]	Ταῦτ' ἀκούσας Ἡρώδης τόν τε	Τίρωνα	σὺν τῷ παιδὶ καὶ τὸν
[1, 27]	πλέον λέγοντος, στρεβλοῦν ἐκέλευσεν τὸν	Τίρωνα	σφοδρότερον. Ὁ δ' υἱὸς οἰκτείρας
[1, 20]	λῃστὰς Δαμασκηνοῖς. Οἱ δ' ἐπὶ	Οὐάρρωνα	τὸν ἡγεμόνα τῆς Συρίας καταφυγόντες
[1, 6]	πολεμίοις καὶ περὶ τὸν καλούμενον	Παπυρῶνα	συμβαλὼν αὐτοῖς ὑπὲρ ἑξακισχιλίους κτείνει,
[1, 7]	ἕνα τῶν ὑφ' ἑαυτῷ στρατηγῶν	Πείσωνα	εἰσπέμπει μετὰ στρατιᾶς· ὃς διαλαβὼν
[1, 30]	δὲ παρὰ πάσαις τὰ προειρημένα	σύμφωνα,	καὶ διότι κατὰ συνθήκην Ἀντίπατρος
[1, 0]	ἀλλ' ἀκοῇ συλλέγοντες εἰκαῖα καὶ	ἀσύμφωνα	διηγήματα σοφιστικῶς ἀναγράφουσιν, οἱ παραγενόμενοι
[1, 2]	ἐξεδυσώπησεν τὴν τοῦ βασιλέως πλεονεξίαν	Τρύφωνα	συνεξελών· μετ' οὐ πολὺ γὰρ
[1, 20]	αὐτοῦ τῇ βασιλείᾳ τόν τε	Τράχωνα	καλούμενον καὶ τὴν προσεχῆ Βαταναίαν
[1, 28]	θυγατέρων αὐτῆς τὴν μὲν τῷ	Ἀλεξᾶ	παιδί, τὴν δ' ἑτέραν τῷ
[1, 28]	σπουδῆς, τὸ δὲ τελευταῖον ἄκουσαν	Ἀλεξᾷ	τινι τῶν φίλων συνῴκισεν καὶ
[1, 32]	τοὺς ἐκ βασιλίδος μοι γεγενημένους	ἀπέδειξα	τῆς ἀρχῆς διάδοχον. Ἐξομολογοῦμαί σοι,
[1, 20]	τῶν ἐπιτηδείων ἐνεδέησεν τῇ δυνάμει.	Δόξα	γοῦν αὐτῷ τε Καίσαρι καὶ
[1, 21]	οἰκουμένης δῶρον, εἰς ἣν ἡ	δόξα	τῶν Ὀλυμπίασιν ἀγώνων διικνεῖται. Τούτους
[1, 32]	ἤνεγκεν κατ' ἐμοῦ τὸν κόρον·	ἔδοξα	γὰρ αὐτῷ πολὺν ζῆν χρόνον,
[1, 30]	καί τινας τῶν ἐλευθέρων ἐβασάνιζεν.	Ἐβόα	δέ τις ἐν ταῖς ἀλγηδόσιν
[1, 27]	ἐγίνετο, καὶ τὸ μὲν πρῶτον	ἐβόα	περιιὼν πεπατῆσθαι τὸ δίκαιον, ἀπολωλέναι
[1, 25]	ἐστιν ὁ ἀλιτήριός μου γαμβρός,	ἐβόα,	ποῦ δὲ τὴν πατροκτόνον ὄψομαι
[1, 32]	πρὸ τῶν ποδῶν τοῦ πατρός,	ἐκβοᾷ·	σύ, πάτερ, ὑπὲρ ἐμοῦ πεποίηκας
[1, 21]	τῶν ὑετῶν ἀποφυγὰς ἐκόσμησεν ἰσομήκει	στοᾷ.	(Ταῦτα μὲν ἄν τις εἴποι
[1, 26]	γὰρ τὸν Ἀλέξανδρον, ὡς οὐκ	ἀγαπᾷ	βασιλεύσας αὐτὸς Ἡρώδης ἐν ἀλλοτρίοις
[1, 10]	Ὁ δὲ καὶ ἄλλως ὡρμημένος,	ἠγάπα	γὰρ Ἡρώδην, ἀποψηφίζεται. (Καὶ ὃς
[1, 3]	εἰς τὸν ἀδελφὸν Ἀντίγονον, ὃν	ἠγάπα	τε καὶ τῆς βασιλείας κοινωνὸν
[1, 20]	ἡ Καίσαρος ὀργὴ πολλὰ καὶ	χαλεπὰ	μεμφομένου τὸν ἐξαιτούμενον οἷς διεκρούσατο
[1, 33]	εἶναι Καίσαρα· τά γε μὴν	λοιπὰ	κατὰ τὰς προτέρας διαθήκας φυλάττειν.
[1, 16]	καὶ καταστησάμενος ἀσφαλῶς ᾔει τὰ	λοιπὰ	τῆς Γαλιλαίας καταστρεψόμενος καὶ τὰς
[1, 21]	ὠνόμασεν αὐτήν. (Τά γε μὴν	λοιπὰ	τῶν ἔργων, ἀμφιθέατρον καὶ θέατρον
[1, 20]	Καίσαρος ἐφιλεῖτο μετ' Ἀγρίππαν, ὑπ'	Ἀγρίππα	δὲ μετὰ Καίσαρα. Ἔνθεν ἐπὶ
[1, 5]	ἀπό τε τοῦ Σεβαστοῦ καὶ	Ἀγρίππα	Σεβαστὴ καὶ Ἀγριππιὰς πόλεις ἐπωνομάσθησαν.
[1, 11]	χιλιάρχων τὸ Κασσίου πρόσταγμα” Κάσσιος	ἄρα,	ἔφη, κἀμὲ καὶ τὴν πατρίδα
[1, 3]	ἦν αὐτῷ δύναμις εἶπεν· οὐκ	ἄρα	θεοῦ μέγαν ὀφθαλμὸν ἐπ' ἔργοις
[1, 33]	καθίεσαν εἰς τοὺς γνωρίμους, ὡς	ἄρα	καιρὸς ἐπιτηδειότατος εἴη τιμωρεῖν ἤδη
[1, 26]	ἐπῄνει πολλὰ τὸν Ἀντίπατρον, ὡς	ἄρα	μόνος τε εἴη φιλοπάτωρ καὶ
[1, 20]	πρὸς σὲ πολέμου. Τοῦ δ'	ἄρα	τὰς ἀκοὰς ἀπέφραξαν οἱ Κλεοπάτρας
[1, 14]	Τυρίους παρακαλοῦντας. Τὸ χρεὼν δ'	ἄρα	τὴν αὐτοῦ σπουδὴν ἐφθάκει καὶ
[1, 11]	Ὑρκανὸν καταλύσας εὐμαρῶς. (Ἐπεγέλα δ'	ἄρα	τὸ χρεὼν αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν.
[1, 20]	Κλεοπάτρας ἀποτμηθεῖσαν χώραν καὶ ἔξωθεν	Γάδαρα	καὶ Ἵππον καὶ Σαμάρειαν, πρὸς
[1, 7]	ὅροις περιέκλεισεν. Ἀνακτίζει δὲ καὶ	Γάδαρα	ὑπὸ Ἰουδαίων κατεστραμμένην Γαδαρεῖ τινὶ
[1, 2]	ἀφηγούμενος τῶν πραγμάτων αἱρεῖ μὲν	Γάζαρά	τε καὶ Ἰόππην καὶ Ἰάμνειαν
[1, 24]	αὐτῷ δὲ προσέχειν, ὃς καὶ	παρὰ	ἄκοντος διαδέξεται τὴν βασιλείαν οὐκ
[1, 26]	πρὸς τὸν Ἀλεξανδρείου φρούραρχον ἐπιστολὴ	παρὰ	Ἀλεξάνδρου παρακαλοῦντος, ἵνα αὐτὸν δέξηται
[1, 17]	ὀλίγας ἡμέρας καὶ τὸ δεύτερον	παρὰ	Ἀντωνίου τάγμα συνέμιξεν, δείσαντες τὴν
[1, 14]	φιλάδελφος ἦν· οὐ μὴν οὐδὲ	παρὰ	Ἄραψιν εὑρίσκει φιλίαν οὖσαν. Ὁ
[1, 6]	δ' ἐπίπροσθεν τοῦ δικαίου τὰ	παρὰ	Ἀριστοβούλου τριακόσια τάλαντα· τοσοῦτον γὰρ
[1, 26]	φθάσας εἰς Καππαδοκίαν ἀργυρίζεται καὶ	παρὰ	Ἀρχελάου, τολμήσας εἰπεῖν ὅτι καὶ
[1, 13]	αὐτὸν καὶ πρὶν ἐκπνεῦσαι πυθόμενον	παρὰ	γυναίου τινὸς ὡς Ἡρώδης διαπεφεύγοι,
[1, 21]	ὄρους εἰς ἄπειρον ὕψος ἀνατείνεται,	παρὰ	δὲ τὴν ὑπόρειον λαγόνα συνηρεφὲς
[1, 8]	ἐκ Πάρθων κρύφα μὲν ἀπέπεμψεν,	παρὰ	δὲ τοῖς στρατιώταις ἔλεγεν ἀποδρᾶναι.
[1, 15]	τῆς βασιλείας ἡμέραν Ἀντώνιος εἱστία.	~(Παρὰ	δὲ τὸν χρόνον τοῦτον Ἀντίγονος
[1, 4]	δὲ τὸ τέλος τῆς παρατάξεως	παρὰ	δόξαν ἀμφοτέροις· οὔτε γὰρ Δημητρίῳ
[1, 31]	Καισαρείας κατάγεται. (Παρυπήντησεν δ' αὐτῷ	παρὰ	δόξαν ἐρημία πολλὴ πάντων ἐκτρεπομένων
[1, 11]	ἐπῄει φορολογῶν τὰς πόλεις καὶ	παρὰ	δύναμιν τὰς εἰσπράξεις ποιούμενος. (Κελευσθὲν
[1, 4]	ἀκαίροις ἑαυτὸν ἐπιδιδοὺς καὶ βιαζόμενος	παρὰ	δύναμιν τὸ σῶμα πρὸς τὰς
[1, 29]	ὀργισθεὶς Φάβατος, ἦν δ' ἔτι	παρὰ	Ἡρώδῃ μάλιστα τιμώμενος, γίνεται προδότης
[1, 32]	τῷ τεκμηρίῳ· κατέγνωσμαι γὰρ καὶ	παρὰ	θεῷ καὶ παρὰ σοί, πάτερ.
[1, 23]	τὴν ἱερὰν φύσιν, ἧς καὶ	παρὰ	θηρίοις αἱ στοργαὶ μένουσιν, ἔπειτα
[1, 2]	ἔτος, ὃ κατὰ ἑπταετίαν ἀργεῖται	παρὰ	Ἰουδαίοις ὁμοίως ταῖς ἑβδομάσιν ἡμέραις.
[1, 28]	σπουδὴ ζώντων καὶ ὅση μνήμη	παρὰ	Ἰουδαίοις τῶν δι' αὐτὸν ἀπολωλότων
[1, 19]	αὐτὴν προθυσάμενοι τοὺς πρέσβεις, οἳ	παρὰ	Ἰουδαίων ἔτυχον ἥκοντες πρὸς αὐτούς.
[1, 29]	ἀποδοὺς ἔτι καὶ κατηγόρει Φαβάτου	παρὰ	Καίσαρι, διοικητὴν εἶναι λέγων οὐ
[1, 24]	αὐτὸν ἐποίησεν καὶ τετράρχην αἰτησάμενος	παρὰ	Καίσαρος, βασιλικῶν τε γάμων ἠξίωσεν
[1, 32]	ἧκεν ἐπιστολὰς κομίζων ἀπὸ Ῥώμης	παρὰ	Λιουίας θεραπαινίδος Ἀκμῆς τοὔνομα. Καὶ
[1, 32]	Λιουίας θεραπαινίδος Ἀκμῆς τοὔνομα. Καὶ	παρὰ	μὲν ταύτης ἐπέσταλτο βασιλεῖ τὰς
[1, 10]	τοῦ ἔθνους βασιλικὴ καὶ τιμαὶ	παρὰ	πάντων ὡς δεσπότῃ τῶν ὅλων·
[1, 30]	ἑκάστην Ἡρώδης ἐβασάνιζεν. Ἐρρήθη δὲ	παρὰ	πάσαις τὰ προειρημένα σύμφωνα, καὶ
[1, 32]	μὲν ταύτης ἐπέσταλτο βασιλεῖ τὰς	παρὰ	Σαλώμης ἐπιστολὰς ἐν τοῖς Λιουίας
[1, 13]	Ὀφελλίου φεύγειν, πέπυστο γὰρ οὗτος	παρὰ	Σαραμάλλα τοῦ πλουσιωτάτου τότε Σύρων
[1, 29]	Οὗτοι μὲν οὖν ἀνακριθέντες καὶ	παρὰ	Σατορνίνῳ τῷ διέποντι τὴν Συρίαν
[1, 32]	γὰρ καὶ παρὰ θεῷ καὶ	παρὰ	σοί, πάτερ. Κατεγνωσμένος δὲ δέομαι
[1, 24]	Ἰορδάνου πᾶσαν ἐκαρποῦτο χώραν λαβὼν	παρὰ	τἀδελφοῦ δῶρον, ὃς αὐτὸν ἐποίησεν
[1, 25]	τὰ κατηγορημένα, συγγνώμην δ' αἰτήσασθαι	παρὰ	τἀδελφοῦ καὶ φιλοῦντος· εἰς γὰρ
[1, 21]	ναὸν αὐτῷ λευκῆς μαρμάρου καθιδρύσατο	παρὰ	τὰς Ἰορδάνου πηγάς· καλεῖται δὲ
[1, 31]	εἴ τι κεκίνηται κατ' αὐτοῦ,	παρὰ	τὴν ἀπουσίαν γέγονεν· μηδὲ γὰρ
[1, 33]	αὐτοῦ χρυσοῦς, τὸ δὲ σκῆπτρον	παρὰ	τὴν δεξιάν. Καὶ περὶ τὴν
[1, 19]	δέοντος καὶ κατὰ τῶν ἐχθρῶν	παρὰ	τὴν ἐμὴν γνώμην ἐξωρμήσατε, καιρὸν
[1, 1]	παθῶν καὶ κατὰ μνήμην ὧν	παρὰ	τὴν πολιορκίαν ἔπαθεν ἠνάγκαζεν Ἰουδαίους
[1, 12]	καὶ δωρησάμενος ἀπέπεμψεν εὔνοιαν ἑαυτῷ	παρὰ	τῆς πόλεως καὶ τῷ τυράννῳ
[1, 15]	Σαμάρειαν. Ἐπέτυχεν δὲ καὶ Ἀντίγονος	παρὰ	τῆς Σίλωνος δωροδοκίας ὑποδέξασθαι τοῦ
[1, 26]	οὐδὲ γὰρ πρέπειν αὐτὸν διαδέξασθαι	παρὰ	τοιούτου πατρὸς τὴν ἀρχὴν δίχα
[1, 10]	περὶ τῷ νεανίᾳ, μή τι	παρὰ	τοῖς ἐχθροῖς ἀποληφθεὶς πάθῃ, πέμπει
[1, 11]	γίνεται, τόν τε υἱὸν ὁμηρεύοντα	παρὰ	τοῖς Τυρίοις ὑπεξαγαγεῖν ἔγνω λάθρα
[1, 9]	δεξιῷ κέρατι ῥύεται περιελθὼν Ἀντίπατρος	παρὰ	τὸν αἰγιαλὸν τοῦ ποταμοῦ· τῶν
[1, 19]	χειρὸς ἀλλοτρίας, οἳ πρέσβεις ἡμετέρους	παρὰ	τὸν πάντων ἀνθρώπων νόμον ὠμῶς
[1, 0]	τῆς πατρίδος ἐπιστένοντες συκοφαντοίη, διδότω	παρὰ	τὸν τῆς ἱστορίας νόμον συγγνώμην
[1, 10]	δόντος μήτε ἐπιστείλαντος αὐτοῦ τοσούτους	παρὰ	τὸν τῶν Ἰουδαίων νόμον ἀνῄρηκεν
[1, 14]	ἔτι τἀδελφοῦ ζῶντος ἐπειγόμενος χρήματα	παρὰ	τοῦ βασιλέως λαβεῖν, οἷς μόνοις
[1, 33]	ὁ καὶ τὸν σημαντῆρα δακτύλιον	παρὰ	τοῦ βασιλέως πεπιστευμένος τόν τε
[1, 3]	γὰρ πεμφθέντας πείθουσιν τὰ μὲν	παρὰ	τοῦ βασιλέως σιωπῆσαι, λέγειν δὲ
[1, 33]	εὔνοιαν, συνηύχοντο δὲ καὶ τὴν	παρὰ	τοῦ θεοῦ, καὶ μετὰ ταῦτα
[1, 32]	αὐτόν, ἂν μή τινα πορίσῃ	παρὰ	τοῦ Καίσαρος δύναμιν. Τούτων σὺν
[1, 31]	ἐν Κιλικίᾳ λαβὼν ἣν προειρήκαμεν	παρὰ	τοῦ πατρὸς ἐπιστολὴν παραχρῆμα μὲν
[1, 33]	τῷ θεῷ καὶ τὰ κατασκευασθέντα	παρὰ	τοὺς πατρίους νόμους ἔργα κατασπᾶν.
[1, 23]	τὴν ἀμοιβήν, στασιάζων δὲ καὶ	παρὰ	τῷ θεραπευομένῳ τὸ κακόηθες ἀνόνητον
[1, 28]	ἅπασιν ὀδυνώμενος· ὑπελάμβανεν γὰρ εἶναι	παρὰ	τῷ πατρὶ τὴν τῶν ὀρφανῶν
[1, 10]	καὶ στασιώδης αὐτὸς πατρῷον ἔχων,	παρὰ	τῷ Ῥωμαίων ἡγεμόνι κατηγορεῖν ἐπικεχείρηκεν
[1, 6]	τὴν χώραν πρέσβεις εὐθέως ἧκον	παρὰ	τῶν ἀδελφῶν ἑκατέρου δεομένου βοηθεῖν
[1, 33]	ἐμοὶ δακρύσῃ. (Ταῦτα ἐνετέλλετο, καὶ	παρὰ	τῶν ἐν Ῥώμῃ πρέσβεων ἧκον
[1, 16]	ἐξελὼν ἐπιτίμιον τῆς μεταβολῆς εἰσεπράξατο	παρὰ	τῶν πόλεων ἑκατὸν τάλαντα. (Ἤδη
[1, 12]	Ἡρώδης δὲ ἔτυχεν μὲν ὢν	παρὰ	Φαβίῳ τῷ στρατηγῷ κατὰ Δαμασκόν,
[1, 27]	ἀπ' ἀλλήλων, πέμπει δὲ πρὸς	Καίσαρα	διὰ τάχους Οὐολούμνιόν τε τὸν
[1, 23]	εἰς δάκρυα πάντας, τὸν δὲ	Καίσαρα	διέθηκεν οὕτως ὡς ἀπογνῶναι μὲν
[1, 20]	Ἀγρίππαν, ὑπ' Ἀγρίππα δὲ μετὰ	Καίσαρα.	Ἔνθεν ἐπὶ πλεῖστον μὲν εὐδαιμονίας
[1, 10]	καὶ περὶ μὲν τῆς εἰς	Καίσαρα	εὐνοίας οὐκ ἔφη λόγου δεῖν
[1, 10]	εἰς Πομπήιον εὔνοιαν δολοφονήσαντος Σέξτον	Καίσαρα	καὶ τὴν ἐκείνου δύναμιν παραλαβόντος,
[1, 9]	τὴν Πομπηίου τελευτὴν μεταβὰς ἐθεράπευεν	Καίσαρα,	κἀπειδὴ Μιθριδάτης ὁ Περγαμηνὸς μεθ'
[1, 11]	Κασσίου καὶ Βρούτου κτεινάντων δόλῳ	Καίσαρα	κατασχόντα τὴν ἀρχὴν ἐπ' ἔτη
[1, 14]	τε καὶ Ῥωμαίων ἐχθρὸν ὑπελάμβανεν.	Καίσαρα	μὲν οὖν εἶχεν ἑτοιμότερον αὐτοῦ
[1, 26]	πρὸς ὃν διαφεύξεσθαι ῥᾳδίως, ἔπειτα	Καίσαρα	μέχρι νῦν ἀγνοοῦντα τὸν Ἡρώδου
[1, 29]	Ἀντίπατρον διὰ χρόνου πεμφθῆναι πρὸς	Καίσαρα,	ὁ δὲ οὔ τι μελλήσας
[1, 20]	πορευόμενον ἐπ' Αἴγυπτον διὰ Συρίας	Καίσαρα	παντὶ τῷ βασιλικῷ πλούτῳ δεξάμενος
[1, 10]	Ἀντίγονος ὁ Ἀριστοβούλου πρὸς τὸν	Καίσαρα	παρὼν γίνεται παραδόξως Ἀντιπάτρῳ μείζονος
[1, 10]	τύραννον, Ῥωμαίους γε μὴν καὶ	Καίσαρα	πολεμίους ἀνθ' ἡγεμόνων καὶ φίλων·
[1, 10]	τἀνδρὸς ἐσομένας ἀρετῆς. (Ἀντίπατρος δὲ	Καίσαρα	προπέμψας ἐκ τῆς Συρίας εἰς
[1, 33]	καὶ βεβαιωτὴν τῶν διαθηκῶν εἶναι	Καίσαρα·	τά γε μὴν λοιπὰ κατὰ
[1, 21]	βασιλείας ἐπιτήδειον τόπον τῆς πρὸς	Καίσαρα	τιμῆς γυμνὸν εἴασεν. Ἐπεὶ δὲ
[1, 32]	ὁ βασιλεὺς Ἀντίπατρον καὶ πρὸς	Καίσαρα	τοὺς δηλώσοντας τὴν συμφορὰν ἐξέπεμψεν.
[1, 23]	τὸν ποιησάμενον ἡμῶν τὰς διαλλαγὰς	Καίσαρα,	τρίτον ἐμὲ τὸν ἐν οἷς
[1, 23]	βασιλεὺς γοῦν ἐπέμφθη καὶ πρὸς	Καίσαρα	τῷ τε κόσμῳ καὶ ταῖς
[1, 9]	ἐλπίδα μάρτυς ἀβάσκανος γίνεται πρὸς	Καίσαρα	τῶν Ἀντιπάτρου κατορθωμάτων. (Ὁ δὲ
[1, 10]	ἀνῃρημένον καὶ διὰ τὸν περιόντα	Καίσαρα	φίλους ὄντας ἀμφοτέρους ὁ Ἀντίπατρος
[1, 33]	Ἀντίγονον ἐκράτησεν τῶν πραγμάτων ἔτη	τέσσαρα	καὶ τριάκοντα, ἀφ' οὗ δὲ
[1, 19]	ἐξωρμήσατε, καιρὸν ἔσχεν ἡ Ἀθηνίωνος	ἐνέδρα·	νυνὶ δὲ ὁ ὄκνος ὑμῶν
[1, 24]	ἐπὶ προικὶ τριακοσίοις ταλάντοις. Ἀλλ'	ἀπέδρα	Φερώρας τὸν βασιλικὸν γάμον πρὸς
[1, 8]	παιδός, ὃς ἀπὸ Ῥώμης αὐτῷ	συναπέδρα,	δεσμώτης ἐπὶ Γαβίνιον ἀνήχθη καὶ
[1, 11]	συμβουλεύσαντος αὐτῷ μὴ φανερῶς τὸν	ἄνδρα	μετιέναι, διαστασιάσειν γὰρ τὸ πλῆθος,
[1, 33]	Σαλώμην τὴν ἀδελφὴν καὶ τὸν	ἄνδρα	ταύτης Ἀλεξᾶν οἶδα, ἔφη, Ἰουδαίους
[1, 9]	(Ὁ δὲ τότε μὲν τὸν	ἄνδρα	τοῖς ἐπαίνοις καὶ ταῖς ἐλπίσιν
[1, 1]	οὐδεμίαν κατέλιπεν ὑπερβολὴν καὶ κατ'	ἄνδρα	τοὺς ἀξιολόγους αἰκιζόμενος καὶ κοινῇ
[1, 5]	ἀδείας ἐσκεδάσθησαν ἀνὰ τὴν χώραν·	Ἀλεξάνδρα	δὲ ἐκπέμψασα ἐπὶ Δαμασκὸν στρατιάν,
[1, 5]	περισσὸν δή τι προσεῖχεν ἡ	Ἀλεξάνδρα	σεσοβημένη περὶ τὸ θεῖον. Οἱ
[1, 5]	ἔτη. ~(Καταλείπει δὲ τὴν βασιλείαν	Ἀλεξάνδρᾳ	τῇ γυναικὶ πεπεισμένος ταύτῃ μάλιστ'
[1, 5]	πόλεις ἐπωνομάσθησαν. Πρὶν δὲ ἐπεξελθεῖν	Ἀλεξάνδρα	τὸν Ἀριστόβουλον τῆς τἀδελφοῦ καταλύσεως
[1, 24]	κατασχοῦσα Σαλώμη πάντα διήγγειλεν Ἡρώδῃ·	σφόδρα	δ' ἦν ἀξιόπιστος κατὰ γαμβροῦ
[1, 25]	πάλιν αὐτῷ μνηστεύεσθαι τὴν θυγατέρα.	Σφόδρα	δὲ ἀξιοπίστως Ἀρχέλαος ᾧ βούλεται
[1, 17]	μὲν συμπλέκεσθαι τοῖς Ῥωμαίοις οὐ	σφόδρα	θαρροῦντες, πόρρωθεν δὲ χερμάσιν καὶ
[1, 13]	τῷ σατράπῃ δὲ ἐνετύγχανον πανούργῳ	σφόδρα	καὶ ταῖς φιλοφρονήσεσιν τὴν ἐπιβουλὴν
[1, 27]	τὰ ἀπὸ τοῦ βασιλέως γράμματα,	σφόδρα	μὲν ἠχθέσθη Καῖσαρ ἐπὶ τοῖς
[1, 27]	στρατιώτης, ὄνομα Τίρων, ἔχων υἱὸν	σφόδρα	συνήθη καὶ φίλον Ἀλεξάνδρῳ καὶ
[1, 14]	ἐκβαλὼν μόλις εἰς Ῥόδον διασώζεται	σφόδρα	τῷ πρὸς Κάσσιον πολέμῳ τετρυχωμένην,
[1, 24]	τοῦ προτέρου διαφθαρέντος. Ἦν δ'	ἐλευθέρα	διαβολῆς οὐδὲ Σαλώμη· καὶ γὰρ
[1, 19]	ταῖς αὐτομάτοις ἡμῶν συμφοραῖς ἧκον·	σφαλερὰ	δ' ἐλπὶς οὐκ ἐξ οἰκείας
[1, 21]	ἐμπειρίαν ἱππικῆς ἐπετύγχανεν· μιᾷ γοῦν	ἡμέρᾳ	ποτὲ τεσσαράκοντα θηρίων ἐκράτησεν· ἔστι
[1, 19]	παρίσταται θαρρεῖν. Ὅτε γὰρ ἐθρασύνεσθε	πέρα	τοῦ δέοντος καὶ κατὰ τῶν
[1, 28]	σῷ παιδί, Ἀντίπατρε, τὴν Ἀριστοβούλου	θυγατέρα·	γένοιο γὰρ ἂν οὕτω πατὴρ
[1, 22]	Μαριάμμην τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου	θυγατέρα,	δι' ἣν αὐτῷ στασιασθῆναι συνέβη
[1, 25]	ἀγανακτῶν πρὸς Ἀλέξανδρον καὶ τὴν	θυγατέρα	διαζεύξας ἀπάξειν ἔφασκεν, ἕως περιέστησεν
[1, 12]	γήμας τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου	θυγατέρα,	θυγατριδῆν δὲ Ὑρκανοῦ Μαριάμην οἰκεῖος
[1, 17]	τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου μετιὼν	θυγατέρα	καθωμολογημένην ὡς ἔφαμεν αὐτῷ καὶ
[1, 25]	διασπαράξω; Προσθήσω δὲ καὶ τὴν	θυγατέρα	μου τῷ καλῷ νυμφίῳ· καὶ
[1, 23]	ἔγημεν Ἀρχελάου τοῦ Καππαδόκων βασιλέως	θυγατέρα,	προσελάμβανον ἤδη τῷ μίσει καὶ
[1, 25]	καὶ πάλιν αὐτῷ μνηστεύεσθαι τὴν	θυγατέρα.	Σφόδρα δὲ ἀξιοπίστως Ἀρχέλαος ᾧ
[1, 28]	αὐτῷ μὲν τὴν Ἀριστοβούλου συνῴκισεν	θυγατέρα,	τὸν δὲ υἱὸν αὐτοῦ τῇ
[1, 28]	τὴν μὲν σήν, ὦ Φερώρα,	θυγατέρα	τῷ πρεσβυτέρῳ τῶν ἀδελφῶν Ἀλεξάνδρου
[1, 24]	ᾧ χαλεπήνας Ἡρώδης τὴν μὲν	θυγατέρα	τῷ πρὸς Πάρθων ὕστερον ἀναιρεθέντι
[1, 30]	οὐκ ἐπὶ κεφαλὴν ἀλλ' ἐπὶ	θάτερα	πεσοῦσα διασώζεται. Κομισθεῖσαν δ' αὐτὴν
[1, 19]	ἀλλ' ἔστιν ἰδεῖν ἐπαμειβομένην εἰς	ἑκάτερα	τὴν τύχην. Καὶ τοῦτο μάθοιτ'
[1, 9]	τὰς ἀδελφὰς αὐτοῦ πρὸς τὸν	πατέρα	ἀνήγαγεν. Ἁλοὺς δ' ἔρωτι γαμεῖ
[1, 27]	πάντα μηνύσειν, εἰ χαρίσαιτο τὸν	πατέρα	αὐτῷ. Κἀκείνου δόντος εἶπεν, ὡς
[1, 25]	καὶ διαλλάσσει τῷ νεανίσκῳ τὸν	πατέρα·	δεῖν μέντοι πάντως ἔφη πέμπειν
[1, 26]	μόνος εὐγενὴς Ἀλέξανδρος καὶ τὸν	πατέρα	δι' ἀγένειαν ἀδοξῶν” κατὰ δὲ
[1, 26]	Πανταχοῦ δ' ἀμείλικτον εὑρίσκειν τὸν	πατέρα	καὶ μόνῳ φιλόστοργον Ἀντιπάτρῳ, δι'
[1, 26]	Ἀριστοβούλου τοῦ ἀδελφοῦ κτείναντα τὸν	πατέρα,	καὶ παράσχῃ τοῖς ὅπλοις χρήσασθαι
[1, 31]	Ὁ δὲ εἴσεισι πρὸς τὸν	πατέρα	καὶ τῇ τόλμῃ παρακροτήσας ἑαυτὸν
[1, 23]	λαμβάνοντες ὡς πολέμιον ὑφεώρων τὸν	πατέρα,	καὶ τὸ πρότερον μὲν ἐπὶ
[1, 23]	ὢν ἐν ταῖς πρὸς τὸν	πατέρα	κολακείαις, διαβολὰς δὲ κατὰ τῶν
[1, 24]	τὸ βασίλειον εἴη δεσπότις, κατὰ	πατέρα	μὲν ἀπὸ Τημένου, κατὰ μητέρα
[1, 25]	~(Ὁ δ' Ἀλέξανδρος ἐπεὶ τὸν	πατέρα	μεταπείθειν ἀμήχανον ἑώρα, τοῖς δεινοῖς
[1, 26]	αὐτῷ παραστήσεσθαι πεφρικὼς τὸν ἐφεστῶτα	πατέρα	οὐδὲ φθέγξεσθαι περὶ τῶν ἑαυτοῦ
[1, 11]	ἐκγοητεύσας διαλλακτὰς αὐτῷ πρὸς τὸν	πατέρα	πείθει γίνεσθαι. Πάλιν γοῦν ὑπ'
[1, 24]	ὁ πειθόμενος ᾖ. (Τούτοις ὡς	πατέρα	πείσαντες ταχέως τὸν μὲν ἐν
[1, 27]	μὴν ᾤετο δεῖν ἀφελέσθαι τὸν	πατέρα	τὴν περὶ τῶν υἱῶν ἐξουσίαν.
[1, 26]	ἦν Ἀντιπάτρου καὶ πρὸς τὸν	πατέρα.	Τὸ δὲ τελευταῖον ἐργολαβήσας τὸν
[1, 31]	Πάρεργον δὲ τῆς ἐπὶ τὸν	πατέρα	τόλμης ἐκόμιζεν τὰς κατὰ τῶν
[1, 31]	ὡς πολλὰ μὲν βλασφημοῖεν τὸν	πατέρα,	φανερῶς δὲ Ἀλέξανδρον καὶ Ἀριστόβουλον
[1, 28]	μὲν ὑπιέναι πανούργως ἔδεισε τὸν	πατέρα	χαλεπὸν ὄντα καὶ πρὸς τὰς
[1, 24]	κατὰ γαμβροῦ λέγουσα. Καί τις	ἑτέρα	διαβολὴ συνέδραμεν ἡ τὸν θυμὸν
[1, 4]	ἐξαίφνης ὁ Θεόδωρος τά τε	σφέτερα	καὶ τὴν τοῦ βασιλέως ἀποσκευὴν
[1, 30]	τε πρὸ δυοῖν ἡμερῶν τὴν	μητέρα	αὐτῆς καὶ τὴν ἀδελφὴν γύναιον
[1, 24]	πατέρα μὲν ἀπὸ Τημένου, κατὰ	μητέρα	δὲ ἀπὸ Δαρείου τοῦ Ὑστάσπεως
[1, 31]	ἃς αἰτίας ἐξέβαλεν αὐτοῦ τὴν	μητέρα·	δεδιέναι γάρ, μή ποτε προσθήκη
[1, 22]	τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ καὶ τὴν	μητέρα	δειναῖς ἐξύβριζεν λοιδορίαις. Ἀλλ' ὁ
[1, 3]	δήσας. Δεσμεῖ δὲ καὶ τὴν	μητέρα	διενεχθεῖσαν περὶ τῆς ἐξουσίας, ταύτην
[1, 23]	ἐπὶ τὴν Μαριάμμης κοίτην τὴν	μητέρα.	Δυσὶ δ' ὅπλοις κατὰ τῶν
[1, 30]	ὁ θυμὸς Δωρίδα τὴν Ἀντιπάτρου	μητέρα·	καὶ γυμνώσας αὐτὴν παντὸς οὗ
[1, 24]	αὐτοὺς ἀνακαλεῖσθαι μὲν συνεχῶς τὴν	μητέρα	καὶ κατοιμώζειν ἐπαρωμένους αὐτῷ, πολλάκις
[1, 16]	πρὸς Ἀντίγονον αὐτὸς δὲ τὴν	μητέρα	καὶ ὅσους ἐκ Μασάδας οἰκείους
[1, 26]	τὸν πάππον ἐκεῖ καὶ τὴν	μητέρα	καὶ τὰ τῆς βασιλείας μύση
[1, 2]	Πτολεμαῖος ὁπότε καταπονοῖτο, τήν τε	μητέρα	καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ προάγων
[1, 13]	Πάρθοι κατεδίωκον. Κἀκεῖνος τὴν μὲν	μητέρα	καὶ τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τὴν
[1, 31]	αὐτὸν ἔννοια τῶν περὶ τὴν	μητέρα	κακῶν προμαντευομένης ἤδη καὶ καθ'
[1, 26]	καὶ ὡς Ἡρώδης αὐτῶν τὴν	μητέρα	κτείνας οὐ παράδοξον εἰ καὶ
[1, 31]	αὐτοῦ καὶ τὰς πρὸς τὴν	μητέρα	μέμψεις ἐπειχθέντος· οὐ γὰρ ἠγνόει
[1, 29]	ἀδελφῆς προσλαβοῦσα καὶ τὴν Ἀντιπάτρου	μητέρα	πολλὰ μὲν ἠσέλγαινεν κατὰ τὸ
[1, 30]	τῶν κακῶν αἰτίαν, τὴν Ἀντιπάτρου	μητέρα.	Ταύτης τῆς ἀρχῆς ὁ βασιλεὺς
[1, 30]	βραχύ. Βασιλεὺς δ' ἐπὶ τὴν	μητέρα	τὴν Ἀντιφίλου καὶ τὸν ἀδελφὸν
[1, 30]	Πολλάκις δὲ ἀποδυρόμενον πρὸς τὴν	μητέρα	τὸν Ἀντίπατρον εἰπεῖν, ὡς αὐτὸς
[1, 5]	προύχειν δοκοῦντες, κἀκεῖνος πείθει τὴν	μητέρα	φείσασθαι μὲν διὰ τὸ ἀξίωμα
[1, 19]	ἐξ οἰκείων ὑποδειγμάτων· τῇ γοῦν	προτέρᾳ	μάχῃ κρατούντων ἐκράτησαν ἡμῶν οἱ
[1, 19]	ὑπήκουσεν τὸ πλῆθος, ἀλλὰ τῇ	προτέρᾳ	νίκῃ τεθαρρηκότες ὥρμησαν ἐπὶ τοὺς
[1, 32]	γράμματα. Ταῦτα τῶν ἐνθάδε διαβολῶν	πιστότερα,	ταῦτα ἀπολογία μοι μόνη, τούτοις
[1, 16]	πόλις δ' ἐστὶν Εὐφράτου πλησίον	καρτερά,	θᾶττον ἠπείγετο τὸν καιρὸν ἐπιτήδειον
[1, 1]	δὲ τὸ θηρίον ὑπὸ τὴν	γαστέρα	πλήξας ἐπικατέσεισεν ἑαυτῷ καὶ συντριβεὶς
[1, 0]	ἐξεργασίας δύνωμαι δίειμι, τὰ δὲ	προγενέστερα	τῆς ἐμῆς ἡλικίας ἐπιδραμῶ συντόμως,
[1, 21]	βασιλείων ἄλλα κατασκευάσας ἀμείνω καὶ	χρησιμώτερα	πρὸς τὰς ἐπιδημίας ἀπὸ τῶν
[1, 4]	ὁ βασιλεὺς ἀναχωρῶν εἰς τὰ	χρησιμώτερα	τῆς χώρας πρὸς τὴν μάχην,
[1, 24]	μήτηρ, σύμβουλος κατ' αὐτῶν μητρυιᾶς	χαλεπωτέρα	καὶ πλεῖόν τι προγόνων μισοῦσα
[1, 25]	ὑποδείγμασιν· καὶ γὰρ αὐτὸς πολλῷ	χαλεπώτερα	πάσχων ὑπὸ τἀδελφοῦ τῆς ἀμύνης
[1, 27]	εἰς αὐτόν, ἃ καὶ θανάτου	χαλεπώτερα	τοῖς συνέδροις ἀπέφηνεν. Ἔπειτα μηδενὸς
[1, 31]	βασιλέως ἀπειλήν, ὑπελείπετο δὲ ἐλπὶς	ἱλαρωτέρα,	τάχα μὲν μηδὲν πεφωρᾶσθαι, τάχα
[1, 0]	καιρὸς ἀνέπειθεν, τὰ στρατιωτικὰ δὲ	ἤρα	μεταβολῆς ἐλπίδι λημμάτων· ἄτοπον ἡγησάμενος
[1, 21]	καὶ προσείκασται, Ῥώμης δὲ ἴσος	Ἥρᾳ	τῇ κατ' Ἄργος. Ἀνέθηκεν δὲ
[1, 33]	ἅτε δὴ τῶν ἀρρωστημάτων ἐν	γήρᾳ	καὶ ἀθυμίᾳ ἐπιπεσόντων· ἦν μὲν
[1, 33]	παρελθὼν Πτολεμαῖος ὁ καὶ τὸν	σημαντῆρα	δακτύλιον παρὰ τοῦ βασιλέως πεπιστευμένος
[1, 26]	δραματουργὸν ὅλου τοῦ μύσους Εὐρυκλέα	σωτῆρα	καὶ εὐεργέτην καλῶν πεντήκοντα δωρεῖται
[1, 32]	ὅλης τῆς γενεᾶς μόνον ὡς	σωτῆρα	τοῦ πατρὸς παρεθέμην. Τί δ'
[1, 30]	μηδὲ φιλεῖν τινας ἔξεστι φανερῶς.	Λάθρα	γοῦν νῦν ἀλλήλοις σύνεσμεν, ἐξέσται
[1, 29]	μὲν οὐ μετέβαινεν τὸ πρόσταγμα,	λάθρα	δὲ διενυκτέρευεν σὺν ἐκείνοις. Καὶ
[1, 32]	εὑρηκέναι γράμμασιν, πεπομφέναι δὲ αὐτῷ	λάθρα	δι' εὔνοιαν. Αἱ δὲ τῆς
[1, 26]	λέγειν, ὅτι Ἰουκούνδῳ καὶ Τυράννῳ	λάθρα	διαλέγοιντο τοῖς ἱππάρχοις μέν ποτε
[1, 11]	παρὰ τοῖς Τυρίοις ὑπεξαγαγεῖν ἔγνω	λάθρα	καὶ αὐτὸς εἰς τὴν Ἰουδαίαν
[1, 29]	Φερώρᾳ. Συνουσίαι δὲ ἦσαν αὐτῶν	λάθρα	καὶ κῶμοι νυκτερινοί, τήν τε
[1, 11]	καὶ τοῖς ὑφ' ἑαυτὸν χιλιάρχοις	λάθρα	προσέταξεν Ἡρώδῃ βοηθεῖν εἰς πρᾶξιν
[1, 27]	Συλλαίῳ τῷ Ἄραβι γήμασθαι σπουδάζουσα	λάθρα	τὰ τοῦ βασιλέως ἀπόρρητα διαγγέλλοι
[1, 13]	προσώπων νύκτωρ ἐπὶ Ἰδουμαίας ἐχώρει	λάθρα	τῶν πολεμίων. Αἰσθόμενοι δ' οἱ
[1, 26]	Σπαρτιάτην. (Ὁ δ' ἐπεὶ τὰ	σαθρὰ	τῆς οἰκίας κατέμαθεν, τάς τε
[1, 22]	ὑπὸ τῶν Γαλατῶν βαπτιζόμενος ἐν	κολυμβήθρᾳ	τελευτᾷ. (Διὰ ταῦθ' Ἡρώδην μὲν
[1, 16]	ἤλαυνεν πρὸς Ἀντώνιον κατηγορήσων τῆς	Μαχαιρᾶ	παρανομίας. Ὁ δ' ἐν διαλογισμῷ
[1, 0]	τοῖς καιροῖς ἀκμάζον κατά τε	χεῖρα	καὶ χρήμασιν, ὡς δι' ὑπερβολὴν
[1, 33]	Ἀχίαβος ὁ ἀνεψιὸς αὐτοῦ τὴν	χεῖρα	κατασχών. Οἰμωγὴ δ' εὐθέως ἤρθη
[1, 17]	κατατρέχοντες ἀπεπειρῶντο τῶν προτεταγμένων, κατὰ	χεῖρα	μὲν συμπλέκεσθαι τοῖς Ῥωμαίοις οὐ
[1, 7]	τὸ χῶμα ὕψου τῆς κατὰ	χεῖρα	συμβολῆς εἴργων τοὺς στρατιώτας· ὑπὲρ
[1, 8]	παίδων Πομπήιον Ἀλέξανδρος χρόνῳ συναγαγὼν	χεῖρα	συχνὴν βαρὺς ἦν Ὑρκανῷ καὶ
[1, 6]	οὕτω λαμπρᾶς προεστῶτα βασιλείας ὑπερέχειν	χεῖρα	τῷ ἀδικουμένῳ· ἀδικεῖσθαι δὲ τὸν
[1, 15]	καταλελειμμένην εὑρίσκει, πεντακοσίους δὲ τὰ	ἄκρα	κατειληφότας σὺν γυναιξὶν καὶ γενεαῖς.
[1, 1]	δὲ τοῦ ἄστεος τὸ μέρος	Ἄκρα	κέκληται· κυριεύσας δὲ τοῦ ἱεροῦ
[1, 15]	προλοχίζων, ἐν οἷς οὐδὲν ἢ	μικρὰ	τοὺς πολεμίους ἔβλαπτεν. Ἡρώδης δὲ
[1, 32]	τῆς οἰκουμένης προστάτης Καῖσαρ, ὁ	φιλοπάτορα	πολλάκις με εἰπών. Λάβε, πάτερ,
[1, 30]	καὶ καθ' ᾅδου φέροιμι τὸν	ἀλάστορα.	Καὶ κελεύσαντος ἐκόμισα καὶ πλεῖστον
[1, 14]	Ἡρώδην φιλοτιμίας ἡ πρὸς Ἀντίγονον	διαφορά·	τοῦτον γὰρ δὴ στασιώδη τε
[1, 32]	ἀπ' οὐρανοῦ δικαστὴν ἀμήχανον, ὃς	ἐφορᾷ	πάντα καὶ πανταχοῦ πάρεστιν; Ἢ
[1, 19]	Ἀμυνομένῳ δὲ τοὺς ἐχθροὺς ἐπιπίπτει	συμφορὰ	δαιμόνιος ἄλλη, κατ' ἔτος μὲν
[1, 26]	ἡ Ἑλλὰς αὐτοῦ τῇ πολυτελείᾳ.	Λαμπρὰ	δ' Ἡρώδῃ δῶρα προσενεγκὼν δέλεαρ
[1, 25]	τοῦ βασιλέως πάντες Ἀρχελάῳ δῶρα	λαμπρὰ	ἔδοσαν, προεπέμφθη τε ὑπό τε
[1, 21]	Σιδῶνί γε μὴν καὶ Δαμασκῷ	θέατρα,	Λαοδικεῦσι δὲ τοῖς παραλίοις ὑδάτων
[1, 18]	ἦν ἐν πᾶσιν τῆς ἐπιθυμίας,	Κλεοπάτρα	δὲ διεξελθοῦσα τὴν γενεὰν τὴν
[1, 18]	Ἀρταβάζην τὸν Τιγράνου παῖδα δῶρον	Κλεοπάτρᾳ·	μετὰ γὰρ τῶν χρημάτων καὶ
[1, 20]	Καλῶς μέντοι γε ἐποίησεν Ἀντώνιος	Κλεοπάτρᾳ	πεισθεὶς μᾶλλον ἢ σοί· καὶ
[1, 0]	τούτων καὶ τοῦ βωμοῦ τὰ	μέτρα	πάντα μετ' ἀκριβείας, ἔθη τε
[1, 0]	τῶν τριῶν τειχῶν καὶ τὰ	μέτρα	τούτων, τήν τε τῆς πόλεως
[1, 29]	ἀνῃρήκει καὶ Σόαιμον τῶν ἐν	Πέτρᾳ	δυνατωτάτων. Πείσας δὲ πολλοῖς χρήμασιν
[1, 16]	Ἡ δὲ κατὰ μέτωπον αὐτῶν	πέτρα	κατέτεινεν εἰς βαθυτάτας φάραγγας ὄρθιος
[1, 13]	Φασαήλου δὲ ἀρετῆς ὑστερίζει φθάσαντος	πέτρᾳ	προσρῆξαι τὴν κεφαλήν, ὡς καὶ
[1, 19]	δὲ πρεσβευομένους ὁ βασιλεὺς καὶ	λύτρα	διδόντων πεντακόσια τάλαντα μᾶλλον ἐνέκειτο.
[1, 14]	μικρολογώτερος, δανείσασθαι παρ' αὐτοῦ τὰ	λύτρα	ῥύσιον θεὶς τὸν τοῦ λυτρουμένου
[1, 31]	καὶ στρωμνὰς ποικίλας ἐκπώματά τε	ἀργυρᾶ	καὶ χρυσᾶ συνωνούμενος ἄλλα τε
[1, 14]	ἀναλαβών, τῇ δ' ἑξῆς εἰς	Ῥινοκούρουρα	προελθόντι τὰ περὶ τὴν τἀδελφοῦ
[1, 24]	ταύτης ἀπέχθειαν ἡ Ἀλεξάνδρου γυνὴ	Γλαφύρα	γενεαλογοῦσα τὴν ἑαυτῆς εὐγένειαν, καὶ
[1, 33]	τὸ σῶμα δ' ἐπ' αὐτῆς	πορφύρᾳ	κεκαλυμμένον, καὶ διάδημα μὲν ἐπέκειτο
[1, 13]	ταῖς φιλοφρονήσεσιν τὴν ἐπιβουλὴν καλύπτοντι·	δῶρα	γοῦν δοὺς αὐτοῖς ἔπειτα ἀναχωροῦντας
[1, 23]	Ἀλεξάνδρῳ· προπέμπει δὲ μέχρι Ζεφυρίου	δῶρα	δοὺς μέχρι τριάκοντα ταλάντων. (Ὡς
[1, 7]	καὶ τὰς παραλίους Γάζαν Ἰόππην	Δῶρα	καὶ τὴν πάλαι μὲν Στράτωνος
[1, 25]	προστάξαντος τοῦ βασιλέως πάντες Ἀρχελάῳ	δῶρα	λαμπρὰ ἔδοσαν, προεπέμφθη τε ὑπό
[1, 26]	τῇ πολυτελείᾳ. Λαμπρὰ δ' Ἡρώδῃ	δῶρα	προσενεγκὼν δέλεαρ ὧν ἐθηρᾶτο καὶ
[1, 10]	ὅ τι χρὴ δρᾶν. Ὡς	ἑώρα	μείζονα τὸν διάφορον. Ἐπεὶ δὲ
[1, 25]	μετήγαγεν τὰς αἰτίας. Ὡς δ'	ἑώρα	πιστεύοντα τὸν βασιλέα, σκεπτέον, ἔφη,
[1, 19]	(Τούτοις παρακροτήσας τὸν στρατὸν ὡς	ἑώρα	προθύμους, ἔθυεν τῷ θεῷ καὶ
[1, 25]	ἐπεὶ τὸν πατέρα μεταπείθειν ἀμήχανον	ἑώρα,	τοῖς δεινοῖς ὁμόσε χωρεῖν διέγνω,
[1, 6]	δεσποτικώτερον διακινδυνεύειν μᾶλλον ἢ ὑπακοῦσαι,	καθεώρα	δὲ τὸ πλῆθος ὀρρωδοῦν, καὶ
[1, 4]	πίνων καὶ συγκατακείμενος ταῖς παλλακίσιν	ἀφεώρα.	Τοσαύτη δὲ κατάπληξις ἔσχεν τὸν
[1, 29]	Ἀντίπατρον, ᾧ παρήγγειλεν μήτε τῇ	Φερώρα	γυναικὶ μήτε αὐτῷ μήτ' ἄλλῳ
[1, 29]	νεωτέρους ἐκίνησεν θορύβους· ἡ γὰρ	Φερώρα	γυνὴ μετὰ τῆς μητρὸς καὶ
[1, 24]	Πάρθων ὕστερον ἀναιρεθέντι συνέζευξεν ἀδελφιδῷ·	Φερώρᾳ	δὲ μετ' οὐ πολὺ τὴν
[1, 16]	διέπεμψεν εἰς οὓς ἐχειμέριζον σταθμούς.	Φερώρᾳ	δὲ τῷ νεωτάτῳ τῶν ἀδελφῶν
[1, 30]	ἔμπειρον, ὅπως φίλτρον σκευάσῃ τῷ	Φερώρᾳ,	δεδωκέναι δὲ ἀντὶ τούτου θανάσιμον
[1, 30]	αὐθέντην Ἀντίπατρον ἡ ποινὴ τὸν	Φερώρα	θάνατον ἀρχὴν λαβοῦσα. Τῶν τούτου
[1, 28]	δὲ τὴν μὲν σήν, ὦ	Φερώρα,	θυγατέρα τῷ πρεσβυτέρῳ τῶν ἀδελφῶν
[1, 28]	τὸν δὲ υἱὸν αὐτοῦ τῇ	Φερώρα	θυγατρί. (Καταμάθοι δ' ἄν τις,
[1, 27]	πείθῃ τοῖς πονηροτάτοις, εἴ γε	Φερώρα	καὶ Σαλώμης καταγνοὺς πολλάκις θάνατον
[1, 32]	μηνύσεις ἑξῆς> ἐπεδείκνυεν καὶ περὶ	Φερώρα	κατεσχετλίαζεν, ὅτι κἀκεῖνον Ἀντίπατρος ποιήσειεν
[1, 25]	τοιαῦτα λέγων Ἡρώδην μὲν ἐπὶ	Φερώρᾳ	μειλίσσεται, διέμενε δ' αὐτὸς ἀγανακτῶν
[1, 30]	πλανηθῆναι μὴ δυνάμενος· ὅτε ἀποθνήσκοντι	Φερώρᾳ	παρεκαθέζου δεδακρυμένος, τότε με προσκαλεσάμενος
[1, 29]	Ἀντίπατρος ἐν τῷ φανερῷ προσκρούων	Φερώρᾳ.	Συνουσίαι δὲ ἦσαν αὐτῶν λάθρα
[1, 17]	καίτοι πεντήκοντα τάλαντα λύτρον αὐτῆς	Φερώρα	τἀδελφοῦ διδόντος. Τὰ δὲ τῆς
[1, 17]	τῆς παρατάξεως, πέμπει τὴν κεφαλὴν	Φερώρᾳ	τἀδελφῷ ποινὴν τοῦ φονευθέντος αὐτῶν
[1, 30]	εἶπεν, ἔτι φείδομαι τῶν ἀπορρήτων	Φερώρα	τεθνεῶτος ἢ σώζουσα τὸν ἀπολέσαντα
[1, 31]	οὖν εἰλήφει τὴν περὶ τῆς	Φερώρα	τελευτῆς ἐπιστολὴν ἐν Τάραντι καὶ
[1, 30]	τάλαντα ἐπὶ τῷ μὴ διαλέγεσθαι	Φερώρᾳ.	Τοῦ δὲ εἰπόντος τί γὰρ
[1, 30]	ὁ θεῖος Ἀντιπάτρου καὶ παραδοίη	Φερώρᾳ·	τούτῳ γὰρ ἐντείλασθαι τὸν Ἀντίπατρον
[1, 7]	λαμπροῖς ἀριστείοις δωρησάμενος τῇ τε	χώρᾳ	καὶ τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐπιτάσσει φόρον.
[1, 6]	Κορέας. Ὅθεν ἡ Ἰουδαίων ἄρχεται	χώρα	κατὰ τὴν μεσόγειον ἀνιόντων, ἀκούσας
[1, 9]	οὐδὲ ταφῆς ἐν τῇ πατρῴᾳ	χώρᾳ	μετεῖχεν, ἔκειτο δὲ μέλιτι συντηρούμενος
[1, 21]	δὲ καὶ συοτρόφος μὲν ἡ	χώρα,	τὸ πλέον δ' ἐλάφων καὶ
[1, 15]	τῆς δυνάμεως, καὶ πλὴν ὀλίγων	πᾶσα	ἡ Γαλιλαία προσέθετο. Προύκειτο μὲν
[1, 24]	τε ἀδελφοὶ τοῦ βασιλέως καὶ	πᾶσα	ἡ γενεά· πάντα γὰρ Ἀντίπατρος
[1, 7]	ἡμέραν καὶ οἱ ἐναγισμοὶ καὶ	πᾶσα	θεραπεία κατὰ τἀκριβὲς ἐξετελεῖτο τῷ
[1, 33]	κτείνατε περιστήσαντες τοὺς στρατιώτας, ἵνα	πᾶσα	Ἰουδαία καὶ πᾶς οἶκος ἄκων
[1, 27]	δὴ μετέωρος ἥ τε Συρία	πᾶσα	καὶ τὸ Ἰουδαικὸν ἦν ἐκδεχομένων
[1, 17]	δὲ τοῖς πολεμίοις εἴσω, καὶ	πᾶσα	μὲν ὁπλιτῶν οἰκία νένακτο, τὰ
[1, 31]	τοῦ βασιλέως φόβος ἀπέστρεψεν, ἐπειδὴ	πᾶσα	πόλις ἤδη τῆς κατ' Ἀντιπάτρου
[1, 5]	ὀδυρόμενον τὸν Ὑρκανὸν ἡ μήτηρ	οἰκτείρασα	τήν τε γυναῖκα καὶ τοὺς
[1, 22]	τὸν καιρὸν εἰς τὰς διαβολὰς	ἁρπάσασα	τὴν εἰς τὸν Ἰώσηπον ἐπεβεβαίωσεν
[1, 5]	Ἀριστόβουλον τῆς τἀδελφοῦ καταλύσεως τελευτᾷ	διοικήσασα	τὴν ἀρχὴν ἔτεσιν ἐννέα. ~(Καὶ
[1, 24]	διαβολὴ συνέδραμεν ἡ τὸν θυμὸν	ὑπεκκαύσασα	τοῦ βασιλέως· ἤκουσεν γὰρ αὐτοὺς
[1, 4]	τελευτᾷ βασιλεύσας οὐ πλεῖον ἐνιαυτοῦ.	~(Λύσασα	δ' ἡ γυνὴ τοὺς ἀδελφοὺς
[1, 5]	ἀνὰ τὴν χώραν· Ἀλεξάνδρα δὲ	ἐκπέμψασα	ἐπὶ Δαμασκὸν στρατιάν, πρόφασις δ'
[1, 18]	πάσας. Ὧν γενομένη κυρία καὶ	προπέμψασα	μέχρις Εὐφράτου τὸν Ἀντώνιον ἐπιστρατεύοντα
[1, 32]	ταλάντων ἔνειμα, τῶν δ' ἐμῶν	ἐχορήγησα	χρημάτων ἀνέδην, πλέοντι δὲ νῦν
[1, 30]	καὶ τὸν ἐκ σοῦ φόβον	ἐτήρησα.	(Ταῦτ' εἰποῦσα προκομίζει τὴν πυξίδα
[1, 32]	γε ζῶν μὲν ὀλίγου δεῖν	παρεχώρησα	τῆς ἐξουσίας, φανερῶς δὲ ταῖς
[1, 32]	Ἀντίπατρον. Καὶ τί μὲν ἐκείνους	εὐεργέτησα	τηλικοῦτον, ἡλίκον τοῦτον; γε ζῶν
[1, 25]	πρὸς τὸ σὸν ἀξίωμα βλέπων	ἐνεγγύησα.	Νῦν δὲ περὶ ἀμφοῖν ἡμῖν
[1, 19]	Ἀρχομένου γὰρ ἔαρος ἡ γῆ	σεισθεῖσα	βοσκημάτων μὲν ἄπειρον πλῆθος ἀνθρώπων
[1, 2]	ἐστιν Σεβαστὴ πόλις ὑπὸ Ἡρώδου	κτισθεῖσα	τοῦ βασιλέως, καὶ πάντοθεν αὐτὴν
[1, 24]	ἐπίτροπον, ὃς ἦν ἐχθρότατος Ἡρώδῃ.	Διελεγχθεῖσα	δὲ καὶ τοῦτο καὶ πάνθ'
[1, 30]	φέροιμι τὸν ἀλάστορα. Καὶ κελεύσαντος	ἐκόμισα	καὶ πλεῖστον μὲν εἰς τὸ
[1, 8]	Ἀπολλωνία καὶ Ἰάμνεια καὶ Ῥάφεια	Μάρισά	τε καὶ Ἀδώρεος καὶ Γάβαλα
[1, 0]	τε συμβάντα κατὰ Κέστιον καὶ	ὅσα	κατὰ τὰς πρώτας ὁρμὰς ἐπῆλθον
[1, 25]	ἑαυτὸν ὁμολογῶν, δεδρακέναι γὰρ πάντα,	ὅσα	κατηγοροῖτο, παρακοπὴν δὲ φρενῶν καὶ
[1, 27]	γέμειν τὸν βίον, καὶ πάνθ'	ὅσα	μὴ φειδομένῳ τοῦ ζῆν ὑπηγόρευε
[1, 0]	τῶν αἰτίων. Εἰ δή τις	ὅσα	πρὸς τοὺς τυράννους ἢ τὸ
[1, 0]	τοῦ δήμου καὶ τὰς συμφορὰς	ὅσα	τε ὑπὸ τοῦ πολέμου καὶ
[1, 0]	ναὸς ἄκοντος ἐνεπρήσθη Καίσαρος καὶ	ὅσα	τῶν ἱερῶν κειμηλίων ἐκ τοῦ
[1, 0]	τε ὑπὸ τοῦ πολέμου καὶ	ὅσα	ὑπὸ τῆς στάσεως καὶ ὅσα
[1, 0]	ὅσα ὑπὸ τῆς στάσεως καὶ	ὅσα	ὑπὸ τοῦ λιμοῦ κακωθέντες ἑάλωσαν.
[1, 24]	δὲ καὶ τοῦτο καὶ πάνθ'	ὅσα	Φερώρας ἐνεκάλει, συγγινώσκεται· καὶ αὐτὸν
[1, 0]	τε ὅσην ἐπῆλθον ἀλώμενοι καὶ	πόσα	ἑξῆς κατέλαβον καὶ ὅπως μετανέστησαν,
[1, 13]	καὶ περιέχειν οὐκ ἐπιβουλήν, ἀλλ'	ὁπόσα	διεπράξατο Φασάηλος. Ἔτυχεν δὲ παρ'
[1, 0]	προσβολάς τε ὅσας ἐποιήσατο καὶ	ὁπόσα	χώματα, περιβόλους τε τῶν τριῶν
[1, 3]	Πρὸς τοῦτο πάνυ πανούργως ἡ	βασίλισσα	συντάσσεται μετὰ τῶν ἐπιβούλων· τοὺς
[1, 0]	κέχηνεν εὐθέως τὸ στόμα καὶ	γλῶσσα	λέλυται, πρὸς δὲ τὴν ἱστορίαν,
[1, 24]	δὲ ἀπὸ Δαρείου τοῦ Ὑστάσπεως	οὖσα.	Πολλὰ δὲ ὠνείδιζεν εἰς ἀγένειαν
[1, 30]	ποινὴ τὸν Φερώρα θάνατον ἀρχὴν	λαβοῦσα.	Τῶν τούτου γάρ τινες ἀπελευθέρων
[1, 33]	τὸ σῶμα πᾶν ἡ νόσος	διαλαβοῦσα	ποικίλοις πάθεσιν ἐμερίζετο· πυρετὸς μὲν
[1, 29]	τῆς μητρὸς καὶ τῆς ἀδελφῆς	προσλαβοῦσα	καὶ τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα πολλὰ
[1, 33]	βασιλεὺς ἐνετείλατο, μεταπεισθῆναι τὸν βασιλέα	λέγουσα	καὶ πάλιν ἀναπέμπειν ἕκαστον εἰς
[1, 24]	δ' ἦν ἀξιόπιστος κατὰ γαμβροῦ	λέγουσα.	Καί τις ἑτέρα διαβολὴ συνέδραμεν
[1, 24]	ἀπέχθειαν ἡ Ἀλεξάνδρου γυνὴ Γλαφύρα	γενεαλογοῦσα	τὴν ἑαυτῆς εὐγένειαν, καὶ ὡς
[1, 2]	πρὸς τὸν ἀπειλούμενον αὐτῇ θάνατον	ἐνδιδοῦσα	χεῖρας ὤρεγε καὶ κατηντιβόλει τὸν
[1, 5]	ἐπειδὴ τῆς ὠμότητος αὐτοῦ μακρὰν	ἀποδέουσα	καὶ ταῖς παρανομίαις ἀνθισταμένη τὸν
[1, 27]	ὅτι Συλλαίῳ τῷ Ἄραβι γήμασθαι	σπουδάζουσα	λάθρα τὰ τοῦ βασιλέως ἀπόρρητα
[1, 30]	τῶν ἀπορρήτων Φερώρα τεθνεῶτος ἢ	σώζουσα	τὸν ἀπολέσαντα πάντας ἡμᾶς Ἀντίπατρον;
[1, 18]	πᾶσιν τῆς ἐπιθυμίας, Κλεοπάτρα δὲ	διεξελθοῦσα	τὴν γενεὰν τὴν ἑαυτῆς ὡς
[1, 33]	τὴν τελευτὴν αὐτοῦ τὸ στρατιωτικὸν	προελθοῦσα	μετὰ τἀνδρὸς ἡ Σαλώμη διαφῆκεν
[1, 24]	αὐτοῦ Ἀλέξανδρος γήμαι βασιλίδα. Τοῦτο	κλαίουσα	τῇ Σαλώμῃ διήγγειλεν ἡ θυγάτηρ,
[1, 30]	Ἡ δ' ἔξεισι μὲν ὡς	κομιοῦσα,	ῥίπτει δ' ἑαυτὴν ἀπὸ τοῦ
[1, 19]	μεῖζον θράσος ἦρεν ἡ φήμη	προσλογοποιοῦσα	τοῖς σκυθρωποῖς ἀεί τι χαλεπώτερον·
[1, 18]	καὶ τοὺς ἐν τέλει Σύρων	διαβάλλουσα	πρὸς τὸν Ἀντώνιον ἀναιρεῖν ἔπειθεν
[1, 13]	Ὑρκανοῦ θυγάτηρ Μαριάμμη, συνετωτάτη γυναικῶν,	καταντιβολοῦσα	μὴ προιέναι μηδ' ἐμπιστεύειν ἑαυτὸν
[1, 27]	νεανίσκους ἐπεβάπτισεν· ἡ γὰρ Σαλώμη	δραμοῦσα	πρὸς βασιλέα τὴν παραίνεσιν ἐμήνυσεν.
[1, 30]	τὴν ἐκ τοῦ βασιλέως αἰκίαν	φθάνουσα·	προνοίᾳ δ' ὡς ἔοικεν, θεοῦ
[1, 18]	ῥᾳδίως γινομένη δεσπότις, ἔτι δὲ	ἐκτείνουσα	τὴν πλεονεξίαν ἐπὶ Ἰουδαίους καὶ
[1, 16]	κατέτεινεν εἰς βαθυτάτας φάραγγας ὄρθιος	ἐπιρρέπουσα	ταῖς χαράδραις, ὥστε τὸν βασιλέα
[1, 30]	ἐκ σοῦ φόβον ἐτήρησα. (Ταῦτ'	εἰποῦσα	προκομίζει τὴν πυξίδα παντάπασιν ἔχουσαν
[1, 30]	(Πρὸς ταῦθ' ἡ γυνὴ μικρὸν	διαλιποῦσα	καὶ τί γάρ, εἶπεν, ἔτι
[1, 30]	ἐπὶ κεφαλὴν ἀλλ' ἐπὶ θάτερα	πεσοῦσα	διασώζεται. Κομισθεῖσαν δ' αὐτὴν ὁ
[1, 24]	χαλεπωτέρα καὶ πλεῖόν τι προγόνων	μισοῦσα	τοὺς ἐκ βασιλίδος. Πάντες μὲν
[1, 5]	μείζω διοικεῖν, δύναμίν τε ἀεὶ	συγκροτοῦσα	διπλασίονα κατέστησεν καὶ ξενικὴν συνήγαγεν
[1, 19]	τοῖς γὰρ βασιλεῦσιν, ὡς ἔφαμεν,	ἐπιβουλεύουσα	πείθει τὸν Ἀντώνιον Ἡρώδῃ διαπιστεῦσαι
[1, 22]	ὅσος ἐκείνου πρὸς αὐτὴν ἔρως.	Ἔχουσα	δὲ τὴν μὲν ἀπέχθειαν ἐκ
[1, 24]	Πρὸς ἃ τὴν ὀργὴν οὐ	κατασχοῦσα	Σαλώμη πάντα διήγγειλεν Ἡρώδῃ· σφόδρα
[1, 31]	ποικίλας ἐκπώματά τε ἀργυρᾶ καὶ	χρυσᾶ	συνωνούμενος ἄλλα τε πολλὰ τῶν
[1, 7]	τράπεζαν καὶ σπονδεῖα καὶ θυμιατήρια,	ὁλόχρυσα	πάντα, πλῆθός τε ἀρωμάτων σεσωρευμένον
[1, 6]	τῶν ὅλων Ὑρκανός, ᾧ καὶ	ζῶσα	τὴν βασιλείαν ἐνεχείρισεν, δυνάμει δὲ
[1, 30]	εἰς τὸ πῦρ ὁρῶντος αὐτοῦ	κατεκένωσα,	βραχὺ δὲ ἐμαυτῇ πρὸς τὰ
[1, 33]	καὶ δὴ αἰδοίου σηπεδὼν σκώληκας	γεννῶσα,	πρὸς τούτοις ὀρθόπνοια καὶ δύσπνοια
[1, 30]	κατεκένωσα, βραχὺ δὲ ἐμαυτῇ πρὸς	τὰ	ἄδηλα καὶ τὸν ἐκ σοῦ
[1, 15]	πόλιν καταλελειμμένην εὑρίσκει, πεντακοσίους δὲ	τὰ	ἄκρα κατειληφότας σὺν γυναιξὶν καὶ
[1, 33]	καὶ τριάκοντα, καὶ κατὰ μὲν	τὰ	ἄλλα πάντα τύχῃ δεξιᾷ χρησάμενος,
[1, 1]	αὐτοῦ Ἰωάννης ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ τῶν	τὰ	Ἀντιόχου φρονούντων τελευτᾷ. ~(Διαδεξάμενος δὲ
[1, 27]	ὡς εἰς Ῥώμην πλεύσαντες ἀπέδοσαν	τὰ	ἀπὸ τοῦ βασιλέως γράμματα, σφόδρα
[1, 26]	ἐνδησάμενος ἀμφοτέρους ᾤχετο φέρων Ἀντιπάτρῳ	τὰ	ἀπόρρητα· προσεπιψεύδεται δ' ἐπιβουλὴν ὡς
[1, 6]	τῶν χρημάτων ἐκπεμφθέντα Γαβίνιον οἱ	τὰ	Ἀριστοβούλου φρονοῦντες οὐδὲ τῇ πόλει
[1, 1]	φρούραρχος, τῇ φυσικῇ προσλαβὼν ὠμότητι	τὰ	ἀσεβῆ παραγγέλματα παρανομίας οὐδεμίαν κατέλιπεν
[1, 0]	λείπονται τῇ προαιρέσει· αὐτοὶ δὲ	τὰ	Ἀσσυρίων καὶ Μήδων συγγράφουσιν ὥσπερ
[1, 18]	τὴν πόλιν πλῆθος τοὺς μὲν	τὰ	αὐτοῦ φρονήσαντας εὐνουστέρους ταῖς τιμαῖς
[1, 13]	δ' οὐ μετὰ πολλῶν ἐφρούρει	τὰ	βασίλεια· καὶ τοῖς πολεμίοις ἐπεκδραμὼν
[1, 7]	δεχομένων Ῥωμαίους τῇ πόλει καὶ	τὰ	βασίλεια παραδιδόντων ἐπὶ μὲν ταῦτα
[1, 13]	καὶ πεντακοσίων γυναικῶν καταγαγεῖν ἐπὶ	τὰ	βασίλεια τὸν Ἀντίγονον, καταλῦσαι δὲ
[1, 6]	οἰκίας· Ἀριστόβουλος μὲν γὰρ εἰς	τὰ	βασίλεια, Ὑρκανὸς δὲ ἀνεχώρησεν εἰς
[1, 0]	γράφειν, ὅσῳ καὶ τῆς γνώμης·	τὰ	γὰρ κατ' αὐτοὺς ἐσπούδαζον ἕκαστοι
[1, 33]	βεβαιωτὴν τῶν διαθηκῶν εἶναι Καίσαρα·	τά	γε μὴν λοιπὰ κατὰ τὰς
[1, 21]	κτίσματος· Καισάρειαν γοῦν ὠνόμασεν αὐτήν.	(Τά	γε μὴν λοιπὰ τῶν ἔργων,
[1, 0]	πρὸς ἔσχατον συμφορῶν αὖθις καταπεσεῖν·	τὰ	γοῦν πάντων ἀπ' αἰῶνος ἀτυχήματα
[1, 5]	ἀπολαύσεις τῶν βασιλείων ἐκείνων ἦσαν,	τὰ	δ' ἀναλώματα καὶ αἱ δυσχέρειαι
[1, 26]	οἰκτείρειν τε καὶ συναλγεῖν ὑπεκρίνετο.	Τὰ	δ' αὐτὰ καὶ τὸν Ἀριστόβουλον
[1, 15]	καὶ τὰ μὲν φανερῶς συμπλεκόμενοι,	τὰ	δὲ λοχῶντες συχνοὺς διέφθειρον. Οὐ
[1, 24]	καὶ μὴ προσηκούσης πόλεως ἐξαγαγεῖν.	Τὰ	δὲ μειράκια τὰς μὲν διαβολὰς
[1, 0]	ὅσης ἂν ἐξεργασίας δύνωμαι δίειμι,	τὰ	δὲ προγενέστερα τῆς ἐμῆς ἡλικίας
[1, 16]	τοὺς ἐν τοῖς σπηλαίοις ἐστράτευσεν.	Τὰ	δὲ σπήλαια ταῦτα πρὸς ἀποκρήμνοις
[1, 17]	λύτρον αὐτῆς Φερώρα τἀδελφοῦ διδόντος.	Τὰ	δὲ τῆς Γαλιλαίας μετὰ τὴν
[1, 23]	καὶ τὰ μὲν αὐτὸς λογοποιῶν,	τὰ	δὲ τοὺς ἐπιτηδείους φημίζειν καθιείς,
[1, 26]	εἰς οἵας τρυφὰς καὶ πράξεις	τὰ	δι' αἵματος πορισθέντα χρήματα ἀνηλώθη,
[1, 0]	ταγμάτων, τῆς τε Γαλιλαίας ἑκατέρας	τὰ	διαστήματα καὶ τὴν φύσιν καὶ
[1, 11]	Ἔνθα Βάσσῳ τε Μοῦρκον καὶ	τὰ	διεστῶτα τάγματα διαλλάξας ἐλευθεροῖ μὲν
[1, 8]	ναοῦ χρυσὸν πάντα περιεῖλεν καὶ	τὰ	δισχίλια τάλαντα ἦρεν, ὧν ἀπέσχετο
[1, 16]	ἀναφυγὰς εἰς τὰ ἕλη καὶ	τὰ	δυσερεύνητα τῶν χωρίων. Πυθόμενος δὲ
[1, 31]	μηδέ μου ψαύσῃς πρὶν ἀποσκευάσασθαι	τὰ	ἐγκλήματα. Δίδωμι δέ σοι δικαστήριον
[1, 16]	χώραν ποιούμενοι τὰς ἀναφυγὰς εἰς	τὰ	ἕλη καὶ τὰ δυσερεύνητα τῶν
[1, 23]	κακόηθες ἀνόνητον ἕξει, πάντας οἶμαι	τὰ	ἐμὰ φρονήσειν, τουτέστιν τὰ τῶν
[1, 7]	θεμιτὸν ἦν παριέναι τῷ ἀρχιερεῖ,	τὰ	ἔνδον ἐθεάσατο, λυχνίαν τε καὶ
[1, 15]	ἐπὶ τῶν ὀρῶν παραφυλάσσοντες τοὺς	τὰ	ἐπιτήδεια ἐκκομίζοντας. Οὐ μὴν Ἡρώδης
[1, 8]	τοῦτο Ὑρκανὸς ἐπεβοήθει διὰ Ἀντιπάτου	τὰ	ἐπιτήδεια πέμπων. Ὃν καὶ καθίησι
[1, 13]	γυναιξὶν ὀκτακοσίους φύλακας καὶ διαρκῆ	τὰ	ἐπιτήδεια πρὸς πολιορκίαν αὐτὸς εἰς
[1, 9]	μὴ κωλύειν ἔπεισεν, ἀλλὰ καὶ	τὰ	ἐπιτήδεια τῇ δυνάμει παρασχεῖν· ὅθεν
[1, 15]	ἤθροιστο. Προιόντα δ' Ἀντίγονος ἐνήδρευεν	τὰ	ἐπιτήδεια τῶν παρόδων προλοχίζων, ἐν
[1, 8]	δὲ καὶ πεντακοσίους ἱππεῖς, καὶ	τὰ	ἐπιτήδεια τῶν χωρίων ἐτείχιζε Ἀλεξάνδρειόν
[1, 0]	τὰ λείψανα τοῦ πολέμου καὶ	τὰ	ἐρύματα τῶν χωρίων καθεῖλον, Τίτος
[1, 10]	νεανίσκων ἐδάκνετο, μάλιστα δὲ ἐλύπει	τὰ	Ἡρώδου κατορθώματα καὶ κήρυκες ἐπάλληλοι
[1, 17]	ἐνεωτερίσθη εἰς τοσοῦτον, ὥστε τοὺς	τὰ	Ἡρώδου φρονοῦντας τῶν δυνατῶν προαγαγόντες
[1, 33]	καὶ πάλιν ἀναπέμπειν ἕκαστον εἰς	τὰ	ἴδια. Τούτων δ' οἰχομένων ἐδήλουν
[1, 6]	μίαν ἑσπέραν ἕωθεν ἠπείγετο πρὸς	τὰ	Ἱεροσόλυμα. Καταπλαγεὶς δὲ τὴν ἔφοδον
[1, 15]	Ῥῆσαν τὸ φρούριον ᾔει πρὸς	τὰ	Ἱεροσόλυμα· συνῆπτε δ' αὐτῷ τὸ
[1, 0]	πάντων ἀπ' αἰῶνος ἀτυχήματα πρὸς	τὰ	Ἰουδαίων ἡττῆσθαι δοκῶ κατὰ σύγκρισιν·
[1, 0]	Ῥωμαίους ἀποδεικνύειν, καταβάλλουσιν δὲ ἀεὶ	τὰ	Ἰουδαίων καὶ ταπεινοῦσιν· οὐχ ὁρῶ
[1, 0]	Ἕλλησιν ἠμέληται. (Ἀρχαιολογεῖν μὲν δὴ	τὰ	Ἰουδαίων, τίνες τε ὄντες καὶ
[1, 31]	φήμης πεπλήρωτο καὶ μόνος ἠγνόει	τὰ	κατ' αὐτὸν Ἀντίπατρος· οὔτε δὲ
[1, 13]	πρότερον λαβεῖν, ὡς μὴ προπυθόμενος	τὰ	κατ' αὐτοὺς φυλάξαιτο. Ταῦτ' οὐκέτι
[1, 9]	τῆς ἀρετῆς. Αὖθις δὲ καταστησάμενος	τὰ	κατὰ τὴν Αἴγυπτον ὡς ἐπανῆκεν
[1, 2]	ἐπιβιοὺς ἐν εὐδαιμονίᾳ Ἰωάννης καὶ	τὰ	κατὰ τὴν ἀρχὴν κάλλιστα διοικήσας
[1, 32]	πικρὰν κατηγορίαν κατετείνατο, πάντα μὲν	τὰ	κατὰ τὴν βασιλείαν κακουργήματα περιτιθεὶς
[1, 6]	Λολλίου καὶ τούτους μεταστήσας, ἐπειδὴ	τὰ	κατὰ τὴν Ἰουδαίαν ἐπύθετο, καθάπερ
[1, 17]	τὰ Σαμόσατα. ~(Κἀν τούτῳ θραύεται	τὰ	κατὰ τὴν Ἰουδαίαν Ἡρώδου πράγματα.
[1, 12]	μὴν οἱ διαφυγόντες ἠρέμουν, ἀλλὰ	τὰ	κατὰ τὴν πόλιν συνταράσσοντες παρώξυναν
[1, 22]	τοῦ φιλεῖσθαι, φανερῶς ὠνείδιζεν αὐτῷ	τὰ	κατὰ τὸν πάππον Ὑρκανὸν καὶ
[1, 33]	τιμωρεῖν ἤδη τῷ θεῷ καὶ	τὰ	κατασκευασθέντα παρὰ τοὺς πατρίους νόμους
[1, 23]	οὕτως ὡς ἀπογνῶναι μὲν αὐτῶν	τὰ	κατηγορημένα, διαλλάξαι δὲ Ἡρώδην εὐθέως.
[1, 25]	τὰς ἀρνήσεις ἀφεὶς προσομολογῆσαι μὲν	τὰ	κατηγορημένα, συγγνώμην δ' αἰτήσασθαι παρὰ
[1, 29]	Συλλαίου Φάβατον καὶ δι' αὐτοῦ	τὰ	κελευσθέντα ὑπὸ Καίσαρος εἰσέπραττεν. Ὁ
[1, 2]	μεμφθῆναι τὴν τύχην. Τρία γοῦν	τὰ	κρατιστεύοντα μόνος εἶχεν, τήν τε
[1, 13]	βαρβάρων ὑφορώμενος εἰς τὴν Ἰδουμαίαν	τὰ	λαμπρότατα τῶν κειμηλίων προανεσκεύαστο, καὶ
[1, 0]	καὶ ὡς Ῥωμαῖοι μὲν ἐπεξῆλθον	τὰ	λείψανα τοῦ πολέμου καὶ τὰ
[1, 0]	τοῖς δὲ γνησίοις πρὸς μὲν	τὰ	λήμματα καὶ τὰς δίκας κέχηνεν
[1, 16]	Σαμάρειαν καὶ καταστησάμενος ἀσφαλῶς ᾔει	τὰ	λοιπὰ τῆς Γαλιλαίας καταστρεψόμενος καὶ
[1, 14]	δωρεὰν μικρολογώτερος, δανείσασθαι παρ' αὐτοῦ	τὰ	λύτρα ῥύσιον θεὶς τὸν τοῦ
[1, 5]	τῆς Ἀλεξάνδρας. Δεινὴ δ' ἦν	τὰ	μείζω διοικεῖν, δύναμίν τε ἀεὶ
[1, 27]	Ἀλεξάνδρῳ καὶ αὐτὸς ἠγαπηκὼς ἰδίᾳ	τὰ	μειράκια, δι' ὑπερβολὴν ἀγανακτήσεως ἔκφρων
[1, 24]	ὑφῄρει καθ' ἡμέραν τῆς πρὸς	τὰ	μειράκια στοργῆς, τοσοῦτον Ἀντιπάτρῳ προσετίθει.
[1, 27]	γὰρ ἔστιν ὅστις οὐκ ἐλεεῖ	τὰ	μειράκια, τῶν δὲ ἡγεμόνων καὶ
[1, 24]	φόβον διεκρούσαντο, τὴν δ' εἰς	τὰ	μέλλοντα λύπην προσέλαβον· ἔγνωσαν γὰρ
[1, 2]	ἀδελφοῖς, καὶ προσβαλὼν τῷ φρουρίῳ	τὰ	μὲν ἄλλα κρείττων ἦν, (ἡττᾶτο
[1, 17]	ἀντεπεξῆλθον. Γενομένης δὲ τῆς παρατάξεως	τὰ	μὲν ἄλλα μέρη πρὸς ὀλίγον
[1, 23]	ἐμπειρότατον Ἀντιπάτρου καὶ Ἡρώδου φρονιμώτερον,	τὰ	μὲν ἁμαρτήματα τοῦ πατρὸς αἰδημόνως
[1, 23]	τῶν ἀδελφῶν ποικίλας ἐνσκευαζόμενος καὶ	τὰ	μὲν αὐτὸς λογοποιῶν, τὰ δὲ
[1, 3]	τῶν κατὰ τὸ βασίλειον ἐνεσκευάσαντο.	Τὰ	μὲν δὴ πρῶτα διηπίστει τοῖς
[1, 0]	τὰ τῶν ὁμοφύλων διέγνων, ἀλλὰ	τὰ	μὲν ἔργα μετ' ἀκριβείας ἀμφοτέρων
[1, 28]	πρὸς μητρὸς ὢν ἀρχιερέως πάππου.	Τὰ	μὲν οὖν ἐμὰ ταύτην ἐχέτω
[1, 3]	ἐπιβούλων· τοὺς γὰρ πεμφθέντας πείθουσιν	τὰ	μὲν παρὰ τοῦ βασιλέως σιωπῆσαι,
[1, 33]	κατὰ τὰς ἐντολὰς ἐτάφη. Καὶ	τὰ	μὲν περὶ Ἡρώδην τοιοῦτον ἔσχεν
[1, 0]	τις οἴκτου σκληρότερος εἴη δικαστής,	τὰ	μὲν πράγματα τῇ ἱστορίᾳ προσκρινέτω,
[1, 0]	ποιήσομαι τῆς συντάξεως· τούτων δὲ	τὰ	μὲν τοῦ κατ' ἐμαυτὸν πολέμου
[1, 10]	καὶ σύμβουλος ὢν ἑκάστοις, ὅτι	τὰ	μὲν Ὑρκανοῦ φρονοῦντες ἐν ὄλβῳ
[1, 15]	τοῖς περὶ τὸν Ἀντίγονον καὶ	τὰ	μὲν φανερῶς συμπλεκόμενοι, τὰ δὲ
[1, 31]	πατρὶ περὶ τῶν ἀδελφῶν ἀπελογεῖτο,	τὰ	μὲν ψευδῆ λέγων εἶναι τῶν
[1, 0]	δὲ τούτων καὶ τοῦ βωμοῦ	τὰ	μέτρα πάντα μετ' ἀκριβείας, ἔθη
[1, 0]	τε τῶν τριῶν τειχῶν καὶ	τὰ	μέτρα τούτων, τήν τε τῆς
[1, 7]	τε καὶ τὴν Ἰουδαίαν καὶ	τὰ	μέχρις Αἰγύπτου καὶ Εὐφράτου Σκαύρῳ
[1, 13]	πεπυσμένος εἰς τοὺς πολεμίους ἐμπεπτωκέναι	τὰ	μηνύοντα τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ γράμματα,
[1, 33]	ἐπιθειάζοντας ποινὴν εἶναι τῶν σοφιστῶν	τὰ	νοσήματα λέγειν. Ὁ δὲ παλαίων
[1, 19]	αὐτῶν φόνος, ὡς δ' ὑπέδειξαν	τὰ	νῶτα, πολλοὶ μὲν ὑπὸ τῶν
[1, 26]	καὶ μόνον οὐκ ἐπιφερόντων ἤδη	τὰ	ξίφη. Λαβὼν δ' ἐπὶ τούτοις
[1, 0]	κινήματος ἐν Ῥωμαίοις μὲν ἐνόσει	τὰ	οἰκεῖα, Ἰουδαίων δὲ τὸ νεωτερίζον
[1, 11]	φρουρὸν Φασάηλον καὶ Ἡρώδην πεπιστευμένον	τὰ	ὅπλα πολλαῖς ἀπολογίαις καὶ ὅρκοις
[1, 32]	ὁδευέτω διὰ τῶν ἐμῶν σπλάγχνων	τὰ	ὄργανα, μὴ φειδέσθω ὀλοφυρμὸς τοῦ
[1, 1]	τὸ πλῆθος τῶν φρουρῶν εἰς	τὰ	ὄρη καταφεύγει· προσγενομένων δὲ ἀπὸ
[1, 4]	τῆς μεταβολῆς Ἀλεξάνδρῳ προσεχώρησαν εἰς	τὰ	ὄρη καταφυγόντι Ἰουδαίων ἑξακισχίλιοι. Ταύτην
[1, 0]	τοὺς στασιάζοντας προυκαλέσατο, διακρινῶ δὲ	τὰ	πάθη τοῦ δήμου καὶ τὰς
[1, 28]	τε καὶ φίλους παραστησάμενός τε	τὰ	παιδία καὶ δακρύων ἐμπλήσας τοὺς
[1, 24]	τε καὶ συγκατεκλίνετο. Τούτους εἰς	τὰ	παιδικὰ δώροις μεγάλοις ὑπηγάγετο ὁ
[1, 14]	τῷ δὲ ὄντι κατασχεῖν προαιρούμενος	τὰ	παρ' Ἀντιπάτρου χρέα καὶ μηδὲν
[1, 32]	πολλάκις με εἰπών. Λάβε, πάτερ,	τὰ	παρ' αὐτοῦ γράμματα. Ταῦτα τῶν
[1, 6]	Γίνεται δ' ἐπίπροσθεν τοῦ δικαίου	τὰ	παρὰ Ἀριστοβούλου τριακόσια τάλαντα· τοσοῦτον
[1, 26]	δίχα φόνου. Πολλὰ δ' εἶναι	τὰ	παροξύνοντα καθ' ἡμέραν, ὥστε μηδὲ
[1, 1]	πολιορκίαν ἔπαθεν ἠνάγκαζεν Ἰουδαίους καταλύσαντας	τὰ	πάτρια βρέφη τε αὐτῶν φυλάττειν
[1, 33]	τὴν πόλιν μάλιστα δοκοῦντες ἀκριβοῦν	τὰ	πάτρια καὶ διὰ τοῦτο ἐν
[1, 5]	γὰρ δὴ μάλιστα τοῦ νόμου	τὰ	πάτρια καὶ τοὺς πλημμελοῦντας εἰς
[1, 0]	πηγὰς τὰς ἐν αὐτῇ, καὶ	τὰ	περὶ ἑκάστην πόλιν τῶν ἁλισκομένων
[1, 16]	Ἡρώδην μετεπέμπετο καταστήσασθαι πρότερον ἐπιστέλλων	τὰ	περὶ Ἰουδαίαν. Ἡρώδης δὲ ἀσμένως
[1, 9]	ταύτην τε ῥᾳδίως ἐλπίσας καὶ	τὰ	περὶ τὴν Ἰουδαίαν δι' αὐτοῦ
[1, 18]	στῖφος ἦσαν λῃστεῖαι πολύτροποι, μάλιστα	τὰ	περὶ τὴν πόλιν ἁρπαζόντων ἐπιτήδεια
[1, 15]	εἰς τοὺς ἰδίους τόπους, ἐπειδὴ	τὰ	περὶ τὴν πόλιν ἦν ἔρημα
[1, 14]	δ' ἑξῆς εἰς Ῥινοκούρουρα προελθόντι	τὰ	περὶ τὴν τἀδελφοῦ τελευτὴν ἀπαγγέλλεται.
[1, 0]	ὁμολογίας ἔλαβεν· ἔνθα δὴ καὶ	τὰ	περὶ τῆς Ῥωμαίων ἐν πολέμοις
[1, 18]	οἷς ἑκατοντάρχαι Σοσσίου. Πρῶτα δὲ	τὰ	περὶ τὸ ἱερὸν ἡλίσκετο, καὶ
[1, 32]	τὰς πρὸς Ἡρώδην ὁμιλίας καὶ	τὰ	περὶ τὸ συνέδριον Καίσαρι γράψας
[1, 7]	κρημνῶν ἔρριπτον ἑαυτοὺς ἄπειροι· καὶ	τὰ	περὶ τὸ τεῖχος δ' ἔνιοι
[1, 7]	καταφυγόντων οὐδένα λόγοις ἔπειθεν συμβῆναι,	τὰ	πέριξ εἰς προσβολὰς εὐτρέπιζεν ἔχων
[1, 8]	εἴργετο ταῖς δυσχωρίαις, ἐπόρθει δὲ	τὰ	πέριξ πολλὰ κἀν τούτῳ κακοπαθῶν·
[1, 24]	πάντα γὰρ Ἀντίπατρος ἦν, καὶ	τὰ	πικρότατον Ἀλεξάνδρῳ, πάντα ἦν ἡ
[1, 24]	βραχέα μὲν ἠπείλησεν ὡς βασιλεύς,	τὰ	πολλὰ δὲ ἐνουθέτησεν ὡς πατήρ,
[1, 3]	ἀδελφὸν ἀγαπῶν καὶ διδοὺς φθόνῳ	τὰ	πολλὰ τῶν λογοποιουμένων. Ὡς δ'
[1, 9]	φαρμάκῳ γοῦν ἀναιρεθεὶς ὑπὸ τῶν	τὰ	Πομπηίου φρονούντων μέχρι πολλοῦ μὲν
[1, 13]	καθιστᾶσιν μὲν ἐν Ἱεροσολύμοις Ἀντιγόνῳ	τὰ	πράγματα, δεσμώτην δ' Ὑρκανὸν ἀνάγουσιν
[1, 0]	βιβλίοις καὶ μηδεμίαν τοῖς ἐπισταμένοις	τὰ	πράγματα καὶ παρατυχοῦσι τῷ πολέμῳ
[1, 0]	τῆς βασιλείας διαστασιάσαντες εἵλκυσαν εἰς	τὰ	πράγματα Ῥωμαίους καὶ Πομπήιον. Καὶ
[1, 0]	λέγειν καὶ μετὰ πολλοῦ πόνου	τὰ	πράγματα συλλέγειν, πεφίμωνται παρέντες τοῖς
[1, 6]	τρέφει. Τοῦτο λίθοις ὀξέσιν ἐπιτέμνοντες	τὰ	πρέμνα συνάγουσιν κατὰ τὰς τομὰς
[1, 0]	τῆς ὅλης πόλεως ἅλωσιν καὶ	τὰ	πρὸ ταύτης σημεῖα καὶ τέρατα
[1, 17]	ἔργα τὴν στρατιὰν καὶ τεμὼν	τὰ	προάστεια τρία μὲν ἐγείρειν χώματα
[1, 30]	ἐβασάνιζεν. Ἐρρήθη δὲ παρὰ πάσαις	τὰ	προειρημένα σύμφωνα, καὶ διότι κατὰ
[1, 0]	ἦν. Τό γε μὴν μνήμῃ	τὰ	προιστορηθέντα διδόναι καὶ τὰ τῶν
[1, 26]	πάντα λέγων τε καὶ πράττων	τὰ	πρὸς ἡδονὴν αὐτῷ φίλος ἐν
[1, 1]	ἐκάθηρε πάντα καὶ περιετείχισε καὶ	τὰ	πρὸς τὰς λειτουργίας σκεύη καινὰ
[1, 0]	δ' ἐν ἀφαιρέσεως δέει γίνεσθαι	τὰ	πρὸς τὴν ἀνατολήν, ἐπειδὴ Ἰουδαῖοι
[1, 10]	Καταλαβὼν οὖν Ἐζεκίαν τὸν ἀρχιλῃστὴν	τὰ	προσεχῆ τῇ Συρίᾳ κατατρέχοντα μετὰ
[1, 6]	ἑκάστοις γράφειν ἐκχωρεῖν, ποιεῖ μὲν	τὰ	προσταχθέντα, ἀγανακτήσας δὲ ἀνεχώρησεν εἰς
[1, 0]	ἱερεύς, αὐτός τε Ῥωμαίους πολεμήσας	τὰ	πρῶτα καὶ τοῖς ὕστερον παρατυχὼν
[1, 0]	(Οὐ μὴν ἐγὼ τοῖς ἐπαίρουσι	τὰ	Ῥωμαίων ἀντιφιλονεικῶν αὔξειν τὰ τῶν
[1, 26]	τὸν Σπαρτιάτην. (Ὁ δ' ἐπεὶ	τὰ	σαθρὰ τῆς οἰκίας κατέμαθεν, τάς
[1, 16]	δὲ τὸν βασιλέα ἀναγκασθῆναι παραδοῦναι	τὰ	Σαμόσατα. ~(Κἀν τούτῳ θραύεται τὰ
[1, 9]	ὅλου σχεδὸν τοῦ σώματος εἶχεν	τὰ	σημεῖα τῆς ἀρετῆς. Αὖθις δὲ
[1, 16]	ἑαυτὸν ἔρριψεν. (Χειροῦται μὲν οὕτως	τὰ	σπήλαια καὶ τοὺς ἐν αὐτοῖς
[1, 0]	μὲν βασιλειᾶν ὁ καιρὸς ἀνέπειθεν,	τὰ	στρατιωτικὰ δὲ ἤρα μεταβολῆς ἐλπίδι
[1, 0]	μὲν κατηγορίαν ὅπου δὲ ἐγκώμιον	τὰ	συγγράμματα, τὸ δ' ἀκριβὲς τῆς
[1, 8]	τε τῶν ἡμαρτημένων δεόμενος καὶ	τὰ	συλληφθέντα φρούρια παραδιδοὺς Ὑρκάνειον καὶ
[1, 8]	εἰς Συρίαν πεμφθεὶς Σκαύρῳ διάδοχος	τά	τε ἄλλα γενναῖον ἀπέδειξεν ἑαυτὸν
[1, 11]	γενόμενος μετὰ τὸ συμπόσιον θνήσκει	τά	τε ἄλλα δραστήριος ἀνὴρ ἐν
[1, 12]	Ἡρώδου βίαν ἤρκεσεν, ὃς ἀναρρωσθεὶς	τά	τε ἄλλα παραλαμβάνει κἀκεῖνον ἐκ
[1, 7]	Αὖθις δ' ἀποδείξας Ὑρκανὸν ἀρχιερέα	τά	τε ἄλλα προθυμότατον ἑαυτὸν ἐν
[1, 13]	Φασάηλόν τε καὶ Ὑρκανὸν συνελάμβανον	τά	τε ἄλλα πρὸς τὴν ἐπιορκίαν
[1, 2]	δὲ τοῦτον ὁ ἀδελφὸς Ἰωνάθης	τά	τε ἄλλα πρὸς τοὺς ἐπιχωρίους
[1, 7]	τῶν Ῥωμαίων κακοπαθούντων ὁ Πομπήιος	τά	τε ἄλλα τῆς καρτερίας τοὺς
[1, 31]	προγνοὺς φυλάξηται, δι' ἐπιστολῆς ἀνθυπεκρίνετο	τά	τε ἄλλα φιλοφρονούμενος καὶ σπεύδειν
[1, 0]	ὡρμημένος ὑπὸ τῆς ἡγεμονίας ἀνθέλκεται·	τά	τε γενόμενα περὶ ταύτης αὐτῷ
[1, 26]	πλασάμενος· διὸ μηδὲν ὑποστελλόμενος Ἀλέξανδρος	τά	τε κατ' Ἀντίπατρον ἀπωδύρετο πρὸς
[1, 28]	βασιλείας καὶ τῶν ἐμῶν ἐκγόνων	τά	τε παιδία ταυτὶ γαληνοτέροις ἐπιδεῖν
[1, 13]	δ' ἑορτῆς, ἣ πεντηκοστὴ καλεῖται,	τά	τε περὶ τὸ ἱερὸν πάντα
[1, 0]	Νέρωνος ἀρχῆς ὁ πόλεμος ἀνερράγη	τά	τε συμβάντα κατὰ Κέστιον καὶ
[1, 4]	Ἐπελθὼν δ' ἐξαίφνης ὁ Θεόδωρος	τά	τε σφέτερα καὶ τὴν τοῦ
[1, 17]	πᾶσα μὲν ὁπλιτῶν οἰκία νένακτο,	τὰ	τέγη δ' ἦν ὕπερθεν ἀμυνομένων
[1, 10]	ἐπίτροπος Ἰουδαίας ἀποδείκνυται καὶ προσεπιτυγχάνει	τὰ	τείχη τῆς πατρίδος ἀνακτίσαι κατεστραμμένα.
[1, 8]	μὲν οὖν ἡ σύγκλητος εἷρξεν,	τὰ	τέκνα δ' αὐτοῦ διῆγεν εἰς
[1, 8]	ἀνείλετο πόλεμον, ἐκείνῳ παρακαταθήκην ἔπεμψεν	τὰ	τέκνα. Κάσσιος δὲ κατὰ συνθήκας
[1, 18]	Ἡρώδης ἐκμειλίσσεται, μισθοῦται δὲ καὶ	τὰ	τῆς βασιλείας ἀπορραγέντα χωρία διακοσίων
[1, 26]	ἐκεῖ καὶ τὴν μητέρα καὶ	τὰ	τῆς βασιλείας μύση πάντα κηρύξειν,
[1, 15]	δ' αὐτῷ καθ' ἡμέραν ηὐξεῖτο	τὰ	τῆς δυνάμεως, καὶ πλὴν ὀλίγων
[1, 25]	γὰρ ποιεῖσθαι τηρεῖν πρὸς αὐτὸν	τὰ	τῆς ἐπιγαμίας δίκαια. Φαμένου δὲ
[1, 31]	δόλοις, ἅπερ ἦν αὐτῷ μόνα	τὰ	τῆς σωτηρίας ἐφόδια. (Φραξάμενος οὖν
[1, 4]	ἦν ἔρυμα τῶν ὑπὲρ Ἰορδάνην,	τὰ	τιμιώτατα δὲ τῶν Θεοδώρου τοῦ
[1, 27]	τῷ Ἄραβι γήμασθαι σπουδάζουσα λάθρα	τὰ	τοῦ βασιλέως ἀπόρρητα διαγγέλλοι πρὸς
[1, 24]	Ἀντίπατρον ἤδη, συναφίστα δ' ἕκαστον	τὰ	τοῦ βασιλέως προστάγματα, παραγγείλαντος τοῖς
[1, 19]	αἰχμάλωτον ἔλαβεν. Μηδ' ὑμᾶς ταρασσέτω	τὰ	τῶν ἀψύχων κινήματα μηδ' ὑπολαμβάνετε
[1, 23]	οἶμαι τὰ ἐμὰ φρονήσειν, τουτέστιν	τὰ	τῶν ἐμῶν υἱῶν· καὶ γὰρ
[1, 0]	μνήμῃ τὰ προιστορηθέντα διδόναι καὶ	τὰ	τῶν ἰδίων χρόνων τοῖς μετ'
[1, 0]	ὅλων εἰς τὴν Αἴγυπτον ἐστασιάσθη	τὰ	τῶν Ἰουδαίων, ὅπως τε ἐπανέστησαν
[1, 0]	ἐπαίρουσι τὰ Ῥωμαίων ἀντιφιλονεικῶν αὔξειν	τὰ	τῶν ὁμοφύλων διέγνων, ἀλλὰ τὰ
[1, 13]	εἰς τὴν Ἰουδαίαν κατασκεψόμενόν τε	τὰ	τῶν πολεμίων καὶ πρὸς ἃ
[1, 0]	καὶ Ἰουδαίων πολλοὶ πρὸ ἐμοῦ	τὰ	τῶν προγόνων συνετάξαντο μετ' ἀκριβείας
[1, 19]	συμφορᾶς τέρας γεγονέναι· φυσικὰ γὰρ	τὰ	τῶν στοιχείων πάθη καὶ οὐδὲν
[1, 7]	ῥύεσθαι τὸν βασιλέα, τῶν δὲ	τὰ	Ὑρκανοῦ φρονούντων ἀνοίγειν Πομπηίῳ τὰς
[1, 19]	ἐν δὲ τοῖς ἔργοις ἐγεῖραι	τὰ	φρονήματα καὶ πεῖσαι τοὺς ἀσεβεστάτους,
[1, 19]	ἀμυνάμενος καὶ σβέσας τῶν ἀνδρῶν	τὰ	φρονήματα προύκοψεν ὥστε καὶ προστάτης
[1, 16]	πολὺ μὲν αὐτῶν πλῆθος διαφθείρει,	τὰ	φρούρια δὲ πάντα πολιορκίαις ἐξελὼν
[1, 12]	περιορῴη τὸν ἀδελφὸν τὸν Μαλίχου	τὰ	φρούρια καταλαμβάνοντα· πολλὰ γὰρ δὴ
[1, 11]	τοῖς τε υἱοῖς διεῖλεν εἰσπράττειν	τὰ	χρήματα καί τισιν ἄλλοις τῶν
[1, 4]	δὲ ὁ βασιλεὺς ἀναχωρῶν εἰς	τὰ	χρησιμώτερα τῆς χώρας πρὸς τὴν
[1, 13]	δὲ Ὑρκανοῦ μὲν προσπεσὼν αὐτὸς	τὰ	ὦτα λωβᾶται τοῖς ὀδοῦσιν, ὡς
[1, 19]	τὸ πλῆθος περὶ πετρώδη καὶ	δύσβατα	χωρία τοὺς Ἡρώδου τρέπονται πλεῖστόν
[1, 4]	πᾶσαν ἀποβάλλει τὴν στρατιὰν συνωσθεῖσαν	κατὰ	βαθείας φάραγγος καὶ πλήθει καμήλων
[1, 24]	Ἡρώδῃ· σφόδρα δ' ἦν ἀξιόπιστος	κατὰ	γαμβροῦ λέγουσα. Καί τις ἑτέρα
[1, 24]	δὲ ἀνομίας ἐνεπλήσθη τὸ βασίλειον·	κατὰ	γὰρ ἔχθραν ἢ μῖσος ἴδιον
[1, 12]	ὢν παρὰ Φαβίῳ τῷ στρατηγῷ	κατὰ	Δαμασκόν, ὡρμημένος δὲ βοηθεῖν ὑπὸ
[1, 26]	τὸν πατέρα δι' ἀγένειαν ἀδοξῶν”	κατὰ	δὲ τὰς θήρας προσκρούειν μὲν
[1, 12]	τυραννίσιν πᾶσαν διαλαβόντος τὴν Συρίαν,	κατὰ	δὲ τὸ πρὸς Ἡρώδην ἔχθος
[1, 1]	Βηθσουρὸν μὲν οὖν πολίχνην αἱρεῖ,	κατὰ	δὲ τόπον, ὃς καλεῖται Βεθζαχαρία
[1, 11]	Κασσίου τῆς χάριτος ἀπεμνημόνευσεν Ἀντιπάτρῳ,	κατὰ	δὲ τοῦ πολλάκις σωτῆρος ἐπιβουλὴν
[1, 28]	τοῦ μεγαλοψύχου χαριζόμενος ἀλλ' ἀναλίσκων	κατὰ	δέος. Συνέβαινεν δὲ τοὺς μὲν
[1, 8]	παρῆν δὲ μειλισσομένη τὸν Γαβίνιον	κατὰ	δέος τῶν ἐπὶ τῆς Ῥώμης
[1, 10]	ἐπ' εὐνοίᾳ αὐτῷ πέμψειαν, ἀλλὰ	κατὰ	δέος τῶν πάλαι διαφορῶν καὶ
[1, 2]	ἐπέστη τὸ ἀργὸν ἔτος, ὃ	κατὰ	ἑπταετίαν ἀργεῖται παρὰ Ἰουδαίοις ὁμοίως
[1, 21]	δύο ὀρθοὶ λίθοι συνεζευγμένοι τοῦ	κατὰ	θάτερον χεῖλος πύργου μείζονες. Προσεχεῖς
[1, 33]	τοῦ λοιποῦ πλήθους ἐν τῷ	κατὰ	Ἱεριχοῦντα ἀμφιθεάτρῳ. Ἔνθα παρελθὼν Πτολεμαῖος
[1, 19]	ἤδη τῶν τε ἄλλων τῶν	κατὰ	Ἰουδαίαν ἀπηλλαγμένος θορύβων καὶ κεκρατηκὼς
[1, 33]	διαβὰς γοῦν τὸν Ἰορδάνην τοῖς	κατὰ	Καλλιρρόην ἐχρῆτο θερμοῖς· ταῦτα δ'
[1, 0]	πόλεμος ἀνερράγη τά τε συμβάντα	κατὰ	Κέστιον καὶ ὅσα κατὰ τὰς
[1, 0]	αὐτῆς ἃς μὲν ὁλοσχερῶς καὶ	κατὰ	κράτος ἃς δὲ δι' ὁμολογίας
[1, 0]	Ἀντίοχος ὁ κληθεὶς Ἐπιφανὴς ἑλὼν	κατὰ	κράτος Ἱεροσόλυμα καὶ κατασχὼν ἔτεσι
[1, 1]	ὁρμήσας τήν τε πόλιν αἱρεῖ	κατὰ	κράτος καὶ πολὺ πλῆθος τῶν
[1, 6]	εἰς Ἱεροσόλυμα συνελαύνεται. Κἂν ἔφθη	κατὰ	κράτος ληφθείς, εἰ μὴ Σκαῦρος
[1, 1]	διασωθέντας ἐκ τῆς μάχης ἐπισυγκροτήσας	κατὰ	κώμην Ἀκέδασαν συμβάλλει τοῖς Ἀντιόχου
[1, 13]	καὶ καθ' ἡμέραν ἐπεκθεόντων ἀλλήλοις	κατὰ	λόχους φόνος ἦν ἀδιάλειπτος. (Ἐνστάσης
[1, 9]	δυνάμει παρασχεῖν· ὅθεν οὐδὲ οἱ	κατὰ	Μέμφιν ἔτι εἰς χεῖρας ἦλθον,
[1, 33]	βασιλεὺς ἑπτὰ καὶ τριάκοντα, καὶ	κατὰ	μὲν τὰ ἄλλα πάντα τύχῃ
[1, 3]	Μέχρι τοῦ δ' αὐτοῖς ἐπισπείσω	κατὰ	μέρος τοὐμὸν αἷμα; Λαβέτωσαν ἀθρόον
[1, 16]	μόνον ἔχοντα στενοτάτας. Ἡ δὲ	κατὰ	μέτωπον αὐτῶν πέτρα κατέτεινεν εἰς
[1, 2]	υἱοῖς τελευτᾷ, μακαριστὸς ὄντως καὶ	κατὰ	μηδὲν ἐάσας ἐφ' ἑαυτῷ μεμφθῆναι
[1, 24]	κατὰ πατέρα μὲν ἀπὸ Τημένου,	κατὰ	μητέρα δὲ ἀπὸ Δαρείου τοῦ
[1, 3]	ἔχων, παρὸν αὐτὴν κατασχεῖν. (Τούτοις	κατὰ	μικρὸν ἄκων ἐπίστευσεν ὁ Ἀριστόβουλος,
[1, 24]	πατὴρ φανερῶς ἀπεμέμφετο· συνίει δὲ	κατὰ	μικρὸν ἀπὸ τοῦ ψύγματος καὶ
[1, 25]	Ἀρχέλαος ἀφορμὴν τοῦ στρατηγήματος καὶ	κατὰ	μικρὸν εἰς τοὺς ἐγγεγραμμένους καὶ
[1, 5]	δὲ τὴν ἁπλότητα τῆς ἀνθρώπου	κατὰ	μικρὸν ὑπιόντες ἤδη καὶ διοικηταὶ
[1, 10]	κτείνειν ἀκρίτους οὐκ ἐφιᾶσιν. (Τούτοις	κατὰ	μικρὸν Ὑρκανὸς ἐξεκαίετο καὶ τὴν
[1, 14]	πρὸς τὴν μεταβολὴν οἶκτος, καὶ	κατὰ	μνήμην μὲν τῆς Ἀντιπάτρου ξενίας,
[1, 17]	πρὸς ὀλίγον ἀντέσχεν, Ἡρώδης δὲ	κατὰ	μνήμην τοῦ φονευθέντος ἀδελφοῦ παραβαλλόμενος,
[1, 1]	ὑπὸ δὲ ἀκρασίας παθῶν καὶ	κατὰ	μνήμην ὧν παρὰ τὴν πολιορκίαν
[1, 21]	Λακεδαιμόνιοι Νικοπολῖταί τε καὶ τὸ	κατὰ	Μυσίαν Πέργαμον οὐ τῶν Ἡρώδου
[1, 15]	ὡς μὴ χωροῦντος ἐπὶ Ἱεροσολύμων	κατὰ	νώτου τι τοῖς ἐχθροῖς ἔρυμα
[1, 22]	Βαζαφράνης καταδραμὼν Συρίαν, ἐξῃτήσαντο δὲ	κατὰ	οἶκτον οἱ ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμοεθνεῖς.
[1, 4]	παρέμειναν νικῶντι οἱ καλέσαντες, καὶ	κατὰ	οἶκτον τῆς μεταβολῆς Ἀλεξάνδρῳ προσεχώρησαν
[1, 10]	περὶ τῆς νίκης οὐ χρὴ	κατὰ	πᾶν εὔελπιν εἶναι, μέλλοντά γε
[1, 14]	παρελθὼν Ἀντώνιος καὶ πρὸς τὸν	κατὰ	Πάρθων πόλεμον βασιλεύειν Ἡρώδην συμφέρειν
[1, 13]	ἀνέκοπτε τοὺς βαρβάρους· καὶ πολλοὺς	κατὰ	πᾶσαν προσβολὴν ἀποκτείνας εἰς Μασάδαν
[1, 24]	κατὰ τὸ βασίλειον εἴη δεσπότις,	κατὰ	πατέρα μὲν ἀπὸ Τημένου, κατὰ
[1, 19]	Τοῦ δὲ δίψους ἐκκαίοντος ἐξιόντες	κατὰ	πλῆθος ἐνεχείριζον σφᾶς αὐτοὺς τοῖς
[1, 15]	ὑπὸ τὸν Σίλωνα ἡγεμόσιν καὶ	κατὰ	πλῆθος τοῖς στρατιώταις ἐδεῖτο μὴ
[1, 13]	ἡμέραν αὐτῷ προσεγίνοντο πολλοί, καὶ	κατὰ	Ῥῆσαν γενομένῳ τῆς Ἰδουμαίας Ἰώσηπος
[1, 32]	φωραθείσης τῆς ἐπιστολῆς καὶ τῶν	κατὰ	Σαλώμης ἐνσκευασθεισῶν ἔννοια μὲν ἐμπίπτει
[1, 32]	ἐξέπεμψεν. (Μετὰ δὲ ταῦτα καὶ	κατὰ	Σαλώμης ἐπίβουλος Ἀντίπατρος εὑρίσκεται· τῶν
[1, 32]	μέντοι τῆς Ἀκμῆς καὶ τῶν	κατὰ	Σαλώμης ἐσκευωρημένων ἐπέστειλεν Καίσαρι. Τήν
[1, 32]	Τί δέ με καὶ παρώξυνεν	κατὰ	σοῦ; Βασιλείας ἐλπίς; Ἀλλ' ἐβασίλευον.
[1, 18]	τοὺς δ' Ἀντιγονείους ἀνῄρει. Καὶ	κατὰ	σπάνιν ἤδη χρημάτων ὅσον εἶχεν
[1, 1]	καθίσας ὀλίγας ἡμέρας ἐν αὐτῇ	κατὰ	σπάνιν τῶν ἐπιτηδείων ἀπανίσταται, καταλιπὼν
[1, 15]	καὶ ἐξηκόντιζον αὐτούς, ἄλλοι δὲ	κατὰ	στῖφος ἐκθέοντες ἀπεπειρῶντο τῶν προτεταγμένων.
[1, 18]	καιροὺς ἐλογοποίει, καὶ τῶν τολμηροτέρων	κατὰ	στῖφος ἦσαν λῃστεῖαι πολύτροποι, μάλιστα
[1, 33]	ἐγένετο τῶν Ἀρχελάῳ συνηδομένων, καὶ	κατὰ	στῖφος οἱ στρατιῶται μετὰ τοῦ
[1, 16]	ἀνέκοπτεν τὴν ὁρμὴν μέχρι τὰς	κατὰ	στόμα προσβολὰς μὴ φέροντες ἐξέκλιναν.
[1, 0]	κατ' αὐτοὺς πραγμάτων γεγενημένων, ἃ	κατὰ	σύγκρισιν ἐλαχίστους ἀποδείκνυσι τοὺς πάλαι
[1, 0]	πρὸς τὰ Ἰουδαίων ἡττῆσθαι δοκῶ	κατὰ	σύγκρισιν· καὶ τούτων αἴτιος οὐδεὶς
[1, 4]	Ἰουδαίαν καὶ μάχῃ νικήσας Ἀλέξανδρον	κατὰ	συνθήκας ἀνεχώρησεν. Ἀλέξανδρος δὲ Πέλλαν
[1, 8]	ἔπεμψεν τὰ τέκνα. Κάσσιος δὲ	κατὰ	συνθήκας ἡσυχάζειν Ἀλέξανδρον ἀναγκάσας ἐπὶ
[1, 30]	τὰ προειρημένα σύμφωνα, καὶ διότι	κατὰ	συνθήκην Ἀντίπατρος μὲν εἰς Ῥώμην,
[1, 7]	οἱ ἐναγισμοὶ καὶ πᾶσα θεραπεία	κατὰ	τἀκριβὲς ἐξετελεῖτο τῷ θεῷ, καὶ
[1, 33]	σῶμα ἑβδομήκοντα εἰς Ἡρώδειον, ὅπου	κατὰ	τὰς ἐντολὰς ἐτάφη. Καὶ τὰ
[1, 21]	μῆκος ἐξαρκεῖ. Τοῦ δὲ ἄντρου	κατὰ	τὰς ἔξωθεν ῥίζας ἀνατέλλουσιν αἱ
[1, 18]	ἔν τε τοῖς στενωποῖς καὶ	κατὰ	τὰς οἰκίας συνωθούμενοι καὶ τῷ
[1, 33]	Καίσαρα· τά γε μὴν λοιπὰ	κατὰ	τὰς προτέρας διαθήκας φυλάττειν. (Βοὴ
[1, 0]	συμβάντα κατὰ Κέστιον καὶ ὅσα	κατὰ	τὰς πρώτας ὁρμὰς ἐπῆλθον οἱ
[1, 6]	ὀξέσιν ἐπιτέμνοντες τὰ πρέμνα συνάγουσιν	κατὰ	τὰς τομὰς ἐκδακρῦον. Καὶ στρατοπεδευσάμενος
[1, 8]	λοιποὺς ἀπέκλεισεν εἰς τὸ ἔρυμα.	Κατὰ	ταύτην ἀριστεύει τὴν μάχην ὁ
[1, 11]	καί τισιν ἄλλοις τῶν ἐπιτηδείων	κατὰ	τάχος, ἐν οἷς καὶ Μαλίχῳ
[1, 9]	παραδοὺς δ' αὐτῷ δύο τάγματα	κατὰ	τάχος ἔπεμψεν εἰς Συρίαν, ταύτην
[1, 14]	Μάλχος προπέμψας ἐκ τῆς χώρας	κατὰ	τάχος προσέτασσεν ἀναστρέφειν, προφάσει μὲν
[1, 2]	ἠπείγετο, πλεῖστον τῷ λαῷ πεποιθὼς	κατά	τε μνήμην τῶν πατρῴων κατορθωμάτων
[1, 0]	τεταραγμένοις ἐπανέστη τοῖς καιροῖς ἀκμάζον	κατά	τε χεῖρα καὶ χρήμασιν, ὡς
[1, 13]	δεξαμένων αὐτοὺς καρτερῷ στίφει μάχη	κατὰ	τὴν ἀγορὰν συρρήγνυται, καθ' ἣν
[1, 9]	ἀρετῆς. Αὖθις δὲ καταστησάμενος τὰ	κατὰ	τὴν Αἴγυπτον ὡς ἐπανῆκεν εἰς
[1, 21]	Τό γε μὴν ἑαυτοῦ βασίλειον	κατὰ	τὴν ἄνω δειμάμενος πόλιν δύο
[1, 2]	ἐν εὐδαιμονίᾳ Ἰωάννης καὶ τὰ	κατὰ	τὴν ἀρχὴν κάλλιστα διοικήσας ἐν
[1, 29]	Γίνεται δὲ καὶ γυναικῶν σύνταγμα	κατὰ	τὴν αὐλήν, ὃ νεωτέρους ἐκίνησεν
[1, 32]	κατηγορίαν κατετείνατο, πάντα μὲν τὰ	κατὰ	τὴν βασιλείαν κακουργήματα περιτιθεὶς αὐτῷ,
[1, 13]	προέπεμψεν Φασάηλον. (Ὡς δ' ἐγένοντο	κατὰ	τὴν Γαλιλαίαν, τοὺς μὲν ἐπιχωρίους
[1, 4]	Ὀβαίδᾳ τῷ Ἀράβων βασιλεῖ προλοχίσαντι	κατὰ	τὴν Γαυλάνην ἐνέδρας αὐτῷ γενομένης
[1, 27]	τε ἰδίων συγγενῶν καὶ τῶν	κατὰ	τὴν ἐπαρχίαν ἡγεμόνων ἐξετάσειεν τὴν
[1, 4]	τὸν δῆμον, ὥστε τῶν ἀντιστασιαστῶν	κατὰ	τὴν ἐπιοῦσαν νύκτα φυγεῖν ὀκτακισχιλίους
[1, 6]	καὶ τούτους μεταστήσας, ἐπειδὴ τὰ	κατὰ	τὴν Ἰουδαίαν ἐπύθετο, καθάπερ ἐφ'
[1, 17]	Σαμόσατα. ~(Κἀν τούτῳ θραύεται τὰ	κατὰ	τὴν Ἰουδαίαν Ἡρώδου πράγματα. Κατελελοίπει
[1, 14]	τοῦ χειμῶνος ὑποδείσας μήτε τοὺς	κατὰ	τὴν Ἰταλίαν θορύβους ἐπὶ Ῥώμης
[1, 8]	Ἱεροσολύμων γενόμενος ἀναγκάζεται συμβαλεῖν καὶ	κατὰ	τὴν μάχην ἑξακισχιλίους ἀποβαλών, ὧν
[1, 1]	Ἀντιόχου στρατηγοῖς, καὶ φανεὶς ἄριστος	κατὰ	τὴν μάχην πολλούς τε τῶν
[1, 6]	Ὅθεν ἡ Ἰουδαίων ἄρχεται χώρα	κατὰ	τὴν μεσόγειον ἀνιόντων, ἀκούσας συμπεφευγέναι
[1, 13]	ὑπαχθεὶς Πάκορος αὐτὸς μὲν ᾔει	κατὰ	τὴν παράλιον, Βαζαφράνην δὲ διὰ
[1, 17]	καὶ αὐτὸς Ἡρώδης παρελαύνων παλτῷ	κατὰ	τὴν πλευρὰν ἀκοντίζεται. (Βουλόμενος δὲ
[1, 18]	Διεκώλυσεν δὲ ἤδη καὶ τὰς	κατὰ	τὴν πόλιν ἁρπαγάς, πολλὰ διατεινόμενος
[1, 33]	τις ἐπανάστασις. Δύο ἦσαν σοφισταὶ	κατὰ	τὴν πόλιν μάλιστα δοκοῦντες ἀκριβοῦν
[1, 18]	(βασιλεὺς δὲ Ἡρώδης διακρίνας τὸ	κατὰ	τὴν πόλιν πλῆθος τοὺς μὲν
[1, 12]	οἱ διαφυγόντες ἠρέμουν, ἀλλὰ τὰ	κατὰ	τὴν πόλιν συνταράσσοντες παρώξυναν Ἀντώνιον
[1, 2]	μὲν εἰς τοσοῦτον προῆλθον οἱ	κατὰ	τὴν πόλιν, ὡς ἅψασθαι καὶ
[1, 17]	ἠκολούθει σχεδόν. (Ὄντι δ' Ἡρώδῃ	κατὰ	τὴν πρὸς Ἀντιόχειαν Δάφνην ὄνειροι
[1, 0]	ἱστορίας οὐδαμοῦ, προυθέμην ἐγὼ τοῖς	κατὰ	τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν Ἑλλάδι γλώσσῃ
[1, 3]	ὡς πρὸς ἐπίδειξιν. ενόμενος δὲ	κατὰ	τὴν σκοτεινὴν πάροδον, Στράτωνος ἐκαλεῖτο
[1, 8]	Αἴγυπτον ἐπιτηδείοις εἰς ἅπαντα χρώμενος	κατὰ	τὴν στρατείαν Ὑρκανῷ καὶ Ἀντιπάτρῳ·
[1, 12]	μετὰ στρατιᾶς ἐπαναστάντος Φασαήλῳ καὶ	κατὰ	τὴν ὑπὲρ Μαλίχου τιμωρίαν ἀμύνεσθαι
[1, 13]	τὸ φρούριον ἠπείγετο. (Βαρυτέρους δὲ	κατὰ	τὴν φυγὴν Πάρθων Ἰουδαίους ἐπείρασεν,
[1, 0]	Ῥωμαίων ἡγεμονεύοντος, Κυιντιλίου δὲ Οὐάρου	κατὰ	τὴν χώραν ὄντος, καὶ ὡς
[1, 7]	πολιορκίᾳ παρασχόντα καὶ διότι τὸ	κατὰ	τὴν χώραν πλῆθος ἀπέστησεν Ἀριστοβούλῳ
[1, 8]	συγκροτήσας δύναμιν ὥρμητο πάντας τοὺς	κατὰ	τὴν χώραν Ῥωμαίους ἀνελεῖν. Πρὸς
[1, 14]	Καὶ τὴν μὲν πρώτην ἑσπέραν	κατά	τι τῶν ἐπιχωρίων ἱερὸν αὐλίζεται
[1, 24]	εὐγένειαν, καὶ ὡς πασῶν τῶν	κατὰ	τὸ βασίλειον εἴη δεσπότις, κατὰ
[1, 3]	διαβολῶν, ἃς οἱ πονηροὶ τῶν	κατὰ	τὸ βασίλειον ἐνεσκευάσαντο. Τὰ μὲν
[1, 29]	Ἀντιπάτρου μητέρα πολλὰ μὲν ἠσέλγαινεν	κατὰ	τὸ βασίλειον, ἐτόλμησεν δὲ καὶ
[1, 28]	Κατηντιβόλει δὲ πολλῆς οὔσης γενεᾶς	κατὰ	τὸ βασίλειον μεταθεῖναι τοὺς γάμους·
[1, 24]	προσετίθει. Συναπέκλιναν δὲ καὶ τῶν	κατὰ	τὸ βασίλειον οἱ μὲν ἑκόντες
[1, 33]	Οἰμωγὴ δ' εὐθέως ἤρθη μεγίστη	κατὰ	τὸ βασίλειον ὡς οἰχομένου βασιλέως,
[1, 20]	Καὶ συμμαχίαν μέντοι γε αὐτῷ	κατὰ	τὸ δυνατὸν καὶ σίτου πολλὰς
[1, 19]	ἐκράτησαν ἡμῶν οἱ πολέμιοι, καὶ	κατὰ	τὸ εἰκὸς νῦν ἁλώσονται κρατήσειν
[1, 33]	Μέσης γοῦν ἡμέρας καὶ πολλῶν	κατὰ	τὸ ἱερὸν ἀναστρεφομένων σχοίνοις παχείαις
[1, 8]	τοὺς ταύτῃ Ἰουδαίους φρουροῦντας τὰς	κατὰ	τὸ Πηλούσιον ἐμβολὰς παρεῖναι Γαβίνιον
[1, 9]	ἐπ' Αἴγυπτον δυνάμεως εἰργόμενος τῶν	κατὰ	τὸ Πηλούσιον ἐμβολῶν ἐν Ἀσκάλωνι
[1, 6]	δὲ τὸν Ὑρκανὸν στερηθέντα τῆς	κατὰ	τὸ πρεσβεῖον αὐτῷ προσηκούσης ἀρχῆς.
[1, 23]	τὰς τιμὰς διδόντες, ἑκάστῳ δὲ	κατὰ	τὸ πρεσβεῖον· οὐ γὰρ τοσοῦτον
[1, 13]	καὶ τοῖς πολεμίοις ἐπεκδραμὼν ἀσυντάκτοις	κατὰ	τὸ προάστειον πλείστους μὲν ἀναιρεῖ,
[1, 15]	τὴν ἰσχὺν καταπλαγέντες. (Στρατοπεδευσαμένους δὲ	κατὰ	τὸ πρὸς δύσιν κλίμα τοῦ
[1, 7]	τὰς ὑπηρεσίας προθύμους. (Αὐτὸς δὲ	κατὰ	τὸ προσάρκτιον κλίμα τήν τε
[1, 3]	μετ' ὀλίγον ἀνῃρημένος Ἀντίγονος ἠγγέλλετο	κατὰ	τὸ ὑπόγαιον χωρίον, ὃ δὴ
[1, 21]	δηλώσομεν. Καὶ πόλιν ἄλλην κτίσας	κατὰ	τὸν ἀπὸ Ἱεριχοῦς ἰόντων αὐλῶνα
[1, 26]	τοῖς μάλιστα φίλοις Ἀλεξάνδρῳ καὶ	κατὰ	τὸν αὐτὸν Εὐρυκλεῖ καιρὸν ἐπιδημήσας
[1, 13]	θνήσκει ποιησάμενος τὴν καταστροφὴν τοῖς	κατὰ	τὸν βίον ἔργοις πρέπουσαν· κατέχει
[1, 18]	τοῦ τε ἱεροῦ καὶ τῶν	κατὰ	τὸν ναὸν ἁγίων. Ὁ δὲ
[1, 33]	ἔργα κατασπᾶν. Ἀθέμιτον γὰρ εἶναι	κατὰ	τὸν ναὸν ἢ εἰκόνας ἢ
[1, 22]	φιλεῖσθαι, φανερῶς ὠνείδιζεν αὐτῷ τὰ	κατὰ	τὸν πάππον Ὑρκανὸν καὶ τὸν
[1, 31]	Φερώρας μετὰ τῆς γυναικὸς ὁπλίσαιτο	κατὰ	τοῦ βασιλέως. Πάρεργον δὲ τῆς
[1, 16]	καὶ τὴν γυναῖκα καὶ καταβαλὼν	κατὰ	τοῦ κρημνοῦ τοὺς νεκροὺς τελευταῖον
[1, 26]	Ἀριστόβουλον εἰπεῖν δελεάσας καὶ ταῖς	κατὰ	τοῦ πατρὸς μέμψεσιν ἐνδησάμενος ἀμφοτέρους
[1, 30]	ἐκ Μαριάμμης Ἡρώδην γεγραφέναι. Καὶ	κατὰ	τοῦτό γε παντάπασιν παραγηρᾶν οἰόμενον
[1, 7]	Ἀντεῖχον δ' ἐπὶ πλεῖον οἱ	κατὰ	τοῦτο τὸ μέρος πύργοι μεγέθει
[1, 11]	παραγίνεται διάδοχος, ~(συνίσταται δὲ Ῥωμαίοις	κατὰ	τοῦτον τὸν καιρὸν ὁ μέγας
[1, 2]	δὲ γίνεται καὶ Ἀντιόχῳ σύμμαχος	κατὰ	Τρύφωνος, ὃν ἐν Δώροις πρὸ
[1, 17]	μὲν οὖν ἄλλων οὐδεὶς παρῆν	κατὰ	τύχην ὁ συλληψόμενος τοὺς ἄνδρας,
[1, 31]	τὸν πατέρα τόλμης ἐκόμιζεν τὰς	κατὰ	τῶν ἀδελφῶν ἐσκευωρημένας ἐπιστολὰς ὑπ'
[1, 31]	Τηνικαῦτά γε μὴν τοῖς γράφουσιν	κατὰ	τῶν ἀδελφῶν πλεῖστα δοὺς χρήματα
[1, 23]	τὸν πατέρα κολακείαις, διαβολὰς δὲ	κατὰ	τῶν ἀδελφῶν ποικίλας ἐνσκευαζόμενος καὶ
[1, 26]	πάλιν λαβὼν καιρὸν Ἀντίπατρος ἑτέρους	κατὰ	τῶν ἀδελφῶν ὑπέπεμπεν κατηγόρους λέγειν,
[1, 23]	τὴν μητέρα. Δυσὶ δ' ὅπλοις	κατὰ	τῶν ἀδελφῶν χρώμενος, κολακείᾳ καὶ
[1, 10]	Ἰουδαίους διαστασιάσῃ παρελθὼν καὶ χρήσηται	κατὰ	τῶν δόντων ταῖς ἀφορμαῖς. (Τούτων
[1, 25]	χεῖρας Ἡρώδῃ πολλὰ καὶ δεινὰ	κατὰ	τῶν δυνατωτάτων βοῶσαι, καὶ διὰ
[1, 25]	ὁμόσε χωρεῖν διέγνω, καὶ τέσσαρας	κατὰ	τῶν ἐχθρῶν βίβλους συνταξάμενος προσωμολόγει
[1, 19]	ἐθρασύνεσθε πέρα τοῦ δέοντος καὶ	κατὰ	τῶν ἐχθρῶν παρὰ τὴν ἐμὴν
[1, 7]	τῶν ὁμοφύλων ἀντιστασιαστῶν ἀνῃροῦντο καὶ	κατὰ	τῶν κρημνῶν ἔρριπτον ἑαυτοὺς ἄπειροι·
[1, 19]	βούλευμα· πρῶτον μὲν γὰρ ῥύσια	κατὰ	τῶν πολεμίων ἄγων καὶ πολὺ
[1, 27]	ἁλίσκοιτο καὶ νικῶν νίκην πικρὰν	κατὰ	τῶν τέκνων, ἐπηρώτα τὴν γνώμην
[1, 27]	καταγνοὺς πολλάκις θάνατον πιστεύεις τούτοις	κατὰ	τῶν τέκνων, οἵ σε τῶν
[1, 27]	ἔφη, κακοδαιμονέστατος εἶναι δοκεῖς, ὅστις	κατὰ	τῶν φιλτάτων πείθῃ τοῖς πονηροτάτοις,
[1, 17]	ὀρῶν κατατρέχοντες ἀπεπειρῶντο τῶν προτεταγμένων,	κατὰ	χεῖρα μὲν συμπλέκεσθαι τοῖς Ῥωμαίοις
[1, 7]	Ἰουδαῖοι, τὸ χῶμα ὕψου τῆς	κατὰ	χεῖρα συμβολῆς εἴργων τοὺς στρατιώτας·
[1, 1]	ἔκτισεν ὅμοιον· περὶ ὧν αὖθις	κατὰ	χώραν δηλώσομεν. (Ἀντιόχῳ γε μὴν
[1, 9]	τοῖς λοιποῖς Αἰγυπτίοις εἰς μάχην	κατὰ	χῶρον, ὃς Ἰουδαίων στρατόπεδον καλεῖται.
[1, 13]	μὲν ἐν Ἱεροσολύμοις Ἀντιγόνῳ τὰ	πράγματα,	δεσμώτην δ' Ὑρκανὸν ἀνάγουσιν εἰς
[1, 0]	καὶ μηδεμίαν τοῖς ἐπισταμένοις τὰ	πράγματα	καὶ παρατυχοῦσι τῷ πολέμῳ καταλιπὼν
[1, 17]	τὰ κατὰ τὴν Ἰουδαίαν Ἡρώδου	πράγματα.	Κατελελοίπει μὲν γὰρ Ἰώσηπον τὸν
[1, 0]	βασιλείας διαστασιάσαντες εἵλκυσαν εἰς τὰ	πράγματα	Ῥωμαίους καὶ Πομπήιον. Καὶ ὡς
[1, 0]	καὶ μετὰ πολλοῦ πόνου τὰ	πράγματα	συλλέγειν, πεφίμωνται παρέντες τοῖς ἀσθενεστέροις
[1, 0]	σκληρότερος εἴη δικαστής, τὰ μὲν	πράγματα	τῇ ἱστορίᾳ προσκρινέτω, τὰς δ'
[1, 11]	τε Μοῦρκον καὶ τὰ διεστῶτα	τάγματα	διαλλάξας ἐλευθεροῖ μὲν Ἀπάμειαν τῆς
[1, 9]	Ἀριστόβουλον, παραδοὺς δ' αὐτῷ δύο	τάγματα	κατὰ τάχος ἔπεμψεν εἰς Συρίαν,
[1, 17]	ἀνεχώρησεν, Σόσσιος δὲ δύο μὲν	τάγματα	προαπέστειλεν εἰς Ἰουδαίαν Ἡρώδῃ συμμαχῶν,
[1, 16]	Ἀντιγόνου χιλίους ἱππεῖς καὶ δύο	τάγματα.	Τούτων δὲ τὸν στρατηγὸν Μαχαιρᾶν
[1, 24]	δ' ἕκαστον τὰ τοῦ βασιλέως	προστάγματα,	παραγγείλαντος τοῖς τιμιωτάτοις μήτε προσιέναι
[1, 0]	ἀκοῇ συλλέγοντες εἰκαῖα καὶ ἀσύμφωνα	διηγήματα	σοφιστικῶς ἀναγράφουσιν, οἱ παραγενόμενοι δὲ
[1, 32]	μὲν τὰ κατὰ τὴν βασιλείαν	κακουργήματα	περιτιθεὶς αὐτῷ, μάλιστα δὲ τὴν
[1, 33]	τε τοὺς πόδας ὥσπερ ὑδρωπιῶντος	οἰδήματα	τοῦ τε ἤτρου φλεγμονὴ καὶ
[1, 15]	καὶ οἶνον καὶ ἔλαιον καὶ	βοσκήματα	κατάγειν εἰς Ἱεριχοῦντα. Ταῦτ' ἀκούσας
[1, 31]	μου ψαύσῃς πρὶν ἀποσκευάσασθαι τὰ	ἐγκλήματα.	Δίδωμι δέ σοι δικαστήριον καὶ
[1, 19]	ὑμᾶς ταρασσέτω τὰ τῶν ἀψύχων	κινήματα	μηδ' ὑπολαμβάνετε τὸν σεισμὸν ἑτέρας
[1, 19]	δὲ τοῖς ἔργοις ἐγεῖραι τὰ	φρονήματα	καὶ πεῖσαι τοὺς ἀσεβεστάτους, ὡς
[1, 19]	καὶ σβέσας τῶν ἀνδρῶν τὰ	φρονήματα	προύκοψεν ὥστε καὶ προστάτης ὑπὸ
[1, 26]	πράξεις τὰ δι' αἵματος πορισθέντα	χρήματα	ἀνηλώθη, τούς τε ἐξ ἡμῶν
[1, 16]	τῆς Ἡρώδου βίας ἀποδυρόμενος καὶ	χρήματα	δώσειν ὑπισχνούμενος. Ὁ δέ, οὐ
[1, 15]	στρατιωτῶν σπάνιν ἐπιτηδείων ἀναβοᾶν καὶ	χρήματα	εἰς τροφὰς ἀπαιτεῖν ἀπάγειν τε
[1, 8]	Ὑρκανῷ καὶ Ἀντιπάτρῳ· καὶ γὰρ	χρήματα	καὶ ὅπλα καὶ σῖτον καὶ
[1, 20]	Κλεοπάτρας θάνατον· ἣν ἀνελόντι καὶ	χρήματα	καὶ τείχη πρὸς ἀσφάλειαν καὶ
[1, 11]	τε υἱοῖς διεῖλεν εἰσπράττειν τὰ	χρήματα	καί τισιν ἄλλοις τῶν ἐπιτηδείων
[1, 21]	τοῖς δεομένοις, καὶ τῇ Ῥόδῳ	χρήματα	μὲν εἰς ναυτικοῦ κατασκευὴν παρέσχεν
[1, 28]	οὐκ ὀλίγα πέμπων ἐπὶ Ῥώμης	χρήματα.	Οἵ γε μὴν περὶ Σατορνῖνον
[1, 14]	ὡς ἔτι τἀδελφοῦ ζῶντος ἐπειγόμενος	χρήματα	παρὰ τοῦ βασιλέως λαβεῖν, οἷς
[1, 31]	κατὰ τῶν ἀδελφῶν πλεῖστα δοὺς	χρήματα	συμφύρειν ἐπειρᾶτο τὸν ἔλεγχον, ἐσθῆτάς
[1, 29]	τε λαμπρὰν καὶ πλεῖστα δοὺς	χρήματα	τήν τε διαθήκην κομίζειν, ἐν
[1, 33]	δραχμὰς ἐκέλευσεν διανεῖμαι καὶ πολλὰ	χρήματα	τοῖς ἡγεμόσι καὶ τοῖς φίλοις.
[1, 33]	ποινὴν εἶναι τῶν σοφιστῶν τὰ	νοσήματα	λέγειν. Ὁ δὲ παλαίων τοσούτοις
[1, 31]	τῶν γραφομένων, ἃ δὲ νεότητος	ἁμαρτήματα.	Τηνικαῦτά γε μὴν τοῖς γράφουσιν
[1, 23]	καὶ Ἡρώδου φρονιμώτερον, τὰ μὲν	ἁμαρτήματα	τοῦ πατρὸς αἰδημόνως ὑπεστείλατο, τὰς
[1, 0]	τῆς τε Γαλιλαίας ἑκατέρας τὰ	διαστήματα	καὶ τὴν φύσιν καὶ τοὺς
[1, 0]	τὰ γοῦν πάντων ἀπ' αἰῶνος	ἀτυχήματα	πρὸς τὰ Ἰουδαίων ἡττῆσθαι δοκῶ
[1, 1]	φυσικῇ προσλαβὼν ὠμότητι τὰ ἀσεβῆ	παραγγέλματα	παρανομίας οὐδεμίαν κατέλιπεν ὑπερβολὴν καὶ
[1, 32]	οὐ πρὸ πολλοῦ συνειλημμένοι, κομίζοντες	γράμματα	παρ' αὐτῆς πρὸς τὸν υἱὸν
[1, 32]	τάχα καὶ κατ' Ἀλεξάνδρου πλασθῆναι	γράμματα,	περιαλγὴς δ' ἦν ὑπὸ τοῦ
[1, 26]	καὶ δεινὸς μιμήσασθαι πάσης χειρὸς	γράμματα·	πολλὰ γοῦν παραχαράξας τελευταῖον ἐπὶ
[1, 13]	τὰ μηνύοντα τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ	γράμματα,	προελθεῖν οὐκ ἠβούλετο καίτοι μάλα
[1, 27]	ἀπέδοσαν τὰ ἀπὸ τοῦ βασιλέως	γράμματα,	σφόδρα μὲν ἠχθέσθη Καῖσαρ ἐπὶ
[1, 32]	Λάβε, πάτερ, τὰ παρ' αὐτοῦ	γράμματα.	Ταῦτα τῶν ἐνθάδε διαβολῶν πιστότερα,
[1, 0]	κατηγορίαν ὅπου δὲ ἐγκώμιον τὰ	συγγράμματα,	τὸ δ' ἀκριβὲς τῆς ἱστορίας
[1, 0]	δὲ γνησίοις πρὸς μὲν τὰ	λήμματα	καὶ τὰς δίκας κέχηνεν εὐθέως
[1, 27]	αὐτὴν ἐλέγχων, λοιδορίας δὲ καὶ	σκώμματα	καὶ ὕβρεις καὶ πλημμελείας μυρίας
[1, 19]	ἀπέκτειναν καὶ τοιαῦτα τῷ θεῷ	θύματα	περὶ τοῦ πολέμου κατέστεψαν. Ἀλλ'
[1, 0]	λείψανα τοῦ πολέμου καὶ τὰ	ἐρύματα	τῶν χωρίων καθεῖλον, Τίτος δὲ
[1, 10]	μάλιστα δὲ ἐλύπει τὰ Ἡρώδου	κατορθώματα	καὶ κήρυκες ἐπάλληλοι τῆς καθ'
[1, 5]	βασιλείων ἐκείνων ἦσαν, τὰ δ'	ἀναλώματα	καὶ αἱ δυσχέρειαι τῆς Ἀλεξάνδρας.
[1, 31]	τε πολυτελεῖς καὶ στρωμνὰς ποικίλας	ἐκπώματά	τε ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ συνωνούμενος
[1, 17]	τὰ προάστεια τρία μὲν ἐγείρειν	χώματα	καὶ πύργους ἐποικοδομεῖν αὐτοῖς κελεύει,
[1, 0]	τε ὅσας ἐποιήσατο καὶ ὁπόσα	χώματα,	περιβόλους τε τῶν τριῶν τειχῶν
[1, 0]	τὰ πρὸ ταύτης σημεῖα καὶ	τέρατα	καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν τυράννων
[1, 16]	τὸν βασιλέα ἀναγκασθῆναι παραδοῦναι τὰ	Σαμόσατα.	~(Κἀν τούτῳ θραύεται τὰ κατὰ
[1, 13]	ἀποδείξας ἀδελφὸν καὶ Ὑρκανὸν ἀγεννέστατον,	ἀνδρειότατα	θνήσκει ποιησάμενος τὴν καταστροφὴν τοῖς
[1, 13]	ὑφορώμενος εἰς τὴν Ἰδουμαίαν τὰ	λαμπρότατα	τῶν κειμηλίων προανεσκεύαστο, καὶ τῶν
[1, 19]	ἐπὶ τὴν ἄμυναν λέγων τοιάδε·	(Παραλογώτατά	μοι δοκεῖ τὸ παρὸν ὑμῶν
[1, 4]	ἔρυμα τῶν ὑπὲρ Ἰορδάνην, τὰ	τιμιώτατα	δὲ τῶν Θεοδώρου τοῦ Ζήνωνος
[1, 18]	στρατιώτην, ἀναλόγως δὲ τοὺς ἡγεμόνας,	βασιλικώτατα	δὲ αὐτὸν ἐδωρήσατο Σόσσιον, ὡς
[1, 6]	καὶ αὐτὸς ὡς οἷόν τε	βασιλικώτατα	κεκοσμηκὼς ἑαυτόν. Ἀδοξήσας δὲ πρὸς
[1, 10]	καὶ Ἀντιπάτρου κατηγόρει παρελθών, ὡς	παρανομώτατα	μὲν αὐτὸν μετὰ τῶν ἀδελφῶν
[1, 7]	τε ἱερὸν ἐντὸς τῆς φάραγγος	ὀχυρώτατα	τετειχισμένον, ὥστε τοῦ ἄστεος ἁλισκομένου
[1, 0]	ἑκάστην πόλιν τῶν ἁλισκομένων πάθη	μετὰ	ἀκριβείας, ὡς εἶδον ἢ ἔπαθον,
[1, 24]	ἔλεγον, ὡς ἐπιβουλεύοι τε αὐτῷ	μετὰ	Ἀριστοβούλου τοῦ ἀδελφοῦ καὶ παραφυλάττει
[1, 26]	ἵνα αὐτὸν δέξηται τῷ φρουρίῳ	μετὰ	Ἀριστοβούλου τοῦ ἀδελφοῦ κτείναντα τὸν
[1, 29]	Οὐ μὴν ὑπερίσχυσεν τοῦ πάθους·	μετὰ	γὰρ ἡμέρας ὀλίγας ἀποθνήσκει Φερώρας.
[1, 17]	Τούτων δὲ οὔπω πέπυστο Ἡρώδης·	μετὰ	γὰρ τὴν Σαμοσάτων ἅλωσιν Ἀντώνιος
[1, 3]	ὅσον τῆς πατρῴας εὐδαιμονίας ἀπέκλιναν.	~(Μετὰ	γὰρ τὴν τοῦ πατρὸς τελευτὴν
[1, 18]	τὸν Τιγράνου παῖδα δῶρον Κλεοπάτρᾳ·	μετὰ	γὰρ τῶν χρημάτων καὶ τῆς
[1, 13]	ὥστε καὶ τοὺς δεσμώτας ἀποκτεῖναι.	~(Μετὰ	δὲ ἔτη δύο Βαζαφράνου τοῦ
[1, 25]	μὲν εὑρήσων πάλαι δεδωκότα δίκας,	μετὰ	δὲ σοῦ περὶ τῆς θυγατρὸς
[1, 25]	τὸν γαμβρὸν ἐρρύσατο, πέρας εἶχεν,	μετὰ	δὲ τὰς διαλλαγὰς ἐν εὐωχίαις
[1, 8]	ἀνδρὸς καὶ τῶν ἄλλων τέκνων.	Μετὰ	δὲ ταῦτα εἰς Ἱεροσόλυμα Γαβίνιος
[1, 32]	τοὺς δηλώσοντας τὴν συμφορὰν ἐξέπεμψεν.	(Μετὰ	δὲ ταῦτα καὶ κατὰ Σαλώμης
[1, 20]	ἐξαιτούμενον οἷς διεκρούσατο τὴν δέησιν.	Μετὰ	δὲ ταῦτα πορευόμενον ἐπ' Αἴγυπτον
[1, 33]	Ἀντιπάτρου γράφει, τετράρχην δὲ Ἀντίπαν.	(Μετὰ	δὲ τὴν ἀναίρεσιν τοῦ παιδὸς
[1, 24]	συνοικίσας ἀδελφὴν τῆς ἰδίας γυναικός·	μετὰ	δὲ τὴν ἐκείνης τελευτὴν καθωσίωσε
[1, 33]	εἰς τὸν διάδοχον εὐνοίας παρεκάλει.	Μετὰ	δὲ τὴν ἐπιστολὴν λύσας τὰς
[1, 20]	ὡς τὸ μεγαλόφρον τοῦ λαμβάνοντος.	(Μετὰ	δὲ τὴν πρώτην ἀκτιάδα προστίθησιν
[1, 22]	μὲν αὐτῷ τὴν ἀρχιερωσύνην ἑπτακαιδεκαέτει,	μετὰ	δὲ τὴν τιμὴν κτείνας εὐθέως,
[1, 11]	πεζήν τε καὶ ἱππικὴν δόντες,	μετὰ	δὲ τὴν τοῦ πολέμου κατάλυσιν
[1, 8]	οἰκητόρων ἀσμένως ἐφ' ἑκάστην συνθεόντων.	(Μετὰ	δὲ τὴν τούτων ἐπιμέλειαν ἐπανελθὼν
[1, 13]	ἀνὰ τὴν Ἰδουμαίαν δοὺς ἐφόδια,	μετὰ	δὲ τῶν ἀναγκαιοτάτων τοὺς ἀλκιμωτάτους
[1, 16]	τὴν ἔφοδον ἔδεισαν οἱ πολέμιοι,	μετὰ	δὲ τῶν ὅπλων ἀπήντων ἐμπειρίαν
[1, 2]	Ἀντίοχος Κενδεβαῖον τὸν αὐτοῦ στρατηγὸν	μετὰ	δυνάμεως δῃώσοντα τὴν Ἰουδαίαν ἔπεμψεν
[1, 10]	στρατηγῶν ἐπὶ τιμωρίᾳ τοῦ φόνου	μετὰ	δυνάμεως συνελθόντων. Οἷς καὶ διὰ
[1, 2]	ἀποδείκνυται καὶ τῆς Μακεδόνων ἐπικρατείας	μετὰ	ἑκατὸν καὶ ἑβδομήκοντα ἔτη Ἰουδαίους
[1, 23]	ἀτιμίαν ἀπωδύρετο. Συνήργει δ' αὐτῷ	μετὰ	καθαροῦ τοῦ συνειδότος ἡ περὶ
[1, 20]	μετ' Ἀγρίππαν, ὑπ' Ἀγρίππα δὲ	μετὰ	Καίσαρα. Ἔνθεν ἐπὶ πλεῖστον μὲν
[1, 1]	πάλιν εἰς τὴν χώραν ἐμβάλλοντα	μετὰ	καρτερᾶς πληγῆς ἀνέστειλεν. Ἀπὸ δὲ
[1, 10]	πρότερον τὴν Γαλιλαίαν. Ἤει δὲ	μετὰ	καρτεροῦ στίφους, ὡς μήτε καταλύειν
[1, 27]	εὖ μέντοι ποιήσειν λέγων, εἰ	μετὰ	κοινοῦ συνεδρίου τῶν τε ἰδίων
[1, 30]	ἑαυτῶν γυναῖκας. Οὐ γὰρ φείσεσθαι	μετὰ	Μαριάμμην καὶ τοὺς ἐξ ἐκείνης
[1, 10]	τὰ προσεχῆ τῇ Συρίᾳ κατατρέχοντα	μετὰ	μεγίστου στίφους αὐτόν τε συλλαβὼν
[1, 3]	κατ' ἰδιώτην, ὅτι τε παρείη	μετὰ	μεγίστου συντάγματος ἀναιρήσων αὐτόν· οὐ
[1, 17]	(Γήμας δὲ ὑπέστρεψεν ἐπὶ Ἱεροσολύμων	μετὰ	μείζονος δυνάμεως· συνῆπτε δ' αὐτῷ
[1, 8]	τοῖς Ἀραβίοις ὄρεσιν. (Γαβίνιος δὲ	μετὰ	μέρους τῆς στρατιᾶς Μᾶρκον Ἀντώνιον
[1, 32]	περὶ τὸ συνέδριον Καίσαρι γράψας	μετὰ	μίαν ἡμέραν χωρίζεται. Δεσμεῖ δὲ
[1, 7]	ἱερῶν κειμηλίων ἥψατο, ἀλλὰ καὶ	μετὰ	μίαν τῆς ἁλώσεως ἡμέραν καθᾶραι
[1, 0]	μεστὰ δ' ἦν πάντα θορύβων	μετὰ	Νέρωνα, καὶ πολλοὺς μὲν βασιλειᾶν
[1, 13]	καὶ ξενίᾳ τὸν Πάρθον εἰσδέχεται	μετὰ	πεντακοσίων ἱππέων, προφάσει μὲν ἥκοντα
[1, 17]	τῶν παραγγελμάτων ἐπὶ Ἱεριχοῦντος ἐχώρει	μετὰ	πέντε σπειρῶν, ἃς συνέπεμψεν Μαχαιρᾶς·
[1, 1]	ὁ βασιλεὺς ὡρμημένος πάλαι, καὶ	μετὰ	πλείστης δυνάμεως αὐτὸς ὁρμήσας τήν
[1, 17]	συνῆπτε δ' αὐτῷ καὶ Σόσσιος	μετὰ	πλείστης στρατιᾶς ἱππέων τε καὶ
[1, 16]	Ἀντώνιον ὁρμῆς· ἀκηκοὼς δ' αὐτὸν	μετὰ	πολλῆς δυνάμεως προσπολεμοῦντα Σαμοσάτοις, πόλις
[1, 0]	ἔνθα χρὴ τἀληθῆ λέγειν καὶ	μετὰ	πολλοῦ πόνου τὰ πράγματα συλλέγειν,
[1, 13]	τὸ τεῖχος, Ἡρώδης δ' οὐ	μετὰ	πολλῶν ἐφρούρει τὰ βασίλεια· καὶ
[1, 24]	εὐθέως ἦν παρ' Ἀντιπάτρῳ, καὶ	μετὰ	προσθήκης μετέβαινεν ἀπὸ Ἀντιπάτρου πρὸς
[1, 15]	Ἱεροσόλυμα· συνῆπτε δ' αὐτῷ τὸ	μετὰ	Σίλωνος στρατιωτικὸν καὶ πολλοὶ τῶν
[1, 30]	ἡμᾶς Ἀντίπατρον; Ἄκουε, βασιλεῦ, καὶ	μετὰ	σοῦ θεὸς ὁ μάρτυς ἐμοὶ
[1, 12]	στάσις ἐν Ἱεροσολύμοις γίνεται Ἕλικος	μετὰ	στρατιᾶς ἐπαναστάντος Φασαήλῳ καὶ κατὰ
[1, 17]	δοκεῖν, Πάππον τινὰ τῶν ἑταίρων	μετὰ	στρατιᾶς ἐπὶ Σαμάρειαν περιπέμπει. Τούτῳ
[1, 4]	ὑπακούσαντος κατ' ἐλπίδα μειζόνων καὶ	μετὰ	στρατιᾶς ἥκοντος συνέμισγον οἱ Ἰουδαῖοι
[1, 10]	οὔπω προσδοκῶν ἐπ' αὐτὸν ὁρμήσειν	μετὰ	στρατιᾶς. (Καὶ οὐ διήμαρτεν τῆς
[1, 7]	ὑφ' ἑαυτῷ στρατηγῶν Πείσωνα εἰσπέμπει	μετὰ	στρατιᾶς· ὃς διαλαβὼν φρουραῖς τὴν
[1, 33]	τελευτὴν αὐτοῦ τὸ στρατιωτικὸν προελθοῦσα	μετὰ	τἀνδρὸς ἡ Σαλώμη διαφῆκεν τοὺς
[1, 17]	τὸν τἀδελφοῦ θάνατον προσημαίνουσιν, καὶ	μετὰ	ταραχῆς ἐκθορόντι τῆς κοίτης εἰσῄεσαν
[1, 13]	προσεχόντων ὁμοίως ἕκαστος. Πάρθοι δὲ	μετὰ	τὰς ἁρπαγὰς ἐπὶ τοσοῦτον ὕβρεως
[1, 23]	τὴν βασιλείαν καταλιπεῖν ᾧ βούλεται.	(Μετὰ	ταῦτα δ' ἀπὸ Ῥώμης ὑπέστρεφεν
[1, 33]	τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ, καὶ	μετὰ	ταῦτα πρὸς ταφὴν ἐτρέποντο τοῦ
[1, 9]	ἔρωτι γαμεῖ τὴν ἑτέραν καὶ	μετὰ	ταῦτα ὑπὸ τοῦ πατρὸς δι'
[1, 2]	Ὑρκανὸς καὶ θύσας τῷ θεῷ	μετὰ	τάχους ἐπὶ Πτολεμαῖον ὥρμησεν βοηθήσων
[1, 16]	ἱππέων πρὸς Ἄρβηλα κώμην αὐτὸς	μετὰ	τεσσαράκοντα ἡμέρας ἐπῆλθεν μετὰ τῆς
[1, 3]	μετατιθεὶς περιτίθεται μὲν διάδημα πρῶτος	μετὰ	τετρακοσιοστὸν καὶ ἑβδομηκοστὸν πρῶτον ἔτος,
[1, 17]	διδόντος. Τὰ δὲ τῆς Γαλιλαίας	μετὰ	τὴν Ἀντιγόνου νίκην ἐνεωτερίσθη εἰς
[1, 15]	αὐθημερὸν αὐτῶν τὰς ἀπορίας. Καὶ	μετὰ	τὴν δέησιν εὐθέως> ὁρμήσας αὐτὸς
[1, 22]	καὶ τάχιον μέν, μάλιστα δὲ	μετὰ	τὴν ἐκ Ῥώμης ἄφιξιν. Πρῶτον
[1, 20]	πολλὰς ἔπεμψα μυριάδας, ἀλλ' οὐδὲ	μετὰ	τὴν ἐν Ἀκτίῳ πληγὴν κατέλιπον
[1, 0]	Σόσσιον, ὅπως τε ὁ λαὸς	μετὰ	τὴν Ἡρώδου τελευτὴν κατεστασίασεν Αὐγούστου
[1, 19]	προθύμους, ἔθυεν τῷ θεῷ καὶ	μετὰ	τὴν θυσίαν διέβαινεν τὸν Ἰορδάνην
[1, 9]	πρὸς τοὺς ἀδελφούς. (Ἀντίπατρος δὲ	μετὰ	τὴν Πομπηίου τελευτὴν μεταβὰς ἐθεράπευεν
[1, 30]	οὐ τῶν αὐτοῦ τινα παίδων	μετὰ	τὴν τελευτήν, ἀλλὰ τὸν ἐκ
[1, 33]	ἔλεγον, ὅτι πλειόνων ἀγαθῶν ἀπολαύσουσιν	μετὰ	τὴν τελευτήν. (Ἐπὶ τούτοις ὁ
[1, 7]	Ῥώμην ἠπείγετο τὸν Ἀριστόβουλον ἄγων	μετὰ	τῆς γενεᾶς αἰχμάλωτον. Δύο δ'
[1, 31]	πρῶτον ἀσθενήσει φάρμακον, τούτῳ Φερώρας	μετὰ	τῆς γυναικὸς ὁπλίσαιτο κατὰ τοῦ
[1, 19]	πλῆθος τοὺς Ἰουδαίους ἔμενον. Ἔνθα	μετὰ	τῆς δυνάμεως Ἡρώδης ἐπελθὼν ἐπειρᾶτο
[1, 4]	καὶ τὴν τάφρον χώσας διήλαυνε	μετὰ	τῆς δυνάμεως. Θέμενος δὲ ἐν
[1, 1]	οὔσης τῆς παρόδου Ἰούδας ὑπαντᾷ	μετὰ	τῆς δυνάμεως. Πρὶν δὲ συνάψαι
[1, 19]	θυσίαν διέβαινεν τὸν Ἰορδάνην ποταμὸν	μετὰ	τῆς δυνάμεως. Στρατοπεδευσάμενος δὲ περὶ
[1, 20]	Συνήττημαι δ' Ἀντωνίῳ καὶ τέθεικα	μετὰ	τῆς ἐκείνου τύχης τὸ διάδημα.
[1, 17]	Ἰουδαίαν Ἡρώδῃ συμμαχῶν, αὐτὸς δὲ	μετὰ	τῆς λοιπῆς δυνάμεως ἠκολούθει σχεδόν.
[1, 16]	αὐτὸς μετὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας ἐπῆλθεν	μετὰ	τῆς λοιπῆς δυνάμεως. Οὐ μὴν
[1, 16]	γηραιῶν τις ἑπτὰ παίδων πατὴρ	μετὰ	τῆς μητρὸς δεομένους τοὺς παῖδας
[1, 29]	θορύβους· ἡ γὰρ Φερώρα γυνὴ	μετὰ	τῆς μητρὸς καὶ τῆς ἀδελφῆς
[1, 13]	ἀδελφοὺς καὶ τὴν καθωμολογημένην παῖδα	μετὰ	τῆς μητρὸς καὶ τοῦ νεωτάτου
[1, 15]	ἐνεπλήσθη χρημάτων, αὐτὸς μὲν ἀνεχώρει	μετὰ	τῆς πλείστης δυνάμεως, Σίλωνα δὲ
[1, 6]	χρημάτων τε ὑποσχέσει καὶ τῷ	μετὰ	τῆς πόλεως ἐπιτρέπειν καὶ ἑαυτὸν
[1, 28]	Μαριάμμη. Τὴν μὲν οὖν Γλαφύραν	μετὰ	τῆς προικὸς Ἡρώδης ἀπέπεμψεν εἰς
[1, 28]	σκυθρωπὸς ἀφείλετο, ταῦτα δέ μοι	μετὰ	τῆς φύσεως συνίστησιν ἔλεος ὀρφανίας.
[1, 31]	εὐαγγελιζόμενος, καὶ ὡς ὑπὸ Καίσαρος	μετὰ	τιμῆς ἀπολυθείη. (Ὁ βασιλεὺς δὲ
[1, 17]	ἑσπέραν, διαλυθέντος δὲ τοῦ συμποσίου	μετὰ	τὸ πάντας ἐξελθεῖν ὁ οἶκος
[1, 11]	ἀγώνισμα τῆς Μαλίχου παρανομίας γενόμενος	μετὰ	τὸ συμπόσιον θνήσκει τά τε
[1, 8]	νῦν καιρὸς λέγειν. (Πάρθους δὲ	μετὰ	τὸν Κράσσον ἐπιδιαβαίνειν εἰς Συρίαν
[1, 19]	τοσοῦτον ἀποδέω κατεπτηχέναι τοὺς πολεμίους	μετὰ	τὸν σεισμόν, ὥσθ' ὑπολαμβάνειν τὸν
[1, 26]	αὐτὸς Ἡρώδης ἐν ἀλλοτρίοις καὶ	μετὰ	τὸν τῆς μητρὸς αὐτῶν φόνον
[1, 0]	καὶ τάξιν ἀλλοτρίαν, ἀλλ' ὁ	μετὰ	τοῦ καινὰ λέγειν καὶ τὸ
[1, 27]	αὐτοὺς ἐστρατολόγησεν· αὐτόθι γοῦν ἀναιροῦνται	μετὰ	τοῦ κουρέως ξύλοις βαλλόμενοι καὶ
[1, 33]	καὶ συνῆγον αὐτοὺς εἰς ἐκκλησίαν	μετὰ	τοῦ λοιποῦ πλήθους ἐν τῷ
[1, 33]	καὶ κατὰ στῖφος οἱ στρατιῶται	μετὰ	τοῦ πλήθους προσιόντες ὑπισχνοῦντο μὲν
[1, 0]	τῷ πολέμῳ, καὶ ὡς οὗτος	μετὰ	τοῦ πρεσβυτέρου τῶν παίδων εἰς
[1, 23]	δικαστὴν διαδόχου κατέστησεν, ἐγὼ δὲ	μετὰ	τοῦ συμφέροντος ἐμαυτῷ κἀκεῖνον ἀμείβομαι.
[1, 10]	παρελθών, ὡς παρανομώτατα μὲν αὐτὸν	μετὰ	τῶν ἀδελφῶν πάσης ἀπελαύνοιεν τῆς
[1, 3]	πάνυ πανούργως ἡ βασίλισσα συντάσσεται	μετὰ	τῶν ἐπιβούλων· τοὺς γὰρ πεμφθέντας
[1, 2]	τοὺς μέντοι γε υἱεῖς αὐτοῦ	μετὰ	τῶν ἐρρωμενεστάτων προεκπέμπει, αὐτὸς δὲ
[1, 13]	ἀδελφῶν προστάξας ὁδεύειν αὐτὸς ἀσφαλῶς	μετὰ	τῶν θεραπόντων ἀνέκοπτε τοὺς βαρβάρους·
[1, 13]	οὕτω δυνατοῦ περιγενέσθαι, προλαβὼν Ἡρώδης	μετὰ	τῶν οἰκειοτάτων προσώπων νύκτωρ ἐπὶ
[1, 5]	παίδων Ἀριστόβουλος τὸν καιρὸν ἁρπάσας	μετὰ	τῶν οἰκετῶν, εἶχεν δὲ πολλοὺς
[1, 20]	εἰπεῖν, ὅτι πάντως ἄν με	μετὰ	τῶν ὅπλων ἐπείρασας εὐχάριστον, εἰ
[1, 3]	κτείνειν δὲ τὸν Ἀντίγονον, εἰ	μετὰ	τῶν ὅπλων προσίοι, καὶ πρὸς
[1, 3]	διάθεσις μηδὲν ὑποπτεύειν πονηρόν, ἐχώρει	μετὰ	τῶν ὅπλων ὡς πρὸς ἐπίδειξιν.
[1, 3]	ἐπὶ τέλει τῆς ἑορτῆς ἀναβάντα	μετὰ	τῶν περὶ αὐτὸν ὁπλιτῶν ὡς
[1, 6]	πρὸς τὸν Ἀριστόβουλον. Ὁ δὲ	μετὰ	τῶν συμμεινάντων φθάνει συμφυγὼν ἐπὶ
[1, 9]	πρῶτος εἰσεπήδησεν εἰς τὴν πόλιν	μετὰ	τῶν σὺν αὐτῷ. (Καὶ τὸ
[1, 6]	δ' ἦν ἡ Ἀριστοβούλου γυνὴ	μετὰ	τῶν τέκνων. Ἀμέλει πρὶν ἀνηκέστου
[1, 14]	ναυπηγεῖται τριήρη μεγίστην, ἐν ᾗ	μετὰ	τῶν φίλων εἰς Βρεντέσιον καταπλεύσας
[1, 1]	ἀπὸ κώμης Μωδεεὶν ὄνομα, συνασπίσας	μετὰ	χειρὸς οἰκείας, πέντε γὰρ υἱεῖς
[1, 33]	εὐθέως τῷ βασιλέως στρατηγῷ, κἀκεῖνος	μετὰ	χειρὸς οὐκ ὀλίγης ἀναδραμὼν περὶ
[1, 8]	ὁ ἐξ Ἱεροσολύμων ὑποστράτηγος αὐτομολήσας	μετὰ	χιλίων. Ῥωμαῖοι δ' ἐπηκολούθουν, καὶ
[1, 6]	Οὗτος ἅμα καὶ τὸν Ὑρκανὸν	Ἀρέτᾳ	προσφυγόντα τῷ βασιλεῖ τῆς Ἀραβίας
[1, 6]	τῆς Ἀραβίας ἐστίν. Ἔνθα τῷ	Ἀρέτᾳ	τὸν Ὑρκανὸν ἐγχειρίσας καὶ πολλὰ
[1, 23]	μείνατε ἀδελφοί. Δίδωμι δὲ ὑμῖν	ἐσθῆτα	ἤδη καὶ θεραπείαν βασιλικήν· ἐπεύχομαι
[1, 20]	αὐτῷ δίχα διαδήματος, τὴν μὲν	ἐσθῆτα	καὶ τὸ σχῆμα ἰδιώτης, τὸ
[1, 22]	κτείνας εὐθέως, ἐπειδὴ τὴν ἱερὰν	ἐσθῆτα	λαβόντι καὶ τῷ βωμῷ προσελθόντι
[1, 10]	ταῦτα ὁ Ἀντίπατρος ἀπορρίψας τὴν	ἐσθῆτα	τὸ πλῆθος ἐπεδείκνυεν τῶν τραυμάτων,
[1, 1]	πάτρια βρέφη τε αὐτῶν φυλάττειν	ἀπερίτμητα	καὶ σῦς ἐπιθύειν τῷ βωμῷ·
[1, 16]	εἰς τὰ ἕλη καὶ τὰ	δυσερεύνητα	τῶν χωρίων. Πυθόμενος δὲ Ἡρώδης
[1, 27]	σπουδάζουσα λάθρα τὰ τοῦ βασιλέως	ἀπόρρητα	διαγγέλλοι πρὸς αὐτὸν ἐχθρὸν ὄντα.
[1, 26]	ἀμφοτέρους ᾤχετο φέρων Ἀντιπάτρῳ τὰ	ἀπόρρητα·	προσεπιψεύδεται δ' ἐπιβουλὴν ὡς ἐνεδρευόντων
[1, 0]	ἔτι τε τῆς χώρας τὴν	ἰδιότητα,	λίμνας τε καὶ πηγὰς τὰς
[1, 5]	τὸ θεῖον. Οἱ δὲ τὴν	ἁπλότητα	τῆς ἀνθρώπου κατὰ μικρὸν ὑπιόντες
[1, 5]	τὸν δὲ νεώτερον Ἀριστόβουλον διὰ	θερμότητα	κατεῖχεν ἰδιώτην. (Παραφύονται δὲ αὐτῆς
[1, 5]	καὶ πάντας εὔνους διὰ τὴν	θερμότητα,	κρατεῖ μὲν τῶν ἐρυμάτων ἁπάντων,
[1, 0]	τῶν τυράννων πρὸς τοὺς ὁμοφύλους	ὠμότητα	καὶ τὴν Ῥωμαίων φειδὼ πρὸς
[1, 10]	καὶ περὶ τἀδελφοῦ τὴν Σκιπίωνος	ὠμότητα	μέμφεσθαι καὶ μηδὲν εἰς τὸν
[1, 27]	Σαλώμη τὴν ἐπὶ τοῖς τέκνοις	ὠμότητα·	ταύτην γὰρ συνδήσασθαι τοῖς κινδύνοις
[1, 22]	λογιζόμενον δὲ καὶ τὴν Κλεοπάτρας	δεινότητα,	δι' ἣν Λυσανίας τε ὁ
[1, 16]	καὶ προσονειδίσας τὸν Ἡρώδην εἰς	ταπεινότητα	ἐπὶ τοῖς παισὶν ἀναιρεῖ καὶ
[1, 24]	γὰρ τῇ γυναικὶ συνεχῶς τὴν	ταπεινότητα,	καὶ ὡς αὐτὸς μὲν ἰδιῶτιν,
[1, 0]	τούτων, τήν τε τῆς πόλεως	ὀχυρότητα	καὶ τοῦ ἱεροῦ καὶ τοῦ
[1, 21]	τὴν δυσχέρειαν, ὡς τὴν μὲν	ὀχυρότητα	τῆς δομήσεως δυσάλωτον εἶναι τῇ
[1, 7]	ὅπως δεῖ προσβαλεῖν, τήν τε	ὀχυρότητα	τῶν τειχῶν δυσμεταχείριστον ὁρῶν καὶ
[1, 11]	ἦν. Τοὺς δὲ λοιποὺς εἰς	βραδυτῆτα	κακίσας αὐταῖς ἐθυμοῦτο ταῖς πόλεσιν.
[1, 13]	καλύπτοντι· δῶρα γοῦν δοὺς αὐτοῖς	ἔπειτα	ἀναχωροῦντας ἐλόχα. Τοῖς δ' αἴσθησις
[1, 17]	τις ἐκτρέχει τῶν πολεμίων ξιφήρης,	ἔπειτα	δεύτερος καὶ τρίτος, ἑξῆς δὲ
[1, 0]	ἀποκρυπτόμενος οὔτε προστιθεὶς τοῖς πεφωραμένοις.	(Ἔπειτα	διέξειμι τήν τε τῶν τυράννων
[1, 15]	καὶ Σίλωνα διασώζει κακῶς ἀμυνόμενον.	(Ἔπειτα	Ἰόππην ἑλὼν πρὸς τὴν Μασάδα
[1, 11]	στάσει τεταραγμένην κατεστήσατο τὴν πόλιν·	ἔπειτα	καθ' ἑορτὴν ὑπέστρεφεν εἰς Ἱεροσόλυμα
[1, 23]	γνώμης πρῶτον τὸν θεὸν σύμψηφον,	ἔπειτα	καὶ ὑμᾶς παρακαλῶ γενέσθαι. Τῷ
[1, 26]	κηδεστήν, πρὸς ὃν διαφεύξεσθαι ῥᾳδίως,	ἔπειτα	Καίσαρα μέχρι νῦν ἀγνοοῦντα τὸν
[1, 28]	τῶν παίδων συνήρμοσεν τὰς δεξιάς,	ἔπειτα	κατασπασάμενος ἕκαστον φιλοφρόνως διέλυσεν τὸ
[1, 24]	καὶ διασύρειν τὸ ῥηθὲν ἀρξάμενος	ἔπειτα	κατεσκεύαζεν ἡσυχῆ καὶ πρὸς ἀγανάκτησιν
[1, 27]	θανάτου χαλεπώτερα τοῖς συνέδροις ἀπέφηνεν.	Ἔπειτα	μηδενὸς ἀντιλέγοντος ἐποικτισάμενος, ὡς αὐτὸς
[1, 33]	μαχαίριον, εἰώθει γὰρ ἀποτέμνων ἐσθίειν,	ἔπειτα	περιαθρήσας μή τις ὁ κωλύων
[1, 32]	τὸν ἐπ' αὐτῷ διαχέας ἔλεον,	ἔπειτα	πικρὰν κατηγορίαν κατετείνατο, πάντα μὲν
[1, 9]	ἐκράτει τὸ λαιὸν ἔχων κέρας·	ἔπειτα	προσπεσὼν τοῖς διώκουσι Μιθριδάτην ἀπέκτεινεν
[1, 4]	ἔρημον λαβὼν τὸ φρούριον κατέσκαψεν.	(Ἔπειτα	συμβαλὼν Ὀβαίδᾳ τῷ Ἀράβων βασιλεῖ
[1, 4]	τῆς χώρας πρὸς τὴν μάχην,	ἔπειτα	τὴν ἵππον ἐξαίφνης ἐπιστρέψας, μυρία
[1, 33]	τὸν χρυσοῦν ἀετὸν ἐκκόπτειν, ὡμολόγουν.	Ἔπειτα,	τίνος κελεύσαντος, ἀπεκρίναντο τοῦ πατρίου
[1, 22]	μόναις ταῖς ἑορταῖς ἀφεὶς κατιέναι·	ἔπειτα	τὸν πάππον τῆς γυναικὸς Ὑρκανὸν
[1, 23]	παρὰ θηρίοις αἱ στοργαὶ μένουσιν,	ἔπειτα	τὸν ποιησάμενον ἡμῶν τὰς διαλλαγὰς
[1, 33]	μὲν τοὺς ὑποθεμένους τὴν πρᾶξιν,	ἔπειτα	τοὺς ἐν αὐτῇ συλληφθέντας κολάσαντα
[1, 11]	κἀκεῖνον ἐπὶ δεῖπνον ἐκάλει, παρεστῶτας	ἔπειτα	τῶν οἰκετῶν τινας πρὸς αὑτὸν
[1, 16]	πρὸς ἀποκρήμνοις ὄρεσιν ἦν οὐδαμόθεν	προσιτά,	πλαγίας δὲ ἀνόδους μόνον ἔχοντα
[1, 15]	φρούριον, εἰ μὴ περὶ τὴν	νύκτα	τῆς ἐξόδου συνέβη πλεῖστον ὗσαι·
[1, 4]	τῶν ἀντιστασιαστῶν κατὰ τὴν ἐπιοῦσαν	νύκτα	φυγεῖν ὀκτακισχιλίους ἔξω Ἰουδαίας ὅλης,
[1, 9]	προσέθεντο Μιθριδάτῃ. Κἀκεῖνος ἤδη τὸ	Δέλτα	περιελθὼν συνέβαλλεν τοῖς λοιποῖς Αἰγυπτίοις
[1, 3]	Ἀντίγονον ἐπὶ τέλει τῆς ἑορτῆς	ἀναβάντα	μετὰ τῶν περὶ αὐτὸν ὁπλιτῶν
[1, 0]	ὁ πόλεμος ἀνερράγη τά τε	συμβάντα	κατὰ Κέστιον καὶ ὅσα κατὰ
[1, 14]	τὸν ἀδελφιδοῦν ὄντα ἐτῶν ἑπτά·	τάλαντα	δ' ἦν ἕτοιμος τριακόσια δοῦναι
[1, 11]	δὲ καὶ Ἰουδαίοις εἰσενεγκεῖν ἑπτακόσια	τάλαντα	δείσας Ἀντίπατρος τὴν ἀπειλὴν τοῦ
[1, 7]	καὶ τῶν ἱερῶν χρημάτων εἰς	τάλαντα	δισχίλια. Οὔτε δὲ τούτων οὔτε
[1, 30]	δοῦναι γοῦν αὐτῷ πρῴην ἑκατὸν	τάλαντα	ἐπὶ τῷ μὴ διαλέγεσθαι Φερώρᾳ.
[1, 16]	εἰσεπράξατο παρὰ τῶν πόλεων ἑκατὸν	τάλαντα.	(Ἤδη δὲ Πάρθων μὲν ἐξεληλαμένων,
[1, 8]	πάντα περιεῖλεν καὶ τὰ δισχίλια	τάλαντα	ἦρεν, ὧν ἀπέσχετο Πομπήιος. Διαβὰς
[1, 11]	ἐκ τῆς Γαλιλαίας κομίσας ἑκατὸν	τάλαντα	καὶ διὰ τοῦτο ἐν τοῖς
[1, 31]	ἐγκαταγράψῃ· διακόσια γοῦν ἀναλώματος ἀνήνεγκεν	τάλαντα,	καὶ τούτων μεγίστη πρόφασις ἦν
[1, 32]	νῦν εἰς Ῥώμην ἔδωκα τριακόσια	τάλαντα,	Καίσαρι δ' ἐξ ὅλης τῆς
[1, 8]	δὲ ὁ Ἄραψ τριακόσια δοῦναι	τάλαντα,	κἀπὶ τούτοις Σκαῦρος ἐξῆγεν τῆς
[1, 17]	τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ, καίτοι πεντήκοντα	τάλαντα	λύτρον αὐτῆς Φερώρα τἀδελφοῦ διδόντος.
[1, 19]	βασιλεὺς καὶ λύτρα διδόντων πεντακόσια	τάλαντα	μᾶλλον ἐνέκειτο. Τοῦ δὲ δίψους
[1, 32]	τοῖς διὰ χρημάτων δώροις χίλια	τάλαντα,	τῇ δὲ γυναικὶ καὶ τέκνοις
[1, 24]	προσόδους δὲ ἰδίας εἶχεν ἑκατὸν	τάλαντα,	τὴν δὲ πέραν Ἰορδάνου πᾶσαν
[1, 6]	δικαίου τὰ παρὰ Ἀριστοβούλου τριακόσια	τάλαντα·	τοσοῦτον γὰρ λαβὼν Σκαῦρος ἐπικηρυκεύεται
[1, 2]	ἐγένετο, καὶ ὑφελόμενος ὑπὲρ τρισχίλια	τάλαντα	χρημάτων τόν τε Ἀντίοχον ἀνίστησι
[1, 26]	φρουρίῳ μετὰ Ἀριστοβούλου τοῦ ἀδελφοῦ	κτείναντα	τὸν πατέρα, καὶ παράσχῃ τοῖς
[1, 8]	καὶ τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐνεχείρισεν. Ἃ	πάντα	Γαβίνιος ἐναγούσης τῆς Ἀλεξάνδρου μητρὸς
[1, 24]	βασιλέως καὶ πᾶσα ἡ γενεά·	πάντα	γὰρ Ἀντίπατρος ἦν, καὶ τὰ
[1, 24]	πρὸς ἀγανάκτησιν ἐξεκαλεῖτο τὸν βασιλέα.	Πάντα	δὲ εἰς ἐπιβουλὴν ἀνήγετο καὶ
[1, 24]	τῶν πραττομένων ἢ λαλουμένων φῶρας.	Πάντα	δὲ περιεσκεμμένως δραματουργῶν τὰς πρὸς
[1, 20]	τῇ λοιπῇ στρατιᾷ πρὸς εὐωχίαν	πάντα	διέδωκεν. Προυνόησεν δὲ καὶ διὰ
[1, 24]	τὴν ὀργὴν οὐ κατασχοῦσα Σαλώμη	πάντα	διήγγειλεν Ἡρώδῃ· σφόδρα δ' ἦν
[1, 32]	τὸν υἱὸν τοιάδε· ἐπεὶ πεφώραται	πάντα	ἐκεῖνα τῷ πατρί σου, μὴ
[1, 21]	δέξασθαι δυνάμενα, ὥστε τῷ μὲν	πάντα	ἔχειν πόλιν εἶναι δοκεῖν τὸ
[1, 30]	ἐβλάπτομεν; Ἀποκρίνασθαι τὸν Ἀντίπατρον εἴθε	πάντα	ἡμᾶς ἀφελόμενος γυμνοὺς ἐάσειεν ζῶντας.
[1, 24]	ἦν, καὶ τὰ πικρότατον Ἀλεξάνδρῳ,	πάντα	ἦν ἡ Ἀντιπάτρου μήτηρ, σύμβουλος
[1, 29]	οὐδὲν Σαλώμη τῶν πραττομένων καὶ	πάντα	Ἡρώδῃ διήγγελλεν. (Ἐξεκαίετο δ' ἐκεῖνος
[1, 0]	οὐκ ἠρέμει, μεστὰ δ' ἦν	πάντα	θορύβων μετὰ Νέρωνα, καὶ πολλοὺς
[1, 13]	τά τε περὶ τὸ ἱερὸν	πάντα	καὶ ἡ πόλις ὅλη πλήθους
[1, 32]	οὐρανοῦ δικαστὴν ἀμήχανον, ὃς ἐφορᾷ	πάντα	καὶ πανταχοῦ πάρεστιν; Ἢ τὸ
[1, 1]	ἱεροῦ τόν τε χῶρον ἐκάθηρε	πάντα	καὶ περιετείχισε καὶ τὰ πρὸς
[1, 24]	διαφθείρων ἢ κολακείαις ὑπιὼν ἐς	πάντα	κατειργάσατο καὶ πεποιήκει προδότας καὶ
[1, 26]	καὶ τὰ τῆς βασιλείας μύση	πάντα	κηρύξειν, ἐφ' οἷς οὐ κριθήσεσθαι
[1, 26]	συνιδὼν τὸν Ἡρώδου τρόπον καὶ	πάντα	λέγων τε καὶ πράττων τὰ
[1, 32]	ἔλεον, ἔπειτα πικρὰν κατηγορίαν κατετείνατο,	πάντα	μὲν τὰ κατὰ τὴν βασιλείαν
[1, 0]	καὶ τοῦ βωμοῦ τὰ μέτρα	πάντα	μετ' ἀκριβείας, ἔθη τε ἑορτῶν
[1, 27]	υἱὸς οἰκτείρας ὑπέσχετο τῷ βασιλεῖ	πάντα	μηνύσειν, εἰ χαρίσαιτο τὸν πατέρα
[1, 32]	Καλῶς δὲ ποιήσεις, ἐπειδὰν ἀπαρτισθῇ	πάντα,	μνημονεύσας ὧν ὑπέσχου. (Ταύτης φωραθείσης
[1, 25]	μὲν ἑαυτὸν ὁμολογῶν, δεδρακέναι γὰρ	πάντα,	ὅσα κατηγοροῖτο, παρακοπὴν δὲ φρενῶν
[1, 23]	ὥστε ἐκείνους μὲν τῷ πατρὶ	πάντα	πειθαρχεῖν, τὸν δὲ τὴν βασιλείαν
[1, 8]	τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις ναοῦ χρυσὸν	πάντα	περιεῖλεν καὶ τὰ δισχίλια τάλαντα
[1, 0]	Ἰταλίαν καὶ τὸν θρίαμβον. (Ταῦτα	πάντα	περιλαβὼν ἐν ἑπτὰ βιβλίοις καὶ
[1, 7]	καὶ σπονδεῖα καὶ θυμιατήρια, ὁλόχρυσα	πάντα,	πλῆθός τε ἀρωμάτων σεσωρευμένον καὶ
[1, 16]	πλῆθος διαφθείρει, τὰ φρούρια δὲ	πάντα	πολιορκίαις ἐξελὼν ἐπιτίμιον τῆς μεταβολῆς
[1, 33]	οὐδὲν Ἀρχέλαος εἰς πολυτέλειαν, ἀλλὰ	πάντα	τὸν βασιλικὸν κόσμον προήνεγκεν συμπομπεύσοντα
[1, 21]	συμβέβηκεν τὴν παράλιον ἀλίμενον, ὡς	πάντα	τὸν τὴν Φοινίκην ἐπ' Αἰγύπτου
[1, 25]	καὶ φιλοῦντος· εἰς γὰρ τοῦτο	πάντα	τρόπον αὐτὸς συνεργήσειν. (Πείθεται Φερώρας,
[1, 28]	ἀπολωλότων ἦν ἀδελφῶν. Ἔγνω δὴ	πάντα	τρόπον διακόπτειν τὰς ἐγγύας. (Καὶ
[1, 7]	βάθος ἄπειρον καὶ τῶν Ἰουδαίων	πάντα	τρόπον εἰργόντων ἄνωθεν, κἂν ἀτέλεστος
[1, 23]	ἐκ τῆς Δωρίδος Ἀντίπατρον καὶ	πάντα	τρόπον προτιμᾶν ἄρχεται. (Τοῖς δ'
[1, 33]	καὶ κατὰ μὲν τὰ ἄλλα	πάντα	τύχῃ δεξιᾷ χρησάμενος, εἰ καί
[1, 15]	περὶ τὴν πόλιν ἦν ἔρημα	πάντα	τῶν περὶ Ἀντίγονον προανεσκευασμένων, ἐκίνει
[1, 6]	δὲ τὴν ἔφοδον Ἀριστόβουλος ἱκέτης	ἀπαντᾷ	χρημάτων τε ὑποσχέσει καὶ τῷ
[1, 25]	ἀπορραγεῖσαν δὲ αἰτίαν τῆς εἰς	ἅπαντα	ἀπογνώσεως· μαλακωτέρας γὰρ γίνεσθαι τὰς
[1, 8]	κατῆγεν εἰς Αἴγυπτον ἐπιτηδείοις εἰς	ἅπαντα	χρώμενος κατὰ τὴν στρατείαν Ὑρκανῷ
[1, 1]	στενῆς οὔσης τῆς παρόδου Ἰούδας	ὑπαντᾷ	μετὰ τῆς δυνάμεως. Πρὶν δὲ
[1, 33]	ἔπειτα τοὺς ἐν αὐτῇ συλληφθέντας	κολάσαντα	τοῖς λοιποῖς τὴν ὀργὴν ἀφιέναι.
[1, 32]	ἐφέδροις τῆς διαδοχῆς· τὸν γὰρ	παρασκευάσαντα	πατρὶ φάρμακον ἦ πού γ'
[1, 30]	Φερώρα τεθνεῶτος ἢ σώζουσα τὸν	ἀπολέσαντα	πάντας ἡμᾶς Ἀντίπατρον; Ἄκουε, βασιλεῦ,
[1, 18]	Ἀντίγονον Ἀντωνίῳ. Τοῦτον μὲν οὖν	φιλοψυχήσαντα	μέχρις ἐσχάτου διὰ ψυχρᾶς ἐλπίδος
[1, 4]	ἐν δευτέρῳ τὴν πρὸς τὸν	κωλύσαντα	ἄμυναν εὐθὺς ἐπὶ τοὺς Ἄραβας
[1, 8]	καὶ Πειθόλαον τοὺς Ἀριστοβούλου στασιαστὰς	ἐπισυνιστάντα·	τοῦ φόνου δὲ ἦν σύμβουλος
[1, 6]	βασιλεύειν μὲν Ἀριστόβουλον, Ὑρκανὸν δὲ	ἐκστάντα	τῆς ἄλλης ἀπολαύειν τιμῆς ὥσπερ
[1, 0]	τὸν Ἰουδαίων πρὸς Ῥωμαίους πόλεμον	συστάντα	μέγιστον οὐ μόνον τῶν καθ'
[1, 1]	στῖφος τῶν πολεμίων ἐπὶ τὸν	ἐλέφαντα	διήνυσεν. Ἐφικέσθαι μὲν οὖν τοῦ
[1, 1]	Ὅ γε μὴν κυβερνῶν τὸν	ἐλέφαντα	ἰδιώτης ἦν· κἂν εἰ συνέβη
[1, 18]	δὲ καὶ τὰ τῆς βασιλείας	ἀπορραγέντα	χωρία διακοσίων ταλάντων εἰς ἕκαστον
[1, 2]	Ἐπικαλοῦνται δὲ βοηθὸν Ἀντίοχον τὸν	ἐπικληθέντα	Ἀσπένδιον· κἀκεῖνος ἑτοίμως ὑπακούσας ὑπὸ
[1, 4]	Ἅμα δὲ καὶ τὸν Ἄκαιρον	ἐπικληθέντα	Δημήτριον ἐπεκαλοῦντο. Ῥᾳδίως δὲ ὑπακούσαντος
[1, 2]	καὶ φεύγει πρὸς Ζήνωνα τὸν	ἐπικληθέντα	Κοτυλᾶν· Φιλαδελφείας δ' ἦν τύραννος.
[1, 4]	αὐτῷ καὶ πρὸς τὸν Λάθουρον	ἐπικληθέντα	Πτολεμαῖον συμβολὴ πόλιν Ἀσωχὶν ᾑρηκότα,
[1, 6]	ἀδικουμένῳ· ἀδικεῖσθαι δὲ τὸν Ὑρκανὸν	στερηθέντα	τῆς κατὰ τὸ πρεσβεῖον αὐτῷ
[1, 0]	Τό γε μὴν μνήμῃ τὰ	προιστορηθέντα	διδόναι καὶ τὰ τῶν ἰδίων
[1, 2]	μήτι πρὸς τὴν αὐτῆς ὕβριν	ἐπικλασθέντα	φείσασθαι τοῦ δυσσεβοῦς, ὡς αὐτῇ
[1, 33]	ἤδη τῷ θεῷ καὶ τὰ	κατασκευασθέντα	παρὰ τοὺς πατρίους νόμους ἔργα
[1, 26]	καὶ πράξεις τὰ δι' αἵματος	πορισθέντα	χρήματα ἀνηλώθη, τούς τε ἐξ
[1, 29]	Φάβατον καὶ δι' αὐτοῦ τὰ	κελευσθέντα	ὑπὸ Καίσαρος εἰσέπραττεν. Ὁ δὲ
[1, 25]	Θαυμάζω δὲ καὶ σὲ τὸν	ἐπιβουλευθέντα	τῆς ἀνεξικακίας, εἰ ζῇ μέχρι
[1, 8]	τῶν ἡμαρτημένων δεόμενος καὶ τὰ	συλληφθέντα	φρούρια παραδιδοὺς Ὑρκάνειον καὶ Μαχαιροῦντα·
[1, 6]	ἐπὶ τὴν κομιδὴν τῶν χρημάτων	ἐκπεμφθέντα	Γαβίνιον οἱ τὰ Ἀριστοβούλου φρονοῦντες
[1, 15]	καὶ Ἀντωνίου καὶ τῆς συγκλήτου	προπεμφθέντα·	λύσειν γὰρ αὐθημερὸν αὐτῶν τὰς
[1, 6]	γράφειν ἐκχωρεῖν, ποιεῖ μὲν τὰ	προσταχθέντα,	ἀγανακτήσας δὲ ἀνεχώρησεν εἰς Ἱεροσόλυμα
[1, 12]	σφῶν δυνατωτάτους κατηγόρουν τῶν ἀδελφῶν.	Ὑπήντα	δὲ Μεσσάλας ἀπολογούμενος συμπαρεστῶτος Ὑρκανοῦ
[1, 30]	προνοήσειν μηδένα τῆς γενεᾶς ἀπολιπεῖν.	Ὄντα	γε μὴν τῶν πώποτε πατέρων
[1, 30]	τὸν γοῦν ἐξ αὐτῆς Ἡρώδην	ὄντα	διάδοχον Ἀντιπάτρου τῆς διαθήκης ἐξήλειψεν.
[1, 14]	καὶ γὰρ ἐπήγετο τὸν ἀδελφιδοῦν	ὄντα	ἐτῶν ἑπτά· τάλαντα δ' ἦν
[1, 28]	πανούργως ἔδεισε τὸν πατέρα χαλεπὸν	ὄντα	καὶ πρὸς τὰς ὑποψίας κινούμενον
[1, 27]	Ἀρχελάου τοῦ βασιλέως· τοῦτον γὰρ	ὄντα	κηδεστὴν Ἀλεξάνδρου δι' ὑποψίας εἶχεν
[1, 26]	σωτηρίας ἀφορμὴν πρῶτον μὲν Ἀρχέλαον	ὄντα	κηδεστήν, πρὸς ὃν διαφεύξεσθαι ῥᾳδίως,
[1, 5]	ἡλικίαν ἀποδείκνυσιν ἀρχιερέα καὶ ἄλλως	ὄντα	νωθέστερον ἢ ὥστε ἐνοχλεῖν περὶ
[1, 17]	ἔδρασεν. Ὁ δὲ ὡς ἤκουσεν	ὄντα	πορρωτάτω τὸν ἀδελφόν, ἀμελήσας τῶν
[1, 8]	πέμπων. Ὃν καὶ καθίησι Σκαῦρος	ὄντα	συνήθη πρὸς Ἀρέταν, ὅπως ἐπὶ
[1, 28]	εἰ πρὸς Ἀρχελάῳ καὶ Φερώραν	ὄντα	τετράρχην βοηθὸν ἔχοιεν οἱ Ἀλεξάνδρου
[1, 24]	μηνυταὶ προσῄεσαν, ὡς καίπερ φιλαδελφότατον	ὄντα	τὸν Ἡρώδην εἰς πίστιν ὑπαχθῆναι
[1, 27]	ἀπόρρητα διαγγέλλοι πρὸς αὐτὸν ἐχθρὸν	ὄντα.	Τοῦτο δ' ὥσπερ τελευταία θύελλα
[1, 17]	ἐκπλήξεως αὐτὸν μὲν παρέτρεχον γυμνὸν	ὄντα	τρέμοντες, ἐπὶ δὲ τὰς ἐξόδους
[1, 31]	μοι θέλειν ἐν τηλικαύταις αἰτίαις	ὄντα.	Φθείρου, δυσσεβεστάτη κεφαλή, μηδέ μου
[1, 21]	ἑαυτοῦ, τὸν δὲ μαστοειδῆ κολωνὸν	ὄντα	χειροποίητον ἑξήκοντα σταδίων ἄπωθεν Ἱεροσολύμων
[1, 30]	γυναῖκα τῶν οὐ συνήθως ἐσκευασμένων,	φαγόντα	δ' εὐθέως εἰς τὴν νόσον
[1, 30]	τοῦ ἀδελφοῦ διήμαρτον, τὸν οὕτως	στέργοντα	μισήσας καὶ κτεῖναι βουλευσάμενος τὸν
[1, 24]	ἐξουσίαν, ὥστε τὸν ἀπ' αὐτοῦ	φυγόντα	καὶ μὴ προσηκούσης πόλεως ἐξαγαγεῖν.
[1, 6]	ἅμα καὶ τὸν Ὑρκανὸν Ἀρέτᾳ	προσφυγόντα	τῷ βασιλεῖ τῆς Ἀραβίας ἀνακτήσασθαι
[1, 21]	τὸν τὴν Φοινίκην ἐπ' Αἰγύπτου	παραπλέοντα	σαλεύειν ἐν πελάγει διὰ τὴν
[1, 33]	τὸν βασιλέα πυνθανόμενοι ταῖς ἀθυμίαις	ὑπορρέοντα	καὶ τῇ νόσῳ λόγον καθίεσαν
[1, 16]	λείαν, ὥστε τὸν μὲν Ἀντώνιον	θαυμάζοντα	καὶ πάλαι τῆς ἀρετῆς αὐτὸν
[1, 22]	Ὑρκανὸν ἐκ Πάρθων πρὸς αὐτὸν	ἐλθόντα	δι' ὑπόνοιαν ἐπιβουλῆς ἀνεῖλεν, ὃν
[1, 9]	μὲν ἑάλω, πρόσω δ' αὐτὸν	ἰόντα	εἶργον αὖθις οἱ τὴν Ὀνίου
[1, 15]	δυσκίνητός τε ἤδη δύναμις ἤθροιστο.	Προιόντα	δ' Ἀντίγονος ἐνήδρευεν τὰ ἐπιτήδεια
[1, 16]	τὸ στόμιον καὶ τὸν ἀεὶ	προιόντα	τῶν υἱῶν ἀπέσφαττεν. Ἐξ ἀπόπτου
[1, 25]	ἐν εὐωχίαις καὶ φιλοφρονήσεσιν διῆγον.	Ἀπιόντα	δ' αὐτὸν Ἡρώδης δωρεῖται ταλάντων
[1, 3]	καὶ τότε τὸν Ἀντίγονον ἐθεάσατο	παριόντα	διὰ τοῦ ἱεροῦ, πρὸς τοὺς
[1, 10]	τὸν ἀνῃρημένον καὶ διὰ τὸν	περιόντα	Καίσαρα φίλους ὄντας ἀμφοτέρους ὁ
[1, 33]	τῶν πραγμάτων ἔτη τέσσαρα καὶ	τριάκοντα,	ἀφ' οὗ δὲ ὑπὸ Ῥωμαίων
[1, 2]	διοικήσας ἐν τρισὶν ὅλοις καὶ	τριάκοντα	ἔτεσιν ἐπὶ πέντε υἱοῖς τελευτᾷ,
[1, 33]	Ῥωμαίων ἀπεδείχθη βασιλεὺς ἑπτὰ καὶ	τριάκοντα,	καὶ κατὰ μὲν τὰ ἄλλα
[1, 23]	μέχρι Ζεφυρίου δῶρα δοὺς μέχρι	τριάκοντα	ταλάντων. (Ὡς δ' εἰς Ἱεροσόλυμα
[1, 16]	πρὸς Ἄρβηλα κώμην αὐτὸς μετὰ	τεσσαράκοντα	ἡμέρας ἐπῆλθεν μετὰ τῆς λοιπῆς
[1, 21]	ἐπετύγχανεν· μιᾷ γοῦν ἡμέρᾳ ποτὲ	τεσσαράκοντα	θηρίων ἐκράτησεν· ἔστι δὲ καὶ
[1, 33]	χειρὸς οὐκ ὀλίγης ἀναδραμὼν περὶ	τεσσαράκοντα	νεανίας συλλαμβάνει καὶ κατήγαγεν πρὸς
[1, 31]	σοι δικαστήριον καὶ δικαστὴν εὐκαίρως	ἥκοντα	Οὔαρον. Ἰθι καὶ σκέπτου τὴν
[1, 2]	ἀποσκευάζεσθαι τοὺς φίλους αὐτοῦ πειρώμενος	ἥκοντα	τὸν Ἰωνάθην σὺν ὀλίγοις εἰς
[1, 13]	μετὰ πεντακοσίων ἱππέων, προφάσει μὲν	ἥκοντα	τοῦ παῦσαι τὴν στάσιν. Τὸ
[1, 25]	δ' αὐτὸν Ἡρώδης δωρεῖται ταλάντων	ἑβδομήκοντα	δώροις θρόνῳ τε χρυσῷ διαλίθῳ
[1, 33]	Σταδίους δ' ἐκομίσθη τὸ σῶμα	ἑβδομήκοντα	εἰς Ἡρώδειον, ὅπου κατὰ τὰς
[1, 2]	Μακεδόνων ἐπικρατείας μετὰ ἑκατὸν καὶ	ἑβδομήκοντα	ἔτη Ἰουδαίους ἀπαλλάττει. (Θνήσκει δὲ
[1, 33]	μὲν γὰρ ἤδη σχεδὸν ἐτῶν	ἑβδομήκοντα,	τεταπείνωτο δὲ τὴν ψυχὴν ταῖς
[1, 22]	τὸ ἀπόρρητον ἐκφαίνει. Κἀκείνη πρὸς	ἐπανήκοντα	τὸν Ἡρώδην πολλά τε περὶ
[1, 21]	δὲ μαστοειδῆ κολωνὸν ὄντα χειροποίητον	ἑξήκοντα	σταδίων ἄπωθεν Ἱεροσολύμων ἐκάλεσεν μὲν
[1, 13]	ἱερὸν καὶ φρουροὺς αὐτῶν ἄνδρας	ἑξήκοντα	ταῖς πλησίον οἰκίαις ἐγκατέστησαν. Τούτους
[1, 13]	ἐνοχλήσαντας μὲν διηνεκῶς, ἀπὸ δὲ	ἑξήκοντα	τῆς πόλεως σταδίων καὶ παραταξαμένους
[1, 9]	καὶ τὸ στρατόπεδον αὐτῶν ἑλεῖν.	Ὀγδοήκοντα	δὲ μόνους τῶν ἰδίων ἀπέβαλεν,
[1, 1]	ἱππεῖς δὲ πεντακισχιλίους, ἐλέφαντας δὲ	ὀγδοήκοντα	ἐμβάλλει διὰ τῆς Ἰουδαίας εἰς
[1, 6]	καὶ τρόπῳ καὶ καθ' ἡλικίαν	προσήκοντα.	Οὐ μὴν οὐδ' Ἀριστόβουλος ὑστέρει
[1, 16]	ἀπεδίδου διανέμων ἑκάστῳ δραχμὰς ἑκατὸν	πεντήκοντα	ἀργυρίου καὶ τοῖς ἡγεμόσιν πολυπλασίονα
[1, 21]	ἦσαν οἱ πλεῖστοι μῆκος ποδῶν	πεντήκοντα,	βάθος ἐννέα, εὖρος δέκα, τινὲς
[1, 33]	σωτηρίαν τοῖς τε στρατιώταις ἀνὰ	πεντήκοντα	δραχμὰς ἐκέλευσεν διανεῖμαι καὶ πολλὰ
[1, 26]	Εὐρυκλέα σωτῆρα καὶ εὐεργέτην καλῶν	πεντήκοντα	δωρεῖται ταλάντοις. Ὁ δὲ τὴν
[1, 17]	ἀποτέμνει τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ, καίτοι	πεντήκοντα	τάλαντα λύτρον αὐτῆς Φερώρα τἀδελφοῦ
[1, 32]	διάδοχον καὶ πρόσοδον μὲν ἰδίᾳ	πεντήκοντα	ταλάντων ἔνειμα, τῶν δ' ἐμῶν
[1, 1]	Ἐπιφανῆ πάλιν εἰς τὴν χώραν	ἐμβάλλοντα	μετὰ καρτερᾶς πληγῆς ἀνέστειλεν. Ἀπὸ
[1, 10]	χρὴ κατὰ πᾶν εὔελπιν εἶναι,	μέλλοντά	γε συμβαλεῖν βασιλεῖ καὶ συντρόφῳ
[1, 24]	διεκρούσαντο, τὴν δ' εἰς τὰ	μέλλοντα	λύπην προσέλαβον· ἔγνωσαν γὰρ τήν
[1, 12]	ἀδελφὸν τὸν Μαλίχου τὰ φρούρια	καταλαμβάνοντα·	πολλὰ γὰρ δὴ κατείληπτο, καὶ
[1, 6]	τῆς πόλεως ἐπιτρέπειν καὶ ἑαυτὸν	χαλεπαίνοντα	καταστέλλει τὸν Πομπήιον. Οὐ μήν
[1, 28]	τὴν ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις μετάνοιαν	ἐμφαίνοντα	δι' ὧν ἠλέει τοὺς ἐξ
[1, 26]	φόνου. Πολλὰ δ' εἶναι τὰ	παροξύνοντα	καθ' ἡμέραν, ὥστε μηδὲ λαλιᾶς
[1, 13]	πολεμίων καὶ πρὸς ἃ δέοι	βοηθήσοντα	Ἀντιγόνῳ. (Τῶν δὲ λῃζομένων τὸν
[1, 21]	ὅρμους ἑτέρους. (Καθάπαν δ' ἔχων	ἀντιπράσσοντα	τὸν τόπον ἐφιλονείκησεν πρὸς τὴν
[1, 33]	πάντα τὸν βασιλικὸν κόσμον προήνεγκεν	συμπομπεύσοντα	τῷ νεκρῷ· κλίνη μὲν γὰρ
[1, 10]	ἰδιώτης, δεῖν ἐπὶ δίκην ἥκειν	ἀποδώσοντα	λόγον αὐτῷ τε καὶ τοῖς
[1, 2]	τὸν αὐτοῦ στρατηγὸν μετὰ δυνάμεως	δῃώσοντα	τὴν Ἰουδαίαν ἔπεμψεν καὶ καταδουλωσόμενον
[1, 23]	τὸν ἐξ ἰδιώτιδος μητρὸς ὁρῶντες	προκόπτοντα	διὰ τὴν ἑαυτῶν εὐγένειαν οὐκ
[1, 9]	χῶρον, ὃς Ἰουδαίων στρατόπεδον καλεῖται.	Κινδυνεύοντα	δ' αὐτὸν ἐν τῇ παρατάξει
[1, 11]	Τύρῳ γίνεται, τόν τε υἱὸν	ὁμηρεύοντα	παρὰ τοῖς Τυρίοις ὑπεξαγαγεῖν ἔγνω
[1, 18]	προπέμψασα μέχρις Εὐφράτου τὸν Ἀντώνιον	ἐπιστρατεύοντα	Πάρθοις ἦλθεν εἰς Ἰουδαίαν δι'
[1, 25]	τὰς αἰτίας. Ὡς δ' ἑώρα	πιστεύοντα	τὸν βασιλέα, σκεπτέον, ἔφη, μή
[1, 2]	τὴν τύχην. Τρία γοῦν τὰ	κρατιστεύοντα	μόνος εἶχεν, τήν τε ἀρχὴν
[1, 13]	εἰς τοὺς πολεμίους ἐμπεπτωκέναι τὰ	μηνύοντα	τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ γράμματα, προελθεῖν
[1, 22]	μὲν διὰ τὸν ἔρωτα ζηλοτύπως	ἔχοντα,	λογιζόμενον δὲ καὶ τὴν Κλεοπάτρας
[1, 16]	προσιτά, πλαγίας δὲ ἀνόδους μόνον	ἔχοντα	στενοτάτας. Ἡ δὲ κατὰ μέτωπον
[1, 10]	ἀρχιλῃστὴν τὰ προσεχῆ τῇ Συρίᾳ	κατατρέχοντα	μετὰ μεγίστου στίφους αὐτόν τε
[1, 4]	Γάμαλα φρούριον καρτερὸν ἑλών, τὸν	ἄρχοντα	Δημήτριον ἐν αὐτῷ παραλύσας ἐκ
[1, 12]	Ἐπὶ τούτους κεκραγότας ἐκπέμπει τὸν	ἄρχοντα	τῶν Τυρίων κολάζειν προστάξας οὓς
[1, 7]	προθυμότατον ἑαυτὸν ἐν τῇ πολιορκίᾳ	παρασχόντα	καὶ διότι τὸ κατὰ τὴν
[1, 11]	καὶ Βρούτου κτεινάντων δόλῳ Καίσαρα	κατασχόντα	τὴν ἀρχὴν ἐπ' ἔτη τρία
[1, 16]	ἠμύνατο, μέχρις αἰδούμενος Μαχαιρᾶς εἰς	Ἀμμαοῦντα	πρὸς Ἡρώδην ἀναχωρεῖ καὶ πρὸς
[1, 24]	Ἀριστοβούλου τοῦ ἀδελφοῦ καὶ παραφυλάττει	κυνηγοῦντα	κτείνας εἰς Ῥώμην ἀποδρᾶναι. Τούτοις
[1, 11]	σώζεται πείσαντος Μοῦρκον τὸν τότε	στρατηγοῦντα	Συρίας, ὃς ὥρμητο κτεῖναι Μάλιχον
[1, 8]	οἱ δὲ ἵνα συντελῶσιν εἰς	Ἀμαθοῦντα,	τὸ δὲ τέταρτον εἰς Ἱεριχοῦντα
[1, 4]	καθ' ἡλικίαν καὶ μετριότητι προύχειν	δοκοῦντα.	Ὁ δὲ παρελθὼν εἰς τὴν
[1, 5]	Ἀρμενίων βασιλέα προσκαθεζόμενον Πτολεμαίδι καὶ	πολιορκοῦντα	Κλεοπάτραν συνθήκαις καὶ δώροις ὑπηγάγετο.
[1, 23]	τὸν ἐν οἷς ἔξεστιν ἐπιτάσσειν	παρακαλοῦντα,	μείνατε ἀδελφοί. Δίδωμι δὲ ὑμῖν
[1, 16]	δ' αὐτὸν μετὰ πολλῆς δυνάμεως	προσπολεμοῦντα	Σαμοσάτοις, πόλις δ' ἐστὶν Εὐφράτου
[1, 10]	Συρίαν. Πρὸς δὲ τὸν ἀδελφὸν	εὐδοκιμοῦντα	καὶ Φασάηλος ἐφιλοτιμεῖτο τὴν ἀγαθὴν
[1, 23]	δὲ καὶ τὸν ἀδελφὸν ἀποδείξας	κοινωνοῦντα	τῶν κινδύνων, οὕτως ἤδη τό
[1, 26]	ῥᾳδίως, ἔπειτα Καίσαρα μέχρι νῦν	ἀγνοοῦντα	τὸν Ἡρώδου τρόπον· οὐ γὰρ
[1, 8]	συλληφθέντα φρούρια παραδιδοὺς Ὑρκάνειον καὶ	Μαχαιροῦντα·	αὖθις δὲ καὶ τὸ Ἀλεξάνδρειον
[1, 8]	Ἀλεξάνδρειόν τε καὶ Ὑρκάνειον καὶ	Μαχαιροῦντα	πρὸς τοῖς Ἀραβίοις ὄρεσιν. (Γαβίνιος
[1, 8]	τὴν φάλαγγα τῶν Ῥωμαίων εἰς	Μαχαιροῦντα	συνελαύνονται. Ἔνθα δὴ τὴν πρώτην
[1, 29]	ὑποστρέψειν, ἐπανῆλθεν δὲ οὐδὲ πρὸς	νοσοῦντα	τὸν ἀδελφὸν καίτοι λιπαρῶς μεταπεμπόμενον·
[1, 33]	λοιποῦ πλήθους ἐν τῷ κατὰ	Ἱεριχοῦντα	ἀμφιθεάτρῳ. Ἔνθα παρελθὼν Πτολεμαῖος ὁ
[1, 22]	ὁ παῖς διὰ νυκτὸς εἰς	Ἱεριχοῦντα,	ἐκεῖ δὲ κατ' ἐντολὴν ὑπὸ
[1, 6]	Μιθριδάτου θάνατος ἀγγελθεὶς αὐτῷ περὶ	Ἱεριχοῦντα,	ἔνθα τῆς Ἰουδαίας τὸ πιότατον
[1, 6]	περὶ τῶν ὅλων συμβολῆς περὶ	Ἱεριχοῦντα	καταλιπόντες οἱ πολλοὶ τὸν Ὑρκανὸν
[1, 8]	Ἀμαθοῦντα, τὸ δὲ τέταρτον εἰς	Ἱεριχοῦντα	κεκλήρωτο, καὶ τῷ πέμπτῳ Σέπφωρις
[1, 15]	ὀλίγους τῶν ἱππέων, ἐπὶ τὴν	Ἱεριχοῦντα	παραγίνεται, καὶ τὴν μὲν πόλιν
[1, 33]	φίλοις. (Αὐτὸς δὲ ὑποστρέφων εἰς	Ἱεριχοῦντα	παραγίνεται μελαγχολῶν ἤδη, καὶ μόνον
[1, 15]	πολὺ πλῆθος ὁπλιτῶν ὑπὲρ τὴν	Ἱεριχοῦντα	συνηθροίσθη· διεκαθέζοντο δὲ ἐπὶ τῶν
[1, 15]	ἔλαιον καὶ βοσκήματα κατάγειν εἰς	Ἱεριχοῦντα.	Ταῦτ' ἀκούσας Ἀντίγονος διέπεμψεν περὶ
[1, 32]	ὁ παραινῶν ἐμοί ποτε φυλάττεσθαι	ζῶντα	Ἀλέξανδρον καὶ μὴ πᾶσιν πιστεύειν
[1, 13]	τὸν μετελευσόμενον τοὺς ἐχθροὺς καταλιπὼν	ζῶντα.	(Ὁ μὲν οὖν οὕτως τελευτᾷ.
[1, 29]	Ἡρώδου θάνατον καὶ μηδέποτε πρὸς	ζῶντα	ὑποστρέψειν, ἐπανῆλθεν δὲ οὐδὲ πρὸς
[1, 4]	τὸν ἕτερον μὲν τῶν ἀδελφῶν	βασιλειῶντα	κτείνει, τὸν δὲ καταλιμπανόμενον ἀγαπῶντα
[1, 4]	βασιλειῶντα κτείνει, τὸν δὲ καταλιμπανόμενον	ἀγαπῶντα	τὸ ζῆν δίχα πραγμάτων εἶχεν.
[1, 14]	καὶ τὴν ἐν ἅπασιν εὔνοιαν,	ὁρῶντά	γε μὴν καὶ τὸ Ἡρώδου
[1, 32]	πάσης ἄξιον συμφορᾶς τοιούτους υἱοὺς	γεγεννηκότα.	Χρὴ δέ με διὰ τοῦτο
[1, 4]	ἐπικληθέντα Πτολεμαῖον συμβολὴ πόλιν Ἀσωχὶν	ᾑρηκότα,	καὶ πολλοὺς μὲν ἀνεῖλεν τῶν
[1, 12]	τὸν Τυρίων τύραννον ἤδη τρία	κατεσχηκότα	τῶν ἐρυμάτων, τοὺς δὲ ληφθέντας
[1, 25]	ὡς τὸν μὲν εὑρήσων πάλαι	δεδωκότα	δίκας, μετὰ δὲ σοῦ περὶ
[1, 0]	τε ἑορτῶν ἔνια καὶ τὰς	ἑπτὰ	ἁγνείας καὶ τὰς τῶν ἱερέων
[1, 28]	ἐννέα, τέκνα δὲ ἐκ τούτων	ἑπτά,	αὐτὸς μὲν Ἀντίπατρος ἐκ Δωρίδος,
[1, 0]	θρίαμβον. (Ταῦτα πάντα περιλαβὼν ἐν	ἑπτὰ	βιβλίοις καὶ μηδεμίαν τοῖς ἐπισταμένοις
[1, 33]	δὲ ὑπὸ Ῥωμαίων ἀπεδείχθη βασιλεὺς	ἑπτὰ	καὶ τριάκοντα, καὶ κατὰ μὲν
[1, 11]	ἐπ' ἔτη τρία καὶ μῆνας	ἑπτά.	Μεγίστου δ' ἐπὶ τῷ φόνῳ
[1, 31]	ἐλέγχων καὶ τῆς ἐπανόδου διελθόντων	ἑπτὰ	μηνῶν· τοσοῦτον πρὸς αὐτὸν ἐκ
[1, 16]	Ἔνθα καὶ τῶν γηραιῶν τις	ἑπτὰ	παίδων πατὴρ μετὰ τῆς μητρὸς
[1, 4]	μέσοις τοῖς θορύβοις στρεφόμενος βασιλεύσας	ἑπτὰ	πρὸς τοῖς εἴκοσιν ἔτη. ~(Καταλείπει
[1, 14]	ἐπήγετο τὸν ἀδελφιδοῦν ὄντα ἐτῶν	ἑπτά·	τάλαντα δ' ἦν ἕτοιμος τριακόσια
[1, 3]	μὲν τὴν ἀσθένειαν αὐτὸς ἐπιδεῖν	ἕκαστα	κωλυθείη, νῦν δ' ἐπεὶ καὶ
[1, 24]	ὑποπέμπων νύκτωρ καὶ μεθ' ἡμέραν	ἕκαστα	τῶν πραττομένων ἢ λεγομένων διηρεύνα
[1, 21]	κρήνας πολυτελεῖς, πρὸς δὲ περίστυλα	θαυμαστὰ	τήν τε ἐργασίαν καὶ τὸ
[1, 0]	καὶ τὸ Κελτικὸν οὐκ ἠρέμει,	μεστὰ	δ' ἦν πάντα θορύβων μετὰ
[1, 15]	Ἰώσηπον, ἔργῳ δ' Ἀντίγονον ἀργυριούμενος.	Ἔγγιστα	γοῦν Ἱεροσολύμων αὐλισάμενος ὡς ἐνεπλήσθη
[1, 21]	τοῦ Καίσαρος, πρῶτος αὐτὸς ἆθλα	μέγιστα	προθεὶς ἐπὶ τῆς ἑκατοστῆς ἐνενηκοστῆς
[1, 24]	ῥηθὲν ἐστρέφετο, καὶ μετρίως παρρησιασαμένου	μέγιστα	τοῖς ἐλαχίστοις προσεπλάττετο. Καθίει δ'
[1, 3]	καὶ χωρίζεσθαι μέλλοις, θεάσαιτ' ἂν	ἥδιστά	σε ἐν τοῖς ὅπλοις. (Ταῦτα
[1, 31]	τοῖς γράφουσιν κατὰ τῶν ἀδελφῶν	πλεῖστα	δοὺς χρήματα συμφύρειν ἐπειρᾶτο τὸν
[1, 29]	ἐξέπεμψεν θεραπείαν τε λαμπρὰν καὶ	πλεῖστα	δοὺς χρήματα τήν τε διαθήκην
[1, 6]	ἐμπίπτει παρ' ἐλπίδα κρατήσαντος καὶ	μάλιστα	Ἀντιπάτρῳ πάλαι διαμισουμένῳ. Γένος δ'
[1, 4]	ἐπανίσταται τὸ Ἰουδαικὸν ἐν ἑορτῇ·	μάλιστα	γὰρ ἐν ταῖς εὐωχίαις αὐτῶν
[1, 10]	τὸ κλέος τῶν νεανίσκων ἐδάκνετο,	μάλιστα	δὲ ἐλύπει τὰ Ἡρώδου κατορθώματα
[1, 22]	τὸν οἶκον καὶ τάχιον μέν,	μάλιστα	δὲ μετὰ τὴν ἐκ Ῥώμης
[1, 32]	τὴν βασιλείαν κακουργήματα περιτιθεὶς αὐτῷ,	μάλιστα	δὲ τὴν ἀναίρεσιν τῶν ἀδελφῶν,
[1, 21]	ἄριστος ἀεὶ γενόμενος, ἐν ᾧ	μάλιστα	δι' ἐμπειρίαν ἱππικῆς ἐπετύγχανεν· μιᾷ
[1, 33]	ἦσαν σοφισταὶ κατὰ τὴν πόλιν	μάλιστα	δοκοῦντες ἀκριβοῦν τὰ πάτρια καὶ
[1, 13]	Πάρθοι δὲ καίτοι διημαρτηκότες ὧν	μάλιστα	ἐπεθύμουν γυναικῶν καθιστᾶσιν μὲν ἐν
[1, 29]	δ' ἐκεῖνος εἰς ὀργὴν καὶ	μάλιστα	ἐπὶ τὴν Φερώρου γυναῖκα· ταύτην
[1, 22]	ἐκ γυναικὸς ἤρξατο περὶ ἣν	μάλιστα	ἐσπούδασεν. Ἐπειδὴ γὰρ εἰς τὴν
[1, 3]	περὶ αὐτὸν ὁπλιτῶν ὡς ἐνῆν	μάλιστα	κεκοσμημένον προσκυνῆσαι τὸ πλέον ὑπὲρ
[1, 22]	ἀγανάκτησις εἰσῄει, καὶ πρὸς ὃ	μάλιστα	κινήσειν τὸν Ἡρώδην ἔμελλον, εἰς
[1, 22]	ὥσπερ σκηπτὸς ἐμπεσὼν ἐτάραξεν Ἡρώδην,	μάλιστα	μὲν διὰ τὸν ἔρωτα ζηλοτύπως
[1, 8]	δυνατοὺς φιλίαις τε καὶ ξενίαις	μάλιστα	προσηγάγετο τὸν Ἀράβων βασιλέα διὰ
[1, 18]	κατὰ στῖφος ἦσαν λῃστεῖαι πολύτροποι,	μάλιστα	τὰ περὶ τὴν πόλιν ἁρπαζόντων
[1, 31]	μετεπέμπετο, καὶ τοῦτο ἦν τὸ	μάλιστα	ταράσσον Ἀντίπατρον. (Ἔτι δὲ καὶ
[1, 29]	δύο θυγατέρας, δι' ἃ δὴ	μάλιστα	ταύτην ἐκεῖνος προβέβλητο· μισούμεναί γε
[1, 32]	γὰρ ὄντι καὶ διαδόχῳ τούτῳ	μάλιστα	τὴν ἀσφάλειαν ἐποριζόμην. Τὸ δὲ
[1, 29]	ἦν δ' ἔτι παρὰ Ἡρώδῃ	μάλιστα	τιμώμενος, γίνεται προδότης Συλλαίου τῶν
[1, 21]	λαμπροτάτοις ἐκόσμησεν βασιλείοις, ἐν ᾗ	μάλιστα	τὸ φύσει μεγαλόνουν ἐπεδείξατο. Μεταξὺ
[1, 10]	πολλοὺς τῶν λῃστῶν. Ὃ δὴ	μάλιστα	τοῖς Σύροις ἡγεῖτο κεχαρισμένον· ὑμνεῖτο
[1, 7]	καρτερίας τοὺς Ἰουδαίους ἀπεθαύμαζεν καὶ	μάλιστα	τοῦ μηδὲν παραλῦσαι· τῆς θρησκείας
[1, 5]	δόξαν εὐσεβείας· ἠκρίβου γὰρ δὴ	μάλιστα	τοῦ νόμου τὰ πάτρια καὶ
[1, 26]	γὰρ οὗτος ὢν ἐν τοῖς	μάλιστα	φίλοις Ἀλεξάνδρῳ καὶ κατὰ τὸν
[1, 11]	καὶ διὰ τοῦτο ἐν τοῖς	μάλιστα	φίλος ἦν. Τοὺς δὲ λοιποὺς
[1, 2]	καὶ τὰ κατὰ τὴν ἀρχὴν	κάλλιστα	διοικήσας ἐν τρισὶν ὅλοις καὶ
[1, 3]	ἀκούσας ὅπλα τε αὐτῷ παρεσκευακέναι	κάλλιστα	καὶ πολεμικὸν κόσμον ἐν τῇ
[1, 24]	ταῖς ἐλπίσιν ἐθεράπευον Ἀντίπατρον ἤδη,	συναφίστα	δ' ἕκαστον τὰ τοῦ βασιλέως
[1, 33]	τοὺς φρουρουμένους ἄνδρας ἐπειδὰν ἐκπνεύσω	τάχιστα	κτείνατε περιστήσαντες τοὺς στρατιώτας, ἵνα
[1, 17]	διὰ Ἱεριχοῦντος ᾔει σπεύδων ᾗ	τάχιστα	τοὺς τἀδελφοῦ φονεῖς μετελθεῖν· ἔνθα
[1, 19]	προγένοιτ' ἄν τι σημεῖον βραχύτερον,	αὐτὰ	δὲ ταῦτα περιγραφὴν ἔχει τὸ
[1, 26]	καὶ συναλγεῖν ὑπεκρίνετο. Τὰ δ'	αὐτὰ	καὶ τὸν Ἀριστόβουλον εἰπεῖν δελεάσας
[1, 24]	μᾶλλον ἐτραχύνετο. Διέθηκεν δὲ πρὸς	αὐτὰ	καὶ τὸν θεῖον Φερώραν Ἀντίπατρος
[1, 26]	ἐφ' οἷς οὐ κριθήσεσθαι πατροκτόνος.	(Τοιαῦτα	κατ' Ἀλεξάνδρου τερατευσάμενος Εὐρυκλῆς ἐπῄνει
[1, 32]	τῶν τέκνων ὁ ἔλεγχος ἔλθῃ.	(Τοιαῦτα	λέγων αὐτὸς μὲν ὑπὸ συγχύσεως
[1, 25]	χρῆναι, θεραπεύειν δὲ πρᾳότερον. (Πολλὰ	τοιαῦτα	λέγων Ἡρώδην μὲν ἐπὶ Φερώρᾳ
[1, 32]	πατροκτόνος, οὐκ ὀφείλω θνήσκειν ἀβασάνιστος.	Τοιαῦτα	μετ' ὀλοφυρμοῦ καὶ δακρύων ἐκβοῶν
[1, 19]	ἀνθρώπων νόμον ὠμῶς ἀπέκτειναν καὶ	τοιαῦτα	τῷ θεῷ θύματα περὶ τοῦ
[1, 31]	γραφομένων, ἃ δὲ νεότητος ἁμαρτήματα.	Τηνικαῦτά	γε μὴν τοῖς γράφουσιν κατὰ
[1, 13]	Ἡρώδειόν τε ἐκάλεσεν ἀπὸ ἑαυτοῦ.	Τηνικαῦτά	γε μὴν φεύγοντι καθ' ἡμέραν
[1, 4]	γὰρ ἂν διαλλαγῆναι μόλις τῷ	τοσαῦτα	δράσαντι. Ἅμα δὲ καὶ τὸν
[1, 21]	ἔρυμα, τῇ περιγραφῇ δὲ βασίλειον.	(Τοσαῦτα	συγκτίσας πλείσταις καὶ τῶν ἔξω
[1, 7]	οὐδὲ τῇ πόλει δέχονται. ~(Πρὸς	ταῦτα	ἀγανακτήσας Πομπήιος Ἀριστόβουλον μὲν ἐφρούρει,
[1, 3]	ἥδιστά σε ἐν τοῖς ὅπλοις.	(Ταῦτα	ἀκούσας ὁ Ἀντίγονος, ἐνῆγεν δ'
[1, 32]	Ταῦτα τῶν ἐνθάδε διαβολῶν πιστότερα,	ταῦτα	ἀπολογία μοι μόνη, τούτοις τῆς
[1, 11]	τὴν ἐλπίδα αἰτίαν ἀπωλείας γενέσθαι·	ταῦτα	γὰρ δείσας ὁ Μάλιχος διαφθείρει
[1, 23]	βασιλείαν καταλιπεῖν ᾧ βούλεται. (Μετὰ	ταῦτα	δ' ἀπὸ Ῥώμης ὑπέστρεφεν ὁ
[1, 33]	τοῖς κατὰ Καλλιρρόην ἐχρῆτο θερμοῖς·	ταῦτα	δ' ἔξεισι μὲν εἰς τὴν
[1, 6]	κυριεύσας τῶν πρὸς σωτηρίαν ὁμήρων·	ταῦτα	δ' ἦν ἡ Ἀριστοβούλου γυνὴ
[1, 31]	ἵνα τῷ πλήθει τῆς εἰς	ταῦτα	δαπάνης τοὺς εἰς ἐκεῖνα μισθοὺς
[1, 28]	τούτων πατέρας δαίμων σκυθρωπὸς ἀφείλετο,	ταῦτα	δέ μοι μετὰ τῆς φύσεως
[1, 32]	Ἐν μὲν οὖν ταῖς διαθήκαις	ταῦτα	διωρθώσατο. ~(Προῄει δ' αὐτῷ πρὸς
[1, 28]	ἢ τοὺς πατέρας αὐτῶν. (Ἐπειδὴ>	ταῦτα	εἰπὼν ἀπεδάκρυσέν τε καὶ τῶν
[1, 3]	σπλάγχνων χοαῖς ἐπειρωνευέσθω τὸ δαιμόνιον.	Ταῦτα	εἰπὼν εὐθέως τελευτᾷ βασιλεύσας οὐ
[1, 3]	δὴ χρόνος ἐκκρούει τὸ μάντευμα.	Ταῦτα	εἰπὼν σκυθρωπὸς ἐπὶ συννοίας ὁ
[1, 8]	τῶν ἄλλων τέκνων. Μετὰ δὲ	ταῦτα	εἰς Ἱεροσόλυμα Γαβίνιος Ὑρκανὸν καταγαγὼν
[1, 33]	οἶκος ἄκων ἐπ' ἐμοὶ δακρύσῃ.	(Ταῦτα	ἐνετέλλετο, καὶ παρὰ τῶν ἐν
[1, 32]	τὴν συμφορὰν ἐξέπεμψεν. (Μετὰ δὲ	ταῦτα	καὶ κατὰ Σαλώμης ἐπίβουλος Ἀντίπατρος
[1, 0]	ὅπως κατέστρεψεν, ἀγνοεῖν δὲ Ἕλληνας	ταῦτα	καὶ Ῥωμαίων τοὺς μὴ ἐπιστρατευσαμένους,
[1, 20]	φίλος, οὐ τίνος, ἐγενόμην. (Πρὸς	ταῦτα	Καῖσαρ ἀλλὰ σώζου γε, ἔφη,
[1, 24]	αὐταῖς ἐκ τριχῶν πεποιημένας. (Διὰ	ταῦτα	καίτοι τὸ φρόνημα τῶν νεανίσκων
[1, 14]	ὑπεριδών. Τῆς δὲ συγκλήτου πρὸς	ταῦτα	κεκινημένης ὡς παρελθὼν Ἀντώνιος καὶ
[1, 10]	ὃν αὐτοὶ κατέστησαν. Ἅμα δὲ	ταῦτα	λέγων καὶ δι' αὑτοῦ καθίστατο
[1, 26]	ἀρχὴν τὸν ἐξ ἰδιώτιδος, καὶ	ταῦτα	μεγίστην ἀφορμὴν ἔχων Ἀρχέλαον. Ἦν
[1, 21]	ὑετῶν ἀποφυγὰς ἐκόσμησεν ἰσομήκει στοᾷ.	(Ταῦτα	μὲν ἄν τις εἴποι ἴδια
[1, 31]	σου καιρὸν τοῖς πανουργεύμασιν. Πρὸς	ταῦτα	μηδὲν ὑπ' ἐκπλήξεως ἀποκρίνασθαι δυνηθεὶς
[1, 30]	παρατυγχάνειν. Μία δὴ τῶν ἐλευθέρων	ταῦτα	μηνύει. (Τὰς δὲ δούλας χωρὶς
[1, 10]	τὸν Πομπήιον φιλίαν ἀποσκευαζόμενοι. (Πρὸς	ταῦτα	ὁ Ἀντίπατρος ἀπορρίψας τὴν ἐσθῆτα
[1, 5]	ἀθροίσας ἑαυτὸν ἀποδείκνυσι βασιλέα. Πρὸς	ταῦτα	ὀδυρόμενον τὸν Ὑρκανὸν ἡ μήτηρ
[1, 13]	Ἀντίγονος ὑπὲρ βασιλείας ὑπέσχετο. Πρὸς	ταῦτα	πανούργως ὁ Πάρθος ἀπολογίαις τε
[1, 0]	εἰς Ἰταλίαν καὶ τὸν θρίαμβον.	(Ταῦτα	πάντα περιλαβὼν ἐν ἑπτὰ βιβλίοις
[1, 19]	τι σημεῖον βραχύτερον, αὐτὰ δὲ	ταῦτα	περιγραφὴν ἔχει τὸ μέγεθος· ἐπεὶ
[1, 4]	αὐτῶν ἀπέσφαξεν ταῖς ὄψεσι· καὶ	ταῦτα	πίνων καὶ συγκατακείμενος ταῖς παλλακίσιν
[1, 7]	τὰ βασίλεια παραδιδόντων ἐπὶ μὲν	ταῦτα	Πομπήιος ἕνα τῶν ὑφ' ἑαυτῷ
[1, 20]	διεκρούσατο τὴν δέησιν. Μετὰ δὲ	ταῦτα	πορευόμενον ἐπ' Αἴγυπτον διὰ Συρίας
[1, 16]	σπηλαίοις ἐστράτευσεν. Τὰ δὲ σπήλαια	ταῦτα	πρὸς ἀποκρήμνοις ὄρεσιν ἦν οὐδαμόθεν
[1, 33]	παρὰ τοῦ θεοῦ, καὶ μετὰ	ταῦτα	πρὸς ταφὴν ἐτρέποντο τοῦ βασιλέως.
[1, 2]	ὅλος ἦν. Τριβομένης δὲ διὰ	ταῦτα	τῆς πολιορκίας ἐπέστη τὸ ἀργὸν
[1, 24]	ταξιάρχους κρύφα πρὸς αὐτὸν συνιέναι.	(Ταῦτα	τὸν Ἡρώδην οὕτως ἐξεφόβησεν, ὡς
[1, 32]	πάτερ, τὰ παρ' αὐτοῦ γράμματα.	Ταῦτα	τῶν ἐνθάδε διαβολῶν πιστότερα, ταῦτα
[1, 9]	γαμεῖ τὴν ἑτέραν καὶ μετὰ	ταῦτα	ὑπὸ τοῦ πατρὸς δι' αὐτὴν
[1, 33]	τοῦ παιδὸς ἐπιβιοὺς πέντε ἡμέρας	τελευτᾷ,	βασιλεύσας ἀφ' οὗ μὲν ἀποκτείνας
[1, 3]	τὸ δαιμόνιον. Ταῦτα εἰπὼν εὐθέως	τελευτᾷ	βασιλεύσας οὐ πλεῖον ἐνιαυτοῦ. ~(Λύσασα
[1, 4]	σῶμα πρὸς τὰς ἐνεργείας ἀπήλλαξεν.	Τελευτᾷ	γοῦν ἐν μέσοις τοῖς θορύβοις
[1, 22]	τῶν Γαλατῶν βαπτιζόμενος ἐν κολυμβήθρᾳ	τελευτᾷ.	(Διὰ ταῦθ' Ἡρώδην μὲν ὠνείδιζεν
[1, 1]	ὑπὸ τῶν τὰ Ἀντιόχου φρονούντων	τελευτᾷ.	~(Διαδεξάμενος δὲ τοῦτον ὁ ἀδελφὸς
[1, 5]	τὸν Ἀριστόβουλον τῆς τἀδελφοῦ καταλύσεως	τελευτᾷ	διοικήσασα τὴν ἀρχὴν ἔτεσιν ἐννέα.
[1, 22]	νεώτατος μὲν ἐν Ῥώμῃ παιδευόμενος	τελευτᾷ,	δύο δὲ τοὺς πρεσβυτάτους βασιλικῶς
[1, 1]	ἀλλοφύλων ἄρξας τῶν σφετέρων ἑκόντων,	τελευτᾷ	Ἰούδᾳ τῷ πρεσβυτάτῳ τῶν παίδων
[1, 2]	τριάκοντα ἔτεσιν ἐπὶ πέντε υἱοῖς	τελευτᾷ,	μακαριστὸς ὄντως καὶ κατὰ μηδὲν
[1, 1]	τὸ ἱερὸν κατάστημα τῆς πόλεως	τελευτᾷ	μὲν Ἀντίοχος, κληρονόμος δὲ τῆς
[1, 13]	ζῶντα. (Ὁ μὲν οὖν οὕτως	τελευτᾷ.	Πάρθοι δὲ καίτοι διημαρτηκότες ὧν
[1, 20]	τοῖς ἐπιτρόποις διοικεῖν. Ἐπεὶ δὲ	ἐτελεύτα	Ζηνόδωρος, προσένειμεν αὐτῷ καὶ τὴν
[1, 13]	Ὑρκανοῦ μὲν προσπεσὼν αὐτὸς τὰ	ὦτα	λωβᾶται τοῖς ὀδοῦσιν, ὡς μηδὲ
[1, 19]	φόνος, ὡς δ' ὑπέδειξαν τὰ	νῶτα,	πολλοὶ μὲν ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων
[1, 24]	Φερώρας τὸν βασιλικὸν γάμον πρὸς	ἔρωτα	δούλης, ἐφ' ᾧ χαλεπήνας Ἡρώδης
[1, 22]	Ἡρώδην, μάλιστα μὲν διὰ τὸν	ἔρωτα	ζηλοτύπως ἔχοντα, λογιζόμενον δὲ καὶ
[1, 22]	ἐντολαῖς ἐπεδείξω τὸν πρὸς ἡμᾶς	ἔρωτα	κτεῖναί με προστάξας. (Ἔκφρων εὐθέως
[1, 25]	ὀδυρόμενος, ἧς αἴτιον εἶναι τὸν	ἔρωτα	τῆς γυναικὸς ἔλεγεν. Παραστήσας δὴ
[1, 22]	Ἰώσηπος, οὔτι κακοήθως, ἀλλὰ τὸν	ἔρωτα	τοῦ βασιλέως παραστῆσαι τῇ γυναικὶ
[1, 30]	κεκάρωτο γὰρ ἀπὸ τοῦ πτώματος,	ἠρώτα	δι' ἣν αἰτίαν ῥίψειεν ἑαυτήν,
[1, 11]	ἔπεσεν, μόλις δὲ ἀνενεγκὼν Ἡρώδην	διηρώτα,	τίς ὁ κτείνας εἴη Μάλιχον.
[1, 27]	νίκην πικρὰν κατὰ τῶν τέκνων,	ἐπηρώτα	τὴν γνώμην ἑκάστου. Καὶ πρῶτος
[1, 18]	πόλιν, ἐφ' οἷς ἑκατοντάρχαι Σοσσίου.	Πρῶτα	δὲ τὰ περὶ τὸ ἱερὸν
[1, 3]	βασίλειον ἐνεσκευάσαντο. Τὰ μὲν δὴ	πρῶτα	διηπίστει τοῖς λεγομένοις ὁ Ἀριστόβουλος
[1, 0]	αὐτός τε Ῥωμαίους πολεμήσας τὰ	πρῶτα	καὶ τοῖς ὕστερον παρατυχὼν ἐξ
[1, 11]	Βάσσῳ τε Μοῦρκον καὶ τὰ	διεστῶτα	τάγματα διαλλάξας ἐλευθεροῖ μὲν Ἀπάμειαν
[1, 6]	πρέπον εἴη τὸν οὕτω λαμπρᾶς	προεστῶτα	βασιλείας ὑπερέχειν χεῖρα τῷ ἀδικουμένῳ·
[1, 26]	πρότερον αὐτῷ παραστήσεσθαι πεφρικὼς τὸν	ἐφεστῶτα	πατέρα οὐδὲ φθέγξεσθαι περὶ τῶν
[1, 23]	τὸ ἔγκλημα, προήγαγεν μὲν εἰς	δάκρυα	πάντας, τὸν δὲ Καίσαρα διέθηκεν
[1, 22]	κῆδος εὔνους, παρατίθεται τὴν γυναῖκα,	κρύφα	δοὺς ἐντολὰς ἀναιρεῖν αὐτήν, εἰ
[1, 8]	καὶ Ὀρσάνην φυγόντας ἐκ Πάρθων	κρύφα	μὲν ἀπέπεμψεν, παρὰ δὲ τοῖς
[1, 24]	τοῦ στρατιωτικοῦ καὶ τοὺς ταξιάρχους	κρύφα	πρὸς αὐτὸν συνιέναι. (Ταῦτα τὸν
[1, 13]	περὶ Πάκορον σκεπτομένων, πῶς ἂν	κρύφα	τὴν ἐπιβουλὴν ἀπαρτίσειαν, οὐ γὰρ
[1, 31]	ἱλαρωτέρα, τάχα μὲν μηδὲν πεφωρᾶσθαι,	τάχα	δ' εἴ τι καὶ πεφώραται,
[1, 32]	ἔννοια μὲν ἐμπίπτει τῷ βασιλεῖ	τάχα	καὶ κατ' Ἀλεξάνδρου πλασθῆναι γράμματα,
[1, 30]	ὁ πατήρ, φθάσαι δ' ἂν	τάχα	καὶ τελευτήσας πρὶν ἄρξασθαι βασιλείας
[1, 31]	αὐτὸν ἐκ πάντων μῖσος ἦν.	Τάχα	καὶ τοὺς ἀπαγγέλλειν προῃρημένους οἱ
[1, 31]	ἀπειλήν, ὑπελείπετο δὲ ἐλπὶς ἱλαρωτέρα,	τάχα	μὲν μηδὲν πεφωρᾶσθαι, τάχα δ'
[1, 20]	ἔνθα διέτριβεν Καῖσαρ, πρόσεισιν αὐτῷ	δίχα	διαδήματος, τὴν μὲν ἐσθῆτα καὶ
[1, 6]	ἧκεν, ἐπ' αὐτὸν καταφεύγουσιν καὶ	δίχα	δωρεῶν αἷς καὶ πρὸς τὸν
[1, 4]	δὲ καταλιμπανόμενον ἀγαπῶντα τὸ ζῆν	δίχα	πραγμάτων εἶχεν. (Γίνεται δ' αὐτῷ
[1, 20]	τὴν ἐπαρχίαν, ὡς μηδὲν ἐξεῖναι	δίχα	τῆς ἐκείνου συμβουλίας τοῖς ἐπιτρόποις
[1, 17]	τέλη πεζῶν, ἱππεῖς δὲ ἑξακισχιλίους	δίχα	τῶν ἀπὸ Συρίας συμμάχων, οἳ
[1, 31]	αὐτοῖς ἧκεν εἰς τὸ βασίλειον	δίχα	τῶν φίλων· οὗτοι γὰρ ὑβρισθέντες
[1, 26]	παρὰ τοιούτου πατρὸς τὴν ἀρχὴν	δίχα	φόνου. Πολλὰ δ' εἶναι τὰ
[1, 13]	γοῦν δοὺς αὐτοῖς ἔπειτα ἀναχωροῦντας	ἐλόχα.	Τοῖς δ' αἴσθησις γίνεται τῆς
[1, 32]	τὸ γύναιον ἔγραψεν· ὡς ἐβουλήθης,	ἔγραψά	σου τῷ πατρὶ καὶ τὰς
[1, 0]	ἀγαπῶσιν, ἀλλὰ μὴ πρὸς ἡδονὴν	ἀνέγραψα.	Ποιήσομαι δὲ ταύτην τῆς ἐξηγήσεως
[1, 32]	ἐξουσίας, φανερῶς δὲ ταῖς διαθήκαις	ἐνέγραψα	τῆς ἀρχῆς διάδοχον καὶ πρόσοδον
[1, 19]	ἁλώσεσθαι τοῖς ὅπλοις προκατήπειγεν ἡ	δίψα	τῶν ὑδάτων ἐπιλειπόντων. Ὑπερηφάνει δὲ
[1, 20]	τὸ δυνατὸν καὶ σίτου πολλὰς	ἔπεμψα	μυριάδας, ἀλλ' οὐδὲ μετὰ τὴν
[1, 32]	πατρὶ καὶ τὰς ἐπιστολὰς ἐκείνας	ἔπεμψα	πεπεισμένη τὸν βασιλέα μὴ φείσεσθαι
[1, 0]	ἄνω βαρβάροις τῇ πατρίῳ συντάξας	ἀνέπεμψα	πρότερον ἀφηγήσασθαι Ἰώσηπος Ματθίου παῖς
[1, 15]	Καὶ τῶν ἐπιχωρίων οὓς μὲν	πατρῴα	φιλία προσῆγεν, οὓς δὲ τὸ
[1, 9]	μὲν οὐδὲ ταφῆς ἐν τῇ	πατρῴᾳ	χώρᾳ μετεῖχεν, ἔκειτο δὲ μέλιτι