Livre, Chap.
[1, 32]	ὁ φιλοπάτορα πολλάκις με εἰπών.	Λάβε,	πάτερ, τὰ παρ' αὐτοῦ γράμματα.
[1, 20]	διεκώλυσαν Ἄραβες. Καὶ συμμαχίαν μέντοι	γε	αὐτῷ κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ
[1, 2]	καταδουλωσόμενον Σίμωνα. Ὁ δὲ καίτοι	γε	γηραλέος ὢν νεανικώτερον ἀφηγήσατο τοῦ
[1, 0]	δ' ὀλοφύρσεις τῷ γράφοντι. (Καίτοι	γε	ἐπιτιμήσαιμ' ἂν αὐτὸς δικαίως τοῖς
[1, 20]	φρονήματος ἐλπίδας ἔχω. Καλῶς μέντοι	γε	ἐποίησεν Ἀντώνιος Κλεοπάτρᾳ πεισθεὶς μᾶλλον
[1, 20]	(Πρὸς ταῦτα Καῖσαρ ἀλλὰ σώζου	γε,	ἔφη, καὶ βασίλευε νῦν βεβαιότερον·
[1, 30]	με προσκαλεσάμενος ἐκεῖνος ἦ πολύ	γε,	ἔφη, ὦ γύναι, τῆς εἰς
[1, 32]	ἐκείνους εὐεργέτησα τηλικοῦτον, ἡλίκον τοῦτον;	γε	ζῶν μὲν ὀλίγου δεῖν παρεχώρησα
[1, 8]	ἂν καταλῦσαι ταχέως αὐτόν, ὅς	γε	ἤδη καὶ τὸ καταρριφθὲν ὑπὸ
[1, 0]	ἢ κολακείαις ἢ πλάσμασι. (Καίτοι	γε	ἱστορίας αὐτὰς ἐπιγράφειν τολμῶσιν, ἐν
[1, 2]	μηδὲν τῶν μελλόντων ἀγνοεῖν, ὅς	γε	καὶ περὶ δύο τῶν πρεσβυτέρων
[1, 18]	ἐκάλεσεν· οὐ μὴν ὡς γυναῖκά	γε	καὶ φρουρᾶς ἐλεύθερον ἀφῆκεν, ἀλλ'
[1, 2]	φείσασθαι τοῦ δυσσεβοῦς, ὡς αὐτῇ	γε	κρείττονα τὸν ἐκ Πτολεμαίου θάνατον
[1, 4]	αὐτόν, ἀνεχώρησεν. (Οὐ μὴν τό	γε	λοιπὸν πλῆθος ὑποχωρησάντων τῶν συμμάχων
[1, 19]	ἐμοὶ νίκης ἐγγυᾶται. Χρὴ μέντοι	γε	μέχρι τοῦ μέλλειν οὕτως ἔχειν,
[1, 27]	εὐμεταχείριστον αἱρούμενοι βασιλέα. Σκέψαι μέντοι	γε,	μή ποτε κἀκείνῳ γένηται μῖσος
[1, 2]	ἐκ τῆς περιουσίας ἤρξατο. (Αὖθίς	γε	μὴν Ἀντίοχος ἐπὶ Μήδους στρατεύσας
[1, 8]	ἀριστοκρατίᾳ διῳκοῦντο. (Μετ' οὐ πολύ	γε	μὴν αὐτοῖς ἀρχὴ γίνεται θορύβων
[1, 26]	παππῴαν αὐτῶν βασιλείαν προτείνων. Τιμωρήσειν	γε	μὴν αὐτὸς τοῖς Ὑρκανοῦ καὶ
[1, 13]	γένοιτο τοιοῦτος χρημάτων ἕνεκεν· πλείω	γε	μὴν αὐτὸς ὑπὲρ σωτηρίας δώσειν
[1, 21]	τὰς ἐτησίους εἰσφορὰς ἐπεξεκούφισεν. Πλεῖστόν	γε	μὴν αὐτοῦ τῆς μεγαλονοίας ἔθραυσεν
[1, 20]	Ἀντώνιον ἔκρινεν Ἡρώδου συμμένοντος. Ὅ	γε	μὴν βασιλεὺς ὁμόσε χωρῆσαι τῷ
[1, 21]	εἰς τὴν Ἀντωνίου τιμήν. Τό	γε	μὴν ἑαυτοῦ βασίλειον κατὰ τὴν
[1, 21]	ἐν τῷ ναῷ κατεσκεύασεν. (Φιλοπάτωρ	γε	μήν, εἰ καί τις ἕτερος·
[1, 23]	τὰς σπουδὰς θράσους ἐφόδιον. Εἴ	γε	μὴν ἕκαστος ἐνθυμηθείη τῶν προσιόντων,
[1, 23]	ὅσον ὀδυνήσει τὸν ἀτιμούμενον. Οὕς	γε	μὴν ἑκάστῳ συνεῖναι δεήσει συγγενεῖς
[1, 15]	ἐξ ἀμφοῖν εὐεργεσίας ἀμοιβή, πλείστους	γε	μὴν ἐλπὶς ὡς ἐκ βασιλέως
[1, 27]	τινὲς δὲ ἀληθὲς ἔλεγον. (Ἡρώδης	γε	μὴν ἐν ἐκκλησίᾳ τῶν τε
[1, 3]	γοῦν τὸν μάντιν διετάραξεν. (Ἀριστοβούλῳ	γε	μὴν εὐθὺς ἡ περὶ τοῦ
[1, 21]	Βηρυτῷ κατασκευάσας καὶ Τύρῳ, Σιδῶνί	γε	μὴν καὶ Δαμασκῷ θέατρα, Λαοδικεῦσι
[1, 10]	Ὑρκανὸν ἀντὶ βασιλέως τύραννον, Ῥωμαίους	γε	μὴν καὶ Καίσαρα πολεμίους ἀνθ'
[1, 14]	τὴν ἐν ἅπασιν εὔνοιαν, ὁρῶντά	γε	μὴν καὶ τὸ Ἡρώδου δραστήριον·
[1, 1]	ἐν δευτέρῳ τὸ ζῆν. Ὅ	γε	μὴν κυβερνῶν τὸν ἐλέφαντα ἰδιώτης
[1, 33]	τῶν διαθηκῶν εἶναι Καίσαρα· τά	γε	μὴν λοιπὰ κατὰ τὰς προτέρας
[1, 21]	Καισάρειαν γοῦν ὠνόμασεν αὐτήν. (Τά	γε	μὴν λοιπὰ τῶν ἔργων, ἀμφιθέατρον
[1, 18]	μήτε ἀνδράσιν ὑπολειπομένων τροφήν. Τοῦ	γε	μὴν μαχίμου τὸ εὐτακτότερον ἐτέτακτο
[1, 23]	εὐγένεια τὴν διαδοχὴν προξενεῖ, τό	γε	μὴν μέγεθος τῆς βασιλείας ἀρκεῖ
[1, 0]	παρ' εἰδόσιν αἰσχρὸν ἦν. Τό	γε	μὴν μνήμῃ τὰ προιστορηθέντα διδόναι
[1, 29]	αὐτὸν ἀνελεῖν ἐφημίσθη φαρμάκῳ. Τόν	γε	μὴν νεκρὸν εἰς Ἱεροσόλυμα κομίσας
[1, 1]	αὖθις κατὰ χώραν δηλώσομεν. (Ἀντιόχῳ	γε	μὴν οὔτε τὸ παρ' ἐλπίδα
[1, 19]	ἡ Ἀντιγόνου κατεῖχεν ἀδελφή. Διεκλείσθη	γε	μὴν πανούργως ὑπὸ τῆς Κλεοπάτρας
[1, 21]	μηδέποτε ἐκλείπῃ τὸ γέρας. Σῖτόν	γε	μὴν πᾶσιν ἐχορήγησεν τοῖς δεομένοις,
[1, 28]	πέμπων ἐπὶ Ῥώμης χρήματα. Οἵ	γε	μὴν περὶ Σατορνῖνον ἐν Συρίᾳ
[1, 17]	τοῖς αὐτοῦ κατορθώμασιν κεκινημένοι· τούς	γε	μὴν πολλοὺς ἐνῆγεν ἐπιθυμία μεταβολῆς
[1, 31]	ἃ δὲ νεότητος ἁμαρτήματα. Τηνικαῦτά	γε	μὴν τοῖς γράφουσιν κατὰ τῶν
[1, 30]	μηδένα τῆς γενεᾶς ἀπολιπεῖν. Ὄντα	γε	μὴν τῶν πώποτε πατέρων μισοτεκνότατον
[1, 27]	δι' ὑποψίας εἶχεν Ἡρώδης. Τούς	γε	μὴν υἱοὺς οὐ προήγαγεν εἰς
[1, 29]	μάλιστα ταύτην ἐκεῖνος προβέβλητο· μισούμεναί	γε	μὴν ὑπ' αὐτοῦ τῶν ἄλλων
[1, 22]	ἢ προπετείᾳ στρατιωτῶν ἐγένετο. ~(Τάς	γε	μὴν ὑπαίθρους εὐπραγίας ἡ τύχη
[1, 2]	εἰσελθεῖν καθ' ἑτέραν πύλην, ἐξεκρούσθη	γε	μὴν ὑπὸ τοῦ δήμου ταχέως
[1, 13]	τε ἐκάλεσεν ἀπὸ ἑαυτοῦ. Τηνικαῦτά	γε	μὴν φεύγοντι καθ' ἡμέραν αὐτῷ
[1, 33]	θανάτῳ δ' Ἀντίπατρος κατάκριτος· ἔγραφόν	γε	μὴν ὡς, εἰ καὶ φυγαδεύειν
[1, 10]	εἶναι δεσπότας παρωσαμένους ἐκεῖνον, εἴ	γε	μήτε ἐντολὰς δόντος μήτε ἐπιστείλαντος
[1, 30]	Ἡρώδην γεγραφέναι. Καὶ κατὰ τοῦτό	γε	παντάπασιν παραγηρᾶν οἰόμενον αὐτοῦ καὶ
[1, 13]	Βαζαφράνην πρεσβεύσασθαι περὶ καταλύσεως, καίτοι	γε	πολλὰ ἀποτρέποντος Ἡρώδου καὶ παραινοῦντος
[1, 0]	ἐμαυτοῦ τι συμφορῶν ἀποκρύψομαι μέλλων	γε	πρὸς εἰδότας ἐρεῖν. (Ἔπειθ' ὡς
[1, 25]	τῆς θυγατρὸς ἐξετάσων, ἣν ἐκείνῳ	γε	πρὸς τὸ σὸν ἀξίωμα βλέπων
[1, 10]	κατὰ πᾶν εὔελπιν εἶναι, μέλλοντά	γε	συμβαλεῖν βασιλεῖ καὶ συντρόφῳ καὶ
[1, 18]	οὐδεμίαν καταλιπόντων ὑπερβολήν· φανερῶς μέν	γε	συνερρήγνυντο τοῖς Ῥωμαίοις ἐπὶ προύπτῳ
[1, 4]	ἓξ ἔτεσιν· οὐ μὴν εὐφραίνετό	γε	ταῖς νίκαις τὴν ἑαυτοῦ βασιλείαν
[1, 19]	ὑμῶν καθάπτεσθαι δέος· πρὸς μέν	γε	τὰς δαιμονίους πληγὰς ἀθυμεῖν εἰκὸς
[1, 21]	αὐτῷ τὸ φιλότιμον. Ἐν μέν	γε	τῇ Σαμαρείτιδι πόλιν καλλίστῳ περιβόλῳ
[1, 0]	μέμψεως ἀφορμὴν ἢ κατηγορίας, τοῖς	γε	τὴν ἀλήθειαν ἀγαπῶσιν, ἀλλὰ μὴ
[1, 26]	μειρακίων ἐπιστώσατο. Οὐ μὴν ὤνησέν	γέ	τι τοὺς ἀθλίους· μόνων γὰρ
[1, 23]	τοῦ μίσους ὑπόθεσις. Ἀλλ' εἴς	γε	τὸ φανερὸν τὴν ἀπέχθειαν οὐκ
[1, 24]	ἔστιν ἥντινα διαβολὴν παρέλιπεν. Προήχθη	γέ	τοι πρὸς τοσοῦτον δέος ὁ
[1, 4]	ἐμβολὰς ἀποφράττων. Οὐ μὴν εἶρξαί	γε	τὸν Ἀντίοχον ἴσχυσεν· ἐμπρήσας γὰρ
[1, 22]	ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμοεθνεῖς. Καὶ εἴ	γε	τούτοις ἐπείσθη παραινοῦσιν μὴ διαβῆναι
[1, 2]	ἀφηγήσατο τοῦ πολέμου· τοὺς μέντοι	γε	υἱεῖς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἐρρωμενεστάτων
[1, 27]	φιλτάτων πείθῃ τοῖς πονηροτάτοις, εἴ	γε	Φερώρα καὶ Σαλώμης καταγνοὺς πολλάκις
[1, 0]	τε τὰς δυνάμεις καὶ ὅπου	συνήγαγε	καὶ ὁπόσας, καὶ ὅπως ἐκ
[1, 2]	ἀπειλούμενον αὐτῇ θάνατον ἐνδιδοῦσα χεῖρας	ὤρεγε	καὶ κατηντιβόλει τὸν παῖδα μήτι
[1, 27]	εἰς Βηρυτόν, ἔνθα προσέταξεν Καῖσαρ,	συνῆγε	τὸ δικαστήριον. Προκαθίζουσίν τε οἱ
[1, 0]	δηλοῦν καὶ τοῦ σκοποῦ δοκοῦσιν	ἔμοιγε	διαμαρτάνειν. Βούλονται μὲν γὰρ μεγάλους
[1, 19]	φόβοι δὲ διδάσκουσιν προμήθειαν· ὥστε	ἔμοιγε	κἀκ τοῦ δεδοικότος ὑμῶν παρίσταται
[1, 20]	τοῖς εὐτυχεστέροις διαμένειν πιστός, ὡς	ἔγωγε	λαμπροτάτας ὑπὲρ τοῦ σοῦ φρονήματος
[1, 29]	καὶ τὸν ἀδελφὸν ἐκβάλλει. Φερώρας	δὲ	ἀγαπήσας τὴν ὕβριν ἀπαλλάσσεται μὲν
[1, 8]	τοὺς μὲν ἐπιθυμοῦντας μεταβολῆς, τοὺς	δὲ	ἀγαπῶντας αὐτὸν πάλαι. Καὶ τὸ
[1, 33]	ἀγαθοῖς αἴσθησιν αἰώνιον παραμένειν, τοὺς	δὲ	ἀγενεῖς καὶ τῆς ἑαυτῶν σοφίας
[1, 21]	φίλων τὸν μὲν Καισάρειον τὸν	δὲ	Ἀγρίππειον. (Ἀλλὰ γὰρ οὐκ οἴκοις
[1, 28]	ἀδελφῆς υἱὸν Ἀντίπατρον εἶχεν, ἡ	δὲ	ἀδελφοῦ Φασάηλον. ~(Διακόψας δὲ τὰς
[1, 3]	τῆς ἐν Βαβυλῶνι δουλείας· τῶν	δὲ	ἀδελφῶν τὸν μὲν μεθ' ἑαυτὸν
[1, 28]	καὶ Ἀριστοβούλου τέλος τοιοῦτον. ~(Ἀντιπάτρῳ	δὲ	ἀδήριτον ἔχοντι τὴν διαδοχὴν μῖσος
[1, 0]	μεγάλους τοὺς Ῥωμαίους ἀποδεικνύειν, καταβάλλουσιν	δὲ	ἀεὶ τὰ Ἰουδαίων καὶ ταπεινοῦσιν·
[1, 5]	λύειν τε καὶ δεσμεῖν. Καθόλου	δὲ	αἱ μὲν ἀπολαύσεις τῶν βασιλείων
[1, 7]	μηχανὰς ἐπειρᾶτο τοῦ τείχους· ἀνέστελλον	δὲ	αἱ πετροβόλοι τοὺς καθύπερθεν κωλύοντας.
[1, 25]	ἔσεσθαι δυσώπημα τῶν ἁμαρτημάτων, ἀπορραγεῖσαν	δὲ	αἰτίαν τῆς εἰς ἅπαντα ἀπογνώσεως·
[1, 1]	ὁ τοσοῦτος φόνος ἤρκεσεν, ὑπὸ	δὲ	ἀκρασίας παθῶν καὶ κατὰ μνήμην
[1, 31]	μὲν βλασφημοῖεν τὸν πατέρα, φανερῶς	δὲ	Ἀλέξανδρον καὶ Ἀριστόβουλον ὀδύροιντο, πρὸς
[1, 26]	Ἀντιπάτρου μὲν ξενίᾳ προκατείληπτο, φιλίᾳ	δὲ	Ἀλέξανδρον ὑποκρίνεται ψευσάμενος ἑταῖρον ἑαυτὸν
[1, 24]	τις εἰπὼν κακίας μυστήριον· τοὺς	δὲ	Ἀλεξάνδρῳ συνόντας χρήμασιν διαφθείρων ἢ
[1, 8]	ἀφεστώτων Ἀντίπατρον προπέμψας μετέπεισεν, συνέμενον	δὲ	Ἀλεξάνδρῳ τρεῖς μυριάδες, κἀκεῖνος ὥρμητο
[1, 13]	τοῦ παῦσαι τὴν στάσιν. Τὸ	δὲ	ἀληθὲς Ἀντιγόνῳ βοηθόν. Τὸν γοῦν
[1, 27]	τοῦ πατρὸς αἰκίας πεπλάσθαι, τινὲς	δὲ	ἀληθὲς ἔλεγον. (Ἡρώδης γε μὴν
[1, 33]	γὰρ ὁλόχρυσος ἦν διάλιθος, στρωμνὴ	δὲ	ἁλουργὶς ποικίλη, τὸ σῶμα δ'
[1, 7]	μὲν τῷ ναῷ προσφεύγοντας, οὓς	δὲ	ἀμυνομένους πρὸς ὀλίγον. (Ἔνθα πολλοὶ
[1, 6]	πρεσβεῖον αὐτῷ προσηκούσης ἀρχῆς. Προκατασκευάσας	δὲ	ἀμφοτέρους, νύκτωρ ἀναλαβὼν τὸν Ὑρκανὸν
[1, 7]	σώματος ἀμύνονται τοῖς σαββάτοις. Ἤδη	δὲ	ἀναπεπληρωμένης τῆς φάραγγος πύργους ὑψηλοὺς
[1, 12]	μὲν οὕτως Ἡρώδης μετῆλθεν. ~(Κασσίου	δὲ	ἀναχωρήσαντος ἐκ Συρίας πάλιν στάσις
[1, 6]	Πομπήιον πάντ' ἐπιτρέπειν αὐτῷ, πάλιν	δὲ	ἀνέβαινεν εἰς τὴν ἄκραν, ὡς
[1, 11]	λυθεὶς ὑπ' ἐκπλήξεως ἔπεσεν, μόλις	δὲ	ἀνενεγκὼν Ἡρώδην διηρώτα, τίς ὁ
[1, 21]	τινὲς δὲ καὶ μείζους. Ἐπεὶ	δὲ	ἀνεπληρώθη τὸ ὕφαλον, οὕτως ἤδη
[1, 6]	ποιεῖ μὲν τὰ προσταχθέντα, ἀγανακτήσας	δὲ	ἀνεχώρησεν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ παρεσκευάζετο
[1, 6]	γὰρ εἰς τὰ βασίλεια, Ὑρκανὸς	δὲ	ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Ἀριστοβούλου οἰκίαν.
[1, 16]	ὄρεσιν ἦν οὐδαμόθεν προσιτά, πλαγίας	δὲ	ἀνόδους μόνον ἔχοντα στενοτάτας. Ἡ
[1, 24]	ταῖς ὑποψίαις εὐθέως ἀνῄρει. Δεινῆς	δὲ	ἀνομίας ἐνεπλήσθη τὸ βασίλειον· κατὰ
[1, 18]	οἰκουμένης ἡγεμονίαν ἀντάλλαγμα κρίνοι. Τοῦ	δὲ	ἀντὶ τῆς πολιορκίας τὰς ἁρπαγὰς
[1, 30]	φίλτρον σκευάσῃ τῷ Φερώρᾳ, δεδωκέναι	δὲ	ἀντὶ τούτου θανάσιμον Συλλαίου πραγματευσαμένου·
[1, 3]	νόσῳ χρήσασθαι τὸν Ἀριστόβουλον, τὸν	δὲ	Ἀντίγονον ἐπὶ τέλει τῆς ἑορτῆς
[1, 17]	κατὰ τὴν πλευρὰν ἀκοντίζεται. (Βουλόμενος	δὲ	Ἀντίγονος μὴ μόνον τόλμῃ τῶν
[1, 26]	καὶ Ἀριστοβούλου ποινὴ περιῆλθεν. (Ἄξιον	δὲ	ἀντιθεῖναι τὸν Κῷον Εὐάρεστον τῷ
[1, 33]	ἀδελφὸν δὲ Ἀντιπάτρου γράφει, τετράρχην	δὲ	Ἀντίπαν. (Μετὰ δὲ τὴν ἀναίρεσιν
[1, 15]	καὶ τοῖς διαφορωτάτοις ἀμνηστίαν. Ἐπεὶ	δὲ	ἀντιπαρηγοροῦντες οἱ περὶ τὸν Ἀντίγονον
[1, 24]	τῷ λόγῳ χαλεπὸς ἦν. Συνεπέβη	δὲ	Ἀντίπατρος ἐν ταῖς συμφοραῖς Ἀλεξάνδρῳ
[1, 33]	Ἀρχέλαον τὸν πρεσβύτατον υἱὸν ἀδελφὸν	δὲ	Ἀντιπάτρου γράφει, τετράρχην δὲ Ἀντίπαν.
[1, 21]	γῆς οὐδὲν μῆκος ἐξαρκεῖ. Τοῦ	δὲ	ἄντρου κατὰ τὰς ἔξωθεν ῥίζας
[1, 17]	δι' ὧν βασιλεὺς ἀπεδέδεικτο, Σόσσιος	δὲ	Ἀντωνίῳ τῷ πέμψαντι τὴν ὑπ'
[1, 25]	αὐτῷ μνηστεύεσθαι τὴν θυγατέρα. Σφόδρα	δὲ	ἀξιοπίστως Ἀρχέλαος ᾧ βούλεται συνοικίζειν
[1, 13]	προελθεῖν, ὥσπερ ἐντολὰς εἶχεν. Ὁ	δὲ	ἀπ' ἀρχῆς ὑποπτεύων τοὺς βαρβάρους
[1, 7]	ἰδίων ἀπελευθέρων Δημητρίῳ χαριζόμενος. Ἠλευθέρωσεν	δὲ	ἀπ' αὐτῶν καὶ τὰς ἐν
[1, 24]	ἐχώρει τῶν φίλων αὐτοῦ. Σιγῶντες	δὲ	ἀπέθνησκον πολλοὶ καὶ μηδὲν ὑπὲρ
[1, 3]	μᾶλλον ἐνέκειτο μαθεῖν ἐθέλων· τέλος	δὲ	ἀπειλοῦντι καὶ βιαζομένῳ τἀληθὲς εἶπον.
[1, 10]	μὲν ἔχων τὴν πόλιν μηδὲν	δὲ	ἀπειροκάλως εἰς τὴν ἐξουσίαν ἐξυβρίζων.
[1, 16]	λάρναξιν ἐνίει τοῖς στομίοις, οἱ	δὲ	ἀπέσφαττόν τε αὐτοὺς σὺν γενεαῖς
[1, 7]	ἐπὶ τῆς θρησκείας ἔμειναν, σπένδοντες	δὲ	ἀπεσφάττοντο καὶ θυμιῶντες καὶ τῆς
[1, 24]	μὲν ἀπὸ Τημένου, κατὰ μητέρα	δὲ	ἀπὸ Δαρείου τοῦ Ὑστάσπεως οὖσα.
[1, 1]	καὶ τῆς Ἰουδαίας ἐξελαύνει. Παρελθὼν	δὲ	ἀπὸ τῆς εὐπραγίας εἰς δυναστείαν
[1, 1]	εἰς τὰ ὄρη καταφεύγει· προσγενομένων	δὲ	ἀπὸ τοῦ δήμου πολλῶν ἀναθαρσήσας
[1, 30]	ὡς πορρωτάτω τοῦ θηρίου. Πολλάκις	δὲ	ἀποδυρόμενον πρὸς τὴν μητέρα τὸν
[1, 32]	ἀποδείξας καταπαύει τὸν λόγον. (Οὔαρος	δὲ	ἀπολογεῖσθαι κελεύσας τὸν Ἀντίπατρον, ὡς
[1, 16]	μὲν τῶν βαρβάρων ἀποκτείνας, πολλὴν	δὲ	ἀποτεμόμενος λείαν, ὥστε τὸν μὲν
[1, 13]	γὰρ ὁλοκλήρους ἀρχιερᾶσθαι· τῆς Φασαήλου	δὲ	ἀρετῆς ὑστερίζει φθάσαντος πέτρᾳ προσρῆξαι
[1, 5]	ἀνῄρουν οὓς ἐθέλοιεν αὐτοί. Προσφεύγουσι	δὲ	Ἀριστοβούλῳ τῶν κινδυνευόντων οἱ προύχειν
[1, 1]	καὶ τῶν ἐναγισμῶν ἤρξατο. Λαμβανούσης	δὲ	ἄρτι τὸ ἱερὸν κατάστημα τῆς
[1, 23]	ὑπ' ἀμφοτέρων τῶν υἱῶν, ὁ	δὲ	Ἀρχελάῳ κηδεύσας καὶ φυγὴν παρασκευάζοιτο
[1, 31]	τῶν κατ' ἐκείνης διαβολῶν. Οἱ	δὲ	ἀσκεπτότεροι καὶ τὴν πατρίδα σπεύδοντες
[1, 16]	ἐπιστέλλων τὰ περὶ Ἰουδαίαν. Ἡρώδης	δὲ	ἀσμένως Σίλωνα πρὸς Βεντίδιον ἀπολύσας
[1, 8]	εἰς τὴν ἐπαρχίαν διαφυγών. Περιποιησάμενος	δὲ	αὐτὴν ἐπὶ Ἰουδαίους ἠπείγετο, καὶ
[1, 5]	διὰ θερμότητα κατεῖχεν ἰδιώτην. (Παραφύονται	δὲ	αὐτῆς εἰς τὴν ἐξουσίαν Φαρισαῖοι,
[1, 0]	Ἰουδαίους καταψεύδονται τῶν πραγμάτων, περιέχει	δὲ	αὐτοῖς ὅπου μὲν κατηγορίαν ὅπου
[1, 6]	φρονήματι προεῖχεν ὁ Ἀριστόβουλος. Γενομένης	δὲ	αὐτοῖς περὶ τῶν ὅλων συμβολῆς
[1, 18]	ἀναλόγως δὲ τοὺς ἡγεμόνας, βασιλικώτατα	δὲ	αὐτὸν ἐδωρήσατο Σόσσιον, ὡς μηδένα
[1, 32]	ταῖς ἐκείνου διαβολαῖς ἀπολωλότας. Ἐπιβουλεύειν	δὲ	αὐτὸν ἔλεγεν καὶ τοῖς περιοῦσιν
[1, 20]	ὑπὸ τοῦ ἔθνους αἱρεθῆναι. ~(Μεταλαμβάνει	δὲ	αὐτὸν εὐθέως ἡ περὶ τῶν
[1, 30]	ὃς ἦν ἐπίτροπος Ἀντιπάτρου. Βασανίζων	δὲ	αὐτὸν ἤκουσεν ὅτι μετεπέμψατο μὲν
[1, 20]	τὴν Δαμασκόν, Ἡρώδῃ δίδωσιν. Κατέστησεν	δὲ	αὐτὸν καὶ Συρίας ὅλης ἐπίτροπον
[1, 32]	καὶ τοὺς Ἀντιπάτρου φίλους. Προκαθέζεται	δὲ	αὐτὸς ἅμα Οὐάρῳ καὶ τοὺς
[1, 24]	ποιήσει καὶ μακαρίους, πρὸ πάντων	δὲ	αὐτούς· εἶναι δὲ καὶ θεραπείαν
[1, 13]	ἐπὶ τὴν εἰσβολὴν παρεῖχον. Ὁ	δὲ	αὐτοὺς ἐπὶ τὸν καλούμενον Δρυμὸν
[1, 4]	αἰχμαλώτους ἀνήγαγεν εἰς Ἱεροσόλυμα. Προύκοψεν	δὲ	αὐτῷ δι' ὑπερβολὴν ὀργῆς εἰς
[1, 4]	μισθοφόροις δὲ πεζοῖς ὀκτακισχιλίοις· παρῆν	δὲ	αὐτῷ καὶ τὸ εὐνοοῦν Ἰουδαικὸν
[1, 32]	τοῖς Λιουίας εὑρηκέναι γράμμασιν, πεπομφέναι	δὲ	αὐτῷ λάθρα δι' εὔνοιαν. Αἱ
[1, 3]	οὑτοσὶ σήμερον ὀφείλων ἀνῃρῆσθαι. Χωρίον	δὲ	αὐτῷ πρὸς σφαγὴν Στράτωνος πύργος
[1, 3]	καὶ λιμῷ διαφθεῖραι δεδεμένην. (Περιέρχεται	δὲ	αὐτῶν ἡ τίσις εἰς τὸν
[1, 33]	γὰρ ἦν οὐ λάβρος, κνησμὸς	δὲ	ἀφόρητος τῆς ἐπιφανείας ὅλης καὶ
[1, 31]	μὲν ὑποψίαν φαύλην, τοῖς διαβάλλουσι	δὲ	ἀφορμήν· καὶ γὰρ νῦν, εἴ
[1, 21]	τοῖς παραλίοις ὑδάτων εἰσαγωγήν, Ἀσκαλωνίταις	δὲ	βαλανεῖα καὶ κρήνας πολυτελεῖς, πρὸς
[1, 24]	καὶ τὸν θεῖον Φερώραν· ἦσαν	δὲ	βαρεῖς μὲν> ἀμφότεροι καὶ χαλεποί,
[1, 29]	Συλλαίου τὸν δὲ φύλαρχον. Οἱ	δὲ	βασανιζόμενοι πεῖσαι Κόρινθον ὡμολόγησαν ἐπὶ
[1, 18]	μεταλλείαις περιῆσαν τῶν πολεμίων. (Τῷ	δὲ	βασιλεῖ πρὸς μὲν τὰς λῃστείας
[1, 21]	δοκεῖν τὸ ἔρυμα, τῇ περιγραφῇ	δὲ	βασίλειον. (Τοσαῦτα συγκτίσας πλείσταις καὶ
[1, 27]	λέγων ὠνόμαζεν τοὺς ἀγανακτοῦντας. Ὁ	δὲ	βασιλεὺς εὐθέως ἐκείνους τε καὶ
[1, 21]	ἐν τοῖς ἑξῆς δηλώσομεν. (Ὁ	δὲ	βασιλεὺς καὶ ἐν Ἱεριχοῖ μεταξὺ
[1, 18]	κατὰ τὸν ναὸν ἁγίων. Ὁ	δὲ	βασιλεὺς τοὺς μὲν παρακαλῶν τοῖς
[1, 15]	πεμφθεὶς Ἡρώδην συγκαταγαγεῖν ἔπεισεν. Ἐτύγχανεν	δὲ	Βεντίδιος μὲν ἐν ταῖς πόλεσιν
[1, 28]	ὡς ἀνεῖλεν Ἀλέξανδρον, τὴν Ἀριστοβούλου	δὲ	Βερνίκην συνῴκισεν θείῳ πρὸς μητρὸς
[1, 8]	Ἀριστόβουλον διεκαρτέρουν γενναίως ἀγωνιζόμενοι, τέλος	δὲ	βιασθέντες ὑπὸ τῶν Ῥωμαίων πίπτουσι
[1, 12]	τῷ στρατηγῷ κατὰ Δαμασκόν, ὡρμημένος	δὲ	βοηθεῖν ὑπὸ νόσου κατείχετο. Κἀν
[1, 2]	ἅψασθαι καὶ τῶν ἀηθεστάτων. Ἐπικαλοῦνται	δὲ	βοηθὸν Ἀντίοχον τὸν ἐπικληθέντα Ἀσπένδιον·
[1, 25]	καὶ τῇ θυγατρὶ δείσας. Γίνεται	δὲ	βοηθὸς αὐτοῖς μάλα προμηθὴς καὶ
[1, 3]	ἐκεῖ ἐπικατασπείσαντος τὸ αἷμα. Τῆς	δὲ	βοῆς ἀκούσας ὁ βασιλεὺς τὴν
[1, 33]	ὁ πατήρ, ἐπιτρέποι Καῖσαρ. Ὁ	δὲ	βραχὺ μὲν πρὸς τὴν εὐθυμίαν
[1, 8]	τὸ Ἀλεξάνδρειον ἀνατειχίζειν ἐπειρᾶτο· ὡς	δὲ	Γαβίνιος ὑπὸ Σισέννᾳ καὶ Ἀντωνίῳ
[1, 8]	τὸ μὲν Ἱεροσολύμοις προστάξας, τὸ	δὲ	Γαδάροις, οἱ δὲ ἵνα συντελῶσιν
[1, 2]	ὠργισμένος κτείνει τὸν Ἰωνάθην. (Σίμων	δὲ	γενναίως ἀφηγούμενος τῶν πραγμάτων αἱρεῖ
[1, 12]	ἐξ ἧς ἐγέννησεν Ἀντίπατρον, τότε	δὲ	γήμας τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου
[1, 2]	ἄκραν τῶν φρουρῶν κρατήσας. Αὖθις	δὲ	γίνεται καὶ Ἀντιόχῳ σύμμαχος κατὰ
[1, 0]	μνήμην τῶν κατορθωμάτων ἀνατίθημι· τοῖς	δὲ	γνησίοις πρὸς μὲν τὰ λήμματα
[1, 20]	τὴν συμφορὰν αὐτῶν Καίσαρι· Καῖσαρ	δὲ	γνοὺς ἀντεπέστελλεν ἐξαιρεθῆναι τὸ λῃστήριον.
[1, 33]	τοῖς κατ' οἶκον ἀτυχέστατος. Πρὶν	δὲ	γνῶναι τὴν τελευτὴν αὐτοῦ τὸ
[1, 32]	χρημάτων δώροις χίλια τάλαντα, τῇ	δὲ	γυναικὶ καὶ τέκνοις αὐτοῦ καὶ
[1, 30]	ἐπεξῄει πρόσω τὴν ἀλήθειαν. Ἡ	δὲ	γυνὴ τήν τε φιλίαν τῆς
[1, 24]	μὲν γὰρ οἰνοχοεῖν προσετέτακτο, τῷ	δὲ	δεῖπνον προσφέρειν, ὁ δ' αὐτὸν
[1, 8]	καὶ ἐπ' Ἀλέξανδρον ὥρμησεν. Ὁ	δὲ	δείσας πρὸς τὴν ἔφοδον δύναμίν
[1, 32]	καὶ παρὰ σοί, πάτερ. Κατεγνωσμένος	δὲ	δέομαι μὴ ταῖς ἄλλων βασάνοις
[1, 27]	μόνον ὀφθέντες ἐλεηθήσονται πάντως· εἰ	δὲ	δὴ καὶ λόγου μεταλάβοιεν, ῥᾳδίως
[1, 10]	τῆς σωτηρίας ἀχάριστον εἶναι. Εἰ	δὲ	δὴ λογιστέον εἴη καὶ πολέμου
[1, 24]	τὰς λοιδορίας ἐμίσουν Ἀλέξανδρον. (Τὴν	δὲ	δὴ Σαλώμην καίτοι πενθερὰν οὖσαν
[1, 33]	ἠξίου κολάζειν ὡς ἀσεβεῖς. Ὁ	δὲ	δῆμος δείσας μὴ διὰ πολλῶν
[1, 9]	ζηλωτὸν ἐποίησεν καὶ τὴν ἀρχιερωσύνην	δὲ	δι' αὐτὸν ἐπεκύρωσεν Ὑρκανῷ. ~(Κατ'
[1, 24]	πρὸς αὐτοὺς ἐκάλυπτε μῖσος, τοῖς	δὲ	δι' εὐγένειαν πᾶν τὸ νοηθὲν
[1, 0]	ὁλοσχερῶς καὶ κατὰ κράτος ἃς	δὲ	δι' ὁμολογίας ἔλαβεν· ἔνθα δὴ
[1, 2]	τοῦ πάθους ὅλος ἦν. Τριβομένης	δὲ	διὰ ταῦτα τῆς πολιορκίας ἐπέστη
[1, 13]	ᾔει κατὰ τὴν παράλιον, Βαζαφράνην	δὲ	διὰ τῆς μεσογείου προσέταξεν ἐμβαλεῖν.
[1, 19]	τε αὐτῶν φόνον εἰργάσαντο. Οἱ	δὲ	διασωθέντες ἐκ τῆς μάχης εἰς
[1, 19]	ἄγαν πεποιθὸς ἀφύλακτον, οἱ φόβοι	δὲ	διδάσκουσιν προμήθειαν· ὥστε ἔμοιγε κἀκ
[1, 28]	τῶν ἀπ' αὐτοῦ δωρεῶν. Ἐμισεῖτο	δὲ	διδοὺς πλεῖον, ὡς ἂν οὐκ
[1, 29]	οὐ μετέβαινεν τὸ πρόσταγμα, λάθρα	δὲ	διενυκτέρευεν σὺν ἐκείνοις. Καὶ δεδοικὼς
[1, 18]	ἐν πᾶσιν τῆς ἐπιθυμίας, Κλεοπάτρα	δὲ	διεξελθοῦσα τὴν γενεὰν τὴν ἑαυτῆς
[1, 2]	μὲν ἄλλα κρείττων ἦν, (ἡττᾶτο	δὲ	δικαίου πάθους· ὁ γὰρ Πτολεμαῖος
[1, 8]	Ῥωμαίων πίπτουσι μὲν πεντακισχίλιοι, περὶ	δὲ	δισχιλίους ἀνέφυγον εἴς τινα λόφον,
[1, 19]	πεντακόσια τάλαντα μᾶλλον ἐνέκειτο. Τοῦ	δὲ	δίψους ἐκκαίοντος ἐξιόντες κατὰ πλῆθος
[1, 16]	ἐπέστρεφεν ἐκ τῆς φυγῆς, τοῖς	δὲ	διώκουσιν ἐμπίπτων ἀνέκοπτεν τὴν ὁρμὴν
[1, 30]	τῶν ἐλευθέρων ταῦτα μηνύει. (Τὰς	δὲ	δούλας χωρὶς ἑκάστην Ἡρώδης ἐβασάνιζεν.
[1, 29]	βοηθῷ καὶ καθ' Ἡρώδου. Πλείονα	δὲ	δοὺς Ἡρώδης ἀφίστησίν τε ἀπὸ
[1, 10]	ἀξιώτερον τῆς ἀρχιερωσύνης ἀπεφήνατο, Ἀντιπάτρῳ	δὲ	δυναστείας αἵρεσιν ἔδωκεν. Ὁ δ'
[1, 17]	αὐτὸς εἰς Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν, Σόσσιος	δὲ	δύο μὲν τάγματα προαπέστειλεν εἰς
[1, 32]	ὀλίγα καὶ τῶν χρημάτων· λαμπροτάταις	δὲ	δωρεαῖς ἐτίμα Σαλώμην τὴν ἀδελφήν.
[1, 20]	εἰς ἔπαινον τἀνδρὸς ἐφθέγξατο. Ὁ	δὲ	δώροις ἐπιμειλιξάμενος αὐτὸν ἐξῃτεῖτό τινα
[1, 6]	καὶ πολλὰ μὲν καθομιλήσας, πολλοῖς	δὲ	δώροις ὑπελθὼν δοῦναι δύναμιν αὐτῷ
[1, 0]	αὐτοῖς ὅπου μὲν κατηγορίαν ὅπου	δὲ	ἐγκώμιον τὰ συγγράμματα, τὸ δ'
[1, 8]	ὧν τρισχίλιοι μὲν ἔπεσον τρισχίλιοι	δὲ	ἐζωγρήθησαν, φεύγει σὺν τοῖς καταλειφθεῖσιν
[1, 16]	ἐκήρυξεν ἀναχωρεῖν πρὸς αὐτόν. Τῶν	δὲ	ἐθελουσίως μὲν οὐδεὶς προσέθετο, καὶ
[1, 26]	ἐφεδρεύοντας αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν, Ἀλεξάνδρῳ	δέ,	εἰ γεγενημένος ἐκ βασιλίδος καὶ
[1, 10]	τὴν ἐπιτροπὴν αὐτοὺς ἔτι, φανεροὺς	δὲ	εἶναι δεσπότας παρωσαμένους ἐκεῖνον, εἴ
[1, 26]	μὴ κρατήσας τῆς ἐπιβουλῆς. Κτείναντι	δὲ	εἶναι σωτηρίας ἀφορμὴν πρῶτον μὲν
[1, 1]	ἰδιώτης ἦν· κἂν εἰ συνέβη	δὲ	εἶναι τὸν Ἀντίοχον, οὐδὲν πλέον
[1, 30]	τῷ μὴ διαλέγεσθαι Φερώρᾳ. Τοῦ	δὲ	εἰπόντος τί γὰρ αὐτὸν ἐβλάπτομεν;
[1, 6]	Μάγνου πολεμοῦντος πρὸς Τιγράνην, παραγενόμενος	δὲ	εἰς Δαμασκὸν ἑαλωκυῖαν προσφάτως ὑπὸ
[1, 24]	ἀγανάκτησιν ἐξεκαλεῖτο τὸν βασιλέα. Πάντα	δὲ	εἰς ἐπιβουλὴν ἀνήγετο καὶ τὸ
[1, 17]	εἷλεν Πομπήιος τὴν πόλιν. Διελὼν	δὲ	εἰς ἔργα τὴν στρατιὰν καὶ
[1, 31]	ἐπιστολὴν παραχρῆμα μὲν ἔσπευδεν, ὡς	δὲ	εἰς Κελένδεριν κατέπλει, λαμβάνει τις
[1, 21]	καὶ τὰς ἐπικλήσεις περιέγραψεν, διέβη	δὲ	εἰς ὅλας πόλεις αὐτῷ τὸ
[1, 26]	ἕως Ἀντιοχείας. ~(Μετ' οὐ πολὺ	δὲ	εἰς τὴν Ἰουδαίαν παρέβαλεν ἀνὴρ
[1, 13]	δὲ εἰς τὸ ἱερόν, τοὺς	δὲ	εἰς τὸ ἔξω χαράκωμα ἐγκλείει.
[1, 13]	μὲν εἰς τὴν πόλιν, τοὺς	δὲ	εἰς τὸ ἱερόν, τοὺς δὲ
[1, 17]	οὐκ ἀπέχρησεν ἡ νίκη, προῆλθεν	δὲ	εἰς τοσοῦτον ὀργῆς, ὥστε καὶ
[1, 31]	μετὰ τιμῆς ἀπολυθείη. (Ὁ βασιλεὺς	δὲ	εἰς χεῖρας λαβεῖν σπεύδων τὸν
[1, 31]	ὁ τῆς Συρίας ἡγεμών. Ὁ	δὲ	εἴσεισι πρὸς τὸν πατέρα καὶ
[1, 21]	εἰσπλεόντων πύργος ναστὸς ἀνέχει, τοὺς	δὲ	ἐκ δεξιοῦ δύο ὀρθοὶ λίθοι
[1, 22]	τὸ βασιλεύειν ἐπέβαλλεν αὐτῷ. (Τῶν	δὲ	ἐκ Μαριάμμης πέντε τέκνων γενομένων
[1, 31]	ἐνενόει τὰς οἴκοι συμφοράς, ἔτι	δὲ	ἐκ πανουργίας ὑπεκρύπτετο καὶ τῷ
[1, 6]	μὴ λύσειαν τὴν πολιορκίαν. Ἀνεχώρει	δὲ	ἐκ τῆς Ἰουδαίας εἰς Φιλαδέλφειαν
[1, 32]	διαφθείρας ἔπεισεν Ἡρώδῃ πέμψαι. Διηλέγχθη	δὲ	ἐκ τῆς πρὸς αὐτὸν ἐπιστολῆς·
[1, 28]	βασιλεῖ γυναῖκες μὲν ἐννέα, τέκνα	δὲ	ἐκ τούτων ἑπτά, αὐτὸς μὲν
[1, 7]	δύο Φούριος καὶ Φάβιος. Εἵπετο	δὲ	ἑκάστῳ τὸ ἴδιον στῖφος, καὶ
[1, 5]	ἐσκεδάσθησαν ἀνὰ τὴν χώραν· Ἀλεξάνδρα	δὲ	ἐκπέμψασα ἐπὶ Δαμασκὸν στρατιάν, πρόφασις
[1, 6]	ὥστε βασιλεύειν μὲν Ἀριστόβουλον, Ὑρκανὸν	δὲ	ἐκστάντα τῆς ἄλλης ἀπολαύειν τιμῆς
[1, 18]	ἑκάστου ῥᾳδίως γινομένη δεσπότις, ἔτι	δὲ	ἐκτείνουσα τὴν πλεονεξίαν ἐπὶ Ἰουδαίους
[1, 33]	δεξιὰν ὡς πλήξων ἑαυτόν. Προσδραμὼν	δὲ	ἐκώλυσεν Ἀχίαβος ὁ ἀνεψιὸς αὐτοῦ
[1, 0]	ὑπὸ τῶν στασιαστῶν φρουρούμενον, πολλάκις	δὲ	ἑκὼν τὴν ἅλωσιν τῆς πόλεως
[1, 17]	μὲν συνεχῶς τῷ φρουρίῳ, πρὶν	δὲ	ἑλεῖν χειμῶνι βιασθεὶς χαλεπωτάτῳ ταῖς
[1, 0]	πόλεμος καὶ ὅπως κατέστρεψεν, ἀγνοεῖν	δὲ	Ἕλληνας ταῦτα καὶ Ῥωμαίων τοὺς
[1, 31]	ἐκ τοῦ βασιλέως ἀπειλήν, ὑπελείπετο	δὲ	ἐλπὶς ἱλαρωτέρα, τάχα μὲν μηδὲν
[1, 10]	κλέος τῶν νεανίσκων ἐδάκνετο, μάλιστα	δὲ	ἐλύπει τὰ Ἡρώδου κατορθώματα καὶ
[1, 30]	πῦρ ὁρῶντος αὐτοῦ κατεκένωσα, βραχὺ	δὲ	ἐμαυτῇ πρὸς τὰ ἄδηλα καὶ
[1, 4]	διήλαυνε μετὰ τῆς δυνάμεως. Θέμενος	δὲ	ἐν δευτέρῳ τὴν πρὸς τὸν
[1, 15]	διὰ Πάρθους ταραχὰς καθιστάμενος, Σίλων	δὲ	ἐν Ἰουδαίᾳ χρήμασιν ὑπ' Ἀντιγόνου
[1, 17]	ἐν ἀκμῇ τοῦ θέρους. Ἐπιθεμένων	δὲ	ἐν τοῖς ὄρεσιν καὶ ταῖς
[1, 17]	τὸ ὄρος προσλαμβάνει συμμάχους, Ῥωμαίων	δὲ	ἓν τάγμα ταύτῃ συνῆψεν. Μεθ'
[1, 13]	ὅπλοις ὄντας καταλαμβάνουσιν, τῷ σατράπῃ	δὲ	ἐνετύγχανον πανούργῳ σφόδρα καὶ ταῖς
[1, 24]	ἠπείλησεν ὡς βασιλεύς, τὰ πολλὰ	δὲ	ἐνουθέτησεν ὡς πατήρ, καὶ φιλεῖν
[1, 13]	εἰς τὸ φρούριον διασώζεται. Καταλιπὼν	δὲ	ἐνταῦθα ταῖς γυναιξὶν ὀκτακοσίους φύλακας
[1, 33]	δ' ἐστὶ καὶ πότιμα. Δόξαν	δὲ	ἐνταῦθα τοῖς ἰατροῖς ἐλαίῳ θερμῷ
[1, 16]	πῦρ ἐνίεσαν τοῖς ἀμυνομένοις. Βουληθεὶς	δὲ	ἐξ αὐτῶν καὶ περισῶσαί τινας
[1, 28]	ἡ μὲν ἐκ Φαίδρας, ἡ	δὲ	ἐξ Ἐλπίδος. Δύο δ' εἶχεν
[1, 17]	ἕνδεκα μὲν τέλη πεζῶν, ἱππεῖς	δὲ	ἑξακισχιλίους δίχα τῶν ἀπὸ Συρίας
[1, 13]	ἐπείρασεν, ἐνοχλήσαντας μὲν διηνεκῶς, ἀπὸ	δὲ	ἑξήκοντα τῆς πόλεως σταδίων καὶ
[1, 24]	βασιλεὺς ἀπέλυσεν τῶν ἐγκλημάτων. (Μετέβαινεν	δὲ	ἐπ' Ἀλέξανδρον ὁ χειμὼν τῆς
[1, 33]	ταξιάρχοις ἀκολουθοῦντες ἐν κόσμῳ, πεντακόσιοι	δὲ	ἐπ' αὐτοῖς τῶν οἰκετῶν καὶ
[1, 31]	τῶν ἐπὶ Ῥώμης φίλων, οὓς	δὲ	ἔπειθεν γράψαι διαφθείρας χρήμασιν, ὡς
[1, 5]	καὶ Ἀγριππιὰς πόλεις ἐπωνομάσθησαν. Πρὶν	δὲ	ἐπεξελθεῖν Ἀλεξάνδρα τὸν Ἀριστόβουλον τῆς
[1, 8]	μὲν ἄχρηστον ὄχλον ἀπεφορτίσατο, μόνους	δὲ	ἐπήγετο τοὺς ὡπλισμένους ὄντας εἰς
[1, 0]	πραγμάτων θνήσκει μὲν Νέρων, Οὐεσπασιανὸς	δὲ	ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὡρμημένος ὑπὸ τῆς
[1, 6]	μὲν τὴν Ἀριστοβούλου βίαν, κατάγειν	δὲ	ἐπὶ τὴν βασιλείαν τὸν καὶ
[1, 17]	μῖσος τὸ πρὸς Ἀντίγονον, οἱ	δὲ	ἐπὶ τοῖς αὐτοῦ κατορθώμασιν κεκινημένοι·
[1, 16]	μὲν Ἀθήνας διῆγεν Ἀντώνιος, Βεντίδιος	δὲ	ἐπὶ τὸν πρὸς Πάρθους πόλεμον
[1, 32]	διαβολῆς δοῦναι τῷ φθόνῳ. Πάρειμι	δὲ	ἐπὶ τοὺς ἐλέγχους, πάρειμι διὰ
[1, 2]	ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν ἐκφεύγει, οἱ	δὲ	ἐπὶ τοὺς Σαμαρεῖς ὑποστρέψαντες τό
[1, 10]	ἔλεον παραμῖξαι φθονερὸν πάθος, ὁ	δὲ	ἐπὶ τούτοις Ὑρκανοῦ καὶ Ἀντιπάτρου
[1, 15]	ὑπὲρ τὴν Ἱεριχοῦντα συνηθροίσθη· διεκαθέζοντο	δὲ	ἐπὶ τῶν ὀρῶν παραφυλάσσοντες τοὺς
[1, 20]	συμβουλίας τοῖς ἐπιτρόποις διοικεῖν. Ἐπεὶ	δὲ	ἐτελεύτα Ζηνόδωρος, προσένειμεν αὐτῷ καὶ
[1, 7]	ἀντισχεῖν εἰς ἔσχατον παρεσκευάζοντο. Τῶν	δὲ	ἑτέρων δεχομένων Ῥωμαίους τῇ πόλει
[1, 13]	καὶ τοὺς δεσμώτας ἀποκτεῖναι. ~(Μετὰ	δὲ	ἔτη δύο Βαζαφράνου τοῦ Πάρθων
[1, 12]	πολέμου γίνεσθαι φιλονεικοῦντας ἀκρίτως. Τῶν	δὲ	ἔτι μᾶλλον ἀγανακτούντων Ἀντώνιος ἐκπέμψας
[1, 12]	ὁπλίτας πολλοὺς μὲν ἀπέκτεινεν, πολλοὺς	δὲ	ἔτρωσεν· ὧν οἵ τε πεσόντες
[1, 12]	Ἡρώδην εἰς τὸν ἀδελφόν. Ἡρώδης	δὲ	ἔτυχεν μὲν ὢν παρὰ Φαβίῳ
[1, 21]	κάμνουσαν, Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος, διὰ	δὲ	εὐφυίαν τοῦ χωρίου δέξασθαι δυναμένην
[1, 16]	προσβολὰς μὴ φέροντες ἐξέκλιναν. (Ὁ	δὲ	ἕως Ἰορδάνου κτείνων εἵπετο καὶ
[1, 32]	προέκρινας δὲ τοσούτων τέκνων, ἀπέδειξας	δὲ	ζῶν βασιλέα, δι' ὑπερβολὴν δὲ
[1, 0]	διηγήματα σοφιστικῶς ἀναγράφουσιν, οἱ παραγενόμενοι	δὲ	ἢ κολακείᾳ τῇ πρὸς Ῥωμαίους
[1, 20]	φίλων Ἀλεξᾶν ἱκέτην γενόμενον· ἐνίκα	δὲ	ἡ Καίσαρος ὀργὴ πολλὰ καὶ
[1, 27]	οὐκ ἐλεεῖ τὰ μειράκια, τῶν	δὲ	ἡγεμόνων καὶ φανερῶς ἀγανακτοῦσιν πολλοί.
[1, 33]	χρήμασιν ἐξαφεῖναι λύσαντας αὐτόν. Ὁ	δὲ	ἡγεμὼν οὐ μόνον ἐκώλυσεν, ἀλλὰ
[1, 18]	ἀθεάτων παρ' αὐτῶν ὀφθείη. Διεκώλυσεν	δὲ	ἤδη καὶ τὰς κατὰ τὴν
[1, 31]	Ῥώμης οὔτε ἀτιμότερον ὑπεδέχθη. Ὁ	δὲ	ἤδη μὲν ἐνενόει τὰς οἴκοι
[1, 21]	εὖ παθόντων δήμων ἑκάστου, τὸ	δὲ	Ἠλείοις χαρισθὲν οὐ μόνον κοινὸν
[1, 20]	τύχης τὸ διάδημα. Πρὸς σὲ	δὲ	ἦλθον ἔχων τὴν ἀρετὴν τῆς
[1, 22]	Σαλώμης τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ, πιστὸς	δὲ	ἦν καὶ διὰ τὸ κῆδος
[1, 8]	Ἀριστοβούλου στασιαστὰς ἐπισυνιστάντα· τοῦ φόνου	δὲ	ἦν σύμβουλος Ἀντίπατρος. Τούτῳ γήμαντι
[1, 14]	πλεύσειεν ἐπ' αὐτὸν ἱκέτης. (Ἀντωνίου	δὲ	ἥπτετο πρὸς τὴν μεταβολὴν οἶκτος,
[1, 0]	ὁ καιρὸς ἀνέπειθεν, τὰ στρατιωτικὰ	δὲ	ἤρα μεταβολῆς ἐλπίδι λημμάτων· ἄτοπον
[1, 29]	λέγων οὐ τῶν ἐκείνῳ, τῶν	δὲ	Ἡρώδῃ συμφερόντων. Ἐφ' οἷς ὀργισθεὶς
[1, 23]	μὲν αὐτῶν τὰ κατηγορημένα, διαλλάξαι	δὲ	Ἡρώδην εὐθέως. Αἱ διαλλαγαὶ δ'
[1, 22]	τῆς πατρίδος ἐφιέμενος ἧκεν. Παρώξυνεν	δὲ	Ἡρώδην οὐκ αὐτὸς ἀντιποιούμενος βασιλείας,
[1, 29]	βασιλεὺς μὲν Ἀντίπατρος ἐγέγραπτο, Ἀντιπάτρου	δὲ	Ἡρώδης διάδοχος ὁ ἐκ Μαριάμμης
[1, 18]	τῆς ἀγεννείας πέλεκυς ἐκδέχεται. (βασιλεὺς	δὲ	Ἡρώδης διακρίνας τὸ κατὰ τὴν
[1, 19]	πρώτην ἐμβολὴν τραπέντας ἐδίωκον, ἐπιβουλεύεται	δὲ	Ἡρώδης ἐν τῇ διώξει τοὺς
[1, 16]	τῶν υἱῶν ἀπέσφαττεν. Ἐξ ἀπόπτου	δὲ	Ἡρώδης ἐπιβλέπων τῷ τε πάθει
[1, 15]	ἐνοχλοίη πρὸ τῆς ἐλπίδος. (Ἤδη	δὲ	Ἡρώδης καταπεπλευκὼς ἀπὸ τῆς Ἰταλίας
[1, 29]	πολὺ δὲ νοσεῖ Φερώρας, εὑρίσκετο	δὲ	Ἡρώδης μετριώτερος· καὶ γὰρ ἥκει
[1, 16]	τὰ δυσερεύνητα τῶν χωρίων. Πυθόμενος	δὲ	Ἡρώδης τὴν ἐπανάστασιν διὰ τάχους
[1, 28]	Ἀγρίππας καὶ Ἀριστόβουλος υἱοί, θυγατέρες	δὲ	Ἡρωδιὰς καὶ Μαριάμμη. Τὴν μὲν
[1, 21]	ἀνυπερβλήτῳ δὲ τῇ πολυτελείᾳ. Τεκμήριον	δὲ	ἦσαν αἱ μεγάλαι στοαὶ περὶ
[1, 29]	τῷ φανερῷ προσκρούων Φερώρᾳ. Συνουσίαι	δὲ	ἦσαν αὐτῶν λάθρα καὶ κῶμοι
[1, 29]	ἀδελφὸν ἢ τὴν γυναῖκα. Τοῦ	δὲ	θᾶττον ἀπολείψειν τὸ ζῆν ἢ
[1, 10]	γὰρ τὸ σῶμα σιωπῶντος· Ἀντιγόνου	δὲ	θαυμάζειν τὴν τόλμαν, εἰ πολεμίου
[1, 23]	ἣ καὶ νέους ἐπιτέμνεται· τὸ	δὲ	θεῖον οὕτως τεθεραπεύκαμεν ὥστ' ἂν
[1, 1]	μετὰ καρτερᾶς πληγῆς ἀνέστειλεν. Ἀπὸ	δὲ	θερμοῦ τοῦ κατορθώματος ὥρμησεν ἐπὶ
[1, 16]	ἐμπειρίαν μὲν πολεμικὴν ἔχοντες, τὸ	δὲ	θράσος λῃστρικόν. Συμβαλόντες γοῦν τῷ
[1, 13]	ἐκ τῆς τότε πληγῆς, πεμφθεὶς	δὲ	ἰατρὸς ὑπ' Ἀντιγόνου θεραπεῦσαι δῆθεν
[1, 24]	τῆς βασιλείας πλὴν διαδήματος, προσόδους	δὲ	ἰδίας εἶχεν ἑκατὸν τάλαντα, τὴν
[1, 8]	προστάξας, τὸ δὲ Γαδάροις, οἱ	δὲ	ἵνα συντελῶσιν εἰς Ἀμαθοῦντα, τὸ
[1, 9]	Ὀνίου προσαγορευομένην χώραν κατέχοντες· ἦσαν	δὲ	Ἰουδαῖοι Αἰγύπτιοι. Τούτους Ἀντίπατρος οὐ
[1, 15]	ὧν πέντε μὲν Ῥωμαίων πέντε	δὲ	Ἰουδαίων ἦσαν ἔχουσαι καὶ μισθοφόρους
[1, 21]	Διός, ᾧ καὶ προσείκασται, Ῥώμης	δὲ	ἴσος Ἥρᾳ τῇ κατ' Ἄργος.
[1, 2]	τὸν οἶκον αὐτῶν παρηνόμησεν. Ὁ	δὲ	Ἰωάννης ὁπότε μὲν ἐνθυμηθείη τὸ
[1, 22]	αὐτήν, εἰ κἀκεῖνον Ἀντώνιος. Ὁ	δὲ	Ἰώσηπος, οὔτι κακοήθως, ἀλλὰ τὸν
[1, 19]	πολέμου τῶν ζώντων ἄμεινον. Προκινδυνεύσω	δὲ	κἀγὼ χρώμενος ὑμῖν πειθηνίοις· εὖ
[1, 28]	ἐχθροὺς οἷς μὴ διδοίη. Λαμπροτέρας	δὲ	καθ' ἡμέραν ἐποιεῖτο τὰς διαδόσεις
[1, 30]	μὲν εἴη πολιὸς ἤδη, νεάζοι	δὲ	καθ' ἡμέραν ὁ πατήρ, φθάσαι
[1, 19]	καὶ τὸν λόφον κατέσχον, αὐτὸς	δὲ	καθ' ἡμέραν προάγων τὴν δύναμιν
[1, 11]	τε Ὑρκανῷ καὶ διαφυλάξας· (Μάλιχος	δὲ	καθ' ὑπόνοιαν τῆς φαρμακείας ὀργιζόμενον
[1, 13]	τὸν βίον ἔργοις πρέπουσαν· κατέχει	δὲ	καὶ ἄλλος λόγος, ὡς ἀνενέγκαι
[1, 10]	Ἡρώδην τῆς φονικῆς δίκης. Ὁ	δὲ	καὶ ἄλλως ὡρμημένος, ἠγάπα γὰρ
[1, 21]	τοῦ βασιλικοῦ πλούτου μετελάμβανον. Ἀνακτίσας	δὲ	καὶ Ἀνθηδόνα τὴν παράλιον καταρριφθεῖσαν
[1, 10]	αὐτὸν ἐπεκύρωσεν Ὑρκανῷ. ~(Κατ' αὐτὸ	δὲ	καὶ Ἀντίγονος ὁ Ἀριστοβούλου πρὸς
[1, 15]	καὶ Γαλιλαίαν καὶ Σαμάρειαν. Ἐπέτυχεν	δὲ	καὶ Ἀντίγονος παρὰ τῆς Σίλωνος
[1, 6]	ἀδελφὸν τὸν Ἀντιπάτρου Φαλλίωνα. (Ὑρκανὸς	δὲ	καὶ Ἀντίπατρος τῶν Ἀράβων ἀφαιρεθέντες
[1, 28]	τῆς τοῦ ἀρχιερέως θυγατρός, Ἀντίπας	δὲ	καὶ Ἀρχέλαος ἐκ Μαλθάκης τῆς
[1, 20]	σοι τῆς βασιλείας ἐξαγγέλλω. Πειράσομαι	δὲ	καὶ αὖθις ἀγαθόν τί σε
[1, 2]	ἑβδομήκοντα ἔτη Ἰουδαίους ἀπαλλάττει. (Θνήσκει	δὲ	καὶ αὐτὸς ἐπιβουλευθεὶς ἐν συμποσίῳ
[1, 7]	τοῖς ἰδίοις ὅροις περιέκλεισεν. Ἀνακτίζει	δὲ	καὶ Γάδαρα ὑπὸ Ἰουδαίων κατεστραμμένην
[1, 33]	πρὸς τὴν εὐθυμίαν ἀνήνεγκεν, αὖθις	δέ,	καὶ γὰρ ἐνδείᾳ τροφῆς καὶ
[1, 4]	ὑπὸ τῶν Ἀράβων φονευόμενοι· πεσόντος	δέ,	καὶ γὰρ προεκινδύνευεν ἀεὶ τοῖς
[1, 4]	μάχης τὸ χωρίον παραλαμβάνει. Καταστρέφεται	δὲ	καὶ Γαυλάνην καὶ Σελεύκειαν καὶ
[1, 29]	ἤδη καὶ βασιλεῖ βεβαίῳ. Γίνεται	δὲ	καὶ γυναικῶν σύνταγμα κατὰ τὴν
[1, 28]	ἀδελφοῖς πάσας ἐπισυντάξειεν οὗτος, ὑποικούρει	δὲ	καὶ δέος οὐ μέτριον αὐξανομένην
[1, 20]	πρὸς εὐωχίαν πάντα διέδωκεν. Προυνόησεν	δὲ	καὶ διὰ τῆς ἀνύδρου πορευομένοις
[1, 25]	ἀπολαύων μὲν ἤδη βασιλείας, ἐλπίζων	δὲ	καὶ διαδοχήν, εἰ μή τινες
[1, 12]	τῆς Μασάδας ἱκέτην ἀφῆκεν. Ἐξήλασεν	δὲ	καὶ ἐκ τῆς Γαλιλαίας Μαρίωνα
[1, 24]	πρὸ πάντων δὲ αὐτούς· εἶναι	δὲ	καὶ θεραπείαν τῶν δυνατῶν περὶ
[1, 11]	δύναμιν τὰς εἰσπράξεις ποιούμενος. (Κελευσθὲν	δὲ	καὶ Ἰουδαίοις εἰσενεγκεῖν ἑπτακόσια τάλαντα
[1, 1]	κατορθώματος ἑλέσθαι τὸν θάνατον. Γίνεται	δὲ	καὶ κλῃδὼν τἀδελφῷ τῆς ὅλης
[1, 21]	βάθος ἐννέα, εὖρος δέκα, τινὲς	δὲ	καὶ μείζους. Ἐπεὶ δὲ ἀνεπληρώθη
[1, 2]	καὶ Ἀδωρεὸν καὶ Μάρισαν. (Προελθὼν	δὲ	καὶ μέχρι Σαμαρείας, ἔνθα νῦν
[1, 9]	τοῖς βασιλικοῖς μνημείοις ἐνταφησόμενος. (Ἀναιρεῖται	δὲ	καὶ ὁ υἱὸς αὐτοῦ Ἀλέξανδρος
[1, 24]	διδοὺς συγγνώμην τῇ νόσῳ. (Διεβάλλετο	δὲ	καὶ πάλαι μὲν ἔτι ζώσης
[1, 4]	ἀξιόμαχον εἶναι πάλιν Ἀλέξανδρον, μεταρρεῖν	δὲ	καὶ πᾶν τὸ ἔθνος εἰς
[1, 23]	ἐμοῦ λήψεται τὴν ἀμοιβήν, στασιάζων	δὲ	καὶ παρὰ τῷ θεραπευομένῳ τὸ
[1, 8]	τρεῖς μυριάδας Ἰουδαίων ἀνδραποδίζεται, κτείνει	δὲ	καὶ Πειθόλαον τοὺς Ἀριστοβούλου στασιαστὰς
[1, 8]	γενέσθαι μυρίους μὲν ὁπλίτας χιλίους	δὲ	καὶ πεντακοσίους ἱππεῖς, καὶ τὰ
[1, 21]	ὑψηλὸν καὶ πᾶν χειροποίητον. Κατεσκεύασεν	δὲ	καὶ περὶ τὰς ῥίζας ἄλλα
[1, 30]	πρὶν ἄρξασθαι βασιλείας ἀληθοῦς. Εἰ	δὲ	καί ποτε ἐκεῖνος τελευτήσειεν· πότε
[1, 31]	τὸ μάλιστα ταράσσον Ἀντίπατρον. (Ἔτι	δὲ	καὶ πρὸ τῆς ἀποδημίας ἐν
[1, 24]	καθομιλῶν ἀεὶ καὶ παροξύνων. Συνήργει	δὲ	καὶ πρὸς τὴν ταύτης ἀπέχθειαν
[1, 2]	μῖσος τῆς Πτολεμαίου παρανομίας. Ὥρμησε	δὲ	καὶ Πτολεμαῖος εἰσελθεῖν καθ' ἑτέραν
[1, 25]	τοιούτου γυνὴ γέγονεν, μεμίανται. Θαυμάζω	δὲ	καὶ σὲ τὸν ἐπιβουλευθέντα τῆς
[1, 15]	τοῖς ἐχθροῖς ἔρυμα καταλείποιτο. Συνῆπτεν	δὲ	καὶ Σίλων ἀσμένως τῆς ἀπαναστάσεως
[1, 27]	ἀπορούμενος εἰς αὐτὴν ἐλέγχων, λοιδορίας	δὲ	καὶ σκώμματα καὶ ὕβρεις καὶ
[1, 29]	τοῦ ἀρχιερέως θυγατρὸς γεγονώς. (Ἔπλευσεν	δὲ	καὶ Συλλαῖος ὁ Ἄραψ ἐπὶ
[1, 21]	ποτὲ τεσσαράκοντα θηρίων ἐκράτησεν· ἔστι	δὲ	καὶ συοτρόφος μὲν ἡ χώρα,
[1, 21]	πόλεις πλέον τῶν ἐχόντων. (Ἐχρήσατο	δὲ	καὶ σώματι πρὸς τὴν ψυχὴν
[1, 18]	δυσμένειαν δωρεαῖς Ἡρώδης ἐκμειλίσσεται, μισθοῦται	δὲ	καὶ τὰ τῆς βασιλείας ἀπορραγέντα
[1, 24]	μὲν συνουσίαν εὐθέως ὡμολόγουν, ἐξέφερον	δὲ	καὶ τὰς εἰς αὐτὴν ὑποσχέσεις,
[1, 7]	Ἄζωτόν τε καὶ Ἀρέθουσαν, ὁμοίως	δὲ	καὶ τὰς παραλίους Γάζαν Ἰόππην
[1, 2]	καὶ Ἰάμνειαν τῶν προσοίκων, κατέσκαψε	δὲ	καὶ τὴν ἄκραν τῶν φρουρῶν
[1, 25]	ταῖς ἐμαυτοῦ χερσὶν διασπαράξω; Προσθήσω	δὲ	καὶ τὴν θυγατέρα μου τῷ
[1, 22]	τὸν ἔρωτα ζηλοτύπως ἔχοντα, λογιζόμενον	δὲ	καὶ τὴν Κλεοπάτρας δεινότητα, δι'
[1, 3]	δ' ἄλλους εἵργνυσι δήσας. Δεσμεῖ	δὲ	καὶ τὴν μητέρα διενεχθεῖσαν περὶ
[1, 33]	μὲν τὴν ἑαυτῶν εὔνοιαν, συνηύχοντο	δὲ	καὶ τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ,
[1, 2]	τῷ ἐν Ἱεροσολύμοις ἱερῷ. Αἱρεῖ	δὲ	καὶ τῆς Ἰδουμαίας ἄλλας τε
[1, 8]	παραδιδοὺς Ὑρκάνειον καὶ Μαχαιροῦντα· αὖθις	δὲ	καὶ τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐνεχείρισεν. Ἃ
[1, 32]	καὶ ἀπελευθέροις περὶ πεντακόσια, ἀπένειμεν	δὲ	καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν τῆς
[1, 15]	τοὺς φανεροὺς ἐχθροὺς ἀμυνούμενος, δώσων	δὲ	καὶ τοῖς διαφορωτάτοις ἀμνηστίαν. Ἐπεὶ
[1, 5]	κρατύνεσθαι τὸ οἰκεῖον ἔθνος, φοβερὰν	δὲ	καὶ τοῖς ἔξωθεν εἶναι δυνάσταις.
[1, 20]	ἄρχειν οὕτω φιλίας προιστάμενος. Πειρῶ	δὲ	καὶ τοῖς εὐτυχεστέροις διαμένειν πιστός,
[1, 24]	ἀκαταιτιάτων τινὶ προσβλέπειν ἡμέρως, εἶναι	δὲ	καὶ τοῖς φίλοις ἀπηνέστατος· πολλοῖς
[1, 23]	αὐτοῦ διαβολὰς ἰσχυρῶς ἀπελύσατο. Καθαρὸν	δὲ	καὶ τὸν ἀδελφὸν ἀποδείξας κοινωνοῦντα
[1, 4]	μόλις τῷ τοσαῦτα δράσαντι. Ἅμα	δὲ	καὶ τὸν Ἄκαιρον ἐπικληθέντα Δημήτριον
[1, 26]	θεραπευθείσας πόλεις ἐπὶ τίσιν. Ζητήσειν	δὲ	καὶ τὸν πάππον ἐκεῖ καὶ
[1, 28]	τοῦτον ἐπραγματεύσατο τὸν γάμον. Περιῄει	δὲ	καὶ τὸν Φερώραν δώροις τε
[1, 4]	ἔθνος ἠρέθισεν εἰς ἐπανάστασιν. Γίνεται	δὲ	καὶ τότε κρείττων καὶ μάχαις
[1, 29]	ἠσέλγαινεν κατὰ τὸ βασίλειον, ἐτόλμησεν	δὲ	καὶ τοῦ βασιλέως ὑβρίσαι δύο
[1, 24]	κεκυρωμένου Ἀντιπάτρῳ τοῦ πρεσβείου, Ἀντίπατρος	δὲ	καὶ τοῦ δευτερεύειν νεμεσῶν τοῖς
[1, 10]	ἐκάλει κριθησόμενον τὸν Ἡρώδην. Ὁ	δὲ	καὶ τοῦ πατρὸς παραινοῦντος καὶ
[1, 32]	τῶν συγγενῶν καὶ φίλων, εἰσκαλεῖ	δὲ	καὶ τοὺς Ἀντιπάτρου φίλους. Προκαθέζεται
[1, 9]	Ἰουδαίων εἰς τρισχιλίους ὁπλίτας. Παρώρμησεν	δὲ	καὶ τοὺς ἐν Συρίᾳ δυνατοὺς
[1, 7]	τοῦ πολέμου πελέκει κολάζει, Φαῦστον	δὲ	καὶ τοὺς μετ' αὐτοῦ γενναίως
[1, 27]	ξύλοις βαλλόμενοι καὶ λίθοις. Πέμψας	δὲ	καὶ τοὺς υἱεῖς εἰς Σεβαστὴν
[1, 24]	ὃς ἦν ἐχθρότατος Ἡρώδῃ. Διελεγχθεῖσα	δὲ	καὶ τοῦτο καὶ πάνθ' ὅσα
[1, 14]	τοὺς ἀνακαλέσοντας τὸν ὑβρισμένον. Ἔφθανεν	δὲ	καὶ τούτους Ἡρώδης εἰς Πηλούσιον
[1, 27]	ζῆν ὑπηγόρευε τὸ πάθος. Τέλος	δὲ	καὶ τῷ βασιλεῖ τολμήσας προσελθεῖν
[1, 28]	μηδεὶς τῶν ἐμὲ φιλούντων· ἐπεύχομαι	δὲ	καὶ τῷ θεῷ συναρμόσαι τοὺς
[1, 23]	ἤδη καὶ θεραπείαν βασιλικήν· ἐπεύχομαι	δὲ	καὶ τῷ θεῷ τηρῆσαι τὴν
[1, 13]	οὐ πλείω τριακοσίων ταλάντων. Ἐπετύγχανον	δὲ	καὶ τῶν ἄλλων οὐχ ὅσοις
[1, 24]	στοργῆς, τοσοῦτον Ἀντιπάτρῳ προσετίθει. Συναπέκλιναν	δὲ	καὶ τῶν κατὰ τὸ βασίλειον
[1, 13]	μέχρι τῶν βασιλείων προῆλθον. Ὑρκανοῦ	δὲ	καὶ Φασαήλου δεξαμένων αὐτοὺς καρτερῷ
[1, 29]	εἶναι τὴν ἀσφάλειαν ἐπορίζετο. Συνήργει	δὲ	καὶ Φερώρας ὡς ἂν ἤδη
[1, 31]	κλαίοντος, ἀλλὰ τὸν ὑπηρέτην· ἤδη	δὲ	καὶ φόβος ἐπῄει τις αὐτὸν
[1, 6]	ζῶσα τὴν βασιλείαν ἐνεχείρισεν, δυνάμει	δὲ	καὶ φρονήματι προεῖχεν ὁ Ἀριστόβουλος.
[1, 0]	μόνον τῶν καθ' ἡμᾶς, σχεδὸν	δὲ	καὶ ὧν ἀκοῇ παρειλήφαμεν ἢ
[1, 10]	γυμνὸς ἐμπέσοι τῷ φθόνῳ. Σέξτος	δὲ	Καῖσαρ δείσας περὶ τῷ νεανίᾳ,
[1, 23]	βασιλείας ἀρκεῖ καὶ πλείοσιν. Οὓς	δὲ	Καῖσαρ μὲν ἥνωσεν, καθίστησιν δὲ
[1, 23]	μὲν εἰς δάκρυα πάντας, τὸν	δὲ	Καίσαρα διέθηκεν οὕτως ὡς ἀπογνῶναι
[1, 10]	τῆς τἀνδρὸς ἐσομένας ἀρετῆς. (Ἀντίπατρος	δὲ	Καίσαρα προπέμψας ἐκ τῆς Συρίας
[1, 23]	μὲν εὐχαρίστει τῷ θεῷ, πολλὰ	δὲ	Καίσαρι καταστησαμένῳ τὸν οἶκον αὐτοῦ
[1, 2]	ἔπεμψεν καὶ καταδουλωσόμενον Σίμωνα. Ὁ	δὲ	καίτοι γε γηραλέος ὢν νεανικώτερον
[1, 13]	μὲν οὖν οὕτως τελευτᾷ. Πάρθοι	δὲ	καίτοι διημαρτηκότες ὧν μάλιστα ἐπεθύμουν
[1, 22]	μηδὲ τεθνάναι δοκεῖν αὐτήν, ὑπὸ	δὲ	κακώσεως ὡς ζώσῃ προσλαλεῖν, μέχρι
[1, 21]	δυσάλωτον εἶναι τῇ θαλάσσῃ, τὸ	δὲ	κάλλος ὡς ἐπὶ μηδενὶ δυσκόλῳ
[1, 26]	νῦν τῆς ἐπιβουλῆς ἐμπόδιος. Μήπω	δὲ	καλῶς ἐπὶ τοῖς πρώτοις ὁ
[1, 9]	διελθεῖν ἐπολιόρκει τὴν πόλιν. Γίνεται	δὲ	κἀν τῇ προσβολῇ διασημότατος Ἀντίπατρος·
[1, 21]	πολλαῖς πόλεσιν ἐνιδρύσατο Καισάρεια. (Κατιδὼν	δὲ	κἀν τοῖς παραλίοις πόλιν ἤδη
[1, 21]	αὐτὸν ἑτέρας προσθέσει χώρας, ὁ	δὲ	κἀνταῦθα ναὸν αὐτῷ λευκῆς μαρμάρου
[1, 12]	οἰκεῖος τῷ βασιλεῖ γίνεται. (Ἐπεὶ	δὲ	Κάσσιον περὶ Φιλίππους ἀνελόντες ἀνεχώρησαν
[1, 22]	διὰ νυκτὸς εἰς Ἱεριχοῦντα, ἐκεῖ	δὲ	κατ' ἐντολὴν ὑπὸ τῶν Γαλατῶν
[1, 2]	Φιλαδελφείας δ' ἦν τύραννος. (Ἀντίοχος	δὲ	κατ' ὀργὴν ὧν ὑπὸ Σίμωνος
[1, 16]	ἀνόδους μόνον ἔχοντα στενοτάτας. Ἡ	δὲ	κατὰ μέτωπον αὐτῶν πέτρα κατέτεινεν
[1, 24]	ὁ πατὴρ φανερῶς ἀπεμέμφετο· συνίει	δὲ	κατὰ μικρὸν ἀπὸ τοῦ ψύγματος
[1, 17]	μέρη πρὸς ὀλίγον ἀντέσχεν, Ἡρώδης	δὲ	κατὰ μνήμην τοῦ φονευθέντος ἀδελφοῦ
[1, 22]	μὲν Βαζαφράνης καταδραμὼν Συρίαν, ἐξῃτήσαντο	δὲ	κατὰ οἶκτον οἱ ὑπὲρ Εὐφράτην
[1, 15]	τε καὶ ἐξηκόντιζον αὐτούς, ἄλλοι	δὲ	κατὰ στῖφος ἐκθέοντες ἀπεπειρῶντο τῶν
[1, 8]	παρακαταθήκην ἔπεμψεν τὰ τέκνα. Κάσσιος	δὲ	κατὰ συνθήκας ἡσυχάζειν Ἀλέξανδρον ἀναγκάσας
[1, 3]	ὅπλων ὡς πρὸς ἐπίδειξιν. ενόμενος	δὲ	κατὰ τὴν σκοτεινὴν πάροδον, Στράτωνος
[1, 13]	Μασάδαν τὸ φρούριον ἠπείγετο. (Βαρυτέρους	δὲ	κατὰ τὴν φυγὴν Πάρθων Ἰουδαίους
[1, 23]	ἀνωμάλους τὰς τιμὰς διδόντες, ἑκάστῳ	δὲ	κατὰ τὸ πρεσβεῖον· οὐ γὰρ
[1, 15]	πόλεως τὴν ἰσχὺν καταπλαγέντες. (Στρατοπεδευσαμένους	δὲ	κατὰ τὸ πρὸς δύσιν κλίμα
[1, 7]	καὶ τὰς ὑπηρεσίας προθύμους. (Αὐτὸς	δὲ	κατὰ τὸ προσάρκτιον κλίμα τήν
[1, 23]	πρὸς τὸν πατέρα κολακείαις, διαβολὰς	δὲ	κατὰ τῶν ἀδελφῶν ποικίλας ἐνσκευαζόμενος
[1, 4]	τῶν ἀδελφῶν βασιλειῶντα κτείνει, τὸν	δὲ	καταλιμπανόμενον ἀγαπῶντα τὸ ζῆν δίχα
[1, 4]	συγκατακείμενος ταῖς παλλακίσιν ἀφεώρα. Τοσαύτη	δὲ	κατάπληξις ἔσχεν τὸν δῆμον, ὥστε
[1, 13]	τὴν Μαρισαίων πόλιν, μὴ μόνον	δὲ	καταστῆσαι βασιλέα Ἀντίγονον, ἀλλὰ καὶ
[1, 9]	τὰ σημεῖα τῆς ἀρετῆς. Αὖθις	δὲ	καταστησάμενος τὰ κατὰ τὴν Αἴγυπτον
[1, 1]	πόλεως τοὺς Τωβία υἱούς. Οἱ	δὲ	καταφυγόντες πρὸς Ἀντίοχον ἱκέτευσαν αὐτοῖς
[1, 8]	μὲν ἀπορθήτους πόλεις καθιστάμενος, τὰς	δὲ	κατεστραμμένας ἀνακτίζων. Συνεπολίσθησαν γοῦν τούτου
[1, 2]	τῆς ἱκεσίας, ὥρμητο προσβάλλειν, ἐπειδὰν	δὲ	κατίδοι τυπτομένην τε καὶ σπαραττομένην,
[1, 24]	ἅμα ταῖς δούλαις ποιήσειν, αὐτοὺς	δὲ	κωμῶν γραμματεῖς, ἐπισκώπτοντες ὡς πεπαιδευμένους
[1, 25]	μόνον ἀλλὰ καὶ γέροντας, οἴκους	δὲ	λαμπροτάτους καὶ βασιλείας ὅλας ἀνατρέπεσθαι.
[1, 13]	ἃ δέοι βοηθήσοντα Ἀντιγόνῳ. (Τῶν	δὲ	λῃζομένων τὸν Κάρμηλον πολλοὶ Ἰουδαῖοι
[1, 12]	τρία κατεσχηκότα τῶν ἐρυμάτων, τοὺς	δὲ	ληφθέντας Τυρίους ἔσωσεν μὲν πάντας,
[1, 1]	φρουρὰν ὅσην ἀποχρήσειν ὑπελάμβανε, τὴν	δὲ	λοιπὴν δύναμιν ἀπαγαγὼν χειμεριοῦσαν εἰς
[1, 8]	ἀνέφυγον εἴς τινα λόφον, οἱ	δὲ	λοιποὶ χίλιοι σὺν Ἀριστοβούλῳ διακόψαντες
[1, 8]	ὄρος μύριοι μὲν ἀναιροῦνται, τὸ	δὲ	λοιπὸν πλῆθος ἐσκεδάσθη φυγῇ. Καὶ
[1, 19]	ἔπεσον ἐν τῇ τροπῇ, τὸ	δὲ	λοιπὸν πλῆθος ἔφθη συνωσθὲν εἰς
[1, 21]	κύματος, προκυμία γοῦν ἐκλήθη, τὸ	δὲ	λοιπὸν ὑπόκειται τῷ περιθέοντι λιθίνῳ
[1, 11]	τοῖς μάλιστα φίλος ἦν. Τοὺς	δὲ	λοιποὺς εἰς βραδυτῆτα κακίσας αὐταῖς
[1, 4]	κἀν τῇ φυγῇ διαφθείρεται, τοὺς	δὲ	λοιποὺς καταφυγόντας εἰς Κανὰ κώμην
[1, 12]	οὓς καὶ ἀνελεῖν ὥρμησεν, τοὺς	δὲ	λοιποὺς μεθ' ὕβρεως ἀπήλασεν. Πρὸς
[1, 15]	τὰ μὲν φανερῶς συμπλεκόμενοι, τὰ	δὲ	λοχῶντες συχνοὺς διέφθειρον. Οὐ μὴν
[1, 26]	τηρεῖν, ἔτι μέντοι λελυμένους, τὸν	δὲ	λυμεῶνα τῆς οἰκίας καὶ δραματουργὸν
[1, 11]	τὴν τῆς ἐπιβουλῆς ἄμυναν. Φωραθεὶς	δὲ	Μάλιχος ἀναιδείᾳ τῶν Ἀντιπάτρου παίδων
[1, 4]	διαλύεσθαι πρὸς τοὺς ὑποτεταγμένους. Οἱ	δὲ	μᾶλλον ἐμίσουν τὴν μετάνοιαν αὐτοῦ
[1, 12]	τῷ τυράννῳ μῖσος παρασκευαζόμενος. Ὁ	δὲ	Μαρίων ἠξίωτο μὲν τῆς τυραννίδος
[1, 21]	προσηγόρευσεν Ἡρώδειον ἀφ' ἑαυτοῦ, τὸν	δὲ	μαστοειδῆ κολωνὸν ὄντα χειροποίητον ἑξήκοντα
[1, 4]	τοῖς περὶ τὸν Ἀντίοχον. Καρτερᾶς	δὲ	μάχης γενομένης ἕως μὲν περιῆν
[1, 18]	ἀπορίαν αἱ πόρρωθεν συγκομιδαί, τῶν	δὲ	μαχομένων περιῆν τῇ Ῥωμαίων ἐμπειρίᾳ
[1, 32]	συμφορᾶς τοιούτους υἱοὺς γεγεννηκότα. Χρὴ	δέ	με διὰ τοῦτο ἐλεεῖσθαι πλέον,
[1, 32]	τῆς εἰς σὲ κακοβουλίας; Τί	δέ	με καὶ παρώξυνεν κατὰ σοῦ;
[1, 32]	βασιλείᾳ κατ' ἐμοῦ δυσμένειαν. Σὺ	δέ	με, πάτερ, ἄκων ἀπώλεσας, ἀναγκάσας
[1, 21]	περικεχύσθαι τὸν πλοῦτον δαψιλῆ· πόρρωθεν	δὲ	μεγίστοις ἀναλώμασιν ὑδάτων πλῆθος εἰσήγαγεν
[1, 24]	μὲν> ἀμφότεροι καὶ χαλεποί, Φερώρας	δὲ	μείζων, ὃς πάσης μὲν ἐκοινώνει
[1, 8]	ὁρμητήριον γένοιτο δευτέρου πολέμου· παρῆν	δὲ	μειλισσομένη τὸν Γαβίνιον κατὰ δέος
[1, 24]	μὴ προσηκούσης πόλεως ἐξαγαγεῖν. Τὰ	δὲ	μειράκια τὰς μὲν διαβολὰς ἠγνόει,
[1, 9]	τῇ πατρῴᾳ χώρᾳ μετεῖχεν, ἔκειτο	δὲ	μέλιτι συντηρούμενος ὁ νεκρὸς αὐτοῦ,
[1, 12]	δυνατωτάτους κατηγόρουν τῶν ἀδελφῶν. Ὑπήντα	δὲ	Μεσσάλας ἀπολογούμενος συμπαρεστῶτος Ὑρκανοῦ διὰ
[1, 10]	τῶν πέριξ στρατηγὸν καθίστησιν, τὸν	δὲ	μετ' αὐτὸν Ἡρώδην ἐπὶ τοῖς
[1, 24]	ὕστερον ἀναιρεθέντι συνέζευξεν ἀδελφιδῷ· Φερώρᾳ	δὲ	μετ' οὐ πολὺ τὴν ὀργὴν
[1, 20]	ἐφιλεῖτο μετ' Ἀγρίππαν, ὑπ' Ἀγρίππα	δὲ	μετὰ Καίσαρα. Ἔνθεν ἐπὶ πλεῖστον
[1, 10]	διαλαβὼν πρότερον τὴν Γαλιλαίαν. Ἤει	δὲ	μετὰ καρτεροῦ στίφους, ὡς μήτε
[1, 8]	πρὸς τοῖς Ἀραβίοις ὄρεσιν. (Γαβίνιος	δὲ	μετὰ μέρους τῆς στρατιᾶς Μᾶρκον
[1, 13]	αὐτῷ προσεχόντων ὁμοίως ἕκαστος. Πάρθοι	δὲ	μετὰ τὰς ἁρπαγὰς ἐπὶ τοσοῦτον
[1, 22]	οἶκον καὶ τάχιον μέν, μάλιστα	δὲ	μετὰ τὴν ἐκ Ῥώμης ἄφιξιν.
[1, 9]	ἦν πρὸς τοὺς ἀδελφούς. (Ἀντίπατρος	δὲ	μετὰ τὴν Πομπηίου τελευτὴν μεταβὰς
[1, 17]	εἰς Ἰουδαίαν Ἡρώδῃ συμμαχῶν, αὐτὸς	δὲ	μετὰ τῆς λοιπῆς δυνάμεως ἠκολούθει
[1, 8]	οὐ νῦν καιρὸς λέγειν. (Πάρθους	δὲ	μετὰ τὸν Κράσσον ἐπιδιαβαίνειν εἰς
[1, 23]	καὶ δικαστὴν διαδόχου κατέστησεν, ἐγὼ	δὲ	μετὰ τοῦ συμφέροντος ἐμαυτῷ κἀκεῖνον
[1, 6]	μεταβαίνουσιν πρὸς τὸν Ἀριστόβουλον. Ὁ	δὲ	μετὰ τῶν συμμεινάντων φθάνει συμφυγὼν
[1, 7]	μὲν Στράτωνος πύργον καλουμένην, ὕστερον	δὲ	μετακτισθεῖσάν τε ὑφ' Ἡρώδου βασιλέως
[1, 8]	πρὸ μάχης αὐτοὺς προσαγαγέσθαι· μηδὲν	δὲ	μέτριον φρονούντων ἀποκτείνας πολλοὺς τοὺς
[1, 23]	περὶ τὴν δίκην Ἀλεξάνδρῳ· προπέμπει	δὲ	μέχρι Ζεφυρίου δῶρα δοὺς μέχρι
[1, 32]	Ἀντίπατρον ἐξώλη κρινεῖ, πέπεισμαι. Δέδοικα	δέ,	μὴ κἀμοῦ μισήσῃς τὴν τύχην
[1, 29]	κελευσθέντα ὑπὸ Καίσαρος εἰσέπραττεν. Ὁ	δὲ	μηδὲν ἀποδοὺς ἔτι καὶ κατηγόρει
[1, 27]	καὶ τῶν μὲν ἀρνουμένων, τοῦ	δὲ	μηδὲν πλέον λέγοντος, στρεβλοῦν ἐκέλευσεν
[1, 33]	φθάσαι τὴν εἱμαρμένην ἐπεβάλλετο. Λαβὼν	δὲ	μῆλον ᾔτησεν καὶ μαχαίριον, εἰώθει
[1, 3]	καὶ ἑβδομηκοστὸν πρῶτον ἔτος, πρὸς	δὲ	μῆνας τρεῖς, ἐξ οὗ κατῆλθεν
[1, 24]	μὲν ἀδελφοῦ προσωπεῖον ἐπικείμενος, καθιεὶς	δὲ	μηνυτὰς ἑτέρους. Κἀπειδὰν ἀπαγγελθείη τι
[1, 2]	οἶκτος εἰσῄει καὶ δέος, ἡ	δὲ	μήτηρ οὐδὲν οὔτε πρὸς τὰς
[1, 32]	μάλιστα τὴν ἀσφάλειαν ἐποριζόμην. Τὸ	δὲ	μιαρὸν τοῦτο θηρίον τῆς ἐμῆς
[1, 27]	μειρακίων, οἱ μὲν κολακεύοντες, οἱ	δὲ	μισοῦντες Ἡρώδην καὶ οὐδεὶς δι'
[1, 28]	πατέρας δαίμων σκυθρωπὸς ἀφείλετο, ταῦτα	δέ	μοι μετὰ τῆς φύσεως συνίστησιν
[1, 32]	ἔφη, μηδέν μου προκατεγνωκέναι, παρασχεῖν	δέ	μοι τὰς ἀκοὰς ἀκεραίους εἰς
[1, 2]	μετὰ τῶν ἐρρωμενεστάτων προεκπέμπει, αὐτὸς	δὲ	μοῖραν τῆς δυνάμεως ἀναλαβὼν ἐπῄει
[1, 11]	Μάλιχος προσιὼν ἔκλαιεν Ἀντίπατρον· ἀνθυπεκρίνετο	δὲ	μόλις Ἡρώδης τὸν θυμὸν ἐπέχων
[1, 12]	αὐτοὺς κρατεῖν τῶν πραγμάτων, ὄνομα	δὲ	μόνον περιεῖναι Ὑρκανῷ τίμιον. Πρὸς
[1, 27]	κἂν μὲν ἐνέχωνται, κτείνειν, ἐὰν	δὲ	μόνον ὦσιν δρασμὸν βεβουλευμένοι, κολάζειν
[1, 9]	τὸ στρατόπεδον αὐτῶν ἑλεῖν. Ὀγδοήκοντα	δὲ	μόνους τῶν ἰδίων ἀπέβαλεν, καὶ
[1, 32]	φύλακα διὰ παντὸς ἐσχηκέναι; Τερατείαν	δέ	μου καὶ ὑπόκρισιν λέγεις τὴν
[1, 4]	ἱππεῖς μὲν ἦσαν τρισχίλιοι, πεζῶν	δὲ	μύριοι τετρακισχίλιοι. Καὶ πρὶν εἰς
[1, 31]	λέγων εἶναι τῶν γραφομένων, ἃ	δὲ	νεότητος ἁμαρτήματα. Τηνικαῦτά γε μὴν
[1, 5]	ἐνοχλεῖν περὶ τῶν ὅλων, τὸν	δὲ	νεώτερον Ἀριστόβουλον διὰ θερμότητα κατεῖχεν
[1, 4]	μὲν ἀνεῖλεν τῶν πολεμίων, ἡ	δὲ	νίκη πρὸς Πτολεμαῖον ἔρρεψεν. Ἐπεὶ
[1, 29]	ἐλπίδα σώζεται, μετ' οὐ πολὺ	δὲ	νοσεῖ Φερώρας, εὑρίσκετο δὲ Ἡρώδης
[1, 32]	ἐμῶν ἐχορήγησα χρημάτων ἀνέδην, πλέοντι	δὲ	νῦν εἰς Ῥώμην ἔδωκα τριακόσια
[1, 8]	χρήμασιν διαλύσαιτο τὸν πόλεμον. Πείθεται	δὲ	ὁ Ἄραψ τριακόσια δοῦναι τάλαντα,
[1, 4]	ἐπὶ τοὺς Ἄραβας ᾔει. Τῶν	δὲ	ὁ βασιλεὺς ἀναχωρῶν εἰς τὰ
[1, 32]	μετὰ μίαν ἡμέραν χωρίζεται. Δεσμεῖ	δὲ	ὁ βασιλεὺς Ἀντίπατρον καὶ πρὸς
[1, 31]	τὸ μῖσος ἔσχεν παρρησίαν, πολλοὺς	δὲ	ὁ ἐκ τοῦ βασιλέως φόβος
[1, 32]	Οὔαρον εἰς οἶκτον προυκαλέσατο, μόνον	δὲ	ὁ θυμὸς Ἡρώδην ἄδακρυν διεκράτει
[1, 19]	ἔσχεν ἡ Ἀθηνίωνος ἐνέδρα· νυνὶ	δὲ	ὁ ὄκνος ὑμῶν καὶ τὸ
[1, 1]	πέντε, ἱππεῖς δὲ πεντακισχιλίους, ἐλέφαντας	δὲ	ὀγδοήκοντα ἐμβάλλει διὰ τῆς Ἰουδαίας
[1, 30]	ἔφασκον ἰατρεύοντος ἐν Ἀλεξανδρείᾳ. Περιιόντες	δὲ	οἱ Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου δαίμονες
[1, 1]	ἃ ἅπαντες μὲν ἠπείθουν, ἐσφάττοντο	δὲ	οἱ δοκιμώτατοι. Καὶ Βακχίδης ὁ
[1, 12]	τότε μὲν οὕτως διελύθησαν, αὖθις	δὲ	οἱ ἐν τέλει Ἰουδαίων ἑκατὸν
[1, 8]	Οὕτως ἔξεισιν πρὸς μάχην. Ὑπήντων	δὲ	οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ συμβαλόντων περὶ
[1, 0]	ὁμόφυλον συνεπαρθήσεσθαι σφίσιν ἤλπισαν, Ῥωμαίους	δὲ	οἵ τε γείτονες Γαλάται παρεκίνουν
[1, 7]	ἀνῃρέθησαν μύριοι καὶ δισχίλιοι, Ῥωμαίων	δὲ	ὀλίγοι μὲν πάνυ νεκροί, τραυματίαι
[1, 17]	εἰσῄεσαν ἄγγελοι τῆς συμφορᾶς. Ὁ	δὲ	ὀλίγον μὲν προσοιμώξας τῷ πάθει,
[1, 14]	μὲν τῆς Ἀντιπάτρου ξενίας, τὸ	δὲ	ὅλον καὶ διὰ τὴν τοῦ
[1, 14]	ἐκβαλεῖν Ἡρώδην τῆς Ἀραβίας, τῷ	δὲ	ὄντι κατασχεῖν προαιρούμενος τὰ παρ'
[1, 11]	τὴν τοῦ δείπνου παρασκευήν, τῷ	δὲ	ὄντι προειπεῖν τοῖς χιλιάρχοις ἐξελθεῖν
[1, 6]	παρεσκευάζετο πολεμεῖν πρὸς Πομπήιον. (Ὁ	δέ,	οὐ γὰρ ἐδίδου χρόνον ταῖς
[1, 1]	παίδων καταλιπὼν τὴν ἀρχήν. (Ὁ	δέ,	οὐ γὰρ ἠρεμήσειν Ἀντίοχον ὑπελάμβανε,
[1, 16]	καὶ χρήματα δώσειν ὑπισχνούμενος. Ὁ	δέ,	οὐ γὰρ κατεφρόνει τοῦ πέμψαντος
[1, 29]	χρόνου πεμφθῆναι πρὸς Καίσαρα, ὁ	δὲ	οὔ τι μελλήσας ἐξέπεμψεν θεραπείαν
[1, 0]	Αὐγούστου μὲν Ῥωμαίων ἡγεμονεύοντος, Κυιντιλίου	δὲ	Οὐάρου κατὰ τὴν χώραν ὄντος,
[1, 29]	μηδέποτε πρὸς ζῶντα ὑποστρέψειν, ἐπανῆλθεν	δὲ	οὐδὲ πρὸς νοσοῦντα τὸν ἀδελφὸν
[1, 0]	τοῦ λιμοῦ κακωθέντες ἑάλωσαν. Παραλείψω	δὲ	οὐδὲ τὰς τῶν αὐτομόλων ἀτυχίας
[1, 29]	ὁμόνοιαν ἡ παρατήρησις ἐπέτεινεν. Ἠγνόει	δὲ	οὐδὲν Σαλώμη τῶν πραττομένων καὶ
[1, 10]	καὶ πολλάκις μὲν εὐεργέτῃ, χαλεπῷ	δὲ	οὐδέποτε, πλὴν ὅσον πονηροῖς συμβούλοις
[1, 29]	Συρίαν ἀνεπέμφθησαν εἰς Ῥώμην. (Ἡρώδης	δὲ	οὐκ ἀνίει Φερώραν βιαζόμενος ἀπαλλαγῆναι
[1, 17]	τοῖς ἀπείροις πολέμου δυνάμενον. (Ἀντιγόνῳ	δὲ	οὐκ ἀπέχρησεν ἡ νίκη, προῆλθεν
[1, 14]	πρότερον αὐτὸς ἐποίησεν τετράρχην. Ἐνῆγεν	δὲ	οὐκ ἔλαττον τῆς εἰς Ἡρώδην
[1, 21]	τῶν αὐτῶν ὠνόμασεν φίλων. Καθόλου	δὲ	οὐκ ἔστιν εἰπεῖν ὅντινα τῆς
[1, 17]	τῶν ἐρυμάτων, Γιτθὰ καλεῖται. Τούτων	δὲ	οὔπω πέπυστο Ἡρώδης· μετὰ γὰρ
[1, 7]	τραυματίαι δ' ἐγένοντο πλείους. (Οὐδὲν	δὲ	οὕτως ἐν ταῖς τότε συμφοραῖς
[1, 20]	οἳ πρότερον ἐδορυφόρουν Κλεοπάτραν. Οὐδὲν	δὲ	οὕτως ἐνῆγεν αὐτὸν εἰς τὰς
[1, 0]	ἐπαίνου καὶ μαρτυρίας ἄξιον· φιλόπονος	δὲ	οὐχ ὁ μεταποιῶν οἰκονομίαν καὶ
[1, 16]	δὲ Πάρθων μὲν ἐξεληλαμένων, ἀνῃρημένου	δὲ	Πακόρου Βεντίδιος ἐπιστείλαντος Ἀντωνίου πέμπει
[1, 33]	σοφιστῶν τὰ νοσήματα λέγειν. Ὁ	δὲ	παλαίων τοσούτοις πάθεσιν ὅμως τοῦ
[1, 4]	πορίσας ἀνεπαύσατο τῶν ὅπλων. (Γίνεται	δὲ	πάλιν ἀρχὴ θορύβων Ἀντίοχος ὁ
[1, 15]	λῆμμα ποιήσειεν πάντας ἀπαναστήσας. Ἀντίγονος	δὲ	πάλιν ἐλπίζων Πάρθους ἐπαμυνεῖν καὶ
[1, 28]	Κλεοπάτρας Ἡρώδης καὶ Φίλιππος, ἐκ	δὲ	Παλλάδος Φασάηλος. Ἐγένοντο δ' αὐτῷ
[1, 18]	μηδὲν ὑπολιπέσθαι σπουδάζοντος ἀντίπαλον. Ἐσφάττοντο	δὲ	παμπληθεῖς ἔν τε τοῖς στενωποῖς
[1, 8]	ἐπὶ προστασίᾳ τῶν ἀρίστων. Διεῖλεν	δὲ	πᾶν τὸ ἔθνος εἰς πέντε
[1, 21]	παρὰ τὰς Ἰορδάνου πηγάς· καλεῖται	δὲ	Πάνειον ὁ τόπος· ἔνθα κορυφὴ
[1, 16]	αὐτῶν πλῆθος διαφθείρει, τὰ φρούρια	δὲ	πάντα πολιορκίαις ἐξελὼν ἐπιτίμιον τῆς
[1, 13]	προάστειον πλείστους μὲν ἀναιρεῖ, τρέπεται	δὲ	πάντας καὶ τοὺς μὲν εἰς
[1, 25]	ἀπεδείκνυεν τοὺς πλείστους αὐτῶν, πρὸ	δὲ	πάντων Φερώραν καὶ Σαλώμην· ταύτην
[1, 13]	ἀλλ' ὁπόσα διεπράξατο Φασάηλος. Ἔτυχεν	δὲ	παρ' ἄλλων προακηκοὼς τὸν ἀδελφὸν
[1, 30]	τινος τῶν ἑταίρων Ἀντιφίλου, λάβοι	δὲ	παρ' ἐκείνου Θευδίων ὁ θεῖος
[1, 30]	χωρὶς ἑκάστην Ἡρώδης ἐβασάνιζεν. Ἐρρήθη	δὲ	παρὰ πάσαις τὰ προειρημένα σύμφωνα,
[1, 11]	Μάλιχον πολλοῖς τραύμασιν ἀναιροῦσιν. Ὑρκανὸς	δὲ	παραχρῆμα μὲν λυθεὶς ὑπ' ἐκπλήξεως
[1, 32]	θανάτῳ κατακρίτων δεσμώτῃ πιεῖν. Τοῦ	δὲ	παραχρῆμα τελευτήσαντος ὁ μὲν ἀπορρήτους
[1, 6]	ἐκ τῆς Συρίας συμμάχους. Ἐπεὶ	δὲ	παρελαύνων Πέλλαν καὶ Σκυθόπολιν ἧκεν
[1, 1]	τὴν Γοφνιτικὴν τοπαρχίαν φεύγει. Ἀντίοχος	δὲ	παρελθὼν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ καθίσας
[1, 4]	καὶ μετριότητι προύχειν δοκοῦντα. Ὁ	δὲ	παρελθὼν εἰς τὴν ἐξουσίαν τὸν
[1, 14]	προπέμπουσιν αὐτὸν εἰς Ἀλεξάνδρειαν. Ὁ	δὲ	παρελθὼν εἰς τὴν πόλιν ἐδέχθη
[1, 8]	Πρὸς ὃ Γαβίνιος δείσας, ἤδη	δὲ	παρῆν ἀπ' Αἰγύπτου τοῖς τῇδε
[1, 16]	τῶν πόλεων ἑκατὸν τάλαντα. (Ἤδη	δὲ	Πάρθων μὲν ἐξεληλαμένων, ἀνῃρημένου δὲ
[1, 22]	ἐκ τῶν πραγμάτων εὔλογον, τὴν	δὲ	παρρησίαν ἐκ τοῦ φιλεῖσθαι, φανερῶς
[1, 0]	ἐρύματα τῶν χωρίων καθεῖλον, Τίτος	δὲ	πᾶσαν ἐπελθὼν τὴν χώραν κατεστήσατο,
[1, 32]	μακρὰν τοῖς ἐπιβουλεύουσι διωρίαν. Σοὶ	δέ,	πάτερ, καὶ τοῖς σοῖς ἀγῶσιν
[1, 23]	δὲ Καῖσαρ μὲν ἥνωσεν, καθίστησιν	δὲ	πατήρ, ὑμεῖς τηρήσατε μήτε ἀδίκους
[1, 4]	Ἀλέξανδρος ἱππεῦσι μὲν χιλίοις, μισθοφόροις	δὲ	πεζοῖς ὀκτακισχιλίοις· παρῆν δὲ αὐτῷ
[1, 16]	πολέμου διετίθεσαν τοὺς ἐπιχωρίους. Προπέμψας	δὲ	πεζῶν τρία τέλη καὶ μίαν
[1, 10]	καὶ κοινῆς εἰρήνης ἀπολαύοντες· εἰ	δὲ	πείθοιντο ταῖς ψυχραῖς ἐλπίσιν τῶν
[1, 13]	Ἀντίγονος παρακαλεῖ Πάκορον εἰσαφεῖναι, Φασάηλος	δὲ	πεισθεὶς τῇ τε πόλει καὶ
[1, 4]	Ἀλέξανδρον κατὰ συνθήκας ἀνεχώρησεν. Ἀλέξανδρος	δὲ	Πέλλαν ἑλὼν ἐπὶ Γέρασαν ᾔει
[1, 33]	τὸν ἐμὸν ἑορτάσοντας θάνατον, δύναμαι	δὲ	πενθεῖσθαι δι' ἑτέρων καὶ λαμπρὸν
[1, 14]	τὴν τἀδελφοῦ τελευτὴν ἀπαγγέλλεται. Προσλαβὼν	δὲ	πένθους ὅσον ἀπεθήκατο φροντίδων ᾔει
[1, 1]	πεζῶν μὲν μυριάδας πέντε, ἱππεῖς	δὲ	πεντακισχιλίους, ἐλέφαντας δὲ ὀγδοήκοντα ἐμβάλλει
[1, 24]	ἰδίας εἶχεν ἑκατὸν τάλαντα, τὴν	δὲ	πέραν Ἰορδάνου πᾶσαν ἐκαρποῦτο χώραν
[1, 25]	σὸν ἀξίωμα βλέπων ἐνεγγύησα. Νῦν	δὲ	περὶ ἀμφοῖν ἡμῖν βουλευτέον, κἂν
[1, 18]	τριβῇ τῆς πολιορκίας διωργισμένων, τοῦ	δὲ	περὶ Ἡρώδην Ἰουδαικοῦ μηδὲν ὑπολιπέσθαι
[1, 14]	θορύβους ἐπὶ Ῥώμης ἔπλει. (Κινδυνεύσας	δὲ	περὶ Παμφυλίαν καὶ τοῦ φόρτου
[1, 17]	ὁ μὲν ἠπείγετο συμβαλεῖν, οἱ	δὲ	περὶ Πάππον οὔτε πρὸς τὸ
[1, 17]	ὑπέστρεψεν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον· ηὔλιστο	δὲ	περὶ τὴν καλουμένην Κανᾶ κώμην.
[1, 8]	τὴν ὅλην ἔχων δύναμιν. Οἱ	δὲ	περὶ τὸν Ἀντίπατρον ἐπίλεκτοι καὶ
[1, 19]	ποταμὸν μετὰ τῆς δυνάμεως. Στρατοπεδευσάμενος	δὲ	περὶ Φιλαδέλφειαν ἐγγὺς τῶν πολεμίων
[1, 24]	πραττομένων ἢ λαλουμένων φῶρας. Πάντα	δὲ	περιεσκεμμένως δραματουργῶν τὰς πρὸς Ἡρώδην
[1, 4]	τοῦ πολεμεῖν ἀρχὴν νόσου. Τεταρταίαις	δὲ	περιόδοις πυρετῶν ἐνοχλούμενος ᾠήθη διακρούσεσθαι
[1, 21]	βαλανεῖα καὶ κρήνας πολυτελεῖς, πρὸς	δὲ	περίστυλα θαυμαστὰ τήν τε ἐργασίαν
[1, 26]	μεγίστην ἀφορμὴν ἔχων Ἀρχέλαον. Ἦν	δὲ	πιστὸς τῷ μειρακίῳ σύμβουλος τὴν
[1, 32]	πικροτάτας καὶ κατηγορίαν μεγίστην. Ταύτας	δὲ	πλάσας Ἀντίπατρος καὶ τὴν Ἀκμὴν
[1, 17]	ἔπειτα δεύτερος καὶ τρίτος, ἑξῆς	δὲ	πλείους. Οὗτοι καταπεφεύγεσαν μὲν ἐκ
[1, 24]	βασιλίδος ἐπιβουλεύειν αὐτῷ φαρμάκοις, τότε	δὲ	πλεῖστοι μηνυταὶ προσῄεσαν, ὡς καίπερ
[1, 21]	ἐπαρχίᾳ τὴν πόλιν, τοῖς ταύτῃ	δὲ	πλοιζομένοις τὸν λιμένα, Καίσαρι δὲ
[1, 13]	πολέμου τὴν χώραν ἅπασαν, ἀνάστατον	δὲ	ποιῆσαι τὴν Μαρισαίων πόλιν, μὴ
[1, 32]	Ῥώμῃ τροφείοις φίλους Καίσαρος, ζηλωτοὺς	δὲ	ποιήσας βασιλεῦσιν ἑτέροις, εὗρον ἐπιβούλους,
[1, 32]	τῆς ἀδελφῆς, ὅταν ἀναγνῷ. Καλῶς	δὲ	ποιήσεις, ἐπειδὰν ἀπαρτισθῇ πάντα, μνημονεύσας
[1, 21]	ἄλση καὶ λειμῶνας ἀνέθηκεν. Πολλαὶ	δὲ	πόλεις ὥσπερ κοινωνοὶ τῆς βασιλείας
[1, 17]	κατέδυσαν οἱ προσέχοντες Ἀντιγόνῳ. Μετεβάλλετο	δὲ	πολλὰ καὶ τῆς Ἰδουμαίας, ἔνθα
[1, 2]	ἐπῄει κατ' ἄλλο μέρος. Πολλοὺς	δὲ	πολλαχοῦ κἀν τοῖς ὄρεσι προλοχίσας
[1, 28]	ὁ Ἀλεξάνδρου παῖς προσλάβοι. Κατηντιβόλει	δὲ	πολλῆς οὔσης γενεᾶς κατὰ τὸ
[1, 16]	οὐδεὶς προσέθετο, καὶ τῶν βιαζομένων	δὲ	πολλοὶ τῆς αἰχμαλωσίας προείλοντο θάνατον.
[1, 29]	τῶν ἐν Πέτρᾳ δυνατωτάτων. Πείσας	δὲ	πολλοῖς χρήμασιν Φάβατον τὸν Καίσαρος
[1, 5]	ἁρπάσας μετὰ τῶν οἰκετῶν, εἶχεν	δὲ	πολλοὺς καὶ πάντας εὔνους διὰ
[1, 28]	Ἀριστοβούλου τὰς ἐκ Μαριάμμης. Οὔσης	δὲ	πολυπροσώπου τῆς γενεᾶς ὁ Ἀντίπατρος
[1, 9]	ὧν ἐν ἑτέροις ἐροῦμεν. ~(Καῖσαρ	δὲ	Πομπηίου καὶ τῆς συγκλήτου φυγόντων
[1, 11]	τῆς ὑπονοίας ἀπολύειν ὡμολόγει, λαμπρὰν	δὲ	πομπὴν ἐπὶ τῷ πατρὶ κηδείας
[1, 25]	ἀποκόπτειν μὲν οὐ χρῆναι, θεραπεύειν	δὲ	πρᾳότερον. (Πολλὰ τοιαῦτα λέγων Ἡρώδην
[1, 19]	δίψα τῶν ὑδάτων ἐπιλειπόντων. Ὑπερηφάνει	δὲ	πρεσβευομένους ὁ βασιλεὺς καὶ λύτρα
[1, 0]	ἂν ἐξεργασίας δύνωμαι δίειμι, τὰ	δὲ	προγενέστερα τῆς ἐμῆς ἡλικίας ἐπιδραμῶ
[1, 31]	τὰ κατ' αὐτὸν Ἀντίπατρος· οὔτε	δὲ	προεπέμφθη λαμπρότερόν τις ἐκείνου πλέοντος
[1, 26]	προσώπων ἄλλον ἄλλως ὑπῄει, γίνεται	δὲ	προηγουμένως μισθωτὸς Ἀντιπάτρου καὶ προδότης
[1, 33]	ὃν οὐκ ἐν παρέργῳ, ῥαίσας	δὲ	προῄρητο ἀνελεῖν. (Γίνεται δ' ἐν
[1, 4]	συμμάχων κατέθεντο τὰς διαφοράς, συνεχὴς	δὲ	πρὸς Ἀλέξανδρον ἦν αὐτοῖς ὁ
[1, 29]	μὲν τῶν Καίσαρος προσταγμάτων, ἀνταγωνιούμενος	δὲ	πρὸς Ἀντίπατρον περὶ ὧν δεδίκαστο
[1, 24]	τὸ λυποῦν μᾶλλον ἐτραχύνετο. Διέθηκεν	δὲ	πρὸς αὐτὰ καὶ τὸν θεῖον
[1, 31]	ἀποκρίνασθαι δυνηθεὶς αὐτὸς ὑπέστρεψεν, παραγενόμεναι	δὲ	πρὸς αὐτὸν ἐκδιηγήσαντο πάντας τοὺς
[1, 17]	καταλιπεῖν ἤδη τὴν πόλιν. (Ἡρώδης	δὲ	πρὸς ἑσπέραν ἤδη> τοὺς φίλους
[1, 27]	καὶ διεχώρισεν ἀπ' ἀλλήλων, πέμπει	δὲ	πρὸς Καίσαρα διὰ τάχους Οὐολούμνιόν
[1, 16]	φείσασθαι τῶν τέκνων παρακαλῶν. Ὁ	δὲ	πρὸς οὐδὲν ἐνδοὺς τῶν λεγομένων
[1, 4]	ἐπιτάξας ἀνέστρεψεν ἐπὶ Ἀμαθοῦν. Θεοδώρου	δὲ	πρὸς τὰς εὐπραγίας αὐτὸν καταπλαγέντος
[1, 6]	τε βασιλικώτατα κεκοσμηκὼς ἑαυτόν. Ἀδοξήσας	δὲ	πρὸς τὰς θεραπείας καὶ μὴ
[1, 8]	τοῖς καταλειφθεῖσιν εἰς Ἀλεξάνδρειον. (Γαβίνιος	δὲ	πρὸς τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐλθὼν ἐπειδὴ
[1, 3]	παρὰ τοῦ βασιλέως σιωπῆσαι, λέγειν	δὲ	πρὸς τὸν Ἀντίγονον ὡς ὁ
[1, 26]	θήρας προσκρούειν μὲν σιωπῶν, ἐπαινέσας	δὲ	προσακούειν εἴρων. Πανταχοῦ δ' ἀμείλικτον
[1, 9]	ἔτι εἰς χεῖρας ἦλθον, ἑκούσιοι	δὲ	προσέθεντο Μιθριδάτῃ. Κἀκεῖνος ἤδη τὸ
[1, 28]	τὰς ὑποψίας κινούμενον ὀξέως, ἐτόλμησεν	δὲ	προσελθὼν ἱκετεύειν ἄντικρυς μὴ στερίσκειν
[1, 24]	αὐτὸν οἴονται καὶ νέον, αὐτῷ	δὲ	προσέχειν, ὃς καὶ παρὰ ἄκοντος
[1, 17]	συνεξωθουμένων ἐξ ἧς ὥρμηντο, τοῦ	δὲ	προσκειμένου τοῖς ὑστάτοις καὶ κτείνοντος
[1, 14]	ἀναθήσοντες εἰς τὸ Καπετώλιον. Τὴν	δὲ	πρώτην Ἡρώδῃ τῆς βασιλείας ἡμέραν
[1, 7]	εἰσέπιπτον εἰς τὸ ἱερόν. Ὁ	δὲ	πρῶτος ὑπερβῆναι τολμήσας τὸ τεῖχος
[1, 21]	τῷ περιθέοντι λιθίνῳ τείχει. Τοῦτο	δὲ	πύργοις τε διείληπται μεγίστοις, ὧν
[1, 0]	Ἰουδαίων καὶ ταπεινοῦσιν· οὐχ ὁρῶ	δέ,	πῶς ἂν εἶναι μεγάλοι δοκοῖεν
[1, 11]	Ἰταλίας Σέξτου παραγίνεται διάδοχος, ~(συνίσταται	δὲ	Ῥωμαίοις κατὰ τοῦτον τὸν καιρὸν
[1, 8]	τὸ φρούριον κακῶς ὠχύρου· προσπεσόντων	δὲ	Ῥωμαίων ἐπὶ δύο ἡμέρας ἀντισχὼν
[1, 33]	καλούμενον ἱππόδρομον ἐκέλευσεν συγκλεῖσαι. Προσκαλεσάμενος	δὲ	Σαλώμην τὴν ἀδελφὴν καὶ τὸν
[1, 2]	Σαμαγὰν ἅμα ταῖς πλησίον, ἔτι	δὲ	Σίκιμα καὶ Ἀργαρίζειν αὐτὸς αἱρεῖ,
[1, 33]	δ' ὑπὲρ αὐτοῦ χρυσοῦς, τὸ	δὲ	σκῆπτρον παρὰ τὴν δεξιάν. Καὶ
[1, 31]	πρὶν ἀποσκευάσασθαι τὰ ἐγκλήματα. Δίδωμι	δέ	σοι δικαστήριον καὶ δικαστὴν εὐκαίρως
[1, 25]	εὑρήσων πάλαι δεδωκότα δίκας, μετὰ	δὲ	σοῦ περὶ τῆς θυγατρὸς ἐξετάσων,
[1, 15]	Οὐ μὴν Ἡρώδης ἠρέμει, δέκα	δὲ	σπείρας ἀναλαβών, ὧν πέντε μὲν
[1, 16]	ἐν τοῖς σπηλαίοις ἐστράτευσεν. Τὰ	δὲ	σπήλαια ταῦτα πρὸς ἀποκρήμνοις ὄρεσιν
[1, 19]	δὲ τρεῖς διέφθειρεν μυριάδας, τὸ	δὲ	στρατιωτικὸν ἔμεινεν ἀβλαβές· ὕπαιθρον γὰρ
[1, 14]	τὴν ἀρχὴν Ῥωμαίους ὑπεριδών. Τῆς	δὲ	συγκλήτου πρὸς ταῦτα κεκινημένης ὡς
[1, 8]	ἀπέστησεν Ἀλέξανδρος ὁ Ἀριστοβούλου, μεγίστην	δὲ	συγκροτήσας δύναμιν ὥρμητο πάντας τοὺς
[1, 20]	πληγὴν κατέλιπον τὸν εὐεργέτην, ἐγενόμην	δὲ	σύμβουλος ἄριστος, ὡς οὐκέτι χρήσιμος
[1, 15]	μετὰ τῆς πλείστης δυνάμεως, Σίλωνα	δὲ	σὺν μέρει καταλέλοιπεν, ὡς μὴ
[1, 14]	μέσον ἔχοντες Ἡρώδην ἐξῄεσαν, προῆγον	δὲ	σὺν ταῖς ἄλλαις ἀρχαῖς οἱ
[1, 32]	γὰρ καὶ τούτους Ἀντίπατρος· Καίσαρι	δὲ	σὺν τοῖς διὰ χρημάτων δώροις
[1, 1]	ὑπαντᾷ μετὰ τῆς δυνάμεως. Πρὶν	δὲ	συνάψαι τὰς φάλαγγας Ἐλεάζαρος ὁ
[1, 26]	περὶ αὐτοῦ ψευδέσιν ἐγκωμίοις. Ταχέως	δὲ	συνιδὼν τὸν Ἡρώδου τρόπον καὶ
[1, 14]	ἀνάγουσιν εἰς τὴν Παρθυηνήν. ~(Ἡρώδης	δὲ	συντονώτερον ἤλαυνεν εἰς τὴν Ἀραβίαν
[1, 27]	μέχρι τεκνοκτονίας ὠμὸν Ἡρώδην. Ὁ	δὲ	σύρας τοὺς υἱοὺς εἰς Τύρον
[1, 28]	ᾖς αὐτῷ κηδεμὼν ἀναγκαῖος, τῷ	δὲ	σῷ παιδί, Ἀντίπατρε, τὴν Ἀριστοβούλου
[1, 15]	μὲν πόλιν καταλελειμμένην εὑρίσκει, πεντακοσίους	δὲ	τὰ ἄκρα κατειληφότας σὺν γυναιξὶν
[1, 0]	πλεονεκτοῦσι, λείπονται τῇ προαιρέσει· αὐτοὶ	δὲ	τὰ Ἀσσυρίων καὶ Μήδων συγγράφουσιν
[1, 0]	ἐκεῖθεν ποιήσομαι τῆς συντάξεως· τούτων	δὲ	τὰ μὲν τοῦ κατ' ἐμαυτὸν
[1, 0]	δεξιὰς τοὺς στασιάζοντας προυκαλέσατο, διακρινῶ	δὲ	τὰ πάθη τοῦ δήμου καὶ
[1, 18]	ἐφ' οἷς ἑκατοντάρχαι Σοσσίου. Πρῶτα	δὲ	τὰ περὶ τὸ ἱερὸν ἡλίσκετο,
[1, 8]	Πέτρας εἴργετο ταῖς δυσχωρίαις, ἐπόρθει	δὲ	τὰ πέριξ πολλὰ κἀν τούτῳ
[1, 7]	καὶ ῥύεσθαι τὸν βασιλέα, τῶν	δὲ	τὰ Ὑρκανοῦ φρονούντων ἀνοίγειν Πομπηίῳ
[1, 11]	ἐπὶ τιμωρίᾳ τοῦ πατρός. Φασαήλου	δὲ	τἀδελφοῦ συμβουλεύσαντος αὐτῷ μὴ φανερῶς
[1, 21]	τῇ μητρὶ προσειπὼν Κύπρον. Φασαήλῳ	δὲ	τἀδελφῷ τὸν ἐν Ἱεροσολύμοις ὁμώνυμον
[1, 7]	ἐκ τῆς ὁδοῦ διαδιδράσκει, σὺν	δὲ	ταῖς ἀδελφαῖς ὁ νεώτερος Ἀντίγονος
[1, 32]	δεῖν παρεχώρησα τῆς ἐξουσίας, φανερῶς	δὲ	ταῖς διαθήκαις ἐνέγραψα τῆς ἀρχῆς
[1, 19]	οὖν τῶν Ἰουδαίων περιῆσαν, ἐλείποντο	δὲ	ταῖς προθυμίαις καίτοι διὰ τὴν
[1, 22]	μὲν πεφίμωτο τοῖς ἱμέροις, δεινὴ	δὲ	τὰς γυναῖκας ἀγανάκτησις εἰσῄει, καὶ
[1, 25]	γαμβρὸν ἐρρύσατο, πέρας εἶχεν, μετὰ	δὲ	τὰς διαλλαγὰς ἐν εὐωχίαις καὶ
[1, 17]	παρέτρεχον γυμνὸν ὄντα τρέμοντες, ἐπὶ	δὲ	τὰς ἐξόδους ἐχώρουν. Τῶν μὲν
[1, 0]	τὰς τῶν ἱερέων λειτουργίας, ἔτι	δὲ	τὰς ἐσθῆτας τῶν ἱερέων καὶ
[1, 2]	ὄρους χώραν ἅπασαν κατενείμαντο. (Πρὸς	δὲ	τὰς εὐπραγίας αὐτοῦ τε Ἰωάννου
[1, 26]	πατέρα δι' ἀγένειαν ἀδοξῶν” κατὰ	δὲ	τὰς θήρας προσκρούειν μὲν σιωπῶν,
[1, 24]	τὸ μέλλον ἀμείνους γένοιντο. Οἱ	δὲ	τὰς μὲν διαβολὰς ἀπεσκευάζοντο ψευδεῖς
[1, 14]	ἕξειν εἰς ἃ παρεσκευάζετο· διακρουσάμενος	δὲ	τὰς παρακλήσεις τῆς βασιλίδος καὶ
[1, 30]	τῆς διαδοχῆς γίνεσθαι σύντομον. Ὑποβλαστάνειν	δὲ	τὰς τῆς ὕδρας κεφαλάς, τοὺς
[1, 29]	ἡ δὲ ἀδελφοῦ Φασάηλον. ~(Διακόψας	δὲ	τὰς τῶν ὀρφανῶν ἐλπίδας ὁ
[1, 8]	καὶ τῶν ἄλλων τέκνων. Μετὰ	δὲ	ταῦτα εἰς Ἱεροσόλυμα Γαβίνιος Ὑρκανὸν
[1, 32]	δηλώσοντας τὴν συμφορὰν ἐξέπεμψεν. (Μετὰ	δὲ	ταῦτα καὶ κατὰ Σαλώμης ἐπίβουλος
[1, 10]	ἀρχῆς ὃν αὐτοὶ κατέστησαν. Ἅμα	δὲ	ταῦτα λέγων καὶ δι' αὑτοῦ
[1, 19]	ἄν τι σημεῖον βραχύτερον, αὐτὰ	δὲ	ταῦτα περιγραφὴν ἔχει τὸ μέγεθος·
[1, 20]	οἷς διεκρούσατο τὴν δέησιν. Μετὰ	δὲ	ταῦτα πορευόμενον ἐπ' Αἴγυπτον διὰ
[1, 4]	τοῦ βασιλέως Ἀγριππιάδα ἐπικληθεῖσαν. (Ἐξανδραποδισαμένῳ	δὲ	ταύτας ἐπανίσταται τὸ Ἰουδαικὸν ἐν
[1, 7]	εἰς τὴν Συριακὴν ἐπαρχίαν. Παραδοὺς	δὲ	ταύτην τε καὶ τὴν Ἰουδαίαν
[1, 0]	μὴ πρὸς ἡδονὴν ἀνέγραψα. Ποιήσομαι	δὲ	ταύτην τῆς ἐξηγήσεως ἀρχήν, ἣν
[1, 5]	ὡς ἔφην, βᾶρις ὀνομαζόμενον, αὖθις	δὲ	ταύτης τυχὸν τῆς προσηγορίας ἐπικρατήσαντος
[1, 15]	τείχους ἐπέτρεπεν τοῖς σφετέροις· οἱ	δὲ	ταχέως ἅπαντας ἀπὸ τῶν πύργων
[1, 16]	κέρας τῶν Ἡρώδου τρέπονται. Περιελθὼν	δὲ	ταχέως Ἡρώδης ἐκ τοῦ καθ'
[1, 21]	Δαμασκῷ καὶ Πτολεμαίδι γυμνάσια, Βύβλῳ	δὲ	τεῖχος, ἐξέδρας τε καὶ στοὰς
[1, 28]	μὴ παύσαιτο τῆς σπουδῆς, τὸ	δὲ	τελευταῖον ἄκουσαν Ἀλεξᾷ τινι τῶν
[1, 26]	καὶ πρὸς τὸν πατέρα. Τὸ	δὲ	τελευταῖον ἐργολαβήσας τὸν Ἀριστοβούλου καὶ
[1, 8]	ἵνα συντελῶσιν εἰς Ἀμαθοῦντα, τὸ	δὲ	τέταρτον εἰς Ἱεριχοῦντα κεκλήρωτο, καὶ
[1, 30]	Ῥώμῃ τῆς ὑπονοίας κεχωρισμένος· Φερώραν	δὲ	τῇ γυναικὶ παραθέσθαι τὸ φάρμακον.
[1, 29]	μὲν ὥρμει ταῖς ἐλπίσιν, προσλαβὼν	δὲ	τῇ κακίᾳ τὸ πεποιθὸς ἀφόρητος
[1, 4]	ἤδη τοῖς ὅπλοις συμπεσόντες. Κρατεῖ	δὲ	τῇ μάχῃ Δημήτριος καίτοι πολλὰ
[1, 21]	Ἥρᾳ τῇ κατ' Ἄργος. Ἀνέθηκεν	δὲ	τῇ μὲν ἐπαρχίᾳ τὴν πόλιν,
[1, 21]	μὲν χρησάμενος τοῖς ἀναλώμασιν ἀνυπερβλήτῳ	δὲ	τῇ πολυτελείᾳ. Τεκμήριον δὲ ἦσαν
[1, 26]	καλῶν πεντήκοντα δωρεῖται ταλάντοις. Ὁ	δὲ	τὴν ἀκριβῆ φήμην φθάσας εἰς
[1, 5]	ὑπὸ τοῦ βασιλέως ὀκτακοσίων. Ἐνῆγον	δὲ	τὴν Ἀλεξάνδραν εἰς τὸ καὶ
[1, 33]	γράφει, τετράρχην δὲ Ἀντίπαν. (Μετὰ	δὲ	τὴν ἀναίρεσιν τοῦ παιδὸς ἐπιβιοὺς
[1, 32]	βασιλείαν κακουργήματα περιτιθεὶς αὐτῷ, μάλιστα	δὲ	τὴν ἀναίρεσιν τῶν ἀδελφῶν, ἀποδεικνὺς
[1, 5]	σεσοβημένη περὶ τὸ θεῖον. Οἱ	δὲ	τὴν ἁπλότητα τῆς ἀνθρώπου κατὰ
[1, 24]	ἀπεσκευάζοντο ψευδεῖς εἶναι λέγοντες, πιστώσεσθαι	δὲ	τὴν ἀπολογίαν τοῖς ἔργοις ἔφασκον·
[1, 12]	προστάξας οὓς ἂν λάβῃ, συγκατασκευάζειν	δὲ	τὴν ἀρχὴν τοῖς ὑπ' αὐτοῦ
[1, 5]	πρὸς τοῖς εἴκοσιν ἔτη. ~(Καταλείπει	δὲ	τὴν βασιλείαν Ἀλεξάνδρᾳ τῇ γυναικὶ
[1, 31]	μὲν ἑαυτὸν τῷ πατρί, κομίσασθαι	δὲ	τὴν βασιλείαν ἐπ' αὐτῷ μόνῳ
[1, 23]	τῷ πατρὶ πάντα πειθαρχεῖν, τὸν	δὲ	τὴν βασιλείαν καταλιπεῖν ᾧ βούλεται.
[1, 14]	καὶ τὸ Ἡρώδου δραστήριον· συνήγαγεν	δὲ	τὴν βουλήν, ἐν ᾗ Μεσσάλας
[1, 6]	ἀπέχρησεν τὸ μὴ ἁλῶναι, πᾶσαν	δὲ	τὴν δύναμιν ἐπισυλλέξας εἵπετο τοῖς
[1, 24]	ἀδελφὴν τῆς ἰδίας γυναικός· μετὰ	δὲ	τὴν ἐκείνης τελευτὴν καθωσίωσε τὴν
[1, 19]	ἔτυχον ἥκοντες πρὸς αὐτούς. Πρὸς	δὲ	τὴν ἐμβολὴν καταπλαγὲν τὸ πλῆθος
[1, 33]	τὸν διάδοχον εὐνοίας παρεκάλει. Μετὰ	δὲ	τὴν ἐπιστολὴν λύσας τὰς ἐπιδιαθήκας
[1, 24]	μὲν ἄντικρυς ὡμολόγησεν οὐδείς, ὅτι	δὲ	τὴν ἐρωμένην ἁρπασάμενος εἰς Πάρθους
[1, 6]	ἠπείγετο πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα. Καταπλαγεὶς	δὲ	τὴν ἔφοδον Ἀριστόβουλος ἱκέτης ἀπαντᾷ
[1, 2]	ἐκαλεῖτο, τοὺς ἀναιρήσοντας ἔπεμψεν. Προγνοὺς	δὲ	τὴν ἔφοδον ὁ νεανίσκος παραγενέσθαι
[1, 19]	τε καίτοι καρτερῶς ἀντιπαραταξαμένων. Πρὸς	δὲ	τὴν ἧτταν μέγα γίνεται κίνημα
[1, 21]	Καίσαρα τιμῆς γυμνὸν εἴασεν. Ἐπεὶ	δὲ	τὴν ἰδίαν χώραν ἐπλήρωσεν ναῶν,
[1, 0]	στόμα καὶ γλῶσσα λέλυται, πρὸς	δὲ	τὴν ἱστορίαν, ἔνθα χρὴ τἀληθῆ
[1, 23]	ἐξέφερεν τὸν διαλλακτὴν αἰδούμενος. Ὡς	δὲ	τὴν Κιλικίαν παραπλέων κατῆρεν εἰς
[1, 22]	ἐκείνου πρὸς αὐτὴν ἔρως. Ἔχουσα	δὲ	τὴν μὲν ἀπέχθειαν ἐκ τῶν
[1, 28]	ἀπολιπεῖν τοὺς ἐμοὶ φιλτάτους. Ἐγγυῶ	δὲ	τὴν μὲν σήν, ὦ Φερώρα,
[1, 31]	Ἀλέξανδρον καὶ Ἀριστόβουλον ὀδύροιντο, πρὸς	δὲ	τὴν μετάκλησιν ἀγανακτοῖεν· ἤδη δ'
[1, 16]	τι νεωτερισθείη πρὸς Ἀντίγονον αὐτὸς	δὲ	τὴν μητέρα καὶ ὅσους ἐκ
[1, 25]	ἀλιτήριός μου γαμβρός, ἐβόα, ποῦ	δὲ	τὴν πατροκτόνον ὄψομαι κεφαλήν, ἣν
[1, 2]	ἐρυμάτων, ὃ Δαγὼν καλεῖται· κομισάμενος	δὲ	τὴν πατρῴαν ἀρχιερωσύνην Ὑρκανὸς καὶ
[1, 17]	οὖν ἦν Μαχαιρᾶς ἀγώνισμα, Ἡρώδης	δὲ	τὴν πολεμίαν καταδραμὼν πέντε μὲν
[1, 7]	Πομπήιος Ἀριστόβουλον μὲν ἐφρούρει, πρὸς	δὲ	τὴν πόλιν ἐλθὼν περιεσκόπει ὅπως
[1, 20]	τὸ μεγαλόφρον τοῦ λαμβάνοντος. (Μετὰ	δὲ	τὴν πρώτην ἀκτιάδα προστίθησιν αὐτοῦ
[1, 16]	τὰς Ἀντιγόνου φρουρὰς ἐξελάσων. (Πρὸς	δὲ	τὴν Σέπφωριν ἐν νιφετῷ σφοδροτάτῳ
[1, 11]	ἐμπόδιον αὐτοῦ τοῖς ἀδικήμασιν Ἀντίπατρος	δὲ	τήν τε ἰσχὺν καὶ τὸ
[1, 22]	αὐτῷ τὴν ἀρχιερωσύνην ἑπτακαιδεκαέτει, μετὰ	δὲ	τὴν τιμὴν κτείνας εὐθέως, ἐπειδὴ
[1, 21]	δὲ πλοιζομένοις τὸν λιμένα, Καίσαρι	δὲ	τὴν τιμὴν τοῦ κτίσματος· Καισάρειαν
[1, 11]	τε καὶ ἱππικὴν δόντες, μετὰ	δὲ	τὴν τοῦ πολέμου κατάλυσιν ἀποδείξειν
[1, 11]	ὅτι μὴ σπεύσας εἰσέπραξεν, ἐπέσχεν	δὲ	τὴν τούτου καὶ τὴν τῶν
[1, 8]	ἀσμένως ἐφ' ἑκάστην συνθεόντων. (Μετὰ	δὲ	τὴν τούτων ἐπιμέλειαν ἐπανελθὼν πρὸς
[1, 18]	ὧν ἀνέστελλεν τὰς διεκδρομάς, πρὸς	δὲ	τὴν τῶν ἐπιτηδείων ἀπορίαν αἱ
[1, 8]	ἅμα τῇ φάλαγγι Γαβίνιος. Ἐνουμένην	δὲ	τὴν τῶν πολεμίων δύναμιν οὐχ
[1, 21]	εἰς ἄπειρον ὕψος ἀνατείνεται, παρὰ	δὲ	τὴν ὑπόρειον λαγόνα συνηρεφὲς ἄντρον
[1, 1]	χειμεριοῦσαν εἰς τὴν Συρίαν. (Πρὸς	δὲ	τὴν ὑποχώρησιν τοῦ βασιλέως Ἰούδας
[1, 16]	τὸν στρατηγὸν ἀδοκήτως προσπεσόντες, ἐπόρθουν	δὲ	τὴν χώραν ποιούμενοι τὰς ἀναφυγὰς
[1, 33]	ἤδη σχεδὸν ἐτῶν ἑβδομήκοντα, τεταπείνωτο	δὲ	τὴν ψυχὴν ταῖς περὶ τῶν
[1, 12]	εἰς μὲν Ἰταλίαν Καῖσαρ ἐπὶ	δὲ	τῆς Ἀσίας Ἀντώνιος, πρεσβευομένων τῶν
[1, 1]	πόλεως τελευτᾷ μὲν Ἀντίοχος, κληρονόμος	δὲ	τῆς βασιλείας αὐτοῦ καὶ τῆς
[1, 14]	συμφέρειν ἔλεγεν, ἐπιψηφίζονται πάντες. Λυθείσης	δὲ	τῆς βουλῆς Ἀντώνιος μὲν καὶ
[1, 17]	αὐτῆς Φερώρα τἀδελφοῦ διδόντος. Τὰ	δὲ	τῆς Γαλιλαίας μετὰ τὴν Ἀντιγόνου
[1, 15]	δὲ τὸ αὐτοῦ κλέος, οὓς	δὲ	τῆς ἐξ ἀμφοῖν εὐεργεσίας ἀμοιβή,
[1, 8]	ἀπεδείχθη πόλις τῆς Γαλιλαίας. Ἀσμένως	δὲ	τῆς ἐξ ἑνὸς ἐπικρατείας ἐλευθερωθέντες
[1, 31]	ὁπλίσαιτο κατὰ τοῦ βασιλέως. Πάρεργον	δὲ	τῆς ἐπὶ τὸν πατέρα τόλμης
[1, 3]	ἑξακοσίων ἐντεῦθεν σταδίων ἐστίν, ὧραι	δὲ	τῆς ἡμέρας ἤδη τέσσαρες· ὁ
[1, 28]	ἀδελφιδοῦς αὐτοῦ Ἰώσηπος εἶχεν, ἐκ	δὲ	τῆς Ἱεροσολυμίτιδος Κλεοπάτρας Ἡρώδης καὶ
[1, 23]	τῇ πρὸς περιοῦσαν διαθέσει. ~(Κληρονομοῦσι	δὲ	τῆς μητρῴας οἱ παῖδες ὀργῆς
[1, 30]	ἀπέδειξαν αὐτῆς οἱ ἀδελφοί. Βασιλεὺς	δὲ	τῆς μητρῴας τόλμης καὶ τὸν
[1, 17]	αὐτὸς διὰ Φοινίκης ἐποιήσατο. Συναθροισθείσης	δὲ	τῆς ὅλης δυνάμεως εἰς ἕνδεκα
[1, 29]	αὐτοῦ τῶν ἄλλων ἐπεκράτουν. Μόνη	δὲ	τῆς ὁμονοίας αὐτῶν ἀντίπαλος ἦν
[1, 16]	ἀμύνασθαι Μαχαιρᾶν ὡς πολέμιον, κρατήσας	δὲ	τῆς ὀργῆς ἤλαυνεν πρὸς Ἀντώνιον
[1, 17]	ὑποδείσαντες αὐτοῦ προθύμως ἀντεπεξῆλθον. Γενομένης	δὲ	τῆς παρατάξεως τὰ μὲν ἄλλα
[1, 11]	ἐφ' ἁγνεύοντας τοὺς ἐπιχωρίους. Ὁ	δὲ	τῆς προφάσεως καταφρονήσας καὶ τοῦ
[1, 32]	αὐτῷ λάθρα δι' εὔνοιαν. Αἱ	δὲ	τῆς Σαλώμης λοιδορίας τε τοῦ
[1, 27]	τούτοις ἕτεροί τινες ἠκολούθησαν. Οὐολούμνιος	δὲ	τῆς σκυθρωπῆς ἀποφάσεως ἤρξατο, καὶ
[1, 19]	οἱ Ἄραβες. (Μετ' οὐ πολὺ	δὲ	τῆς συμφορᾶς βοήθειαν ἄγων Ἡρώδης
[1, 10]	μὲν τὸ σκυθρωπὸν ἀπαντᾶν, περὶ	δὲ	τῆς σωτηρίας ἀχάριστον εἶναι. Εἰ
[1, 4]	αἰγιαλῶν διαταφρεύει φάραγγι βαθείᾳ, πρὸ	δὲ	τῆς τάφρου τεῖχος ἤγειρεν ὑψηλὸν
[1, 18]	τούτων ἔγγιον φίλους διεκρούσατο, πολλὰ	δὲ	τῆς χώρας αὐτῶν ἀποτεμόμενος καὶ
[1, 11]	ὁ κτείνας εἴη Μάλιχον. Ἀποκριναμένου	δέ	τινος τῶν χιλιάρχων τὸ Κασσίου
[1, 30]	τινας τῶν ἐλευθέρων ἐβασάνιζεν. Ἐβόα	δέ	τις ἐν ταῖς ἀλγηδόσιν θεὸς
[1, 0]	ἀμήχανον ἦν ὀδυρμῶν ἐπικρατεῖν. Εἰ	δέ	τις οἴκτου σκληρότερος εἴη δικαστής,
[1, 26]	οὐδὲν τῶν διαβληθέντων ὡμολόγουν, προεκομίσθη	δέ	τις πρὸς τὸν Ἀλεξανδρείου φρούραρχον
[1, 27]	ἀναιρέσεως τοῖς μειρακίοις ἐσκέπτετο. (Παλαιὸς	δέ	τις τοῦ βασιλέως στρατιώτης, ὄνομα
[1, 7]	τὴν τῶν Ῥωμαίων εὐταξίαν. Ἡττώμενον	δὲ	τὸ Ἀριστοβούλου μέρος εἰς τὸ
[1, 15]	μὲν πατρῴα φιλία προσῆγεν, οὓς	δὲ	τὸ αὐτοῦ κλέος, οὓς δὲ
[1, 19]	ἐξ ἀλλοτρίας ἠρτημένη κακοπραγίας. Οὔτε	δὲ	τὸ δυστυχεῖν οὔτε τοὐναντίον ἐν
[1, 28]	ἔχοιεν οἱ Ἀλεξάνδρου παῖδες. Συνελογίζετο	δὲ	τὸ ἑαυτοῦ μῖσος καὶ τὸν
[1, 1]	ἦν διὰ τὸ ὕψος, ὁ	δὲ	τὸ θηρίον ὑπὸ τὴν γαστέρα
[1, 33]	μὲν τὴν φωνὴν ἀνήνεγκεν, εἰς	δὲ	τὸ λοιπὸν ἀπογνοὺς τὴν σωτηρίαν
[1, 15]	ἐκθέοντες ἀπεπειρῶντο τῶν προτεταγμένων. Ἡρώδης	δὲ	τὸ μὲν πρῶτον κηρύσσειν περὶ
[1, 0]	μὲν ἐνόσει τὰ οἰκεῖα, Ἰουδαίων	δὲ	τὸ νεωτερίζον τότε τεταραγμένοις ἐπανέστη
[1, 24]	τῶν φίλων παρεδύοντο κατάσκοποι. Πᾶν	δὲ	τὸ παρ' Ἀλεξάνδρῳ λαληθὲν εὐθέως
[1, 6]	διακινδυνεύειν μᾶλλον ἢ ὑπακοῦσαι, καθεώρα	δὲ	τὸ πλῆθος ὀρρωδοῦν, καὶ παρῄνουν
[1, 12]	πᾶσαν διαλαβόντος τὴν Συρίαν, κατὰ	δὲ	τὸ πρὸς Ἡρώδην ἔχθος συγκατήγαγεν
[1, 21]	παρέσχεν πολλαχοῦ καὶ πολλάκις, ἐμπρησθὲν	δὲ	τὸ Πύθιον ἰδίοις ἀναλώμασιν ἄμεινον
[1, 4]	ἔργα καὶ χειρὸς ἐπιδειξαμένων. Χωρεῖ	δὲ	τὸ τέλος τῆς παρατάξεως παρὰ
[1, 24]	μεταβολῆς, μηδ' ἀκηκοέναι προσποιουμένους. ~(Συναπῄει	δὲ	τοῖς ἀδελφοῖς ἡ στάσις, καὶ
[1, 7]	πλέον ἢ δέει προσηγάγετο. Ἐν	δὲ	τοῖς αἰχμαλώτοις ἐλήφθη καὶ ὁ
[1, 33]	ἐκ νόσου θάνατον αἱρεῖσθαι. (Ἅμα	δὲ	τοῖς ἐκείνων λόγοις διεφημίσθη καὶ
[1, 21]	τὸ ἄστυ Σεβαστὴν ἐκάλεσεν· ἐξαίρετον	δὲ	τοῖς ἐν αὐτῷ παρέσχεν εὐνομίαν.
[1, 19]	τοῦ μέλλειν οὕτως ἔχειν, ἐν	δὲ	τοῖς ἔργοις ἐγεῖραι τὰ φρονήματα
[1, 33]	φυλάξας ἰδίοις τέκνοις κατέλιπεν, ἐν	δὲ	τοῖς κατ' οἶκον ἀτυχέστατος. Πρὶν
[1, 21]	τοῦ Πειραιῶς λιμένα κατεσκεύασεν, ἐν	δὲ	τοῖς μυχοῖς αὐτοῦ βαθεῖς ὅρμους
[1, 23]	τὴν εἰς αὐτοὺς φιλοτιμίαν, ἐπιστάμενος	δὲ	τοῖς νέοις γίνεσθαι τὰς σπουδὰς
[1, 21]	μὴν καὶ Δαμασκῷ θέατρα, Λαοδικεῦσι	δὲ	τοῖς παραλίοις ὑδάτων εἰσαγωγήν, Ἀσκαλωνίταις
[1, 17]	ὑστάτοις καὶ κτείνοντος ἀπείρους. Συνεισπίπτει	δὲ	τοῖς πολεμίοις εἴσω, καὶ πᾶσα
[1, 18]	μὲν ἀπὸ τῆς βάρεως, προσπίπτει	δὲ	τοῖς Σοσσίου ποσίν. Κἀκεῖνος μηδὲν
[1, 8]	Πάρθων κρύφα μὲν ἀπέπεμψεν, παρὰ	δὲ	τοῖς στρατιώταις ἔλεγεν ἀποδρᾶναι. (Κἀν
[1, 6]	εἰς τὴν Ἀριστοβούλου οἰκίαν. (Δέος	δὲ	τοῖς τε ἄλλοις τῶν Ἀριστοβούλου
[1, 21]	καὶ τοξότην εὐστοχώτατον ἰδόντες. Πρὸς	δὲ	τοῖς ψυχικοῖς καὶ τοῖς σωματικοῖς
[1, 10]	καὶ διοικοῦντι τὴν Συρίαν. Πρὸς	δὲ	τὸν ἀδελφὸν εὐδοκιμοῦντα καὶ Φασάηλος
[1, 3]	προστάξας ἀνόπλου μὲν ἀπέχεσθαι, κτείνειν	δὲ	τὸν Ἀντίγονον, εἰ μετὰ τῶν
[1, 5]	ὑπεδέξατο μηθὲν ἀξιόλογον ἐργασαμένην. Τιγράνην	δὲ	τὸν Ἀρμενίων βασιλέα προσκαθεζόμενον Πτολεμαίδι
[1, 16]	εἰς τὴν βασιλείαν ἐλπίσιν, Ἀντίοχον	δὲ	τὸν βασιλέα ἀναγκασθῆναι παραδοῦναι τὰ
[1, 2]	Ὑρκανὸν προσκαθεζόμενος τοῖς Ἱεροσολύμοις. Ὁ	δὲ	τὸν Δαυίδου τάφον ἀνοίξας, ὃς
[1, 8]	ἦρεν, ὧν ἀπέσχετο Πομπήιος. Διαβὰς	δὲ	τὸν Εὐφράτην αὐτός τε ἀπώλετο
[1, 33]	δορυφόρους ἀποκτείνει τὸν Ἀντίπατρον. Θάψαι	δὲ	τὸν νεκρὸν αὐτοῦ προστάξας ἐν
[1, 21]	τὴν ἄκραν πύργοις περιέσχεν, ἐπλήρωσεν	δὲ	τὸν περίβολον βασιλείοις πολυτελεστάτοις, ὡς
[1, 17]	σπειρῶν, ἃς συνέπεμψεν Μαχαιρᾶς· ᾔει	δὲ	τὸν σῖτον ἁρπάσων ἐν ἀκμῇ
[1, 16]	ἱππεῖς καὶ δύο τάγματα. Τούτων	δὲ	τὸν στρατηγὸν Μαχαιρᾶν Ἀντίγονος ἱκέτευσεν
[1, 33]	βασιλεὺς δ' Ἀρχέλαος ἀπεδείκνυτο. Τούτῳ	δὲ	τόν τε δακτύλιον τὸν ἑαυτοῦ
[1, 6]	ὑπερέχειν χεῖρα τῷ ἀδικουμένῳ· ἀδικεῖσθαι	δὲ	τὸν Ὑρκανὸν στερηθέντα τῆς κατὰ
[1, 13]	τὰ βασίλεια τὸν Ἀντίγονον, καταλῦσαι	δὲ	τὸν Ὑρκανόν. Τούτοις ὑπαχθεὶς Πάκορος
[1, 26]	ἐπὶ τούτῳ καὶ> κτείνεται. Βασανίσας	δὲ	τὸν φρούραρχον Ἡρώδης οὐδὲν ἤκουσεν
[1, 15]	βασιλείας ἡμέραν Ἀντώνιος εἱστία. ~(Παρὰ	δὲ	τὸν χρόνον τοῦτον Ἀντίγονος ἐπολιόρκει
[1, 1]	μὲν οὖν πολίχνην αἱρεῖ, κατὰ	δὲ	τόπον, ὃς καλεῖται Βεθζαχαρία στενῆς
[1, 32]	μέν, ὡς ἔφης αὐτός, προέκρινας	δὲ	τοσούτων τέκνων, ἀπέδειξας δὲ ζῶν
[1, 9]	Καίσαρα τῶν Ἀντιπάτρου κατορθωμάτων. (Ὁ	δὲ	τότε μὲν τὸν ἄνδρα τοῖς
[1, 19]	μὲν τῆς βασιλείας ἕβδομον, ἀκμάζοντος	δὲ	τοῦ Ἀκτίου πολέμου. Ἀρχομένου γὰρ
[1, 1]	στρατιώτας εἰς τὴν κάτω· τοῦτο	δὲ	τοῦ ἄστεος τὸ μέρος Ἄκρα
[1, 25]	τὰ τῆς ἐπιγαμίας δίκαια. Φαμένου	δὲ	τοῦ βασιλέως δῶρον ἕξειν παρ'
[1, 10]	μόνῃ μετρῆσαι τὴν ἄμυναν, φείσασθαι	δὲ	τοῦ βασιλέως, ὑφ' οὗ μέχρι
[1, 13]	ἀδελφοὺς λαὸς ἐπελθὼν ἐμπίπρησιν, Ἡρώδης	δὲ	τοῦ δήμου πολλοὺς κατ' ὀργὴν
[1, 7]	τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐπιτάσσει φόρον. (Ἀφελόμενος	δὲ	τοῦ ἔθνους καὶ τὰς ἐν
[1, 23]	τῷ μίσει καὶ παρρησίαν. Ἐκ	δὲ	τοῦ θράσους αὐτῶν ἀφορμὰς οἱ
[1, 1]	τὸ μέρος Ἄκρα κέκληται· κυριεύσας	δὲ	τοῦ ἱεροῦ τόν τε χῶρον
[1, 17]	προσοιμώξας τῷ πάθει, τὸ πλεῖον	δὲ	τοῦ πένθους ὑπερθέμενος ἐπὶ τοὺς
[1, 10]	τῶν παίδων ἔπεμψεν συμμαχίαν. Μηκυνομένου	δὲ	τοῦ πολέμου Μοῦρκος μὲν ἀπὸ
[1, 11]	τῆς χάριτος ἀπεμνημόνευσεν Ἀντιπάτρῳ, κατὰ	δὲ	τοῦ πολλάκις σωτῆρος ἐπιβουλὴν ἐνεσκευάζετο
[1, 11]	Μάλιχον ἐφ' οἷς ἐνεωτέρισεν. (Συστάντος	δὲ	τοῦ πρὸς Κάσσιον καὶ Βροῦτον
[1, 24]	εἰς Πάρθους ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο, συμμέτοχοι	δὲ	τοῦ σκέμματος αὐτῷ καὶ τῆς
[1, 16]	τοὺς ἐν αὐτοῖς Ἡρώδης· καταλιπὼν	δὲ	τοῦ στρατοῦ μοῖραν ὅσην ἀποχρήσειν
[1, 17]	κατ' ἐκείνην τὴν ἑσπέραν, διαλυθέντος	δὲ	τοῦ συμποσίου μετὰ τὸ πάντας
[1, 17]	ὁ τὸν Ἰώσηπον ἀνελών. Λωφήσαντος	δὲ	τοῦ χειμῶνος ἤλαυνεν ἐπὶ Ἱεροσολύμων
[1, 4]	μὲν τοὺς Ἀλεξάνδρου μισθοφόρους, Ἀλέξανδρος	δὲ	τοὺς ἅμα Δημητρίῳ Ἰουδαίους μεταπείσειν
[1, 17]	πύργους ἐποικοδομεῖν αὐτοῖς κελεύει, καταλιπὼν	δὲ	τοὺς ἀνυτικωτάτους τῶν ἑταίρων ἐπὶ
[1, 15]	μικρὰ τοὺς πολεμίους ἔβλαπτεν. Ἡρώδης	δὲ	τοὺς ἐκ Μασάδας οἰκείους παραλαβὼν
[1, 8]	φανείς, οὐδαμοῦ δ' οὕτως. Γαβίνιος	δὲ	τοὺς ἐξαιρήσοντας τὸ φρούριον καταλιπὼν
[1, 23]	τὰ μὲν αὐτὸς λογοποιῶν, τὰ	δὲ	τοὺς ἐπιτηδείους φημίζειν καθιείς, μέχρι
[1, 19]	μίαν αὐτοῖς νίκην πολλάκις. Ἀμυνομένῳ	δὲ	τοὺς ἐχθροὺς ἐπιπίπτει συμφορὰ δαιμόνιος
[1, 18]	μὲν γὰρ ἕκαστον στρατιώτην, ἀναλόγως	δὲ	τοὺς ἡγεμόνας, βασιλικώτατα δὲ αὐτὸν
[1, 28]	ἀλλ' ἀναλίσκων κατὰ δέος. Συνέβαινεν	δὲ	τοὺς μὲν λαμβάνοντας οὐδὲν μᾶλλον
[1, 3]	καὶ βιαζομένῳ τἀληθὲς εἶπον. Ὁ	δὲ	τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐμπίπλησι δακρύων καὶ
[1, 8]	Φερώρας καὶ Σαλώμη θυγάτηρ. Ἐξῳκειωμένος	δὲ	τοὺς πανταχοῦ δυνατοὺς φιλίαις τε
[1, 12]	τοὺς ἐπιτηδειοτέρους ὄντας ἄρχειν· τοῦ	δὲ	τοὺς περὶ τὸν Ἡρώδην προκρίνοντος,
[1, 22]	ἐν Ῥώμῃ παιδευόμενος τελευτᾷ, δύο	δὲ	τοὺς πρεσβυτάτους βασιλικῶς ἦγεν διά
[1, 21]	ἑξακισχιλίους εἰς αὐτὴν οἰκήτορας, γῆν	δὲ	τούτοις προσνείμας λιπαρωτάτην καὶ ἐν
[1, 20]	καὶ Ἵππον καὶ Σαμάρειαν, πρὸς	δὲ	τούτοις τῶν παραλίων Γάζαν καὶ
[1, 2]	τὰ Ἀντιόχου φρονούντων τελευτᾷ. ~(Διαδεξάμενος	δὲ	τοῦτον ὁ ἀδελφὸς Ἰωνάθης τά
[1, 12]	ὑπ' αὐτοῦ κατασταθεῖσιν τετράρχαις. (Πρὸ	δὲ	τούτου πολλὰ παρῄνει προελθὼν ἐπὶ
[1, 7]	ἀνοίγειν Πομπηίῳ τὰς πύλας· πολλοὺς	δὲ	τούτους ἐποίει τὸ δέος ἀφορῶντας
[1, 13]	τὸ ἄπιστον αὐτοῖς καταρωμένους. (Ἐν	δὲ	τούτῳ καὶ τὸν Ἡρώδην ὁ
[1, 16]	Ἀλεξάνδρειον. Κἀκεῖνος ἀμφοτέρων ἐπεμελήθη. (Ἐν	δὲ	τούτῳ περὶ μὲν Ἀθήνας διῆγεν
[1, 28]	ἀνεψιάν τε καὶ ἀδελφιδῆν. Χωρὶς	δὲ	τούτων δύο ἀδελφὰς Ἀλεξάνδρου καὶ
[1, 18]	βασιλεῖς τηλικούτους ἀνόσιον ἡγήσατο, τὸ	δὲ	τούτων ἔγγιον φίλους διεκρούσατο, πολλὰ
[1, 20]	τῆς Γαλιλαίας γῆν ἅπασαν. Ὃ	δὲ	τούτων Ἡρώδῃ μεῖζον ἦν, ὑπὸ
[1, 22]	ὅτι βασιλεύοντι γεγόνεισαν αὐτῷ. Τὸ	δὲ	τούτων ἰσχυρότερον ὁ Μαριάμμης ἔρως
[1, 0]	τοῦ ναοῦ τὴν διάθεσιν, ἔτι	δὲ	τούτων καὶ τοῦ βωμοῦ τὰ
[1, 7]	χρημάτων εἰς τάλαντα δισχίλια. Οὔτε	δὲ	τούτων οὔτε ἄλλου τινὸς τῶν
[1, 19]	βοσκημάτων μὲν ἄπειρον πλῆθος ἀνθρώπων	δὲ	τρεῖς διέφθειρεν μυριάδας, τὸ δὲ
[1, 24]	μεγάλοις ὑπηγάγετο ὁ Ἀλέξανδρος. Μηνυθὲν	δὲ	τῷ βασιλεῖ διηλέγχοντο βασάνοις, καὶ
[1, 16]	εἰς οὓς ἐχειμέριζον σταθμούς. Φερώρᾳ	δὲ	τῷ νεωτάτῳ τῶν ἀδελφῶν ἐπέστελλεν
[1, 30]	τῶν βασάνων ἐτημέλει διηλλαγμένος. Ἐπτόητο	δὲ	τῷ φόβῳ καὶ πρὸς πᾶσαν
[1, 32]	δὲ ζῶν βασιλέα, δι' ὑπερβολὴν	δὲ	τῶν ἄλλων ἀγαθῶν ἐποίησας ἐπίφθονον;
[1, 13]	τὴν Ἰδουμαίαν δοὺς ἐφόδια, μετὰ	δὲ	τῶν ἀναγκαιοτάτων τοὺς ἀλκιμωτάτους κατασχὼν
[1, 23]	ἐκράτουν τῆς ἀγανακτήσεως, ἐφ' ἑκάστου	δὲ	τῶν ἀνιαρῶν τὴν ὀργὴν ἐξέφαινον,
[1, 4]	Δημητρίου μὲν ἀδελφὸς ὤν, τελευταῖος	δὲ	τῶν ἀπὸ Σελεύκου· τοῦτον γὰρ
[1, 23]	ἐπὶ Καίσαρος αὐτοῦ κατηγορήσειεν. Ἀναπλησθεὶς	δὲ	τῶν διαβολῶν Ἡρώδης ὥσπερ ἐπιτείχισμα
[1, 24]	εἶχεν παραχρῆμα πίστιν, αἱ κολάσεις	δὲ	τῶν διαβολῶν ἦσαν ὠκύτεραι. Κατηγορεῖτο
[1, 17]	πέντε μὲν πολίχνας καταστρέφεται, δισχιλίους	δὲ	τῶν ἐν αὐταῖς διαφθείρει καὶ
[1, 10]	καθ' ἕκαστον εὐδοξίας προστρέχοντες πολλοὶ	δὲ>	τῶν ἐν τοῖς βασιλείοις βασκάνων
[1, 24]	τῶν λεγομένων καὶ δέος. Πολλοὺς	δὲ	τῶν ἐν ὑπονοίᾳ βασανίσας τελευταῖον
[1, 4]	πρὸς τὸ ἔθνος ἀπέχθειαν. Κτείνας	δὲ	τῶν ἐπαναστάντων ὑπὲρ ἑξακισχιλίους Ἀραβίας
[1, 17]	ὀρόφους ἀθρόους ἀνῄρει, τοὺς ὑποφεύγοντας	δὲ	τῶν ἐρειπίων οἱ στρατιῶται ξιφήρεις
[1, 4]	τῶν ὑπὲρ Ἰορδάνην, τὰ τιμιώτατα	δὲ	τῶν Θεοδώρου τοῦ Ζήνωνος κτημάτων
[1, 33]	ὀφθαλμοὺς ὡς τεθνεὼς ἀνέστρεψεν. Θορύβου	δὲ	τῶν θεραπευόντων γενομένου πρὸς μὲν
[1, 13]	ὑποψίαν ᾤχετο πρὸς Πάκορον. Εὐθέως	δὲ	τῶν καταλειφθέντων Πάρθων οἷς προσετέτακτο
[1, 2]	καὶ τοὺς ἐνοικοῦντας ἐξηνδραποδίσαντο. Προχωρούντων	δὲ	τῶν κατορθωμάτων τὴν ὁρμὴν οὐ
[1, 5]	τοῖς ἔξωθεν εἶναι δυνάσταις. Ἐκράτει	δὲ	τῶν μὲν ἄλλων αὐτή, Φαρισαῖοι
[1, 16]	ἔφοδον ἔδεισαν οἱ πολέμιοι, μετὰ	δὲ	τῶν ὅπλων ἀπήντων ἐμπειρίαν μὲν
[1, 14]	τὰς Ἀντιπάτρου παρακαταθήκας θέλουσιν· ἦσαν	δὲ	τῶν περὶ αὐτὸν οἱ δυνατώτατοι.
[1, 13]	φανερῶς ἐπιχειροῦσι τοῖς βαρβάροις. (Ἔτι	δὲ	τῶν περὶ Πάκορον σκεπτομένων, πῶς
[1, 23]	ὡς ἄρχοντες ἀπολαύσουσιν, τὸ βάρος	δὲ	τῶν πραγμάτων ἐμόν ἐστιν, κἂν
[1, 12]	διοικεῖν τὴν Ἰουδαίαν ἐπιτρέπων. (Προσαγανακτούντων	δὲ	τῶν πρέσβεων πεντεκαίδεκα μὲν συλλαβὼν
[1, 33]	σοφισταῖς κατέκαυσε ζῶντας, τοὺς λοιποὺς	δὲ	τῶν συλληφθέντων παρέδωκεν τοῖς ὑπηρέταις
[1, 18]	ἐπὶ προύπτῳ τῷ θανεῖν, διὰ	δὲ	τῶν ὑπονόμων ἐν μέσοις αὐτοῖς
[1, 24]	παροξύνοντες μὲν ἐνέκειντο πολλοί, πλείους	δὲ	τῶν φίλων παρεδύοντο κατάσκοποι. Πᾶν
[1, 15]	μὲν ἄλλοις ἐπιτηδείοις διαρκουμένους, σπανίζοντας	δὲ	ὕδατος· διὸ καὶ Ἰώσηπος ἀδελφὸς
[1, 28]	τὴν Ἀριστοβούλου συνῴκισεν θυγατέρα, τὸν	δὲ	υἱὸν αὐτοῦ τῇ Φερώρα θυγατρί.
[1, 23]	ἐπιτάσσειν παρακαλοῦντα, μείνατε ἀδελφοί. Δίδωμι	δὲ	ὑμῖν ἐσθῆτα ἤδη καὶ θεραπείαν
[1, 4]	Ἄκαιρον ἐπικληθέντα Δημήτριον ἐπεκαλοῦντο. Ῥᾳδίως	δὲ	ὑπακούσαντος κατ' ἐλπίδα μειζόνων καὶ
[1, 28]	αὐτῷ μὲν ὄνομα βασιλείας, δύναμιν	δὲ	ὑπάρχειν ἄλλοις· οὐ γὰρ κρατήσειν
[1, 28]	ἀποκρινάμενος ἀπελαύνει τὸν Ἀντίπατρον, αὖθις	δὲ	ὑπαχθεὶς αὐτοῦ ταῖς κολακείαις μεθηρμόσατο,
[1, 13]	ὄχλον δέξασθαι τὴν Μασάδαν. Ἦσαν	δὲ	ὑπὲρ τοὺς ἐννακισχιλίους. Πεισθεὶς Ἡρώδης
[1, 1]	καὶ μέχρι πολλοῦ διηγωνίσαντο, πλήθει	δὲ	ὑπερέχοντες οἱ βασιλικοὶ καὶ δεξιᾷ
[1, 17]	γὰρ ὑπερηφάνει τοὺς πολεμίους. (Γήμας	δὲ	ὑπέστρεψεν ἐπὶ Ἱεροσολύμων μετὰ μείζονος
[1, 33]	τέσσαρα καὶ τριάκοντα, ἀφ' οὗ	δὲ	ὑπὸ Ῥωμαίων ἀπεδείχθη βασιλεὺς ἑπτὰ
[1, 10]	ἑώρα μείζονα τὸν διάφορον. Ἐπεὶ	δὲ	ὑπὸ Σέξτου Καίσαρος στρατηγὸς ἀνεδείχθη
[1, 19]	μὲν ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων πολλοὶ	δὲ	ὑπὸ σφῶν αὐτῶν συμπατούμενοι διεφθείροντο·
[1, 11]	τιμωρίᾳ τὸν καιρὸν ἀφώρισεν, Μάλιχος	δὲ	ὑποπτεύσας, ὡς ἐν Τύρῳ γίνεται,
[1, 33]	ἡγεμόσι καὶ τοῖς φίλοις. (Αὐτὸς	δὲ	ὑποστρέφων εἰς Ἱεριχοῦντα παραγίνεται μελαγχολῶν
[1, 12]	Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου θυγατέρα, θυγατριδῆν	δὲ	Ὑρκανοῦ Μαριάμην οἰκεῖος τῷ βασιλεῖ
[1, 13]	καὶ Ὑρκανὸν δεσμώτας αἰκίσασθαι. Ὁ	δὲ	Ὑρκανοῦ μὲν προσπεσὼν αὐτὸς τὰ
[1, 30]	γοῦν νῦν ἀλλήλοις σύνεσμεν, ἐξέσται	δὲ	φανερῶς, ἐὰν σχῶμέν ποτε ἀνδρῶν
[1, 29]	τινὶ τῶν ἐκείνης διαλέγεσθαι. Ὁ	δὲ	φανερῶς μὲν οὐ μετέβαινεν τὸ
[1, 24]	Φερώρας ἐνεκάλει, συγγινώσκεται· καὶ αὐτὸν	δὲ	Φερώραν ὁ βασιλεὺς ἀπέλυσεν τῶν
[1, 25]	ὀργὴν ἐπανίει πρὸς ὀλίγον, πρὸς	δὲ	Φερώραν παρωξύνετο· τῶν γὰρ τεσσάρων
[1, 30]	ἦν ταλάντων, ἐκβάλλει δεύτερον. Τὰς	δὲ	Φερώρου γυναῖκας ἀπὸ τῶν βασάνων
[1, 16]	τὴν προδοσίαν οὐχ ὑπήκουσεν, ὑποκρινόμενος	δὲ	φιλίαν κατάσκοπος ᾔει τῶν Ἀντιγόνου
[1, 21]	Ἱεροσολύμων ἐκάλεσεν μὲν ὁμοίως, ἐξήσκησεν	δὲ	φιλοτιμότερον. Στρογγύλοις μὲν γὰρ τὴν
[1, 25]	γὰρ πάντα, ὅσα κατηγοροῖτο, παρακοπὴν	δὲ	φρενῶν καὶ μανίαν ὀδυρόμενος, ἧς
[1, 20]	καὶ τὸ σχῆμα ἰδιώτης, τὸ	δὲ	φρόνημα βασιλεύς· μηδὲν γοῦν τῆς
[1, 11]	τὸν ἀμφοτέρων ἐπίβουλον ἀνελών. Εἴτε	δὲ	φρονῶν Ὑρκανὸς οὕτως εἴθ' ὑπὸ
[1, 29]	τὸν μὲν φίλον Συλλαίου τὸν	δὲ	φύλαρχον. Οἱ δὲ βασανιζόμενοι πεῖσαι
[1, 17]	Ῥωμαίοις οὐ σφόδρα θαρροῦντες, πόρρωθεν	δὲ	χερμάσιν καὶ παλτοῖς ἔβαλλον, ὥστε
[1, 18]	μηδένα χρημάτων ἀπελθεῖν δεόμενον. Σόσσιος	δὲ	χρυσοῦν ἀναθεὶς τῷ θεῷ στέφανον
[1, 23]	ἐμὲ κἀμοὶ τούτους ὁμονοεῖν. Ὑμεῖς	δέ,	ὦ παῖδες ἀγαθοί, πρῶτον μὲν
[1, 14]	καὶ Σαπφινίου τῶν φίλων. Καίπερ	δὲ	ὢν ἐν ἀπορίᾳ χρημάτων ναυπηγεῖται
[1, 10]	εἰς Γαλιλαίαν κομιδῇ νέον. (Ὁ	δὲ	ὢν φύσει δραστήριος ὕλην εὐθέως
[1, 24]	Δαρείου τοῦ Ὑστάσπεως οὖσα. Πολλὰ	δὲ	ὠνείδιζεν εἰς ἀγένειαν τήν τε
[1, 17]	σύμμαχον ἐξ ὧν ἔδρασεν. Ὁ	δὲ	ὡς ἤκουσεν ὄντα πορρωτάτω τὸν
[1, 32]	σὲ φιλοστοργίας τεκμηρίοις χρῶμαι. Μέμνησο	δὲ	ὡς οὐχ ἑκὼν ἔπλεον ἐπιστάμενος
[1, 32]	παρ' αὐτοῦ γράμματα. Ταῦτα τῶν	ἐνθάδε	διαβολῶν πιστότερα, ταῦτα ἀπολογία μοι
[1, 32]	παρ' αὐτῆς πρὸς τὸν υἱὸν	τοιάδε·	ἐπεὶ πεφώραται πάντα ἐκεῖνα τῷ
[1, 19]	παρορμᾶν ἐπὶ τὴν ἄμυναν λέγων	τοιάδε·	(Παραλογώτατά μοι δοκεῖ τὸ παρὸν
[1, 13]	ὦτα λωβᾶται τοῖς ὀδοῦσιν, ὡς	μηδὲ	αὖθις ἐν μεταβολῇ ποτε δύναιτο
[1, 28]	στερίσκειν αὐτὸν ἧς ἠξίωσεν τιμῆς,	μηδὲ	αὐτῷ μὲν ὄνομα βασιλείας, δύναμιν
[1, 31]	αὐτοῦ, παρὰ τὴν ἀπουσίαν γέγονεν·	μηδὲ	γὰρ ἂν τολμῆσαι παρόντος· ἄτοπον
[1, 0]	πεφίμωνται παρέντες τοῖς ἀσθενεστέροις καὶ	μηδὲ	γινώσκουσι τὰς πράξεις τῶν ἡγεμόνων
[1, 26]	τὰ παροξύνοντα καθ' ἡμέραν, ὥστε	μηδὲ	λαλιᾶς τινα τρόπον ἀσυκοφάντητον καταλελεῖφθαι·
[1, 12]	Ἀντώνιον χρήμασιν οὕτως διέθηκεν, ὡς	μηδὲ	λόγου τῶν ἐχθρῶν ἀνασχέσθαι. (καὶ
[1, 31]	αἰτίαις ὄντα. Φθείρου, δυσσεβεστάτη κεφαλή,	μηδέ	μου ψαύσῃς πρὶν ἀποσκευάσασθαι τὰ
[1, 24]	τὸν Ἡρώδην οὕτως ἐξεφόβησεν, ὡς	μηδὲ	παραχρῆμα τολμῆσαι τὰς μηνύσεις ἐκφέρειν,
[1, 30]	ἐν βασάνοις τὸ σῶμα καὶ	μηδὲ	τάφῳ καταλείψειν. (Πρὸς ταῦθ' ἡ
[1, 22]	ἦν φλεγμονὴ τῆς ἐπιθυμίας ὡς	μηδὲ	τεθνάναι δοκεῖν αὐτήν, ὑπὸ δὲ
[1, 30]	βουλευσάμενος τὸν οὕτως ἐπ' ἐμοὶ	μηδὲ	τεθνεῶτί πω συγχεόμενον. Ἀλλ' ἐγὼ
[1, 15]	ἐπὶ σωτηρίᾳ τῆς πόλεως, μηδὲν	μηδὲ	τοὺς φανεροὺς ἐχθροὺς ἀμυνούμενος, δώσων
[1, 24]	δ' εἰς τοσοῦτον πικρίας, ὡς	μηδὲ	τῶν ἀκαταιτιάτων τινὶ προσβλέπειν ἡμέρως,
[1, 30]	οὕτω φονικὸν θηρίον, παρ' ᾧ	μηδὲ	φιλεῖν τινας ἔξεστι φανερῶς. Λάθρα
[1, 8]	δὲ παρῆν ἀπ' Αἰγύπτου τοῖς	τῇδε	θορύβοις ἠπειγμένος, ἐπὶ τινὰς μὲν
[1, 20]	τὴν Αὐρανῖτιν χώραν ἐξ αἰτίας	τοιᾶσδε·	Ζηνόδωρος ὁ τὸν Λυσανίου μεμισθωμένος
[1, 23]	τοῦ συμφέροντος ἐμαυτῷ κἀκεῖνον ἀμείβομαι.	Τούσδε	τοὺς τρεῖς παῖδας ἀποδείκνυμι βασιλεῖς,
[1, 33]	θελήσητε ταῖς ἐμαῖς ἐντολαῖς ὑπουργῆσαι.	Τούσδε	τοὺς φρουρουμένους ἄνδρας ἐπειδὰν ἐκπνεύσω
[1, 22]	παραστῆσαι τῇ γυναικὶ βουλόμενος, ὡς	οὐδὲ	ἀποθανὼν αὐτῆς ὑπομένοι διαζευχθῆναι, τὸ
[1, 10]	Δαμασκὸν ἀνεχώρησεν πρὸς Σέξτον παρασκευαζόμενος	οὐδὲ	αὖθις ὑπακοῦσαι καλοῦντι. Καὶ πάλιν
[1, 10]	πλανηθήσεται καθ' ἑαυτοῦ βασιλεῖς ἐπιτρέφων;	Οὐδὲ	γὰρ εἰρωνεύεσθαι τὴν ἐπιτροπὴν αὐτοὺς
[1, 26]	Ὑρκανοῦ καὶ τοῖς Μαριάμμης δαίμοσιν·	οὐδὲ	γὰρ πρέπειν αὐτὸν διαδέξασθαι παρὰ
[1, 22]	Ὑρκανὸν καὶ τὸν ἀδελφὸν Ἰωνάθην·	οὐδὲ	γὰρ τούτου καίπερ ὄντος παιδὸς
[1, 0]	ὡς εἶδον ἢ ἔπαθον, δίειμι.	Οὐδὲ	γὰρ τῶν ἐμαυτοῦ τι συμφορῶν
[1, 19]	γέγονεν τοῖς ἐχθροῖς οὐκ αὐτομάτως	οὐδὲ	διὰ χειρὸς ἀλλοτρίας, οἳ πρέσβεις
[1, 31]	περιεχόντων ἀνάδυσις, καὶ σαφὲς μὲν	οὐδὲ	ἐκεῖ τι τῶν οἴκοθεν ἀπηγγέλλετο
[1, 20]	ὕδωρ ἄφθονον ἐπανιοῦσί τε ὁμοίως,	οὐδὲ	ἔστιν ὅ τι τῶν ἐπιτηδείων
[1, 7]	τἀκριβὲς ἐξετελεῖτο τῷ θεῷ, καὶ	οὐδὲ	κατ' αὐτὴν τὴν ἅλωσιν περὶ
[1, 20]	σίτου πολλὰς ἔπεμψα μυριάδας, ἀλλ'	οὐδὲ	μετὰ τὴν ἐν Ἀκτίῳ πληγὴν
[1, 21]	μεγίστους καὶ περικαλλεστάτους οἴκους, οἷς	οὐδὲ	ναός πῃ συνεκρίνετο, προσηγόρευσεν ἀπὸ
[1, 9]	ἐπιτήδεια τῇ δυνάμει παρασχεῖν· ὅθεν	οὐδὲ	οἱ κατὰ Μέμφιν ἔτι εἰς
[1, 26]	τὸν φρούραρχον Ἡρώδης οὐδὲν ἤκουσεν	οὐδὲ	παρ' ἐκείνου τῶν διαβεβλημένων. (Ἀλλὰ
[1, 14]	Ἡρώδης φιλάδελφος ἦν· οὐ μὴν	οὐδὲ	παρὰ Ἄραψιν εὑρίσκει φιλίαν οὖσαν.
[1, 19]	ἐφ' ὅσον τὰς ψυχὰς ἔχουσιν,	οὐδὲ	περιόψεταί τις Ἄραβα τῶν ἑαυτοῦ
[1, 29]	πρὸς ζῶντα ὑποστρέψειν, ἐπανῆλθεν δὲ	οὐδὲ	πρὸς νοσοῦντα τὸν ἀδελφὸν καίτοι
[1, 24]	διαφθαρέντος. Ἦν δ' ἐλευθέρα διαβολῆς	οὐδὲ	Σαλώμη· καὶ γὰρ αὐτῆς Φερώρας
[1, 0]	οὐδὲ τὰς τῶν αὐτομόλων ἀτυχίας	οὐδὲ	τὰς τῶν αἰχμαλώτων κολάσεις, ὅπως
[1, 0]	λιμοῦ κακωθέντες ἑάλωσαν. Παραλείψω δὲ	οὐδὲ	τὰς τῶν αὐτομόλων ἀτυχίας οὐδὲ
[1, 9]	Πομπηίου φρονούντων μέχρι πολλοῦ μὲν	οὐδὲ	ταφῆς ἐν τῇ πατρῴᾳ χώρᾳ
[1, 6]	Γαβίνιον οἱ τὰ Ἀριστοβούλου φρονοῦντες	οὐδὲ	τῇ πόλει δέχονται. ~(Πρὸς ταῦτα
[1, 21]	τούς τε οἰκείους καὶ φίλους	οὐδὲ	τῆς ἑαυτοῦ μνήμης ἠμέλησεν, ἀλλὰ
[1, 20]	ὁμολογῶ γεγονέναι χρήσιμος Ἀντωνίῳ. Καὶ	οὐδὲ	τοῦτ' ἂν ὑποστειλαίμην εἰπεῖν, ὅτι
[1, 26]	παραστήσεσθαι πεφρικὼς τὸν ἐφεστῶτα πατέρα	οὐδὲ	φθέγξεσθαι περὶ τῶν ἑαυτοῦ μόνον
[1, 0]	(γενομένου γάρ, ὡς ἔφην, μεγίστου	τοῦδε	τοῦ κινήματος ἐν Ῥωμαίοις μὲν
[1, 16]	ἐξελθεῖν ἐπὶ δεξιᾷ κτείνει τρόπῳ	τοιῷδε·	καθ' ἕνα προιέναι κελεύσας αὐτὸς
[1, 8]	καὶ τὰ ἐπιτήδεια τῶν χωρίων	ἐτείχιζε	Ἀλεξάνδρειόν τε καὶ Ὑρκάνειον καὶ
[1, 30]	αὐτὸν ἐβλάπτομεν; Ἀποκρίνασθαι τὸν Ἀντίπατρον	εἴθε	πάντα ἡμᾶς ἀφελόμενος γυμνοὺς ἐάσειεν
[1, 32]	ἠγνόουν, οὓς ὁ θεὸς οὕτως	μετῆλθε	τῆς εἰς σὲ κακοβουλίας; Τί
[1, 19]	ὑμῶν παρίσταται θαρρεῖν. Ὅτε γὰρ	ἐθρασύνεσθε	πέρα τοῦ δέοντος καὶ κατὰ
[1, 2]	τὸ παράστημα τῆς μητρὸς καὶ	κατακούσειε	τῆς ἱκεσίας, ὥρμητο προσβάλλειν, ἐπειδὰν
[1, 1]	μὲν εἷς τῶν ἀρχιερέων ἐπικρατήσας	ἐξέβαλε	τῆς πόλεως τοὺς Τωβία υἱούς.
[1, 32]	τοιούτους υἱοὺς γεγεννηκότα. Χρὴ δέ	με	διὰ τοῦτο ἐλεεῖσθαι πλέον, ὅτι
[1, 32]	προστάτης Καῖσαρ, ὁ φιλοπάτορα πολλάκις	με	εἰπών. Λάβε, πάτερ, τὰ παρ'
[1, 32]	εἰς σὲ κακοβουλίας; Τί δέ	με	καὶ παρώξυνεν κατὰ σοῦ; Βασιλείας
[1, 20]	ὑποστειλαίμην εἰπεῖν, ὅτι πάντως ἄν	με	μετὰ τῶν ὅπλων ἐπείρασας εὐχάριστον,
[1, 32]	κατ' ἐμοῦ δυσμένειαν. Σὺ δέ	με,	πάτερ, ἄκων ἀπώλεσας, ἀναγκάσας καιρὸν
[1, 30]	ἀποθνήσκοντι Φερώρᾳ παρεκαθέζου δεδακρυμένος, τότε	με	προσκαλεσάμενος ἐκεῖνος ἦ πολύ γε,
[1, 22]	τὸν πρὸς ἡμᾶς ἔρωτα κτεῖναί	με	προστάξας. (Ἔκφρων εὐθέως ἀκούσας τὸ
[1, 3]	ἔργοις ἀθεμίτοις λήσειν ἔμελλον, ἀλλά	με	ταχεῖα μέτεισι δίκη φόνου συγγενοῦς.
[1, 32]	ἑκάστῳ καὶ τὴν ὑπόκρισιν, ἀπιστία	με	τοῦ ζῆν εἰσέρχεται καὶ θαυμάζω,
[1, 32]	παθὼν ὁ πατροκτόνος. Ἀλλὰ μήπω	με	τούτῳ φίλει τῷ τεκμηρίῳ· κατέγνωσμαι
[1, 27]	τινος θεοβλαβείας ἑαυτοῦ μηνυτὴς γίνεται.	Κἀμὲ	γάρ, ἔφη, Τίρων οὗτος ἀνέπειθεν,
[1, 11]	Κασσίου πρόσταγμα” Κάσσιος ἄρα, ἔφη,	κἀμὲ	καὶ τὴν πατρίδα μου σώζει
[1, 32]	μὴ κἀμοῦ μισήσῃς τὴν τύχην	κἀμὲ	κρίνῃς πάσης ἄξιον συμφορᾶς τοιούτους
[1, 28]	γοῦν γενέσθαι κηδεμονικώτερος καὶ μετ'	ἐμὲ	ἡγεμόνας αὐτοῖς ἀπολιπεῖν τοὺς ἐμοὶ
[1, 23]	καὶ γὰρ τούτοις συμφέρει κρατεῖν	ἐμὲ	κἀμοὶ τούτους ὁμονοεῖν. Ὑμεῖς δέ,
[1, 23]	συναρμόσω μᾶλλον· ὁ μὲν γὰρ	ἐμὲ	κύριον τῆς ἀρχῆς καὶ δικαστὴν
[1, 23]	ἡμῶν τὰς διαλλαγὰς Καίσαρα, τρίτον	ἐμὲ	τὸν ἐν οἷς ἔξεστιν ἐπιτάσσειν
[1, 28]	δακρύων ἐμπλήσας τοὺς ὀφθαλμοὺς εἶπεν·	ἐμὲ	τοὺς μὲν τούτων πατέρας δαίμων
[1, 28]	κρίσιν, ἣν διακόψῃ μηδεὶς τῶν	ἐμὲ	φιλούντων· ἐπεύχομαι δὲ καὶ τῷ
[1, 1]	δέ, οὐ γὰρ ἠρεμήσειν Ἀντίοχον	ὑπελάμβανε,	τάς τε ἐπιχωρίους συγκροτεῖ δυνάμεις,
[1, 1]	καταλιπὼν μὲν φρουρὰν ὅσην ἀποχρήσειν	ὑπελάμβανε,	τὴν δὲ λοιπὴν δύναμιν ἀπαγαγὼν
[1, 25]	Ἡρώδην μὲν ἐπὶ Φερώρᾳ μειλίσσεται,	διέμενε	δ' αὐτὸς ἀγανακτῶν πρὸς Ἀλέξανδρον
[1, 4]	πύργους καὶ τὴν τάφρον χώσας	διήλαυνε	μετὰ τῆς δυνάμεως. Θέμενος δὲ
[1, 11]	μέρος εἰς τὰς χρείας Ἡρώδης	ἔδοξε,	τότε μὲν αὐτὸν Συρίας ἁπάσης
[1, 32]	ἀλλ' ὅτι μὲν καὶ σύ,	Οὔαρε,	καὶ πᾶς δικαστὴς ὅσιος Ἀντίπατρον
[1, 32]	δόλοις τὴν ἀλήθειαν ἐπικαλύψειν ἐλπίζει.	Οὔαρε,	σοὶ φυλακτέον· ἐγὼ γὰρ οἶδα
[1, 32]	τῆς ἀρχῆς διάδοχον. Ἐξομολογοῦμαί σοι,	Οὔαρε,	τὴν ἐμαυτοῦ φρενοβλάβειαν· ἐγὼ τοὺς
[1, 32]	ἐμός, ὁ σωματοφύλαξ. Ὅταν ἀναμνησθῶ,	Οὔαρε,	τὸ πανοῦργον ἐν ἑκάστῳ καὶ
[1, 30]	φάρμακον ὑπ' Ἀντιπάτρου καταλειφθὲν ἡμῖν	φέρε	καὶ βλέποντός μου ταχέως ἀφάνισον,
[1, 1]	τοῦ ἱεροῦ τόν τε χῶρον	ἐκάθηρε	πάντα καὶ περιετείχισε καὶ τὰ
[1, 28]	ἀναγκαῖος, τῷ δὲ σῷ παιδί,	Ἀντίπατρε,	τὴν Ἀριστοβούλου θυγατέρα· γένοιο γὰρ
[1, 20]	ἐκείνου τύχης τὸ διάδημα. Πρὸς	σὲ	δὲ ἦλθον ἔχων τὴν ἀρετὴν
[1, 27]	ἀνέπειθεν, ὅταν θεραπεύω τῷ ξυρῷ	σε	διαχειρίσασθαι, μεγάλας τέ μοι παρ'
[1, 3]	χωρίζεσθαι μέλλοις, θεάσαιτ' ἂν ἥδιστά	σε	ἐν τοῖς ὅπλοις. (Ταῦτα ἀκούσας
[1, 32]	θεὸς οὕτως μετῆλθε τῆς εἰς	σὲ	κακοβουλίας; Τί δέ με καὶ
[1, 20]	μᾶλλον ἢ σοί· καὶ γὰρ	σὲ	κεκερδήκαμεν ἐκ τῆς ἀνοίας αὐτοῦ.
[1, 20]	μοι γράφει καὶ Βεντίδιος συμμαχίαν	σε	πεπομφέναι πρὸς τοὺς μονομάχους αὐτῷ.
[1, 20]	δὲ καὶ αὖθις ἀγαθόν τί	σε	ποιεῖν, ὡς μὴ ζητοίης Ἀντώνιον.
[1, 20]	ἐμαυτὸν ὑπισχνούμην κοινωνὸν τοῦ πρὸς	σὲ	πολέμου. Τοῦ δ' ἄρα τὰς
[1, 32]	σοῦ τις ἄλλος· ἀλλὰ μὴν	σὲ	τηρῶν ἑτέροις φοβερὸς ἤμην. Ἔνδεια
[1, 25]	γέγονεν, μεμίανται. Θαυμάζω δὲ καὶ	σὲ	τὸν ἐπιβουλευθέντα τῆς ἀνεξικακίας, εἰ
[1, 27]	τούτοις κατὰ τῶν τέκνων, οἵ	σε	τῶν γνησίων περικόπτοντες διαδόχων ἐπ'
[1, 32]	μοι μόνη, τούτοις τῆς εἰς	σὲ	φιλοστοργίας τεκμηρίοις χρῶμαι. Μέμνησο δὲ
[1, 1]	στρατιώτας αὐτὸς καὶ τὸν ναὸν	ἐσύλησε	καὶ τὸν ἐνδελεχισμὸν τῶν καθ'
[1, 2]	καὶ μῖσος τῆς Πτολεμαίου παρανομίας.	Ὥρμησε	δὲ καὶ Πτολεμαῖος εἰσελθεῖν καθ'
[1, 2]	πάντοθεν αὐτὴν ἀποτειχίσας τοὺς υἱεῖς	ἐπέστησε	τῇ πολιορκίᾳ Ἀριστόβουλον καὶ Ἀντίγονον·
[1, 28]	(Καὶ τὸ μὲν ὑπιέναι πανούργως	ἔδεισε	τὸν πατέρα χαλεπὸν ὄντα καὶ
[1, 1]	τοὺς πάσχοντας εἰς ἀμύνης τόλμαν	ἠρέθισε.	(Ματθίας γοῦν υἱὸς Ἀσαμωναίου τῶν
[1, 1]	τε χῶρον ἐκάθηρε πάντα καὶ	περιετείχισε	καὶ τὰ πρὸς τὰς λειτουργίας
[1, 11]	Ὑρκανὸς οὕτως εἴθ' ὑπὸ δέους	ὁμόσε	τῇ πράξει χωρῶν εἶπεν, ἄδηλον
[1, 25]	μεταπείθειν ἀμήχανον ἑώρα, τοῖς δεινοῖς	ὁμόσε	χωρεῖν διέγνω, καὶ τέσσαρας κατὰ
[1, 20]	συμμένοντος. Ὅ γε μὴν βασιλεὺς	ὁμόσε	χωρῆσαι τῷ κινδύνῳ διέγνω, καὶ
[1, 33]	καθιμήσαντας ἑαυτοὺς ἅμα τοῖς σοφισταῖς	κατέκαυσε	ζῶντας, τοὺς λοιποὺς δὲ τῶν
[1, 21]	παράλιον καταρριφθεῖσαν ἐν πολέμῳ Ἀγρίππειον	προσηγόρευσε·	τοῦ δ' αὐτοῦ φίλου δι'
[1, 6]	στρατηγὸς ἐπαναστὰς αὐτῶν τοῖς καιροῖς	ἔλυσε	τὴν πολιορκίαν· ὃς ἐπέμφθη μὲν
[1, 0]	Καὶ ὡς Ἡρώδης ὁ Ἀντιπάτρου	κατέλυσε	τὴν δυναστείαν αὐτῶν ἐπαγαγὼν Σόσσιον,
[1, 24]	μετὰ δὲ τὴν ἐκείνης τελευτὴν	καθωσίωσε	τὴν πρεσβυτάτην τῶν ἑαυτοῦ θυγατέρων
[1, 16]	νεωτάτῳ τῶν ἀδελφῶν ἐπέστελλεν τῆς	τε	ἀγορᾶς αὐτοῖς ποιεῖσθαι πρόνοιαν καὶ
[1, 24]	δὲ ὠνείδιζεν εἰς ἀγένειαν τήν	τε	ἀδελφὴν τὴν Ἡρώδου καὶ τὰς
[1, 24]	ὁ τιμιώτατος τῶν φίλων, οἵ	τε	ἀδελφοὶ τοῦ βασιλέως καὶ πᾶσα
[1, 5]	ἦν τὰ μείζω διοικεῖν, δύναμίν	τε	ἀεὶ συγκροτοῦσα διπλασίονα κατέστησεν καὶ
[1, 0]	κατέλαβον καὶ ὅπως μετανέστησαν, νῦν	τε	ἄκαιρον ᾠήθην εἶναι καὶ ἄλλως
[1, 18]	οἰκτείρας πρὸς τὴν μεταβολὴν ἐπεγέλασέν	τε	ἀκρατῶς καὶ Ἀντιγόνην ἐκάλεσεν· οὐ
[1, 8]	Συρίαν πεμφθεὶς Σκαύρῳ διάδοχος τά	τε	ἄλλα γενναῖον ἀπέδειξεν ἑαυτὸν ἐν
[1, 11]	μετὰ τὸ συμπόσιον θνήσκει τά	τε	ἄλλα δραστήριος ἀνὴρ ἐν ἀφηγήσει
[1, 12]	βίαν ἤρκεσεν, ὃς ἀναρρωσθεὶς τά	τε	ἄλλα παραλαμβάνει κἀκεῖνον ἐκ τῆς
[1, 7]	δ' ἀποδείξας Ὑρκανὸν ἀρχιερέα τά	τε	ἄλλα προθυμότατον ἑαυτὸν ἐν τῇ
[1, 13]	τε καὶ Ὑρκανὸν συνελάμβανον τά	τε	ἄλλα πρὸς τὴν ἐπιορκίαν καὶ
[1, 2]	τοῦτον ὁ ἀδελφὸς Ἰωνάθης τά	τε	ἄλλα πρὸς τοὺς ἐπιχωρίους διὰ
[1, 7]	Ῥωμαίων κακοπαθούντων ὁ Πομπήιος τά	τε	ἄλλα τῆς καρτερίας τοὺς Ἰουδαίους
[1, 31]	φυλάξηται, δι' ἐπιστολῆς ἀνθυπεκρίνετο τά	τε	ἄλλα φιλοφρονούμενος καὶ σπεύδειν παρακαλῶν·
[1, 16]	ἔχειν καὶ προσθεῖναι πολὺ ταῖς	τε	ἄλλαις τιμαῖς αὐτοῦ καὶ ταῖς
[1, 9]	Ῥωμαίων ἐδωρήσατο καὶ ἀτελείᾳ τῆς	τε	ἄλλης τιμῆς καὶ φιλοφρονήσεως ἕνεκεν
[1, 6]	Ἀριστοβούλου οἰκίαν. (Δέος δὲ τοῖς	τε	ἄλλοις τῶν Ἀριστοβούλου διαφόρων ἐμπίπτει
[1, 8]	τὴν ἐπὶ Πάρθους στρατείαν τόν	τε	ἄλλον τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις ναοῦ
[1, 32]	ὀλοφυρμοῦ καὶ δακρύων ἐκβοῶν τούς	τε	ἄλλους ἅπαντας καὶ τὸν Οὔαρον
[1, 19]	Ἡρώδης Ἀντωνίῳ συνεξορμᾶν ἤδη τῶν	τε	ἄλλων τῶν κατὰ Ἰουδαίαν ἀπηλλαγμένος
[1, 8]	καὶ τὴν Ἰουδαίαν κατέτρεχεν, ἐδόκει	τε	ἂν καταλῦσαι ταχέως αὐτόν, ὅς
[1, 0]	τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν τυράννων τῶν	τε	ἀνδραποδισθέντων τὸ πλῆθος καὶ εἰς
[1, 8]	ἐπὶ τῆς Ῥώμης αἰχμαλώτων, τοῦ	τε	ἀνδρὸς καὶ τῶν ἄλλων τέκνων.
[1, 2]	ὑπὲρ τρισχίλια τάλαντα χρημάτων τόν	τε	Ἀντίοχον ἀνίστησι τῆς πολιορκίας πείσας
[1, 23]	τῶν κινδύνων, οὕτως ἤδη τό	τε	Ἀντιπάτρου πανοῦργον καὶ τὴν αὐτῶν
[1, 30]	μετέφερεν, κἀκεῖνοι τὸν Ἀντίφιλον κομίσαι	τε	ἀπ' Αἰγύπτου τὴν πυξίδα ὡμολόγουν
[1, 29]	Πλείονα δὲ δοὺς Ἡρώδης ἀφίστησίν	τε	ἀπὸ Συλλαίου Φάβατον καὶ δι'
[1, 21]	τὰς ῥίζας ἄλλα βασίλεια τήν	τε	ἀποσκευὴν καὶ τοὺς φίλους δέξασθαι
[1, 8]	Διαβὰς δὲ τὸν Εὐφράτην αὐτός	τε	ἀπώλετο καὶ ὁ στρατὸς αὐτοῦ,
[1, 9]	ἐμβολῶν ἐν Ἀσκάλωνι κατείχετο, τούς	τε	Ἄραβας ξένος ὢν ἔπεισεν ἐπικουρῆσαι
[1, 31]	πολυτελεῖς καὶ στρωμνὰς ποικίλας ἐκπώματά	τε	ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ συνωνούμενος ἄλλα
[1, 1]	τῶν Πτολεμαίῳ προσεχόντων ἀναιρεῖ, ταῖς	τε	ἁρπαγαῖς ἀνέδην ἐπαφιεὶς τοὺς στρατιώτας
[1, 2]	τὰ κρατιστεύοντα μόνος εἶχεν, τήν	τε	ἀρχὴν τοῦ ἔθνους καὶ τὴν
[1, 7]	καὶ θυμιατήρια, ὁλόχρυσα πάντα, πλῆθός	τε	ἀρωμάτων σεσωρευμένον καὶ τῶν ἱερῶν
[1, 17]	ἡμέραν πολὺ πλῆθος Ἰουδαίων ἔκ	τε	αὐτῆς Ἱεριχοῦντος καὶ ἐκ τῆς
[1, 4]	ἑλὼν Γαλααδίτας καὶ Μωαβίτας φόρον	τε	αὐτοῖς ἐπιτάξας ἀνέστρεψεν ἐπὶ Ἀμαθοῦν.
[1, 9]	ὡς ἐπανῆκεν εἰς Συρίαν, πολιτείᾳ	τε	αὐτὸν τῇ Ῥωμαίων ἐδωρήσατο καὶ
[1, 10]	ἐν τῷ Καπετωλίῳ χαραχθῆναι τῆς	τε	αὐτοῦ δικαιοσύνης σημεῖον καὶ τῆς
[1, 14]	φιλίαν ἐνετύγχανεν Ἀντωνίῳ καὶ τάς	τε	αὐτοῦ καὶ τοῦ γένους συμφορὰς
[1, 16]	τοῖς στομίοις, οἱ δὲ ἀπέσφαττόν	τε	αὐτοὺς σὺν γενεαῖς καὶ πῦρ
[1, 24]	ψεύσασθαι βιασθέντες ἔλεγον, ὡς ἐπιβουλεύοι	τε	αὐτῷ μετὰ Ἀριστοβούλου τοῦ ἀδελφοῦ
[1, 3]	ὡς ὁ ἀδελφὸς ἀκούσας ὅπλα	τε	αὐτῷ παρεσκευακέναι κάλλιστα καὶ πολεμικὸν
[1, 28]	πρὸς τοὺς ὀρφανοὺς ἦθος, ἔννοιά	τε	αὐτῷ παρέστη περὶ τῶν ἀνῃρημένων,
[1, 19]	χωρία τοὺς Ἡρώδου τρέπονται πλεῖστόν	τε	αὐτῶν φόνον εἰργάσαντο. Οἱ δὲ
[1, 1]	Ἰουδαίους καταλύσαντας τὰ πάτρια βρέφη	τε	αὐτῶν φυλάττειν ἀπερίτμητα καὶ σῦς
[1, 33]	παρὰ τοῦ βασιλέως πεπιστευμένος τόν	τε	βασιλέα κατευδαιμονίζει καὶ τὸ πλῆθος
[1, 29]	προδότης Συλλαίου τῶν ἀπορρήτων τῷ	τε	βασιλεῖ φησιν, ὅτι Συλλαῖος διαφθείρειεν
[1, 6]	τε καὶ αὐτὸς ὡς οἷόν	τε	βασιλικώτατα κεκοσμηκὼς ἑαυτόν. Ἀδοξήσας δὲ
[1, 0]	τὴν ἄσκησιν τῶν ταγμάτων, τῆς	τε	Γαλιλαίας ἑκατέρας τὰ διαστήματα καὶ
[1, 24]	τετράρχην αἰτησάμενος παρὰ Καίσαρος, βασιλικῶν	τε	γάμων ἠξίωσεν συνοικίσας ἀδελφὴν τῆς
[1, 11]	ἀπόγνωσις ἐνθυμεῖσθαι καὶ μείζονα· τό	τε	γὰρ ἔθνος ἐπαναστήσειν Ῥωμαίοις ἤλπισεν
[1, 11]	τῶν Ἀντιπάτρου παίδων περιγίνεται· τόν	τε	γὰρ Ἱεροσολύμων φρουρὸν Φασάηλον καὶ
[1, 0]	σφίσιν ἤλπισαν, Ῥωμαίους δὲ οἵ	τε	γείτονες Γαλάται παρεκίνουν καὶ τὸ
[1, 0]	ὑπὸ τῆς ἡγεμονίας ἀνθέλκεται· τά	τε	γενόμενα περὶ ταύτης αὐτῷ σημεῖα
[1, 0]	ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμόφυλον ἡμῖν Ἀδιαβηνούς	τε	γνῶναι διὰ τῆς ἐμῆς ἐπιμελείας
[1, 2]	τοῦ γαμβροῦ, ὃς αὐτοῦ τήν	τε	γυναῖκα καὶ τοὺς δύο παῖδας
[1, 5]	Ὑρκανὸν ἡ μήτηρ οἰκτείρασα τήν	τε	γυναῖκα καὶ τοὺς παῖδας Ἀριστοβούλου
[1, 33]	Ἀρχέλαος ἀπεδείκνυτο. Τούτῳ δὲ τόν	τε	δακτύλιον τὸν ἑαυτοῦ Καίσαρι φέρειν
[1, 32]	Σαλώμης ἐσκευωρημένων ἐπέστειλεν Καίσαρι. Τήν	τε	διαθήκην αἰτήσας μετέγραφεν, καὶ βασιλέα
[1, 29]	καὶ πλεῖστα δοὺς χρήματα τήν	τε	διαθήκην κομίζειν, ἐν ᾗ βασιλεὺς
[1, 21]	λιθίνῳ τείχει. Τοῦτο δὲ πύργοις	τε	διείληπται μεγίστοις, ὧν ὁ προύχων
[1, 9]	πρὸς τὸ Πηλούσιον ἐξελαύνει κωλυόμενός	τε	διελθεῖν ἐπολιόρκει τὴν πόλιν. Γίνεται
[1, 10]	μέχρι τοσαύτης δυνάμεως προῆλθεν· δεῖν	τε,	εἰ κληθεὶς ἐπὶ δίκην παρώξυνται,
[1, 26]	τὸν Ἀντίπατρον, ὡς ἄρα μόνος	τε	εἴη φιλοπάτωρ καὶ διὰ τοῦτο
[1, 13]	καὶ ἀκρόπολιν ὀχυρωτάτην ἀνεδείματο Ἡρώδειόν	τε	ἐκάλεσεν ἀπὸ ἑαυτοῦ. Τηνικαῦτά γε
[1, 30]	ἑαυτὴν ἀπὸ τοῦ τέγους τόν	τε	ἔλεγχον καὶ τὴν ἐκ τοῦ
[1, 12]	Ὑρκανὸν ὠνείδιζεν εἰς ἀχαριστίαν ὧν	τε	Ἕλικι συμπράξειεν, καὶ ὅτι περιορῴη
[1, 6]	Γένος δ' ἦν Ἰδουμαῖος προγόνων	τε	ἕνεκα καὶ πλούτου καὶ τῆς
[1, 21]	ἐν μέσῳ τῷ κτίσματι ναόν	τε	ἐνιδρυσάμενος μέγιστον καὶ περὶ αὐτὸν
[1, 26]	αἵματος πορισθέντα χρήματα ἀνηλώθη, τούς	τε	ἐξ ἡμῶν πλουτήσαντας οἷοι, καὶ
[1, 0]	μέτρα πάντα μετ' ἀκριβείας, ἔθη	τε	ἑορτῶν ἔνια καὶ τὰς ἑπτὰ
[1, 0]	ἐστασιάσθη τὰ τῶν Ἰουδαίων, ὅπως	τε	ἐπανέστησαν αὐτοῖς οἱ τύραννοι, καὶ
[1, 16]	τὸν καιρὸν ἐπιτήδειον ὁρῶν πρός	τε	ἐπίδειξιν ἀνδρείας καὶ τοῦ μᾶλλον
[1, 1]	γὰρ ἠρεμήσειν Ἀντίοχον ὑπελάμβανε, τάς	τε	ἐπιχωρίους συγκροτεῖ δυνάμεις, καὶ πρὸς
[1, 9]	δυνατοὺς ἐπὶ τὴν βοήθειαν τόν	τε	ἔποικον τοῦ Λιβάνου Πτολεμαῖον καὶ
[1, 21]	πρὸς δὲ περίστυλα θαυμαστὰ τήν	τε	ἐργασίαν καὶ τὸ μέγεθος· εἰσὶ
[1, 25]	ὡς ἂν οἰκτρότατος φανείη, μελαίνῃ	τε	ἐσθῆτι καὶ δακρύοις προσπίπτει τοῖς
[1, 32]	Τοὺς μὲν γὰρ προτέρους βασιλείας	τε	ἔτι νέους ἀξιώσας καὶ πρὸς
[1, 0]	πασῶν τὴν ἡμετέραν ἐπὶ πλεῖστόν	τε	εὐδαιμονίας συνέβη προελθεῖν καὶ πρὸς
[1, 24]	περὶ τὸν Ἀλέξανδρον λαθραίαν, τούς	τε	ἡγεμόνας τοῦ στρατιωτικοῦ καὶ τοὺς
[1, 27]	γε μὴν ἐν ἐκκλησίᾳ τῶν	τε	ἡγεμόνων καὶ Τίρωνος κατηγορήσας τὸν
[1, 24]	ποικιλώτατος ὢν τὸ ἦθος ἐχεμυθεῖν	τε	ᾔδει καὶ πολλῷ τῷ πανούργῳ
[1, 15]	ὡς ἐκ βασιλέως βεβαίου, δυσκίνητός	τε	ἤδη δύναμις ἤθροιστο. Προιόντα δ'
[1, 31]	παῖδες ἐπὶ Ῥώμης παιδευόμενοι μειράκιά	τε	ἤδη καὶ φρονήματος μεστοί. Τούτους
[1, 23]	θέλω. Σκεπτέσθω δ' ἕκαστος τήν	τε	ἡλικίαν μου καὶ τὴν ἀγωγὴν
[1, 33]	ὅμως τοῦ ζῆν ἀντείχετο σωτηρίαν	τε	ἤλπιζεν καὶ θεραπείας ἐπενόει· διαβὰς
[1, 13]	οὐ γὰρ ἐκ φανεροῦ οἷόν	τε	ἦν ἀνδρὸς οὕτω δυνατοῦ περιγενέσθαι,
[1, 1]	δοκοῦντος εἶναι βασιλέως οὐχ οἷός	τε	ἦν διὰ τὸ ὕψος, ὁ
[1, 10]	ἐξουσίαν ἐξυβρίζων. Ἐντεῦθεν Ἀντιπάτρῳ θεραπεία	τε	ἦν ἐκ τοῦ ἔθνους βασιλικὴ
[1, 0]	τῆς ἐμῆς ἐπιμελείας ἀκριβῶς, ὅθεν	τε	ἤρξατο καὶ δι' ὅσων ἐχώρησεν
[1, 25]	λαμπρὰ ἔδοσαν, προεπέμφθη τε ὑπό	τε	Ἡρώδου καὶ τῶν δυνατῶν ἕως
[1, 33]	πόδας ὥσπερ ὑδρωπιῶντος οἰδήματα τοῦ	τε	ἤτρου φλεγμονὴ καὶ δὴ αἰδοίου
[1, 17]	ταῖς δυσχωρίαις τῶν ἐναντίων αὐτός	τε	θνήσκει μάλα γενναῖος ἐν τῇ
[1, 7]	βαθείας κατεχούσης τὴν πόλιν αἵ	τε	θυσίαι καθ' ἡμέραν καὶ οἱ
[1, 1]	αὐτοῦ τὸν Ἀντίοχον εἶναι, τῶν	τε	ἰδίων ἐκτρέχει πολὺ καὶ διακόψας
[1, 10]	καὶ καθ' ἡσυχίαν βιώσονται τῶν	τε	ἰδίων κτημάτων καὶ κοινῆς εἰρήνης
[1, 27]	εἰ μετὰ κοινοῦ συνεδρίου τῶν	τε	ἰδίων συγγενῶν καὶ τῶν κατὰ
[1, 7]	πρὸ τούτων φάραγγα φοβερὰν τό	τε	ἱερὸν ἐντὸς τῆς φάραγγος ὀχυρώτατα
[1, 18]	ξενικὸν πλῆθος ἐπὶ θέαν τοῦ	τε	ἱεροῦ καὶ τῶν κατὰ τὸν
[1, 21]	ταῖς γυμνασίαις αὐτὸν κατεπλάγησαν ἀκοντιστήν	τε	ἰθυβολώτατον καὶ τοξότην εὐστοχώτατον ἰδόντες.
[1, 11]	τοῖς ἀδικήμασιν Ἀντίπατρος δὲ τήν	τε	ἰσχὺν καὶ τὸ πανοῦργον τἀνδρὸς
[1, 11]	βασιλέα. Συνέβη δ' Ἀντιπάτρῳ τήν	τε	ἰσχὺν τοῦ παιδὸς καὶ τὴν
[1, 2]	(Πρὸς δὲ τὰς εὐπραγίας αὐτοῦ	τε	Ἰωάννου καὶ τῶν παίδων φθόνος
[1, 28]	Δύο δ' εἶχεν ἀτέκνους, ἀνεψιάν	τε	καὶ ἀδελφιδῆν. Χωρὶς δὲ τούτων
[1, 8]	καὶ Ἰάμνεια καὶ Ῥάφεια Μάρισά	τε	καὶ Ἀδώρεος καὶ Γάβαλα καὶ
[1, 18]	διατεινόμενος πρὸς Σόσσιον, εἰ χρημάτων	τε	καὶ ἀνδρῶν τὴν πόλιν Ῥωμαῖοι
[1, 7]	καὶ Ἰάμνειαν καὶ Μάρισαν Ἄζωτόν	τε	καὶ Ἀρέθουσαν, ὁμοίως δὲ καὶ
[1, 27]	Ὁ δὲ βασιλεὺς εὐθέως ἐκείνους	τε	καὶ αὐτὸν καὶ τὸν υἱὸν
[1, 6]	πεποιθὼς τῇ Σκαύρου δωροδοκίᾳ παρῆν	τε	καὶ αὐτὸς ὡς οἷόν τε
[1, 10]	χώραν ὁρῶν τὸν Ὑρκανὸν νωθῆ	τε	καὶ βασιλείας ἀτονώτερον. Φασάηλον μὲν
[1, 33]	καὶ τὸ Θρᾴκιον στῖφος Γερμανοί	τε	καὶ Γαλάται διεσκευασμένοι πάντες ὡς
[1, 33]	καὶ ταχέως ἀκούσας Ἀντίπατρος ἀναθαρρεῖ	τε	καὶ γεγηθὼς τοὺς φύλακας ἱκέτευεν
[1, 21]	τῆς βασιλείας πεδίῳ κτίσας ποταμοῖς	τε	καὶ δένδρεσιν πλουσίαν ὠνόμασεν Ἀντιπατρίδα,
[1, 5]	καὶ κατάγειν οὓς ἐθέλοιεν, λύειν	τε	καὶ δεσμεῖν. Καθόλου δὲ αἱ
[1, 25]	περισπωμένας· κατανεύει μόλις Ἀρχέλαος διαλλάσσεταί	τε	καὶ διαλλάσσει τῷ νεανίσκῳ τὸν
[1, 21]	αὐτοῦ· γυμνασιαρχίαις δ' ἄλλας ἐπετησίοις	τε	καὶ διηνεκέσιν ἐδωρήσατο προσόδους κατατάξας,
[1, 15]	ἄστεος οἱ ταύτῃ φύλακες ἐτόξευόν	τε	καὶ ἐξηκόντιζον αὐτούς, ἄλλοι δὲ
[1, 16]	τὸν πρὸς Πάρθους πόλεμον Σίλωνά	τε	καὶ Ἡρώδην μετεπέμπετο καταστήσασθαι πρότερον
[1, 2]	τῶν πραγμάτων αἱρεῖ μὲν Γάζαρά	τε	καὶ Ἰόππην καὶ Ἰάμνειαν τῶν
[1, 6]	αὐτόν· ἦν δ' αὕτη πεζῶν	τε	καὶ ἱππέων πέντε μυριάδες, πρὸς
[1, 11]	ἁπάσης ἐπιμελητὴν καθιστᾶσιν δύναμιν πεζήν	τε	καὶ ἱππικὴν δόντες, μετὰ δὲ
[1, 7]	τοῦτο τὸ μέρος πύργοι μεγέθει	τε	καὶ κάλλει διαφέροντες. (Ἔνθα δὴ
[1, 5]	διοικηταὶ τῶν ὅλων ἐγίνοντο διώκειν	τε	καὶ κατάγειν οὓς ἐθέλοιεν, λύειν
[1, 7]	ἀρχιερεῖ, τὰ ἔνδον ἐθεάσατο, λυχνίαν	τε	καὶ λύχνους καὶ τράπεζαν καὶ
[1, 30]	δαίμονες ἅπαν τὸ βασίλειον ἐρευνηταί	τε	καὶ μηνυταὶ τῶν ἀδήλων ἐγίνοντο
[1, 8]	δὲ τοὺς πανταχοῦ δυνατοὺς φιλίαις	τε	καὶ ξενίαις μάλιστα προσηγάγετο τὸν
[1, 27]	γραφὲν αὐτοῖς ὑπὸ Καίσαρος, Σατορνῖνός	τε	καὶ οἱ περὶ Πεδάνιον πρέσβεις,
[1, 25]	ἐτίμησεν κατ' ἀξίαν ἕκαστον. Ὁμοίως	τε	καὶ οἱ συγγενεῖς προστάξαντος τοῦ
[1, 15]	συναγηοχὼς δύναμιν οὐκ ὀλίγην ξένων	τε	καὶ ὁμοφύλων ἤλαυνεν διὰ τῆς
[1, 13]	ταῦτα πανούργως ὁ Πάρθος ἀπολογίαις	τε	καὶ ὅρκοις ἀποσκευασάμενος τὴν ὑποψίαν
[1, 17]	Σόσσιος μετὰ πλείστης στρατιᾶς ἱππέων	τε	καὶ πεζῶν, ἣν προεκπέμψας διὰ
[1, 7]	μὴ φθάσαντες κατέσκαψαν, Ἵππον Σκυθόπολίν	τε	καὶ Πέλλαν καὶ Σαμάρειαν καὶ
[1, 0]	τῆς χώρας τὴν ἰδιότητα, λίμνας	τε	καὶ πηγὰς τὰς ἐν αὐτῇ,
[1, 16]	γὰρ κατεφρόνει τοῦ πέμψαντος ἄλλως	τε	καὶ πλείον' Ἡρώδου διδόντος, εἰς
[1, 26]	Ἡρώδου τρόπον καὶ πάντα λέγων	τε	καὶ πράττων τὰ πρὸς ἡδονὴν
[1, 2]	διαμενοῦσι κύριοι τῶν πραγμάτων προεῖδέν	τε	καὶ προεφήτευσεν· ὧν τὴν καταστροφὴν
[1, 4]	εἰς τὴν παράλιον αἱρεῖ Γάζαν	τε	καὶ Ῥάφειαν καὶ Ἀνθηδόνα τὴν
[1, 0]	πόνοις μεγίστοις ἀλλόφυλος ὢν Ἕλλησί	τε	καὶ Ῥωμαίοις τὴν μνήμην τῶν
[1, 14]	διαφορά· τοῦτον γὰρ δὴ στασιώδη	τε	καὶ Ῥωμαίων ἐχθρὸν ὑπελάμβανεν. Καίσαρα
[1, 28]	αὐτῷ καὶ ἄλλαι θυγατέρες Ῥωξάνη	τε	καὶ Σαλώμη, ἡ μὲν ἐκ
[1, 8]	Συνεπολίσθησαν γοῦν τούτου κελεύσαντος Σκυθόπολίς	τε	καὶ Σαμάρεια καὶ Ἀνθηδὼν καὶ
[1, 2]	προσβάλλειν, ἐπειδὰν δὲ κατίδοι τυπτομένην	τε	καὶ σπαραττομένην, ἐθηλύνετο καὶ τοῦ
[1, 11]	συνῇσαν οἱ πανταχόθεν δυνατοὶ δωρεάς	τε	καὶ στεφάνους φέροντες, Ἡρώδης μὲν
[1, 21]	γυμνάσια, Βύβλῳ δὲ τεῖχος, ἐξέδρας	τε	καὶ στοὰς καὶ ναοὺς καὶ
[1, 24]	προσφέρειν, ὁ δ' αὐτὸν κατεκοίμιζέν	τε	καὶ συγκατεκλίνετο. Τούτους εἰς τὰ
[1, 26]	ἐφ' οἷς ὁ Εὐρυκλῆς οἰκτείρειν	τε	καὶ συναλγεῖν ὑπεκρίνετο. Τὰ δ'
[1, 28]	δὲ καὶ τὸν Φερώραν δώροις	τε	καὶ ταῖς ἄλλαις θεραπείαις καὶ
[1, 4]	ἐν μέσῃ τῇ πόλει γυναῖκάς	τε	καὶ τέκνα αὐτῶν ἀπέσφαξεν ταῖς
[1, 20]	καλούμενον καὶ τὴν προσεχῆ Βαταναίαν	τε	καὶ τὴν Αὐρανῖτιν χώραν ἐξ
[1, 7]	Συριακὴν ἐπαρχίαν. Παραδοὺς δὲ ταύτην	τε	καὶ τὴν Ἰουδαίαν καὶ τὰ
[1, 3]	τὸν ἀδελφὸν Ἀντίγονον, ὃν ἠγάπα	τε	καὶ τῆς βασιλείας κοινωνὸν εἶχεν·
[1, 30]	ὁ βασιλεὺς ὑποψίαις πλείοσιν θεραπαίνας	τε	καί τινας τῶν ἐλευθέρων ἐβασάνιζεν.
[1, 14]	ἄλλαις ἀρχαῖς οἱ ὕπατοι θύσοντές	τε	καὶ τὸ δόγμα ἀναθήσοντες εἰς
[1, 21]	Ἀλλ' Ἀθηναῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι Νικοπολῖταί	τε	καὶ τὸ κατὰ Μυσίαν Πέργαμον
[1, 10]	δίκην ἥκειν ἀποδώσοντα λόγον αὐτῷ	τε	καὶ τοῖς πατρίοις νόμοις, οἳ
[1, 28]	αὐτῶν. (Ἐπειδὴ> ταῦτα εἰπὼν ἀπεδάκρυσέν	τε	καὶ τῶν παίδων συνήρμοσεν τὰς
[1, 8]	ἐπιτήδεια τῶν χωρίων ἐτείχιζε Ἀλεξάνδρειόν	τε	καὶ Ὑρκάνειον καὶ Μαχαιροῦντα πρὸς
[1, 13]	ἀλλὰ καὶ παραδοῦναι αὐτῷ Φασάηλόν	τε	καὶ Ὑρκανὸν δεσμώτας αἰκίσασθαι. Ὁ
[1, 13]	καταλειφθέντων Πάρθων οἷς προσετέτακτο Φασάηλόν	τε	καὶ Ὑρκανὸν συνελάμβανον τά τε
[1, 27]	βασιλέως συγγενεῖς καὶ φίλοι, Σαλώμη	τε	καὶ Φερώρας, μεθ' οὓς οἱ
[1, 28]	(Συναγαγὼν γάρ ποτε Ἡρώδης συγγενεῖς	τε	καὶ φίλους παραστησάμενός τε τὰ
[1, 20]	τῇ δυνάμει. Δόξα γοῦν αὐτῷ	τε	Καίσαρι καὶ τοῖς στρατιώταις παρέστη
[1, 15]	ἐδεῖτο μὴ καταλιπεῖν αὐτὸν ὑπό	τε	Καίσαρος καὶ Ἀντωνίου καὶ τῆς
[1, 19]	ἐπαφίησιν αὐτοῖς περὶ Διόσπολιν ἐκράτησέν	τε	καίτοι καρτερῶς ἀντιπαραταξαμένων. Πρὸς δὲ
[1, 26]	διὸ μηδὲν ὑποστελλόμενος Ἀλέξανδρος τά	τε	κατ' Ἀντίπατρον ἀπωδύρετο πρὸς αὐτὸν
[1, 10]	Συρίας καὶ Σαμαρείας οὐ μόνον	τε	κατ' εὔνοιαν τὴν ἐκ τοῦ
[1, 2]	καὶ τὴν πόλιν ἑλόντες αὐτήν	τε	κατασκάπτουσιν καὶ τοὺς ἐνοικοῦντας ἐξηνδραποδίσαντο.
[1, 2]	δυνάμει μέχρι τῆς Σκυθοπόλεως ταύτην	τε	κατέδραμον καὶ τὴν ἐντὸς Καρμήλου
[1, 28]	ὀρφανῶν τιμὴν ἑαυτοῦ κατάλυσιν αὖθίς	τε	κινδυνεύσειν περὶ τῶν ὅλων, εἰ
[1, 23]	ἐπέμφθη καὶ πρὸς Καίσαρα τῷ	τε	κόσμῳ καὶ ταῖς ἄλλαις θεραπείαις
[1, 29]	οὔ τι μελλήσας ἐξέπεμψεν θεραπείαν	τε	λαμπρὰν καὶ πλεῖστα δοὺς χρήματα
[1, 8]	τὴν πολιτείαν. Ἔνθεν ὁρμήσας Ναβαταίων	τε	μάχῃ κρατεῖ καὶ Μιθριδάτην καὶ
[1, 1]	τὸν ὑψηλότατον τῶν ἐλεφάντων πύργῳ	τε	μεγάλῳ καὶ περιχρύσοις προτειχίσμασι κεκοσμημένον,
[1, 29]	νεκρὸν εἰς Ἱεροσόλυμα κομίσας πένθος	τε	μέγιστον ὅλῳ τῷ ἔθνει κατήγγειλεν
[1, 32]	τὸν ἔλεγχον τῆς φαρμακείας τάς	τε	μηνύσεις ἑξῆς> ἐπεδείκνυεν καὶ περὶ
[1, 2]	γὰρ Πτολεμαῖος ὁπότε καταπονοῖτο, τήν	τε	μητέρα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ
[1, 31]	ἐκδιηγήσαντο πάντας τοὺς ἐλέγχους ἥ	τε	μήτηρ καὶ ἡ γυνή. Καὶ
[1, 2]	πλεῖστον τῷ λαῷ πεποιθὼς κατά	τε	μνήμην τῶν πατρῴων κατορθωμάτων καὶ
[1, 27]	τῷ ξυρῷ σε διαχειρίσασθαι, μεγάλας	τέ	μοι παρ' Ἀλεξάνδρου δωρεὰς ὑπισχνεῖτο.
[1, 11]	περὶ Ἀπάμειαν δυνάμεις. Ἔνθα Βάσσῳ	τε	Μοῦρκον καὶ τὰ διεστῶτα τάγματα
[1, 14]	αὐτοῦ τῷ πατρὶ συνδιήνεγκεν, τήν	τε	ξενίαν καὶ τὴν ἐν ἅπασιν
[1, 22]	Κλεοπάτρας δεινότητα, δι' ἣν Λυσανίας	τε	ὁ βασιλεὺς ἀνῄρητο καὶ Μάλχος
[1, 0]	δυναστείαν αὐτῶν ἐπαγαγὼν Σόσσιον, ὅπως	τε	ὁ λαὸς μετὰ τὴν Ἡρώδου
[1, 0]	τὰς τῶν αἰχμαλώτων κολάσεις, ὅπως	τε	ὁ ναὸς ἄκοντος ἐνεπρήσθη Καίσαρος
[1, 27]	Καῖσαρ, συνῆγε τὸ δικαστήριον. Προκαθίζουσίν	τε	οἱ ἡγεμόνες γραφὲν αὐτοῖς ὑπὸ
[1, 21]	ὠνόμασεν. (Παραδοὺς δ' αἰῶνι τούς	τε	οἰκείους καὶ φίλους οὐδὲ τῆς
[1, 10]	παρώξυνον τὸν Ὑρκανὸν κατ' ὀργήν	τε	οἴχεσθαι τὸν Ἡρώδην λέγοντες καὶ
[1, 20]	Πηλουσίου παρασχεῖν ὕδωρ ἄφθονον ἐπανιοῦσί	τε	ὁμοίως, οὐδὲ ἔστιν ὅ τι
[1, 29]	λάθρα καὶ κῶμοι νυκτερινοί, τήν	τε	ὁμόνοιαν ἡ παρατήρησις ἐπέτεινεν. Ἠγνόει
[1, 0]	μὲν δὴ τὰ Ἰουδαίων, τίνες	τε	ὄντες καὶ ὅπως ἀπανέστησαν Αἰγυπτίων,
[1, 0]	πόλις διέκειτο παρόντος αὐτοῦ, προσβολάς	τε	ὅσας ἐποιήσατο καὶ ὁπόσα χώματα,
[1, 0]	καὶ ὅπως ἀπανέστησαν Αἰγυπτίων, χώραν	τε	ὅσην ἐπῆλθον ἀλώμενοι καὶ πόσα
[1, 2]	δὲ καὶ τῆς Ἰδουμαίας ἄλλας	τε	οὐκ ὀλίγας καὶ Ἀδωρεὸν καὶ
[1, 25]	μὴ θέλοντι νύκτωρ εἰσβιασαμένην. Αἵ	τε	οὖν βίβλοι παρῆσαν εἰς χεῖρας
[1, 18]	καὶ τῷ ναῷ προσφεύγοντες· ἦν	τε	οὔτε νηπίων οὔτε γήρως ἔλεος
[1, 18]	τοῦ τείχους ἕτερον ἀντωχύρουν· καθόλου	τε	οὔτε χερσὶν οὔτ' ἐπινοίαις ἔκαμνον
[1, 32]	τὸ ἐμὸν γῆρας ἐβαρύνθη βασιλεύς	τε	οὐχ ὑπέμεινεν εἰ μὴ διὰ
[1, 7]	περιεσκόπει ὅπως δεῖ προσβαλεῖν, τήν	τε	ὀχυρότητα τῶν τειχῶν δυσμεταχείριστον ὁρῶν
[1, 16]	ἀπόπτου δὲ Ἡρώδης ἐπιβλέπων τῷ	τε	πάθει συνείχετο καὶ τῷ πρεσβύτῃ
[1, 28]	καὶ τῶν ἐμῶν ἐκγόνων τά	τε	παιδία ταυτὶ γαληνοτέροις ἐπιδεῖν ὄμμασιν
[1, 6]	τῆς Ἰουδαίας τὸ πιότατον φοίνικά	τε	πάμπολυν καὶ βάλσαμον τρέφει. Τοῦτο
[1, 17]	διεκωλύθη σφοδροτάτῳ. Τοῦτ' ἐμπόδιον ἐκείνῳ	τε	παντελοῦς κατορθώματος καὶ ἥττης Ἀντιγόνῳ
[1, 3]	μεῖζον ἢ κατ' ἰδιώτην, ὅτι	τε	παρείη μετὰ μεγίστου συντάγματος ἀναιρήσων
[1, 15]	τεῖχος ἐκέλευεν ὡς ἐπ' ἀγαθῷ	τε	παρείη τοῦ δήμου καὶ ἐπὶ
[1, 10]	ποιήσας, εἰ μὴ προεξελθόντες ὅ	τε	πατὴρ καὶ ὁ ἀδελφὸς ἔκλασαν
[1, 24]	δ' ἦσαν, ὡς ἂν ἐφειμένου	τε	πατρίως Ἰουδαίοις γαμεῖν πλείους καὶ
[1, 14]	Ἀτρατῖνος παραστησάμενοι τὸν Ἡρώδην τάς	τε	πατρῴας εὐεργεσίας καὶ τὴν αὐτοῦ
[1, 10]	κέρδεσιν οἰκείοις ἐθελόντων, ὡς αὐτόν	τε	πειράσουσιν ἀντὶ κηδεμόνος δεσπότην καὶ
[1, 16]	ἐπιστολῶν ἑαυτῷ βοηθὸν ἀφικέσθαι πολλά	τε	περὶ τῆς Ἡρώδου βίας ἀποδυρόμενος
[1, 13]	ἑορτῆς, ἣ πεντηκοστὴ καλεῖται, τά	τε	περὶ τὸ ἱερὸν πάντα καὶ
[1, 22]	πρὸς ἐπανήκοντα τὸν Ἡρώδην πολλά	τε	περὶ τοῦ πρὸς αὐτὴν συμπαθοῦς
[1, 12]	πολλοὺς δὲ ἔτρωσεν· ὧν οἵ	τε	πεσόντες ταφῆς καὶ οἱ τραυματίαι
[1, 13]	διώξαντες ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἔθεον γενόμενοί	τε	πλείους μέχρι τῶν βασιλείων προῆλθον.
[1, 8]	δείσας πρὸς τὴν ἔφοδον δύναμίν	τε	πλείω συνέλεγεν, ὡς γενέσθαι μυρίους
[1, 2]	ἐπὶ τοὺς Σαμαρεῖς ὑποστρέψαντες τό	τε	πλῆθος πάλιν εἰς τὸ τεῖχος
[1, 18]	τὸ βάλσαμον, δίδωσιν αὐτῇ πόλεις	τε	πλὴν Τύρου καὶ Σιδῶνος τὰς
[1, 13]	εἰσαφεῖναι, Φασάηλος δὲ πεισθεὶς τῇ	τε	πόλει καὶ ξενίᾳ τὸν Πάρθον
[1, 17]	εἰς τὴν Γαλιλαίαν ἐνέβαλεν τούς	τε	πολεμίους ὑπαντιάσαντας εἰς ὃ καταλελοίπεσαν
[1, 1]	πλείστης δυνάμεως αὐτὸς ὁρμήσας τήν	τε	πόλιν αἱρεῖ κατὰ κράτος καὶ
[1, 16]	αὐτοῦ τὴν διάνοιαν Ἀντίγονος τήν	τε	πόλιν ἀπέκλεισεν καὶ ἀπὸ τῶν
[1, 4]	εἰς Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν, Ἀλέξανδρος Γαδάρων	τε	πολιορκίᾳ κρατεῖ καὶ Ἀμαθοῦντος, ὃ
[1, 22]	εἰς μοιχείαν διέβαλλον αὐτήν, ἄλλα	τε	πολλὰ πρὸς τὸ πιθανὸν ἐνσκευαζόμεναι
[1, 32]	μύσους ἀναπλήσειεν τὸν οἶκον, ἄλλα	τε	πολλὰ πρὸς τούτοις εἰπὼν καὶ
[1, 29]	τε φίλων καὶ συγγενῶν ἄλλα	τε	πολλὰ τῆς ἀνθρώπου κατηγόρει καὶ
[1, 31]	ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ συνωνούμενος ἄλλα	τε	πολλὰ τῶν κειμηλίων, ἵνα τῷ
[1, 31]	συμφύρειν ἐπειρᾶτο τὸν ἔλεγχον, ἐσθῆτάς	τε	πολυτελεῖς καὶ στρωμνὰς ποικίλας ἐκπώματά
[1, 3]	οἱ πονηροὶ τῷ βασιλεῖ τήν	τε	πομπὴν τῶν ὁπλιτῶν ἐδήλουν καὶ
[1, 30]	μηνυταὶ τῶν ἀδήλων ἐγίνοντο τούς	τε	πορρωτάτω τῆς ὑποψίας ὄντας ἔσυρον
[1, 30]	εἰς τὴν νόσον καταπεσεῖν. Ἀγηοχέναι	τε	πρὸ δυοῖν ἡμερῶν τὴν μητέρα
[1, 13]	ταῖς πεντακοσίαις καθοσιώσειεν Πάρθοις, ὅτι	τε	προλοχίζοιντο μὲν αὐτοῖς αἱ νύκτες
[1, 11]	τὸ πλῆθος, τότε μὲν ἀπολογούμενόν	τε	προσίεται τὸν Μάλιχον καὶ τῆς
[1, 21]	Καίσαρος προγόνου Δρούσιον κέκληται, (ψαλίδες	τε	πυκναὶ πρὸς καταγωγὴν τῶν ἐνορμιζομένων
[1, 9]	τάχος ἔπεμψεν εἰς Συρίαν, ταύτην	τε	ῥᾳδίως ἐλπίσας καὶ τὰ περὶ
[1, 6]	ὥρμησεν ἐπ' Ἀριστόβουλον, ἀναλαβὼν τήν	τε	Ῥωμαικὴν δύναμιν καὶ πολλοὺς ἐκ
[1, 0]	παῖς ἐξ Ἱεροσολύμων ἱερεύς, αὐτός	τε	Ῥωμαίους πολεμήσας τὰ πρῶτα καὶ
[1, 24]	λύπην προσέλαβον· ἔγνωσαν γὰρ τήν	τε	Σαλώμην ἐχθρὰν καὶ τὸν θεῖον
[1, 28]	ἔλεον ἐκ τοῦ ἔθνους, ὅση	τε	σπουδὴ ζώντων καὶ ὅση μνήμη
[1, 21]	φευκτὴν οὖσαν ὑπὸ βορβόρου κατέστρωσέν	τε	σταδίων εἴκοσι τὸ μῆκος οὖσαν
[1, 33]	λοιπὸν ἀπογνοὺς τὴν σωτηρίαν τοῖς	τε	στρατιώταις ἀνὰ πεντήκοντα δραχμὰς ἐκέλευσεν
[1, 10]	κατατρέχοντα μετὰ μεγίστου στίφους αὐτόν	τε	συλλαβὼν ἀποκτείνει καὶ πολλοὺς τῶν
[1, 0]	ἀρχῆς ὁ πόλεμος ἀνερράγη τά	τε	συμβάντα κατὰ Κέστιον καὶ ὅσα
[1, 20]	Πτολεμαίδα τῆς δυνάμεως ἐξέτασιν εἱστίασέν	τε	σὺν ἅπασιν τοῖς φίλοις· μεθ'
[1, 27]	ἀγανάκτησιν. Ἔνθα δὴ μετέωρος ἥ	τε	Συρία πᾶσα καὶ τὸ Ἰουδαικὸν
[1, 15]	χρήματα εἰς τροφὰς ἀπαιτεῖν ἀπάγειν	τε	σφᾶς χειμεριοῦντας εἰς τοὺς ἰδίους
[1, 4]	δ' ἐξαίφνης ὁ Θεόδωρος τά	τε	σφέτερα καὶ τὴν τοῦ βασιλέως
[1, 21]	Ἱεροσολύμοις ὁμώνυμον πύργον, οὗ τό	τε	σχῆμα καὶ τὴν ἐν τῷ
[1, 28]	συγγενεῖς τε καὶ φίλους παραστησάμενός	τε	τὰ παιδία καὶ δακρύων ἐμπλήσας
[1, 13]	ἐκέλευσεν εἰς τὴν Ἰουδαίαν κατασκεψόμενόν	τε	τὰ τῶν πολεμίων καὶ πρὸς
[1, 6]	ὑπέστρεψεν εἰς τὸ ἔρυμα. Πάλιν	τε	τἀδελφοῦ προκαλουμένου καταβὰς καὶ διαλεχθεὶς
[1, 0]	εἰς τὴν χώραν ἐνέβαλεν, ὅπως	τε	τὰς δυνάμεις καὶ ὅπου συνήγαγε
[1, 15]	ἀποκόψαι τὰς Σίλωνος προφάσεις, εἴς	τε	τὰς ἑξῆς ἡμέρας μὴ διαλιπεῖν
[1, 7]	τοὺς περὶ τὸν Ὑρκανὸν εἴς	τε	τὰς ἐπινοίας καὶ τὰς ὑπηρεσίας
[1, 10]	ἡγεῖτο κεχαρισμένον· ὑμνεῖτο γοῦν ἀνά	τε	τὰς κώμας καὶ ἐν ταῖς
[1, 0]	οἱ Ἰουδαῖοι τοῖς ὅπλοις, (ὅπως	τε	τὰς περιοίκους ἐτειχίσαντο, καὶ ὡς
[1, 7]	κατὰ τὸ προσάρκτιον κλίμα τήν	τε	τάφρον ἔχου καὶ τὴν φάραγγα
[1, 5]	τὸν μὲν πρεσβύτερον Ὑρκανὸν διά	τε	τὴν ἡλικίαν ἀποδείκνυσιν ἀρχιερέα καὶ
[1, 18]	χρημάτων τοὺς μισθοὺς ἑκάστοις. Οὕτως	τε	τὴν λοιπὴν ἐξωνησάμενος πατρίδα τὰς
[1, 27]	ὡς πρὸς παρόντας διετείνετο κατηγόρει	τε	τὴν μὲν ἐπιβουλὴν ἀσθενῶς ὡς
[1, 22]	τοὺς πρεσβυτάτους βασιλικῶς ἦγεν διά	τε	τὴν μητρῴαν εὐγένειαν καὶ ὅτι
[1, 33]	τοῖς γὰρ οὕτω τελευτῶσιν ἀθάνατόν	τε	τὴν ψυχὴν καὶ τὴν ἐν
[1, 0]	ἐκ τοῦ πυρὸς ἡρπάγη τήν	τε	τῆς ὅλης πόλεως ἅλωσιν καὶ
[1, 4]	τὸ μὲν πλεῖστον αὐτῶν ἐπί	τε	τῆς παρατάξεως κἀν τῇ φυγῇ
[1, 0]	καὶ τὰ μέτρα τούτων, τήν	τε	τῆς πόλεως ὀχυρότητα καὶ τοῦ
[1, 0]	τοὺς τῆς Ἰουδαίας ὅρους, ἔτι	τε	τῆς χώρας τὴν ἰδιότητα, λίμνας
[1, 27]	ὑπισχνεῖτο. Ταῦτ' ἀκούσας Ἡρώδης τόν	τε	Τίρωνα σὺν τῷ παιδὶ καὶ
[1, 4]	τοῦ τρόπου τὸ ἀνώμαλον, πυνθανομένῳ	τε	τὸ αἴτιον, τί ἂν ποιήσας
[1, 15]	τῶν περὶ Ἀντίγονον προανεσκευασμένων, ἐκίνει	τε	τὸ στρατόπεδον καὶ ἀναχωρεῖν ἐπειρᾶτο.
[1, 1]	ἐν τῷ Ἡλιοπολίτῃ νομῷ πολίχνην	τε	τοῖς Ἱεροσολύμοις ἀπεικασμένην καὶ ναὸν
[1, 18]	ἀντίπαλον. Ἐσφάττοντο δὲ παμπληθεῖς ἔν	τε	τοῖς στενωποῖς καὶ κατὰ τὰς
[1, 2]	φιλίᾳ τὴν ἀρχὴν ἐκρατύνατο πρός	τε	τὸν Ἀντιόχου παῖδα διαλλαγὰς ἐποιήσατο.
[1, 16]	τῶν ἡμαρτημένων γενόμενος ταχέως μεταδιώκει	τε	τὸν βασιλέα καὶ πολλὰ δεηθεὶς
[1, 21]	γοῦν ἔτει τῆς βασιλείας αὐτόν	τε	τὸν ναὸν ἐπεσκεύασεν καὶ περὶ
[1, 27]	πρὸς Καίσαρα διὰ τάχους Οὐολούμνιόν	τε	τὸν στρατοπεδάρχην καὶ τῶν φίλων
[1, 6]	ἔπειθεν καὶ τὸν Ἀρέταν δέξασθαί	τε	τὸν Ὑρκανὸν καὶ καταγαγεῖν ἐπὶ
[1, 25]	ἦν ὑπόθεσις. Ὃς κατιδὼν τό	τε	τοῦ βασιλέως ὀξύρροπον καὶ τὴν
[1, 32]	Αἱ δὲ τῆς Σαλώμης λοιδορίας	τε	τοῦ βασιλέως περιεῖχον πικροτάτας καὶ
[1, 5]	προσηγορίας ἐπικρατήσαντος Ἀντωνίου, καθάπερ ἀπό	τε	τοῦ Σεβαστοῦ καὶ Ἀγρίππα Σεβαστὴ
[1, 1]	κάτεισι καὶ συμβαλὼν μάχῃ νικᾷ	τε	τοὺς Ἀντιόχου στρατηγοὺς καὶ τῆς
[1, 24]	τὴν βασιλείαν οὐκ εἰς μακράν	τε	τοὺς μὲν ἐχθροὺς ἀμυνεῖται, τοὺς
[1, 14]	τοῦ γένους συμφορὰς ἐκδιηγεῖτο, ὅτι	τε	τοὺς οἰκειοτάτους ἐν φρουρίῳ καταλιπὼν
[1, 33]	καὶ κόλου συνεχεῖς ἀλγηδόνες περί	τε	τοὺς πόδας ὥσπερ ὑδρωπιῶντος οἰδήματα
[1, 0]	Πάρθους μὲν καὶ Βαβυλωνίους Ἀράβων	τε	τοὺς πορρωτάτω καὶ τὸ ὑπὲρ
[1, 0]	ἀληθείας διήμαρτον. Ὅπου δ' οἵ	τε	τούτων συγγραφεῖς ἐπαύσαντο καὶ οἱ
[1, 20]	προστίθησιν αὐτοῦ τῇ βασιλείᾳ τόν	τε	Τράχωνα καλούμενον καὶ τὴν προσεχῆ
[1, 11]	Κάσσιον καὶ Βροῦτον πολέμου Καίσαρί	τε	τῷ νέῳ καὶ Ἀντωνίῳ Κάσσιος
[1, 26]	σαθρὰ τῆς οἰκίας κατέμαθεν, τάς	τε	τῶν ἀδελφῶν διαφορὰς καὶ ὅπως
[1, 20]	λῃστήριον. Στρατεύσας οὖν Οὐάρρων καθαίρει	τε	τῶν ἀνδρῶν τὴν γῆν καὶ
[1, 8]	ὅλων ἐπικηρυκεύεται πρὸς αὐτόν, συγγνωσθῆναί	τε	τῶν ἡμαρτημένων δεόμενος καὶ τὰ
[1, 30]	πρὸς πᾶσαν ὑπόνοιαν ἐξερριπίζετο πολλούς	τε	τῶν οὐκ αἰτίων εἷλκεν εἰς
[1, 1]	ἄριστος κατὰ τὴν μάχην πολλούς	τε	τῶν πολεμίων ἀποκτείνας ἀναιρεῖται καὶ
[1, 0]	ἐποιήσατο καὶ ὁπόσα χώματα, περιβόλους	τε	τῶν τριῶν τειχῶν καὶ τὰ
[1, 0]	τοῖς πεφωραμένοις. (Ἔπειτα διέξειμι τήν	τε	τῶν τυράννων πρὸς τοὺς ὁμοφύλους
[1, 6]	αὑτόν. Ἐπεὶ μέντοι Πομπήιος ἐξίστασθαί	τε	τῶν φρουρίων ἐκέλευεν αὐτῷ καὶ
[1, 21]	εἰς ἀμέτρητον ἀπορρῶγα βαθύνεται πλήθει	τε	ὕδατος ἀσαλεύτου καὶ τοῖς καθιμῶσίν
[1, 33]	Καὶ περὶ τὴν κλίνην οἵ	τε	υἱεῖς καὶ τὸ πλῆθος τῶν
[1, 11]	τὴν ἀπειλὴν τοῦ Κασσίου τοῖς	τε	υἱοῖς διεῖλεν εἰσπράττειν τὰ χρήματα
[1, 11]	ὡς ἐν Τύρῳ γίνεται, τόν	τε	υἱὸν ὁμηρεύοντα παρὰ τοῖς Τυρίοις
[1, 33]	ἔθνει μεγίστης ἠξιωμένοι δόξης, Ἰούδας	τε	υἱὸς Σεπφεραίου καὶ Ματθίας ἕτερος
[1, 20]	καὶ τῇ βασιλείᾳ προσέθηκεν τήν	τε	ὑπὸ Κλεοπάτρας ἀποτμηθεῖσαν χώραν καὶ
[1, 25]	Ἀρχελάῳ δῶρα λαμπρὰ ἔδοσαν, προεπέμφθη	τε	ὑπό τε Ἡρώδου καὶ τῶν
[1, 15]	ἐπειρᾶτο. Ἡρώδης δ' ἐντυγχάνων τοῖς	τε	ὑπὸ τὸν Σίλωνα ἡγεμόσιν καὶ
[1, 0]	δήμου καὶ τὰς συμφορὰς ὅσα	τε	ὑπὸ τοῦ πολέμου καὶ ὅσα
[1, 0]	ἐπελθὼν τὴν χώραν κατεστήσατο, τήν	τε	ὑποστροφὴν αὐτοῦ τὴν εἰς Ἰταλίαν
[1, 6]	ἔφοδον Ἀριστόβουλος ἱκέτης ἀπαντᾷ χρημάτων	τε	ὑποσχέσει καὶ τῷ μετὰ τῆς
[1, 13]	καλεῖται Ἐκδίππων· ἐκεῖ γὰρ τήν	τε	ὑπόσχεσιν τῶν χιλίων ἤκουσαν ταλάντων
[1, 6]	γὰρ λαβὼν Σκαῦρος ἐπικηρυκεύεται πρός	τε	Ὑρκανὸν καὶ τοὺς Ἄραβας ἀπειλῶν
[1, 11]	προιδόμενος αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν τόν	τε	Ὑρκανὸν κἀκεῖνον ἐπὶ δεῖπνον ἐκάλει,
[1, 11]	πραγμάτων καὶ τὴν ἀρχὴν ἀνακτησάμενός	τε	Ὑρκανῷ καὶ διαφυλάξας· (Μάλιχος δὲ
[1, 7]	πύργον καλουμένην, ὕστερον δὲ μετακτισθεῖσάν	τε	ὑφ' Ἡρώδου βασιλέως λαμπροτάτοις κατασκευάσμασιν
[1, 29]	τὰς ἑαυτοῦ θυγατέρας ὕβριν, ὅτι	τε	Φαρισαίοις μὲν χορηγήσειεν μισθοὺς κατ'
[1, 30]	τὰς λαθραίας αὐτῶν συνόδους, ὅτι	τε	Φερώρας καὶ Ἀντίπατρος σὺν ἐκείναις
[1, 14]	τοῖς ἡγεμόσιν ἐντυγχάνει· κἀκεῖνοι τήν	τε	φήμην καὶ τὸ ἀξίωμα τἀνδρὸς
[1, 30]	ἀλήθειαν. Ἡ δὲ γυνὴ τήν	τε	φιλίαν τῆς Ἀντιπάτρου μητρὸς πρὸς
[1, 29]	ἑαυτοῦ βασιλέα· τούτου γὰρ ἄλλους	τε	φίλους ἀνῃρήκει καὶ Σόαιμον τῶν
[1, 25]	παλλακίδι, ἥτις ἐκαλεῖτο Παννυχίς, τῶν	τε	φίλων ἐτίμησεν κατ' ἀξίαν ἕκαστον.
[1, 29]	διέβαλλεν. Ἀθροίσας οὖν συνέδριον τῶν	τε	φίλων καὶ συγγενῶν ἄλλα τε
[1, 0]	ἐπανέστη τοῖς καιροῖς ἀκμάζον κατά	τε	χεῖρα καὶ χρήμασιν, ὡς δι'
[1, 25]	δωρεῖται ταλάντων ἑβδομήκοντα δώροις θρόνῳ	τε	χρυσῷ διαλίθῳ καὶ εὐνούχοις καὶ
[1, 0]	τὴν Ἰουδαίων χώραν ἐνέβαλεν ὅσῃ	τε	χρώμενος Ῥωμαίων στρατιᾷ καὶ ὅσοι
[1, 18]	πρὸς ἄμυναν τῆς πολιορκίας τούς	τε	χωννύντας εἶργον ἀπὸ τοῦ τείχους
[1, 7]	ἀγωνισαμένους λαμπροῖς ἀριστείοις δωρησάμενος τῇ	τε	χώρᾳ καὶ τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐπιτάσσει
[1, 32]	καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν τῆς	τε	χώρας οὐκ ὀλίγα καὶ τῶν
[1, 1]	κυριεύσας δὲ τοῦ ἱεροῦ τόν	τε	χῶρον ἐκάθηρε πάντα καὶ περιετείχισε
[1, 1]	ὡς τῶν προτέρων μεμιαμμένων, βωμόν	τε	ᾠκοδόμησεν ἕτερον καὶ τῶν ἐναγισμῶν
[1, 31]	ἐπὶ Ῥώμης ἠγόραζεν ἐπιστολὰς προσιών	τε	ὡς ἀνύποπτος εἴη τῷ πατρὶ
[1, 3]	διηπίστει τοῖς λεγομένοις ὁ Ἀριστόβουλος	ἅτε	δὴ καὶ τὸν ἀδελφὸν ἀγαπῶν
[1, 33]	πρὸς τὸ χαλεπώτερον ἡ νόσος	ἅτε	δὴ τῶν ἀρρωστημάτων ἐν γήρᾳ
[1, 23]	ἐν οἷς ἔξεστιν ἐπιτάσσειν παρακαλοῦντα,	μείνατε	ἀδελφοί. Δίδωμι δὲ ὑμῖν ἐσθῆτα
[1, 33]	φρουρουμένους ἄνδρας ἐπειδὰν ἐκπνεύσω τάχιστα	κτείνατε	περιστήσαντες τοὺς στρατιώτας, ἵνα πᾶσα
[1, 19]	ἐχθρῶν παρὰ τὴν ἐμὴν γνώμην	ἐξωρμήσατε,	καιρὸν ἔσχεν ἡ Ἀθηνίωνος ἐνέδρα·
[1, 23]	ἥνωσεν, καθίστησιν δὲ πατήρ, ὑμεῖς	τηρήσατε	μήτε ἀδίκους μήτε ἀνωμάλους τὰς
[1, 19]	τὰ τῶν ἀψύχων κινήματα μηδ'	ὑπολαμβάνετε	τὸν σεισμὸν ἑτέρας συμφορᾶς τέρας
[1, 19]	ἀνυπόστατον, ἐὰν μὴ προπετείᾳ τινὶ	βλαβῆτε.	(Τούτοις παρακροτήσας τὸν στρατὸν ὡς
[1, 23]	καθίστησιν δὲ πατήρ, ὑμεῖς τηρήσατε	μήτε	ἀδίκους μήτε ἀνωμάλους τὰς τιμὰς
[1, 18]	ἁρπαζόντων ἐπιτήδεια καὶ μήτε ἵπποις	μήτε	ἀνδράσιν ὑπολειπομένων τροφήν. Τοῦ γε
[1, 23]	πατήρ, ὑμεῖς τηρήσατε μήτε ἀδίκους	μήτε	ἀνωμάλους τὰς τιμὰς διδόντες, ἑκάστῳ
[1, 29]	παρήγγειλεν μήτε τῇ Φερώρα γυναικὶ	μήτε	αὐτῷ μήτ' ἄλλῳ τινὶ τῶν
[1, 10]	δόξειεν Ὑρκανὸν λαμπρὰν ἄγων δύναμιν	μήτε	γυμνὸς ἐμπέσοι τῷ φθόνῳ. Σέξτος
[1, 10]	δεσπότας παρωσαμένους ἐκεῖνον, εἴ γε	μήτε	ἐντολὰς δόντος μήτε ἐπιστείλαντος αὐτοῦ
[1, 10]	εἴ γε μήτε ἐντολὰς δόντος	μήτε	ἐπιστείλαντος αὐτοῦ τοσούτους παρὰ τὸν
[1, 30]	ὅλης νυκτὸς μηδένα μήτε οἰκέτην	μήτε	θεράπαιναν ἐῶντες παρατυγχάνειν. Μία δὴ
[1, 18]	τὴν πόλιν ἁρπαζόντων ἐπιτήδεια καὶ	μήτε	ἵπποις μήτε ἀνδράσιν ὑπολειπομένων τροφήν.
[1, 10]	δὲ μετὰ καρτεροῦ στίφους, ὡς	μήτε	καταλύειν δόξειεν Ὑρκανὸν λαμπρὰν ἄγων
[1, 30]	βασιλέως δι' ὅλης νυκτὸς μηδένα	μήτε	οἰκέτην μήτε θεράπαιναν ἐῶντες παρατυγχάνειν.
[1, 24]	παραγγείλαντος τοῖς τιμιωτάτοις μήτε προσιέναι	μήτε	προσέχειν τοῖς περὶ Ἀλέξανδρον. Φοβερὸς
[1, 24]	βασιλέως προστάγματα, παραγγείλαντος τοῖς τιμιωτάτοις	μήτε	προσιέναι μήτε προσέχειν τοῖς περὶ
[1, 12]	Ὑρκανῷ μήθ' ἑαυτοῖς ἀπωλείας αἰτίους	μήτε	τῇ πατρίδι πολέμου γίνεσθαι φιλονεικοῦντας
[1, 29]	μετέβαινεν ἐπ' Ἀντίπατρον, ᾧ παρήγγειλεν	μήτε	τῇ Φερώρα γυναικὶ μήτε αὐτῷ
[1, 14]	τὰς παρακλήσεις τῆς βασιλίδος καὶ	μήτε	τὴν ἀκμὴν τοῦ χειμῶνος ὑποδείσας
[1, 18]	ἡλικίαν ἐπεξῄεσαν. Ἔνθα καὶ Ἀντίγονος	μήτε	τῆς πάλαι μήτε τῆς τότε
[1, 18]	καὶ Ἀντίγονος μήτε τῆς πάλαι	μήτε	τῆς τότε τύχης ἔννοιαν λαβὼν
[1, 14]	τὴν ἀκμὴν τοῦ χειμῶνος ὑποδείσας	μήτε	τοὺς κατὰ τὴν Ἰταλίαν θορύβους
[1, 23]	τηρῆσαι τὴν ἐμὴν κρίσιν, ἂν	ὁμονοῆτε.	Ταῦτ' εἰπὼν καὶ φιλοφρόνως ἕκαστον
[1, 33]	λαμπρὸν ἐπιτάφιον ἔχειν, ἂν ὑμεῖς	θελήσητε	ταῖς ἐμαῖς ἐντολαῖς ὑπουργῆσαι. Τούσδε
[1, 11]	σώζει τὸν ἀμφοτέρων ἐπίβουλον ἀνελών.	Εἴτε	δὲ φρονῶν Ὑρκανὸς οὕτως εἴθ'
[1, 1]	ὄνομα, συνασπίσας μετὰ χειρὸς οἰκείας,	πέντε	γὰρ υἱεῖς ἦσαν αὐτῷ, κοπίσιν
[1, 15]	ἀναλαβών, ὧν πέντε μὲν Ῥωμαίων	πέντε	δὲ Ἰουδαίων ἦσαν ἔχουσαι καὶ
[1, 33]	τὴν ἀναίρεσιν τοῦ παιδὸς ἐπιβιοὺς	πέντε	ἡμέρας τελευτᾷ, βασιλεύσας ἀφ' οὗ
[1, 1]	(Συναγαγὼν γοῦν πεζῶν μὲν μυριάδας	πέντε,	ἱππεῖς δὲ πεντακισχιλίους, ἐλέφαντας δὲ
[1, 19]	αὐτοὺς τοῖς Ἰουδαίοις ἑκόντες, ὡς	πέντε	μὲν ἡμέραις τετρακισχιλίους δεθῆναι, τῇ
[1, 17]	Ἡρώδης δὲ τὴν πολεμίαν καταδραμὼν	πέντε	μὲν πολίχνας καταστρέφεται, δισχιλίους δὲ
[1, 15]	δέκα δὲ σπείρας ἀναλαβών, ὧν	πέντε	μὲν Ῥωμαίων πέντε δὲ Ἰουδαίων
[1, 18]	διεγνωκότες. Ἀμέλει τηλικαύτης δυνάμεως περικαθεζομένης	πέντε	μησὶν διήνεγκαν τὴν πολιορκίαν, ἕως
[1, 6]	αὕτη πεζῶν τε καὶ ἱππέων	πέντε	μυριάδες, πρὸς ἣν οὐκ ἀντέσχεν
[1, 17]	παραγγελμάτων ἐπὶ Ἱεριχοῦντος ἐχώρει μετὰ	πέντε	σπειρῶν, ἃς συνέπεμψεν Μαχαιρᾶς· ᾔει
[1, 8]	δὲ πᾶν τὸ ἔθνος εἰς	πέντε	συνόδους, τὸ μὲν Ἱεροσολύμοις προστάξας,
[1, 22]	αὐτῷ. (Τῶν δὲ ἐκ Μαριάμμης	πέντε	τέκνων γενομένων δύο μὲν θυγατέρες,
[1, 2]	ὅλοις καὶ τριάκοντα ἔτεσιν ἐπὶ	πέντε	υἱοῖς τελευτᾷ, μακαριστὸς ὄντως καὶ
[1, 30]	τῆς ἀληθείας πλανηθῆναι μὴ δυνάμενος·	ὅτε	ἀποθνήσκοντι Φερώρᾳ παρεκαθέζου δεδακρυμένος, τότε
[1, 19]	τοῦ δεδοικότος ὑμῶν παρίσταται θαρρεῖν.	Ὅτε	γὰρ ἐθρασύνεσθε πέρα τοῦ δέοντος
[1, 12]	πατρῷος δεχθεὶς ὑπ' Ἀντιπάτρου φιλοφρόνως	ὅτε	εἰς τὴν Ἰουδαίαν σὺν Γαβινίῳ
[1, 3]	ἐμοὶ καλόν, ἔφη, τὸ θανεῖν,	ὅτε	μου προτέθνηκεν ἡ ἀλήθεια καί
[1, 3]	Ἐσσαῖος ἦν γένος οὐκ ἔστιν	ὅτε	πταίσας ἢ ψευσθεὶς ἐν τοῖς
[1, 30]	ἐξέσται δὲ φανερῶς, ἐὰν σχῶμέν	ποτε	ἀνδρῶν φρόνημα καὶ χεῖρας. (Ταῦτ'
[1, 25]	ταύτην γὰρ δὴ καὶ μιγῆναί	ποτε	αὐτῷ μὴ θέλοντι νύκτωρ εἰσβιασαμένην.
[1, 22]	ὁμιλίαις ἐπομνύμενον, ὡς οὐδ' ἐρασθείη	ποτὲ	γυναικὸς ἄλλης, πάνυ γοῦν, εἶπεν,
[1, 30]	δὲ καί ποτε ἐκεῖνος τελευτήσειεν·	πότε	δ' ἂν γένοιτο τοῦτο; Παντάπασιν
[1, 13]	ὡς μηδὲ αὖθις ἐν μεταβολῇ	ποτε	δύναιτο τὴν ἀρχιερωσύνην ἀπολαβεῖν· (δεῖ
[1, 30]	βασιλείας ἀληθοῦς. Εἰ δὲ καί	ποτε	ἐκεῖνος τελευτήσειεν· πότε δ' ἂν
[1, 25]	Συμβαλὼν γὰρ εὐθέως αὐτῷ ποῦ	ποτέ	ἐστιν ὁ ἀλιτήριός μου γαμβρός,
[1, 28]	τοὺς ἐξ ἐκείνων. (Συναγαγὼν γάρ	ποτε	Ἡρώδης συγγενεῖς τε καὶ φίλους
[1, 28]	παρέστη περὶ τῶν ἀνῃρημένων, μή	ποτε	κἀκεῖνοι γένοιντο τῶν Ἀντιπάτρου διαβολῶν
[1, 27]	βασιλέα. Σκέψαι μέντοι γε, μή	ποτε	κἀκείνῳ γένηται μῖσος ἐν τοῖς
[1, 31]	τὸν ἐπίβουλον καὶ δεδοικὼς μή	ποτε	προγνοὺς φυλάξηται, δι' ἐπιστολῆς ἀνθυπεκρίνετο
[1, 31]	τὴν μητέρα· δεδιέναι γάρ, μή	ποτε	προσθήκη γένοιτο τῶν κατ' ἐκείνης
[1, 21]	ἱππικῆς ἐπετύγχανεν· μιᾷ γοῦν ἡμέρᾳ	ποτὲ	τεσσαράκοντα θηρίων ἐκράτησεν· ἔστι δὲ
[1, 19]	τι κακὸν οὔτε δαιμόνιον ταπεινώσει	ποτὲ	τὴν Ἰουδαίων ἀνδραγαθίαν, ἐφ' ὅσον
[1, 25]	τὸν βασιλέα, σκεπτέον, ἔφη, μή	ποτε	τὸ μειράκιον ὑπὸ τοσούτων εἴη
[1, 22]	ἀπόρρητον ἦν, καὶ οὐκ ἄν	ποτε	τὸν Ἰώσηπον ἐξαγγεῖλαι τὴν ἐντολὴν
[1, 26]	λάθρα διαλέγοιντο τοῖς ἱππάρχοις μέν	ποτε	τοῦ βασιλέως γενομένοις, τότε δ'
[1, 32]	οὗτός ἐστιν ὁ παραινῶν ἐμοί	ποτε	φυλάττεσθαι ζῶντα Ἀλέξανδρον καὶ μὴ
[1, 31]	τις αὐτὸν τῶν τετελεσμένων, μή	ποτε	φωραθείη τὸ φάρμακον. Τότε δ'
[1, 21]	διηνεκὲς πόρους χρημάτων ἀπέδειξεν, ὡς	μηδέποτε	ἀγωνοθετοῦσαν αὐτοῦ τὴν μνήμην ἀπολιπεῖν.
[1, 21]	προσόδους κατατάξας, ὥσπερ Κῴοις, ἵνα	μηδέποτε	ἐκλείπῃ τὸ γέρας. Σῖτόν γε
[1, 29]	φυγῆς τὸν Ἡρώδου θάνατον καὶ	μηδέποτε	πρὸς ζῶντα ὑποστρέψειν, ἐπανῆλθεν δὲ
[1, 10]	πολλάκις μὲν εὐεργέτῃ, χαλεπῷ δὲ	οὐδέποτε,	πλὴν ὅσον πονηροῖς συμβούλοις χρώμενος
[1, 2]	δικαίου πάθους· ὁ γὰρ Πτολεμαῖος	ὁπότε	καταπονοῖτο, τήν τε μητέρα καὶ
[1, 2]	αὐτῶν παρηνόμησεν. Ὁ δὲ Ἰωάννης	ὁπότε	μὲν ἐνθυμηθείη τὸ παράστημα τῆς
[1, 30]	ἀπολιπεῖν. Ὄντα γε μὴν τῶν	πώποτε	πατέρων μισοτεκνότατον Ἡρώδην πολὺ μᾶλλον
[1, 14]	τοῦ παρόντος ἀρετὴν ἔγνω καὶ	τότε	βασιλέα καθιστᾶν Ἰουδαίων ὃν πρότερον
[1, 26]	μέν ποτε τοῦ βασιλέως γενομένοις,	τότε	δ' ἔκ τινων προσκρουσμάτων ἀποπεπτωκόσι
[1, 31]	μή ποτε φωραθείη τὸ φάρμακον.	Τότε	δ' ἐν Κιλικίᾳ λαβὼν ἣν
[1, 12]	ἐκαλεῖτο, ἐξ ἧς ἐγέννησεν Ἀντίπατρον,	τότε	δὲ γήμας τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ
[1, 24]	τῆς βασιλίδος ἐπιβουλεύειν αὐτῷ φαρμάκοις,	τότε	δὲ πλεῖστοι μηνυταὶ προσῄεσαν, ὡς
[1, 14]	διηνέχθη τάχιον, ἀλλ' ὅτι καὶ	τότε	διὰ Πάρθων λάβοι τὴν ἀρχὴν
[1, 31]	Συλλαῖον δίκη. Πάντων δ' αὐτοῦ	τότε	καὶ τῶν βραχυτέρων ἐν τῷ
[1, 18]	ἦν Ἡρώδῃ κρατοῦντι τῶν πολεμίων	τότε	κρατῆσαι καὶ τῶν ἀλλοφύλων συμμάχων·
[1, 4]	εἰς ἐπανάστασιν. Γίνεται δὲ καὶ	τότε	κρείττων καὶ μάχαις ἐπαλλήλοις οὐκ
[1, 16]	καὶ πάλαι τῆς ἀρετῆς αὐτὸν	τότε	μᾶλλον οὕτως ἔχειν καὶ προσθεῖναι
[1, 30]	ὅτε ἀποθνήσκοντι Φερώρᾳ παρεκαθέζου δεδακρυμένος,	τότε	με προσκαλεσάμενος ἐκεῖνος ἦ πολύ
[1, 31]	μήτηρ καὶ ἡ γυνή. Καὶ	τότε	μὲν ἀνανήψας ἐν σκέψει τῆς
[1, 11]	μετιέναι, διαστασιάσειν γὰρ τὸ πλῆθος,	τότε	μὲν ἀπολογούμενόν τε προσίεται τὸν
[1, 11]	εἰς τὰς χρείας Ἡρώδης ἔδοξε,	τότε	μὲν αὐτὸν Συρίας ἁπάσης ἐπιμελητὴν
[1, 28]	γένοιντο τῶν Ἀντιπάτρου διαβολῶν ἀγώνισμα.	Τότε	μὲν οὖν πολλὰ πρὸς ὀργὴν
[1, 12]	λόγου τῶν ἐχθρῶν ἀνασχέσθαι. (καὶ	τότε	μὲν οὕτως διελύθησαν, αὖθις δὲ
[1, 9]	τῶν Ἀντιπάτρου κατορθωμάτων. (Ὁ δὲ	τότε	μὲν τὸν ἄνδρα τοῖς ἐπαίνοις
[1, 33]	πύλην ἀετὸν χρυσοῦν· ὃν δὴ	τότε	παρῄνουν ἐκκόπτειν οἱ σοφισταί, καλὸν
[1, 13]	ἀρχῆς ὑποπτεύων τοὺς βαρβάρους καὶ	τότε	πεπυσμένος εἰς τοὺς πολεμίους ἐμπεπτωκέναι
[1, 13]	ὡς ἀνενέγκαι μὲν ἐκ τῆς	τότε	πληγῆς, πεμφθεὶς δὲ ἰατρὸς ὑπ'
[1, 20]	τῷ βασιλικῷ πλούτῳ δεξάμενος Ἡρώδης	τότε	πρῶτον καὶ συνιππάσατο ποιουμένου περὶ
[1, 11]	Ἀντιπάτρου σώζεται πείσαντος Μοῦρκον τὸν	τότε	στρατηγοῦντα Συρίας, ὃς ὥρμητο κτεῖναι
[1, 7]	(Οὐδὲν δὲ οὕτως ἐν ταῖς	τότε	συμφοραῖς καθήψατο τοῦ ἔθνους ὡς
[1, 13]	οὗτος παρὰ Σαραμάλλα τοῦ πλουσιωτάτου	τότε	Σύρων τὴν σύνταξιν τῆς ἐπιβουλῆς
[1, 0]	οἰκεῖα, Ἰουδαίων δὲ τὸ νεωτερίζον	τότε	τεταραγμένοις ἐπανέστη τοῖς καιροῖς ἀκμάζον
[1, 3]	τοῖς προαπαγγέλμασιν, ὃς ἐπειδὴ καὶ	τότε	τὸν Ἀντίγονον ἐθεάσατο παριόντα διὰ
[1, 33]	ὁσημέραι τῶν ἡβώντων στρατόπεδον. Οἳ	τότε	τὸν βασιλέα πυνθανόμενοι ταῖς ἀθυμίαις
[1, 18]	μήτε τῆς πάλαι μήτε τῆς	τότε	τύχης ἔννοιαν λαβὼν κάτεισιν μὲν
[1, 31]	ἐμισεῖτο μὲν γὰρ ἐπίσης, καὶ	τότε	φανῆναι τὸ μῖσος ἔσχεν παρρησίαν,
[1, 12]	γὰρ οἱ μὴ προσέχοντες πάλαι	τότε	ᾠκείωντο διὰ τὴν πρὸς Ὑρκανὸν
[1, 17]	ἐπὶ Ἱεροσολύμων μετὰ μείζονος δυνάμεως·	συνῆπτε	δ' αὐτῷ καὶ Σόσσιος μετὰ
[1, 15]	φρούριον ᾔει πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα·	συνῆπτε	δ' αὐτῷ τὸ μετὰ Σίλωνος
[1, 13]	αὐτὸς ἀσφαλῶς μετὰ τῶν θεραπόντων	ἀνέκοπτε	τοὺς βαρβάρους· καὶ πολλοὺς κατὰ
[1, 24]	τῶν νεανίσκων ὑποδείσας, ὅμως οὐκ	ἀπέκοπτε	τὴν ἐλπίδα τῆς διορθώσεως, ἀλλὰ
[1, 24]	τῷ πανούργῳ τὸ πρὸς αὐτοὺς	ἐκάλυπτε	μῖσος, τοῖς δὲ δι' εὐγένειαν
[1, 19]	χρώμενος ὑμῖν πειθηνίοις· εὖ γὰρ	ἴστε	τὴν ἑαυτῶν ἀνδρείαν ἀνυπόστατον, ἐὰν
[1, 8]	τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐπέρρωσεν τὴν πολιορκίαν,	ὥστε	Ἀλέξανδρος ἀπογνοὺς περὶ τῶν ὅλων
[1, 30]	τοὺς ἐξ ἐκείνης ἑτέρου τινός,	ὥστε	ἄμεινον εἶναι φεύγειν ὡς πορρωτάτω
[1, 0]	καὶ τούτων αἴτιος οὐδεὶς ἀλλόφυλος,	ὥστε	ἀμήχανον ἦν ὀδυρμῶν ἐπικρατεῖν. Εἰ
[1, 6]	Ἀμέλει πρὶν ἀνηκέστου πάθους διελύθησαν,	ὥστε	βασιλεύειν μὲν Ἀριστόβουλον, Ὑρκανὸν δὲ
[1, 17]	δ' ἀπέχρη τὸ μηδὲν παθεῖν,	ὥστε	διαφεύγουσιν πάντες. (Τῇ δ' ὑστεραίᾳ
[1, 23]	διαλλαγαὶ δ' ἐπὶ τούτοις ἦσαν,	ὥστε	ἐκείνους μὲν τῷ πατρὶ πάντα
[1, 19]	οἱ φόβοι δὲ διδάσκουσιν προμήθειαν·	ὥστε	ἔμοιγε κἀκ τοῦ δεδοικότος ὑμῶν
[1, 5]	καὶ ἄλλως ὄντα νωθέστερον ἢ	ὥστε	ἐνοχλεῖν περὶ τῶν ὅλων, τὸν
[1, 33]	διεφημίσθη καὶ θνήσκειν ὁ βασιλεύς,	ὥστε	θαρραλεώτερον ἥπτοντο τῆς ἐπιχειρήσεως οἱ
[1, 3]	καὶ μέχρι τοσαύτης ὠμότητος προῆλθεν,	ὥστε	καὶ λιμῷ διαφθεῖραι δεδεμένην. (Περιέρχεται
[1, 17]	προῆλθεν δὲ εἰς τοσοῦτον ὀργῆς,	ὥστε	καὶ νεκρὸν αἰκίσασθαι τὸν Ἰώσηπον·
[1, 19]	τῶν ἀνδρῶν τὰ φρονήματα προύκοψεν	ὥστε	καὶ προστάτης ὑπὸ τοῦ ἔθνους
[1, 12]	τὴν πόλιν συνταράσσοντες παρώξυναν Ἀντώνιον	ὥστε	καὶ τοὺς δεσμώτας ἀποκτεῖναι. ~(Μετὰ
[1, 26]	εἶναι τὰ παροξύνοντα καθ' ἡμέραν,	ὥστε	μηδὲ λαλιᾶς τινα τρόπον ἀσυκοφάντητον
[1, 17]	δὲ χερμάσιν καὶ παλτοῖς ἔβαλλον,	ὥστε	συχνοὺς κατατιτρώσκειν. Ἐν ᾧ καὶ
[1, 17]	καὶ τοσοῦτον ἐσωρεύθη νεκρῶν πλῆθος,	ὥστε	τὰς ὁδοὺς ἀποφραγῆναι τοῖς κρατοῦσιν.
[1, 16]	δ' ὑπὲρ τὸν ποταμὸν ἐσκεδάσθησαν,	ὥστε	τὴν Γαλιλαίαν ἐκκεκαθάρθαι φόβων, πλὴν
[1, 21]	ἐπεγείρεται κῦμα πρὸς ταῖς πέτραις,	ὥστε	τὴν ὑποστροφὴν τοῦ κύματος ἐπὶ
[1, 24]	βασιλέων Καῖσαρ τοσαύτην ἔδωκεν ἐξουσίαν,	ὥστε	τὸν ἀπ' αὐτοῦ φυγόντα καὶ
[1, 16]	φάραγγας ὄρθιος ἐπιρρέπουσα ταῖς χαράδραις,	ὥστε	τὸν βασιλέα μέχρι πολλοῦ μὲν
[1, 16]	ἀποκτείνας, πολλὴν δὲ ἀποτεμόμενος λείαν,	ὥστε	τὸν μὲν Ἀντώνιον θαυμάζοντα καὶ
[1, 7]	ἐντὸς τῆς φάραγγος ὀχυρώτατα τετειχισμένον,	ὥστε	τοῦ ἄστεος ἁλισκομένου δευτέραν εἶναι
[1, 33]	καὶ σπασμοὶ πάντων τῶν μελῶν,	ὥστε	τοὺς ἐπιθειάζοντας ποινὴν εἶναι τῶν
[1, 17]	Ἀντιγόνου νίκην ἐνεωτερίσθη εἰς τοσοῦτον,	ὥστε	τοὺς τὰ Ἡρώδου φρονοῦντας τῶν
[1, 21]	καὶ τοὺς φίλους δέξασθαι δυνάμενα,	ὥστε	τῷ μὲν πάντα ἔχειν πόλιν
[1, 4]	δὲ κατάπληξις ἔσχεν τὸν δῆμον,	ὥστε	τῶν ἀντιστασιαστῶν κατὰ τὴν ἐπιοῦσαν
[1, 1]	παρ' ἐλπίδα κρατῆσαι τῆς πόλεως	οὔτε	αἱ ἁρπαγαὶ καὶ ὁ τοσοῦτος
[1, 7]	τάλαντα δισχίλια. Οὔτε δὲ τούτων	οὔτε	ἄλλου τινὸς τῶν ἱερῶν κειμηλίων
[1, 0]	τοῦ ναοῦ τὸ ἅγιον, οὐδὲν	οὔτε	ἀποκρυπτόμενος οὔτε προστιθεὶς τοῖς πεφωραμένοις.
[1, 18]	οὔτε νηπίων οὔτε γήρως ἔλεος	οὔτε	ἀσθενείας γυναικῶν, ἀλλὰ καίτοι περιπέμποντος
[1, 31]	τις ἐκείνου πλέοντος ἐπὶ Ῥώμης	οὔτε	ἀτιμότερον ὑπεδέχθη. Ὁ δὲ ἤδη
[1, 24]	μετέβαινεν ἀπὸ Ἀντιπάτρου πρὸς Ἡρώδην·	οὔτε	γὰρ ἁπλῶς φθεγξάμενος ὁ νεανίας
[1, 4]	τῆς παρατάξεως παρὰ δόξαν ἀμφοτέροις·	οὔτε	γὰρ Δημητρίῳ παρέμειναν νικῶντι οἱ
[1, 13]	ὑπαντῆσαι τοῖς τὰς ἐπιστολὰς κομίζουσιν·	οὔτε	γὰρ ἑαλωκέναι τοῖς πολεμίοις αὐτὰς
[1, 23]	τοῦ βίου καὶ τὴν εὐσέβειαν·	οὔτε	γὰρ οὕτως εἰμὶ γέρων ὥστ'
[1, 18]	προσφεύγοντες· ἦν τε οὔτε νηπίων	οὔτε	γήρως ἔλεος οὔτε ἀσθενείας γυναικῶν,
[1, 19]	ὡς οὔτ' ἀνθρώπειόν τι κακὸν	οὔτε	δαιμόνιον ταπεινώσει ποτὲ τὴν Ἰουδαίων
[1, 31]	ἠγνόει τὰ κατ' αὐτὸν Ἀντίπατρος·	οὔτε	δὲ προεπέμφθη λαμπρότερόν τις ἐκείνου
[1, 19]	ἀλλ' ἐξ ἀλλοτρίας ἠρτημένη κακοπραγίας.	Οὔτε	δὲ τὸ δυστυχεῖν οὔτε τοὐναντίον
[1, 7]	ἱερῶν χρημάτων εἰς τάλαντα δισχίλια.	Οὔτε	δὲ τούτων οὔτε ἄλλου τινὸς
[1, 23]	γέρων ὥστ' ἂν ἀπελπισθῆναι ταχέως,	οὔτε	εἰς τρυφὴν ἐκδιαιτώμενος, ἣ καὶ
[1, 4]	Ἰουδαίους μεταπείσειν ἐλπίσας. Ὡς δ'	οὔτε	Ἰουδαῖοι θυμῶν οὔτε οἱ Ἕλληνες
[1, 15]	ἀντιπαρηγοροῦντες οἱ περὶ τὸν Ἀντίγονον	οὔτε	κατακούειν τῶν κηρυγμάτων εἴων τινὰς
[1, 15]	κατακούειν τῶν κηρυγμάτων εἴων τινὰς	οὔτε	μεταβάλλεσθαι, τὸ λοιπὸν ἀμύνεσθαι τοὺς
[1, 18]	τῷ ναῷ προσφεύγοντες· ἦν τε	οὔτε	νηπίων οὔτε γήρως ἔλεος οὔτε
[1, 4]	Ὡς δ' οὔτε Ἰουδαῖοι θυμῶν	οὔτε	οἱ Ἕλληνες ἐπαύσαντο πίστεως, διεκρίνοντο
[1, 2]	δέος, ἡ δὲ μήτηρ οὐδὲν	οὔτε	πρὸς τὰς αἰκίας οὔτε πρὸς
[1, 17]	Πάππον οὔτε πρὸς τὸ πλῆθος	οὔτε	πρὸς τὴν ὁρμὴν ὑποδείσαντες αὐτοῦ
[1, 17]	συμβαλεῖν, οἱ δὲ περὶ Πάππον	οὔτε	πρὸς τὸ πλῆθος οὔτε πρὸς
[1, 2]	οὐδὲν οὔτε πρὸς τὰς αἰκίας	οὔτε	πρὸς τὸν ἀπειλούμενον αὐτῇ θάνατον
[1, 0]	τὸ ἅγιον, οὐδὲν οὔτε ἀποκρυπτόμενος	οὔτε	προστιθεὶς τοῖς πεφωραμένοις. (Ἔπειτα διέξειμι
[1, 0]	πλῆθος τῆς Ῥωμαίων καμούσης στρατιᾶς	οὔτε	τὸ μέγεθος τῶν στρατηγῶν, οἳ
[1, 0]	δοκοῖεν οἱ μικροὺς νενικηκότες· καὶ	οὔτε	τὸ μῆκος αἰδοῦνται τοῦ πολέμου
[1, 1]	χώραν δηλώσομεν. (Ἀντιόχῳ γε μὴν	οὔτε	τὸ παρ' ἐλπίδα κρατῆσαι τῆς
[1, 0]	τὸ μῆκος αἰδοῦνται τοῦ πολέμου	οὔτε	τὸ πλῆθος τῆς Ῥωμαίων καμούσης
[1, 19]	κακοπραγίας. Οὔτε δὲ τὸ δυστυχεῖν	οὔτε	τοὐναντίον ἐν ἀνθρώποις βέβαιον, ἀλλ'
[1, 18]	τείχους ἕτερον ἀντωχύρουν· καθόλου τε	οὔτε	χερσὶν οὔτ' ἐπινοίαις ἔκαμνον εἰς
[1, 19]	ἀφηγεῖσθαι τοῦ πολέμου καὶ στρατόπεδον	ἐκέλευε	τειχίζειν. Οὐ μὴν ὑπήκουσεν τὸ
[1, 20]	ἀλλὰ σώζου γε, ἔφη, καὶ	βασίλευε	νῦν βεβαιότερον· ἄξιος γὰρ εἶ
[1, 13]	τὸν Ἡρώδην ὁ πεμφθεὶς οἰνοχόος	ἐπεβούλευε	συλλαβεῖν ἔξω τοῦ τείχους ἀπατήσας
[1, 27]	ὅσα μὴ φειδομένῳ τοῦ ζῆν	ὑπηγόρευε	τὸ πάθος. Τέλος δὲ καὶ
[1, 14]	καὶ τοῖς ἀγγέλοις ἀποκρινάμενος ὡς	ὑπηγόρευε	τὸ πάθος ὑπέστρεψεν ἐπ' Αἰγύπτου.
[1, 30]	τὸν ἀπολέσαντα πάντας ἡμᾶς Ἀντίπατρον;	Ἄκουε,	βασιλεῦ, καὶ μετὰ σοῦ θεὸς
[1, 19]	δεινὴ γάρ τις αὐτοὺς κατάπληξις	εἶχε	καὶ πρὸ τοῦ πλήθους ὁ
[1, 2]	Ἰόππην καὶ Ἰάμνειαν τῶν προσοίκων,	κατέσκαψε	δὲ καὶ τὴν ἄκραν τῶν
[1, 4]	Ἀλεξάνδρου θάνατος κατέστη. Τοιούτοις ἔργοις	ὀψὲ	καὶ μόλις ἡσυχίαν τῇ βασιλείᾳ
[1, 32]	τῆς κοίτης εἰσάγων καὶ μή	μέ	τις ἐνεδρεύοι περιβλέπων· οὗτος ὁ