Livre, Chap.
[1, 31]	πατρὶ πρὶν πυθέσθαι σαφῶς δι'	ἃς	αἰτίας ἐξέβαλεν αὐτοῦ τὴν μητέρα·
[1, 28]	διαδόσεις ὁρῶν τὸν βασιλέα παρ'	ἃς	αὐτὸς ἐλπίδας εἶχεν ἐπιμελούμενον τῶν
[1, 0]	μὲν ὁλοσχερῶς καὶ κατὰ κράτος	ἃς	δὲ δι' ὁμολογίας ἔλαβεν· ἔνθα
[1, 7]	τὰς ἐν κοίλῃ Συρίᾳ πόλεις,	ἃς	εἷλον, ὑπέταξεν τῷ κατ' ἐκεῖνο
[1, 14]	αὐτοῦ τὰς Ἀντιπάτρου στρατείας ἀνανεούμενον,	ἃς	κατ' Αἴγυπτον αὐτοῦ τῷ πατρὶ
[1, 21]	τὸ βόρειον ἐπ' αὐτῷ φρούριον·	ἃς	μὲν γὰρ ἀνῳκοδόμησεν ἐκ θεμελίων,
[1, 0]	καὶ ὡς τῶν πόλεων αὐτῆς	ἃς	μὲν ὁλοσχερῶς καὶ κατὰ κράτος
[1, 31]	ταῖς ἐλπίσιν ἀποσκευάσασθαι σπεύδων Ἀντίπατρος	ἃς	μὲν πλάττεται κατ' αὐτῶν ἐπιστολὰς
[1, 3]	γὰρ καὶ τοῦτον ἐκ διαβολῶν,	ἃς	οἱ πονηροὶ τῶν κατὰ τὸ
[1, 7]	λαμπροτάτοις κατασκευάσμασιν καὶ μετονομασθεῖσαν Καισάρειαν.	Ἃς	πάσας τοῖς γνησίοις ἀποδοὺς πολίταις
[1, 17]	Ἱεριχοῦντος ἐχώρει μετὰ πέντε σπειρῶν,	ἃς	συνέπεμψεν Μαχαιρᾶς· ᾔει δὲ τὸν
[1, 33]	τε ἤλπιζεν καὶ θεραπείας ἐπενόει·	διαβὰς	γοῦν τὸν Ἰορδάνην τοῖς κατὰ
[1, 8]	τάλαντα ἦρεν, ὧν ἀπέσχετο Πομπήιος.	Διαβὰς	δὲ τὸν Εὐφράτην αὐτός τε
[1, 15]	τῶν οἰκείων δρασμὸν ἐβουλεύετο εἰς	Ἄραβας	ἀκηκοὼς τῶν εἰς Ἡρώδην ἁμαρτημάτων
[1, 6]	πρός τε Ὑρκανὸν καὶ τοὺς	Ἄραβας	ἀπειλῶν Ῥωμαίους καὶ Πομπήιον, εἰ
[1, 19]	καιρὸν ἐπιβουλῆς. Ἐτιμωρήσατο μέντοι τοὺς	Ἄραβας	αὖθις ἀεὶ τὴν χώραν κατατρέχων,
[1, 19]	γὰρ ηὐλίζετο. Κἀν τούτῳ τοὺς	Ἄραβας	ἐπὶ μεῖζον θράσος ἦρεν ἡ
[1, 14]	(Ἡρώδης μὲν δὴ πολεμίους τοὺς	Ἄραβας	εὑρὼν δι' ἃ φιλτάτους ἤλπισεν
[1, 29]	μόνον ἀλλὰ καὶ δύο ἑτέρους	Ἄραβας	εὑρὼν παρ' αὐτῷ, τὸν μὲν
[1, 4]	κωλύσαντα ἄμυναν εὐθὺς ἐπὶ τοὺς	Ἄραβας	ᾔει. Τῶν δὲ ὁ βασιλεὺς
[1, 19]	νίκῃ τεθαρρηκότες ὥρμησαν ἐπὶ τοὺς	Ἄραβας	καὶ πρὸς μὲν τὴν πρώτην
[1, 9]	ἐν Ἀσκάλωνι κατείχετο, τούς τε	Ἄραβας	ξένος ὢν ἔπεισεν ἐπικουρῆσαι καὶ
[1, 19]	Ἀντώνιον Ἡρώδῃ διαπιστεῦσαι τὸν πρὸς	Ἄραβας	πόλεμον, ἵν' ἢ κρατήσαντος Ἀραβίας
[1, 18]	τὴν πλεονεξίαν ἐπὶ Ἰουδαίους καὶ	Ἄραβας	ὑπειργάζετο τοὺς ἑκατέρων βασιλεῖς Ἡρώδην
[1, 4]	γὰρ δείσας στρατεύεσθαι ἐπὶ τοὺς	Ἄραβας	ὡρμημένον τὸ μὲν μεταξὺ τῆς
[1, 19]	μάχην παρετάσσετο καὶ προεκαλεῖτο τοὺς	Ἄραβας.	Ὡς δ' οὐδεὶς ἐπεξῄει, δεινὴ
[1, 6]	ἔρυμα. Πάλιν τε τἀδελφοῦ προκαλουμένου	καταβὰς	καὶ διαλεχθεὶς περὶ τῶν δικαίων
[1, 9]	δὲ μετὰ τὴν Πομπηίου τελευτὴν	μεταβὰς	ἐθεράπευεν Καίσαρα, κἀπειδὴ Μιθριδάτης ὁ
[1, 26]	τὰς ὑπ' ἐκείνου πολιτευθείσας Ἀλεξάνδρῳ	διαλλαγὰς	ἀνέτρεψεν, ἀλλὰ καὶ ἀπωλείας αἴτιος
[1, 25]	πέρας εἶχεν, μετὰ δὲ τὰς	διαλλαγὰς	ἐν εὐωχίαις καὶ φιλοφρονήσεσιν διῆγον.
[1, 2]	πρός τε τὸν Ἀντιόχου παῖδα	διαλλαγὰς	ἐποιήσατο. Οὐ μήν τι τούτων
[1, 23]	ἔπειτα τὸν ποιησάμενον ἡμῶν τὰς	διαλλαγὰς	Καίσαρα, τρίτον ἐμὲ τὸν ἐν
[1, 18]	δὲ ἀντὶ τῆς πολιορκίας τὰς	ἁρπαγὰς	δικαίως τοῖς στρατιώταις ἐπιτρέπειν φαμένου,
[1, 13]	ἕκαστος. Πάρθοι δὲ μετὰ τὰς	ἁρπαγὰς	ἐπὶ τοσοῦτον ὕβρεως ἐχώρησαν ὡς
[1, 18]	καὶ τὰς κατὰ τὴν πόλιν	ἁρπαγάς,	πολλὰ διατεινόμενος πρὸς Σόσσιον, εἰ
[1, 1]	δυνάμεως. Πρὶν δὲ συνάψαι τὰς	φάλαγγας	Ἐλεάζαρος ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ προιδὼν
[1, 16]	αὐτῶν πέτρα κατέτεινεν εἰς βαθυτάτας	φάραγγας	ὄρθιος ἐπιρρέπουσα ταῖς χαράδραις, ὥστε
[1, 11]	κατὰ τοῦτον τὸν καιρὸν ὁ	μέγας	πόλεμος Κασσίου καὶ Βρούτου κτεινάντων
[1, 19]	πρὸς μέν γε τὰς δαιμονίους	πληγὰς	ἀθυμεῖν εἰκὸς ἦν, τὸ δ'
[1, 21]	μαρμάρου καθιδρύσατο παρὰ τὰς Ἰορδάνου	πηγάς·	καλεῖται δὲ Πάνειον ὁ τόπος·
[1, 0]	τὴν ἰδιότητα, λίμνας τε καὶ	πηγὰς	τὰς ἐν αὐτῇ, καὶ τὰ
[1, 29]	τοῦ πάθους· μετὰ γὰρ ἡμέρας	ὀλίγας	ἀποθνήσκει Φερώρας. Ὃν καίπερ ἀγαπήσας
[1, 1]	παρελθὼν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ καθίσας	ὀλίγας	ἡμέρας ἐν αὐτῇ κατὰ σπάνιν
[1, 17]	κώμαις. Ἐπεὶ δ' αὐτῷ μετ'	ὀλίγας	ἡμέρας καὶ τὸ δεύτερον παρὰ
[1, 2]	τῆς Ἰδουμαίας ἄλλας τε οὐκ	ὀλίγας	καὶ Ἀδωρεὸν καὶ Μάρισαν. (Προελθὼν
[1, 1]	ἀποκτείνας ἀναιρεῖται καὶ μεθ' ἡμέρας	ὀλίγας	ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἰωάννης ἐπιβουλευθεὶς
[1, 23]	ὦσιν οὗτοι χρηστοί, τηροῦσιν τὰς	στοργάς.	Ἀξιῶ δ' οὐ μόνον τούτους
[1, 16]	δὲ τὴν χώραν ποιούμενοι τὰς	ἀναφυγὰς	εἰς τὰ ἕλη καὶ τὰ
[1, 21]	καὶ πρὸς τὰς τῶν ὑετῶν	ἀποφυγὰς	ἐκόσμησεν ἰσομήκει στοᾷ. (Ταῦτα μὲν
[1, 15]	Ἰουδαίων ἦσαν ἔχουσαι καὶ μισθοφόρους	μιγάδας	πρὸς οἷς ὀλίγους τῶν ἱππέων,
[1, 20]	δυνατὸν καὶ σίτου πολλὰς ἔπεμψα	μυριάδας,	ἀλλ' οὐδὲ μετὰ τὴν ἐν
[1, 8]	Ταριχέας μὲν ἑλὼν εἰς τρεῖς	μυριάδας	Ἰουδαίων ἀνδραποδίζεται, κτείνει δὲ καὶ
[1, 1]	γίνεται. (Συναγαγὼν γοῦν πεζῶν μὲν	μυριάδας	πέντε, ἱππεῖς δὲ πεντακισχιλίους, ἐλέφαντας
[1, 19]	πλῆθος ἀνθρώπων δὲ τρεῖς διέφθειρεν	μυριάδας,	τὸ δὲ στρατιωτικὸν ἔμεινεν ἀβλαβές·
[1, 7]	ὁ πόνος, εἰ μὴ τὰς	ἑβδομάδας	ἐπιτηρῶν ὁ Πομπήιος, ἐν αἷς
[1, 12]	ἄλλα παραλαμβάνει κἀκεῖνον ἐκ τῆς	Μασάδας	ἱκέτην ἀφῆκεν. Ἐξήλασεν δὲ καὶ
[1, 16]	τὴν μητέρα καὶ ὅσους ἐκ	Μασάδας	οἰκείους ἐξήγαγεν μεταγαγὼν εἰς Σαμάρειαν
[1, 15]	ἔβλαπτεν. Ἡρώδης δὲ τοὺς ἐκ	Μασάδας	οἰκείους παραλαβὼν ῥᾳδίως καὶ Ῥῆσαν
[1, 23]	κἀκεῖνον ἀμείβομαι. Τούσδε τοὺς τρεῖς	παῖδας	ἀποδείκνυμι βασιλεῖς, καὶ τῆς γνώμης
[1, 5]	τήν τε γυναῖκα καὶ τοὺς	παῖδας	Ἀριστοβούλου καθείργνυσιν εἰς τὴν Ἀντωνίαν·
[1, 30]	κεφαλάς, τοὺς Ἀριστοβούλου καὶ Ἀλεξάνδρου	παῖδας.	Ἀφῃρῆσθαι δ' αὐτὸν ὑπὸ τοῦ
[1, 2]	τε γυναῖκα καὶ τοὺς δύο	παῖδας	ἐγκαθείρξας ἐπὶ τὸν τρίτον Ἰωάννην,
[1, 16]	μετὰ τῆς μητρὸς δεομένους τοὺς	παῖδας	ἐπιτρέψαι σφίσιν ἐξελθεῖν ἐπὶ δεξιᾷ
[1, 23]	προελθεῖν. Ὁ δὴ τοὺς ἐμοὺς	παῖδας	θεραπεύων ἐπὶ τῇ ἐμῇ καταλύσει
[1, 10]	τούτοις Ἡρώδης ὑπολαβὼν εἰς τὰς	ἐλπίδας	αὔταρκες εἶναι καὶ τὸ τὴν
[1, 32]	ἐμαυτοῦ παρώξυνα δικαίας αὐτῶν ἀποκόψας	ἐλπίδας	δι' Ἀντίπατρον. Καὶ τί μὲν
[1, 28]	τὸν βασιλέα παρ' ἃς αὐτὸς	ἐλπίδας	εἶχεν ἐπιμελούμενον τῶν ὀρφανῶν καὶ
[1, 24]	οὐκ ἐν Ἡρώδῃ δέοι τὰς	ἐλπίδας	ἔχειν ἀναιδεῖ γέροντι καὶ βαπτομένῳ
[1, 23]	ταξιάρχους ἐν ἐμοὶ μόνον τὰς	ἐλπίδας	ἔχειν ἐπὶ τοῦ παρόντος· οὐ
[1, 20]	λαμπροτάτας ὑπὲρ τοῦ σοῦ φρονήματος	ἐλπίδας	ἔχω. Καλῶς μέντοι γε ἐποίησεν
[1, 29]	~(Διακόψας δὲ τὰς τῶν ὀρφανῶν	ἐλπίδας	ὁ Ἀντίπατρος καὶ πρὸς τὸ
[1, 9]	Ἀριστοβούλου προθυμίαν καὶ τὰς Καίσαρος	ἐλπίδας·	φαρμάκῳ γοῦν ἀναιρεθεὶς ὑπὸ τῶν
[1, 21]	τοῦ πελάγους τεῖχος ἐπὶ διακοσίους	πόδας	ηὐρύνετο· ὧν οἱ μὲν ἑκατὸν
[1, 33]	συνεχεῖς ἀλγηδόνες περί τε τοὺς	πόδας	ὥσπερ ὑδρωπιῶντος οἰδήματα τοῦ τε
[1, 1]	πολλῶν ἀναιρεθέντων τοὺς λοιποὺς ἔχων	Ἰούδας	εἰς τὴν Γοφνιτικὴν τοπαρχίαν φεύγει.
[1, 1]	δὲ τὴν ὑποχώρησιν τοῦ βασιλέως	Ἰούδας	οὐκ ἠρέμει, προσγενομένων δ' ἐκ
[1, 33]	τῷ ἔθνει μεγίστης ἠξιωμένοι δόξης,	Ἰούδας	τε υἱὸς Σεπφεραίου καὶ Ματθίας
[1, 1]	Βεθζαχαρία στενῆς οὔσης τῆς παρόδου	Ἰούδας	ὑπαντᾷ μετὰ τῆς δυνάμεως. Πρὶν
[1, 23]	δὲ τοῖς νέοις γίνεσθαι τὰς	σπουδὰς	θράσους ἐφόδιον. Εἴ γε μὴν
[1, 7]	τὸν Ἀριστόβουλον ἄγων μετὰ τῆς	γενεᾶς	αἰχμάλωτον. Δύο δ' ἦσαν αὐτῷ
[1, 30]	αὐτὸν γὰρ προνοήσειν μηδένα τῆς	γενεᾶς	ἀπολιπεῖν. Ὄντα γε μὴν τῶν
[1, 28]	προσλάβοι. Κατηντιβόλει δὲ πολλῆς οὔσης	γενεᾶς	κατὰ τὸ βασίλειον μεταθεῖναι τοὺς
[1, 32]	Καίσαρι δ' ἐξ ὅλης τῆς	γενεᾶς	μόνον ὡς σωτῆρα τοῦ πατρὸς
[1, 28]	Μαριάμμης. Οὔσης δὲ πολυπροσώπου τῆς	γενεᾶς	ὁ Ἀντίπατρος ἐδεῖτο μετατεθῆναι τοὺς
[1, 21]	αἰθριώτατος γὰρ ἀνέμων τῷ τόπῳ	βορέας·	καὶ ἐπὶ τοῦ στόματος κολοσσοὶ
[1, 6]	Πέλλαν καὶ Σκυθόπολιν ἧκεν εἰς	Κορέας.	Ὅθεν ἡ Ἰουδαίων ἄρχεται χώρα
[1, 14]	καὶ μηδὲν εἰς τὰς ἐκείνου	δωρεὰς	ἀντιπαρασχεῖν χρῄζουσιν τοῖς τέκνοις δυσωπεῖσθαι.
[1, 21]	τὰς εἰς Λυκίους ἢ Σαμίους	δωρεὰς	ἢ τὴν δι' ὅλης τῆς
[1, 11]	αὐτοῦ συνῇσαν οἱ πανταχόθεν δυνατοὶ	δωρεάς	τε καὶ στεφάνους φέροντες, Ἡρώδης
[1, 27]	μεγάλας τέ μοι παρ' Ἀλεξάνδρου	δωρεὰς	ὑπισχνεῖτο. Ταῦτ' ἀκούσας Ἡρώδης τόν
[1, 20]	οὕτως ἐνῆγεν αὐτὸν εἰς τὰς	δωρεὰς	ὡς τὸ μεγαλόφρον τοῦ λαμβάνοντος.
[1, 32]	προειπὼν καὶ τὸν ἐπ' αὐτῷ	διαχέας	ἔλεον, ἔπειτα πικρὰν κατηγορίαν κατετείνατο,
[1, 8]	αὐτὴν ἐπὶ Ἰουδαίους ἠπείγετο, καὶ	Ταριχέας	μὲν ἑλὼν εἰς τρεῖς μυριάδας
[1, 21]	Κατεσκεύασεν δὲ καὶ περὶ τὰς	ῥίζας	ἄλλα βασίλεια τήν τε ἀποσκευὴν
[1, 21]	δὲ ἄντρου κατὰ τὰς ἔξωθεν	ῥίζας	ἀνατέλλουσιν αἱ πηγαί· καὶ γένεσις
[1, 10]	τῆς τιμῆς θέμενος πάσης ἐπίτροπος	Ἰουδαίας	ἀποδείκνυται καὶ προσεπιτυγχάνει τὰ τείχη
[1, 11]	κατάλυσιν ἀποδείξειν Κάσσιος ὑπέσχετο καὶ	Ἰουδαίας	βασιλέα. Συνέβη δ' Ἀντιπάτρῳ τήν
[1, 19]	ἢ κρατήσαντος Ἀραβίας ἢ κρατηθέντος	Ἰουδαίας	γένηται δεσπότις καὶ θατέρῳ τῶν
[1, 1]	δὲ ὀγδοήκοντα ἐμβάλλει διὰ τῆς	Ἰουδαίας	εἰς τὴν ὀρεινήν. Βηθσουρὸν μὲν
[1, 6]	πολιορκίαν. Ἀνεχώρει δὲ ἐκ τῆς	Ἰουδαίας	εἰς Φιλαδέλφειαν Ἀρέτας καταπλαγείς, καὶ
[1, 1]	τοὺς Ἀντιόχου στρατηγοὺς καὶ τῆς	Ἰουδαίας	ἐξελαύνει. Παρελθὼν δὲ ἀπὸ τῆς
[1, 19]	τι χαλεπώτερον· ὡς γοῦν ἁπάσης	Ἰουδαίας	κατερριμμένης οἰηθέντες ἐρήμου τῆς χώρας
[1, 12]	ἀντιπαραταξάμενος ἐπὶ τῶν ἐμβολῶν τῆς	Ἰουδαίας	κρατεῖ τῇ μάχῃ καὶ τὸν
[1, 4]	ἐπιοῦσαν νύκτα φυγεῖν ὀκτακισχιλίους ἔξω	Ἰουδαίας	ὅλης, οἷς ὅρος τῆς φυγῆς
[1, 0]	τὴν φύσιν καὶ τοὺς τῆς	Ἰουδαίας	ὅρους, ἔτι τε τῆς χώρας
[1, 33]	κώμης ἐπισήμους ἄνδρας ἐξ ὅλης	Ἰουδαίας	συναγαγὼν εἰς τὸν καλούμενον ἱππόδρομον
[1, 6]	αὐτῷ περὶ Ἱεριχοῦντα, ἔνθα τῆς	Ἰουδαίας	τὸ πιότατον φοίνικά τε πάμπολυν
[1, 32]	υἱοὺς ἐκείνους κατ' ἐμαυτοῦ παρώξυνα	δικαίας	αὐτῶν ἀποκόψας ἐλπίδας δι' Ἀντίπατρον.
[1, 21]	κίοσιν, ὧν τοὺς μὲν ἐκ	λαιᾶς	χειρὸς εἰσπλεόντων πύργος ναστὸς ἀνέχει,
[1, 8]	πέμπτῳ Σέπφωρις ἀπεδείχθη πόλις τῆς	Γαλιλαίας.	Ἀσμένως δὲ τῆς ἐξ ἑνὸς
[1, 20]	τὴν μεταξὺ Τράχωνος καὶ τῆς	Γαλιλαίας	γῆν ἅπασαν. Ὃ δὲ τούτων
[1, 0]	ἄσκησιν τῶν ταγμάτων, τῆς τε	Γαλιλαίας	ἑκατέρας τὰ διαστήματα καὶ τὴν
[1, 15]	καὶ ὁμοφύλων ἤλαυνεν διὰ τῆς	Γαλιλαίας	ἐπ' Ἀντίγονον συλλαμβανόντων Βεντιδίου καὶ
[1, 16]	ἀσφαλῶς ᾔει τὰ λοιπὰ τῆς	Γαλιλαίας	καταστρεψόμενος καὶ τὰς Ἀντιγόνου φρουρὰς
[1, 11]	τὴν ἑαυτοῦ μοῖραν ἐκ τῆς	Γαλιλαίας	κομίσας ἑκατὸν τάλαντα καὶ διὰ
[1, 12]	Ἐξήλασεν δὲ καὶ ἐκ τῆς	Γαλιλαίας	Μαρίωνα τὸν Τυρίων τύραννον ἤδη
[1, 17]	τἀδελφοῦ διδόντος. Τὰ δὲ τῆς	Γαλιλαίας	μετὰ τὴν Ἀντιγόνου νίκην ἐνεωτερίσθη
[1, 2]	ἱερῷ. Αἱρεῖ δὲ καὶ τῆς	Ἰδουμαίας	ἄλλας τε οὐκ ὀλίγας καὶ
[1, 17]	Μετεβάλλετο δὲ πολλὰ καὶ τῆς	Ἰδουμαίας,	ἔνθα Μαχαιρᾶς ἀνετείχιζέν τι τῶν
[1, 13]	τῶν οἰκειοτάτων προσώπων νύκτωρ ἐπὶ	Ἰδουμαίας	ἐχώρει λάθρα τῶν πολεμίων. Αἰσθόμενοι
[1, 13]	καὶ κατὰ Ῥῆσαν γενομένῳ τῆς	Ἰδουμαίας	Ἰώσηπος ἀδελφὸς ὑπαντήσας συνεβούλευεν τοὺς
[1, 30]	ἐκείνου γυναῖκας ἐδήλου καὶ τὰς	λαθραίας	αὐτῶν συνόδους, ὅτι τε Φερώρας
[1, 29]	Ὃν καίπερ ἀγαπήσας Ἡρώδης μέχρι	τελευταίας	ἡμέρας ὅμως καὶ αὐτὸν ἀνελεῖν
[1, 21]	καὶ τὸ μόνον λείψανον τῆς	ἀρχαίας	Ἑλλάδος ὑπορρέον, οὐ μόνον ἀγωνοθέτης
[1, 16]	πολλά τε περὶ τῆς Ἡρώδου	βίας	ἀποδυρόμενος καὶ χρήματα δώσειν ὑπισχνούμενος.
[1, 6]	Ἀρέτᾳ προσφυγόντα τῷ βασιλεῖ τῆς	Ἀραβίας	ἀνακτήσασθαι τὴν βασιλείαν ἔπειθεν καὶ
[1, 6]	Πέτραν διασώζεται· βασίλειον αὕτη τῆς	Ἀραβίας	ἐστίν. Ἔνθα τῷ Ἀρέτᾳ τὸν
[1, 19]	Ἄραβας πόλεμον, ἵν' ἢ κρατήσαντος	Ἀραβίας	ἢ κρατηθέντος Ἰουδαίας γένηται δεσπότις
[1, 4]	δὲ τῶν ἐπαναστάντων ὑπὲρ ἑξακισχιλίους	Ἀραβίας	ἥπτετο καὶ ταύτης ἑλὼν Γαλααδίτας
[1, 8]	γήμαντι γυναῖκα τῶν ἐπισήμων ἐξ	Ἀραβίας	Κύπρον τοὔνομα τέσσαρες μὲν υἱεῖς
[1, 8]	κἀπὶ τούτοις Σκαῦρος ἐξῆγεν τῆς	Ἀραβίας	τὴν δύναμιν. (Ὁ δ' ἀποδρὰς
[1, 14]	γὰρ αὐτοὺς ἐκβαλεῖν Ἡρώδην τῆς	Ἀραβίας,	τῷ δὲ ὄντι κατασχεῖν προαιρούμενος
[1, 30]	τὴν ἀδελφὴν γύναιον ἐκ τῆς	Ἀραβίας	φαρμάκων ἔμπειρον, ὅπως φίλτρον σκευάσῃ
[1, 16]	ἀποκρήμνοις ὄρεσιν ἦν οὐδαμόθεν προσιτά,	πλαγίας	δὲ ἀνόδους μόνον ἔχοντα στενοτάτας.
[1, 19]	ἰσχύος ἀλλ' ἐξ ἀλλοτρίας ἠρτημένη	κακοπραγίας.	Οὔτε δὲ τὸ δυστυχεῖν οὔτε
[1, 4]	Ἀμαθοῦν. Θεοδώρου δὲ πρὸς τὰς	εὐπραγίας	αὐτὸν καταπλαγέντος ἔρημον λαβὼν τὸ
[1, 2]	ἅπασαν κατενείμαντο. (Πρὸς δὲ τὰς	εὐπραγίας	αὐτοῦ τε Ἰωάννου καὶ τῶν
[1, 1]	ἐξελαύνει. Παρελθὼν δὲ ἀπὸ τῆς	εὐπραγίας	εἰς δυναστείαν καὶ διὰ τὴν
[1, 22]	ἐγένετο. ~(Τάς γε μὴν ὑπαίθρους	εὐπραγίας	ἡ τύχη τοῖς κατ' οἶκον
[1, 0]	κατὰ κράτος ἃς δὲ δι'	ὁμολογίας	ἔλαβεν· ἔνθα δὴ καὶ τὰ
[1, 31]	μὲν ἀνανήψας ἐν σκέψει τῆς	ἀπολογίας	ἦν. ~(Τῇ δ' ἐπιούσῃ συνέδριον
[1, 32]	μόνη, τούτοις τῆς εἰς σὲ	φιλοστοργίας	τεκμηρίοις χρῶμαι. Μέμνησο δὲ ὡς
[1, 31]	οἴκοι συμφοράς, ἔτι δὲ ἐκ	πανουργίας	ὑπεκρύπτετο καὶ τῷ δέει τεθνηκὼς
[1, 0]	ἁγνείας καὶ τὰς τῶν ἱερέων	λειτουργίας,	ἔτι δὲ τὰς ἐσθῆτας τῶν
[1, 1]	περιετείχισε καὶ τὰ πρὸς τὰς	λειτουργίας	σκεύη καινὰ κατασκευάσας εἰς τὸν
[1, 24]	γάμων ἠξίωσεν συνοικίσας ἀδελφὴν τῆς	ἰδίας	γυναικός· μετὰ δὲ τὴν ἐκείνης
[1, 24]	βασιλείας πλὴν διαδήματος, προσόδους δὲ	ἰδίας	εἶχεν ἑκατὸν τάλαντα, τὴν δὲ
[1, 28]	καὶ Ἀριστόβουλος υἱοί, θυγατέρες δὲ	Ἡρωδιὰς	καὶ Μαριάμμη. Τὴν μὲν οὖν
[1, 27]	Τρύφων ὄνομα, προεκπηδήσας ἔκ τινος	θεοβλαβείας	ἑαυτοῦ μηνυτὴς γίνεται. Κἀμὲ γάρ,
[1, 30]	Ἀλλ' ἐγὼ μὲν ἀπέχω τῆς	ἀσεβείας	τὸ ἐπιτίμιον, σὺ δ' ὃ
[1, 5]	ἀρχῆς τὸ γύναιον διὰ δόξαν	εὐσεβείας·	ἠκρίβου γὰρ δὴ μάλιστα τοῦ
[1, 32]	καταφρονήσῃ. Ῥώμη μοι μάρτυς τῆς	εὐσεβείας	καὶ ὁ τῆς οἰκουμένης προστάτης
[1, 0]	ἀλλὰ τὰ μὲν ἔργα μετ'	ἀκριβείας	ἀμφοτέρων διέξειμι, τοὺς δ' ἐπὶ
[1, 0]	βωμοῦ τὰ μέτρα πάντα μετ'	ἀκριβείας,	ἔθη τε ἑορτῶν ἔνια καὶ
[1, 0]	τὰ τῶν προγόνων συνετάξαντο μετ'	ἀκριβείας	καί τινες Ἑλλήνων ἐκεῖνα τῇ
[1, 0]	πόλιν τῶν ἁλισκομένων πάθη μετὰ	ἀκριβείας,	ὡς εἶδον ἢ ἔπαθον, δίειμι.
[1, 22]	Αἴγυπτον Ἀντωνίῳ καὶ δι' ὑπερβολὴν	ἀσελγείας	ἀποῦσαν δείξειεν ἑαυτὴν ἀνθρώπῳ γυναικομανοῦντι
[1, 4]	δύναμιν τὸ σῶμα πρὸς τὰς	ἐνεργείας	ἀπήλλαξεν. Τελευτᾷ γοῦν ἐν μέσοις
[1, 5]	πόλεως. Οἱ μὲν οὖν δοθείσης	ἀδείας	ἐσκεδάσθησαν ἀνὰ τὴν χώραν· Ἀλεξάνδρα
[1, 11]	δὲ πομπὴν ἐπὶ τῷ πατρὶ	κηδείας	ἐτέλεσεν. (Τραπεὶς δ' ἐπὶ Σαμάρειαν
[1, 29]	ὅλῳ τῷ ἔθνει κατήγγειλεν καὶ	κηδείας	ἠξίωσεν λαμπροτάτης. Ἔνα μὲν δὴ
[1, 25]	ἐνῆν εὐσχήμονι σωτηρία, τὴν δι'	ἀναιδείας	ἐπορίζετο· καταλείψας γοῦν Ἀλέξανδρον προσέφυγεν
[1, 14]	δυσωπεῖσθαι. Συμβούλοις δ' ἐχρῆτο τῆς	ἀναιδείας	τοῖς ὁμοίως ἀποστερεῖν τὰς Ἀντιπάτρου
[1, 7]	βέλεσιν ἀνειλημένους· ὥσπερ γὰρ εἰρήνης	βαθείας	κατεχούσης τὴν πόλιν αἵ τε
[1, 4]	ἀποβάλλει τὴν στρατιὰν συνωσθεῖσαν κατὰ	βαθείας	φάραγγος καὶ πλήθει καμήλων συντριβεῖσαν.
[1, 0]	φωνῇ μεταβαλόντες οὐ πολὺ τῆς	ἀληθείας	διήμαρτον. Ὅπου δ' οἵ τε
[1, 30]	θεὸς ὁ μάρτυς ἐμοὶ τῆς	ἀληθείας	πλανηθῆναι μὴ δυνάμενος· ὅτε ἀποθνήσκοντι
[1, 20]	φρόνημα βασιλεύς· μηδὲν γοῦν τῆς	ἀληθείας	ὑποστειλάμενος ἄντικρυς εἶπεν· ἐγώ, Καῖσαρ,
[1, 1]	αὐτοῦ καὶ τῆς πρὸς Ἰουδαίους	ἀπεχθείας	ὁ υἱὸς Ἀντίοχος γίνεται. (Συναγαγὼν
[1, 23]	ὁ πατὴρ τῆς ἐφ' ἑαυτῷ	φαρμακείας	ἔκρινεν ἐπὶ Καίσαρος. Ὁ δ'
[1, 11]	(Μάλιχος δὲ καθ' ὑπόνοιαν τῆς	φαρμακείας	ὀργιζόμενον τὸ πλῆθος ἀρνούμενος ἔπειθεν
[1, 32]	δ' ἐπὶ τὸν ἔλεγχον τῆς	φαρμακείας	τάς τε μηνύσεις ἑξῆς> ἐπεδείκνυεν
[1, 19]	σφαλερὰ δ' ἐλπὶς οὐκ ἐξ	οἰκείας	ἰσχύος ἀλλ' ἐξ ἀλλοτρίας ἠρτημένη
[1, 1]	Μωδεεὶν ὄνομα, συνασπίσας μετὰ χειρὸς	οἰκείας,	πέντε γὰρ υἱεῖς ἦσαν αὐτῷ,
[1, 7]	ἐπιόντας βλέποντες ἀθορύβως ἐπὶ τῆς	θρησκείας	ἔμειναν, σπένδοντες δὲ ἀπεσφάττοντο καὶ
[1, 7]	μάλιστα τοῦ μηδὲν παραλῦσαι· τῆς	θρησκείας	ἐν μέσοις τοῖς βέλεσιν ἀνειλημένους·
[1, 18]	γὰρ τῶν χρημάτων καὶ τῆς	λείας	ἁπάσης ὁ Πάρθος εὐθὺς ἐχαρίσθη.
[1, 0]	τε γνῶναι διὰ τῆς ἐμῆς	ἐπιμελείας	ἀκριβῶς, ὅθεν τε ἤρξατο καὶ
[1, 27]	καὶ σκώμματα καὶ ὕβρεις καὶ	πλημμελείας	μυρίας εἰς αὐτόν, ἃ καὶ
[1, 30]	τάχα καὶ τελευτήσας πρὶν ἄρξασθαι	βασιλείας	ἀληθοῦς. Εἰ δὲ καί ποτε
[1, 22]	δὲ Ἡρώδην οὐκ αὐτὸς ἀντιποιούμενος	βασιλείας,	ἀλλ' ἐπεὶ τὸ βασιλεύειν ἐπέβαλλεν
[1, 24]	οὐ μόνον τοῖς ἐκ τῆς	βασιλείας,	ἀλλὰ καὶ τοῖς ἔξωθεν φίλοις·
[1, 18]	μισθοῦται δὲ καὶ τὰ τῆς	βασιλείας	ἀπορραγέντα χωρία διακοσίων ταλάντων εἰς
[1, 23]	τό γε μὴν μέγεθος τῆς	βασιλείας	ἀρκεῖ καὶ πλείοσιν. Οὓς δὲ
[1, 10]	τὸν Ὑρκανὸν νωθῆ τε καὶ	βασιλείας	ἀτονώτερον. Φασάηλον μὲν δὴ τῶν
[1, 21]	εὐσέβειαν. ~(Πεντεκαιδεκάτῳ γοῦν ἔτει τῆς	βασιλείας	αὐτόν τε τὸν ναὸν ἐπεσκεύασεν
[1, 1]	μὲν Ἀντίοχος, κληρονόμος δὲ τῆς	βασιλείας	αὐτοῦ καὶ τῆς πρὸς Ἰουδαίους
[1, 0]	οἱ τούτων ἔγγονοι περὶ τῆς	βασιλείας	διαστασιάσαντες εἵλκυσαν εἰς τὰ πράγματα
[1, 28]	τιμῆς, μηδὲ αὐτῷ μὲν ὄνομα	βασιλείας,	δύναμιν δὲ ὑπάρχειν ἄλλοις· οὐ
[1, 19]	ἄλλη, κατ' ἔτος μὲν τῆς	βασιλείας	ἕβδομον, ἀκμάζοντος δὲ τοῦ Ἀκτίου
[1, 25]	μύσος προέπεσεν, ἀπολαύων μὲν ἤδη	βασιλείας,	ἐλπίζων δὲ καὶ διαδοχήν, εἰ
[1, 32]	με καὶ παρώξυνεν κατὰ σοῦ;	Βασιλείας	ἐλπίς; Ἀλλ' ἐβασίλευον. Ὑπόνοια μίσους;
[1, 20]	δόγματι τὸ βέβαιόν σοι τῆς	βασιλείας	ἐξαγγέλλω. Πειράσομαι δὲ καὶ αὖθις
[1, 21]	οὐκ ἔστιν εἰπεῖν ὅντινα τῆς	βασιλείας	ἐπιτήδειον τόπον τῆς πρὸς Καίσαρα
[1, 3]	γὰρ ἀνέχεσθαι τιμὴν μόνον ἐκ	βασιλείας	ἔχων, παρὸν αὐτὴν κατασχεῖν. (Τούτοις
[1, 14]	Τὴν δὲ πρώτην Ἡρώδῃ τῆς	βασιλείας	ἡμέραν Ἀντώνιος εἱστία. ~(Παρὰ δὲ
[1, 28]	γάμους ἐπὶ συμφέροντι τῆς ἐμῆς	βασιλείας	καὶ τῶν ἐμῶν ἐκγόνων τά
[1, 21]	δὲ πόλεις ὥσπερ κοινωνοὶ τῆς	βασιλείας	καὶ χώραν ἔλαβον παρ' αὐτοῦ·
[1, 3]	ὃν ἠγάπα τε καὶ τῆς	βασιλείας	κοινωνὸν εἶχεν· κτείνει γὰρ καὶ
[1, 26]	τὴν μητέρα καὶ τὰ τῆς	βασιλείας	μύση πάντα κηρύξειν, ἐφ' οἷς
[1, 25]	γέροντας, οἴκους δὲ λαμπροτάτους καὶ	βασιλείας	ὅλας ἀνατρέπεσθαι. (Συνῄνει τοῖς λεγομένοις
[1, 23]	καὶ μεῖζόν τι τοῖς υἱοῖς	βασιλείας	παρασχόντι τὴν ὁμόνοιαν, ἣν αὐτός,
[1, 21]	ἣν ἐν τῷ καλλίστῳ τῆς	βασιλείας	πεδίῳ κτίσας ποταμοῖς τε καὶ
[1, 24]	ὃς πάσης μὲν ἐκοινώνει τῆς	βασιλείας	πλὴν διαδήματος, προσόδους δὲ ἰδίας
[1, 33]	ἐνετέλλετο καὶ τὰς διοικήσεις τῆς	βασιλείας	σεσημασμένας· κύριον γὰρ ἁπάντων ὧν
[1, 32]	ἐγενόμην. Τοὺς μὲν γὰρ προτέρους	βασιλείας	τε ἔτι νέους ἀξιώσας καὶ
[1, 23]	οὐ γὰρ βασιλείαν, ἀλλὰ τιμὴν	βασιλείας	τοῖς υἱοῖς παραδίδωμι, καὶ τῶν
[1, 6]	εἴη τὸν οὕτω λαμπρᾶς προεστῶτα	βασιλείας	ὑπερέχειν χεῖρα τῷ ἀδικουμένῳ· ἀδικεῖσθαι
[1, 13]	σωτηρίας δώσειν ὧν Ἀντίγονος ὑπὲρ	βασιλείας	ὑπέσχετο. Πρὸς ταῦτα πανούργως ὁ
[1, 1]	τοῦ τοῖς μεγάλοις ἐπιβαλέσθαι θέμενος	εὐκλείας	ἐν δευτέρῳ τὸ ζῆν. Ὅ
[1, 3]	χώραν ἀπαλλαγεὶς τῆς ἐν Βαβυλῶνι	δουλείας·	τῶν δὲ ἀδελφῶν τὸν μὲν
[1, 26]	Ἀλεξάνδρῳ διαλλαγὰς ἀνέτρεψεν, ἀλλὰ καὶ	ἀπωλείας	αἴτιος αὐτῷ κατέστη. Γένος ἦν
[1, 12]	Ἡρώδης σὺν Ὑρκανῷ μήθ' ἑαυτοῖς	ἀπωλείας	αἰτίους μήτε τῇ πατρίδι πολέμου
[1, 11]	παιδὸς καὶ τὴν ἐλπίδα αἰτίαν	ἀπωλείας	γενέσθαι· ταῦτα γὰρ δείσας ὁ
[1, 18]	Πάρθοις ἦλθεν εἰς Ἰουδαίαν δι'	Ἀπαμείας	καὶ Δαμασκοῦ. Κἀνταῦθα μεγάλαις μὲν
[1, 33]	λάβρος, κνησμὸς δὲ ἀφόρητος τῆς	ἐπιφανείας	ὅλης καὶ κόλου συνεχεῖς ἀλγηδόνες
[1, 0]	ἑορτῶν ἔνια καὶ τὰς ἑπτὰ	ἁγνείας	καὶ τὰς τῶν ἱερέων λειτουργίας,
[1, 26]	ἀσυκοφάντητον καταλελεῖφθαι· περὶ μὲν γὰρ	εὐγενείας	ἑτέρων μνείας γενομένης αὐτὸς ἀλόγως
[1, 18]	νηπίων οὔτε γήρως ἔλεος οὔτε	ἀσθενείας	γυναικῶν, ἀλλὰ καίτοι περιπέμποντος τοῦ
[1, 26]	περὶ μὲν γὰρ εὐγενείας ἑτέρων	μνείας	γενομένης αὐτὸς ἀλόγως ὑβρίζεσθαι, τοῦ
[1, 18]	διὰ ψυχρᾶς ἐλπίδος ἄξιος τῆς	ἀγεννείας	πέλεκυς ἐκδέχεται. (βασιλεὺς δὲ Ἡρώδης
[1, 7]	καὶ τῆς πρὸς τὸ θεῖον	θεραπείας	ἐν δευτέρῳ τὴν σωτηρίαν τιθέμενοι.
[1, 33]	ἀντείχετο σωτηρίαν τε ἤλπιζεν καὶ	θεραπείας	ἐπενόει· διαβὰς γοῦν τὸν Ἰορδάνην
[1, 12]	πεσόντες ταφῆς καὶ οἱ τραυματίαι	θεραπείας	ἠξιώθησαν ὑπὸ Ὑρκανοῦ. Οὐ μὴν
[1, 6]	ἑαυτόν. Ἀδοξήσας δὲ πρὸς τὰς	θεραπείας	καὶ μὴ φέρων δουλεύειν ταῖς
[1, 2]	Μάρισαν. (Προελθὼν δὲ καὶ μέχρι	Σαμαρείας,	ἔνθα νῦν ἐστιν Σεβαστὴ πόλις
[1, 10]	στρατηγὸς ἀνεδείχθη κοίλης Συρίας καὶ	Σαμαρείας	οὐ μόνον τε κατ' εὔνοιαν
[1, 16]	καὶ Θολεμαῖον ἐπ' αὐτῆς ἐπὶ	Σαμαρείας	ὑπέστρεφεν, ὁπλίτας μὲν τρισχιλίους ἱππεῖς
[1, 31]	εἰς τὸν Σεβαστὸν λιμένα τῆς	Καισαρείας	κατάγεται. (Παρυπήντησεν δ' αὐτῷ παρὰ
[1, 27]	Σεβαστὴν οὖσαν οὐ πόρρω τῆς	Καισαρείας	προσέταξεν ἀποπνῖξαι. Καὶ τελεσθέντος αὐτῷ
[1, 16]	ἐπιτήδειον ὁρῶν πρός τε ἐπίδειξιν	ἀνδρείας	καὶ τοῦ μᾶλλον ἀρέσασθαι τὸν
[1, 13]	Ἡρώδης τοὺς μὲν βαρυτέρους τῆς	χρείας	διαφῆκεν ἀνὰ τὴν Ἰδουμαίαν δοὺς
[1, 11]	ἐπειδὴ μέγα μέρος εἰς τὰς	χρείας	Ἡρώδης ἔδοξε, τότε μὲν αὐτὸν
[1, 19]	βοήθειαν ἄγων Ἡρώδης παρῆν τῆς	χρείας	ὑστέραν. Ταύτης τῆς πληγῆς αἴτιον
[1, 24]	δέος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῆς	τερατείας	αὐτοῦ καὶ τῶν συνταγμάτων, ὡς
[1, 8]	Ἀσμένως δὲ τῆς ἐξ ἑνὸς	ἐπικρατείας	ἐλευθερωθέντες τὸ λοιπὸν ἀριστοκρατίᾳ διῳκοῦντο.
[1, 2]	ἀρχιερεὺς ἀποδείκνυται καὶ τῆς Μακεδόνων	ἐπικρατείας	μετὰ ἑκατὸν καὶ ἑβδομήκοντα ἔτη
[1, 14]	εἶχεν ἑτοιμότερον αὐτοῦ τὰς Ἀντιπάτρου	στρατείας	ἀνανεούμενον, ἃς κατ' Αἴγυπτον αὐτοῦ
[1, 4]	Ἰουδαίαν, τρία πληρώσας ἔτη τῆς	στρατείας.	Ἀσμένως δ' ὑπὸ τοῦ ἔθνους
[1, 2]	Δώροις πρὸ τῆς ἐπὶ Μήδους	στρατείας	ἐπολιόρκει. Ἀλλ' οὐκ ἐξεδυσώπησεν τὴν
[1, 3]	δ' ὁ Ἀντίγονος λαμπρὸς ἀπὸ	στρατείας	ἦλθεν εἰς τὴν ἑορτήν, ἐν
[1, 10]	βραβεύεσθαι θεῷ, πλέον εἶναι τῆς	στρατείας	τὸ ἄδικον. Διὸ δὴ καὶ
[1, 10]	τῆς ἀρχιερωσύνης ἀπεφήνατο, Ἀντιπάτρῳ δὲ	δυναστείας	αἵρεσιν ἔδωκεν. Ὁ δ' ἐπὶ
[1, 1]	φιλοτιμία δ' ἦν αὐτοῖς περὶ	δυναστείας	ἑκάστου τῶν ἐν ἀξιώματι μὴ
[1, 18]	δὲ βασιλεῖ πρὸς μὲν τὰς	λῃστείας	ἀντεπενοήθησαν λόχοι δι' ὧν ἀνέστελλεν
[1, 2]	πρὸς Ζήνωνα τὸν ἐπικληθέντα Κοτυλᾶν·	Φιλαδελφείας	δ' ἦν τύραννος. (Ἀντίοχος δὲ
[1, 25]	Ἡρώδου καὶ τῶν δυνατῶν ἕως	Ἀντιοχείας.	~(Μετ' οὐ πολὺ δὲ εἰς
[1, 1]	πάσχοντας εἰς ἀμύνης τόλμαν ἠρέθισε.	(Ματθίας	γοῦν υἱὸς Ἀσαμωναίου τῶν ἱερέων
[1, 33]	Ἰούδας τε υἱὸς Σεπφεραίου καὶ	Ματθίας	ἕτερος Μαργάλου. Τούτοις οὐκ ὀλίγοι
[1, 24]	δεῖν μέντοι κἀκεῖνον ἀποφράττειν τὰς	λογοποιίας	τῷ μὴ πιστεύειν ῥᾳδίως· οὐ
[1, 20]	αὐτοῦ. Κατάρχεις δ' ὡς ἔοικεν,	εὐποιίας	δι' ὧν μοι γράφει καὶ
[1, 24]	οὐκ ἂν ἥμαρτέν τις εἰπὼν	κακίας	μυστήριον· τοὺς δὲ Ἀλεξάνδρῳ συνόντας
[1, 25]	καὶ σὲ τὸν ἐπιβουλευθέντα τῆς	ἀνεξικακίας,	εἰ ζῇ μέχρι νῦν Ἀλέξανδρος·
[1, 32]	τοῦτο θηρίον τῆς ἐμῆς ὑπερεμπλησθὲν	ἀνεξικακίας	ἤνεγκεν κατ' ἐμοῦ τὸν κόρον·
[1, 2]	μήτηρ οὐδὲν οὔτε πρὸς τὰς	αἰκίας	οὔτε πρὸς τὸν ἀπειλούμενον αὐτῇ
[1, 27]	εἰς ἀπαλλαγὴν τῆς τοῦ πατρὸς	αἰκίας	πεπλάσθαι, τινὲς δὲ ἀληθὲς ἔλεγον.
[1, 23]	ὅτι τὰς στάσεις καὶ τὰς	φιλονεικίας	γεννῶσιν αἱ τῶν συνδιατριβόντων κακοήθειαι,
[1, 0]	τὰ δὲ προγενέστερα τῆς ἐμῆς	ἡλικίας	ἐπιδραμῶ συντόμως, (ὡς Ἀντίοχος ὁ
[1, 25]	ἦσαν ἀναπείθοντες καὶ τὸ τῆς	ἡλικίας	εὔκολον ἐπὶ κακῷ μεταχειριζόμενοι. Διὰ
[1, 7]	δύο τῶν ταγμάτων, αὐτὸς διὰ	Κιλικίας	εἰς Ῥώμην ἠπείγετο τὸν Ἀριστόβουλον
[1, 6]	φιλοφρόνως ἀλλήλους ἀσπασάμενοι διήμειψαν τὰς	οἰκίας·	Ἀριστόβουλος μὲν γὰρ εἰς τὰ
[1, 13]	τραπόμενοι τῶν φυγόντων εἰς τὰς	οἰκίας	εἰσέπιπτον καὶ τὸ βασίλειον ἀπεχόμενοι
[1, 17]	ἐν αὐταῖς διαφθείρει καὶ τὰς	οἰκίας	ἐμπρήσας ὑπέστρεψεν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον·
[1, 26]	λελυμένους, τὸν δὲ λυμεῶνα τῆς	οἰκίας	καὶ δραματουργὸν ὅλου τοῦ μύσους
[1, 24]	ἐπ' Ἀλέξανδρον ὁ χειμὼν τῆς	οἰκίας	καὶ περὶ τὴν ἐκείνου κεφαλὴν
[1, 26]	δ' ἐπεὶ τὰ σαθρὰ τῆς	οἰκίας	κατέμαθεν, τάς τε τῶν ἀδελφῶν
[1, 15]	ἄστυ διήρπασαν πλήρεις καταλαμβάνοντες τὰς	οἰκίας	παντοίων κειμηλίων. Ἱεριχοῦντος μὲν οὖν
[1, 18]	τοῖς στενωποῖς καὶ κατὰ τὰς	οἰκίας	συνωθούμενοι καὶ τῷ ναῷ προσφεύγοντες·
[1, 25]	Ἀλέξανδρος· ἐγὼ γὰρ ἠπειγόμην ἀπὸ	Καππαδοκίας	ὡς τὸν μὲν εὑρήσων πάλαι
[1, 15]	καὶ Ἀντίγονος παρὰ τῆς Σίλωνος	δωροδοκίας	ὑποδέξασθαι τοῦ στρατοῦ μοῖραν ἐν
[1, 2]	Κἀν τούτῳ Πτολεμαῖος ἀνεθεὶς τῆς	πολιορκίας	ἀναιρεῖ τοὺς ἀδελφοὺς Ἰωάννου σὺν
[1, 15]	πρῶτον τοὺς οἰκείους ἐκ τῆς	πολιορκίας,	γίνεται δ' ἐμπόδιον Ἰόππη· ταύτην
[1, 18]	μὲν Ῥωμαίων τῇ τριβῇ τῆς	πολιορκίας	διωργισμένων, τοῦ δὲ περὶ Ἡρώδην
[1, 2]	Τριβομένης δὲ διὰ ταῦτα τῆς	πολιορκίας	ἐπέστη τὸ ἀργὸν ἔτος, ὃ
[1, 11]	διαλλάξας ἐλευθεροῖ μὲν Ἀπάμειαν τῆς	πολιορκίας,	ἡγούμενος δ' αὐτὸς τῆς στρατιᾶς
[1, 7]	ἀπέστησαν. Τρίτῳ γὰρ μηνὶ τῆς	πολιορκίας	μόλις ἕνα τῶν πύργων καταρρίψαντες
[1, 2]	τόν τε Ἀντίοχον ἀνίστησι τῆς	πολιορκίας	πείσας τριακοσίοις ταλάντοις καὶ δὴ
[1, 16]	γοῦν ἐπελθὼν τέλος αὐτοῖς τῆς	πολιορκίας,	πολλοὺς μὲν τῶν βαρβάρων ἀποκτείνας,
[1, 18]	κρίνοι. Τοῦ δὲ ἀντὶ τῆς	πολιορκίας	τὰς ἁρπαγὰς δικαίως τοῖς στρατιώταις
[1, 17]	αὐτῷ καὶ πάρεργον ποιούμενος τῆς	πολιορκίας	τὸν γάμον· ἤδη γὰρ ὑπερηφάνει
[1, 18]	εὐτακτότερον ἐτέτακτο πρὸς ἄμυναν τῆς	πολιορκίας	τούς τε χωννύντας εἶργον ἀπὸ
[1, 26]	παροξύνοντα καθ' ἡμέραν, ὥστε μηδὲ	λαλιᾶς	τινα τρόπον ἀσυκοφάντητον καταλελεῖφθαι· περὶ
[1, 15]	δὲ Ἡρώδης καταπεπλευκὼς ἀπὸ τῆς	Ἰταλίας	εἰς Πτολεμαίδα καὶ συναγηοχὼς δύναμιν
[1, 10]	πολέμου Μοῦρκος μὲν ἀπὸ τῆς	Ἰταλίας	Σέξτου παραγίνεται διάδοχος, ~(συνίσταται δὲ
[1, 29]	πραγματεύεται διὰ τῶν ἐπὶ τῆς	Ἰταλίας	φίλων τὴν εἰς Ῥώμην ἀποδημίαν
[1, 32]	ἀπορρήτους ποιήσας τὰς πρὸς Ἡρώδην	ὁμιλίας	καὶ τὰ περὶ τὸ συνέδριον
[1, 14]	Ἐλογίζετο γάρ, εἰ τῆς πατρῴας	φιλίας	ἀμνημονέστερος ὁ Ἄραψ γένοιτο καὶ
[1, 20]	γὰρ εἶ πολλῶν ἄρχειν οὕτω	φιλίας	προιστάμενος. Πειρῶ δὲ καὶ τοῖς
[1, 20]	μηδὲν ἐξεῖναι δίχα τῆς ἐκείνου	συμβουλίας	τοῖς ἐπιτρόποις διοικεῖν. Ἐπεὶ δὲ
[1, 32]	οὕτως μετῆλθε τῆς εἰς σὲ	κακοβουλίας;	Τί δέ με καὶ παρώξυνεν
[1, 25]	τηρεῖν πρὸς αὐτὸν τὰ τῆς	ἐπιγαμίας	δίκαια. Φαμένου δὲ τοῦ βασιλέως
[1, 29]	πρὸς τὸ συμφέρον αὐτῷ τὰς	ἐπιγαμίας	ποιησάμενος ὡς ἐπὶ βεβαίοις μὲν
[1, 32]	τις ἐνεδρεύοι περιβλέπων· οὗτος ὁ	ταμίας	τῶν ὕπνων καὶ χορηγὸς τῆς
[1, 21]	ἀμείνω καὶ χρησιμώτερα πρὸς τὰς	ἐπιδημίας	ἀπὸ τῶν αὐτῶν ὠνόμασεν φίλων.
[1, 31]	(Ἔτι δὲ καὶ πρὸ τῆς	ἀποδημίας	ἐν Ἰουδαίᾳ μένων τοιαύτας κατ'
[1, 23]	υἱοὺς παραστησάμενος ἀπελογεῖτο περὶ τῆς	ἀποδημίας,	καὶ πολλὰ μὲν εὐχαρίστει τῷ
[1, 32]	Ὢ τάλας ἐγὼ τῆς πικρᾶς	ἀποδημίας,	ὡς πολὺν ἔδωκα καιρὸν τῷ
[1, 18]	πόλιν Ῥωμαῖοι κενώσαντες καταλείψουσιν αὐτὸν	ἐρημίας	βασιλέα, καὶ ὡς ἐπὶ τοσούτων
[1, 14]	οὐκ ἔλαττον τῆς εἰς Ἡρώδην	φιλοτιμίας	ἡ πρὸς Ἀντίγονον διαφορά· τοῦτον
[1, 27]	τὴν ἀλήθειαν, συγκεχύσθαι τὴν φύσιν,	ἀνομίας	γέμειν τὸν βίον, καὶ πάνθ'
[1, 24]	ὑποψίαις εὐθέως ἀνῄρει. Δεινῆς δὲ	ἀνομίας	ἐνεπλήσθη τὸ βασίλειον· κατὰ γὰρ
[1, 11]	ὁ μὲν ἀγώνισμα τῆς Μαλίχου	παρανομίας	γενόμενος μετὰ τὸ συμπόσιον θνήσκει
[1, 16]	πρὸς Ἀντώνιον κατηγορήσων τῆς Μαχαιρᾶ	παρανομίας.	Ὁ δ' ἐν διαλογισμῷ τῶν
[1, 1]	προσλαβὼν ὠμότητι τὰ ἀσεβῆ παραγγέλματα	παρανομίας	οὐδεμίαν κατέλιπεν ὑπερβολὴν καὶ κατ'
[1, 2]	κατορθωμάτων καὶ μῖσος τῆς Πτολεμαίου	παρανομίας.	Ὥρμησε δὲ καὶ Πτολεμαῖος εἰσελθεῖν
[1, 18]	ἥττων ἦν ἐν πᾶσιν τῆς	ἐπιθυμίας,	Κλεοπάτρα δὲ διεξελθοῦσα τὴν γενεὰν
[1, 22]	Τοσαύτη δ' ἦν φλεγμονὴ τῆς	ἐπιθυμίας	ὡς μηδὲ τεθνάναι δοκεῖν αὐτήν,
[1, 24]	οὔτε γὰρ ἁπλῶς φθεγξάμενος ὁ	νεανίας	ἀνυπεύθυνος ἦν, ἀλλὰ εἰς διαβολὴν
[1, 33]	οὐκ ὀλίγης ἀναδραμὼν περὶ τεσσαράκοντα	νεανίας	συλλαμβάνει καὶ κατήγαγεν πρὸς βασιλέα.
[1, 19]	Ἰουδαίαν ἀπηλλαγμένος θορύβων καὶ κεκρατηκὼς	Ὑρκανίας,	ὃ δὴ χωρίον ἡ Ἀντιγόνου
[1, 13]	τῷ βασιλέως υἱῷ Συρίαν κατασχόντος	Λυσανίας	ἀναδεδεγμένος ἤδη τὴν ἀρχὴν τοῦ
[1, 22]	τὴν Κλεοπάτρας δεινότητα, δι' ἣν	Λυσανίας	τε ὁ βασιλεὺς ἀνῄρητο καὶ
[1, 28]	μετὰ τῆς φύσεως συνίστησιν ἔλεος	ὀρφανίας.	Πειρῶμαι δ' εἰ καὶ πατὴρ
[1, 6]	ἐπέμφθη μὲν εἰς Συρίαν ἀπὸ	Ἀρμενίας	ὑπὸ Πομπηίου Μάγνου πολεμοῦντος πρὸς
[1, 26]	καὶ τὸ φῶς ἀμοιβὴν τῆς	ξενίας	ἀντιπαρέχειν· πάλαι γὰρ ἐπ' αὐτὸν
[1, 14]	κατὰ μνήμην μὲν τῆς Ἀντιπάτρου	ξενίας,	τὸ δὲ ὅλον καὶ διὰ
[1, 32]	τῶν ὕπνων καὶ χορηγὸς τῆς	ἀμεριμνίας,	ὁ παραμυθούμενος τὴν ἐπὶ τοῖς
[1, 1]	μὴ φέροντος τοῖς ὁμοίοις ὑποτετάχθαι,	Ὀνίας	μὲν εἷς τῶν ἀρχιερέων ἐπικρατήσας
[1, 1]	μῆνας ἕξ. Ὁ δ' ἀρχιερεὺς	Ὀνίας	πρὸς Πτολεμαῖον διαφυγὼν καὶ παρ'
[1, 0]	ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὡρμημένος ὑπὸ τῆς	ἡγεμονίας	ἀνθέλκεται· τά τε γενόμενα περὶ
[1, 5]	τὸν Ἀλέξανδρον· ἐνδιδούσης δ' ὑπὸ	δεισιδαιμονίας	ἀνῄρουν οὓς ἐθέλοιεν αὐτοί. Προσφεύγουσι
[1, 2]	ἀφηγήσασθαι, παρ' ὅσον τῆς πατρῴας	εὐδαιμονίας	ἀπέκλιναν. ~(Μετὰ γὰρ τὴν τοῦ
[1, 20]	Καίσαρα. Ἔνθεν ἐπὶ πλεῖστον μὲν	εὐδαιμονίας	προύκοψεν, εἰς μεῖζον δ' ἐξήρθη
[1, 0]	τὴν ἡμετέραν ἐπὶ πλεῖστόν τε	εὐδαιμονίας	συνέβη προελθεῖν καὶ πρὸς ἔσχατον
[1, 27]	οὐδεὶς μέντοι ὑπελάμβανεν ἔσεσθαι μέχρι	τεκνοκτονίας	ὠμὸν Ἡρώδην. Ὁ δὲ σύρας
[1, 32]	οὐχ ὑπέμεινεν εἰ μὴ διὰ	πατροκτονίας	γενέσθαι, δίκαια γοῦν βουλευσάμενος, ὅτι
[1, 31]	πατροκτονίαν, αἱ δ' ἐπιστολαὶ δευτέρας	ἀδελφοκτονίας	κεκράγεσαν, ὅμως οὐδεὶς τῶν εἰς
[1, 21]	ἢ τὴν δι' ὅλης τῆς	Ἰωνίας	ἐν οἷς ἐδεήθησαν ἕκαστοι δαψίλειαν;
[1, 0]	περὶ τῆς Ῥωμαίων ἐν πολέμοις	εὐταξίας	καὶ τὴν ἄσκησιν τῶν ταγμάτων,
[1, 18]	φείδεσθαι παρακαλοῦντος οὐδεὶς ἐκράτησεν τῆς	δεξιᾶς,	ἀλλ' ὥσπερ μεμηνότες πᾶσαν ἡλικίαν
[1, 28]	καὶ τῶν παίδων συνήρμοσεν τὰς	δεξιάς,	ἔπειτα κατασπασάμενος ἕκαστον φιλοφρόνως διέλυσεν
[1, 25]	υἱὸν ἀτονώτερος ἐπίβουλον, ἀμείψωμεν τὰς	δεξιὰς	καὶ γενώμεθα τῆς ἀλλήλων ὀργῆς
[1, 0]	καὶ τὸν ναὸν ἐπιθυμῶν ἐπὶ	δεξιὰς	τοὺς στασιάζοντας προυκαλέσατο, διακρινῶ δὲ
[1, 10]	κήρυκες ἐπάλληλοι τῆς καθ' ἕκαστον	εὐδοξίας	προστρέχοντες πολλοὶ δὲ> τῶν ἐν
[1, 26]	μέχρι ψυχῆς φορολογουμένους, ἔπειτ' εἰς	οἵας	τρυφὰς καὶ πράξεις τὰ δι'
[1, 20]	γὰρ σὲ κεκερδήκαμεν ἐκ τῆς	ἀνοίας	αὐτοῦ. Κατάρχεις δ' ὡς ἔοικεν,
[1, 30]	ὦ γύναι, τῆς εἰς ἐμαυτὸν	διανοίας	τοῦ ἀδελφοῦ διήμαρτον, τὸν οὕτως
[1, 7]	τὸν Ὑρκανὸν εἴς τε τὰς	ἐπινοίας	καὶ τὰς ὑπηρεσίας προθύμους. (Αὐτὸς
[1, 3]	μάντευμα. Ταῦτα εἰπὼν σκυθρωπὸς ἐπὶ	συννοίας	ὁ γέρων διεκαρτέρει, καὶ μετ'
[1, 21]	Πλεῖστόν γε μὴν αὐτοῦ τῆς	μεγαλονοίας	ἔθραυσεν ὁ φόβος, ὡς μὴ
[1, 20]	φρόνημα καὶ τὸ πλέον τῆς	μεγαλονοίας	ἐπέτεινεν εἰς εὐσέβειαν. ~(Πεντεκαιδεκάτῳ γοῦν
[1, 29]	ἄλλων ἐπεκράτουν. Μόνη δὲ τῆς	ὁμονοίας	αὐτῶν ἀντίπαλος ἦν Σαλώμη καὶ
[1, 23]	φίλους, ἐγὼ διανεμῶ καὶ τῆς	ὁμονοίας	ἐγγυητὰς ἐκείνους καταστήσομαι, σαφῶς ἐπιστάμενος
[1, 11]	προσίεται τὸν Μάλιχον καὶ τῆς	ὑπονοίας	ἀπολύειν ὡμολόγει, λαμπρὰν δὲ πομπὴν
[1, 24]	καὶ χείρους τὰς ἐπ' ἀλλήλοις	ὑπονοίας	ἔχοντες ἀπηλλάγησαν, Ἀλέξανδρος μὲν καὶ
[1, 30]	αὐτός ἐστιν ἐν Ῥώμῃ τῆς	ὑπονοίας	κεχωρισμένος· Φερώραν δὲ τῇ γυναικὶ
[1, 23]	τοὺς υἱοὺς δοκῶν, τῆς δ'	ὑπονοίας	οὐκ ἀπηλλαγμένος· παρηκολούθει γὰρ Ἀντίπατρος
[1, 10]	μὴν αὐτὸς τῆς πρὸς Ὑρκανὸν	εὐνοίας	ἢ πίστεώς τι μετεκίνησεν. (Ἀμήχανον
[1, 21]	δ' αὐτοῦ φίλου δι' ὑπερβολὴν	εὐνοίας	καὶ ἐπὶ τῆς πύλης ἐχάραξεν
[1, 10]	περὶ μὲν τῆς εἰς Καίσαρα	εὐνοίας	οὐκ ἔφη λόγου δεῖν αὐτῷ·
[1, 33]	περὶ τῆς εἰς τὸν διάδοχον	εὐνοίας	παρεκάλει. Μετὰ δὲ τὴν ἐπιστολὴν
[1, 28]	Μαλθάκης τῆς Σαμαρείτιδος, καὶ θυγάτηρ	Ὀλυμπιάς,	ἣν ὁ ἀδελφιδοῦς αὐτοῦ Ἰώσηπος
[1, 5]	Σεβαστοῦ καὶ Ἀγρίππα Σεβαστὴ καὶ	Ἀγριππιὰς	πόλεις ἐπωνομάσθησαν. Πρὶν δὲ ἐπεξελθεῖν
[1, 16]	στρατιώταις τὰς ἐκ τῶν πεπονημένων	ἐπικαρπίας	ἀπεδίδου διανέμων ἑκάστῳ δραχμὰς ἑκατὸν
[1, 22]	ὑποψίαν. Ὁ δ' ὑπ' ἀκράτου	ζηλοτυπίας	ἐκμανεὶς παραχρῆμα κτείνειν προσέταξεν ἀμφοτέρους.
[1, 7]	Πομπήιος τά τε ἄλλα τῆς	καρτερίας	τοὺς Ἰουδαίους ἀπεθαύμαζεν καὶ μάλιστα
[1, 11]	παρώξυνεν δ' αὐτὸν ἡ τῆς	σωτηρίας	ἀπόγνωσις ἐνθυμεῖσθαι καὶ μείζονα· τό
[1, 26]	τῆς ἐπιβουλῆς. Κτείναντι δὲ εἶναι	σωτηρίας	ἀφορμὴν πρῶτον μὲν Ἀρχέλαον ὄντα
[1, 10]	σκυθρωπὸν ἀπαντᾶν, περὶ δὲ τῆς	σωτηρίας	ἀχάριστον εἶναι. Εἰ δὲ δὴ
[1, 13]	πλείω γε μὴν αὐτὸς ὑπὲρ	σωτηρίας	δώσειν ὧν Ἀντίγονος ὑπὲρ βασιλείας
[1, 20]	ἦλθον ἔχων τὴν ἀρετὴν τῆς	σωτηρίας	ἐλπίδα καὶ προλαβὼν ἐξετασθήσεσθαι, ποταπὸς
[1, 23]	Ἀρχέλαος ὑπὲρ τῆς τοῦ γαμβροῦ	σωτηρίας	εὐχαριστῶν καὶ ταῖς διαλλαγαῖς ἐφηδόμενος,
[1, 31]	ἦν αὐτῷ μόνα τὰ τῆς	σωτηρίας	ἐφόδια. (Φραξάμενος οὖν αὐτοῖς ἧκεν
[1, 17]	συνέπεσεν. Τοῦτο καὶ κινδύνων καὶ	σωτηρίας	κοινὸν ἐπὶ τῷ μέλλοντι πολέμῳ
[1, 24]	ἐπετέμνετο. Προύβη δ' εἰς τοσοῦτον	πικρίας,	ὡς μηδὲ τῶν ἀκαταιτιάτων τινὶ
[1, 21]	θέατρον καὶ ἀγοράς, ἄξια τῆς	προσηγορίας	ἐνιδρύσατο. Καὶ πενταετηρικοὺς ἀγῶνας καταστησάμενος
[1, 5]	αὖθις δὲ ταύτης τυχὸν τῆς	προσηγορίας	ἐπικρατήσαντος Ἀντωνίου, καθάπερ ἀπό τε
[1, 9]	Πομπηίου τοῦτ' ἐπιστείλαντος καὶ γενομένης	κατηγορίας	πρὸ τοῦ βήματος ὧν Ῥωμαίους
[1, 0]	καταλιπὼν ἢ μέμψεως ἀφορμὴν ἢ	κατηγορίας,	τοῖς γε τὴν ἀλήθειαν ἀγαπῶσιν,
[1, 27]	ἂν ἀπορούμενος εἰς αὐτὴν ἐλέγχων,	λοιδορίας	δὲ καὶ σκώμματα καὶ ὕβρεις
[1, 24]	μεγάλαυχον τὸ Γλαφύρας καὶ τὰς	λοιδορίας	ἐμίσουν Ἀλέξανδρον. (Τὴν δὲ δὴ
[1, 32]	εὔνοιαν. Αἱ δὲ τῆς Σαλώμης	λοιδορίας	τε τοῦ βασιλέως περιεῖχον πικροτάτας
[1, 15]	λύσειν γὰρ αὐθημερὸν αὐτῶν τὰς	ἀπορίας.	Καὶ μετὰ τὴν δέησιν εὐθέως>
[1, 0]	δὴ παρ' ἡμῖν τὸ τῆς	ἱστορίας	ἀληθές, ἐπεὶ παρ' Ἕλλησιν ἠμέληται.
[1, 0]	κολακείαις ἢ πλάσμασι. (Καίτοι γε	ἱστορίας	αὐτὰς ἐπιγράφειν τολμῶσιν, ἐν αἷς
[1, 0]	λέγειν καὶ τὸ σῶμα τῆς	ἱστορίας	κατασκευάζων ἴδιον. Κἀγὼ μὲν ἀναλώμασι
[1, 0]	συκοφαντοίη, διδότω παρὰ τὸν τῆς	ἱστορίας	νόμον συγγνώμην τῷ πάθει· πόλιν
[1, 0]	συγγράμματα, τὸ δ' ἀκριβὲς τῆς	ἱστορίας	οὐδαμοῦ, προυθέμην ἐγὼ τοῖς κατὰ
[1, 19]	ἐξ οἰκείας ἰσχύος ἀλλ' ἐξ	ἀλλοτρίας	ἠρτημένη κακοπραγίας. Οὔτε δὲ τὸ
[1, 19]	οὐκ αὐτομάτως οὐδὲ διὰ χειρὸς	ἀλλοτρίας,	οἳ πρέσβεις ἡμετέρους παρὰ τὸν
[1, 30]	οἰόμενον αὐτοῦ καὶ διαθήκας μενεῖν	κυρίας·	αὐτὸν γὰρ προνοήσειν μηδένα τῆς
[1, 27]	σκώμματα καὶ ὕβρεις καὶ πλημμελείας	μυρίας	εἰς αὐτόν, ἃ καὶ θανάτου
[1, 17]	νεοσύλλεκτοι γὰρ ἦσαν ἐκ τῆς	Συρίας	αἱ σπεῖραι, καὶ οὐδὲν αὐταῖς
[1, 11]	Ἡρώδης ἔδοξε, τότε μὲν αὐτὸν	Συρίας	ἁπάσης ἐπιμελητὴν καθιστᾶσιν δύναμιν πεζήν
[1, 19]	συναθροισθέντες εἰς Κάναθα τῆς κοίλης	Συρίας	ἄπειροι τὸ πλῆθος τοὺς Ἰουδαίους
[1, 27]	Φερώρας, μεθ' οὓς οἱ πάσης	Συρίας	ἄριστοι πλὴν Ἀρχελάου τοῦ βασιλέως·
[1, 4]	Ἀρέταν ἐπάγονται καὶ καθιστῶσιν κοίλης	Συρίας	βασιλέα. Στρατεύεται δ' οὗτος ἐπὶ
[1, 10]	δὲ Καίσαρα προπέμψας ἐκ τῆς	Συρίας	εἰς Ἰουδαίαν ὑπέστρεψεν. Καὶ πρῶτον
[1, 11]	Μοῦρκος στρατιὰν ἀθροίσαντες ἐκ τῆς	Συρίας,	ἐπειδὴ μέγα μέρος εἰς τὰς
[1, 31]	ἔνδον ὢν Οὔαρος ὁ τῆς	Συρίας	ἡγεμών. Ὁ δὲ εἴσεισι πρὸς
[1, 10]	Σέξτου Καίσαρος στρατηγὸς ἀνεδείχθη κοίλης	Συρίας	καὶ Σαμαρείας οὐ μόνον τε
[1, 20]	ταῦτα πορευόμενον ἐπ' Αἴγυπτον διὰ	Συρίας	Καίσαρα παντὶ τῷ βασιλικῷ πλούτῳ
[1, 20]	ἐπὶ Οὐάρρωνα τὸν ἡγεμόνα τῆς	Συρίας	καταφυγόντες ἐδεήθησαν δηλῶσαι τὴν συμφορὰν
[1, 20]	δίδωσιν. Κατέστησεν δὲ αὐτὸν καὶ	Συρίας	ὅλης ἐπίτροπον ἔτι δεκάτῳ πάλιν
[1, 11]	πείσαντος Μοῦρκον τὸν τότε στρατηγοῦντα	Συρίας,	ὃς ὥρμητο κτεῖναι Μάλιχον ἐφ'
[1, 12]	μετῆλθεν. ~(Κασσίου δὲ ἀναχωρήσαντος ἐκ	Συρίας	πάλιν στάσις ἐν Ἱεροσολύμοις γίνεται
[1, 15]	ὁ Ῥωμαίων στρατηγὸς πεμφθεὶς ἐκ	Συρίας	Πάρθους ἀνείργειν μετ' ἐκείνους εἰς
[1, 1]	κληθεὶς Ἐπιφανὴς διεφέρετο περὶ ὅλης	Συρίας	πρὸς Πτολεμαῖον τὸν ἕκτον, ἡ
[1, 8]	Γαβίνιον ἔπεισεν. Τῆς δ' ἄλλης	Συρίας	πρὸς τὸν Γαβινίου χωρισμὸν κινηθείσης
[1, 17]	Ἀντώνιος μὲν καταστήσας ἐπὶ τῆς	Συρίας	Σόσσιον καὶ προστάξας Ἡρώδῃ βοηθεῖν
[1, 6]	δύναμιν καὶ πολλοὺς ἐκ τῆς	Συρίας	συμμάχους. Ἐπεὶ δὲ παρελαύνων Πέλλαν
[1, 17]	δὲ ἑξακισχιλίους δίχα τῶν ἀπὸ	Συρίας	συμμάχων, οἳ μέρος οὐκ ὀλίγον
[1, 0]	μετ' αὐτὸν συνιστάνειν ἐπαίνου καὶ	μαρτυρίας	ἄξιον· φιλόπονος δὲ οὐχ ὁ
[1, 30]	μὲν εἴποι τἀληθές, ἀφήσειν πάσης	τιμωρίας	ἐπομνύμενος, εἰ δ' ὑποστείλαιτο, δαπανήσειν
[1, 12]	Ἰταλίαν Καῖσαρ ἐπὶ δὲ τῆς	Ἀσίας	Ἀντώνιος, πρεσβευομένων τῶν ἄλλων πόλεων
[1, 0]	διεξοδικώτερον καὶ μεθ' ὅσης ἂν	ἐξεργασίας	δύνωμαι δίειμι, τὰ δὲ προγενέστερα
[1, 2]	κρείττονα τὸν ἐκ Πτολεμαίου θάνατον	ἀθανασίας	εἶναι δόντος δίκας ἐφ' οἷς
[1, 1]	τοσοῦτος φόνος ἤρκεσεν, ὑπὸ δὲ	ἀκρασίας	παθῶν καὶ κατὰ μνήμην ὧν
[1, 15]	οὓς δὲ τῆς ἐξ ἀμφοῖν	εὐεργεσίας	ἀμοιβή, πλείστους γε μὴν ἐλπὶς
[1, 14]	τὸν Ἡρώδην τάς τε πατρῴας	εὐεργεσίας	καὶ τὴν αὐτοῦ πρὸς Ῥωμαίους
[1, 2]	τῆς μητρὸς καὶ κατακούσειε τῆς	ἱκεσίας,	ὥρμητο προσβάλλειν, ἐπειδὰν δὲ κατίδοι
[1, 7]	τε τὰς ἐπινοίας καὶ τὰς	ὑπηρεσίας	προθύμους. (Αὐτὸς δὲ κατὰ τὸ
[1, 7]	καὶ τὰς ἐξ ἔθους ἐπιτελεῖν	θυσίας.	Αὖθις δ' ἀποδείξας Ὑρκανὸν ἀρχιερέα
[1, 2]	ξενοτροφεῖν πρῶτος Ἰουδαίων ἐκ τῆς	περιουσίας	ἤρξατο. (Αὖθίς γε μὴν Ἀντίοχος
[1, 10]	τοὔνομα μόνον βασιλέως ἔχων ἔρημον	ἐξουσίας.	Καὶ μέχρι τοῦ πλανηθήσεται καθ'
[1, 3]	τὴν μητέρα διενεχθεῖσαν περὶ τῆς	ἐξουσίας,	ταύτην γὰρ κυρίαν τῶν ὅλων
[1, 32]	μὲν ὀλίγου δεῖν παρεχώρησα τῆς	ἐξουσίας,	φανερῶς δὲ ταῖς διαθήκαις ἐνέγραψα
[1, 16]	τῶν βιαζομένων δὲ πολλοὶ τῆς	αἰχμαλωσίας	προείλοντο θάνατον. Ἔνθα καὶ τῶν
[1, 12]	ἐν Ἱεροσολύμοις γίνεται Ἕλικος μετὰ	στρατιᾶς	ἐπαναστάντος Φασαήλῳ καὶ κατὰ τὴν
[1, 11]	πολιορκίας, ἡγούμενος δ' αὐτὸς τῆς	στρατιᾶς	ἐπῄει φορολογῶν τὰς πόλεις καὶ
[1, 17]	Πάππον τινὰ τῶν ἑταίρων μετὰ	στρατιᾶς	ἐπὶ Σαμάρειαν περιπέμπει. Τούτῳ μὲν
[1, 4]	κατ' ἐλπίδα μειζόνων καὶ μετὰ	στρατιᾶς	ἥκοντος συνέμισγον οἱ Ἰουδαῖοι τοῖς
[1, 17]	αὐτῷ καὶ Σόσσιος μετὰ πλείστης	στρατιᾶς	ἱππέων τε καὶ πεζῶν, ἣν
[1, 10]	προσδοκῶν ἐπ' αὐτὸν ὁρμήσειν μετὰ	στρατιᾶς.	(Καὶ οὐ διήμαρτεν τῆς οἰήσεως·
[1, 8]	(Γαβίνιος δὲ μετὰ μέρους τῆς	στρατιᾶς	Μᾶρκον Ἀντώνιον προπέμψας αὐτὸς εἵπετο
[1, 7]	ἑαυτῷ στρατηγῶν Πείσωνα εἰσπέμπει μετὰ	στρατιᾶς·	ὃς διαλαβὼν φρουραῖς τὴν πόλιν,
[1, 0]	τὸ πλῆθος τῆς Ῥωμαίων καμούσης	στρατιᾶς	οὔτε τὸ μέγεθος τῶν στρατηγῶν,
[1, 27]	μεταλάβοιεν, ῥᾳδίως Ἀλέξανδρον ἀπολύσεσθαι τὰς	αἰτίας.	Ἀλλ' οἱ μὲν ἐν Πλατάνῃ
[1, 31]	πρὶν πυθέσθαι σαφῶς δι' ἃς	αἰτίας	ἐξέβαλεν αὐτοῦ τὴν μητέρα· δεδιέναι
[1, 29]	ἄνθρωπον πολλὰς τοῦ μίσους ἔχων	αἰτίας,	ἕως ὑπεραγανακτήσας σὺν αὐτῇ καὶ
[1, 20]	καὶ τὴν Αὐρανῖτιν χώραν ἐξ	αἰτίας	τοιᾶσδε· Ζηνόδωρος ὁ τὸν Λυσανίου
[1, 25]	ἐγγεγραμμένους καὶ Φερώραν μετήγαγεν τὰς	αἰτίας.	Ὡς δ' ἑώρα πιστεύοντα τὸν
[1, 21]	λιμένι μέγεθος καθίει λίθους ἐπ'	ὀργυιὰς	εἴκοσιν εἰς τὸ πέλαγος, ὧν
[1, 15]	τὴν Ῥωμαίων στρατιὰν εἰς τὰς	προσκεχωρηκυίας	διαφῆκεν Ἰδουμαίαν καὶ Γαλιλαίαν καὶ
[1, 32]	παρὰ Σαλώμης ἐπιστολὰς ἐν τοῖς	Λιουίας	εὑρηκέναι γράμμασιν, πεπομφέναι δὲ αὐτῷ
[1, 32]	ἐπιστολὰς κομίζων ἀπὸ Ῥώμης παρὰ	Λιουίας	θεραπαινίδος Ἀκμῆς τοὔνομα. Καὶ παρὰ
[1, 28]	οὖσαν ἀδελφὴν καὶ πολλὰ διὰ	Λιουίας	τῆς γυναικὸς Καίσαρος ἱκετεύουσαν γαμηθῆναι
[1, 24]	Ἀντιπάτρου μήτηρ, σύμβουλος κατ' αὐτῶν	μητρυιᾶς	χαλεπωτέρα καὶ πλεῖόν τι προγόνων
[1, 33]	δὲ ἀγενεῖς καὶ τῆς ἑαυτῶν	σοφίας	ἀπείρους ἀγνοοῦντας φιλοψυχεῖν καὶ πρὸ
[1, 0]	δὲ οὐδὲ τὰς τῶν αὐτομόλων	ἀτυχίας	οὐδὲ τὰς τῶν αἰχμαλώτων κολάσεις,
[1, 27]	γὰρ ὄντα κηδεστὴν Ἀλεξάνδρου δι'	ὑποψίας	εἶχεν Ἡρώδης. Τούς γε μὴν
[1, 28]	χαλεπὸν ὄντα καὶ πρὸς τὰς	ὑποψίας	κινούμενον ὀξέως, ἐτόλμησεν δὲ προσελθὼν
[1, 30]	ἐγίνοντο τούς τε πορρωτάτω τῆς	ὑποψίας	ὄντας ἔσυρον εἰς τοὺς ἐλέγχους.
[1, 31]	ἄτοπον δ' εἶναι δι' ἀδήλους	ὑποψίας	προδήλων ἀγαθῶν στερίσκεσθαι, καὶ μὴ
[1, 13]	λόγος ἦν μόνον, ἀλλὰ καὶ	φυλακὰς	ἤδη πόρρωθεν ἑαυτῶν ἔβλεπον. (Οὐ
[1, 33]	ἀναθαρρεῖ τε καὶ γεγηθὼς τοὺς	φύλακας	ἱκέτευεν ἐπὶ χρήμασιν ἐξαφεῖναι λύσαντας
[1, 13]	δὲ ἐνταῦθα ταῖς γυναιξὶν ὀκτακοσίους	φύλακας	καὶ διαρκῆ τὰ ἐπιτήδεια πρὸς
[1, 3]	τὸ ἄδηλον καθίστησι μὲν τοὺς	σωματοφύλακας	ἔν τινι τῶν ὑπογαίων ἀλαμπεῖ,
[1, 33]	προστάξας ἐν Ὑρκανίᾳ πάλιν τὰς	διαθήκας	ἐπανορθοῦται, καὶ διάδοχον μὲν Ἀρχέλαον
[1, 30]	παντάπασιν παραγηρᾶν οἰόμενον αὐτοῦ καὶ	διαθήκας	μενεῖν κυρίας· αὐτὸν γὰρ προνοήσειν
[1, 33]	μὴν λοιπὰ κατὰ τὰς προτέρας	διαθήκας	φυλάττειν. (Βοὴ δ' εὐθὺς ἐγένετο
[1, 33]	δὲ τὴν ἐπιστολὴν λύσας τὰς	ἐπιδιαθήκας	ἀνεγίνωσκεν, ἐν αἷς Φίλιππος μὲν
[1, 14]	τοῖς ὁμοίως ἀποστερεῖν τὰς Ἀντιπάτρου	παρακαταθήκας	θέλουσιν· ἦσαν δὲ τῶν περὶ
[1, 4]	καὶ μάχῃ νικήσας Ἀλέξανδρον κατὰ	συνθήκας	ἀνεχώρησεν. Ἀλέξανδρος δὲ Πέλλαν ἑλὼν
[1, 8]	τὰ τέκνα. Κάσσιος δὲ κατὰ	συνθήκας	ἡσυχάζειν Ἀλέξανδρον ἀναγκάσας ἐπὶ τὸν
[1, 24]	γὰρ αὐτῆς Φερώρας ἁδελφὸς κατηγόρει	συνθήκας	περὶ γάμου πρὸς Συλλαῖον τὸν
[1, 32]	ἐκβοᾷ· σύ, πάτερ, ὑπὲρ ἐμοῦ	πεποίηκας	τὴν ἀπολογίαν· πῶς γὰρ ἐγὼ
[1, 33]	φλεγμονὴ καὶ δὴ αἰδοίου σηπεδὼν	σκώληκας	γεννῶσα, πρὸς τούτοις ὀρθόπνοια καὶ
[1, 22]	τοῖς ἱμέροις, δεινὴ δὲ τὰς	γυναῖκας	ἀγανάκτησις εἰσῄει, καὶ πρὸς ὃ
[1, 30]	ἐκβάλλει δεύτερον. Τὰς δὲ Φερώρου	γυναῖκας	ἀπὸ τῶν βασάνων ἐτημέλει διηλλαγμένος.
[1, 30]	πρὸς Φερώραν καὶ τὰς ἐκείνου	γυναῖκας	ἐδήλου καὶ τὰς λαθραίας αὐτῶν
[1, 30]	Ἡρώδης μεταβήσεται καὶ τὰς ἑαυτῶν	γυναῖκας.	Οὐ γὰρ φείσεσθαι μετὰ Μαριάμμην
[1, 4]	ἀνασταυρώσας ἐν μέσῃ τῇ πόλει	γυναῖκάς	τε καὶ τέκνα αὐτῶν ἀπέσφαξεν
[1, 24]	ἀδελφὴν τὴν Ἡρώδου καὶ τὰς	γυναῖκας,	ὧν ἑκάστη δι' εὐμορφίαν οὐκ
[1, 19]	δεξιάν, δώσουσιν δ' ἡμῖν αὐτίκα	δίκας,	ἂν τοῦ πατρίου φρονήματος ἤδη
[1, 2]	Πτολεμαίου θάνατον ἀθανασίας εἶναι δόντος	δίκας	ἐφ' οἷς εἰς τὸν οἶκον
[1, 19]	δέλεαρ τοῦτο καθεικέναι τοῦ δοῦναι	δίκας	ἡμῖν· οὐ γὰρ τοσοῦτον ὅπλοις
[1, 0]	μὲν τὰ λήμματα καὶ τὰς	δίκας	κέχηνεν εὐθέως τὸ στόμα καὶ
[1, 25]	τὸν μὲν εὑρήσων πάλαι δεδωκότα	δίκας,	μετὰ δὲ σοῦ περὶ τῆς
[1, 23]	δώσει μοι καὶ περὶ ἐκείνων	δίκας·	οὐ γὰρ ἐγὼ φθονῶν τοῖς
[1, 27]	θεραπεύω τῷ ξυρῷ σε διαχειρίσασθαι,	μεγάλας	τέ μοι παρ' Ἀλεξάνδρου δωρεὰς
[1, 12]	κατηγόρουν τῶν ἀδελφῶν. Ὑπήντα δὲ	Μεσσάλας	ἀπολογούμενος συμπαρεστῶτος Ὑρκανοῦ διὰ τὸ
[1, 14]	δὲ τὴν βουλήν, ἐν ᾗ	Μεσσάλας	καὶ μετ' αὐτὸν Ἀτρατῖνος παραστησάμενοι
[1, 32]	ἄλλων ἀγαθῶν ἐποίησας ἐπίφθονον; Ὢ	τάλας	ἐγὼ τῆς πικρᾶς ἀποδημίας, ὡς
[1, 30]	Ὑποβλαστάνειν δὲ τὰς τῆς ὕδρας	κεφαλάς,	τοὺς Ἀριστοβούλου καὶ Ἀλεξάνδρου παῖδας.
[1, 29]	δ' ὑπεκρίνοντο καὶ διαφέρεσθαι πρὸς	ἀλλήλας	ἀκούοντος βασιλέως· αἷς συνυπεκρίνετο καὶ
[1, 17]	τὸν ἀδελφὸν ἐπὶ τῶν ὅλων	παραγγείλας	μηδὲν μέχρι τῆς ὑποστροφῆς αὐτοῦ
[1, 11]	μετιέναι τὸν φονέα τοῦ πατρὸς	ἀντεπιστείλας	καὶ τοῖς ὑφ' ἑαυτὸν χιλιάρχοις
[1, 31]	ἐσθῆτάς τε πολυτελεῖς καὶ στρωμνὰς	ποικίλας	ἐκπώματά τε ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ
[1, 23]	διαβολὰς δὲ κατὰ τῶν ἀδελφῶν	ποικίλας	ἐνσκευαζόμενος καὶ τὰ μὲν αὐτὸς
[1, 21]	ἔλαβον παρ' αὐτοῦ· γυμνασιαρχίαις δ'	ἄλλας	ἐπετησίοις τε καὶ διηνεκέσιν ἐδωρήσατο
[1, 2]	Αἱρεῖ δὲ καὶ τῆς Ἰδουμαίας	ἄλλας	τε οὐκ ὀλίγας καὶ Ἀδωρεὸν
[1, 26]	οὐ γὰρ ἀντεῖχεν ἔτι ἡ	Ἑλλὰς	αὐτοῦ τῇ πολυτελείᾳ. Λαμπρὰ δ'
[1, 20]	κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ σίτου	πολλὰς	ἔπεμψα μυριάδας, ἀλλ' οὐδὲ μετὰ
[1, 29]	ἧς ἂν τιμωρήσαιτο τὴν ἄνθρωπον	πολλὰς	τοῦ μίσους ἔχων αἰτίας, ἕως
[1, 25]	οἴκους δὲ λαμπροτάτους καὶ βασιλείας	ὅλας	ἀνατρέπεσθαι. (Συνῄνει τοῖς λεγομένοις Ἡρώδης,
[1, 21]	ἐπικλήσεις περιέγραψεν, διέβη δὲ εἰς	ὅλας	πόλεις αὐτῷ τὸ φιλότιμον. Ἐν
[1, 24]	γένοιντο. Οἱ δὲ τὰς μὲν	διαβολὰς	ἀπεσκευάζοντο ψευδεῖς εἶναι λέγοντες, πιστώσεσθαι
[1, 22]	ἀδελφὴ τὸν καιρὸν εἰς τὰς	διαβολὰς	ἁρπάσασα τὴν εἰς τὸν Ἰώσηπον
[1, 23]	ταῖς πρὸς τὸν πατέρα κολακείαις,	διαβολὰς	δὲ κατὰ τῶν ἀδελφῶν ποικίλας
[1, 24]	Τὰ δὲ μειράκια τὰς μὲν	διαβολὰς	ἠγνόει, παρὸ καὶ μᾶλλον ἀφυλάκτως
[1, 23]	αἰδημόνως ὑπεστείλατο, τὰς δ' αὐτοῦ	διαβολὰς	ἰσχυρῶς ἀπελύσατο. Καθαρὸν δὲ καὶ
[1, 24]	μῖσος ἴδιον ἕκαστος ἔπλασσεν τὰς	διαβολάς,	καὶ πολλοὶ πρὸς τοὺς διαφόρους
[1, 28]	ἐπεγείρεται πάντων ἐπισταμένων, ὅτι τὰς	διαβολὰς	τοῖς ἀδελφοῖς πάσας ἐπισυντάξειεν οὗτος,
[1, 0]	σημεῖα καὶ τὰς ἐπὶ Ῥώμης	μεταβολάς,	καὶ ὡς αὐτὸς ὑπὸ τῶν
[1, 4]	ξυλίνους πύργους ἐτεκτήνατο τὰς εὐμαρεῖς	ἐμβολὰς	ἀποφράττων. Οὐ μὴν εἶρξαί γε
[1, 8]	φρουροῦντας τὰς κατὰ τὸ Πηλούσιον	ἐμβολὰς	παρεῖναι Γαβίνιον ἔπεισεν. Τῆς δ'
[1, 7]	ἔπειθεν συμβῆναι, τὰ πέριξ εἰς	προσβολὰς	εὐτρέπιζεν ἔχων τοὺς περὶ τὸν
[1, 16]	ὁρμὴν μέχρι τὰς κατὰ στόμα	προσβολὰς	μὴ φέροντες ἐξέκλιναν. (Ὁ δὲ
[1, 0]	ἡ πόλις διέκειτο παρόντος αὐτοῦ,	προσβολάς	τε ὅσας ἐποιήσατο καὶ ὁπόσα
[1, 22]	παρατίθεται τὴν γυναῖκα, κρύφα δοὺς	ἐντολὰς	ἀναιρεῖν αὐτήν, εἰ κἀκεῖνον Ἀντώνιος.
[1, 10]	παρωσαμένους ἐκεῖνον, εἴ γε μήτε	ἐντολὰς	δόντος μήτε ἐπιστείλαντος αὐτοῦ τοσούτους
[1, 13]	τοῦ τείχους ἀπατήσας προελθεῖν, ὥσπερ	ἐντολὰς	εἶχεν. Ὁ δὲ ἀπ' ἀρχῆς
[1, 33]	εἰς Ἡρώδειον, ὅπου κατὰ τὰς	ἐντολὰς	ἐτάφη. Καὶ τὰ μὲν περὶ
[1, 29]	μεταπεμπόμενον· ἐβούλετο γὰρ αὐτῷ τινας	ἐντολὰς	καταλείψειν ὡς τεθνηξόμενος. Ἀλλ' ὁ
[1, 32]	σου τῷ πατρὶ καὶ τὰς	ἐπιστολὰς	ἐκείνας ἔπεμψα πεπεισμένη τὸν βασιλέα
[1, 32]	ἐπέσταλτο βασιλεῖ τὰς παρὰ Σαλώμης	ἐπιστολὰς	ἐν τοῖς Λιουίας εὑρηκέναι γράμμασιν,
[1, 31]	ἃς μὲν πλάττεται κατ' αὐτῶν	ἐπιστολὰς	ἐξ ὀνόματος τῶν ἐπὶ Ῥώμης
[1, 13]	δεῖν αὐτὸν ὑπαντῆσαι τοῖς τὰς	ἐπιστολὰς	κομίζουσιν· οὔτε γὰρ ἑαλωκέναι τοῖς
[1, 32]	γὰρ Ἀντιφίλου τις οἰκετῶν ἧκεν	ἐπιστολὰς	κομίζων ἀπὸ Ῥώμης παρὰ Λιουίας
[1, 31]	κατ' αὐτῶν ἐπὶ Ῥώμης ἠγόραζεν	ἐπιστολὰς	προσιών τε ὡς ἀνύποπτος εἴη
[1, 31]	τὰς κατὰ τῶν ἀδελφῶν ἐσκευωρημένας	ἐπιστολὰς	ὑπ' Ἀντιπάτρου· ἦσαν γὰρ Ἀρχέλαος
[1, 30]	ἐλευθέρων ταῦτα μηνύει. (Τὰς δὲ	δούλας	χωρὶς ἑκάστην Ἡρώδης ἐβασάνιζεν. Ἐρρήθη
[1, 7]	Ὑρκανοῦ φρονούντων ἀνοίγειν Πομπηίῳ τὰς	πύλας·	πολλοὺς δὲ τούτους ἐποίει τὸ
[1, 30]	ἢ σώζουσα τὸν ἀπολέσαντα πάντας	ἡμᾶς	Ἀντίπατρον; Ἄκουε, βασιλεῦ, καὶ μετὰ
[1, 30]	Ἀποκρίνασθαι τὸν Ἀντίπατρον εἴθε πάντα	ἡμᾶς	ἀφελόμενος γυμνοὺς ἐάσειεν ζῶντας. Ἀλλ'
[1, 22]	Ἰώσηπον ἐντολαῖς ἐπεδείξω τὸν πρὸς	ἡμᾶς	ἔρωτα κτεῖναί με προστάξας. (Ἔκφρων
[1, 0]	μέγιστον οὐ μόνον τῶν καθ'	ἡμᾶς,	σχεδὸν δὲ καὶ ὧν ἀκοῇ
[1, 19]	μέγεθος· ἐπεὶ τί δύναται μεῖζον	ἡμᾶς	τοῦ σεισμοῦ βλάψαι καὶ κρατήσας
[1, 17]	ἤδη γὰρ ὑπερηφάνει τοὺς πολεμίους.	(Γήμας	δὲ ὑπέστρεψεν ἐπὶ Ἱεροσολύμων μετὰ
[1, 12]	ἧς ἐγέννησεν Ἀντίπατρον, τότε δὲ	γήμας	τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου θυγατέρα,
[1, 21]	αὐτὴν οἰκήτορας, γῆν δὲ τούτοις	προσνείμας	λιπαρωτάτην καὶ ἐν μέσῳ τῷ
[1, 23]	μήτε ἀδίκους μήτε ἀνωμάλους τὰς	τιμὰς	διδόντες, ἑκάστῳ δὲ κατὰ τὸ
[1, 10]	ἀνακτίσαι κατεστραμμένα. Τὰς μὲν δὴ	τιμὰς	ταύτας Καῖσαρ ἐπέστελλεν ἐν τῷ
[1, 21]	εἰς τὴν ἐπαρχίαν αὐτοῦ τὰς	τιμὰς	ὑπερεξέχεεν καὶ πολλαῖς πόλεσιν ἐνιδρύσατο
[1, 25]	ἀπογνώσεως· μαλακωτέρας γὰρ γίνεσθαι τὰς	τόλμας	πάθεσιν οἰκείοις περισπωμένας· κατανεύει μόλις
[1, 24]	ἀναιδεῖ γέροντι καὶ βαπτομένῳ τὰς	κόμας,	εἰ μὴ διὰ τοῦτ' αὐτὸν
[1, 18]	λόχοι δι' ὧν ἀνέστελλεν τὰς	διεκδρομάς,	πρὸς δὲ τὴν τῶν ἐπιτηδείων
[1, 6]	τὰ πρέμνα συνάγουσιν κατὰ τὰς	τομὰς	ἐκδακρῦον. Καὶ στρατοπεδευσάμενος ἐν τῷ
[1, 33]	τὸν ναὸν ἢ εἰκόνας ἢ	προτομὰς	ἢ ζῴου τινὸς ἐπώνυμον ἔργον
[1, 0]	καὶ ὅσα κατὰ τὰς πρώτας	ὁρμὰς	ἐπῆλθον οἱ Ἰουδαῖοι τοῖς ὅπλοις,
[1, 24]	αὐτῷ τὸ ψεῦδος ἔχοι τὰς	ἀφορμὰς	ἀληθεῖς· καὶ τῶν φημιζομένων ἕν
[1, 23]	Ἐκ δὲ τοῦ θράσους αὐτῶν	ἀφορμὰς	οἱ διαβάλλοντες ἐλάμβανον, καὶ φανερώτερον
[1, 23]	τὸν θεὸν σύμψηφον, ἔπειτα καὶ	ὑμᾶς	παρακαλῶ γενέσθαι. Τῷ μὲν γὰρ
[1, 19]	ὀλίγον πολλάκις αἰχμάλωτον ἔλαβεν. Μηδ'	ὑμᾶς	ταρασσέτω τὰ τῶν ἀψύχων κινήματα
[1, 16]	πεπονημένων ἐπικαρπίας ἀπεδίδου διανέμων ἑκάστῳ	δραχμὰς	ἑκατὸν πεντήκοντα ἀργυρίου καὶ τοῖς
[1, 33]	τοῖς τε στρατιώταις ἀνὰ πεντήκοντα	δραχμὰς	ἐκέλευσεν διανεῖμαι καὶ πολλὰ χρήματα
[1, 10]	ὑμνεῖτο γοῦν ἀνά τε τὰς	κώμας	καὶ ἐν ταῖς πόλεσιν Ἡρώδης
[1, 7]	προσαγαγὼν τὰς ἐκ Τύρου κομισθείσας	μηχανὰς	ἐπειρᾶτο τοῦ τείχους· ἀνέστελλον δὲ
[1, 2]	ἐπὶ τὰς ἐν Συρίᾳ πόλεις,	κενάς,	ὅπερ ἦν, ὑπολαμβάνων τῶν μαχιμωτέρων
[1, 24]	τάχει περιθήσουσιν αὐταῖς ἐκ τριχῶν	πεποιημένας.	(Διὰ ταῦτα καίτοι τὸ φρόνημα
[1, 31]	ἐκόμιζεν τὰς κατὰ τῶν ἀδελφῶν	ἐσκευωρημένας	ἐπιστολὰς ὑπ' Ἀντιπάτρου· ἦσαν γὰρ
[1, 8]	ἀπορθήτους πόλεις καθιστάμενος, τὰς δὲ	κατεστραμμένας	ἀνακτίζων. Συνεπολίσθησαν γοῦν τούτου κελεύσαντος
[1, 10]	δικαιοσύνης σημεῖον καὶ τῆς τἀνδρὸς	ἐσομένας	ἀρετῆς. (Ἀντίπατρος δὲ Καίσαρα προπέμψας
[1, 33]	καὶ τὰς διοικήσεις τῆς βασιλείας	σεσημασμένας·	κύριον γὰρ ἁπάντων ὧν διατάξειεν
[1, 25]	γίνεσθαι τὰς τόλμας πάθεσιν οἰκείοις	περισπωμένας·	κατανεύει μόλις Ἀρχέλαος διαλλάσσεταί τε
[1, 16]	(Ἐν δὲ τούτῳ περὶ μὲν	Ἀθήνας	διῆγεν Ἀντώνιος, Βεντίδιος δὲ ἐπὶ
[1, 0]	καὶ ὅπως κατέστρεψεν, ἀγνοεῖν δὲ	Ἕλληνας	ταῦτα καὶ Ῥωμαίων τοὺς μὴ
[1, 1]	ἔπαυσεν ἐπ' ἔτη τρία καὶ	μῆνας	ἕξ. Ὁ δ' ἀρχιερεὺς Ὀνίας
[1, 11]	ἀρχὴν ἐπ' ἔτη τρία καὶ	μῆνας	ἑπτά. Μεγίστου δ' ἐπὶ τῷ
[1, 3]	ἑβδομηκοστὸν πρῶτον ἔτος, πρὸς δὲ	μῆνας	τρεῖς, ἐξ οὗ κατῆλθεν ὁ
[1, 24]	πρὸς ἔρωτα δούλης, ἐφ' ᾧ	χαλεπήνας	Ἡρώδης τὴν μὲν θυγατέρα τῷ
[1, 16]	Ἀντιγονείοις χρώμενος ἅπασιν. (Ἐφ' οἷς	χαλεπήνας	Ἡρώδης ὥρμησεν μὲν ἀμύνασθαι Μαχαιρᾶν
[1, 21]	εἰσαγωγήν, Ἀσκαλωνίταις δὲ βαλανεῖα καὶ	κρήνας	πολυτελεῖς, πρὸς δὲ περίστυλα θαυμαστὰ
[1, 30]	οὖν ὁ βασιλεὺς ὑποψίαις πλείοσιν	θεραπαίνας	τε καί τινας τῶν ἐλευθέρων
[1, 32]	τῷ πατρὶ καὶ τὰς ἐπιστολὰς	ἐκείνας	ἔπεμψα πεπεισμένη τὸν βασιλέα μὴ
[1, 3]	τῷ θεῷ, συνέβη μὲν κατ'	ἐκείνας	τὰς ἡμέρας νόσῳ χρήσασθαι τὸν
[1, 17]	ταύτῃ συνῆψεν. Μεθ' ὧν οὐ	περιμείνας	ἡμέραν εἰς τὴν Γαλιλαίαν ἐνέβαλεν
[1, 8]	τὴν τῶν πολεμίων δύναμιν οὐχ	ὑπομείνας	Ἀλέξανδρος ἀνεχώρει καὶ πλησίον ἤδη
[1, 4]	αὐτῶν πρὸς τὸ ἔθνος ἀπέχθειαν.	Κτείνας	δὲ τῶν ἐπαναστάντων ὑπὲρ ἑξακισχιλίους
[1, 11]	ἀνενεγκὼν Ἡρώδην διηρώτα, τίς ὁ	κτείνας	εἴη Μάλιχον. Ἀποκριναμένου δέ τινος
[1, 24]	τοῦ ἀδελφοῦ καὶ παραφυλάττει κυνηγοῦντα	κτείνας	εἰς Ῥώμην ἀποδρᾶναι. Τούτοις καίπερ
[1, 22]	ἑπτακαιδεκαέτει, μετὰ δὲ τὴν τιμὴν	κτείνας	εὐθέως, ἐπειδὴ τὴν ἱερὰν ἐσθῆτα
[1, 26]	ὡς Ἡρώδης αὐτῶν τὴν μητέρα	κτείνας	οὐ παράδοξον εἰ καὶ αὐτοὺς
[1, 1]	μάχην πολλούς τε τῶν πολεμίων	ἀποκτείνας	ἀναιρεῖται καὶ μεθ' ἡμέρας ὀλίγας
[1, 33]	τελευτᾷ, βασιλεύσας ἀφ' οὗ μὲν	ἀποκτείνας	Ἀντίγονον ἐκράτησεν τῶν πραγμάτων ἔτη
[1, 13]	κρατήσας Ἡρώδης καὶ πολλοὺς αὐτῶν	ἀποκτείνας	αὖθις εἰς μνήμην τοῦ κατορθώματος
[1, 32]	παρ' ὀλίγον καὶ τὴν ἀδελφὴν	ἀποκτείνας	δι' Ἀντίπατρον· οὐκέτι οὖν ἀνεβάλλετο
[1, 13]	καὶ πολλοὺς κατὰ πᾶσαν προσβολὴν	ἀποκτείνας	εἰς Μασάδαν τὸ φρούριον ἠπείγετο.
[1, 16]	πολιορκίας, πολλοὺς μὲν τῶν βαρβάρων	ἀποκτείνας,	πολλὴν δὲ ἀποτεμόμενος λείαν, ὥστε
[1, 8]	προσαγαγέσθαι· μηδὲν δὲ μέτριον φρονούντων	ἀποκτείνας	πολλοὺς τοὺς λοιποὺς ἀπέκλεισεν εἰς
[1, 4]	αὐτοῖς ὁ πόλεμος, μέχρι πλείστους	ἀποκτείνας	τοὺς λοιποὺς ἀπήλασεν εἰς Βεμέσελιν
[1, 31]	χεῖρας προβαλὼν καὶ τὴν κεφαλὴν	παρακλίνας,	ἔστιν, ἐξεβόησεν, καὶ τοῦτο πατροκτόνου
[1, 17]	κοινὸν ἐπὶ τῷ μέλλοντι πολέμῳ	κρίνας	εἶναι σημεῖον ὑπὸ τὴν ἕω
[1, 18]	πέλεκυς ἐκδέχεται. (βασιλεὺς δὲ Ἡρώδης	διακρίνας	τὸ κατὰ τὴν πόλιν πλῆθος
[1, 32]	κατήγαγες μέν, ὡς ἔφης αὐτός,	προέκρινας	δὲ τοσούτων τέκνων, ἀπέδειξας δὲ
[1, 29]	λιπαρῶς μεταπεμπόμενον· ἐβούλετο γὰρ αὐτῷ	τινας	ἐντολὰς καταλείψειν ὡς τεθνηξόμενος. Ἀλλ'
[1, 30]	θηρίον, παρ' ᾧ μηδὲ φιλεῖν	τινας	ἔξεστι φανερῶς. Λάθρα γοῦν νῦν
[1, 16]	δὲ ἐξ αὐτῶν καὶ περισῶσαί	τινας	Ἡρώδης ἐκήρυξεν ἀναχωρεῖν πρὸς αὐτόν.
[1, 8]	τοῖς τῇδε θορύβοις ἠπειγμένος, ἐπὶ	τινὰς	μὲν τῶν ἀφεστώτων Ἀντίπατρον προπέμψας
[1, 15]	οὔτε κατακούειν τῶν κηρυγμάτων εἴων	τινὰς	οὔτε μεταβάλλεσθαι, τὸ λοιπὸν ἀμύνεσθαι
[1, 19]	τάχει συμβαλεῖν· ἔτυχον γὰρ κἀκεῖνοί	τινας	προπεπομφότες τοὺς καταληψομένους τὸ ἔρυμα.
[1, 11]	ἐκάλει, παρεστῶτας ἔπειτα τῶν οἰκετῶν	τινας	πρὸς αὑτὸν εἰσέπεμψεν ὡς ἐπὶ
[1, 30]	ὑποψίαις πλείοσιν θεραπαίνας τε καί	τινας	τῶν ἐλευθέρων ἐβασάνιζεν. Ἐβόα δέ
[1, 13]	ἧττον ὑποπτεύοιτο, καταλιπὼν παρ' Ἡρώδῃ	τινὰς	τῶν καλουμένων Ἐλευθέρων ἱππέων τοῖς
[1, 0]	τε τῆς χώρας τὴν ἰδιότητα,	λίμνας	τε καὶ πηγὰς τὰς ἐν
[1, 31]	ἔλεγχον, ἐσθῆτάς τε πολυτελεῖς καὶ	στρωμνὰς	ποικίλας ἐκπώματά τε ἀργυρᾶ καὶ
[1, 33]	εἶναι κατὰ τὸν ναὸν ἢ	εἰκόνας	ἢ προτομὰς ἢ ζῴου τινὸς
[1, 28]	γενέσθαι κηδεμονικώτερος καὶ μετ' ἐμὲ	ἡγεμόνας	αὐτοῖς ἀπολιπεῖν τοὺς ἐμοὶ φιλτάτους.
[1, 18]	ἕκαστον στρατιώτην, ἀναλόγως δὲ τοὺς	ἡγεμόνας,	βασιλικώτατα δὲ αὐτὸν ἐδωρήσατο Σόσσιον,
[1, 24]	τὸν Ἀλέξανδρον λαθραίαν, τούς τε	ἡγεμόνας	τοῦ στρατιωτικοῦ καὶ τοὺς ταξιάρχους
[1, 24]	ἐχθροὺς ἀμυνεῖται, τοὺς φίλους δ'	εὐδαίμονας	ποιήσει καὶ μακαρίους, πρὸ πάντων
[1, 17]	τὴν πολεμίαν καταδραμὼν πέντε μὲν	πολίχνας	καταστρέφεται, δισχιλίους δὲ τῶν ἐν
[1, 21]	τῆς προσηγορίας ἐνιδρύσατο. Καὶ πενταετηρικοὺς	ἀγῶνας	καταστησάμενος ὁμοίως ἐκάλεσεν ἀπὸ τοῦ
[1, 21]	εἰσὶ δ' οἷς ἄλση καὶ	λειμῶνας	ἀνέθηκεν. Πολλαὶ δὲ πόλεις ὥσπερ
[1, 11]	Μοῦρκον καὶ τὰ διεστῶτα τάγματα	διαλλάξας	ἐλευθεροῖ μὲν Ἀπάμειαν τῆς πολιορκίας,
[1, 33]	ἰδιώτης ὢν καὶ τοσούτῳ χρόνῳ	φυλάξας	ἰδίοις τέκνοις κατέλιπεν, ἐν δὲ
[1, 11]	ἀρχὴν ἀνακτησάμενός τε Ὑρκανῷ καὶ	διαφυλάξας·	(Μάλιχος δὲ καθ' ὑπόνοιαν τῆς
[1, 3]	τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐμπίπλησι δακρύων καὶ	στενάξας	ὅσον ἦν αὐτῷ δύναμις εἶπεν·
[1, 26]	πάσης χειρὸς γράμματα· πολλὰ γοῦν	παραχαράξας	τελευταῖον ἐπὶ τούτῳ καὶ> κτείνεται.
[1, 21]	τε καὶ διηνεκέσιν ἐδωρήσατο προσόδους	κατατάξας,	ὥσπερ Κῴοις, ἵνα μηδέποτε ἐκλείπῃ
[1, 4]	καὶ Μωαβίτας φόρον τε αὐτοῖς	ἐπιτάξας	ἀνέστρεψεν ἐπὶ Ἀμαθοῦν. Θεοδώρου δὲ
[1, 0]	τοῖς ἄνω βαρβάροις τῇ πατρίῳ	συντάξας	ἀνέπεμψα πρότερον ἀφηγήσασθαι Ἰώσηπος Ματθίου
[1, 3]	πρότερον αὖθις δ' Ἀντωνίᾳ μετονομασθείσῃ,	προστάξας	ἀνόπλου μὲν ἀπέχεσθαι, κτείνειν δὲ
[1, 22]	πρὸς ἡμᾶς ἔρωτα κτεῖναί με	προστάξας.	(Ἔκφρων εὐθέως ἀκούσας τὸ ἀπόρρητον
[1, 33]	Θάψαι δὲ τὸν νεκρὸν αὐτοῦ	προστάξας	ἐν Ὑρκανίᾳ πάλιν τὰς διαθήκας
[1, 17]	ἐπὶ τῆς Συρίας Σόσσιον καὶ	προστάξας	Ἡρώδῃ βοηθεῖν ἐπ' Ἀντίγονον αὐτὸς
[1, 13]	καὶ τοῦ νεωτάτου τῶν ἀδελφῶν	προστάξας	ὁδεύειν αὐτὸς ἀσφαλῶς μετὰ τῶν
[1, 12]	τὸν ἄρχοντα τῶν Τυρίων κολάζειν	προστάξας	οὓς ἂν λάβῃ, συγκατασκευάζειν δὲ
[1, 8]	πέντε συνόδους, τὸ μὲν Ἱεροσολύμοις	προστάξας,	τὸ δὲ Γαδάροις, οἱ δὲ
[1, 6]	ἁλῶναι, πᾶσαν δὲ τὴν δύναμιν	ἐπισυλλέξας	εἵπετο τοῖς πολεμίοις καὶ περὶ
[1, 1]	τὸ θηρίον ὑπὸ τὴν γαστέρα	πλήξας	ἐπικατέσεισεν ἑαυτῷ καὶ συντριβεὶς ἐτελεύτησεν,
[1, 10]	ἐξεκαίετο καὶ τὴν ὀργὴν τελευταῖον	ἐκρήξας	ἐκάλει κριθησόμενον τὸν Ἡρώδην. Ὁ
[1, 9]	κατ' αὐτὸν μέρος τοῦ τείχους	διαρρήξας	πρῶτος εἰσεπήδησεν εἰς τὴν πόλιν
[1, 32]	αὐτός, προέκρινας δὲ τοσούτων τέκνων,	ἀπέδειξας	δὲ ζῶν βασιλέα, δι' ὑπερβολὴν
[1, 13]	Κἀκεῖνος μὲν Ἡρώδου γνήσιον ἑαυτὸν	ἀποδείξας	ἀδελφὸν καὶ Ὑρκανὸν ἀγεννέστατον, ἀνδρειότατα
[1, 32]	πολλὰ πρὸς τούτοις εἰπὼν καὶ	ἀποδείξας	καταπαύει τὸν λόγον. (Οὔαρος δὲ
[1, 23]	Καθαρὸν δὲ καὶ τὸν ἀδελφὸν	ἀποδείξας	κοινωνοῦντα τῶν κινδύνων, οὕτως ἤδη
[1, 3]	ὑπὸ τῶν σωματοφυλάκων ἀναιρεῖται, βέβαιον	ἀποδείξας	ὅτι πᾶσαν εὔνοιαν καὶ φύσιν
[1, 21]	μέγιστον καὶ περὶ αὐτὸν τέμενος	ἀποδείξας	τῷ Καίσαρι τριῶν ἡμισταδίων, τὸ
[1, 7]	ἔθους ἐπιτελεῖν θυσίας. Αὖθις δ'	ἀποδείξας	Ὑρκανὸν ἀρχιερέα τά τε ἄλλα
[1, 2]	Ὁ δὲ τὸν Δαυίδου τάφον	ἀνοίξας,	ὃς δὴ πλουσιώτατος βασιλέων ἐγένετο,
[1, 1]	διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν ἀλλοφύλων	ἄρξας	τῶν σφετέρων ἑκόντων, τελευτᾷ Ἰούδᾳ
[1, 2]	γυναῖκα καὶ τοὺς δύο παῖδας	ἐγκαθείρξας	ἐπὶ τὸν τρίτον Ἰωάννην, ὃς
[1, 25]	πρὸς Ἀλέξανδρον καὶ τὴν θυγατέρα	διαζεύξας	ἀπάξειν ἔφασκεν, ἕως περιέστησεν Ἡρώδην
[1, 17]	συμφορᾶς. Ὁ δὲ ὀλίγον μὲν	προσοιμώξας	τῷ πάθει, τὸ πλεῖον δὲ
[1, 32]	προκατεγνωκέναι, παρασχεῖν δέ μοι τὰς	ἀκοὰς	ἀκεραίους εἰς τὴν ἀπολογίαν· ἀποδείξω
[1, 20]	πολέμου. Τοῦ δ' ἄρα τὰς	ἀκοὰς	ἀπέφραξαν οἱ Κλεοπάτρας ἵμεροι καὶ
[1, 21]	δὲ τεῖχος, ἐξέδρας τε καὶ	στοὰς	καὶ ναοὺς καὶ ἀγορὰς Βηρυτῷ
[1, 32]	μὲν καὶ σύ, Οὔαρε, καὶ	πᾶς	δικαστὴς ὅσιος Ἀντίπατρον ἐξώλη κρινεῖ,
[1, 26]	ἑτοιμότατος Ἡρώδης καὶ κεχαρισμένος αὐτῷ	πᾶς	ὁ συμπιστεύων καὶ συναγανακτῶν. ~(Παρώξυνεν
[1, 33]	στρατιώτας, ἵνα πᾶσα Ἰουδαία καὶ	πᾶς	οἶκος ἄκων ἐπ' ἐμοὶ δακρύσῃ.
[1, 33]	κληρονόμος, τετράρχης δ' ὡς προείπαμεν,	Ἀντίπας,	βασιλεὺς δ' Ἀρχέλαος ἀπεδείκνυτο. Τούτῳ
[1, 28]	Μαριάμμης τῆς τοῦ ἀρχιερέως θυγατρός,	Ἀντίπας	δὲ καὶ Ἀρχέλαος ἐκ Μαλθάκης
[1, 10]	δὴ λογιστέον εἴη καὶ πολέμου	ῥοπὰς	βραβεύεσθαι θεῷ, πλέον εἶναι τῆς
[1, 28]	τῆς Σαλώμης Ἡρώδης μὲν καὶ	Ἀγρίππας	καὶ Ἀριστόβουλος υἱοί, θυγατέρες δὲ
[1, 0]	πρὸς ἀλλήλους διαφοράς. (Καὶ ὡς	ἄρας	ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου Τίτος δεύτερον
[1, 26]	ὅτι καὶ διαλλάξειεν Ἡρώδην Ἀλεξάνδρῳ.	Διάρας	δ' εἰς τὴν Ἑλλάδα τοῖς
[1, 32]	ἔνευσεν. Μεταξὺ δ' ὁ Ἀντίπατρος	ἐπάρας	τὴν κεφαλήν, ἔμενεν γὰρ δὴ
[1, 25]	δεινοῖς ὁμόσε χωρεῖν διέγνω, καὶ	τέσσαρας	κατὰ τῶν ἐχθρῶν βίβλους συνταξάμενος
[1, 4]	βασιλεῖ προλοχίσαντι κατὰ τὴν Γαυλάνην	ἐνέδρας	αὐτῷ γενομένης πᾶσαν ἀποβάλλει τὴν
[1, 21]	Πτολεμαίδι γυμνάσια, Βύβλῳ δὲ τεῖχος,	ἐξέδρας	τε καὶ στοὰς καὶ ναοὺς
[1, 28]	καὶ Σαλώμη, ἡ μὲν ἐκ	Φαίδρας,	ἡ δὲ ἐξ Ἐλπίδος. Δύο
[1, 18]	ἐπινήψας Ἀντώνιος τὸ κτεῖναι μὲν	ἄνδρας	ἀγαθοὺς καὶ βασιλεῖς τηλικούτους ἀνόσιον
[1, 26]	Ἡρώδης ὑπεραγανακτήσας εὐθέως ἐβασάνισεν τοὺς	ἄνδρας.	Ἀλλ' οἱ μὲν οὐδὲν τῶν
[1, 33]	γὰρ ἀφ' ἑκάστης κώμης ἐπισήμους	ἄνδρας	ἐξ ὅλης Ἰουδαίας συναγαγὼν εἰς
[1, 13]	τὸ ἱερὸν καὶ φρουροὺς αὐτῶν	ἄνδρας	ἑξήκοντα ταῖς πλησίον οἰκίαις ἐγκατέστησαν.
[1, 33]	ἐντολαῖς ὑπουργῆσαι. Τούσδε τοὺς φρουρουμένους	ἄνδρας	ἐπειδὰν ἐκπνεύσω τάχιστα κτείνατε περιστήσαντες
[1, 17]	κατὰ τύχην ὁ συλληψόμενος τοὺς	ἄνδρας,	Ἡρώδῃ δ' ἀπέχρη τὸ μηδὲν
[1, 5]	ἀναλώματα καὶ αἱ δυσχέρειαι τῆς	Ἀλεξάνδρας.	Δεινὴ δ' ἦν τὰ μείζω
[1, 5]	Ἀρμενίαν Λευκόλλου. (Κἀν τούτῳ νοσούσης	Ἀλεξάνδρας	ὁ νεώτερος τῶν παίδων Ἀριστόβουλος
[1, 8]	αὐτοῖς ἀρχὴ γίνεται θορύβων Ἀριστόβουλος	ἀποδρὰς	ἐκ Ῥώμης, ὃς αὖθις πολλοὺς
[1, 8]	Ἀραβίας τὴν δύναμιν. (Ὁ δ'	ἀποδρὰς	τῶν Ἀριστοβούλου παίδων Πομπήιον Ἀλέξανδρος
[1, 30]	σύντομον. Ὑποβλαστάνειν δὲ τὰς τῆς	ὕδρας	κεφαλάς, τοὺς Ἀριστοβούλου καὶ Ἀλεξάνδρου
[1, 21]	Κῴοις, ἵνα μηδέποτε ἐκλείπῃ τὸ	γέρας.	Σῖτόν γε μὴν πᾶσιν ἐχορήγησεν
[1, 9]	ἑαυτὸν ἐκράτει τὸ λαιὸν ἔχων	κέρας·	ἔπειτα προσπεσὼν τοῖς διώκουσι Μιθριδάτην
[1, 16]	τῷ σφετέρῳ δεξιῷ τὸ εὐώνυμον	κέρας	τῶν Ἡρώδου τρέπονται. Περιελθὼν δὲ
[1, 8]	προσπεσόντων δὲ Ῥωμαίων ἐπὶ δύο	ἡμέρας	ἀντισχὼν ὑπὲρ δύναμιν ἁλίσκεται καὶ
[1, 1]	εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ καθίσας ὀλίγας	ἡμέρας	ἐν αὐτῇ κατὰ σπάνιν τῶν
[1, 16]	Ἄρβηλα κώμην αὐτὸς μετὰ τεσσαράκοντα	ἡμέρας	ἐπῆλθεν μετὰ τῆς λοιπῆς δυνάμεως.
[1, 3]	σταδίων ἐστίν, ὧραι δὲ τῆς	ἡμέρας	ἤδη τέσσαρες· ὁ δὴ χρόνος
[1, 33]	ἐπιχειρήσεως οἱ νέοι. Μέσης γοῦν	ἡμέρας	καὶ πολλῶν κατὰ τὸ ἱερὸν
[1, 17]	Ἐπεὶ δ' αὐτῷ μετ' ὀλίγας	ἡμέρας	καὶ τὸ δεύτερον παρὰ Ἀντωνίου
[1, 15]	προφάσεις, εἴς τε τὰς ἑξῆς	ἡμέρας	μὴ διαλιπεῖν τὴν χορηγίαν προνοούμενος
[1, 3]	συνέβη μὲν κατ' ἐκείνας τὰς	ἡμέρας	νόσῳ χρήσασθαι τὸν Ἀριστόβουλον, τὸν
[1, 29]	ὑπερίσχυσεν τοῦ πάθους· μετὰ γὰρ	ἡμέρας	ὀλίγας ἀποθνήσκει Φερώρας. Ὃν καίπερ
[1, 1]	πολεμίων ἀποκτείνας ἀναιρεῖται καὶ μεθ'	ἡμέρας	ὀλίγας ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἰωάννης
[1, 29]	καίπερ ἀγαπήσας Ἡρώδης μέχρι τελευταίας	ἡμέρας	ὅμως καὶ αὐτὸν ἀνελεῖν ἐφημίσθη
[1, 33]	ἀναίρεσιν τοῦ παιδὸς ἐπιβιοὺς πέντε	ἡμέρας	τελευτᾷ, βασιλεύσας ἀφ' οὗ μὲν
[1, 29]	ὡς ἀγανακτήσειεν Ἡρώδης, τῆς μὲν	φανερᾶς	συνόδου καὶ τῶν φιλοφρονήσεων ἐπαύσαντο,
[1, 33]	μὲν περὶ Ἡρώδην τοιοῦτον ἔσχεν	πέρας.
[1, 25]	δι' οὗ τὸν γαμβρὸν ἐρρύσατο,	πέρας	εἶχεν, μετὰ δὲ τὰς διαλλαγὰς
[1, 19]	ὑπολαμβάνετε τὸν σεισμὸν ἑτέρας συμφορᾶς	τέρας	γεγονέναι· φυσικὰ γὰρ τὰ τῶν
[1, 17]	καὶ δαιμόνιόν τι αὐτῷ συμβαίνει	τέρας,	ἐξ οὗ παρ' ἐλπίδα σωθεὶς
[1, 19]	βλάψαι καὶ κρατήσας ὁ πόλεμος;	Τέρας	μέντοι μέγιστον ἁλώσεως γέγονεν τοῖς
[1, 29]	καὶ τοῦ βασιλέως ὑβρίσαι δύο	θυγατέρας,	δι' ἃ δὴ μάλιστα ταύτην
[1, 29]	καὶ τὴν εἰς τὰς ἑαυτοῦ	θυγατέρας	ὕβριν, ὅτι τε Φαρισαίοις μὲν
[1, 0]	τῶν ταγμάτων, τῆς τε Γαλιλαίας	ἑκατέρας	τὰ διαστήματα καὶ τὴν φύσιν
[1, 28]	γαληνοτέροις ἐπιδεῖν ὄμμασιν ἢ τοὺς	πατέρας	αὐτῶν. (Ἐπειδὴ> ταῦτα εἰπὼν ἀπεδάκρυσέν
[1, 28]	εἶπεν· ἐμὲ τοὺς μὲν τούτων	πατέρας	δαίμων σκυθρωπὸς ἀφείλετο, ταῦτα δέ
[1, 21]	τούτοις δωρησαμένου τοῦ Καίσαρος αὐτὸν	ἑτέρας	προσθέσει χώρας, ὁ δὲ κἀνταῦθα
[1, 19]	κινήματα μηδ' ὑπολαμβάνετε τὸν σεισμὸν	ἑτέρας	συμφορᾶς τέρας γεγονέναι· φυσικὰ γὰρ
[1, 11]	γοῦν καὶ Ἀμμαοῦν καὶ δύο	ἑτέρας	τῶν ταπεινοτέρων ἐξανδραποδισάμενος ἐχώρει μὲν
[1, 24]	τῶν ἄλλων ἀδελφῶν τὰς μὲν	μητέρας	ἀπειλοῖεν οἱ περὶ Ἀλέξανδρον, ἐπειδὰν
[1, 33]	γε μὴν λοιπὰ κατὰ τὰς	προτέρας	διαθήκας φυλάττειν. (Βοὴ δ' εὐθὺς
[1, 28]	δ' ἐχθροὺς οἷς μὴ διδοίη.	Λαμπροτέρας	δὲ καθ' ἡμέραν ἐποιεῖτο τὰς
[1, 4]	ἐπιπίπτει τοῖς περὶ τὸν Ἀντίοχον.	Καρτερᾶς	δὲ μάχης γενομένης ἕως μὲν
[1, 1]	εἰς τὴν χώραν ἐμβάλλοντα μετὰ	καρτερᾶς	πληγῆς ἀνέστειλεν. Ἀπὸ δὲ θερμοῦ
[1, 31]	τὴν πατροκτονίαν, αἱ δ' ἐπιστολαὶ	δευτέρας	ἀδελφοκτονίας κεκράγεσαν, ὅμως οὐδεὶς τῶν
[1, 21]	προθεὶς ἐπὶ τῆς ἑκατοστῆς ἐνενηκοστῆς	δευτέρας	ὀλυμπιάδος, ἐν οἷς οὐ μόνον
[1, 25]	αἰτίαν τῆς εἰς ἅπαντα ἀπογνώσεως·	μαλακωτέρας	γὰρ γίνεσθαι τὰς τόλμας πάθεσιν
[1, 32]	ζῆν χρόνον, καὶ τὸ ἐμὸν	γῆρας	ἐβαρύνθη βασιλεύς τε οὐχ ὑπέμεινεν
[1, 26]	ἀγένειαν ἀδοξῶν” κατὰ δὲ τὰς	θήρας	προσκρούειν μὲν σιωπῶν, ἐπαινέσας δὲ
[1, 17]	περιπέμπει. Τούτῳ μὲν οὖν ἦν	Μαχαιρᾶς	ἀγώνισμα, Ἡρώδης δὲ τὴν πολεμίαν
[1, 17]	πολλὰ καὶ τῆς Ἰδουμαίας, ἔνθα	Μαχαιρᾶς	ἀνετείχιζέν τι τῶν ἐρυμάτων, Γιτθὰ
[1, 16]	ὡς πολέμιον ἠμύνατο, μέχρις αἰδούμενος	Μαχαιρᾶς	εἰς Ἀμμαοῦντα πρὸς Ἡρώδην ἀναχωρεῖ
[1, 17]	μετὰ πέντε σπειρῶν, ἃς συνέπεμψεν	Μαχαιρᾶς·	ᾔει δὲ τὸν σῖτον ἁρπάσων
[1, 32]	πλάσας Ἀντίπατρος καὶ τὴν Ἀκμὴν	διαφθείρας	ἔπεισεν Ἡρώδῃ πέμψαι. Διηλέγχθη δὲ
[1, 32]	καὶ τοὺς φιλτάτους τῷ βασιλεῖ	διαφθείρας	ὅλον τοῦ μύσους ἀναπλήσειεν τὸν
[1, 31]	φίλων, οὓς δὲ ἔπειθεν γράψαι	διαφθείρας	χρήμασιν, ὡς πολλὰ μὲν βλασφημοῖεν
[1, 15]	μὴν Ἡρώδης ἠρέμει, δέκα δὲ	σπείρας	ἀναλαβών, ὧν πέντε μὲν Ῥωμαίων
[1, 18]	Σοσσίου ποσίν. Κἀκεῖνος μηδὲν αὐτὸν	οἰκτείρας	πρὸς τὴν μεταβολὴν ἐπεγέλασέν τε
[1, 27]	Τίρωνα σφοδρότερον. Ὁ δ' υἱὸς	οἰκτείρας	ὑπέσχετο τῷ βασιλεῖ πάντα μηνύσειν,
[1, 0]	οἰκεία καθεῖλεν, καὶ τὰς Ῥωμαίων	χεῖρας	ἀκούσας καὶ τὸ πῦρ ἐπὶ
[1, 7]	παντὸς ἔργου διὰ τὴν θρησκείαν	χεῖρας	ἀπίσχουσιν Ἰουδαῖοι, τὸ χῶμα ὕψου
[1, 4]	μύριοι τετρακισχίλιοι. Καὶ πρὶν εἰς	χεῖρας	ἐλθεῖν διακηρύσσοντες οἱ βασιλεῖς ἐπειρῶντο
[1, 9]	οἱ κατὰ Μέμφιν ἔτι εἰς	χεῖρας	ἦλθον, ἑκούσιοι δὲ προσέθεντο Μιθριδάτῃ.
[1, 25]	τε οὖν βίβλοι παρῆσαν εἰς	χεῖρας	Ἡρώδῃ πολλὰ καὶ δεινὰ κατὰ
[1, 31]	ἀπολυθείη. (Ὁ βασιλεὺς δὲ εἰς	χεῖρας	λαβεῖν σπεύδων τὸν ἐπίβουλον καὶ
[1, 31]	ἤγγιζεν ὡς ἀσπασόμενος. Κἀκεῖνος τὰς	χεῖρας	προβαλὼν καὶ τὴν κεφαλὴν παρακλίνας,
[1, 30]	σχῶμέν ποτε ἀνδρῶν φρόνημα καὶ	χεῖρας.	(Ταῦτ' ἔλεγον αἱ βασανιζόμεναι, καὶ
[1, 2]	τὸν ἀπειλούμενον αὐτῇ θάνατον ἐνδιδοῦσα	χεῖρας	ὤρεγε καὶ κατηντιβόλει τὸν παῖδα
[1, 32]	ἐπίφθονον; Ὢ τάλας ἐγὼ τῆς	πικρᾶς	ἀποδημίας, ὡς πολὺν ἔδωκα καιρὸν
[1, 21]	ἔργων, ἀμφιθέατρον καὶ θέατρον καὶ	ἀγοράς,	ἄξια τῆς προσηγορίας ἐνιδρύσατο. Καὶ
[1, 16]	τῶν ἀδελφῶν ἐπέστελλεν τῆς τε	ἀγορᾶς	αὐτοῖς ποιεῖσθαι πρόνοιαν καὶ τειχίζειν
[1, 21]	καὶ στοὰς καὶ ναοὺς καὶ	ἀγορὰς	Βηρυτῷ κατασκευάσας καὶ Τύρῳ, Σιδῶνί
[1, 21]	καὶ καταγαγὼν ἑξακισχιλίους εἰς αὐτὴν	οἰκήτορας,	γῆν δὲ τούτοις προσνείμας λιπαρωτάτην
[1, 26]	κατέμαθεν, τάς τε τῶν ἀδελφῶν	διαφορὰς	καὶ ὅπως διέκειτο πρὸς ἕκαστον
[1, 0]	καὶ τὰς τούτων πρὸς ἀλλήλους	διαφοράς.	(Καὶ ὡς ἄρας ἀπὸ τῆς
[1, 4]	ὑποχωρησάντων τῶν συμμάχων κατέθεντο τὰς	διαφοράς,	συνεχὴς δὲ πρὸς Ἀλέξανδρον ἦν
[1, 19]	(Μετ' οὐ πολὺ δὲ τῆς	συμφορᾶς	βοήθειαν ἄγων Ἡρώδης παρῆν τῆς
[1, 14]	τε αὐτοῦ καὶ τοῦ γένους	συμφορὰς	ἐκδιηγεῖτο, ὅτι τε τοὺς οἰκειοτάτους
[1, 31]	ἤδη μὲν ἐνενόει τὰς οἴκοι	συμφοράς,	ἔτι δὲ ἐκ πανουργίας ὑπεκρύπτετο
[1, 26]	μὲν κηρύξειν τὰς τοῦ ἔθνους	συμφορὰς	καὶ τοὺς μέχρι ψυχῆς φορολογουμένους,
[1, 17]	τῆς κοίτης εἰσῄεσαν ἄγγελοι τῆς	συμφορᾶς.	Ὁ δὲ ὀλίγον μὲν προσοιμώξας
[1, 0]	πάθη τοῦ δήμου καὶ τὰς	συμφορὰς	ὅσα τε ὑπὸ τοῦ πολέμου
[1, 4]	εἰς Ἱεροσόλυμα τῷ μεγέθει τῆς	συμφορᾶς	πάλαι μισοῦν τὸ ἔθνος ἠρέθισεν
[1, 19]	μηδ' ὑπολαμβάνετε τὸν σεισμὸν ἑτέρας	συμφορᾶς	τέρας γεγονέναι· φυσικὰ γὰρ τὰ
[1, 32]	τύχην κἀμὲ κρίνῃς πάσης ἄξιον	συμφορᾶς	τοιούτους υἱοὺς γεγεννηκότα. Χρὴ δέ
[1, 21]	τὴν Κιλικίαν πολιχνίοις τὰς ἐτησίους	εἰσφορὰς	ἐπεξεκούφισεν. Πλεῖστόν γε μὴν αὐτοῦ
[1, 6]	ὡς πρέπον εἴη τὸν οὕτω	λαμπρᾶς	προεστῶτα βασιλείας ὑπερέχειν χεῖρα τῷ
[1, 20]	βασιλείᾳ προσέθηκεν τήν τε ὑπὸ	Κλεοπάτρας	ἀποτμηθεῖσαν χώραν καὶ ἔξωθεν Γάδαρα
[1, 22]	ἔχοντα, λογιζόμενον δὲ καὶ τὴν	Κλεοπάτρας	δεινότητα, δι' ἣν Λυσανίας τε
[1, 4]	Ἐπεὶ δ' ὑπὸ τῆς μητρὸς	Κλεοπάτρας	διωχθεὶς εἰς Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν, Ἀλέξανδρος
[1, 12]	Δάφνην ἐπ' Ἀντώνιον ἤδη τῷ	Κλεοπάτρας	ἔρωτι δεδουλωμένον· οἳ προστησάμενοι τοὺς
[1, 18]	παθεῖν· ἤδη γὰρ Ἀντώνιος τῷ	Κλεοπάτρας	ἔρωτι διεφθαρμένος ἥττων ἦν ἐν
[1, 28]	εἶχεν, ἐκ δὲ τῆς Ἱεροσολυμίτιδος	Κλεοπάτρας	Ἡρώδης καὶ Φίλιππος, ἐκ δὲ
[1, 20]	λέγων τῶν πταισθέντων διόρθωσιν τὸν	Κλεοπάτρας	θάνατον· ἣν ἀνελόντι καὶ χρήματα
[1, 20]	ἄρα τὰς ἀκοὰς ἀπέφραξαν οἱ	Κλεοπάτρας	ἵμεροι καὶ θεὸς ὁ σοὶ
[1, 20]	ὡς ἧκεν εἰς Αἴγυπτον ἤδη	Κλεοπάτρας	καὶ Ἀντωνίου τεθνεώτων, οὐ μόνον
[1, 14]	πόλιν ἐδέχθη μὲν λαμπρῶς ὑπὸ	Κλεοπάτρας	στρατηγὸν ἐλπιζούσης ἕξειν εἰς ἃ
[1, 19]	Ἀθηνίωνος, ὃς ἦν αὐτῷ τῶν	Κλεοπάτρας	στρατηγῶν αἰεὶ διάφορος· πρὸς γὰρ
[1, 19]	γε μὴν πανούργως ὑπὸ τῆς	Κλεοπάτρας	συμμετασχεῖν τῶν κινδύνων Ἀντωνίῳ· τοῖς
[1, 8]	τὴν Ἀραβίαν ἐμβαλὼν τῆς μὲν	Πέτρας	εἴργετο ταῖς δυσχωρίαις, ἐπόρθει δὲ
[1, 18]	μὴν ὡς γυναῖκά γε καὶ	φρουρᾶς	ἐλεύθερον ἀφῆκεν, ἀλλ' ὁ μὲν
[1, 16]	Γαλιλαίας καταστρεψόμενος καὶ τὰς Ἀντιγόνου	φρουρὰς	ἐξελάσων. (Πρὸς δὲ τὴν Σέπφωριν
[1, 23]	υἱῶν ὑπειργάσατο. (Τὸν γοῦν Ἀλέξανδρον	σύρας	μέχρι Ῥώμης ὁ πατὴρ τῆς
[1, 27]	τεκνοκτονίας ὠμὸν Ἡρώδην. Ὁ δὲ	σύρας	τοὺς υἱοὺς εἰς Τύρον κἀκεῖθεν
[1, 24]	καὶ πρόσθεν ἐπὶ ταῖς ἐκ	Γλαφύρας	βλασφημίαις· ὠνείδιζεν γὰρ τῇ γυναικὶ
[1, 24]	πᾶσαι διὰ τὸ μεγάλαυχον τὸ	Γλαφύρας	καὶ τὰς λοιδορίας ἐμίσουν Ἀλέξανδρον.
[1, 28]	ἦσαν γὰρ Ἀλεξάνδρῳ μὲν ἐκ	Γλαφύρας	υἱεῖς δύο Τιγράνης καὶ Ἀλέξανδρος,
[1, 18]	οὖν φιλοψυχήσαντα μέχρις ἐσχάτου διὰ	ψυχρᾶς	ἐλπίδος ἄξιος τῆς ἀγεννείας πέλεκυς
[1, 24]	οὐδὲ Σαλώμη· καὶ γὰρ αὐτῆς	Φερώρας	ἁδελφὸς κατηγόρει συνθήκας περὶ γάμου
[1, 30]	ἔλεγον αἱ βασανιζόμεναι, καὶ ὅτι	Φερώρας	βουλεύσαιτο φυγεῖν μετ' αὐτῶν εἰς
[1, 30]	συνθήκην Ἀντίπατρος μὲν εἰς Ῥώμην,	Φερώρας	δ' ὑποχωρήσειεν εἰς τὴν Περαίαν·
[1, 29]	αὐτῇ καὶ τὸν ἀδελφὸν ἐκβάλλει.	Φερώρας	δὲ ἀγαπήσας τὴν ὕβριν ἀπαλλάσσεται
[1, 24]	βαρεῖς μὲν> ἀμφότεροι καὶ χαλεποί,	Φερώρας	δὲ μείζων, ὃς πάσης μὲν
[1, 24]	καὶ τοῦτο καὶ πάνθ' ὅσα	Φερώρας	ἐνεκάλει, συγγινώσκεται· καὶ αὐτὸν δὲ
[1, 29]	μετ' οὐ πολὺ δὲ νοσεῖ	Φερώρας,	εὑρίσκετο δὲ Ἡρώδης μετριώτερος· καὶ
[1, 30]	λαθραίας αὐτῶν συνόδους, ὅτι τε	Φερώρας	καὶ Ἀντίπατρος σὺν ἐκείναις πίνοιεν
[1, 25]	πάντα τρόπον αὐτὸς συνεργήσειν. (Πείθεται	Φερώρας,	καὶ κατασκευάσας ἑαυτόν, ὡς ἂν
[1, 8]	Ἡρώδης, πρὸς οἷς Ἰώσηπος καὶ	Φερώρας	καὶ Σαλώμη θυγάτηρ. Ἐξῳκειωμένος δὲ
[1, 27]	καὶ φίλοι, Σαλώμη τε καὶ	Φερώρας,	μεθ' οὓς οἱ πάσης Συρίας
[1, 31]	τὸ πρῶτον ἀσθενήσει φάρμακον, τούτῳ	Φερώρας	μετὰ τῆς γυναικὸς ὁπλίσαιτο κατὰ
[1, 29]	μετὰ γὰρ ἡμέρας ὀλίγας ἀποθνήσκει	Φερώρας.	Ὃν καίπερ ἀγαπήσας Ἡρώδης μέχρι
[1, 24]	προικὶ τριακοσίοις ταλάντοις. Ἀλλ' ἀπέδρα	Φερώρας	τὸν βασιλικὸν γάμον πρὸς ἔρωτα
[1, 29]	ἀσφάλειαν ἐπορίζετο. Συνήργει δὲ καὶ	Φερώρας	ὡς ἂν ἤδη καὶ βασιλεῖ
[1, 24]	καὶ τῶν πραττομένων ἢ λαλουμένων	φῶρας.	Πάντα δὲ περιεσκεμμένως δραματουργῶν τὰς
[1, 13]	ὅλη πλήθους τῶν ἀπὸ τῆς	χώρας	ἀναπίμπλαται τὸ πλέον ὁπλιτῶν. Καὶ
[1, 32]	ὅτι καταγαγὼν αὐτὸν ἀπὸ τῆς	χώρας	ἀπερριμμένον καὶ παρωσάμενος τοὺς ἐκ
[1, 18]	φίλους διεκρούσατο, πολλὰ δὲ τῆς	χώρας	αὐτῶν ἀποτεμόμενος καὶ δὴ καὶ
[1, 0]	τῶν Ἀσαμωναίου παίδων ἐκβάλλεται τῆς	χώρας,	ἔπειθ' ὡς οἱ τούτων ἔγγονοι
[1, 14]	αὐτῶν Μάλχος προπέμψας ἐκ τῆς	χώρας	κατὰ τάχος προσέτασσεν ἀναστρέφειν, προφάσει
[1, 16]	ὥρμητο λῃστάς, οἳ πολλὴν τῆς	χώρας	κατατρέχοντες οὐκ ἐλάττω κακὰ πολέμου
[1, 19]	Ἰουδαίας κατερριμμένης οἰηθέντες ἐρήμου τῆς	χώρας	κρατήσειν ὥρμησαν εἰς αὐτὴν προθυσάμενοι
[1, 21]	τοῦ Καίσαρος αὐτὸν ἑτέρας προσθέσει	χώρας,	ὁ δὲ κἀνταῦθα ναὸν αὐτῷ
[1, 17]	Ἱεριχοῦντος καὶ ἐκ τῆς ἄλλης	χώρας,	οἱ μὲν διὰ μῖσος τὸ
[1, 32]	τοῖς ἄλλοις ἅπασιν τῆς τε	χώρας	οὐκ ὀλίγα καὶ τῶν χρημάτων·
[1, 4]	ἀναχωρῶν εἰς τὰ χρησιμώτερα τῆς	χώρας	πρὸς τὴν μάχην, ἔπειτα τὴν
[1, 0]	Ἰουδαίας ὅρους, ἔτι τε τῆς	χώρας	τὴν ἰδιότητα, λίμνας τε καὶ
[1, 2]	μακαριστὸς ὄντως καὶ κατὰ μηδὲν	ἐάσας	ἐφ' ἑαυτῷ μεμφθῆναι τὴν τύχην.
[1, 26]	αὐτὰ καὶ τὸν Ἀριστόβουλον εἰπεῖν	δελεάσας	καὶ ταῖς κατὰ τοῦ πατρὸς
[1, 26]	Ὁ δὲ τὴν ἀκριβῆ φήμην	φθάσας	εἰς Καππαδοκίαν ἀργυρίζεται καὶ παρὰ
[1, 8]	δὲ κατὰ συνθήκας ἡσυχάζειν Ἀλέξανδρον	ἀναγκάσας	ἐπὶ τὸν Εὐφράτην ὑπέστρεψεν Πάρθους
[1, 32]	δέ με, πάτερ, ἄκων ἀπώλεσας,	ἀναγκάσας	καιρὸν διαβολῆς δοῦναι τῷ φθόνῳ.
[1, 12]	τῇ μάχῃ καὶ τὸν Ἀντίγονον	ἐξελάσας	ὑπέστρεψεν εἰς Ἱεροσόλυμα πᾶσιν ἀγαπητὸς
[1, 32]	καὶ κατηγορίαν μεγίστην. Ταύτας δὲ	πλάσας	Ἀντίπατρος καὶ τὴν Ἀκμὴν διαφθείρας
[1, 15]	αὐτοῖς ἐπιτηδείων ἀφθονίαν ἐκόμισεν, ὡς	πάσας	ἀποκόψαι τὰς Σίλωνος προφάσεις, εἴς
[1, 28]	ὅτι τὰς διαβολὰς τοῖς ἀδελφοῖς	πάσας	ἐπισυντάξειεν οὗτος, ὑποικούρει δὲ καὶ
[1, 7]	κατασκευάσμασιν καὶ μετονομασθεῖσαν Καισάρειαν. Ἃς	πάσας	τοῖς γνησίοις ἀποδοὺς πολίταις κατέταξεν
[1, 18]	Σιδῶνος τὰς ἐντὸς Ἐλευθέρου ποταμοῦ	πάσας.	Ὧν γενομένη κυρία καὶ προπέμψασα
[1, 5]	τῶν παίδων Ἀριστόβουλος τὸν καιρὸν	ἁρπάσας	μετὰ τῶν οἰκετῶν, εἶχεν δὲ
[1, 9]	αὐτοὺς εἰς Ἀσκάλωνα πέμπει. Κἀκεῖνος	ἀποσπάσας	τῆς Ἀριστοβούλου γυναικὸς Ἀντίγονον καὶ
[1, 1]	καὶ συντριβεὶς ἐτελεύτησεν, μηδὲν πλέον	δράσας	τοῦ τοῖς μεγάλοις ἐπιβαλέσθαι θέμενος
[1, 31]	ἐνῆγεν γὰρ τὸ δαιμόνιον, καὶ	διαπεράσας	εἰς τὸν Σεβαστὸν λιμένα τῆς
[1, 20]	ἄν με μετὰ τῶν ὅπλων	ἐπείρασας	εὐχάριστον, εἰ μὴ διεκώλυσαν Ἄραβες.
[1, 21]	καὶ τῶν προτέρων βασιλείων ἄλλα	κατασκευάσας	ἀμείνω καὶ χρησιμώτερα πρὸς τὰς
[1, 25]	αὐτὸς συνεργήσειν. (Πείθεται Φερώρας, καὶ	κατασκευάσας	ἑαυτόν, ὡς ἂν οἰκτρότατος φανείη,
[1, 1]	πρὸς τὰς λειτουργίας σκεύη καινὰ	κατασκευάσας	εἰς τὸν ναὸν εἰσήνεγκεν ὡς
[1, 21]	καὶ ναοὺς καὶ ἀγορὰς Βηρυτῷ	κατασκευάσας	καὶ Τύρῳ, Σιδῶνί γε μὴν
[1, 6]	τὸ πρεσβεῖον αὐτῷ προσηκούσης ἀρχῆς.	Προκατασκευάσας	δὲ ἀμφοτέρους, νύκτωρ ἀναλαβὼν τὸν
[1, 21]	ἀνῳκοδόμησεν ἐκ θεμελίων, ὃ δ'	ἐπισκευάσας	πλούτῳ δαψιλεῖ κατ' οὐδὲν τῶν
[1, 19]	πληγῇ τὴν Ἀραβίαν ἀμυνάμενος καὶ	σβέσας	τῶν ἀνδρῶν τὰ φρονήματα προύκοψεν
[1, 32]	Σὺ δέ με, πάτερ, ἄκων	ἀπώλεσας,	ἀναγκάσας καιρὸν διαβολῆς δοῦναι τῷ
[1, 26]	τὰς θήρας προσκρούειν μὲν σιωπῶν,	ἐπαινέσας	δὲ προσακούειν εἴρων. Πανταχοῦ δ'
[1, 26]	τὸν πατέρα. Τὸ δὲ τελευταῖον	ἐργολαβήσας	τὸν Ἀριστοβούλου καὶ Ἀλεξάνδρου θάνατον
[1, 3]	ἰσοτίμως, τοὺς δ' ἄλλους εἵργνυσι	δήσας.	Δεσμεῖ δὲ καὶ τὴν μητέρα
[1, 2]	πρὸς Ἀντίοχον δόλῳ συλλαμβάνει καὶ	δήσας	ἐπὶ Ἰουδαίαν στρατεύει· εἶτ' ἀπελαθεὶς
[1, 27]	αὐλῆς τις κουρέων, Τρύφων ὄνομα,	προεκπηδήσας	ἔκ τινος θεοβλαβείας ἑαυτοῦ μηνυτὴς
[1, 0]	τῷ πολέμῳ τὸν μὲν δῆμον	ἐλεήσας	ὑπὸ τῶν στασιαστῶν φρουρούμενον, πολλάκις
[1, 26]	αὐτῶν φόνον τὴν ἐκείνης ἀρχὴν	σπαθήσας,	ἀλλ' ἔτι καὶ νόθον εἰσάγεται
[1, 0]	Ἰουδαίων τύραννοι, μάρτυς αὐτὸς ὁ	πορθήσας	Καῖσαρ Τίτος, ἐν παντὶ τῷ
[1, 32]	τροφείοις φίλους Καίσαρος, ζηλωτοὺς δὲ	ποιήσας	βασιλεῦσιν ἑτέροις, εὗρον ἐπιβούλους, οἳ
[1, 10]	τὸν Ὑρκανόν. Κἂν ἔφθη τοῦτο	ποιήσας,	εἰ μὴ προεξελθόντες ὅ τε
[1, 4]	τε τὸ αἴτιον, τί ἂν	ποιήσας	καταστείλειεν αὐτούς, ἀποθανών, ἔλεγον· νεκρῷ
[1, 32]	παραχρῆμα τελευτήσαντος ὁ μὲν ἀπορρήτους	ποιήσας	τὰς πρὸς Ἡρώδην ὁμιλίας καὶ
[1, 24]	ταῖς συμφοραῖς Ἀλεξάνδρῳ καὶ στῖφος	ποιήσας	τῶν συγγενῶν οὐκ ἔστιν ἥντινα
[1, 32]	ὑπερβολὴν δὲ τῶν ἄλλων ἀγαθῶν	ἐποίησας	ἐπίφθονον; Ὢ τάλας ἐγὼ τῆς
[1, 4]	ἐπὶ τὴν Ἰουδαίαν καὶ μάχῃ	νικήσας	Ἀλέξανδρον κατὰ συνθήκας ἀνεχώρησεν. Ἀλέξανδρος
[1, 2]	πάσαις κρατεῖ ταῖς ἐπιβολαῖς καὶ	νικήσας	λαμπρῶς ἀρχιερεὺς ἀποδείκνυται καὶ τῆς
[1, 21]	τοῖς ἀναλώμασιν καὶ τῇ φιλοτιμίᾳ	νικήσας	τὴν φύσιν μείζονα μὲν τοῦ
[1, 2]	τὰ κατὰ τὴν ἀρχὴν κάλλιστα	διοικήσας	ἐν τρισὶν ὅλοις καὶ τριάκοντα
[1, 17]	ἤκουσεν ὄντα πορρωτάτω τὸν ἀδελφόν,	ἀμελήσας	τῶν παραγγελμάτων ἐπὶ Ἱεριχοῦντος ἐχώρει
[1, 6]	Ὑρκανὸν ἐγχειρίσας καὶ πολλὰ μὲν	καθομιλήσας,	πολλοῖς δὲ δώροις ὑπελθὼν δοῦναι
[1, 29]	Καίσαρα, ὁ δὲ οὔ τι	μελλήσας	ἐξέπεμψεν θεραπείαν τε λαμπρὰν καὶ
[1, 8]	ἦν ὁ ἐξ Ἱεροσολύμων ὑποστράτηγος	αὐτομολήσας	μετὰ χιλίων. Ῥωμαῖοι δ' ἐπηκολούθουν,
[1, 28]	τε τὰ παιδία καὶ δακρύων	ἐμπλήσας	τοὺς ὀφθαλμοὺς εἶπεν· ἐμὲ τοὺς
[1, 0]	Ἱεροσολύμων ἱερεύς, αὐτός τε Ῥωμαίους	πολεμήσας	τὰ πρῶτα καὶ τοῖς ὕστερον
[1, 26]	κατὰ τὸν αὐτὸν Εὐρυκλεῖ καιρὸν	ἐπιδημήσας	πυνθανομένῳ τῷ βασιλεῖ περὶ ὧν
[1, 26]	Καππαδοκίαν ἀργυρίζεται καὶ παρὰ Ἀρχελάου,	τολμήσας	εἰπεῖν ὅτι καὶ διαλλάξειεν Ἡρώδην
[1, 27]	Τέλος δὲ καὶ τῷ βασιλεῖ	τολμήσας	προσελθεῖν ἀλλ' ἐμοὶ μέν, ἔφη,
[1, 7]	ἱερόν. Ὁ δὲ πρῶτος ὑπερβῆναι	τολμήσας	τὸ τεῖχος Σύλλα παῖς ἦν
[1, 1]	Ἀντίοχον, οὐδὲν πλέον ἤνυσεν ὁ	τολμήσας	τοῦ δοκεῖν ἐπ' ἐλπίδι μόνῃ
[1, 17]	Πάππον μὲν τὸν Ἀντιγόνου στρατηγὸν	καρατομήσας,	ἀνῄρητο δ' ἐπὶ τῆς παρατάξεως,
[1, 15]	Καὶ μετὰ τὴν δέησιν εὐθέως>	ὁρμήσας	αὐτὸς εἰς τὴν χώραν τοσαύτην
[1, 8]	βούλημα κατεστήσατο τὴν πολιτείαν. Ἔνθεν	ὁρμήσας	Ναβαταίων τε μάχῃ κρατεῖ καὶ
[1, 1]	καὶ μετὰ πλείστης δυνάμεως αὐτὸς	ὁρμήσας	τήν τε πόλιν αἱρεῖ κατὰ
[1, 11]	ἐπιχωρίους. Ὁ δὲ τῆς προφάσεως	καταφρονήσας	καὶ τοῦ προστάσσοντος εἰσέρχεται διὰ
[1, 6]	οἷόν τε βασιλικώτατα κεκοσμηκὼς ἑαυτόν.	Ἀδοξήσας	δὲ πρὸς τὰς θεραπείας καὶ
[1, 14]	Καὶ δὴ βραδέως ὁ Ἄραψ	μετανοήσας	ἔπεμψεν διὰ τάχους τοὺς ἀνακαλέσοντας
[1, 29]	ὀλίγας ἀποθνήσκει Φερώρας. Ὃν καίπερ	ἀγαπήσας	Ἡρώδης μέχρι τελευταίας ἡμέρας ὅμως
[1, 29]	τὸν ἀδελφὸν ἐκβάλλει. Φερώρας δὲ	ἀγαπήσας	τὴν ὕβριν ἀπαλλάσσεται μὲν εἰς
[1, 25]	τῆς ἀλλήλων ὀργῆς διάδοχοι. (Τούτοις	περικομπήσας	καίπερ παρατεταγμένον Ἡρώδην ὑπάγεται· δίδωσι
[1, 27]	τὴν παραίνεσιν ἐμήνυσεν. Κἀκεῖνος οὐκέτι	καρτερήσας	δεσμεῖ μὲν ἀμφοτέρους τοὺς υἱεῖς
[1, 33]	εἰώθει γὰρ ἀποτέμνων ἐσθίειν, ἔπειτα	περιαθρήσας	μή τις ὁ κωλύων εἴη,
[1, 24]	ὠκύτεραι. Κατηγορεῖτο γοῦν τις ἄρτι	κατηγορήσας,	καὶ τῷ πρὸς αὐτοῦ διελεγχθέντι
[1, 27]	τῶν τε ἡγεμόνων καὶ Τίρωνος	κατηγορήσας	τὸν λαὸν ἐπ' αὐτοὺς ἐστρατολόγησεν·
[1, 33]	ἐκκλησίαν, καὶ πολλὰ τῶν ἀνδρῶν	κατηγορήσας	ὡς ἱεροσύλων καὶ προφάσει τοῦ
[1, 4]	εἶρξαί γε τὸν Ἀντίοχον ἴσχυσεν·	ἐμπρήσας	γὰρ τοὺς πύργους καὶ τὴν
[1, 17]	αὐταῖς διαφθείρει καὶ τὰς οἰκίας	ἐμπρήσας	ὑπέστρεψεν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον· ηὔλιστο
[1, 10]	Ἀντιπάτρῳ καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ	παραχωρήσας	τῶν πραγμάτων καθέζοιτο τοὔνομα μόνον
[1, 30]	ἀδελφοῦ διήμαρτον, τὸν οὕτως στέργοντα	μισήσας	καὶ κτεῖναι βουλευσάμενος τὸν οὕτως
[1, 1]	δὲ ἀπὸ τοῦ δήμου πολλῶν	ἀναθαρσήσας	κάτεισι καὶ συμβαλὼν μάχῃ νικᾷ
[1, 13]	ἐπεβούλευε συλλαβεῖν ἔξω τοῦ τείχους	ἀπατήσας	προελθεῖν, ὥσπερ ἐντολὰς εἶχεν. Ὁ
[1, 9]	Ἰόνιον Ῥώμης καὶ τῶν ὅλων	κρατήσας	ἀνίησι μὲν τῶν δεσμῶν τὸν
[1, 2]	καὶ τὴν ἄκραν τῶν φρουρῶν	κρατήσας.	Αὖθις δὲ γίνεται καὶ Ἀντιόχῳ
[1, 17]	καὶ νεκρὸν αἰκίσασθαι τὸν Ἰώσηπον·	κρατήσας	γοῦν τῶν σωμάτων ἀποτέμνει τὴν
[1, 16]	μὲν ἀμύνασθαι Μαχαιρᾶν ὡς πολέμιον,	κρατήσας	δὲ τῆς ὀργῆς ἤλαυνεν πρὸς
[1, 13]	παραταξαμένους ἐπιεικῶς πολὺν χρόνον. Ἔνθα	κρατήσας	Ἡρώδης καὶ πολλοὺς αὐτῶν ἀποκτείνας
[1, 19]	ἡμᾶς τοῦ σεισμοῦ βλάψαι καὶ	κρατήσας	ὁ πόλεμος; Τέρας μέντοι μέγιστον
[1, 26]	ὃν ἡδέως καὶ τεθνήξεσθαι μὴ	κρατήσας	τῆς ἐπιβουλῆς. Κτείναντι δὲ εἶναι
[1, 1]	Ὀνίας μὲν εἷς τῶν ἀρχιερέων	ἐπικρατήσας	ἐξέβαλε τῆς πόλεως τοὺς Τωβία
[1, 32]	ἐπέστειλεν Καίσαρι. Τήν τε διαθήκην	αἰτήσας	μετέγραφεν, καὶ βασιλέα μὲν ἀπεδείκνυεν
[1, 32]	μηδὲν ἀδικεῖν μάρτυς” ἔκειτο σιγῶν,	αἰτήσας	τὸ φάρμακον δίδωσί τινι τῶν
[1, 6]	ἐκχωρεῖν, ποιεῖ μὲν τὰ προσταχθέντα,	ἀγανακτήσας	δὲ ἀνεχώρησεν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ
[1, 7]	τῇ πόλει δέχονται. ~(Πρὸς ταῦτα	ἀγανακτήσας	Πομπήιος Ἀριστόβουλον μὲν ἐφρούρει, πρὸς
[1, 6]	ἡλίου πόλεως χωρίζεται. (Πρὸς ταῦτ'	ἀγανακτήσας	Πομπήιος πολλὰ καὶ τῶν περὶ
[1, 26]	τῆς τάξεως. Ἐφ' οἷς Ἡρώδης	ὑπεραγανακτήσας	εὐθέως ἐβασάνισεν τοὺς ἄνδρας. Ἀλλ'
[1, 29]	τοῦ μίσους ἔχων αἰτίας, ἕως	ὑπεραγανακτήσας	σὺν αὐτῇ καὶ τὸν ἀδελφὸν
[1, 13]	γενομένῳ τῆς Ἰδουμαίας Ἰώσηπος ἀδελφὸς	ὑπαντήσας	συνεβούλευεν τοὺς πολλοὺς τῶν ἑπομένων
[1, 31]	τὸν πατέρα καὶ τῇ τόλμῃ	παρακροτήσας	ἑαυτὸν ἤγγιζεν ὡς ἀσπασόμενος. Κἀκεῖνος
[1, 19]	μὴ προπετείᾳ τινὶ βλαβῆτε. (Τούτοις	παρακροτήσας	τὸν στρατὸν ὡς ἑώρα προθύμους,
[1, 8]	Ἀλέξανδρος ὁ Ἀριστοβούλου, μεγίστην δὲ	συγκροτήσας	δύναμιν ὥρμητο πάντας τοὺς κατὰ
[1, 19]	τῶν πολεμίων ἄγων καὶ πολὺ	συγκροτήσας	ἱππικὸν ἐπαφίησιν αὐτοῖς περὶ Διόσπολιν
[1, 1]	τοὺς διασωθέντας ἐκ τῆς μάχης	ἐπισυγκροτήσας	κατὰ κώμην Ἀκέδασαν συμβάλλει τοῖς
[1, 15]	κατάφωρον τὸ λῆμμα ποιήσειεν πάντας	ἀπαναστήσας.	Ἀντίγονος δὲ πάλιν ἐλπίζων Πάρθους
[1, 25]	τὸν ἔρωτα τῆς γυναικὸς ἔλεγεν.	Παραστήσας	δὴ κατήγορον καὶ μάρτυν ἑαυτοῦ
[1, 17]	τὴν Σαμοσάτων ἅλωσιν Ἀντώνιος μὲν	καταστήσας	ἐπὶ τῆς Συρίας Σόσσιον καὶ
[1, 6]	Μετέλλου καὶ Λολλίου καὶ τούτους	μεταστήσας,	ἐπειδὴ τὰ κατὰ τὴν Ἰουδαίαν
[1, 7]	ἀναπεπληρωμένης τῆς φάραγγος πύργους ὑψηλοὺς	ἐπιστήσας	τῷ χώματι καὶ προσαγαγὼν τὰς
[1, 30]	φθάσαι δ' ἂν τάχα καὶ	τελευτήσας	πρὶν ἄρξασθαι βασιλείας ἀληθοῦς. Εἰ
[1, 32]	τὴν ἐρημίαν, διαφεύξεται δ' οὐδεὶς	διψήσας	τοὐμὸν αἷμα, κἂν διὰ πάντων
[1, 33]	Ἀντίπατρος, ὃν οὐκ ἐν παρέργῳ,	ῥαίσας	δὲ προῄρητο ἀνελεῖν. (Γίνεται δ'
[1, 3]	ἦν γένος οὐκ ἔστιν ὅτε	πταίσας	ἢ ψευσθεὶς ἐν τοῖς προαπαγγέλμασιν,
[1, 16]	ἐνδοὺς τῶν λεγομένων ἀλλὰ καὶ	προσονειδίσας	τὸν Ἡρώδην εἰς ταπεινότητα ἐπὶ
[1, 11]	καὶ Ἰουδαίοις εἰσενεγκεῖν ἑπτακόσια τάλαντα	δείσας	Ἀντίπατρος τὴν ἀπειλὴν τοῦ Κασσίου
[1, 25]	τῷ γαμβρῷ καὶ τῇ θυγατρὶ	δείσας.	Γίνεται δὲ βοηθὸς αὐτοῖς μάλα
[1, 8]	Ῥωμαίους ἀνελεῖν. Πρὸς ὃ Γαβίνιος	δείσας,	ἤδη δὲ παρῆν ἀπ' Αἰγύπτου
[1, 33]	ὡς ἀσεβεῖς. Ὁ δὲ δῆμος	δείσας	μὴ διὰ πολλῶν ὁ ἔλεγχος
[1, 11]	αἰτίαν ἀπωλείας γενέσθαι· ταῦτα γὰρ	δείσας	ὁ Μάλιχος διαφθείρει τινὰ τῶν
[1, 10]	τῷ φθόνῳ. Σέξτος δὲ Καῖσαρ	δείσας	περὶ τῷ νεανίᾳ, μή τι
[1, 0]	Νέρων ἐπὶ τοῖς Κεστίου πταίσμασι	δείσας	περὶ τῶν ὅλων Οὐεσπασιανὸν ἐφίστησι
[1, 8]	ἐπ' Ἀλέξανδρον ὥρμησεν. Ὁ δὲ	δείσας	πρὸς τὴν ἔφοδον δύναμίν τε
[1, 4]	τῶν ἀπὸ Σελεύκου· τοῦτον γὰρ	δείσας	στρατεύεσθαι ἐπὶ τοὺς Ἄραβας ὡρμημένον
[1, 1]	τὸν Βακχίδην. Καὶ παραχρῆμα μὲν	δείσας	τὸ πλῆθος τῶν φρουρῶν εἰς
[1, 11]	ἰσχὺν καὶ τὸ πανοῦργον τἀνδρὸς	ὑποδείσας	διαβαίνει τὸν Ἰορδάνην στρατὸν ἀθροίσων
[1, 14]	μήτε τὴν ἀκμὴν τοῦ χειμῶνος	ὑποδείσας	μήτε τοὺς κατὰ τὴν Ἰταλίαν
[1, 24]	καίτοι τὸ φρόνημα τῶν νεανίσκων	ὑποδείσας,	ὅμως οὐκ ἀπέκοπτε τὴν ἐλπίδα
[1, 7]	καὶ προσαγαγὼν τὰς ἐκ Τύρου	κομισθείσας	μηχανὰς ἐπειρᾶτο τοῦ τείχους· ἀνέστελλον
[1, 26]	ἡμῶν πλουτήσαντας οἷοι, καὶ τὰς	θεραπευθείσας	πόλεις ἐπὶ τίσιν. Ζητήσειν δὲ
[1, 26]	οὐ μόνον τὰς ὑπ' ἐκείνου	πολιτευθείσας	Ἀλεξάνδρῳ διαλλαγὰς ἀνέτρεψεν, ἀλλὰ καὶ
[1, 25]	ὑπάγεται· δίδωσι γοῦν αὐτῷ τὰς	συνταχθείσας	ὑπ' Ἀλεξάνδρου βίβλους ἀναγνῶναι καὶ
[1, 29]	Σόαιμον τῶν ἐν Πέτρᾳ δυνατωτάτων.	Πείσας	δὲ πολλοῖς χρήμασιν Φάβατον τὸν
[1, 2]	τε Ἀντίοχον ἀνίστησι τῆς πολιορκίας	πείσας	τριακοσίοις ταλάντοις καὶ δὴ καὶ
[1, 1]	δὲ παρελθὼν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ	καθίσας	ὀλίγας ἡμέρας ἐν αὐτῇ κατὰ
[1, 11]	Τοὺς δὲ λοιποὺς εἰς βραδυτῆτα	κακίσας	αὐταῖς ἐθυμοῦτο ταῖς πόλεσιν. Γόφνα
[1, 24]	Καίσαρος, βασιλικῶν τε γάμων ἠξίωσεν	συνοικίσας	ἀδελφὴν τῆς ἰδίας γυναικός· μετὰ
[1, 11]	ἑαυτοῦ μοῖραν ἐκ τῆς Γαλιλαίας	κομίσας	ἑκατὸν τάλαντα καὶ διὰ τοῦτο
[1, 29]	γε μὴν νεκρὸν εἰς Ἱεροσόλυμα	κομίσας	πένθος τε μέγιστον ὅλῳ τῷ
[1, 26]	τελευταῖον ἐπὶ τούτῳ καὶ> κτείνεται.	Βασανίσας	δὲ τὸν φρούραρχον Ἡρώδης οὐδὲν
[1, 24]	Πολλοὺς δὲ τῶν ἐν ὑπονοίᾳ	βασανίσας	τελευταῖον ἦλθεν ἐπὶ τοὺς Φερώρου
[1, 5]	δ' ἐκ τούτων χρήμασιν μισθοφόρους	ἀθροίσας	ἑαυτὸν ἀποδείκνυσι βασιλέα. Πρὸς ταῦτα
[1, 10]	περὶ τὴν δίκην ἀπειλῆς στρατιὰν	ἀθροίσας	ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἦγεν καταλύσων τὸν
[1, 29]	γὰρ πλέον ἡ Σαλώμη διέβαλλεν.	Ἀθροίσας	οὖν συνέδριον τῶν τε φίλων
[1, 9]	εἰς Συρίαν, ταύτην τε ῥᾳδίως	ἐλπίσας	καὶ τὰ περὶ τὴν Ἰουδαίαν
[1, 4]	τοὺς ἅμα Δημητρίῳ Ἰουδαίους μεταπείσειν	ἐλπίσας.	Ὡς δ' οὔτε Ἰουδαῖοι θυμῶν
[1, 1]	εἷς ἀπὸ κώμης Μωδεεὶν ὄνομα,	συνασπίσας	μετὰ χειρὸς οἰκείας, πέντε γὰρ
[1, 6]	Ἔνθα τῷ Ἀρέτᾳ τὸν Ὑρκανὸν	ἐγχειρίσας	καὶ πολλὰ μὲν καθομιλήσας, πολλοῖς
[1, 4]	καὶ μόλις ἡσυχίαν τῇ βασιλείᾳ	πορίσας	ἀνεπαύσατο τῶν ὅπλων. (Γίνεται δὲ
[1, 21]	ἑξῆς δηλώσομεν. Καὶ πόλιν ἄλλην	κτίσας	κατὰ τὸν ἀπὸ Ἱεριχοῦς ἰόντων
[1, 21]	τῷ καλλίστῳ τῆς βασιλείας πεδίῳ	κτίσας	ποταμοῖς τε καὶ δένδρεσιν πλουσίαν
[1, 21]	τρίτοι τοῦ βασιλικοῦ πλούτου μετελάμβανον.	Ἀνακτίσας	δὲ καὶ Ἀνθηδόνα τὴν παράλιον
[1, 21]	τῇ περιγραφῇ δὲ βασίλειον. (Τοσαῦτα	συγκτίσας	πλείσταις καὶ τῶν ἔξω πόλεων
[1, 21]	φρούριον ὀχυρότητι καὶ κάλλει διάφορον	τειχίσας	ἀνέθηκεν τῇ μητρὶ προσειπὼν Κύπρον.
[1, 21]	μνήμης ἠμέλησεν, ἀλλὰ φρούριον μὲν	ἐπιτειχίσας	τῷ πρὸς Ἀραβίαν ὄρει προσηγόρευσεν
[1, 4]	καὶ τρισὶ τοὺς φρουροὺς περιβόλοις	ἀποτειχίσας	διὰ μάχης τὸ χωρίον παραλαμβάνει.
[1, 2]	τοῦ βασιλέως, καὶ πάντοθεν αὐτὴν	ἀποτειχίσας	τοὺς υἱεῖς ἐπέστησε τῇ πολιορκίᾳ
[1, 2]	δὲ πολλαχοῦ κἀν τοῖς ὄρεσι	προλοχίσας	πάσαις κρατεῖ ταῖς ἐπιβολαῖς καὶ
[1, 0]	διέκειτο παρόντος αὐτοῦ, προσβολάς τε	ὅσας	ἐποιήσατο καὶ ὁπόσα χώματα, περιβόλους
[1, 7]	τὰς ἐν τῇ μεσογείᾳ πόλεις,	ὅσας	μὴ φθάσαντες κατέσκαψαν, Ἵππον Σκυθόπολίν
[1, 29]	μὲν εἰς τὴν ἑαυτοῦ τετραρχίαν	ὀμόσας	ὅρον ἕξειν ἕνα τῆς φυγῆς
[1, 0]	δυνάμεις καὶ ὅπου συνήγαγε καὶ	ὁπόσας,	καὶ ὅπως ἐκ τῆς στάσεως
[1, 23]	τῶν υἱῶν, ὁ δὲ Ἀρχελάῳ	κηδεύσας	καὶ φυγὴν παρασκευάζοιτο τῷ πενθερῷ
[1, 1]	ἄστεος τὸ μέρος Ἄκρα κέκληται·	κυριεύσας	δὲ τοῦ ἱεροῦ τόν τε
[1, 6]	συμφυγὼν ἐπὶ τὴν Ἀντωνίαν καὶ	κυριεύσας	τῶν πρὸς σωτηρίαν ὁμήρων· ταῦτα
[1, 16]	τρόπῳ τοιῷδε· καθ' ἕνα προιέναι	κελεύσας	αὐτὸς ἵστατο ἐπὶ τὸ στόμιον
[1, 32]	τὸν λόγον. (Οὔαρος δὲ ἀπολογεῖσθαι	κελεύσας	τὸν Ἀντίπατρον, ὡς οὐδὲν πλέον
[1, 26]	τὸν Ἀλέξανδρον, ὡς οὐκ ἀγαπᾷ	βασιλεύσας	αὐτὸς Ἡρώδης ἐν ἀλλοτρίοις καὶ
[1, 33]	παιδὸς ἐπιβιοὺς πέντε ἡμέρας τελευτᾷ,	βασιλεύσας	ἀφ' οὗ μὲν ἀποκτείνας Ἀντίγονον
[1, 4]	ἐν μέσοις τοῖς θορύβοις στρεφόμενος	βασιλεύσας	ἑπτὰ πρὸς τοῖς εἴκοσιν ἔτη.
[1, 3]	δαιμόνιον. Ταῦτα εἰπὼν εὐθέως τελευτᾷ	βασιλεύσας	οὐ πλεῖον ἐνιαυτοῦ. ~(Λύσασα δ'
[1, 20]	χωρῆσαι τῷ κινδύνῳ διέγνω, καὶ	πλεύσας	εἰς Ῥόδον, ἔνθα διέτριβεν Καῖσαρ,
[1, 27]	τοὺς υἱοὺς εἰς Τύρον κἀκεῖθεν	διαπλεύσας	εἰς Καισάρειαν τρόπον ἀναιρέσεως τοῖς
[1, 14]	μετὰ τῶν φίλων εἰς Βρεντέσιον	καταπλεύσας	κἀκεῖθεν εἰς Ῥώμην ἐπειχθεὶς πρώτῳ
[1, 32]	δὲ ποιήσεις, ἐπειδὰν ἀπαρτισθῇ πάντα,	μνημονεύσας	ὧν ὑπέσχου. (Ταύτης φωραθείσης τῆς
[1, 14]	Ἰταλίαν θορύβους ἐπὶ Ῥώμης ἔπλει.	(Κινδυνεύσας	δὲ περὶ Παμφυλίαν καὶ τοῦ
[1, 11]	ἀπώλειαν Ἀντίπατρος ταχέως ἑκατὸν ταλάντοις	θεραπεύσας	Κάσσιον. (Οὐ μὴν Μάλιχος ἀναχωρήσαντος
[1, 11]	καὶ Μάλιχον ἀναιρήσων, ὅτι μὴ	σπεύσας	εἰσέπραξεν, ἐπέσχεν δὲ τὴν τούτου
[1, 2]	ὀργὴν ὧν ὑπὸ Σίμωνος ἔπαθεν,	στρατεύσας	εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἐπολιόρκει τὸν
[1, 2]	γε μὴν Ἀντίοχος ἐπὶ Μήδους	στρατεύσας	καιρὸν ἀμύνης αὐτῷ παρεῖχεν· εὐθέως
[1, 20]	γνοὺς ἀντεπέστελλεν ἐξαιρεθῆναι τὸ λῃστήριον.	Στρατεύσας	οὖν Οὐάρρων καθαίρει τε τῶν
[1, 11]	ὅπλα πολλαῖς ἀπολογίαις καὶ ὅρκοις	ἐκγοητεύσας	διαλλακτὰς αὐτῷ πρὸς τὸν πατέρα
[1, 11]	τὸν καιρὸν ἀφώρισεν, Μάλιχος δὲ	ὑποπτεύσας,	ὡς ἐν Τύρῳ γίνεται, τόν
[1, 18]	ἤδη χρημάτων ὅσον εἶχεν κόσμον	κατανομιστεύσας	Ἀντωνίῳ καὶ τοῖς περὶ αὐτὸν
[1, 2]	τὴν πατρῴαν ἀρχιερωσύνην Ὑρκανὸς καὶ	θύσας	τῷ θεῷ μετὰ τάχους ἐπὶ
[1, 33]	παρεκάλει. Μετὰ δὲ τὴν ἐπιστολὴν	λύσας	τὰς ἐπιδιαθήκας ἀνεγίνωσκεν, ἐν αἷς
[1, 4]	τὸν ἄρχοντα Δημήτριον ἐν αὐτῷ	παραλύσας	ἐκ πολλῶν ἐγκλημάτων ἐπάνεισιν εἰς
[1, 11]	περισπωμένου καὶ βασιλεύσειν αὐτὸς Ὑρκανὸν	καταλύσας	εὐμαρῶς. (Ἐπεγέλα δ' ἄρα τὸ
[1, 16]	δὲ ἀσμένως Σίλωνα πρὸς Βεντίδιον	ἀπολύσας	αὐτὸς ἐπὶ τοὺς ἐν τοῖς
[1, 16]	τὴν Σέπφωριν ἐν νιφετῷ σφοδροτάτῳ	διανύσας	ἀκονιτὶ παραλαμβάνει τὴν πόλιν πρὸ
[1, 17]	τὴν πορείαν ὑπὲρ δύναμιν. Καὶ	διανύσας	ἐπὶ τὸν Λίβανον ὀκτακοσίους μὲν
[1, 15]	βοσκήματα κατάγειν εἰς Ἱεριχοῦντα. Ταῦτ'	ἀκούσας	Ἀντίγονος διέπεμψεν περὶ τὴν χώραν
[1, 33]	ὡς οἰχομένου βασιλέως, καὶ ταχέως	ἀκούσας	Ἀντίπατρος ἀναθαρρεῖ τε καὶ γεγηθὼς
[1, 12]	διὰ τὸ κῆδος. Καὶ Ἀντώνιος	ἀκούσας	ἑκατέρων Ὑρκανοῦ διεπυνθάνετο τοὺς ἐπιτηδειοτέρους
[1, 27]	παρ' Ἀλεξάνδρου δωρεὰς ὑπισχνεῖτο. Ταῦτ'	ἀκούσας	Ἡρώδης τόν τε Τίρωνα σὺν
[1, 0]	καθεῖλεν, καὶ τὰς Ῥωμαίων χεῖρας	ἀκούσας	καὶ τὸ πῦρ ἐπὶ τὸν
[1, 3]	σε ἐν τοῖς ὅπλοις. (Ταῦτα	ἀκούσας	ὁ Ἀντίγονος, ἐνῆγεν δ' ἡ
[1, 3]	τὸ αἷμα. Τῆς δὲ βοῆς	ἀκούσας	ὁ βασιλεὺς τὴν αἰτίαν ἐπυνθάνετο
[1, 3]	τὸν Ἀντίγονον ὡς ὁ ἀδελφὸς	ἀκούσας	ὅπλα τε αὐτῷ παρεσκευακέναι κάλλιστα
[1, 6]	χώρα κατὰ τὴν μεσόγειον ἀνιόντων,	ἀκούσας	συμπεφευγέναι τὸν Ἀριστόβουλον εἰς Ἀλεξάνδρειον,
[1, 22]	κτεῖναί με προστάξας. (Ἔκφρων εὐθέως	ἀκούσας	τὸ ἀπόρρητον ἦν, καὶ οὐκ
[1, 10]	δόντων ταῖς ἀφορμαῖς. (Τούτων Καῖσαρ	ἀκούσας	Ὑρκανὸν μὲν ἀξιώτερον τῆς ἀρχιερωσύνης
[1, 2]	τὸν ἐπικληθέντα Ἀσπένδιον· κἀκεῖνος ἑτοίμως	ὑπακούσας	ὑπὸ τῶν περὶ Ἀριστόβουλον ἡττᾶται.
[1, 32]	προτέρους βασιλείας τε ἔτι νέους	ἀξιώσας	καὶ πρὸς τοῖς ἐν Ῥώμῃ
[1, 30]	Δωρίδα τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα· καὶ	γυμνώσας	αὐτὴν παντὸς οὗ δεδώρητο κόσμου,
[1, 4]	ἐγκλημάτων ἐπάνεισιν εἰς Ἰουδαίαν, τρία	πληρώσας	ἔτη τῆς στρατείας. Ἀσμένως δ'
[1, 4]	ὠμότητος· τῶν γὰρ ληφθέντων ὀκτακοσίους	ἀνασταυρώσας	ἐν μέσῃ τῇ πόλει γυναῖκάς
[1, 4]	τοὺς πύργους καὶ τὴν τάφρον	χώσας	διήλαυνε μετὰ τῆς δυνάμεως. Θέμενος
[1, 9]	τῆς Ἀριστοβούλου γυναικὸς Ἀντίγονον καὶ	τὰς	ἀδελφὰς αὐτοῦ πρὸς τὸν πατέρα
[1, 2]	δὲ μήτηρ οὐδὲν οὔτε πρὸς	τὰς	αἰκίας οὔτε πρὸς τὸν ἀπειλούμενον
[1, 27]	λόγου μεταλάβοιεν, ῥᾳδίως Ἀλέξανδρον ἀπολύσεσθαι	τὰς	αἰτίας. Ἀλλ' οἱ μὲν ἐν
[1, 25]	τοὺς ἐγγεγραμμένους καὶ Φερώραν μετήγαγεν	τὰς	αἰτίας. Ὡς δ' ἑώρα πιστεύοντα
[1, 32]	μου προκατεγνωκέναι, παρασχεῖν δέ μοι	τὰς	ἀκοὰς ἀκεραίους εἰς τὴν ἀπολογίαν·
[1, 20]	σὲ πολέμου. Τοῦ δ' ἄρα	τὰς	ἀκοὰς ἀπέφραξαν οἱ Κλεοπάτρας ἵμεροι
[1, 16]	ἐπόρθουν δὲ τὴν χώραν ποιούμενοι	τὰς	ἀναφυγὰς εἰς τὰ ἕλη καὶ
[1, 16]	λοιπὰ τῆς Γαλιλαίας καταστρεψόμενος καὶ	τὰς	Ἀντιγόνου φρουρὰς ἐξελάσων. (Πρὸς δὲ
[1, 14]	τῆς ἀναιδείας τοῖς ὁμοίως ἀποστερεῖν	τὰς	Ἀντιπάτρου παρακαταθήκας θέλουσιν· ἦσαν δὲ
[1, 14]	μὲν οὖν εἶχεν ἑτοιμότερον αὐτοῦ	τὰς	Ἀντιπάτρου στρατείας ἀνανεούμενον, ἃς κατ'
[1, 32]	δ' ἑνὶ τῶν φίλων λέγειν	τὰς	ἀποδείξεις ἔνευσεν. Μεταξὺ δ' ὁ
[1, 15]	προπεμφθέντα· λύσειν γὰρ αὐθημερὸν αὐτῶν	τὰς	ἀπορίας. Καὶ μετὰ τὴν δέησιν
[1, 25]	μὴ βούλεται τὸ πανοῦργον καὶ	τὰς	ἀρνήσεις ἀφεὶς προσομολογῆσαι μὲν τὰ
[1, 18]	Τοῦ δὲ ἀντὶ τῆς πολιορκίας	τὰς	ἁρπαγὰς δικαίως τοῖς στρατιώταις ἐπιτρέπειν
[1, 13]	ὁμοίως ἕκαστος. Πάρθοι δὲ μετὰ	τὰς	ἁρπαγὰς ἐπὶ τοσοῦτον ὕβρεως ἐχώρησαν
[1, 24]	ὅπως αὐτῷ τὸ ψεῦδος ἔχοι	τὰς	ἀφορμὰς ἀληθεῖς· καὶ τῶν φημιζομένων
[1, 30]	τὴν Ἀντιφίλου καὶ τὸν ἀδελφὸν	τὰς	βασάνους μετέφερεν, κἀκεῖνοι τὸν Ἀντίφιλον
[1, 24]	τῷ πρὸς αὐτοῦ διελεγχθέντι συναπήγετο·	τὰς	γὰρ ἐξετάσεις τοῦ βασιλέως ὁ
[1, 22]	τινῶν ἢ προπετείᾳ στρατιωτῶν ἐγένετο.	~(Τάς	γε μὴν ὑπαίθρους εὐπραγίας ἡ
[1, 22]	πεφίμωτο τοῖς ἱμέροις, δεινὴ δὲ	τὰς	γυναῖκας ἀγανάκτησις εἰσῄει, καὶ πρὸς
[1, 24]	τε ἀδελφὴν τὴν Ἡρώδου καὶ	τὰς	γυναῖκας, ὧν ἑκάστη δι' εὐμορφίαν
[1, 23]	ἁμαρτήματα τοῦ πατρὸς αἰδημόνως ὑπεστείλατο,	τὰς	δ' αὐτοῦ διαβολὰς ἰσχυρῶς ἀπελύσατο.
[1, 0]	μὲν πράγματα τῇ ἱστορίᾳ προσκρινέτω,	τὰς	δ' ὀλοφύρσεις τῷ γράφοντι. (Καίτοι
[1, 19]	καθάπτεσθαι δέος· πρὸς μέν γε	τὰς	δαιμονίους πληγὰς ἀθυμεῖν εἰκὸς ἦν,
[1, 30]	δὴ τῶν ἐλευθέρων ταῦτα μηνύει.	(Τὰς	δὲ δούλας χωρὶς ἑκάστην Ἡρώδης
[1, 8]	τὰς μὲν ἀπορθήτους πόλεις καθιστάμενος,	τὰς	δὲ κατεστραμμένας ἀνακτίζων. Συνεπολίσθησαν γοῦν
[1, 30]	δ' ἦν ταλάντων, ἐκβάλλει δεύτερον.	Τὰς	δὲ Φερώρου γυναῖκας ἀπὸ τῶν
[1, 28]	τε καὶ τῶν παίδων συνήρμοσεν	τὰς	δεξιάς, ἔπειτα κατασπασάμενος ἕκαστον φιλοφρόνως
[1, 25]	κολάζειν υἱὸν ἀτονώτερος ἐπίβουλον, ἀμείψωμεν	τὰς	δεξιὰς καὶ γενώμεθα τῆς ἀλλήλων
[1, 15]	Βεντίδιος μὲν ἐν ταῖς πόλεσιν	τὰς	διὰ Πάρθους ταραχὰς καθιστάμενος, Σίλων
[1, 22]	ἡ ἀδελφὴ τὸν καιρὸν εἰς	τὰς	διαβολὰς ἁρπάσασα τὴν εἰς τὸν
[1, 24]	ἢ μῖσος ἴδιον ἕκαστος ἔπλασσεν	τὰς	διαβολάς, καὶ πολλοὶ πρὸς τοὺς
[1, 28]	ἔθνους ἐπεγείρεται πάντων ἐπισταμένων, ὅτι	τὰς	διαβολὰς τοῖς ἀδελφοῖς πάσας ἐπισυντάξειεν
[1, 28]	Λαμπροτέρας δὲ καθ' ἡμέραν ἐποιεῖτο	τὰς	διαδόσεις ὁρῶν τὸν βασιλέα παρ'
[1, 33]	αὐτοῦ προστάξας ἐν Ὑρκανίᾳ πάλιν	τὰς	διαθήκας ἐπανορθοῦται, καὶ διάδοχον μὲν
[1, 25]	ἐρρύσατο, πέρας εἶχεν, μετὰ δὲ	τὰς	διαλλαγὰς ἐν εὐωχίαις καὶ φιλοφρονήσεσιν
[1, 23]	μένουσιν, ἔπειτα τὸν ποιησάμενον ἡμῶν	τὰς	διαλλαγὰς Καίσαρα, τρίτον ἐμὲ τὸν
[1, 4]	πλῆθος ὑποχωρησάντων τῶν συμμάχων κατέθεντο	τὰς	διαφοράς, συνεχὴς δὲ πρὸς Ἀλέξανδρον
[1, 18]	ἀντεπενοήθησαν λόχοι δι' ὧν ἀνέστελλεν	τὰς	διεκδρομάς, πρὸς δὲ τὴν τῶν
[1, 0]	πρὸς μὲν τὰ λήμματα καὶ	τὰς	δίκας κέχηνεν εὐθέως τὸ στόμα
[1, 33]	ἑαυτοῦ Καίσαρι φέρειν ἐνετέλλετο καὶ	τὰς	διοικήσεις τῆς βασιλείας σεσημασμένας· κύριον
[1, 0]	τὴν χώραν ἐνέβαλεν, ὅπως τε	τὰς	δυνάμεις καὶ ὅπου συνήγαγε καὶ
[1, 20]	δὲ οὕτως ἐνῆγεν αὐτὸν εἰς	τὰς	δωρεὰς ὡς τὸ μεγαλόφρον τοῦ
[1, 29]	ἀνθρώπου κατηγόρει καὶ τὴν εἰς	τὰς	ἑαυτοῦ θυγατέρας ὕβριν, ὅτι τε
[1, 30]	ἐπ' αὐτοὺς Ἡρώδης μεταβήσεται καὶ	τὰς	ἑαυτῶν γυναῖκας. Οὐ γὰρ φείσεσθαι
[1, 7]	Ῥωμαίοις ὁ πόνος, εἰ μὴ	τὰς	ἑβδομάδας ἐπιτηρῶν ὁ Πομπήιος, ἐν
[1, 28]	Ἔγνω δὴ πάντα τρόπον διακόπτειν	τὰς	ἐγγύας. (Καὶ τὸ μὲν ὑπιέναι
[1, 24]	εὐθέως ὡμολόγουν, ἐξέφερον δὲ καὶ	τὰς	εἰς αὐτὴν ὑποσχέσεις, ὃν τρόπον
[1, 21]	ἀνεδείματο. Καὶ τί δεῖ λέγειν	τὰς	εἰς Λυκίους ἢ Σαμίους δωρεὰς
[1, 11]	τὰς πόλεις καὶ παρὰ δύναμιν	τὰς	εἰσπράξεις ποιούμενος. (Κελευσθὲν δὲ καὶ
[1, 28]	δύο ἀδελφὰς Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου	τὰς	ἐκ Μαριάμμης. Οὔσης δὲ πολυπροσώπου
[1, 7]	ἐπιστήσας τῷ χώματι καὶ προσαγαγὼν	τὰς	ἐκ Τύρου κομισθείσας μηχανὰς ἐπειρᾶτο
[1, 16]	Διὸ δὴ πρῶτον τοῖς στρατιώταις	τὰς	ἐκ τῶν πεπονημένων ἐπικαρπίας ἀπεδίδου
[1, 30]	Ἀντιπάτρου μητρὸς πρὸς Φερώραν καὶ	τὰς	ἐκείνου γυναῖκας ἐδήλου καὶ τὰς
[1, 14]	Ἀντιπάτρου χρέα καὶ μηδὲν εἰς	τὰς	ἐκείνου δωρεὰς ἀντιπαρασχεῖν χρῄζουσιν τοῖς
[1, 10]	Πείθεται τούτοις Ἡρώδης ὑπολαβὼν εἰς	τὰς	ἐλπίδας αὔταρκες εἶναι καὶ τὸ
[1, 24]	ὡς οὐκ ἐν Ἡρώδῃ δέοι	τὰς	ἐλπίδας ἔχειν ἀναιδεῖ γέροντι καὶ
[1, 23]	μου ταξιάρχους ἐν ἐμοὶ μόνον	τὰς	ἐλπίδας ἔχειν ἐπὶ τοῦ παρόντος·
[1, 0]	ἰδιότητα, λίμνας τε καὶ πηγὰς	τὰς	ἐν αὐτῇ, καὶ τὰ περὶ
[1, 31]	εἰς Ῥώμην ἀφικνουμένων ἀπήγγειλεν αὐτῷ	τὰς	ἐν Ἰουδαίᾳ τύχας καίτοι μεταξὺ
[1, 7]	(Ἀφελόμενος δὲ τοῦ ἔθνους καὶ	τὰς	ἐν κοίλῃ Συρίᾳ πόλεις, ἃς
[1, 2]	παρεῖχεν· εὐθέως γὰρ ὥρμησεν ἐπὶ	τὰς	ἐν Συρίᾳ πόλεις, κενάς, ὅπερ
[1, 7]	Ἠλευθέρωσεν δὲ ἀπ' αὐτῶν καὶ	τὰς	ἐν τῇ μεσογείᾳ πόλεις, ὅσας
[1, 4]	παρὰ δύναμιν τὸ σῶμα πρὸς	τὰς	ἐνεργείας ἀπήλλαξεν. Τελευτᾷ γοῦν ἐν
[1, 33]	ἑβδομήκοντα εἰς Ἡρώδειον, ὅπου κατὰ	τὰς	ἐντολὰς ἐτάφη. Καὶ τὰ μὲν
[1, 18]	τε πλὴν Τύρου καὶ Σιδῶνος	τὰς	ἐντὸς Ἐλευθέρου ποταμοῦ πάσας. Ὧν
[1, 7]	ἱερὸν τοῖς νεωκόροις προσέταξεν καὶ	τὰς	ἐξ ἔθους ἐπιτελεῖν θυσίας. Αὖθις
[1, 15]	τὰς Σίλωνος προφάσεις, εἴς τε	τὰς	ἑξῆς ἡμέρας μὴ διαλιπεῖν τὴν
[1, 17]	γυμνὸν ὄντα τρέμοντες, ἐπὶ δὲ	τὰς	ἐξόδους ἐχώρουν. Τῶν μὲν οὖν
[1, 21]	ἐξαρκεῖ. Τοῦ δὲ ἄντρου κατὰ	τὰς	ἔξωθεν ῥίζας ἀνατέλλουσιν αἱ πηγαί·
[1, 24]	ἀδελφοῖς ἡ στάσις, καὶ χείρους	τὰς	ἐπ' ἀλλήλοις ὑπονοίας ἔχοντες ἀπηλλάγησαν,
[1, 16]	μοῖραν ὅσην ἀποχρήσειν ὑπελάμβανεν πρὸς	τὰς	ἐπαναστάσεις καὶ Θολεμαῖον ἐπ' αὐτῆς
[1, 0]	περὶ ταύτης αὐτῷ σημεῖα καὶ	τὰς	ἐπὶ Ῥώμης μεταβολάς, καὶ ὡς
[1, 29]	καὶ πρὸς τὸ συμφέρον αὐτῷ	τὰς	ἐπιγαμίας ποιησάμενος ὡς ἐπὶ βεβαίοις
[1, 21]	κατασκευάσας ἀμείνω καὶ χρησιμώτερα πρὸς	τὰς	ἐπιδημίας ἀπὸ τῶν αὐτῶν ὠνόμασεν
[1, 33]	Μετὰ δὲ τὴν ἐπιστολὴν λύσας	τὰς	ἐπιδιαθήκας ἀνεγίνωσκεν, ἐν αἷς Φίλιππος
[1, 21]	μόνον αὐτῶν τὴν μνήμην καὶ	τὰς	ἐπικλήσεις περιέγραψεν, διέβη δὲ εἰς
[1, 7]	περὶ τὸν Ὑρκανὸν εἴς τε	τὰς	ἐπινοίας καὶ τὰς ὑπηρεσίας προθύμους.
[1, 32]	ἔγραψά σου τῷ πατρὶ καὶ	τὰς	ἐπιστολὰς ἐκείνας ἔπεμψα πεπεισμένη τὸν
[1, 13]	φάσκοντος δεῖν αὐτὸν ὑπαντῆσαι τοῖς	τὰς	ἐπιστολὰς κομίζουσιν· οὔτε γὰρ ἑαλωκέναι
[1, 0]	ἔθη τε ἑορτῶν ἔνια καὶ	τὰς	ἑπτὰ ἁγνείας καὶ τὰς τῶν
[1, 0]	τῶν ἱερέων λειτουργίας, ἔτι δὲ	τὰς	ἐσθῆτας τῶν ἱερέων καὶ τοῦ
[1, 21]	τοῖς περὶ τὴν Κιλικίαν πολιχνίοις	τὰς	ἐτησίους εἰσφορὰς ἐπεξεκούφισεν. Πλεῖστόν γε
[1, 4]	ὑψηλὸν καὶ ξυλίνους πύργους ἐτεκτήνατο	τὰς	εὐμαρεῖς ἐμβολὰς ἀποφράττων. Οὐ μὴν
[1, 4]	ἐπὶ Ἀμαθοῦν. Θεοδώρου δὲ πρὸς	τὰς	εὐπραγίας αὐτὸν καταπλαγέντος ἔρημον λαβὼν
[1, 2]	χώραν ἅπασαν κατενείμαντο. (Πρὸς δὲ	τὰς	εὐπραγίας αὐτοῦ τε Ἰωάννου καὶ
[1, 3]	θεῷ, συνέβη μὲν κατ' ἐκείνας	τὰς	ἡμέρας νόσῳ χρήσασθαι τὸν Ἀριστόβουλον,
[1, 6]	κεκοσμηκὼς ἑαυτόν. Ἀδοξήσας δὲ πρὸς	τὰς	θεραπείας καὶ μὴ φέρων δουλεύειν
[1, 26]	ἐξ ἡμῶν πλουτήσαντας οἷοι, καὶ	τὰς	θεραπευθείσας πόλεις ἐπὶ τίσιν. Ζητήσειν
[1, 26]	δι' ἀγένειαν ἀδοξῶν” κατὰ δὲ	τὰς	θήρας προσκρούειν μὲν σιωπῶν, ἐπαινέσας
[1, 21]	αὐτῷ λευκῆς μαρμάρου καθιδρύσατο παρὰ	τὰς	Ἰορδάνου πηγάς· καλεῖται δὲ Πάνειον
[1, 9]	καὶ τὴν Ἀριστοβούλου προθυμίαν καὶ	τὰς	Καίσαρος ἐλπίδας· φαρμάκῳ γοῦν ἀναιρεθεὶς
[1, 16]	ἐμπίπτων ἀνέκοπτεν τὴν ὁρμὴν μέχρι	τὰς	κατὰ στόμα προσβολὰς μὴ φέροντες
[1, 18]	ὀφθείη. Διεκώλυσεν δὲ ἤδη καὶ	τὰς	κατὰ τὴν πόλιν ἁρπαγάς, πολλὰ
[1, 8]	καὶ τοὺς ταύτῃ Ἰουδαίους φρουροῦντας	τὰς	κατὰ τὸ Πηλούσιον ἐμβολὰς παρεῖναι
[1, 31]	ἐπὶ τὸν πατέρα τόλμης ἐκόμιζεν	τὰς	κατὰ τῶν ἀδελφῶν ἐσκευωρημένας ἐπιστολὰς
[1, 24]	ἔχειν ἀναιδεῖ γέροντι καὶ βαπτομένῳ	τὰς	κόμας, εἰ μὴ διὰ τοῦτ'
[1, 10]	Ἡρώδης ὡς εἰρήνην αὐτοῖς καὶ	τὰς	κτήσεις ἀνασεσωκώς. Γίνεται δ' ἐκ
[1, 10]	κεχαρισμένον· ὑμνεῖτο γοῦν ἀνά τε	τὰς	κώμας καὶ ἐν ταῖς πόλεσιν
[1, 30]	τὰς ἐκείνου γυναῖκας ἐδήλου καὶ	τὰς	λαθραίας αὐτῶν συνόδους, ὅτι τε
[1, 1]	καὶ περιετείχισε καὶ τὰ πρὸς	τὰς	λειτουργίας σκεύη καινὰ κατασκευάσας εἰς
[1, 18]	(Τῷ δὲ βασιλεῖ πρὸς μὲν	τὰς	λῃστείας ἀντεπενοήθησαν λόχοι δι' ὧν
[1, 24]	ἔφασκον· δεῖν μέντοι κἀκεῖνον ἀποφράττειν	τὰς	λογοποιίας τῷ μὴ πιστεύειν ῥᾳδίως·
[1, 24]	τὸ μεγάλαυχον τὸ Γλαφύρας καὶ	τὰς	λοιδορίας ἐμίσουν Ἀλέξανδρον. (Τὴν δὲ
[1, 8]	τὸ φρούριον καταλιπὼν αὐτὸς ἐπῄει	τὰς	μὲν ἀπορθήτους πόλεις καθιστάμενος, τὰς
[1, 10]	τείχη τῆς πατρίδος ἀνακτίσαι κατεστραμμένα.	Τὰς	μὲν δὴ τιμὰς ταύτας Καῖσαρ
[1, 24]	μέλλον ἀμείνους γένοιντο. Οἱ δὲ	τὰς	μὲν διαβολὰς ἀπεσκευάζοντο ψευδεῖς εἶναι
[1, 24]	πόλεως ἐξαγαγεῖν. Τὰ δὲ μειράκια	τὰς	μὲν διαβολὰς ἠγνόει, παρὸ καὶ
[1, 24]	ὅτι καὶ τῶν ἄλλων ἀδελφῶν	τὰς	μὲν μητέρας ἀπειλοῖεν οἱ περὶ
[1, 24]	ἐξεφόβησεν, ὡς μηδὲ παραχρῆμα τολμῆσαι	τὰς	μηνύσεις ἐκφέρειν, ἀλλὰ κατασκόπους ὑποπέμπων
[1, 27]	καὶ τῶν φίλων Ὄλυμπον ἐγγράφους	τὰς	μηνύσεις φέροντας. Οἱ δ' ὡς
[1, 17]	τοσοῦτον ἐσωρεύθη νεκρῶν πλῆθος, ὥστε	τὰς	ὁδοὺς ἀποφραγῆναι τοῖς κρατοῦσιν. Ταύτην
[1, 17]	κατάπλεα. Κἀπειδὴ περιῆν τῶν ἔξωθεν,	τὰς	οἰκήσεις σπαράττων εἷλκεν τοὺς ἔνδοθεν.
[1, 6]	περιεστῶτος φιλοφρόνως ἀλλήλους ἀσπασάμενοι διήμειψαν	τὰς	οἰκίας· Ἀριστόβουλος μὲν γὰρ εἰς
[1, 13]	ἁρπαγὴν τραπόμενοι τῶν φυγόντων εἰς	τὰς	οἰκίας εἰσέπιπτον καὶ τὸ βασίλειον
[1, 17]	τῶν ἐν αὐταῖς διαφθείρει καὶ	τὰς	οἰκίας ἐμπρήσας ὑπέστρεψεν ἐπὶ τὸ
[1, 15]	λοιπὸν ἄστυ διήρπασαν πλήρεις καταλαμβάνοντες	τὰς	οἰκίας παντοίων κειμηλίων. Ἱεριχοῦντος μὲν
[1, 18]	τε τοῖς στενωποῖς καὶ κατὰ	τὰς	οἰκίας συνωθούμενοι καὶ τῷ ναῷ
[1, 31]	Ὁ δὲ ἤδη μὲν ἐνενόει	τὰς	οἴκοι συμφοράς, ἔτι δὲ ἐκ
[1, 5]	Φθάνει δ' ἐκεῖνος ἀπαναστὰς διὰ	τὰς	οἴκοι ταραχὰς ἐμβεβληκότος εἰς τὴν
[1, 32]	παρὰ μὲν ταύτης ἐπέσταλτο βασιλεῖ	τὰς	παρὰ Σαλώμης ἐπιστολὰς ἐν τοῖς
[1, 14]	εἰς ἃ παρεσκευάζετο· διακρουσάμενος δὲ	τὰς	παρακλήσεις τῆς βασιλίδος καὶ μήτε
[1, 7]	καὶ Ἀρέθουσαν, ὁμοίως δὲ καὶ	τὰς	παραλίους Γάζαν Ἰόππην Δῶρα καὶ
[1, 11]	καὶ Κάσσιος εἰς Συρίαν καταληψόμενος	τὰς	περὶ Ἀπάμειαν δυνάμεις. Ἔνθα Βάσσῳ
[1, 0]	Ἰουδαῖοι τοῖς ὅπλοις, (ὅπως τε	τὰς	περιοίκους ἐτειχίσαντο, καὶ ὡς Νέρων
[1, 13]	ἤκουσαν ταλάντων καὶ ὡς Ἀντίγονος	τὰς	πλείστας τῶν παρ' αὐτοῖς γυναικῶν
[1, 11]	αὐτὸς τῆς στρατιᾶς ἐπῄει φορολογῶν	τὰς	πόλεις καὶ παρὰ δύναμιν τὰς
[1, 21]	ἤ τι θηρᾶσθαι μεῖζον εὐεργετῶν	τὰς	πόλεις πλέον τῶν ἐχόντων. (Ἐχρήσατο
[1, 26]	ἐμπλῆσαι τὴν Ἀχαίαν καὶ περιδύειν	τὰς	πόλεις φυγαδεύεται. Κἀκεῖνον μὲν οὕτως
[1, 0]	τοῖς ἀσθενεστέροις καὶ μηδὲ γινώσκουσι	τὰς	πράξεις τῶν ἡγεμόνων γράφειν. Τιμάσθω
[1, 24]	φῶρας. Πάντα δὲ περιεσκεμμένως δραματουργῶν	τὰς	πρὸς Ἡρώδην ὁδοὺς ταῖς διαβολαῖς
[1, 32]	τελευτήσαντος ὁ μὲν ἀπορρήτους ποιήσας	τὰς	πρὸς Ἡρώδην ὁμιλίας καὶ τὰ
[1, 31]	παρακαλῶν· θήσεσθαι γὰρ αὐτοῦ καὶ	τὰς	πρὸς τὴν μητέρα μέμψεις ἐπειχθέντος·
[1, 15]	χειμεριοῦσαν τὴν Ῥωμαίων στρατιὰν εἰς	τὰς	προσκεχωρηκυίας διαφῆκεν Ἰδουμαίαν καὶ Γαλιλαίαν
[1, 33]	τά γε μὴν λοιπὰ κατὰ	τὰς	προτέρας διαθήκας φυλάττειν. (Βοὴ δ'
[1, 0]	κατὰ Κέστιον καὶ ὅσα κατὰ	τὰς	πρώτας ὁρμὰς ἐπῆλθον οἱ Ἰουδαῖοι
[1, 7]	τὰ Ὑρκανοῦ φρονούντων ἀνοίγειν Πομπηίῳ	τὰς	πύλας· πολλοὺς δὲ τούτους ἐποίει
[1, 21]	χειροποίητον. Κατεσκεύασεν δὲ καὶ περὶ	τὰς	ῥίζας ἄλλα βασίλεια τήν τε
[1, 0]	αὐτὴν στάσις οἰκεία καθεῖλεν, καὶ	τὰς	Ῥωμαίων χεῖρας ἀκούσας καὶ τὸ
[1, 15]	ἀφθονίαν ἐκόμισεν, ὡς πάσας ἀποκόψαι	τὰς	Σίλωνος προφάσεις, εἴς τε τὰς
[1, 23]	ἐπιστάμενος δὲ τοῖς νέοις γίνεσθαι	τὰς	σπουδὰς θράσους ἐφόδιον. Εἴ γε
[1, 23]	ἐκείνους καταστήσομαι, σαφῶς ἐπιστάμενος ὅτι	τὰς	στάσεις καὶ τὰς φιλονεικίας γεννῶσιν
[1, 23]	κἂν ὦσιν οὗτοι χρηστοί, τηροῦσιν	τὰς	στοργάς. Ἀξιῶ δ' οὐ μόνον
[1, 0]	τὰ πάθη τοῦ δήμου καὶ	τὰς	συμφορὰς ὅσα τε ὑπὸ τοῦ
[1, 25]	Ἡρώδην ὑπάγεται· δίδωσι γοῦν αὐτῷ	τὰς	συνταχθείσας ὑπ' Ἀλεξάνδρου βίβλους ἀναγνῶναι
[1, 14]	πατρῴαν φιλίαν ἐνετύγχανεν Ἀντωνίῳ καὶ	τάς	τε αὐτοῦ καὶ τοῦ γένους
[1, 1]	οὐ γὰρ ἠρεμήσειν Ἀντίοχον ὑπελάμβανε,	τάς	τε ἐπιχωρίους συγκροτεῖ δυνάμεις, καὶ
[1, 32]	ἐπὶ τὸν ἔλεγχον τῆς φαρμακείας	τάς	τε μηνύσεις ἑξῆς> ἐπεδείκνυεν καὶ
[1, 14]	αὐτὸν Ἀτρατῖνος παραστησάμενοι τὸν Ἡρώδην	τάς	τε πατρῴας εὐεργεσίας καὶ τὴν
[1, 26]	τὰ σαθρὰ τῆς οἰκίας κατέμαθεν,	τάς	τε τῶν ἀδελφῶν διαφορὰς καὶ
[1, 30]	διαδοχῆς γίνεσθαι σύντομον. Ὑποβλαστάνειν δὲ	τὰς	τῆς ὕδρας κεφαλάς, τοὺς Ἀριστοβούλου
[1, 23]	τηρήσατε μήτε ἀδίκους μήτε ἀνωμάλους	τὰς	τιμὰς διδόντες, ἑκάστῳ δὲ κατὰ
[1, 21]	ναῶν, εἰς τὴν ἐπαρχίαν αὐτοῦ	τὰς	τιμὰς ὑπερεξέχεεν καὶ πολλαῖς πόλεσιν
[1, 25]	ἅπαντα ἀπογνώσεως· μαλακωτέρας γὰρ γίνεσθαι	τὰς	τόλμας πάθεσιν οἰκείοις περισπωμένας· κατανεύει
[1, 6]	ἐπιτέμνοντες τὰ πρέμνα συνάγουσιν κατὰ	τὰς	τομὰς ἐκδακρῦον. Καὶ στρατοπεδευσάμενος ἐν
[1, 26]	ἐγκλημάτων, ἀλλὰ πρῶτον μὲν κηρύξειν	τὰς	τοῦ ἔθνους συμφορὰς καὶ τοὺς
[1, 0]	ἐπανέστησαν αὐτοῖς οἱ τύραννοι, καὶ	τὰς	τούτων πρὸς ἀλλήλους διαφοράς. (Καὶ
[1, 0]	τὰς τῶν αὐτομόλων ἀτυχίας οὐδὲ	τὰς	τῶν αἰχμαλώτων κολάσεις, ὅπως τε
[1, 0]	κακωθέντες ἑάλωσαν. Παραλείψω δὲ οὐδὲ	τὰς	τῶν αὐτομόλων ἀτυχίας οὐδὲ τὰς
[1, 0]	καὶ τὰς ἑπτὰ ἁγνείας καὶ	τὰς	τῶν ἱερέων λειτουργίας, ἔτι δὲ
[1, 29]	δὲ ἀδελφοῦ Φασάηλον. ~(Διακόψας δὲ	τὰς	τῶν ὀρφανῶν ἐλπίδας ὁ Ἀντίπατρος
[1, 21]	οὖσαν ξεστῇ μαρμάρῳ καὶ πρὸς	τὰς	τῶν ὑετῶν ἀποφυγὰς ἐκόσμησεν ἰσομήκει
[1, 30]	γίνεσθαι σύντομον. Ὑποβλαστάνειν δὲ τὰς	τῆς	ὕδρας κεφαλάς, τοὺς Ἀριστοβούλου καὶ
[1, 26]	στρατηγημάτων δυνατώτερος, ὃς οὐ μόνον	τὰς	ὑπ' ἐκείνου πολιτευθείσας Ἀλεξάνδρῳ διαλλαγὰς
[1, 7]	εἴς τε τὰς ἐπινοίας καὶ	τὰς	ὑπηρεσίας προθύμους. (Αὐτὸς δὲ κατὰ
[1, 18]	τε τὴν λοιπὴν ἐξωνησάμενος πατρίδα	τὰς	ὑποσχέσεις ἐπλήρωσεν· λαμπρῶς μὲν γὰρ
[1, 28]	πατέρα χαλεπὸν ὄντα καὶ πρὸς	τὰς	ὑποψίας κινούμενον ὀξέως, ἐτόλμησεν δὲ
[1, 1]	τῆς δυνάμεως. Πρὶν δὲ συνάψαι	τὰς	φάλαγγας Ἐλεάζαρος ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ
[1, 23]	ἐπιστάμενος ὅτι τὰς στάσεις καὶ	τὰς	φιλονεικίας γεννῶσιν αἱ τῶν συνδιατριβόντων
[1, 31]	ἑαυτὸν ἤγγιζεν ὡς ἀσπασόμενος. Κἀκεῖνος	τὰς	χεῖρας προβαλὼν καὶ τὴν κεφαλὴν
[1, 11]	Συρίας, ἐπειδὴ μέγα μέρος εἰς	τὰς	χρείας Ἡρώδης ἔδοξε, τότε μὲν
[1, 19]	τὴν Ἰουδαίων ἀνδραγαθίαν, ἐφ' ὅσον	τὰς	ψυχὰς ἔχουσιν, οὐδὲ περιόψεταί τις
[1, 20]	πρὸς φυλακὴν τοῦ σώματος τετρακοσίους	Γαλάτας,	οἳ πρότερον ἐδορυφόρουν Κλεοπάτραν. Οὐδὲν
[1, 16]	πλαγίας δὲ ἀνόδους μόνον ἔχοντα	στενοτάτας.	Ἡ δὲ κατὰ μέτωπον αὐτῶν
[1, 32]	λοιδορίας τε τοῦ βασιλέως περιεῖχον	πικροτάτας	καὶ κατηγορίαν μεγίστην. Ταύτας δὲ
[1, 20]	εὐτυχεστέροις διαμένειν πιστός, ὡς ἔγωγε	λαμπροτάτας	ὑπὲρ τοῦ σοῦ φρονήματος ἐλπίδας
[1, 16]	μέτωπον αὐτῶν πέτρα κατέτεινεν εἰς	βαθυτάτας	φάραγγας ὄρθιος ἐπιρρέπουσα ταῖς χαράδραις,
[1, 24]	Ἡρώδην ὁδοὺς ταῖς διαβολαῖς ἐποιεῖτο	τεχνικωτάτας,	αὐτὸς μὲν ἀδελφοῦ προσωπεῖον ἐπικείμενος,
[1, 6]	ἐκ τῆς Ἰουδαίας εἰς Φιλαδέλφειαν	Ἀρέτας	καταπλαγείς, καὶ πάλιν εἰς Δαμασκὸν
[1, 31]	χρήματα συμφύρειν ἐπειρᾶτο τὸν ἔλεγχον,	ἐσθῆτάς	τε πολυτελεῖς καὶ στρωμνὰς ποικίλας
[1, 0]	ἱερέων λειτουργίας, ἔτι δὲ τὰς	ἐσθῆτας	τῶν ἱερέων καὶ τοῦ ἀρχιερέως,
[1, 23]	ἐγὼ διανεμῶ καὶ τῆς ὁμονοίας	ἐγγυητὰς	ἐκείνους καταστήσομαι, σαφῶς ἐπιστάμενος ὅτι
[1, 4]	καὶ ταύτης ἑλὼν Γαλααδίτας καὶ	Μωαβίτας	φόρον τε αὐτοῖς ἐπιτάξας ἀνέστρεψεν
[1, 4]	Ἀραβίας ἥπτετο καὶ ταύτης ἑλὼν	Γαλααδίτας	καὶ Μωαβίτας φόρον τε αὐτοῖς
[1, 11]	ἑορτὴν ὑπέστρεφεν εἰς Ἱεροσόλυμα τοὺς	ὁπλίτας	ἄγων. Καὶ πέμπων Ὑρκανός, ἐνῆγεν
[1, 16]	ἐπ' αὐτῆς ἐπὶ Σαμαρείας ὑπέστρεφεν,	ὁπλίτας	μὲν τρισχιλίους ἱππεῖς δ' ἄγων
[1, 9]	ἧκεν ἄγων Ἰουδαίων εἰς τρισχιλίους	ὁπλίτας.	Παρώρμησεν δὲ καὶ τοὺς ἐν
[1, 12]	ἔτι μᾶλλον ἀγανακτούντων Ἀντώνιος ἐκπέμψας	ὁπλίτας	πολλοὺς μὲν ἀπέκτεινεν, πολλοὺς δὲ
[1, 11]	ἔπειθεν καὶ δυνατώτερον ἑαυτὸν κατεσκεύαζεν	ὁπλίτας	συγκροτῶν· οὐ γὰρ ἠρεμήσειν Ἡρώδην
[1, 8]	συνέλεγεν, ὡς γενέσθαι μυρίους μὲν	ὁπλίτας	χιλίους δὲ καὶ πεντακοσίους ἱππεῖς,
[1, 11]	πολλαῖς ἀπολογίαις καὶ ὅρκοις ἐκγοητεύσας	διαλλακτὰς	αὐτῷ πρὸς τὸν πατέρα πείθει
[1, 15]	μὴ κατάφωρον τὸ λῆμμα ποιήσειεν	πάντας	ἀπαναστήσας. Ἀντίγονος δὲ πάλιν ἐλπίζων
[1, 32]	ἅμα Οὐάρῳ καὶ τοὺς μηνυτὰς	πάντας	ἐκέλευσεν εἰσαγαγεῖν, ἐν οἷς εἰσήχθησαν
[1, 17]	δὲ τοῦ συμποσίου μετὰ τὸ	πάντας	ἐξελθεῖν ὁ οἶκος εὐθέως συνέπεσεν.
[1, 5]	οἰκετῶν, εἶχεν δὲ πολλοὺς καὶ	πάντας	εὔνους διὰ τὴν θερμότητα, κρατεῖ
[1, 30]	τεθνεῶτος ἢ σώζουσα τὸν ἀπολέσαντα	πάντας	ἡμᾶς Ἀντίπατρον; Ἄκουε, βασιλεῦ, καὶ
[1, 12]	δὲ ληφθέντας Τυρίους ἔσωσεν μὲν	πάντας,	ἦσαν δ' οὓς καὶ δωρησάμενος
[1, 13]	πλείστους μὲν ἀναιρεῖ, τρέπεται δὲ	πάντας	καὶ τοὺς μὲν εἰς τὴν
[1, 23]	θεραπευομένῳ τὸ κακόηθες ἀνόνητον ἕξει,	πάντας	οἶμαι τὰ ἐμὰ φρονήσειν, τουτέστιν
[1, 23]	ἔγκλημα, προήγαγεν μὲν εἰς δάκρυα	πάντας,	τὸν δὲ Καίσαρα διέθηκεν οὕτως
[1, 31]	παραγενόμεναι δὲ πρὸς αὐτὸν ἐκδιηγήσαντο	πάντας	τοὺς ἐλέγχους ἥ τε μήτηρ
[1, 8]	μεγίστην δὲ συγκροτήσας δύναμιν ὥρμητο	πάντας	τοὺς κατὰ τὴν χώραν Ῥωμαίους
[1, 15]	τοῖς σφετέροις· οἱ δὲ ταχέως	ἅπαντας	ἀπὸ τῶν πύργων ἐτρέψαντο τοῖς
[1, 17]	ἐπὶ τὸ συνεστὸς ἀεὶ τρεπόμενος	ἅπαντας	διώκει. Φόνος δ' ἦν πολύς,
[1, 4]	ἐπιτηδείων ἀναλωθῆναι συνέβη πλὴν ὀλίγων	ἅπαντας.	(Ἐκ τούτου Δαμασκηνοὶ διὰ τὸ
[1, 32]	δακρύων ἐκβοῶν τούς τε ἄλλους	ἅπαντας	καὶ τὸν Οὔαρον εἰς οἶκτον
[1, 17]	Γαλιλαίαν ἐνέβαλεν τούς τε πολεμίους	ὑπαντιάσαντας	εἰς ὃ καταλελοίπεσαν χωρίον τρέπεται.
[1, 13]	τὴν φυγὴν Πάρθων Ἰουδαίους ἐπείρασεν,	ἐνοχλήσαντας	μὲν διηνεκῶς, ἀπὸ δὲ ἑξήκοντα
[1, 33]	ὁ βασιλεύς, καὶ τοὺς μὲν	καθιμήσαντας	ἑαυτοὺς ἅμα τοῖς σοφισταῖς κατέκαυσε
[1, 18]	πλῆθος τοὺς μὲν τὰ αὐτοῦ	φρονήσαντας	εὐνουστέρους ταῖς τιμαῖς καθίστατο, τοὺς
[1, 26]	ἀνηλώθη, τούς τε ἐξ ἡμῶν	πλουτήσαντας	οἷοι, καὶ τὰς θεραπευθείσας πόλεις
[1, 33]	φύλακας ἱκέτευεν ἐπὶ χρήμασιν ἐξαφεῖναι	λύσαντας	αὐτόν. Ὁ δὲ ἡγεμὼν οὐ
[1, 1]	τὴν πολιορκίαν ἔπαθεν ἠνάγκαζεν Ἰουδαίους	καταλύσαντας	τὰ πάτρια βρέφη τε αὐτῶν
[1, 1]	μυριάδας πέντε, ἱππεῖς δὲ πεντακισχιλίους,	ἐλέφαντας	δὲ ὀγδοήκοντα ἐμβάλλει διὰ τῆς
[1, 12]	κατεσχηκότα τῶν ἐρυμάτων, τοὺς δὲ	ληφθέντας	Τυρίους ἔσωσεν μὲν πάντας, ἦσαν
[1, 33]	πρᾶξιν, ἔπειτα τοὺς ἐν αὐτῇ	συλληφθέντας	κολάσαντα τοῖς λοιποῖς τὴν ὀργὴν
[1, 14]	τῶν ἐπιχωρίων ἱερὸν αὐλίζεται τοὺς	ὑπολειφθέντας	ἀναλαβών, τῇ δ' ἑξῆς εἰς
[1, 3]	μετὰ τῶν ἐπιβούλων· τοὺς γὰρ	πεμφθέντας	πείθουσιν τὰ μὲν παρὰ τοῦ
[1, 16]	τοὺς ἑπομένους ὑπὸ τοῦ χειμῶνος	κακωθέντας	ἀναλαβών, πολλὴ δ' ἦν ἀφθονία
[1, 1]	τοῦ ἔθνους πολλῶν καὶ τοὺς	διασωθέντας	ἐκ τῆς μάχης ἐπισυγκροτήσας κατὰ
[1, 19]	πρὸς μὲν τὴν πρώτην ἐμβολὴν	τραπέντας	ἐδίωκον, ἐπιβουλεύεται δὲ Ἡρώδης ἐν
[1, 10]	διὰ τὸν περιόντα Καίσαρα φίλους	ὄντας	ἀμφοτέρους ὁ Ἀντίπατρος διὰ τῶν
[1, 12]	ἑκατέρων Ὑρκανοῦ διεπυνθάνετο τοὺς ἐπιτηδειοτέρους	ὄντας	ἄρχειν· τοῦ δὲ τοὺς περὶ
[1, 8]	μόνους δὲ ἐπήγετο τοὺς ὡπλισμένους	ὄντας	εἰς ὀκτακισχιλίους, ἐν οἷς καὶ
[1, 30]	τούς τε πορρωτάτω τῆς ὑποψίας	ὄντας	ἔσυρον εἰς τοὺς ἐλέγχους. Εὑρίσκεται
[1, 13]	ἐπιχωρίους ἀφεστῶτας κἀν τοῖς ὅπλοις	ὄντας	καταλαμβάνουσιν, τῷ σατράπῃ δὲ ἐνετύγχανον
[1, 17]	τοὺς ὀρόφους ἀθρόους ἀνῄρει, τοὺς	ὑποφεύγοντας	δὲ τῶν ἐρειπίων οἱ στρατιῶται
[1, 7]	ἔκτεινον οὓς μὲν τῷ ναῷ	προσφεύγοντας,	οὓς δὲ ἀμυνομένους πρὸς ὀλίγον.
[1, 8]	κρατεῖ καὶ Μιθριδάτην καὶ Ὀρσάνην	φυγόντας	ἐκ Πάρθων κρύφα μὲν ἀπέπεμψεν,
[1, 4]	φυγῇ διαφθείρεται, τοὺς δὲ λοιποὺς	καταφυγόντας	εἰς Κανὰ κώμην σπάνει τῶν
[1, 33]	πάντων τῶν μελῶν, ὥστε τοὺς	ἐπιθειάζοντας	ποινὴν εἶναι τῶν σοφιστῶν τὰ
[1, 0]	ναὸν ἐπιθυμῶν ἐπὶ δεξιὰς τοὺς	στασιάζοντας	προυκαλέσατο, διακρινῶ δὲ τὰ πάθη
[1, 15]	ὀρῶν παραφυλάσσοντες τοὺς τὰ ἐπιτήδεια	ἐκκομίζοντας.	Οὐ μὴν Ἡρώδης ἠρέμει, δέκα
[1, 15]	τοῖς μὲν ἄλλοις ἐπιτηδείοις διαρκουμένους,	σπανίζοντας	δὲ ὕδατος· διὸ καὶ Ἰώσηπος
[1, 7]	τῶν ἱερέων ξιφήρεις τοὺς πολεμίους	ἐπιόντας	βλέποντες ἀθορύβως ἐπὶ τῆς θρησκείας
[1, 19]	χαράκωμα. Τούτους περισχὼν ἐπολιόρκει, καὶ	μέλλοντας	ἁλώσεσθαι τοῖς ὅπλοις προκατήπειγεν ἡ
[1, 28]	δέος. Συνέβαινεν δὲ τοὺς μὲν	λαμβάνοντας	οὐδὲν μᾶλλον εὔνους γίνεσθαι, χαλεπωτέρους
[1, 0]	καὶ Ῥωμαίων τοὺς μὴ ἐπιστρατευσαμένους,	ἐντυγχάνοντας	ἢ κολακείαις ἢ πλάσμασι. (Καίτοι
[1, 24]	κακίας μυστήριον· τοὺς δὲ Ἀλεξάνδρῳ	συνόντας	χρήμασιν διαφθείρων ἢ κολακείαις ὑπιὼν
[1, 27]	δ' ὁ βασιλεὺς ὡς πρὸς	παρόντας	διετείνετο κατηγόρει τε τὴν μὲν
[1, 25]	οὐκ ἐφήβους μόνον ἀλλὰ καὶ	γέροντας,	οἴκους δὲ λαμπροτάτους καὶ βασιλείας
[1, 27]	φίλων Ὄλυμπον ἐγγράφους τὰς μηνύσεις	φέροντας.	Οἱ δ' ὡς εἰς Ῥώμην
[1, 33]	οἶδα, ἔφη, Ἰουδαίους τὸν ἐμὸν	ἑορτάσοντας	θάνατον, δύναμαι δὲ πενθεῖσθαι δι'
[1, 14]	μετανοήσας ἔπεμψεν διὰ τάχους τοὺς	ἀνακαλέσοντας	τὸν ὑβρισμένον. Ἔφθανεν δὲ καὶ
[1, 2]	ὃς καὶ Ὑρκανὸς ἐκαλεῖτο, τοὺς	ἀναιρήσοντας	ἔπεμψεν. Προγνοὺς δὲ τὴν ἔφοδον
[1, 8]	δ' οὕτως. Γαβίνιος δὲ τοὺς	ἐξαιρήσοντας	τὸ φρούριον καταλιπὼν αὐτὸς ἐπῄει
[1, 24]	Καθίει δ' Ἀντίπατρος ἀεὶ τοὺς	ἐρεθίσοντας,	ὅπως αὐτῷ τὸ ψεῦδος ἔχοι
[1, 32]	Ἀντίπατρον καὶ πρὸς Καίσαρα τοὺς	δηλώσοντας	τὴν συμφορὰν ἐξέπεμψεν. (Μετὰ δὲ
[1, 31]	ἤδη καὶ φρονήματος μεστοί. Τούτους	ἐπανακύπτοντας	αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν ἀποσκευάσασθαι σπεύδων
[1, 11]	ἐκώλυεν τοὺς ἀλλοφύλους εἰσαγαγεῖν ἐφ'	ἁγνεύοντας	τοὺς ἐπιχωρίους. Ὁ δὲ τῆς
[1, 26]	εἰ πρεσβύτατος ὢν περιόψεται τοὺς	ἐφεδρεύοντας	αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν, Ἀλεξάνδρῳ δέ,
[1, 7]	δὲ αἱ πετροβόλοι τοὺς καθύπερθεν	κωλύοντας.	Ἀντεῖχον δ' ἐπὶ πλεῖον οἱ
[1, 1]	ταῖς ὑπερβολαῖς τῶν ἀδικημάτων τοὺς	πάσχοντας	εἰς ἀμύνης τόλμαν ἠρέθισε. (Ματθίας
[1, 18]	ἄμυναν τῆς πολιορκίας τούς τε	χωννύντας	εἶργον ἀπὸ τοῦ τείχους καὶ
[1, 15]	τροφὰς ἀπαιτεῖν ἀπάγειν τε σφᾶς	χειμεριοῦντας	εἰς τοὺς ἰδίους τόπους, ἐπειδὴ
[1, 12]	μήτε τῇ πατρίδι πολέμου γίνεσθαι	φιλονεικοῦντας	ἀκρίτως. Τῶν δὲ ἔτι μᾶλλον
[1, 2]	αὐτήν τε κατασκάπτουσιν καὶ τοὺς	ἐνοικοῦντας	ἐξηνδραποδίσαντο. Προχωρούντων δὲ τῶν κατορθωμάτων
[1, 14]	ἕτοιμος τριακόσια δοῦναι προστησάμενος Τυρίους	παρακαλοῦντας.	Τὸ χρεὼν δ' ἄρα τὴν
[1, 10]	πάθῃ, πέμπει πρὸς Ὑρκανὸν τοὺς	παραγγελοῦντας	διαρρήδην ἀπολύειν Ἡρώδην τῆς φονικῆς
[1, 5]	νόμου τὰ πάτρια καὶ τοὺς	πλημμελοῦντας	εἰς τοὺς ἱεροὺς νόμους ἐξ
[1, 8]	πολλοὺς Ἰουδαίων ἐπισυνίστη, τοὺς μὲν	ἐπιθυμοῦντας	μεταβολῆς, τοὺς δὲ ἀγαπῶντας αὐτὸν
[1, 17]	τοσοῦτον, ὥστε τοὺς τὰ Ἡρώδου	φρονοῦντας	τῶν δυνατῶν προαγαγόντες εἰς τὴν
[1, 33]	καὶ τῆς ἑαυτῶν σοφίας ἀπείρους	ἀγνοοῦντας	φιλοψυχεῖν καὶ πρὸ τοῦ δι'
[1, 3]	καὶ πρὸς αὐτὸν ἔπεμψεν τοὺς	προεροῦντας	ἄνοπλον ἐλθεῖν. Πρὸς τοῦτο πάνυ
[1, 8]	προσῆγεν, καὶ τοὺς ταύτῃ Ἰουδαίους	φρουροῦντας	τὰς κατὰ τὸ Πηλούσιον ἐμβολὰς
[1, 13]	δῶρα γοῦν δοὺς αὐτοῖς ἔπειτα	ἀναχωροῦντας	ἐλόχα. Τοῖς δ' αἴσθησις γίνεται
[1, 27]	Ταῦθ' ἅμα λέγων ὠνόμαζεν τοὺς	ἀγανακτοῦντας.	Ὁ δὲ βασιλεὺς εὐθέως ἐκείνους
[1, 30]	πάντα ἡμᾶς ἀφελόμενος γυμνοὺς ἐάσειεν	ζῶντας.	Ἀλλ' ἀμήχανον ἐκφυγεῖν οὕτω φονικὸν
[1, 33]	ἑαυτοὺς ἅμα τοῖς σοφισταῖς κατέκαυσε	ζῶντας,	τοὺς λοιποὺς δὲ τῶν συλληφθέντων
[1, 8]	μὲν ἐπιθυμοῦντας μεταβολῆς, τοὺς δὲ	ἀγαπῶντας	αὐτὸν πάλαι. Καὶ τὸ μὲν
[1, 7]	δὲ τούτους ἐποίει τὸ δέος	ἀφορῶντας	εἰς τὴν τῶν Ῥωμαίων εὐταξίαν.
[1, 12]	ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὡρμημένος. Ἐπὶ τούτους	κεκραγότας	ἐκπέμπει τὸν ἄρχοντα τῶν Τυρίων
[1, 0]	συμφορῶν ἀποκρύψομαι μέλλων γε πρὸς	εἰδότας	ἐρεῖν. (Ἔπειθ' ὡς ἤδη καμνόντων
[1, 24]	ἐς πάντα κατειργάσατο καὶ πεποιήκει	προδότας	καὶ τῶν πραττομένων ἢ λαλουμένων
[1, 17]	πρὸς ἑσπέραν ἤδη> τοὺς φίλους	κεκμηκότας	ἐπὶ θεραπείᾳ τοῦ σώματος διαφεὶς
[1, 32]	ἀδελφῶν, ἀποδεικνὺς ταῖς ἐκείνου διαβολαῖς	ἀπολωλότας.	Ἐπιβουλεύειν δὲ αὐτὸν ἔλεγεν καὶ
[1, 10]	αὐτοὺς ἔτι, φανεροὺς δὲ εἶναι	δεσπότας	παρωσαμένους ἐκεῖνον, εἴ γε μήτε
[1, 15]	εὑρίσκει, πεντακοσίους δὲ τὰ ἄκρα	κατειληφότας	σὺν γυναιξὶν καὶ γενεαῖς. Αὐτοὺς
[1, 8]	δὲ καὶ Πειθόλαον τοὺς Ἀριστοβούλου	στασιαστὰς	ἐπισυνιστάντα· τοῦ φόνου δὲ ἦν
[1, 5]	δώροις ὑπηγάγετο. Φθάνει δ' ἐκεῖνος	ἀπαναστὰς	διὰ τὰς οἴκοι ταραχὰς ἐμβεβληκότος
[1, 6]	μὴ Σκαῦρος ὁ Ῥωμαίων στρατηγὸς	ἐπαναστὰς	αὐτῶν τοῖς καιροῖς ἔλυσε τὴν
[1, 27]	ἐν Πλατάνῃ κώμῃ Σιδωνίων ἐφρουροῦντο.	(Καταστὰς	δ' ὁ βασιλεὺς ὡς πρὸς
[1, 20]	ἐπαφεὶς τοὺς ἐκ τοῦ Τράχωνος	λῃστὰς	Δαμασκηνοῖς. Οἱ δ' ἐπὶ Οὐάρρωνα
[1, 16]	τοὺς ἐν τοῖς σπηλαίοις ὥρμητο	λῃστάς,	οἳ πολλὴν τῆς χώρας κατατρέχοντες
[1, 13]	ταλάντων καὶ ὡς Ἀντίγονος τὰς	πλείστας	τῶν παρ' αὐτοῖς γυναικῶν ἐν
[1, 27]	Ἀντιγράφει γοῦν κύριον μὲν αὐτὸν	καθιστάς,	εὖ μέντοι ποιήσειν λέγων, εἰ
[1, 25]	βίβλους ἀναγνῶναι καὶ καθ' ἕκαστον	ἐφιστὰς	κεφάλαιον συνεσκέπτετο. Λαμβάνει δ' Ἀρχέλαος
[1, 0]	ἢ πλάσμασι. (Καίτοι γε ἱστορίας	αὐτὰς	ἐπιγράφειν τολμῶσιν, ἐν αἷς πρὸς
[1, 13]	οὔτε γὰρ ἑαλωκέναι τοῖς πολεμίοις	αὐτὰς	καὶ περιέχειν οὐκ ἐπιβουλήν, ἀλλ'
[1, 31]	τῆς ἀποδημίας ἐν Ἰουδαίᾳ μένων	τοιαύτας	κατ' αὐτῶν ἐπὶ Ῥώμης ἠγόραζεν
[1, 32]	περιεῖχον πικροτάτας καὶ κατηγορίαν μεγίστην.	Ταύτας	δὲ πλάσας Ἀντίπατρος καὶ τὴν
[1, 4]	βασιλέως Ἀγριππιάδα ἐπικληθεῖσαν. (Ἐξανδραποδισαμένῳ δὲ	ταύτας	ἐπανίσταται τὸ Ἰουδαικὸν ἐν ἑορτῇ·
[1, 10]	κατεστραμμένα. Τὰς μὲν δὴ τιμὰς	ταύτας	Καῖσαρ ἐπέστελλεν ἐν τῷ Καπετωλίῳ
[1, 24]	ἀδελφοῦ προσωπεῖον ἐπικείμενος, καθιεὶς δὲ	μηνυτὰς	ἑτέρους. Κἀπειδὰν ἀπαγγελθείη τι κατ'
[1, 32]	αὐτὸς ἅμα Οὐάρῳ καὶ τοὺς	μηνυτὰς	πάντας ἐκέλευσεν εἰσαγαγεῖν, ἐν οἷς
[1, 1]	τε ἁρπαγαῖς ἀνέδην ἐπαφιεὶς τοὺς	στρατιώτας	αὐτὸς καὶ τὸν ναὸν ἐσύλησε
[1, 1]	τῆς ἄνω πόλεως συνωθεῖ τοὺς	στρατιώτας	εἰς τὴν κάτω· τοῦτο δὲ
[1, 33]	ἐκπνεύσω τάχιστα κτείνατε περιστήσαντες τοὺς	στρατιώτας,	ἵνα πᾶσα Ἰουδαία καὶ πᾶς
[1, 7]	κατὰ χεῖρα συμβολῆς εἴργων τοὺς	στρατιώτας·	ὑπὲρ μόνου γὰρ τοῦ σώματος
[1, 13]	αὐτῷ Φασάηλόν τε καὶ Ὑρκανὸν	δεσμώτας	αἰκίσασθαι. Ὁ δὲ Ὑρκανοῦ μὲν
[1, 12]	παρώξυναν Ἀντώνιον ὥστε καὶ τοὺς	δεσμώτας	ἀποκτεῖναι. ~(Μετὰ δὲ ἔτη δύο
[1, 33]	τἀνδρὸς ἡ Σαλώμη διαφῆκεν τοὺς	δεσμώτας,	οὓς κτείνειν ὁ βασιλεὺς ἐνετείλατο,
[1, 0]	Κέστιον καὶ ὅσα κατὰ τὰς	πρώτας	ὁρμὰς ἐπῆλθον οἱ Ἰουδαῖοι τοῖς
[1, 11]	Ὑρκανὸν κἀκεῖνον ἐπὶ δεῖπνον ἐκάλει,	παρεστῶτας	ἔπειτα τῶν οἰκετῶν τινας πρὸς
[1, 13]	τὴν Γαλιλαίαν, τοὺς μὲν ἐπιχωρίους	ἀφεστῶτας	κἀν τοῖς ὅπλοις ὄντας καταλαμβάνουσιν,
[1, 28]	δὴ πάντα τρόπον διακόπτειν τὰς	ἐγγύας.	(Καὶ τὸ μὲν ὑπιέναι πανούργως
[1, 28]	ἀδελφιδῆν. Χωρὶς δὲ τούτων δύο	ἀδελφὰς	Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου τὰς ἐκ
[1, 9]	Ἀριστοβούλου γυναικὸς Ἀντίγονον καὶ τὰς	ἀδελφὰς	αὐτοῦ πρὸς τὸν πατέρα ἀνήγαγεν.
[1, 15]	ἐπιτηδείων ἀναβοᾶν καὶ χρήματα εἰς	τροφὰς	ἀπαιτεῖν ἀπάγειν τε σφᾶς χειμεριοῦντας
[1, 33]	ἱερὸν ἀναστρεφομένων σχοίνοις παχείαις καθιμήσαντες	σφᾶς	αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ τέγους τὸν
[1, 19]	ἐκκαίοντος ἐξιόντες κατὰ πλῆθος ἐνεχείριζον	σφᾶς	αὐτοὺς τοῖς Ἰουδαίοις ἑκόντες, ὡς
[1, 15]	εἰς τροφὰς ἀπαιτεῖν ἀπάγειν τε	σφᾶς	χειμεριοῦντας εἰς τοὺς ἰδίους τόπους,
[1, 26]	ψυχῆς φορολογουμένους, ἔπειτ' εἰς οἵας	τρυφὰς	καὶ πράξεις τὰ δι' αἵματος
[1, 5]	ἐκεῖνος ἀπαναστὰς διὰ τὰς οἴκοι	ταραχὰς	ἐμβεβληκότος εἰς τὴν Ἀρμενίαν Λευκόλλου.
[1, 15]	ταῖς πόλεσιν τὰς διὰ Πάρθους	ταραχὰς	καθιστάμενος, Σίλων δὲ ἐν Ἰουδαίᾳ
[1, 12]	τὴν Ἰουδαίαν σὺν Γαβινίῳ παρέβαλλεν,	τετράρχας	ἀποδείκνυσιν τοὺς ἀδελφοὺς πᾶσαν διοικεῖν
[1, 31]	ἀπήγγειλεν αὐτῷ τὰς ἐν Ἰουδαίᾳ	τύχας	καίτοι μεταξὺ τῶν ἐλέγχων καὶ
[1, 19]	Ἰουδαίων ἀνδραγαθίαν, ἐφ' ὅσον τὰς	ψυχὰς	ἔχουσιν, οὐδὲ περιόψεταί τις Ἄραβα
[1, 32]	τὰ περὶ τὸ συνέδριον Καίσαρι	γράψας	μετὰ μίαν ἡμέραν χωρίζεται. Δεσμεῖ
[1, 4]	μάχην, ἔπειτα τὴν ἵππον ἐξαίφνης	ἐπιστρέψας,	μυρία δ' ἦν τὸν ἀριθμόν,
[1, 8]	στρατεύειν γίνεται Πτολεμαῖος ἐμπόδιον· ὃς	ὑποστρέψας	ἀπ' Εὐφράτου κατῆγεν εἰς Αἴγυπτον
[1, 31]	ἡ γυνή. Καὶ τότε μὲν	ἀνανήψας	ἐν σκέψει τῆς ἀπολογίας ἦν.
[1, 18]	(Ἐν μέρει γοῦν τῶν προσταγμάτων	ἐπινήψας	Ἀντώνιος τὸ κτεῖναι μὲν ἄνδρας
[1, 25]	σωτηρία, τὴν δι' ἀναιδείας ἐπορίζετο·	καταλείψας	γοῦν Ἀλέξανδρον προσέφυγεν Ἀρχελάῳ. Κἀκεῖνος
[1, 10]	ἀποσκευαζόμενοι. (Πρὸς ταῦτα ὁ Ἀντίπατρος	ἀπορρίψας	τὴν ἐσθῆτα τὸ πλῆθος ἐπεδείκνυεν
[1, 27]	κουρέως ξύλοις βαλλόμενοι καὶ λίθοις.	Πέμψας	δὲ καὶ τοὺς υἱεῖς εἰς
[1, 6]	ἐξησκημένων ὑπὲρ ὄρους ὑψηλοῦ κείμενον,	πέμψας	καταβαίνειν αὐτὸν ἐκέλευσεν. Τῷ δ'
[1, 16]	πεζοῖς καὶ τετρακοσίοις ἱππεῦσιν διαλαμβάνει	πέμψας	τὸν ἀδελφὸν Ἰώσηπον, ὡς μή
[1, 33]	ἰσχυρότερον τῆς νόσου καὶ παραχρῆμα	πέμψας	τοὺς δορυφόρους ἀποκτείνει τὸν Ἀντίπατρον.
[1, 12]	δὲ ἔτι μᾶλλον ἀγανακτούντων Ἀντώνιος	ἐκπέμψας	ὁπλίτας πολλοὺς μὲν ἀπέκτεινεν, πολλοὺς
[1, 17]	ἱππέων τε καὶ πεζῶν, ἣν	προεκπέμψας	διὰ τῆς μεσογείου τὴν πορείαν
[1, 8]	μέρους τῆς στρατιᾶς Μᾶρκον Ἀντώνιον	προπέμψας	αὐτὸς εἵπετο τὴν ὅλην ἔχων
[1, 16]	κακὰ πολέμου διετίθεσαν τοὺς ἐπιχωρίους.	Προπέμψας	δὲ πεζῶν τρία τέλη καὶ
[1, 10]	ἐσομένας ἀρετῆς. (Ἀντίπατρος δὲ Καίσαρα	προπέμψας	ἐκ τῆς Συρίας εἰς Ἰουδαίαν
[1, 14]	Ὁ γοῦν βασιλεὺς αὐτῶν Μάλχος	προπέμψας	ἐκ τῆς χώρας κατὰ τάχος
[1, 8]	τινὰς μὲν τῶν ἀφεστώτων Ἀντίπατρον	προπέμψας	μετέπεισεν, συνέμενον δὲ Ἀλεξάνδρῳ τρεῖς
[1, 29]	εἶχεν, ἡ δὲ ἀδελφοῦ Φασάηλον.	~(Διακόψας	δὲ τὰς τῶν ὀρφανῶν ἐλπίδας
[1, 1]	τε ἰδίων ἐκτρέχει πολὺ καὶ	διακόψας	τὸ στῖφος τῶν πολεμίων ἐπὶ
[1, 32]	κατ' ἐμαυτοῦ παρώξυνα δικαίας αὐτῶν	ἀποκόψας	ἐλπίδας δι' Ἀντίπατρον. Καὶ τί
[1, 2]	ἄξιον ἀφηγήσασθαι, παρ' ὅσον τῆς	πατρῴας	εὐδαιμονίας ἀπέκλιναν. ~(Μετὰ γὰρ τὴν
[1, 14]	παραστησάμενοι τὸν Ἡρώδην τάς τε	πατρῴας	εὐεργεσίας καὶ τὴν αὐτοῦ πρὸς
[1, 14]	πλεονεξίαν. Ἐλογίζετο γάρ, εἰ τῆς	πατρῴας	φιλίας ἀμνημονέστερος ὁ Ἄραψ γένοιτο
[1, 23]	περιοῦσαν διαθέσει. ~(Κληρονομοῦσι δὲ τῆς	μητρῴας	οἱ παῖδες ὀργῆς καὶ τοῦ
[1, 30]	οἱ ἀδελφοί. Βασιλεὺς δὲ τῆς	μητρῴας	τόλμης καὶ τὸν υἱὸν ἠμύνατο·
[1, 24]	χρήμασιν διαφθείρων ἢ κολακείαις ὑπιὼν	ἐς	πάντα κατειργάσατο καὶ πεποιήκει προδότας
[1, 19]	μυριάδας, τὸ δὲ στρατιωτικὸν ἔμεινεν	ἀβλαβές·	ὕπαιθρον γὰρ ηὐλίζετο. Κἀν τούτῳ
[1, 19]	τὴν τούτων ἐπίθεσιν ἀναθαρρήσαντες οἱ	Ἄραβες	ἐπιστρέφονται καὶ συνάψαντες τὸ πλῆθος
[1, 20]	ἐπείρασας εὐχάριστον, εἰ μὴ διεκώλυσαν	Ἄραβες.	Καὶ συμμαχίαν μέντοι γε αὐτῷ
[1, 19]	αὐτῶν περισχόντες αὔτανδρον εἷλον οἱ	Ἄραβες.	(Μετ' οὐ πολὺ δὲ τῆς
[1, 21]	δοκοῦσιν, ἔνθεν Ἰορδάνου, τὸ δ'	ἀκριβὲς	ἐν τοῖς ἑξῆς δηλώσομεν. (Ὁ
[1, 0]	ἐγκώμιον τὰ συγγράμματα, τὸ δ'	ἀκριβὲς	τῆς ἱστορίας οὐδαμοῦ, προυθέμην ἐγὼ
[1, 7]	ἐναγισμοὶ καὶ πᾶσα θεραπεία κατὰ	τἀκριβὲς	ἐξετελεῖτο τῷ θεῷ, καὶ οὐδὲ
[1, 32]	ταῖς σαῖς εὐεργεσίαις ἐνικήθην, ὃν	κατήγαγες	μέν, ὡς ἔφης αὐτός, προέκρινας
[1, 8]	μετέπεισεν, συνέμενον δὲ Ἀλεξάνδρῳ τρεῖς	μυριάδες,	κἀκεῖνος ὥρμητο πολεμεῖν. Οὕτως ἔξεισιν
[1, 6]	πεζῶν τε καὶ ἱππέων πέντε	μυριάδες,	πρὸς ἣν οὐκ ἀντέσχεν Ἀριστόβουλος,
[1, 3]	εὐθὺς οἰμωγὴ τῶν θεασαμένων ὥσπερ	ἐπίτηδες	τοῦ παιδὸς ἐκεῖ ἐπικατασπείσαντος τὸ
[1, 23]	τούτους ὁμονοεῖν. Ὑμεῖς δέ, ὦ	παῖδες	ἀγαθοί, πρῶτον μὲν ἐνθυμούμενοι τὴν
[1, 31]	γὰρ Ἀρχέλαος καὶ Φίλιππος βασιλέως	παῖδες	ἐπὶ Ῥώμης παιδευόμενοι μειράκιά τε
[1, 23]	~(Κληρονομοῦσι δὲ τῆς μητρῴας οἱ	παῖδες	ὀργῆς καὶ τοῦ μύσους ἔννοιαν
[1, 28]	τετράρχην βοηθὸν ἔχοιεν οἱ Ἀλεξάνδρου	παῖδες.	Συνελογίζετο δὲ τὸ ἑαυτοῦ μῖσος
[1, 21]	τοῦ Καίσαρος προγόνου Δρούσιον κέκληται,	(ψαλίδες	τε πυκναὶ πρὸς καταγωγὴν τῶν
[1, 13]	παῦσαι τὴν στάσιν. Τὸ δὲ	ἀληθὲς	Ἀντιγόνῳ βοηθόν. Τὸν γοῦν Φασάηλον
[1, 27]	πατρὸς αἰκίας πεπλάσθαι, τινὲς δὲ	ἀληθὲς	ἔλεγον. (Ἡρώδης γε μὴν ἐν
[1, 0]	παρ' ἡμῖν τὸ τῆς ἱστορίας	ἀληθές,	ἐπεὶ παρ' Ἕλλησιν ἠμέληται. (Ἀρχαιολογεῖν
[1, 13]	διαφθείρειεν αὐτόν. Ὁπότερον δ' ἂν	ἀληθὲς	ᾖ, τὴν ἀρχὴν ἔχει λαμπράν.
[1, 30]	ῥίψειεν ἑαυτήν, εἰ μὲν εἴποι	τἀληθές,	ἀφήσειν πάσης τιμωρίας ἐπομνύμενος, εἰ
[1, 3]	τέλος δὲ ἀπειλοῦντι καὶ βιαζομένῳ	τἀληθὲς	εἶπον. Ὁ δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς
[1, 23]	καὶ παρὰ τῷ θεραπευομένῳ τὸ	κακόηθες	ἀνόνητον ἕξει, πάντας οἶμαι τὰ
[1, 19]	αἴτιον αὐτῷ τὸ τῶν ταξιάρχων	ἀπειθὲς	κατέστη· μὴ γὰρ ἐξαπιναίου τῆς
[1, 0]	ἐν αἷς πρὸς τῷ μηδὲν	ὑγιὲς	δηλοῦν καὶ τοῦ σκοποῦ δοκοῦσιν
[1, 15]	κλίμα τοῦ ἄστεος οἱ ταύτῃ	φύλακες	ἐτόξευόν τε καὶ ἐξηκόντιζον αὐτούς,
[1, 21]	ἐγένετο, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ	διηνεκὲς	πόρους χρημάτων ἀπέδειξεν, ὡς μηδέποτε
[1, 28]	γάμους· ἦσαν γὰρ τῷ βασιλεῖ	γυναῖκες	μὲν ἐννέα, τέκνα δὲ ἐκ
[1, 4]	ξενικὸν αὐτῷ παρεβοήθει· Πισίδαι καὶ	Κίλικες	ἦσαν· Σύρους γὰρ οὐκ ἐδέχετο
[1, 10]	Ἡρώδης ὑπολαβὼν εἰς τὰς ἐλπίδας	αὔταρκες	εἶναι καὶ τὸ τὴν ἰσχὺν
[1, 10]	ἐλύπει τὰ Ἡρώδου κατορθώματα καὶ	κήρυκες	ἐπάλληλοι τῆς καθ' ἕκαστον εὐδοξίας
[1, 4]	οὔτε Ἰουδαῖοι θυμῶν οὔτε οἱ	Ἕλληνες	ἐπαύσαντο πίστεως, διεκρίνοντο ἤδη τοῖς
[1, 30]	ἀρχὴν λαβοῦσα. Τῶν τούτου γάρ	τινες	ἀπελευθέρων κατηφεῖς τῷ βασιλεῖ προσελθόντες
[1, 27]	τῆς τοῦ πατρὸς αἰκίας πεπλάσθαι,	τινὲς	δὲ ἀληθὲς ἔλεγον. (Ἡρώδης γε
[1, 21]	πεντήκοντα, βάθος ἐννέα, εὖρος δέκα,	τινὲς	δὲ καὶ μείζους. Ἐπεὶ δὲ
[1, 0]	προγόνων συνετάξαντο μετ' ἀκριβείας καί	τινες	Ἑλλήνων ἐκεῖνα τῇ πατρίῳ φωνῇ
[1, 18]	τὴν πολιορκίαν, ἕως τῶν Ἡρώδου	τινὲς	ἐπιλέκτων ἐπιβῆναι τοῦ τείχους θαρσήσαντες
[1, 27]	πρεσβευταὶ γίνονται, καὶ τούτοις ἕτεροί	τινες	ἠκολούθησαν. Οὐολούμνιος δὲ τῆς σκυθρωπῆς
[1, 25]	δὲ καὶ διαδοχήν, εἰ μή	τινες	ἦσαν ἀναπείθοντες καὶ τὸ τῆς
[1, 32]	καὶ τῆς Ἀντιπάτρου μητρὸς οἰκέται	τινὲς	οὐ πρὸ πολλοῦ συνειλημμένοι, κομίζοντες
[1, 0]	(Ἀρχαιολογεῖν μὲν δὴ τὰ Ἰουδαίων,	τίνες	τε ὄντες καὶ ὅπως ἀπανέστησαν
[1, 31]	καὶ μέγιστον ἐποιήσατο πένθος, ὅ	τινες	ὡς ἐπὶ θείῳ καθύμνουν, ἦν
[1, 23]	φανερώτερον ἤδη τῷ βασιλεῖ διελέγοντό	τινες	ὡς ἐπιβουλεύοιτο μὲν ὑπ' ἀμφοτέρων
[1, 33]	ἐπιφανείας ὅλης καὶ κόλου συνεχεῖς	ἀλγηδόνες	περί τε τοὺς πόδας ὥσπερ
[1, 21]	τοῦ κατὰ θάτερον χεῖλος πύργου	μείζονες.	Προσεχεῖς δ' οἰκίαι τῷ λιμένι
[1, 27]	τὸ δικαστήριον. Προκαθίζουσίν τε οἱ	ἡγεμόνες	γραφὲν αὐτοῖς ὑπὸ Καίσαρος, Σατορνῖνός
[1, 31]	ἀπαγγέλλειν προῃρημένους οἱ τῶν ἀνῃρημένων	δαίμονες	ἀδελφῶν ἐφίμουν· γράφει γοῦν ἀπὸ
[1, 30]	δὲ οἱ Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου	δαίμονες	ἅπαν τὸ βασίλειον ἐρευνηταί τε
[1, 0]	ἤλπισαν, Ῥωμαίους δὲ οἵ τε	γείτονες	Γαλάται παρεκίνουν καὶ τὸ Κελτικὸν
[1, 8]	ἐπισήμων ἐξ Ἀραβίας Κύπρον τοὔνομα	τέσσαρες	μὲν υἱεῖς γίνονται, Φασάηλος καὶ
[1, 3]	ὧραι δὲ τῆς ἡμέρας ἤδη	τέσσαρες·	ὁ δὴ χρόνος ἐκκρούει τὸ
[1, 12]	οἱ ἐν τέλει Ἰουδαίων ἑκατὸν	ἄνδρες	ἧκον εἰς τὴν πρὸς Ἀντιόχειαν
[1, 28]	καὶ Ἀγρίππας καὶ Ἀριστόβουλος υἱοί,	θυγατέρες	δὲ Ἡρωδιὰς καὶ Μαριάμμη. Τὴν
[1, 7]	αἰχμάλωτον. Δύο δ' ἦσαν αὐτῷ	θυγατέρες	καὶ δύο υἱεῖς, ὧν ὁ
[1, 28]	Ἐγένοντο δ' αὐτῷ καὶ ἄλλαι	θυγατέρες	Ῥωξάνη τε καὶ Σαλώμη, ἡ
[1, 22]	πέντε τέκνων γενομένων δύο μὲν	θυγατέρες,	τρεῖς δ' ἦσαν υἱεῖς. Καὶ
[1, 13]	τε προλοχίζοιντο μὲν αὐτοῖς αἱ	νύκτες	ὑπὸ τῶν βαρβάρων ἀεί, πάλαι
[1, 8]	ὧν Μάλιχος ἦρχεν καὶ Πειθόλαος,	συμμίξαντες	τοῖς περὶ Μᾶρκον Ἀντώνιον ἡγεμόσιν
[1, 13]	συμβολῆς ὠσάμενοι τοὺς πολεμίους καὶ	διώξαντες	ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἔθεον γενόμενοί τε
[1, 25]	οἱ συγγενεῖς προστάξαντος τοῦ βασιλέως	πάντες	Ἀρχελάῳ δῶρα λαμπρὰ ἔδοσαν, προεπέμφθη
[1, 28]	μὴν περὶ Σατορνῖνον ἐν Συρίᾳ	πάντες	ἐνεπλήσθησαν τῶν ἀπ' αὐτοῦ δωρεῶν.
[1, 27]	ἀποφάσεως ἤρξατο, καὶ μετ' αὐτὸν	πάντες	θάνατον κατακρίνουσιν τῶν μειρακίων, οἱ
[1, 4]	ἀεὶ τοῖς ἡττωμένοις παραβοηθῶν, ἐγκλίνουσιν	πάντες,	καὶ τὸ μὲν πλεῖστον αὐτῶν
[1, 14]	βασιλεύειν Ἡρώδην συμφέρειν ἔλεγεν, ἐπιψηφίζονται	πάντες.	Λυθείσης δὲ τῆς βουλῆς Ἀντώνιος
[1, 24]	προγόνων μισοῦσα τοὺς ἐκ βασιλίδος.	Πάντες	μὲν οὖν ἐπὶ ταῖς ἐλπίσιν
[1, 26]	βασιλεὺς διὰ τὴν πατρίδα καὶ	πάντες	οἱ περὶ αὐτὸν ἡδέως προετίμων
[1, 17]	τὸ μηδὲν παθεῖν, ὥστε διαφεύγουσιν	πάντες.	(Τῇ δ' ὑστεραίᾳ Πάππον μὲν
[1, 33]	Γερμανοί τε καὶ Γαλάται διεσκευασμένοι	πάντες	ὡς εἰς πόλεμον. Προῆγεν δ'
[1, 1]	ἐπιθύειν τῷ βωμῷ· πρὸς ἃ	ἅπαντες	μὲν ἠπείθουν, ἐσφάττοντο δὲ οἱ
[1, 7]	τῇ μεσογείᾳ πόλεις, ὅσας μὴ	φθάσαντες	κατέσκαψαν, Ἵππον Σκυθόπολίν τε καὶ
[1, 0]	τούτων ἔγγονοι περὶ τῆς βασιλείας	διαστασιάσαντες	εἵλκυσαν εἰς τὰ πράγματα Ῥωμαίους
[1, 19]	ἂν τοῦ πατρίου φρονήματος ἤδη	σπάσαντες	τιμωροὶ τῶν παρεσπονδημένων ἀναστῶμεν. Ἴτω
[1, 4]	γὰρ Δημητρίῳ παρέμειναν νικῶντι οἱ	καλέσαντες,	καὶ κατὰ οἶκτον τῆς μεταβολῆς
[1, 33]	τὸ ἱερὸν ἀναστρεφομένων σχοίνοις παχείαις	καθιμήσαντες	σφᾶς αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ τέγους
[1, 19]	πρὸς γὰρ τὴν τούτων ἐπίθεσιν	ἀναθαρρήσαντες	οἱ Ἄραβες ἐπιστρέφονται καὶ συνάψαντες
[1, 18]	τινὲς ἐπιλέκτων ἐπιβῆναι τοῦ τείχους	θαρσήσαντες	εἰσπίπτουσιν εἰς τὴν πόλιν, ἐφ'
[1, 33]	ἄνδρας ἐπειδὰν ἐκπνεύσω τάχιστα κτείνατε	περιστήσαντες	τοὺς στρατιώτας, ἵνα πᾶσα Ἰουδαία
[1, 17]	δεύτερον παρὰ Ἀντωνίου τάγμα συνέμιξεν,	δείσαντες	τὴν ἰσχὺν οἱ πολέμιοι διὰ
[1, 17]	πλῆθος οὔτε πρὸς τὴν ὁρμὴν	ὑποδείσαντες	αὐτοῦ προθύμως ἀντεπεξῆλθον. Γενομένης δὲ
[1, 24]	πειθόμενος ᾖ. (Τούτοις ὡς πατέρα	πείσαντες	ταχέως τὸν μὲν ἐν χερσὶν
[1, 11]	Ἀντωνίῳ Κάσσιος καὶ Μοῦρκος στρατιὰν	ἀθροίσαντες	ἐκ τῆς Συρίας, ἐπειδὴ μέγα
[1, 27]	Οἱ δ' ὡς εἰς Ῥώμην	πλεύσαντες	ἀπέδοσαν τὰ ἀπὸ τοῦ βασιλέως
[1, 18]	καὶ ἀνδρῶν τὴν πόλιν Ῥωμαῖοι	κενώσαντες	καταλείψουσιν αὐτὸν ἐρημίας βασιλέα, καὶ
[1, 0]	οἳ πολλὰ περὶ τοῖς Ἱεροσολύμοις	ἱδρώσαντες	οἶμαι ταπεινουμένου τοῦ κατορθώματος αὐτοῖς
[1, 11]	πόλεως αἰγιαλὸν ἐξῄεσαν ξιφήρεις, ἔνθα	περιστάντες	τὸν Μάλιχον πολλοῖς τραύμασιν ἀναιροῦσιν.
[1, 19]	ἀναθαρρήσαντες οἱ Ἄραβες ἐπιστρέφονται καὶ	συνάψαντες	τὸ πλῆθος περὶ πετρώδη καὶ
[1, 2]	οἱ δὲ ἐπὶ τοὺς Σαμαρεῖς	ὑποστρέψαντες	τό τε πλῆθος πάλιν εἰς
[1, 7]	πολιορκίας μόλις ἕνα τῶν πύργων	καταρρίψαντες	εἰσέπιπτον εἰς τὸ ἱερόν. Ὁ
[1, 8]	δὲ λοιποὶ χίλιοι σὺν Ἀριστοβούλῳ	διακόψαντες	τὴν φάλαγγα τῶν Ῥωμαίων εἰς
[1, 7]	ἀπ' αὐτοῦ τῇ πόλει γέφυραν	ἀποκόψαντες	ἀντισχεῖν εἰς ἔσχατον παρεσκευάζοντο. Τῶν
[1, 6]	ὥσπερ ἀδελφὸν βασιλέως. Ἐπὶ τούτοις	διαλλαγέντες	ἐν τῷ ἱερῷ καὶ τοῦ
[1, 15]	ἐκ τῆς πόλεως τὴν ἰσχὺν	καταπλαγέντες.	(Στρατοπεδευσαμένους δὲ κατὰ τὸ πρὸς
[1, 6]	δὲ καὶ Ἀντίπατρος τῶν Ἀράβων	ἀφαιρεθέντες	μετέφερον ἐπὶ τοὺς ἐναντίους τὴν
[1, 19]	ὡς γοῦν ἁπάσης Ἰουδαίας κατερριμμένης	οἰηθέντες	ἐρήμου τῆς χώρας κρατήσειν ὥρμησαν
[1, 29]	Ἡρώδην ἀνελεῖν. Οὗτοι μὲν οὖν	ἀνακριθέντες	καὶ παρὰ Σατορνίνῳ τῷ διέποντι
[1, 24]	δ' ὑπὸ τῶν ἀλγηδόνων ψεύσασθαι	βιασθέντες	ἔλεγον, ὡς ἐπιβουλεύοι τε αὐτῷ
[1, 8]	διεκαρτέρουν γενναίως ἀγωνιζόμενοι, τέλος δὲ	βιασθέντες	ὑπὸ τῶν Ῥωμαίων πίπτουσι μὲν
[1, 19]	αὐτῶν τὸ χαράκωμα. Κἀν τούτῳ	συναναγκασθέντες	ἐξίασιν ἐπὶ τὴν μάχην ἄτακτοι
[1, 14]	φήμην καὶ τὸ ἀξίωμα τἀνδρὸς	αἰδεσθέντες	προπέμπουσιν αὐτὸν εἰς Ἀλεξάνδρειαν. Ὁ
[1, 11]	ἐνέδραν. Κἀκεῖνοι τῶν Κασσίου προσταγμάτων	ἀναμνησθέντες	ἐπὶ τὸν πρὸ τῆς πόλεως
[1, 19]	γίνεται κίνημα τῶν Ἀράβων, καὶ	συναθροισθέντες	εἰς Κάναθα τῆς κοίλης Συρίας
[1, 2]	μέχρι καὶ πρὸς φανερὸν πόλεμον	ἐκριπισθέντες	ἡττῶνται. Τὸ λοιπὸν δ' ἐπιβιοὺς
[1, 31]	δίχα τῶν φίλων· οὗτοι γὰρ	ὑβρισθέντες	ἐπὶ τοῦ πρώτου πυλῶνος εἴρχθησαν·
[1, 17]	διαλανθάνοντες ὡς ἐθεάσαντο τὸν βασιλέα,	λυθέντες	ὑπ' ἐκπλήξεως αὐτὸν μὲν παρέτρεχον
[1, 19]	μὲν οὖν ἀπεκρούσαντο ταχέως οἱ	πεμφθέντες	ὑπὸ τοῦ βασιλέως καὶ τὸν
[1, 27]	ᾔδει γάρ, ὅτι καὶ μόνον	ὀφθέντες	ἐλεηθήσονται πάντως· εἰ δὲ δὴ
[1, 0]	καὶ ὅσα ὑπὸ τοῦ λιμοῦ	κακωθέντες	ἑάλωσαν. Παραλείψω δὲ οὐδὲ τὰς
[1, 8]	δὲ τῆς ἐξ ἑνὸς ἐπικρατείας	ἐλευθερωθέντες	τὸ λοιπὸν ἀριστοκρατίᾳ διῳκοῦντο. (Μετ'
[1, 19]	αὐτῶν φόνον εἰργάσαντο. Οἱ δὲ	διασωθέντες	ἐκ τῆς μάχης εἰς Ὄρμιζα
[1, 0]	πόνου τὰ πράγματα συλλέγειν, πεφίμωνται	παρέντες	τοῖς ἀσθενεστέροις καὶ μηδὲ γινώσκουσι
[1, 19]	διὰ τὴν ἀπόγνωσιν τῆς νίκης	ὄντες	καὶ αὐτοὶ παράβολοι. (Διὸ μέχρι
[1, 0]	δὴ τὰ Ἰουδαίων, τίνες τε	ὄντες	καὶ ὅπως ἀπανέστησαν Αἰγυπτίων, χώραν
[1, 16]	Ἔνθα πρὸς τὴν ἀποχώρησιν αὐτοῦ	λαβόντες	ἄδειαν οἷς ἔθος ἦν θορυβεῖν
[1, 17]	τὰ Ἡρώδου φρονοῦντας τῶν δυνατῶν	προαγαγόντες	εἰς τὴν λίμνην κατέδυσαν οἱ
[1, 33]	ἐκκόπτειν οἱ σοφισταί, καλὸν εἶναι	λέγοντες,	εἰ καί τις γένοιτο κίνδυνος,
[1, 10]	ὀργήν τε οἴχεσθαι τὸν Ἡρώδην	λέγοντες	καὶ παρεσκευασμένον κατ' αὐτοῦ· πιστεύων
[1, 24]	μὲν διαβολὰς ἀπεσκευάζοντο ψευδεῖς εἶναι	λέγοντες,	πιστώσεσθαι δὲ τὴν ἀπολογίαν τοῖς
[1, 10]	ἢ τὸ Ἀντιπάτρου σωφρονικὸν προσίστατο,	λέγοντες	ὡς Ἀντιπάτρῳ καὶ τοῖς υἱοῖς
[1, 0]	παρατυχόντες τοῖς πράγμασιν, ἀλλ' ἀκοῇ	συλλέγοντες	εἰκαῖα καὶ ἀσύμφωνα διηγήματα σοφιστικῶς
[1, 18]	οἰκίας συνωθούμενοι καὶ τῷ ναῷ	προσφεύγοντες·	ἦν τε οὔτε νηπίων οὔτε
[1, 12]	ὑπὸ Ὑρκανοῦ. Οὐ μὴν οἱ	διαφυγόντες	ἠρέμουν, ἀλλὰ τὰ κατὰ τὴν
[1, 20]	Οὐάρρωνα τὸν ἡγεμόνα τῆς Συρίας	καταφυγόντες	ἐδεήθησαν δηλῶσαι τὴν συμφορὰν αὐτῶν
[1, 1]	τοὺς Τωβία υἱούς. Οἱ δὲ	καταφυγόντες	πρὸς Ἀντίοχον ἱκέτευσαν αὐτοῖς ἡγεμόσι
[1, 11]	δύναμιν πεζήν τε καὶ ἱππικὴν	δόντες,	μετὰ δὲ τὴν τοῦ πολέμου
[1, 21]	τε ἰθυβολώτατον καὶ τοξότην εὐστοχώτατον	ἰδόντες.	Πρὸς δὲ τοῖς ψυχικοῖς καὶ
[1, 23]	ἀδίκους μήτε ἀνωμάλους τὰς τιμὰς	διδόντες,	ἑκάστῳ δὲ κατὰ τὸ πρεσβεῖον·
[1, 7]	ἀθορύβως ἐπὶ τῆς θρησκείας ἔμειναν,	σπένδοντες	δὲ ἀπεσφάττοντο καὶ θυμιῶντες καὶ
[1, 31]	δὲ ἀσκεπτότεροι καὶ τὴν πατρίδα	σπεύδοντες	ἰδεῖν μᾶλλον ἢ τὸ συμφέρον
[1, 15]	αὐτούς, ἄλλοι δὲ κατὰ στῖφος	ἐκθέοντες	ἀπεπειρῶντο τῶν προτεταγμένων. Ἡρώδης δὲ
[1, 0]	μὲν κάθηνται κριταὶ τοῖς φιλοτιμουμένοις	ἐπηρεάζοντες,	ὧν εἰ καὶ τῷ λόγῳ
[1, 32]	τινὲς οὐ πρὸ πολλοῦ συνειλημμένοι,	κομίζοντες	γράμματα παρ' αὐτῆς πρὸς τὸν
[1, 25]	διαδοχήν, εἰ μή τινες ἦσαν	ἀναπείθοντες	καὶ τὸ τῆς ἡλικίας εὔκολον
[1, 2]	ἐπιχωρίων, καὶ πολλοὶ κατ' αὐτῶν	συνελθόντες	οὐκ ἠρέμουν, μέχρι καὶ πρὸς
[1, 10]	ἔφθη τοῦτο ποιήσας, εἰ μὴ	προεξελθόντες	ὅ τε πατὴρ καὶ ὁ
[1, 2]	τὴν ὁρμὴν οὐ κατέψυξαν, ἀλλὰ	προελθόντες	ἅμα τῇ δυνάμει μέχρι τῆς
[1, 30]	τινες ἀπελευθέρων κατηφεῖς τῷ βασιλεῖ	προσελθόντες	τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ διεφθάρθαι φαρμάκοις
[1, 15]	ἔστιν δ' ὅπου καὶ αὐτοὶ	πταίοντες	ἀνέστρεφον. (Κἀν τούτῳ Βεντίδιος ὁ
[1, 30]	φάρμακον ἔφασκον ἰατρεύοντος ἐν Ἀλεξανδρείᾳ.	Περιιόντες	δὲ οἱ Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου
[1, 19]	ἐνέκειτο. Τοῦ δὲ δίψους ἐκκαίοντος	ἐξιόντες	κατὰ πλῆθος ἐνεχείριζον σφᾶς αὐτοὺς
[1, 5]	ἁπλότητα τῆς ἀνθρώπου κατὰ μικρὸν	ὑπιόντες	ἤδη καὶ διοικηταὶ τῶν ὅλων
[1, 3]	ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ. Κἀν τούτῳ	προσιόντες	οἱ πονηροὶ τῷ βασιλεῖ τήν
[1, 33]	οἱ στρατιῶται μετὰ τοῦ πλήθους	προσιόντες	ὑπισχνοῦντο μὲν τὴν ἑαυτῶν εὔνοιαν,
[1, 24]	κατὰ τὸ βασίλειον οἱ μὲν	ἑκόντες	οἱ δ' ἐξ ἐπιτάγματος, ὥσπερ
[1, 19]	ἐνεχείριζον σφᾶς αὐτοὺς τοῖς Ἰουδαίοις	ἑκόντες,	ὡς πέντε μὲν ἡμέραις τετρακισχιλίους
[1, 19]	πρέσβεις, οἳ παρὰ Ἰουδαίων ἔτυχον	ἥκοντες	πρὸς αὐτούς. Πρὸς δὲ τὴν
[1, 15]	πρόφασιν εὑρών, ᾧ προσέκειντο Ἰουδαῖοι	διώκοντες.	Ἐπὶ τούτους Ἡρώδης ἐκδραμὼν μετ'
[1, 0]	Ἑλλήνων ἐκεῖνα τῇ πατρίῳ φωνῇ	μεταβαλόντες	οὐ πολὺ τῆς ἀληθείας διήμαρτον.
[1, 16]	ἔχοντες, τὸ δὲ θράσος λῃστρικόν.	Συμβαλόντες	γοῦν τῷ σφετέρῳ δεξιῷ τὸ
[1, 2]	τεῖχος συγκλείουσιν καὶ τὴν πόλιν	ἑλόντες	αὐτήν τε κατασκάπτουσιν καὶ τοὺς
[1, 12]	(Ἐπεὶ δὲ Κάσσιον περὶ Φιλίππους	ἀνελόντες	ἀνεχώρησαν εἰς μὲν Ἰταλίαν Καῖσαρ
[1, 23]	τοῦ θράσους αὐτῶν ἀφορμὰς οἱ	διαβάλλοντες	ἐλάμβανον, καὶ φανερώτερον ἤδη τῷ
[1, 33]	δ' οὕτως γεγήθασιν διερωτήσαντος, ἀναιρεῖσθαι	μέλλοντες	ἔλεγον, ὅτι πλειόνων ἀγαθῶν ἀπολαύσουσιν
[1, 13]	λῃζομένων τὸν Κάρμηλον πολλοὶ Ἰουδαῖοι	συνδραμόντες	πρὸς Ἀντίγονον προθύμους ἑαυτοὺς ἐπὶ
[1, 17]	αὐτὸν μὲν παρέτρεχον γυμνὸν ὄντα	τρέμοντες,	ἐπὶ δὲ τὰς ἐξόδους ἐχώρουν.
[1, 23]	ὀργῆς καὶ τοῦ μύσους ἔννοιαν	λαμβάνοντες	ὡς πολέμιον ὑφεώρων τὸν πατέρα,
[1, 15]	τὸ λοιπὸν ἄστυ διήρπασαν πλήρεις	καταλαμβάνοντες	τὰς οἰκίας παντοίων κειμηλίων. Ἱεριχοῦντος
[1, 17]	ὡπλισμένοι, τέως δ' ὑποπεπτηχότες καὶ	διαλανθάνοντες	ὡς ἐθεάσαντο τὸν βασιλέα, λυθέντες
[1, 0]	ἢ τοῖς δυστυχήμασι τῆς πατρίδος	ἐπιστένοντες	συκοφαντοίη, διδότω παρὰ τὸν τῆς
[1, 21]	λευκοῦ καὶ αὗται λίθου, καὶ	κατατείνοντες	ἐπ' αὐτὸν οἱ στενωποὶ τοῦ
[1, 6]	βάλσαμον τρέφει. Τοῦτο λίθοις ὀξέσιν	ἐπιτέμνοντες	τὰ πρέμνα συνάγουσιν κατὰ τὰς
[1, 24]	νοηθὲν ἦν ἐπὶ γλώσσης· καὶ	παροξύνοντες	μὲν ἐνέκειντο πολλοί, πλείους δὲ
[1, 7]	ἱερέων ξιφήρεις τοὺς πολεμίους ἐπιόντας	βλέποντες	ἀθορύβως ἐπὶ τῆς θρησκείας ἔμειναν,
[1, 24]	καὶ μηδὲν ὑπὲρ τὸ συνειδὸς	εἰπόντες·	οἱ δ' ὑπὸ τῶν ἀλγηδόνων
[1, 6]	τῶν ὅλων συμβολῆς περὶ Ἱεριχοῦντα	καταλιπόντες	οἱ πολλοὶ τὸν Ὑρκανὸν μεταβαίνουσιν
[1, 16]	τὰς κατὰ στόμα προσβολὰς μὴ	φέροντες	ἐξέκλιναν. (Ὁ δὲ ἕως Ἰορδάνου
[1, 11]	δυνατοὶ δωρεάς τε καὶ στεφάνους	φέροντες,	Ἡρώδης μὲν τοῦτον τῇ τιμωρίᾳ
[1, 7]	πύργοι μεγέθει τε καὶ κάλλει	διαφέροντες.	(Ἔνθα δὴ πολλὰ τῶν Ῥωμαίων
[1, 12]	δὲ ἔτρωσεν· ὧν οἵ τε	πεσόντες	ταφῆς καὶ οἱ τραυματίαι θεραπείας
[1, 4]	πίστεως, διεκρίνοντο ἤδη τοῖς ὅπλοις	συμπεσόντες.	Κρατεῖ δὲ τῇ μάχῃ Δημήτριος
[1, 15]	οὖν ἀπολύει λαβών, Ῥωμαῖοι δ'	εἰσπεσόντες	τὸ λοιπὸν ἄστυ διήρπασαν πλήρεις
[1, 16]	μὲν Θολεμαῖον τὸν στρατηγὸν ἀδοκήτως	προσπεσόντες,	ἐπόρθουν δὲ τὴν χώραν ποιούμενοι
[1, 14]	θύσοντές τε καὶ τὸ δόγμα	ἀναθήσοντες	εἰς τὸ Καπετώλιον. Τὴν δὲ
[1, 15]	διεκαθέζοντο δὲ ἐπὶ τῶν ὀρῶν	παραφυλάσσοντες	τοὺς τὰ ἐπιτήδεια ἐκκομίζοντας. Οὐ
[1, 12]	ἀλλὰ τὰ κατὰ τὴν πόλιν	συνταράσσοντες	παρώξυναν Ἀντώνιον ὥστε καὶ τοὺς
[1, 4]	Καὶ πρὶν εἰς χεῖρας ἐλθεῖν	διακηρύσσοντες	οἱ βασιλεῖς ἐπειρῶντο τῶν παρ'
[1, 14]	ταῖς ἄλλαις ἀρχαῖς οἱ ὕπατοι	θύσοντές	τε καὶ τὸ δόγμα ἀναθήσοντες
[1, 27]	τέκνων, οἵ σε τῶν γνησίων	περικόπτοντες	διαδόχων ἐπ' Ἀντιπάτρῳ καταλείπουσι μόνῳ,
[1, 24]	ποιήσειν, αὐτοὺς δὲ κωμῶν γραμματεῖς,	ἐπισκώπτοντες	ὡς πεπαιδευμένους ἐπιμελῶς. Πρὸς ἃ
[1, 10]	ἰδίων κτημάτων καὶ κοινῆς εἰρήνης	ἀπολαύοντες·	εἰ δὲ πείθοιντο ταῖς ψυχραῖς
[1, 27]	κατακρίνουσιν τῶν μειρακίων, οἱ μὲν	κολακεύοντες,	οἱ δὲ μισοῦντες Ἡρώδην καὶ
[1, 16]	πλὴν καθόσον οἱ τοῖς σπηλαίοις	ἐμφωλεύοντες	ὑπελείποντο· κἀπὶ τούτοις ἔδει διατριβῆς.
[1, 3]	ἀνέκραγεν, ἦσαν δ' οὐκ ὀλίγοι	παρεδρεύοντες	αὐτῷ τῶν μανθανόντων, παπαί, νῦν
[1, 30]	καὶ Ἀντίπατρος σὺν ἐκείναις πίνοιεν	ὑποστρέφοντες	ἀπὸ τοῦ βασιλέως δι' ὅλης
[1, 24]	χείρους τὰς ἐπ' ἀλλήλοις ὑπονοίας	ἔχοντες	ἀπηλλάγησαν, Ἀλέξανδρος μὲν καὶ Ἀριστόβουλος
[1, 14]	Ἀντώνιος μὲν καὶ Καῖσαρ μέσον	ἔχοντες	Ἡρώδην ἐξῄεσαν, προῆγον δὲ σὺν
[1, 16]	ὅπλων ἀπήντων ἐμπειρίαν μὲν πολεμικὴν	ἔχοντες,	τὸ δὲ θράσος λῃστρικόν. Συμβαλόντες
[1, 23]	ἡ διάθεσις. Καὶ ἐπειδὴ γάμων	ἔχοντες	ὥραν ὁ μὲν τῆς τηθίδος
[1, 1]	μέχρι πολλοῦ διηγωνίσαντο, πλήθει δὲ	ὑπερέχοντες	οἱ βασιλικοὶ καὶ δεξιᾷ χρησάμενοι
[1, 17]	εἰς ἑξακισχιλίους ἀπὸ τῶν ὀρῶν	κατατρέχοντες	ἀπεπειρῶντο τῶν προτεταγμένων, κατὰ χεῖρα
[1, 16]	λῃστάς, οἳ πολλὴν τῆς χώρας	κατατρέχοντες	οὐκ ἐλάττω κακὰ πολέμου διετίθεσαν
[1, 10]	ἐπάλληλοι τῆς καθ' ἕκαστον εὐδοξίας	προστρέχοντες	πολλοὶ δὲ> τῶν ἐν τοῖς
[1, 17]	εἰς τὴν λίμνην κατέδυσαν οἱ	προσέχοντες	Ἀντιγόνῳ. Μετεβάλλετο δὲ πολλὰ καὶ
[1, 12]	κατορθώματι· καὶ γὰρ οἱ μὴ	προσέχοντες	πάλαι τότε ᾠκείωντο διὰ τὴν
[1, 9]	οἱ τὴν Ὀνίου προσαγορευομένην χώραν	κατέχοντες·	ἦσαν δὲ Ἰουδαῖοι Αἰγύπτιοι. Τούτους
[1, 23]	καὶ τῶν μὲν ἡδέων ὡς	ἄρχοντες	ἀπολαύσουσιν, τὸ βάρος δὲ τῶν
[1, 19]	ὅπου καὶ τὸ στρατόπεδον αὐτῶν	περισχόντες	αὔτανδρον εἷλον οἱ Ἄραβες. (Μετ'
[1, 7]	ἑκάστῳ τὸ ἴδιον στῖφος, καὶ	περισχόντες	πανταχοῦ τὸ ἱερὸν ἔκτεινον οὓς
[1, 0]	ἔθνεσι συρραγέντων, οἱ μὲν οὐ	παρατυχόντες	τοῖς πράγμασιν, ἀλλ' ἀκοῇ συλλέγοντες
[1, 14]	αὐτοῦ πρὸς Ῥωμαίους εὔνοιαν διεξῄεσαν,	ἀποδεικνύντες	ἅμα καὶ πολέμιον τὸν Ἀντίγονον
[1, 33]	ὡπλισμένη τοῖς ἡγεμόσιν καὶ ταξιάρχοις	ἀκολουθοῦντες	ἐν κόσμῳ, πεντακόσιοι δὲ ἐπ'
[1, 33]	σοφισταὶ κατὰ τὴν πόλιν μάλιστα	δοκοῦντες	ἀκριβοῦν τὰ πάτρια καὶ διὰ
[1, 5]	Ἀριστοβούλῳ τῶν κινδυνευόντων οἱ προύχειν	δοκοῦντες,	κἀκεῖνος πείθει τὴν μητέρα φείσασθαι
[1, 19]	τὸ εἰκὸς νῦν ἁλώσονται κρατήσειν	δοκοῦντες·	τὸ μὲν γὰρ ἄγαν πεποιθὸς
[1, 10]	ἀδελφὸς ἔκλασαν αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν	παρακαλοῦντες	καὶ αὐτὸν ἀπειλῇ καὶ ἀνατάσει
[1, 5]	Ἀλεξάνδρῳ γεγενημένον κτείνουσιν αὐτοὶ σύμβουλον	ἐγκαλοῦντες	γεγονέναι περὶ τῶν ἀνασταυρωθέντων ὑπὸ
[1, 10]	ἑκάστοις, ὅτι τὰ μὲν Ὑρκανοῦ	φρονοῦντες	ἐν ὄλβῳ καὶ καθ' ἡσυχίαν
[1, 6]	ἐκπεμφθέντα Γαβίνιον οἱ τὰ Ἀριστοβούλου	φρονοῦντες	οὐδὲ τῇ πόλει δέχονται. ~(Πρὸς
[1, 31]	μᾶλλον ἢ τὸ συμφέρον Ἀντιπάτρῳ	σκοποῦντες,	ἐπείγεσθαι παρῄνουν καὶ μὴ τῇ
[1, 15]	τοῖς διαφορωτάτοις ἀμνηστίαν. Ἐπεὶ δὲ	ἀντιπαρηγοροῦντες	οἱ περὶ τὸν Ἀντίγονον οὔτε
[1, 12]	ἧκον καὶ Ἰουδαίων οἱ δυνατοὶ	κατηγοροῦντες	Φασαήλου καὶ Ἡρώδου, βίᾳ μὲν
[1, 17]	συμπλέκεσθαι τοῖς Ῥωμαίοις οὐ σφόδρα	θαρροῦντες,	πόρρωθεν δὲ χερμάσιν καὶ παλτοῖς
[1, 27]	οἱ μὲν κολακεύοντες, οἱ δὲ	μισοῦντες	Ἡρώδην καὶ οὐδεὶς δι' ἀγανάκτησιν.
[1, 24]	βάσανον ἐχώρει τῶν φίλων αὐτοῦ.	Σιγῶντες	δὲ ἀπέθνησκον πολλοὶ καὶ μηδὲν
[1, 30]	μηδένα μήτε οἰκέτην μήτε θεράπαιναν	ἐῶντες	παρατυγχάνειν. Μία δὴ τῶν ἐλευθέρων
[1, 7]	ἔμειναν, σπένδοντες δὲ ἀπεσφάττοντο καὶ	θυμιῶντες	καὶ τῆς πρὸς τὸ θεῖον
[1, 7]	περὶ τὸ τεῖχος δ' ἔνιοι	μανιῶντες	ἐν ταῖς ἀμηχανίαις ὑπέπρησαν καὶ
[1, 21]	ἐν οἷς οὐ μόνον οἱ	νικῶντες,	ἀλλὰ καὶ οἱ μετ' αὐτοὺς
[1, 23]	καὶ τὸν ἐξ ἰδιώτιδος μητρὸς	ὁρῶντες	προκόπτοντα διὰ τὴν ἑαυτῶν εὐγένειαν
[1, 15]	μὲν φανερῶς συμπλεκόμενοι, τὰ δὲ	λοχῶντες	συχνοὺς διέφθειρον. Οὐ μὴν ἐν
[1, 19]	γὰρ τοσοῦτον ὅπλοις ἢ χερσὶν	πεποιθότες	ὅσον ταῖς αὐτομάτοις ἡμῶν συμφοραῖς
[1, 0]	εἶναι μεγάλοι δοκοῖεν οἱ μικροὺς	νενικηκότες·	καὶ οὔτε τὸ μῆκος αἰδοῦνται
[1, 19]	πλῆθος, ἀλλὰ τῇ προτέρᾳ νίκῃ	τεθαρρηκότες	ὥρμησαν ἐπὶ τοὺς Ἄραβας καὶ
[1, 13]	οὕτως τελευτᾷ. Πάρθοι δὲ καίτοι	διημαρτηκότες	ὧν μάλιστα ἐπεθύμουν γυναικῶν καθιστᾶσιν
[1, 18]	ἐπινοίαις ἔκαμνον εἰς ἔσχατον ἀντισχεῖν	διεγνωκότες.	Ἀμέλει τηλικαύτης δυνάμεως περικαθεζομένης πέντε
[1, 18]	ἐκράτησεν τῆς δεξιᾶς, ἀλλ' ὥσπερ	μεμηνότες	πᾶσαν ἡλικίαν ἐπεξῄεσαν. Ἔνθα καὶ
[1, 19]	συμβαλεῖν· ἔτυχον γὰρ κἀκεῖνοί τινας	προπεπομφότες	τοὺς καταληψομένους τὸ ἔρυμα. Τούτους
[1, 17]	τὸ βαλανεῖον ὡπλισμένοι, τέως δ'	ὑποπεπτηχότες	καὶ διαλανθάνοντες ὡς ἐθεάσαντο τὸν
[1, 31]	ἐκ τῶν περιεχόντων ἀνάδυσις, καὶ	σαφὲς	μὲν οὐδὲ ἐκεῖ τι τῶν
[1, 21]	παρὰ δὲ τὴν ὑπόρειον λαγόνα	συνηρεφὲς	ἄντρον ὑπανοίγει, δι' οὗ βαραθρώδης
[1, 28]	τῶν ἀδελφῶν Ἀλεξάνδρου παίδων, ἵνα	ᾖς	αὐτῷ κηδεμὼν ἀναγκαῖος, τῷ δὲ
[1, 25]	περὶ ἀμφοῖν ἡμῖν βουλευτέον, κἂν	ᾖς	πατὴρ λίαν ἢ τοῦ κολάζειν
[1, 25]	δὲ φρενῶν καὶ μανίαν ὀδυρόμενος,	ἧς	αἴτιον εἶναι τὸν ἔρωτα τῆς
[1, 25]	γὰρ οὐχ ὁρᾶν αἰτίαν, ἐξ	ἧς	ἂν εἰς τηλικοῦτον μύσος προέπεσεν,
[1, 29]	γυναικὸς οὐδ' ἐπενόει μηχανὴν δι'	ἧς	ἂν τιμωρήσαιτο τὴν ἄνθρωπον πολλὰς
[1, 12]	οὐκ ἄσημον, Δωρὶς ἐκαλεῖτο, ἐξ	ἧς	ἐγέννησεν Ἀντίπατρον, τότε δὲ γήμας
[1, 21]	Ἑλλάδος ὑπορρέον, οὐ μόνον ἀγωνοθέτης	ἧς	ἐπέτυχεν πενταετηρίδος εἰς Ῥώμην παραπλέων
[1, 9]	κἀπειδὴ Μιθριδάτης ὁ Περγαμηνὸς μεθ'	ἧς	ἦγεν ἐπ' Αἴγυπτον δυνάμεως εἰργόμενος
[1, 28]	ἱκετεύειν ἄντικρυς μὴ στερίσκειν αὐτὸν	ἧς	ἠξίωσεν τιμῆς, μηδὲ αὐτῷ μὲν
[1, 23]	μὲν ἐνθυμούμενοι τὴν ἱερὰν φύσιν,	ἧς	καὶ παρὰ θηρίοις αἱ στοργαὶ
[1, 17]	εἰς τὴν κώμην συνεξωθουμένων ἐξ	ἧς	ὥρμηντο, τοῦ δὲ προσκειμένου τοῖς
[1, 16]	ἐμφωλεύοντες ὑπελείποντο· κἀπὶ τούτοις ἔδει	διατριβῆς.	Διὸ δὴ πρῶτον τοῖς στρατιώταις
[1, 32]	ἐπὶ τοὺς ἐλέγχους, πάρειμι διὰ	γῆς	καὶ θαλάσσης οὐδὲν οὐδαμοῦ παθὼν
[1, 21]	τοῖς καθιμῶσίν τι πρὸς ἔρευναν	γῆς	οὐδὲν μῆκος ἐξαρκεῖ. Τοῦ δὲ
[1, 10]	ἀδελφῶν πάσης ἀπελαύνοιεν τῆς πατρίου	γῆς,	πολλὰ δ' εἰς τὸ ἔθνος
[1, 19]	τῆς χρείας ὑστέραν. Ταύτης τῆς	πληγῆς	αἴτιον αὐτῷ τὸ τῶν ταξιάρχων
[1, 4]	κτείνει. Γίνεται δ' ἐπάνω τῆς	πληγῆς	Ἀλέξανδρος καὶ τραπόμενος εἰς τὴν
[1, 1]	τὴν χώραν ἐμβάλλοντα μετὰ καρτερᾶς	πληγῆς	ἀνέστειλεν. Ἀπὸ δὲ θερμοῦ τοῦ
[1, 13]	ἀνενέγκαι μὲν ἐκ τῆς τότε	πληγῆς,	πεμφθεὶς δὲ ἰατρὸς ὑπ' Ἀντιγόνου
[1, 33]	στρατηγῷ, κἀκεῖνος μετὰ χειρὸς οὐκ	ὀλίγης	ἀναδραμὼν περὶ τεσσαράκοντα νεανίας συλλαμβάνει
[1, 32]	καὶ κατ' Ἀλεξάνδρου πλασθῆναι γράμματα,	περιαλγὴς	δ' ἦν ὑπὸ τοῦ πάθους
[1, 25]	δεξιὰς καὶ γενώμεθα τῆς ἀλλήλων	ὀργῆς	διάδοχοι. (Τούτοις περικομπήσας καίπερ παρατεταγμένον
[1, 4]	Προύκοψεν δὲ αὐτῷ δι' ὑπερβολὴν	ὀργῆς	εἰς ἀσέβειαν τὸ τῆς ὠμότητος·
[1, 16]	ὡς πολέμιον, κρατήσας δὲ τῆς	ὀργῆς	ἤλαυνεν πρὸς Ἀντώνιον κατηγορήσων τῆς
[1, 23]	δὲ τῆς μητρῴας οἱ παῖδες	ὀργῆς	καὶ τοῦ μύσους ἔννοιαν λαμβάνοντες
[1, 33]	τούτοις ὁ βασιλεὺς δι' ὑπερβολὴν	ὀργῆς	κρείττων τῆς νόσου γενόμενος πρόεισιν
[1, 2]	Πρὸς ἃ τὸν μὲν Ὑρκανὸν	ὀργῆς	πλείων οἶκτος εἰσῄει καὶ δέος,
[1, 17]	νίκη, προῆλθεν δὲ εἰς τοσοῦτον	ὀργῆς,	ὥστε καὶ νεκρὸν αἰκίσασθαι τὸν
[1, 24]	ἡμέραν τῆς πρὸς τὰ μειράκια	στοργῆς,	τοσοῦτον Ἀντιπάτρῳ προσετίθει. Συναπέκλιναν δὲ
[1, 15]	ἐκδοχείων ὕδατος ἀναπλησθέντων οὐκέτ' ἔχρῃζεν	φυγῆς,	ἀλλ' ἐπεξῄεσαν ἤδη τοῖς περὶ
[1, 24]	τοῦ σκέμματος αὐτῷ καὶ τῆς	φυγῆς	Κοστόβαρος ὁ Σαλώμης ἀνήρ, ᾧ
[1, 4]	Ἰουδαίας ὅλης, οἷς ὅρος τῆς	φυγῆς	ὁ Ἀλεξάνδρου θάνατος κατέστη. Τοιούτοις
[1, 16]	μὲν οἰκεῖον ἐπέστρεφεν ἐκ τῆς	φυγῆς,	τοῖς δὲ διώκουσιν ἐμπίπτων ἀνέκοπτεν
[1, 29]	ὀμόσας ὅρον ἕξειν ἕνα τῆς	φυγῆς	τὸν Ἡρώδου θάνατον καὶ μηδέποτε
[1, 1]	ἐσφάττοντο δὲ οἱ δοκιμώτατοι. Καὶ	Βακχίδης	ὁ πεμφθεὶς ὑπὸ Ἀντιόχου φρούραρχος,
[1, 28]	ἕξειν, εἰ μὴ παύσαιτο τῆς	σπουδῆς,	τὸ δὲ τελευταῖον ἄκουσαν Ἀλεξᾷ
[1, 10]	καὶ τὸ νεωτεροποιὸς εἶναι καὶ	στασιώδης	αὐτὸς πατρῷον ἔχων, παρὰ τῷ
[1, 12]	κηδεστὴς Πτολεμαῖος Ἀντιγόνῳ. (Πρὸς οὓς	Ἡρώδης	ἀντιπαραταξάμενος ἐπὶ τῶν ἐμβολῶν τῆς
[1, 19]	Ἀκτιακοῦ πολέμου συνερρωγότος παρεσκεύαστο μὲν	Ἡρώδης	Ἀντωνίῳ συνεξορμᾶν ἤδη τῶν τε
[1, 28]	οὖν Γλαφύραν μετὰ τῆς προικὸς	Ἡρώδης	ἀπέπεμψεν εἰς Καππαδοκίαν, ὡς ἀνεῖλεν
[1, 26]	ἀπωδύρετο πρὸς αὐτὸν καὶ ὡς	Ἡρώδης	αὐτῶν τὴν μητέρα κτείνας οὐ
[1, 23]	ταλάντων. (Ὡς δ' εἰς Ἱεροσόλυμα	Ἡρώδης	ἀφικνεῖται, συναγαγὼν τὸν λαὸν καὶ
[1, 29]	καθ' Ἡρώδου. Πλείονα δὲ δοὺς	Ἡρώδης	ἀφίστησίν τε ἀπὸ Συλλαίου Φάβατον
[1, 27]	πεπλάσθαι, τινὲς δὲ ἀληθὲς ἔλεγον.	(Ἡρώδης	γε μὴν ἐν ἐκκλησίᾳ τῶν
[1, 28]	αὐτὸς μὲν Ἀντίπατρος ἐκ Δωρίδος,	Ἡρώδης	δ' ἐκ Μαριάμμης τῆς τοῦ
[1, 15]	τὸ στρατόπεδον καὶ ἀναχωρεῖν ἐπειρᾶτο.	Ἡρώδης	δ' ἐντυγχάνων τοῖς τε ὑπὸ
[1, 13]	Καὶ Φασάηλος μὲν τὸ τεῖχος,	Ἡρώδης	δ' οὐ μετὰ πολλῶν ἐφρούρει
[1, 16]	ἀφθόνοις διῆγον ἀνειμένοι τῶν ὅπλων,	Ἡρώδης	δ' οὐκ ἠρέμει, ἀλλὰ τὴν
[1, 16]	πρότερον ἐπιστέλλων τὰ περὶ Ἰουδαίαν.	Ἡρώδης	δὲ ἀσμένως Σίλωνα πρὸς Βεντίδιον
[1, 12]	θέλοντος Ἡρώδην εἰς τὸν ἀδελφόν.	Ἡρώδης	δὲ ἔτυχεν μὲν ὢν παρὰ
[1, 17]	ἄλλα μέρη πρὸς ὀλίγον ἀντέσχεν,	Ἡρώδης	δὲ κατὰ μνήμην τοῦ φονευθέντος
[1, 29]	τὴν Συρίαν ἀνεπέμφθησαν εἰς Ῥώμην.	(Ἡρώδης	δὲ οὐκ ἀνίει Φερώραν βιαζόμενος
[1, 17]	βουλευομένῳ καταλιπεῖν ἤδη τὴν πόλιν.	(Ἡρώδης	δὲ πρὸς ἑσπέραν ἤδη> τοὺς
[1, 14]	Ὑρκανὸν ἀνάγουσιν εἰς τὴν Παρθυηνήν.	~(Ἡρώδης	δὲ συντονώτερον ἤλαυνεν εἰς τὴν
[1, 17]	μὲν οὖν ἦν Μαχαιρᾶς ἀγώνισμα,	Ἡρώδης	δὲ τὴν πολεμίαν καταδραμὼν πέντε
[1, 15]	στῖφος ἐκθέοντες ἀπεπειρῶντο τῶν προτεταγμένων.	Ἡρώδης	δὲ τὸ μὲν πρῶτον κηρύσσειν
[1, 13]	τοὺς ἀδελφοὺς λαὸς ἐπελθὼν ἐμπίπρησιν,	Ἡρώδης	δὲ τοῦ δήμου πολλοὺς κατ'
[1, 15]	ἢ μικρὰ τοὺς πολεμίους ἔβλαπτεν.	Ἡρώδης	δὲ τοὺς ἐκ Μασάδας οἰκείους
[1, 29]	μὲν Ἀντίπατρος ἐγέγραπτο, Ἀντιπάτρου δὲ	Ἡρώδης	διάδοχος ὁ ἐκ Μαριάμμης τῆς
[1, 18]	ἀγεννείας πέλεκυς ἐκδέχεται. (βασιλεὺς δὲ	Ἡρώδης	διακρίνας τὸ κατὰ τὴν πόλιν
[1, 13]	πυθόμενον παρὰ γυναίου τινὸς ὡς	Ἡρώδης	διαπεφεύγοι, νῦν, εἰπεῖν, εὔθυμος ἄπειμι
[1, 25]	φιλοφρονήσεσιν διῆγον. Ἀπιόντα δ' αὐτὸν	Ἡρώδης	δωρεῖται ταλάντων ἑβδομήκοντα δώροις θρόνῳ
[1, 30]	(Τὰς δὲ δούλας χωρὶς ἑκάστην	Ἡρώδης	ἐβασάνιζεν. Ἐρρήθη δὲ παρὰ πάσαις
[1, 11]	μέγα μέρος εἰς τὰς χρείας	Ἡρώδης	ἔδοξε, τότε μὲν αὐτὸν Συρίας
[1, 14]	ὑβρισμένον. Ἔφθανεν δὲ καὶ τούτους	Ἡρώδης	εἰς Πηλούσιον ἀφικόμενος, ἔνθα τῆς
[1, 13]	οὐχ ὅσοις ἤλπισαν· ὁ γὰρ	Ἡρώδης	ἐκ πολλοῦ τὴν ἀπιστίαν τῶν
[1, 16]	Ἡρώδου τρέπονται. Περιελθὼν δὲ ταχέως	Ἡρώδης	ἐκ τοῦ καθ' ἑαυτὸν δεξιοῦ
[1, 15]	προσέκειντο Ἰουδαῖοι διώκοντες. Ἐπὶ τούτους	Ἡρώδης	ἐκδραμὼν μετ' ὀλίγου στίφους τρέπεται
[1, 16]	ἐξ αὐτῶν καὶ περισῶσαί τινας	Ἡρώδης	ἐκήρυξεν ἀναχωρεῖν πρὸς αὐτόν. Τῶν
[1, 18]	μὲν αὐτῆς τὴν δυσμένειαν δωρεαῖς	Ἡρώδης	ἐκμειλίσσεται, μισθοῦται δὲ καὶ τὰ
[1, 26]	ὡς οὐκ ἀγαπᾷ βασιλεύσας αὐτὸς	Ἡρώδης	ἐν ἀλλοτρίοις καὶ μετὰ τὸν
[1, 19]	ἐμβολὴν τραπέντας ἐδίωκον, ἐπιβουλεύεται δὲ	Ἡρώδης	ἐν τῇ διώξει τοὺς ἐκ
[1, 24]	ἀπολογούμενος Ἀντίπατρος ὑπὲρ αὐτοῦ. (Τούτοις	Ἡρώδης	ἐξαγριούμενος ὅσον ὑφῄρει καθ' ἡμέραν
[1, 16]	δεηθεὶς ἑαυτῷ διαλλάττει. Οὐ μὴν	Ἡρώδης	ἐπαύσατο τῆς πρὸς Ἀντώνιον ὁρμῆς·
[1, 19]	μεγέθει συμφορῶν ἐπαλλήλων ἔκλυτον συναγαγὼν	Ἡρώδης	ἐπειρᾶτο παρορμᾶν ἐπὶ τὴν ἄμυναν
[1, 19]	ἔμενον. Ἔνθα μετὰ τῆς δυνάμεως	Ἡρώδης	ἐπελθὼν ἐπειρᾶτο προμηθέστερον ἀφηγεῖσθαι τοῦ
[1, 17]	κἂν εὐθέως τῇ νίκῃ τεθαρρηκὼς	Ἡρώδης	ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἤλασεν, εἰ μὴ
[1, 16]	υἱῶν ἀπέσφαττεν. Ἐξ ἀπόπτου δὲ	Ἡρώδης	ἐπιβλέπων τῷ τε πάθει συνείχετο
[1, 15]	τὰ ἐπιτήδεια ἐκκομίζοντας. Οὐ μὴν	Ἡρώδης	ἠρέμει, δέκα δὲ σπείρας ἀναλαβών,
[1, 15]	ὑπ' Ἀντιγόνου διεφθαρμένος. Οὐ μὴν	Ἡρώδης	ἰσχύος ἠπόρει, προιόντι δ' αὐτῷ
[1, 26]	ἦν τῶν κακῶν ἀκροατὴς ἑτοιμότατος	Ἡρώδης	καὶ κεχαρισμένος αὐτῷ πᾶς ὁ
[1, 13]	ἐπιεικῶς πολὺν χρόνον. Ἔνθα κρατήσας	Ἡρώδης	καὶ πολλοὺς αὐτῶν ἀποκτείνας αὖθις
[1, 12]	Ὑρκανῷ τίμιον. Πρὸς ἃ παρὼν	Ἡρώδης	καὶ τεθεραπευκὼς οὐκ ὀλίγοις Ἀντώνιον
[1, 25]	ὅλας ἀνατρέπεσθαι. (Συνῄνει τοῖς λεγομένοις	Ἡρώδης,	καὶ τὴν μὲν πρὸς Ἀλέξανδρον
[1, 28]	ἐκ δὲ τῆς Ἱεροσολυμίτιδος Κλεοπάτρας	Ἡρώδης	καὶ Φίλιππος, ἐκ δὲ Παλλάδος
[1, 10]	διήμαρτεν τῆς οἰήσεως· ὁ γὰρ	Ἡρώδης	κατ' ὀργὴν τῆς περὶ τὴν
[1, 16]	σπήλαια καὶ τοὺς ἐν αὐτοῖς	Ἡρώδης·	καταλιπὼν δὲ τοῦ στρατοῦ μοῖραν
[1, 15]	πρὸ τῆς ἐλπίδος. (Ἤδη δὲ	Ἡρώδης	καταπεπλευκὼς ἀπὸ τῆς Ἰταλίας εἰς
[1, 28]	τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς ὁ ἐμὸς	Ἡρώδης	λήψεται πρὸς μητρὸς ὢν ἀρχιερέως
[1, 14]	τῶν περὶ αὐτὸν οἱ δυνατώτατοι.	(Ἡρώδης	μὲν δὴ πολεμίους τοὺς Ἄραβας
[1, 28]	δ' ἐκ Βερνίκης τῆς Σαλώμης	Ἡρώδης	μὲν καὶ Ἀγρίππας καὶ Ἀριστόβουλος
[1, 11]	δωρεάς τε καὶ στεφάνους φέροντες,	Ἡρώδης	μὲν τοῦτον τῇ τιμωρίᾳ τὸν
[1, 17]	καλεῖται. Τούτων δὲ οὔπω πέπυστο	Ἡρώδης·	μετὰ γὰρ τὴν Σαμοσάτων ἅλωσιν
[1, 13]	ἀνδρὸς οὕτω δυνατοῦ περιγενέσθαι, προλαβὼν	Ἡρώδης	μετὰ τῶν οἰκειοτάτων προσώπων νύκτωρ
[1, 30]	Ἀλέξανδρον καὶ Ἀριστόβουλον ἐπ' αὐτοὺς	Ἡρώδης	μεταβήσεται καὶ τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας.
[1, 11]	Ἀλλὰ γὰρ Μάλιχον μὲν οὕτως	Ἡρώδης	μετῆλθεν. ~(Κασσίου δὲ ἀναχωρήσαντος ἐκ
[1, 29]	δὲ νοσεῖ Φερώρας, εὑρίσκετο δὲ	Ἡρώδης	μετριώτερος· καὶ γὰρ ἥκει πρὸς
[1, 29]	ἀποθνήσκει Φερώρας. Ὃν καίπερ ἀγαπήσας	Ἡρώδης	μέχρι τελευταίας ἡμέρας ὅμως καὶ
[1, 0]	Ῥωμαίους καὶ Πομπήιον. Καὶ ὡς	Ἡρώδης	ὁ Ἀντιπάτρου κατέλυσε τὴν δυναστείαν
[1, 10]	τὸν τῶν Ἰουδαίων νόμον ἀνῄρηκεν	Ἡρώδης·	ὅν, εἰ μὴ βασιλεύς ἐστιν
[1, 26]	κτείνεται. Βασανίσας δὲ τὸν φρούραρχον	Ἡρώδης	οὐδὲν ἤκουσεν οὐδὲ παρ' ἐκείνου
[1, 19]	ἐξελθεῖν ἐπὶ μάχην· οἷς συμβαλὼν	Ἡρώδης	πάλιν εἰς ἑπτακισχιλίους κτείνει. Τηλικαύτῃ
[1, 17]	κατατιτρώσκειν. Ἐν ᾧ καὶ αὐτὸς	Ἡρώδης	παρελαύνων παλτῷ κατὰ τὴν πλευρὰν
[1, 19]	δὲ τῆς συμφορᾶς βοήθειαν ἄγων	Ἡρώδης	παρῆν τῆς χρείας ὑστέραν. Ταύτης
[1, 30]	αὐτῶν εἰς Πέτραν. Ἐπίστευσεν δ'	Ἡρώδης	πᾶσιν τοῖς λεγομένοις ἐκ τῶν
[1, 27]	δρασμὸν βεβουλευμένοι, κολάζειν μετριώτερον. (Τούτοις	Ἡρώδης	πείθεται, καὶ παραγενόμενος εἰς Βηρυτόν,
[1, 11]	αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν. Ὁ γοῦν	Ἡρώδης	προιδόμενος αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν τόν
[1, 8]	Φασάηλος καὶ ὁ βασιλεὺς αὖθις	Ἡρώδης,	πρὸς οἷς Ἰώσηπος καὶ Φερώρας
[1, 28]	ἐξ ἐκείνων. (Συναγαγὼν γάρ ποτε	Ἡρώδης	συγγενεῖς τε καὶ φίλους παραστησάμενός
[1, 12]	παρῄνει προελθὼν ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν	Ἡρώδης	σὺν Ὑρκανῷ μήθ' ἑαυτοῖς ἀπωλείας
[1, 11]	ἀνάγκη. Πρῶτος δ' ἀπεμειλίξατο Κάσσιον	Ἡρώδης	τὴν ἑαυτοῦ μοῖραν ἐκ τῆς
[1, 16]	δυσερεύνητα τῶν χωρίων. Πυθόμενος δὲ	Ἡρώδης	τὴν ἐπανάστασιν διὰ τάχους ἐπεβοήθει
[1, 24]	ἔρωτα δούλης, ἐφ' ᾧ χαλεπήνας	Ἡρώδης	τὴν μὲν θυγατέρα τῷ πρὸς
[1, 29]	τὴν διαβολὴν καὶ ὡς ἀγανακτήσειεν	Ἡρώδης,	τῆς μὲν φανερᾶς συνόδου καὶ
[1, 11]	ἔκλαιεν Ἀντίπατρον· ἀνθυπεκρίνετο δὲ μόλις	Ἡρώδης	τὸν θυμὸν ἐπέχων καὶ Κασσίῳ
[1, 27]	Ἀλεξάνδρου δωρεὰς ὑπισχνεῖτο. Ταῦτ' ἀκούσας	Ἡρώδης	τόν τε Τίρωνα σὺν τῷ
[1, 20]	παντὶ τῷ βασιλικῷ πλούτῳ δεξάμενος	Ἡρώδης	τότε πρῶτον καὶ συνιππάσατο ποιουμένου
[1, 27]	κηδεστὴν Ἀλεξάνδρου δι' ὑποψίας εἶχεν	Ἡρώδης.	Τούς γε μὴν υἱοὺς οὐ
[1, 13]	δὲ ὑπὲρ τοὺς ἐννακισχιλίους. Πεισθεὶς	Ἡρώδης	τοὺς μὲν βαρυτέρους τῆς χρείας
[1, 26]	ἀποπεπτωκόσι τῆς τάξεως. Ἐφ' οἷς	Ἡρώδης	ὑπεραγανακτήσας εὐθέως ἐβασάνισεν τοὺς ἄνδρας.
[1, 10]	αὐτῷ σκιὰν ἀδικήματος. Πείθεται τούτοις	Ἡρώδης	ὑπολαβὼν εἰς τὰς ἐλπίδας αὔταρκες
[1, 14]	καὶ Φασαήλου τεθνηκότος εἰς κενὸν	Ἡρώδης	φιλάδελφος ἦν· οὐ μὴν οὐδὲ
[1, 16]	χρώμενος ἅπασιν. (Ἐφ' οἷς χαλεπήνας	Ἡρώδης	ὥρμησεν μὲν ἀμύνασθαι Μαχαιρᾶν ὡς
[1, 10]	κώμας καὶ ἐν ταῖς πόλεσιν	Ἡρώδης	ὡς εἰρήνην αὐτοῖς καὶ τὰς
[1, 23]	κατηγορήσειεν. Ἀναπλησθεὶς δὲ τῶν διαβολῶν	Ἡρώδης	ὥσπερ ἐπιτείχισμα τοῖς υἱοῖς κατάγει
[1, 21]	συνηρεφὲς ἄντρον ὑπανοίγει, δι' οὗ	βαραθρώδης	κρημνὸς εἰς ἀμέτρητον ἀπορρῶγα βαθύνεται
[1, 2]	~(Διαδεξάμενος δὲ τοῦτον ὁ ἀδελφὸς	Ἰωνάθης	τά τε ἄλλα πρὸς τοὺς
[1, 32]	ἐκείνῳ τὸ γύναιον ἔγραψεν· ὡς	ἐβουλήθης,	ἔγραψά σου τῷ πατρὶ καὶ
[1, 25]	Γίνεται δὲ βοηθὸς αὐτοῖς μάλα	προμηθὴς	καὶ τέχνῃ τὴν τοῦ βασιλέως
[1, 20]	τί σε ποιεῖν, ὡς μὴ	ζητοίης	Ἀντώνιον. (Τούτοις φιλοφρονησάμενος τὸν βασιλέα
[1, 28]	Ἀντίπας δὲ καὶ Ἀρχέλαος ἐκ	Μαλθάκης	τῆς Σαμαρείτιδος, καὶ θυγάτηρ Ὀλυμπιάς,
[1, 2]	ἄλλα πρὸς τοὺς ἐπιχωρίους διὰ	φυλακῆς	ἦγεν ἑαυτὸν καὶ τῇ πρὸς
[1, 0]	καὶ τοῖς ὕστερον παρατυχὼν ἐξ	ἀνάγκης·	(γενομένου γάρ, ὡς ἔφην, μεγίστου
[1, 24]	πιθανοῖς οὖσιν ἀλλ' ὑπὸ τῆς	ἀνάγκης	ἐσχεδιασμένοις ὁ βασιλεὺς ἐπίστευσεν ἡδέως,
[1, 30]	Ἡρώδην ὄντα διάδοχον Ἀντιπάτρου τῆς	διαθήκης	ἐξήλειψεν. ~(Ἐπὶ τούτοις καὶ Βάθυλλος
[1, 24]	ἦν παρ' Ἀντιπάτρῳ, καὶ μετὰ	προσθήκης	μετέβαινεν ἀπὸ Ἀντιπάτρου πρὸς Ἡρώδην·
[1, 10]	διαρρήδην ἀπολύειν Ἡρώδην τῆς φονικῆς	δίκης.	Ὁ δὲ καὶ ἄλλως ὡρμημένος,
[1, 23]	παντάπασιν τοὺς ἀδελφοὺς ἀπέρρηξεν τῆς	βασιλικῆς	ἐλπίδος· καὶ γὰρ ἐν ταῖς
[1, 19]	τὸ δοκοῦν ἄθυμον ἀσφάλειαν ἐμοὶ	νίκης	ἐγγυᾶται. Χρὴ μέντοι γε μέχρι
[1, 19]	καίτοι διὰ τὴν ἀπόγνωσιν τῆς	νίκης	ὄντες καὶ αὐτοὶ παράβολοι. (Διὸ
[1, 10]	Διὸ δὴ καὶ περὶ τῆς	νίκης	οὐ χρὴ κατὰ πᾶν εὔελπιν
[1, 17]	μεσογείου τὴν πορείαν αὐτὸς διὰ	Φοινίκης	ἐποιήσατο. Συναθροισθείσης δὲ τῆς ὅλης
[1, 10]	παραγγελοῦντας διαρρήδην ἀπολύειν Ἡρώδην τῆς	φονικῆς	δίκης. Ὁ δὲ καὶ ἄλλως
[1, 28]	καὶ Ἀλέξανδρος, Ἀριστοβούλῳ δ' ἐκ	Βερνίκης	τῆς Σαλώμης Ἡρώδης μὲν καὶ
[1, 21]	ἐν ᾧ μάλιστα δι' ἐμπειρίαν	ἱππικῆς	ἐπετύγχανεν· μιᾷ γοῦν ἡμέρᾳ ποτὲ
[1, 21]	ὁ δὲ κἀνταῦθα ναὸν αὐτῷ	λευκῆς	μαρμάρου καθιδρύσατο παρὰ τὰς Ἰορδάνου
[1, 32]	γὰρ ἐμαυτὸν καθαρόν, ἂν σὺ	θέλῃς.	(Ὁ δ' αὐτῷ σιγᾶν ἐγκραγὼν
[1, 10]	ὀργὴν τῆς περὶ τὴν δίκην	ἀπειλῆς	στρατιὰν ἀθροίσας ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἦγεν
[1, 19]	καὶ συναθροισθέντες εἰς Κάναθα τῆς	κοίλης	Συρίας ἄπειροι τὸ πλῆθος τοὺς
[1, 4]	μῖσος Ἀρέταν ἐπάγονται καὶ καθιστῶσιν	κοίλης	Συρίας βασιλέα. Στρατεύεται δ' οὗτος
[1, 10]	ὑπὸ Σέξτου Καίσαρος στρατηγὸς ἀνεδείχθη	κοίλης	Συρίας καὶ Σαμαρείας οὐ μόνον
[1, 26]	πατροκτόνος. (Τοιαῦτα κατ' Ἀλεξάνδρου τερατευσάμενος	Εὐρυκλῆς	ἐπῄνει πολλὰ τὸν Ἀντίπατρον, ὡς
[1, 26]	ἐκείνης βασιλείαν· ἐφ' οἷς ὁ	Εὐρυκλῆς	οἰκτείρειν τε καὶ συναλγεῖν ὑπεκρίνετο.
[1, 26]	αὐτῷ κατέστη. Γένος ἦν Λάκων,	Εὐρυκλῆς	τοὔνομα, πόθῳ χρημάτων εἰς τὴν
[1, 6]	Ἀριστόβουλον, Ὑρκανὸν δὲ ἐκστάντα τῆς	ἄλλης	ἀπολαύειν τιμῆς ὥσπερ ἀδελφὸν βασιλέως.
[1, 6]	ἕνεκα καὶ πλούτου καὶ τῆς	ἄλλης	ἰσχύος πρωτεύων τοῦ ἔθνους. Οὗτος
[1, 22]	ὡς οὐδ' ἐρασθείη ποτὲ γυναικὸς	ἄλλης,	πάνυ γοῦν, εἶπεν, ταῖς πρὸς
[1, 8]	παρεῖναι Γαβίνιον ἔπεισεν. Τῆς δ'	ἄλλης	Συρίας πρὸς τὸν Γαβινίου χωρισμὸν
[1, 9]	ἐδωρήσατο καὶ ἀτελείᾳ τῆς τε	ἄλλης	τιμῆς καὶ φιλοφρονήσεως ἕνεκεν ζηλωτὸν
[1, 17]	αὐτῆς Ἱεριχοῦντος καὶ ἐκ τῆς	ἄλλης	χώρας, οἱ μὲν διὰ μῖσος
[1, 16]	ὁρμῆς· ἀκηκοὼς δ' αὐτὸν μετὰ	πολλῆς	δυνάμεως προσπολεμοῦντα Σαμοσάτοις, πόλις δ'
[1, 28]	Ἀλεξάνδρου παῖς προσλάβοι. Κατηντιβόλει δὲ	πολλῆς	οὔσης γενεᾶς κατὰ τὸ βασίλειον
[1, 17]	Φοινίκης ἐποιήσατο. Συναθροισθείσης δὲ τῆς	ὅλης	δυνάμεως εἰς ἕνδεκα μὲν τέλη
[1, 20]	Κατέστησεν δὲ αὐτὸν καὶ Συρίας	ὅλης	ἐπίτροπον ἔτι δεκάτῳ πάλιν ἐλθὼν
[1, 33]	ἑκάστης κώμης ἐπισήμους ἄνδρας ἐξ	ὅλης	Ἰουδαίας συναγαγὼν εἰς τὸν καλούμενον
[1, 33]	κνησμὸς δὲ ἀφόρητος τῆς ἐπιφανείας	ὅλης	καὶ κόλου συνεχεῖς ἀλγηδόνες περί
[1, 30]	ὑποστρέφοντες ἀπὸ τοῦ βασιλέως δι'	ὅλης	νυκτὸς μηδένα μήτε οἰκέτην μήτε
[1, 4]	νύκτα φυγεῖν ὀκτακισχιλίους ἔξω Ἰουδαίας	ὅλης,	οἷς ὅρος τῆς φυγῆς ὁ
[1, 1]	δὲ καὶ κλῃδὼν τἀδελφῷ τῆς	ὅλης	παρατάξεως· καρτερῶς μὲν γὰρ οἱ
[1, 0]	πυρὸς ἡρπάγη τήν τε τῆς	ὅλης	πόλεως ἅλωσιν καὶ τὰ πρὸ
[1, 1]	ὁ κληθεὶς Ἐπιφανὴς διεφέρετο περὶ	ὅλης	Συρίας πρὸς Πτολεμαῖον τὸν ἕκτον,
[1, 32]	τριακόσια τάλαντα, Καίσαρι δ' ἐξ	ὅλης	τῆς γενεᾶς μόνον ὡς σωτῆρα
[1, 21]	Σαμίους δωρεὰς ἢ τὴν δι'	ὅλης	τῆς Ἰωνίας ἐν οἷς ἐδεήθησαν
[1, 21]	μόνον κοινὸν τῆς Ἑλλάδος ἀλλ'	ὅλης	τῆς οἰκουμένης δῶρον, εἰς ἣν
[1, 32]	πάτερ, ἄκων ἀπώλεσας, ἀναγκάσας καιρὸν	διαβολῆς	δοῦναι τῷ φθόνῳ. Πάρειμι δὲ
[1, 24]	προτέρου διαφθαρέντος. Ἦν δ' ἐλευθέρα	διαβολῆς	οὐδὲ Σαλώμη· καὶ γὰρ αὐτῆς
[1, 4]	καλέσαντες, καὶ κατὰ οἶκτον τῆς	μεταβολῆς	Ἀλεξάνδρῳ προσεχώρησαν εἰς τὰ ὄρη
[1, 17]	γε μὴν πολλοὺς ἐνῆγεν ἐπιθυμία	μεταβολῆς	ἄλογος. Καὶ ὁ μὲν ἠπείγετο
[1, 16]	πάντα πολιορκίαις ἐξελὼν ἐπιτίμιον τῆς	μεταβολῆς	εἰσεπράξατο παρὰ τῶν πόλεων ἑκατὸν
[1, 0]	ἀνέπειθεν, τὰ στρατιωτικὰ δὲ ἤρα	μεταβολῆς	ἐλπίδι λημμάτων· ἄτοπον ἡγησάμενος περιιδεῖν
[1, 23]	τοῖς εἰρημένοις, ὅσοι δ' ἐπεθύμουν	μεταβολῆς,	μηδ' ἀκηκοέναι προσποιουμένους. ~(Συναπῄει δὲ
[1, 8]	Ἰουδαίων ἐπισυνίστη, τοὺς μὲν ἐπιθυμοῦντας	μεταβολῆς,	τοὺς δὲ ἀγαπῶντας αὐτὸν πάλαι.
[1, 19]	κατέστη· μὴ γὰρ ἐξαπιναίου τῆς	συμβολῆς	γενομένης οὐδ' ἂν Ἀθηνίων εὗρεν
[1, 7]	χῶμα ὕψου τῆς κατὰ χεῖρα	συμβολῆς	εἴργων τοὺς στρατιώτας· ὑπὲρ μόνου
[1, 8]	Ῥωμαῖοι δ' ἐπηκολούθουν, καὶ γενομένης	συμβολῆς	μέχρι πολλοῦ μὲν οἱ περὶ
[1, 6]	δὲ αὐτοῖς περὶ τῶν ὅλων	συμβολῆς	περὶ Ἱεριχοῦντα καταλιπόντες οἱ πολλοὶ
[1, 13]	χωρίον καταλαβεῖν· ἐν ᾧ γενομένης	συμβολῆς	ὠσάμενοι τοὺς πολεμίους καὶ διώξαντες
[1, 31]	μή ποτε προγνοὺς φυλάξηται, δι'	ἐπιστολῆς	ἀνθυπεκρίνετο τά τε ἄλλα φιλοφρονούμενος
[1, 32]	δὲ ἐκ τῆς πρὸς αὐτὸν	ἐπιστολῆς·	καὶ γὰρ ἐκείνῳ τὸ γύναιον
[1, 32]	ὧν ὑπέσχου. (Ταύτης φωραθείσης τῆς	ἐπιστολῆς	καὶ τῶν κατὰ Σαλώμης ἐνσκευασθεισῶν
[1, 27]	(Ἐφ' ᾧ τῶν ἐκ τῆς	αὐλῆς	τις κουρέων, Τρύφων ὄνομα, προεκπηδήσας
[1, 14]	ἐπιψηφίζονται πάντες. Λυθείσης δὲ τῆς	βουλῆς	Ἀντώνιος μὲν καὶ Καῖσαρ μέσον
[1, 11]	στρατὸν ἀθροίσων εἰς τὴν τῆς	ἐπιβουλῆς	ἄμυναν. Φωραθεὶς δὲ Μάλιχος ἀναιδείᾳ
[1, 22]	πρὸς αὐτὸν ἐλθόντα δι' ὑπόνοιαν	ἐπιβουλῆς	ἀνεῖλεν, ὃν ᾐχμαλωτίσατο μὲν Βαζαφράνης
[1, 4]	μὴ ἂν κρείττων γενέσθαι τῆς	ἐπιβουλῆς,	εἰ μὴ τὸ ξενικὸν αὐτῷ
[1, 26]	διὰ τοῦτο μέχρι νῦν τῆς	ἐπιβουλῆς	ἐμπόδιος. Μήπω δὲ καλῶς ἐπὶ
[1, 19]	οὐδ' ἂν Ἀθηνίων εὗρεν καιρὸν	ἐπιβουλῆς.	Ἐτιμωρήσατο μέντοι τοὺς Ἄραβας αὖθις
[1, 31]	ὡς ἔοικεν, ἐπὶ διαμαρτίᾳ τῆς	ἐπιβουλῆς	ἡ σύγχυσις καὶ οὐ Φερώραν
[1, 13]	Τοῖς δ' αἴσθησις γίνεται τῆς	ἐπιβουλῆς	καταχθεῖσιν εἴς τι τῶν παραθαλασσίων
[1, 26]	καὶ τεθνήξεσθαι μὴ κρατήσας τῆς	ἐπιβουλῆς.	Κτείναντι δὲ εἶναι σωτηρίας ἀφορμὴν
[1, 13]	τότε Σύρων τὴν σύνταξιν τῆς	ἐπιβουλῆς	ὅλην, καταλιπεῖν Ὑρκανὸν ὑπέμεινεν, ἀλλὰ
[1, 30]	τοῦ ἀρχιερέως θυγάτηρ Μαριάμμη τῆς	ἐπιβουλῆς	συνίστωρ· βασανιζόμενοι γὰρ τοῦτ' ἀπέδειξαν
[1, 24]	τὸν βασιλικὸν γάμον πρὸς ἔρωτα	δούλης,	ἐφ' ᾧ χαλεπήνας Ἡρώδης τὴν
[1, 21]	ὑπερβολὴν εὐνοίας καὶ ἐπὶ τῆς	πύλης	ἐχάραξεν τὸ ὄνομα, ἣν αὐτὸς
[1, 28]	τοὺς γάμους ἐπὶ συμφέροντι τῆς	ἐμῆς	βασιλείας καὶ τῶν ἐμῶν ἐκγόνων
[1, 0]	Ἀδιαβηνούς τε γνῶναι διὰ τῆς	ἐμῆς	ἐπιμελείας ἀκριβῶς, ὅθεν τε ἤρξατο
[1, 0]	δίειμι, τὰ δὲ προγενέστερα τῆς	ἐμῆς	ἡλικίας ἐπιδραμῶ συντόμως, (ὡς Ἀντίοχος
[1, 32]	δὲ μιαρὸν τοῦτο θηρίον τῆς	ἐμῆς	ὑπερεμπλησθὲν ἀνεξικακίας ἤνεγκεν κατ' ἐμοῦ
[1, 21]	καὶ φίλους οὐδὲ τῆς ἑαυτοῦ	μνήμης	ἠμέλησεν, ἀλλὰ φρούριον μὲν ἐπιτειχίσας
[1, 31]	πόλις ἤδη τῆς κατ' Ἀντιπάτρου	φήμης	πεπλήρωτο καὶ μόνος ἠγνόει τὰ
[1, 31]	καὶ ὡς ὑπὸ Καίσαρος μετὰ	τιμῆς	ἀπολυθείη. (Ὁ βασιλεὺς δὲ εἰς
[1, 21]	ἐπιτήδειον τόπον τῆς πρὸς Καίσαρα	τιμῆς	γυμνὸν εἴασεν. Ἐπεὶ δὲ τὴν
[1, 10]	τῷ τιμήσαντι τὸ μέτρον τῆς	τιμῆς	θέμενος πάσης ἐπίτροπος Ἰουδαίας ἀποδείκνυται
[1, 9]	καὶ ἀτελείᾳ τῆς τε ἄλλης	τιμῆς	καὶ φιλοφρονήσεως ἕνεκεν ζηλωτὸν ἐποίησεν
[1, 28]	μὴ στερίσκειν αὐτὸν ἧς ἠξίωσεν	τιμῆς,	μηδὲ αὐτῷ μὲν ὄνομα βασιλείας,
[1, 6]	δὲ ἐκστάντα τῆς ἄλλης ἀπολαύειν	τιμῆς	ὥσπερ ἀδελφὸν βασιλέως. Ἐπὶ τούτοις
[1, 32]	νόσῳ χαλεπῇ· περὶ μέντοι τῆς	Ἀκμῆς	καὶ τῶν κατὰ Σαλώμης ἐσκευωρημένων
[1, 32]	ἀπὸ Ῥώμης παρὰ Λιουίας θεραπαινίδος	Ἀκμῆς	τοὔνομα. Καὶ παρὰ μὲν ταύτης
[1, 31]	δὲ τῆς ἐπὶ τὸν πατέρα	τόλμης	ἐκόμιζεν τὰς κατὰ τῶν ἀδελφῶν
[1, 30]	ἀδελφοί. Βασιλεὺς δὲ τῆς μητρῴας	τόλμης	καὶ τὸν υἱὸν ἠμύνατο· τὸν
[1, 18]	περιῆν τῇ Ῥωμαίων ἐμπειρίᾳ καίτοι	τόλμης	οὐδεμίαν καταλιπόντων ὑπερβολήν· φανερῶς μέν
[1, 26]	αὐτὸς τοῖς Ὑρκανοῦ καὶ τοῖς	Μαριάμμης	δαίμοσιν· οὐδὲ γὰρ πρέπειν αὐτὸν
[1, 22]	Τὸ δὲ τούτων ἰσχυρότερον ὁ	Μαριάμμης	ἔρως συνήργει καθ' ἡμέραν ἐκκαίων
[1, 24]	πολλάκις δ' αὐτοῦ διαδιδόντος τῶν	Μαριάμμης	ἐσθήτων τινὰ ταῖς μεταγενεστέραις γυναιξὶν
[1, 22]	υἱὸν Ἀντίπατρον διὰ τοὺς ἐκ	Μαριάμμης	ἐφυγάδευσεν τῆς πόλεως μόναις ταῖς
[1, 30]	τὴν τελευτήν, ἀλλὰ τὸν ἐκ	Μαριάμμης	Ἡρώδην γεγραφέναι. Καὶ κατὰ τοῦτό
[1, 28]	Ἀντιπάτρου θείῳ. Τῶν δ' ἐκ	Μαριάμμης	θυγατέρων ἡ μὲν ἀδελφῆς υἱὸν
[1, 23]	δ' ἐξίσχυσεν εἰσαγαγεῖν ἐπὶ τὴν	Μαριάμμης	κοίτην τὴν μητέρα. Δυσὶ δ'
[1, 22]	ἦν μῖσος εἰς αὐτὸν τῆς	Μαριάμμης,	ὅσος ἐκείνου πρὸς αὐτὴν ἔρως.
[1, 28]	Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου τὰς ἐκ	Μαριάμμης.	Οὔσης δὲ πολυπροσώπου τῆς γενεᾶς
[1, 22]	ἐπέβαλλεν αὐτῷ. (Τῶν δὲ ἐκ	Μαριάμμης	πέντε τέκνων γενομένων δύο μὲν
[1, 28]	ἐκ Δωρίδος, Ἡρώδης δ' ἐκ	Μαριάμμης	τῆς τοῦ ἀρχιερέως θυγατρός, Ἀντίπας
[1, 29]	δὲ Ἡρώδης διάδοχος ὁ ἐκ	Μαριάμμης	τῆς τοῦ ἀρχιερέως θυγατρὸς γεγονώς.
[1, 16]	Ἡρώδης ἐπαύσατο τῆς πρὸς Ἀντώνιον	ὁρμῆς·	ἀκηκοὼς δ' αὐτὸν μετὰ πολλῆς
[1, 33]	πράξεως· τοὺς γὰρ ἀφ' ἑκάστης	κώμης	ἐπισήμους ἄνδρας ἐξ ὅλης Ἰουδαίας
[1, 1]	Ἀσαμωναίου τῶν ἱερέων εἷς ἀπὸ	κώμης	Μωδεεὶν ὄνομα, συνασπίσας μετὰ χειρὸς
[1, 24]	καὶ τῆς φυγῆς Κοστόβαρος ὁ	Σαλώμης	ἀνήρ, ᾧ συνῴκισεν αὐτὴν ὁ
[1, 32]	τῆς ἐπιστολῆς καὶ τῶν κατὰ	Σαλώμης	ἐνσκευασθεισῶν ἔννοια μὲν ἐμπίπτει τῷ
[1, 32]	(Μετὰ δὲ ταῦτα καὶ κατὰ	Σαλώμης	ἐπίβουλος Ἀντίπατρος εὑρίσκεται· τῶν γὰρ
[1, 32]	ταύτης ἐπέσταλτο βασιλεῖ τὰς παρὰ	Σαλώμης	ἐπιστολὰς ἐν τοῖς Λιουίας εὑρηκέναι
[1, 32]	τῆς Ἀκμῆς καὶ τῶν κατὰ	Σαλώμης	ἐσκευωρημένων ἐπέστειλεν Καίσαρι. Τήν τε
[1, 23]	ὥραν ὁ μὲν τῆς τηθίδος	Σαλώμης,	ἣ τῆς μητρὸς αὐτῶν κατηγόρησεν,
[1, 28]	Ἀριστοβούλῳ δ' ἐκ Βερνίκης τῆς	Σαλώμης	Ἡρώδης μὲν καὶ Ἀγρίππας καὶ
[1, 27]	πονηροτάτοις, εἴ γε Φερώρα καὶ	Σαλώμης	καταγνοὺς πολλάκις θάνατον πιστεύεις τούτοις
[1, 32]	δι' εὔνοιαν. Αἱ δὲ τῆς	Σαλώμης	λοιδορίας τε τοῦ βασιλέως περιεῖχον
[1, 22]	οὖν ἀποδημήσειν Ἰωσήπῳ τῷ ἀνδρὶ	Σαλώμης	τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ, πιστὸς δὲ
[1, 23]	παῖδας ἀποδείκνυμι βασιλεῖς, καὶ τῆς	γνώμης	πρῶτον τὸν θεὸν σύμψηφον, ἔπειτα
[1, 0]	τῷ γράφειν, ὅσῳ καὶ τῆς	γνώμης·	τὰ γὰρ κατ' αὐτοὺς ἐσπούδαζον
[1, 25]	Ἡρώδου ποσίν, ὡς πολλάκις ἔτυχεν	συγγνώμης	αἰτούμενος καὶ μιαρὸν μὲν ἑαυτὸν
[1, 8]	ἐπειδὴ πολλοὺς εὗρεν ἐστρατοπεδευμένους, ἐπειρᾶτο	συγγνώμης	ὑποσχέσει περὶ τῶν ἡμαρτημένων πρὸ
[1, 8]	κατὰ δέος τῶν ἐπὶ τῆς	Ῥώμης	αἰχμαλώτων, τοῦ τε ἀνδρὸς καὶ
[1, 8]	Ἀντιγόνου τοῦ παιδός, ὃς ἀπὸ	Ῥώμης	αὐτῷ συναπέδρα, δεσμώτης ἐπὶ Γαβίνιον
[1, 31]	ἀδελφῶν ἐφίμουν· γράφει γοῦν ἀπὸ	Ῥώμης	ἄφιξιν ἑαυτοῦ ταχεῖαν εὐαγγελιζόμενος, καὶ
[1, 22]	μάλιστα δὲ μετὰ τὴν ἐκ	Ῥώμης	ἄφιξιν. Πρῶτον μὲν γὰρ τὸν
[1, 21]	Ὀλυμπίασιν Διός, ᾧ καὶ προσείκασται,	Ῥώμης	δὲ ἴσος Ἥρᾳ τῇ κατ'
[1, 14]	κατὰ τὴν Ἰταλίαν θορύβους ἐπὶ	Ῥώμης	ἔπλει. (Κινδυνεύσας δὲ περὶ Παμφυλίαν
[1, 31]	μένων τοιαύτας κατ' αὐτῶν ἐπὶ	Ῥώμης	ἠγόραζεν ἐπιστολὰς προσιών τε ὡς
[1, 29]	καὶ Συλλαῖος ὁ Ἄραψ ἐπὶ	Ῥώμης,	ἠμεληκὼς μὲν τῶν Καίσαρος προσταγμάτων,
[1, 9]	συγκλήτου φυγόντων ὑπὲρ τὸν Ἰόνιον	Ῥώμης	καὶ τῶν ὅλων κρατήσας ἀνίησι
[1, 0]	αὐτῷ σημεῖα καὶ τὰς ἐπὶ	Ῥώμης	μεταβολάς, καὶ ὡς αὐτὸς ὑπὸ
[1, 23]	(Τὸν γοῦν Ἀλέξανδρον σύρας μέχρι	Ῥώμης	ὁ πατὴρ τῆς ἐφ' ἑαυτῷ
[1, 8]	γίνεται θορύβων Ἀριστόβουλος ἀποδρὰς ἐκ	Ῥώμης,	ὃς αὖθις πολλοὺς Ἰουδαίων ἐπισυνίστη,
[1, 31]	λαμπρότερόν τις ἐκείνου πλέοντος ἐπὶ	Ῥώμης	οὔτε ἀτιμότερον ὑπεδέχθη. Ὁ δὲ
[1, 31]	καὶ Φίλιππος βασιλέως παῖδες ἐπὶ	Ῥώμης	παιδευόμενοι μειράκιά τε ἤδη καὶ
[1, 23]	καὶ τὸ πρότερον μὲν ἐπὶ	Ῥώμης	παιδευόμενοι, πλέον δ' ὡς εἰς
[1, 32]	οἰκετῶν ἧκεν ἐπιστολὰς κομίζων ἀπὸ	Ῥώμης	παρὰ Λιουίας θεραπαινίδος Ἀκμῆς τοὔνομα.
[1, 23]	βούλεται. (Μετὰ ταῦτα δ' ἀπὸ	Ῥώμης	ὑπέστρεφεν ὁ βασιλεύς, τῶν μὲν
[1, 23]	καὶ τάχιον γεγραφὼς τοῖς ἐπὶ	Ῥώμης	φίλοις συλλαμβάνεσθαι περὶ τὴν δίκην
[1, 31]	ἐπιστολὰς ἐξ ὀνόματος τῶν ἐπὶ	Ῥώμης	φίλων, οὓς δὲ ἔπειθεν γράψαι
[1, 28]	φίλους οὐκ ὀλίγα πέμπων ἐπὶ	Ῥώμης	χρήματα. Οἵ γε μὴν περὶ
[1, 31]	τῷ πλήθει τῆς εἰς ταῦτα	δαπάνης	τοὺς εἰς ἐκεῖνα μισθοὺς ἐγκαταγράψῃ·
[1, 28]	μὲν ἐκ Γλαφύρας υἱεῖς δύο	Τιγράνης	καὶ Ἀλέξανδρος, Ἀριστοβούλῳ δ' ἐκ
[1, 22]	ἐπιβουλῆς ἀνεῖλεν, ὃν ᾐχμαλωτίσατο μὲν	Βαζαφράνης	καταδραμὼν Συρίαν, ἐξῃτήσαντο δὲ κατὰ
[1, 1]	ὃν καιρὸν Ἀντίοχος ὁ κληθεὶς	Ἐπιφανὴς	διεφέρετο περὶ ὅλης Συρίας πρὸς
[1, 0]	συντόμως, (ὡς Ἀντίοχος ὁ κληθεὶς	Ἐπιφανὴς	ἑλὼν κατὰ κράτος Ἱεροσόλυμα καὶ
[1, 28]	γὰρ ἂν οὕτω πατὴρ τῆς	ὀρφανῆς.	Καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς ὁ
[1, 26]	τοῦ πατρὸς λέγοντος ὁ μόνος	εὐγενὴς	Ἀλέξανδρος καὶ τὸν πατέρα δι'
[1, 14]	Τῆς δὲ συγκλήτου πρὸς ταῦτα	κεκινημένης	ὡς παρελθὼν Ἀντώνιος καὶ πρὸς
[1, 19]	χαλεπώτερον· ὡς γοῦν ἁπάσης Ἰουδαίας	κατερριμμένης	οἰηθέντες ἐρήμου τῆς χώρας κρατήσειν
[1, 2]	καὶ τοῦ πάθους ὅλος ἦν.	Τριβομένης	δὲ διὰ ταῦτα τῆς πολιορκίας
[1, 25]	μὲν αὐτοῖς ἤδη καὶ τέκνων,	στεργομένης	δ' οὕτως ὑπὸ τοῦ μειρακίου
[1, 18]	ἀντισχεῖν διεγνωκότες. Ἀμέλει τηλικαύτης δυνάμεως	περικαθεζομένης	πέντε μησὶν διήνεγκαν τὴν πολιορκίαν,
[1, 26]	μὲν γὰρ εὐγενείας ἑτέρων μνείας	γενομένης	αὐτὸς ἀλόγως ὑβρίζεσθαι, τοῦ πατρὸς
[1, 6]	καὶ φρονήματι προεῖχεν ὁ Ἀριστόβουλος.	Γενομένης	δὲ αὐτοῖς περὶ τῶν ὅλων
[1, 17]	ὁρμὴν ὑποδείσαντες αὐτοῦ προθύμως ἀντεπεξῆλθον.	Γενομένης	δὲ τῆς παρατάξεως τὰ μὲν
[1, 4]	τὸν Ἀντίοχον. Καρτερᾶς δὲ μάχης	γενομένης	ἕως μὲν περιῆν Ἀντίοχος ἀντεῖχεν
[1, 9]	Ἀντιοχείᾳ Πομπηίου τοῦτ' ἐπιστείλαντος καὶ	γενομένης	κατηγορίας πρὸ τοῦ βήματος ὧν
[1, 19]	μὴ γὰρ ἐξαπιναίου τῆς συμβολῆς	γενομένης	οὐδ' ἂν Ἀθηνίων εὗρεν καιρὸν
[1, 4]	κατὰ τὴν Γαυλάνην ἐνέδρας αὐτῷ	γενομένης	πᾶσαν ἀποβάλλει τὴν στρατιὰν συνωσθεῖσαν
[1, 8]	χιλίων. Ῥωμαῖοι δ' ἐπηκολούθουν, καὶ	γενομένης	συμβολῆς μέχρι πολλοῦ μὲν οἱ
[1, 13]	τὸ χωρίον καταλαβεῖν· ἐν ᾧ	γενομένης	συμβολῆς ὠσάμενοι τοὺς πολεμίους καὶ
[1, 31]	τῶν περὶ τὴν μητέρα κακῶν	προμαντευομένης	ἤδη καὶ καθ' ἑαυτὴν τῆς
[1, 21]	τῆς Ἑλλάδος ἀλλ' ὅλης τῆς	οἰκουμένης	δῶρον, εἰς ἣν ἡ δόξα
[1, 18]	φόνῳ βραχὺ καὶ τὴν τῆς	οἰκουμένης	ἡγεμονίαν ἀντάλλαγμα κρίνοι. Τοῦ δὲ
[1, 32]	τῆς εὐσεβείας καὶ ὁ τῆς	οἰκουμένης	προστάτης Καῖσαρ, ὁ φιλοπάτορα πολλάκις
[1, 7]	ἀμύνονται τοῖς σαββάτοις. Ἤδη δὲ	ἀναπεπληρωμένης	τῆς φάραγγος πύργους ὑψηλοὺς ἐπιστήσας
[1, 1]	δὲ τόπον, ὃς καλεῖται Βεθζαχαρία	στενῆς	οὔσης τῆς παρόδου Ἰούδας ὑπαντᾷ
[1, 10]	τε ἰδίων κτημάτων καὶ κοινῆς	εἰρήνης	ἀπολαύοντες· εἰ δὲ πείθοιντο ταῖς
[1, 7]	τοῖς βέλεσιν ἀνειλημένους· ὥσπερ γὰρ	εἰρήνης	βαθείας κατεχούσης τὴν πόλιν αἵ
[1, 32]	εἰσηγμένων Ἀντίπατρος εἰσέρχεται καὶ πεσὼν	πρηνὴς	πρὸ τῶν ποδῶν τοῦ πατρός,
[1, 24]	ἐν ταῖς ὑποψίαις εὐθέως ἀνῄρει.	Δεινῆς	δὲ ἀνομίας ἐνεπλήσθη τὸ βασίλειον·
[1, 26]	τῆς μητρὸς αὐτῶν φόνον τὴν	ἐκείνης	ἀρχὴν σπαθήσας, ἀλλ' ἔτι καὶ
[1, 26]	εἰ καὶ αὐτοὺς ἀφαιρεῖται τὴν	ἐκείνης	βασιλείαν· ἐφ' οἷς ὁ Εὐρυκλῆς
[1, 31]	ποτε προσθήκη γένοιτο τῶν κατ'	ἐκείνης	διαβολῶν. Οἱ δὲ ἀσκεπτότεροι καὶ
[1, 29]	αὐτῷ μήτ' ἄλλῳ τινὶ τῶν	ἐκείνης	διαλέγεσθαι. Ὁ δὲ φανερῶς μὲν
[1, 30]	μετὰ Μαριάμμην καὶ τοὺς ἐξ	ἐκείνης	ἑτέρου τινός, ὥστε ἄμεινον εἶναι
[1, 24]	ἰδίας γυναικός· μετὰ δὲ τὴν	ἐκείνης	τελευτὴν καθωσίωσε τὴν πρεσβυτάτην τῶν
[1, 10]	τῶν τε ἰδίων κτημάτων καὶ	κοινῆς	εἰρήνης ἀπολαύοντες· εἰ δὲ πείθοιντο
[1, 24]	Ἀλέξανδρον ξιφήρη. Συλλαβὼν οὖν αὐτὸν	ἐξαπίνης	ἔδησεν καὶ πρὸς βάσανον ἐχώρει
[1, 18]	τῶν ὑπονόμων ἐν μέσοις αὐτοῖς	ἐξαπίνης	ἐφαίνοντο, καὶ πρὶν κατασεισθῆναί τι
[1, 32]	κἀμοῦ μισήσῃς τὴν τύχην κἀμὲ	κρίνῃς	πάσης ἄξιον συμφορᾶς τοιούτους υἱοὺς
[1, 3]	γὰρ κυρίαν τῶν ὅλων ὁ	Ἰωάννης	ἀπολελοίπει, καὶ μέχρι τοσαύτης ὠμότητος
[1, 1]	ἡμέρας ὀλίγας ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ	Ἰωάννης	ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ τῶν τὰ Ἀντιόχου
[1, 2]	λοιπὸν δ' ἐπιβιοὺς ἐν εὐδαιμονίᾳ	Ἰωάννης	καὶ τὰ κατὰ τὴν ἀρχὴν
[1, 2]	οἶκον αὐτῶν παρηνόμησεν. Ὁ δὲ	Ἰωάννης	ὁπότε μὲν ἐνθυμηθείη τὸ παράστημα
[1, 2]	Ἀντίοχος ἐπὶ Μήδους στρατεύσας καιρὸν	ἀμύνης	αὐτῷ παρεῖχεν· εὐθέως γὰρ ὥρμησεν
[1, 25]	χαλεπώτερα πάσχων ὑπὸ τἀδελφοῦ τῆς	ἀμύνης	ἐπίπροσθεν τίθεσθαι τὸ τῆς φύσεως
[1, 1]	τῶν ἀδικημάτων τοὺς πάσχοντας εἰς	ἀμύνης	τόλμαν ἠρέθισε. (Ματθίας γοῦν υἱὸς
[1, 10]	Καπετωλίῳ χαραχθῆναι τῆς τε αὐτοῦ	δικαιοσύνης	σημεῖον καὶ τῆς τἀνδρὸς ἐσομένας
[1, 10]	ἀκούσας Ὑρκανὸν μὲν ἀξιώτερον τῆς	ἀρχιερωσύνης	ἀπεφήνατο, Ἀντιπάτρῳ δὲ δυναστείας αἵρεσιν
[1, 4]	τὴν μάχην, ἔπειτα τὴν ἵππον	ἐξαίφνης	ἐπιστρέψας, μυρία δ' ἦν τὸν
[1, 4]	ἦν ἐν αὐτῷ. Ἐπελθὼν δ'	ἐξαίφνης	ὁ Θεόδωρος τά τε σφέτερα
[1, 22]	δέλεαρ δ' αὐτῷ θανάτου τῆς	υἱωνῆς	ὁ γάμος κατέστη· τούτῳ γὰρ
[1, 17]	ξιφήρης, ἔπειτα δεύτερος καὶ τρίτος,	ἑξῆς	δὲ πλείους. Οὗτοι καταπεφεύγεσαν μὲν
[1, 21]	τῷ μεγέθει πολυτέλειαν διὰ τῶν	ἑξῆς	δηλώσομεν. Καὶ πόλιν ἄλλην κτίσας
[1, 21]	τὸ δ' ἀκριβὲς ἐν τοῖς	ἑξῆς	δηλώσομεν. (Ὁ δὲ βασιλεὺς καὶ
[1, 14]	τοὺς ὑπολειφθέντας ἀναλαβών, τῇ δ'	ἑξῆς	εἰς Ῥινοκούρουρα προελθόντι τὰ περὶ
[1, 32]	τῆς φαρμακείας τάς τε μηνύσεις	ἑξῆς>	ἐπεδείκνυεν καὶ περὶ Φερώρα κατεσχετλίαζεν,
[1, 15]	Σίλωνος προφάσεις, εἴς τε τὰς	ἑξῆς	ἡμέρας μὴ διαλιπεῖν τὴν χορηγίαν
[1, 0]	ὅσην ἐπῆλθον ἀλώμενοι καὶ πόσα	ἑξῆς	κατέλαβον καὶ ὅπως μετανέστησαν, νῦν
[1, 33]	παντὶ τῷ ἔθνει μεγίστης ἠξιωμένοι	δόξης,	Ἰούδας τε υἱὸς Σεπφεραίου καὶ
[1, 3]	ἐπικατασπείσαντος τὸ αἷμα. Τῆς δὲ	βοῆς	ἀκούσας ὁ βασιλεὺς τὴν αἰτίαν
[1, 17]	συμμαχῶν, αὐτὸς δὲ μετὰ τῆς	λοιπῆς	δυνάμεως ἠκολούθει σχεδόν. (Ὄντι δ'
[1, 16]	τεσσαράκοντα ἡμέρας ἐπῆλθεν μετὰ τῆς	λοιπῆς	δυνάμεως. Οὐ μὴν πρὸς τὴν
[1, 10]	παρὼν γίνεται παραδόξως Ἀντιπάτρῳ μείζονος	προκοπῆς	αἴτιος· δέον γὰρ ἀποδύρεσθαι περὶ
[1, 4]	ὑπὲρ Ἀντιπατρίδος παρωρείου καὶ τῶν	Ἰόππης	αἰγιαλῶν διαταφρεύει φάραγγι βαθείᾳ, πρὸ
[1, 21]	ἐπεδείξατο. Μεταξὺ γὰρ Δώρων καὶ	Ἰόππης,	ὧν ἡ πόλις μέση κεῖται,
[1, 3]	τῶν σπλάγχνων ὑπ' ἀκράτου τῆς	λύπης	σπαραττομένων ἄθρουν αἷμα ἀναβάλλει. Ττοῦτό
[1, 27]	τινες ἠκολούθησαν. Οὐολούμνιος δὲ τῆς	σκυθρωπῆς	ἀποφάσεως ἤρξατο, καὶ μετ' αὐτὸν
[1, 17]	αὐτοῦ τις ἐκτρέχει τῶν πολεμίων	ξιφήρης,	ἔπειτα δεύτερος καὶ τρίτος, ἑξῆς
[1, 32]	μισήσῃς τὴν τύχην κἀμὲ κρίνῃς	πάσης	ἄξιον συμφορᾶς τοιούτους υἱοὺς γεγεννηκότα.
[1, 10]	μὲν αὐτὸν μετὰ τῶν ἀδελφῶν	πάσης	ἀπελαύνοιεν τῆς πατρίου γῆς, πολλὰ
[1, 10]	τὸ μέτρον τῆς τιμῆς θέμενος	πάσης	ἐπίτροπος Ἰουδαίας ἀποδείκνυται καὶ προσεπιτυγχάνει
[1, 24]	χαλεποί, Φερώρας δὲ μείζων, ὃς	πάσης	μὲν ἐκοινώνει τῆς βασιλείας πλὴν
[1, 27]	καὶ Φερώρας, μεθ' οὓς οἱ	πάσης	Συρίας ἄριστοι πλὴν Ἀρχελάου τοῦ
[1, 30]	εἰ μὲν εἴποι τἀληθές, ἀφήσειν	πάσης	τιμωρίας ἐπομνύμενος, εἰ δ' ὑποστείλαιτο,
[1, 26]	τολμηρὸς ἀνὴρ καὶ δεινὸς μιμήσασθαι	πάσης	χειρὸς γράμματα· πολλὰ γοῦν παραχαράξας
[1, 11]	ἔδοξε, τότε μὲν αὐτὸν Συρίας	ἁπάσης	ἐπιμελητὴν καθιστᾶσιν δύναμιν πεζήν τε
[1, 19]	ἀεί τι χαλεπώτερον· ὡς γοῦν	ἁπάσης	Ἰουδαίας κατερριμμένης οἰηθέντες ἐρήμου τῆς
[1, 18]	τῶν χρημάτων καὶ τῆς λείας	ἁπάσης	ὁ Πάρθος εὐθὺς ἐχαρίσθη. ~(Τοῦ
[1, 13]	κατὰ λόχους φόνος ἦν ἀδιάλειπτος.	(Ἐνστάσης	δ' ἑορτῆς, ἣ πεντηκοστὴ καλεῖται,
[1, 33]	ἥπτοντο τῆς ἐπιχειρήσεως οἱ νέοι.	Μέσης	γοῦν ἡμέρας καὶ πολλῶν κατὰ
[1, 32]	πέπεισμαι. Δέδοικα δέ, μὴ κἀμοῦ	μισήσῃς	τὴν τύχην κἀμὲ κρίνῃς πάσης
[1, 32]	πάντα, μνημονεύσας ὧν ὑπέσχου. (Ταύτης	φωραθείσης	τῆς ἐπιστολῆς καὶ τῶν κατὰ
[1, 8]	Συρίας πρὸς τὸν Γαβινίου χωρισμὸν	κινηθείσης	καὶ Ἰουδαίους πάλιν ἀπέστησεν Ἀλέξανδρος
[1, 5]	τῆς πόλεως. Οἱ μὲν οὖν	δοθείσης	ἀδείας ἐσκεδάσθησαν ἀνὰ τὴν χώραν·
[1, 17]	πορείαν αὐτὸς διὰ Φοινίκης ἐποιήσατο.	Συναθροισθείσης	δὲ τῆς ὅλης δυνάμεως εἰς
[1, 14]	Ἡρώδην συμφέρειν ἔλεγεν, ἐπιψηφίζονται πάντες.	Λυθείσης	δὲ τῆς βουλῆς Ἀντώνιος μὲν
[1, 18]	ἱερὸν ἡλίσκετο, καὶ τῆς δυνάμεως	ἐπεισχυθείσης	πανταχοῦ φόνος ἦν μυρίος, τῶν
[1, 31]	προσιέναι τολμῶντος· ἐμισεῖτο μὲν γὰρ	ἐπίσης,	καὶ τότε φανῆναι τὸ μῖσος
[1, 0]	ἐμαυτὸν πολέμου διεξοδικώτερον καὶ μεθ'	ὅσης	ἂν ἐξεργασίας δύνωμαι δίειμι, τὰ
[1, 32]	ἐλέγχους, πάρειμι διὰ γῆς καὶ	θαλάσσης	οὐδὲν οὐδαμοῦ παθὼν ὁ πατροκτόνος.
[1, 24]	πᾶν τὸ νοηθὲν ἦν ἐπὶ	γλώσσης·	καὶ παροξύνοντες μὲν ἐνέκειντο πολλοί,
[1, 31]	Φθείρου, δυσσεβεστάτη κεφαλή, μηδέ μου	ψαύσῃς	πρὶν ἀποσκευάσασθαι τὰ ἐγκλήματα. Δίδωμι
[1, 28]	παῖς προσλάβοι. Κατηντιβόλει δὲ πολλῆς	οὔσης	γενεᾶς κατὰ τὸ βασίλειον μεταθεῖναι
[1, 28]	καὶ Ἀριστοβούλου τὰς ἐκ Μαριάμμης.	Οὔσης	δὲ πολυπροσώπου τῆς γενεᾶς ὁ
[1, 21]	περὶ αὐτὸν ἀνετειχίσατο χώραν τῆς	οὔσης	διπλασίονα, ἀμέτροις μὲν χρησάμενος τοῖς
[1, 1]	τόπον, ὃς καλεῖται Βεθζαχαρία στενῆς	οὔσης	τῆς παρόδου Ἰούδας ὑπαντᾷ μετὰ
[1, 8]	Ἀλεξάνδρειον ἐνεχείρισεν. Ἃ πάντα Γαβίνιος	ἐναγούσης	τῆς Ἀλεξάνδρου μητρὸς κατέστρεψεν, ὡς
[1, 5]	παροξυνάντων ἐπ' ἐκείνους τὸν Ἀλέξανδρον·	ἐνδιδούσης	δ' ὑπὸ δεισιδαιμονίας ἀνῄρουν οὓς
[1, 14]	μὲν λαμπρῶς ὑπὸ Κλεοπάτρας στρατηγὸν	ἐλπιζούσης	ἕξειν εἰς ἃ παρεσκευάζετο· διακρουσάμενος
[1, 6]	τῆς κατὰ τὸ πρεσβεῖον αὐτῷ	προσηκούσης	ἀρχῆς. Προκατασκευάσας δὲ ἀμφοτέρους, νύκτωρ
[1, 24]	ἀπ' αὐτοῦ φυγόντα καὶ μὴ	προσηκούσης	πόλεως ἐξαγαγεῖν. Τὰ δὲ μειράκια
[1, 0]	οὔτε τὸ πλῆθος τῆς Ῥωμαίων	καμούσης	στρατιᾶς οὔτε τὸ μέγεθος τῶν
[1, 1]	ἕτερον καὶ τῶν ἐναγισμῶν ἤρξατο.	Λαμβανούσης	δὲ ἄρτι τὸ ἱερὸν κατάστημα
[1, 7]	καὶ τὴν φάραγγα πᾶσαν ὕλην	συμφορούσης	τῆς δυνάμεως. Χαλεπὸν δ' ἦν
[1, 1]	ἐποιησάμην. ~(Στάσεως τοῖς δυνατοῖς Ἰουδαίων	ἐμπεσούσης	καθ' ὃν καιρὸν Ἀντίοχος ὁ
[1, 5]	τὴν Ἀρμενίαν Λευκόλλου. (Κἀν τούτῳ	νοσούσης	Ἀλεξάνδρας ὁ νεώτερος τῶν παίδων
[1, 19]	οὐδ' ὑπὲρ τέκνων οὐδ' ὑπὲρ	κινδυνευούσης	πατρίδος, ἀλλ' ὑπὲρ τῶν πρέσβεων
[1, 7]	ἀνειλημένους· ὥσπερ γὰρ εἰρήνης βαθείας	κατεχούσης	τὴν πόλιν αἵ τε θυσίαι
[1, 24]	δὲ καὶ πάλαι μὲν ἔτι	ζώσης	τῆς βασιλίδος ἐπιβουλεύειν αὐτῷ φαρμάκοις,
[1, 23]	τὴν ἑαυτῶν εὐγένειαν οὐκ ἐκράτουν	τῆς	ἀγανακτήσεως, ἐφ' ἑκάστου δὲ τῶν
[1, 18]	ἐσχάτου διὰ ψυχρᾶς ἐλπίδος ἄξιος	τῆς	ἀγεννείας πέλεκυς ἐκδέχεται. (βασιλεὺς δὲ
[1, 22]	ἀποδημήσειν Ἰωσήπῳ τῷ ἀνδρὶ Σαλώμης	τῆς	ἀδελφῆς αὐτοῦ, πιστὸς δὲ ἦν
[1, 32]	πεπεισμένη τὸν βασιλέα μὴ φείσεσθαι	τῆς	ἀδελφῆς, ὅταν ἀναγνῷ. Καλῶς δὲ
[1, 29]	γυνὴ μετὰ τῆς μητρὸς καὶ	τῆς	ἀδελφῆς προσλαβοῦσα καὶ τὴν Ἀντιπάτρου
[1, 0]	διαφοράς. (Καὶ ὡς ἄρας ἀπὸ	τῆς	Αἰγύπτου Τίτος δεύτερον εἰς τὴν
[1, 16]	καὶ τῶν βιαζομένων δὲ πολλοὶ	τῆς	αἰχμαλωσίας προείλοντο θάνατον. Ἔνθα καὶ
[1, 32]	ἐπεσχέθη νόσῳ χαλεπῇ· περὶ μέντοι	τῆς	Ἀκμῆς καὶ τῶν κατὰ Σαλώμης
[1, 5]	δ' ἀναλώματα καὶ αἱ δυσχέρειαι	τῆς	Ἀλεξάνδρας. Δεινὴ δ' ἦν τὰ
[1, 8]	ἐνεχείρισεν. Ἃ πάντα Γαβίνιος ἐναγούσης	τῆς	Ἀλεξάνδρου μητρὸς κατέστρεψεν, ὡς μὴ
[1, 0]	πατρίῳ φωνῇ μεταβαλόντες οὐ πολὺ	τῆς	ἀληθείας διήμαρτον. Ὅπου δ' οἵ
[1, 30]	σοῦ θεὸς ὁ μάρτυς ἐμοὶ	τῆς	ἀληθείας πλανηθῆναι μὴ δυνάμενος· ὅτε
[1, 20]	δὲ φρόνημα βασιλεύς· μηδὲν γοῦν	τῆς	ἀληθείας ὑποστειλάμενος ἄντικρυς εἶπεν· ἐγώ,
[1, 25]	ἀμείψωμεν τὰς δεξιὰς καὶ γενώμεθα	τῆς	ἀλλήλων ὀργῆς διάδοχοι. (Τούτοις περικομπήσας
[1, 6]	μὲν Ἀριστόβουλον, Ὑρκανὸν δὲ ἐκστάντα	τῆς	ἄλλης ἀπολαύειν τιμῆς ὥσπερ ἀδελφὸν
[1, 6]	τε ἕνεκα καὶ πλούτου καὶ	τῆς	ἄλλης ἰσχύος πρωτεύων τοῦ ἔθνους.
[1, 17]	τε αὐτῆς Ἱεριχοῦντος καὶ ἐκ	τῆς	ἄλλης χώρας, οἱ μὲν διὰ
[1, 7]	ἥψατο, ἀλλὰ καὶ μετὰ μίαν	τῆς	ἁλώσεως ἡμέραν καθᾶραι τὸ ἱερὸν
[1, 32]	ταμίας τῶν ὕπνων καὶ χορηγὸς	τῆς	ἀμεριμνίας, ὁ παραμυθούμενος τὴν ἐπὶ
[1, 25]	πολλῷ χαλεπώτερα πάσχων ὑπὸ τἀδελφοῦ	τῆς	ἀμύνης ἐπίπροσθεν τίθεσθαι τὸ τῆς
[1, 24]	οὐ πιθανοῖς οὖσιν ἀλλ' ὑπὸ	τῆς	ἀνάγκης ἐσχεδιασμένοις ὁ βασιλεὺς ἐπίστευσεν
[1, 14]	τέκνοις δυσωπεῖσθαι. Συμβούλοις δ' ἐχρῆτο	τῆς	ἀναιδείας τοῖς ὁμοίως ἀποστερεῖν τὰς
[1, 25]	δὲ καὶ σὲ τὸν ἐπιβουλευθέντα	τῆς	ἀνεξικακίας, εἰ ζῇ μέχρι νῦν
[1, 5]	θεῖον. Οἱ δὲ τὴν ἁπλότητα	τῆς	ἀνθρώπου κατὰ μικρὸν ὑπιόντες ἤδη
[1, 29]	καὶ συγγενῶν ἄλλα τε πολλὰ	τῆς	ἀνθρώπου κατηγόρει καὶ τὴν εἰς
[1, 20]	καὶ γὰρ σὲ κεκερδήκαμεν ἐκ	τῆς	ἀνοίας αὐτοῦ. Κατάρχεις δ' ὡς
[1, 32]	εἰσαγαγεῖν, ἐν οἷς εἰσήχθησαν καὶ	τῆς	Ἀντιπάτρου μητρὸς οἰκέται τινὲς οὐ
[1, 30]	δὲ γυνὴ τήν τε φιλίαν	τῆς	Ἀντιπάτρου μητρὸς πρὸς Φερώραν καὶ
[1, 14]	οἶκτος, καὶ κατὰ μνήμην μὲν	τῆς	Ἀντιπάτρου ξενίας, τὸ δὲ ὅλον
[1, 20]	διέδωκεν. Προυνόησεν δὲ καὶ διὰ	τῆς	ἀνύδρου πορευομένοις μέχρι Πηλουσίου παρασχεῖν
[1, 1]	γὰρ ἐκκέκοπτο, καὶ ἐκβαλὼν ἀπὸ	τῆς	ἄνω πόλεως συνωθεῖ τοὺς στρατιώτας
[1, 15]	Συνῆπτεν δὲ καὶ Σίλων ἀσμένως	τῆς	ἀπαναστάσεως πρόφασιν εὑρών, ᾧ προσέκειντο
[1, 31]	Ἀντίπατρον. (Ἔτι δὲ καὶ πρὸ	τῆς	ἀποδημίας ἐν Ἰουδαίᾳ μένων τοιαύτας
[1, 23]	τρεῖς υἱοὺς παραστησάμενος ἀπελογεῖτο περὶ	τῆς	ἀποδημίας, καὶ πολλὰ μὲν εὐχαρίστει
[1, 31]	τότε μὲν ἀνανήψας ἐν σκέψει	τῆς	ἀπολογίας ἦν. ~(Τῇ δ' ἐπιούσῃ
[1, 6]	Ὑρκανὸν Ἀρέτᾳ προσφυγόντα τῷ βασιλεῖ	τῆς	Ἀραβίας ἀνακτήσασθαι τὴν βασιλείαν ἔπειθεν
[1, 6]	καλουμένην Πέτραν διασώζεται· βασίλειον αὕτη	τῆς	Ἀραβίας ἐστίν. Ἔνθα τῷ Ἀρέτᾳ
[1, 8]	τάλαντα, κἀπὶ τούτοις Σκαῦρος ἐξῆγεν	τῆς	Ἀραβίας τὴν δύναμιν. (Ὁ δ'
[1, 14]	ἐπικηρυκεύσασθαι γὰρ αὐτοὺς ἐκβαλεῖν Ἡρώδην	τῆς	Ἀραβίας, τῷ δὲ ὄντι κατασχεῖν
[1, 30]	καὶ τὴν ἀδελφὴν γύναιον ἐκ	τῆς	Ἀραβίας φαρμάκων ἔμπειρον, ὅπως φίλτρον
[1, 9]	τοῦ σώματος εἶχεν τὰ σημεῖα	τῆς	ἀρετῆς. Αὖθις δὲ καταστησάμενος τὰ
[1, 16]	μὲν Ἀντώνιον θαυμάζοντα καὶ πάλαι	τῆς	ἀρετῆς αὐτὸν τότε μᾶλλον οὕτως
[1, 9]	εἰς Ἀσκάλωνα πέμπει. Κἀκεῖνος ἀποσπάσας	τῆς	Ἀριστοβούλου γυναικὸς Ἀντίγονον καὶ τὰς
[1, 21]	ὁρῶν καὶ τὸ μόνον λείψανον	τῆς	ἀρχαίας Ἑλλάδος ὑπορρέον, οὐ μόνον
[1, 32]	ἐκ βασιλίδος μοι γεγενημένους ἀπέδειξα	τῆς	ἀρχῆς διάδοχον. Ἐξομολογοῦμαί σοι, Οὔαρε,
[1, 32]	φανερῶς δὲ ταῖς διαθήκαις ἐνέγραψα	τῆς	ἀρχῆς διάδοχον καὶ πρόσοδον μὲν
[1, 23]	ὁ μὲν γὰρ ἐμὲ κύριον	τῆς	ἀρχῆς καὶ δικαστὴν διαδόχου κατέστησεν,
[1, 30]	αἰτίαν, τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα. Ταύτης	τῆς	ἀρχῆς ὁ βασιλεὺς λαβόμενος ἐπεξῄει
[1, 10]	οὐ γὰρ ἀνέξεσθαι μετακινούμενον ἐκ	τῆς	ἀρχῆς ὃν αὐτοὶ κατέστησαν. Ἅμα
[1, 5]	διήμαρτεν τῆς ἐλπίδος· ἐκράτησεν γὰρ	τῆς	ἀρχῆς τὸ γύναιον διὰ δόξαν
[1, 10]	Καῖσαρ ἀκούσας Ὑρκανὸν μὲν ἀξιώτερον	τῆς	ἀρχιερωσύνης ἀπεφήνατο, Ἀντιπάτρῳ δὲ δυναστείας
[1, 30]	συγχεόμενον. Ἀλλ' ἐγὼ μὲν ἀπέχω	τῆς	ἀσεβείας τὸ ἐπιτίμιον, σὺ δ'
[1, 12]	μὲν Ἰταλίαν Καῖσαρ ἐπὶ δὲ	τῆς	Ἀσίας Ἀντώνιος, πρεσβευομένων τῶν ἄλλων
[1, 27]	συνελάμβανεν. (Ἐφ' ᾧ τῶν ἐκ	τῆς	αὐλῆς τις κουρέων, Τρύφων ὄνομα,
[1, 10]	ἐπὶ δίκην παρώξυνται, καὶ περὶ	τῆς	ἀφέσεως εὐχαριστεῖν καὶ μὴ πρὸς
[1, 18]	ἔννοιαν λαβὼν κάτεισιν μὲν ἀπὸ	τῆς	βάρεως, προσπίπτει δὲ τοῖς Σοσσίου
[1, 24]	ἦν οὐ μόνον τοῖς ἐκ	τῆς	βασιλείας, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἔξωθεν
[1, 18]	ἐκμειλίσσεται, μισθοῦται δὲ καὶ τὰ	τῆς	βασιλείας ἀπορραγέντα χωρία διακοσίων ταλάντων
[1, 23]	προξενεῖ, τό γε μὴν μέγεθος	τῆς	βασιλείας ἀρκεῖ καὶ πλείοσιν. Οὓς
[1, 21]	εἰς εὐσέβειαν. ~(Πεντεκαιδεκάτῳ γοῦν ἔτει	τῆς	βασιλείας αὐτόν τε τὸν ναὸν
[1, 1]	τελευτᾷ μὲν Ἀντίοχος, κληρονόμος δὲ	τῆς	βασιλείας αὐτοῦ καὶ τῆς πρὸς
[1, 0]	ὡς οἱ τούτων ἔγγονοι περὶ	τῆς	βασιλείας διαστασιάσαντες εἵλκυσαν εἰς τὰ
[1, 19]	δαιμόνιος ἄλλη, κατ' ἔτος μὲν	τῆς	βασιλείας ἕβδομον, ἀκμάζοντος δὲ τοῦ
[1, 20]	οὖν δόγματι τὸ βέβαιόν σοι	τῆς	βασιλείας ἐξαγγέλλω. Πειράσομαι δὲ καὶ
[1, 21]	δὲ οὐκ ἔστιν εἰπεῖν ὅντινα	τῆς	βασιλείας ἐπιτήδειον τόπον τῆς πρὸς
[1, 14]	Καπετώλιον. Τὴν δὲ πρώτην Ἡρώδῃ	τῆς	βασιλείας ἡμέραν Ἀντώνιος εἱστία. ~(Παρὰ
[1, 21]	Πολλαὶ δὲ πόλεις ὥσπερ κοινωνοὶ	τῆς	βασιλείας καὶ χώραν ἔλαβον παρ'
[1, 3]	Ἀντίγονον, ὃν ἠγάπα τε καὶ	τῆς	βασιλείας κοινωνὸν εἶχεν· κτείνει γὰρ
[1, 26]	καὶ τὴν μητέρα καὶ τὰ	τῆς	βασιλείας μύση πάντα κηρύξειν, ἐφ'
[1, 21]	πόλιν, ἣν ἐν τῷ καλλίστῳ	τῆς	βασιλείας πεδίῳ κτίσας ποταμοῖς τε
[1, 24]	μείζων, ὃς πάσης μὲν ἐκοινώνει	τῆς	βασιλείας πλὴν διαδήματος, προσόδους δὲ
[1, 33]	φέρειν ἐνετέλλετο καὶ τὰς διοικήσεις	τῆς	βασιλείας σεσημασμένας· κύριον γὰρ ἁπάντων
[1, 24]	καὶ πάλαι μὲν ἔτι ζώσης	τῆς	βασιλίδος ἐπιβουλεύειν αὐτῷ φαρμάκοις, τότε
[1, 14]	παρεσκευάζετο· διακρουσάμενος δὲ τὰς παρακλήσεις	τῆς	βασιλίδος καὶ μήτε τὴν ἀκμὴν
[1, 23]	μέχρι παντάπασιν τοὺς ἀδελφοὺς ἀπέρρηξεν	τῆς	βασιλικῆς ἐλπίδος· καὶ γὰρ ἐν
[1, 14]	ἔλεγεν, ἐπιψηφίζονται πάντες. Λυθείσης δὲ	τῆς	βουλῆς Ἀντώνιος μὲν καὶ Καῖσαρ
[1, 8]	τῷ πέμπτῳ Σέπφωρις ἀπεδείχθη πόλις	τῆς	Γαλιλαίας. Ἀσμένως δὲ τῆς ἐξ
[1, 20]	καὶ τὴν μεταξὺ Τράχωνος καὶ	τῆς	Γαλιλαίας γῆν ἅπασαν. Ὃ δὲ
[1, 15]	τε καὶ ὁμοφύλων ἤλαυνεν διὰ	τῆς	Γαλιλαίας ἐπ' Ἀντίγονον συλλαμβανόντων Βεντιδίου
[1, 16]	καταστησάμενος ἀσφαλῶς ᾔει τὰ λοιπὰ	τῆς	Γαλιλαίας καταστρεψόμενος καὶ τὰς Ἀντιγόνου
[1, 11]	Ἡρώδης τὴν ἑαυτοῦ μοῖραν ἐκ	τῆς	Γαλιλαίας κομίσας ἑκατὸν τάλαντα καὶ
[1, 12]	ἀφῆκεν. Ἐξήλασεν δὲ καὶ ἐκ	τῆς	Γαλιλαίας Μαρίωνα τὸν Τυρίων τύραννον
[1, 17]	Φερώρα τἀδελφοῦ διδόντος. Τὰ δὲ	τῆς	Γαλιλαίας μετὰ τὴν Ἀντιγόνου νίκην
[1, 7]	ἠπείγετο τὸν Ἀριστόβουλον ἄγων μετὰ	τῆς	γενεᾶς αἰχμάλωτον. Δύο δ' ἦσαν
[1, 30]	κυρίας· αὐτὸν γὰρ προνοήσειν μηδένα	τῆς	γενεᾶς ἀπολιπεῖν. Ὄντα γε μὴν
[1, 32]	τάλαντα, Καίσαρι δ' ἐξ ὅλης	τῆς	γενεᾶς μόνον ὡς σωτῆρα τοῦ
[1, 28]	ἐκ Μαριάμμης. Οὔσης δὲ πολυπροσώπου	τῆς	γενεᾶς ὁ Ἀντίπατρος ἐδεῖτο μετατεθῆναι
[1, 23]	τρεῖς παῖδας ἀποδείκνυμι βασιλεῖς, καὶ	τῆς	γνώμης πρῶτον τὸν θεὸν σύμψηφον,
[1, 0]	ἐν τῷ γράφειν, ὅσῳ καὶ	τῆς	γνώμης· τὰ γὰρ κατ' αὐτοὺς
[1, 25]	ἧς αἴτιον εἶναι τὸν ἔρωτα	τῆς	γυναικὸς ἔλεγεν. Παραστήσας δὴ κατήγορον
[1, 25]	δ' οὕτως ὑπὸ τοῦ μειρακίου	τῆς	γυναικός, ἣν παραμένουσαν μὲν ἔσεσθαι
[1, 28]	ἀδελφὴν καὶ πολλὰ διὰ Λιουίας	τῆς	γυναικὸς Καίσαρος ἱκετεύουσαν γαμηθῆναι τῷ
[1, 31]	ἀσθενήσει φάρμακον, τούτῳ Φερώρας μετὰ	τῆς	γυναικὸς ὁπλίσαιτο κατὰ τοῦ βασιλέως.
[1, 29]	οὐκ ἀνίει Φερώραν βιαζόμενος ἀπαλλαγῆναι	τῆς	γυναικὸς οὐδ' ἐπενόει μηχανὴν δι'
[1, 22]	ἀφεὶς κατιέναι· ἔπειτα τὸν πάππον	τῆς	γυναικὸς Ὑρκανὸν ἐκ Πάρθων πρὸς
[1, 8]	Πηλούσιον ἐμβολὰς παρεῖναι Γαβίνιον ἔπεισεν.	Τῆς	δ' ἄλλης Συρίας πρὸς τὸν
[1, 23]	ἐγκλημάτων ἀφιέναι τοὺς υἱοὺς δοκῶν,	τῆς	δ' ὑπονοίας οὐκ ἀπηλλαγμένος· παρηκολούθει
[1, 3]	παιδὸς ἐκεῖ ἐπικατασπείσαντος τὸ αἷμα.	Τῆς	δὲ βοῆς ἀκούσας ὁ βασιλεὺς
[1, 14]	λάβοι τὴν ἀρχὴν Ῥωμαίους ὑπεριδών.	Τῆς	δὲ συγκλήτου πρὸς ταῦτα κεκινημένης
[1, 18]	καὶ φείδεσθαι παρακαλοῦντος οὐδεὶς ἐκράτησεν	τῆς	δεξιᾶς, ἀλλ' ὥσπερ μεμηνότες πᾶσαν
[1, 30]	τοῦτο; Παντάπασιν αὐτῷ τὴν ἀπόλαυσιν	τῆς	διαδοχῆς γίνεσθαι σύντομον. Ὑποβλαστάνειν δὲ
[1, 32]	καὶ τοῖς περιοῦσιν ὡς ἐφέδροις	τῆς	διαδοχῆς· τὸν γὰρ παρασκευάσαντα πατρὶ
[1, 30]	αὐτῆς Ἡρώδην ὄντα διάδοχον Ἀντιπάτρου	τῆς	διαθήκης ἐξήλειψεν. ~(Ἐπὶ τούτοις καὶ
[1, 24]	ὅμως οὐκ ἀπέκοπτε τὴν ἐλπίδα	τῆς	διορθώσεως, ἀλλὰ προσκαλεσάμενος αὐτούς, καὶ
[1, 21]	δυσχέρειαν, ὡς τὴν μὲν ὀχυρότητα	τῆς	δομήσεως δυσάλωτον εἶναι τῇ θαλάσσῃ,
[1, 2]	ἐρρωμενεστάτων προεκπέμπει, αὐτὸς δὲ μοῖραν	τῆς	δυνάμεως ἀναλαβὼν ἐπῄει κατ' ἄλλο
[1, 20]	καὶ συνιππάσατο ποιουμένου περὶ Πτολεμαίδα	τῆς	δυνάμεως ἐξέτασιν εἱστίασέν τε σὺν
[1, 18]	περὶ τὸ ἱερὸν ἡλίσκετο, καὶ	τῆς	δυνάμεως ἐπεισχυθείσης πανταχοῦ φόνος ἦν
[1, 19]	τοὺς Ἰουδαίους ἔμενον. Ἔνθα μετὰ	τῆς	δυνάμεως Ἡρώδης ἐπελθὼν ἐπειρᾶτο προμηθέστερον
[1, 4]	τὴν τάφρον χώσας διήλαυνε μετὰ	τῆς	δυνάμεως. Θέμενος δὲ ἐν δευτέρῳ
[1, 15]	αὐτῷ καθ' ἡμέραν ηὐξεῖτο τὰ	τῆς	δυνάμεως, καὶ πλὴν ὀλίγων πᾶσα
[1, 1]	τῆς παρόδου Ἰούδας ὑπαντᾷ μετὰ	τῆς	δυνάμεως. Πρὶν δὲ συνάψαι τὰς
[1, 19]	διέβαινεν τὸν Ἰορδάνην ποταμὸν μετὰ	τῆς	δυνάμεως. Στρατοπεδευσάμενος δὲ περὶ Φιλαδέλφειαν
[1, 7]	τὴν φάραγγα πᾶσαν ὕλην συμφορούσης	τῆς	δυνάμεως. Χαλεπὸν δ' ἦν τὸ
[1, 23]	τοῖς υἱοῖς κατάγει τὸν ἐκ	τῆς	Δωρίδος Ἀντίπατρον καὶ πάντα τρόπον
[1, 22]	Πρῶτον μὲν γὰρ τὸν ἐκ	τῆς	Δωρίδος υἱὸν Ἀντίπατρον διὰ τοὺς
[1, 21]	τε οἰκείους καὶ φίλους οὐδὲ	τῆς	ἑαυτοῦ μνήμης ἠμέλησεν, ἀλλὰ φρούριον
[1, 33]	παραμένειν, τοὺς δὲ ἀγενεῖς καὶ	τῆς	ἑαυτῶν σοφίας ἀπείρους ἀγνοοῦντας φιλοψυχεῖν
[1, 25]	τῶν ἁμαρτημάτων, ἀπορραγεῖσαν δὲ αἰτίαν	τῆς	εἰς ἅπαντα ἀπογνώσεως· μαλακωτέρας γὰρ
[1, 30]	πολύ γε, ἔφη, ὦ γύναι,	τῆς	εἰς ἐμαυτὸν διανοίας τοῦ ἀδελφοῦ
[1, 14]	τετράρχην. Ἐνῆγεν δὲ οὐκ ἔλαττον	τῆς	εἰς Ἡρώδην φιλοτιμίας ἡ πρὸς
[1, 10]	τῶν τραυμάτων, καὶ περὶ μὲν	τῆς	εἰς Καίσαρα εὐνοίας οὐκ ἔφη
[1, 32]	οὓς ὁ θεὸς οὕτως μετῆλθε	τῆς	εἰς σὲ κακοβουλίας; Τί δέ
[1, 32]	ταῦτα ἀπολογία μοι μόνη, τούτοις	τῆς	εἰς σὲ φιλοστοργίας τεκμηρίοις χρῶμαι.
[1, 31]	τῶν κειμηλίων, ἵνα τῷ πλήθει	τῆς	εἰς ταῦτα δαπάνης τοὺς εἰς
[1, 33]	ἐπιστολήν, ἐν ᾗ πολλὰ περὶ	τῆς	εἰς τὸν διάδοχον εὐνοίας παρεκάλει.
[1, 21]	αὐτὸς ἆθλα μέγιστα προθεὶς ἐπὶ	τῆς	ἑκατοστῆς ἐνενηκοστῆς δευτέρας ὀλυμπιάδος, ἐν
[1, 20]	ἐπαρχίαν, ὡς μηδὲν ἐξεῖναι δίχα	τῆς	ἐκείνου συμβουλίας τοῖς ἐπιτρόποις διοικεῖν.
[1, 20]	δ' Ἀντωνίῳ καὶ τέθεικα μετὰ	τῆς	ἐκείνου τύχης τὸ διάδημα. Πρὸς
[1, 0]	ἀρχαίων συγγραφέων ἀπηγγελμένα. Καίτοι τοσούτῳ	τῆς	ἐκείνων ἡττῶνται δυνάμεως ἐν τῷ
[1, 21]	Ἠλείοις χαρισθὲν οὐ μόνον κοινὸν	τῆς	Ἑλλάδος ἀλλ' ὅλης τῆς οἰκουμένης
[1, 5]	εὔνοιαν προσηγάγετο. Καὶ οὐ διήμαρτεν	τῆς	ἐλπίδος· ἐκράτησεν γὰρ τῆς ἀρχῆς
[1, 15]	ἐθεράπευεν, ὡς μηδὲν ἐνοχλοίη πρὸ	τῆς	ἐλπίδος. (Ἤδη δὲ Ἡρώδης καταπεπλευκὼς
[1, 28]	συναρμόσαι τοὺς γάμους ἐπὶ συμφέροντι	τῆς	ἐμῆς βασιλείας καὶ τῶν ἐμῶν
[1, 0]	ἡμῖν Ἀδιαβηνούς τε γνῶναι διὰ	τῆς	ἐμῆς ἐπιμελείας ἀκριβῶς, ὅθεν τε
[1, 0]	δύνωμαι δίειμι, τὰ δὲ προγενέστερα	τῆς	ἐμῆς ἡλικίας ἐπιδραμῶ συντόμως, (ὡς
[1, 32]	Τὸ δὲ μιαρὸν τοῦτο θηρίον	τῆς	ἐμῆς ὑπερεμπλησθὲν ἀνεξικακίας ἤνεγκεν κατ'
[1, 3]	λαὸς εἰς τὴν χώραν ἀπαλλαγεὶς	τῆς	ἐν Βαβυλῶνι δουλείας· τῶν δὲ
[1, 15]	τὸ αὐτοῦ κλέος, οὓς δὲ	τῆς	ἐξ ἀμφοῖν εὐεργεσίας ἀμοιβή, πλείστους
[1, 8]	πόλις τῆς Γαλιλαίας. Ἀσμένως δὲ	τῆς	ἐξ ἑνὸς ἐπικρατείας ἐλευθερωθέντες τὸ
[1, 0]	ἡδονὴν ἀνέγραψα. Ποιήσομαι δὲ ταύτην	τῆς	ἐξηγήσεως ἀρχήν, ἣν καὶ τῶν
[1, 15]	εἰ μὴ περὶ τὴν νύκτα	τῆς	ἐξόδου συνέβη πλεῖστον ὗσαι· τῶν
[1, 3]	καὶ τὴν μητέρα διενεχθεῖσαν περὶ	τῆς	ἐξουσίας, ταύτην γὰρ κυρίαν τῶν
[1, 32]	ζῶν μὲν ὀλίγου δεῖν παρεχώρησα	τῆς	ἐξουσίας, φανερῶς δὲ ταῖς διαθήκαις
[1, 3]	τὸν δὲ Ἀντίγονον ἐπὶ τέλει	τῆς	ἑορτῆς ἀναβάντα μετὰ τῶν περὶ
[1, 31]	καίτοι μεταξὺ τῶν ἐλέγχων καὶ	τῆς	ἐπανόδου διελθόντων ἑπτὰ μηνῶν· τοσοῦτον
[1, 2]	Τρύφωνος, ὃν ἐν Δώροις πρὸ	τῆς	ἐπὶ Μήδους στρατείας ἐπολιόρκει. Ἀλλ'
[1, 31]	κατὰ τοῦ βασιλέως. Πάρεργον δὲ	τῆς	ἐπὶ τὸν πατέρα τόλμης ἐκόμιζεν
[1, 11]	Ἰορδάνην στρατὸν ἀθροίσων εἰς τὴν	τῆς	ἐπιβουλῆς ἄμυναν. Φωραθεὶς δὲ Μάλιχος
[1, 4]	δοκεῖ μὴ ἂν κρείττων γενέσθαι	τῆς	ἐπιβουλῆς, εἰ μὴ τὸ ξενικὸν
[1, 26]	καὶ διὰ τοῦτο μέχρι νῦν	τῆς	ἐπιβουλῆς ἐμπόδιος. Μήπω δὲ καλῶς
[1, 31]	δ' ὡς ἔοικεν, ἐπὶ διαμαρτίᾳ	τῆς	ἐπιβουλῆς ἡ σύγχυσις καὶ οὐ
[1, 13]	ἐλόχα. Τοῖς δ' αἴσθησις γίνεται	τῆς	ἐπιβουλῆς καταχθεῖσιν εἴς τι τῶν
[1, 26]	ἡδέως καὶ τεθνήξεσθαι μὴ κρατήσας	τῆς	ἐπιβουλῆς. Κτείναντι δὲ εἶναι σωτηρίας
[1, 13]	πλουσιωτάτου τότε Σύρων τὴν σύνταξιν	τῆς	ἐπιβουλῆς ὅλην, καταλιπεῖν Ὑρκανὸν ὑπέμεινεν,
[1, 30]	ἡ τοῦ ἀρχιερέως θυγάτηρ Μαριάμμη	τῆς	ἐπιβουλῆς συνίστωρ· βασανιζόμενοι γὰρ τοῦτ'
[1, 25]	ποιεῖσθαι τηρεῖν πρὸς αὐτὸν τὰ	τῆς	ἐπιγαμίας δίκαια. Φαμένου δὲ τοῦ
[1, 18]	διεφθαρμένος ἥττων ἦν ἐν πᾶσιν	τῆς	ἐπιθυμίας, Κλεοπάτρα δὲ διεξελθοῦσα τὴν
[1, 22]	ἀνεζωπυρεῖτο. Τοσαύτη δ' ἦν φλεγμονὴ	τῆς	ἐπιθυμίας ὡς μηδὲ τεθνάναι δοκεῖν
[1, 32]	μνημονεύσας ὧν ὑπέσχου. (Ταύτης φωραθείσης	τῆς	ἐπιστολῆς καὶ τῶν κατὰ Σαλώμης
[1, 33]	οὐ λάβρος, κνησμὸς δὲ ἀφόρητος	τῆς	ἐπιφανείας ὅλης καὶ κόλου συνεχεῖς
[1, 33]	ὁ βασιλεύς, ὥστε θαρραλεώτερον ἥπτοντο	τῆς	ἐπιχειρήσεως οἱ νέοι. Μέσης γοῦν
[1, 1]	Ἰουδαίας ἐξελαύνει. Παρελθὼν δὲ ἀπὸ	τῆς	εὐπραγίας εἰς δυναστείαν καὶ διὰ
[1, 32]	γήρως καταφρονήσῃ. Ῥώμη μοι μάρτυς	τῆς	εὐσεβείας καὶ ὁ τῆς οἰκουμένης
[1, 23]	σύρας μέχρι Ῥώμης ὁ πατὴρ	τῆς	ἐφ' ἑαυτῷ φαρμακείας ἔκρινεν ἐπὶ
[1, 16]	ἀκονιτὶ παραλαμβάνει τὴν πόλιν πρὸ	τῆς	ἐφόδου τῶν φυλάκων ἐκφυγόντων. Ἔνθα
[1, 0]	δὲ ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὡρμημένος ὑπὸ	τῆς	ἡγεμονίας ἀνθέλκεται· τά τε γενόμενα
[1, 25]	τινες ἦσαν ἀναπείθοντες καὶ τὸ	τῆς	ἡλικίας εὔκολον ἐπὶ κακῷ μεταχειριζόμενοι.
[1, 3]	ἐντεῦθεν σταδίων ἐστίν, ὧραι δὲ	τῆς	ἡμέρας ἤδη τέσσαρες· ὁ δὴ
[1, 16]	βοηθὸν ἀφικέσθαι πολλά τε περὶ	τῆς	Ἡρώδου βίας ἀποδυρόμενος καὶ χρήματα
[1, 7]	πολεμίους ἐπιόντας βλέποντες ἀθορύβως ἐπὶ	τῆς	θρησκείας ἔμειναν, σπένδοντες δὲ ἀπεσφάττοντο
[1, 7]	καὶ μάλιστα τοῦ μηδὲν παραλῦσαι·	τῆς	θρησκείας ἐν μέσοις τοῖς βέλεσιν
[1, 25]	δίκας, μετὰ δὲ σοῦ περὶ	τῆς	θυγατρὸς ἐξετάσων, ἣν ἐκείνῳ γε
[1, 24]	τε γάμων ἠξίωσεν συνοικίσας ἀδελφὴν	τῆς	ἰδίας γυναικός· μετὰ δὲ τὴν
[1, 2]	Ἱεροσολύμοις ἱερῷ. Αἱρεῖ δὲ καὶ	τῆς	Ἰδουμαίας ἄλλας τε οὐκ ὀλίγας
[1, 17]	Ἀντιγόνῳ. Μετεβάλλετο δὲ πολλὰ καὶ	τῆς	Ἰδουμαίας, ἔνθα Μαχαιρᾶς ἀνετείχιζέν τι
[1, 13]	πολλοί, καὶ κατὰ Ῥῆσαν γενομένῳ	τῆς	Ἰδουμαίας Ἰώσηπος ἀδελφὸς ὑπαντήσας συνεβούλευεν
[1, 28]	αὐτοῦ Ἰώσηπος εἶχεν, ἐκ δὲ	τῆς	Ἱεροσολυμίτιδος Κλεοπάτρας Ἡρώδης καὶ Φίλιππος,
[1, 2]	παράστημα τῆς μητρὸς καὶ κατακούσειε	τῆς	ἱκεσίας, ὥρμητο προσβάλλειν, ἐπειδὰν δὲ
[1, 1]	ἐλέφαντας δὲ ὀγδοήκοντα ἐμβάλλει διὰ	τῆς	Ἰουδαίας εἰς τὴν ὀρεινήν. Βηθσουρὸν
[1, 6]	τὴν πολιορκίαν. Ἀνεχώρει δὲ ἐκ	τῆς	Ἰουδαίας εἰς Φιλαδέλφειαν Ἀρέτας καταπλαγείς,
[1, 1]	τε τοὺς Ἀντιόχου στρατηγοὺς καὶ	τῆς	Ἰουδαίας ἐξελαύνει. Παρελθὼν δὲ ἀπὸ
[1, 12]	Ἡρώδης ἀντιπαραταξάμενος ἐπὶ τῶν ἐμβολῶν	τῆς	Ἰουδαίας κρατεῖ τῇ μάχῃ καὶ
[1, 0]	καὶ τὴν φύσιν καὶ τοὺς	τῆς	Ἰουδαίας ὅρους, ἔτι τε τῆς
[1, 6]	ἀγγελθεὶς αὐτῷ περὶ Ἱεριχοῦντα, ἔνθα	τῆς	Ἰουδαίας τὸ πιότατον φοίνικά τε
[1, 13]	τινὶ τῶν βασιλικῶν ὁμωνύμῳ μοῖραν	τῆς	ἵππου παραδοὺς προεμβαλεῖν ἐκέλευσεν εἰς
[1, 0]	Τιμάσθω δὴ παρ' ἡμῖν τὸ	τῆς	ἱστορίας ἀληθές, ἐπεὶ παρ' Ἕλλησιν
[1, 0]	καινὰ λέγειν καὶ τὸ σῶμα	τῆς	ἱστορίας κατασκευάζων ἴδιον. Κἀγὼ μὲν
[1, 0]	ἐπιστένοντες συκοφαντοίη, διδότω παρὰ τὸν	τῆς	ἱστορίας νόμον συγγνώμην τῷ πάθει·
[1, 0]	τὰ συγγράμματα, τὸ δ' ἀκριβὲς	τῆς	ἱστορίας οὐδαμοῦ, προυθέμην ἐγὼ τοῖς
[1, 15]	(Ἤδη δὲ Ἡρώδης καταπεπλευκὼς ἀπὸ	τῆς	Ἰταλίας εἰς Πτολεμαίδα καὶ συναγηοχὼς
[1, 10]	τοῦ πολέμου Μοῦρκος μὲν ἀπὸ	τῆς	Ἰταλίας Σέξτου παραγίνεται διάδοχος, ~(συνίσταται
[1, 29]	Σαλώμην πραγματεύεται διὰ τῶν ἐπὶ	τῆς	Ἰταλίας φίλων τὴν εἰς Ῥώμην
[1, 21]	δωρεὰς ἢ τὴν δι' ὅλης	τῆς	Ἰωνίας ἐν οἷς ἐδεήθησαν ἕκαστοι
[1, 10]	Ἡρώδου κατορθώματα καὶ κήρυκες ἐπάλληλοι	τῆς	καθ' ἕκαστον εὐδοξίας προστρέχοντες πολλοὶ
[1, 12]	Ἀντίγονος χρήμασιν προσποιησάμενος βοηθὸν εἶχεν	τῆς	καθόδου· χορηγὸς δ' ἦν ἁπάντων
[1, 31]	διαπεράσας εἰς τὸν Σεβαστὸν λιμένα	τῆς	Καισαρείας κατάγεται. (Παρυπήντησεν δ' αὐτῷ
[1, 27]	εἰς Σεβαστὴν οὖσαν οὐ πόρρω	τῆς	Καισαρείας προσέταξεν ἀποπνῖξαι. Καὶ τελεσθέντος
[1, 7]	ὁ Πομπήιος τά τε ἄλλα	τῆς	καρτερίας τοὺς Ἰουδαίους ἀπεθαύμαζεν καὶ
[1, 31]	ἀπέστρεψεν, ἐπειδὴ πᾶσα πόλις ἤδη	τῆς	κατ' Ἀντιπάτρου φήμης πεπλήρωτο καὶ
[1, 6]	ἀδικεῖσθαι δὲ τὸν Ὑρκανὸν στερηθέντα	τῆς	κατὰ τὸ πρεσβεῖον αὐτῷ προσηκούσης
[1, 7]	ἀπίσχουσιν Ἰουδαῖοι, τὸ χῶμα ὕψου	τῆς	κατὰ χεῖρα συμβολῆς εἴργων τοὺς
[1, 19]	Διεκλείσθη γε μὴν πανούργως ὑπὸ	τῆς	Κλεοπάτρας συμμετασχεῖν τῶν κινδύνων Ἀντωνίῳ·
[1, 19]	Ἀράβων, καὶ συναθροισθέντες εἰς Κάναθα	τῆς	κοίλης Συρίας ἄπειροι τὸ πλῆθος
[1, 32]	τὸ σῶμα· οὗτος ὁ μέχρι	τῆς	κοίτης εἰσάγων καὶ μή μέ
[1, 17]	προσημαίνουσιν, καὶ μετὰ ταραχῆς ἐκθορόντι	τῆς	κοίτης εἰσῄεσαν ἄγγελοι τῆς συμφορᾶς.
[1, 22]	αὐτήν, ἐνεθουσία τῷ πάθει καὶ	τῆς	κοίτης ἐξαλλόμενος ἀνέδην ἐν τοῖς
[1, 18]	μετὰ γὰρ τῶν χρημάτων καὶ	τῆς	λείας ἁπάσης ὁ Πάρθος εὐθὺς
[1, 17]	Ἡρώδῃ συμμαχῶν, αὐτὸς δὲ μετὰ	τῆς	λοιπῆς δυνάμεως ἠκολούθει σχεδόν. (Ὄντι
[1, 16]	μετὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας ἐπῆλθεν μετὰ	τῆς	λοιπῆς δυνάμεως. Οὐ μὴν πρὸς
[1, 3]	μέχρι τῶν σπλάγχνων ὑπ' ἀκράτου	τῆς	λύπης σπαραττομένων ἄθρουν αἷμα ἀναβάλλει.
[1, 2]	νικήσας λαμπρῶς ἀρχιερεὺς ἀποδείκνυται καὶ	τῆς	Μακεδόνων ἐπικρατείας μετὰ ἑκατὸν καὶ
[1, 11]	Ἀντιπάτρῳ. Καὶ ὁ μὲν ἀγώνισμα	τῆς	Μαλίχου παρανομίας γενόμενος μετὰ τὸ
[1, 22]	γὰρ ἦν μῖσος εἰς αὐτὸν	τῆς	Μαριάμμης, ὅσος ἐκείνου πρὸς αὐτὴν
[1, 12]	τε ἄλλα παραλαμβάνει κἀκεῖνον ἐκ	τῆς	Μασάδας ἱκέτην ἀφῆκεν. Ἐξήλασεν δὲ
[1, 16]	ὀργῆς ἤλαυνεν πρὸς Ἀντώνιον κατηγορήσων	τῆς	Μαχαιρᾶ παρανομίας. Ὁ δ' ἐν
[1, 19]	εἰργάσαντο. Οἱ δὲ διασωθέντες ἐκ	τῆς	μάχης εἰς Ὄρμιζα καταφεύγουσιν, ὅπου
[1, 1]	πολλῶν καὶ τοὺς διασωθέντας ἐκ	τῆς	μάχης ἐπισυγκροτήσας κατὰ κώμην Ἀκέδασαν
[1, 21]	ἐπεξεκούφισεν. Πλεῖστόν γε μὴν αὐτοῦ	τῆς	μεγαλονοίας ἔθραυσεν ὁ φόβος, ὡς
[1, 20]	ἐξήρθη φρόνημα καὶ τὸ πλέον	τῆς	μεγαλονοίας ἐπέτεινεν εἰς εὐσέβειαν. ~(Πεντεκαιδεκάτῳ
[1, 8]	Σκαῦρος εἰς τὴν Ἀραβίαν ἐμβαλὼν	τῆς	μὲν Πέτρας εἴργετο ταῖς δυσχωρίαις,
[1, 29]	διαβολὴν καὶ ὡς ἀγανακτήσειεν Ἡρώδης,	τῆς	μὲν φανερᾶς συνόδου καὶ τῶν
[1, 13]	τὴν παράλιον, Βαζαφράνην δὲ διὰ	τῆς	μεσογείου προσέταξεν ἐμβαλεῖν. Τῶν δ'
[1, 17]	καὶ πεζῶν, ἣν προεκπέμψας διὰ	τῆς	μεσογείου τὴν πορείαν αὐτὸς διὰ
[1, 4]	οἱ καλέσαντες, καὶ κατὰ οἶκτον	τῆς	μεταβολῆς Ἀλεξάνδρῳ προσεχώρησαν εἰς τὰ
[1, 16]	δὲ πάντα πολιορκίαις ἐξελὼν ἐπιτίμιον	τῆς	μεταβολῆς εἰσεπράξατο παρὰ τῶν πόλεων
[1, 31]	οὐ γὰρ ἠγνόει τὴν ἐκβολὴν	τῆς	μητρὸς Ἀντίπατρος. Πρότερον μὲν οὖν
[1, 23]	μὲν τῆς τηθίδος Σαλώμης, ἣ	τῆς	μητρὸς αὐτῶν κατηγόρησεν, ὁ δ'
[1, 26]	ἐν ἀλλοτρίοις καὶ μετὰ τὸν	τῆς	μητρὸς αὐτῶν φόνον τὴν ἐκείνης
[1, 16]	τις ἑπτὰ παίδων πατὴρ μετὰ	τῆς	μητρὸς δεομένους τοὺς παῖδας ἐπιτρέψαι
[1, 2]	ὁπότε μὲν ἐνθυμηθείη τὸ παράστημα	τῆς	μητρὸς καὶ κατακούσειε τῆς ἱκεσίας,
[1, 29]	ἡ γὰρ Φερώρα γυνὴ μετὰ	τῆς	μητρὸς καὶ τῆς ἀδελφῆς προσλαβοῦσα
[1, 13]	καὶ τὴν καθωμολογημένην παῖδα μετὰ	τῆς	μητρὸς καὶ τοῦ νεωτάτου τῶν
[1, 4]	Πτολεμαῖον ἔρρεψεν. Ἐπεὶ δ' ὑπὸ	τῆς	μητρὸς Κλεοπάτρας διωχθεὶς εἰς Αἴγυπτον
[1, 23]	πρὸς περιοῦσαν διαθέσει. ~(Κληρονομοῦσι δὲ	τῆς	μητρῴας οἱ παῖδες ὀργῆς καὶ
[1, 30]	αὐτῆς οἱ ἀδελφοί. Βασιλεὺς δὲ	τῆς	μητρῴας τόλμης καὶ τὸν υἱὸν
[1, 0]	ὄντος, καὶ ὡς ἔτει δωδεκάτῳ	τῆς	Νέρωνος ἀρχῆς ὁ πόλεμος ἀνερράγη
[1, 19]	προθυμίαις καίτοι διὰ τὴν ἀπόγνωσιν	τῆς	νίκης ὄντες καὶ αὐτοὶ παράβολοι.
[1, 10]	ἄδικον. Διὸ δὴ καὶ περὶ	τῆς	νίκης οὐ χρὴ κατὰ πᾶν
[1, 33]	βασιλεὺς δι' ὑπερβολὴν ὀργῆς κρείττων	τῆς	νόσου γενόμενος πρόεισιν εἰς ἐκκλησίαν,
[1, 33]	ὑγιείᾳ τι τῶν ἡδέων προσίεσθαι.	Τῆς	νόσου δ' ἦν ἐπίτασις ζῶν
[1, 33]	ἐπιβουλήν. Ἀνέκραγεν δ' ἐκεῖνος ἰσχυρότερον	τῆς	νόσου καὶ παραχρῆμα πέμψας τοὺς
[1, 26]	εὐεργεσιῶν καὶ τὸ φῶς ἀμοιβὴν	τῆς	ξενίας ἀντιπαρέχειν· πάλαι γὰρ ἐπ'
[1, 7]	ὁ ἕτερος μὲν Ἀλέξανδρος ἐκ	τῆς	ὁδοῦ διαδιδράσκει, σὺν δὲ ταῖς
[1, 10]	μετὰ στρατιᾶς. (Καὶ οὐ διήμαρτεν	τῆς	οἰήσεως· ὁ γὰρ Ἡρώδης κατ'
[1, 26]	μέντοι λελυμένους, τὸν δὲ λυμεῶνα	τῆς	οἰκίας καὶ δραματουργὸν ὅλου τοῦ
[1, 24]	δὲ ἐπ' Ἀλέξανδρον ὁ χειμὼν	τῆς	οἰκίας καὶ περὶ τὴν ἐκείνου
[1, 26]	(Ὁ δ' ἐπεὶ τὰ σαθρὰ	τῆς	οἰκίας κατέμαθεν, τάς τε τῶν
[1, 21]	κοινὸν τῆς Ἑλλάδος ἀλλ' ὅλης	τῆς	οἰκουμένης δῶρον, εἰς ἣν ἡ
[1, 18]	πολιτῶν φόνῳ βραχὺ καὶ τὴν	τῆς	οἰκουμένης ἡγεμονίαν ἀντάλλαγμα κρίνοι. Τοῦ
[1, 32]	μάρτυς τῆς εὐσεβείας καὶ ὁ	τῆς	οἰκουμένης προστάτης Καῖσαρ, ὁ φιλοπάτορα
[1, 17]	διὰ Φοινίκης ἐποιήσατο. Συναθροισθείσης δὲ	τῆς	ὅλης δυνάμεως εἰς ἕνδεκα μὲν
[1, 1]	Γίνεται δὲ καὶ κλῃδὼν τἀδελφῷ	τῆς	ὅλης παρατάξεως· καρτερῶς μὲν γὰρ
[1, 0]	τοῦ πυρὸς ἡρπάγη τήν τε	τῆς	ὅλης πόλεως ἅλωσιν καὶ τὰ
[1, 29]	τῶν ἄλλων ἐπεκράτουν. Μόνη δὲ	τῆς	ὁμονοίας αὐτῶν ἀντίπαλος ἦν Σαλώμη
[1, 23]	καὶ φίλους, ἐγὼ διανεμῶ καὶ	τῆς	ὁμονοίας ἐγγυητὰς ἐκείνους καταστήσομαι, σαφῶς
[1, 16]	Μαχαιρᾶν ὡς πολέμιον, κρατήσας δὲ	τῆς	ὀργῆς ἤλαυνεν πρὸς Ἀντώνιον κατηγορήσων
[1, 28]	γένοιο γὰρ ἂν οὕτω πατὴρ	τῆς	ὀρφανῆς. Καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς
[1, 21]	καὶ περὶ αὐτὸν ἀνετειχίσατο χώραν	τῆς	οὔσης διπλασίονα, ἀμέτροις μὲν χρησάμενος
[1, 18]	ἐπεξῄεσαν. Ἔνθα καὶ Ἀντίγονος μήτε	τῆς	πάλαι μήτε τῆς τότε τύχης
[1, 8]	τῇ Ἀριστοβούλου γυναικὶ τοῦτο ἀντὶ	τῆς	παραδόσεως τῶν ἐρυμάτων ὡμολογηκέναι. (Γαβινίῳ
[1, 17]	πλείους. Οὗτοι καταπεφεύγεσαν μὲν ἐκ	τῆς	παρατάξεως εἰς τὸ βαλανεῖον ὡπλισμένοι,
[1, 4]	μὲν πλεῖστον αὐτῶν ἐπί τε	τῆς	παρατάξεως κἀν τῇ φυγῇ διαφθείρεται,
[1, 4]	ἐπιδειξαμένων. Χωρεῖ δὲ τὸ τέλος	τῆς	παρατάξεως παρὰ δόξαν ἀμφοτέροις· οὔτε
[1, 17]	στρατηγὸν καρατομήσας, ἀνῄρητο δ' ἐπὶ	τῆς	παρατάξεως, πέμπει τὴν κεφαλὴν Φερώρᾳ
[1, 17]	αὐτοῦ προθύμως ἀντεπεξῆλθον. Γενομένης δὲ	τῆς	παρατάξεως τὰ μὲν ἄλλα μέρη
[1, 1]	ὃς καλεῖται Βεθζαχαρία στενῆς οὔσης	τῆς	παρόδου Ἰούδας ὑπαντᾷ μετὰ τῆς
[1, 14]	Ἡρώδης εἰς Πηλούσιον ἀφικόμενος, ἔνθα	τῆς	παρόδου μὴ τυγχάνων ὑπὸ τῶν
[1, 10]	ἀποδείκνυται καὶ προσεπιτυγχάνει τὰ τείχη	τῆς	πατρίδος ἀνακτίσαι κατεστραμμένα. Τὰς μὲν
[1, 0]	κατηγορικῶς λέγοιμεν ἢ τοῖς δυστυχήμασι	τῆς	πατρίδος ἐπιστένοντες συκοφαντοίη, διδότω παρὰ
[1, 22]	γὰρ πεποιθὼς καὶ περισσόν τι	τῆς	πατρίδος ἐφιέμενος ἧκεν. Παρώξυνεν δὲ
[1, 0]	ἐμαυτοῦ πάθεσι διδοὺς ἐπολοφύρεσθαι ταῖς	τῆς	πατρίδος συμφοραῖς. Ὅτι γὰρ αὐτὴν
[1, 10]	πρῶτον μὲν τὸ τεῖχος ἀνεδείματο	τῆς	πατρίδος ὑπὸ Πομπηίου κατεστραμμένον καὶ
[1, 10]	μετὰ τῶν ἀδελφῶν πάσης ἀπελαύνοιεν	τῆς	πατρίου γῆς, πολλὰ δ' εἰς
[1, 2]	καταστροφὴν ἄξιον ἀφηγήσασθαι, παρ' ὅσον	τῆς	πατρῴας εὐδαιμονίας ἀπέκλιναν. ~(Μετὰ γὰρ
[1, 14]	ἤλπιζεν πλεονεξίαν. Ἐλογίζετο γάρ, εἰ	τῆς	πατρῴας φιλίας ἀμνημονέστερος ὁ Ἄραψ
[1, 10]	ὁ γὰρ Ἡρώδης κατ' ὀργὴν	τῆς	περὶ τὴν δίκην ἀπειλῆς στρατιὰν
[1, 2]	καὶ ξενοτροφεῖν πρῶτος Ἰουδαίων ἐκ	τῆς	περιουσίας ἤρξατο. (Αὖθίς γε μὴν
[1, 32]	ἐποίησας ἐπίφθονον; Ὢ τάλας ἐγὼ	τῆς	πικρᾶς ἀποδημίας, ὡς πολὺν ἔδωκα
[1, 15]	χρημάτων, αὐτὸς μὲν ἀνεχώρει μετὰ	τῆς	πλείστης δυνάμεως, Σίλωνα δὲ σὺν
[1, 19]	παρῆν τῆς χρείας ὑστέραν. Ταύτης	τῆς	πληγῆς αἴτιον αὐτῷ τὸ τῶν
[1, 4]	μυρίους κτείνει. Γίνεται δ' ἐπάνω	τῆς	πληγῆς Ἀλέξανδρος καὶ τραπόμενος εἰς
[1, 11]	προσταγμάτων ἀναμνησθέντες ἐπὶ τὸν πρὸ	τῆς	πόλεως αἰγιαλὸν ἐξῄεσαν ξιφήρεις, ἔνθα
[1, 6]	νύκτωρ ἀναλαβὼν τὸν Ὑρκανὸν ἀπὸ	τῆς	πόλεως ἀποδιδράσκει καὶ συντόνῳ φυγῇ
[1, 6]	τε ὑποσχέσει καὶ τῷ μετὰ	τῆς	πόλεως ἐπιτρέπειν καὶ ἑαυτὸν χαλεπαίνοντα
[1, 12]	δωρησάμενος ἀπέπεμψεν εὔνοιαν ἑαυτῷ παρὰ	τῆς	πόλεως καὶ τῷ τυράννῳ μῖσος
[1, 15]	τοῦ δήμου καὶ ἐπὶ σωτηρίᾳ	τῆς	πόλεως, μηδὲν μηδὲ τοὺς φανεροὺς
[1, 22]	διὰ τοὺς ἐκ Μαριάμμης ἐφυγάδευσεν	τῆς	πόλεως μόναις ταῖς ἑορταῖς ἀφεὶς
[1, 5]	εἰ μὴ καθαροὺς ὑπείληφεν, ἐκ	τῆς	πόλεως. Οἱ μὲν οὖν δοθείσης
[1, 1]	οὔτε τὸ παρ' ἐλπίδα κρατῆσαι	τῆς	πόλεως οὔτε αἱ ἁρπαγαὶ καὶ
[1, 0]	τὰ μέτρα τούτων, τήν τε	τῆς	πόλεως ὀχυρότητα καὶ τοῦ ἱεροῦ
[1, 13]	μὲν διηνεκῶς, ἀπὸ δὲ ἑξήκοντα	τῆς	πόλεως σταδίων καὶ παραταξαμένους ἐπιεικῶς
[1, 1]	δὲ ἄρτι τὸ ἱερὸν κατάστημα	τῆς	πόλεως τελευτᾷ μὲν Ἀντίοχος, κληρονόμος
[1, 15]	στρατιωτικὸν καὶ πολλοὶ τῶν ἐκ	τῆς	πόλεως τὴν ἰσχὺν καταπλαγέντες. (Στρατοπεδευσαμένους
[1, 1]	εἷς τῶν ἀρχιερέων ἐπικρατήσας ἐξέβαλε	τῆς	πόλεως τοὺς Τωβία υἱούς. Οἱ
[1, 0]	πολλάκις δὲ ἑκὼν τὴν ἅλωσιν	τῆς	πόλεως ὑπερτιθέμενος καὶ διδοὺς τῇ
[1, 2]	ἡμέραις. Κἀν τούτῳ Πτολεμαῖος ἀνεθεὶς	τῆς	πολιορκίας ἀναιρεῖ τοὺς ἀδελφοὺς Ἰωάννου
[1, 15]	ῥύσασθαι πρῶτον τοὺς οἰκείους ἐκ	τῆς	πολιορκίας, γίνεται δ' ἐμπόδιον Ἰόππη·
[1, 18]	τῶν μὲν Ῥωμαίων τῇ τριβῇ	τῆς	πολιορκίας διωργισμένων, τοῦ δὲ περὶ
[1, 2]	ἦν. Τριβομένης δὲ διὰ ταῦτα	τῆς	πολιορκίας ἐπέστη τὸ ἀργὸν ἔτος,
[1, 11]	τάγματα διαλλάξας ἐλευθεροῖ μὲν Ἀπάμειαν	τῆς	πολιορκίας, ἡγούμενος δ' αὐτὸς τῆς
[1, 7]	θρησκείαν ἀπέστησαν. Τρίτῳ γὰρ μηνὶ	τῆς	πολιορκίας μόλις ἕνα τῶν πύργων
[1, 2]	χρημάτων τόν τε Ἀντίοχον ἀνίστησι	τῆς	πολιορκίας πείσας τριακοσίοις ταλάντοις καὶ
[1, 16]	Γίνεται γοῦν ἐπελθὼν τέλος αὐτοῖς	τῆς	πολιορκίας, πολλοὺς μὲν τῶν βαρβάρων
[1, 18]	ἀντάλλαγμα κρίνοι. Τοῦ δὲ ἀντὶ	τῆς	πολιορκίας τὰς ἁρπαγὰς δικαίως τοῖς
[1, 17]	ἔφαμεν αὐτῷ καὶ πάρεργον ποιούμενος	τῆς	πολιορκίας τὸν γάμον· ἤδη γὰρ
[1, 18]	τὸ εὐτακτότερον ἐτέτακτο πρὸς ἄμυναν	τῆς	πολιορκίας τούς τε χωννύντας εἶργον
[1, 28]	Τὴν μὲν οὖν Γλαφύραν μετὰ	τῆς	προικὸς Ἡρώδης ἀπέπεμψεν εἰς Καππαδοκίαν,
[1, 16]	διαλλάττει. Οὐ μὴν Ἡρώδης ἐπαύσατο	τῆς	πρὸς Ἀντώνιον ὁρμῆς· ἀκηκοὼς δ'
[1, 32]	Ἡρώδῃ πέμψαι. Διηλέγχθη δὲ ἐκ	τῆς	πρὸς αὐτὸν ἐπιστολῆς· καὶ γὰρ
[1, 1]	δὲ τῆς βασιλείας αὐτοῦ καὶ	τῆς	πρὸς Ἰουδαίους ἀπεχθείας ὁ υἱὸς
[1, 21]	ὅντινα τῆς βασιλείας ἐπιτήδειον τόπον	τῆς	πρὸς Καίσαρα τιμῆς γυμνὸν εἴασεν.
[1, 24]	ἐξαγριούμενος ὅσον ὑφῄρει καθ' ἡμέραν	τῆς	πρὸς τὰ μειράκια στοργῆς, τοσοῦτον
[1, 7]	δὲ ἀπεσφάττοντο καὶ θυμιῶντες καὶ	τῆς	πρὸς τὸ θεῖον θεραπείας ἐν
[1, 10]	τῶν ὅλων· οὐ μὴν αὐτὸς	τῆς	πρὸς Ὑρκανὸν εὐνοίας ἢ πίστεώς
[1, 21]	καὶ θέατρον καὶ ἀγοράς, ἄξια	τῆς	προσηγορίας ἐνιδρύσατο. Καὶ πενταετηρικοὺς ἀγῶνας
[1, 5]	ὀνομαζόμενον, αὖθις δὲ ταύτης τυχὸν	τῆς	προσηγορίας ἐπικρατήσαντος Ἀντωνίου, καθάπερ ἀπό
[1, 11]	ἁγνεύοντας τοὺς ἐπιχωρίους. Ὁ δὲ	τῆς	προφάσεως καταφρονήσας καὶ τοῦ προστάσσοντος
[1, 2]	τῶν πατρῴων κατορθωμάτων καὶ μῖσος	τῆς	Πτολεμαίου παρανομίας. Ὥρμησε δὲ καὶ
[1, 21]	δι' ὑπερβολὴν εὐνοίας καὶ ἐπὶ	τῆς	πύλης ἐχάραξεν τὸ ὄνομα, ἣν
[1, 0]	ἔνθα δὴ καὶ τὰ περὶ	τῆς	Ῥωμαίων ἐν πολέμοις εὐταξίας καὶ
[1, 0]	τοῦ πολέμου οὔτε τὸ πλῆθος	τῆς	Ῥωμαίων καμούσης στρατιᾶς οὔτε τὸ
[1, 8]	Γαβίνιον κατὰ δέος τῶν ἐπὶ	τῆς	Ῥώμης αἰχμαλώτων, τοῦ τε ἀνδρὸς
[1, 28]	Ἀλέξανδρος, Ἀριστοβούλῳ δ' ἐκ Βερνίκης	τῆς	Σαλώμης Ἡρώδης μὲν καὶ Ἀγρίππας
[1, 32]	λάθρα δι' εὔνοιαν. Αἱ δὲ	τῆς	Σαλώμης λοιδορίας τε τοῦ βασιλέως
[1, 28]	δὲ καὶ Ἀρχέλαος ἐκ Μαλθάκης	τῆς	Σαμαρείτιδος, καὶ θυγάτηρ Ὀλυμπιάς, ἣν
[1, 15]	Ἐπέτυχεν δὲ καὶ Ἀντίγονος παρὰ	τῆς	Σίλωνος δωροδοκίας ὑποδέξασθαι τοῦ στρατοῦ
[1, 2]	προελθόντες ἅμα τῇ δυνάμει μέχρι	τῆς	Σκυθοπόλεως ταύτην τε κατέδραμον καὶ
[1, 27]	ἕτεροί τινες ἠκολούθησαν. Οὐολούμνιος δὲ	τῆς	σκυθρωπῆς ἀποφάσεως ἤρξατο, καὶ μετ'
[1, 28]	ἐχθροτάτην ἕξειν, εἰ μὴ παύσαιτο	τῆς	σπουδῆς, τὸ δὲ τελευταῖον ἄκουσαν
[1, 0]	καὶ ὁπόσας, καὶ ὅπως ἐκ	τῆς	στάσεως ἡ πόλις διέκειτο παρόντος
[1, 0]	τοῦ πολέμου καὶ ὅσα ὑπὸ	τῆς	στάσεως καὶ ὅσα ὑπὸ τοῦ
[1, 4]	εἰς Ἰουδαίαν, τρία πληρώσας ἔτη	τῆς	στρατείας. Ἀσμένως δ' ὑπὸ τοῦ
[1, 10]	ῥοπὰς βραβεύεσθαι θεῷ, πλέον εἶναι	τῆς	στρατείας τὸ ἄδικον. Διὸ δὴ
[1, 11]	τῆς πολιορκίας, ἡγούμενος δ' αὐτὸς	τῆς	στρατιᾶς ἐπῄει φορολογῶν τὰς πόλεις
[1, 8]	ὄρεσιν. (Γαβίνιος δὲ μετὰ μέρους	τῆς	στρατιᾶς Μᾶρκον Ἀντώνιον προπέμψας αὐτὸς
[1, 17]	πλησίον, αὐτὸς μὲν πεποιθὼς τοῖς	τῆς	συγκλήτου δόγμασιν, δι' ὧν βασιλεὺς
[1, 15]	τε Καίσαρος καὶ Ἀντωνίου καὶ	τῆς	συγκλήτου προπεμφθέντα· λύσειν γὰρ αὐθημερὸν
[1, 9]	ἐροῦμεν. ~(Καῖσαρ δὲ Πομπηίου καὶ	τῆς	συγκλήτου φυγόντων ὑπὲρ τὸν Ἰόνιον
[1, 19]	ἀπειθὲς κατέστη· μὴ γὰρ ἐξαπιναίου	τῆς	συμβολῆς γενομένης οὐδ' ἂν Ἀθηνίων
[1, 19]	Ἄραβες. (Μετ' οὐ πολὺ δὲ	τῆς	συμφορᾶς βοήθειαν ἄγων Ἡρώδης παρῆν
[1, 17]	ἐκθορόντι τῆς κοίτης εἰσῄεσαν ἄγγελοι	τῆς	συμφορᾶς. Ὁ δὲ ὀλίγον μὲν
[1, 4]	αὐτὸς εἰς Ἱεροσόλυμα τῷ μεγέθει	τῆς	συμφορᾶς πάλαι μισοῦν τὸ ἔθνος
[1, 0]	προφῆται, τὴν ἀρχὴν ἐκεῖθεν ποιήσομαι	τῆς	συντάξεως· τούτων δὲ τὰ μὲν
[1, 17]	διαφθείρεται· νεοσύλλεκτοι γὰρ ἦσαν ἐκ	τῆς	Συρίας αἱ σπεῖραι, καὶ οὐδὲν
[1, 10]	(Ἀντίπατρος δὲ Καίσαρα προπέμψας ἐκ	τῆς	Συρίας εἰς Ἰουδαίαν ὑπέστρεψεν. Καὶ
[1, 11]	καὶ Μοῦρκος στρατιὰν ἀθροίσαντες ἐκ	τῆς	Συρίας, ἐπειδὴ μέγα μέρος εἰς
[1, 31]	δ' ἔνδον ὢν Οὔαρος ὁ	τῆς	Συρίας ἡγεμών. Ὁ δὲ εἴσεισι
[1, 20]	δ' ἐπὶ Οὐάρρωνα τὸν ἡγεμόνα	τῆς	Συρίας καταφυγόντες ἐδεήθησαν δηλῶσαι τὴν
[1, 17]	ἅλωσιν Ἀντώνιος μὲν καταστήσας ἐπὶ	τῆς	Συρίας Σόσσιον καὶ προστάξας Ἡρώδῃ
[1, 6]	Ῥωμαικὴν δύναμιν καὶ πολλοὺς ἐκ	τῆς	Συρίας συμμάχους. Ἐπεὶ δὲ παρελαύνων
[1, 11]	παρεσκευάζετο· παρώξυνεν δ' αὐτὸν ἡ	τῆς	σωτηρίας ἀπόγνωσις ἐνθυμεῖσθαι καὶ μείζονα·
[1, 10]	τὸ σκυθρωπὸν ἀπαντᾶν, περὶ δὲ	τῆς	σωτηρίας ἀχάριστον εἶναι. Εἰ δὲ
[1, 20]	δὲ ἦλθον ἔχων τὴν ἀρετὴν	τῆς	σωτηρίας ἐλπίδα καὶ προλαβὼν ἐξετασθήσεσθαι,
[1, 31]	ἅπερ ἦν αὐτῷ μόνα τὰ	τῆς	σωτηρίας ἐφόδια. (Φραξάμενος οὖν αὐτοῖς
[1, 5]	δὲ ἐπεξελθεῖν Ἀλεξάνδρα τὸν Ἀριστόβουλον	τῆς	τἀδελφοῦ καταλύσεως τελευτᾷ διοικήσασα τὴν
[1, 10]	τε αὐτοῦ δικαιοσύνης σημεῖον καὶ	τῆς	τἀνδρὸς ἐσομένας ἀρετῆς. (Ἀντίπατρος δὲ
[1, 26]	δ' ἔκ τινων προσκρουσμάτων ἀποπεπτωκόσι	τῆς	τάξεως. Ἐφ' οἷς Ἡρώδης ὑπεραγανακτήσας
[1, 4]	διαταφρεύει φάραγγι βαθείᾳ, πρὸ δὲ	τῆς	τάφρου τεῖχος ἤγειρεν ὑψηλὸν καὶ
[1, 16]	τῷ νεωτάτῳ τῶν ἀδελφῶν ἐπέστελλεν	τῆς	τε ἀγορᾶς αὐτοῖς ποιεῖσθαι πρόνοιαν
[1, 9]	τῇ Ῥωμαίων ἐδωρήσατο καὶ ἀτελείᾳ	τῆς	τε ἄλλης τιμῆς καὶ φιλοφρονήσεως
[1, 10]	ἐπέστελλεν ἐν τῷ Καπετωλίῳ χαραχθῆναι	τῆς	τε αὐτοῦ δικαιοσύνης σημεῖον καὶ
[1, 0]	καὶ τὴν ἄσκησιν τῶν ταγμάτων,	τῆς	τε Γαλιλαίας ἑκατέρας τὰ διαστήματα
[1, 32]	δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν	τῆς	τε χώρας οὐκ ὀλίγα καὶ
[1, 24]	τοσοῦτον δέος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ	τῆς	τερατείας αὐτοῦ καὶ τῶν συνταγμάτων,
[1, 23]	γάμων ἔχοντες ὥραν ὁ μὲν	τῆς	τηθίδος Σαλώμης, ἣ τῆς μητρὸς
[1, 10]	ἐπὶ τῷ τιμήσαντι τὸ μέτρον	τῆς	τιμῆς θέμενος πάσης ἐπίτροπος Ἰουδαίας
[1, 13]	λόγος, ὡς ἀνενέγκαι μὲν ἐκ	τῆς	τότε πληγῆς, πεμφθεὶς δὲ ἰατρὸς
[1, 18]	Ἀντίγονος μήτε τῆς πάλαι μήτε	τῆς	τότε τύχης ἔννοιαν λαβὼν κάτεισιν
[1, 28]	Δωρίδος, Ἡρώδης δ' ἐκ Μαριάμμης	τῆς	τοῦ ἀρχιερέως θυγατρός, Ἀντίπας δὲ
[1, 29]	Ἡρώδης διάδοχος ὁ ἐκ Μαριάμμης	τῆς	τοῦ ἀρχιερέως θυγατρὸς γεγονώς. (Ἔπλευσεν
[1, 23]	μὲν αὐτὸν φιλοφρόνως Ἀρχέλαος ὑπὲρ	τῆς	τοῦ γαμβροῦ σωτηρίας εὐχαριστῶν καὶ
[1, 27]	Τοῦθ' οἱ μὲν εἰς ἀπαλλαγὴν	τῆς	τοῦ πατρὸς αἰκίας πεπλάσθαι, τινὲς
[1, 12]	Ὁ δὲ Μαρίων ἠξίωτο μὲν	τῆς	τυραννίδος ὑπὸ Κασσίου τυραννίσιν πᾶσαν
[1, 22]	παραπώλετο· δέλεαρ δ' αὐτῷ θανάτου	τῆς	υἱωνῆς ὁ γάμος κατέστη· τούτῳ
[1, 4]	Ἄραβας ὡρμημένον τὸ μὲν μεταξὺ	τῆς	ὑπὲρ Ἀντιπατρίδος παρωρείου καὶ τῶν
[1, 9]	ὁ Μενναίου παραλαβών, ὃς ἐκράτει	τῆς	ὑπὸ τῷ Λιβάνῳ Χαλκίδος, Φιλιππίωνα
[1, 11]	τε προσίεται τὸν Μάλιχον καὶ	τῆς	ὑπονοίας ἀπολύειν ὡμολόγει, λαμπρὰν δὲ
[1, 30]	ἕως αὐτός ἐστιν ἐν Ῥώμῃ	τῆς	ὑπονοίας κεχωρισμένος· Φερώραν δὲ τῇ
[1, 17]	τῶν ὅλων παραγγείλας μηδὲν μέχρι	τῆς	ὑποστροφῆς αὐτοῦ παρακινεῖν πρὸς Ἀντίγονον·
[1, 30]	ἀδήλων ἐγίνοντο τούς τε πορρωτάτω	τῆς	ὑποψίας ὄντας ἔσυρον εἰς τοὺς
[1, 7]	φοβερὰν τό τε ἱερὸν ἐντὸς	τῆς	φάραγγος ὀχυρώτατα τετειχισμένον, ὥστε τοῦ
[1, 7]	τοῖς σαββάτοις. Ἤδη δὲ ἀναπεπληρωμένης	τῆς	φάραγγος πύργους ὑψηλοὺς ἐπιστήσας τῷ
[1, 11]	διαφυλάξας· (Μάλιχος δὲ καθ' ὑπόνοιαν	τῆς	φαρμακείας ὀργιζόμενον τὸ πλῆθος ἀρνούμενος
[1, 32]	Προελθὼν δ' ἐπὶ τὸν ἔλεγχον	τῆς	φαρμακείας τάς τε μηνύσεις ἑξῆς>
[1, 13]	ἀπολαβεῖν· (δεῖ γὰρ ὁλοκλήρους ἀρχιερᾶσθαι·	τῆς	Φασαήλου δὲ ἀρετῆς ὑστερίζει φθάσαντος
[1, 31]	μὲν οὖν εἰλήφει τὴν περὶ	τῆς	Φερώρα τελευτῆς ἐπιστολὴν ἐν Τάραντι
[1, 10]	τοὺς παραγγελοῦντας διαρρήδην ἀπολύειν Ἡρώδην	τῆς	φονικῆς δίκης. Ὁ δὲ καὶ
[1, 24]	δὲ τοῦ σκέμματος αὐτῷ καὶ	τῆς	φυγῆς Κοστόβαρος ὁ Σαλώμης ἀνήρ,
[1, 4]	ἔξω Ἰουδαίας ὅλης, οἷς ὅρος	τῆς	φυγῆς ὁ Ἀλεξάνδρου θάνατος κατέστη.
[1, 16]	τὸ μὲν οἰκεῖον ἐπέστρεφεν ἐκ	τῆς	φυγῆς, τοῖς δὲ διώκουσιν ἐμπίπτων
[1, 29]	τετραρχίαν ὀμόσας ὅρον ἕξειν ἕνα	τῆς	φυγῆς τὸν Ἡρώδου θάνατον καὶ
[1, 25]	τῆς ἀμύνης ἐπίπροσθεν τίθεσθαι τὸ	τῆς	φύσεως δίκαιον· ἐν γὰρ ταῖς
[1, 28]	ἀφείλετο, ταῦτα δέ μοι μετὰ	τῆς	φύσεως συνίστησιν ἔλεος ὀρφανίας. Πειρῶμαι
[1, 11]	(Οὐ μὴν Μάλιχος ἀναχωρήσαντος Κασσίου	τῆς	χάριτος ἀπεμνημόνευσεν Ἀντιπάτρῳ, κατὰ δὲ
[1, 13]	Πεισθεὶς Ἡρώδης τοὺς μὲν βαρυτέρους	τῆς	χρείας διαφῆκεν ἀνὰ τὴν Ἰδουμαίαν
[1, 19]	συμφορᾶς βοήθειαν ἄγων Ἡρώδης παρῆν	τῆς	χρείας ὑστέραν. Ταύτης τῆς πληγῆς
[1, 13]	πόλις ὅλη πλήθους τῶν ἀπὸ	τῆς	χώρας ἀναπίμπλαται τὸ πλέον ὁπλιτῶν.
[1, 32]	βουλευσάμενος, ὅτι καταγαγὼν αὐτὸν ἀπὸ	τῆς	χώρας ἀπερριμμένον καὶ παρωσάμενος τοὺς
[1, 18]	ἔγγιον φίλους διεκρούσατο, πολλὰ δὲ	τῆς	χώρας αὐτῶν ἀποτεμόμενος καὶ δὴ
[1, 0]	ὑπὸ τῶν Ἀσαμωναίου παίδων ἐκβάλλεται	τῆς	χώρας, ἔπειθ' ὡς οἱ τούτων
[1, 14]	βασιλεὺς αὐτῶν Μάλχος προπέμψας ἐκ	τῆς	χώρας κατὰ τάχος προσέτασσεν ἀναστρέφειν,
[1, 16]	σπηλαίοις ὥρμητο λῃστάς, οἳ πολλὴν	τῆς	χώρας κατατρέχοντες οὐκ ἐλάττω κακὰ
[1, 19]	ἁπάσης Ἰουδαίας κατερριμμένης οἰηθέντες ἐρήμου	τῆς	χώρας κρατήσειν ὥρμησαν εἰς αὐτὴν
[1, 4]	βασιλεὺς ἀναχωρῶν εἰς τὰ χρησιμώτερα	τῆς	χώρας πρὸς τὴν μάχην, ἔπειτα
[1, 0]	τῆς Ἰουδαίας ὅρους, ἔτι τε	τῆς	χώρας τὴν ἰδιότητα, λίμνας τε
[1, 24]	ἐξετάσεις τοῦ βασιλέως ὁ περὶ	τῆς	ψυχῆς κίνδυνος ἐπετέμνετο. Προύβη δ'
[1, 31]	προμαντευομένης ἤδη καὶ καθ' ἑαυτὴν	τῆς	ψυχῆς. Οἱ μὲν οὖν προμηθέστεροι
[1, 5]	ἂν ὑπακοῦσαι τοὺς Ἰουδαίους, ἐπειδὴ	τῆς	ὠμότητος αὐτοῦ μακρὰν ἀποδέουσα καὶ
[1, 4]	ὑπερβολὴν ὀργῆς εἰς ἀσέβειαν τὸ	τῆς	ὠμότητος· τῶν γὰρ ληφθέντων ὀκτακοσίους
[1, 9]	μόνους τῶν ἰδίων ἀπέβαλεν, καὶ	Μιθριδάτης	ἐν τῇ τροπῇ περὶ ὀκτακοσίους.
[1, 9]	τελευτὴν μεταβὰς ἐθεράπευεν Καίσαρα, κἀπειδὴ	Μιθριδάτης	ὁ Περγαμηνὸς μεθ' ἧς ἦγεν
[1, 9]	τοῦ πολέμου. Καὶ θαρρῶν ἤδη	Μιθριδάτης	τῇ προσγενομένῃ δι' Ἀντίπατρον ἰσχύι
[1, 26]	μόνων γὰρ ἦν τῶν κακῶν	ἀκροατὴς	ἑτοιμότατος Ἡρώδης καὶ κεχαρισμένος αὐτῷ
[1, 21]	πλῆθος εἰσήγαγεν καὶ βαθμοῖς διακοσίοις	λευκοτάτης	μαρμάρου τὴν ἄνοδον διέλαβεν· ἦν
[1, 29]	ἔθνει κατήγγειλεν καὶ κηδείας ἠξίωσεν	λαμπροτάτης.	Ἔνα μὲν δὴ τῶν Ἀλεξάνδρου
[1, 32]	εὐσεβείας καὶ ὁ τῆς οἰκουμένης	προστάτης	Καῖσαρ, ὁ φιλοπάτορα πολλάκις με
[1, 19]	τὰ φρονήματα προύκοψεν ὥστε καὶ	προστάτης	ὑπὸ τοῦ ἔθνους αἱρεθῆναι. ~(Μεταλαμβάνει
[1, 21]	σώματι πρὸς τὴν ψυχὴν ἀναλόγῳ,	κυνηγέτης	μὲν ἄριστος ἀεὶ γενόμενος, ἐν
[1, 21]	ἀρχαίας Ἑλλάδος ὑπορρέον, οὐ μόνον	ἀγωνοθέτης	ἧς ἐπέτυχεν πενταετηρίδος εἰς Ῥώμην
[1, 14]	διὰ χειμῶνος πλεύσειεν ἐπ' αὐτὸν	ἱκέτης.	(Ἀντωνίου δὲ ἥπτετο πρὸς τὴν
[1, 6]	Καταπλαγεὶς δὲ τὴν ἔφοδον Ἀριστόβουλος	ἱκέτης	ἀπαντᾷ χρημάτων τε ὑποσχέσει καὶ
[1, 22]	ὁ Ἄραψ· οὐ γὰρ ἀφαιρέσει	γαμετῆς	ἐμέτρει τὸν κίνδυνον, ἀλλὰ θανάτῳ.
[1, 26]	δ' ἐπὶ τούτοις χρημάτων πλῆθος	ἐπαινέτης	ἦν Ἀντιπάτρου καὶ πρὸς τὸν
[1, 10]	σημεῖον καὶ τῆς τἀνδρὸς ἐσομένας	ἀρετῆς.	(Ἀντίπατρος δὲ Καίσαρα προπέμψας ἐκ
[1, 9]	σώματος εἶχεν τὰ σημεῖα τῆς	ἀρετῆς.	Αὖθις δὲ καταστησάμενος τὰ κατὰ
[1, 16]	Ἀντώνιον θαυμάζοντα καὶ πάλαι τῆς	ἀρετῆς	αὐτὸν τότε μᾶλλον οὕτως ἔχειν
[1, 33]	φιλοψυχεῖν καὶ πρὸ τοῦ δι'	ἀρετῆς	τὸν ἐκ νόσου θάνατον αἱρεῖσθαι.
[1, 13]	ὁλοκλήρους ἀρχιερᾶσθαι· τῆς Φασαήλου δὲ	ἀρετῆς	ὑστερίζει φθάσαντος πέτρᾳ προσρῆξαι τὴν
[1, 10]	τὴν χώραν θορύβους ἐπιὼν κατέστελλεν,	ἀπειλητὴς	ἅμα καὶ σύμβουλος ὢν ἑκάστοις,
[1, 32]	σῶμα· οὗτος ὁ μέχρι τῆς	κοίτης	εἰσάγων καὶ μή μέ τις
[1, 17]	καὶ μετὰ ταραχῆς ἐκθορόντι τῆς	κοίτης	εἰσῄεσαν ἄγγελοι τῆς συμφορᾶς. Ὁ
[1, 22]	ἐνεθουσία τῷ πάθει καὶ τῆς	κοίτης	ἐξαλλόμενος ἀνέδην ἐν τοῖς βασιλείοις
[1, 26]	δὲ προηγουμένως μισθωτὸς Ἀντιπάτρου καὶ	προδότης	Ἀλεξάνδρου, τῷ μὲν ὀνειδίζων, εἰ
[1, 29]	παρὰ Ἡρώδῃ μάλιστα τιμώμενος, γίνεται	προδότης	Συλλαίου τῶν ἀπορρήτων τῷ τε
[1, 3]	δὲ Ἀντίγονον ἐπὶ τέλει τῆς	ἑορτῆς	ἀναβάντα μετὰ τῶν περὶ αὐτὸν
[1, 13]	φόνος ἦν ἀδιάλειπτος. (Ἐνστάσης δ'	ἑορτῆς,	ἣ πεντηκοστὴ καλεῖται, τά τε
[1, 33]	ἀθεμίτου πράξεως· τοὺς γὰρ ἀφ'	ἑκάστης	κώμης ἐπισήμους ἄνδρας ἐξ ὅλης
[1, 32]	καὶ σύ, Οὔαρε, καὶ πᾶς	δικαστὴς	ὅσιος Ἀντίπατρον ἐξώλη κρινεῖ, πέπεισμαι.
[1, 0]	δέ τις οἴκτου σκληρότερος εἴη	δικαστής,	τὰ μὲν πράγματα τῇ ἱστορίᾳ
[1, 12]	χορηγὸς δ' ἦν ἁπάντων ὁ	κηδεστὴς	Πτολεμαῖος Ἀντιγόνῳ. (Πρὸς οὓς Ἡρώδης
[1, 33]	τοῦτο ἐν παντὶ τῷ ἔθνει	μεγίστης	ἠξιωμένοι δόξης, Ἰούδας τε υἱὸς
[1, 1]	βασιλεὺς ὡρμημένος πάλαι, καὶ μετὰ	πλείστης	δυνάμεως αὐτὸς ὁρμήσας τήν τε
[1, 15]	αὐτὸς μὲν ἀνεχώρει μετὰ τῆς	πλείστης	δυνάμεως, Σίλωνα δὲ σὺν μέρει
[1, 17]	δ' αὐτῷ καὶ Σόσσιος μετὰ	πλείστης	στρατιᾶς ἱππέων τε καὶ πεζῶν,
[1, 21]	δ' ἐλάφων καὶ ὀνάγρων εὔπορος·	πολεμιστὴς	δ' ἀνυπόστατος. Πολλοὶ γοῦν κἀν
[1, 9]	ἐπέρρωσεν, ἐν οἷς πᾶσιν παραβολώτατος	ἀγωνιστὴς	γενόμενος καὶ πολλὰ τρωθεὶς ἐφ'
[1, 32]	τῶν ζώντων εὔνοιαν ἀδελφῶν, ὁ	ὑπερασπιστὴς	ὁ ἐμός, ὁ σωματοφύλαξ. Ὅταν
[1, 21]	μέγιστα προθεὶς ἐπὶ τῆς ἑκατοστῆς	ἐνενηκοστῆς	δευτέρας ὀλυμπιάδος, ἐν οἷς οὐ
[1, 21]	ἆθλα μέγιστα προθεὶς ἐπὶ τῆς	ἑκατοστῆς	ἐνενηκοστῆς δευτέρας ὀλυμπιάδος, ἐν οἷς
[1, 17]	ἐκείνῳ τε παντελοῦς κατορθώματος καὶ	ἥττης	Ἀντιγόνῳ κατέστη βουλευομένῳ καταλιπεῖν ἤδη
[1, 18]	οὓς καὶ τοῖς ὅπλοις ἀνέστειλεν,	ἥττης	χαλεπωτέραν τὴν νίκην ὑπολαμβάνων, εἴ
[1, 0]	Γαλιλαίαν, καὶ ὡς τῶν πόλεων	αὐτῆς	ἃς μὲν ὁλοσχερῶς καὶ κατὰ
[1, 5]	μὲν ἄλλων αὐτή, Φαρισαῖοι δ'	αὐτῆς.	(Διογένην γοῦν τινα τῶν ἐπισήμων
[1, 5]	θερμότητα κατεῖχεν ἰδιώτην. (Παραφύονται δὲ	αὐτῆς	εἰς τὴν ἐξουσίαν Φαρισαῖοι, σύνταγμά
[1, 30]	ἐπομνύμενος, εἰ δ' ὑποστείλαιτο, δαπανήσειν	αὐτῆς	ἐν βασάνοις τὸ σῶμα καὶ
[1, 16]	τὰς ἐπαναστάσεις καὶ Θολεμαῖον ἐπ'	αὐτῆς	ἐπὶ Σαμαρείας ὑπέστρεφεν, ὁπλίτας μὲν
[1, 30]	υἱὸν ἠμύνατο· τὸν γοῦν ἐξ	αὐτῆς	Ἡρώδην ὄντα διάδοχον Ἀντιπάτρου τῆς
[1, 17]	πολὺ πλῆθος Ἰουδαίων ἔκ τε	αὐτῆς	Ἱεριχοῦντος καὶ ἐκ τῆς ἄλλης
[1, 30]	πρὸ δυοῖν ἡμερῶν τὴν μητέρα	αὐτῆς	καὶ τὴν ἀδελφὴν γύναιον ἐκ
[1, 28]	τῆς ὀρφανῆς. Καὶ τὴν ἀδελφὴν	αὐτῆς	ὁ ἐμὸς Ἡρώδης λήψεται πρὸς
[1, 30]	συνίστωρ· βασανιζόμενοι γὰρ τοῦτ' ἀπέδειξαν	αὐτῆς	οἱ ἀδελφοί. Βασιλεὺς δὲ τῆς
[1, 33]	ποικίλη, τὸ σῶμα δ' ἐπ'	αὐτῆς	πορφύρᾳ κεκαλυμμένον, καὶ διάδημα μὲν
[1, 32]	πολλοῦ συνειλημμένοι, κομίζοντες γράμματα παρ'	αὐτῆς	πρὸς τὸν υἱὸν τοιάδε· ἐπεὶ
[1, 18]	καὶ Δαμασκοῦ. Κἀνταῦθα μεγάλαις μὲν	αὐτῆς	τὴν δυσμένειαν δωρεαῖς Ἡρώδης ἐκμειλίσσεται,
[1, 28]	φίλων συνῴκισεν καὶ τῶν θυγατέρων	αὐτῆς	τὴν μὲν τῷ Ἀλεξᾶ παιδί,
[1, 2]	τὸν παῖδα μήτι πρὸς τὴν	αὐτῆς	ὕβριν ἐπικλασθέντα φείσασθαι τοῦ δυσσεβοῦς,
[1, 22]	γυναικὶ βουλόμενος, ὡς οὐδὲ ἀποθανὼν	αὐτῆς	ὑπομένοι διαζευχθῆναι, τὸ ἀπόρρητον ἐκφαίνει.
[1, 17]	αὐτοῦ, καίτοι πεντήκοντα τάλαντα λύτρον	αὐτῆς	Φερώρα τἀδελφοῦ διδόντος. Τὰ δὲ
[1, 24]	διαβολῆς οὐδὲ Σαλώμη· καὶ γὰρ	αὐτῆς	Φερώρας ἁδελφὸς κατηγόρει συνθήκας περὶ
[1, 24]	Ἀλεξάνδρου γυνὴ Γλαφύρα γενεαλογοῦσα τὴν	ἑαυτῆς	εὐγένειαν, καὶ ὡς πασῶν τῶν
[1, 22]	κατηγοροῦσαι διότι τὴν εἰκόνα τὴν	ἑαυτῆς	πέμψειεν εἰς Αἴγυπτον Ἀντωνίῳ καὶ
[1, 18]	δὲ διεξελθοῦσα τὴν γενεὰν τὴν	ἑαυτῆς	ὡς μηδένα τῶν ἀφ' αἵματος
[1, 18]	εἰς ἔσχατον ἀντισχεῖν διεγνωκότες. Ἀμέλει	τηλικαύτης	δυνάμεως περικαθεζομένης πέντε μησὶν διήνεγκαν
[1, 10]	τοῦ βασιλέως, ὑφ' οὗ μέχρι	τοσαύτης	δυνάμεως προῆλθεν· δεῖν τε, εἰ
[1, 3]	ὁ Ἰωάννης ἀπολελοίπει, καὶ μέχρι	τοσαύτης	ὠμότητος προῆλθεν, ὥστε καὶ λιμῷ
[1, 33]	τὴν ἀδελφὴν καὶ τὸν ἄνδρα	ταύτης	Ἀλεξᾶν οἶδα, ἔφη, Ἰουδαίους τὸν
[1, 24]	Συνήργει δὲ καὶ πρὸς τὴν	ταύτης	ἀπέχθειαν ἡ Ἀλεξάνδρου γυνὴ Γλαφύρα
[1, 0]	ἀνθέλκεται· τά τε γενόμενα περὶ	ταύτης	αὐτῷ σημεῖα καὶ τὰς ἐπὶ
[1, 4]	ὑπὲρ ἑξακισχιλίους Ἀραβίας ἥπτετο καὶ	ταύτης	ἑλὼν Γαλααδίτας καὶ Μωαβίτας φόρον
[1, 32]	Ἀκμῆς τοὔνομα. Καὶ παρὰ μὲν	ταύτης	ἐπέσταλτο βασιλεῖ τὰς παρὰ Σαλώμης
[1, 0]	πόλεως ἅλωσιν καὶ τὰ πρὸ	ταύτης	σημεῖα καὶ τέρατα καὶ τὴν
[1, 30]	κακῶν αἰτίαν, τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα.	Ταύτης	τῆς ἀρχῆς ὁ βασιλεὺς λαβόμενος
[1, 19]	Ἡρώδης παρῆν τῆς χρείας ὑστέραν.	Ταύτης	τῆς πληγῆς αἴτιον αὐτῷ τὸ
[1, 5]	ἔφην, βᾶρις ὀνομαζόμενον, αὖθις δὲ	ταύτης	τυχὸν τῆς προσηγορίας ἐπικρατήσαντος Ἀντωνίου,
[1, 32]	ἀπαρτισθῇ πάντα, μνημονεύσας ὧν ὑπέσχου.	(Ταύτης	φωραθείσης τῆς ἐπιστολῆς καὶ τῶν
[1, 31]	εἰλήφει τὴν περὶ τῆς Φερώρα	τελευτῆς	ἐπιστολὴν ἐν Τάραντι καὶ μέγιστον
[1, 27]	προεκπηδήσας ἔκ τινος θεοβλαβείας ἑαυτοῦ	μηνυτὴς	γίνεται. Κἀμὲ γάρ, ἔφη, Τίρων
[1, 10]	μὴ βασιλεύς ἐστιν ἀλλ' ἔτι	ἰδιώτης,	δεῖν ἐπὶ δίκην ἥκειν ἀποδώσοντα
[1, 22]	τὴν ἀρχὴν παρῆλθεν, ἀποπεμψάμενος ἣν	ἰδιώτης	ἦκτο γαμετήν, γένος ἦν ἐξ
[1, 1]	γε μὴν κυβερνῶν τὸν ἐλέφαντα	ἰδιώτης	ἦν· κἂν εἰ συνέβη δὲ
[1, 20]	μὲν ἐσθῆτα καὶ τὸ σχῆμα	ἰδιώτης,	τὸ δὲ φρόνημα βασιλεύς· μηδὲν
[1, 33]	τις ἄλλος, ὅστις κατεκτήσατο βασιλείαν	ἰδιώτης	ὢν καὶ τοσούτῳ χρόνῳ φυλάξας
[1, 27]	(Παλαιὸς δέ τις τοῦ βασιλέως	στρατιώτης,	ὄνομα Τίρων, ἔχων υἱὸν σφόδρα
[1, 8]	ὃς ἀπὸ Ῥώμης αὐτῷ συναπέδρα,	δεσμώτης	ἐπὶ Γαβίνιον ἀνήχθη καὶ ἀπὸ
[1, 9]	φρονούντων μέχρι πολλοῦ μὲν οὐδὲ	ταφῆς	ἐν τῇ πατρῴᾳ χώρᾳ μετεῖχεν,
[1, 12]	ἔτρωσεν· ὧν οἵ τε πεσόντες	ταφῆς	καὶ οἱ τραυματίαι θεραπείας ἠξιώθησαν
[1, 32]	ἐνικήθην, ὃν κατήγαγες μέν, ὡς	ἔφης	αὐτός, προέκρινας δὲ τοσούτων τέκνων,
[1, 22]	Ἰωσήπῳ τῷ ἀνδρὶ Σαλώμης τῆς	ἀδελφῆς	αὐτοῦ, πιστὸς δὲ ἦν καὶ
[1, 32]	τὸν βασιλέα μὴ φείσεσθαι τῆς	ἀδελφῆς,	ὅταν ἀναγνῷ. Καλῶς δὲ ποιήσεις,
[1, 29]	μετὰ τῆς μητρὸς καὶ τῆς	ἀδελφῆς	προσλαβοῦσα καὶ τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα
[1, 28]	ἐκ Μαριάμμης θυγατέρων ἡ μὲν	ἀδελφῆς	υἱὸν Ἀντίπατρον εἶχεν, ἡ δὲ
[1, 33]	αὖθις δέ, καὶ γὰρ ἐνδείᾳ	τροφῆς	καὶ βηχὶ σπασμώδει διετείνετο, τῶν
[1, 17]	ὅλων παραγγείλας μηδὲν μέχρι τῆς	ὑποστροφῆς	αὐτοῦ παρακινεῖν πρὸς Ἀντίγονον· οὐ
[1, 8]	ὑποσχέσει περὶ τῶν ἡμαρτημένων πρὸ	μάχης	αὐτοὺς προσαγαγέσθαι· μηδὲν δὲ μέτριον
[1, 4]	περὶ τὸν Ἀντίοχον. Καρτερᾶς δὲ	μάχης	γενομένης ἕως μὲν περιῆν Ἀντίοχος
[1, 19]	Οἱ δὲ διασωθέντες ἐκ τῆς	μάχης	εἰς Ὄρμιζα καταφεύγουσιν, ὅπου καὶ
[1, 1]	καὶ τοὺς διασωθέντας ἐκ τῆς	μάχης	ἐπισυγκροτήσας κατὰ κώμην Ἀκέδασαν συμβάλλει
[1, 4]	τοὺς φρουροὺς περιβόλοις ἀποτειχίσας διὰ	μάχης	τὸ χωρίον παραλαμβάνει. Καταστρέφεται δὲ
[1, 17]	τἀδελφοῦ θάνατον προσημαίνουσιν, καὶ μετὰ	ταραχῆς	ἐκθορόντι τῆς κοίτης εἰσῄεσαν ἄγγελοι
[1, 4]	τῶν συμμάχων κατέθεντο τὰς διαφοράς,	συνεχὴς	δὲ πρὸς Ἀλέξανδρον ἦν αὐτοῖς
[1, 30]	Παντάπασιν αὐτῷ τὴν ἀπόλαυσιν τῆς	διαδοχῆς	γίνεσθαι σύντομον. Ὑποβλαστάνειν δὲ τὰς
[1, 32]	τοῖς περιοῦσιν ὡς ἐφέδροις τῆς	διαδοχῆς·	τὸν γὰρ παρασκευάσαντα πατρὶ φάρμακον
[1, 32]	βασιλίδος μοι γεγενημένους ἀπέδειξα τῆς	ἀρχῆς	διάδοχον. Ἐξομολογοῦμαί σοι, Οὔαρε, τὴν
[1, 32]	δὲ ταῖς διαθήκαις ἐνέγραψα τῆς	ἀρχῆς	διάδοχον καὶ πρόσοδον μὲν ἰδίᾳ
[1, 23]	μὲν γὰρ ἐμὲ κύριον τῆς	ἀρχῆς	καὶ δικαστὴν διαδόχου κατέστησεν, ἐγὼ
[1, 30]	τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα. Ταύτης τῆς	ἀρχῆς	ὁ βασιλεὺς λαβόμενος ἐπεξῄει πρόσω
[1, 0]	ὡς ἔτει δωδεκάτῳ τῆς Νέρωνος	ἀρχῆς	ὁ πόλεμος ἀνερράγη τά τε
[1, 10]	γὰρ ἀνέξεσθαι μετακινούμενον ἐκ τῆς	ἀρχῆς	ὃν αὐτοὶ κατέστησαν. Ἅμα δὲ
[1, 5]	εἰς τοὺς ἱεροὺς νόμους ἐξ	ἀρχῆς	προεβάλλετο. Δύο δ' αὐτῇ παίδων
[1, 6]	κατὰ τὸ πρεσβεῖον αὐτῷ προσηκούσης	ἀρχῆς.	Προκατασκευάσας δὲ ἀμφοτέρους, νύκτωρ ἀναλαβὼν
[1, 5]	τῆς ἐλπίδος· ἐκράτησεν γὰρ τῆς	ἀρχῆς	τὸ γύναιον διὰ δόξαν εὐσεβείας·
[1, 13]	ἐντολὰς εἶχεν. Ὁ δὲ ἀπ'	ἀρχῆς	ὑποπτεύων τοὺς βαρβάρους καὶ τότε
[1, 33]	καὶ τῶν γειτνιώντων χωρίων κληρονόμος,	τετράρχης	δ' ὡς προείπαμεν, Ἀντίπας, βασιλεὺς
[1, 18]	τῆς πάλαι μήτε τῆς τότε	τύχης	ἔννοιαν λαβὼν κάτεισιν μὲν ἀπὸ
[1, 20]	καὶ τέθεικα μετὰ τῆς ἐκείνου	τύχης	τὸ διάδημα. Πρὸς σὲ δὲ
[1, 4]	πολλὰ τῶν Ἀλεξάνδρου μισθοφόρων καὶ	ψυχῆς	ἔργα καὶ χειρὸς ἐπιδειξαμένων. Χωρεῖ
[1, 24]	τοῦ βασιλέως ὁ περὶ τῆς	ψυχῆς	κίνδυνος ἐπετέμνετο. Προύβη δ' εἰς
[1, 31]	ἤδη καὶ καθ' ἑαυτὴν τῆς	ψυχῆς.	Οἱ μὲν οὖν προμηθέστεροι τῶν
[1, 26]	ἔθνους συμφορὰς καὶ τοὺς μέχρι	ψυχῆς	φορολογουμένους, ἔπειτ' εἰς οἵας τρυφὰς
[1, 6]	αὐτὸν καταφεύγουσιν καὶ δίχα δωρεῶν	αἷς	καὶ πρὸς τὸν Ἀρέταν δικαιολογίαις
[1, 7]	ἑβδομάδας ἐπιτηρῶν ὁ Πομπήιος, ἐν	αἷς	παντὸς ἔργου διὰ τὴν θρησκείαν
[1, 0]	ἱστορίας αὐτὰς ἐπιγράφειν τολμῶσιν, ἐν	αἷς	πρὸς τῷ μηδὲν ὑγιὲς δηλοῦν
[1, 29]	διαφέρεσθαι πρὸς ἀλλήλας ἀκούοντος βασιλέως·	αἷς	συνυπεκρίνετο καὶ Ἀντίπατρος ἐν τῷ
[1, 2]	καὶ Ἀργαρίζειν αὐτὸς αἱρεῖ, πρὸς	αἷς	τὸ Χουθαίων γένος, οἳ περιῴκουν
[1, 33]	λύσας τὰς ἐπιδιαθήκας ἀνεγίνωσκεν, ἐν	αἷς	Φίλιππος μὲν τοῦ Τράχωνος καὶ
[1, 23]	γαμβροῦ σωτηρίας εὐχαριστῶν καὶ ταῖς	διαλλαγαῖς	ἐφηδόμενος, ὡς ἂν καὶ τάχιον
[1, 1]	Πτολεμαίῳ προσεχόντων ἀναιρεῖ, ταῖς τε	ἁρπαγαῖς	ἀνέδην ἐπαφιεὶς τοὺς στρατιώτας αὐτὸς
[1, 21]	ἔξωθεν τοίχοις καὶ θριγκοῖς καὶ	στέγαις	περικεχύσθαι τὸν πλοῦτον δαψιλῆ· πόρρωθεν
[1, 15]	ἄκρα κατειληφότας σὺν γυναιξὶν καὶ	γενεαῖς.	Αὐτοὺς μὲν οὖν ἀπολύει λαβών,
[1, 16]	δὲ ἀπέσφαττόν τε αὐτοὺς σὺν	γενεαῖς	καὶ πῦρ ἐνίεσαν τοῖς ἀμυνομένοις.
[1, 32]	καὶ τῶν χρημάτων· λαμπροτάταις δὲ	δωρεαῖς	ἐτίμα Σαλώμην τὴν ἀδελφήν. Ἐν
[1, 18]	μεγάλαις μὲν αὐτῆς τὴν δυσμένειαν	δωρεαῖς	Ἡρώδης ἐκμειλίσσεται, μισθοῦται δὲ καὶ
[1, 24]	στεγανώτατος ἦν ἕκαστος ἢ κατεσκευάζετο	δωρεαῖς	ὡς μηδὲν ἐκφέρεσθαι τῶν ἀπορρήτων,
[1, 4]	ἀνάπαυσιν τοῦ πολεμεῖν ἀρχὴν νόσου.	Τεταρταίαις	δὲ περιόδοις πυρετῶν ἐνοχλούμενος ᾠήθη
[1, 10]	τι μετεκίνησεν. (Ἀμήχανον δ' ἐν	εὐπραγίαις	φθόνον διαφυγεῖν· Ὑρκανὸς γοῦν ἤδη
[1, 6]	αἷς καὶ πρὸς τὸν Ἀρέταν	δικαιολογίαις	χρώμενοι κατηντιβόλουν μισῆσαι μὲν τὴν
[1, 11]	Ἡρώδην πεπιστευμένον τὰ ὅπλα πολλαῖς	ἀπολογίαις	καὶ ὅρκοις ἐκγοητεύσας διαλλακτὰς αὐτῷ
[1, 13]	Πρὸς ταῦτα πανούργως ὁ Πάρθος	ἀπολογίαις	τε καὶ ὅρκοις ἀποσκευασάμενος τὴν
[1, 23]	ἐν ταῖς πρὸς τὸν πατέρα	κολακείαις,	διαβολὰς δὲ κατὰ τῶν ἀδελφῶν
[1, 0]	τοὺς μὴ ἐπιστρατευσαμένους, ἐντυγχάνοντας ἢ	κολακείαις	ἢ πλάσμασι. (Καίτοι γε ἱστορίας
[1, 28]	αὖθις δὲ ὑπαχθεὶς αὐτοῦ ταῖς	κολακείαις	μεθηρμόσατο, καὶ αὐτῷ μὲν τὴν
[1, 24]	Ἀλεξάνδρῳ συνόντας χρήμασιν διαφθείρων ἢ	κολακείαις	ὑπιὼν ἐς πάντα κατειργάσατο καὶ
[1, 11]	διαστασιασθέντων τῶν δυνατῶν ἕκαστος ἐλπίσιν	οἰκείαις	ἐχώρει πρὸς ὃ συμφέρειν ὑπελάμβανεν,
[1, 25]	φύσεως δίκαιον· ἐν γὰρ ταῖς	βασιλείαις	ὥσπερ ἐν μεγάλοις σώμασιν ἀεί
[1, 18]	δ' οὕτως ὡς ἐν ταῖς	μεταλλείαις	περιῆσαν τῶν πολεμίων. (Τῷ δὲ
[1, 28]	δώροις τε καὶ ταῖς ἄλλαις	θεραπείαις	καὶ τοὺς Καίσαρος φίλους οὐκ
[1, 23]	τε κόσμῳ καὶ ταῖς ἄλλαις	θεραπείαις	πλὴν διαδήματος χρώμενος. Χρόνῳ δ'
[1, 6]	καὶ μὴ φέρων δουλεύειν ταῖς	χρείαις	ταπεινότερον τοῦ σχήματος ἀπὸ διὸς
[1, 4]	πάλιν ἁψάμενος πραγμάτων. Διὸ δὴ	στρατείαις	ἀκαίροις ἑαυτὸν ἐπιδιδοὺς καὶ βιαζόμενος
[1, 33]	κατὰ τὸ ἱερὸν ἀναστρεφομένων σχοίνοις	παχείαις	καθιμήσαντες σφᾶς αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ
[1, 23]	ὑπέστρεψαν· συνηνδροῦτο δ' αὐτῶν ταῖς	ἡλικίαις	ἡ διάθεσις. Καὶ ἐπειδὴ γάμων
[1, 13]	αὐτῶν ἄνδρας ἑξήκοντα ταῖς πλησίον	οἰκίαις	ἐγκατέστησαν. Τούτους μὲν ὁ στασιάζων
[1, 16]	διαφθείρει, τὰ φρούρια δὲ πάντα	πολιορκίαις	ἐξελὼν ἐπιτίμιον τῆς μεταβολῆς εἰσεπράξατο
[1, 22]	πρὸς αὐτὴν συμπαθοῦς ἐν ταῖς	ὁμιλίαις	ἐπομνύμενον, ὡς οὐδ' ἐρασθείη ποτὲ
[1, 8]	Ἐξῳκειωμένος δὲ τοὺς πανταχοῦ δυνατοὺς	φιλίαις	τε καὶ ξενίαις μάλιστα προσηγάγετο
[1, 24]	πρόσθεν ἐπὶ ταῖς ἐκ Γλαφύρας	βλασφημίαις·	ὠνείδιζεν γὰρ τῇ γυναικὶ συνεχῶς
[1, 5]	αὐτοῦ μακρὰν ἀποδέουσα καὶ ταῖς	παρανομίαις	ἀνθισταμένη τὸν δῆμον εἰς εὔνοιαν
[1, 33]	τότε τὸν βασιλέα πυνθανόμενοι ταῖς	ἀθυμίαις	ὑπορρέοντα καὶ τῇ νόσῳ λόγον
[1, 19]	Ἰουδαίων περιῆσαν, ἐλείποντο δὲ ταῖς	προθυμίαις	καίτοι διὰ τὴν ἀπόγνωσιν τῆς
[1, 7]	δ' ἔνιοι μανιῶντες ἐν ταῖς	ἀμηχανίαις	ὑπέπρησαν καὶ συγκατεφλέγοντο. Ἰουδαίων μὲν
[1, 8]	πανταχοῦ δυνατοὺς φιλίαις τε καὶ	ξενίαις	μάλιστα προσηγάγετο τὸν Ἀράβων βασιλέα
[1, 18]	καθόλου τε οὔτε χερσὶν οὔτ'	ἐπινοίαις	ἔκαμνον εἰς ἔσχατον ἀντισχεῖν διεγνωκότες.
[1, 22]	καὶ τὴν μητέρα δειναῖς ἐξύβριζεν	λοιδορίαις.	Ἀλλ' ὁ μὲν πεφίμωτο τοῖς
[1, 8]	τῆς μὲν Πέτρας εἴργετο ταῖς	δυσχωρίαις,	ἐπόρθει δὲ τὰ πέριξ πολλὰ
[1, 17]	ἐν τοῖς ὄρεσιν καὶ ταῖς	δυσχωρίαις	τῶν ἐναντίων αὐτός τε θνήσκει
[1, 21]	ἀνυπόστατος. Πολλοὶ γοῦν κἀν ταῖς	γυμνασίαις	αὐτὸν κατεπλάγησαν ἀκοντιστήν τε ἰθυβολώτατον
[1, 32]	πάτερ, οὐκ ἂν ταῖς σαῖς	εὐεργεσίαις	ἐνικήθην, ὃν κατήγαγες μέν, ὡς
[1, 13]	παρ' αὐτοῖς γυναικῶν ἐν ταῖς	πεντακοσίαις	καθοσιώσειεν Πάρθοις, ὅτι τε προλοχίζοιντο
[1, 31]	περιπλέκεσθαί μοι θέλειν ἐν τηλικαύταις	αἰτίαις	ὄντα. Φθείρου, δυσσεβεστάτη κεφαλή, μηδέ
[1, 21]	καὶ χώραν ἔλαβον παρ' αὐτοῦ·	γυμνασιαρχίαις	δ' ἄλλας ἐπετησίοις τε καὶ
[1, 4]	ἑορτῇ· μάλιστα γὰρ ἐν ταῖς	εὐωχίαις	αὐτῶν στάσις ἅπτεται. Καὶ δοκεῖ
[1, 25]	μετὰ δὲ τὰς διαλλαγὰς ἐν	εὐωχίαις	καὶ φιλοφρονήσεσιν διῆγον. Ἀπιόντα δ'
[1, 24]	διηρεύνα καὶ τοὺς ἐν ταῖς	ὑποψίαις	εὐθέως ἀνῄρει. Δεινῆς δὲ ἀνομίας
[1, 30]	γνώριμον. (Πληγεὶς οὖν ὁ βασιλεὺς	ὑποψίαις	πλείοσιν θεραπαίνας τε καί τινας
[1, 32]	τῆς ἐξουσίας, φανερῶς δὲ ταῖς	διαθήκαις	ἐνέγραψα τῆς ἀρχῆς διάδοχον καὶ
[1, 23]	ἐλπίδος· καὶ γὰρ ἐν ταῖς	διαθήκαις	καὶ φανερῶς αὐτὸς ἦν ἤδη
[1, 32]	ἀδελφήν. Ἐν μὲν οὖν ταῖς	διαθήκαις	ταῦτα διωρθώσατο. ~(Προῄει δ' αὐτῷ
[1, 5]	προσκαθεζόμενον Πτολεμαίδι καὶ πολιορκοῦντα Κλεοπάτραν	συνθήκαις	καὶ δώροις ὑπηγάγετο. Φθάνει δ'
[1, 4]	οὐ μὴν εὐφραίνετό γε ταῖς	νίκαις	τὴν ἑαυτοῦ βασιλείαν ἀναλίσκων· ὅθεν
[1, 18]	δι' Ἀπαμείας καὶ Δαμασκοῦ. Κἀνταῦθα	μεγάλαις	μὲν αὐτῆς τὴν δυσμένειαν δωρεαῖς
[1, 14]	ἐξῄεσαν, προῆγον δὲ σὺν ταῖς	ἄλλαις	ἀρχαῖς οἱ ὕπατοι θύσοντές τε
[1, 26]	τοῖς ὅπλοις χρήσασθαι καὶ ταῖς	ἄλλαις	ἀφορμαῖς. Ταύτην Ἀλέξανδρος μὲν ἔλεγεν
[1, 28]	Φερώραν δώροις τε καὶ ταῖς	ἄλλαις	θεραπείαις καὶ τοὺς Καίσαρος φίλους
[1, 23]	τῷ τε κόσμῳ καὶ ταῖς	ἄλλαις	θεραπείαις πλὴν διαδήματος χρώμενος. Χρόνῳ
[1, 20]	τεθνεώτων, οὐ μόνον αὐτοῦ ταῖς	ἄλλαις	τιμαῖς, ἀλλὰ καὶ τῇ βασιλείᾳ
[1, 16]	καὶ προσθεῖναι πολὺ ταῖς τε	ἄλλαις	τιμαῖς αὐτοῦ καὶ ταῖς εἰς
[1, 11]	καὶ Ἡρώδην πεπιστευμένον τὰ ὅπλα	πολλαῖς	ἀπολογίαις καὶ ὅρκοις ἐκγοητεύσας διαλλακτὰς
[1, 21]	αὐτοῦ τὰς τιμὰς ὑπερεξέχεεν καὶ	πολλαῖς	πόλεσιν ἐνιδρύσατο Καισάρεια. (Κατιδὼν δὲ
[1, 32]	τῶν ἀδελφῶν, ἀποδεικνὺς ταῖς ἐκείνου	διαβολαῖς	ἀπολωλότας. Ἐπιβουλεύειν δὲ αὐτὸν ἔλεγεν
[1, 24]	τὰς πρὸς Ἡρώδην ὁδοὺς ταῖς	διαβολαῖς	ἐποιεῖτο τεχνικωτάτας, αὐτὸς μὲν ἀδελφοῦ
[1, 24]	γὰρ οὕτως πίστιν ἐχορήγει ταῖς	διαβολαῖς,	ὡς ἀπολογούμενος Ἀντίπατρος ὑπὲρ αὐτοῦ.
[1, 2]	ὄρεσι προλοχίσας πάσαις κρατεῖ ταῖς	ἐπιβολαῖς	καὶ νικήσας λαμπρῶς ἀρχιερεὺς ἀποδείκνυται
[1, 1]	ἁλώσεως τῇ πόλει, μέχρι ταῖς	ὑπερβολαῖς	τῶν ἀδικημάτων τοὺς πάσχοντας εἰς
[1, 22]	εἶπεν, ταῖς πρὸς τὸν Ἰώσηπον	ἐντολαῖς	ἐπεδείξω τὸν πρὸς ἡμᾶς ἔρωτα
[1, 33]	ἂν ὑμεῖς θελήσητε ταῖς ἐμαῖς	ἐντολαῖς	ὑπουργῆσαι. Τούσδε τοὺς φρουρουμένους ἄνδρας
[1, 6]	ἐχόντων μόναις πειθαρχεῖν ταῖς αὐτογράφοις	ἐπιστολαῖς,	ἠνάγκαζεν αὐτὸν ἑκάστοις γράφειν ἐκχωρεῖν,
[1, 13]	τὸν ἐπίβουλον, ἀλλὰ μὴ ταῖς	ἐπιβουλαῖς	ἑαυτὸν ἐκδιδόναι, φύσει γὰρ ἀπίστους
[1, 24]	τὴν βασιλείαν, ἱστουργοὺς ἅμα ταῖς	δούλαις	ποιήσειν, αὐτοὺς δὲ κωμῶν γραμματεῖς,
[1, 33]	ἔχειν, ἂν ὑμεῖς θελήσητε ταῖς	ἐμαῖς	ἐντολαῖς ὑπουργῆσαι. Τούσδε τοὺς φρουρουμένους
[1, 20]	οὐ μόνον αὐτοῦ ταῖς ἄλλαις	τιμαῖς,	ἀλλὰ καὶ τῇ βασιλείᾳ προσέθηκεν
[1, 16]	προσθεῖναι πολὺ ταῖς τε ἄλλαις	τιμαῖς	αὐτοῦ καὶ ταῖς εἰς τὴν
[1, 18]	τὰ αὐτοῦ φρονήσαντας εὐνουστέρους ταῖς	τιμαῖς	καθίστατο, τοὺς δ' Ἀντιγονείους ἀνῄρει.
[1, 26]	ὅπλοις χρήσασθαι καὶ ταῖς ἄλλαις	ἀφορμαῖς.	Ταύτην Ἀλέξανδρος μὲν ἔλεγεν τέχνασμα
[1, 10]	χρήσηται κατὰ τῶν δόντων ταῖς	ἀφορμαῖς.	(Τούτων Καῖσαρ ἀκούσας Ὑρκανὸν μὲν
[1, 17]	βιασθεὶς χαλεπωτάτῳ ταῖς πλησίον ἐνστρατοπεδεύεται	κώμαις.	Ἐπεὶ δ' αὐτῷ μετ' ὀλίγας
[1, 22]	ἀδελφὴν αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα	δειναῖς	ἐξύβριζεν λοιδορίαις. Ἀλλ' ὁ μὲν
[1, 30]	τε Φερώρας καὶ Ἀντίπατρος σὺν	ἐκείναις	πίνοιεν ὑποστρέφοντες ἀπὸ τοῦ βασιλέως
[1, 6]	καὶ παράγγελμα τῶν φρουράρχων ἐχόντων	μόναις	πειθαρχεῖν ταῖς αὐτογράφοις ἐπιστολαῖς, ἠνάγκαζεν
[1, 22]	ἐκ Μαριάμμης ἐφυγάδευσεν τῆς πόλεως	μόναις	ταῖς ἑορταῖς ἀφεὶς κατιέναι· ἔπειτα
[1, 3]	ταῖς ἐκ τῶν ἐμῶν σπλάγχνων	χοαῖς	ἐπειρωνευέσθω τὸ δαιμόνιον. Ταῦτα εἰπὼν
[1, 22]	πλῆθος. Πέμπεται μὲν οὖν ὁ	παῖς	διὰ νυκτὸς εἰς Ἱεριχοῦντα, ἐκεῖ
[1, 17]	ᾔει στρατιωτικώτερον· εἷς γοῦν αὐτῷ	παῖς	εἵπετο. Καὶ πρὶν εἰς τὸ
[1, 0]	ἀνέπεμψα πρότερον ἀφηγήσασθαι Ἰώσηπος Ματθίου	παῖς	ἐξ Ἱεροσολύμων ἱερεύς, αὐτός τε
[1, 7]	ὑπερβῆναι τολμήσας τὸ τεῖχος Σύλλα	παῖς	ἦν Φαῦστος Κορνήλιος καὶ μετ'
[1, 28]	καὶ Φερώραν κηδεστὴν ὁ Ἀλεξάνδρου	παῖς	προσλάβοι. Κατηντιβόλει δὲ πολλῆς οὔσης
[1, 16]	βαθυτάτας φάραγγας ὄρθιος ἐπιρρέπουσα ταῖς	χαράδραις,	ὥστε τὸν βασιλέα μέχρι πολλοῦ
[1, 2]	παρὰ Ἰουδαίοις ὁμοίως ταῖς ἑβδομάσιν	ἡμέραις.	Κἀν τούτῳ Πτολεμαῖος ἀνεθεὶς τῆς
[1, 19]	Ἰουδαίοις ἑκόντες, ὡς πέντε μὲν	ἡμέραις	τετρακισχιλίους δεθῆναι, τῇ δ' ἕκτῃ
[1, 24]	τῶν Μαριάμμης ἐσθήτων τινὰ ταῖς	μεταγενεστέραις	γυναιξὶν ἀπειλεῖν, ὡς ἀντὶ τῶν
[1, 24]	Συνεπέβη δὲ Ἀντίπατρος ἐν ταῖς	συμφοραῖς	Ἀλεξάνδρῳ καὶ στῖφος ποιήσας τῶν
[1, 33]	ἀνελεῖν. (Γίνεται δ' ἐν ταῖς	συμφοραῖς	αὐτῷ καὶ δημοτική τις ἐπανάστασις.
[1, 19]	πεποιθότες ὅσον ταῖς αὐτομάτοις ἡμῶν	συμφοραῖς	ἧκον· σφαλερὰ δ' ἐλπὶς οὐκ
[1, 7]	δὲ οὕτως ἐν ταῖς τότε	συμφοραῖς	καθήψατο τοῦ ἔθνους ὡς τὸ
[1, 0]	διδοὺς ἐπολοφύρεσθαι ταῖς τῆς πατρίδος	συμφοραῖς.	Ὅτι γὰρ αὐτὴν στάσις οἰκεία
[1, 33]	ψυχὴν ταῖς περὶ τῶν τέκνων	συμφοραῖς,	ὡς μηδ' ἐν ὑγιείᾳ τι
[1, 21]	τηλικοῦτον ἐπεγείρεται κῦμα πρὸς ταῖς	πέτραις,	ὥστε τὴν ὑποστροφὴν τοῦ κύματος
[1, 10]	τῶν πραγμάτων διδόντων παρρησίαν ἀνῄει	φρουραῖς	διαλαβὼν πρότερον τὴν Γαλιλαίαν. Ἤει
[1, 7]	εἰσπέμπει μετὰ στρατιᾶς· ὃς διαλαβὼν	φρουραῖς	τὴν πόλιν, ἐπειδὴ τῶν εἰς
[1, 10]	ἀπολαύοντες· εἰ δὲ πείθοιντο ταῖς	ψυχραῖς	ἐλπίσιν τῶν νεωτερίζειν ἐπὶ κέρδεσιν
[1, 32]	ἀνημέρου, πάτερ, οὐκ ἂν ταῖς	σαῖς	εὐεργεσίαις ἐνικήθην, ὃν κατήγαγες μέν,
[1, 2]	πολλαχοῦ κἀν τοῖς ὄρεσι προλοχίσας	πάσαις	κρατεῖ ταῖς ἐπιβολαῖς καὶ νικήσας
[1, 30]	Ἡρώδης ἐβασάνιζεν. Ἐρρήθη δὲ παρὰ	πάσαις	τὰ προειρημένα σύμφωνα, καὶ διότι
[1, 7]	τῆς ὁδοῦ διαδιδράσκει, σὺν δὲ	ταῖς	ἀδελφαῖς ὁ νεώτερος Ἀντίγονος εἰς
[1, 33]	Οἳ τότε τὸν βασιλέα πυνθανόμενοι	ταῖς	ἀθυμίαις ὑπορρέοντα καὶ τῇ νόσῳ
[1, 30]	ἐβασάνιζεν. Ἐβόα δέ τις ἐν	ταῖς	ἀλγηδόσιν θεὸς ὁ γῆν καὶ
[1, 14]	Ἡρώδην ἐξῄεσαν, προῆγον δὲ σὺν	ταῖς	ἄλλαις ἀρχαῖς οἱ ὕπατοι θύσοντές
[1, 26]	παράσχῃ τοῖς ὅπλοις χρήσασθαι καὶ	ταῖς	ἄλλαις ἀφορμαῖς. Ταύτην Ἀλέξανδρος μὲν
[1, 28]	τὸν Φερώραν δώροις τε καὶ	ταῖς	ἄλλαις θεραπείαις καὶ τοὺς Καίσαρος
[1, 23]	Καίσαρα τῷ τε κόσμῳ καὶ	ταῖς	ἄλλαις θεραπείαις πλὴν διαδήματος χρώμενος.
[1, 20]	Ἀντωνίου τεθνεώτων, οὐ μόνον αὐτοῦ	ταῖς	ἄλλαις τιμαῖς, ἀλλὰ καὶ τῇ
[1, 32]	πάτερ. Κατεγνωσμένος δὲ δέομαι μὴ	ταῖς	ἄλλων βασάνοις πιστεύειν, ἀλλὰ κατ'
[1, 7]	τεῖχος δ' ἔνιοι μανιῶντες ἐν	ταῖς	ἀμηχανίαις ὑπέπρησαν καὶ συγκατεφλέγοντο. Ἰουδαίων
[1, 6]	τῶν φρουράρχων ἐχόντων μόναις πειθαρχεῖν	ταῖς	αὐτογράφοις ἐπιστολαῖς, ἠνάγκαζεν αὐτὸν ἑκάστοις
[1, 19]	ὅπλοις ἢ χερσὶν πεποιθότες ὅσον	ταῖς	αὐτομάτοις ἡμῶν συμφοραῖς ἧκον· σφαλερὰ
[1, 10]	καὶ χρήσηται κατὰ τῶν δόντων	ταῖς	ἀφορμαῖς. (Τούτων Καῖσαρ ἀκούσας Ὑρκανὸν
[1, 25]	τῆς φύσεως δίκαιον· ἐν γὰρ	ταῖς	βασιλείαις ὥσπερ ἐν μεγάλοις σώμασιν
[1, 21]	δ' ἀνυπόστατος. Πολλοὶ γοῦν κἀν	ταῖς	γυμνασίαις αὐτὸν κατεπλάγησαν ἀκοντιστήν τε
[1, 13]	φρούριον διασώζεται. Καταλιπὼν δὲ ἐνταῦθα	ταῖς	γυναιξὶν ὀκτακοσίους φύλακας καὶ διαρκῆ
[1, 24]	δραματουργῶν τὰς πρὸς Ἡρώδην ὁδοὺς	ταῖς	διαβολαῖς ἐποιεῖτο τεχνικωτάτας, αὐτὸς μὲν
[1, 24]	οὐδὲν γὰρ οὕτως πίστιν ἐχορήγει	ταῖς	διαβολαῖς, ὡς ἀπολογούμενος Ἀντίπατρος ὑπὲρ
[1, 32]	παρεχώρησα τῆς ἐξουσίας, φανερῶς δὲ	ταῖς	διαθήκαις ἐνέγραψα τῆς ἀρχῆς διάδοχον
[1, 23]	βασιλικῆς ἐλπίδος· καὶ γὰρ ἐν	ταῖς	διαθήκαις καὶ φανερῶς αὐτὸς ἦν
[1, 32]	τὴν ἀδελφήν. Ἐν μὲν οὖν	ταῖς	διαθήκαις ταῦτα διωρθώσατο. ~(Προῄει δ'
[1, 23]	τοῦ γαμβροῦ σωτηρίας εὐχαριστῶν καὶ	ταῖς	διαλλαγαῖς ἐφηδόμενος, ὡς ἂν καὶ
[1, 24]	παραλάβωσιν τὴν βασιλείαν, ἱστουργοὺς ἅμα	ταῖς	δούλαις ποιήσειν, αὐτοὺς δὲ κωμῶν
[1, 8]	ἐμβαλὼν τῆς μὲν Πέτρας εἴργετο	ταῖς	δυσχωρίαις, ἐπόρθει δὲ τὰ πέριξ
[1, 17]	δὲ ἐν τοῖς ὄρεσιν καὶ	ταῖς	δυσχωρίαις τῶν ἐναντίων αὐτός τε
[1, 2]	ἑπταετίαν ἀργεῖται παρὰ Ἰουδαίοις ὁμοίως	ταῖς	ἑβδομάσιν ἡμέραις. Κἀν τούτῳ Πτολεμαῖος
[1, 16]	τε ἄλλαις τιμαῖς αὐτοῦ καὶ	ταῖς	εἰς τὴν βασιλείαν ἐλπίσιν, Ἀντίοχον
[1, 24]	διεστασίασεν ὠργισμένην καὶ πρόσθεν ἐπὶ	ταῖς	ἐκ Γλαφύρας βλασφημίαις· ὠνείδιζεν γὰρ
[1, 3]	Λαβέτωσαν ἀθρόον τοῦτο, καὶ μηκέτι	ταῖς	ἐκ τῶν ἐμῶν σπλάγχνων χοαῖς
[1, 32]	τὴν ἀναίρεσιν τῶν ἀδελφῶν, ἀποδεικνὺς	ταῖς	ἐκείνου διαβολαῖς ἀπολωλότας. Ἐπιβουλεύειν δὲ
[1, 26]	ὢν περιόψεται τοὺς ἐφεδρεύοντας αὐτοῦ	ταῖς	ἐλπίσιν, Ἀλεξάνδρῳ δέ, εἰ γεγενημένος
[1, 31]	φρονήματος μεστοί. Τούτους ἐπανακύπτοντας αὐτοῦ	ταῖς	ἐλπίσιν ἀποσκευάσασθαι σπεύδων Ἀντίπατρος ἃς
[1, 24]	βασιλίδος. Πάντες μὲν οὖν ἐπὶ	ταῖς	ἐλπίσιν ἐθεράπευον Ἀντίπατρον ἤδη, συναφίστα
[1, 9]	τὸν ἄνδρα τοῖς ἐπαίνοις καὶ	ταῖς	ἐλπίσιν εἰς τοὺς ὑπὲρ αὐτοῦ
[1, 11]	δ' ἄρα τὸ χρεὼν αὐτοῦ	ταῖς	ἐλπίσιν. Ὁ γοῦν Ἡρώδης προιδόμενος
[1, 29]	ὡς ἐπὶ βεβαίοις μὲν ὥρμει	ταῖς	ἐλπίσιν, προσλαβὼν δὲ τῇ κακίᾳ
[1, 33]	ἐπιτάφιον ἔχειν, ἂν ὑμεῖς θελήσητε	ταῖς	ἐμαῖς ἐντολαῖς ὑπουργῆσαι. Τούσδε τοὺς
[1, 25]	τὴν πατροκτόνον ὄψομαι κεφαλήν, ἣν	ταῖς	ἐμαυτοῦ χερσὶν διασπαράξω; Προσθήσω δὲ
[1, 22]	Μαριάμμης ἐφυγάδευσεν τῆς πόλεως μόναις	ταῖς	ἑορταῖς ἀφεὶς κατιέναι· ἔπειτα τὸν
[1, 2]	τοῖς ὄρεσι προλοχίσας πάσαις κρατεῖ	ταῖς	ἐπιβολαῖς καὶ νικήσας λαμπρῶς ἀρχιερεὺς
[1, 13]	ἀναιρεῖν τὸν ἐπίβουλον, ἀλλὰ μὴ	ταῖς	ἐπιβουλαῖς ἑαυτὸν ἐκδιδόναι, φύσει γὰρ
[1, 4]	ἐν ἑορτῇ· μάλιστα γὰρ ἐν	ταῖς	εὐωχίαις αὐτῶν στάσις ἅπτεται. Καὶ
[1, 23]	Ἰουδαίαν ὑπέστρεψαν· συνηνδροῦτο δ' αὐτῶν	ταῖς	ἡλικίαις ἡ διάθεσις. Καὶ ἐπειδὴ
[1, 26]	τὸν Ἀριστόβουλον εἰπεῖν δελεάσας καὶ	ταῖς	κατὰ τοῦ πατρὸς μέμψεσιν ἐνδησάμενος
[1, 28]	Ἀντίπατρον, αὖθις δὲ ὑπαχθεὶς αὐτοῦ	ταῖς	κολακείαις μεθηρμόσατο, καὶ αὐτῷ μὲν
[1, 24]	διαδιδόντος τῶν Μαριάμμης ἐσθήτων τινὰ	ταῖς	μεταγενεστέραις γυναιξὶν ἀπειλεῖν, ὡς ἀντὶ
[1, 18]	οὐδενὶ δ' οὕτως ὡς ἐν	ταῖς	μεταλλείαις περιῆσαν τῶν πολεμίων. (Τῷ
[1, 4]	ἔτεσιν· οὐ μὴν εὐφραίνετό γε	ταῖς	νίκαις τὴν ἑαυτοῦ βασιλείαν ἀναλίσκων·
[1, 22]	τοῦ πρὸς αὐτὴν συμπαθοῦς ἐν	ταῖς	ὁμιλίαις ἐπομνύμενον, ὡς οὐδ' ἐρασθείη
[1, 4]	τε καὶ τέκνα αὐτῶν ἀπέσφαξεν	ταῖς	ὄψεσι· καὶ ταῦτα πίνων καὶ
[1, 4]	καὶ ταῦτα πίνων καὶ συγκατακείμενος	ταῖς	παλλακίσιν ἀφεώρα. Τοσαύτη δὲ κατάπληξις
[1, 5]	ὠμότητος αὐτοῦ μακρὰν ἀποδέουσα καὶ	ταῖς	παρανομίαις ἀνθισταμένη τὸν δῆμον εἰς
[1, 6]	δέ, οὐ γὰρ ἐδίδου χρόνον	ταῖς	παρασκευαῖς, εὐθέως εἵπετο, καὶ προσεπέρρωσεν
[1, 13]	τῶν παρ' αὐτοῖς γυναικῶν ἐν	ταῖς	πεντακοσίαις καθοσιώσειεν Πάρθοις, ὅτι τε
[1, 33]	ἑβδομήκοντα, τεταπείνωτο δὲ τὴν ψυχὴν	ταῖς	περὶ τῶν τέκνων συμφοραῖς, ὡς
[1, 21]	ἐπαυρίζοντι τηλικοῦτον ἐπεγείρεται κῦμα πρὸς	ταῖς	πέτραις, ὥστε τὴν ὑποστροφὴν τοῦ
[1, 17]	δὲ ἑλεῖν χειμῶνι βιασθεὶς χαλεπωτάτῳ	ταῖς	πλησίον ἐνστρατοπεδεύεται κώμαις. Ἐπεὶ δ'
[1, 2]	μὲν οὖν καὶ Σαμαγὰν ἅμα	ταῖς	πλησίον, ἔτι δὲ Σίκιμα καὶ
[1, 13]	καὶ φρουροὺς αὐτῶν ἄνδρας ἑξήκοντα	ταῖς	πλησίον οἰκίαις ἐγκατέστησαν. Τούτους μὲν
[1, 11]	εἰς βραδυτῆτα κακίσας αὐταῖς ἐθυμοῦτο	ταῖς	πόλεσιν. Γόφνα γοῦν καὶ Ἀμμαοῦν
[1, 10]	τε τὰς κώμας καὶ ἐν	ταῖς	πόλεσιν Ἡρώδης ὡς εἰρήνην αὐτοῖς
[1, 15]	Ἐτύγχανεν δὲ Βεντίδιος μὲν ἐν	ταῖς	πόλεσιν τὰς διὰ Πάρθους ταραχὰς
[1, 19]	τῶν Ἰουδαίων περιῆσαν, ἐλείποντο δὲ	ταῖς	προθυμίαις καίτοι διὰ τὴν ἀπόγνωσιν
[1, 22]	γυναικὸς ἄλλης, πάνυ γοῦν, εἶπεν,	ταῖς	πρὸς τὸν Ἰώσηπον ἐντολαῖς ἐπεδείξω
[1, 23]	ἐσπουδάζετο, δεινότατος μὲν ὢν ἐν	ταῖς	πρὸς τὸν πατέρα κολακείαις, διαβολὰς
[1, 32]	εἶχον ἀνημέρου, πάτερ, οὐκ ἂν	ταῖς	σαῖς εὐεργεσίαις ἐνικήθην, ὃν κατήγαγες
[1, 24]	ἦν. Συνεπέβη δὲ Ἀντίπατρος ἐν	ταῖς	συμφοραῖς Ἀλεξάνδρῳ καὶ στῖφος ποιήσας
[1, 33]	προῄρητο ἀνελεῖν. (Γίνεται δ' ἐν	ταῖς	συμφοραῖς αὐτῷ καὶ δημοτική τις
[1, 16]	οὕτως ἔχειν καὶ προσθεῖναι πολὺ	ταῖς	τε ἄλλαις τιμαῖς αὐτοῦ καὶ
[1, 1]	πλῆθος τῶν Πτολεμαίῳ προσεχόντων ἀναιρεῖ,	ταῖς	τε ἁρπαγαῖς ἀνέδην ἐπαφιεὶς τοὺς
[1, 0]	τοῖς ἐμαυτοῦ πάθεσι διδοὺς ἐπολοφύρεσθαι	ταῖς	τῆς πατρίδος συμφοραῖς. Ὅτι γὰρ
[1, 18]	μὲν τὰ αὐτοῦ φρονήσαντας εὐνουστέρους	ταῖς	τιμαῖς καθίστατο, τοὺς δ' Ἀντιγονείους
[1, 7]	πλείους. (Οὐδὲν δὲ οὕτως ἐν	ταῖς	τότε συμφοραῖς καθήψατο τοῦ ἔθνους
[1, 1]	ὄψιν ἁλώσεως τῇ πόλει, μέχρι	ταῖς	ὑπερβολαῖς τῶν ἀδικημάτων τοὺς πάσχοντας
[1, 24]	λεγομένων διηρεύνα καὶ τοὺς ἐν	ταῖς	ὑποψίαις εὐθέως ἀνῄρει. Δεινῆς δὲ
[1, 13]	δὲ ἐνετύγχανον πανούργῳ σφόδρα καὶ	ταῖς	φιλοφρονήσεσιν τὴν ἐπιβουλὴν καλύπτοντι· δῶρα
[1, 16]	εἰς βαθυτάτας φάραγγας ὄρθιος ἐπιρρέπουσα	ταῖς	χαράδραις, ὥστε τὸν βασιλέα μέχρι
[1, 6]	θεραπείας καὶ μὴ φέρων δουλεύειν	ταῖς	χρείαις ταπεινότερον τοῦ σχήματος ἀπὸ
[1, 10]	εἰρήνης ἀπολαύοντες· εἰ δὲ πείθοιντο	ταῖς	ψυχραῖς ἐλπίσιν τῶν νεωτερίζειν ἐπὶ
[1, 32]	οὐκ ὀλίγα καὶ τῶν χρημάτων·	λαμπροτάταις	δὲ δωρεαῖς ἐτίμα Σαλώμην τὴν
[1, 33]	δὲ τῶν συλληφθέντων παρέδωκεν τοῖς	ὑπηρέταις	ἀνελεῖν. (Ἔνθεν αὐτοῦ τὸ σῶμα
[1, 21]	διαλύσεις ἢ φόρων ἐπεξιέναι, καθάπερ	Φασηλίταις	καὶ Βαλανεώταις καὶ τοῖς περὶ
[1, 7]	Ἃς πάσας τοῖς γνησίοις ἀποδοὺς	πολίταις	κατέταξεν εἰς τὴν Συριακὴν ἐπαρχίαν.
[1, 21]	δὲ τοῖς παραλίοις ὑδάτων εἰσαγωγήν,	Ἀσκαλωνίταις	δὲ βαλανεῖα καὶ κρήνας πολυτελεῖς,
[1, 22]	ἐφυγάδευσεν τῆς πόλεως μόναις ταῖς	ἑορταῖς	ἀφεὶς κατιέναι· ἔπειτα τὸν πάππον
[1, 5]	δὲ καὶ τοῖς ἔξωθεν εἶναι	δυνάσταις.	Ἐκράτει δὲ τῶν μὲν ἄλλων
[1, 20]	μὴ γένοιτο πάλιν ὁρμητήριον τοῖς	λῃσταῖς	ἐπὶ τὴν Δαμασκόν, Ἡρώδῃ δίδωσιν.
[1, 21]	περιγραφῇ δὲ βασίλειον. (Τοσαῦτα συγκτίσας	πλείσταις	καὶ τῶν ἔξω πόλεων τὸ
[1, 33]	μὲν καθιμήσαντας ἑαυτοὺς ἅμα τοῖς	σοφισταῖς	κατέκαυσε ζῶντας, τοὺς λοιποὺς δὲ
[1, 17]	καταστρέφεται, δισχιλίους δὲ τῶν ἐν	αὐταῖς	διαφθείρει καὶ τὰς οἰκίας ἐμπρήσας
[1, 11]	δὲ λοιποὺς εἰς βραδυτῆτα κακίσας	αὐταῖς	ἐθυμοῦτο ταῖς πόλεσιν. Γόφνα γοῦν
[1, 24]	τῶν βασιλικῶν ἐν τάχει περιθήσουσιν	αὐταῖς	ἐκ τριχῶν πεποιημένας. (Διὰ ταῦτα
[1, 17]	Συρίας αἱ σπεῖραι, καὶ οὐδὲν	αὐταῖς	ἐνεκέκρατο τῶν πάλαι στρατιωτῶν καλουμένων
[1, 24]	παρὸ καὶ μᾶλλον ἀφυλάκτως ἐνέπιπτον	αὐταῖς·	οὐδὲν γὰρ ὁ πατὴρ φανερῶς
[1, 31]	τὸ περιπλέκεσθαί μοι θέλειν ἐν	τηλικαύταις	αἰτίαις ὄντα. Φθείρου, δυσσεβεστάτη κεφαλή,
[1, 21]	φόρων ἐπεξιέναι, καθάπερ Φασηλίταις καὶ	Βαλανεώταις	καὶ τοῖς περὶ τὴν Κιλικίαν
[1, 33]	ἀπογνοὺς τὴν σωτηρίαν τοῖς τε	στρατιώταις	ἀνὰ πεντήκοντα δραχμὰς ἐκέλευσεν διανεῖμαι
[1, 33]	παρακαλεῖ καὶ τὴν ἀπολειφθεῖσαν τοῖς	στρατιώταις	ἀνεγίνωσκεν ἐπιστολήν, ἐν ᾗ πολλὰ
[1, 15]	ἡγεμόσιν καὶ κατὰ πλῆθος τοῖς	στρατιώταις	ἐδεῖτο μὴ καταλιπεῖν αὐτὸν ὑπό
[1, 8]	μὲν ἀπέπεμψεν, παρὰ δὲ τοῖς	στρατιώταις	ἔλεγεν ἀποδρᾶναι. (Κἀν τούτῳ Κράσσος
[1, 18]	πολιορκίας τὰς ἁρπαγὰς δικαίως τοῖς	στρατιώταις	ἐπιτρέπειν φαμένου, αὐτὸς ἔφη διανεμεῖν
[1, 33]	δ' οἰχομένων ἐδήλουν ἤδη τοῖς	στρατιώταις	καὶ συνῆγον αὐτοὺς εἰς ἐκκλησίαν
[1, 27]	κἀκείνῳ γένηται μῖσος ἐν τοῖς	στρατιώταις	ὁ τῶν ἀδελφῶν θάνατος· οὐ
[1, 20]	αὐτῷ τε Καίσαρι καὶ τοῖς	στρατιώταις	παρέστη πολλῷ βραχυτέραν περιεῖναι Ἡρώδῃ
[1, 16]	διατριβῆς. Διὸ δὴ πρῶτον τοῖς	στρατιώταις	τὰς ἐκ τῶν πεπονημένων ἐπικαρπίας
[1, 6]	οὐ γὰρ ἐδίδου χρόνον ταῖς	παρασκευαῖς,	εὐθέως εἵπετο, καὶ προσεπέρρωσεν τὴν
[1, 7]	ὁδοῦ διαδιδράσκει, σὺν δὲ ταῖς	ἀδελφαῖς	ὁ νεώτερος Ἀντίγονος εἰς Ῥώμην
[1, 4]	δὲ καὶ τότε κρείττων καὶ	μάχαις	ἐπαλλήλοις οὐκ ἔλαττον πεντακισμυρίων Ἰουδαίων
[1, 14]	προῆγον δὲ σὺν ταῖς ἄλλαις	ἀρχαῖς	οἱ ὕπατοι θύσοντές τε καὶ
[1, 12]	ἀρχὴν τοῖς ὑπ' αὐτοῦ κατασταθεῖσιν	τετράρχαις.	(Πρὸ δὲ τούτου πολλὰ παρῄνει
[1, 33]	ὁλόχρυσος ἦν διάλιθος, στρωμνὴ δὲ	ἁλουργὶς	ποικίλη, τὸ σῶμα δ' ἐπ'
[1, 26]	κακῶν κτηθεῖσιν εἰς ὅμοια κατεχρήσατο·	δὶς	γοῦν ἐπὶ Καίσαρος κατηγορηθεὶς ἐπὶ
[1, 14]	ὑπὸ Κλεοπάτρας στρατηγὸν ἐλπιζούσης ἕξειν	εἰς	ἃ παρεσκευάζετο· διακρουσάμενος δὲ τὰς
[1, 24]	Ὑστάσπεως οὖσα. Πολλὰ δὲ ὠνείδιζεν	εἰς	ἀγένειαν τήν τε ἀδελφὴν τὴν
[1, 4]	ὑπὸ τῆς μητρὸς Κλεοπάτρας διωχθεὶς	εἰς	Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν, Ἀλέξανδρος Γαδάρων τε
[1, 17]	Ἡρώδῃ βοηθεῖν ἐπ' Ἀντίγονον αὐτὸς	εἰς	Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν, Σόσσιος δὲ δύο
[1, 22]	τὴν εἰκόνα τὴν ἑαυτῆς πέμψειεν	εἰς	Αἴγυπτον Ἀντωνίῳ καὶ δι' ὑπερβολὴν
[1, 8]	ὃς ὑποστρέψας ἀπ' Εὐφράτου κατῆγεν	εἰς	Αἴγυπτον ἐπιτηδείοις εἰς ἅπαντα χρώμενος
[1, 20]	παρέσχεν. Διὰ τοῦτο, ὡς ἧκεν	εἰς	Αἴγυπτον ἤδη Κλεοπάτρας καὶ Ἀντωνίου
[1, 10]	κόρον ἐξυβρίζοιεν, καὶ ὅτι τὴν	εἰς	Αἴγυπτον συμμαχίαν οὐκ ἐπ' εὐνοίᾳ
[1, 14]	ἀξίωμα τἀνδρὸς αἰδεσθέντες προπέμπουσιν αὐτὸν	εἰς	Ἀλεξάνδρειαν. Ὁ δὲ παρελθὼν εἰς
[1, 8]	ἐζωγρήθησαν, φεύγει σὺν τοῖς καταλειφθεῖσιν	εἰς	Ἀλεξάνδρειον. (Γαβίνιος δὲ πρὸς τὸ
[1, 27]	ταχέως τοῦ προστάγματος τοὺς νεκροὺς	εἰς	Ἀλεξάνδρειον ἐκέλευσεν ἀνακομισθῆναι τὸ φρούριον
[1, 6]	ἀνιόντων, ἀκούσας συμπεφευγέναι τὸν Ἀριστόβουλον	εἰς	Ἀλεξάνδρειον, τοῦτο δ' ἐστὶν φρούριον
[1, 8]	Γαδάροις, οἱ δὲ ἵνα συντελῶσιν	εἰς	Ἀμαθοῦντα, τὸ δὲ τέταρτον εἰς
[1, 21]	ὑπανοίγει, δι' οὗ βαραθρώδης κρημνὸς	εἰς	ἀμέτρητον ἀπορρῶγα βαθύνεται πλήθει τε
[1, 16]	πολέμιον ἠμύνατο, μέχρις αἰδούμενος Μαχαιρᾶς	εἰς	Ἀμμαοῦντα πρὸς Ἡρώδην ἀναχωρεῖ καὶ
[1, 1]	ὑπερβολαῖς τῶν ἀδικημάτων τοὺς πάσχοντας	εἰς	ἀμύνης τόλμαν ἠρέθισε. (Ματθίας γοῦν
[1, 26]	τοῖς πρώτοις ὁ βασιλεὺς κατεσταλμένος	εἰς	ἀνήκεστον ὀργὴν ἐξαγριοῦται. Καὶ πάλιν
[1, 27]	αὐτὸν ἀνελεῖν. Τοῦθ' οἱ μὲν	εἰς	ἀπαλλαγὴν τῆς τοῦ πατρὸς αἰκίας
[1, 18]	περὶ αὐτὸν ἀνέπεμψεν. Οὐ μὴν	εἰς	ἅπαν ἐξωνήσατο τὸ μηδὲν παθεῖν·
[1, 25]	ἁμαρτημάτων, ἀπορραγεῖσαν δὲ αἰτίαν τῆς	εἰς	ἅπαντα ἀπογνώσεως· μαλακωτέρας γὰρ γίνεσθαι
[1, 8]	Εὐφράτου κατῆγεν εἰς Αἴγυπτον ἐπιτηδείοις	εἰς	ἅπαντα χρώμενος κατὰ τὴν στρατείαν
[1, 21]	ἔνθα κορυφὴ μέν τις ὄρους	εἰς	ἄπειρον ὕψος ἀνατείνεται, παρὰ δὲ
[1, 15]	διακοσίοις τῶν οἰκείων δρασμὸν ἐβουλεύετο	εἰς	Ἄραβας ἀκηκοὼς τῶν εἰς Ἡρώδην
[1, 4]	δὲ αὐτῷ δι' ὑπερβολὴν ὀργῆς	εἰς	ἀσέβειαν τὸ τῆς ὠμότητος· τῶν
[1, 9]	Φιλιππίωνα τὸν υἱὸν ἐπ' αὐτοὺς	εἰς	Ἀσκάλωνα πέμπει. Κἀκεῖνος ἀποσπάσας τῆς
[1, 31]	Ἰθι καὶ σκέπτου τὴν ἀπολογίαν	εἰς	αὔριον· παρέχω γάρ σου καιρὸν
[1, 27]	ἐπιβουλὴν ἀσθενῶς ὡς ἂν ἀπορούμενος	εἰς	αὐτὴν ἐλέγχων, λοιδορίας δὲ καὶ
[1, 21]	σταδίους εἴκοσι καὶ καταγαγὼν ἑξακισχιλίους	εἰς	αὐτὴν οἰκήτορας, γῆν δὲ τούτοις
[1, 19]	ἐρήμου τῆς χώρας κρατήσειν ὥρμησαν	εἰς	αὐτὴν προθυσάμενοι τοὺς πρέσβεις, οἳ
[1, 24]	ὡμολόγουν, ἐξέφερον δὲ καὶ τὰς	εἰς	αὐτὴν ὑποσχέσεις, ὃν τρόπον ἀπατηθεῖεν
[1, 27]	καὶ ὕβρεις καὶ πλημμελείας μυρίας	εἰς	αὐτόν, ἃ καὶ θανάτου χαλεπώτερα
[1, 4]	δὲ καὶ πᾶν τὸ ἔθνος	εἰς	αὐτόν, ἀνεχώρησεν. (Οὐ μὴν τό
[1, 26]	τὸ ζῆν ἔφασκεν Ἡρώδῃ τῶν	εἰς	αὐτὸν εὐεργεσιῶν καὶ τὸ φῶς
[1, 22]	αἰσθάνεσθαι· τοσοῦτον γὰρ ἦν μῖσος	εἰς	αὐτὸν τῆς Μαριάμμης, ὅσος ἐκείνου
[1, 23]	ἐξ ἐμοῦ γεγενημένοις ἀνακόπτω τὴν	εἰς	αὐτοὺς φιλοτιμίαν, ἐπιστάμενος δὲ τοῖς
[1, 12]	ἑαυτὸν Ἕλικος περιγενόμενος Ὑρκανὸν ὠνείδιζεν	εἰς	ἀχαριστίαν ὧν τε Ἕλικι συμπράξειεν,
[1, 16]	κατὰ μέτωπον αὐτῶν πέτρα κατέτεινεν	εἰς	βαθυτάτας φάραγγας ὄρθιος ἐπιρρέπουσα ταῖς
[1, 30]	τε τῶν οὐκ αἰτίων εἷλκεν	εἰς	βασάνους δεδοικώς, μή τινα τῶν
[1, 3]	πρεσβύτερος αὐτῶν Ἀριστόβουλος τὴν ἀρχὴν	εἰς	βασιλείαν μετατιθεὶς περιτίθεται μὲν διάδημα
[1, 4]	πλείστους ἀποκτείνας τοὺς λοιποὺς ἀπήλασεν	εἰς	Βεμέσελιν πόλιν καὶ ταύτην καταστρεψάμενος
[1, 27]	(Τούτοις Ἡρώδης πείθεται, καὶ παραγενόμενος	εἰς	Βηρυτόν, ἔνθα προσέταξεν Καῖσαρ, συνῆγε
[1, 12]	τῶν ἄλλων πόλεων πρὸς Ἀντώνιον	εἰς	Βιθυνίαν ἧκον καὶ Ἰουδαίων οἱ
[1, 11]	φίλος ἦν. Τοὺς δὲ λοιποὺς	εἰς	βραδυτῆτα κακίσας αὐταῖς ἐθυμοῦτο ταῖς
[1, 14]	ἐν ᾗ μετὰ τῶν φίλων	εἰς	Βρεντέσιον καταπλεύσας κἀκεῖθεν εἰς Ῥώμην
[1, 10]	Ἡρώδην ἐπὶ τοῖς ἴσοις ἔστειλεν	εἰς	Γαλιλαίαν κομιδῇ νέον. (Ὁ δὲ
[1, 25]	αἰτήσασθαι παρὰ τἀδελφοῦ καὶ φιλοῦντος·	εἰς	γὰρ τοῦτο πάντα τρόπον αὐτὸς
[1, 23]	προτίθεται τὸ ἔγκλημα, προήγαγεν μὲν	εἰς	δάκρυα πάντας, τὸν δὲ Καίσαρα
[1, 10]	ὑπολαμβάνων ἄκοντος τοῦ βασιλέως διαφυγεῖν	εἰς	Δαμασκὸν ἀνεχώρησεν πρὸς Σέξτον παρασκευαζόμενος
[1, 6]	πολεμοῦντος πρὸς Τιγράνην, παραγενόμενος δὲ	εἰς	Δαμασκὸν ἑαλωκυῖαν προσφάτως ὑπὸ Μετέλλου
[1, 6]	ἐπειδὴ Πομπήιος ἐπιὼν τὴν Συρίαν	εἰς	Δαμασκὸν ἧκεν, ἐπ' αὐτὸν καταφεύγουσιν
[1, 6]	Φιλαδέλφειαν Ἀρέτας καταπλαγείς, καὶ πάλιν	εἰς	Δαμασκὸν Σκαῦρος. Ἀριστοβούλῳ δ' οὐκ
[1, 33]	πρὸς μὲν τὴν φωνὴν ἀνήνεγκεν,	εἰς	δὲ τὸ λοιπὸν ἀπογνοὺς τὴν
[1, 24]	ὁ νεανίας ἀνυπεύθυνος ἦν, ἀλλὰ	εἰς	διαβολὴν τὸ ῥηθὲν ἐστρέφετο, καὶ
[1, 1]	Παρελθὼν δὲ ἀπὸ τῆς εὐπραγίας	εἰς	δυναστείαν καὶ διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν
[1, 18]	βασιλείας ἀπορραγέντα χωρία διακοσίων ταλάντων	εἰς	ἕκαστον ἐνιαυτόν, προπέμπει δ' αὐτὴν
[1, 19]	βέβαιον, ἀλλ' ἔστιν ἰδεῖν ἐπαμειβομένην	εἰς	ἑκάτερα τὴν τύχην. Καὶ τοῦτο
[1, 31]	τῆς εἰς ταῦτα δαπάνης τοὺς	εἰς	ἐκεῖνα μισθοὺς ἐγκαταγράψῃ· διακόσια γοῦν
[1, 33]	κρείττων τῆς νόσου γενόμενος πρόεισιν	εἰς	ἐκκλησίαν, καὶ πολλὰ τῶν ἀνδρῶν
[1, 33]	τοῖς στρατιώταις καὶ συνῆγον αὐτοὺς	εἰς	ἐκκλησίαν μετὰ τοῦ λοιποῦ πλήθους
[1, 23]	δὲ τὴν Κιλικίαν παραπλέων κατῆρεν	εἰς	Ἐλεοῦσαν, ἑστιᾷ μὲν αὐτὸν φιλοφρόνως
[1, 30]	γε, ἔφη, ὦ γύναι, τῆς	εἰς	ἐμαυτὸν διανοίας τοῦ ἀδελφοῦ διήμαρτον,
[1, 17]	Συναθροισθείσης δὲ τῆς ὅλης δυνάμεως	εἰς	ἕνδεκα μὲν τέλη πεζῶν, ἱππεῖς
[1, 17]	τὴν στρατιάν. Καὶ τῶν ἐναντίων	εἰς	ἑξακισχιλίους ἀπὸ τῶν ὀρῶν κατατρέχοντες
[1, 20]	δωρεάν, ἐν ᾧ πολλὰ μεγαλοφρόνως	εἰς	ἔπαινον τἀνδρὸς ἐφθέγξατο. Ὁ δὲ
[1, 4]	πάλαι μισοῦν τὸ ἔθνος ἠρέθισεν	εἰς	ἐπανάστασιν. Γίνεται δὲ καὶ τότε
[1, 33]	ἀπειλῶν αὐτῷ τῷ θανάτῳ προέκοπτεν	εἰς	ἐπιβολὴν ἀθεμίτου πράξεως· τοὺς γὰρ
[1, 24]	ἐξεκαλεῖτο τὸν βασιλέα. Πάντα δὲ	εἰς	ἐπιβουλὴν ἀνήγετο καὶ τὸ δοκεῖν
[1, 19]	μάχην· οἷς συμβαλὼν Ἡρώδης πάλιν	εἰς	ἑπτακισχιλίους κτείνει. Τηλικαύτῃ πληγῇ τὴν
[1, 17]	Πομπήιος τὴν πόλιν. Διελὼν δὲ	εἰς	ἔργα τὴν στρατιὰν καὶ τεμὼν
[1, 18]	οὔτε χερσὶν οὔτ' ἐπινοίαις ἔκαμνον	εἰς	ἔσχατον ἀντισχεῖν διεγνωκότες. Ἀμέλει τηλικαύτης
[1, 10]	ἀλλὰ καὶ δυνάμει φοβερὸς ἦν.	Εἰς	ἔσχατον δέους κατέπεσεν Ὑρκανός, ὅσον
[1, 7]	τῇ πόλει γέφυραν ἀποκόψαντες ἀντισχεῖν	εἰς	ἔσχατον παρεσκευάζοντο. Τῶν δὲ ἑτέρων
[1, 5]	ταῖς παρανομίαις ἀνθισταμένη τὸν δῆμον	εἰς	εὔνοιαν προσηγάγετο. Καὶ οὐ διήμαρτεν
[1, 20]	τὸ πλέον τῆς μεγαλονοίας ἐπέτεινεν	εἰς	εὐσέβειαν. ~(Πεντεκαιδεκάτῳ γοῦν ἔτει τῆς
[1, 2]	αὐτοῦ προάγων ἐπὶ τοῦ τείχους	εἰς	εὐσύνοπτον ᾐκίζετο καὶ κατακρημνιεῖν, εἰ
[1, 0]	τε ἀνδραποδισθέντων τὸ πλῆθος καὶ	εἰς	ἣν ἕκαστοι τύχην διενεμήθησαν· καὶ
[1, 21]	ἀλλ' ὅλης τῆς οἰκουμένης δῶρον,	εἰς	ἣν ἡ δόξα τῶν Ὀλυμπίασιν
[1, 33]	δ' ἐκομίσθη τὸ σῶμα ἑβδομήκοντα	εἰς	Ἡρώδειον, ὅπου κατὰ τὰς ἐντολὰς
[1, 15]	ἐβουλεύετο εἰς Ἄραβας ἀκηκοὼς τῶν	εἰς	Ἡρώδην ἁμαρτημάτων Μάλχῳ μεταμέλειν. Κἂν
[1, 14]	Ἐνῆγεν δὲ οὐκ ἔλαττον τῆς	εἰς	Ἡρώδην φιλοτιμίας ἡ πρὸς Ἀντίγονον
[1, 22]	οὖν ὁ παῖς διὰ νυκτὸς	εἰς	Ἱεριχοῦντα, ἐκεῖ δὲ κατ' ἐντολὴν
[1, 8]	εἰς Ἀμαθοῦντα, τὸ δὲ τέταρτον	εἰς	Ἱεριχοῦντα κεκλήρωτο, καὶ τῷ πέμπτῳ
[1, 33]	τοῖς φίλοις. (Αὐτὸς δὲ ὑποστρέφων	εἰς	Ἱεριχοῦντα παραγίνεται μελαγχολῶν ἤδη, καὶ
[1, 15]	καὶ ἔλαιον καὶ βοσκήματα κατάγειν	εἰς	Ἱεριχοῦντα. Ταῦτ' ἀκούσας Ἀντίγονος διέπεμψεν
[1, 8]	ἄλλων τέκνων. Μετὰ δὲ ταῦτα	εἰς	Ἱεροσόλυμα Γαβίνιος Ὑρκανὸν καταγαγὼν καὶ
[1, 23]	μέχρι τριάκοντα ταλάντων. (Ὡς δ'	εἰς	Ἱεροσόλυμα Ἡρώδης ἀφικνεῖται, συναγαγὼν τὸν
[1, 1]	τοπαρχίαν φεύγει. Ἀντίοχος δὲ παρελθὼν	εἰς	Ἱεροσόλυμα καὶ καθίσας ὀλίγας ἡμέρας
[1, 6]	τὰ προσταχθέντα, ἀγανακτήσας δὲ ἀνεχώρησεν	εἰς	Ἱεροσόλυμα καὶ παρεσκευάζετο πολεμεῖν πρὸς
[1, 29]	φαρμάκῳ. Τόν γε μὴν νεκρὸν	εἰς	Ἱεροσόλυμα κομίσας πένθος τε μέγιστον
[1, 12]	καὶ τὸν Ἀντίγονον ἐξελάσας ὑπέστρεψεν	εἰς	Ἱεροσόλυμα πᾶσιν ἀγαπητὸς ὢν ἐπὶ
[1, 8]	ἐσκεδάσθη φυγῇ. Καὶ Γαβίνιος ἐλθὼν	εἰς	Ἱεροσόλυμα πρὸς τὸ Ἀντιπάτρου βούλημα
[1, 4]	καὶ ταύτην καταστρεψάμενος αἰχμαλώτους ἀνήγαγεν	εἰς	Ἱεροσόλυμα. Προύκοψεν δὲ αὐτῷ δι'
[1, 6]	ἐν τῇ πρώτῃ συμβολῇ λειφθεὶς	εἰς	Ἱεροσόλυμα συνελαύνεται. Κἂν ἔφθη κατὰ
[1, 11]	πόλιν· ἔπειτα καθ' ἑορτὴν ὑπέστρεφεν	εἰς	Ἱεροσόλυμα τοὺς ὁπλίτας ἄγων. Καὶ
[1, 4]	καμήλων συντριβεῖσαν. Διαφυγὼν δ' αὐτὸς	εἰς	Ἱεροσόλυμα τῷ μεγέθει τῆς συμφορᾶς
[1, 25]	δυνατωτάτων βοῶσαι, καὶ διὰ τάχους	εἰς	Ἰουδαίαν Ἀρχέλαος ἀφικνεῖται περὶ τῷ
[1, 8]	τὰ τέκνα δ' αὐτοῦ διῆγεν	εἰς	Ἰουδαίαν Γαβινίου δι' ἐπιστολῶν δηλώσαντος
[1, 18]	τὸν Ἀντώνιον ἐπιστρατεύοντα Πάρθοις ἦλθεν	εἰς	Ἰουδαίαν δι' Ἀπαμείας καὶ Δαμασκοῦ.
[1, 17]	δὲ δύο μὲν τάγματα προαπέστειλεν	εἰς	Ἰουδαίαν Ἡρώδῃ συμμαχῶν, αὐτὸς δὲ
[1, 15]	Συρίας Πάρθους ἀνείργειν μετ' ἐκείνους	εἰς	Ἰουδαίαν παρέβαλεν λόγῳ μὲν ὡς
[1, 4]	παραλύσας ἐκ πολλῶν ἐγκλημάτων ἐπάνεισιν	εἰς	Ἰουδαίαν, τρία πληρώσας ἔτη τῆς
[1, 23]	Ῥώμης παιδευόμενοι, πλέον δ' ὡς	εἰς	Ἰουδαίαν ὑπέστρεψαν· συνηνδροῦτο δ' αὐτῶν
[1, 10]	Καίσαρα προπέμψας ἐκ τῆς Συρίας	εἰς	Ἰουδαίαν ὑπέστρεψεν. Καὶ πρῶτον μὲν
[1, 0]	τήν τε ὑποστροφὴν αὐτοῦ τὴν	εἰς	Ἰταλίαν καὶ τὸν θρίαμβον. (Ταῦτα
[1, 10]	τραυμάτων, καὶ περὶ μὲν τῆς	εἰς	Καίσαρα εὐνοίας οὐκ ἔφη λόγου
[1, 27]	υἱοὺς εἰς Τύρον κἀκεῖθεν διαπλεύσας	εἰς	Καισάρειαν τρόπον ἀναιρέσεως τοῖς μειρακίοις
[1, 4]	διαφθείρεται, τοὺς δὲ λοιποὺς καταφυγόντας	εἰς	Κανὰ κώμην σπάνει τῶν ἐπιτηδείων
[1, 19]	κίνημα τῶν Ἀράβων, καὶ συναθροισθέντες	εἰς	Κάναθα τῆς κοίλης Συρίας ἄπειροι
[1, 26]	δὲ τὴν ἀκριβῆ φήμην φθάσας	εἰς	Καππαδοκίαν ἀργυρίζεται καὶ παρὰ Ἀρχελάου,
[1, 28]	μετὰ τῆς προικὸς Ἡρώδης ἀπέπεμψεν	εἰς	Καππαδοκίαν, ὡς ἀνεῖλεν Ἀλέξανδρον, τὴν
[1, 31]	παραχρῆμα μὲν ἔσπευδεν, ὡς δὲ	εἰς	Κελένδεριν κατέπλει, λαμβάνει τις αὐτὸν
[1, 14]	σπουδὴν ἐφθάκει καὶ Φασαήλου τεθνηκότος	εἰς	κενὸν Ἡρώδης φιλάδελφος ἦν· οὐ
[1, 6]	παρελαύνων Πέλλαν καὶ Σκυθόπολιν ἧκεν	εἰς	Κορέας. Ὅθεν ἡ Ἰουδαίων ἄρχεται
[1, 21]	Καὶ τί δεῖ λέγειν τὰς	εἰς	Λυκίους ἢ Σαμίους δωρεὰς ἢ
[1, 24]	ἄκοντος διαδέξεται τὴν βασιλείαν οὐκ	εἰς	μακράν τε τοὺς μὲν ἐχθροὺς
[1, 13]	πολλοὺς κατὰ πᾶσαν προσβολὴν ἀποκτείνας	εἰς	Μασάδαν τὸ φρούριον ἠπείγετο. (Βαρυτέρους
[1, 8]	διακόψαντες τὴν φάλαγγα τῶν Ῥωμαίων	εἰς	Μαχαιροῦντα συνελαύνονται. Ἔνθα δὴ τὴν
[1, 9]	περιελθὼν συνέβαλλεν τοῖς λοιποῖς Αἰγυπτίοις	εἰς	μάχην κατὰ χῶρον, ὃς Ἰουδαίων
[1, 19]	καθ' ἡμέραν προάγων τὴν δύναμιν	εἰς	μάχην παρετάσσετο καὶ προεκαλεῖτο τοὺς
[1, 20]	ἐπὶ πλεῖστον μὲν εὐδαιμονίας προύκοψεν,	εἰς	μεῖζον δ' ἐξήρθη φρόνημα καὶ
[1, 12]	Κάσσιον περὶ Φιλίππους ἀνελόντες ἀνεχώρησαν	εἰς	μὲν Ἰταλίαν Καῖσαρ ἐπὶ δὲ
[1, 16]	τε καὶ πλείον' Ἡρώδου διδόντος,	εἰς	μὲν τὴν προδοσίαν οὐχ ὑπήκουσεν,
[1, 0]	καὶ διδοὺς τῇ πολιορκίᾳ χρόνον	εἰς	μετάνοιαν τῶν αἰτίων. Εἰ δή
[1, 13]	καὶ πολλοὺς αὐτῶν ἀποκτείνας αὖθις	εἰς	μνήμην τοῦ κατορθώματος ἔκτισεν τὸ
[1, 22]	μάλιστα κινήσειν τὸν Ἡρώδην ἔμελλον,	εἰς	μοιχείαν διέβαλλον αὐτήν, ἄλλα τε
[1, 4]	ἀποσκευὴν αἱρεῖ, τῶν δ' Ἰουδαίων	εἰς	μυρίους κτείνει. Γίνεται δ' ἐπάνω
[1, 4]	αὐτῷ καὶ τὸ εὐνοοῦν Ἰουδαικὸν	εἰς	μυρίους. Τῶν δ' ἐναντίων ἱππεῖς
[1, 21]	καὶ τῇ Ῥόδῳ χρήματα μὲν	εἰς	ναυτικοῦ κατασκευὴν παρέσχεν πολλαχοῦ καὶ
[1, 17]	ἐνέβαλεν τούς τε πολεμίους ὑπαντιάσαντας	εἰς	ὃ καταλελοίπεσαν χωρίον τρέπεται. Καὶ
[1, 26]	τοὺς μέχρι ψυχῆς φορολογουμένους, ἔπειτ'	εἰς	οἵας τρυφὰς καὶ πράξεις τὰ
[1, 32]	ἄλλους ἅπαντας καὶ τὸν Οὔαρον	εἰς	οἶκτον προυκαλέσατο, μόνον δὲ ὁ
[1, 8]	δὲ ἐπήγετο τοὺς ὡπλισμένους ὄντας	εἰς	ὀκτακισχιλίους, ἐν οἷς καὶ Πειθόλαος
[1, 21]	τὰς ἐπικλήσεις περιέγραψεν, διέβη δὲ	εἰς	ὅλας πόλεις αὐτῷ τὸ φιλότιμον.
[1, 0]	στρατιᾷ καὶ ὅσοι σύμμαχοι ἐκόπησαν	εἰς	ὅλην τὴν Γαλιλαίαν, καὶ ὡς
[1, 26]	Ἑλλάδα τοῖς ἐκ κακῶν κτηθεῖσιν	εἰς	ὅμοια κατεχρήσατο· δὶς γοῦν ἐπὶ
[1, 29]	Ἡρώδῃ διήγγελλεν. (Ἐξεκαίετο δ' ἐκεῖνος	εἰς	ὀργὴν καὶ μάλιστα ἐπὶ τὴν
[1, 19]	δὲ διασωθέντες ἐκ τῆς μάχης	εἰς	Ὄρμιζα καταφεύγουσιν, ὅπου καὶ τὸ
[1, 16]	καὶ τοῖς ἡγεμόσιν πολυπλασίονα διέπεμψεν	εἰς	οὓς ἐχειμέριζον σταθμούς. Φερώρᾳ δὲ
[1, 24]	ὅτι δὲ τὴν ἐρωμένην ἁρπασάμενος	εἰς	Πάρθους ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο, συμμέτοχοι δὲ
[1, 8]	Διεῖλεν δὲ πᾶν τὸ ἔθνος	εἰς	πέντε συνόδους, τὸ μὲν Ἱεροσολύμοις
[1, 30]	Φερώρας βουλεύσαιτο φυγεῖν μετ' αὐτῶν	εἰς	Πέτραν. Ἐπίστευσεν δ' Ἡρώδης πᾶσιν
[1, 14]	Ἔφθανεν δὲ καὶ τούτους Ἡρώδης	εἰς	Πηλούσιον ἀφικόμενος, ἔνθα τῆς παρόδου
[1, 24]	καίπερ φιλαδελφότατον ὄντα τὸν Ἡρώδην	εἰς	πίστιν ὑπαχθῆναι τῶν λεγομένων καὶ
[1, 33]	πᾶν ἀναθάλψαι τὸ σῶμα χαλασθὲν	εἰς	πλήρη πύελον ἐκλύει καὶ τοὺς
[1, 33]	καὶ Γαλάται διεσκευασμένοι πάντες ὡς	εἰς	πόλεμον. Προῆγεν δ' ἡ λοιπὴ
[1, 33]	βασιλέως. Παρέλιπεν δ' οὐδὲν Ἀρχέλαος	εἰς	πολυτέλειαν, ἀλλὰ πάντα τὸν βασιλικὸν
[1, 10]	Καικιλίου μὲν Βάσσου διὰ τὴν	εἰς	Πομπήιον εὔνοιαν δολοφονήσαντος Σέξτον Καίσαρα
[1, 11]	χιλιάρχοις λάθρα προσέταξεν Ἡρώδῃ βοηθεῖν	εἰς	πρᾶξιν δικαίαν. (Καὶ ἐπειδὴ Λαοδίκειαν
[1, 7]	λόγοις ἔπειθεν συμβῆναι, τὰ πέριξ	εἰς	προσβολὰς εὐτρέπιζεν ἔχων τοὺς περὶ
[1, 30]	διείλεκτο περὶ αὐτῶν. Ἀποσκήπτει δ'	εἰς	πρώτην ὁ θυμὸς Δωρίδα τὴν
[1, 15]	Ἡρώδης καταπεπλευκὼς ἀπὸ τῆς Ἰταλίας	εἰς	Πτολεμαίδα καὶ συναγηοχὼς δύναμιν οὐκ
[1, 2]	ἥκοντα τὸν Ἰωνάθην σὺν ὀλίγοις	εἰς	Πτολεμαίδα πρὸς Ἀντίοχον δόλῳ συλλαμβάνει
[1, 14]	ὑπολειφθέντας ἀναλαβών, τῇ δ' ἑξῆς	εἰς	Ῥινοκούρουρα προελθόντι τὰ περὶ τὴν
[1, 14]	φόρτου τὸ πλεῖον ἐκβαλὼν μόλις	εἰς	Ῥόδον διασώζεται σφόδρα τῷ πρὸς
[1, 20]	τῷ κινδύνῳ διέγνω, καὶ πλεύσας	εἰς	Ῥόδον, ἔνθα διέτριβεν Καῖσαρ, πρόσεισιν
[1, 29]	ἐπὶ τῆς Ἰταλίας φίλων τὴν	εἰς	Ῥώμην ἀποδημίαν αὑτῷ· γραψάντων γὰρ
[1, 24]	ἀδελφοῦ καὶ παραφυλάττει κυνηγοῦντα κτείνας	εἰς	Ῥώμην ἀποδρᾶναι. Τούτοις καίπερ οὐ
[1, 31]	ἀδελφοκτονίας κεκράγεσαν, ὅμως οὐδεὶς τῶν	εἰς	Ῥώμην ἀφικνουμένων ἀπήγγειλεν αὐτῷ τὰς
[1, 32]	χρημάτων ἀνέδην, πλέοντι δὲ νῦν	εἰς	Ῥώμην ἔδωκα τριακόσια τάλαντα, Καίσαρι
[1, 7]	ταῖς ἀδελφαῖς ὁ νεώτερος Ἀντίγονος	εἰς	Ῥώμην ἐκομίζετο. ~(Κἀν τούτῳ Σκαῦρος
[1, 24]	ἀλλὰ προσκαλεσάμενος αὐτούς, καὶ γὰρ	εἰς	Ῥώμην ἐκπλεύσειν ἔμελλεν, βραχέα μὲν
[1, 14]	φίλων εἰς Βρεντέσιον καταπλεύσας κἀκεῖθεν	εἰς	Ῥώμην ἐπειχθεὶς πρώτῳ διὰ τὴν
[1, 7]	τῶν ταγμάτων, αὐτὸς διὰ Κιλικίας	εἰς	Ῥώμην ἠπείγετο τὸν Ἀριστόβουλον ἄγων
[1, 29]	τῷ διέποντι τὴν Συρίαν ἀνεπέμφθησαν	εἰς	Ῥώμην. (Ἡρώδης δὲ οὐκ ἀνίει
[1, 25]	μέντοι πάντως ἔφη πέμπειν αὐτὸν	εἰς	Ῥώμην Καίσαρι διαλεξόμενον· γεγραφέναι γὰρ
[1, 21]	μόνον ἀγωνοθέτης ἧς ἐπέτυχεν πενταετηρίδος	εἰς	Ῥώμην παραπλέων ἐγένετο, ἀλλὰ καὶ
[1, 27]	μηνύσεις φέροντας. Οἱ δ' ὡς	εἰς	Ῥώμην πλεύσαντες ἀπέδοσαν τὰ ἀπὸ
[1, 8]	ἀνήχθη καὶ ἀπὸ Γαβινίου πάλιν	εἰς	Ῥώμην. Τοῦτον μὲν οὖν ἡ
[1, 30]	διότι κατὰ συνθήκην Ἀντίπατρος μὲν	εἰς	Ῥώμην, Φερώρας δ' ὑποχωρήσειεν εἰς
[1, 17]	ἑταίρων ἐπὶ τῶν ἔργων αὐτὸς	εἰς	Σαμάρειαν ᾔει τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ
[1, 16]	ἐκ Μασάδας οἰκείους ἐξήγαγεν μεταγαγὼν	εἰς	Σαμάρειαν καὶ καταστησάμενος ἀσφαλῶς ᾔει
[1, 32]	ὁ θεὸς οὕτως μετῆλθε τῆς	εἰς	σὲ κακοβουλίας; Τί δέ με
[1, 32]	ἀπολογία μοι μόνη, τούτοις τῆς	εἰς	σὲ φιλοστοργίας τεκμηρίοις χρῶμαι. Μέμνησο
[1, 27]	Πέμψας δὲ καὶ τοὺς υἱεῖς	εἰς	Σεβαστὴν οὖσαν οὐ πόρρω τῆς
[1, 6]	τὴν πολιορκίαν· ὃς ἐπέμφθη μὲν	εἰς	Συρίαν ἀπὸ Ἀρμενίας ὑπὸ Πομπηίου
[1, 11]	ὑπελάμβανεν, καὶ δὴ καὶ Κάσσιος	εἰς	Συρίαν καταληψόμενος τὰς περὶ Ἀπάμειαν
[1, 8]	ἐθάρρει προσελθών, εἰ μὴ Γαβίνιος	εἰς	Συρίαν πεμφθεὶς Σκαύρῳ διάδοχος τά
[1, 9]	κατὰ τὴν Αἴγυπτον ὡς ἐπανῆκεν	εἰς	Συρίαν, πολιτείᾳ τε αὐτὸν τῇ
[1, 9]	δύο τάγματα κατὰ τάχος ἔπεμψεν	εἰς	Συρίαν, ταύτην τε ῥᾳδίως ἐλπίσας
[1, 8]	δὲ μετὰ τὸν Κράσσον ἐπιδιαβαίνειν	εἰς	Συρίαν ὡρμημένους ἀνέκοπτεν Κάσσιος εἰς
[1, 6]	τὰς οἰκίας· Ἀριστόβουλος μὲν γὰρ	εἰς	τὰ βασίλεια, Ὑρκανὸς δὲ ἀνεχώρησεν
[1, 16]	τὴν χώραν ποιούμενοι τὰς ἀναφυγὰς	εἰς	τὰ ἕλη καὶ τὰ δυσερεύνητα
[1, 33]	λέγουσα καὶ πάλιν ἀναπέμπειν ἕκαστον	εἰς	τὰ ἴδια. Τούτων δ' οἰχομένων
[1, 24]	χερσὶν φόβον διεκρούσαντο, τὴν δ'	εἰς	τὰ μέλλοντα λύπην προσέλαβον· ἔγνωσαν
[1, 1]	δείσας τὸ πλῆθος τῶν φρουρῶν	εἰς	τὰ ὄρη καταφεύγει· προσγενομένων δὲ
[1, 4]	οἶκτον τῆς μεταβολῆς Ἀλεξάνδρῳ προσεχώρησαν	εἰς	τὰ ὄρη καταφυγόντι Ἰουδαίων ἑξακισχίλιοι.
[1, 24]	κατεκοίμιζέν τε καὶ συγκατεκλίνετο. Τούτους	εἰς	τὰ παιδικὰ δώροις μεγάλοις ὑπηγάγετο
[1, 0]	περὶ τῆς βασιλείας διαστασιάσαντες εἵλκυσαν	εἰς	τὰ πράγματα Ῥωμαίους καὶ Πομπήιον.
[1, 4]	Τῶν δὲ ὁ βασιλεὺς ἀναχωρῶν	εἰς	τὰ χρησιμώτερα τῆς χώρας πρὸς
[1, 7]	σεσωρευμένον καὶ τῶν ἱερῶν χρημάτων	εἰς	τάλαντα δισχίλια. Οὔτε δὲ τούτων
[1, 16]	ἀλλὰ καὶ προσονειδίσας τὸν Ἡρώδην	εἰς	ταπεινότητα ἐπὶ τοῖς παισὶν ἀναιρεῖ
[1, 22]	Σαλώμη ἡ ἀδελφὴ τὸν καιρὸν	εἰς	τὰς διαβολὰς ἁρπάσασα τὴν εἰς
[1, 20]	Οὐδὲν δὲ οὕτως ἐνῆγεν αὐτὸν	εἰς	τὰς δωρεὰς ὡς τὸ μεγαλόφρον
[1, 29]	τῆς ἀνθρώπου κατηγόρει καὶ τὴν	εἰς	τὰς ἑαυτοῦ θυγατέρας ὕβριν, ὅτι
[1, 14]	παρ' Ἀντιπάτρου χρέα καὶ μηδὲν	εἰς	τὰς ἐκείνου δωρεὰς ἀντιπαρασχεῖν χρῄζουσιν
[1, 10]	ἀδικήματος. Πείθεται τούτοις Ἡρώδης ὑπολαβὼν	εἰς	τὰς ἐλπίδας αὔταρκες εἶναι καὶ
[1, 13]	ἐφ' ἁρπαγὴν τραπόμενοι τῶν φυγόντων	εἰς	τὰς οἰκίας εἰσέπιπτον καὶ τὸ
[1, 15]	καὶ χειμεριοῦσαν τὴν Ῥωμαίων στρατιὰν	εἰς	τὰς προσκεχωρηκυίας διαφῆκεν Ἰδουμαίαν καὶ
[1, 11]	τῆς Συρίας, ἐπειδὴ μέγα μέρος	εἰς	τὰς χρείας Ἡρώδης ἔδοξε, τότε
[1, 31]	κειμηλίων, ἵνα τῷ πλήθει τῆς	εἰς	ταῦτα δαπάνης τοὺς εἰς ἐκεῖνα
[1, 25]	ὁρᾶν αἰτίαν, ἐξ ἧς ἂν	εἰς	τηλικοῦτον μύσος προέπεσεν, ἀπολαύων μὲν
[1, 0]	ἀποχωρήσαντος ἐπὶ διοικήσει τῶν ὅλων	εἰς	τὴν Αἴγυπτον ἐστασιάσθη τὰ τῶν
[1, 6]	ἐπιτρέπειν αὐτῷ, πάλιν δὲ ἀνέβαινεν	εἰς	τὴν ἄκραν, ὡς μὴ προκαταλύειν
[1, 5]	καὶ τοὺς παῖδας Ἀριστοβούλου καθείργνυσιν	εἰς	τὴν Ἀντωνίαν· φρούριον δ' ἦν
[1, 21]	τῶν βασιλείων ἔλαττον Ἀντωνίαν ἐκάλεσεν	εἰς	τὴν Ἀντωνίου τιμήν. Τό γε
[1, 32]	δέ μοι τὰς ἀκοὰς ἀκεραίους	εἰς	τὴν ἀπολογίαν· ἀποδείξω γὰρ ἐμαυτὸν
[1, 8]	Ῥώμην ἐκομίζετο. ~(Κἀν τούτῳ Σκαῦρος	εἰς	τὴν Ἀραβίαν ἐμβαλὼν τῆς μὲν
[1, 14]	Παρθυηνήν. ~(Ἡρώδης δὲ συντονώτερον ἤλαυνεν	εἰς	τὴν Ἀραβίαν ὡς ἔτι τἀδελφοῦ
[1, 13]	τὰ ἐπιτήδεια πρὸς πολιορκίαν αὐτὸς	εἰς	τὴν Ἀραβικὴν Πέτραν ἠπείγετο. (Πάρθοι
[1, 6]	τὰ βασίλεια, Ὑρκανὸς δὲ ἀνεχώρησεν	εἰς	τὴν Ἀριστοβούλου οἰκίαν. (Δέος δὲ
[1, 5]	διὰ τὰς οἴκοι ταραχὰς ἐμβεβληκότος	εἰς	τὴν Ἀρμενίαν Λευκόλλου. (Κἀν τούτῳ
[1, 22]	ἣν μάλιστα ἐσπούδασεν. Ἐπειδὴ γὰρ	εἰς	τὴν ἀρχὴν παρῆλθεν, ἀποπεμψάμενος ἣν
[1, 33]	θερμοῖς· ταῦτα δ' ἔξεισι μὲν	εἰς	τὴν Ἀσφαλτῖτιν λίμνην, ὑπὸ γλυκύτητος
[1, 26]	Λάκων, Εὐρυκλῆς τοὔνομα, πόθῳ χρημάτων	εἰς	τὴν βασιλείαν εἰσφθαρείς· οὐ γὰρ
[1, 16]	ἄλλαις τιμαῖς αὐτοῦ καὶ ταῖς	εἰς	τὴν βασιλείαν ἐλπίσιν, Ἀντίοχον δὲ
[1, 17]	Μεθ' ὧν οὐ περιμείνας ἡμέραν	εἰς	τὴν Γαλιλαίαν ἐνέβαλεν τούς τε
[1, 1]	ἀναιρεθέντων τοὺς λοιποὺς ἔχων Ἰούδας	εἰς	τὴν Γοφνιτικὴν τοπαρχίαν φεύγει. Ἀντίοχος
[1, 27]	γε μὴν υἱοὺς οὐ προήγαγεν	εἰς	τὴν δίκην μάλα προμηθῶς· ᾔδει
[1, 29]	ἀγαπήσας τὴν ὕβριν ἀπαλλάσσεται μὲν	εἰς	τὴν ἑαυτοῦ τετραρχίαν ὀμόσας ὅρον
[1, 26]	διαλλάξειεν Ἡρώδην Ἀλεξάνδρῳ. Διάρας δ'	εἰς	τὴν Ἑλλάδα τοῖς ἐκ κακῶν
[1, 10]	τὴν πόλιν μηδὲν δὲ ἀπειροκάλως	εἰς	τὴν ἐξουσίαν ἐξυβρίζων. Ἐντεῦθεν Ἀντιπάτρῳ
[1, 4]	προύχειν δοκοῦντα. Ὁ δὲ παρελθὼν	εἰς	τὴν ἐξουσίαν τὸν ἕτερον μὲν
[1, 5]	κατεῖχεν ἰδιώτην. (Παραφύονται δὲ αὐτῆς	εἰς	τὴν ἐξουσίαν Φαρισαῖοι, σύνταγμά τι
[1, 3]	Ἀντίγονος λαμπρὸς ἀπὸ στρατείας ἦλθεν	εἰς	τὴν ἑορτήν, ἐν ᾗ σκηνοποιεῖσθαι
[1, 21]	τὴν ἰδίαν χώραν ἐπλήρωσεν ναῶν,	εἰς	τὴν ἐπαρχίαν αὐτοῦ τὰς τιμὰς
[1, 8]	εἰς Συρίαν ὡρμημένους ἀνέκοπτεν Κάσσιος	εἰς	τὴν ἐπαρχίαν διαφυγών. Περιποιησάμενος δὲ
[1, 20]	ἐπίτροπον ἔτι δεκάτῳ πάλιν ἐλθὼν	εἰς	τὴν ἐπαρχίαν, ὡς μηδὲν ἐξεῖναι
[1, 8]	διάδοχος ἐλθὼν παραλαμβάνει Συρίαν. Οὗτος	εἰς	τὴν ἐπὶ Πάρθους στρατείαν τόν
[1, 7]	φονευόμενοι τῶν καθ' ἡμέραν νομίμων	εἰς	τὴν θρησκείαν ἀπέστησαν. Τρίτῳ γὰρ
[1, 13]	τὴν ἀπιστίαν τῶν βαρβάρων ὑφορώμενος	εἰς	τὴν Ἰδουμαίαν τὰ λαμπρότατα τῶν
[1, 11]	ὑπεξαγαγεῖν ἔγνω λάθρα καὶ αὐτὸς	εἰς	τὴν Ἰουδαίαν ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο· παρώξυνεν
[1, 1]	Ἀντίοχον ἱκέτευσαν αὐτοῖς ἡγεμόσι χρώμενον	εἰς	τὴν Ἰουδαίαν ἐμβαλεῖν. Πείθεται δ'
[1, 2]	ὧν ὑπὸ Σίμωνος ἔπαθεν, στρατεύσας	εἰς	τὴν Ἰουδαίαν ἐπολιόρκει τὸν Ὑρκανὸν
[1, 13]	τῆς ἵππου παραδοὺς προεμβαλεῖν ἐκέλευσεν	εἰς	τὴν Ἰουδαίαν κατασκεψόμενόν τε τὰ
[1, 26]	Ἀντιοχείας. ~(Μετ' οὐ πολὺ δὲ	εἰς	τὴν Ἰουδαίαν παρέβαλεν ἀνὴρ πολὺ
[1, 12]	δεχθεὶς ὑπ' Ἀντιπάτρου φιλοφρόνως ὅτε	εἰς	τὴν Ἰουδαίαν σὺν Γαβινίῳ παρέβαλλεν,
[1, 0]	μετὰ τοῦ πρεσβυτέρου τῶν παίδων	εἰς	τὴν Ἰουδαίων χώραν ἐνέβαλεν ὅσῃ
[1, 6]	ἀποδιδράσκει καὶ συντόνῳ φυγῇ χρώμενος	εἰς	τὴν καλουμένην Πέτραν διασώζεται· βασίλειον
[1, 1]	ἄνω πόλεως συνωθεῖ τοὺς στρατιώτας	εἰς	τὴν κάτω· τοῦτο δὲ τοῦ
[1, 17]	δ' ἦν πολύς, τῶν μὲν	εἰς	τὴν κώμην συνεξωθουμένων ἐξ ἧς
[1, 17]	Ἡρώδου φρονοῦντας τῶν δυνατῶν προαγαγόντες	εἰς	τὴν λίμνην κατέδυσαν οἱ προσέχοντες
[1, 30]	συνήθως ἐσκευασμένων, φαγόντα δ' εὐθέως	εἰς	τὴν νόσον καταπεσεῖν. Ἀγηοχέναι τε
[1, 1]	ὀγδοήκοντα ἐμβάλλει διὰ τῆς Ἰουδαίας	εἰς	τὴν ὀρεινήν. Βηθσουρὸν μὲν οὖν
[1, 4]	τῆς πληγῆς Ἀλέξανδρος καὶ τραπόμενος	εἰς	τὴν παράλιον αἱρεῖ Γάζαν τε
[1, 13]	πράγματα, δεσμώτην δ' Ὑρκανὸν ἀνάγουσιν	εἰς	τὴν Παρθυηνήν. ~(Ἡρώδης δὲ συντονώτερον
[1, 30]	εἰς Ῥώμην, Φερώρας δ' ὑποχωρήσειεν	εἰς	τὴν Περαίαν· πολλάκις γὰρ αὐτοὺς
[1, 14]	εἰς Ἀλεξάνδρειαν. Ὁ δὲ παρελθὼν	εἰς	τὴν πόλιν ἐδέχθη μὲν λαμπρῶς
[1, 18]	ἐπιβῆναι τοῦ τείχους θαρσήσαντες εἰσπίπτουσιν	εἰς	τὴν πόλιν, ἐφ' οἷς ἑκατοντάρχαι
[1, 2]	τὴν ἔφοδον ὁ νεανίσκος παραγενέσθαι	εἰς	τὴν πόλιν ἠπείγετο, πλεῖστον τῷ
[1, 9]	τοῦ τείχους διαρρήξας πρῶτος εἰσεπήδησεν	εἰς	τὴν πόλιν μετὰ τῶν σὺν
[1, 13]	δὲ πάντας καὶ τοὺς μὲν	εἰς	τὴν πόλιν, τοὺς δὲ εἰς
[1, 12]	τέλει Ἰουδαίων ἑκατὸν ἄνδρες ἧκον	εἰς	τὴν πρὸς Ἀντιόχειαν Δάφνην ἐπ'
[1, 7]	τοῖς γνησίοις ἀποδοὺς πολίταις κατέταξεν	εἰς	τὴν Συριακὴν ἐπαρχίαν. Παραδοὺς δὲ
[1, 1]	δὲ λοιπὴν δύναμιν ἀπαγαγὼν χειμεριοῦσαν	εἰς	τὴν Συρίαν. (Πρὸς δὲ τὴν
[1, 11]	διαβαίνει τὸν Ἰορδάνην στρατὸν ἀθροίσων	εἰς	τὴν τῆς ἐπιβουλῆς ἄμυναν. Φωραθεὶς
[1, 7]	τούτους ἐποίει τὸ δέος ἀφορῶντας	εἰς	τὴν τῶν Ῥωμαίων εὐταξίαν. Ἡττώμενον
[1, 3]	ἐξ οὗ κατῆλθεν ὁ λαὸς	εἰς	τὴν χώραν ἀπαλλαγεὶς τῆς ἐν
[1, 1]	φιλίαν, καὶ τὸν Ἐπιφανῆ πάλιν	εἰς	τὴν χώραν ἐμβάλλοντα μετὰ καρτερᾶς
[1, 0]	ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου Τίτος δεύτερον	εἰς	τὴν χώραν ἐνέβαλεν, ὅπως τε
[1, 6]	ἐφ' ἕρμαιον ἠπείχθη. (Παρελθόντος γοῦν	εἰς	τὴν χώραν πρέσβεις εὐθέως ἧκον
[1, 15]	τὴν δέησιν εὐθέως> ὁρμήσας αὐτὸς	εἰς	τὴν χώραν τοσαύτην αὐτοῖς ἐπιτηδείων
[1, 17]	αὐτῷ παῖς εἵπετο. Καὶ πρὶν	εἰς	τὸ βαλανεῖον εἰσελθεῖν ἐναντίον αὐτοῦ
[1, 17]	καταπεφεύγεσαν μὲν ἐκ τῆς παρατάξεως	εἰς	τὸ βαλανεῖον ὡπλισμένοι, τέως δ'
[1, 31]	ἐφόδια. (Φραξάμενος οὖν αὐτοῖς ἧκεν	εἰς	τὸ βασίλειον δίχα τῶν φίλων·
[1, 10]	τῆς πατρίου γῆς, πολλὰ δ'	εἰς	τὸ ἔθνος αὐτοὶ διὰ κόρον
[1, 13]	εἰς τὸ ἱερόν, τοὺς δὲ	εἰς	τὸ ἔξω χαράκωμα ἐγκλείει. Κἀν
[1, 8]	ἀποκτείνας πολλοὺς τοὺς λοιποὺς ἀπέκλεισεν	εἰς	τὸ ἔρυμα. Κατὰ ταύτην ἀριστεύει
[1, 6]	τοῦ δικαίως ἄρχειν ἀπολογηθεὶς ὑπέστρεψεν	εἰς	τὸ ἔρυμα. Πάλιν τε τἀδελφοῦ
[1, 6]	ἀρχήν, πολλὰ μὲν τὸν Ἀριστόβουλον	εἰς	τὸ ἦθος διαβάλλων, πολλὰ δ'
[1, 7]	Ἡττώμενον δὲ τὸ Ἀριστοβούλου μέρος	εἰς	τὸ ἱερὸν ἀνεχώρησεν καὶ τὴν
[1, 13]	πολεμίους οἱ περὶ Ἡρώδην κατακλείουσιν	εἰς	τὸ ἱερὸν καὶ φρουροὺς αὐτῶν
[1, 7]	φρουραῖς τὴν πόλιν, ἐπειδὴ τῶν	εἰς	τὸ ἱερὸν καταφυγόντων οὐδένα λόγοις
[1, 7]	ἕνα τῶν πύργων καταρρίψαντες εἰσέπιπτον	εἰς	τὸ ἱερόν. Ὁ δὲ πρῶτος
[1, 13]	εἰς τὴν πόλιν, τοὺς δὲ	εἰς	τὸ ἱερόν, τοὺς δὲ εἰς
[1, 5]	ὀκτακοσίων. Ἐνῆγον δὲ τὴν Ἀλεξάνδραν	εἰς	τὸ καὶ τοὺς ἄλλους διαχειρίσασθαι
[1, 14]	τε καὶ τὸ δόγμα ἀναθήσοντες	εἰς	τὸ Καπετώλιον. Τὴν δὲ πρώτην
[1, 21]	καθίει λίθους ἐπ' ὀργυιὰς εἴκοσιν	εἰς	τὸ πέλαγος, ὧν ἦσαν οἱ
[1, 30]	κελεύσαντος ἐκόμισα καὶ πλεῖστον μὲν	εἰς	τὸ πῦρ ὁρῶντος αὐτοῦ κατεκένωσα,
[1, 2]	ὑποστρέψαντες τό τε πλῆθος πάλιν	εἰς	τὸ τεῖχος συγκλείουσιν καὶ τὴν
[1, 13]	τῶν ἀναγκαιοτάτων τοὺς ἀλκιμωτάτους κατασχὼν	εἰς	τὸ φρούριον διασώζεται. Καταλιπὼν δὲ
[1, 19]	δὲ λοιπὸν πλῆθος ἔφθη συνωσθὲν	εἰς	τὸ χαράκωμα. Τούτους περισχὼν ἐπολιόρκει,
[1, 3]	(Περιέρχεται δὲ αὐτῶν ἡ τίσις	εἰς	τὸν ἀδελφὸν Ἀντίγονον, ὃν ἠγάπα
[1, 12]	Μαλίχου τιμωρίαν ἀμύνεσθαι θέλοντος Ἡρώδην	εἰς	τὸν ἀδελφόν. Ἡρώδης δὲ ἔτυχεν
[1, 33]	ἐν ᾗ πολλὰ περὶ τῆς	εἰς	τὸν διάδοχον εὐνοίας παρεκάλει. Μετὰ
[1, 10]	Σκιπίωνος ὠμότητα μέμφεσθαι καὶ μηδὲν	εἰς	τὸν ἔλεον παραμῖξαι φθονερὸν πάθος,
[1, 22]	εἰς τὰς διαβολὰς ἁρπάσασα τὴν	εἰς	τὸν Ἰώσηπον ἐπεβεβαίωσεν ὑποψίαν. Ὁ
[1, 33]	ἄνδρας ἐξ ὅλης Ἰουδαίας συναγαγὼν	εἰς	τὸν καλούμενον ἱππόδρομον ἐκέλευσεν συγκλεῖσαι.
[1, 1]	τὰς λειτουργίας σκεύη καινὰ κατασκευάσας	εἰς	τὸν ναὸν εἰσήνεγκεν ὡς τῶν
[1, 7]	τοῖς περὶ αὐτὸν ὁ Πομπήιος	εἰς	τὸν ναόν, ἔνθα μόνῳ θεμιτὸν
[1, 2]	εἶναι δόντος δίκας ἐφ' οἷς	εἰς	τὸν οἶκον αὐτῶν παρηνόμησεν. Ὁ
[1, 31]	γὰρ τὸ δαιμόνιον, καὶ διαπεράσας	εἰς	τὸν Σεβαστὸν λιμένα τῆς Καισαρείας
[1, 17]	ἀπέχρησεν ἡ νίκη, προῆλθεν δὲ	εἰς	τοσοῦτον ὀργῆς, ὥστε καὶ νεκρὸν
[1, 24]	ψυχῆς κίνδυνος ἐπετέμνετο. Προύβη δ'	εἰς	τοσοῦτον πικρίας, ὡς μηδὲ τῶν
[1, 2]	ὧν οὐδὲν ἀνιέντων λιμοῦ μὲν	εἰς	τοσοῦτον προῆλθον οἱ κατὰ τὴν
[1, 17]	μετὰ τὴν Ἀντιγόνου νίκην ἐνεωτερίσθη	εἰς	τοσοῦτον, ὥστε τοὺς τὰ Ἡρώδου
[1, 33]	καὶ τῇ νόσῳ λόγον καθίεσαν	εἰς	τοὺς γνωρίμους, ὡς ἄρα καιρὸς
[1, 25]	τοῦ στρατηγήματος καὶ κατὰ μικρὸν	εἰς	τοὺς ἐγγεγραμμένους καὶ Φερώραν μετήγαγεν
[1, 30]	πορρωτάτω τῆς ὑποψίας ὄντας ἔσυρον	εἰς	τοὺς ἐλέγχους. Εὑρίσκεται γοῦν καὶ
[1, 31]	ἐξήλειψεν. ~(Ἐπὶ τούτοις καὶ Βάθυλλος	εἰς	τοὺς ἐλέγχους συνέδραμεν, ἡ τελευταία
[1, 15]	ἀπαιτεῖν ἀπάγειν τε σφᾶς χειμεριοῦντας	εἰς	τοὺς ἰδίους τόπους, ἐπειδὴ τὰ
[1, 5]	τὰ πάτρια καὶ τοὺς πλημμελοῦντας	εἰς	τοὺς ἱεροὺς νόμους ἐξ ἀρχῆς
[1, 13]	τοὺς βαρβάρους καὶ τότε πεπυσμένος	εἰς	τοὺς πολεμίους ἐμπεπτωκέναι τὰ μηνύοντα
[1, 9]	τοῖς ἐπαίνοις καὶ ταῖς ἐλπίσιν	εἰς	τοὺς ὑπὲρ αὐτοῦ κινδύνους ἐπέρρωσεν,
[1, 8]	ἠπείγετο, καὶ Ταριχέας μὲν ἑλὼν	εἰς	τρεῖς μυριάδας Ἰουδαίων ἀνδραποδίζεται, κτείνει
[1, 9]	καὶ αὐτὸς ἧκεν ἄγων Ἰουδαίων	εἰς	τρισχιλίους ὁπλίτας. Παρώρμησεν δὲ καὶ
[1, 15]	σπάνιν ἐπιτηδείων ἀναβοᾶν καὶ χρήματα	εἰς	τροφὰς ἀπαιτεῖν ἀπάγειν τε σφᾶς
[1, 23]	ὥστ' ἂν ἀπελπισθῆναι ταχέως, οὔτε	εἰς	τρυφὴν ἐκδιαιτώμενος, ἣ καὶ νέους
[1, 12]	χιλίους γοῦν πάλιν ἔπεμψαν πρέσβεις	εἰς	Τύρον, ἔνθα διέτριβεν Ἀντώνιος ἐπὶ
[1, 27]	Ὁ δὲ σύρας τοὺς υἱοὺς	εἰς	Τύρον κἀκεῖθεν διαπλεύσας εἰς Καισάρειαν
[1, 29]	πολέμιον ἐνδησαμένη φαρμάκοις. Τελευταῖον δ'	εἰς	Φερώραν ἀπέστρεφεν τὸν λόγον, δυοῖν
[1, 6]	Ἀνεχώρει δὲ ἐκ τῆς Ἰουδαίας	εἰς	Φιλαδέλφειαν Ἀρέτας καταπλαγείς, καὶ πάλιν
[1, 17]	τοὺς ἀνὰ τὴν κώμην διεφθαρμένους,	εἰς	φυγὴν διεσκεδάσθη, κἂν εὐθέως τῇ
[1, 4]	δὲ μύριοι τετρακισχίλιοι. Καὶ πρὶν	εἰς	χεῖρας ἐλθεῖν διακηρύσσοντες οἱ βασιλεῖς
[1, 9]	οὐδὲ οἱ κατὰ Μέμφιν ἔτι	εἰς	χεῖρας ἦλθον, ἑκούσιοι δὲ προσέθεντο
[1, 25]	Αἵ τε οὖν βίβλοι παρῆσαν	εἰς	χεῖρας Ἡρώδῃ πολλὰ καὶ δεινὰ
[1, 31]	τιμῆς ἀπολυθείη. (Ὁ βασιλεὺς δὲ	εἰς	χεῖρας λαβεῖν σπεύδων τὸν ἐπίβουλον
[1, 23]	ἡ τοῦ μίσους ὑπόθεσις. Ἀλλ'	εἴς	γε τὸ φανερὸν τὴν ἀπέχθειαν
[1, 15]	πάσας ἀποκόψαι τὰς Σίλωνος προφάσεις,	εἴς	τε τὰς ἑξῆς ἡμέρας μὴ
[1, 7]	ἔχων τοὺς περὶ τὸν Ὑρκανὸν	εἴς	τε τὰς ἐπινοίας καὶ τὰς
[1, 13]	αἴσθησις γίνεται τῆς ἐπιβουλῆς καταχθεῖσιν	εἴς	τι τῶν παραθαλασσίων χωρίων, ὃ
[1, 2]	Καὶ ὁ μὲν παραχρῆμα ἀνεχώρησεν	εἴς	τι τῶν ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος ἐρυμάτων,
[1, 8]	πεντακισχίλιοι, περὶ δὲ δισχιλίους ἀνέφυγον	εἴς	τινα λόφον, οἱ δὲ λοιποὶ
[1, 1]	γοῦν υἱὸς Ἀσαμωναίου τῶν ἱερέων	εἷς	ἀπὸ κώμης Μωδεεὶν ὄνομα, συνασπίσας
[1, 17]	τῶν ὅπλων λουσόμενος ᾔει στρατιωτικώτερον·	εἷς	γοῦν αὐτῷ παῖς εἵπετο. Καὶ
[1, 1]	τοῖς ὁμοίοις ὑποτετάχθαι, Ὀνίας μὲν	εἷς	τῶν ἀρχιερέων ἐπικρατήσας ἐξέβαλε τῆς
[1, 33]	τι μεῖζον ἠξίου κολάζειν ὡς	ἀσεβεῖς.	Ὁ δὲ δῆμος δείσας μὴ
[1, 1]	γαστέρα πλήξας ἐπικατέσεισεν ἑαυτῷ καὶ	συντριβεὶς	ἐτελεύτησεν, μηδὲν πλέον δράσας τοῦ
[1, 12]	ταραχή· χιλίους γοῦν πάλιν ἔπεμψαν	πρέσβεις	εἰς Τύρον, ἔνθα διέτριβεν Ἀντώνιος
[1, 6]	(Παρελθόντος γοῦν εἰς τὴν χώραν	πρέσβεις	εὐθέως ἧκον παρὰ τῶν ἀδελφῶν
[1, 19]	οὐδὲ διὰ χειρὸς ἀλλοτρίας, οἳ	πρέσβεις	ἡμετέρους παρὰ τὸν πάντων ἀνθρώπων
[1, 19]	ὥρμησαν εἰς αὐτὴν προθυσάμενοι τοὺς	πρέσβεις,	οἳ παρὰ Ἰουδαίων ἔτυχον ἥκοντες
[1, 27]	τε καὶ οἱ περὶ Πεδάνιον	πρέσβεις,	σὺν οἷς καὶ> Οὐολούμνιος ἐπίτροπος,
[1, 3]	ὁ λαὸς εἰς τὴν χώραν	ἀπαλλαγεὶς	τῆς ἐν Βαβυλῶνι δουλείας· τῶν
[1, 6]	ἕωθεν ἠπείγετο πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα.	Καταπλαγεὶς	δὲ τὴν ἔφοδον Ἀριστόβουλος ἱκέτης
[1, 6]	τῆς Ἰουδαίας εἰς Φιλαδέλφειαν Ἀρέτας	καταπλαγείς,	καὶ πάλιν εἰς Δαμασκὸν Σκαῦρος.
[1, 32]	Τερατείαν δέ μου καὶ ὑπόκρισιν	λέγεις	τὴν εὐσέβειαν. Πῶς ὁ πανοῦργος
[1, 30]	πραγματευσαμένου· τούτῳ γὰρ ἦν γνώριμον.	(Πληγεὶς	οὖν ὁ βασιλεὺς ὑποψίαις πλείοσιν
[1, 32]	πῶς γὰρ ἐγὼ πατροκτόνος, ὃν	ὁμολογεῖς	φύλακα διὰ παντὸς ἐσχηκέναι; Τερατείαν
[1, 28]	ἐχέτω τὴν κρίσιν, ἣν διακόψῃ	μηδεὶς	τῶν ἐμὲ φιλούντων· ἐπεύχομαι δὲ
[1, 24]	δὲ τὰς μὲν διαβολὰς ἀπεσκευάζοντο	ψευδεῖς	εἶναι λέγοντες, πιστώσεσθαι δὲ τὴν
[1, 0]	κατὰ σύγκρισιν· καὶ τούτων αἴτιος	οὐδεὶς	ἀλλόφυλος, ὥστε ἀμήχανον ἦν ὀδυρμῶν
[1, 27]	οἱ δὲ μισοῦντες Ἡρώδην καὶ	οὐδεὶς	δι' ἀγανάκτησιν. Ἔνθα δὴ μετέωρος
[1, 32]	στενάξω τὴν ἐρημίαν, διαφεύξεται δ'	οὐδεὶς	διψήσας τοὐμὸν αἷμα, κἂν διὰ
[1, 18]	τοῦ βασιλέως καὶ φείδεσθαι παρακαλοῦντος	οὐδεὶς	ἐκράτησεν τῆς δεξιᾶς, ἀλλ' ὥσπερ
[1, 19]	προεκαλεῖτο τοὺς Ἄραβας. Ὡς δ'	οὐδεὶς	ἐπεξῄει, δεινὴ γάρ τις αὐτοὺς
[1, 27]	ἐκδεχομένων τὸ τέλος τοῦ δράματος·	οὐδεὶς	μέντοι ὑπελάμβανεν ἔσεσθαι μέχρι τεκνοκτονίας
[1, 24]	Ὧν ἐπιβουλὴν μὲν ἄντικρυς ὡμολόγησεν	οὐδείς,	ὅτι δὲ τὴν ἐρωμένην ἁρπασάμενος
[1, 17]	ἐχώρουν. Τῶν μὲν οὖν ἄλλων	οὐδεὶς	παρῆν κατὰ τύχην ὁ συλληψόμενος
[1, 16]	αὐτόν. Τῶν δὲ ἐθελουσίως μὲν	οὐδεὶς	προσέθετο, καὶ τῶν βιαζομένων δὲ
[1, 31]	ἐπιστολαὶ δευτέρας ἀδελφοκτονίας κεκράγεσαν, ὅμως	οὐδεὶς	τῶν εἰς Ῥώμην ἀφικνουμένων ἀπήγγειλεν
[1, 14]	παρ' αὐτοῦ τὰ λύτρα ῥύσιον	θεὶς	τὸν τοῦ λυτρουμένου παῖδα· καὶ
[1, 21]	ἐν δὲ τοῖς μυχοῖς αὐτοῦ	βαθεῖς	ὅρμους ἑτέρους. (Καθάπαν δ' ἔχων
[1, 2]	δήσας ἐπὶ Ἰουδαίαν στρατεύει· εἶτ'	ἀπελαθεὶς	ὑπὸ τοῦ Σίμωνος, ὃς ἦν
[1, 18]	ἀπελθεῖν δεόμενον. Σόσσιος δὲ χρυσοῦν	ἀναθεὶς	τῷ θεῷ στέφανον ἀνέζευξεν ἀπὸ
[1, 26]	Ἀριστοβούλῳ τῷ ἀδελφῷ. Πάντων δ'	ἀποπειραθεὶς	τῶν προσώπων ἄλλον ἄλλως ὑπῄει,
[1, 11]	εἰς τὴν τῆς ἐπιβουλῆς ἄμυναν.	Φωραθεὶς	δὲ Μάλιχος ἀναιδείᾳ τῶν Ἀντιπάτρου
[1, 18]	ἐλεύθερον ἀφῆκεν, ἀλλ' ὁ μὲν	δεθεὶς	ἐφυλάττετο. (Πρόνοια δ' ἦν Ἡρώδῃ
[1, 2]	ἑβδομάσιν ἡμέραις. Κἀν τούτῳ Πτολεμαῖος	ἀνεθεὶς	τῆς πολιορκίας ἀναιρεῖ τοὺς ἀδελφοὺς
[1, 9]	τὰς Καίσαρος ἐλπίδας· φαρμάκῳ γοῦν	ἀναιρεθεὶς	ὑπὸ τῶν τὰ Πομπηίου φρονούντων
[1, 6]	πολλὰ περὶ τοῦ δικαίως ἄρχειν	ἀπολογηθεὶς	ὑπέστρεψεν εἰς τὸ ἔρυμα. Πάλιν
[1, 16]	τε τὸν βασιλέα καὶ πολλὰ	δεηθεὶς	ἑαυτῷ διαλλάττει. Οὐ μὴν Ἡρώδης
[1, 32]	Ἡρώδην ἄδακρυν διεκράτει τοὺς ἐλέγχους	ἀληθεῖς	ἐπιστάμενον. (Ἐν τούτῳ Νικόλαος τοῦ
[1, 24]	τὸ ψεῦδος ἔχοι τὰς ἀφορμὰς	ἀληθεῖς·	καὶ τῶν φημιζομένων ἕν τι
[1, 10]	δυνάμεως προῆλθεν· δεῖν τε, εἰ	κληθεὶς	ἐπὶ δίκην παρώξυνται, καὶ περὶ
[1, 1]	καθ' ὃν καιρὸν Ἀντίοχος ὁ	κληθεὶς	Ἐπιφανὴς διεφέρετο περὶ ὅλης Συρίας
[1, 0]	ἐπιδραμῶ συντόμως, (ὡς Ἀντίοχος ὁ	κληθεὶς	Ἐπιφανὴς ἑλὼν κατὰ κράτος Ἱεροσόλυμα
[1, 4]	θορύβων Ἀντίοχος ὁ καὶ Διόνυσος	ἐπικληθείς,	Δημητρίου μὲν ἀδελφὸς ὤν, τελευταῖος
[1, 18]	ὑπολιπέσθαι σπουδάζοντος ἀντίπαλον. Ἐσφάττοντο δὲ	παμπληθεῖς	ἔν τε τοῖς στενωποῖς καὶ
[1, 16]	καὶ πῦρ ἐνίεσαν τοῖς ἀμυνομένοις.	Βουληθεὶς	δὲ ἐξ αὐτῶν καὶ περισῶσαί
[1, 31]	ταῦτα μηδὲν ὑπ' ἐκπλήξεως ἀποκρίνασθαι	δυνηθεὶς	αὐτὸς ὑπέστρεψεν, παραγενόμεναι δὲ πρὸς
[1, 26]	κατεχρήσατο· δὶς γοῦν ἐπὶ Καίσαρος	κατηγορηθεὶς	ἐπὶ τῷ στάσεως ἐμπλῆσαι τὴν
[1, 33]	βηχὶ σπασμώδει διετείνετο, τῶν ἀλγηδόνων	ἡσσηθεὶς	φθάσαι τὴν εἱμαρμένην ἐπεβάλλετο. Λαβὼν
[1, 20]	(Τούτοις φιλοφρονησάμενος τὸν βασιλέα καὶ	περιθεὶς	αὐτῷ τὸ διάδημα δόγματι διεσήμαινεν
[1, 26]	αὐτὸς γεγονέναι τῷ τάχει συνεργεῖν	ὑποκριθείς·	φάναι γὰρ τὸν Ἀλέξανδρον, ὡς
[1, 3]	Ἀριστόβουλος τὴν ἀρχὴν εἰς βασιλείαν	μετατιθεὶς	περιτίθεται μὲν διάδημα πρῶτος μετὰ
[1, 32]	τὰ κατὰ τὴν βασιλείαν κακουργήματα	περιτιθεὶς	αὐτῷ, μάλιστα δὲ τὴν ἀναίρεσιν
[1, 0]	ἅγιον, οὐδὲν οὔτε ἀποκρυπτόμενος οὔτε	προστιθεὶς	τοῖς πεφωραμένοις. (Ἔπειτα διέξειμι τήν
[1, 6]	τὴν ὁρμὴν ὁ Μιθριδάτου θάνατος	ἀγγελθεὶς	αὐτῷ περὶ Ἱεριχοῦντα, ἔνθα τῆς
[1, 21]	Καίσαρος, πρῶτος αὐτὸς ἆθλα μέγιστα	προθεὶς	ἐπὶ τῆς ἑκατοστῆς ἐνενηκοστῆς δευτέρας
[1, 17]	φρουρίῳ, πρὶν δὲ ἑλεῖν χειμῶνι	βιασθεὶς	χαλεπωτάτῳ ταῖς πλησίον ἐνστρατοπεδεύεται κώμαις.
[1, 12]	τοὺς περὶ τὸν Ἡρώδην προκρίνοντος,	ἡσθείς,	ἦν γὰρ δὴ καὶ ξένος
[1, 23]	ἵν' ἐπὶ Καίσαρος αὐτοῦ κατηγορήσειεν.	Ἀναπλησθεὶς	δὲ τῶν διαβολῶν Ἡρώδης ὥσπερ
[1, 29]	δὲ Ἡρώδῃ συμφερόντων. Ἐφ' οἷς	ὀργισθεὶς	Φάβατος, ἦν δ' ἔτι παρὰ
[1, 27]	εἶπεν, ὡς ὁ πατὴρ αὐτοῦ	πεισθεὶς	Ἀλεξάνδρῳ θελήσειεν αὐτὸν ἀνελεῖν. Τοῦθ'
[1, 16]	τῶν Ἀντιγόνου πραγμάτων Ἡρώδῃ μὴ	πεισθεὶς	ἀποτρέποντι. Προαισθόμενος δ' αὐτοῦ τὴν
[1, 13]	Ἦσαν δὲ ὑπὲρ τοὺς ἐννακισχιλίους.	Πεισθεὶς	Ἡρώδης τοὺς μὲν βαρυτέρους τῆς
[1, 6]	Ῥωμαίων ἰσχὺν οὖσαν ἀνυπόστατον. Οἷς	πεισθεὶς	κάτεισιν πρὸς Πομπήιον καὶ πολλὰ
[1, 20]	μέντοι γε ἐποίησεν Ἀντώνιος Κλεοπάτρᾳ	πεισθεὶς	μᾶλλον ἢ σοί· καὶ γὰρ
[1, 13]	παρακαλεῖ Πάκορον εἰσαφεῖναι, Φασάηλος δὲ	πεισθεὶς	τῇ τε πόλει καὶ ξενίᾳ
[1, 3]	οὐκ ἔστιν ὅτε πταίσας ἢ	ψευσθεὶς	ἐν τοῖς προαπαγγέλμασιν, ὃς ἐπειδὴ
[1, 12]	τὴν Ἡρώδου βίαν ἤρκεσεν, ὃς	ἀναρρωσθεὶς	τά τε ἄλλα παραλαμβάνει κἀκεῖνον
[1, 2]	ἀπαλλάττει. (Θνήσκει δὲ καὶ αὐτὸς	ἐπιβουλευθεὶς	ἐν συμποσίῳ ὑπὸ Πτολεμαίου τοῦ
[1, 1]	ὀλίγας ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἰωάννης	ἐπιβουλευθεὶς	ὑπὸ τῶν τὰ Ἀντιόχου φρονούντων
[1, 11]	ἀναιροῦσιν. Ὑρκανὸς δὲ παραχρῆμα μὲν	λυθεὶς	ὑπ' ἐκπλήξεως ἔπεσεν, μόλις δὲ
[1, 6]	συνελαύνεται. Κἂν ἔφθη κατὰ κράτος	ληφθείς,	εἰ μὴ Σκαῦρος ὁ Ῥωμαίων
[1, 10]	μή τι παρὰ τοῖς ἐχθροῖς	ἀποληφθεὶς	πάθῃ, πέμπει πρὸς Ὑρκανὸν τοὺς
[1, 6]	ἀλλ' ἐν τῇ πρώτῃ συμβολῇ	λειφθεὶς	εἰς Ἱεροσόλυμα συνελαύνεται. Κἂν ἔφθη
[1, 13]	μὲν ἐκ τῆς τότε πληγῆς,	πεμφθεὶς	δὲ ἰατρὸς ὑπ' Ἀντιγόνου θεραπεῦσαι
[1, 15]	τούτῳ Βεντίδιος ὁ Ῥωμαίων στρατηγὸς	πεμφθεὶς	ἐκ Συρίας Πάρθους ἀνείργειν μετ'
[1, 15]	Σίλωνος, οὓς Δέλλιος ὑπ' Ἀντωνίου	πεμφθεὶς	Ἡρώδην συγκαταγαγεῖν ἔπεισεν. Ἐτύγχανεν δὲ
[1, 13]	τούτῳ καὶ τὸν Ἡρώδην ὁ	πεμφθεὶς	οἰνοχόος ἐπεβούλευε συλλαβεῖν ἔξω τοῦ
[1, 8]	εἰ μὴ Γαβίνιος εἰς Συρίαν	πεμφθεὶς	Σκαύρῳ διάδοχος τά τε ἄλλα
[1, 1]	οἱ δοκιμώτατοι. Καὶ Βακχίδης ὁ	πεμφθεὶς	ὑπὸ Ἀντιόχου φρούραρχος, τῇ φυσικῇ
[1, 22]	ζώσῃ προσλαλεῖν, μέχρι τῷ χρόνῳ	διδαχθεὶς	τὸ πένθος ἀνάλογον τὴν λύπην
[1, 28]	ἀπελαύνει τὸν Ἀντίπατρον, αὖθις δὲ	ὑπαχθεὶς	αὐτοῦ ταῖς κολακείαις μεθηρμόσατο, καὶ
[1, 13]	καταλῦσαι δὲ τὸν Ὑρκανόν. Τούτοις	ὑπαχθεὶς	Πάκορος αὐτὸς μὲν ᾔει κατὰ
[1, 12]	δὴ καὶ ξένος αὐτοῖς πατρῷος	δεχθεὶς	ὑπ' Ἀντιπάτρου φιλοφρόνως ὅτε εἰς
[1, 14]	τῷ πρὸς Κάσσιον πολέμῳ τετρυχωμένην,	δεχθεὶς	ὑπὸ Πτολεμαίου καὶ Σαπφινίου τῶν
[1, 6]	τε τἀδελφοῦ προκαλουμένου καταβὰς καὶ	διαλεχθεὶς	περὶ τῶν δικαίων ἄπεισιν μὴ
[1, 14]	Βρεντέσιον καταπλεύσας κἀκεῖθεν εἰς Ῥώμην	ἐπειχθεὶς	πρώτῳ διὰ τὴν πατρῴαν φιλίαν
[1, 4]	δ' ὑπὸ τῆς μητρὸς Κλεοπάτρας	διωχθεὶς	εἰς Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν, Ἀλέξανδρος Γαδάρων
[1, 2]	Καὶ ὁ μὲν μέχρι Σκυθοπόλεως	διωχθεὶς	ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν ἐκφεύγει, οἱ
[1, 9]	παραβολώτατος ἀγωνιστὴς γενόμενος καὶ πολλὰ	τρωθεὶς	ἐφ' ὅλου σχεδὸν τοῦ σώματος
[1, 17]	τέρας, ἐξ οὗ παρ' ἐλπίδα	σωθεὶς	ἀνδρὸς θεοφιλεστάτου δόξαν ἀπηνέγκατο· πολλοὶ
[1, 9]	ἐν τῇ τροπῇ περὶ ὀκτακοσίους.	Σωθεὶς	δ' αὐτὸς παρ' ἐλπίδα μάρτυς
[1, 24]	αὐτὸς μὲν ἀδελφοῦ προσωπεῖον ἐπικείμενος,	καθιεὶς	δὲ μηνυτὰς ἑτέρους. Κἀπειδὰν ἀπαγγελθείη
[1, 23]	τὰ δὲ τοὺς ἐπιτηδείους φημίζειν	καθιείς,	μέχρι παντάπασιν τοὺς ἀδελφοὺς ἀπέρρηξεν
[1, 2]	τοῦ πολέμου· τοὺς μέντοι γε	υἱεῖς	αὐτοῦ μετὰ τῶν ἐρρωμενεστάτων προεκπέμπει,
[1, 8]	Ἀραβίας Κύπρον τοὔνομα τέσσαρες μὲν	υἱεῖς	γίνονται, Φασάηλος καὶ ὁ βασιλεὺς
[1, 28]	γὰρ Ἀλεξάνδρῳ μὲν ἐκ Γλαφύρας	υἱεῖς	δύο Τιγράνης καὶ Ἀλέξανδρος, Ἀριστοβούλῳ
[1, 27]	λίθοις. Πέμψας δὲ καὶ τοὺς	υἱεῖς	εἰς Σεβαστὴν οὖσαν οὐ πόρρω
[1, 2]	καὶ πάντοθεν αὐτὴν ἀποτειχίσας τοὺς	υἱεῖς	ἐπέστησε τῇ πολιορκίᾳ Ἀριστόβουλον καὶ
[1, 1]	μετὰ χειρὸς οἰκείας, πέντε γὰρ	υἱεῖς	ἦσαν αὐτῷ, κοπίσιν ἀναιρεῖ τὸν
[1, 27]	καρτερήσας δεσμεῖ μὲν ἀμφοτέρους τοὺς	υἱεῖς	καὶ διεχώρισεν ἀπ' ἀλλήλων, πέμπει
[1, 33]	περὶ τὴν κλίνην οἵ τε	υἱεῖς	καὶ τὸ πλῆθος τῶν συγγενῶν,
[1, 22]	μὲν θυγατέρες, τρεῖς δ' ἦσαν	υἱεῖς.	Καὶ τούτων ὁ νεώτατος μὲν
[1, 7]	ἦσαν αὐτῷ θυγατέρες καὶ δύο	υἱεῖς,	ὧν ὁ ἕτερος μὲν Ἀλέξανδρος
[1, 1]	ἀναιρεῖ, ταῖς τε ἁρπαγαῖς ἀνέδην	ἐπαφιεὶς	τοὺς στρατιώτας αὐτὸς καὶ τὸν
[1, 27]	ἐμοὶ μέν, ἔφη, κακοδαιμονέστατος εἶναι	δοκεῖς,	ὅστις κατὰ τῶν φιλτάτων πείθῃ
[1, 31]	ἐπειρᾶτο τὸν ἔλεγχον, ἐσθῆτάς τε	πολυτελεῖς	καὶ στρωμνὰς ποικίλας ἐκπώματά τε
[1, 21]	Ἀσκαλωνίταις δὲ βαλανεῖα καὶ κρήνας	πολυτελεῖς,	πρὸς δὲ περίστυλα θαυμαστὰ τήν
[1, 4]	εἰς χεῖρας ἐλθεῖν διακηρύσσοντες οἱ	βασιλεῖς	ἐπειρῶντο τῶν παρ' ἀλλήλοις ἀποστάσεων,
[1, 10]	μέχρι τοῦ πλανηθήσεται καθ' ἑαυτοῦ	βασιλεῖς	ἐπιτρέφων; Οὐδὲ γὰρ εἰρωνεύεσθαι τὴν
[1, 18]	καὶ Ἄραβας ὑπειργάζετο τοὺς ἑκατέρων	βασιλεῖς	Ἡρώδην καὶ Μάλχον ἀναιρεθῆναι. (Ἐν
[1, 23]	Τούσδε τοὺς τρεῖς παῖδας ἀποδείκνυμι	βασιλεῖς,	καὶ τῆς γνώμης πρῶτον τὸν
[1, 18]	κτεῖναι μὲν ἄνδρας ἀγαθοὺς καὶ	βασιλεῖς	τηλικούτους ἀνόσιον ἡγήσατο, τὸ δὲ
[1, 7]	καὶ τὰς ἐν κοίλῃ Συρίᾳ	πόλεις,	ἃς εἷλον, ὑπέταξεν τῷ κατ'
[1, 21]	περιέγραψεν, διέβη δὲ εἰς ὅλας	πόλεις	αὐτῷ τὸ φιλότιμον. Ἐν μέν
[1, 26]	πλουτήσαντας οἷοι, καὶ τὰς θεραπευθείσας	πόλεις	ἐπὶ τίσιν. Ζητήσειν δὲ καὶ
[1, 5]	καὶ Ἀγρίππα Σεβαστὴ καὶ Ἀγριππιὰς	πόλεις	ἐπωνομάσθησαν. Πρὶν δὲ ἐπεξελθεῖν Ἀλεξάνδρα
[1, 9]	Ἰάμβλιχον, δι' οὓς αἱ ταύτῃ	πόλεις	ἑτοίμως συνεφήψαντο τοῦ πολέμου. Καὶ
[1, 0]	ἀκοῇ παρειλήφαμεν ἢ πόλεων πρὸς	πόλεις	ἢ ἐθνῶν ἔθνεσι συρραγέντων, οἱ
[1, 8]	αὐτὸς ἐπῄει τὰς μὲν ἀπορθήτους	πόλεις	καθιστάμενος, τὰς δὲ κατεστραμμένας ἀνακτίζων.
[1, 11]	τῆς στρατιᾶς ἐπῄει φορολογῶν τὰς	πόλεις	καὶ παρὰ δύναμιν τὰς εἰσπράξεις
[1, 2]	ὥρμησεν ἐπὶ τὰς ἐν Συρίᾳ	πόλεις,	κενάς, ὅπερ ἦν, ὑπολαμβάνων τῶν
[1, 7]	καὶ τὰς ἐν τῇ μεσογείᾳ	πόλεις,	ὅσας μὴ φθάσαντες κατέσκαψαν, Ἵππον
[1, 21]	τι θηρᾶσθαι μεῖζον εὐεργετῶν τὰς	πόλεις	πλέον τῶν ἐχόντων. (Ἐχρήσατο δὲ
[1, 18]	γεννᾶται τὸ βάλσαμον, δίδωσιν αὐτῇ	πόλεις	τε πλὴν Τύρου καὶ Σιδῶνος
[1, 26]	τὴν Ἀχαίαν καὶ περιδύειν τὰς	πόλεις	φυγαδεύεται. Κἀκεῖνον μὲν οὕτως ἡ
[1, 21]	καὶ λειμῶνας ἀνέθηκεν. Πολλαὶ δὲ	πόλεις	ὥσπερ κοινωνοὶ τῆς βασιλείας καὶ
[1, 11]	Συρίαν καταληψόμενος τὰς περὶ Ἀπάμειαν	δυνάμεις.	Ἔνθα Βάσσῳ τε Μοῦρκον καὶ
[1, 0]	χώραν ἐνέβαλεν, ὅπως τε τὰς	δυνάμεις	καὶ ὅπου συνήγαγε καὶ ὁπόσας,
[1, 1]	ὑπελάμβανε, τάς τε ἐπιχωρίους συγκροτεῖ	δυνάμεις,	καὶ πρὸς Ῥωμαίους πρῶτος ἐποιήσατο
[1, 23]	κρατεῖν ἐμὲ κἀμοὶ τούτους ὁμονοεῖν.	Ὑμεῖς	δέ, ὦ παῖδες ἀγαθοί, πρῶτον
[1, 33]	καὶ λαμπρὸν ἐπιτάφιον ἔχειν, ἂν	ὑμεῖς	θελήσητε ταῖς ἐμαῖς ἐντολαῖς ὑπουργῆσαι.
[1, 23]	μὲν ἥνωσεν, καθίστησιν δὲ πατήρ,	ὑμεῖς	τηρήσατε μήτε ἀδίκους μήτε ἀνωμάλους
[1, 22]	Ὁ δ' ὑπ' ἀκράτου ζηλοτυπίας	ἐκμανεὶς	παραχρῆμα κτείνειν προσέταξεν ἀμφοτέρους. Μετάνοια
[1, 1]	συμβάλλει τοῖς Ἀντιόχου στρατηγοῖς, καὶ	φανεὶς	ἄριστος κατὰ τὴν μάχην πολλούς
[1, 17]	μάλα γενναῖος ἐν τῇ μάχῃ	φανείς,	καὶ τὸ Ῥωμαικὸν πᾶν διαφθείρεται·
[1, 8]	Ἀντώνιος, πανταχοῦ μὲν γενναῖος ἀεὶ	φανείς,	οὐδαμοῦ δ' οὕτως. Γαβίνιος δὲ
[1, 33]	αἴσθησιν αἰώνιον παραμένειν, τοὺς δὲ	ἀγενεῖς	καὶ τῆς ἑαυτῶν σοφίας ἀπείρους
[1, 27]	ἐπίτροπος, ἔπειθ' οἱ τοῦ βασιλέως	συγγενεῖς	καὶ φίλοι, Σαλώμη τε καὶ
[1, 23]	γε μὴν ἑκάστῳ συνεῖναι δεήσει	συγγενεῖς	καὶ φίλους, ἐγὼ διανεμῶ καὶ
[1, 25]	ἕκαστον. Ὁμοίως τε καὶ οἱ	συγγενεῖς	προστάξαντος τοῦ βασιλέως πάντες Ἀρχελάῳ
[1, 28]	ἐκείνων. (Συναγαγὼν γάρ ποτε Ἡρώδης	συγγενεῖς	τε καὶ φίλους παραστησάμενός τε
[1, 26]	(Ἀλλὰ καίτοι τοὺς ἐλέγχους εὑρίσκων	ἀσθενεῖς	τοὺς υἱοὺς ἐκέλευσεν τηρεῖν, ἔτι
[1, 22]	κατὰ οἶκτον οἱ ὑπὲρ Εὐφράτην	ὁμοεθνεῖς.	Καὶ εἴ γε τούτοις ἐπείσθη
[1, 17]	σπεύδων ᾗ τάχιστα τοὺς τἀδελφοῦ	φονεῖς	μετελθεῖν· ἔνθα καὶ δαιμόνιόν τι
[1, 26]	ἔπειτ' εἰς οἵας τρυφὰς καὶ	πράξεις	τὰ δι' αἵματος πορισθέντα χρήματα
[1, 0]	ἀσθενεστέροις καὶ μηδὲ γινώσκουσι τὰς	πράξεις	τῶν ἡγεμόνων γράφειν. Τιμάσθω δὴ
[1, 11]	πόλεις καὶ παρὰ δύναμιν τὰς	εἰσπράξεις	ποιούμενος. (Κελευσθὲν δὲ καὶ Ἰουδαίοις
[1, 3]	ἀδελφῷ καὶ μητρὶ κατάκριτον ψυχὴν	καθέξεις;	Μέχρι τοῦ δ' αὐτοῖς ἐπισπείσω
[1, 32]	ἑνὶ τῶν φίλων λέγειν τὰς	ἀποδείξεις	ἔνευσεν. Μεταξὺ δ' ὁ Ἀντίπατρος
[1, 11]	ἐπὶ τῷ πατρὶ κηδείας ἐτέλεσεν.	(Τραπεὶς	δ' ἐπὶ Σαμάρειαν στάσει τεταραγμένην
[1, 16]	Σαμαρείας ὑπέστρεφεν, ὁπλίτας μὲν τρισχιλίους	ἱππεῖς	δ' ἄγων ἑξακοσίους ἐπ' Ἀντίγονον.
[1, 17]	εἰς ἕνδεκα μὲν τέλη πεζῶν,	ἱππεῖς	δὲ ἑξακισχιλίους δίχα τῶν ἀπὸ
[1, 1]	γοῦν πεζῶν μὲν μυριάδας πέντε,	ἱππεῖς	δὲ πεντακισχιλίους, ἐλέφαντας δὲ ὀγδοήκοντα
[1, 16]	συμμάχους Ἡρώδῃ κατ' Ἀντιγόνου χιλίους	ἱππεῖς	καὶ δύο τάγματα. Τούτων δὲ
[1, 8]	ὁπλίτας χιλίους δὲ καὶ πεντακοσίους	ἱππεῖς,	καὶ τὰ ἐπιτήδεια τῶν χωρίων
[1, 4]	εἰς μυρίους. Τῶν δ' ἐναντίων	ἱππεῖς	μὲν ἦσαν τρισχίλιοι, πεζῶν δὲ
[1, 24]	τὸν θεῖον Φερώραν· ἦσαν δὲ	βαρεῖς	μὲν> ἀμφότεροι καὶ χαλεποί, Φερώρας
[1, 26]	πόθῳ χρημάτων εἰς τὴν βασιλείαν	εἰσφθαρείς·	οὐ γὰρ ἀντεῖχεν ἔτι ἡ
[1, 2]	ἐκφεύγει, οἱ δὲ ἐπὶ τοὺς	Σαμαρεῖς	ὑποστρέψαντες τό τε πλῆθος πάλιν
[1, 4]	καὶ ξυλίνους πύργους ἐτεκτήνατο τὰς	εὐμαρεῖς	ἐμβολὰς ἀποφράττων. Οὐ μὴν εἶρξαί
[1, 27]	λοιδορίας δὲ καὶ σκώμματα καὶ	ὕβρεις	καὶ πλημμελείας μυρίας εἰς αὐτόν,
[1, 15]	εἰσπεσόντες τὸ λοιπὸν ἄστυ διήρπασαν	πλήρεις	καταλαμβάνοντες τὰς οἰκίας παντοίων κειμηλίων.
[1, 17]	δὲ τῶν ἐρειπίων οἱ στρατιῶται	ξιφήρεις	ἀνεδέχοντο, καὶ τοσοῦτον ἐσωρεύθη νεκρῶν
[1, 11]	πρὸ τῆς πόλεως αἰγιαλὸν ἐξῄεσαν	ξιφήρεις,	ἔνθα περιστάντες τὸν Μάλιχον πολλοῖς
[1, 7]	ὀλίγον. (Ἔνθα πολλοὶ τῶν ἱερέων	ξιφήρεις	τοὺς πολεμίους ἐπιόντας βλέποντες ἀθορύβως
[1, 22]	τέκνων γενομένων δύο μὲν θυγατέρες,	τρεῖς	δ' ἦσαν υἱεῖς. Καὶ τούτων
[1, 19]	μὲν ἄπειρον πλῆθος ἀνθρώπων δὲ	τρεῖς	διέφθειρεν μυριάδας, τὸ δὲ στρατιωτικὸν
[1, 21]	καὶ ἐπὶ τοῦ στόματος κολοσσοὶ	τρεῖς	ἑκατέρωθεν ὑπεστηριγμένοι κίοσιν, ὧν τοὺς
[1, 3]	πρῶτον ἔτος, πρὸς δὲ μῆνας	τρεῖς,	ἐξ οὗ κατῆλθεν ὁ λαὸς
[1, 24]	τὴν ἐκείνου κεφαλὴν ὅλος ἀπηρείσατο.	Τρεῖς	ἦσαν εὐνοῦχοι τιμιώτατοι τῷ βασιλεῖ,
[1, 8]	καὶ Ταριχέας μὲν ἑλὼν εἰς	τρεῖς	μυριάδας Ἰουδαίων ἀνδραποδίζεται, κτείνει δὲ
[1, 8]	προπέμψας μετέπεισεν, συνέμενον δὲ Ἀλεξάνδρῳ	τρεῖς	μυριάδες, κἀκεῖνος ὥρμητο πολεμεῖν. Οὕτως
[1, 23]	ἐμαυτῷ κἀκεῖνον ἀμείβομαι. Τούσδε τοὺς	τρεῖς	παῖδας ἀποδείκνυμι βασιλεῖς, καὶ τῆς
[1, 23]	συναγαγὼν τὸν λαὸν καὶ τοὺς	τρεῖς	υἱοὺς παραστησάμενος ἀπελογεῖτο περὶ τῆς
[1, 24]	ψεῦδος εἶχεν παραχρῆμα πίστιν, αἱ	κολάσεις	δὲ τῶν διαβολῶν ἦσαν ὠκύτεραι.
[1, 0]	ἀτυχίας οὐδὲ τὰς τῶν αἰχμαλώτων	κολάσεις,	ὅπως τε ὁ ναὸς ἄκοντος
[1, 24]	αὐτοῦ διελεγχθέντι συναπήγετο· τὰς γὰρ	ἐξετάσεις	τοῦ βασιλέως ὁ περὶ τῆς
[1, 23]	καταστήσομαι, σαφῶς ἐπιστάμενος ὅτι τὰς	στάσεις	καὶ τὰς φιλονεικίας γεννῶσιν αἱ
[1, 16]	ὅσην ἀποχρήσειν ὑπελάμβανεν πρὸς τὰς	ἐπαναστάσεις	καὶ Θολεμαῖον ἐπ' αὐτῆς ἐπὶ
[1, 15]	ὡς πάσας ἀποκόψαι τὰς Σίλωνος	προφάσεις,	εἴς τε τὰς ἑξῆς ἡμέρας
[1, 18]	τὴν λοιπὴν ἐξωνησάμενος πατρίδα τὰς	ὑποσχέσεις	ἐπλήρωσεν· λαμπρῶς μὲν γὰρ ἕκαστον
[1, 24]	δὲ καὶ τὰς εἰς αὐτὴν	ὑποσχέσεις,	ὃν τρόπον ἀπατηθεῖεν ὑπὸ Ἀλεξάνδρου
[1, 32]	ἀδελφῆς, ὅταν ἀναγνῷ. Καλῶς δὲ	ποιήσεις,	ἐπειδὰν ἀπαρτισθῇ πάντα, μνημονεύσας ὧν
[1, 17]	Κἀπειδὴ περιῆν τῶν ἔξωθεν, τὰς	οἰκήσεις	σπαράττων εἷλκεν τοὺς ἔνδοθεν. Καὶ
[1, 33]	Καίσαρι φέρειν ἐνετέλλετο καὶ τὰς	διοικήσεις	τῆς βασιλείας σεσημασμένας· κύριον γὰρ
[1, 14]	ἃ παρεσκευάζετο· διακρουσάμενος δὲ τὰς	παρακλήσεις	τῆς βασιλίδος καὶ μήτε τὴν
[1, 21]	αὐτῶν τὴν μνήμην καὶ τὰς	ἐπικλήσεις	περιέγραψεν, διέβη δὲ εἰς ὅλας
[1, 25]	βούλεται τὸ πανοῦργον καὶ τὰς	ἀρνήσεις	ἀφεὶς προσομολογῆσαι μὲν τὰ κατηγορημένα,
[1, 10]	ὡς εἰρήνην αὐτοῖς καὶ τὰς	κτήσεις	ἀνασεσωκώς. Γίνεται δ' ἐκ τούτου
[1, 28]	δὲ καθ' ἡμέραν ἐποιεῖτο τὰς	διαδόσεις	ὁρῶν τὸν βασιλέα παρ' ἃς
[1, 0]	τῇ ἱστορίᾳ προσκρινέτω, τὰς δ'	ὀλοφύρσεις	τῷ γράφοντι. (Καίτοι γε ἐπιτιμήσαιμ'
[1, 30]	τὸ ἐπιτίμιον, σὺ δ' ὃ	φυλάσσεις	κατ' αὐτοῦ φάρμακον ὑπ' Ἀντιπάτρου
[1, 5]	δεσμεῖν. Καθόλου δὲ αἱ μὲν	ἀπολαύσεις	τῶν βασιλείων ἐκείνων ἦσαν, τὰ
[1, 21]	ἀπολιπεῖν. Ἀνήνυτον ἂν εἴη χρεῶν	διαλύσεις	ἢ φόρων ἐπεξιέναι, καθάπερ Φασηλίταις
[1, 24]	ὡς μηδὲ παραχρῆμα τολμῆσαι τὰς	μηνύσεις	ἐκφέρειν, ἀλλὰ κατασκόπους ὑποπέμπων νύκτωρ
[1, 32]	ἔλεγχον τῆς φαρμακείας τάς τε	μηνύσεις	ἑξῆς> ἐπεδείκνυεν καὶ περὶ Φερώρα
[1, 27]	τῶν φίλων Ὄλυμπον ἐγγράφους τὰς	μηνύσεις	φέροντας. Οἱ δ' ὡς εἰς
[1, 24]	δούλαις ποιήσειν, αὐτοὺς δὲ κωμῶν	γραμματεῖς,	ἐπισκώπτοντες ὡς πεπαιδευμένους ἐπιμελῶς. Πρὸς
[1, 27]	καὶ Σαλώμης καταγνοὺς πολλάκις θάνατον	πιστεύεις	τούτοις κατὰ τῶν τέκνων, οἵ
[1, 22]	τῆς πόλεως μόναις ταῖς ἑορταῖς	ἀφεὶς	κατιέναι· ἔπειτα τὸν πάππον τῆς
[1, 25]	τὸ πανοῦργον καὶ τὰς ἀρνήσεις	ἀφεὶς	προσομολογῆσαι μὲν τὰ κατηγορημένα, συγγνώμην
[1, 17]	κεκμηκότας ἐπὶ θεραπείᾳ τοῦ σώματος	διαφεὶς	καὶ αὐτὸς ὡς ἦν ἔτι
[1, 20]	Λυσανίου μεμισθωμένος οἶκον οὐ διέλειπεν	ἐπαφεὶς	τοὺς ἐκ τοῦ Τράχωνος λῃστὰς
[1, 0]	Ὅπου δ' οἵ τε τούτων	συγγραφεῖς	ἐπαύσαντο καὶ οἱ ἡμέτεροι προφῆται,
[1, 17]	τὴν πρὸς Ἀντιόχειαν Δάφνην ὄνειροι	σαφεῖς	τὸν τἀδελφοῦ θάνατον προσημαίνουσιν, καὶ
[1, 30]	Τῶν τούτου γάρ τινες ἀπελευθέρων	κατηφεῖς	τῷ βασιλεῖ προσελθόντες τὸν ἀδελφὸν
[1, 33]	τῆς ἐπιφανείας ὅλης καὶ κόλου	συνεχεῖς	ἀλγηδόνες περί τε τοὺς πόδας
[1, 21]	κατὰ θάτερον χεῖλος πύργου μείζονες.	Προσεχεῖς	δ' οἰκίαι τῷ λιμένι λευκοῦ
[1, 20]	κεκερδήκαμεν ἐκ τῆς ἀνοίας αὐτοῦ.	Κατάρχεις	δ' ὡς ἔοικεν, εὐποιίας δι'
[1, 31]	καὶ τὰς πρὸς τὴν μητέρα	μέμψεις	ἐπειχθέντος· οὐ γὰρ ἠγνόει τὴν
[1, 20]	βασιλείας ἐξαγγέλλω. Πειράσομαι δὲ καὶ	αὖθις	ἀγαθόν τί σε ποιεῖν, ὡς
[1, 19]	ἐπιβουλῆς. Ἐτιμωρήσατο μέντοι τοὺς Ἄραβας	αὖθις	ἀεὶ τὴν χώραν κατατρέχων, ὡς
[1, 2]	Ἰουδαίων ἐκ τῆς περιουσίας ἤρξατο.	(Αὖθίς	γε μὴν Ἀντίοχος ἐπὶ Μήδους
[1, 3]	δ' ἐν τῇ βάρει πρότερον	αὖθις	δ' Ἀντωνίᾳ μετονομασθείσῃ, προστάξας ἀνόπλου
[1, 7]	τὰς ἐξ ἔθους ἐπιτελεῖν θυσίας.	Αὖθις	δ' ἀποδείξας Ὑρκανὸν ἀρχιερέα τά
[1, 2]	τὴν ἄκραν τῶν φρουρῶν κρατήσας.	Αὖθις	δὲ γίνεται καὶ Ἀντιόχῳ σύμμαχος
[1, 33]	μὲν πρὸς τὴν εὐθυμίαν ἀνήνεγκεν,	αὖθις	δέ, καὶ γὰρ ἐνδείᾳ τροφῆς
[1, 8]	φρούρια παραδιδοὺς Ὑρκάνειον καὶ Μαχαιροῦντα·	αὖθις	δὲ καὶ τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐνεχείρισεν.
[1, 9]	εἶχεν τὰ σημεῖα τῆς ἀρετῆς.	Αὖθις	δὲ καταστησάμενος τὰ κατὰ τὴν
[1, 12]	(καὶ τότε μὲν οὕτως διελύθησαν,	αὖθις	δὲ οἱ ἐν τέλει Ἰουδαίων
[1, 5]	μέν, ὡς ἔφην, βᾶρις ὀνομαζόμενον,	αὖθις	δὲ ταύτης τυχὸν τῆς προσηγορίας
[1, 28]	ὀργὴν ἀποκρινάμενος ἀπελαύνει τὸν Ἀντίπατρον,	αὖθις	δὲ ὑπαχθεὶς αὐτοῦ ταῖς κολακείαις
[1, 13]	Ἡρώδης καὶ πολλοὺς αὐτῶν ἀποκτείνας	αὖθις	εἰς μνήμην τοῦ κατορθώματος ἔκτισεν
[1, 13]	λωβᾶται τοῖς ὀδοῦσιν, ὡς μηδὲ	αὖθις	ἐν μεταβολῇ ποτε δύναιτο τὴν
[1, 8]	γίνονται, Φασάηλος καὶ ὁ βασιλεὺς	αὖθις	Ἡρώδης, πρὸς οἷς Ἰώσηπος καὶ
[1, 1]	ναὸν ἔκτισεν ὅμοιον· περὶ ὧν	αὖθις	κατὰ χώραν δηλώσομεν. (Ἀντιόχῳ γε
[1, 0]	προελθεῖν καὶ πρὸς ἔσχατον συμφορῶν	αὖθις	καταπεσεῖν· τὰ γοῦν πάντων ἀπ'
[1, 9]	πρόσω δ' αὐτὸν ἰόντα εἶργον	αὖθις	οἱ τὴν Ὀνίου προσαγορευομένην χώραν
[1, 8]	Ἀριστόβουλος ἀποδρὰς ἐκ Ῥώμης, ὃς	αὖθις	πολλοὺς Ἰουδαίων ἐπισυνίστη, τοὺς μὲν
[1, 28]	τῶν ὀρφανῶν τιμὴν ἑαυτοῦ κατάλυσιν	αὖθίς	τε κινδυνεύσειν περὶ τῶν ὅλων,
[1, 10]	ἀνεχώρησεν πρὸς Σέξτον παρασκευαζόμενος οὐδὲ	αὖθις	ὑπακοῦσαι καλοῦντι. Καὶ πάλιν οἱ
[1, 4]	καὶ Ῥάφειαν καὶ Ἀνθηδόνα τὴν	αὖθις	ὑπὸ Ἡρώδου τοῦ βασιλέως Ἀγριππιάδα
[1, 19]	δεσπότην γενόμενον, ὃν παρ' ὀλίγον	πολλάκις	αἰχμάλωτον ἔλαβεν. Μηδ' ὑμᾶς ταρασσέτω
[1, 19]	ἀνακαλέσασθαι τὴν μίαν αὐτοῖς νίκην	πολλάκις.	Ἀμυνομένῳ δὲ τοὺς ἐχθροὺς ἐπιπίπτει
[1, 30]	δ' ὑποχωρήσειεν εἰς τὴν Περαίαν·	πολλάκις	γὰρ αὐτοὺς διαλαλεῖν, ὡς μετ'
[1, 24]	μητέρα καὶ κατοιμώζειν ἐπαρωμένους αὐτῷ,	πολλάκις	δ' αὐτοῦ διαδιδόντος τῶν Μαριάμμης
[1, 30]	φεύγειν ὡς πορρωτάτω τοῦ θηρίου.	Πολλάκις	δὲ ἀποδυρόμενον πρὸς τὴν μητέρα
[1, 0]	ἐλεήσας ὑπὸ τῶν στασιαστῶν φρουρούμενον,	πολλάκις	δὲ ἑκὼν τὴν ἅλωσιν τῆς
[1, 21]	ναυτικοῦ κατασκευὴν παρέσχεν πολλαχοῦ καὶ	πολλάκις,	ἐμπρησθὲν δὲ τὸ Πύθιον ἰδίοις
[1, 25]	προσπίπτει τοῖς Ἡρώδου ποσίν, ὡς	πολλάκις	ἔτυχεν συγγνώμης αἰτούμενος καὶ μιαρὸν
[1, 27]	γε Φερώρα καὶ Σαλώμης καταγνοὺς	πολλάκις	θάνατον πιστεύεις τούτοις κατὰ τῶν
[1, 32]	οἰκουμένης προστάτης Καῖσαρ, ὁ φιλοπάτορα	πολλάκις	με εἰπών. Λάβε, πάτερ, τὰ
[1, 10]	συμβαλεῖν βασιλεῖ καὶ συντρόφῳ καὶ	πολλάκις	μὲν εὐεργέτῃ, χαλεπῷ δὲ οὐδέποτε,
[1, 11]	ἀπεμνημόνευσεν Ἀντιπάτρῳ, κατὰ δὲ τοῦ	πολλάκις	σωτῆρος ἐπιβουλὴν ἐνεσκευάζετο σπεύδων ἀνελεῖν
[1, 0]	φειδὼ πρὸς τοὺς ἀλλοφύλους, καὶ	ὁσάκις	Τίτος σῶσαι τὴν πόλιν καὶ
[1, 25]	τόλμας πάθεσιν οἰκείοις περισπωμένας· κατανεύει	μόλις	Ἀρχέλαος διαλλάσσεταί τε καὶ διαλλάσσει
[1, 11]	μὲν λυθεὶς ὑπ' ἐκπλήξεως ἔπεσεν,	μόλις	δὲ ἀνενεγκὼν Ἡρώδην διηρώτα, τίς
[1, 14]	τοῦ φόρτου τὸ πλεῖον ἐκβαλὼν	μόλις	εἰς Ῥόδον διασώζεται σφόδρα τῷ
[1, 7]	Τρίτῳ γὰρ μηνὶ τῆς πολιορκίας	μόλις	ἕνα τῶν πύργων καταρρίψαντες εἰσέπιπτον
[1, 11]	προσιὼν ἔκλαιεν Ἀντίπατρον· ἀνθυπεκρίνετο δὲ	μόλις	Ἡρώδης τὸν θυμὸν ἐπέχων καὶ
[1, 4]	κατέστη. Τοιούτοις ἔργοις ὀψὲ καὶ	μόλις	ἡσυχίαν τῇ βασιλείᾳ πορίσας ἀνεπαύσατο
[1, 33]	λοιποῖς τὴν ὀργὴν ἀφιέναι. Πείθεται	μόλις	ὁ βασιλεύς, καὶ τοὺς μὲν
[1, 23]	ἐπὶ Καίσαρος. Ὁ δ' εὑρὼν	μόλις	ὀλοφυρμοῦ παρρησίαν καὶ δικαστὴν ἐμπειρότατον
[1, 4]	ἔλεγον· νεκρῷ γὰρ ἂν διαλλαγῆναι	μόλις	τῷ τοσαῦτα δράσαντι. Ἅμα δὲ
[1, 15]	περὶ Σαμάρειαν, ᾠκείωτο δ' ἡ	πόλις	αὐτῷ, σῖτον καὶ οἶνον καὶ
[1, 16]	μετὰ πολλῆς δυνάμεως προσπολεμοῦντα Σαμοσάτοις,	πόλις	δ' ἐστὶν Εὐφράτου πλησίον καρτερά,
[1, 0]	ὅπως ἐκ τῆς στάσεως ἡ	πόλις	διέκειτο παρόντος αὐτοῦ, προσβολάς τε
[1, 31]	βασιλέως φόβος ἀπέστρεψεν, ἐπειδὴ πᾶσα	πόλις	ἤδη τῆς κατ' Ἀντιπάτρου φήμης
[1, 21]	Δώρων καὶ Ἰόππης, ὧν ἡ	πόλις	μέση κεῖται, πᾶσαν εἶναι συμβέβηκεν
[1, 13]	τὸ ἱερὸν πάντα καὶ ἡ	πόλις	ὅλη πλήθους τῶν ἀπὸ τῆς
[1, 8]	καὶ τῷ πέμπτῳ Σέπφωρις ἀπεδείχθη	πόλις	τῆς Γαλιλαίας. Ἀσμένως δὲ τῆς
[1, 2]	Σαμαρείας, ἔνθα νῦν ἐστιν Σεβαστὴ	πόλις	ὑπὸ Ἡρώδου κτισθεῖσα τοῦ βασιλέως,
[1, 8]	ἀνακτίζων. Συνεπολίσθησαν γοῦν τούτου κελεύσαντος	Σκυθόπολίς	τε καὶ Σαμάρεια καὶ Ἀνθηδὼν
[1, 4]	μὲν περιῆν Ἀντίοχος ἀντεῖχεν ἡ	δύναμις	αὐτοῦ καίπερ ἀνέδην ὑπὸ τῶν
[1, 3]	καὶ στενάξας ὅσον ἦν αὐτῷ	δύναμις	εἶπεν· οὐκ ἄρα θεοῦ μέγαν
[1, 15]	βασιλέως βεβαίου, δυσκίνητός τε ἤδη	δύναμις	ἤθροιστο. Προιόντα δ' Ἀντίγονος ἐνήδρευεν
[1, 33]	πόλεμον. Προῆγεν δ' ἡ λοιπὴ	δύναμις	ὡπλισμένη τοῖς ἡγεμόσιν καὶ ταξιάρχοις
[1, 19]	ἐπεξῄει, δεινὴ γάρ τις αὐτοὺς	κατάπληξις	εἶχε καὶ πρὸ τοῦ πλήθους
[1, 4]	ταῖς παλλακίσιν ἀφεώρα. Τοσαύτη δὲ	κατάπληξις	ἔσχεν τὸν δῆμον, ὥστε τῶν
[1, 21]	καὶ τὸ μέγεθος· εἰσὶ δ'	οἷς	ἄλση καὶ λειμῶνας ἀνέθηκεν. Πολλαὶ
[1, 4]	τὴν Ἀντιόχου φάραγγα καλουμένην, πρὸς	οἷς	Γάμαλα φρούριον καρτερὸν ἑλών, τὸν
[1, 20]	καὶ χαλεπὰ μεμφομένου τὸν ἐξαιτούμενον	οἷς	διεκρούσατο τὴν δέησιν. Μετὰ δὲ
[1, 21]	δι' ὅλης τῆς Ἰωνίας ἐν	οἷς	ἐδεήθησαν ἕκαστοι δαψίλειαν; Ἀλλ' Ἀθηναῖοι
[1, 16]	τὴν ἀποχώρησιν αὐτοῦ λαβόντες ἄδειαν	οἷς	ἔθος ἦν θορυβεῖν τὴν Γαλιλαίαν
[1, 2]	ἀθανασίας εἶναι δόντος δίκας ἐφ'	οἷς	εἰς τὸν οἶκον αὐτῶν παρηνόμησεν.
[1, 32]	μηνυτὰς πάντας ἐκέλευσεν εἰσαγαγεῖν, ἐν	οἷς	εἰσήχθησαν καὶ τῆς Ἀντιπάτρου μητρὸς
[1, 18]	εἰσπίπτουσιν εἰς τὴν πόλιν, ἐφ'	οἷς	ἑκατοντάρχαι Σοσσίου. Πρῶτα δὲ τὰ
[1, 11]	ὃς ὥρμητο κτεῖναι Μάλιχον ἐφ'	οἷς	ἐνεωτέρισεν. (Συστάντος δὲ τοῦ πρὸς
[1, 23]	Καίσαρα, τρίτον ἐμὲ τὸν ἐν	οἷς	ἔξεστιν ἐπιτάσσειν παρακαλοῦντα, μείνατε ἀδελφοί.
[1, 10]	ἐν τοῖς βασιλείοις βασκάνων ἠρέθιζον,	οἷς	ἢ τὸ τῶν παίδων ἢ
[1, 26]	προσκρουσμάτων ἀποπεπτωκόσι τῆς τάξεως. Ἐφ'	οἷς	Ἡρώδης ὑπεραγανακτήσας εὐθέως ἐβασάνισεν τοὺς
[1, 8]	ὁ βασιλεὺς αὖθις Ἡρώδης, πρὸς	οἷς	Ἰώσηπος καὶ Φερώρας καὶ Σαλώμη
[1, 10]	τοῦ φόνου μετὰ δυνάμεως συνελθόντων.	Οἷς	καὶ διὰ τὸν ἀνῃρημένον καὶ
[1, 11]	τῶν ἐπιτηδείων κατὰ τάχος, ἐν	οἷς	καὶ Μαλίχῳ τινὶ τῶν διαφόρων·
[1, 27]	οἱ περὶ Πεδάνιον πρέσβεις, σὺν	οἷς	καὶ> Οὐολούμνιος ἐπίτροπος, ἔπειθ' οἱ
[1, 8]	ὡπλισμένους ὄντας εἰς ὀκτακισχιλίους, ἐν	οἷς	καὶ Πειθόλαος ἦν ὁ ἐξ
[1, 27]	βασιλέα κτείνειν αὐτὴν διαβληθεῖσαν ἐφ'	οἷς	καὶ πρότερον, ὅτι Συλλαίῳ τῷ
[1, 28]	εὔνους γίνεσθαι, χαλεπωτέρους δ' ἐχθροὺς	οἷς	μὴ διδοίη. Λαμπροτέρας δὲ καθ'
[1, 14]	χρήματα παρὰ τοῦ βασιλέως λαβεῖν,	οἷς	μόνοις πείσειν ὑπὲρ Φασαήλου τὴν
[1, 26]	ἀφαιρεῖται τὴν ἐκείνης βασιλείαν· ἐφ'	οἷς	ὁ Εὐρυκλῆς οἰκτείρειν τε καὶ
[1, 33]	τὸ πλῆθος τῶν συγγενῶν, ἐφ'	οἷς	οἱ δορυφόροι καὶ τὸ Θρᾴκιον
[1, 15]	ἔχουσαι καὶ μισθοφόρους μιγάδας πρὸς	οἷς	ὀλίγους τῶν ἱππέων, ἐπὶ τὴν
[1, 29]	τῶν δὲ Ἡρώδῃ συμφερόντων. Ἐφ'	οἷς	ὀργισθεὶς Φάβατος, ἦν δ' ἔτι
[1, 4]	φυγεῖν ὀκτακισχιλίους ἔξω Ἰουδαίας ὅλης,	οἷς	ὅρος τῆς φυγῆς ὁ Ἀλεξάνδρου
[1, 26]	βασιλείας μύση πάντα κηρύξειν, ἐφ'	οἷς	οὐ κριθήσεσθαι πατροκτόνος. (Τοιαῦτα κατ'
[1, 21]	ἑκατοστῆς ἐνενηκοστῆς δευτέρας ὀλυμπιάδος, ἐν	οἷς	οὐ μόνον οἱ νικῶντες, ἀλλὰ
[1, 21]	τοὺς μεγίστους καὶ περικαλλεστάτους οἴκους,	οἷς	οὐδὲ ναός πῃ συνεκρίνετο, προσηγόρευσεν
[1, 15]	ἐπιτήδεια τῶν παρόδων προλοχίζων, ἐν	οἷς	οὐδὲν ἢ μικρὰ τοὺς πολεμίους
[1, 9]	ὑπὲρ αὐτοῦ κινδύνους ἐπέρρωσεν, ἐν	οἷς	πᾶσιν παραβολώτατος ἀγωνιστὴς γενόμενος καὶ
[1, 6]	τὴν Ῥωμαίων ἰσχὺν οὖσαν ἀνυπόστατον.	Οἷς	πεισθεὶς κάτεισιν πρὸς Πομπήιον καὶ
[1, 13]	Εὐθέως δὲ τῶν καταλειφθέντων Πάρθων	οἷς	προσετέτακτο Φασάηλόν τε καὶ Ὑρκανὸν
[1, 19]	ὑπ' ἀπογνώσεως ἐξελθεῖν ἐπὶ μάχην·	οἷς	συμβαλὼν Ἡρώδης πάλιν εἰς ἑπτακισχιλίους
[1, 16]	ὡς Ἀντιγονείοις χρώμενος ἅπασιν. (Ἐφ'	οἷς	χαλεπήνας Ἡρώδης ὥρμησεν μὲν ἀμύνασθαι
[1, 8]	παρῆν ἀπ' Αἰγύπτου τοῖς τῇδε	θορύβοις	ἠπειγμένος, ἐπὶ τινὰς μὲν τῶν
[1, 4]	Τελευτᾷ γοῦν ἐν μέσοις τοῖς	θορύβοις	στρεφόμενος βασιλεύσας ἑπτὰ πρὸς τοῖς
[1, 1]	κώμην Ἀκέδασαν συμβάλλει τοῖς Ἀντιόχου	στρατηγοῖς,	καὶ φανεὶς ἄριστος κατὰ τὴν
[1, 12]	παρὼν Ἡρώδης καὶ τεθεραπευκὼς οὐκ	ὀλίγοις	Ἀντώνιον χρήμασιν οὕτως διέθηκεν, ὡς
[1, 2]	πειρώμενος ἥκοντα τὸν Ἰωνάθην σὺν	ὀλίγοις	εἰς Πτολεμαίδα πρὸς Ἀντίοχον δόλῳ
[1, 33]	αἱρεῖσθαι. (Ἅμα δὲ τοῖς ἐκείνων	λόγοις	διεφημίσθη καὶ θνήσκειν ὁ βασιλεύς,
[1, 7]	εἰς τὸ ἱερὸν καταφυγόντων οὐδένα	λόγοις	ἔπειθεν συμβῆναι, τὰ πέριξ εἰς
[1, 4]	ἀναλίσκων· ὅθεν παυσάμενος τῶν ὅπλων	λόγοις	ἐπεχείρει διαλύεσθαι πρὸς τοὺς ὑποτεταγμένους.
[1, 3]	ἄρα θεοῦ μέγαν ὀφθαλμὸν ἐπ'	ἔργοις	ἀθεμίτοις λήσειν ἔμελλον, ἀλλά με
[1, 19]	οὕτως ἔχειν, ἐν δὲ τοῖς	ἔργοις	ἐγεῖραι τὰ φρονήματα καὶ πεῖσαι
[1, 24]	πιστώσεσθαι δὲ τὴν ἀπολογίαν τοῖς	ἔργοις	ἔφασκον· δεῖν μέντοι κἀκεῖνον ἀποφράττειν
[1, 4]	ὁ Ἀλεξάνδρου θάνατος κατέστη. Τοιούτοις	ἔργοις	ὀψὲ καὶ μόλις ἡσυχίαν τῇ
[1, 13]	καταστροφὴν τοῖς κατὰ τὸν βίον	ἔργοις	πρέπουσαν· κατέχει δὲ καὶ ἄλλος
[1, 21]	Στρογγύλοις μὲν γὰρ τὴν ἄκραν	πύργοις	περιέσχεν, ἐπλήρωσεν δὲ τὸν περίβολον
[1, 21]	περιθέοντι λιθίνῳ τείχει. Τοῦτο δὲ	πύργοις	τε διείληπται μεγίστοις, ὧν ὁ
[1, 15]	ὑποδέξασθαι τοῦ στρατοῦ μοῖραν ἐν	Λύδδοις	θεραπεύων Ἀντώνιον. ~(Καὶ Ῥωμαῖοι μὲν
[1, 4]	πολεμεῖν ἀρχὴν νόσου. Τεταρταίαις δὲ	περιόδοις	πυρετῶν ἐνοχλούμενος ᾠήθη διακρούσεσθαι τὴν
[1, 23]	αὐτοὺς φιλοτιμίαν, ἐπιστάμενος δὲ τοῖς	νέοις	γίνεσθαι τὰς σπουδὰς θράσους ἐφόδιον.
[1, 16]	ἀλλὰ τὴν μὲν Ἰδουμαίαν δισχιλίοις	πεζοῖς	καὶ τετρακοσίοις ἱππεῦσιν διαλαμβάνει πέμψας
[1, 4]	ἱππεῦσι μὲν χιλίοις, μισθοφόροις δὲ	πεζοῖς	ὀκτακισχιλίοις· παρῆν δὲ αὐτῷ καὶ
[1, 33]	τὴν ψυχὴν καὶ τὴν ἐν	ἀγαθοῖς	αἴσθησιν αἰώνιον παραμένειν, τοὺς δὲ
[1, 6]	πάμπολυν καὶ βάλσαμον τρέφει. Τοῦτο	λίθοις	ὀξέσιν ἐπιτέμνοντες τὰ πρέμνα συνάγουσιν
[1, 27]	τοῦ κουρέως ξύλοις βαλλόμενοι καὶ	λίθοις.	Πέμψας δὲ καὶ τοὺς υἱεῖς
[1, 14]	προσέτασσεν ἀναστρέφειν, προφάσει μὲν χρώμενος	Πάρθοις,	ἐπικηρυκεύσασθαι γὰρ αὐτοὺς ἐκβαλεῖν Ἡρώδην
[1, 18]	μέχρις Εὐφράτου τὸν Ἀντώνιον ἐπιστρατεύοντα	Πάρθοις	ἦλθεν εἰς Ἰουδαίαν δι' Ἀπαμείας
[1, 13]	γυναικῶν ἐν ταῖς πεντακοσίαις καθοσιώσειεν	Πάρθοις,	ὅτι τε προλοχίζοιντο μὲν αὐτοῖς
[1, 29]	τὰς ἐπιγαμίας ποιησάμενος ὡς ἐπὶ	βεβαίοις	μὲν ὥρμει ταῖς ἐλπίσιν, προσλαβὼν
[1, 16]	τὴν διαμαρτίαν θυμούμενος ὅσοις ἐπετύγχανεν	Ἰουδαίοις	ἀνῄρει, μηδεμίαν τῶν Ἡρωδείων φειδὼ
[1, 24]	ὡς ἂν ἐφειμένου τε πατρίως	Ἰουδαίοις	γαμεῖν πλείους καὶ τοῦ βασιλέως
[1, 11]	εἰσπράξεις ποιούμενος. (Κελευσθὲν δὲ καὶ	Ἰουδαίοις	εἰσενεγκεῖν ἑπτακόσια τάλαντα δείσας Ἀντίπατρος
[1, 19]	πλῆθος ἐνεχείριζον σφᾶς αὐτοὺς τοῖς	Ἰουδαίοις	ἑκόντες, ὡς πέντε μὲν ἡμέραις
[1, 9]	νεκρὸς αὐτοῦ, ἕως ὑπ' Ἀντωνίου	Ἰουδαίοις	ἐπέμφθη τοῖς βασιλικοῖς μνημείοις ἐνταφησόμενος.
[1, 2]	ὃ κατὰ ἑπταετίαν ἀργεῖται παρὰ	Ἰουδαίοις	ὁμοίως ταῖς ἑβδομάσιν ἡμέραις. Κἀν
[1, 28]	ζώντων καὶ ὅση μνήμη παρὰ	Ἰουδαίοις	τῶν δι' αὐτὸν ἀπολωλότων ἦν
[1, 0]	ἐρεῖν. (Ἔπειθ' ὡς ἤδη καμνόντων	Ἰουδαίοις	τῶν πραγμάτων θνήσκει μὲν Νέρων,
[1, 16]	φόβων, πλὴν καθόσον οἱ τοῖς	σπηλαίοις	ἐμφωλεύοντες ὑπελείποντο· κἀπὶ τούτοις ἔδει
[1, 16]	αὐτὸς ἐπὶ τοὺς ἐν τοῖς	σπηλαίοις	ἐστράτευσεν. Τὰ δὲ σπήλαια ταῦτα
[1, 16]	ἐπιτηδείων, ἐπὶ τοὺς ἐν τοῖς	σπηλαίοις	ὥρμητο λῃστάς, οἳ πολλὴν τῆς
[1, 18]	φανερῶς μέν γε συνερρήγνυντο τοῖς	Ῥωμαίοις	ἐπὶ προύπτῳ τῷ θανεῖν, διὰ
[1, 11]	τό τε γὰρ ἔθνος ἐπαναστήσειν	Ῥωμαίοις	ἤλπισεν Κασσίου τῷ πρὸς Ἀντώνιον
[1, 11]	Σέξτου παραγίνεται διάδοχος, ~(συνίσταται δὲ	Ῥωμαίοις	κατὰ τοῦτον τὸν καιρὸν ὁ
[1, 0]	μεγίστου τοῦδε τοῦ κινήματος ἐν	Ῥωμαίοις	μὲν ἐνόσει τὰ οἰκεῖα, Ἰουδαίων
[1, 7]	ἄνωθεν, κἂν ἀτέλεστος ἔμεινεν τοῖς	Ῥωμαίοις	ὁ πόνος, εἰ μὴ τὰς
[1, 17]	κατὰ χεῖρα μὲν συμπλέκεσθαι τοῖς	Ῥωμαίοις	οὐ σφόδρα θαρροῦντες, πόρρωθεν δὲ
[1, 0]	μὲν γὰρ δὴ τῶν ὑπὸ	Ῥωμαίοις	πασῶν τὴν ἡμετέραν ἐπὶ πλεῖστόν
[1, 0]	ἀλλόφυλος ὢν Ἕλλησί τε καὶ	Ῥωμαίοις	τὴν μνήμην τῶν κατορθωμάτων ἀνατίθημι·
[1, 29]	ἑαυτοῦ θυγατέρας ὕβριν, ὅτι τε	Φαρισαίοις	μὲν χορηγήσειεν μισθοὺς κατ' αὐτοῦ
[1, 8]	Ὑρκάνειον καὶ Μαχαιροῦντα πρὸς τοῖς	Ἀραβίοις	ὄρεσιν. (Γαβίνιος δὲ μετὰ μέρους
[1, 0]	ἂν αὐτὸς δικαίως τοῖς Ἑλλήνων	λογίοις,	οἳ τηλικούτων κατ' αὐτοὺς πραγμάτων
[1, 21]	πολλάκις, ἐμπρησθὲν δὲ τὸ Πύθιον	ἰδίοις	ἀναλώμασιν ἄμεινον ἀνεδείματο. Καὶ τί
[1, 7]	κατατεταγμένῳ καὶ μόνοις αὐτοὺς τοῖς	ἰδίοις	ὅροις περιέκλεισεν. Ἀνακτίζει δὲ καὶ
[1, 33]	ὢν καὶ τοσούτῳ χρόνῳ φυλάξας	ἰδίοις	τέκνοις κατέλιπεν, ἐν δὲ τοῖς
[1, 15]	ἐν Μασάδᾳ, τοῖς μὲν ἄλλοις	ἐπιτηδείοις	διαρκουμένους, σπανίζοντας δὲ ὕδατος· διὸ
[1, 8]	ἀπ' Εὐφράτου κατῆγεν εἰς Αἴγυπτον	ἐπιτηδείοις	εἰς ἅπαντα χρώμενος κατὰ τὴν
[1, 10]	ἐλπίσιν τῶν νεωτερίζειν ἐπὶ κέρδεσιν	οἰκείοις	ἐθελόντων, ὡς αὐτόν τε πειράσουσιν
[1, 25]	γὰρ γίνεσθαι τὰς τόλμας πάθεσιν	οἰκείοις	περισπωμένας· κατανεύει μόλις Ἀρχέλαος διαλλάσσεταί
[1, 25]	τὴν Ἡρώδου κατέστελλεν ὀργὴν χρώμενος	οἰκείοις	ὑποδείγμασιν· καὶ γὰρ αὐτὸς πολλῷ
[1, 21]	παθόντων δήμων ἑκάστου, τὸ δὲ	Ἠλείοις	χαρισθὲν οὐ μόνον κοινὸν τῆς
[1, 22]	κοίτης ἐξαλλόμενος ἀνέδην ἐν τοῖς	βασιλείοις	ἀνειλεῖτο. Καὶ τοῦτον Σαλώμη ἡ
[1, 10]	πολλοὶ δὲ> τῶν ἐν τοῖς	βασιλείοις	βασκάνων ἠρέθιζον, οἷς ἢ τὸ
[1, 21]	λευκῷ λίθῳ καὶ λαμπροτάτοις ἐκόσμησεν	βασιλείοις,	ἐν ᾗ μάλιστα τὸ φύσει
[1, 13]	κατορθώματος ἔκτισεν τὸ χωρίον καὶ	βασιλείοις	πολυτελεστάτοις ἐκόσμησεν καὶ ἀκρόπολιν ὀχυρωτάτην
[1, 21]	περιέσχεν, ἐπλήρωσεν δὲ τὸν περίβολον	βασιλείοις	πολυτελεστάτοις, ὡς μὴ μόνον τὴν
[1, 9]	Ἀντωνίου Ἰουδαίοις ἐπέμφθη τοῖς βασιλικοῖς	μνημείοις	ἐνταφησόμενος. (Ἀναιρεῖται δὲ καὶ ὁ
[1, 16]	Ἡρωδείων φειδὼ ποιούμενος, ἀλλ' ὡς	Ἀντιγονείοις	χρώμενος ἅπασιν. (Ἐφ' οἷς χαλεπήνας
[1, 7]	μετ' αὐτοῦ γενναίως ἀγωνισαμένους λαμπροῖς	ἀριστείοις	δωρησάμενος τῇ τε χώρᾳ καὶ
[1, 32]	καὶ πρὸς τοῖς ἐν Ῥώμῃ	τροφείοις	φίλους Καίσαρος, ζηλωτοὺς δὲ ποιήσας
[1, 27]	εἰς Καισάρειαν τρόπον ἀναιρέσεως τοῖς	μειρακίοις	ἐσκέπτετο. (Παλαιὸς δέ τις τοῦ
[1, 21]	Καισάρεια. (Κατιδὼν δὲ κἀν τοῖς	παραλίοις	πόλιν ἤδη μὲν κάμνουσαν, Στράτωνος
[1, 21]	Δαμασκῷ θέατρα, Λαοδικεῦσι δὲ τοῖς	παραλίοις	ὑδάτων εἰσαγωγήν, Ἀσκαλωνίταις δὲ βαλανεῖα
[1, 0]	(Ταῦτα πάντα περιλαβὼν ἐν ἑπτὰ	βιβλίοις	καὶ μηδεμίαν τοῖς ἐπισταμένοις τὰ
[1, 4]	δ' ἑκατέρους Ἀλέξανδρος ἱππεῦσι μὲν	χιλίοις,	μισθοφόροις δὲ πεζοῖς ὀκτακισχιλίοις· παρῆν
[1, 16]	ἠρέμει, ἀλλὰ τὴν μὲν Ἰδουμαίαν	δισχιλίοις	πεζοῖς καὶ τετρακοσίοις ἱππεῦσιν διαλαμβάνει
[1, 4]	μὲν χιλίοις, μισθοφόροις δὲ πεζοῖς	ὀκτακισχιλίοις·	παρῆν δὲ αὐτῷ καὶ τὸ
[1, 13]	κομίζουσιν· οὔτε γὰρ ἑαλωκέναι τοῖς	πολεμίοις	αὐτὰς καὶ περιέχειν οὐκ ἐπιβουλήν,
[1, 7]	δευτέραν εἶναι καταφυγὴν τοῦτο τοῖς	πολεμίοις.	(Διαποροῦντος δ' ἐπὶ πολὺν χρόνον
[1, 17]	κτείνοντος ἀπείρους. Συνεισπίπτει δὲ τοῖς	πολεμίοις	εἴσω, καὶ πᾶσα μὲν ὁπλιτῶν
[1, 13]	ἐφρούρει τὰ βασίλεια· καὶ τοῖς	πολεμίοις	ἐπεκδραμὼν ἀσυντάκτοις κατὰ τὸ προάστειον
[1, 6]	τὴν δύναμιν ἐπισυλλέξας εἵπετο τοῖς	πολεμίοις	καὶ περὶ τὸν καλούμενον Παπυρῶνα
[1, 16]	καθιμῶν ἐν λάρναξιν ἐνίει τοῖς	στομίοις,	οἱ δὲ ἀπέσφαττόν τε αὐτοὺς
[1, 26]	λόγων καὶ περὶ αὐτοῦ ψευδέσιν	ἐγκωμίοις.	Ταχέως δὲ συνιδὼν τὸν Ἡρώδου
[1, 19]	Προκινδυνεύσω δὲ κἀγὼ χρώμενος ὑμῖν	πειθηνίοις·	εὖ γὰρ ἴστε τὴν ἑαυτῶν
[1, 21]	καὶ τοῖς περὶ τὴν Κιλικίαν	πολιχνίοις	τὰς ἐτησίους εἰσφορὰς ἐπεξεκούφισεν. Πλεῖστόν
[1, 28]	Ἀντίπατρος, ἐκ τοῦ Σαλώμην ἐν	ὁμοίοις	ἀποτυχεῖν. Ταύτην γὰρ δὴ καίπερ
[1, 1]	ἐν ἀξιώματι μὴ φέροντος τοῖς	ὁμοίοις	ὑποτετάχθαι, Ὀνίας μὲν εἷς τῶν
[1, 8]	πρώτην ἑσπέραν ὁ βασιλεὺς τοῖς	ἐρειπίοις	ἐναυλισάμενος ἐν ἐλπίσι μὲν ἦν
[1, 23]	ἱερὰν φύσιν, ἧς καὶ παρὰ	θηρίοις	αἱ στοργαὶ μένουσιν, ἔπειτα τὸν
[1, 32]	τούτοις τῆς εἰς σὲ φιλοστοργίας	τεκμηρίοις	χρῶμαι. Μέμνησο δὲ ὡς οὐχ
[1, 10]	λόγον αὐτῷ τε καὶ τοῖς	πατρίοις	νόμοις, οἳ κτείνειν ἀκρίτους οὐκ
[1, 26]	ἀγαπᾷ βασιλεύσας αὐτὸς Ἡρώδης ἐν	ἀλλοτρίοις	καὶ μετὰ τὸν τῆς μητρὸς
[1, 11]	τε υἱὸν ὁμηρεύοντα παρὰ τοῖς	Τυρίοις	ὑπεξαγαγεῖν ἔγνω λάθρα καὶ αὐτὸς
[1, 7]	μετονομασθεῖσαν Καισάρειαν. Ἃς πάσας τοῖς	γνησίοις	ἀποδοὺς πολίταις κατέταξεν εἰς τὴν
[1, 0]	τῶν κατορθωμάτων ἀνατίθημι· τοῖς δὲ	γνησίοις	πρὸς μὲν τὰ λήμματα καὶ
[1, 21]	παρ' αὐτοῦ· γυμνασιαρχίαις δ' ἄλλας	ἐπετησίοις	τε καὶ διηνεκέσιν ἐδωρήσατο προσόδους
[1, 21]	ὑδάτων πλῆθος εἰσήγαγεν καὶ βαθμοῖς	διακοσίοις	λευκοτάτης μαρμάρου τὴν ἄνοδον διέλαβεν·
[1, 15]	καὶ Ἰώσηπος ἀδελφὸς Ἡρώδου σὺν	διακοσίοις	τῶν οἰκείων δρασμὸν ἐβουλεύετο εἰς
[1, 24]	τῶν ἑαυτοῦ θυγατέρων ἐπὶ προικὶ	τριακοσίοις	ταλάντοις. Ἀλλ' ἀπέδρα Φερώρας τὸν
[1, 2]	Ἀντίοχον ἀνίστησι τῆς πολιορκίας πείσας	τριακοσίοις	ταλάντοις καὶ δὴ καὶ ξενοτροφεῖν
[1, 16]	μὲν Ἰδουμαίαν δισχιλίοις πεζοῖς καὶ	τετρακοσίοις	ἱππεῦσιν διαλαμβάνει πέμψας τὸν ἀδελφὸν
[1, 9]	Δέλτα περιελθὼν συνέβαλλεν τοῖς λοιποῖς	Αἰγυπτίοις	εἰς μάχην κατὰ χῶρον, ὃς
[1, 10]	λέγοντες ὡς Ἀντιπάτρῳ καὶ τοῖς	υἱοῖς	αὐτοῦ παραχωρήσας τῶν πραγμάτων καθέζοιτο
[1, 23]	τεταραγμένον καὶ μεῖζόν τι τοῖς	υἱοῖς	βασιλείας παρασχόντι τὴν ὁμόνοιαν, ἣν
[1, 11]	ἀπειλὴν τοῦ Κασσίου τοῖς τε	υἱοῖς	διεῖλεν εἰσπράττειν τὰ χρήματα καί
[1, 23]	διαβολῶν Ἡρώδης ὥσπερ ἐπιτείχισμα τοῖς	υἱοῖς	κατάγει τὸν ἐκ τῆς Δωρίδος
[1, 23]	βασιλείαν, ἀλλὰ τιμὴν βασιλείας τοῖς	υἱοῖς	παραδίδωμι, καὶ τῶν μὲν ἡδέων
[1, 2]	καὶ τριάκοντα ἔτεσιν ἐπὶ πέντε	υἱοῖς	τελευτᾷ, μακαριστὸς ὄντως καὶ κατὰ
[1, 30]	προσελθόντες τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ διεφθάρθαι	φαρμάκοις	ἔλεγον· προσενεγκεῖν μὲν γὰρ αὐτῷ
[1, 29]	ἀδελφὸν αὐτῷ κατασκευάσειεν πολέμιον ἐνδησαμένη	φαρμάκοις.	Τελευταῖον δ' εἰς Φερώραν ἀπέστρεφεν
[1, 24]	ζώσης τῆς βασιλίδος ἐπιβουλεύειν αὐτῷ	φαρμάκοις,	τότε δὲ πλεῖστοι μηνυταὶ προσῄεσαν,
[1, 21]	καὶ τοῖς ἔξωθεν τοίχοις καὶ	θριγκοῖς	καὶ στέγαις περικεχύσθαι τὸν πλοῦτον
[1, 9]	ὑπ' Ἀντωνίου Ἰουδαίοις ἐπέμφθη τοῖς	βασιλικοῖς	μνημείοις ἐνταφησόμενος. (Ἀναιρεῖται δὲ καὶ
[1, 21]	δὲ Ἀγρίππειον. (Ἀλλὰ γὰρ οὐκ	οἴκοις	μόνον αὐτῶν τὴν μνήμην καὶ
[1, 21]	δὲ τοῖς ψυχικοῖς καὶ τοῖς	σωματικοῖς	προτερήμασιν ἐχρήσατο καὶ δεξιᾷ τύχῃ·
[1, 21]	εὐστοχώτατον ἰδόντες. Πρὸς δὲ τοῖς	ψυχικοῖς	καὶ τοῖς σωματικοῖς προτερήμασιν ἐχρήσατο
[1, 13]	ὁ Πάρθος ἀπολογίαις τε καὶ	ὅρκοις	ἀποσκευασάμενος τὴν ὑποψίαν ᾤχετο πρὸς
[1, 11]	τὰ ὅπλα πολλαῖς ἀπολογίαις καὶ	ὅρκοις	ἐκγοητεύσας διαλλακτὰς αὐτῷ πρὸς τὸν
[1, 26]	βασιλεῖ περὶ ὧν ἐκεῖνος διέβαλλεν	ὅρκοις	τὸ μηδὲν ἀκηκοέναι τῶν μειρακίων
[1, 27]	μὲν ἠχθέσθη Καῖσαρ ἐπὶ τοῖς	νεανίσκοις,	οὐ μὴν ᾤετο δεῖν ἀφελέσθαι
[1, 1]	μηδὲν πλέον δράσας τοῦ τοῖς	μεγάλοις	ἐπιβαλέσθαι θέμενος εὐκλείας ἐν δευτέρῳ
[1, 25]	γὰρ ταῖς βασιλείαις ὥσπερ ἐν	μεγάλοις	σώμασιν ἀεί τι μέρος φλεγμαίνειν
[1, 24]	Τούτους εἰς τὰ παιδικὰ δώροις	μεγάλοις	ὑπηγάγετο ὁ Ἀλέξανδρος. Μηνυθὲν δὲ
[1, 14]	ἃ φιλτάτους ἤλπισεν καὶ τοῖς	ἀγγέλοις	ἀποκρινάμενος ὡς ὑπηγόρευε τὸ πάθος
[1, 4]	οἱ βασιλεῖς ἐπειρῶντο τῶν παρ'	ἀλλήλοις	ἀποστάσεων, Δημήτριος μὲν τοὺς Ἀλεξάνδρου
[1, 13]	συμβαλών, καὶ καθ' ἡμέραν ἐπεκθεόντων	ἀλλήλοις	κατὰ λόχους φόνος ἦν ἀδιάλειπτος.
[1, 30]	ἔξεστι φανερῶς. Λάθρα γοῦν νῦν	ἀλλήλοις	σύνεσμεν, ἐξέσται δὲ φανερῶς, ἐὰν
[1, 24]	στάσις, καὶ χείρους τὰς ἐπ'	ἀλλήλοις	ὑπονοίας ἔχοντες ἀπηλλάγησαν, Ἀλέξανδρος μὲν
[1, 4]	καὶ τότε κρείττων καὶ μάχαις	ἐπαλλήλοις	οὐκ ἔλαττον πεντακισμυρίων Ἰουδαίων ἀνεῖλεν
[1, 33]	σῶμα πᾶν ἡ νόσος διαλαβοῦσα	ποικίλοις	πάθεσιν ἐμερίζετο· πυρετὸς μὲν γὰρ
[1, 3]	ἔτι τοῖς ἀπὸ τοῦ φόνου	σπίλοις	τὸ αἷμα τοῦ κτείναντος ἐπέχεεν.
[1, 26]	οὗτος ὢν ἐν τοῖς μάλιστα	φίλοις	Ἀλεξάνδρῳ καὶ κατὰ τὸν αὐτὸν
[1, 24]	ἡμέρως, εἶναι δὲ καὶ τοῖς	φίλοις	ἀπηνέστατος· πολλοῖς γοῦν αὐτῶν ἀπεῖπεν
[1, 33]	χρήματα τοῖς ἡγεμόσι καὶ τοῖς	φίλοις.	(Αὐτὸς δὲ ὑποστρέφων εἰς Ἱεριχοῦντα
[1, 32]	γυναικὶ καὶ τέκνοις αὐτοῦ καὶ	φίλοις	καὶ ἀπελευθέροις περὶ πεντακόσια, ἀπένειμεν
[1, 20]	εἱστίασέν τε σὺν ἅπασιν τοῖς	φίλοις·	μεθ' οὓς καὶ τῇ λοιπῇ
[1, 24]	βασιλείας, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἔξωθεν	φίλοις·	οὐδενὶ γὰρ βασιλέων Καῖσαρ τοσαύτην
[1, 23]	τάχιον γεγραφὼς τοῖς ἐπὶ Ῥώμης	φίλοις	συλλαμβάνεσθαι περὶ τὴν δίκην Ἀλεξάνδρῳ·
[1, 32]	πεντακόσια, ἀπένειμεν δὲ καὶ τοῖς	ἄλλοις	ἅπασιν τῆς τε χώρας οὐκ
[1, 32]	Καίσαρος δύναμιν. Τούτων σὺν τοῖς	ἄλλοις	εἰσηγμένων Ἀντίπατρος εἰσέρχεται καὶ πεσὼν
[1, 15]	τοὺς ἐν Μασάδᾳ, τοῖς μὲν	ἄλλοις	ἐπιτηδείοις διαρκουμένους, σπανίζοντας δὲ ὕδατος·
[1, 28]	ὄνομα βασιλείας, δύναμιν δὲ ὑπάρχειν	ἄλλοις·	οὐ γὰρ κρατήσειν τῶν πραγμάτων,
[1, 32]	Πῶς ὁ πανοῦργος ἐν τοῖς	ἄλλοις	οὕτως ἄφρων ἐγενόμην, ὡς μὴ
[1, 6]	οἰκίαν. (Δέος δὲ τοῖς τε	ἄλλοις	τῶν Ἀριστοβούλου διαφόρων ἐμπίπτει παρ'
[1, 11]	εἰσπράττειν τὰ χρήματα καί τισιν	ἄλλοις	τῶν ἐπιτηδείων κατὰ τάχος, ἐν
[1, 3]	νῦν δ' ἐπεὶ καὶ χωρίζεσθαι	μέλλοις,	θεάσαιτ' ἂν ἥδιστά σε ἐν
[1, 24]	δὲ καὶ τοῖς φίλοις ἀπηνέστατος·	πολλοῖς	γοῦν αὐτῶν ἀπεῖπεν τὸ βασίλειον,
[1, 6]	ἐγχειρίσας καὶ πολλὰ μὲν καθομιλήσας,	πολλοῖς	δὲ δώροις ὑπελθὼν δοῦναι δύναμιν
[1, 17]	τοὺς ἔνδοθεν. Καὶ τοῖς μὲν	πολλοῖς	ἐπικατασείων τοὺς ὀρόφους ἀθρόους ἀνῄρει,
[1, 8]	ἄλλα γενναῖον ἀπέδειξεν ἑαυτὸν ἐν	πολλοῖς	καὶ ἐπ' Ἀλέξανδρον ὥρμησεν. Ὁ
[1, 11]	ξιφήρεις, ἔνθα περιστάντες τὸν Μάλιχον	πολλοῖς	τραύμασιν ἀναιροῦσιν. Ὑρκανὸς δὲ παραχρῆμα
[1, 29]	βασανιζόμενοι πεῖσαι Κόρινθον ὡμολόγησαν ἐπὶ	πολλοῖς	χρήμασιν Ἡρώδην ἀνελεῖν. Οὗτοι μὲν
[1, 29]	ἐν Πέτρᾳ δυνατωτάτων. Πείσας δὲ	πολλοῖς	χρήμασιν Φάβατον τὸν Καίσαρος διοικητὴν
[1, 2]	ἀρχὴν κάλλιστα διοικήσας ἐν τρισὶν	ὅλοις	καὶ τριάκοντα ἔτεσιν ἐπὶ πέντε
[1, 4]	γλιχόμενος, καὶ τρισὶ τοὺς φρουροὺς	περιβόλοις	ἀποτειχίσας διὰ μάχης τὸ χωρίον
[1, 31]	καὶ πεφώραται, διασκευάσειν ἀναιδείᾳ καὶ	δόλοις,	ἅπερ ἦν αὐτῷ μόνα τὰ
[1, 32]	τετόλμηκεν ὁ πατροκτόνος καὶ πάλιν	δόλοις	τὴν ἀλήθειαν ἐπικαλύψειν ἐλπίζει. Οὔαρε,
[1, 18]	ἔστιν δ' οὓς καὶ τοῖς	ὅπλοις	ἀνέστειλεν, ἥττης χαλεπωτέραν τὴν νίκην
[1, 19]	δίκας ἡμῖν· οὐ γὰρ τοσοῦτον	ὅπλοις	ἢ χερσὶν πεποιθότες ὅσον ταῖς
[1, 23]	κοίτην τὴν μητέρα. Δυσὶ δ'	ὅπλοις	κατὰ τῶν ἀδελφῶν χρώμενος, κολακείᾳ
[1, 13]	μὲν ἐπιχωρίους ἀφεστῶτας κἀν τοῖς	ὅπλοις	ὄντας καταλαμβάνουσιν, τῷ σατράπῃ δὲ
[1, 0]	ὁρμὰς ἐπῆλθον οἱ Ἰουδαῖοι τοῖς	ὅπλοις,	(ὅπως τε τὰς περιοίκους ἐτειχίσαντο,
[1, 19]	ἐπολιόρκει, καὶ μέλλοντας ἁλώσεσθαι τοῖς	ὅπλοις	προκατήπειγεν ἡ δίψα τῶν ὑδάτων
[1, 4]	ἐπαύσαντο πίστεως, διεκρίνοντο ἤδη τοῖς	ὅπλοις	συμπεσόντες. Κρατεῖ δὲ τῇ μάχῃ
[1, 3]	ἂν ἥδιστά σε ἐν τοῖς	ὅπλοις.	(Ταῦτα ἀκούσας ὁ Ἀντίγονος, ἐνῆγεν
[1, 26]	τὸν πατέρα, καὶ παράσχῃ τοῖς	ὅπλοις	χρήσασθαι καὶ ταῖς ἄλλαις ἀφορμαῖς.
[1, 21]	μὲν ὁμοίως, ἐξήσκησεν δὲ φιλοτιμότερον.	Στρογγύλοις	μὲν γὰρ τὴν ἄκραν πύργοις
[1, 27]	γοῦν ἀναιροῦνται μετὰ τοῦ κουρέως	ξύλοις	βαλλόμενοι καὶ λίθοις. Πέμψας δὲ
[1, 14]	ἀντιπαρασχεῖν χρῄζουσιν τοῖς τέκνοις δυσωπεῖσθαι.	Συμβούλοις	δ' ἐχρῆτο τῆς ἀναιδείας τοῖς
[1, 10]	δὲ οὐδέποτε, πλὴν ὅσον πονηροῖς	συμβούλοις	χρώμενος ἐπισείσειεν αὐτῷ σκιὰν ἀδικήματος.
[1, 21]	καλλίστῳ τῆς βασιλείας πεδίῳ κτίσας	ποταμοῖς	τε καὶ δένδρεσιν πλουσίαν ὠνόμασεν
[1, 0]	τὰ περὶ τῆς Ῥωμαίων ἐν	πολέμοις	εὐταξίας καὶ τὴν ἄσκησιν τῶν
[1, 21]	ἀναλώμασιν ὑδάτων πλῆθος εἰσήγαγεν καὶ	βαθμοῖς	διακοσίοις λευκοτάτης μαρμάρου τὴν ἄνοδον
[1, 10]	αὐτῷ τε καὶ τοῖς πατρίοις	νόμοις,	οἳ κτείνειν ἀκρίτους οὐκ ἐφιᾶσιν.
[1, 33]	Ἰορδάνην τοῖς κατὰ Καλλιρρόην ἐχρῆτο	θερμοῖς·	ταῦτα δ' ἔξεισι μὲν εἰς
[1, 8]	καταρριφθὲν ὑπὸ Πομπηίου τεῖχος ἐν	Ἱεροσολύμοις	ἀνακτίζειν ἐθάρρει προσελθών, εἰ μὴ
[1, 13]	ἐπεθύμουν γυναικῶν καθιστᾶσιν μὲν ἐν	Ἱεροσολύμοις	Ἀντιγόνῳ τὰ πράγματα, δεσμώτην δ'
[1, 1]	Ἡλιοπολίτῃ νομῷ πολίχνην τε τοῖς	Ἱεροσολύμοις	ἀπεικασμένην καὶ ναὸν ἔκτισεν ὅμοιον·
[1, 12]	ἐκ Συρίας πάλιν στάσις ἐν	Ἱεροσολύμοις	γίνεται Ἕλικος μετὰ στρατιᾶς ἐπαναστάντος
[1, 12]	Πρὸς ὃ μείζων ἐν τοῖς	Ἱεροσολύμοις	γίνεται ταραχή· χιλίους γοῦν πάλιν
[1, 7]	τῇ τε χώρᾳ καὶ τοῖς	Ἱεροσολύμοις	ἐπιτάσσει φόρον. (Ἀφελόμενος δὲ τοῦ
[1, 10]	ἀγαθὴν ἔριν τοὺς ἐν τοῖς	Ἱεροσολύμοις	εὐνουστέρους καθιστάμενος καὶ δι' αὑτοῦ
[1, 13]	Πέτραν ἠπείγετο. (Πάρθοι δ' ἐν	Ἱεροσολύμοις	ἐφ' ἁρπαγὴν τραπόμενοι τῶν φυγόντων
[1, 13]	συνελήφθησαν, εἰ μὴ περιέμενον ἐν	Ἱεροσολύμοις	Ἡρώδην πρότερον λαβεῖν, ὡς μὴ
[1, 0]	στρατηγῶν, οἳ πολλὰ περὶ τοῖς	Ἱεροσολύμοις	ἱδρώσαντες οἶμαι ταπεινουμένου τοῦ κατορθώματος
[1, 2]	περιῴκουν τὸ εἰκασθὲν τῷ ἐν	Ἱεροσολύμοις	ἱερῷ. Αἱρεῖ δὲ καὶ τῆς
[1, 8]	τόν τε ἄλλον τοῦ ἐν	Ἱεροσολύμοις	ναοῦ χρυσὸν πάντα περιεῖλεν καὶ
[1, 2]	ἐπολιόρκει τὸν Ὑρκανὸν προσκαθεζόμενος τοῖς	Ἱεροσολύμοις.	Ὁ δὲ τὸν Δαυίδου τάφον
[1, 21]	Φασαήλῳ δὲ τἀδελφῷ τὸν ἐν	Ἱεροσολύμοις	ὁμώνυμον πύργον, οὗ τό τε
[1, 8]	εἰς πέντε συνόδους, τὸ μὲν	Ἱεροσολύμοις	προστάξας, τὸ δὲ Γαδάροις, οἱ
[1, 18]	ἀπὸ τοῦ τείχους καὶ τοῖς	ὀργάνοις	ἀντιμηχανώμενον ἀεί τι κώλυμα καινότερον·
[1, 24]	Ῥώμην ἀποδρᾶναι. Τούτοις καίπερ οὐ	πιθανοῖς	οὖσιν ἀλλ' ὑπὸ τῆς ἀνάγκης
[1, 27]	τῷ παιδὶ καὶ τὸν κουρέα	βασάνοις	διήλεγχεν, καὶ τῶν μὲν ἀρνουμένων,
[1, 24]	Μηνυθὲν δὲ τῷ βασιλεῖ διηλέγχοντο	βασάνοις,	καὶ τὴν μὲν συνουσίαν εὐθέως
[1, 32]	δὲ δέομαι μὴ ταῖς ἄλλων	βασάνοις	πιστεύειν, ἀλλὰ κατ' ἐμοῦ φερέσθω
[1, 30]	δ' ὑποστείλαιτο, δαπανήσειν αὐτῆς ἐν	βασάνοις	τὸ σῶμα καὶ μηδὲ τάφῳ
[1, 0]	οὔτε ἀποκρυπτόμενος οὔτε προστιθεὶς τοῖς	πεφωραμένοις.	(Ἔπειτα διέξειμι τήν τε τῶν
[1, 0]	ἑπτὰ βιβλίοις καὶ μηδεμίαν τοῖς	ἐπισταμένοις	τὰ πράγματα καὶ παρατυχοῦσι τῷ
[1, 0]	Ἰουδαίων δὲ τὸ νεωτερίζον τότε	τεταραγμένοις	ἐπανέστη τοῖς καιροῖς ἀκμάζον κατά
[1, 23]	ἐγὼ φθονῶν τοῖς ἐξ ἐμοῦ	γεγενημένοις	ἀνακόπτω τὴν εἰς αὐτοὺς φιλοτιμίαν,
[1, 32]	ὁ παραμυθούμενος τὴν ἐπὶ τοῖς	ἀνῃρημένοις	λύπην καὶ διακρίνων τὴν τῶν
[1, 28]	ὀρφανῶν καὶ τὴν ἐπὶ τοῖς	ἀνῃρημένοις	μετάνοιαν ἐμφαίνοντα δι' ὧν ἠλέει
[1, 23]	πλῆθος, τοὺς μὲν συνευχομένους τοῖς	εἰρημένοις,	ὅσοι δ' ἐπεθύμουν μεταβολῆς, μηδ'
[1, 30]	Ἐπίστευσεν δ' Ἡρώδης πᾶσιν τοῖς	λεγομένοις	ἐκ τῶν ἑκατὸν ταλάντων· μόνῳ
[1, 25]	βασιλείας ὅλας ἀνατρέπεσθαι. (Συνῄνει τοῖς	λεγομένοις	Ἡρώδης, καὶ τὴν μὲν πρὸς
[1, 3]	μὲν δὴ πρῶτα διηπίστει τοῖς	λεγομένοις	ὁ Ἀριστόβουλος ἅτε δὴ καὶ
[1, 21]	γε μὴν πᾶσιν ἐχορήγησεν τοῖς	δεομένοις,	καὶ τῇ Ῥόδῳ χρήματα μὲν
[1, 21]	τὴν πόλιν, τοῖς ταύτῃ δὲ	πλοιζομένοις	τὸν λιμένα, Καίσαρι δὲ τὴν
[1, 26]	ἱππάρχοις μέν ποτε τοῦ βασιλέως	γενομένοις,	τότε δ' ἔκ τινων προσκρουσμάτων
[1, 3]	ὃν τόπον Ἀντίγονος ἔσφακτο καὶ	φαινομένοις	ἔτι τοῖς ἀπὸ τοῦ φόνου
[1, 16]	γενεαῖς καὶ πῦρ ἐνίεσαν τοῖς	ἀμυνομένοις.	Βουληθεὶς δὲ ἐξ αὐτῶν καὶ
[1, 20]	δὲ καὶ διὰ τῆς ἀνύδρου	πορευομένοις	μέχρι Πηλουσίου παρασχεῖν ὕδωρ ἄφθονον
[1, 24]	οὖσιν ἀλλ' ὑπὸ τῆς ἀνάγκης	ἐσχεδιασμένοις	ὁ βασιλεὺς ἐπίστευσεν ἡδέως, παραμυθίαν
[1, 33]	οὐκ ὀλίγοι προσῄεσαν τῶν νέων	ἐξηγουμένοις	τοὺς νόμους, καὶ συνεῖχον ὁσημέραι
[1, 0]	τούτων μὲν κάθηνται κριταὶ τοῖς	φιλοτιμουμένοις	ἐπηρεάζοντες, ὧν εἰ καὶ τῷ
[1, 4]	καὶ γὰρ προεκινδύνευεν ἀεὶ τοῖς	ἡττωμένοις	παραβοηθῶν, ἐγκλίνουσιν πάντες, καὶ τὸ
[1, 20]	τοὺς ἐκ τοῦ Τράχωνος λῃστὰς	Δαμασκηνοῖς.	Οἱ δ' ἐπὶ Οὐάρρωνα τὸν
[1, 9]	τότε μὲν τὸν ἄνδρα τοῖς	ἐπαίνοις	καὶ ταῖς ἐλπίσιν εἰς τοὺς
[1, 25]	πατέρα μεταπείθειν ἀμήχανον ἑώρα, τοῖς	δεινοῖς	ὁμόσε χωρεῖν διέγνω, καὶ τέσσαρας
[1, 29]	πρόσταγμα, λάθρα δὲ διενυκτέρευεν σὺν	ἐκείνοις.	Καὶ δεδοικὼς τὴν ἐπιτηροῦσαν Σαλώμην
[1, 33]	πολλῶν κατὰ τὸ ἱερὸν ἀναστρεφομένων	σχοίνοις	παχείαις καθιμήσαντες σφᾶς αὐτοὺς ἀπὸ
[1, 27]	αὐτῷ τριῶν παρεστώτων τέκνων ἑτέρου	τέκνοις	ἀπώλειαν ἐπιψηφίσασθαι. Σύμψηφοι δ' αὐτῷ
[1, 32]	τάλαντα, τῇ δὲ γυναικὶ καὶ	τέκνοις	αὐτοῦ καὶ φίλοις καὶ ἀπελευθέροις
[1, 14]	ἐκείνου δωρεὰς ἀντιπαρασχεῖν χρῄζουσιν τοῖς	τέκνοις	δυσωπεῖσθαι. Συμβούλοις δ' ἐχρῆτο τῆς
[1, 30]	τοῦ πατρὸς καὶ τὴν ἐπὶ	τέκνοις	ἐλπίδα· διάδοχον γὰρ οὐ τῶν
[1, 33]	καὶ τοσούτῳ χρόνῳ φυλάξας ἰδίοις	τέκνοις	κατέλιπεν, ἐν δὲ τοῖς κατ'
[1, 27]	καὶ Σαλώμη τὴν ἐπὶ τοῖς	τέκνοις	ὠμότητα· ταύτην γὰρ συνδήσασθαι τοῖς
[1, 16]	Τὰ δὲ σπήλαια ταῦτα πρὸς	ἀποκρήμνοις	ὄρεσιν ἦν οὐδαμόθεν προσιτά, πλαγίας
[1, 16]	Ἀντώνιον. ~(Καὶ Ῥωμαῖοι μὲν ἐν	ἀφθόνοις	διῆγον ἀνειμένοι τῶν ὅπλων, Ἡρώδης
[1, 7]	ἐκεῖνο Ῥωμαίων στρατηγῷ κατατεταγμένῳ καὶ	μόνοις	αὐτοὺς τοῖς ἰδίοις ὅροις περιέκλεισεν.
[1, 14]	παρὰ τοῦ βασιλέως λαβεῖν, οἷς	μόνοις	πείσειν ὑπὲρ Φασαήλου τὴν τῶν
[1, 0]	ἴδιον. Κἀγὼ μὲν ἀναλώμασι καὶ	πόνοις	μεγίστοις ἀλλόφυλος ὢν Ἕλλησί τε
[1, 27]	ὠμότητα· ταύτην γὰρ συνδήσασθαι τοῖς	κινδύνοις	ὁ Ἀριστόβουλος θέλων οὖσαν ἑκυρὰν
[1, 9]	τὸ Δέλτα περιελθὼν συνέβαλλεν τοῖς	λοιποῖς	Αἰγυπτίοις εἰς μάχην κατὰ χῶρον,
[1, 13]	τῶν καλουμένων Ἐλευθέρων ἱππέων τοῖς	λοιποῖς	προέπεμψεν Φασάηλον. (Ὡς δ' ἐγένοντο
[1, 33]	ἐν αὐτῇ συλληφθέντας κολάσαντα τοῖς	λοιποῖς	τὴν ὀργὴν ἀφιέναι. Πείθεται μόλις
[1, 20]	δίχα τῆς ἐκείνου συμβουλίας τοῖς	ἐπιτρόποις	διοικεῖν. Ἐπεὶ δὲ ἐτελεύτα Ζηνόδωρος,
[1, 18]	πόλιν ἁρπαζόντων ἐπιτήδεια καὶ μήτε	ἵπποις	μήτε ἀνδράσιν ὑπολειπομένων τροφήν. Τοῦ
[1, 18]	δὲ παμπληθεῖς ἔν τε τοῖς	στενωποῖς	καὶ κατὰ τὰς οἰκίας συνωθούμενοι
[1, 19]	τὸ δυστυχεῖν οὔτε τοὐναντίον ἐν	ἀνθρώποις	βέβαιον, ἀλλ' ἔστιν ἰδεῖν ἐπαμειβομένην
[1, 19]	τῶν στοιχείων πάθη καὶ οὐδὲν	ἀνθρώποις	πλέον ἢ τὴν ἐν ἑαυτοῖς
[1, 19]	ἦρεν ἡ φήμη προσλογοποιοῦσα τοῖς	σκυθρωποῖς	ἀεί τι χαλεπώτερον· ὡς γοῦν
[1, 13]	ἑαυτὸν ἤδη φανερῶς ἐπιχειροῦσι τοῖς	βαρβάροις.	(Ἔτι δὲ τῶν περὶ Πάκορον
[1, 0]	γλώσσῃ μεταβαλὼν ἃ τοῖς ἄνω	βαρβάροις	τῇ πατρίῳ συντάξας ἀνέπεμψα πρότερον
[1, 8]	μὲν Ἱεροσολύμοις προστάξας, τὸ δὲ	Γαδάροις,	οἱ δὲ ἵνα συντελῶσιν εἰς
[1, 22]	ἡ τύχη τοῖς κατ' οἶκον	ἀνιαροῖς	ἐνεμέσησεν, καὶ κακοδαιμονεῖν ἐκ γυναικὸς
[1, 27]	ἃ καὶ θανάτου χαλεπώτερα τοῖς	συνέδροις	ἀπέφηνεν. Ἔπειτα μηδενὸς ἀντιλέγοντος ἐποικτισάμενος,
[1, 32]	ἔλεγεν καὶ τοῖς περιοῦσιν ὡς	ἐφέδροις	τῆς διαδοχῆς· τὸν γὰρ παρασκευάσαντα
[1, 32]	τέκνοις αὐτοῦ καὶ φίλοις καὶ	ἀπελευθέροις	περὶ πεντακόσια, ἀπένειμεν δὲ καὶ
[1, 22]	Ἀλλ' ὁ μὲν πεφίμωτο τοῖς	ἱμέροις,	δεινὴ δὲ τὰς γυναῖκας ἀγανάκτησις
[1, 8]	διαβαίνειν ἀνείρξων, περὶ ὧν ἐν	ἑτέροις	ἐροῦμεν. ~(Καῖσαρ δὲ Πομπηίου καὶ
[1, 32]	Καίσαρος, ζηλωτοὺς δὲ ποιήσας βασιλεῦσιν	ἑτέροις,	εὗρον ἐπιβούλους, οἳ τεθνήκασι τὸ
[1, 32]	ἄλλος· ἀλλὰ μὴν σὲ τηρῶν	ἑτέροις	φοβερὸς ἤμην. Ἔνδεια χρημάτων; Καὶ
[1, 15]	ἀπὸ τοῦ τείχους ἐπέτρεπεν τοῖς	σφετέροις·	οἱ δὲ ταχέως ἅπαντας ἀπὸ
[1, 28]	ἐκγόνων τά τε παιδία ταυτὶ	γαληνοτέροις	ἐπιδεῖν ὄμμασιν ἢ τοὺς πατέρας
[1, 4]	τέλος τῆς παρατάξεως παρὰ δόξαν	ἀμφοτέροις·	οὔτε γὰρ Δημητρίῳ παρέμειναν νικῶντι
[1, 0]	πράγματα συλλέγειν, πεφίμωνται παρέντες τοῖς	ἀσθενεστέροις	καὶ μηδὲ γινώσκουσι τὰς πράξεις
[1, 20]	προιστάμενος. Πειρῶ δὲ καὶ τοῖς	εὐτυχεστέροις	διαμένειν πιστός, ὡς ἔγωγε λαμπροτάτας
[1, 10]	χαλεπῷ δὲ οὐδέποτε, πλὴν ὅσον	πονηροῖς	συμβούλοις χρώμενος ἐπισείσειεν αὐτῷ σκιὰν
[1, 10]	νεανίᾳ, μή τι παρὰ τοῖς	ἐχθροῖς	ἀποληφθεὶς πάθῃ, πέμπει πρὸς Ὑρκανὸν
[1, 15]	Ἱεροσολύμων κατὰ νώτου τι τοῖς	ἐχθροῖς	ἔρυμα καταλείποιτο. Συνῆπτεν δὲ καὶ
[1, 19]	μέντοι μέγιστον ἁλώσεως γέγονεν τοῖς	ἐχθροῖς	οὐκ αὐτομάτως οὐδὲ διὰ χειρὸς
[1, 0]	νεωτερίζον τότε τεταραγμένοις ἐπανέστη τοῖς	καιροῖς	ἀκμάζον κατά τε χεῖρα καὶ
[1, 6]	Ῥωμαίων στρατηγὸς ἐπαναστὰς αὐτῶν τοῖς	καιροῖς	ἔλυσε τὴν πολιορκίαν· ὃς ἐπέμφθη
[1, 4]	ἁψάμενος πραγμάτων. Διὸ δὴ στρατείαις	ἀκαίροις	ἑαυτὸν ἐπιδιδοὺς καὶ βιαζόμενος παρὰ
[1, 17]	πάλαι στρατιωτῶν καλουμένων ἐπαμύνειν τοῖς	ἀπείροις	πολέμου δυνάμενον. (Ἀντιγόνῳ δὲ οὐκ
[1, 7]	καὶ μόνοις αὐτοὺς τοῖς ἰδίοις	ὅροις	περιέκλεισεν. Ἀνακτίζει δὲ καὶ Γάδαρα
[1, 7]	ἡμέραν καθᾶραι τὸ ἱερὸν τοῖς	νεωκόροις	προσέταξεν καὶ τὰς ἐξ ἔθους
[1, 4]	ἑκατέρους Ἀλέξανδρος ἱππεῦσι μὲν χιλίοις,	μισθοφόροις	δὲ πεζοῖς ὀκτακισχιλίοις· παρῆν δὲ
[1, 7]	τοὺς μετ' αὐτοῦ γενναίως ἀγωνισαμένους	λαμπροῖς	ἀριστείοις δωρησάμενος τῇ τε χώρᾳ
[1, 33]	πότιμα. Δόξαν δὲ ἐνταῦθα τοῖς	ἰατροῖς	ἐλαίῳ θερμῷ πᾶν ἀναθάλψαι τὸ
[1, 21]	ἀνετειχίσατο χώραν τῆς οὔσης διπλασίονα,	ἀμέτροις	μὲν χρησάμενος τοῖς ἀναλώμασιν ἀνυπερβλήτῳ
[1, 10]	λῃστῶν. Ὃ δὴ μάλιστα τοῖς	Σύροις	ἡγεῖτο κεχαρισμένον· ὑμνεῖτο γοῦν ἀνά
[1, 20]	ἔπαινον τἀνδρὸς ἐφθέγξατο. Ὁ δὲ	δώροις	ἐπιμειλιξάμενος αὐτὸν ἐξῃτεῖτό τινα τῶν
[1, 25]	αὐτὸν Ἡρώδης δωρεῖται ταλάντων ἑβδομήκοντα	δώροις	θρόνῳ τε χρυσῷ διαλίθῳ καὶ
[1, 24]	συγκατεκλίνετο. Τούτους εἰς τὰ παιδικὰ	δώροις	μεγάλοις ὑπηγάγετο ὁ Ἀλέξανδρος. Μηνυθὲν
[1, 2]	σύμμαχος κατὰ Τρύφωνος, ὃν ἐν	Δώροις	πρὸ τῆς ἐπὶ Μήδους στρατείας
[1, 28]	Περιῄει δὲ καὶ τὸν Φερώραν	δώροις	τε καὶ ταῖς ἄλλαις θεραπείαις
[1, 6]	πολλὰ μὲν καθομιλήσας, πολλοῖς δὲ	δώροις	ὑπελθὼν δοῦναι δύναμιν αὐτῷ πείθει
[1, 5]	καὶ πολιορκοῦντα Κλεοπάτραν συνθήκαις καὶ	δώροις	ὑπηγάγετο. Φθάνει δ' ἐκεῖνος ἀπαναστὰς
[1, 32]	δὲ σὺν τοῖς διὰ χρημάτων	δώροις	χίλια τάλαντα, τῇ δὲ γυναικὶ
[1, 32]	Σοὶ δέ, πάτερ, καὶ τοῖς	σοῖς	ἀγῶσιν ἀπεδήμουν, ἵνα μὴ Συλλαῖος
[1, 18]	διὰ δὲ τῶν ὑπονόμων ἐν	μέσοις	αὐτοῖς ἐξαπίνης ἐφαίνοντο, καὶ πρὶν
[1, 7]	μηδὲν παραλῦσαι· τῆς θρησκείας ἐν	μέσοις	τοῖς βέλεσιν ἀνειλημένους· ὥσπερ γὰρ
[1, 4]	ἐνεργείας ἀπήλλαξεν. Τελευτᾷ γοῦν ἐν	μέσοις	τοῖς θορύβοις στρεφόμενος βασιλεύσας ἑπτὰ
[1, 10]	μετ' αὐτὸν Ἡρώδην ἐπὶ τοῖς	ἴσοις	ἔστειλεν εἰς Γαλιλαίαν κομιδῇ νέον.
[1, 16]	καὶ πρὸς τὴν διαμαρτίαν θυμούμενος	ὅσοις	ἐπετύγχανεν Ἰουδαίοις ἀνῄρει, μηδεμίαν τῶν
[1, 13]	δὲ καὶ τῶν ἄλλων οὐχ	ὅσοις	ἤλπισαν· ὁ γὰρ Ἡρώδης ἐκ
[1, 1]	ἐλεφάντων πύργῳ τε μεγάλῳ καὶ	περιχρύσοις	προτειχίσμασι κεκοσμημένον, ὑπολαβὼν ἐπ' αὐτοῦ
[1, 14]	δι' ἃ φιλτάτους ἤλπισεν καὶ	τοῖς	ἀγγέλοις ἀποκρινάμενος ὡς ὑπηγόρευε τὸ
[1, 24]	δὲ καὶ τοῦ δευτερεύειν νεμεσῶν	τοῖς	ἀδελφοῖς. Ἀλλ' ὁ μὲν ποικιλώτατος
[1, 24]	μηδ' ἀκηκοέναι προσποιουμένους. ~(Συναπῄει δὲ	τοῖς	ἀδελφοῖς ἡ στάσις, καὶ χείρους
[1, 2]	ὥρμησεν βοηθήσων τῇ μητρὶ καὶ	τοῖς	ἀδελφοῖς, καὶ προσβαλὼν τῷ φρουρίῳ
[1, 28]	πάντων ἐπισταμένων, ὅτι τὰς διαβολὰς	τοῖς	ἀδελφοῖς πάσας ἐπισυντάξειεν οὗτος, ὑποικούρει
[1, 11]	σπεύδων ἀνελεῖν τὸν ἐμπόδιον αὐτοῦ	τοῖς	ἀδικήμασιν Ἀντίπατρος δὲ τήν τε
[1, 7]	ἢ δέει προσηγάγετο. Ἐν δὲ	τοῖς	αἰχμαλώτοις ἐλήφθη καὶ ὁ Ἀριστοβούλου
[1, 32]	περὶ πεντακόσια, ἀπένειμεν δὲ καὶ	τοῖς	ἄλλοις ἅπασιν τῆς τε χώρας
[1, 32]	τοῦ Καίσαρος δύναμιν. Τούτων σὺν	τοῖς	ἄλλοις εἰσηγμένων Ἀντίπατρος εἰσέρχεται καὶ
[1, 32]	εὐσέβειαν. Πῶς ὁ πανοῦργος ἐν	τοῖς	ἄλλοις οὕτως ἄφρων ἐγενόμην, ὡς
[1, 16]	σὺν γενεαῖς καὶ πῦρ ἐνίεσαν	τοῖς	ἀμυνομένοις. Βουληθεὶς δὲ ἐξ αὐτῶν
[1, 21]	οὔσης διπλασίονα, ἀμέτροις μὲν χρησάμενος	τοῖς	ἀναλώμασιν ἀνυπερβλήτῳ δὲ τῇ πολυτελείᾳ.
[1, 21]	τὴν θάλασσαν. Ἀλλ' ὁ βασιλεὺς	τοῖς	ἀναλώμασιν καὶ τῇ φιλοτιμίᾳ νικήσας
[1, 32]	ἀμεριμνίας, ὁ παραμυθούμενος τὴν ἐπὶ	τοῖς	ἀνῃρημένοις λύπην καὶ διακρίνων τὴν
[1, 28]	τῶν ὀρφανῶν καὶ τὴν ἐπὶ	τοῖς	ἀνῃρημένοις μετάνοιαν ἐμφαίνοντα δι' ὧν
[1, 1]	ἐπισυγκροτήσας κατὰ κώμην Ἀκέδασαν συμβάλλει	τοῖς	Ἀντιόχου στρατηγοῖς, καὶ φανεὶς ἄριστος
[1, 0]	ἡγεμονίαν Ἑλλάδι γλώσσῃ μεταβαλὼν ἃ	τοῖς	ἄνω βαρβάροις τῇ πατρίῳ συντάξας
[1, 17]	τῶν πάλαι στρατιωτῶν καλουμένων ἐπαμύνειν	τοῖς	ἀπείροις πολέμου δυνάμενον. (Ἀντιγόνῳ δὲ
[1, 3]	Ἀντίγονος ἔσφακτο καὶ φαινομένοις ἔτι	τοῖς	ἀπὸ τοῦ φόνου σπίλοις τὸ
[1, 21]	πρὸ αὐτῶν πᾶν κύκλῳ νάγμα	τοῖς	ἀποβαίνουσιν πλατὺς περίπατος. Ὁ δ'
[1, 8]	καὶ Ὑρκάνειον καὶ Μαχαιροῦντα πρὸς	τοῖς	Ἀραβίοις ὄρεσιν. (Γαβίνιος δὲ μετὰ
[1, 0]	τὰ πράγματα συλλέγειν, πεφίμωνται παρέντες	τοῖς	ἀσθενεστέροις καὶ μηδὲ γινώσκουσι τὰς
[1, 17]	πρὸς Ἀντίγονον, οἱ δὲ ἐπὶ	τοῖς	αὐτοῦ κατορθώμασιν κεκινημένοι· τούς γε
[1, 13]	ἐμπιστεύειν ἑαυτὸν ἤδη φανερῶς ἐπιχειροῦσι	τοῖς	βαρβάροις. (Ἔτι δὲ τῶν περὶ
[1, 22]	τῆς κοίτης ἐξαλλόμενος ἀνέδην ἐν	τοῖς	βασιλείοις ἀνειλεῖτο. Καὶ τοῦτον Σαλώμη
[1, 10]	προστρέχοντες πολλοὶ δὲ> τῶν ἐν	τοῖς	βασιλείοις βασκάνων ἠρέθιζον, οἷς ἢ
[1, 9]	ἕως ὑπ' Ἀντωνίου Ἰουδαίοις ἐπέμφθη	τοῖς	βασιλικοῖς μνημείοις ἐνταφησόμενος. (Ἀναιρεῖται δὲ
[1, 7]	παραλῦσαι· τῆς θρησκείας ἐν μέσοις	τοῖς	βέλεσιν ἀνειλημένους· ὥσπερ γὰρ εἰρήνης
[1, 15]	ἅπαντας ἀπὸ τῶν πύργων ἐτρέψαντο	τοῖς	βέλεσιν. (Ἔνθα δὴ καὶ Σίλων
[1, 19]	Κλεοπάτρας συμμετασχεῖν τῶν κινδύνων Ἀντωνίῳ·	τοῖς	γὰρ βασιλεῦσιν, ὡς ἔφαμεν, ἐπιβουλεύουσα
[1, 33]	ὑπὲρ τοῦ πατρίου νόμου θνήσκειν·	τοῖς	γὰρ οὕτω τελευτῶσιν ἀθάνατόν τε
[1, 0]	ἢ μέμψεως ἀφορμὴν ἢ κατηγορίας,	τοῖς	γε τὴν ἀλήθειαν ἀγαπῶσιν, ἀλλὰ
[1, 7]	καὶ μετονομασθεῖσαν Καισάρειαν. Ἃς πάσας	τοῖς	γνησίοις ἀποδοὺς πολίταις κατέταξεν εἰς
[1, 31]	νεότητος ἁμαρτήματα. Τηνικαῦτά γε μὴν	τοῖς	γράφουσιν κατὰ τῶν ἀδελφῶν πλεῖστα
[1, 13]	δοὺς αὐτοῖς ἔπειτα ἀναχωροῦντας ἐλόχα.	Τοῖς	δ' αἴσθησις γίνεται τῆς ἐπιβουλῆς
[1, 18]	δὲ βασιλεὺς τοὺς μὲν παρακαλῶν	τοῖς	δ' ἀπειλούμενος ἔστιν δ' οὓς
[1, 23]	καὶ πάντα τρόπον προτιμᾶν ἄρχεται.	(Τοῖς	δ' ἀφόρητος ἦν ἡ μεταβολή,
[1, 5]	κρατεῖ μὲν τῶν ἐρυμάτων ἁπάντων,	τοῖς	δ' ἐκ τούτων χρήμασιν μισθοφόρους
[1, 0]	τοῖς μὲν ἐν ἐλπίδι κτήσεως	τοῖς	δ' ἐν ἀφαιρέσεως δέει γίνεσθαι
[1, 23]	γενέσθαι. Τῷ μὲν γὰρ ἡλικία,	τοῖς	δ' εὐγένεια τὴν διαδοχὴν προξενεῖ,
[1, 0]	τὴν μνήμην τῶν κατορθωμάτων ἀνατίθημι·	τοῖς	δὲ γνησίοις πρὸς μὲν τὰ
[1, 24]	τὸ πρὸς αὐτοὺς ἐκάλυπτε μῖσος,	τοῖς	δὲ δι' εὐγένειαν πᾶν τὸ
[1, 16]	οἰκεῖον ἐπέστρεφεν ἐκ τῆς φυγῆς,	τοῖς	δὲ διώκουσιν ἐμπίπτων ἀνέκοπτεν τὴν
[1, 25]	τὸν πατέρα μεταπείθειν ἀμήχανον ἑώρα,	τοῖς	δεινοῖς ὁμόσε χωρεῖν διέγνω, καὶ
[1, 21]	Σῖτόν γε μὴν πᾶσιν ἐχορήγησεν	τοῖς	δεομένοις, καὶ τῇ Ῥόδῳ χρήματα
[1, 32]	τούτους Ἀντίπατρος· Καίσαρι δὲ σὺν	τοῖς	διὰ χρημάτων δώροις χίλια τάλαντα,
[1, 31]	τῷ πατρὶ μὲν ὑποψίαν φαύλην,	τοῖς	διαβάλλουσι δὲ ἀφορμήν· καὶ γὰρ
[1, 15]	ἐχθροὺς ἀμυνούμενος, δώσων δὲ καὶ	τοῖς	διαφορωτάτοις ἀμνηστίαν. Ἐπεὶ δὲ ἀντιπαρηγοροῦντες
[1, 9]	λαιὸν ἔχων κέρας· ἔπειτα προσπεσὼν	τοῖς	διώκουσι Μιθριδάτην ἀπέκτεινεν πολλοὺς καὶ
[1, 1]	καὶ τῶν κεφαλαίων ἐποιησάμην. ~(Στάσεως	τοῖς	δυνατοῖς Ἰουδαίων ἐμπεσούσης καθ' ὃν
[1, 0]	λῃστρικὸν αὐτῶν κατηγορικῶς λέγοιμεν ἢ	τοῖς	δυστυχήμασι τῆς πατρίδος ἐπιστένοντες συκοφαντοίη,
[1, 4]	θορύβοις στρεφόμενος βασιλεύσας ἑπτὰ πρὸς	τοῖς	εἴκοσιν ἔτη. ~(Καταλείπει δὲ τὴν
[1, 23]	τὸ πλῆθος, τοὺς μὲν συνευχομένους	τοῖς	εἰρημένοις, ὅσοι δ' ἐπεθύμουν μεταβολῆς,
[1, 26]	Διάρας δ' εἰς τὴν Ἑλλάδα	τοῖς	ἐκ κακῶν κτηθεῖσιν εἰς ὅμοια
[1, 24]	Φοβερὸς δ' ἦν οὐ μόνον	τοῖς	ἐκ τῆς βασιλείας, ἀλλὰ καὶ
[1, 33]	νόσου θάνατον αἱρεῖσθαι. (Ἅμα δὲ	τοῖς	ἐκείνων λόγοις διεφημίσθη καὶ θνήσκειν
[1, 24]	ἐστρέφετο, καὶ μετρίως παρρησιασαμένου μέγιστα	τοῖς	ἐλαχίστοις προσεπλάττετο. Καθίει δ' Ἀντίπατρος
[1, 0]	γε ἐπιτιμήσαιμ' ἂν αὐτὸς δικαίως	τοῖς	Ἑλλήνων λογίοις, οἳ τηλικούτων κατ'
[1, 0]	λόγους ἀνατίθημι τῇ διαθέσει καὶ	τοῖς	ἐμαυτοῦ πάθεσι διδοὺς ἐπολοφύρεσθαι ταῖς
[1, 21]	ἄστυ Σεβαστὴν ἐκάλεσεν· ἐξαίρετον δὲ	τοῖς	ἐν αὐτῷ παρέσχεν εὐνομίαν. (Ἐπὶ
[1, 32]	ἔτι νέους ἀξιώσας καὶ πρὸς	τοῖς	ἐν Ῥώμῃ τροφείοις φίλους Καίσαρος,
[1, 7]	δ' ἐπὶ πολὺν χρόνον στάσις	τοῖς	ἔνδον ἐμπίπτει, τῶν μὲν Ἀριστοβούλου
[1, 23]	δίκας· οὐ γὰρ ἐγὼ φθονῶν	τοῖς	ἐξ ἐμοῦ γεγενημένοις ἀνακόπτω τὴν
[1, 21]	Ἰορδάνου, τὸ δ' ἀκριβὲς ἐν	τοῖς	ἑξῆς δηλώσομεν. (Ὁ δὲ βασιλεὺς
[1, 5]	οἰκεῖον ἔθνος, φοβερὰν δὲ καὶ	τοῖς	ἔξωθεν εἶναι δυνάσταις. Ἐκράτει δὲ
[1, 21]	ὄψιν εἶναι λαμπράν, ἀλλὰ καὶ	τοῖς	ἔξωθεν τοίχοις καὶ θριγκοῖς καὶ
[1, 24]	ἐκ τῆς βασιλείας, ἀλλὰ καὶ	τοῖς	ἔξωθεν φίλοις· οὐδενὶ γὰρ βασιλέων
[1, 9]	δὲ τότε μὲν τὸν ἄνδρα	τοῖς	ἐπαίνοις καὶ ταῖς ἐλπίσιν εἰς
[1, 0]	αὐτοῖς ἀδοξοῦσιν. (Οὐ μὴν ἐγὼ	τοῖς	ἐπαίρουσι τὰ Ῥωμαίων ἀντιφιλονεικῶν αὔξειν
[1, 23]	ὡς ἂν καὶ τάχιον γεγραφὼς	τοῖς	ἐπὶ Ῥώμης φίλοις συλλαμβάνεσθαι περὶ
[1, 32]	καιρὸν τῷ φθόνῳ καὶ μακρὰν	τοῖς	ἐπιβουλεύουσι διωρίαν. Σοὶ δέ, πάτερ,
[1, 0]	ἐν ἑπτὰ βιβλίοις καὶ μηδεμίαν	τοῖς	ἐπισταμένοις τὰ πράγματα καὶ παρατυχοῦσι
[1, 20]	ἐξεῖναι δίχα τῆς ἐκείνου συμβουλίας	τοῖς	ἐπιτρόποις διοικεῖν. Ἐπεὶ δὲ ἐτελεύτα
[1, 19]	μέλλειν οὕτως ἔχειν, ἐν δὲ	τοῖς	ἔργοις ἐγεῖραι τὰ φρονήματα καὶ
[1, 24]	λέγοντες, πιστώσεσθαι δὲ τὴν ἀπολογίαν	τοῖς	ἔργοις ἔφασκον· δεῖν μέντοι κἀκεῖνον
[1, 8]	τὴν πρώτην ἑσπέραν ὁ βασιλεὺς	τοῖς	ἐρειπίοις ἐναυλισάμενος ἐν ἐλπίσι μὲν
[1, 20]	φιλίας προιστάμενος. Πειρῶ δὲ καὶ	τοῖς	εὐτυχεστέροις διαμένειν πιστός, ὡς ἔγωγε
[1, 10]	τῷ νεανίᾳ, μή τι παρὰ	τοῖς	ἐχθροῖς ἀποληφθεὶς πάθῃ, πέμπει πρὸς
[1, 15]	ἐπὶ Ἱεροσολύμων κατὰ νώτου τι	τοῖς	ἐχθροῖς ἔρυμα καταλείποιτο. Συνῆπτεν δὲ
[1, 19]	Τέρας μέντοι μέγιστον ἁλώσεως γέγονεν	τοῖς	ἐχθροῖς οὐκ αὐτομάτως οὐδὲ διὰ
[1, 33]	ἐκέλευσεν διανεῖμαι καὶ πολλὰ χρήματα	τοῖς	ἡγεμόσι καὶ τοῖς φίλοις. (Αὐτὸς
[1, 14]	μὴ τυγχάνων ὑπὸ τῶν ἐφορμούντων	τοῖς	ἡγεμόσιν ἐντυγχάνει· κἀκεῖνοι τήν τε
[1, 33]	δ' ἡ λοιπὴ δύναμις ὡπλισμένη	τοῖς	ἡγεμόσιν καὶ ταξιάρχοις ἀκολουθοῦντες ἐν
[1, 16]	δραχμὰς ἑκατὸν πεντήκοντα ἀργυρίου καὶ	τοῖς	ἡγεμόσιν πολυπλασίονα διέπεμψεν εἰς οὓς
[1, 25]	τε ἐσθῆτι καὶ δακρύοις προσπίπτει	τοῖς	Ἡρώδου ποσίν, ὡς πολλάκις ἔτυχεν
[1, 4]	δέ, καὶ γὰρ προεκινδύνευεν ἀεὶ	τοῖς	ἡττωμένοις παραβοηθῶν, ἐγκλίνουσιν πάντες, καὶ
[1, 4]	ἀπήλλαξεν. Τελευτᾷ γοῦν ἐν μέσοις	τοῖς	θορύβοις στρεφόμενος βασιλεύσας ἑπτὰ πρὸς
[1, 33]	καὶ πότιμα. Δόξαν δὲ ἐνταῦθα	τοῖς	ἰατροῖς ἐλαίῳ θερμῷ πᾶν ἀναθάλψαι
[1, 7]	στρατηγῷ κατατεταγμένῳ καὶ μόνοις αὐτοὺς	τοῖς	ἰδίοις ὅροις περιέκλεισεν. Ἀνακτίζει δὲ
[1, 1]	τῷ Ἡλιοπολίτῃ νομῷ πολίχνην τε	τοῖς	Ἱεροσολύμοις ἀπεικασμένην καὶ ναὸν ἔκτισεν
[1, 12]	ἀπήλασεν. Πρὸς ὃ μείζων ἐν	τοῖς	Ἱεροσολύμοις γίνεται ταραχή· χιλίους γοῦν
[1, 7]	δωρησάμενος τῇ τε χώρᾳ καὶ	τοῖς	Ἱεροσολύμοις ἐπιτάσσει φόρον. (Ἀφελόμενος δὲ
[1, 10]	τὴν ἀγαθὴν ἔριν τοὺς ἐν	τοῖς	Ἱεροσολύμοις εὐνουστέρους καθιστάμενος καὶ δι'
[1, 0]	τῶν στρατηγῶν, οἳ πολλὰ περὶ	τοῖς	Ἱεροσολύμοις ἱδρώσαντες οἶμαι ταπεινουμένου τοῦ
[1, 2]	Ἰουδαίαν ἐπολιόρκει τὸν Ὑρκανὸν προσκαθεζόμενος	τοῖς	Ἱεροσολύμοις. Ὁ δὲ τὸν Δαυίδου
[1, 22]	λοιδορίαις. Ἀλλ' ὁ μὲν πεφίμωτο	τοῖς	ἱμέροις, δεινὴ δὲ τὰς γυναῖκας
[1, 19]	κατὰ πλῆθος ἐνεχείριζον σφᾶς αὐτοὺς	τοῖς	Ἰουδαίοις ἑκόντες, ὡς πέντε μὲν
[1, 26]	Ἰουκούνδῳ καὶ Τυράννῳ λάθρα διαλέγοιντο	τοῖς	ἱππάρχοις μέν ποτε τοῦ βασιλέως
[1, 19]	τὴν μάχην ἄτακτοι καὶ πεφυρμένοι	τοῖς	ἱππεῦσιν οἱ πεζοί. Πλήθει μὲν
[1, 10]	δὲ μετ' αὐτὸν Ἡρώδην ἐπὶ	τοῖς	ἴσοις ἔστειλεν εἰς Γαλιλαίαν κομιδῇ
[1, 21]	πλήθει τε ὕδατος ἀσαλεύτου καὶ	τοῖς	καθιμῶσίν τι πρὸς ἔρευναν γῆς
[1, 0]	τὸ νεωτερίζον τότε τεταραγμένοις ἐπανέστη	τοῖς	καιροῖς ἀκμάζον κατά τε χεῖρα
[1, 6]	ὁ Ῥωμαίων στρατηγὸς ἐπαναστὰς αὐτῶν	τοῖς	καιροῖς ἔλυσε τὴν πολιορκίαν· ὃς
[1, 22]	μὴν ὑπαίθρους εὐπραγίας ἡ τύχη	τοῖς	κατ' οἶκον ἀνιαροῖς ἐνεμέσησεν, καὶ
[1, 33]	ἰδίοις τέκνοις κατέλιπεν, ἐν δὲ	τοῖς	κατ' οἶκον ἀτυχέστατος. Πρὶν δὲ
[1, 33]	ἐπενόει· διαβὰς γοῦν τὸν Ἰορδάνην	τοῖς	κατὰ Καλλιρρόην ἐχρῆτο θερμοῖς· ταῦτα
[1, 0]	τῆς ἱστορίας οὐδαμοῦ, προυθέμην ἐγὼ	τοῖς	κατὰ τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν Ἑλλάδι
[1, 13]	ἀνδρειότατα θνήσκει ποιησάμενος τὴν καταστροφὴν	τοῖς	κατὰ τὸν βίον ἔργοις πρέπουσαν·
[1, 8]	τρισχίλιοι δὲ ἐζωγρήθησαν, φεύγει σὺν	τοῖς	καταλειφθεῖσιν εἰς Ἀλεξάνδρειον. (Γαβίνιος δὲ
[1, 0]	ἐτειχίσαντο, καὶ ὡς Νέρων ἐπὶ	τοῖς	Κεστίου πταίσμασι δείσας περὶ τῶν
[1, 27]	τέκνοις ὠμότητα· ταύτην γὰρ συνδήσασθαι	τοῖς	κινδύνοις ὁ Ἀριστόβουλος θέλων οὖσαν
[1, 17]	πλῆθος, ὥστε τὰς ὁδοὺς ἀποφραγῆναι	τοῖς	κρατοῦσιν. Ταύτην τὴν πληγὴν οὐκ
[1, 30]	Πέτραν. Ἐπίστευσεν δ' Ἡρώδης πᾶσιν	τοῖς	λεγομένοις ἐκ τῶν ἑκατὸν ταλάντων·
[1, 25]	καὶ βασιλείας ὅλας ἀνατρέπεσθαι. (Συνῄνει	τοῖς	λεγομένοις Ἡρώδης, καὶ τὴν μὲν
[1, 3]	Τὰ μὲν δὴ πρῶτα διηπίστει	τοῖς	λεγομένοις ὁ Ἀριστόβουλος ἅτε δὴ
[1, 20]	ὡς μὴ γένοιτο πάλιν ὁρμητήριον	τοῖς	λῃσταῖς ἐπὶ τὴν Δαμασκόν, Ἡρώδῃ
[1, 32]	τὰς παρὰ Σαλώμης ἐπιστολὰς ἐν	τοῖς	Λιουίας εὑρηκέναι γράμμασιν, πεπομφέναι δὲ
[1, 9]	ἤδη τὸ Δέλτα περιελθὼν συνέβαλλεν	τοῖς	λοιποῖς Αἰγυπτίοις εἰς μάχην κατὰ
[1, 13]	τινὰς τῶν καλουμένων Ἐλευθέρων ἱππέων	τοῖς	λοιποῖς προέπεμψεν Φασάηλον. (Ὡς δ'
[1, 33]	τοὺς ἐν αὐτῇ συλληφθέντας κολάσαντα	τοῖς	λοιποῖς τὴν ὀργὴν ἀφιέναι. Πείθεται
[1, 26]	καὶ γὰρ οὗτος ὢν ἐν	τοῖς	μάλιστα φίλοις Ἀλεξάνδρῳ καὶ κατὰ
[1, 11]	τάλαντα καὶ διὰ τοῦτο ἐν	τοῖς	μάλιστα φίλος ἦν. Τοὺς δὲ
[1, 26]	μὴν αὐτὸς τοῖς Ὑρκανοῦ καὶ	τοῖς	Μαριάμμης δαίμοσιν· οὐδὲ γὰρ πρέπειν
[1, 1]	ἐτελεύτησεν, μηδὲν πλέον δράσας τοῦ	τοῖς	μεγάλοις ἐπιβαλέσθαι θέμενος εὐκλείας ἐν
[1, 27]	διαπλεύσας εἰς Καισάρειαν τρόπον ἀναιρέσεως	τοῖς	μειρακίοις ἐσκέπτετο. (Παλαιὸς δέ τις
[1, 15]	Ἀντίγονος ἐπολιόρκει τοὺς ἐν Μασάδᾳ,	τοῖς	μὲν ἄλλοις ἐπιτηδείοις διαρκουμένους, σπανίζοντας
[1, 0]	χρήμασιν, ὡς δι' ὑπερβολὴν θορύβων	τοῖς	μὲν ἐν ἐλπίδι κτήσεως τοῖς
[1, 17]	σπαράττων εἷλκεν τοὺς ἔνδοθεν. Καὶ	τοῖς	μὲν πολλοῖς ἐπικατασείων τοὺς ὀρόφους
[1, 0]	καὶ τὰ τῶν ἰδίων χρόνων	τοῖς	μετ' αὐτὸν συνιστάνειν ἐπαίνου καὶ
[1, 21]	Πειραιῶς λιμένα κατεσκεύασεν, ἐν δὲ	τοῖς	μυχοῖς αὐτοῦ βαθεῖς ὅρμους ἑτέρους.
[1, 27]	σφόδρα μὲν ἠχθέσθη Καῖσαρ ἐπὶ	τοῖς	νεανίσκοις, οὐ μὴν ᾤετο δεῖν
[1, 23]	εἰς αὐτοὺς φιλοτιμίαν, ἐπιστάμενος δὲ	τοῖς	νέοις γίνεσθαι τὰς σπουδὰς θράσους
[1, 7]	ἁλώσεως ἡμέραν καθᾶραι τὸ ἱερὸν	τοῖς	νεωκόροις προσέταξεν καὶ τὰς ἐξ
[1, 13]	προσπεσὼν αὐτὸς τὰ ὦτα λωβᾶται	τοῖς	ὀδοῦσιν, ὡς μηδὲ αὖθις ἐν
[1, 1]	τῶν ἐν ἀξιώματι μὴ φέροντος	τοῖς	ὁμοίοις ὑποτετάχθαι, Ὀνίας μὲν εἷς
[1, 14]	Συμβούλοις δ' ἐχρῆτο τῆς ἀναιδείας	τοῖς	ὁμοίως ἀποστερεῖν τὰς Ἀντιπάτρου παρακαταθήκας
[1, 18]	ἀπειλούμενος ἔστιν δ' οὓς καὶ	τοῖς	ὅπλοις ἀνέστειλεν, ἥττης χαλεπωτέραν τὴν
[1, 13]	τοὺς μὲν ἐπιχωρίους ἀφεστῶτας κἀν	τοῖς	ὅπλοις ὄντας καταλαμβάνουσιν, τῷ σατράπῃ
[1, 0]	πρώτας ὁρμὰς ἐπῆλθον οἱ Ἰουδαῖοι	τοῖς	ὅπλοις, (ὅπως τε τὰς περιοίκους
[1, 19]	περισχὼν ἐπολιόρκει, καὶ μέλλοντας ἁλώσεσθαι	τοῖς	ὅπλοις προκατήπειγεν ἡ δίψα τῶν
[1, 4]	Ἕλληνες ἐπαύσαντο πίστεως, διεκρίνοντο ἤδη	τοῖς	ὅπλοις συμπεσόντες. Κρατεῖ δὲ τῇ
[1, 3]	θεάσαιτ' ἂν ἥδιστά σε ἐν	τοῖς	ὅπλοις. (Ταῦτα ἀκούσας ὁ Ἀντίγονος,
[1, 26]	κτείναντα τὸν πατέρα, καὶ παράσχῃ	τοῖς	ὅπλοις χρήσασθαι καὶ ταῖς ἄλλαις
[1, 18]	εἶργον ἀπὸ τοῦ τείχους καὶ	τοῖς	ὀργάνοις ἀντιμηχανώμενον ἀεί τι κώλυμα
[1, 2]	μέρος. Πολλοὺς δὲ πολλαχοῦ κἀν	τοῖς	ὄρεσι προλοχίσας πάσαις κρατεῖ ταῖς
[1, 17]	τοῦ θέρους. Ἐπιθεμένων δὲ ἐν	τοῖς	ὄρεσιν καὶ ταῖς δυσχωρίαις τῶν
[1, 16]	τὸν Ἡρώδην εἰς ταπεινότητα ἐπὶ	τοῖς	παισὶν ἀναιρεῖ καὶ τὴν γυναῖκα
[1, 31]	αὔριον· παρέχω γάρ σου καιρὸν	τοῖς	πανουργεύμασιν. Πρὸς ταῦτα μηδὲν ὑπ'
[1, 21]	ἐνιδρύσατο Καισάρεια. (Κατιδὼν δὲ κἀν	τοῖς	παραλίοις πόλιν ἤδη μὲν κάμνουσαν,
[1, 21]	καὶ Δαμασκῷ θέατρα, Λαοδικεῦσι δὲ	τοῖς	παραλίοις ὑδάτων εἰσαγωγήν, Ἀσκαλωνίταις δὲ
[1, 10]	ἀποδώσοντα λόγον αὐτῷ τε καὶ	τοῖς	πατρίοις νόμοις, οἳ κτείνειν ἀκρίτους
[1, 24]	τιμιωτάτοις μήτε προσιέναι μήτε προσέχειν	τοῖς	περὶ Ἀλέξανδρον. Φοβερὸς δ' ἦν
[1, 18]	εἶχεν κόσμον κατανομιστεύσας Ἀντωνίῳ καὶ	τοῖς	περὶ αὐτὸν ἀνέπεμψεν. Οὐ μὴν
[1, 7]	τῶν ἀλλοφύλων· παρελθὼν γοῦν σὺν	τοῖς	περὶ αὐτὸν ὁ Πομπήιος εἰς
[1, 15]	παρέβαλεν λόγῳ μὲν ὡς βοηθήσων	τοῖς	περὶ Ἰώσηπον, ἔργῳ δ' Ἀντίγονον
[1, 8]	Μάλιχος ἦρχεν καὶ Πειθόλαος, συμμίξαντες	τοῖς	περὶ Μᾶρκον Ἀντώνιον ἡγεμόσιν ὑπήντων
[1, 15]	διαλιπεῖν τὴν χορηγίαν προνοούμενος ἐπέστελλεν	τοῖς	περὶ Σαμάρειαν, ᾠκείωτο δ' ἡ
[1, 21]	καθάπερ Φασηλίταις καὶ Βαλανεώταις καὶ	τοῖς	περὶ τὴν Κιλικίαν πολιχνίοις τὰς
[1, 15]	ἔχρῃζεν φυγῆς, ἀλλ' ἐπεξῄεσαν ἤδη	τοῖς	περὶ τὸν Ἀντίγονον καὶ τὰ
[1, 4]	ἦν τὸν ἀριθμόν, ἀτάκτοις ἐπιπίπτει	τοῖς	περὶ τὸν Ἀντίοχον. Καρτερᾶς δὲ
[1, 32]	Ἐπιβουλεύειν δὲ αὐτὸν ἔλεγεν καὶ	τοῖς	περιοῦσιν ὡς ἐφέδροις τῆς διαδοχῆς·
[1, 0]	οὐδὲν οὔτε ἀποκρυπτόμενος οὔτε προστιθεὶς	τοῖς	πεφωραμένοις. (Ἔπειτα διέξειμι τήν τε
[1, 13]	ἐπιστολὰς κομίζουσιν· οὔτε γὰρ ἑαλωκέναι	τοῖς	πολεμίοις αὐτὰς καὶ περιέχειν οὐκ
[1, 7]	ἁλισκομένου δευτέραν εἶναι καταφυγὴν τοῦτο	τοῖς	πολεμίοις. (Διαποροῦντος δ' ἐπὶ πολὺν
[1, 17]	καὶ κτείνοντος ἀπείρους. Συνεισπίπτει δὲ	τοῖς	πολεμίοις εἴσω, καὶ πᾶσα μὲν
[1, 13]	πολλῶν ἐφρούρει τὰ βασίλεια· καὶ	τοῖς	πολεμίοις ἐπεκδραμὼν ἀσυντάκτοις κατὰ τὸ
[1, 6]	δὲ τὴν δύναμιν ἐπισυλλέξας εἵπετο	τοῖς	πολεμίοις καὶ περὶ τὸν καλούμενον
[1, 27]	ὅστις κατὰ τῶν φιλτάτων πείθῃ	τοῖς	πονηροτάτοις, εἴ γε Φερώρα καὶ
[1, 0]	ἀμφοτέρων διέξειμι, τοὺς δ' ἐπὶ	τοῖς	πράγμασι λόγους ἀνατίθημι τῇ διαθέσει
[1, 0]	συρραγέντων, οἱ μὲν οὐ παρατυχόντες	τοῖς	πράγμασιν, ἀλλ' ἀκοῇ συλλέγοντες εἰκαῖα
[1, 0]	γράφειν, ὅπου καὶ τὸ παρατυχεῖν	τοῖς	πράγμασιν ἐποίει τὴν ἀπαγγελίαν ἐναργῆ
[1, 3]	ὅτε πταίσας ἢ ψευσθεὶς ἐν	τοῖς	προαπαγγέλμασιν, ὃς ἐπειδὴ καὶ τότε
[1, 26]	πρὸς ἡδονὴν αὐτῷ φίλος ἐν	τοῖς	πρώτοις γίνεται· καὶ γὰρ ὁ
[1, 26]	ἐμπόδιος. Μήπω δὲ καλῶς ἐπὶ	τοῖς	πρώτοις ὁ βασιλεὺς κατεσταλμένος εἰς
[1, 18]	ὑπερβολήν· φανερῶς μέν γε συνερρήγνυντο	τοῖς	Ῥωμαίοις ἐπὶ προύπτῳ τῷ θανεῖν,
[1, 7]	εἰργόντων ἄνωθεν, κἂν ἀτέλεστος ἔμεινεν	τοῖς	Ῥωμαίοις ὁ πόνος, εἰ μὴ
[1, 17]	προτεταγμένων, κατὰ χεῖρα μὲν συμπλέκεσθαι	τοῖς	Ῥωμαίοις οὐ σφόδρα θαρροῦντες, πόρρωθεν
[1, 7]	μόνου γὰρ τοῦ σώματος ἀμύνονται	τοῖς	σαββάτοις. Ἤδη δὲ ἀναπεπληρωμένης τῆς
[1, 19]	θράσος ἦρεν ἡ φήμη προσλογοποιοῦσα	τοῖς	σκυθρωποῖς ἀεί τι χαλεπώτερον· ὡς
[1, 32]	διωρίαν. Σοὶ δέ, πάτερ, καὶ	τοῖς	σοῖς ἀγῶσιν ἀπεδήμουν, ἵνα μὴ
[1, 18]	ἀπὸ τῆς βάρεως, προσπίπτει δὲ	τοῖς	Σοσσίου ποσίν. Κἀκεῖνος μηδὲν αὐτὸν
[1, 33]	τοὺς μὲν καθιμήσαντας ἑαυτοὺς ἅμα	τοῖς	σοφισταῖς κατέκαυσε ζῶντας, τοὺς λοιποὺς
[1, 16]	ἐκκεκαθάρθαι φόβων, πλὴν καθόσον οἱ	τοῖς	σπηλαίοις ἐμφωλεύοντες ὑπελείποντο· κἀπὶ τούτοις
[1, 16]	ἀπολύσας αὐτὸς ἐπὶ τοὺς ἐν	τοῖς	σπηλαίοις ἐστράτευσεν. Τὰ δὲ σπήλαια
[1, 16]	τῶν ἐπιτηδείων, ἐπὶ τοὺς ἐν	τοῖς	σπηλαίοις ὥρμητο λῃστάς, οἳ πολλὴν
[1, 18]	Ἐσφάττοντο δὲ παμπληθεῖς ἔν τε	τοῖς	στενωποῖς καὶ κατὰ τὰς οἰκίας
[1, 16]	ἀλκίμους καθιμῶν ἐν λάρναξιν ἐνίει	τοῖς	στομίοις, οἱ δὲ ἀπέσφαττόν τε
[1, 33]	πλῆθος παρακαλεῖ καὶ τὴν ἀπολειφθεῖσαν	τοῖς	στρατιώταις ἀνεγίνωσκεν ἐπιστολήν, ἐν ᾗ
[1, 15]	Σίλωνα ἡγεμόσιν καὶ κατὰ πλῆθος	τοῖς	στρατιώταις ἐδεῖτο μὴ καταλιπεῖν αὐτὸν
[1, 8]	κρύφα μὲν ἀπέπεμψεν, παρὰ δὲ	τοῖς	στρατιώταις ἔλεγεν ἀποδρᾶναι. (Κἀν τούτῳ
[1, 18]	τῆς πολιορκίας τὰς ἁρπαγὰς δικαίως	τοῖς	στρατιώταις ἐπιτρέπειν φαμένου, αὐτὸς ἔφη
[1, 33]	Τούτων δ' οἰχομένων ἐδήλουν ἤδη	τοῖς	στρατιώταις καὶ συνῆγον αὐτοὺς εἰς
[1, 27]	ποτε κἀκείνῳ γένηται μῖσος ἐν	τοῖς	στρατιώταις ὁ τῶν ἀδελφῶν θάνατος·
[1, 20]	γοῦν αὐτῷ τε Καίσαρι καὶ	τοῖς	στρατιώταις παρέστη πολλῷ βραχυτέραν περιεῖναι
[1, 16]	ἔδει διατριβῆς. Διὸ δὴ πρῶτον	τοῖς	στρατιώταις τὰς ἐκ τῶν πεπονημένων
[1, 4]	στρατιᾶς ἥκοντος συνέμισγον οἱ Ἰουδαῖοι	τοῖς	συμμάχοις περὶ Σίκιμα. (Δέχεται δ'
[1, 27]	αὐτόν, ἃ καὶ θανάτου χαλεπώτερα	τοῖς	συνέδροις ἀπέφηνεν. Ἔπειτα μηδενὸς ἀντιλέγοντος
[1, 10]	τῶν λῃστῶν. Ὃ δὴ μάλιστα	τοῖς	Σύροις ἡγεῖτο κεχαρισμένον· ὑμνεῖτο γοῦν
[1, 15]	τοὺς ἀπὸ τοῦ τείχους ἐπέτρεπεν	τοῖς	σφετέροις· οἱ δὲ ταχέως ἅπαντας
[1, 21]	Πρὸς δὲ τοῖς ψυχικοῖς καὶ	τοῖς	σωματικοῖς προτερήμασιν ἐχρήσατο καὶ δεξιᾷ
[1, 13]	Πακόρου φάσκοντος δεῖν αὐτὸν ὑπαντῆσαι	τοῖς	τὰς ἐπιστολὰς κομίζουσιν· οὔτε γὰρ
[1, 21]	τῇ μὲν ἐπαρχίᾳ τὴν πόλιν,	τοῖς	ταύτῃ δὲ πλοιζομένοις τὸν λιμένα,
[1, 6]	τὴν Ἀριστοβούλου οἰκίαν. (Δέος δὲ	τοῖς	τε ἄλλοις τῶν Ἀριστοβούλου διαφόρων
[1, 33]	τὸ λοιπὸν ἀπογνοὺς τὴν σωτηρίαν	τοῖς	τε στρατιώταις ἀνὰ πεντήκοντα δραχμὰς
[1, 11]	Ἀντίπατρος τὴν ἀπειλὴν τοῦ Κασσίου	τοῖς	τε υἱοῖς διεῖλεν εἰσπράττειν τὰ
[1, 15]	ἀναχωρεῖν ἐπειρᾶτο. Ἡρώδης δ' ἐντυγχάνων	τοῖς	τε ὑπὸ τὸν Σίλωνα ἡγεμόσιν
[1, 14]	τὰς ἐκείνου δωρεὰς ἀντιπαρασχεῖν χρῄζουσιν	τοῖς	τέκνοις δυσωπεῖσθαι. Συμβούλοις δ' ἐχρῆτο
[1, 27]	αὐτοῦ καὶ Σαλώμη τὴν ἐπὶ	τοῖς	τέκνοις ὠμότητα· ταύτην γὰρ συνδήσασθαι
[1, 8]	ἤδη δὲ παρῆν ἀπ' Αἰγύπτου	τοῖς	τῇδε θορύβοις ἠπειγμένος, ἐπὶ τινὰς
[1, 17]	τείχους πλησίον, αὐτὸς μὲν πεποιθὼς	τοῖς	τῆς συγκλήτου δόγμασιν, δι' ὧν
[1, 24]	τὰ τοῦ βασιλέως προστάγματα, παραγγείλαντος	τοῖς	τιμιωτάτοις μήτε προσιέναι μήτε προσέχειν
[1, 11]	τόν τε υἱὸν ὁμηρεύοντα παρὰ	τοῖς	Τυρίοις ὑπεξαγαγεῖν ἔγνω λάθρα καὶ
[1, 10]	προσίστατο, λέγοντες ὡς Ἀντιπάτρῳ καὶ	τοῖς	υἱοῖς αὐτοῦ παραχωρήσας τῶν πραγμάτων
[1, 23]	αὐτοῦ τεταραγμένον καὶ μεῖζόν τι	τοῖς	υἱοῖς βασιλείας παρασχόντι τὴν ὁμόνοιαν,
[1, 23]	τῶν διαβολῶν Ἡρώδης ὥσπερ ἐπιτείχισμα	τοῖς	υἱοῖς κατάγει τὸν ἐκ τῆς
[1, 23]	γὰρ βασιλείαν, ἀλλὰ τιμὴν βασιλείας	τοῖς	υἱοῖς παραδίδωμι, καὶ τῶν μὲν
[1, 12]	λάβῃ, συγκατασκευάζειν δὲ τὴν ἀρχὴν	τοῖς	ὑπ' αὐτοῦ κατασταθεῖσιν τετράρχαις. (Πρὸ
[1, 33]	λοιποὺς δὲ τῶν συλληφθέντων παρέδωκεν	τοῖς	ὑπηρέταις ἀνελεῖν. (Ἔνθεν αὐτοῦ τὸ
[1, 26]	προτείνων. Τιμωρήσειν γε μὴν αὐτὸς	τοῖς	Ὑρκανοῦ καὶ τοῖς Μαριάμμης δαίμοσιν·
[1, 17]	ἧς ὥρμηντο, τοῦ δὲ προσκειμένου	τοῖς	ὑστάτοις καὶ κτείνοντος ἀπείρους. Συνεισπίπτει
[1, 0]	Ῥωμαίους πολεμήσας τὰ πρῶτα καὶ	τοῖς	ὕστερον παρατυχὼν ἐξ ἀνάγκης· (γενομένου
[1, 11]	φονέα τοῦ πατρὸς ἀντεπιστείλας καὶ	τοῖς	ὑφ' ἑαυτὸν χιλιάρχοις λάθρα προσέταξεν
[1, 24]	προσβλέπειν ἡμέρως, εἶναι δὲ καὶ	τοῖς	φίλοις ἀπηνέστατος· πολλοῖς γοῦν αὐτῶν
[1, 33]	πολλὰ χρήματα τοῖς ἡγεμόσι καὶ	τοῖς	φίλοις. (Αὐτὸς δὲ ὑποστρέφων εἰς
[1, 20]	ἐξέτασιν εἱστίασέν τε σὺν ἅπασιν	τοῖς	φίλοις· μεθ' οὓς καὶ τῇ
[1, 0]	πολέμους, τούτων μὲν κάθηνται κριταὶ	τοῖς	φιλοτιμουμένοις ἐπηρεάζοντες, ὧν εἰ καὶ
[1, 11]	παρασκευήν, τῷ δὲ ὄντι προειπεῖν	τοῖς	χιλιάρχοις ἐξελθεῖν ἐπὶ τὴν ἐνέδραν.
[1, 21]	τοξότην εὐστοχώτατον ἰδόντες. Πρὸς δὲ	τοῖς	ψυχικοῖς καὶ τοῖς σωματικοῖς προτερήμασιν
[1, 7]	γὰρ τοῦ σώματος ἀμύνονται τοῖς	σαββάτοις.	Ἤδη δὲ ἀναπεπληρωμένης τῆς φάραγγος
[1, 19]	ἢ χερσὶν πεποιθότες ὅσον ταῖς	αὐτομάτοις	ἡμῶν συμφοραῖς ἧκον· σφαλερὰ δ'
[1, 1]	τῶν κεφαλαίων ἐποιησάμην. ~(Στάσεως τοῖς	δυνατοῖς	Ἰουδαίων ἐμπεσούσης καθ' ὃν καιρὸν
[1, 16]	αὐτὸν μετὰ πολλῆς δυνάμεως προσπολεμοῦντα	Σαμοσάτοις,	πόλις δ' ἐστὶν Εὐφράτου πλησίον
[1, 27]	κατὰ τῶν φιλτάτων πείθῃ τοῖς	πονηροτάτοις,	εἴ γε Φερώρα καὶ Σαλώμης
[1, 21]	πᾶσαν ἀνέκτισεν λευκῷ λίθῳ καὶ	λαμπροτάτοις	ἐκόσμησεν βασιλείοις, ἐν ᾗ μάλιστα
[1, 7]	μετακτισθεῖσάν τε ὑφ' Ἡρώδου βασιλέως	λαμπροτάτοις	κατασκευάσμασιν καὶ μετονομασθεῖσαν Καισάρειαν. Ἃς
[1, 13]	ἔκτισεν τὸ χωρίον καὶ βασιλείοις	πολυτελεστάτοις	ἐκόσμησεν καὶ ἀκρόπολιν ὀχυρωτάτην ἀνεδείματο
[1, 21]	ἐπλήρωσεν δὲ τὸν περίβολον βασιλείοις	πολυτελεστάτοις,	ὡς μὴ μόνον τὴν ἔνδον
[1, 17]	ὥρμηντο, τοῦ δὲ προσκειμένου τοῖς	ὑστάτοις	καὶ κτείνοντος ἀπείρους. Συνεισπίπτει δὲ
[1, 24]	τοῦ βασιλέως προστάγματα, παραγγείλαντος τοῖς	τιμιωτάτοις	μήτε προσιέναι μήτε προσέχειν τοῖς
[1, 15]	ἀμυνούμενος, δώσων δὲ καὶ τοῖς	διαφορωτάτοις	ἀμνηστίαν. Ἐπεὶ δὲ ἀντιπαρηγοροῦντες οἱ
[1, 3]	θεοῦ μέγαν ὀφθαλμὸν ἐπ' ἔργοις	ἀθεμίτοις	λήσειν ἔμελλον, ἀλλά με ταχεῖα
[1, 4]	μυρία δ' ἦν τὸν ἀριθμόν,	ἀτάκτοις	ἐπιπίπτει τοῖς περὶ τὸν Ἀντίοχον.
[1, 13]	βασίλεια· καὶ τοῖς πολεμίοις ἐπεκδραμὼν	ἀσυντάκτοις	κατὰ τὸ προάστειον πλείστους μὲν
[1, 17]	θαρροῦντες, πόρρωθεν δὲ χερμάσιν καὶ	παλτοῖς	ἔβαλλον, ὥστε συχνοὺς κατατιτρώσκειν. Ἐν
[1, 24]	ἑαυτοῦ θυγατέρων ἐπὶ προικὶ τριακοσίοις	ταλάντοις.	Ἀλλ' ἀπέδρα Φερώρας τὸν βασιλικὸν
[1, 11]	πόλεων ἀπώλειαν Ἀντίπατρος ταχέως ἑκατὸν	ταλάντοις	θεραπεύσας Κάσσιον. (Οὐ μὴν Μάλιχος
[1, 2]	ἀνίστησι τῆς πολιορκίας πείσας τριακοσίοις	ταλάντοις	καὶ δὴ καὶ ξενοτροφεῖν πρῶτος
[1, 26]	καὶ εὐεργέτην καλῶν πεντήκοντα δωρεῖται	ταλάντοις.	Ὁ δὲ τὴν ἀκριβῆ φήμην
[1, 6]	ταῖς αὐτογράφοις ἐπιστολαῖς, ἠνάγκαζεν αὐτὸν	ἑκάστοις	γράφειν ἐκχωρεῖν, ποιεῖ μὲν τὰ
[1, 10]	ἀπειλητὴς ἅμα καὶ σύμβουλος ὢν	ἑκάστοις,	ὅτι τὰ μὲν Ὑρκανοῦ φρονοῦντες
[1, 18]	τῶν ἰδίων χρημάτων τοὺς μισθοὺς	ἑκάστοις.	Οὕτως τε τὴν λοιπὴν ἐξωνησάμενος
[1, 0]	Κἀγὼ μὲν ἀναλώμασι καὶ πόνοις	μεγίστοις	ἀλλόφυλος ὢν Ἕλλησί τε καὶ
[1, 21]	τὸν πλοῦτον δαψιλῆ· πόρρωθεν δὲ	μεγίστοις	ἀναλώμασιν ὑδάτων πλῆθος εἰσήγαγεν καὶ
[1, 21]	Τοῦτο δὲ πύργοις τε διείληπται	μεγίστοις,	ὧν ὁ προύχων καὶ περικαλλέστατος
[1, 24]	καὶ μετρίως παρρησιασαμένου μέγιστα τοῖς	ἐλαχίστοις	προσεπλάττετο. Καθίει δ' Ἀντίπατρος ἀεὶ
[1, 0]	ἱδρώσαντες οἶμαι ταπεινουμένου τοῦ κατορθώματος	αὐτοῖς	ἀδοξοῦσιν. (Οὐ μὴν ἐγὼ τοῖς
[1, 13]	Πάρθοις, ὅτι τε προλοχίζοιντο μὲν	αὐτοῖς	αἱ νύκτες ὑπὸ τῶν βαρβάρων
[1, 28]	κηδεμονικώτερος καὶ μετ' ἐμὲ ἡγεμόνας	αὐτοῖς	ἀπολιπεῖν τοὺς ἐμοὶ φιλτάτους. Ἐγγυῶ
[1, 8]	(Μετ' οὐ πολύ γε μὴν	αὐτοῖς	ἀρχὴ γίνεται θορύβων Ἀριστόβουλος ἀποδρὰς
[1, 13]	Ἀντίγονος τὰς πλείστας τῶν παρ'	αὐτοῖς	γυναικῶν ἐν ταῖς πεντακοσίαις καθοσιώσειεν
[1, 18]	δὲ τῶν ὑπονόμων ἐν μέσοις	αὐτοῖς	ἐξαπίνης ἐφαίνοντο, καὶ πρὶν κατασεισθῆναί
[1, 13]	ἐπιβουλὴν καλύπτοντι· δῶρα γοῦν δοὺς	αὐτοῖς	ἔπειτα ἀναχωροῦντας ἐλόχα. Τοῖς δ'
[1, 3]	ψυχὴν καθέξεις; Μέχρι τοῦ δ'	αὐτοῖς	ἐπισπείσω κατὰ μέρος τοὐμὸν αἷμα;
[1, 4]	Γαλααδίτας καὶ Μωαβίτας φόρον τε	αὐτοῖς	ἐπιτάξας ἀνέστρεψεν ἐπὶ Ἀμαθοῦν. Θεοδώρου
[1, 15]	αὐτὸς εἰς τὴν χώραν τοσαύτην	αὐτοῖς	ἐπιτηδείων ἀφθονίαν ἐκόμισεν, ὡς πάσας
[1, 1]	δὲ καταφυγόντες πρὸς Ἀντίοχον ἱκέτευσαν	αὐτοῖς	ἡγεμόσι χρώμενον εἰς τὴν Ἰουδαίαν
[1, 25]	λύσειεν τὸν γάμον, ὄντων μὲν	αὐτοῖς	ἤδη καὶ τέκνων, στεργομένης δ'
[1, 31]	τῆς σωτηρίας ἐφόδια. (Φραξάμενος οὖν	αὐτοῖς	ἧκεν εἰς τὸ βασίλειον δίχα
[1, 16]	τὰ σπήλαια καὶ τοὺς ἐν	αὐτοῖς	Ἡρώδης· καταλιπὼν δὲ τοῦ στρατοῦ
[1, 10]	ταῖς πόλεσιν Ἡρώδης ὡς εἰρήνην	αὐτοῖς	καὶ τὰς κτήσεις ἀνασεσωκώς. Γίνεται
[1, 13]	τὴν ἐπιορκίαν καὶ τὸ ἄπιστον	αὐτοῖς	καταρωμένους. (Ἐν δὲ τούτῳ καὶ
[1, 17]	ἐγείρειν χώματα καὶ πύργους ἐποικοδομεῖν	αὐτοῖς	κελεύει, καταλιπὼν δὲ τοὺς ἀνυτικωτάτους
[1, 25]	θυγατρὶ δείσας. Γίνεται δὲ βοηθὸς	αὐτοῖς	μάλα προμηθὴς καὶ τέχνῃ τὴν
[1, 19]	κατατρέχων, ὡς ἀνακαλέσασθαι τὴν μίαν	αὐτοῖς	νίκην πολλάκις. Ἀμυνομένῳ δὲ τοὺς
[1, 4]	συνεχὴς δὲ πρὸς Ἀλέξανδρον ἦν	αὐτοῖς	ὁ πόλεμος, μέχρι πλείστους ἀποκτείνας
[1, 0]	τῶν Ἰουδαίων, ὅπως τε ἐπανέστησαν	αὐτοῖς	οἱ τύραννοι, καὶ τὰς τούτων
[1, 0]	καταψεύδονται τῶν πραγμάτων, περιέχει δὲ	αὐτοῖς	ὅπου μὲν κατηγορίαν ὅπου δὲ
[1, 12]	ἦν γὰρ δὴ καὶ ξένος	αὐτοῖς	πατρῷος δεχθεὶς ὑπ' Ἀντιπάτρου φιλοφρόνως
[1, 19]	καὶ πολὺ συγκροτήσας ἱππικὸν ἐπαφίησιν	αὐτοῖς	περὶ Διόσπολιν ἐκράτησέν τε καίτοι
[1, 1]	ἕκτον, ἡ φιλοτιμία δ' ἦν	αὐτοῖς	περὶ δυναστείας ἑκάστου τῶν ἐν
[1, 6]	προεῖχεν ὁ Ἀριστόβουλος. Γενομένης δὲ	αὐτοῖς	περὶ τῶν ὅλων συμβολῆς περὶ
[1, 16]	ἀδελφῶν ἐπέστελλεν τῆς τε ἀγορᾶς	αὐτοῖς	ποιεῖσθαι πρόνοιαν καὶ τειχίζειν Ἀλεξάνδρειον.
[1, 16]	Ἀντώνιον. Γίνεται γοῦν ἐπελθὼν τέλος	αὐτοῖς	τῆς πολιορκίας, πολλοὺς μὲν τῶν
[1, 33]	ἐν κόσμῳ, πεντακόσιοι δὲ ἐπ'	αὐτοῖς	τῶν οἰκετῶν καὶ ἀπελευθέρων ἀρωματοφόροι.
[1, 6]	περὶ τὸν καλούμενον Παπυρῶνα συμβαλὼν	αὐτοῖς	ὑπὲρ ἑξακισχιλίους κτείνει, μεθ' ὧν
[1, 27]	Προκαθίζουσίν τε οἱ ἡγεμόνες γραφὲν	αὐτοῖς	ὑπὸ Καίσαρος, Σατορνῖνός τε καὶ
[1, 12]	αἰγιαλὸν Ἡρώδης σὺν Ὑρκανῷ μήθ'	ἑαυτοῖς	ἀπωλείας αἰτίους μήτε τῇ πατρίδι
[1, 19]	ἀνθρώποις πλέον ἢ τὴν ἐν	ἑαυτοῖς	βλάβην ἐπιφέρεται· λοιμοῦ μὲν γὰρ
[1, 27]	ἐπ' Ἀντιπάτρῳ καταλείπουσι μόνῳ, τὸν	ἑαυτοῖς	εὐμεταχείριστον αἱρούμενοι βασιλέα. Σκέψαι μέντοι
[1, 4]	φυγῆς ὁ Ἀλεξάνδρου θάνατος κατέστη.	Τοιούτοις	ἔργοις ὀψὲ καὶ μόλις ἡσυχίαν
[1, 0]	ἄτοπον ἡγησάμενος περιιδεῖν πλαζομένην ἐπὶ	τηλικούτοις	πράγμασι τὴν ἀλήθειαν, καὶ Πάρθους
[1, 25]	ἔφη, πῶς ἂν αὐτὸν ἐξαιτήσαιτο	τοσούτοις	ἐνεχόμενον ἐγκλήμασιν, ἐξ ὧν σαφῶς
[1, 33]	νοσήματα λέγειν. Ὁ δὲ παλαίων	τοσούτοις	πάθεσιν ὅμως τοῦ ζῆν ἀντείχετο
[1, 6]	τιμῆς ὥσπερ ἀδελφὸν βασιλέως. Ἐπὶ	τούτοις	διαλλαγέντες ἐν τῷ ἱερῷ καὶ
[1, 21]	ἐν αὐτῷ παρέσχεν εὐνομίαν. (Ἐπὶ	τούτοις	δωρησαμένου τοῦ Καίσαρος αὐτὸν ἑτέρας
[1, 16]	τοῖς σπηλαίοις ἐμφωλεύοντες ὑπελείποντο· κἀπὶ	τούτοις	ἔδει διατριβῆς. Διὸ δὴ πρῶτον
[1, 32]	οἶκον, ἄλλα τε πολλὰ πρὸς	τούτοις	εἰπὼν καὶ ἀποδείξας καταπαύει τὸν
[1, 31]	ἐπ' αὐτῷ μόνῳ σαλεύουσαν. Πείθεται	τούτοις,	ἐνῆγεν γὰρ τὸ δαιμόνιον, καὶ
[1, 22]	Εὐφράτην ὁμοεθνεῖς. Καὶ εἴ γε	τούτοις	ἐπείσθη παραινοῦσιν μὴ διαβῆναι πρὸς
[1, 27]	οἱ δύο πρεσβευταὶ γίνονται, καὶ	τούτοις	ἕτεροί τινες ἠκολούθησαν. Οὐολούμνιος δὲ
[1, 24]	ὡς ἀπολογούμενος Ἀντίπατρος ὑπὲρ αὐτοῦ.	(Τούτοις	Ἡρώδης ἐξαγριούμενος ὅσον ὑφῄρει καθ'
[1, 27]	ὦσιν δρασμὸν βεβουλευμένοι, κολάζειν μετριώτερον.	(Τούτοις	Ἡρώδης πείθεται, καὶ παραγενόμενος εἰς
[1, 10]	ἐπισείσειεν αὐτῷ σκιὰν ἀδικήματος. Πείθεται	τούτοις	Ἡρώδης ὑπολαβὼν εἰς τὰς ἐλπίδας
[1, 23]	εὐθέως. Αἱ διαλλαγαὶ δ' ἐπὶ	τούτοις	ἦσαν, ὥστε ἐκείνους μὲν τῷ
[1, 31]	Ἀντιπάτρου τῆς διαθήκης ἐξήλειψεν. ~(Ἐπὶ	τούτοις	καὶ Βάθυλλος εἰς τοὺς ἐλέγχους
[1, 24]	κυνηγοῦντα κτείνας εἰς Ῥώμην ἀποδρᾶναι.	Τούτοις	καίπερ οὐ πιθανοῖς οὖσιν ἀλλ'
[1, 3]	βασιλείας ἔχων, παρὸν αὐτὴν κατασχεῖν.	(Τούτοις	κατὰ μικρὸν ἄκων ἐπίστευσεν ὁ
[1, 10]	οἳ κτείνειν ἀκρίτους οὐκ ἐφιᾶσιν.	(Τούτοις	κατὰ μικρὸν Ὑρκανὸς ἐξεκαίετο καὶ
[1, 27]	Σαλώμης καταγνοὺς πολλάκις θάνατον πιστεύεις	τούτοις	κατὰ τῶν τέκνων, οἵ σε
[1, 28]	ἄν τις, ὅσον ἴσχυσεν ἐν	τούτοις	κολακεύων Ἀντίπατρος, ἐκ τοῦ Σαλώμην
[1, 33]	ἀπολαύσουσιν μετὰ τὴν τελευτήν. (Ἐπὶ	τούτοις	ὁ βασιλεὺς δι' ὑπερβολὴν ὀργῆς
[1, 33]	αἰδοίου σηπεδὼν σκώληκας γεννῶσα, πρὸς	τούτοις	ὀρθόπνοια καὶ δύσπνοια καὶ σπασμοὶ
[1, 33]	Σεπφεραίου καὶ Ματθίας ἕτερος Μαργάλου.	Τούτοις	οὐκ ὀλίγοι προσῄεσαν τῶν νέων
[1, 19]	ἐὰν μὴ προπετείᾳ τινὶ βλαβῆτε.	(Τούτοις	παρακροτήσας τὸν στρατὸν ὡς ἑώρα
[1, 25]	γενώμεθα τῆς ἀλλήλων ὀργῆς διάδοχοι.	(Τούτοις	περικομπήσας καίπερ παρατεταγμένον Ἡρώδην ὑπάγεται·
[1, 5]	καὶ τοὺς νόμους ἀκριβέστερον ἀφηγεῖσθαι.	Τούτοις	περισσὸν δή τι προσεῖχεν ἡ
[1, 21]	εἰς αὐτὴν οἰκήτορας, γῆν δὲ	τούτοις	προσνείμας λιπαρωτάτην καὶ ἐν μέσῳ
[1, 8]	Ἄραψ τριακόσια δοῦναι τάλαντα, κἀπὶ	τούτοις	Σκαῦρος ἐξῆγεν τῆς Ἀραβίας τὴν
[1, 23]	τῶν ἐμῶν υἱῶν· καὶ γὰρ	τούτοις	συμφέρει κρατεῖν ἐμὲ κἀμοὶ τούτους
[1, 32]	πιστότερα, ταῦτα ἀπολογία μοι μόνη,	τούτοις	τῆς εἰς σὲ φιλοστοργίας τεκμηρίοις
[1, 20]	Ἵππον καὶ Σαμάρειαν, πρὸς δὲ	τούτοις	τῶν παραλίων Γάζαν καὶ Ἀνθηδόνα
[1, 13]	Ἀντίγονον, καταλῦσαι δὲ τὸν Ὑρκανόν.	Τούτοις	ὑπαχθεὶς Πάκορος αὐτὸς μὲν ᾔει
[1, 10]	φθονερὸν πάθος, ὁ δὲ ἐπὶ	τούτοις	Ὑρκανοῦ καὶ Ἀντιπάτρου κατηγόρει παρελθών,
[1, 20]	ποιεῖν, ὡς μὴ ζητοίης Ἀντώνιον.	(Τούτοις	φιλοφρονησάμενος τὸν βασιλέα καὶ περιθεὶς
[1, 26]	τὰ ξίφη. Λαβὼν δ' ἐπὶ	τούτοις	χρημάτων πλῆθος ἐπαινέτης ἦν Ἀντιπάτρου
[1, 24]	ἕως ἂν ὁ πειθόμενος ᾖ.	(Τούτοις	ὡς πατέρα πείσαντες ταχέως τὸν
[1, 7]	δέει προσηγάγετο. Ἐν δὲ τοῖς	αἰχμαλώτοις	ἐλήφθη καὶ ὁ Ἀριστοβούλου πενθερός,
[1, 26]	ἡδονὴν αὐτῷ φίλος ἐν τοῖς	πρώτοις	γίνεται· καὶ γὰρ ὁ βασιλεὺς
[1, 26]	Μήπω δὲ καλῶς ἐπὶ τοῖς	πρώτοις	ὁ βασιλεὺς κατεσταλμένος εἰς ἀνήκεστον
[1, 25]	φανείη, μελαίνῃ τε ἐσθῆτι καὶ	δακρύοις	προσπίπτει τοῖς Ἡρώδου ποσίν, ὡς
[1, 6]	φρουράρχων ἐχόντων μόναις πειθαρχεῖν ταῖς	αὐτογράφοις	ἐπιστολαῖς, ἠνάγκαζεν αὐτὸν ἑκάστοις γράφειν
[1, 24]	καὶ τοῦ δευτερεύειν νεμεσῶν τοῖς	ἀδελφοῖς.	Ἀλλ' ὁ μὲν ποικιλώτατος ὢν
[1, 24]	ἀκηκοέναι προσποιουμένους. ~(Συναπῄει δὲ τοῖς	ἀδελφοῖς	ἡ στάσις, καὶ χείρους τὰς
[1, 2]	βοηθήσων τῇ μητρὶ καὶ τοῖς	ἀδελφοῖς,	καὶ προσβαλὼν τῷ φρουρίῳ τὰ
[1, 28]	ἐπισταμένων, ὅτι τὰς διαβολὰς τοῖς	ἀδελφοῖς	πάσας ἐπισυντάξειεν οὗτος, ὑποικούρει δὲ
[1, 4]	ἥκοντος συνέμισγον οἱ Ἰουδαῖοι τοῖς	συμμάχοις	περὶ Σίκιμα. (Δέχεται δ' ἑκατέρους
[1, 21]	λαμπράν, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἔξωθεν	τοίχοις	καὶ θριγκοῖς καὶ στέγαις περικεχύσθαι
[1, 11]	τῷ δὲ ὄντι προειπεῖν τοῖς	χιλιάρχοις	ἐξελθεῖν ἐπὶ τὴν ἐνέδραν. Κἀκεῖνοι
[1, 11]	ἀντεπιστείλας καὶ τοῖς ὑφ' ἑαυτὸν	χιλιάρχοις	λάθρα προσέταξεν Ἡρώδῃ βοηθεῖν εἰς
[1, 33]	δύναμις ὡπλισμένη τοῖς ἡγεμόσιν καὶ	ταξιάρχοις	ἀκολουθοῦντες ἐν κόσμῳ, πεντακόσιοι δὲ
[1, 26]	καὶ Τυράννῳ λάθρα διαλέγοιντο τοῖς	ἱππάρχοις	μέν ποτε τοῦ βασιλέως γενομένοις,
[1, 21]	λιμένα κατεσκεύασεν, ἐν δὲ τοῖς	μυχοῖς	αὐτοῦ βαθεῖς ὅρμους ἑτέρους. (Καθάπαν
[1, 25]	θρόνῳ τε χρυσῷ διαλίθῳ καὶ	εὐνούχοις	καὶ παλλακίδι, ἥτις ἐκαλεῖτο Παννυχίς,
[1, 21]	διηνεκέσιν ἐδωρήσατο προσόδους κατατάξας, ὥσπερ	Κῴοις,	ἵνα μηδέποτε ἐκλείπῃ τὸ γέρας.
[1, 32]	καὶ παρώξυνεν κατὰ σοῦ; Βασιλείας	ἐλπίς;	Ἀλλ' ἐβασίλευον. Ὑπόνοια μίσους; Οὐ
[1, 31]	τοῦ βασιλέως ἀπειλήν, ὑπελείπετο δὲ	ἐλπὶς	ἱλαρωτέρα, τάχα μὲν μηδὲν πεφωρᾶσθαι,
[1, 19]	ἡμῶν συμφοραῖς ἧκον· σφαλερὰ δ'	ἐλπὶς	οὐκ ἐξ οἰκείας ἰσχύος ἀλλ'
[1, 15]	εὐεργεσίας ἀμοιβή, πλείστους γε μὴν	ἐλπὶς	ὡς ἐκ βασιλέως βεβαίου, δυσκίνητός
[1, 5]	προσκείμενον, πάλαι μέν, ὡς ἔφην,	βᾶρις	ὀνομαζόμενον, αὖθις δὲ ταύτης τυχὸν
[1, 7]	καὶ τὴν Ἰουδαίαν καὶ τὰ	μέχρις	Αἰγύπτου καὶ Εὐφράτου Σκαύρῳ διέπειν
[1, 16]	τῶν τειχῶν ὡς πολέμιον ἠμύνατο,	μέχρις	αἰδούμενος Μαχαιρᾶς εἰς Ἀμμαοῦντα πρὸς
[1, 18]	Ἀντωνίῳ. Τοῦτον μὲν οὖν φιλοψυχήσαντα	μέχρις	ἐσχάτου διὰ ψυχρᾶς ἐλπίδος ἄξιος
[1, 18]	Ὧν γενομένη κυρία καὶ προπέμψασα	μέχρις	Εὐφράτου τὸν Ἀντώνιον ἐπιστρατεύοντα Πάρθοις
[1, 12]	γυναῖκα τῶν ἐπιχωρίων οὐκ ἄσημον,	Δωρὶς	ἐκαλεῖτο, ἐξ ἧς ἐγέννησεν Ἀντίπατρον,
[1, 22]	γαμετήν, γένος ἦν ἐξ Ἱεροσολύμων	Δωρὶς	ὄνομα, γαμεῖ Μαριάμμην τὴν Ἀλεξάνδρου
[1, 8]	Ἱεριχοῦντα κεκλήρωτο, καὶ τῷ πέμπτῳ	Σέπφωρις	ἀπεδείχθη πόλις τῆς Γαλιλαίας. Ἀσμένως
[1, 28]	ἀτέκνους, ἀνεψιάν τε καὶ ἀδελφιδῆν.	Χωρὶς	δὲ τούτων δύο ἀδελφὰς Ἀλεξάνδρου
[1, 30]	ταῦτα μηνύει. (Τὰς δὲ δούλας	χωρὶς	ἑκάστην Ἡρώδης ἐβασάνιζεν. Ἐρρήθη δὲ
[1, 33]	προσίεσθαι. Τῆς νόσου δ' ἦν	ἐπίτασις	ζῶν Ἀντίπατρος, ὃν οὐκ ἐν
[1, 4]	γὰρ ἐν ταῖς εὐωχίαις αὐτῶν	στάσις	ἅπτεται. Καὶ δοκεῖ μὴ ἂν
[1, 12]	δὲ ἀναχωρήσαντος ἐκ Συρίας πάλιν	στάσις	ἐν Ἱεροσολύμοις γίνεται Ἕλικος μετὰ
[1, 24]	~(Συναπῄει δὲ τοῖς ἀδελφοῖς ἡ	στάσις,	καὶ χείρους τὰς ἐπ' ἀλλήλοις
[1, 0]	πατρίδος συμφοραῖς. Ὅτι γὰρ αὐτὴν	στάσις	οἰκεία καθεῖλεν, καὶ τὰς Ῥωμαίων
[1, 7]	(Διαποροῦντος δ' ἐπὶ πολὺν χρόνον	στάσις	τοῖς ἔνδον ἐμπίπτει, τῶν μὲν
[1, 33]	συμφοραῖς αὐτῷ καὶ δημοτική τις	ἐπανάστασις.	Δύο ἦσαν σοφισταὶ κατὰ τὴν
[1, 5]	δὲ ἐκπέμψασα ἐπὶ Δαμασκὸν στρατιάν,	πρόφασις	δ' ἦν Πτολεμαῖος ἀεὶ θλίβων
[1, 31]	ἀνήνεγκεν τάλαντα, καὶ τούτων μεγίστη	πρόφασις	ἦν ἡ πρὸς Συλλαῖον δίκη.
[1, 23]	δ' αὐτῶν ταῖς ἡλικίαις ἡ	διάθεσις.	Καὶ ἐπειδὴ γάμων ἔχοντες ὥραν
[1, 3]	ἐνῆγεν δ' ἡ τοῦ ἀδελφοῦ	διάθεσις	μηδὲν ὑποπτεύειν πονηρόν, ἐχώρει μετὰ
[1, 23]	γὰρ Ἀντίπατρος ἡ τοῦ μίσους	ὑπόθεσις.	Ἀλλ' εἴς γε τὸ φανερὸν
[1, 25]	γὰρ τεσσάρων βίβλων οὗτος ἦν	ὑπόθεσις.	Ὃς κατιδὼν τό τε τοῦ
[1, 21]	ῥίζας ἀνατέλλουσιν αἱ πηγαί· καὶ	γένεσις	μέν, ὡς ἔνιοι δοκοῦσιν, ἔνθεν
[1, 13]	ἔπειτα ἀναχωροῦντας ἐλόχα. Τοῖς δ'	αἴσθησις	γίνεται τῆς ἐπιβουλῆς καταχθεῖσιν εἴς
[1, 29]	νυκτερινοί, τήν τε ὁμόνοιαν ἡ	παρατήρησις	ἐπέτεινεν. Ἠγνόει δὲ οὐδὲν Σαλώμη
[1, 22]	ἱμέροις, δεινὴ δὲ τὰς γυναῖκας	ἀγανάκτησις	εἰσῄει, καὶ πρὸς ὃ μάλιστα
[1, 3]	δεδεμένην. (Περιέρχεται δὲ αὐτῶν ἡ	τίσις	εἰς τὸν ἀδελφὸν Ἀντίγονον, ὃν
[1, 31]	ἦν οὐδ' ἐκ τῶν περιεχόντων	ἀνάδυσις,	καὶ σαφὲς μὲν οὐδὲ ἐκεῖ
[1, 31]	ἐπὶ διαμαρτίᾳ τῆς ἐπιβουλῆς ἡ	σύγχυσις	καὶ οὐ Φερώραν κλαίοντος, ἀλλὰ
[1, 11]	δ' αὐτὸν ἡ τῆς σωτηρίας	ἀπόγνωσις	ἐνθυμεῖσθαι καὶ μείζονα· τό τε
[1, 32]	γὰρ ἐστεργόμην; Φόβος ἐκ σοῦ	τις	ἄλλος· ἀλλὰ μὴν σὲ τηρῶν
[1, 33]	τύχῃ δεξιᾷ χρησάμενος, εἰ καί	τις	ἄλλος, ὅστις κατεκτήσατο βασιλείαν ἰδιώτης
[1, 19]	τὰς ψυχὰς ἔχουσιν, οὐδὲ περιόψεταί	τις	Ἄραβα τῶν ἑαυτοῦ ἀγαθῶν δεσπότην
[1, 24]	διαβολῶν ἦσαν ὠκύτεραι. Κατηγορεῖτο γοῦν	τις	ἄρτι κατηγορήσας, καὶ τῷ πρὸς
[1, 31]	δὲ εἰς Κελένδεριν κατέπλει, λαμβάνει	τις	αὐτὸν ἔννοια τῶν περὶ τὴν
[1, 31]	ἤδη δὲ καὶ φόβος ἐπῄει	τις	αὐτὸν τῶν τετελεσμένων, μή ποτε
[1, 19]	δ' οὐδεὶς ἐπεξῄει, δεινὴ γάρ	τις	αὐτοὺς κατάπληξις εἶχε καὶ πρὸ
[1, 33]	καλὸν εἶναι λέγοντες, εἰ καί	τις	γένοιτο κίνδυνος, ὑπὲρ τοῦ πατρίου
[1, 21]	ἰσομήκει στοᾷ. (Ταῦτα μὲν ἄν	τις	εἴποι ἴδια τῶν εὖ παθόντων
[1, 24]	Ἀντιπάτρου βίον οὐκ ἂν ἥμαρτέν	τις	εἰπὼν κακίας μυστήριον· τοὺς δὲ
[1, 31]	Ἀντίπατρος· οὔτε δὲ προεπέμφθη λαμπρότερόν	τις	ἐκείνου πλέοντος ἐπὶ Ῥώμης οὔτε
[1, 17]	τὸ βαλανεῖον εἰσελθεῖν ἐναντίον αὐτοῦ	τις	ἐκτρέχει τῶν πολεμίων ξιφήρης, ἔπειτα
[1, 32]	τοιοῦτον ἠσέβησαν, οἷον Ἀντίπατρος; Ἢ	τίς	ἔλεγχος ἠνέχθη κατ' αὐτῶν, ἡλίκος
[1, 30]	τῶν ἐλευθέρων ἐβασάνιζεν. Ἐβόα δέ	τις	ἐν ταῖς ἀλγηδόσιν θεὸς ὁ
[1, 3]	παντὸς ἀντέχει. (Θαυμάσαι δ' ἄν	τις	ἐν τούτῳ καὶ Ἰούδαν, Ἐσσαῖος
[1, 32]	κοίτης εἰσάγων καὶ μή μέ	τις	ἐνεδρεύοι περιβλέπων· οὗτος ὁ ταμίας
[1, 32]	ἐπίβουλον διέφυγον. Ἀλλ' ἐπεὶ δαίμων	τις	ἐξερημοῖ τὸν ἐμὸν οἶκον καί
[1, 33]	ταῖς συμφοραῖς αὐτῷ καὶ δημοτική	τις	ἐπανάστασις. Δύο ἦσαν σοφισταὶ κατὰ
[1, 16]	θάνατον. Ἔνθα καὶ τῶν γηραιῶν	τις	ἑπτὰ παίδων πατὴρ μετὰ τῆς
[1, 24]	ἀξιόπιστος κατὰ γαμβροῦ λέγουσα. Καί	τις	ἑτέρα διαβολὴ συνέδραμεν ἡ τὸν
[1, 21]	(Φιλοπάτωρ γε μήν, εἰ καί	τις	ἕτερος· καὶ γὰρ τῷ πατρὶ
[1, 27]	ᾧ τῶν ἐκ τῆς αὐλῆς	τις	κουρέων, Τρύφων ὄνομα, προεκπηδήσας ἔκ
[1, 11]	μόλις δὲ ἀνενεγκὼν Ἡρώδην διηρώτα,	τίς	ὁ κτείνας εἴη Μάλιχον. Ἀποκριναμένου
[1, 33]	ἀποτέμνων ἐσθίειν, ἔπειτα περιαθρήσας μή	τις	ὁ κωλύων εἴη, ἐπῆρεν τὴν
[1, 32]	Ἀντίπατρος εὑρίσκεται· τῶν γὰρ Ἀντιφίλου	τις	οἰκετῶν ἧκεν ἐπιστολὰς κομίζων ἀπὸ
[1, 0]	ἦν ὀδυρμῶν ἐπικρατεῖν. Εἰ δέ	τις	οἴκτου σκληρότερος εἴη δικαστής, τὰ
[1, 21]	ὁ τόπος· ἔνθα κορυφὴ μέν	τις	ὄρους εἰς ἄπειρον ὕψος ἀνατείνεται,
[1, 0]	μετάνοιαν τῶν αἰτίων. Εἰ δή	τις	ὅσα πρὸς τοὺς τυράννους ἢ
[1, 28]	Φερώρα θυγατρί. (Καταμάθοι δ' ἄν	τις,	ὅσον ἴσχυσεν ἐν τούτοις κολακεύων
[1, 19]	τιμωροὶ τῶν παρεσπονδημένων ἀναστῶμεν. Ἴτω	τις	οὐχ ὑπὲρ γυναικὸς οὐδ' ὑπὲρ
[1, 26]	τῶν διαβληθέντων ὡμολόγουν, προεκομίσθη δέ	τις	πρὸς τὸν Ἀλεξανδρείου φρούραρχον ἐπιστολὴ
[1, 23]	πρεσβεῖον· οὐ γὰρ τοσοῦτον εὐφρανεῖ	τις	τὸν παρ' ἡλικίαν θεραπευόμενον, ὅσον
[1, 27]	τοῖς μειρακίοις ἐσκέπτετο. (Παλαιὸς δέ	τις	τοῦ βασιλέως στρατιώτης, ὄνομα Τίρων,
[1, 3]	σπαραττομένων ἄθρουν αἷμα ἀναβάλλει. Ττοῦτό	τις	τῶν ἐν τῇ θεραπείᾳ παίδων
[1, 25]	διαλίθῳ καὶ εὐνούχοις καὶ παλλακίδι,	ἥτις	ἐκαλεῖτο Παννυχίς, τῶν τε φίλων
[1, 20]	ἡ περὶ τῶν ὅλων πραγμάτων	φροντὶς	διὰ τὴν πρὸς Ἀντώνιον φιλίαν
[1, 18]	τῶν κτήσεων ἑκάστου ῥᾳδίως γινομένη	δεσπότις,	ἔτι δὲ ἐκτείνουσα τὴν πλεονεξίαν
[1, 19]	Ἀραβίας ἢ κρατηθέντος Ἰουδαίας γένηται	δεσπότις	καὶ θατέρῳ τῶν δυναστῶν καταλύσῃ
[1, 24]	τῶν κατὰ τὸ βασίλειον εἴη	δεσπότις,	κατὰ πατέρα μὲν ἀπὸ Τημένου,
[1, 31]	τοὺς ἐλέγχους συνέδραμεν, ἡ τελευταία	πίστις	τῶν Ἀντιπάτρῳ βεβουλευμένων· ἦν μὲν
[1, 27]	μέν, ἔφη, κακοδαιμονέστατος εἶναι δοκεῖς,	ὅστις	κατὰ τῶν φιλτάτων πείθῃ τοῖς
[1, 33]	χρησάμενος, εἰ καί τις ἄλλος,	ὅστις	κατεκτήσατο βασιλείαν ἰδιώτης ὢν καὶ
[1, 27]	ἀδελφῶν θάνατος· οὐ γὰρ ἔστιν	ὅστις	οὐκ ἐλεεῖ τὰ μειράκια, τῶν
[1, 25]	εὐνούχοις καὶ παλλακίδι, ἥτις ἐκαλεῖτο	Παννυχίς,	τῶν τε φίλων ἐτίμησεν κατ'
[1, 8]	τε ἂν καταλῦσαι ταχέως αὐτόν,	ὅς	γε ἤδη καὶ τὸ καταρριφθὲν
[1, 2]	ὡς μηδὲν τῶν μελλόντων ἀγνοεῖν,	ὅς	γε καὶ περὶ δύο τῶν
[1, 12]	πρὸς τὴν Ἡρώδου βίαν ἤρκεσεν,	ὃς	ἀναρρωσθεὶς τά τε ἄλλα παραλαμβάνει
[1, 8]	καὶ μετ' Ἀντιγόνου τοῦ παιδός,	ὃς	ἀπὸ Ῥώμης αὐτῷ συναπέδρα, δεσμώτης
[1, 8]	θορύβων Ἀριστόβουλος ἀποδρὰς ἐκ Ῥώμης,	ὃς	αὖθις πολλοὺς Ἰουδαίων ἐπισυνίστη, τοὺς
[1, 24]	χώραν λαβὼν παρὰ τἀδελφοῦ δῶρον,	ὃς	αὐτὸν ἐποίησεν καὶ τετράρχην αἰτησάμενος
[1, 2]	συμποσίῳ ὑπὸ Πτολεμαίου τοῦ γαμβροῦ,	ὃς	αὐτοῦ τήν τε γυναῖκα καὶ
[1, 11]	οὐ γὰρ ἠρεμήσειν Ἡρώδην ὑπελάμβανεν,	ὃς	δὴ καὶ παρῆν αὐτίκα στρατὸν
[1, 2]	δὲ τὸν Δαυίδου τάφον ἀνοίξας,	ὃς	δὴ πλουσιώτατος βασιλέων ἐγένετο, καὶ
[1, 7]	στρατηγῶν Πείσωνα εἰσπέμπει μετὰ στρατιᾶς·	ὃς	διαλαβὼν φρουραῖς τὴν πόλιν, ἐπειδὴ
[1, 9]	αὐτοῦ Πτολεμαῖος ὁ Μενναίου παραλαβών,	ὃς	ἐκράτει τῆς ὑπὸ τῷ Λιβάνῳ
[1, 3]	ἢ ψευσθεὶς ἐν τοῖς προαπαγγέλμασιν,	ὃς	ἐπειδὴ καὶ τότε τὸν Ἀντίγονον
[1, 6]	τοῖς καιροῖς ἔλυσε τὴν πολιορκίαν·	ὃς	ἐπέμφθη μὲν εἰς Συρίαν ἀπὸ
[1, 32]	δ' ἀπ' οὐρανοῦ δικαστὴν ἀμήχανον,	ὃς	ἐφορᾷ πάντα καὶ πανταχοῦ πάρεστιν;
[1, 2]	εἶτ' ἀπελαθεὶς ὑπὸ τοῦ Σίμωνος,	ὃς	ἦν ἀδελφὸς τοῦ Ἰωνάθου, καὶ
[1, 19]	τῶν Κανάθων ἐπιχωρίους ἀνέντος Ἀθηνίωνος,	ὃς	ἦν αὐτῷ τῶν Κλεοπάτρας στρατηγῶν
[1, 30]	τρέπεται πρὸς τὸν Σαμαρείτην Ἀντίπατρον,	ὃς	ἦν ἐπίτροπος Ἀντιπάτρου. Βασανίζων δὲ
[1, 24]	Ὀβαίδα τοῦ Ἀράβων βασιλέως ἐπίτροπον,	ὃς	ἦν ἐχθρότατος Ἡρώδῃ. Διελεγχθεῖσα δὲ
[1, 9]	Αἰγυπτίοις εἰς μάχην κατὰ χῶρον,	ὃς	Ἰουδαίων στρατόπεδον καλεῖται. Κινδυνεύοντα δ'
[1, 24]	καὶ νέον, αὐτῷ δὲ προσέχειν,	ὃς	καὶ παρὰ ἄκοντος διαδέξεται τὴν
[1, 2]	ἐγκαθείρξας ἐπὶ τὸν τρίτον Ἰωάννην,	ὃς	καὶ Ὑρκανὸς ἐκαλεῖτο, τοὺς ἀναιρήσοντας
[1, 1]	πολίχνην αἱρεῖ, κατὰ δὲ τόπον,	ὃς	καλεῖται Βεθζαχαρία στενῆς οὔσης τῆς
[1, 25]	τεσσάρων βίβλων οὗτος ἦν ὑπόθεσις.	Ὃς	κατιδὼν τό τε τοῦ βασιλέως
[1, 26]	πολὺ τῶν Ἀρχελάου στρατηγημάτων δυνατώτερος,	ὃς	οὐ μόνον τὰς ὑπ' ἐκείνου
[1, 24]	καὶ χαλεποί, Φερώρας δὲ μείζων,	ὃς	πάσης μὲν ἐκοινώνει τῆς βασιλείας
[1, 10]	ἠγάπα γὰρ Ἡρώδην, ἀποψηφίζεται. (Καὶ	ὃς	ὑπολαμβάνων ἄκοντος τοῦ βασιλέως διαφυγεῖν
[1, 8]	ὡρμημένῳ στρατεύειν γίνεται Πτολεμαῖος ἐμπόδιον·	ὃς	ὑποστρέψας ἀπ' Εὐφράτου κατῆγεν εἰς
[1, 11]	Μοῦρκον τὸν τότε στρατηγοῦντα Συρίας,	ὃς	ὥρμητο κτεῖναι Μάλιχον ἐφ' οἷς
[1, 3]	τρεῖς, ἐξ οὗ κατῆλθεν ὁ	λαὸς	εἰς τὴν χώραν ἀπαλλαγεὶς τῆς
[1, 13]	ὁ στασιάζων πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς	λαὸς	ἐπελθὼν ἐμπίπρησιν, Ἡρώδης δὲ τοῦ
[1, 0]	ἐπαγαγὼν Σόσσιον, ὅπως τε ὁ	λαὸς	μετὰ τὴν Ἡρώδου τελευτὴν κατεστασίασεν
[1, 33]	ὡς προείπαμεν, Ἀντίπας, βασιλεὺς δ'	Ἀρχέλαος	ἀπεδείκνυτο. Τούτῳ δὲ τόν τε
[1, 25]	καὶ διὰ τάχους εἰς Ἰουδαίαν	Ἀρχέλαος	ἀφικνεῖται περὶ τῷ γαμβρῷ καὶ
[1, 25]	ἐφιστὰς κεφάλαιον συνεσκέπτετο. Λαμβάνει δ'	Ἀρχέλαος	ἀφορμὴν τοῦ στρατηγήματος καὶ κατὰ
[1, 25]	πάθεσιν οἰκείοις περισπωμένας· κατανεύει μόλις	Ἀρχέλαος	διαλλάσσεταί τε καὶ διαλλάσσει τῷ
[1, 33]	τοῦ βασιλέως. Παρέλιπεν δ' οὐδὲν	Ἀρχέλαος	εἰς πολυτέλειαν, ἀλλὰ πάντα τὸν
[1, 28]	ἀρχιερέως θυγατρός, Ἀντίπας δὲ καὶ	Ἀρχέλαος	ἐκ Μαλθάκης τῆς Σαμαρείτιδος, καὶ
[1, 31]	ἐπιστολὰς ὑπ' Ἀντιπάτρου· ἦσαν γὰρ	Ἀρχέλαος	καὶ Φίλιππος βασιλέως παῖδες ἐπὶ
[1, 25]	κατήγορον καὶ μάρτυν ἑαυτοῦ Φερώραν	Ἀρχέλαος	οὕτως ἤδη παρῃτεῖτο καὶ τὴν
[1, 23]	Ἐλεοῦσαν, ἑστιᾷ μὲν αὐτὸν φιλοφρόνως	Ἀρχέλαος	ὑπὲρ τῆς τοῦ γαμβροῦ σωτηρίας
[1, 25]	τὴν θυγατέρα. Σφόδρα δὲ ἀξιοπίστως	Ἀρχέλαος	ᾧ βούλεται συνοικίζειν αὐτὴν ἐπέτρεπεν
[1, 8]	εἰς ὀκτακισχιλίους, ἐν οἷς καὶ	Πειθόλαος	ἦν ὁ ἐξ Ἱεροσολύμων ὑποστράτηγος
[1, 8]	Ἰουδαίων, ὧν Μάλιχος ἦρχεν καὶ	Πειθόλαος,	συμμίξαντες τοῖς περὶ Μᾶρκον Ἀντώνιον
[1, 32]	ἐλέγχους ἀληθεῖς ἐπιστάμενον. (Ἐν τούτῳ	Νικόλαος	τοῦ βασιλέως κελεύσαντος πολλὰ πρὸς
[1, 0]	αἰχμαλώτων κολάσεις, ὅπως τε ὁ	ναὸς	ἄκοντος ἐνεπρήσθη Καίσαρος καὶ ὅσα
[1, 21]	μεμετρημένοι. Καὶ τοῦ στόματος ἀντικρὺ	ναὸς	Καίσαρος ἐπὶ γηλόφου κάλλει καὶ
[1, 21]	καὶ περικαλλεστάτους οἴκους, οἷς οὐδὲ	ναός	πῃ συνεκρίνετο, προσηγόρευσεν ἀπὸ τῶν
[1, 33]	πλήξων ἑαυτόν. Προσδραμὼν δὲ ἐκώλυσεν	Ἀχίαβος	ὁ ἀνεψιὸς αὐτοῦ τὴν χεῖρα
[1, 21]	ἐν πελάγει διὰ τὴν ἐκ	λιβὸς	ἀπειλήν, ᾧ καὶ μετρίως ἐπαυρίζοντι
[1, 31]	δὲ ὁ ἐκ τοῦ βασιλέως	φόβος	ἀπέστρεψεν, ἐπειδὴ πᾶσα πόλις ἤδη
[1, 32]	Ὑπόνοια μίσους; Οὐ γὰρ ἐστεργόμην;	Φόβος	ἐκ σοῦ τις ἄλλος· ἀλλὰ
[1, 31]	τὸν ὑπηρέτην· ἤδη δὲ καὶ	φόβος	ἐπῄει τις αὐτὸν τῶν τετελεσμένων,
[1, 21]	αὐτοῦ τῆς μεγαλονοίας ἔθραυσεν ὁ	φόβος,	ὡς μὴ δόξειεν ἐπίφθονος ἤ
[1, 21]	ἐπ' ὀργυιὰς εἴκοσιν εἰς τὸ	πέλαγος,	ὧν ἦσαν οἱ πλεῖστοι μῆκος
[1, 4]	τὴν στρατιὰν συνωσθεῖσαν κατὰ βαθείας	φάραγγος	καὶ πλήθει καμήλων συντριβεῖσαν. Διαφυγὼν
[1, 7]	τό τε ἱερὸν ἐντὸς τῆς	φάραγγος	ὀχυρώτατα τετειχισμένον, ὥστε τοῦ ἄστεος
[1, 7]	σαββάτοις. Ἤδη δὲ ἀναπεπληρωμένης τῆς	φάραγγος	πύργους ὑψηλοὺς ἐπιστήσας τῷ χώματι
[1, 12]	προσποιησάμενος βοηθὸν εἶχεν τῆς καθόδου·	χορηγὸς	δ' ἦν ἁπάντων ὁ κηδεστὴς
[1, 32]	ὁ ταμίας τῶν ὕπνων καὶ	χορηγὸς	τῆς ἀμεριμνίας, ὁ παραμυθούμενος τὴν
[1, 10]	Ἐπεὶ δὲ ὑπὸ Σέξτου Καίσαρος	στρατηγὸς	ἀνεδείχθη κοίλης Συρίας καὶ Σαμαρείας
[1, 19]	καὶ πρὸ τοῦ πλήθους ὁ	στρατηγὸς	Ἔλθεμος αὖος ἦν τῷ δέει,
[1, 6]	εἰ μὴ Σκαῦρος ὁ Ῥωμαίων	στρατηγὸς	ἐπαναστὰς αὐτῶν τοῖς καιροῖς ἔλυσε
[1, 15]	(Κἀν τούτῳ Βεντίδιος ὁ Ῥωμαίων	στρατηγὸς	πεμφθεὶς ἐκ Συρίας Πάρθους ἀνείργειν
[1, 8]	Πειθόλαος ἦν ὁ ἐξ Ἱεροσολύμων	ὑποστράτηγος	αὐτομολήσας μετὰ χιλίων. Ῥωμαῖοι δ'
[1, 13]	κατ' αὐτοὺς φυλάξαιτο. Ταῦτ' οὐκέτι	λόγος	ἦν μόνον, ἀλλὰ καὶ φυλακὰς
[1, 13]	πρέπουσαν· κατέχει δὲ καὶ ἄλλος	λόγος,	ὡς ἀνενέγκαι μὲν ἐκ τῆς
[1, 17]	μὴν πολλοὺς ἐνῆγεν ἐπιθυμία μεταβολῆς	ἄλογος.	Καὶ ὁ μὲν ἠπείγετο συμβαλεῖν,
[1, 21]	δὲ ἴσος Ἥρᾳ τῇ κατ'	Ἄργος.	Ἀνέθηκεν δὲ τῇ μὲν ἐπαρχίᾳ
[1, 32]	λέγεις τὴν εὐσέβειαν. Πῶς ὁ	πανοῦργος	ἐν τοῖς ἄλλοις οὕτως ἄφρων
[1, 21]	ἤδη μὲν κάμνουσαν, Στράτωνος ἐκαλεῖτο	πύργος,	διὰ δὲ εὐφυίαν τοῦ χωρίου
[1, 3]	δὲ αὐτῷ πρὸς σφαγὴν Στράτωνος	πύργος	εἵμαρτο· καὶ τοῦτο μὲν ἀπὸ
[1, 21]	μὲν ἐκ λαιᾶς χειρὸς εἰσπλεόντων	πύργος	ναστὸς ἀνέχει, τοὺς δὲ ἐκ
[1, 3]	δὴ καὶ αὐτὸ Στράτωνος ἐκαλεῖτο	πύργος	ὁμωνυμοῦν τῇ παραλίῳ Καισαρείᾳ. Τοῦτο
[1, 3]	τὴν σκοτεινὴν πάροδον, Στράτωνος ἐκαλεῖτο	πύργος,	ὑπὸ τῶν σωματοφυλάκων ἀναιρεῖται, βέβαιον
[1, 21]	ἐπὶ τῆς ἑκατοστῆς ἐνενηκοστῆς δευτέρας	ὀλυμπιάδος,	ἐν οἷς οὐ μόνον οἱ
[1, 28]	Ἡρώδης καὶ Φίλιππος, ἐκ δὲ	Παλλάδος	Φασάηλος. Ἐγένοντο δ' αὐτῷ καὶ
[1, 21]	χαρισθὲν οὐ μόνον κοινὸν τῆς	Ἑλλάδος	ἀλλ' ὅλης τῆς οἰκουμένης δῶρον,
[1, 21]	τὸ μόνον λείψανον τῆς ἀρχαίας	Ἑλλάδος	ὑπορρέον, οὐ μόνον ἀγωνοθέτης ἧς
[1, 22]	δὲ ἦν καὶ διὰ τὸ	κῆδος	εὔνους, παρατίθεται τὴν γυναῖκα, κρύφα
[1, 12]	ἀπολογούμενος συμπαρεστῶτος Ὑρκανοῦ διὰ τὸ	κῆδος.	Καὶ Ἀντώνιος ἀκούσας ἑκατέρων Ὑρκανοῦ
[1, 3]	τῶν θεασαμένων ὥσπερ ἐπίτηδες τοῦ	παιδὸς	ἐκεῖ ἐπικατασπείσαντος τὸ αἷμα. Τῆς
[1, 33]	(Μετὰ δὲ τὴν ἀναίρεσιν τοῦ	παιδὸς	ἐπιβιοὺς πέντε ἡμέρας τελευτᾷ, βασιλεύσας
[1, 2]	ἐπίτροπος μὲν ὢν τοῦ Ἀντιόχου	παιδὸς	ἐπιβουλεύων δ' αὐτῷ καὶ πρόσθεν,
[1, 22]	οὐδὲ γὰρ τούτου καίπερ ὄντος	παιδὸς	ἐφείσατο, δοὺς μὲν αὐτῷ τὴν
[1, 11]	Ἀντιπάτρῳ τήν τε ἰσχὺν τοῦ	παιδὸς	καὶ τὴν ἐλπίδα αἰτίαν ἀπωλείας
[1, 8]	ἁλίσκεται καὶ μετ' Ἀντιγόνου τοῦ	παιδός,	ὃς ἀπὸ Ῥώμης αὐτῷ συναπέδρα,
[1, 24]	πολλοὶ καὶ μηδὲν ὑπὲρ τὸ	συνειδὸς	εἰπόντες· οἱ δ' ὑπὸ τῶν
[1, 23]	ἔχοντες ὥραν ὁ μὲν τῆς	τηθίδος	Σαλώμης, ἣ τῆς μητρὸς αὐτῶν
[1, 9]	ἐκράτει τῆς ὑπὸ τῷ Λιβάνῳ	Χαλκίδος,	Φιλιππίωνα τὸν υἱὸν ἐπ' αὐτοὺς
[1, 24]	πάλαι μὲν ἔτι ζώσης τῆς	βασιλίδος	ἐπιβουλεύειν αὐτῷ φαρμάκοις, τότε δὲ
[1, 26]	Ἀλεξάνδρῳ δέ, εἰ γεγενημένος ἐκ	βασιλίδος	καὶ βασιλίδι συνοικῶν ἐάσει διαδέχεσθαι
[1, 14]	διακρουσάμενος δὲ τὰς παρακλήσεις τῆς	βασιλίδος	καὶ μήτε τὴν ἀκμὴν τοῦ
[1, 32]	ἀπερριμμένον καὶ παρωσάμενος τοὺς ἐκ	βασιλίδος	μοι γεγενημένους ἀπέδειξα τῆς ἀρχῆς
[1, 24]	τι προγόνων μισοῦσα τοὺς ἐκ	βασιλίδος.	Πάντες μὲν οὖν ἐπὶ ταῖς
[1, 32]	κομίζων ἀπὸ Ῥώμης παρὰ Λιουίας	θεραπαινίδος	Ἀκμῆς τοὔνομα. Καὶ παρὰ μὲν
[1, 12]	δὲ Μαρίων ἠξίωτο μὲν τῆς	τυραννίδος	ὑπὸ Κασσίου τυραννίσιν πᾶσαν διαλαβόντος
[1, 18]	φιλοψυχήσαντα μέχρις ἐσχάτου διὰ ψυχρᾶς	ἐλπίδος	ἄξιος τῆς ἀγεννείας πέλεκυς ἐκδέχεται.
[1, 28]	ἐκ Φαίδρας, ἡ δὲ ἐξ	Ἐλπίδος.	Δύο δ' εἶχεν ἀτέκνους, ἀνεψιάν
[1, 5]	προσηγάγετο. Καὶ οὐ διήμαρτεν τῆς	ἐλπίδος·	ἐκράτησεν γὰρ τῆς ἀρχῆς τὸ
[1, 15]	ὡς μηδὲν ἐνοχλοίη πρὸ τῆς	ἐλπίδος.	(Ἤδη δὲ Ἡρώδης καταπεπλευκὼς ἀπὸ
[1, 23]	τοὺς ἀδελφοὺς ἀπέρρηξεν τῆς βασιλικῆς	ἐλπίδος·	καὶ γὰρ ἐν ταῖς διαθήκαις
[1, 6]	τοῦ Πομπηίου. Μέσος δ' ἦν	ἐλπίδος	καὶ δέους, καὶ κατῄει μὲν
[1, 21]	οὐ μόνον ἀγωνοθέτης ἧς ἐπέτυχεν	πενταετηρίδος	εἰς Ῥώμην παραπλέων ἐγένετο, ἀλλὰ
[1, 19]	ὑπὲρ τέκνων οὐδ' ὑπὲρ κινδυνευούσης	πατρίδος,	ἀλλ' ὑπὲρ τῶν πρέσβεων ἀμυνόμενος·
[1, 10]	καὶ προσεπιτυγχάνει τὰ τείχη τῆς	πατρίδος	ἀνακτίσαι κατεστραμμένα. Τὰς μὲν δὴ
[1, 0]	λέγοιμεν ἢ τοῖς δυστυχήμασι τῆς	πατρίδος	ἐπιστένοντες συκοφαντοίη, διδότω παρὰ τὸν
[1, 22]	πεποιθὼς καὶ περισσόν τι τῆς	πατρίδος	ἐφιέμενος ἧκεν. Παρώξυνεν δὲ Ἡρώδην
[1, 0]	πάθεσι διδοὺς ἐπολοφύρεσθαι ταῖς τῆς	πατρίδος	συμφοραῖς. Ὅτι γὰρ αὐτὴν στάσις
[1, 10]	μὲν τὸ τεῖχος ἀνεδείματο τῆς	πατρίδος	ὑπὸ Πομπηίου κατεστραμμένον καὶ τοὺς
[1, 4]	τὸ μὲν μεταξὺ τῆς ὑπὲρ	Ἀντιπατρίδος	παρωρείου καὶ τῶν Ἰόππης αἰγιαλῶν
[1, 23]	υἱοῖς κατάγει τὸν ἐκ τῆς	Δωρίδος	Ἀντίπατρον καὶ πάντα τρόπον προτιμᾶν
[1, 28]	ἑπτά, αὐτὸς μὲν Ἀντίπατρος ἐκ	Δωρίδος,	Ἡρώδης δ' ἐκ Μαριάμμης τῆς
[1, 22]	μὲν γὰρ τὸν ἐκ τῆς	Δωρίδος	υἱὸν Ἀντίπατρον διὰ τοὺς ἐκ
[1, 28]	καὶ Ἀρχέλαος ἐκ Μαλθάκης τῆς	Σαμαρείτιδος,	καὶ θυγάτηρ Ὀλυμπιάς, ἣν ὁ
[1, 28]	Ἰώσηπος εἶχεν, ἐκ δὲ τῆς	Ἱεροσολυμίτιδος	Κλεοπάτρας Ἡρώδης καὶ Φίλιππος, ἐκ
[1, 26]	διαδέχεσθαι τὴν ἀρχὴν τὸν ἐξ	ἰδιώτιδος,	καὶ ταῦτα μεγίστην ἀφορμὴν ἔχων
[1, 23]	ἡ μεταβολή, καὶ τὸν ἐξ	ἰδιώτιδος	μητρὸς ὁρῶντες προκόπτοντα διὰ τὴν
[1, 24]	θυμῷ κατεχρῶντο. Καὶ τὸ μὲν	ψεῦδος	εἶχεν παραχρῆμα πίστιν, αἱ κολάσεις
[1, 24]	τοὺς ἐρεθίσοντας, ὅπως αὐτῷ τὸ	ψεῦδος	ἔχοι τὰς ἀφορμὰς ἀληθεῖς· καὶ
[1, 7]	πολλοὺς δὲ τούτους ἐποίει τὸ	δέος	ἀφορῶντας εἰς τὴν τῶν Ῥωμαίων
[1, 6]	ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Ἀριστοβούλου οἰκίαν.	(Δέος	δὲ τοῖς τε ἄλλοις τῶν
[1, 2]	ὀργῆς πλείων οἶκτος εἰσῄει καὶ	δέος,	ἡ δὲ μήτηρ οὐδὲν οὔτε
[1, 24]	Προήχθη γέ τοι πρὸς τοσοῦτον	δέος	ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῆς τερατείας
[1, 28]	ἐπισυντάξειεν οὗτος, ὑποικούρει δὲ καὶ	δέος	οὐ μέτριον αὐξανομένην ὁρῶντι τὴν
[1, 24]	πίστιν ὑπαχθῆναι τῶν λεγομένων καὶ	δέος.	Πολλοὺς δὲ τῶν ἐν ὑπονοίᾳ
[1, 19]	δοκεῖ τὸ παρὸν ὑμῶν καθάπτεσθαι	δέος·	πρὸς μέν γε τὰς δαιμονίους
[1, 28]	μεγαλοψύχου χαριζόμενος ἀλλ' ἀναλίσκων κατὰ	δέος.	Συνέβαινεν δὲ τοὺς μὲν λαμβάνοντας
[1, 8]	δὲ μειλισσομένη τὸν Γαβίνιον κατὰ	δέος	τῶν ἐπὶ τῆς Ῥώμης αἰχμαλώτων,
[1, 10]	εὐνοίᾳ αὐτῷ πέμψειαν, ἀλλὰ κατὰ	δέος	τῶν πάλαι διαφορῶν καὶ τὴν
[1, 32]	ὡς οὐδὲν πλέον εἰπὼν ἢ	θεός	ἐστίν μοι τοῦ μηδὲν ἀδικεῖν
[1, 30]	δέ τις ἐν ταῖς ἀλγηδόσιν	θεὸς	ὁ γῆν καὶ οὐρανὸν διέπων
[1, 30]	Ἄκουε, βασιλεῦ, καὶ μετὰ σοῦ	θεὸς	ὁ μάρτυς ἐμοὶ τῆς ἀληθείας
[1, 20]	ἀπέφραξαν οἱ Κλεοπάτρας ἵμεροι καὶ	θεὸς	ὁ σοὶ τὸ κρατεῖν χαριζόμενος.
[1, 32]	ἀδελφῶν τέλος ἠγνόουν, οὓς ὁ	θεὸς	οὕτως μετῆλθε τῆς εἰς σὲ
[1, 2]	Σίμωνα. Ὁ δὲ καίτοι γε	γηραλέος	ὢν νεανικώτερον ἀφηγήσατο τοῦ πολέμου·
[1, 28]	μοι μετὰ τῆς φύσεως συνίστησιν	ἔλεος	ὀρφανίας. Πειρῶμαι δ' εἰ καὶ
[1, 18]	τε οὔτε νηπίων οὔτε γήρως	ἔλεος	οὔτε ἀσθενείας γυναικῶν, ἀλλὰ καίτοι
[1, 15]	προσῆγεν, οὓς δὲ τὸ αὐτοῦ	κλέος,	οὓς δὲ τῆς ἐξ ἀμφοῖν
[1, 10]	καθ' ἑαυτὸν ἡσυχῆ πρὸς τὸ	κλέος	τῶν νεανίσκων ἐδάκνετο, μάλιστα δὲ
[1, 8]	καὶ Ῥάφεια Μάρισά τε καὶ	Ἀδώρεος	καὶ Γάβαλα καὶ Ἄζωτος καὶ
[1, 7]	φάραγγος ὀχυρώτατα τετειχισμένον, ὥστε τοῦ	ἄστεος	ἁλισκομένου δευτέραν εἶναι καταφυγὴν τοῦτο
[1, 15]	τὸ πρὸς δύσιν κλίμα τοῦ	ἄστεος	οἱ ταύτῃ φύλακες ἐτόξευόν τε
[1, 21]	ἐπ' αὐτὸν οἱ στενωποὶ τοῦ	ἄστεος	πρὸς ἓν διάστημα μεμετρημένοι. Καὶ
[1, 1]	τὴν κάτω· τοῦτο δὲ τοῦ	ἄστεος	τὸ μέρος Ἄκρα κέκληται· κυριεύσας
[1, 7]	δ' ἦν τὸ ἀναπληροῦν διὰ	βάθος	ἄπειρον καὶ τῶν Ἰουδαίων πάντα
[1, 21]	οἱ πλεῖστοι μῆκος ποδῶν πεντήκοντα,	βάθος	ἐννέα, εὖρος δέκα, τινὲς δὲ
[1, 10]	εἰς τὸν ἔλεον παραμῖξαι φθονερὸν	πάθος,	ὁ δὲ ἐπὶ τούτοις Ὑρκανοῦ
[1, 27]	φειδομένῳ τοῦ ζῆν ὑπηγόρευε τὸ	πάθος.	Τέλος δὲ καὶ τῷ βασιλεῖ
[1, 14]	ἀγγέλοις ἀποκρινάμενος ὡς ὑπηγόρευε τὸ	πάθος	ὑπέστρεψεν ἐπ' Αἰγύπτου. Καὶ τὴν
[1, 16]	ἀποχώρησιν αὐτοῦ λαβόντες ἄδειαν οἷς	ἔθος	ἦν θορυβεῖν τὴν Γαλιλαίαν κτείνουσιν
[1, 21]	τήν τε ἐργασίαν καὶ τὸ	μέγεθος·	εἰσὶ δ' οἷς ἄλση καὶ
[1, 19]	δὲ ταῦτα περιγραφὴν ἔχει τὸ	μέγεθος·	ἐπεὶ τί δύναται μεῖζον ἡμᾶς
[1, 21]	γὰρ ὅσον εἰρήκαμεν τῷ λιμένι	μέγεθος	καθίει λίθους ἐπ' ὀργυιὰς εἴκοσιν
[1, 23]	διαδοχὴν προξενεῖ, τό γε μὴν	μέγεθος	τῆς βασιλείας ἀρκεῖ καὶ πλείοσιν.
[1, 0]	Ῥωμαίων καμούσης στρατιᾶς οὔτε τὸ	μέγεθος	τῶν στρατηγῶν, οἳ πολλὰ περὶ
[1, 6]	μὲν τὸν Ἀριστόβουλον εἰς τὸ	ἦθος	διαβάλλων, πολλὰ δ' ἐπαινῶν τὸν
[1, 28]	αὐτοῦ τὸ πρὸς τοὺς ὀρφανοὺς	ἦθος,	ἔννοιά τε αὐτῷ παρέστη περὶ
[1, 24]	ὁ μὲν ποικιλώτατος ὢν τὸ	ἦθος	ἐχεμυθεῖν τε ᾔδει καὶ πολλῷ
[1, 19]	τειχίζειν. Οὐ μὴν ὑπήκουσεν τὸ	πλῆθος,	ἀλλὰ τῇ προτέρᾳ νίκῃ τεθαρρηκότες
[1, 19]	γῆ σεισθεῖσα βοσκημάτων μὲν ἄπειρον	πλῆθος	ἀνθρώπων δὲ τρεῖς διέφθειρεν μυριάδας,
[1, 7]	διότι τὸ κατὰ τὴν χώραν	πλῆθος	ἀπέστησεν Ἀριστοβούλῳ συμπολεμεῖν ὡρμημένον, ἐκ
[1, 11]	ὑπόνοιαν τῆς φαρμακείας ὀργιζόμενον τὸ	πλῆθος	ἀρνούμενος ἔπειθεν καὶ δυνατώτερον ἑαυτὸν
[1, 16]	ἐπεβοήθει καὶ πολὺ μὲν αὐτῶν	πλῆθος	διαφθείρει, τὰ φρούρια δὲ πάντα
[1, 21]	πόρρωθεν δὲ μεγίστοις ἀναλώμασιν ὑδάτων	πλῆθος	εἰσήγαγεν καὶ βαθμοῖς διακοσίοις λευκοτάτης
[1, 19]	δὲ δίψους ἐκκαίοντος ἐξιόντες κατὰ	πλῆθος	ἐνεχείριζον σφᾶς αὐτοὺς τοῖς Ἰουδαίοις
[1, 26]	Λαβὼν δ' ἐπὶ τούτοις χρημάτων	πλῆθος	ἐπαινέτης ἦν Ἀντιπάτρου καὶ πρὸς
[1, 10]	Ἀντίπατρος ἀπορρίψας τὴν ἐσθῆτα τὸ	πλῆθος	ἐπεδείκνυεν τῶν τραυμάτων, καὶ περὶ
[1, 18]	συμμάχων· ὥρμητο γὰρ τὸ ξενικὸν	πλῆθος	ἐπὶ θέαν τοῦ τε ἱεροῦ
[1, 8]	μὲν ἀναιροῦνται, τὸ δὲ λοιπὸν	πλῆθος	ἐσκεδάσθη φυγῇ. Καὶ Γαβίνιος ἐλθὼν
[1, 19]	τῇ τροπῇ, τὸ δὲ λοιπὸν	πλῆθος	ἔφθη συνωσθὲν εἰς τὸ χαράκωμα.
[1, 17]	δ' αὐτῷ καθ' ἡμέραν πολὺ	πλῆθος	Ἰουδαίων ἔκ τε αὐτῆς Ἱεριχοῦντος
[1, 0]	τυράννων τῶν τε ἀνδραποδισθέντων τὸ	πλῆθος	καὶ εἰς ἣν ἕκαστοι τύχην
[1, 19]	δὲ τὴν ἐμβολὴν καταπλαγὲν τὸ	πλῆθος	καὶ μεγέθει συμφορῶν ἐπαλλήλων ἔκλυτον
[1, 15]	Οἱ δ' ὑπήκουον, καὶ πολὺ	πλῆθος	ὁπλιτῶν ὑπὲρ τὴν Ἱεριχοῦντα συνηθροίσθη·
[1, 6]	ἢ ὑπακοῦσαι, καθεώρα δὲ τὸ	πλῆθος	ὀρρωδοῦν, καὶ παρῄνουν οἱ φίλοι
[1, 17]	περὶ Πάππον οὔτε πρὸς τὸ	πλῆθος	οὔτε πρὸς τὴν ὁρμὴν ὑποδείσαντες
[1, 2]	τοὺς Σαμαρεῖς ὑποστρέψαντες τό τε	πλῆθος	πάλιν εἰς τὸ τεῖχος συγκλείουσιν
[1, 33]	τε βασιλέα κατευδαιμονίζει καὶ τὸ	πλῆθος	παρακαλεῖ καὶ τὴν ἀπολειφθεῖσαν τοῖς
[1, 22]	καθ' ἑορτὴν ἄθρουν ἐπεδάκρυσεν τὸ	πλῆθος.	Πέμπεται μὲν οὖν ὁ παῖς
[1, 19]	Ἄραβες ἐπιστρέφονται καὶ συνάψαντες τὸ	πλῆθος	περὶ πετρώδη καὶ δύσβατα χωρία
[1, 18]	ἀνὰ τὴν πόλιν Ἰουδαίων τὸ	πλῆθος	ποικίλως ἐτετάρακτο· καὶ γὰρ περὶ
[1, 7]	σπονδεῖα καὶ θυμιατήρια, ὁλόχρυσα πάντα,	πλῆθός	τε ἀρωμάτων σεσωρευμένον καὶ τῶν
[1, 0]	αἰδοῦνται τοῦ πολέμου οὔτε τὸ	πλῆθος	τῆς Ῥωμαίων καμούσης στρατιᾶς οὔτε
[1, 15]	τὸν Σίλωνα ἡγεμόσιν καὶ κατὰ	πλῆθος	τοῖς στρατιώταις ἐδεῖτο μὴ καταλιπεῖν
[1, 11]	ἄνδρα μετιέναι, διαστασιάσειν γὰρ τὸ	πλῆθος,	τότε μὲν ἀπολογούμενόν τε προσίεται
[1, 19]	τῆς κοίλης Συρίας ἄπειροι τὸ	πλῆθος	τοὺς Ἰουδαίους ἔμενον. Ἔνθα μετὰ
[1, 23]	τῶν υἱῶν κατασπασάμενος διέλυσεν τὸ	πλῆθος,	τοὺς μὲν συνευχομένους τοῖς εἰρημένοις,
[1, 18]	διακρίνας τὸ κατὰ τὴν πόλιν	πλῆθος	τοὺς μὲν τὰ αὐτοῦ φρονήσαντας
[1, 1]	αἱρεῖ κατὰ κράτος καὶ πολὺ	πλῆθος	τῶν Πτολεμαίῳ προσεχόντων ἀναιρεῖ, ταῖς
[1, 33]	οἵ τε υἱεῖς καὶ τὸ	πλῆθος	τῶν συγγενῶν, ἐφ' οἷς οἱ
[1, 1]	Καὶ παραχρῆμα μὲν δείσας τὸ	πλῆθος	τῶν φρουρῶν εἰς τὰ ὄρη
[1, 19]	τῇ δ' ἕκτῃ τὸ λειπόμενον	πλῆθος	ὑπ' ἀπογνώσεως ἐξελθεῖν ἐπὶ μάχην·
[1, 4]	(Οὐ μὴν τό γε λοιπὸν	πλῆθος	ὑποχωρησάντων τῶν συμμάχων κατέθεντο τὰς
[1, 17]	πολέμιοι· τὸ γοῦν ἐπισυλλεγόμενον αὐτῶν	πλῆθος	ὡς ἐθεάσατο τοὺς ἀνὰ τὴν
[1, 17]	ἀνεδέχοντο, καὶ τοσοῦτον ἐσωρεύθη νεκρῶν	πλῆθος,	ὥστε τὰς ὁδοὺς ἀποφραγῆναι τοῖς
[1, 25]	τῇ θυγατρὶ δείσας. Γίνεται δὲ	βοηθὸς	αὐτοῖς μάλα προμηθὴς καὶ τέχνῃ
[1, 33]	κλίνη μὲν γὰρ ὁλόχρυσος ἦν	διάλιθος,	στρωμνὴ δὲ ἁλουργὶς ποικίλη, τὸ
[1, 29]	προσλαβὼν δὲ τῇ κακίᾳ τὸ	πεποιθὸς	ἀφόρητος ἦν· τὸ γὰρ παρ'
[1, 19]	δοκοῦντες· τὸ μὲν γὰρ ἄγαν	πεποιθὸς	ἀφύλακτον, οἱ φόβοι δὲ διδάσκουσιν
[1, 22]	μέχρι τῷ χρόνῳ διδαχθεὶς τὸ	πένθος	ἀνάλογον τὴν λύπην ἔσχεν τῇ
[1, 31]	ἐν Τάραντι καὶ μέγιστον ἐποιήσατο	πένθος,	ὅ τινες ὡς ἐπὶ θείῳ
[1, 29]	μὴν νεκρὸν εἰς Ἱεροσόλυμα κομίσας	πένθος	τε μέγιστον ὅλῳ τῷ ἔθνει
[1, 29]	καὶ γὰρ τέθραπτο μὲν ὁ	Κόρινθος	ἐν τῇ βασιλείᾳ, γένος δ'
[1, 13]	ὑπέσχετο. Πρὸς ταῦτα πανούργως ὁ	Πάρθος	ἀπολογίαις τε καὶ ὅρκοις ἀποσκευασάμενος
[1, 18]	καὶ τῆς λείας ἁπάσης ὁ	Πάρθος	εὐθὺς ἐχαρίσθη. ~(Τοῦ δ' Ἀκτιακοῦ
[1, 12]	κατὰ δὲ τὸ πρὸς Ἡρώδην	ἔχθος	συγκατήγαγεν Ἀντίγονον τὸν Ἀριστοβούλου, καὶ
[1, 28]	παίδων, ἵνα ᾖς αὐτῷ κηδεμὼν	ἀναγκαῖος,	τῷ δὲ σῷ παιδί, Ἀντίπατρε,
[1, 27]	τρόπον ἀναιρέσεως τοῖς μειρακίοις ἐσκέπτετο.	(Παλαιὸς	δέ τις τοῦ βασιλέως στρατιώτης,
[1, 29]	τῷ τε βασιλεῖ φησιν, ὅτι	Συλλαῖος	διαφθείρειεν αὐτοῦ τὸν σωματοφύλακα Κόρινθον
[1, 29]	θυγατρὸς γεγονώς. (Ἔπλευσεν δὲ καὶ	Συλλαῖος	ὁ Ἄραψ ἐπὶ Ῥώμης, ἠμεληκὼς
[1, 32]	σοῖς ἀγῶσιν ἀπεδήμουν, ἵνα μὴ	Συλλαῖος	τοῦ σοῦ γήρως καταφρονήσῃ. Ῥώμη
[1, 5]	Δαμασκὸν στρατιάν, πρόφασις δ' ἦν	Πτολεμαῖος	ἀεὶ θλίβων τὴν πόλιν, ταύτην
[1, 2]	ταῖς ἑβδομάσιν ἡμέραις. Κἀν τούτῳ	Πτολεμαῖος	ἀνεθεὶς τῆς πολιορκίας ἀναιρεῖ τοὺς
[1, 12]	δ' ἦν ἁπάντων ὁ κηδεστὴς	Πτολεμαῖος	Ἀντιγόνῳ. (Πρὸς οὓς Ἡρώδης ἀντιπαραταξάμενος
[1, 13]	τὴν ἀρχὴν τοῦ πατρὸς τελευτήσαντος,	Πτολεμαῖος	δ' ἦν οὗτος ὁ Μενναίου,
[1, 2]	Πτολεμαίου παρανομίας. Ὥρμησε δὲ καὶ	Πτολεμαῖος	εἰσελθεῖν καθ' ἑτέραν πύλην, ἐξεκρούσθη
[1, 8]	ἐπὶ Πάρθους ὡρμημένῳ στρατεύειν γίνεται	Πτολεμαῖος	ἐμπόδιον· ὃς ὑποστρέψας ἀπ' Εὐφράτου
[1, 33]	κατὰ Ἱεριχοῦντα ἀμφιθεάτρῳ. Ἔνθα παρελθὼν	Πτολεμαῖος	ὁ καὶ τὸν σημαντῆρα δακτύλιον
[1, 9]	ἔβλαψεν. Τοὺς δ' ἀδελφοὺς αὐτοῦ	Πτολεμαῖος	ὁ Μενναίου παραλαβών, ὃς ἐκράτει
[1, 24]	οἱ δ' ἐξ ἐπιτάγματος, ὥσπερ	Πτολεμαῖος	ὁ τιμιώτατος τῶν φίλων, οἵ
[1, 2]	δὲ δικαίου πάθους· ὁ γὰρ	Πτολεμαῖος	ὁπότε καταπονοῖτο, τήν τε μητέρα
[1, 9]	δι' αὐτὴν κτείνεται· γαμεῖ γὰρ	Πτολεμαῖος	τὴν Ἀλεξάνδραν ἀνελὼν τὸν υἱὸν
[1, 6]	πάλαι διαμισουμένῳ. Γένος δ' ἦν	Ἰδουμαῖος	προγόνων τε ἕνεκα καὶ πλούτου
[1, 8]	ἡγεμὼν Μᾶρκος Ἀντώνιος, πανταχοῦ μὲν	γενναῖος	ἀεὶ φανείς, οὐδαμοῦ δ' οὕτως.
[1, 17]	ἐναντίων αὐτός τε θνήσκει μάλα	γενναῖος	ἐν τῇ μάχῃ φανείς, καὶ
[1, 3]	τις ἐν τούτῳ καὶ Ἰούδαν,	Ἐσσαῖος	ἦν γένος οὐκ ἔστιν ὅτε
[1, 4]	ἐπικληθείς, Δημητρίου μὲν ἀδελφὸς ὤν,	τελευταῖος	δὲ τῶν ἀπὸ Σελεύκου· τοῦτον
[1, 7]	αὐτὸν ἑκατοντάρχαι δύο Φούριος καὶ	Φάβιος.	Εἵπετο δὲ ἑκάστῳ τὸ ἴδιον
[1, 6]	χρείαις ταπεινότερον τοῦ σχήματος ἀπὸ	διὸς	ἡλίου πόλεως χωρίζεται. (Πρὸς ταῦτ'
[1, 21]	Καίσαρος οὐκ ἀποδέων τοῦ Ὀλυμπίασιν	Διός,	ᾧ καὶ προσείκασται, Ῥώμης δὲ
[1, 16]	περὶ μὲν Ἀθήνας διῆγεν Ἀντώνιος,	Βεντίδιος	δὲ ἐπὶ τὸν πρὸς Πάρθους
[1, 16]	μὲν ἐξεληλαμένων, ἀνῃρημένου δὲ Πακόρου	Βεντίδιος	ἐπιστείλαντος Ἀντωνίου πέμπει συμμάχους Ἡρώδῃ
[1, 15]	Ἡρώδην συγκαταγαγεῖν ἔπεισεν. Ἐτύγχανεν δὲ	Βεντίδιος	μὲν ἐν ταῖς πόλεσιν τὰς
[1, 15]	αὐτοὶ πταίοντες ἀνέστρεφον. (Κἀν τούτῳ	Βεντίδιος	ὁ Ῥωμαίων στρατηγὸς πεμφθεὶς ἐκ
[1, 20]	δι' ὧν μοι γράφει καὶ	Βεντίδιος	συμμαχίαν σε πεπομφέναι πρὸς τοὺς
[1, 26]	τοῦτο μέχρι νῦν τῆς ἐπιβουλῆς	ἐμπόδιος.	Μήπω δὲ καλῶς ἐπὶ τοῖς
[1, 30]	δὲ παρ' ἐκείνου Θευδίων ὁ	θεῖος	Ἀντιπάτρου καὶ παραδοίη Φερώρᾳ· τούτῳ
[1, 7]	ὁ δ' αὐτὸς ἦν καὶ	θεῖος	αὐτῷ. Καὶ τοὺς αἰτιωτάτους μὲν
[1, 12]	θυγατέρα, θυγατριδῆν δὲ Ὑρκανοῦ Μαριάμην	οἰκεῖος	τῷ βασιλεῖ γίνεται. (Ἐπεὶ δὲ
[1, 21]	πλατὺς περίπατος. Ὁ δ' εἴσπλους	βόρειος,	αἰθριώτατος γὰρ ἀνέμων τῷ τόπῳ
[1, 7]	πόλει δέχονται. ~(Πρὸς ταῦτα ἀγανακτήσας	Πομπήιος	Ἀριστόβουλον μὲν ἐφρούρει, πρὸς δὲ
[1, 8]	δισχίλια τάλαντα ἦρεν, ὧν ἀπέσχετο	Πομπήιος.	Διαβὰς δὲ τὸν Εὐφράτην αὐτός
[1, 7]	σὺν τοῖς περὶ αὐτὸν ὁ	Πομπήιος	εἰς τὸν ναόν, ἔνθα μόνῳ
[1, 7]	μὴ τὰς ἑβδομάδας ἐπιτηρῶν ὁ	Πομπήιος,	ἐν αἷς παντὸς ἔργου διὰ
[1, 7]	βασίλεια παραδιδόντων ἐπὶ μὲν ταῦτα	Πομπήιος	ἕνα τῶν ὑφ' ἑαυτῷ στρατηγῶν
[1, 6]	προκαταλύειν δόξειεν αὑτόν. Ἐπεὶ μέντοι	Πομπήιος	ἐξίστασθαί τε τῶν φρουρίων ἐκέλευεν
[1, 6]	ἐναντίους τὴν ἐλπίδα, καὶ ἐπειδὴ	Πομπήιος	ἐπιὼν τὴν Συρίαν εἰς Δαμασκὸν
[1, 6]	πόλεως χωρίζεται. (Πρὸς ταῦτ' ἀγανακτήσας	Πομπήιος	πολλὰ καὶ τῶν περὶ Ὑρκανὸν
[1, 7]	πολλὰ τῶν Ῥωμαίων κακοπαθούντων ὁ	Πομπήιος	τά τε ἄλλα τῆς καρτερίας
[1, 17]	καθ' ὃ καὶ πρὶν εἷλεν	Πομπήιος	τὴν πόλιν. Διελὼν δὲ εἰς
[1, 16]	πέτρα κατέτεινεν εἰς βαθυτάτας φάραγγας	ὄρθιος	ἐπιρρέπουσα ταῖς χαράδραις, ὥστε τὸν
[1, 7]	τεῖχος Σύλλα παῖς ἦν Φαῦστος	Κορνήλιος	καὶ μετ' αὐτὸν ἑκατοντάρχαι δύο
[1, 15]	συλλαμβανόντων Βεντιδίου καὶ Σίλωνος, οὓς	Δέλλιος	ὑπ' Ἀντωνίου πεμφθεὶς Ἡρώδην συγκαταγαγεῖν
[1, 30]	εἰπεῖν, ὡς αὐτὸς μὲν εἴη	πολιὸς	ἤδη, νεάζοι δὲ καθ' ἡμέραν
[1, 10]	Ἀπάμειαν ταραχὴ Ῥωμαίων καὶ πόλεμος	ἐμφύλιος,	Καικιλίου μὲν Βάσσου διὰ τὴν
[1, 8]	Μαχαιροῦντα πρὸς τοῖς Ἀραβίοις ὄρεσιν.	(Γαβίνιος	δὲ μετὰ μέρους τῆς στρατιᾶς
[1, 8]	σὺν τοῖς καταλειφθεῖσιν εἰς Ἀλεξάνδρειον.	(Γαβίνιος	δὲ πρὸς τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐλθὼν
[1, 8]	ἀεὶ φανείς, οὐδαμοῦ δ' οὕτως.	Γαβίνιος	δὲ τοὺς ἐξαιρήσοντας τὸ φρούριον
[1, 8]	χώραν Ῥωμαίους ἀνελεῖν. Πρὸς ὃ	Γαβίνιος	δείσας, ἤδη δὲ παρῆν ἀπ'
[1, 8]	ἀνακτίζειν ἐθάρρει προσελθών, εἰ μὴ	Γαβίνιος	εἰς Συρίαν πεμφθεὶς Σκαύρῳ διάδοχος
[1, 8]	λοιπὸν πλῆθος ἐσκεδάσθη φυγῇ. Καὶ	Γαβίνιος	ἐλθὼν εἰς Ἱεροσόλυμα πρὸς τὸ
[1, 8]	τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐνεχείρισεν. Ἃ πάντα	Γαβίνιος	ἐναγούσης τῆς Ἀλεξάνδρου μητρὸς κατέστρεψεν,
[1, 8]	πολὺ παρῆν ἅμα τῇ φάλαγγι	Γαβίνιος.	Ἐνουμένην δὲ τὴν τῶν πολεμίων
[1, 8]	Ἀλεξάνδρειον ἀνατειχίζειν ἐπειρᾶτο· ὡς δὲ	Γαβίνιος	ὑπὸ Σισέννᾳ καὶ Ἀντωνίῳ καὶ
[1, 8]	Μετὰ δὲ ταῦτα εἰς Ἱεροσόλυμα	Γαβίνιος	Ὑρκανὸν καταγαγὼν καὶ τὴν τοῦ
[1, 27]	καὶ τούτοις ἕτεροί τινες ἠκολούθησαν.	Οὐολούμνιος	δὲ τῆς σκυθρωπῆς ἀποφάσεως ἤρξατο,
[1, 27]	Πεδάνιον πρέσβεις, σὺν οἷς καὶ>	Οὐολούμνιος	ἐπίτροπος, ἔπειθ' οἱ τοῦ βασιλέως
[1, 19]	δὲ τοὺς ἐχθροὺς ἐπιπίπτει συμφορὰ	δαιμόνιος	ἄλλη, κατ' ἔτος μὲν τῆς
[1, 18]	οὐ πολὺ παρῆν ἐκ Πάρθων	Ἀντώνιος	ἄγων αἰχμάλωτον Ἀρταβάζην τὸν Τιγράνου
[1, 12]	Ὑρκανοῦ διὰ τὸ κῆδος. Καὶ	Ἀντώνιος	ἀκούσας ἑκατέρων Ὑρκανοῦ διεπυνθάνετο τοὺς
[1, 16]	τούτῳ περὶ μὲν Ἀθήνας διῆγεν	Ἀντώνιος,	Βεντίδιος δὲ ἐπὶ τὸν πρὸς
[1, 14]	πρώτην Ἡρώδῃ τῆς βασιλείας ἡμέραν	Ἀντώνιος	εἱστία. ~(Παρὰ δὲ τὸν χρόνον
[1, 12]	Τῶν δὲ ἔτι μᾶλλον ἀγανακτούντων	Ἀντώνιος	ἐκπέμψας ὁπλίτας πολλοὺς μὲν ἀπέκτεινεν,
[1, 12]	πρέσβεις εἰς Τύρον, ἔνθα διέτριβεν	Ἀντώνιος	ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὡρμημένος. Ἐπὶ τούτους
[1, 14]	πρὸς ταῦτα κεκινημένης ὡς παρελθὼν	Ἀντώνιος	καὶ πρὸς τὸν κατὰ Πάρθων
[1, 20]	ἔχω. Καλῶς μέντοι γε ἐποίησεν	Ἀντώνιος	Κλεοπάτρᾳ πεισθεὶς μᾶλλον ἢ σοί·
[1, 14]	πάντες. Λυθείσης δὲ τῆς βουλῆς	Ἀντώνιος	μὲν καὶ Καῖσαρ μέσον ἔχοντες
[1, 17]	μετὰ γὰρ τὴν Σαμοσάτων ἅλωσιν	Ἀντώνιος	μὲν καταστήσας ἐπὶ τῆς Συρίας
[1, 22]	ἐντολὰς ἀναιρεῖν αὐτήν, εἰ κἀκεῖνον	Ἀντώνιος.	Ὁ δὲ Ἰώσηπος, οὔτι κακοήθως,
[1, 8]	τὴν μάχην ὁ ἡγεμὼν Μᾶρκος	Ἀντώνιος,	πανταχοῦ μὲν γενναῖος ἀεὶ φανείς,
[1, 12]	Καῖσαρ ἐπὶ δὲ τῆς Ἀσίας	Ἀντώνιος,	πρεσβευομένων τῶν ἄλλων πόλεων πρὸς
[1, 18]	μέρει γοῦν τῶν προσταγμάτων ἐπινήψας	Ἀντώνιος	τὸ κτεῖναι μὲν ἄνδρας ἀγαθοὺς
[1, 18]	τὸ μηδὲν παθεῖν· ἤδη γὰρ	Ἀντώνιος	τῷ Κλεοπάτρας ἔρωτι διεφθαρμένος ἥττων
[1, 20]	ἔφη, καὶ βασίλευε νῦν βεβαιότερον·	ἄξιος	γὰρ εἶ πολλῶν ἄρχειν οὕτω
[1, 18]	μέχρις ἐσχάτου διὰ ψυχρᾶς ἐλπίδος	ἄξιος	τῆς ἀγεννείας πέλεκυς ἐκδέχεται. (βασιλεὺς
[1, 1]	τοῦ δοκοῦντος εἶναι βασιλέως οὐχ	οἷός	τε ἦν διὰ τὸ ὕψος,
[1, 10]	καὶ Ῥωμαίων δραπέτου καὶ τὸ	νεωτεροποιὸς	εἶναι καὶ στασιώδης αὐτὸς πατρῷον
[1, 25]	αὐτῷ ποῦ ποτέ ἐστιν ὁ	ἀλιτήριός	μου γαμβρός, ἐβόα, ποῦ δὲ
[1, 11]	συμπόσιον θνήσκει τά τε ἄλλα	δραστήριος	ἀνὴρ ἐν ἀφηγήσει πραγμάτων καὶ
[1, 10]	νέον. (Ὁ δὲ ὢν φύσει	δραστήριος	ὕλην εὐθέως εὑρίσκει τῷ φρονήματι.
[1, 4]	Ταύτην τὴν ῥοπὴν οὐκ ἤνεγκεν	Δημήτριος,	ἀλλ' ὑπολαβὼν ἤδη μὲν ἀξιόμαχον
[1, 4]	συμπεσόντες. Κρατεῖ δὲ τῇ μάχῃ	Δημήτριος	καίτοι πολλὰ τῶν Ἀλεξάνδρου μισθοφόρων
[1, 4]	ἐπειρῶντο τῶν παρ' ἀλλήλοις ἀποστάσεων,	Δημήτριος	μὲν τοὺς Ἀλεξάνδρου μισθοφόρους, Ἀλέξανδρος
[1, 18]	δυνάμεως ἐπεισχυθείσης πανταχοῦ φόνος ἦν	μυρίος,	τῶν μὲν Ῥωμαίων τῇ τριβῇ
[1, 7]	καὶ μετ' αὐτὸν ἑκατοντάρχαι δύο	Φούριος	καὶ Φάβιος. Εἵπετο δὲ ἑκάστῳ
[1, 32]	σύ, Οὔαρε, καὶ πᾶς δικαστὴς	ὅσιος	Ἀντίπατρον ἐξώλη κρινεῖ, πέπεισμαι. Δέδοικα
[1, 11]	τῶν χιλιάρχων τὸ Κασσίου πρόσταγμα”	Κάσσιος	ἄρα, ἔφη, κἀμὲ καὶ τὴν
[1, 8]	ἐκείνῳ παρακαταθήκην ἔπεμψεν τὰ τέκνα.	Κάσσιος	δὲ κατὰ συνθήκας ἡσυχάζειν Ἀλέξανδρον
[1, 11]	συμφέρειν ὑπελάμβανεν, καὶ δὴ καὶ	Κάσσιος	εἰς Συρίαν καταληψόμενος τὰς περὶ
[1, 8]	ἐπιδιαβαίνειν εἰς Συρίαν ὡρμημένους ἀνέκοπτεν	Κάσσιος	εἰς τὴν ἐπαρχίαν διαφυγών. Περιποιησάμενος
[1, 11]	τε τῷ νέῳ καὶ Ἀντωνίῳ	Κάσσιος	καὶ Μοῦρκος στρατιὰν ἀθροίσαντες ἐκ
[1, 11]	τὴν τοῦ πολέμου κατάλυσιν ἀποδείξειν	Κάσσιος	ὑπέσχετο καὶ Ἰουδαίας βασιλέα. Συνέβη
[1, 17]	δόγμασιν, δι' ὧν βασιλεὺς ἀπεδέδεικτο,	Σόσσιος	δὲ Ἀντωνίῳ τῷ πέμψαντι τὴν
[1, 17]	Ἀντίγονον αὐτὸς εἰς Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν,	Σόσσιος	δὲ δύο μὲν τάγματα προαπέστειλεν
[1, 18]	ὡς μηδένα χρημάτων ἀπελθεῖν δεόμενον.	Σόσσιος	δὲ χρυσοῦν ἀναθεὶς τῷ θεῷ
[1, 17]	δυνάμεως· συνῆπτε δ' αὐτῷ καὶ	Σόσσιος	μετὰ πλείστης στρατιᾶς ἱππέων τε
[1, 21]	καὶ τῶν πταισμάτων οὐκ αὐτὸς	αἴτιος,	ἀλλ' ἢ προδοσίᾳ τινῶν ἢ
[1, 26]	διαλλαγὰς ἀνέτρεψεν, ἀλλὰ καὶ ἀπωλείας	αἴτιος	αὐτῷ κατέστη. Γένος ἦν Λάκων,
[1, 25]	τῶν παρόντων τῷ μειρακίῳ κακῶν	αἴτιος	γεγονώς, εἰ μὴ βούλεται τὸ
[1, 10]	γίνεται παραδόξως Ἀντιπάτρῳ μείζονος προκοπῆς	αἴτιος·	δέον γὰρ ἀποδύρεσθαι περὶ τοῦ
[1, 0]	δοκῶ κατὰ σύγκρισιν· καὶ τούτων	αἴτιος	οὐδεὶς ἀλλόφυλος, ὥστε ἀμήχανον ἦν
[1, 1]	τῆς πρὸς Ἰουδαίους ἀπεχθείας ὁ	υἱὸς	Ἀντίοχος γίνεται. (Συναγαγὼν γοῦν πεζῶν
[1, 1]	ἀμύνης τόλμαν ἠρέθισε. (Ματθίας γοῦν	υἱὸς	Ἀσαμωναίου τῶν ἱερέων εἷς ἀπὸ
[1, 9]	ἐνταφησόμενος. (Ἀναιρεῖται δὲ καὶ ὁ	υἱὸς	αὐτοῦ Ἀλέξανδρος πελέκει ὑπὸ Σκιπίωνος
[1, 27]	τὸν Τίρωνα σφοδρότερον. Ὁ δ'	υἱὸς	οἰκτείρας ὑπέσχετο τῷ βασιλεῖ πάντα
[1, 33]	μεγίστης ἠξιωμένοι δόξης, Ἰούδας τε	υἱὸς	Σεπφεραίου καὶ Ματθίας ἕτερος Μαργάλου.
[1, 10]	τὴν τόλμαν, εἰ πολεμίου Ῥωμαίων	υἱὸς	ὢν καὶ Ῥωμαίων δραπέτου καὶ
[1, 33]	Προσδραμὼν δὲ ἐκώλυσεν Ἀχίαβος ὁ	ἀνεψιὸς	αὐτοῦ τὴν χεῖρα κατασχών. Οἰμωγὴ
[1, 0]	μικροὺς νενικηκότες· καὶ οὔτε τὸ	μῆκος	αἰδοῦνται τοῦ πολέμου οὔτε τὸ
[1, 21]	τι πρὸς ἔρευναν γῆς οὐδὲν	μῆκος	ἐξαρκεῖ. Τοῦ δὲ ἄντρου κατὰ
[1, 21]	κατέστρωσέν τε σταδίων εἴκοσι τὸ	μῆκος	οὖσαν ξεστῇ μαρμάρῳ καὶ πρὸς
[1, 21]	πέλαγος, ὧν ἦσαν οἱ πλεῖστοι	μῆκος	ποδῶν πεντήκοντα, βάθος ἐννέα, εὖρος
[1, 22]	ἐπομνύμενον, ὡς οὐδ' ἐρασθείη ποτὲ	γυναικὸς	ἄλλης, πάνυ γοῦν, εἶπεν, ταῖς
[1, 9]	πέμπει. Κἀκεῖνος ἀποσπάσας τῆς Ἀριστοβούλου	γυναικὸς	Ἀντίγονον καὶ τὰς ἀδελφὰς αὐτοῦ
[1, 25]	αἴτιον εἶναι τὸν ἔρωτα τῆς	γυναικὸς	ἔλεγεν. Παραστήσας δὴ κατήγορον καὶ
[1, 25]	οὕτως ὑπὸ τοῦ μειρακίου τῆς	γυναικός,	ἣν παραμένουσαν μὲν ἔσεσθαι δυσώπημα
[1, 22]	ἀνιαροῖς ἐνεμέσησεν, καὶ κακοδαιμονεῖν ἐκ	γυναικὸς	ἤρξατο περὶ ἣν μάλιστα ἐσπούδασεν.
[1, 28]	καὶ πολλὰ διὰ Λιουίας τῆς	γυναικὸς	Καίσαρος ἱκετεύουσαν γαμηθῆναι τῷ Ἄραβι
[1, 24]	ἠξίωσεν συνοικίσας ἀδελφὴν τῆς ἰδίας	γυναικός·	μετὰ δὲ τὴν ἐκείνης τελευτὴν
[1, 31]	φάρμακον, τούτῳ Φερώρας μετὰ τῆς	γυναικὸς	ὁπλίσαιτο κατὰ τοῦ βασιλέως. Πάρεργον
[1, 29]	ἀνίει Φερώραν βιαζόμενος ἀπαλλαγῆναι τῆς	γυναικὸς	οὐδ' ἐπενόει μηχανὴν δι' ἧς
[1, 19]	ἀναστῶμεν. Ἴτω τις οὐχ ὑπὲρ	γυναικὸς	οὐδ' ὑπὲρ τέκνων οὐδ' ὑπὲρ
[1, 22]	κατιέναι· ἔπειτα τὸν πάππον τῆς	γυναικὸς	Ὑρκανὸν ἐκ Πάρθων πρὸς αὐτὸν
[1, 19]	γε τὰς δαιμονίους πληγὰς ἀθυμεῖν	εἰκὸς	ἦν, τὸ δ' αὐτὸ καὶ
[1, 19]	οἱ πολέμιοι, καὶ κατὰ τὸ	εἰκὸς	νῦν ἁλώσονται κρατήσειν δοκοῦντες· τὸ
[1, 12]	πάλιν στάσις ἐν Ἱεροσολύμοις γίνεται	Ἕλικος	μετὰ στρατιᾶς ἐπαναστάντος Φασαήλῳ καὶ
[1, 12]	Κἀν τούτῳ Φασάηλος καθ' ἑαυτὸν	Ἕλικος	περιγενόμενος Ὑρκανὸν ὠνείδιζεν εἰς ἀχαριστίαν
[1, 32]	τίς ἔλεγχος ἠνέχθη κατ' αὐτῶν,	ἡλίκος	ἀποδείκνυσιν τοῦτον ἐπίβουλον; Ἀλλὰ φθέγγεσθαί
[1, 33]	ἵνα πᾶσα Ἰουδαία καὶ πᾶς	οἶκος	ἄκων ἐπ' ἐμοὶ δακρύσῃ. (Ταῦτα
[1, 17]	μετὰ τὸ πάντας ἐξελθεῖν ὁ	οἶκος	εὐθέως συνέπεσεν. Τοῦτο καὶ κινδύνων
[1, 28]	μὲν οὖν Γλαφύραν μετὰ τῆς	προικὸς	Ἡρώδης ἀπέπεμψεν εἰς Καππαδοκίαν, ὡς
[1, 8]	ἀριστεύει τὴν μάχην ὁ ἡγεμὼν	Μᾶρκος	Ἀντώνιος, πανταχοῦ μὲν γενναῖος ἀεὶ
[1, 10]	συμμαχίαν. Μηκυνομένου δὲ τοῦ πολέμου	Μοῦρκος	μὲν ἀπὸ τῆς Ἰταλίας Σέξτου
[1, 11]	νέῳ καὶ Ἀντωνίῳ Κάσσιος καὶ	Μοῦρκος	στρατιὰν ἀθροίσαντες ἐκ τῆς Συρίας,
[1, 2]	Προγνοὺς δὲ τὴν ἔφοδον ὁ	νεανίσκος	παραγενέσθαι εἰς τὴν πόλιν ἠπείγετο,
[1, 29]	Μόνη δὲ τῆς ὁμονοίας αὐτῶν	ἀντίπαλος	ἦν Σαλώμη καὶ βασιλεῖ διέβαλλεν
[1, 16]	τὸν Ἀντώνιον. Γίνεται γοῦν ἐπελθὼν	τέλος	αὐτοῖς τῆς πολιορκίας, πολλοὺς μὲν
[1, 3]	εἰπεῖν μᾶλλον ἐνέκειτο μαθεῖν ἐθέλων·	τέλος	δὲ ἀπειλοῦντι καὶ βιαζομένῳ τἀληθὲς
[1, 8]	τὸν Ἀριστόβουλον διεκαρτέρουν γενναίως ἀγωνιζόμενοι,	τέλος	δὲ βιασθέντες ὑπὸ τῶν Ῥωμαίων
[1, 27]	τοῦ ζῆν ὑπηγόρευε τὸ πάθος.	Τέλος	δὲ καὶ τῷ βασιλεῖ τολμήσας
[1, 32]	πάρεστιν; Ἢ τὸ τῶν ἀδελφῶν	τέλος	ἠγνόουν, οὓς ὁ θεὸς οὕτως
[1, 29]	καὶ Ἀριστοβούλου φονέων τοιοῦτον περιέρχεται	τέλος.	~(Μετέβαινεν δ' ἐπὶ τὸν αὐθέντην
[1, 4]	χειρὸς ἐπιδειξαμένων. Χωρεῖ δὲ τὸ	τέλος	τῆς παρατάξεως παρὰ δόξαν ἀμφοτέροις·
[1, 27]	μὲν οὖν Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου	τέλος	τοιοῦτον. ~(Ἀντιπάτρῳ δὲ ἀδήριτον ἔχοντι
[1, 27]	τὸ Ἰουδαικὸν ἦν ἐκδεχομένων τὸ	τέλος	τοῦ δράματος· οὐδεὶς μέντοι ὑπελάμβανεν
[1, 13]	μὲν Ἀντίγονος παρακαλεῖ Πάκορον εἰσαφεῖναι,	Φασάηλος	δὲ πεισθεὶς τῇ τε πόλει
[1, 28]	καὶ Φίλιππος, ἐκ δὲ Παλλάδος	Φασάηλος.	Ἐγένοντο δ' αὐτῷ καὶ ἄλλαι
[1, 13]	οὐκ ἐπιβουλήν, ἀλλ' ὁπόσα διεπράξατο	Φασάηλος.	Ἔτυχεν δὲ παρ' ἄλλων προακηκοὼς
[1, 10]	δὲ τὸν ἀδελφὸν εὐδοκιμοῦντα καὶ	Φασάηλος	ἐφιλοτιμεῖτο τὴν ἀγαθὴν ἔριν τοὺς
[1, 12]	ὑπὸ νόσου κατείχετο. Κἀν τούτῳ	Φασάηλος	καθ' ἑαυτὸν Ἕλικος περιγενόμενος Ὑρκανὸν
[1, 8]	τοὔνομα τέσσαρες μὲν υἱεῖς γίνονται,	Φασάηλος	καὶ ὁ βασιλεὺς αὖθις Ἡρώδης,
[1, 13]	πόρρωθεν ἑαυτῶν ἔβλεπον. (Οὐ μὴν	Φασάηλος	καίτοι πολλὰ παραινοῦντος Ὀφελλίου φεύγειν,
[1, 13]	ἀναπίμπλαται τὸ πλέον ὁπλιτῶν. Καὶ	Φασάηλος	μὲν τὸ τεῖχος, Ἡρώδης δ'
[1, 28]	Ἐπαχνώθη δ' εὐθὺς Ἀντίπατρος καὶ	δῆλος	ἦν ἅπασιν ὀδυνώμενος· ὑπελάμβανεν γὰρ
[1, 21]	λίθοι συνεζευγμένοι τοῦ κατὰ θάτερον	χεῖλος	πύργου μείζονες. Προσεχεῖς δ' οἰκίαι
[1, 26]	πράττων τὰ πρὸς ἡδονὴν αὐτῷ	φίλος	ἐν τοῖς πρώτοις γίνεται· καὶ
[1, 11]	διὰ τοῦτο ἐν τοῖς μάλιστα	φίλος	ἦν. Τοὺς δὲ λοιποὺς εἰς
[1, 20]	ἐλπίδα καὶ προλαβὼν ἐξετασθήσεσθαι, ποταπὸς	φίλος,	οὐ τίνος, ἐγενόμην. (Πρὸς ταῦτα
[1, 32]	ἐστεργόμην; Φόβος ἐκ σοῦ τις	ἄλλος·	ἀλλὰ μὴν σὲ τηρῶν ἑτέροις
[1, 13]	ἔργοις πρέπουσαν· κατέχει δὲ καὶ	ἄλλος	λόγος, ὡς ἀνενέγκαι μὲν ἐκ
[1, 33]	δεξιᾷ χρησάμενος, εἰ καί τις	ἄλλος,	ὅστις κατεκτήσατο βασιλείαν ἰδιώτης ὢν
[1, 21]	εἶναι τῇ θαλάσσῃ, τὸ δὲ	κάλλος	ὡς ἐπὶ μηδενὶ δυσκόλῳ κεκοσμῆσθαι·
[1, 31]	διαθήκης ἐξήλειψεν. ~(Ἐπὶ τούτοις καὶ	Βάθυλλος	εἰς τοὺς ἐλέγχους συνέδραμεν, ἡ
[1, 24]	καὶ περὶ τὴν ἐκείνου κεφαλὴν	ὅλος	ἀπηρείσατο. Τρεῖς ἦσαν εὐνοῦχοι τιμιώτατοι
[1, 2]	σπαραττομένην, ἐθηλύνετο καὶ τοῦ πάθους	ὅλος	ἦν. Τριβομένης δὲ διὰ ταῦτα
[1, 32]	δὲ ταῦτα καὶ κατὰ Σαλώμης	ἐπίβουλος	Ἀντίπατρος εὑρίσκεται· τῶν γὰρ Ἀντιφίλου
[1, 25]	ὧν σαφῶς ἀποδείκνυται τοῦ βασιλέως	ἐπίβουλος	καὶ τῶν παρόντων τῷ μειρακίῳ
[1, 8]	ἐπισυνιστάντα· τοῦ φόνου δὲ ἦν	σύμβουλος	Ἀντίπατρος. Τούτῳ γήμαντι γυναῖκα τῶν
[1, 20]	κατέλιπον τὸν εὐεργέτην, ἐγενόμην δὲ	σύμβουλος	ἄριστος, ὡς οὐκέτι χρήσιμος ἤμην
[1, 24]	πάντα ἦν ἡ Ἀντιπάτρου μήτηρ,	σύμβουλος	κατ' αὐτῶν μητρυιᾶς χαλεπωτέρα καὶ
[1, 26]	Ἦν δὲ πιστὸς τῷ μειρακίῳ	σύμβουλος	τὴν Ἀρχελάου φιλίαν πλασάμενος· διὸ
[1, 10]	ἐπιὼν κατέστελλεν, ἀπειλητὴς ἅμα καὶ	σύμβουλος	ὢν ἑκάστοις, ὅτι τὰ μὲν
[1, 6]	μυριάδες, πρὸς ἣν οὐκ ἀντέσχεν	Ἀριστόβουλος,	ἀλλ' ἐν τῇ πρώτῃ συμβολῇ
[1, 8]	μὴν αὐτοῖς ἀρχὴ γίνεται θορύβων	Ἀριστόβουλος	ἀποδρὰς ἐκ Ῥώμης, ὃς αὖθις
[1, 3]	πρῶτα διηπίστει τοῖς λεγομένοις ὁ	Ἀριστόβουλος	ἅτε δὴ καὶ τὸν ἀδελφὸν
[1, 6]	δὲ καὶ φρονήματι προεῖχεν ὁ	Ἀριστόβουλος.	Γενομένης δὲ αὐτοῖς περὶ τῶν
[1, 24]	Σαλώμην καίτοι πενθερὰν οὖσαν αὐτὸς	Ἀριστόβουλος	ἑαυτῷ διεστασίασεν ὠργισμένην καὶ πρόσθεν
[1, 27]	γὰρ συνδήσασθαι τοῖς κινδύνοις ὁ	Ἀριστόβουλος	θέλων οὖσαν ἑκυρὰν καὶ τηθίδα,
[1, 6]	Ἱεροσόλυμα. Καταπλαγεὶς δὲ τὴν ἔφοδον	Ἀριστόβουλος	ἱκέτης ἀπαντᾷ χρημάτων τε ὑποσχέσει
[1, 3]	κατὰ μικρὸν ἄκων ἐπίστευσεν ὁ	Ἀριστόβουλος,	καὶ προνοῶν τοῦ μήθ' ὑποπτεύων
[1, 6]	ἀλλήλους ἀσπασάμενοι διήμειψαν τὰς οἰκίας·	Ἀριστόβουλος	μὲν γὰρ εἰς τὰ βασίλεια,
[1, 24]	ἔχοντες ἀπηλλάγησαν, Ἀλέξανδρος μὲν καὶ	Ἀριστόβουλος	ὀδυνώμενοι κεκυρωμένου Ἀντιπάτρῳ τοῦ πρεσβείου,
[1, 3]	πατρὸς τελευτὴν ὁ πρεσβύτερος αὐτῶν	Ἀριστόβουλος	τὴν ἀρχὴν εἰς βασιλείαν μετατιθεὶς
[1, 5]	Ἀλεξάνδρας ὁ νεώτερος τῶν παίδων	Ἀριστόβουλος	τὸν καιρὸν ἁρπάσας μετὰ τῶν
[1, 28]	Ἡρώδης μὲν καὶ Ἀγρίππας καὶ	Ἀριστόβουλος	υἱοί, θυγατέρες δὲ Ἡρωδιὰς καὶ
[1, 6]	ἡλικίαν προσήκοντα. Οὐ μὴν οὐδ'	Ἀριστόβουλος	ὑστέρει πεποιθὼς τῇ Σκαύρου δωροδοκίᾳ
[1, 0]	μὲν ἀναλώμασι καὶ πόνοις μεγίστοις	ἀλλόφυλος	ὢν Ἕλλησί τε καὶ Ῥωμαίοις
[1, 0]	σύγκρισιν· καὶ τούτων αἴτιος οὐδεὶς	ἀλλόφυλος,	ὥστε ἀμήχανον ἦν ὀδυρμῶν ἐπικρατεῖν.
[1, 22]	αὐτῷ θανάτου τῆς υἱωνῆς ὁ	γάμος	κατέστη· τούτῳ γὰρ πεποιθὼς καὶ
[1, 28]	Καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς ὁ	ἐμὸς	Ἡρώδης λήψεται πρὸς μητρὸς ὢν
[1, 32]	εὔνοιαν ἀδελφῶν, ὁ ὑπερασπιστὴς ὁ	ἐμός,	ὁ σωματοφύλαξ. Ὅταν ἀναμνησθῶ, Οὔαρε,
[1, 19]	πρὸ τοῦ πλήθους ὁ στρατηγὸς	Ἔλθεμος	αὖος ἦν τῷ δέει, προσελθὼν
[1, 0]	δωδεκάτῳ τῆς Νέρωνος ἀρχῆς ὁ	πόλεμος	ἀνερράγη τά τε συμβάντα κατὰ
[1, 10]	περὶ Ἀπάμειαν ταραχὴ Ῥωμαίων καὶ	πόλεμος	ἐμφύλιος, Καικιλίου μὲν Βάσσου διὰ
[1, 0]	δι' ὅσων ἐχώρησεν παθῶν ὁ	πόλεμος	καὶ ὅπως κατέστρεψεν, ἀγνοεῖν δὲ
[1, 11]	τοῦτον τὸν καιρὸν ὁ μέγας	πόλεμος	Κασσίου καὶ Βρούτου κτεινάντων δόλῳ
[1, 4]	πρὸς Ἀλέξανδρον ἦν αὐτοῖς ὁ	πόλεμος,	μέχρι πλείστους ἀποκτείνας τοὺς λοιποὺς
[1, 19]	σεισμοῦ βλάψαι καὶ κρατήσας ὁ	πόλεμος;	Τέρας μέντοι μέγιστον ἁλώσεως γέγονεν
[1, 33]	κολάζειν ὡς ἀσεβεῖς. Ὁ δὲ	δῆμος	δείσας μὴ διὰ πολλῶν ὁ
[1, 14]	ἐτῶν ἑπτά· τάλαντα δ' ἦν	ἕτοιμος	τριακόσια δοῦναι προστησάμενος Τυρίους παρακαλοῦντας.
[1, 10]	ἐκ τούτου καὶ Σέξτῳ Καίσαρι	γνώριμος	ὄντι συγγενεῖ τοῦ μεγάλου Καίσαρος
[1, 20]	γενόμενος ἐν πᾶσιν ὁμολογῶ γεγονέναι	χρήσιμος	Ἀντωνίῳ. Καὶ οὐδὲ τοῦτ' ἂν
[1, 20]	δὲ σύμβουλος ἄριστος, ὡς οὐκέτι	χρήσιμος	ἤμην σύμμαχος, μίαν εἶναι λέγων
[1, 1]	τῆς πόλεως τελευτᾷ μὲν Ἀντίοχος,	κληρονόμος	δὲ τῆς βασιλείας αὐτοῦ καὶ
[1, 6]	τὴν ἀρχὴν ἔτεσιν ἐννέα. ~(Καὶ	κληρονόμος	μὲν ἦν τῶν ὅλων Ὑρκανός,
[1, 33]	Τράχωνος καὶ τῶν γειτνιώντων χωρίων	κληρονόμος,	τετράρχης δ' ὡς προείπαμεν, Ἀντίπας,
[1, 17]	καὶ αὐτὸς ὡς ἦν ἔτι	θερμὸς	ἐκ τῶν ὅπλων λουσόμενος ᾔει
[1, 32]	σπλάγχνων τὰ ὄργανα, μὴ φειδέσθω	ὀλοφυρμὸς	τοῦ μιαροῦ σώματος· εἰ γὰρ
[1, 33]	μὲν γὰρ ἦν οὐ λάβρος,	κνησμὸς	δὲ ἀφόρητος τῆς ἐπιφανείας ὅλης
[1, 30]	Ἀποσκήπτει δ' εἰς πρώτην ὁ	θυμὸς	Δωρίδα τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα· καὶ
[1, 32]	οἶκτον προυκαλέσατο, μόνον δὲ ὁ	θυμὸς	Ἡρώδην ἄδακρυν διεκράτει τοὺς ἐλέγχους
[1, 13]	ὡς Ἡρώδης διαπεφεύγοι, νῦν, εἰπεῖν,	εὔθυμος	ἄπειμι τὸν μετελευσόμενον τοὺς ἐχθροὺς
[1, 0]	τῶν πραγμάτων θνήσκει μὲν Νέρων,	Οὐεσπασιανὸς	δὲ ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὡρμημένος ὑπὸ
[1, 10]	δ' ἐν εὐπραγίαις φθόνον διαφυγεῖν·	Ὑρκανὸς	γοῦν ἤδη μὲν καὶ καθ'
[1, 6]	μὲν γὰρ εἰς τὰ βασίλεια,	Ὑρκανὸς	δὲ ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Ἀριστοβούλου
[1, 6]	τὸν ἀδελφὸν τὸν Ἀντιπάτρου Φαλλίωνα.	(Ὑρκανὸς	δὲ καὶ Ἀντίπατρος τῶν Ἀράβων
[1, 11]	τὸν Μάλιχον πολλοῖς τραύμασιν ἀναιροῦσιν.	Ὑρκανὸς	δὲ παραχρῆμα μὲν λυθεὶς ὑπ'
[1, 2]	τὸν τρίτον Ἰωάννην, ὃς καὶ	Ὑρκανὸς	ἐκαλεῖτο, τοὺς ἀναιρήσοντας ἔπεμψεν. Προγνοὺς
[1, 11]	τοὺς ὁπλίτας ἄγων. Καὶ πέμπων	Ὑρκανός,	ἐνῆγεν γὰρ δεδοικὼς τὴν ἔφοδον
[1, 10]	οὐκ ἐφιᾶσιν. (Τούτοις κατὰ μικρὸν	Ὑρκανὸς	ἐξεκαίετο καὶ τὴν ὀργὴν τελευταῖον
[1, 8]	ἡ στρατιά. Καὶ πρὸς τοῦτο	Ὑρκανὸς	ἐπεβοήθει διὰ Ἀντιπάτου τὰ ἐπιτήδεια
[1, 2]	κομισάμενος δὲ τὴν πατρῴαν ἀρχιερωσύνην	Ὑρκανὸς	καὶ θύσας τῷ θεῷ μετὰ
[1, 10]	ἦν. Εἰς ἔσχατον δέους κατέπεσεν	Ὑρκανός,	ὅσον οὔπω προσδοκῶν ἐπ' αὐτὸν
[1, 11]	ἐπίβουλον ἀνελών. Εἴτε δὲ φρονῶν	Ὑρκανὸς	οὕτως εἴθ' ὑπὸ δέους ὁμόσε
[1, 6]	κληρονόμος μὲν ἦν τῶν ὅλων	Ὑρκανός,	ᾧ καὶ ζῶσα τὴν βασιλείαν
[1, 9]	δ' αὐτὸς παρ' ἐλπίδα μάρτυς	ἀβάσκανος	γίνεται πρὸς Καίσαρα τῶν Ἀντιπάτρου
[1, 33]	διάδημα μὲν ἐπέκειτο τῇ κεφαλῇ,	στέφανος	δ' ὑπὲρ αὐτοῦ χρυσοῦς, τὸ
[1, 8]	Γαλιλαίας. Ἀσμένως δὲ τῆς ἐξ	ἑνὸς	ἐπικρατείας ἐλευθερωθέντες τὸ λοιπὸν ἀριστοκρατίᾳ
[1, 29]	ὁ Κόρινθος ἐν τῇ βασιλείᾳ,	γένος	δ' ἦν Ἄραψ. Συλλαμβάνει δ'
[1, 6]	καὶ μάλιστα Ἀντιπάτρῳ πάλαι διαμισουμένῳ.	Γένος	δ' ἦν Ἰδουμαῖος προγόνων τε
[1, 22]	ἀποπεμψάμενος ἣν ἰδιώτης ἦκτο γαμετήν,	γένος	ἦν ἐξ Ἱεροσολύμων Δωρὶς ὄνομα,
[1, 26]	καὶ ἀπωλείας αἴτιος αὐτῷ κατέστη.	Γένος	ἦν Λάκων, Εὐρυκλῆς τοὔνομα, πόθῳ
[1, 2]	αἱρεῖ, πρὸς αἷς τὸ Χουθαίων	γένος,	οἳ περιῴκουν τὸ εἰκασθὲν τῷ
[1, 3]	τούτῳ καὶ Ἰούδαν, Ἐσσαῖος ἦν	γένος	οὐκ ἔστιν ὅτε πταίσας ἢ
[1, 27]	χαλεπώτερα τοῖς συνέδροις ἀπέφηνεν. Ἔπειτα	μηδενὸς	ἀντιλέγοντος ἐποικτισάμενος, ὡς αὐτὸς ἁλίσκοιτο
[1, 31]	ἐρημία πολλὴ πάντων ἐκτρεπομένων καὶ	μηδενὸς	προσιέναι τολμῶντος· ἐμισεῖτο μὲν γὰρ
[1, 3]	βασιλεὺς τὴν αἰτίαν ἐπυνθάνετο καὶ	μηδενὸς	τολμῶντος εἰπεῖν μᾶλλον ἐνέκειτο μαθεῖν
[1, 22]	ἡμέραν ἐκκαίων Ἡρώδην λαβρότερος, ὡς	μηδενὸς	τῶν διὰ τὴν στεργομένην λυπηρῶν
[1, 20]	βασιλεύς· μηδὲν γοῦν τῆς ἀληθείας	ὑποστειλάμενος	ἄντικρυς εἶπεν· ἐγώ, Καῖσαρ, ὑπὸ
[1, 21]	ἑαυτοῦ βασίλειον κατὰ τὴν ἄνω	δειμάμενος	πόλιν δύο τοὺς μεγίστους καὶ
[1, 28]	μὲν οὖν πολλὰ πρὸς ὀργὴν	ἀποκρινάμενος	ἀπελαύνει τὸν Ἀντίπατρον, αὖθις δὲ
[1, 14]	φιλτάτους ἤλπισεν καὶ τοῖς ἀγγέλοις	ἀποκρινάμενος	ὡς ὑπηγόρευε τὸ πάθος ὑπέστρεψεν
[1, 29]	παρ' ἑκάστῳ μῖσος ἀποσκευάσασθαι μὴ	δυνάμενος	ἐκ τοῦ φοβερὸς εἶναι τὴν
[1, 30]	ἐμοὶ τῆς ἀληθείας πλανηθῆναι μὴ	δυνάμενος·	ὅτε ἀποθνήσκοντι Φερώρᾳ παρεκαθέζου δεδακρυμένος,
[1, 19]	κτείνει. Τηλικαύτῃ πληγῇ τὴν Ἀραβίαν	ἀμυνάμενος	καὶ σβέσας τῶν ἀνδρῶν τὰ
[1, 31]	μόνα τὰ τῆς σωτηρίας ἐφόδια.	(Φραξάμενος	οὖν αὐτοῖς ἧκεν εἰς τὸ
[1, 12]	Πτολεμαῖος Ἀντιγόνῳ. (Πρὸς οὓς Ἡρώδης	ἀντιπαραταξάμενος	ἐπὶ τῶν ἐμβολῶν τῆς Ἰουδαίας
[1, 25]	τέσσαρας κατὰ τῶν ἐχθρῶν βίβλους	συνταξάμενος	προσωμολόγει μὲν τὴν ἐπιβουλήν, κοινωνοὺς
[1, 24]	πρὸς Ἡρώδην· οὔτε γὰρ ἁπλῶς	φθεγξάμενος	ὁ νεανίας ἀνυπεύθυνος ἦν, ἀλλὰ
[1, 20]	Καίσαρα παντὶ τῷ βασιλικῷ πλούτῳ	δεξάμενος	Ἡρώδης τότε πρῶτον καὶ συνιππάσατο
[1, 2]	τῶν τὰ Ἀντιόχου φρονούντων τελευτᾷ.	~(Διαδεξάμενος	δὲ τοῦτον ὁ ἀδελφὸς Ἰωνάθης
[1, 20]	τἀνδρὸς ἐφθέγξατο. Ὁ δὲ δώροις	ἐπιμειλιξάμενος	αὐτὸν ἐξῃτεῖτό τινα τῶν Ἀντωνίου
[1, 24]	ὑπεκρίνετο καὶ διασύρειν τὸ ῥηθὲν	ἀρξάμενος	ἔπειτα κατεσκεύαζεν ἡσυχῆ καὶ πρὸς
[1, 26]	μειρακίῳ σύμβουλος τὴν Ἀρχελάου φιλίαν	πλασάμενος·	διὸ μηδὲν ὑποστελλόμενος Ἀλέξανδρος τά
[1, 24]	οὐδείς, ὅτι δὲ τὴν ἐρωμένην	ἁρπασάμενος	εἰς Πάρθους ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο, συμμέτοχοι
[1, 23]	καὶ φιλοφρόνως ἕκαστον τῶν υἱῶν	κατασπασάμενος	διέλυσεν τὸ πλῆθος, τοὺς μὲν
[1, 28]	παίδων συνήρμοσεν τὰς δεξιάς, ἔπειτα	κατασπασάμενος	ἕκαστον φιλοφρόνως διέλυσεν τὸ συνέδριον.
[1, 15]	καὶ Σίλων ἀπεκαλύψατο τὴν δωροδοκίαν·	ἐπισκευασάμενος	γὰρ πολλοὺς τῶν στρατιωτῶν σπάνιν
[1, 13]	Πάρθος ἀπολογίαις τε καὶ ὅρκοις	ἀποσκευασάμενος	τὴν ὑποψίαν ᾤχετο πρὸς Πάκορον.
[1, 24]	τὴν ἐλπίδα τῆς διορθώσεως, ἀλλὰ	προσκαλεσάμενος	αὐτούς, καὶ γὰρ εἰς Ῥώμην
[1, 33]	τὸν καλούμενον ἱππόδρομον ἐκέλευσεν συγκλεῖσαι.	Προσκαλεσάμενος	δὲ Σαλώμην τὴν ἀδελφὴν καὶ
[1, 30]	Φερώρᾳ παρεκαθέζου δεδακρυμένος, τότε με	προσκαλεσάμενος	ἐκεῖνος ἦ πολύ γε, ἔφη,
[1, 0]	ἤρα μεταβολῆς ἐλπίδι λημμάτων· ἄτοπον	ἡγησάμενος	περιιδεῖν πλαζομένην ἐπὶ τηλικούτοις πράγμασι
[1, 26]	ταῖς κατὰ τοῦ πατρὸς μέμψεσιν	ἐνδησάμενος	ἀμφοτέρους ᾤχετο φέρων Ἀντιπάτρῳ τὰ
[1, 13]	καὶ Ὑρκανὸν ἀγεννέστατον, ἀνδρειότατα θνήσκει	ποιησάμενος	τὴν καταστροφὴν τοῖς κατὰ τὸν
[1, 29]	τὸ συμφέρον αὐτῷ τὰς ἐπιγαμίας	ποιησάμενος	ὡς ἐπὶ βεβαίοις μὲν ὥρμει
[1, 8]	Κάσσιος εἰς τὴν ἐπαρχίαν διαφυγών.	Περιποιησάμενος	δὲ αὐτὴν ἐπὶ Ἰουδαίους ἠπείγετο,
[1, 12]	διὰ Φάβιον, ὃν Ἀντίγονος χρήμασιν	προσποιησάμενος	βοηθὸν εἶχεν τῆς καθόδου· χορηγὸς
[1, 20]	ὡς μὴ ζητοίης Ἀντώνιον. (Τούτοις	φιλοφρονησάμενος	τὸν βασιλέα καὶ περιθεὶς αὐτῷ
[1, 18]	ἑκάστοις. Οὕτως τε τὴν λοιπὴν	ἐξωνησάμενος	πατρίδα τὰς ὑποσχέσεις ἐπλήρωσεν· λαμπρῶς
[1, 21]	ὡς ἐπὶ μηδενὶ δυσκόλῳ κεκοσμῆσθαι·	συμμετρησάμενος	γὰρ ὅσον εἰρήκαμεν τῷ λιμένι
[1, 33]	τὰ ἄλλα πάντα τύχῃ δεξιᾷ	χρησάμενος,	εἰ καί τις ἄλλος, ὅστις
[1, 21]	τῆς οὔσης διπλασίονα, ἀμέτροις μὲν	χρησάμενος	τοῖς ἀναλώμασιν ἀνυπερβλήτῳ δὲ τῇ
[1, 12]	πάντας, ἦσαν δ' οὓς καὶ	δωρησάμενος	ἀπέπεμψεν εὔνοιαν ἑαυτῷ παρὰ τῆς
[1, 7]	αὐτοῦ γενναίως ἀγωνισαμένους λαμπροῖς ἀριστείοις	δωρησάμενος	τῇ τε χώρᾳ καὶ τοῖς
[1, 24]	ὃς αὐτὸν ἐποίησεν καὶ τετράρχην	αἰτησάμενος	παρὰ Καίσαρος, βασιλικῶν τε γάμων
[1, 30]	Κομισθεῖσαν δ' αὐτὴν ὁ βασιλεὺς	ἀνακτησάμενος,	κεκάρωτο γὰρ ἀπὸ τοῦ πτώματος,
[1, 11]	ἀφηγήσει πραγμάτων καὶ τὴν ἀρχὴν	ἀνακτησάμενός	τε Ὑρκανῷ καὶ διαφυλάξας· (Μάλιχος
[1, 23]	λαὸν καὶ τοὺς τρεῖς υἱοὺς	παραστησάμενος	ἀπελογεῖτο περὶ τῆς ἀποδημίας, καὶ
[1, 28]	Ἡρώδης συγγενεῖς τε καὶ φίλους	παραστησάμενός	τε τὰ παιδία καὶ δακρύων
[1, 16]	ἐξήγαγεν μεταγαγὼν εἰς Σαμάρειαν καὶ	καταστησάμενος	ἀσφαλῶς ᾔει τὰ λοιπὰ τῆς
[1, 21]	προσηγορίας ἐνιδρύσατο. Καὶ πενταετηρικοὺς ἀγῶνας	καταστησάμενος	ὁμοίως ἐκάλεσεν ἀπὸ τοῦ Καίσαρος,
[1, 9]	σημεῖα τῆς ἀρετῆς. Αὖθις δὲ	καταστησάμενος	τὰ κατὰ τὴν Αἴγυπτον ὡς
[1, 14]	δ' ἦν ἕτοιμος τριακόσια δοῦναι	προστησάμενος	Τυρίους παρακαλοῦντας. Τὸ χρεὼν δ'
[1, 11]	καὶ δύο ἑτέρας τῶν ταπεινοτέρων	ἐξανδραποδισάμενος	ἐχώρει μὲν ὡς καὶ Μάλιχον
[1, 15]	Ἀντίγονον ἀργυριούμενος. Ἔγγιστα γοῦν Ἱεροσολύμων	αὐλισάμενος	ὡς ἐνεπλήσθη χρημάτων, αὐτὸς μὲν
[1, 8]	ἑσπέραν ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐρειπίοις	ἐναυλισάμενος	ἐν ἐλπίσι μὲν ἦν ἄλλην
[1, 2]	Ἱεριχοῦντος ἐρυμάτων, ὃ Δαγὼν καλεῖται·	κομισάμενος	δὲ τὴν πατρῴαν ἀρχιερωσύνην Ὑρκανὸς
[1, 27]	συνέδροις ἀπέφηνεν. Ἔπειτα μηδενὸς ἀντιλέγοντος	ἐποικτισάμενος,	ὡς αὐτὸς ἁλίσκοιτο καὶ νικῶν
[1, 21]	τῇ Σαμαρείτιδι πόλιν καλλίστῳ περιβόλῳ	τειχισάμενος	ἐπὶ σταδίους εἴκοσι καὶ καταγαγὼν
[1, 4]	τὴν ἑαυτοῦ βασιλείαν ἀναλίσκων· ὅθεν	παυσάμενος	τῶν ὅπλων λόγοις ἐπεχείρει διαλύεσθαι
[1, 19]	Ἰορδάνην ποταμὸν μετὰ τῆς δυνάμεως.	Στρατοπεδευσάμενος	δὲ περὶ Φιλαδέλφειαν ἐγγὺς τῶν
[1, 6]	κατὰ τὰς τομὰς ἐκδακρῦον. Καὶ	στρατοπεδευσάμενος	ἐν τῷ χωρίῳ μίαν ἑσπέραν
[1, 32]	διὰ πατροκτονίας γενέσθαι, δίκαια γοῦν	βουλευσάμενος,	ὅτι καταγαγὼν αὐτὸν ἀπὸ τῆς
[1, 30]	οὕτως στέργοντα μισήσας καὶ κτεῖναι	βουλευσάμενος	τὸν οὕτως ἐπ' ἐμοὶ μηδὲ
[1, 26]	κριθήσεσθαι πατροκτόνος. (Τοιαῦτα κατ' Ἀλεξάνδρου	τερατευσάμενος	Εὐρυκλῆς ἐπῄνει πολλὰ τὸν Ἀντίπατρον,
[1, 26]	προκατείληπτο, φιλίᾳ δὲ Ἀλέξανδρον ὑποκρίνεται	ψευσάμενος	ἑταῖρον ἑαυτὸν εἶναι καὶ Ἀρχελάου
[1, 14]	ἐλπιζούσης ἕξειν εἰς ἃ παρεσκευάζετο·	διακρουσάμενος	δὲ τὰς παρακλήσεις τῆς βασιλίδος
[1, 21]	μέσῳ τῷ κτίσματι ναόν τε	ἐνιδρυσάμενος	μέγιστον καὶ περὶ αὐτὸν τέμενος
[1, 32]	ἀπὸ τῆς χώρας ἀπερριμμένον καὶ	παρωσάμενος	τοὺς ἐκ βασιλίδος μοι γεγενημένους
[1, 10]	τοὺς ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις εὐνουστέρους	καθιστάμενος	καὶ δι' αὑτοῦ μὲν ἔχων
[1, 15]	πόλεσιν τὰς διὰ Πάρθους ταραχὰς	καθιστάμενος,	Σίλων δὲ ἐν Ἰουδαίᾳ χρήμασιν
[1, 8]	ἐπῄει τὰς μὲν ἀπορθήτους πόλεις	καθιστάμενος,	τὰς δὲ κατεστραμμένας ἀνακτίζων. Συνεπολίσθησαν
[1, 20]	εἶ πολλῶν ἄρχειν οὕτω φιλίας	προιστάμενος.	Πειρῶ δὲ καὶ τοῖς εὐτυχεστέροις
[1, 23]	ἀνακόπτω τὴν εἰς αὐτοὺς φιλοτιμίαν,	ἐπιστάμενος	δὲ τοῖς νέοις γίνεσθαι τὰς
[1, 23]	ὁμονοίας ἐγγυητὰς ἐκείνους καταστήσομαι, σαφῶς	ἐπιστάμενος	ὅτι τὰς στάσεις καὶ τὰς
[1, 32]	δὲ ὡς οὐχ ἑκὼν ἔπλεον	ἐπιστάμενος	τὴν ἐμφωλεύουσαν τῇ βασιλείᾳ κατ'
[1, 22]	τὸν Ἰώσηπον ἐξαγγεῖλαι τὴν ἐντολὴν	φάμενος	εἰ μὴ διαφθείρειεν αὐτήν, ἐνεθουσία
[1, 23]	δεινότατος εἰπεῖν. Καὶ τὸ τελευταῖον	φάμενος	ὡς τῷ πατρὶ κτείνειν αὐτοὺς
[1, 4]	ᾠήθη διακρούσεσθαι τὴν νόσον πάλιν	ἁψάμενος	πραγμάτων. Διὸ δὴ στρατείαις ἀκαίροις
[1, 4]	εἰς Βεμέσελιν πόλιν καὶ ταύτην	καταστρεψάμενος	αἰχμαλώτους ἀνήγαγεν εἰς Ἱεροσόλυμα. Προύκοψεν
[1, 30]	τὸ φάρμακον. Ταύτην ὁ βασιλεὺς	μεταπεμψάμενος	αὐτίκα τὸ ληφθὲν ἐκέλευσεν κομίζειν.
[1, 22]	γὰρ εἰς τὴν ἀρχὴν παρῆλθεν,	ἀποπεμψάμενος	ἣν ἰδιώτης ἦκτο γαμετήν, γένος
[1, 30]	γυναῖκας ἀπὸ τῶν βασάνων ἐτημέλει	διηλλαγμένος.	Ἐπτόητο δὲ τῷ φόβῳ καὶ
[1, 19]	τε ἄλλων τῶν κατὰ Ἰουδαίαν	ἀπηλλαγμένος	θορύβων καὶ κεκρατηκὼς Ὑρκανίας, ὃ
[1, 23]	δοκῶν, τῆς δ' ὑπονοίας οὐκ	ἀπηλλαγμένος·	παρηκολούθει γὰρ Ἀντίπατρος ἡ τοῦ
[1, 13]	βασιλέως υἱῷ Συρίαν κατασχόντος Λυσανίας	ἀναδεδεγμένος	ἤδη τὴν ἀρχὴν τοῦ πατρὸς
[1, 8]	ἀπ' Αἰγύπτου τοῖς τῇδε θορύβοις	ἠπειγμένος,	ἐπὶ τινὰς μὲν τῶν ἀφεστώτων
[1, 4]	χώσας διήλαυνε μετὰ τῆς δυνάμεως.	Θέμενος	δὲ ἐν δευτέρῳ τὴν πρὸς
[1, 1]	δράσας τοῦ τοῖς μεγάλοις ἐπιβαλέσθαι	θέμενος	εὐκλείας ἐν δευτέρῳ τὸ ζῆν.
[1, 10]	τιμήσαντι τὸ μέτρον τῆς τιμῆς	θέμενος	πάσης ἐπίτροπος Ἰουδαίας ἀποδείκνυται καὶ
[1, 0]	ἑκὼν τὴν ἅλωσιν τῆς πόλεως	ὑπερτιθέμενος	καὶ διδοὺς τῇ πολιορκίᾳ χρόνον
[1, 17]	τὸ πλεῖον δὲ τοῦ πένθους	ὑπερθέμενος	ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς ἠπείγετο ποιούμενος
[1, 22]	καὶ περισσόν τι τῆς πατρίδος	ἐφιέμενος	ἧκεν. Παρώξυνεν δὲ Ἡρώδην οὐκ
[1, 21]	ἐνιδρυσάμενος μέγιστον καὶ περὶ αὐτὸν	τέμενος	ἀποδείξας τῷ Καίσαρι τριῶν ἡμισταδίων,
[1, 32]	τὴν κεφαλήν, ἔμενεν γὰρ δὴ	βεβλημένος	πρὸ τῶν ποδῶν τοῦ πατρός,
[1, 32]	ἀνεβάλλετο λαβεῖν τιμωρίαν ὑπὲρ ἁπάντων.	Ὡρμημένος	δ' ἐπὶ τὸν Ἀντίπατρον ἐπεσχέθη
[1, 12]	Φαβίῳ τῷ στρατηγῷ κατὰ Δαμασκόν,	ὡρμημένος	δὲ βοηθεῖν ὑπὸ νόσου κατείχετο.
[1, 12]	ἔνθα διέτριβεν Ἀντώνιος ἐπὶ Ἱεροσολύμων	ὡρμημένος.	Ἐπὶ τούτους κεκραγότας ἐκπέμπει τὸν
[1, 10]	δίκης. Ὁ δὲ καὶ ἄλλως	ὡρμημένος,	ἠγάπα γὰρ Ἡρώδην, ἀποψηφίζεται. (Καὶ
[1, 1]	ἐμβαλεῖν. Πείθεται δ' ὁ βασιλεὺς	ὡρμημένος	πάλαι, καὶ μετὰ πλείστης δυνάμεως
[1, 0]	Νέρων, Οὐεσπασιανὸς δὲ ἐπὶ Ἱεροσολύμων	ὡρμημένος	ὑπὸ τῆς ἡγεμονίας ἀνθέλκεται· τά
[1, 26]	ταῖς ἐλπίσιν, Ἀλεξάνδρῳ δέ, εἰ	γεγενημένος	ἐκ βασιλίδος καὶ βασιλίδι συνοικῶν
[1, 3]	γέρων διεκαρτέρει, καὶ μετ' ὀλίγον	ἀνῃρημένος	Ἀντίγονος ἠγγέλλετο κατὰ τὸ ὑπόγαιον
[1, 4]	ὄψεσι· καὶ ταῦτα πίνων καὶ	συγκατακείμενος	ταῖς παλλακίσιν ἀφεώρα. Τοσαύτη δὲ
[1, 24]	τεχνικωτάτας, αὐτὸς μὲν ἀδελφοῦ προσωπεῖον	ἐπικείμενος,	καθιεὶς δὲ μηνυτὰς ἑτέρους. Κἀπειδὰν
[1, 26]	ἐπὶ τοῖς πρώτοις ὁ βασιλεὺς	κατεσταλμένος	εἰς ἀνήκεστον ὀργὴν ἐξαγριοῦται. Καὶ
[1, 30]	Ταύτης τῆς ἀρχῆς ὁ βασιλεὺς	λαβόμενος	ἐπεξῄει πρόσω τὴν ἀλήθειαν. Ἡ
[1, 8]	πάλαι. Καὶ τὸ μὲν πρῶτον	καταλαβόμενος	τὸ Ἀλεξάνδρειον ἀνατειχίζειν ἐπειρᾶτο· ὡς
[1, 14]	Ἀραβίαν ὡς ἔτι τἀδελφοῦ ζῶντος	ἐπειγόμενος	χρήματα παρὰ τοῦ βασιλέως λαβεῖν,
[1, 9]	ἧς ἦγεν ἐπ' Αἴγυπτον δυνάμεως	εἰργόμενος	τῶν κατὰ τὸ Πηλούσιον ἐμβολῶν
[1, 23]	σωτηρίας εὐχαριστῶν καὶ ταῖς διαλλαγαῖς	ἐφηδόμενος,	ὡς ἂν καὶ τάχιον γεγραφὼς
[1, 11]	ταῖς ἐλπίσιν. Ὁ γοῦν Ἡρώδης	προιδόμενος	αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν τόν τε
[1, 8]	αὐτόν, συγγνωσθῆναί τε τῶν ἡμαρτημένων	δεόμενος	καὶ τὰ συλληφθέντα φρούρια παραδιδοὺς
[1, 29]	(Ἡρώδης δὲ οὐκ ἀνίει Φερώραν	βιαζόμενος	ἀπαλλαγῆναι τῆς γυναικὸς οὐδ' ἐπενόει
[1, 4]	στρατείαις ἀκαίροις ἑαυτὸν ἐπιδιδοὺς καὶ	βιαζόμενος	παρὰ δύναμιν τὸ σῶμα πρὸς
[1, 12]	πόλεως καὶ τῷ τυράννῳ μῖσος	παρασκευαζόμενος.	Ὁ δὲ Μαρίων ἠξίωτο μὲν
[1, 10]	εἰς Δαμασκὸν ἀνεχώρησεν πρὸς Σέξτον	παρασκευαζόμενος	οὐδὲ αὖθις ὑπακοῦσαι καλοῦντι. Καὶ
[1, 23]	δὲ κατὰ τῶν ἀδελφῶν ποικίλας	ἐνσκευαζόμενος	καὶ τὰ μὲν αὐτὸς λογοποιῶν,
[1, 2]	τὴν Ἰουδαίαν ἐπολιόρκει τὸν Ὑρκανὸν	προσκαθεζόμενος	τοῖς Ἱεροσολύμοις. Ὁ δὲ τὸν
[1, 1]	καὶ κατ' ἄνδρα τοὺς ἀξιολόγους	αἰκιζόμενος	καὶ κοινῇ καθ' ἡμέραν ἐνδεικνύμενος
[1, 31]	ἀπὸ Ῥώμης ἄφιξιν ἑαυτοῦ ταχεῖαν	εὐαγγελιζόμενος,	καὶ ὡς ὑπὸ Καίσαρος μετὰ
[1, 28]	ἂν οὐκ ἐκ τοῦ μεγαλοψύχου	χαριζόμενος	ἀλλ' ἀναλίσκων κατὰ δέος. Συνέβαινεν
[1, 7]	τινὶ τῶν ἰδίων ἀπελευθέρων Δημητρίῳ	χαριζόμενος.	Ἠλευθέρωσεν δὲ ἀπ' αὐτῶν καὶ
[1, 20]	θεὸς ὁ σοὶ τὸ κρατεῖν	χαριζόμενος.	Συνήττημαι δ' Ἀντωνίῳ καὶ τέθεικα
[1, 22]	κατ' ἐντολὴν ὑπὸ τῶν Γαλατῶν	βαπτιζόμενος	ἐν κολυμβήθρᾳ τελευτᾷ. (Διὰ ταῦθ'
[1, 24]	καταψευσομένους αὐτῶν, ἕως ἂν ὁ	πειθόμενος	ᾖ. (Τούτοις ὡς πατέρα πείσαντες
[1, 16]	πραγμάτων Ἡρώδῃ μὴ πεισθεὶς ἀποτρέποντι.	Προαισθόμενος	δ' αὐτοῦ τὴν διάνοιαν Ἀντίγονος
[1, 16]	καὶ τὰ δυσερεύνητα τῶν χωρίων.	Πυθόμενος	δὲ Ἡρώδης τὴν ἐπανάστασιν διὰ
[1, 13]	Ἡρώδην πρότερον λαβεῖν, ὡς μὴ	προπυθόμενος	τὰ κατ' αὐτοὺς φυλάξαιτο. Ταῦτ'
[1, 14]	καὶ τούτους Ἡρώδης εἰς Πηλούσιον	ἀφικόμενος,	ἔνθα τῆς παρόδου μὴ τυγχάνων
[1, 30]	τὸν Ἀντίπατρον εἴθε πάντα ἡμᾶς	ἀφελόμενος	γυμνοὺς ἐάσειεν ζῶντας. Ἀλλ' ἀμήχανον
[1, 7]	καὶ τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐπιτάσσει φόρον.	(Ἀφελόμενος	δὲ τοῦ ἔθνους καὶ τὰς
[1, 2]	δὴ πλουσιώτατος βασιλέων ἐγένετο, καὶ	ὑφελόμενος	ὑπὲρ τρισχίλια τάλαντα χρημάτων τόν
[1, 17]	κατὰ μνήμην τοῦ φονευθέντος ἀδελφοῦ	παραβαλλόμενος,	ὡς ἂν τίσαιτο τοὺς αἰτίους
[1, 22]	τῷ πάθει καὶ τῆς κοίτης	ἐξαλλόμενος	ἀνέδην ἐν τοῖς βασιλείοις ἀνειλεῖτο.
[1, 26]	Ἀρχελάου φιλίαν πλασάμενος· διὸ μηδὲν	ὑποστελλόμενος	Ἀλέξανδρος τά τε κατ' Ἀντίπατρον
[1, 17]	παλτῷ κατὰ τὴν πλευρὰν ἀκοντίζεται.	(Βουλόμενος	δὲ Ἀντίγονος μὴ μόνον τόλμῃ
[1, 19]	μεταξὺ φρουρίου πρὸς αὐτοὺς ἠκροβολίζετο	βουλόμενος	ἐν τάχει συμβαλεῖν· ἔτυχον γὰρ
[1, 22]	τοῦ βασιλέως παραστῆσαι τῇ γυναικὶ	βουλόμενος,	ὡς οὐδὲ ἀποθανὼν αὐτῆς ὑπομένοι
[1, 18]	πολλὰ δὲ τῆς χώρας αὐτῶν	ἀποτεμόμενος	καὶ δὴ καὶ τὸν ἐν
[1, 16]	τῶν βαρβάρων ἀποκτείνας, πολλὴν δὲ	ἀποτεμόμενος	λείαν, ὥστε τὸν μὲν Ἀντώνιον
[1, 3]	τῶν ὅπλων ὡς πρὸς ἐπίδειξιν.	ενόμενος	δὲ κατὰ τὴν σκοτεινὴν πάροδον,
[1, 8]	ἀνεχώρει καὶ πλησίον ἤδη Ἱεροσολύμων	γενόμενος	ἀναγκάζεται συμβαλεῖν καὶ κατὰ τὴν
[1, 20]	ἐγώ, Καῖσαρ, ὑπὸ Ἀντωνίου βασιλεὺς	γενόμενος	ἐν πᾶσιν ὁμολογῶ γεγονέναι χρήσιμος
[1, 21]	ἀναλόγῳ, κυνηγέτης μὲν ἄριστος ἀεὶ	γενόμενος,	ἐν ᾧ μάλιστα δι' ἐμπειρίαν
[1, 9]	ἐν οἷς πᾶσιν παραβολώτατος ἀγωνιστὴς	γενόμενος	καὶ πολλὰ τρωθεὶς ἐφ' ὅλου
[1, 11]	μὲν ἀγώνισμα τῆς Μαλίχου παρανομίας	γενόμενος	μετὰ τὸ συμπόσιον θνήσκει τά
[1, 33]	ὑπερβολὴν ὀργῆς κρείττων τῆς νόσου	γενόμενος	πρόεισιν εἰς ἐκκλησίαν, καὶ πολλὰ
[1, 16]	δ' ἐν διαλογισμῷ τῶν ἡμαρτημένων	γενόμενος	ταχέως μεταδιώκει τε τὸν βασιλέα
[1, 6]	Πομπηίου Μάγνου πολεμοῦντος πρὸς Τιγράνην,	παραγενόμενος	δὲ εἰς Δαμασκὸν ἑαλωκυῖαν προσφάτως
[1, 27]	μετριώτερον. (Τούτοις Ἡρώδης πείθεται, καὶ	παραγενόμενος	εἰς Βηρυτόν, ἔνθα προσέταξεν Καῖσαρ,
[1, 12]	τούτῳ Φασάηλος καθ' ἑαυτὸν Ἕλικος	περιγενόμενος	Ὑρκανὸν ὠνείδιζεν εἰς ἀχαριστίαν ὧν
[1, 18]	κατὰ τὴν πόλιν ἁρπαγάς, πολλὰ	διατεινόμενος	πρὸς Σόσσιον, εἰ χρημάτων τε
[1, 16]	μὲν τὴν προδοσίαν οὐχ ὑπήκουσεν,	ὑποκρινόμενος	δὲ φιλίαν κατάσκοπος ᾔει τῶν
[1, 19]	πατρίδος, ἀλλ' ὑπὲρ τῶν πρέσβεων	ἀμυνόμενος·	ἐκεῖνοι στρατηγήσουσιν τοῦ πολέμου τῶν
[1, 29]	αὐτῷ τινας ἐντολὰς καταλείψειν ὡς	τεθνηξόμενος.	Ἀλλ' ὁ μὲν παρ' ἐλπίδα
[1, 4]	ἐπάνω τῆς πληγῆς Ἀλέξανδρος καὶ	τραπόμενος	εἰς τὴν παράλιον αἱρεῖ Γάζαν
[1, 17]	ἐκείνους ἐπὶ τὸ συνεστὸς ἀεὶ	τρεπόμενος	ἅπαντας διώκει. Φόνος δ' ἦν
[1, 25]	παρακοπὴν δὲ φρενῶν καὶ μανίαν	ὀδυρόμενος,	ἧς αἴτιον εἶναι τὸν ἔρωτα
[1, 16]	τε περὶ τῆς Ἡρώδου βίας	ἀποδυρόμενος	καὶ χρήματα δώσειν ὑπισχνούμενος. Ὁ
[1, 31]	τόλμῃ παρακροτήσας ἑαυτὸν ἤγγιζεν ὡς	ἀσπασόμενος.	Κἀκεῖνος τὰς χεῖρας προβαλὼν καὶ
[1, 9]	Ἰουδαίοις ἐπέμφθη τοῖς βασιλικοῖς μνημείοις	ἐνταφησόμενος.	(Ἀναιρεῖται δὲ καὶ ὁ υἱὸς
[1, 17]	ἔτι θερμὸς ἐκ τῶν ὅπλων	λουσόμενος	ᾔει στρατιωτικώτερον· εἷς γοῦν αὐτῷ
[1, 15]	Ἰόππην ἑλὼν πρὸς τὴν Μασάδα	ῥυσόμενος	τοὺς οἰκείους ἠπείγετο. Καὶ τῶν
[1, 0]	ναοῦ τὸ ἅγιον, οὐδὲν οὔτε	ἀποκρυπτόμενος	οὔτε προστιθεὶς τοῖς πεφωραμένοις. (Ἔπειτα
[1, 22]	ὁ νεώτατος μὲν ἐν Ῥώμῃ	παιδευόμενος	τελευτᾷ, δύο δὲ τοὺς πρεσβυτάτους
[1, 9]	ἰσχύι πρὸς τὸ Πηλούσιον ἐξελαύνει	κωλυόμενός	τε διελθεῖν ἐπολιόρκει τὴν πόλιν.
[1, 4]	γοῦν ἐν μέσοις τοῖς θορύβοις	στρεφόμενος	βασιλεύσας ἑπτὰ πρὸς τοῖς εἴκοσιν
[1, 4]	ᾔει πάλιν τῶν Θεοδώρου κτημάτων	γλιχόμενος,	καὶ τρισὶ τοὺς φρουροὺς περιβόλοις
[1, 16]	ᾔει τὰ λοιπὰ τῆς Γαλιλαίας	καταστρεψόμενος	καὶ τὰς Ἀντιγόνου φρουρὰς ἐξελάσων.
[1, 11]	δὴ καὶ Κάσσιος εἰς Συρίαν	καταληψόμενος	τὰς περὶ Ἀπάμειαν δυνάμεις. Ἔνθα
[1, 17]	οὐδεὶς παρῆν κατὰ τύχην ὁ	συλληψόμενος	τοὺς ἄνδρας, Ἡρώδῃ δ' ἀπέχρη
[1, 18]	γὰρ Ἀντώνιος τῷ Κλεοπάτρας ἔρωτι	διεφθαρμένος	ἥττων ἦν ἐν πᾶσιν τῆς
[1, 15]	ἐν Ἰουδαίᾳ χρήμασιν ὑπ' Ἀντιγόνου	διεφθαρμένος.	Οὐ μὴν Ἡρώδης ἰσχύος ἠπόρει,
[1, 26]	διὸ δὴ καὶ ταχέως ὡς	δεδοκιμασμένος	ἐδέχθη, συνίστησιν δ' αὐτὸν εὐθέως
[1, 2]	Ἰωνάθου, καὶ πρὸς τὴν ἧτταν	ὠργισμένος	κτείνει τὸν Ἰωνάθην. (Σίμων δὲ
[1, 5]	τὴν βασιλείαν Ἀλεξάνδρᾳ τῇ γυναικὶ	πεπεισμένος	ταύτῃ μάλιστ' ἂν ὑπακοῦσαι τοὺς
[1, 26]	κακῶν ἀκροατὴς ἑτοιμότατος Ἡρώδης καὶ	κεχαρισμένος	αὐτῷ πᾶς ὁ συμπιστεύων καὶ
[1, 30]	ἐστιν ἐν Ῥώμῃ τῆς ὑπονοίας	κεχωρισμένος·	Φερώραν δὲ τῇ γυναικὶ παραθέσθαι
[1, 13]	ὑποπτεύων τοὺς βαρβάρους καὶ τότε	πεπυσμένος	εἰς τοὺς πολεμίους ἐμπεπτωκέναι τὰ
[1, 32]	θεῷ καὶ παρὰ σοί, πάτερ.	Κατεγνωσμένος	δὲ δέομαι μὴ ταῖς ἄλλων
[1, 33]	σημαντῆρα δακτύλιον παρὰ τοῦ βασιλέως	πεπιστευμένος	τόν τε βασιλέα κατευδαιμονίζει καὶ
[1, 1]	αἰκιζόμενος καὶ κοινῇ καθ' ἡμέραν	ἐνδεικνύμενος	ὄψιν ἁλώσεως τῇ πόλει, μέχρι
[1, 30]	εἴποι τἀληθές, ἀφήσειν πάσης τιμωρίας	ἐπομνύμενος,	εἰ δ' ὑποστείλαιτο, δαπανήσειν αὐτῆς
[1, 11]	ἐλευθεροῖ μὲν Ἀπάμειαν τῆς πολιορκίας,	ἡγούμενος	δ' αὐτὸς τῆς στρατιᾶς ἐπῄει
[1, 2]	τὸν Ἰωνάθην. (Σίμων δὲ γενναίως	ἀφηγούμενος	τῶν πραγμάτων αἱρεῖ μὲν Γάζαρά
[1, 24]	πίστιν ἐχορήγει ταῖς διαβολαῖς, ὡς	ἀπολογούμενος	Ἀντίπατρος ὑπὲρ αὐτοῦ. (Τούτοις Ἡρώδης
[1, 12]	τῶν ἀδελφῶν. Ὑπήντα δὲ Μεσσάλας	ἀπολογούμενος	συμπαρεστῶτος Ὑρκανοῦ διὰ τὸ κῆδος.
[1, 16]	τειχῶν ὡς πολέμιον ἠμύνατο, μέχρις	αἰδούμενος	Μαχαιρᾶς εἰς Ἀμμαοῦντα πρὸς Ἡρώδην
[1, 23]	ἀπέχθειαν οὐκ ἐξέφερεν τὸν διαλλακτὴν	αἰδούμενος.	Ὡς δὲ τὴν Κιλικίαν παραπλέων
[1, 32]	καὶ χορηγὸς τῆς ἀμεριμνίας, ὁ	παραμυθούμενος	τὴν ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις λύπην
[1, 28]	τὴν γὰρ Σαλώμην οὖσαν διάφορον	ἐξοικειούμενος	ὁ Ἀντίπατρος τοῦτον ἐπραγματεύσατο τὸν
[1, 29]	ἠμεληκὼς μὲν τῶν Καίσαρος προσταγμάτων,	ἀνταγωνιούμενος	δὲ πρὸς Ἀντίπατρον περὶ ὧν
[1, 16]	ἀνῄρει, μηδεμίαν τῶν Ἡρωδείων φειδὼ	ποιούμενος,	ἀλλ' ὡς Ἀντιγονείοις χρώμενος ἅπασιν.
[1, 11]	καὶ παρὰ δύναμιν τὰς εἰσπράξεις	ποιούμενος.	(Κελευσθὲν δὲ καὶ Ἰουδαίοις εἰσενεγκεῖν
[1, 17]	ὑπερθέμενος ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς ἠπείγετο	ποιούμενος	τὴν πορείαν ὑπὲρ δύναμιν. Καὶ
[1, 17]	ὡς ἔφαμεν αὐτῷ καὶ πάρεργον	ποιούμενος	τῆς πολιορκίας τὸν γάμον· ἤδη
[1, 22]	Παρώξυνεν δὲ Ἡρώδην οὐκ αὐτὸς	ἀντιποιούμενος	βασιλείας, ἀλλ' ἐπεὶ τὸ βασιλεύειν
[1, 24]	Ἀντίπατρος ὑπὲρ αὐτοῦ. (Τούτοις Ἡρώδης	ἐξαγριούμενος	ὅσον ὑφῄρει καθ' ἡμέραν τῆς
[1, 15]	περὶ Ἰώσηπον, ἔργῳ δ' Ἀντίγονον	ἀργυριούμενος.	Ἔγγιστα γοῦν Ἱεροσολύμων αὐλισάμενος ὡς
[1, 18]	τοὺς μὲν παρακαλῶν τοῖς δ'	ἀπειλούμενος	ἔστιν δ' οὓς καὶ τοῖς
[1, 4]	νόσου. Τεταρταίαις δὲ περιόδοις πυρετῶν	ἐνοχλούμενος	ᾠήθη διακρούσεσθαι τὴν νόσον πάλιν
[1, 16]	ἀναχωρεῖ καὶ πρὸς τὴν διαμαρτίαν	θυμούμενος	ὅσοις ἐπετύγχανεν Ἰουδαίοις ἀνῄρει, μηδεμίαν
[1, 31]	ἐπιστολῆς ἀνθυπεκρίνετο τά τε ἄλλα	φιλοφρονούμενος	καὶ σπεύδειν παρακαλῶν· θήσεσθαι γὰρ
[1, 11]	τῆς φαρμακείας ὀργιζόμενον τὸ πλῆθος	ἀρνούμενος	ἔπειθεν καὶ δυνατώτερον ἑαυτὸν κατεσκεύαζεν
[1, 15]	μηδὲν μηδὲ τοὺς φανεροὺς ἐχθροὺς	ἀμυνούμενος,	δώσων δὲ καὶ τοῖς διαφορωτάτοις
[1, 16]	βίας ἀποδυρόμενος καὶ χρήματα δώσειν	ὑπισχνούμενος.	Ὁ δέ, οὐ γὰρ κατεφρόνει
[1, 31]	ἐκπώματά τε ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ	συνωνούμενος	ἄλλα τε πολλὰ τῶν κειμηλίων,
[1, 15]	ἡμέρας μὴ διαλιπεῖν τὴν χορηγίαν	προνοούμενος	ἐπέστελλεν τοῖς περὶ Σαμάρειαν, ᾠκείωτο
[1, 9]	χώρᾳ μετεῖχεν, ἔκειτο δὲ μέλιτι	συντηρούμενος	ὁ νεκρὸς αὐτοῦ, ἕως ὑπ'
[1, 14]	Ἀραβίας, τῷ δὲ ὄντι κατασχεῖν	προαιρούμενος	τὰ παρ' Ἀντιπάτρου χρέα καὶ
[1, 27]	μὲν ἐπιβουλὴν ἀσθενῶς ὡς ἂν	ἀπορούμενος	εἰς αὐτὴν ἐλέγχων, λοιδορίας δὲ
[1, 25]	ποσίν, ὡς πολλάκις ἔτυχεν συγγνώμης	αἰτούμενος	καὶ μιαρὸν μὲν ἑαυτὸν ὁμολογῶν,
[1, 30]	δυνάμενος· ὅτε ἀποθνήσκοντι Φερώρᾳ παρεκαθέζου	δεδακρυμένος,	τότε με προσκαλεσάμενος ἐκεῖνος ἦ
[1, 20]	τοιᾶσδε· Ζηνόδωρος ὁ τὸν Λυσανίου	μεμισθωμένος	οἶκον οὐ διέλειπεν ἐπαφεὶς τοὺς
[1, 8]	καὶ Φερώρας καὶ Σαλώμη θυγάτηρ.	Ἐξῳκειωμένος	δὲ τοὺς πανταχοῦ δυνατοὺς φιλίαις
[1, 29]	δ' ἔτι παρὰ Ἡρώδῃ μάλιστα	τιμώμενος,	γίνεται προδότης Συλλαίου τῶν ἀπορρήτων
[1, 28]	Ἀντίπατρος καὶ δῆλος ἦν ἅπασιν	ὀδυνώμενος·	ὑπελάμβανεν γὰρ εἶναι παρὰ τῷ
[1, 2]	πρόσθεν, ἀποσκευάζεσθαι τοὺς φίλους αὐτοῦ	πειρώμενος	ἥκοντα τὸν Ἰωνάθην σὺν ὀλίγοις
[1, 13]	πολλοῦ τὴν ἀπιστίαν τῶν βαρβάρων	ὑφορώμενος	εἰς τὴν Ἰδουμαίαν τὰ λαμπρότατα
[1, 16]	φειδὼ ποιούμενος, ἀλλ' ὡς Ἀντιγονείοις	χρώμενος	ἅπασιν. (Ἐφ' οἷς χαλεπήνας Ἡρώδης
[1, 6]	πόλεως ἀποδιδράσκει καὶ συντόνῳ φυγῇ	χρώμενος	εἰς τὴν καλουμένην Πέτραν διασώζεται·
[1, 10]	οὐδέποτε, πλὴν ὅσον πονηροῖς συμβούλοις	χρώμενος	ἐπισείσειεν αὐτῷ σκιὰν ἀδικήματος. Πείθεται
[1, 8]	εἰς Αἴγυπτον ἐπιτηδείοις εἰς ἅπαντα	χρώμενος	κατὰ τὴν στρατείαν Ὑρκανῷ καὶ
[1, 23]	δ' ὅπλοις κατὰ τῶν ἀδελφῶν	χρώμενος,	κολακείᾳ καὶ διαβολῇ, τὸν βασιλέα
[1, 25]	καὶ τὴν Ἡρώδου κατέστελλεν ὀργὴν	χρώμενος	οἰκείοις ὑποδείγμασιν· καὶ γὰρ αὐτὸς
[1, 14]	τάχος προσέτασσεν ἀναστρέφειν, προφάσει μὲν	χρώμενος	Πάρθοις, ἐπικηρυκεύσασθαι γὰρ αὐτοὺς ἐκβαλεῖν
[1, 0]	Ἰουδαίων χώραν ἐνέβαλεν ὅσῃ τε	χρώμενος	Ῥωμαίων στρατιᾷ καὶ ὅσοι σύμμαχοι
[1, 19]	ζώντων ἄμεινον. Προκινδυνεύσω δὲ κἀγὼ	χρώμενος	ὑμῖν πειθηνίοις· εὖ γὰρ ἴστε
[1, 23]	ταῖς ἄλλαις θεραπείαις πλὴν διαδήματος	χρώμενος.	Χρόνῳ δ' ἐξίσχυσεν εἰσαγαγεῖν ἐπὶ
[1, 18]	αὐτὴν μέχρι Πηλουσίου πάσῃ θεραπείᾳ	καταχρώμενος.	Καὶ μετ' οὐ πολὺ παρῆν
[1, 23]	ἀπελπισθῆναι ταχέως, οὔτε εἰς τρυφὴν	ἐκδιαιτώμενος,	ἣ καὶ νέους ἐπιτέμνεται· τὸ
[1, 12]	ἡσθείς, ἦν γὰρ δὴ καὶ	ξένος	αὐτοῖς πατρῷος δεχθεὶς ὑπ' Ἀντιπάτρου
[1, 9]	Ἀσκάλωνι κατείχετο, τούς τε Ἄραβας	ξένος	ὢν ἔπεισεν ἐπικουρῆσαι καὶ αὐτὸς
[1, 9]	ἐθεράπευεν Καίσαρα, κἀπειδὴ Μιθριδάτης ὁ	Περγαμηνὸς	μεθ' ἧς ἦγεν ἐπ' Αἴγυπτον
[1, 4]	τὴν ἔμφυτον αὐτῶν πρὸς τὸ	ἔθνος	ἀπέχθειαν. Κτείνας δὲ τῶν ἐπαναστάντων
[1, 10]	γῆς, πολλὰ δ' εἰς τὸ	ἔθνος	αὐτοὶ διὰ κόρον ἐξυβρίζοιεν, καὶ
[1, 4]	μεταρρεῖν δὲ καὶ πᾶν τὸ	ἔθνος	εἰς αὐτόν, ἀνεχώρησεν. (Οὐ μὴν
[1, 8]	ἀρίστων. Διεῖλεν δὲ πᾶν τὸ	ἔθνος	εἰς πέντε συνόδους, τὸ μὲν
[1, 11]	καὶ μείζονα· τό τε γὰρ	ἔθνος	ἐπαναστήσειν Ῥωμαίοις ἤλπισεν Κασσίου τῷ
[1, 4]	τῆς συμφορᾶς πάλαι μισοῦν τὸ	ἔθνος	ἠρέθισεν εἰς ἐπανάστασιν. Γίνεται δὲ
[1, 5]	μὴ μόνον κρατύνεσθαι τὸ οἰκεῖον	ἔθνος,	φοβερὰν δὲ καὶ τοῖς ἔξωθεν
[1, 26]	τοῦ βασιλέως, τολμηρὸς ἀνὴρ καὶ	δεινὸς	μιμήσασθαι πάσης χειρὸς γράμματα· πολλὰ
[1, 16]	ποιεῖσθαι πρόνοιαν καὶ τειχίζειν Ἀλεξάνδρειον.	Κἀκεῖνος	ἀμφοτέρων ἐπεμελήθη. (Ἐν δὲ τούτῳ
[1, 9]	ἐπ' αὐτοὺς εἰς Ἀσκάλωνα πέμπει.	Κἀκεῖνος	ἀποσπάσας τῆς Ἀριστοβούλου γυναικὸς Ἀντίγονον
[1, 2]	βοηθὸν Ἀντίοχον τὸν ἐπικληθέντα Ἀσπένδιον·	κἀκεῖνος	ἑτοίμως ὑπακούσας ὑπὸ τῶν περὶ
[1, 9]	ἦλθον, ἑκούσιοι δὲ προσέθεντο Μιθριδάτῃ.	Κἀκεῖνος	ἤδη τὸ Δέλτα περιελθὼν συνέβαλλεν
[1, 13]	καὶ σιδήρου καὶ χειρῶν εἴργετο.	Κἀκεῖνος	μὲν Ἡρώδου γνήσιον ἑαυτὸν ἀποδείξας
[1, 33]	δ' εὐθέως τῷ βασιλέως στρατηγῷ,	κἀκεῖνος	μετὰ χειρὸς οὐκ ὀλίγης ἀναδραμὼν
[1, 18]	προσπίπτει δὲ τοῖς Σοσσίου ποσίν.	Κἀκεῖνος	μηδὲν αὐτὸν οἰκτείρας πρὸς τὴν
[1, 27]	πρὸς βασιλέα τὴν παραίνεσιν ἐμήνυσεν.	Κἀκεῖνος	οὐκέτι καρτερήσας δεσμεῖ μὲν ἀμφοτέρους
[1, 25]	καταλείψας γοῦν Ἀλέξανδρον προσέφυγεν Ἀρχελάῳ.	Κἀκεῖνος	οὐχ ὁρᾶν ἔφη, πῶς ἂν
[1, 5]	τῶν κινδυνευόντων οἱ προύχειν δοκοῦντες,	κἀκεῖνος	πείθει τὴν μητέρα φείσασθαι μὲν
[1, 31]	παρακροτήσας ἑαυτὸν ἤγγιζεν ὡς ἀσπασόμενος.	Κἀκεῖνος	τὰς χεῖρας προβαλὼν καὶ τὴν
[1, 13]	Αἰσθόμενοι δ' οἱ Πάρθοι κατεδίωκον.	Κἀκεῖνος	τὴν μὲν μητέρα καὶ τοὺς
[1, 8]	συνέμενον δὲ Ἀλεξάνδρῳ τρεῖς μυριάδες,	κἀκεῖνος	ὥρμητο πολεμεῖν. Οὕτως ἔξεισιν πρὸς
[1, 5]	καὶ δώροις ὑπηγάγετο. Φθάνει δ'	ἐκεῖνος	ἀπαναστὰς διὰ τὰς οἴκοι ταραχὰς
[1, 26]	πυνθανομένῳ τῷ βασιλεῖ περὶ ὧν	ἐκεῖνος	διέβαλλεν ὅρκοις τὸ μηδὲν ἀκηκοέναι
[1, 29]	πάντα Ἡρώδῃ διήγγελλεν. (Ἐξεκαίετο δ'	ἐκεῖνος	εἰς ὀργὴν καὶ μάλιστα ἐπὶ
[1, 30]	παρεκαθέζου δεδακρυμένος, τότε με προσκαλεσάμενος	ἐκεῖνος	ἦ πολύ γε, ἔφη, ὦ
[1, 33]	ἀνήγγειλεν τὴν ἐπιβουλήν. Ἀνέκραγεν δ'	ἐκεῖνος	ἰσχυρότερον τῆς νόσου καὶ παραχρῆμα
[1, 29]	δι' ἃ δὴ μάλιστα ταύτην	ἐκεῖνος	προβέβλητο· μισούμεναί γε μὴν ὑπ'
[1, 30]	ἀληθοῦς. Εἰ δὲ καί ποτε	ἐκεῖνος	τελευτήσειεν· πότε δ' ἂν γένοιτο
[1, 27]	τὴν γνώμην ἑκάστου. Καὶ πρῶτος	Σατορνῖνος	ἀπεφήνατο κατακρίνειν μὲν τῶν νεανίσκων,
[1, 27]	ἡγεμόνες γραφὲν αὐτοῖς ὑπὸ Καίσαρος,	Σατορνῖνός	τε καὶ οἱ περὶ Πεδάνιον
[1, 10]	ἑτέρων καὶ πειρᾶται τυχεῖν ἀγαθοῦ	τινος,	δέον ἀγαπᾶν ὅτι ζῇ· καὶ
[1, 20]	προλαβὼν ἐξετασθήσεσθαι, ποταπὸς φίλος, οὐ	τίνος,	ἐγενόμην. (Πρὸς ταῦτα Καῖσαρ ἀλλὰ
[1, 33]	εἰκόνας ἢ προτομὰς ἢ ζῴου	τινὸς	ἐπώνυμον ἔργον εἶναι· κατεσκευάκει δ'
[1, 27]	κουρέων, Τρύφων ὄνομα, προεκπηδήσας ἔκ	τινος	θεοβλαβείας ἑαυτοῦ μηνυτὴς γίνεται. Κἀμὲ
[1, 33]	χρυσοῦν ἀετὸν ἐκκόπτειν, ὡμολόγουν. Ἔπειτα,	τίνος	κελεύσαντος, ἀπεκρίναντο τοῦ πατρίου νόμου.
[1, 30]	δηλητήριον φάρμακον ἐπ' αὐτὸν διά	τινος	τῶν ἑταίρων Ἀντιφίλου, λάβοι δὲ
[1, 7]	Οὔτε δὲ τούτων οὔτε ἄλλου	τινὸς	τῶν ἱερῶν κειμηλίων ἥψατο, ἀλλὰ
[1, 11]	κτείνας εἴη Μάλιχον. Ἀποκριναμένου δέ	τινος	τῶν χιλιάρχων τὸ Κασσίου πρόσταγμα”
[1, 13]	πρὶν ἐκπνεῦσαι πυθόμενον παρὰ γυναίου	τινὸς	ὡς Ἡρώδης διαπεφεύγοι, νῦν, εἰπεῖν,
[1, 30]	καὶ τοὺς ἐξ ἐκείνης ἑτέρου	τινός,	ὥστε ἄμεινον εἶναι φεύγειν ὡς
[1, 14]	ᾗ Μεσσάλας καὶ μετ' αὐτὸν	Ἀτρατῖνος	παραστησάμενοι τὸν Ἡρώδην τάς τε
[1, 19]	Ἀθηνίωνος ἐνέδρα· νυνὶ δὲ ὁ	ὄκνος	ὑμῶν καὶ τὸ δοκοῦν ἄθυμον
[1, 21]	ἄντρον ὑπανοίγει, δι' οὗ βαραθρώδης	κρημνὸς	εἰς ἀμέτρητον ἀπορρῶγα βαθύνεται πλήθει
[1, 10]	Ὑρκανὸν λαμπρὰν ἄγων δύναμιν μήτε	γυμνὸς	ἐμπέσοι τῷ φθόνῳ. Σέξτος δὲ
[1, 2]	ἐπικληθέντα Κοτυλᾶν· Φιλαδελφείας δ' ἦν	τύραννος.	(Ἀντίοχος δὲ κατ' ὀργὴν ὧν
[1, 2]	πρὸς ἀσφάλειαν· Τρύφων γὰρ ὁ	τύραννος,	ἐπίτροπος μὲν ὢν τοῦ Ἀντιόχου
[1, 15]	τὸ λῆμμα ποιήσειεν πάντας ἀπαναστήσας.	Ἀντίγονος	δὲ πάλιν ἐλπίζων Πάρθους ἐπαμυνεῖν
[1, 15]	κατάγειν εἰς Ἱεριχοῦντα. Ταῦτ' ἀκούσας	Ἀντίγονος	διέπεμψεν περὶ τὴν χώραν εἴργειν
[1, 7]	δὲ ταῖς ἀδελφαῖς ὁ νεώτερος	Ἀντίγονος	εἰς Ῥώμην ἐκομίζετο. ~(Κἀν τούτῳ
[1, 3]	τοῖς ὅπλοις. (Ταῦτα ἀκούσας ὁ	Ἀντίγονος,	ἐνῆγεν δ' ἡ τοῦ ἀδελφοῦ
[1, 15]	ἤδη δύναμις ἤθροιστο. Προιόντα δ'	Ἀντίγονος	ἐνήδρευεν τὰ ἐπιτήδεια τῶν παρόδων
[1, 15]	~(Παρὰ δὲ τὸν χρόνον τοῦτον	Ἀντίγονος	ἐπολιόρκει τοὺς ἐν Μασάδᾳ, τοῖς
[1, 3]	προνοίᾳ σφάλλεται καθ' ὃν τόπον	Ἀντίγονος	ἔσφακτο καὶ φαινομένοις ἔτι τοῖς
[1, 3]	διεκαρτέρει, καὶ μετ' ὀλίγον ἀνῃρημένος	Ἀντίγονος	ἠγγέλλετο κατὰ τὸ ὑπόγαιον χωρίον,
[1, 16]	Τούτων δὲ τὸν στρατηγὸν Μαχαιρᾶν	Ἀντίγονος	ἱκέτευσεν δι' ἐπιστολῶν ἑαυτῷ βοηθὸν
[1, 3]	τῶν λογοποιουμένων. Ὡς δ' ὁ	Ἀντίγονος	λαμπρὸς ἀπὸ στρατείας ἦλθεν εἰς
[1, 17]	τὴν πλευρὰν ἀκοντίζεται. (Βουλόμενος δὲ	Ἀντίγονος	μὴ μόνον τόλμῃ τῶν σφετέρων
[1, 18]	πᾶσαν ἡλικίαν ἐπεξῄεσαν. Ἔνθα καὶ	Ἀντίγονος	μήτε τῆς πάλαι μήτε τῆς
[1, 10]	Ὑρκανῷ. ~(Κατ' αὐτὸ δὲ καὶ	Ἀντίγονος	ὁ Ἀριστοβούλου πρὸς τὸν Καίσαρα
[1, 3]	ἐμοῦ προρρηθέντων διέψευσται· ζῇ γὰρ	Ἀντίγονος	οὑτοσὶ σήμερον ὀφείλων ἀνῃρῆσθαι. Χωρίον
[1, 15]	καὶ Σαμάρειαν. Ἐπέτυχεν δὲ καὶ	Ἀντίγονος	παρὰ τῆς Σίλωνος δωροδοκίας ὑποδέξασθαι
[1, 13]	ἐγκλείει. Κἀν τούτῳ διαλλακτὴν μὲν	Ἀντίγονος	παρακαλεῖ Πάκορον εἰσαφεῖναι, Φασάηλος δὲ
[1, 13]	χιλίων ἤκουσαν ταλάντων καὶ ὡς	Ἀντίγονος	τὰς πλείστας τῶν παρ' αὐτοῖς
[1, 16]	Προαισθόμενος δ' αὐτοῦ τὴν διάνοιαν	Ἀντίγονος	τήν τε πόλιν ἀπέκλεισεν καὶ
[1, 13]	αὐτὸς ὑπὲρ σωτηρίας δώσειν ὧν	Ἀντίγονος	ὑπὲρ βασιλείας ὑπέσχετο. Πρὸς ταῦτα
[1, 12]	τὸ πλέον διὰ Φάβιον, ὃν	Ἀντίγονος	χρήμασιν προσποιησάμενος βοηθὸν εἶχεν τῆς
[1, 17]	δὲ ὑπέστρεψεν ἐπὶ Ἱεροσολύμων μετὰ	μείζονος	δυνάμεως· συνῆπτε δ' αὐτῷ καὶ
[1, 10]	Καίσαρα παρὼν γίνεται παραδόξως Ἀντιπάτρῳ	μείζονος	προκοπῆς αἴτιος· δέον γὰρ ἀποδύρεσθαι
[1, 2]	τε Ἰωάννου καὶ τῶν παίδων	φθόνος	ἐγείρει στάσιν τῶν ἐπιχωρίων, καὶ
[1, 9]	αὐτοῦ προσάξεσθαι. Φθάνει δ' ὁ	φθόνος	καὶ τὴν Ἀριστοβούλου προθυμίαν καὶ
[1, 21]	ὁ φόβος, ὡς μὴ δόξειεν	ἐπίφθονος	ἤ τι θηρᾶσθαι μεῖζον εὐεργετῶν
[1, 2]	τύχην. Τρία γοῦν τὰ κρατιστεύοντα	μόνος	εἶχεν, τήν τε ἀρχὴν τοῦ
[1, 26]	ὑβρίζεσθαι, τοῦ πατρὸς λέγοντος ὁ	μόνος	εὐγενὴς Ἀλέξανδρος καὶ τὸν πατέρα
[1, 31]	κατ' Ἀντιπάτρου φήμης πεπλήρωτο καὶ	μόνος	ἠγνόει τὰ κατ' αὐτὸν Ἀντίπατρος·
[1, 26]	πολλὰ τὸν Ἀντίπατρον, ὡς ἄρα	μόνος	τε εἴη φιλοπάτωρ καὶ διὰ
[1, 10]	ὡς αὐτόν τε πειράσουσιν ἀντὶ	κηδεμόνος	δεσπότην καὶ Ὑρκανὸν ἀντὶ βασιλέως
[1, 7]	ἀτέλεστος ἔμεινεν τοῖς Ῥωμαίοις ὁ	πόνος,	εἰ μὴ τὰς ἑβδομάδας ἐπιτηρῶν
[1, 0]	συνιστάνειν ἐπαίνου καὶ μαρτυρίας ἄξιον·	φιλόπονος	δὲ οὐχ ὁ μεταποιῶν οἰκονομίαν
[1, 3]	ἡμέρας ἤδη τέσσαρες· ὁ δὴ	χρόνος	ἐκκρούει τὸ μάντευμα. Ταῦτα εἰπὼν
[1, 32]	θαλάσσης οὐδὲν οὐδαμοῦ παθὼν ὁ	πατροκτόνος.	Ἀλλὰ μήπω με τούτῳ φίλει
[1, 32]	Ἀλλὰ φθέγγεσθαί τι τετόλμηκεν ὁ	πατροκτόνος	καὶ πάλιν δόλοις τὴν ἀλήθειαν
[1, 32]	τὴν ἀπολογίαν· πῶς γὰρ ἐγὼ	πατροκτόνος,	ὃν ὁμολογεῖς φύλακα διὰ παντὸς
[1, 32]	μιαροῦ σώματος· εἰ γὰρ εἰμὶ	πατροκτόνος,	οὐκ ὀφείλω θνήσκειν ἀβασάνιστος. Τοιαῦτα
[1, 26]	κηρύξειν, ἐφ' οἷς οὐ κριθήσεσθαι	πατροκτόνος.	(Τοιαῦτα κατ' Ἀλεξάνδρου τερατευσάμενος Εὐρυκλῆς
[1, 17]	συνεστὸς ἀεὶ τρεπόμενος ἅπαντας διώκει.	Φόνος	δ' ἦν πολύς, τῶν μὲν
[1, 13]	ἡμέραν ἐπεκθεόντων ἀλλήλοις κατὰ λόχους	φόνος	ἦν ἀδιάλειπτος. (Ἐνστάσης δ' ἑορτῆς,
[1, 18]	καὶ τῆς δυνάμεως ἐπεισχυθείσης πανταχοῦ	φόνος	ἦν μυρίος, τῶν μὲν Ῥωμαίων
[1, 1]	αἱ ἁρπαγαὶ καὶ ὁ τοσοῦτος	φόνος	ἤρκεσεν, ὑπὸ δὲ ἀκρασίας παθῶν
[1, 19]	ἀντεῖχον οὐ πολὺς ἦν αὐτῶν	φόνος,	ὡς δ' ὑπέδειξαν τὰ νῶτα,
[1, 24]	βασιλέως ὁ περὶ τῆς ψυχῆς	κίνδυνος	ἐπετέμνετο. Προύβη δ' εἰς τοσοῦτον
[1, 33]	λέγοντες, εἰ καί τις γένοιτο	κίνδυνος,	ὑπὲρ τοῦ πατρίου νόμου θνήσκειν·
[1, 24]	γὰρ ἁπλῶς φθεγξάμενος ὁ νεανίας	ἀνυπεύθυνος	ἦν, ἀλλὰ εἰς διαβολὴν τὸ
[1, 18]	πόλεις τε πλὴν Τύρου καὶ	Σιδῶνος	τὰς ἐντὸς Ἐλευθέρου ποταμοῦ πάσας.
[1, 0]	καταπεσεῖν· τὰ γοῦν πάντων ἀπ'	αἰῶνος	ἀτυχήματα πρὸς τὰ Ἰουδαίων ἡττῆσθαι
[1, 19]	γνώμην ἐξωρμήσατε, καιρὸν ἔσχεν ἡ	Ἀθηνίωνος	ἐνέδρα· νυνὶ δὲ ὁ ὄκνος
[1, 19]	ἐκ τῶν Κανάθων ἐπιχωρίους ἀνέντος	Ἀθηνίωνος,	ὃς ἦν αὐτῷ τῶν Κλεοπάτρας
[1, 9]	υἱὸς αὐτοῦ Ἀλέξανδρος πελέκει ὑπὸ	Σκιπίωνος	ἐν Ἀντιοχείᾳ Πομπηίου τοῦτ' ἐπιστείλαντος
[1, 10]	διαφορῶν καὶ περὶ τἀδελφοῦ τὴν	Σκιπίωνος	ὠμότητα μέμφεσθαι καὶ μηδὲν εἰς
[1, 15]	δὲ καὶ Ἀντίγονος παρὰ τῆς	Σίλωνος	δωροδοκίας ὑποδέξασθαι τοῦ στρατοῦ μοῖραν
[1, 15]	ἐπ' Ἀντίγονον συλλαμβανόντων Βεντιδίου καὶ	Σίλωνος,	οὓς Δέλλιος ὑπ' Ἀντωνίου πεμφθεὶς
[1, 15]	ἐκόμισεν, ὡς πάσας ἀποκόψαι τὰς	Σίλωνος	προφάσεις, εἴς τε τὰς ἑξῆς
[1, 15]	συνῆπτε δ' αὐτῷ τὸ μετὰ	Σίλωνος	στρατιωτικὸν καὶ πολλοὶ τῶν ἐκ
[1, 31]	γὰρ ὑβρισθέντες ἐπὶ τοῦ πρώτου	πυλῶνος	εἴρχθησαν· ἔτυχεν δ' ἔνδον ὢν
[1, 17]	Ἰώσηπον ἀνελών. Λωφήσαντος δὲ τοῦ	χειμῶνος	ἤλαυνεν ἐπὶ Ἱεροσολύμων καὶ μέχρι
[1, 16]	Ἔνθα τοὺς ἑπομένους ὑπὸ τοῦ	χειμῶνος	κακωθέντας ἀναλαβών, πολλὴ δ' ἦν
[1, 14]	ἐν φρουρίῳ καταλιπὼν πολιορκουμένους διὰ	χειμῶνος	πλεύσειεν ἐπ' αὐτὸν ἱκέτης. (Ἀντωνίου
[1, 14]	καὶ μήτε τὴν ἀκμὴν τοῦ	χειμῶνος	ὑποδείσας μήτε τοὺς κατὰ τὴν
[1, 2]	δὲ κατ' ὀργὴν ὧν ὑπὸ	Σίμωνος	ἔπαθεν, στρατεύσας εἰς τὴν Ἰουδαίαν
[1, 2]	στρατεύει· εἶτ' ἀπελαθεὶς ὑπὸ τοῦ	Σίμωνος,	ὃς ἦν ἀδελφὸς τοῦ Ἰωνάθου,
[1, 4]	τιμιώτατα δὲ τῶν Θεοδώρου τοῦ	Ζήνωνος	κτημάτων ἦν ἐν αὐτῷ. Ἐπελθὼν
[1, 0]	καὶ ὡς ἔτει δωδεκάτῳ τῆς	Νέρωνος	ἀρχῆς ὁ πόλεμος ἀνερράγη τά
[1, 27]	ἐκκλησίᾳ τῶν τε ἡγεμόνων καὶ	Τίρωνος	κατηγορήσας τὸν λαὸν ἐπ' αὐτοὺς
[1, 21]	παραλίοις πόλιν ἤδη μὲν κάμνουσαν,	Στράτωνος	ἐκαλεῖτο πύργος, διὰ δὲ εὐφυίαν
[1, 3]	χωρίον, ὃ δὴ καὶ αὐτὸ	Στράτωνος	ἐκαλεῖτο πύργος ὁμωνυμοῦν τῇ παραλίῳ
[1, 3]	δὲ κατὰ τὴν σκοτεινὴν πάροδον,	Στράτωνος	ἐκαλεῖτο πύργος, ὑπὸ τῶν σωματοφυλάκων
[1, 20]	καὶ Ἀνθηδόνα καὶ Ἰόππην καὶ	Στράτωνος	πύργον· ἐδωρήσατο δ' αὐτῷ καὶ
[1, 7]	Δῶρα καὶ τὴν πάλαι μὲν	Στράτωνος	πύργον καλουμένην, ὕστερον δὲ μετακτισθεῖσάν
[1, 3]	Χωρίον δὲ αὐτῷ πρὸς σφαγὴν	Στράτωνος	πύργος εἵμαρτο· καὶ τοῦτο μὲν
[1, 2]	γίνεται καὶ Ἀντιόχῳ σύμμαχος κατὰ	Τρύφωνος,	ὃν ἐν Δώροις πρὸ τῆς
[1, 20]	προσένειμεν αὐτῷ καὶ τὴν μεταξὺ	Τράχωνος	καὶ τῆς Γαλιλαίας γῆν ἅπασαν.
[1, 33]	ἐν αἷς Φίλιππος μὲν τοῦ	Τράχωνος	καὶ τῶν γειτνιώντων χωρίων κληρονόμος,
[1, 20]	διέλειπεν ἐπαφεὶς τοὺς ἐκ τοῦ	Τράχωνος	λῃστὰς Δαμασκηνοῖς. Οἱ δ' ἐπὶ
[1, 13]	καὶ τὸν Ἡρώδην ὁ πεμφθεὶς	οἰνοχόος	ἐπεβούλευε συλλαβεῖν ἔξω τοῦ τείχους
[1, 20]	σωτηρίας ἐλπίδα καὶ προλαβὼν ἐξετασθήσεσθαι,	ποταπὸς	φίλος, οὐ τίνος, ἐγενόμην. (Πρὸς
[1, 24]	εἶχεν χειρὸς ἐξουσίαν τῷ λόγῳ	χαλεπὸς	ἦν. Συνεπέβη δὲ Ἀντίπατρος ἐν
[1, 15]	σπανίζοντας δὲ ὕδατος· διὸ καὶ	Ἰώσηπος	ἀδελφὸς Ἡρώδου σὺν διακοσίοις τῶν
[1, 13]	κατὰ Ῥῆσαν γενομένῳ τῆς Ἰδουμαίας	Ἰώσηπος	ἀδελφὸς ὑπαντήσας συνεβούλευεν τοὺς πολλοὺς
[1, 28]	Ὀλυμπιάς, ἣν ὁ ἀδελφιδοῦς αὐτοῦ	Ἰώσηπος	εἶχεν, ἐκ δὲ τῆς Ἱεροσολυμίτιδος
[1, 8]	βασιλεὺς αὖθις Ἡρώδης, πρὸς οἷς	Ἰώσηπος	καὶ Φερώρας καὶ Σαλώμη θυγάτηρ.
[1, 0]	πατρίῳ συντάξας ἀνέπεμψα πρότερον ἀφηγήσασθαι	Ἰώσηπος	Ματθίου παῖς ἐξ Ἱεροσολύμων ἱερεύς,
[1, 22]	εἰ κἀκεῖνον Ἀντώνιος. Ὁ δὲ	Ἰώσηπος,	οὔτι κακοήθως, ἀλλὰ τὸν ἔρωτα
[1, 16]	οὐχ ὑπήκουσεν, ὑποκρινόμενος δὲ φιλίαν	κατάσκοπος	ᾔει τῶν Ἀντιγόνου πραγμάτων Ἡρώδῃ
[1, 30]	τὸν Σαμαρείτην Ἀντίπατρον, ὃς ἦν	ἐπίτροπος	Ἀντιπάτρου. Βασανίζων δὲ αὐτὸν ἤκουσεν
[1, 27]	πρέσβεις, σὺν οἷς καὶ> Οὐολούμνιος	ἐπίτροπος,	ἔπειθ' οἱ τοῦ βασιλέως συγγενεῖς
[1, 10]	μέτρον τῆς τιμῆς θέμενος πάσης	ἐπίτροπος	Ἰουδαίας ἀποδείκνυται καὶ προσεπιτυγχάνει τὰ
[1, 2]	ἀσφάλειαν· Τρύφων γὰρ ὁ τύραννος,	ἐπίτροπος	μὲν ὢν τοῦ Ἀντιόχου παιδὸς
[1, 21]	πηγάς· καλεῖται δὲ Πάνειον ὁ	τόπος·	ἔνθα κορυφὴ μέν τις ὄρους
[1, 28]	εἰ καὶ πατὴρ ἐγενόμην ἀτυχέστατος,	πάππος	γοῦν γενέσθαι κηδεμονικώτερος καὶ μετ'
[1, 31]	Ἀντιπάτρου· ἦσαν γὰρ Ἀρχέλαος καὶ	Φίλιππος	βασιλέως παῖδες ἐπὶ Ῥώμης παιδευόμενοι
[1, 28]	τῆς Ἱεροσολυμίτιδος Κλεοπάτρας Ἡρώδης καὶ	Φίλιππος,	ἐκ δὲ Παλλάδος Φασάηλος. Ἐγένοντο
[1, 33]	τὰς ἐπιδιαθήκας ἀνεγίνωσκεν, ἐν αἷς	Φίλιππος	μὲν τοῦ Τράχωνος καὶ τῶν
[1, 28]	τοὺς μὲν τούτων πατέρας δαίμων	σκυθρωπὸς	ἀφείλετο, ταῦτα δέ μοι μετὰ
[1, 3]	ἐκκρούει τὸ μάντευμα. Ταῦτα εἰπὼν	σκυθρωπὸς	ἐπὶ συννοίας ὁ γέρων διεκαρτέρει,
[1, 23]	ἡδέων ὡς ἄρχοντες ἀπολαύσουσιν, τὸ	βάρος	δὲ τῶν πραγμάτων ἐμόν ἐστιν,
[1, 31]	καὶ τῷ δέει τεθνηκὼς ἔνδοθεν	σοβαρὸς	εἶναι τὸ πρόσωπον ἐβιάζετο. Φυγὴ
[1, 24]	σκέμματος αὐτῷ καὶ τῆς φυγῆς	Κοστόβαρος	ὁ Σαλώμης ἀνήρ, ᾧ συνῴκισεν
[1, 19]	τοῦ Ἀκτίου πολέμου. Ἀρχομένου γὰρ	ἔαρος	ἡ γῆ σεισθεῖσα βοσκημάτων μὲν
[1, 1]	Πρὶν δὲ συνάψαι τὰς φάλαγγας	Ἐλεάζαρος	ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ προιδὼν τὸν
[1, 21]	εὐνομίαν. (Ἐπὶ τούτοις δωρησαμένου τοῦ	Καίσαρος	αὐτὸν ἑτέρας προσθέσει χώρας, ὁ
[1, 23]	τῷ πενθερῷ πεποιθώς, ἵν' ἐπὶ	Καίσαρος	αὐτοῦ κατηγορήσειεν. Ἀναπλησθεὶς δὲ τῶν
[1, 24]	ἐποίησεν καὶ τετράρχην αἰτησάμενος παρὰ	Καίσαρος,	βασιλικῶν τε γάμων ἠξίωσεν συνοικίσας
[1, 29]	δὲ πολλοῖς χρήμασιν Φάβατον τὸν	Καίσαρος	διοικητὴν ἐχρῆτο βοηθῷ καὶ καθ'
[1, 32]	μή τινα πορίσῃ παρὰ τοῦ	Καίσαρος	δύναμιν. Τούτων σὺν τοῖς ἄλλοις
[1, 33]	ὧν Ἀκμὴ μὲν ἀνῃρημένη κελεύσαντος	Καίσαρος	ἐδηλοῦτο, θανάτῳ δ' Ἀντίπατρος κατάκριτος·
[1, 29]	δι' αὐτοῦ τὰ κελευσθέντα ὑπὸ	Καίσαρος	εἰσέπραττεν. Ὁ δὲ μηδὲν ἀποδοὺς
[1, 9]	τὴν Ἀριστοβούλου προθυμίαν καὶ τὰς	Καίσαρος	ἐλπίδας· φαρμάκῳ γοῦν ἀναιρεθεὶς ὑπὸ
[1, 21]	Καὶ τοῦ στόματος ἀντικρὺ ναὸς	Καίσαρος	ἐπὶ γηλόφου κάλλει καὶ μεγέθει
[1, 20]	Ἡρώδῃ μεῖζον ἦν, ὑπὸ μὲν	Καίσαρος	ἐφιλεῖτο μετ' Ἀγρίππαν, ὑπ' Ἀγρίππα
[1, 32]	τοῖς ἐν Ῥώμῃ τροφείοις φίλους	Καίσαρος,	ζηλωτοὺς δὲ ποιήσας βασιλεῦσιν ἑτέροις,
[1, 28]	πολλὰ διὰ Λιουίας τῆς γυναικὸς	Καίσαρος	ἱκετεύουσαν γαμηθῆναι τῷ Ἄραβι Συλλαίῳ,
[1, 15]	μὴ καταλιπεῖν αὐτὸν ὑπό τε	Καίσαρος	καὶ Ἀντωνίου καὶ τῆς συγκλήτου
[1, 10]	γνώριμος ὄντι συγγενεῖ τοῦ μεγάλου	Καίσαρος	καὶ διοικοῦντι τὴν Συρίαν. Πρὸς
[1, 0]	τε ὁ ναὸς ἄκοντος ἐνεπρήσθη	Καίσαρος	καὶ ὅσα τῶν ἱερῶν κειμηλίων
[1, 26]	ὅμοια κατεχρήσατο· δὶς γοῦν ἐπὶ	Καίσαρος	κατηγορηθεὶς ἐπὶ τῷ στάσεως ἐμπλῆσαι
[1, 31]	ταχεῖαν εὐαγγελιζόμενος, καὶ ὡς ὑπὸ	Καίσαρος	μετὰ τιμῆς ἀπολυθείη. (Ὁ βασιλεὺς
[1, 23]	ἐφ' ἑαυτῷ φαρμακείας ἔκρινεν ἐπὶ	Καίσαρος.	Ὁ δ' εὑρὼν μόλις ὀλοφυρμοῦ
[1, 20]	ἱκέτην γενόμενον· ἐνίκα δὲ ἡ	Καίσαρος	ὀργὴ πολλὰ καὶ χαλεπὰ μεμφομένου
[1, 21]	διάφορος· ἐν δ' αὐτῷ κολοσσὸς	Καίσαρος	οὐκ ἀποδέων τοῦ Ὀλυμπίασιν Διός,
[1, 20]	διὰ τὴν πρὸς Ἀντώνιον φιλίαν	Καίσαρος	περὶ Ἄκτιον νενικηκότος. Παρεῖχεν μέντοι
[1, 21]	προύχων καὶ περικαλλέστατος ἀπὸ τοῦ	Καίσαρος	προγόνου Δρούσιον κέκληται, (ψαλίδες τε
[1, 29]	ἐπὶ Ῥώμης, ἠμεληκὼς μὲν τῶν	Καίσαρος	προσταγμάτων, ἀνταγωνιούμενος δὲ πρὸς Ἀντίπατρον
[1, 21]	καταστησάμενος ὁμοίως ἐκάλεσεν ἀπὸ τοῦ	Καίσαρος,	πρῶτος αὐτὸς ἆθλα μέγιστα προθεὶς
[1, 27]	οἱ ἡγεμόνες γραφὲν αὐτοῖς ὑπὸ	Καίσαρος,	Σατορνῖνός τε καὶ οἱ περὶ
[1, 10]	διάφορον. Ἐπεὶ δὲ ὑπὸ Σέξτου	Καίσαρος	στρατηγὸς ἀνεδείχθη κοίλης Συρίας καὶ
[1, 10]	δύναμιν παραλαβόντος, τῶν δ' ἄλλων	Καίσαρος	στρατηγῶν ἐπὶ τιμωρίᾳ τοῦ φόνου
[1, 28]	ταῖς ἄλλαις θεραπείαις καὶ τοὺς	Καίσαρος	φίλους οὐκ ὀλίγα πέμπων ἐπὶ
[1, 32]	καὶ ἀποδείξας καταπαύει τὸν λόγον.	(Οὔαρος	δὲ ἀπολογεῖσθαι κελεύσας τὸν Ἀντίπατρον,
[1, 31]	εἴρχθησαν· ἔτυχεν δ' ἔνδον ὢν	Οὔαρος	ὁ τῆς Συρίας ἡγεμών. Ὁ
[1, 33]	πυρετὸς μὲν γὰρ ἦν οὐ	λάβρος,	κνησμὸς δὲ ἀφόρητος τῆς ἐπιφανείας
[1, 25]	ποτέ ἐστιν ὁ ἀλιτήριός μου	γαμβρός,	ἐβόα, ποῦ δὲ τὴν πατροκτόνον
[1, 17]	ἐξ οὗ παρ' ἐλπίδα σωθεὶς	ἀνδρὸς	θεοφιλεστάτου δόξαν ἀπηνέγκατο· πολλοὶ μὲν
[1, 8]	τῆς Ῥώμης αἰχμαλώτων, τοῦ τε	ἀνδρὸς	καὶ τῶν ἄλλων τέκνων. Μετὰ
[1, 13]	ἐκ φανεροῦ οἷόν τε ἦν	ἀνδρὸς	οὕτω δυνατοῦ περιγενέσθαι, προλαβὼν Ἡρώδης
[1, 8]	τῶν πολεμίων δύναμιν οὐχ ὑπομείνας	Ἀλέξανδρος	ἀνεχώρει καὶ πλησίον ἤδη Ἱεροσολύμων
[1, 8]	Ἀλεξάνδρειον ἐπέρρωσεν τὴν πολιορκίαν, ὥστε	Ἀλέξανδρος	ἀπογνοὺς περὶ τῶν ὅλων ἐπικηρυκεύεται
[1, 28]	Γλαφύρας υἱεῖς δύο Τιγράνης καὶ	Ἀλέξανδρος,	Ἀριστοβούλῳ δ' ἐκ Βερνίκης τῆς
[1, 4]	Κλεοπάτρας διωχθεὶς εἰς Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν,	Ἀλέξανδρος	Γαδάρων τε πολιορκίᾳ κρατεῖ καὶ
[1, 24]	ἰδιῶτιν, ὁ δ' ἀδελφὸς αὐτοῦ	Ἀλέξανδρος	γήμαι βασιλίδα. Τοῦτο κλαίουσα τῇ
[1, 4]	νικήσας Ἀλέξανδρον κατὰ συνθήκας ἀνεχώρησεν.	Ἀλέξανδρος	δὲ Πέλλαν ἑλὼν ἐπὶ Γέρασαν
[1, 4]	Δημήτριος μὲν τοὺς Ἀλεξάνδρου μισθοφόρους,	Ἀλέξανδρος	δὲ τοὺς ἅμα Δημητρίῳ Ἰουδαίους
[1, 25]	ἀνεξικακίας, εἰ ζῇ μέχρι νῦν	Ἀλέξανδρος·	ἐγὼ γὰρ ἠπειγόμην ἀπὸ Καππαδοκίας
[1, 7]	υἱεῖς, ὧν ὁ ἕτερος μὲν	Ἀλέξανδρος	ἐκ τῆς ὁδοῦ διαδιδράσκει, σὺν
[1, 25]	μὴ δοκεῖν ἀδίκως. ~(Ὁ δ'	Ἀλέξανδρος	ἐπεὶ τὸν πατέρα μεταπείθειν ἀμήχανον
[1, 4]	περὶ Σίκιμα. (Δέχεται δ' ἑκατέρους	Ἀλέξανδρος	ἱππεῦσι μὲν χιλίοις, μισθοφόροις δὲ
[1, 26]	πατρὸς λέγοντος ὁ μόνος εὐγενὴς	Ἀλέξανδρος	καὶ τὸν πατέρα δι' ἀγένειαν
[1, 4]	Γίνεται δ' ἐπάνω τῆς πληγῆς	Ἀλέξανδρος	καὶ τραπόμενος εἰς τὴν παράλιον
[1, 26]	καὶ ταῖς ἄλλαις ἀφορμαῖς. Ταύτην	Ἀλέξανδρος	μὲν ἔλεγεν τέχνασμα εἶναι Διοφάντου·
[1, 24]	ἐπ' ἀλλήλοις ὑπονοίας ἔχοντες ἀπηλλάγησαν,	Ἀλέξανδρος	μὲν καὶ Ἀριστόβουλος ὀδυνώμενοι κεκυρωμένου
[1, 24]	παιδικὰ δώροις μεγάλοις ὑπηγάγετο ὁ	Ἀλέξανδρος.	Μηνυθὲν δὲ τῷ βασιλεῖ διηλέγχοντο
[1, 8]	κινηθείσης καὶ Ἰουδαίους πάλιν ἀπέστησεν	Ἀλέξανδρος	ὁ Ἀριστοβούλου, μεγίστην δὲ συγκροτήσας
[1, 9]	δὲ καὶ ὁ υἱὸς αὐτοῦ	Ἀλέξανδρος	πελέκει ὑπὸ Σκιπίωνος ἐν Ἀντιοχείᾳ
[1, 26]	φιλίαν πλασάμενος· διὸ μηδὲν ὑποστελλόμενος	Ἀλέξανδρος	τά τε κατ' Ἀντίπατρον ἀπωδύρετο
[1, 8]	ἀποδρὰς τῶν Ἀριστοβούλου παίδων Πομπήιον	Ἀλέξανδρος	χρόνῳ συναγαγὼν χεῖρα συχνὴν βαρὺς
[1, 14]	τε φήμην καὶ τὸ ἀξίωμα	τἀνδρὸς	αἰδεσθέντες προπέμπουσιν αὐτὸν εἰς Ἀλεξάνδρειαν.
[1, 10]	αὐτοῦ δικαιοσύνης σημεῖον καὶ τῆς	τἀνδρὸς	ἐσομένας ἀρετῆς. (Ἀντίπατρος δὲ Καίσαρα
[1, 20]	ᾧ πολλὰ μεγαλοφρόνως εἰς ἔπαινον	τἀνδρὸς	ἐφθέγξατο. Ὁ δὲ δώροις ἐπιμειλιξάμενος
[1, 33]	αὐτοῦ τὸ στρατιωτικὸν προελθοῦσα μετὰ	τἀνδρὸς	ἡ Σαλώμη διαφῆκεν τοὺς δεσμώτας,
[1, 11]	τε ἰσχὺν καὶ τὸ πανοῦργον	τἀνδρὸς	ὑποδείσας διαβαίνει τὸν Ἰορδάνην στρατὸν
[1, 24]	μήτε προσέχειν τοῖς περὶ Ἀλέξανδρον.	Φοβερὸς	δ' ἦν οὐ μόνον τοῖς
[1, 29]	ἀποσκευάσασθαι μὴ δυνάμενος ἐκ τοῦ	φοβερὸς	εἶναι τὴν ἀσφάλειαν ἐπορίζετο. Συνήργει
[1, 32]	ἀλλὰ μὴν σὲ τηρῶν ἑτέροις	φοβερὸς	ἤμην. Ἔνδεια χρημάτων; Καὶ τίνι
[1, 10]	τοῦ ἔθνους ἀλλὰ καὶ δυνάμει	φοβερὸς	ἦν. Εἰς ἔσχατον δέους κατέπεσεν
[1, 7]	αἰχμαλώτοις ἐλήφθη καὶ ὁ Ἀριστοβούλου	πενθερός,	ὁ δ' αὐτὸς ἦν καὶ
[1, 31]	Ἀντιπάτρῳ βεβουλευμένων· ἦν μὲν γὰρ	ἀπελεύθερος	αὐτοῦ, κομίζων δ' ἧκεν ἄλλο
[1, 1]	τοῦτο δὲ τοῦ ἄστεος τὸ	μέρος	Ἄκρα κέκληται· κυριεύσας δὲ τοῦ
[1, 16]	εἵπετο καὶ πολὺ μὲν αὐτῶν	μέρος	διέφθειρεν, οἱ λοιποὶ δ' ὑπὲρ
[1, 11]	ἐκ τῆς Συρίας, ἐπειδὴ μέγα	μέρος	εἰς τὰς χρείας Ἡρώδης ἔδοξε,
[1, 7]	εὐταξίαν. Ἡττώμενον δὲ τὸ Ἀριστοβούλου	μέρος	εἰς τὸ ἱερὸν ἀνεχώρησεν καὶ
[1, 17]	τῶν ἀπὸ Συρίας συμμάχων, οἳ	μέρος	οὐκ ὀλίγον ἦσαν, καταστρατοπεδεύονται τοῦ
[1, 2]	δυνάμεως ἀναλαβὼν ἐπῄει κατ' ἄλλο	μέρος.	Πολλοὺς δὲ πολλαχοῦ κἀν τοῖς
[1, 7]	πλεῖον οἱ κατὰ τοῦτο τὸ	μέρος	πύργοι μεγέθει τε καὶ κάλλει
[1, 9]	Ἀντίπατρος· τὸ γὰρ κατ' αὐτὸν	μέρος	τοῦ τείχους διαρρήξας πρῶτος εἰσεπήδησεν
[1, 3]	τοῦ δ' αὐτοῖς ἐπισπείσω κατὰ	μέρος	τοὐμὸν αἷμα; Λαβέτωσαν ἀθρόον τοῦτο,
[1, 25]	ἐν μεγάλοις σώμασιν ἀεί τι	μέρος	φλεγμαίνειν ὑπὸ τοῦ βάρους, ὅπερ
[1, 3]	καὶ προνοῶν τοῦ μήθ' ὑποπτεύων	φανερὸς	γενέσθαι καὶ προησφαλίσθαι πρὸς τὸ
[1, 21]	γε μήν, εἰ καί τις	ἕτερος·	καὶ γὰρ τῷ πατρὶ μνημεῖον
[1, 33]	τε υἱὸς Σεπφεραίου καὶ Ματθίας	ἕτερος	Μαργάλου. Τούτοις οὐκ ὀλίγοι προσῄεσαν
[1, 7]	καὶ δύο υἱεῖς, ὧν ὁ	ἕτερος	μὲν Ἀλέξανδρος ἐκ τῆς ὁδοῦ
[1, 22]	συνήργει καθ' ἡμέραν ἐκκαίων Ἡρώδην	λαβρότερος,	ὡς μηδενὸς τῶν διὰ τὴν
[1, 0]	ἐπικρατεῖν. Εἰ δέ τις οἴκτου	σκληρότερος	εἴη δικαστής, τὰ μὲν πράγματα
[1, 14]	γάρ, εἰ τῆς πατρῴας φιλίας	ἀμνημονέστερος	ὁ Ἄραψ γένοιτο καὶ τοῦ
[1, 3]	τὴν τοῦ πατρὸς τελευτὴν ὁ	πρεσβύτερος	αὐτῶν Ἀριστόβουλος τὴν ἀρχὴν εἰς
[1, 17]	ἐκτρέχει τῶν πολεμίων ξιφήρης, ἔπειτα	δεύτερος	καὶ τρίτος, ἑξῆς δὲ πλείους.
[1, 14]	γένοιτο καὶ τοῦ δοῦναι δωρεὰν	μικρολογώτερος,	δανείσασθαι παρ' αὐτοῦ τὰ λύτρα
[1, 7]	σὺν δὲ ταῖς ἀδελφαῖς ὁ	νεώτερος	Ἀντίγονος εἰς Ῥώμην ἐκομίζετο. ~(Κἀν
[1, 5]	(Κἀν τούτῳ νοσούσης Ἀλεξάνδρας ὁ	νεώτερος	τῶν παίδων Ἀριστόβουλος τὸν καιρὸν
[1, 29]	νοσεῖ Φερώρας, εὑρίσκετο δὲ Ἡρώδης	μετριώτερος·	καὶ γὰρ ἥκει πρὸς αὐτὸν
[1, 9]	υἱὸν καὶ διὰ τὸν γάμον	κηδεμονικώτερος	αὐτὸς ἦν πρὸς τοὺς ἀδελφούς.
[1, 28]	ἐγενόμην ἀτυχέστατος, πάππος γοῦν γενέσθαι	κηδεμονικώτερος	καὶ μετ' ἐμὲ ἡγεμόνας αὐτοῖς
[1, 25]	λίαν ἢ τοῦ κολάζειν υἱὸν	ἀτονώτερος	ἐπίβουλον, ἀμείψωμεν τὰς δεξιὰς καὶ
[1, 26]	ἀνὴρ πολὺ τῶν Ἀρχελάου στρατηγημάτων	δυνατώτερος,	ὃς οὐ μόνον τὰς ὑπ'
[1, 26]	ἦν ὁ Διόφαντος τοῦ βασιλέως,	τολμηρὸς	ἀνὴρ καὶ δεινὸς μιμήσασθαι πάσης
[1, 11]	Ἀντιπάτρῳ, κατὰ δὲ τοῦ πολλάκις	σωτῆρος	ἐπιβουλὴν ἐνεσκευάζετο σπεύδων ἀνελεῖν τὸν
[1, 0]	καὶ πολλοὺς μὲν βασιλειᾶν ὁ	καιρὸς	ἀνέπειθεν, τὰ στρατιωτικὰ δὲ ἤρα
[1, 33]	εἰς τοὺς γνωρίμους, ὡς ἄρα	καιρὸς	ἐπιτηδειότατος εἴη τιμωρεῖν ἤδη τῷ
[1, 8]	αὐτοῦ, περὶ ὧν οὐ νῦν	καιρὸς	λέγειν. (Πάρθους δὲ μετὰ τὸν
[1, 19]	ἐχθροῖς οὐκ αὐτομάτως οὐδὲ διὰ	χειρὸς	ἀλλοτρίας, οἳ πρέσβεις ἡμετέρους παρὰ
[1, 26]	ἀνὴρ καὶ δεινὸς μιμήσασθαι πάσης	χειρὸς	γράμματα· πολλὰ γοῦν παραχαράξας τελευταῖον
[1, 21]	ὧν τοὺς μὲν ἐκ λαιᾶς	χειρὸς	εἰσπλεόντων πύργος ναστὸς ἀνέχει, τοὺς
[1, 24]	καὶ πρὸς οὓς οὐκ εἶχεν	χειρὸς	ἐξουσίαν τῷ λόγῳ χαλεπὸς ἦν.
[1, 4]	μισθοφόρων καὶ ψυχῆς ἔργα καὶ	χειρὸς	ἐπιδειξαμένων. Χωρεῖ δὲ τὸ τέλος
[1, 1]	κώμης Μωδεεὶν ὄνομα, συνασπίσας μετὰ	χειρὸς	οἰκείας, πέντε γὰρ υἱεῖς ἦσαν
[1, 33]	τῷ βασιλέως στρατηγῷ, κἀκεῖνος μετὰ	χειρὸς	οὐκ ὀλίγης ἀναδραμὼν περὶ τεσσαράκοντα
[1, 9]	ἔκειτο δὲ μέλιτι συντηρούμενος ὁ	νεκρὸς	αὐτοῦ, ἕως ὑπ' Ἀντωνίου Ἰουδαίοις
[1, 29]	ὧν δεδίκαστο Νικολάῳ τάχιον. Οὐ	μικρὸς	δ' αὐτῷ καὶ πρὸς Ἀρέταν
[1, 8]	καὶ συμβαλόντων περὶ τὸ Ἰταβύριον	ὄρος	μύριοι μὲν ἀναιροῦνται, τὸ δὲ
[1, 17]	ὀκτακοσίους μὲν τῶν περὶ τὸ	ὄρος	προσλαμβάνει συμμάχους, Ῥωμαίων δὲ ἓν
[1, 4]	ὀκτακισχιλίους ἔξω Ἰουδαίας ὅλης, οἷς	ὅρος	τῆς φυγῆς ὁ Ἀλεξάνδρου θάνατος
[1, 26]	τὸν Ἀριστοβούλου καὶ Ἀλεξάνδρου θάνατον	κατήγορος	αὐτῶν ἐπὶ τοῦ πατρὸς γίνεται
[1, 13]	δὲ τὸν Ὑρκανόν. Τούτοις ὑπαχθεὶς	Πάκορος	αὐτὸς μὲν ᾔει κατὰ τὴν
[1, 13]	βαρβάρους, ἔξεισιν Ὑρκανὸν παραλαβών, καὶ	Πάκορος,	ὡς ἧττον ὑποπτεύοιτο, καταλιπὼν παρ'
[1, 21]	πλέον δ' ἐλάφων καὶ ὀνάγρων	εὔπορος·	πολεμιστὴς δ' ἀνυπόστατος. Πολλοὶ γοῦν
[1, 21]	ἐπὶ γηλόφου κάλλει καὶ μεγέθει	διάφορος·	ἐν δ' αὐτῷ κολοσσὸς Καίσαρος
[1, 19]	αὐτῷ τῶν Κλεοπάτρας στρατηγῶν αἰεὶ	διάφορος·	πρὸς γὰρ τὴν τούτων ἐπίθεσιν
[1, 1]	καὶ σῦς ἐπιθύειν τῷ βωμῷ·	πρὸς	ἃ ἅπαντες μὲν ἠπείθουν, ἐσφάττοντο
[1, 13]	τε τὰ τῶν πολεμίων καὶ	πρὸς	ἃ δέοι βοηθήσοντα Ἀντιγόνῳ. (Τῶν
[1, 20]	πολλῷ βραχυτέραν περιεῖναι Ἡρώδῃ βασιλείαν	πρὸς	ἃ παρέσχεν. Διὰ τοῦτο, ὡς
[1, 12]	δὲ μόνον περιεῖναι Ὑρκανῷ τίμιον.	Πρὸς	ἃ παρὼν Ἡρώδης καὶ τεθεραπευκὼς
[1, 24]	γραμματεῖς, ἐπισκώπτοντες ὡς πεπαιδευμένους ἐπιμελῶς.	Πρὸς	ἃ τὴν ὀργὴν οὐ κατασχοῦσα
[1, 2]	εἰ μὴ θᾶττον ἀπανασταίη, διηπείλει.	Πρὸς	ἃ τὸν μὲν Ὑρκανὸν ὀργῆς
[1, 24]	ἀρξάμενος ἔπειτα κατεσκεύαζεν ἡσυχῆ καὶ	πρὸς	ἀγανάκτησιν ἐξεκαλεῖτο τὸν βασιλέα. Πάντα
[1, 2]	Σίκιμα καὶ Ἀργαρίζειν αὐτὸς αἱρεῖ,	πρὸς	αἷς τὸ Χουθαίων γένος, οἳ
[1, 4]	κατέθεντο τὰς διαφοράς, συνεχὴς δὲ	πρὸς	Ἀλέξανδρον ἦν αὐτοῖς ὁ πόλεμος,
[1, 25]	μειλίσσεται, διέμενε δ' αὐτὸς ἀγανακτῶν	πρὸς	Ἀλέξανδρον καὶ τὴν θυγατέρα διαζεύξας
[1, 25]	λεγομένοις Ἡρώδης, καὶ τὴν μὲν	πρὸς	Ἀλέξανδρον ὀργὴν ἐπανίει πρὸς ὀλίγον,
[1, 29]	τοὐναντίον δ' ὑπεκρίνοντο καὶ διαφέρεσθαι	πρὸς	ἀλλήλας ἀκούοντος βασιλέως· αἷς συνυπεκρίνετο
[1, 0]	οἱ τύραννοι, καὶ τὰς τούτων	πρὸς	ἀλλήλους διαφοράς. (Καὶ ὡς ἄρας
[1, 18]	μὴν μαχίμου τὸ εὐτακτότερον ἐτέτακτο	πρὸς	ἄμυναν τῆς πολιορκίας τούς τε
[1, 19]	ἦν, τὸ δ' αὐτὸ καὶ	πρὸς	ἀνθρωπίνην ἔφοδον πάσχειν ἀνάνδρων. Ἐγὼ
[1, 16]	Ἰώσηπον, ὡς μή τι νεωτερισθείη	πρὸς	Ἀντίγονον αὐτὸς δὲ τὴν μητέρα
[1, 14]	τῆς εἰς Ἡρώδην φιλοτιμίας ἡ	πρὸς	Ἀντίγονον διαφορά· τοῦτον γὰρ δὴ
[1, 17]	οἱ μὲν διὰ μῖσος τὸ	πρὸς	Ἀντίγονον, οἱ δὲ ἐπὶ τοῖς
[1, 17]	μέχρι τῆς ὑποστροφῆς αὐτοῦ παρακινεῖν	πρὸς	Ἀντίγονον· οὐ γὰρ δὴ βέβαιον
[1, 13]	τὸν Κάρμηλον πολλοὶ Ἰουδαῖοι συνδραμόντες	πρὸς	Ἀντίγονον προθύμους ἑαυτοὺς ἐπὶ τὴν
[1, 12]	ἑκατὸν ἄνδρες ἧκον εἰς τὴν	πρὸς	Ἀντιόχειαν Δάφνην ἐπ' Ἀντώνιον ἤδη
[1, 17]	(Ὄντι δ' Ἡρώδῃ κατὰ τὴν	πρὸς	Ἀντιόχειαν Δάφνην ὄνειροι σαφεῖς τὸν
[1, 2]	Ἰωνάθην σὺν ὀλίγοις εἰς Πτολεμαίδα	πρὸς	Ἀντίοχον δόλῳ συλλαμβάνει καὶ δήσας
[1, 1]	Τωβία υἱούς. Οἱ δὲ καταφυγόντες	πρὸς	Ἀντίοχον ἱκέτευσαν αὐτοῖς ἡγεμόσι χρώμενον
[1, 29]	τῶν Καίσαρος προσταγμάτων, ἀνταγωνιούμενος δὲ	πρὸς	Ἀντίπατρον περὶ ὧν δεδίκαστο Νικολάῳ
[1, 12]	Ἀντώνιος, πρεσβευομένων τῶν ἄλλων πόλεων	πρὸς	Ἀντώνιον εἰς Βιθυνίαν ἧκον καὶ
[1, 16]	κρατήσας δὲ τῆς ὀργῆς ἤλαυνεν	πρὸς	Ἀντώνιον κατηγορήσων τῆς Μαχαιρᾶ παρανομίας.
[1, 16]	Οὐ μὴν Ἡρώδης ἐπαύσατο τῆς	πρὸς	Ἀντώνιον ὁρμῆς· ἀκηκοὼς δ' αὐτὸν
[1, 11]	ἐπαναστήσειν Ῥωμαίοις ἤλπισεν Κασσίου τῷ	πρὸς	Ἀντώνιον πολέμῳ περισπωμένου καὶ βασιλεύσειν
[1, 20]	ὅλων πραγμάτων φροντὶς διὰ τὴν	πρὸς	Ἀντώνιον φιλίαν Καίσαρος περὶ Ἄκτιον
[1, 16]	ἐστράτευσεν. Τὰ δὲ σπήλαια ταῦτα	πρὸς	ἀποκρήμνοις ὄρεσιν ἦν οὐδαμόθεν προσιτά,
[1, 19]	τὸν Ἀντώνιον Ἡρώδῃ διαπιστεῦσαι τὸν	πρὸς	Ἄραβας πόλεμον, ἵν' ἢ κρατήσαντος
[1, 21]	ἀλλὰ φρούριον μὲν ἐπιτειχίσας τῷ	πρὸς	Ἀραβίαν ὄρει προσηγόρευσεν Ἡρώδειον ἀφ'
[1, 16]	τέλη καὶ μίαν ἴλην ἱππέων	πρὸς	Ἄρβηλα κώμην αὐτὸς μετὰ τεσσαράκοντα
[1, 29]	Οὐ μικρὸς δ' αὐτῷ καὶ	πρὸς	Ἀρέταν ἦν ἀγὼν τὸν ἑαυτοῦ
[1, 8]	καὶ καθίησι Σκαῦρος ὄντα συνήθη	πρὸς	Ἀρέταν, ὅπως ἐπὶ χρήμασιν διαλύσαιτο
[1, 28]	κινδυνεύσειν περὶ τῶν ὅλων, εἰ	πρὸς	Ἀρχελάῳ καὶ Φερώραν ὄντα τετράρχην
[1, 28]	γὰρ κρατήσειν τῶν πραγμάτων, εἰ	πρὸς	Ἀρχελάῳ πάππῳ καὶ Φερώραν κηδεστὴν
[1, 20]	ἀνελόντι καὶ χρήματα καὶ τείχη	πρὸς	ἀσφάλειαν καὶ στρατιὰν καὶ ἐμαυτὸν
[1, 2]	μήν τι τούτων ἤρκεσεν αὐτῷ	πρὸς	ἀσφάλειαν· Τρύφων γὰρ ὁ τύραννος,
[1, 24]	λυποῦν μᾶλλον ἐτραχύνετο. Διέθηκεν δὲ	πρὸς	αὐτὰ καὶ τὸν θεῖον Φερώραν
[1, 22]	αὐτὸν τῆς Μαριάμμης, ὅσος ἐκείνου	πρὸς	αὐτὴν ἔρως. Ἔχουσα δὲ τὴν
[1, 22]	Ἡρώδην πολλά τε περὶ τοῦ	πρὸς	αὐτὴν συμπαθοῦς ἐν ταῖς ὁμιλίαις
[1, 32]	τῷ πατρί σου, μὴ παραγίνου	πρὸς	αὐτόν, ἂν μή τινα πορίσῃ
[1, 31]	ἐπανόδου διελθόντων ἑπτὰ μηνῶν· τοσοῦτον	πρὸς	αὐτὸν ἐκ πάντων μῖσος ἦν.
[1, 31]	δυνηθεὶς αὐτὸς ὑπέστρεψεν, παραγενόμεναι δὲ	πρὸς	αὐτὸν ἐκδιηγήσαντο πάντας τοὺς ἐλέγχους
[1, 22]	τῆς γυναικὸς Ὑρκανὸν ἐκ Πάρθων	πρὸς	αὐτὸν ἐλθόντα δι' ὑπόνοιαν ἐπιβουλῆς
[1, 3]	μετὰ τῶν ὅπλων προσίοι, καὶ	πρὸς	αὐτὸν ἔπεμψεν τοὺς προεροῦντας ἄνοπλον
[1, 32]	πέμψαι. Διηλέγχθη δὲ ἐκ τῆς	πρὸς	αὐτὸν ἐπιστολῆς· καὶ γὰρ ἐκείνῳ
[1, 27]	τὰ τοῦ βασιλέως ἀπόρρητα διαγγέλλοι	πρὸς	αὐτὸν ἐχθρὸν ὄντα. Τοῦτο δ'
[1, 29]	Ἡρώδης μετριώτερος· καὶ γὰρ ἥκει	πρὸς	αὐτὸν καὶ συμπαθῶς ἐθεράπευεν. Οὐ
[1, 26]	τά τε κατ' Ἀντίπατρον ἀπωδύρετο	πρὸς	αὐτὸν καὶ ὡς Ἡρώδης αὐτῶν
[1, 8]	ἀπογνοὺς περὶ τῶν ὅλων ἐπικηρυκεύεται	πρὸς	αὐτόν, συγγνωσθῆναί τε τῶν ἡμαρτημένων
[1, 24]	στρατιωτικοῦ καὶ τοὺς ταξιάρχους κρύφα	πρὸς	αὐτὸν συνιέναι. (Ταῦτα τὸν Ἡρώδην
[1, 25]	περὶ πλείστου γὰρ ποιεῖσθαι τηρεῖν	πρὸς	αὐτὸν τὰ τῆς ἐπιγαμίας δίκαια.
[1, 16]	περισῶσαί τινας Ἡρώδης ἐκήρυξεν ἀναχωρεῖν	πρὸς	αὐτόν. Τῶν δὲ ἐθελουσίως μὲν
[1, 11]	παρεστῶτας ἔπειτα τῶν οἰκετῶν τινας	πρὸς	αὑτὸν εἰσέπεμψεν ὡς ἐπὶ τὴν
[1, 24]	τις ἄρτι κατηγορήσας, καὶ τῷ	πρὸς	αὐτοῦ διελεγχθέντι συναπήγετο· τὰς γὰρ
[1, 24]	καὶ πολλῷ τῷ πανούργῳ τὸ	πρὸς	αὐτοὺς ἐκάλυπτε μῖσος, τοῖς δὲ
[1, 19]	πολεμίων περὶ τοῦ μεταξὺ φρουρίου	πρὸς	αὐτοὺς ἠκροβολίζετο βουλόμενος ἐν τάχει
[1, 19]	οἳ παρὰ Ἰουδαίων ἔτυχον ἥκοντες	πρὸς	αὐτούς. Πρὸς δὲ τὴν ἐμβολὴν
[1, 13]	Τὸν γοῦν Φασάηλον ἐνεδρεύων ἀνέπεισεν	πρὸς	Βαζαφράνην πρεσβεύσασθαι περὶ καταλύσεως, καίτοι
[1, 24]	οὖν αὐτὸν ἐξαπίνης ἔδησεν καὶ	πρὸς	βάσανον ἐχώρει τῶν φίλων αὐτοῦ.
[1, 33]	τεσσαράκοντα νεανίας συλλαμβάνει καὶ κατήγαγεν	πρὸς	βασιλέα. Πυνθανομένῳ δ' αὐτῷ πρῶτον,
[1, 27]	ἐπεβάπτισεν· ἡ γὰρ Σαλώμη δραμοῦσα	πρὸς	βασιλέα τὴν παραίνεσιν ἐμήνυσεν. Κἀκεῖνος
[1, 16]	Ἰουδαίαν. Ἡρώδης δὲ ἀσμένως Σίλωνα	πρὸς	Βεντίδιον ἀπολύσας αὐτὸς ἐπὶ τοὺς
[1, 21]	τὸν ἀπὸ Ἱεριχοῦς ἰόντων αὐλῶνα	πρὸς	βορέαν Φασαηλίδα ὠνόμασεν. (Παραδοὺς δ'
[1, 19]	τῶν Κλεοπάτρας στρατηγῶν αἰεὶ διάφορος·	πρὸς	γὰρ τὴν τούτων ἐπίθεσιν ἀναθαρρήσαντες
[1, 3]	τετρακοσιοστὸν καὶ ἑβδομηκοστὸν πρῶτον ἔτος,	πρὸς	δὲ μῆνας τρεῖς, ἐξ οὗ
[1, 21]	δὲ βαλανεῖα καὶ κρήνας πολυτελεῖς,	πρὸς	δὲ περίστυλα θαυμαστὰ τήν τε
[1, 2]	τοῦ ὄρους χώραν ἅπασαν κατενείμαντο.	(Πρὸς	δὲ τὰς εὐπραγίας αὐτοῦ τε
[1, 19]	Ἰουδαίων ἔτυχον ἥκοντες πρὸς αὐτούς.	Πρὸς	δὲ τὴν ἐμβολὴν καταπλαγὲν τὸ
[1, 19]	ἐκράτησέν τε καίτοι καρτερῶς ἀντιπαραταξαμένων.	Πρὸς	δὲ τὴν ἧτταν μέγα γίνεται
[1, 0]	τὸ στόμα καὶ γλῶσσα λέλυται,	πρὸς	δὲ τὴν ἱστορίαν, ἔνθα χρὴ
[1, 31]	δὲ Ἀλέξανδρον καὶ Ἀριστόβουλον ὀδύροιντο,	πρὸς	δὲ τὴν μετάκλησιν ἀγανακτοῖεν· ἤδη
[1, 7]	ἀγανακτήσας Πομπήιος Ἀριστόβουλον μὲν ἐφρούρει,	πρὸς	δὲ τὴν πόλιν ἐλθὼν περιεσκόπει
[1, 16]	καὶ τὰς Ἀντιγόνου φρουρὰς ἐξελάσων.	(Πρὸς	δὲ τὴν Σέπφωριν ἐν νιφετῷ
[1, 18]	δι' ὧν ἀνέστελλεν τὰς διεκδρομάς,	πρὸς	δὲ τὴν τῶν ἐπιτηδείων ἀπορίαν
[1, 1]	ἀπαγαγὼν χειμεριοῦσαν εἰς τὴν Συρίαν.	(Πρὸς	δὲ τὴν ὑποχώρησιν τοῦ βασιλέως
[1, 21]	ἰθυβολώτατον καὶ τοξότην εὐστοχώτατον ἰδόντες.	Πρὸς	δὲ τοῖς ψυχικοῖς καὶ τοῖς
[1, 10]	Καίσαρος καὶ διοικοῦντι τὴν Συρίαν.	Πρὸς	δὲ τὸν ἀδελφὸν εὐδοκιμοῦντα καὶ
[1, 20]	Γάδαρα καὶ Ἵππον καὶ Σαμάρειαν,	πρὸς	δὲ τούτοις τῶν παραλίων Γάζαν
[1, 25]	Ἀλέξανδρον ὀργὴν ἐπανίει πρὸς ὀλίγον,	πρὸς	δὲ Φερώραν παρωξύνετο· τῶν γὰρ
[1, 15]	καταπλαγέντες. (Στρατοπεδευσαμένους δὲ κατὰ τὸ	πρὸς	δύσιν κλίμα τοῦ ἄστεος οἱ
[1, 0]	τι συμφορῶν ἀποκρύψομαι μέλλων γε	πρὸς	εἰδότας ἐρεῖν. (Ἔπειθ' ὡς ἤδη
[1, 26]	ἀδελφῶν διαφορὰς καὶ ὅπως διέκειτο	πρὸς	ἕκαστον ὁ πατήρ, Ἀντιπάτρου μὲν
[1, 21]	αὐτὸν οἱ στενωποὶ τοῦ ἄστεος	πρὸς	ἓν διάστημα μεμετρημένοι. Καὶ τοῦ
[1, 3]	μύσους μεταμέλεια νόσον ἐνσκήπτει καὶ	πρὸς	ἔννοιαν τοῦ φόνου τὴν ψυχὴν
[1, 22]	διαζευχθῆναι, τὸ ἀπόρρητον ἐκφαίνει. Κἀκείνη	πρὸς	ἐπανήκοντα τὸν Ἡρώδην πολλά τε
[1, 3]	ἐχώρει μετὰ τῶν ὅπλων ὡς	πρὸς	ἐπίδειξιν. ενόμενος δὲ κατὰ τὴν
[1, 21]	ἀσαλεύτου καὶ τοῖς καθιμῶσίν τι	πρὸς	ἔρευναν γῆς οὐδὲν μῆκος ἐξαρκεῖ.
[1, 24]	ἀπέδρα Φερώρας τὸν βασιλικὸν γάμον	πρὸς	ἔρωτα δούλης, ἐφ' ᾧ χαλεπήνας
[1, 17]	ἤδη τὴν πόλιν. (Ἡρώδης δὲ	πρὸς	ἑσπέραν ἤδη> τοὺς φίλους κεκμηκότας
[1, 0]	τε εὐδαιμονίας συνέβη προελθεῖν καὶ	πρὸς	ἔσχατον συμφορῶν αὖθις καταπεσεῖν· τὰ
[1, 20]	οὓς καὶ τῇ λοιπῇ στρατιᾷ	πρὸς	εὐωχίαν πάντα διέδωκεν. Προυνόησεν δὲ
[1, 2]	σὺν τῇ μητρὶ καὶ φεύγει	πρὸς	Ζήνωνα τὸν ἐπικληθέντα Κοτυλᾶν· Φιλαδελφείας
[1, 29]	τὸν Ἡρώδου θάνατον καὶ μηδέποτε	πρὸς	ζῶντα ὑποστρέψειν, ἐπανῆλθεν δὲ οὐδὲ
[1, 0]	τὴν ἀλήθειαν ἀγαπῶσιν, ἀλλὰ μὴ	πρὸς	ἡδονὴν ἀνέγραψα. Ποιήσομαι δὲ ταύτην
[1, 26]	λέγων τε καὶ πράττων τὰ	πρὸς	ἡδονὴν αὐτῷ φίλος ἐν τοῖς
[1, 22]	τὸν Ἰώσηπον ἐντολαῖς ἐπεδείξω τὸν	πρὸς	ἡμᾶς ἔρωτα κτεῖναί με προστάξας.
[1, 6]	τε καὶ ἱππέων πέντε μυριάδες,	πρὸς	ἣν οὐκ ἀντέσχεν Ἀριστόβουλος, ἀλλ'
[1, 16]	μέχρις αἰδούμενος Μαχαιρᾶς εἰς Ἀμμαοῦντα	πρὸς	Ἡρώδην ἀναχωρεῖ καὶ πρὸς τὴν
[1, 12]	τὴν Συρίαν, κατὰ δὲ τὸ	πρὸς	Ἡρώδην ἔχθος συγκατήγαγεν Ἀντίγονον τὸν
[1, 24]	Πάντα δὲ περιεσκεμμένως δραματουργῶν τὰς	πρὸς	Ἡρώδην ὁδοὺς ταῖς διαβολαῖς ἐποιεῖτο
[1, 32]	ὁ μὲν ἀπορρήτους ποιήσας τὰς	πρὸς	Ἡρώδην ὁμιλίας καὶ τὰ περὶ
[1, 22]	τούτοις ἐπείσθη παραινοῦσιν μὴ διαβῆναι	πρὸς	Ἡρώδην, οὐκ ἂν παραπώλετο· δέλεαρ
[1, 24]	μετὰ προσθήκης μετέβαινεν ἀπὸ Ἀντιπάτρου	πρὸς	Ἡρώδην· οὔτε γὰρ ἁπλῶς φθεγξάμενος
[1, 1]	τῆς βασιλείας αὐτοῦ καὶ τῆς	πρὸς	Ἰουδαίους ἀπεχθείας ὁ υἱὸς Ἀντίοχος
[1, 0]	πρὸς Ῥωμαίους ἢ μίσει τῷ	πρὸς	Ἰουδαίους καταψεύδονται τῶν πραγμάτων, περιέχει
[1, 27]	διεχώρισεν ἀπ' ἀλλήλων, πέμπει δὲ	πρὸς	Καίσαρα διὰ τάχους Οὐολούμνιόν τε
[1, 29]	δεῖν Ἀντίπατρον διὰ χρόνου πεμφθῆναι	πρὸς	Καίσαρα, ὁ δὲ οὔ τι
[1, 21]	τῆς βασιλείας ἐπιτήδειον τόπον τῆς	πρὸς	Καίσαρα τιμῆς γυμνὸν εἴασεν. Ἐπεὶ
[1, 32]	δὲ ὁ βασιλεὺς Ἀντίπατρον καὶ	πρὸς	Καίσαρα τοὺς δηλώσοντας τὴν συμφορὰν
[1, 23]	ὡς βασιλεὺς γοῦν ἐπέμφθη καὶ	πρὸς	Καίσαρα τῷ τε κόσμῳ καὶ
[1, 9]	παρ' ἐλπίδα μάρτυς ἀβάσκανος γίνεται	πρὸς	Καίσαρα τῶν Ἀντιπάτρου κατορθωμάτων. (Ὁ
[1, 11]	οἷς ἐνεωτέρισεν. (Συστάντος δὲ τοῦ	πρὸς	Κάσσιον καὶ Βροῦτον πολέμου Καίσαρί
[1, 14]	εἰς Ῥόδον διασώζεται σφόδρα τῷ	πρὸς	Κάσσιον πολέμῳ τετρυχωμένην, δεχθεὶς ὑπὸ
[1, 21]	Δρούσιον κέκληται, (ψαλίδες τε πυκναὶ	πρὸς	καταγωγὴν τῶν ἐνορμιζομένων καὶ τὸ
[1, 8]	κἀκεῖνος ὥρμητο πολεμεῖν. Οὕτως ἔξεισιν	πρὸς	μάχην. Ὑπήντων δὲ οἱ Ἰουδαῖοι,
[1, 19]	τὸ παρὸν ὑμῶν καθάπτεσθαι δέος·	πρὸς	μέν γε τὰς δαιμονίους πληγὰς
[1, 0]	κατορθωμάτων ἀνατίθημι· τοῖς δὲ γνησίοις	πρὸς	μὲν τὰ λήμματα καὶ τὰς
[1, 18]	τῶν πολεμίων. (Τῷ δὲ βασιλεῖ	πρὸς	μὲν τὰς λῃστείας ἀντεπενοήθησαν λόχοι
[1, 19]	ὥρμησαν ἐπὶ τοὺς Ἄραβας καὶ	πρὸς	μὲν τὴν πρώτην ἐμβολὴν τραπέντας
[1, 33]	Θορύβου δὲ τῶν θεραπευόντων γενομένου	πρὸς	μὲν τὴν φωνὴν ἀνήνεγκεν, εἰς
[1, 10]	τῆς ἀφέσεως εὐχαριστεῖν καὶ μὴ	πρὸς	μὲν τὸ σκυθρωπὸν ἀπαντᾶν, περὶ
[1, 28]	παιδί, τὴν δ' ἑτέραν τῷ	πρὸς	μητρὸς Ἀντιπάτρου θείῳ. Τῶν δ'
[1, 28]	Ἀριστοβούλου δὲ Βερνίκην συνῴκισεν θείῳ	πρὸς	μητρὸς Ἀντιπάτρου· τὴν γὰρ Σαλώμην
[1, 28]	αὐτῆς ὁ ἐμὸς Ἡρώδης λήψεται	πρὸς	μητρὸς ὢν ἀρχιερέως πάππου. Τὰ
[1, 29]	ζῶντα ὑποστρέψειν, ἐπανῆλθεν δὲ οὐδὲ	πρὸς	νοσοῦντα τὸν ἀδελφὸν καίτοι λιπαρῶς
[1, 8]	κατὰ τὴν χώραν Ῥωμαίους ἀνελεῖν.	Πρὸς	ὃ Γαβίνιος δείσας, ἤδη δὲ
[1, 22]	τὰς γυναῖκας ἀγανάκτησις εἰσῄει, καὶ	πρὸς	ὃ μάλιστα κινήσειν τὸν Ἡρώδην
[1, 12]	δὲ λοιποὺς μεθ' ὕβρεως ἀπήλασεν.	Πρὸς	ὃ μείζων ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις
[1, 11]	δυνατῶν ἕκαστος ἐλπίσιν οἰκείαις ἐχώρει	πρὸς	ὃ συμφέρειν ὑπελάμβανεν, καὶ δὴ
[1, 4]	καὶ τὴν Ἀντιόχου φάραγγα καλουμένην,	πρὸς	οἷς Γάμαλα φρούριον καρτερὸν ἑλών,
[1, 8]	καὶ ὁ βασιλεὺς αὖθις Ἡρώδης,	πρὸς	οἷς Ἰώσηπος καὶ Φερώρας καὶ
[1, 15]	ἦσαν ἔχουσαι καὶ μισθοφόρους μιγάδας	πρὸς	οἷς ὀλίγους τῶν ἱππέων, ἐπὶ
[1, 17]	παρατάξεως τὰ μὲν ἄλλα μέρη	πρὸς	ὀλίγον ἀντέσχεν, Ἡρώδης δὲ κατὰ
[1, 7]	ναῷ προσφεύγοντας, οὓς δὲ ἀμυνομένους	πρὸς	ὀλίγον. (Ἔνθα πολλοὶ τῶν ἱερέων
[1, 25]	μὲν πρὸς Ἀλέξανδρον ὀργὴν ἐπανίει	πρὸς	ὀλίγον, πρὸς δὲ Φερώραν παρωξύνετο·
[1, 26]	πρῶτον μὲν Ἀρχέλαον ὄντα κηδεστήν,	πρὸς	ὃν διαφεύξεσθαι ῥᾳδίως, ἔπειτα Καίσαρα
[1, 28]	ἀγώνισμα. Τότε μὲν οὖν πολλὰ	πρὸς	ὀργὴν ἀποκρινάμενος ἀπελαύνει τὸν Ἀντίπατρον,
[1, 16]	τῶν τέκνων παρακαλῶν. Ὁ δὲ	πρὸς	οὐδὲν ἐνδοὺς τῶν λεγομένων ἀλλὰ
[1, 12]	ἁπάντων ὁ κηδεστὴς Πτολεμαῖος Ἀντιγόνῳ.	(Πρὸς	οὓς Ἡρώδης ἀντιπαραταξάμενος ἐπὶ τῶν
[1, 24]	αὐτῶν ἀπεῖπεν τὸ βασίλειον, καὶ	πρὸς	οὓς οὐκ εἶχεν χειρὸς ἐξουσίαν
[1, 32]	διὰ τοῦτο ἐλεεῖσθαι πλέον, ὅτι	πρὸς	οὕτω μιαροὺς καὶ φιλοστοργότατος πατὴρ
[1, 13]	ὅρκοις ἀποσκευασάμενος τὴν ὑποψίαν ᾤχετο	πρὸς	Πάκορον. Εὐθέως δὲ τῶν καταλειφθέντων
[1, 16]	Ἀντώνιος, Βεντίδιος δὲ ἐπὶ τὸν	πρὸς	Πάρθους πόλεμον Σίλωνά τε καὶ
[1, 24]	Ἡρώδης τὴν μὲν θυγατέρα τῷ	πρὸς	Πάρθων ὕστερον ἀναιρεθέντι συνέζευξεν ἀδελφιδῷ·
[1, 27]	(Καταστὰς δ' ὁ βασιλεὺς ὡς	πρὸς	παρόντας διετείνετο κατηγόρει τε τὴν
[1, 30]	Ἐπτόητο δὲ τῷ φόβῳ καὶ	πρὸς	πᾶσαν ὑπόνοιαν ἐξερριπίζετο πολλούς τε
[1, 22]	ἀνάλογον τὴν λύπην ἔσχεν τῇ	πρὸς	περιοῦσαν διαθέσει. ~(Κληρονομοῦσι δὲ τῆς
[1, 0]	ὧν ἀκοῇ παρειλήφαμεν ἢ πόλεων	πρὸς	πόλεις ἢ ἐθνῶν ἔθνεσι συρραγέντων,
[1, 13]	φύλακας καὶ διαρκῆ τὰ ἐπιτήδεια	πρὸς	πολιορκίαν αὐτὸς εἰς τὴν Ἀραβικὴν
[1, 10]	πατρὸς πεφαρμάχθαι δοκοῦντος ἐκ τῶν	πρὸς	Πομπήιον διαφορῶν καὶ περὶ τἀδελφοῦ
[1, 6]	οὖσαν ἀνυπόστατον. Οἷς πεισθεὶς κάτεισιν	πρὸς	Πομπήιον καὶ πολλὰ περὶ τοῦ
[1, 6]	εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ παρεσκευάζετο πολεμεῖν	πρὸς	Πομπήιον. (Ὁ δέ, οὐ γὰρ
[1, 1]	ἕξ. Ὁ δ' ἀρχιερεὺς Ὀνίας	πρὸς	Πτολεμαῖον διαφυγὼν καὶ παρ' αὐτοῦ
[1, 4]	τῶν πολεμίων, ἡ δὲ νίκη	πρὸς	Πτολεμαῖον ἔρρεψεν. Ἐπεὶ δ' ὑπὸ
[1, 1]	Ἐπιφανὴς διεφέρετο περὶ ὅλης Συρίας	πρὸς	Πτολεμαῖον τὸν ἕκτον, ἡ φιλοτιμία
[1, 4]	(Ἐκ τούτου Δαμασκηνοὶ διὰ τὸ	πρὸς	Πτολεμαῖον τὸν Μενναίου μῖσος Ἀρέταν
[1, 14]	πατρῴας εὐεργεσίας καὶ τὴν αὐτοῦ	πρὸς	Ῥωμαίους εὔνοιαν διεξῄεσαν, ἀποδεικνύντες ἅμα
[1, 0]	παραγενόμενοι δὲ ἢ κολακείᾳ τῇ	πρὸς	Ῥωμαίους ἢ μίσει τῷ πρὸς
[1, 0]	~(Ἐπειδὴ τὸν Ἰουδαίων	πρὸς	Ῥωμαίους πόλεμον συστάντα μέγιστον οὐ
[1, 1]	τε ἐπιχωρίους συγκροτεῖ δυνάμεις, καὶ	πρὸς	Ῥωμαίους πρῶτος ἐποιήσατο φιλίαν, καὶ
[1, 2]	φυλακῆς ἦγεν ἑαυτὸν καὶ τῇ	πρὸς	Ῥωμαίους φιλίᾳ τὴν ἀρχὴν ἐκρατύνατο
[1, 20]	τῆς ἐκείνου τύχης τὸ διάδημα.	Πρὸς	σὲ δὲ ἦλθον ἔχων τὴν
[1, 20]	καὶ ἐμαυτὸν ὑπισχνούμην κοινωνὸν τοῦ	πρὸς	σὲ πολέμου. Τοῦ δ' ἄρα
[1, 10]	βασιλέως διαφυγεῖν εἰς Δαμασκὸν ἀνεχώρησεν	πρὸς	Σέξτον παρασκευαζόμενος οὐδὲ αὖθις ὑπακοῦσαι
[1, 18]	τὴν πόλιν ἁρπαγάς, πολλὰ διατεινόμενος	πρὸς	Σόσσιον, εἰ χρημάτων τε καὶ
[1, 31]	τούτων μεγίστη πρόφασις ἦν ἡ	πρὸς	Συλλαῖον δίκη. Πάντων δ' αὐτοῦ
[1, 24]	ἁδελφὸς κατηγόρει συνθήκας περὶ γάμου	πρὸς	Συλλαῖον τὸν Ὀβαίδα τοῦ Ἀράβων
[1, 3]	ὀφείλων ἀνῃρῆσθαι. Χωρίον δὲ αὐτῷ	πρὸς	σφαγὴν Στράτωνος πύργος εἵμαρτο· καὶ
[1, 6]	τὴν Ἀντωνίαν καὶ κυριεύσας τῶν	πρὸς	σωτηρίαν ὁμήρων· ταῦτα δ' ἦν
[1, 30]	αὐτοῦ κατεκένωσα, βραχὺ δὲ ἐμαυτῇ	πρὸς	τὰ ἄδηλα καὶ τὸν ἐκ
[1, 6]	χωρίῳ μίαν ἑσπέραν ἕωθεν ἠπείγετο	πρὸς	τὰ Ἱεροσόλυμα. Καταπλαγεὶς δὲ τὴν
[1, 15]	καὶ Ῥῆσαν τὸ φρούριον ᾔει	πρὸς	τὰ Ἱεροσόλυμα· συνῆπτε δ' αὐτῷ
[1, 0]	γοῦν πάντων ἀπ' αἰῶνος ἀτυχήματα	πρὸς	τὰ Ἰουδαίων ἡττῆσθαι δοκῶ κατὰ
[1, 24]	ὅσον ὑφῄρει καθ' ἡμέραν τῆς	πρὸς	τὰ μειράκια στοργῆς, τοσοῦτον Ἀντιπάτρῳ
[1, 21]	μετρίως ἐπαυρίζοντι τηλικοῦτον ἐπεγείρεται κῦμα	πρὸς	ταῖς πέτραις, ὥστε τὴν ὑποστροφὴν
[1, 2]	ἡ δὲ μήτηρ οὐδὲν οὔτε	πρὸς	τὰς αἰκίας οὔτε πρὸς τὸν
[1, 4]	βιαζόμενος παρὰ δύναμιν τὸ σῶμα	πρὸς	τὰς ἐνεργείας ἀπήλλαξεν. Τελευτᾷ γοῦν
[1, 16]	στρατοῦ μοῖραν ὅσην ἀποχρήσειν ὑπελάμβανεν	πρὸς	τὰς ἐπαναστάσεις καὶ Θολεμαῖον ἐπ'
[1, 21]	ἄλλα κατασκευάσας ἀμείνω καὶ χρησιμώτερα	πρὸς	τὰς ἐπιδημίας ἀπὸ τῶν αὐτῶν
[1, 4]	ἀνέστρεψεν ἐπὶ Ἀμαθοῦν. Θεοδώρου δὲ	πρὸς	τὰς εὐπραγίας αὐτὸν καταπλαγέντος ἔρημον
[1, 6]	βασιλικώτατα κεκοσμηκὼς ἑαυτόν. Ἀδοξήσας δὲ	πρὸς	τὰς θεραπείας καὶ μὴ φέρων
[1, 1]	πάντα καὶ περιετείχισε καὶ τὰ	πρὸς	τὰς λειτουργίας σκεύη καινὰ κατασκευάσας
[1, 21]	μῆκος οὖσαν ξεστῇ μαρμάρῳ καὶ	πρὸς	τὰς τῶν ὑετῶν ἀποφυγὰς ἐκόσμησεν
[1, 28]	τὸν πατέρα χαλεπὸν ὄντα καὶ	πρὸς	τὰς ὑποψίας κινούμενον ὀξέως, ἐτόλμησεν
[1, 30]	σῶμα καὶ μηδὲ τάφῳ καταλείψειν.	(Πρὸς	ταῦθ' ἡ γυνὴ μικρὸν διαλιποῦσα
[1, 6]	ἀπὸ διὸς ἡλίου πόλεως χωρίζεται.	(Πρὸς	ταῦτ' ἀγανακτήσας Πομπήιος πολλὰ καὶ
[1, 7]	φρονοῦντες οὐδὲ τῇ πόλει δέχονται.	~(Πρὸς	ταῦτα ἀγανακτήσας Πομπήιος Ἀριστόβουλον μὲν
[1, 20]	ποταπὸς φίλος, οὐ τίνος, ἐγενόμην.	(Πρὸς	ταῦτα Καῖσαρ ἀλλὰ σώζου γε,
[1, 14]	Ῥωμαίους ὑπεριδών. Τῆς δὲ συγκλήτου	πρὸς	ταῦτα κεκινημένης ὡς παρελθὼν Ἀντώνιος
[1, 31]	γάρ σου καιρὸν τοῖς πανουργεύμασιν.	Πρὸς	ταῦτα μηδὲν ὑπ' ἐκπλήξεως ἀποκρίνασθαι
[1, 10]	πρὸς τὸν Πομπήιον φιλίαν ἀποσκευαζόμενοι.	(Πρὸς	ταῦτα ὁ Ἀντίπατρος ἀπορρίψας τὴν
[1, 5]	μισθοφόρους ἀθροίσας ἑαυτὸν ἀποδείκνυσι βασιλέα.	Πρὸς	ταῦτα ὀδυρόμενον τὸν Ὑρκανὸν ἡ
[1, 13]	ὧν Ἀντίγονος ὑπὲρ βασιλείας ὑπέσχετο.	Πρὸς	ταῦτα πανούργως ὁ Πάρθος ἀπολογίαις
[1, 33]	τοῦ θεοῦ, καὶ μετὰ ταῦτα	πρὸς	ταφὴν ἐτρέποντο τοῦ βασιλέως. Παρέλιπεν
[1, 16]	ἠπείγετο τὸν καιρὸν ἐπιτήδειον ὁρῶν	πρός	τε ἐπίδειξιν ἀνδρείας καὶ τοῦ
[1, 2]	Ῥωμαίους φιλίᾳ τὴν ἀρχὴν ἐκρατύνατο	πρός	τε τὸν Ἀντιόχου παῖδα διαλλαγὰς
[1, 6]	τοσοῦτον γὰρ λαβὼν Σκαῦρος ἐπικηρυκεύεται	πρός	τε Ὑρκανὸν καὶ τοὺς Ἄραβας
[1, 21]	ὧν οἱ μὲν ἑκατὸν προδεδόμηντο	πρὸς	τὴν ἀνακοπὴν τοῦ κύματος, προκυμία
[1, 0]	ἐν ἀφαιρέσεως δέει γίνεσθαι τὰ	πρὸς	τὴν ἀνατολήν, ἐπειδὴ Ἰουδαῖοι μὲν
[1, 16]	ἄγων ἑξακοσίους ἐπ' Ἀντίγονον. Ἔνθα	πρὸς	τὴν ἀποχώρησιν αὐτοῦ λαβόντες ἄδειαν
[1, 2]	καὶ κατηντιβόλει τὸν παῖδα μήτι	πρὸς	τὴν αὐτῆς ὕβριν ἐπικλασθέντα φείσασθαι
[1, 16]	Ἀμμαοῦντα πρὸς Ἡρώδην ἀναχωρεῖ καὶ	πρὸς	τὴν διαμαρτίαν θυμούμενος ὅσοις ἐπετύγχανεν
[1, 21]	ἔχων ἀντιπράσσοντα τὸν τόπον ἐφιλονείκησεν	πρὸς	τὴν δυσχέρειαν, ὡς τὴν μὲν
[1, 13]	Ὑρκανὸν συνελάμβανον τά τε ἄλλα	πρὸς	τὴν ἐπιορκίαν καὶ τὸ ἄπιστον
[1, 33]	Καῖσαρ. Ὁ δὲ βραχὺ μὲν	πρὸς	τὴν εὐθυμίαν ἀνήνεγκεν, αὖθις δέ,
[1, 8]	Ἀλέξανδρον ὥρμησεν. Ὁ δὲ δείσας	πρὸς	τὴν ἔφοδον δύναμίν τε πλείω
[1, 16]	τῆς λοιπῆς δυνάμεως. Οὐ μὴν	πρὸς	τὴν ἔφοδον ἔδεισαν οἱ πολέμιοι,
[1, 12]	Μασάδαν. (Οὐ μὴν αὐτῷ τι	πρὸς	τὴν Ἡρώδου βίαν ἤρκεσεν, ὃς
[1, 2]	ἦν ἀδελφὸς τοῦ Ἰωνάθου, καὶ	πρὸς	τὴν ἧτταν ὠργισμένος κτείνει τὸν
[1, 15]	κακῶς ἀμυνόμενον. (Ἔπειτα Ἰόππην ἑλὼν	πρὸς	τὴν Μασάδα ῥυσόμενος τοὺς οἰκείους
[1, 4]	εἰς τὰ χρησιμώτερα τῆς χώρας	πρὸς	τὴν μάχην, ἔπειτα τὴν ἵππον
[1, 18]	ποσίν. Κἀκεῖνος μηδὲν αὐτὸν οἰκτείρας	πρὸς	τὴν μεταβολὴν ἐπεγέλασέν τε ἀκρατῶς
[1, 14]	αὐτὸν ἱκέτης. (Ἀντωνίου δὲ ἥπτετο	πρὸς	τὴν μεταβολὴν οἶκτος, καὶ κατὰ
[1, 31]	θήσεσθαι γὰρ αὐτοῦ καὶ τὰς	πρὸς	τὴν μητέρα μέμψεις ἐπειχθέντος· οὐ
[1, 30]	τοῦ θηρίου. Πολλάκις δὲ ἀποδυρόμενον	πρὸς	τὴν μητέρα τὸν Ἀντίπατρον εἰπεῖν,
[1, 17]	οὔτε πρὸς τὸ πλῆθος οὔτε	πρὸς	τὴν ὁρμὴν ὑποδείσαντες αὐτοῦ προθύμως
[1, 24]	καὶ παροξύνων. Συνήργει δὲ καὶ	πρὸς	τὴν ταύτης ἀπέχθειαν ἡ Ἀλεξάνδρου
[1, 21]	ἐχόντων. (Ἐχρήσατο δὲ καὶ σώματι	πρὸς	τὴν ψυχὴν ἀναλόγῳ, κυνηγέτης μὲν
[1, 6]	Ἀρμενίας ὑπὸ Πομπηίου Μάγνου πολεμοῦντος	πρὸς	Τιγράνην, παραγενόμενος δὲ εἰς Δαμασκὸν
[1, 3]	ὑποπτεύων φανερὸς γενέσθαι καὶ προησφαλίσθαι	πρὸς	τὸ ἄδηλον καθίστησι μὲν τοὺς
[1, 8]	καταλειφθεῖσιν εἰς Ἀλεξάνδρειον. (Γαβίνιος δὲ	πρὸς	τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐλθὼν ἐπειδὴ πολλοὺς
[1, 8]	δὲ τὴν τούτων ἐπιμέλειαν ἐπανελθὼν	πρὸς	τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐπέρρωσεν τὴν πολιορκίαν,
[1, 16]	βασιλέα μέχρι πολλοῦ μὲν ἀπορεῖν	πρὸς	τὸ ἀμήχανον τοῦ τόπου, τελευταῖον
[1, 8]	Καὶ Γαβίνιος ἐλθὼν εἰς Ἱεροσόλυμα	πρὸς	τὸ Ἀντιπάτρου βούλημα κατεστήσατο τὴν
[1, 21]	Ῥώμην παραπλέων ἐγένετο, ἀλλὰ καὶ	πρὸς	τὸ διηνεκὲς πόρους χρημάτων ἀπέδειξεν,
[1, 4]	μισθοφόρους διὰ τὴν ἔμφυτον αὐτῶν	πρὸς	τὸ ἔθνος ἀπέχθειαν. Κτείνας δὲ
[1, 7]	ἀπεσφάττοντο καὶ θυμιῶντες καὶ τῆς	πρὸς	τὸ θεῖον θεραπείας ἐν δευτέρῳ
[1, 10]	μὲν καὶ καθ' ἑαυτὸν ἡσυχῆ	πρὸς	τὸ κλέος τῶν νεανίσκων ἐδάκνετο,
[1, 24]	μικρὸν ἀπὸ τοῦ ψύγματος καὶ	πρὸς	τὸ λυποῦν μᾶλλον ἐτραχύνετο. Διέθηκεν
[1, 24]	διδοὺς τῶν προημαρτημένων ἄφεσιν, εἰ	πρὸς	τὸ μέλλον ἀμείνους γένοιντο. Οἱ
[1, 32]	Νικόλαος τοῦ βασιλέως κελεύσαντος πολλὰ	πρὸς	τὸ πανοῦργον τὸ Ἀντιπάτρου προειπὼν
[1, 9]	τῇ προσγενομένῃ δι' Ἀντίπατρον ἰσχύι	πρὸς	τὸ Πηλούσιον ἐξελαύνει κωλυόμενός τε
[1, 22]	διέβαλλον αὐτήν, ἄλλα τε πολλὰ	πρὸς	τὸ πιθανὸν ἐνσκευαζόμεναι καὶ κατηγοροῦσαι
[1, 17]	οἱ δὲ περὶ Πάππον οὔτε	πρὸς	τὸ πλῆθος οὔτε πρὸς τὴν
[1, 25]	θυγατρὸς ἐξετάσων, ἣν ἐκείνῳ γε	πρὸς	τὸ σὸν ἀξίωμα βλέπων ἐνεγγύησα.
[1, 29]	ὀρφανῶν ἐλπίδας ὁ Ἀντίπατρος καὶ	πρὸς	τὸ συμφέρον αὐτῷ τὰς ἐπιγαμίας
[1, 33]	ταῦτα διωρθώσατο. ~(Προῄει δ' αὐτῷ	πρὸς	τὸ χαλεπώτερον ἡ νόσος ἅτε
[1, 8]	τε καὶ Ὑρκάνειον καὶ Μαχαιροῦντα	πρὸς	τοῖς Ἀραβίοις ὄρεσιν. (Γαβίνιος δὲ
[1, 4]	τοῖς θορύβοις στρεφόμενος βασιλεύσας ἑπτὰ	πρὸς	τοῖς εἴκοσιν ἔτη. ~(Καταλείπει δὲ
[1, 32]	τε ἔτι νέους ἀξιώσας καὶ	πρὸς	τοῖς ἐν Ῥώμῃ τροφείοις φίλους
[1, 26]	διαβληθέντων ὡμολόγουν, προεκομίσθη δέ τις	πρὸς	τὸν Ἀλεξανδρείου φρούραρχον ἐπιστολὴ παρὰ
[1, 3]	τοῦ βασιλέως σιωπῆσαι, λέγειν δὲ	πρὸς	τὸν Ἀντίγονον ὡς ὁ ἀδελφὸς
[1, 18]	τοὺς ἐν τέλει Σύρων διαβάλλουσα	πρὸς	τὸν Ἀντώνιον ἀναιρεῖν ἔπειθεν ὡς
[1, 2]	οὔτε πρὸς τὰς αἰκίας οὔτε	πρὸς	τὸν ἀπειλούμενον αὐτῇ θάνατον ἐνδιδοῦσα
[1, 6]	καὶ δίχα δωρεῶν αἷς καὶ	πρὸς	τὸν Ἀρέταν δικαιολογίαις χρώμενοι κατηντιβόλουν
[1, 8]	διὰ τὴν ἐπιγαμβρίαν, κἀπειδὴ τὸν	πρὸς	τὸν Ἀριστόβουλον ἀνείλετο πόλεμον, ἐκείνῳ
[1, 6]	οἱ πολλοὶ τὸν Ὑρκανὸν μεταβαίνουσιν	πρὸς	τὸν Ἀριστόβουλον. Ὁ δὲ μετὰ
[1, 8]	ἔπεισεν. Τῆς δ' ἄλλης Συρίας	πρὸς	τὸν Γαβινίου χωρισμὸν κινηθείσης καὶ
[1, 22]	ἄλλης, πάνυ γοῦν, εἶπεν, ταῖς	πρὸς	τὸν Ἰώσηπον ἐντολαῖς ἐπεδείξω τὸν
[1, 10]	δὲ καὶ Ἀντίγονος ὁ Ἀριστοβούλου	πρὸς	τὸν Καίσαρα παρὼν γίνεται παραδόξως
[1, 14]	κεκινημένης ὡς παρελθὼν Ἀντώνιος καὶ	πρὸς	τὸν κατὰ Πάρθων πόλεμον βασιλεύειν
[1, 4]	Θέμενος δὲ ἐν δευτέρῳ τὴν	πρὸς	τὸν κωλύσαντα ἄμυναν εὐθὺς ἐπὶ
[1, 4]	εἶχεν. (Γίνεται δ' αὐτῷ καὶ	πρὸς	τὸν Λάθουρον ἐπικληθέντα Πτολεμαῖον συμβολὴ
[1, 32]	(Ὁ δ' αὐτῷ σιγᾶν ἐγκραγὼν	πρὸς	τὸν Οὔαρον εἶπεν· ἀλλ' ὅτι
[1, 9]	Ἀντίγονον καὶ τὰς ἀδελφὰς αὐτοῦ	πρὸς	τὸν πατέρα ἀνήγαγεν. Ἁλοὺς δ'
[1, 31]	Συρίας ἡγεμών. Ὁ δὲ εἴσεισι	πρὸς	τὸν πατέρα καὶ τῇ τόλμῃ
[1, 23]	δεινότατος μὲν ὢν ἐν ταῖς	πρὸς	τὸν πατέρα κολακείαις, διαβολὰς δὲ
[1, 11]	καὶ ὅρκοις ἐκγοητεύσας διαλλακτὰς αὐτῷ	πρὸς	τὸν πατέρα πείθει γίνεσθαι. Πάλιν
[1, 26]	πλῆθος ἐπαινέτης ἦν Ἀντιπάτρου καὶ	πρὸς	τὸν πατέρα. Τὸ δὲ τελευταῖον
[1, 10]	τῶν πάλαι διαφορῶν καὶ τὴν	πρὸς	τὸν Πομπήιον φιλίαν ἀποσκευαζόμενοι. (Πρὸς
[1, 30]	αἰτίων παραλίπῃ. (Κἀν τούτῳ τρέπεται	πρὸς	τὸν Σαμαρείτην Ἀντίπατρον, ὃς ἦν
[1, 32]	συνειλημμένοι, κομίζοντες γράμματα παρ' αὐτῆς	πρὸς	τὸν υἱὸν τοιάδε· ἐπεὶ πεφώραται
[1, 24]	διαβολὴν παρέλιπεν. Προήχθη γέ τοι	πρὸς	τοσοῦτον δέος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ
[1, 9]	τὸν γάμον κηδεμονικώτερος αὐτὸς ἦν	πρὸς	τοὺς ἀδελφούς. (Ἀντίπατρος δὲ μετὰ
[1, 13]	ἐγκατέστησαν. Τούτους μὲν ὁ στασιάζων	πρὸς	τοὺς ἀδελφοὺς λαὸς ἐπελθὼν ἐμπίπρησιν,
[1, 0]	ὠμότητα καὶ τὴν Ῥωμαίων φειδὼ	πρὸς	τοὺς ἀλλοφύλους, καὶ ὁσάκις Τίτος
[1, 3]	ἐθεάσατο παριόντα διὰ τοῦ ἱεροῦ,	πρὸς	τοὺς γνωρίμους ἀνέκραγεν, ἦσαν δ'
[1, 24]	ἔπλασσεν τὰς διαβολάς, καὶ πολλοὶ	πρὸς	τοὺς διαφόρους φονῶντι τῷ βασιλικῷ
[1, 2]	ἀδελφὸς Ἰωνάθης τά τε ἄλλα	πρὸς	τοὺς ἐπιχωρίους διὰ φυλακῆς ἦγεν
[1, 18]	ἀσθενέστερον ἐδαιμονία καὶ πολλὰ θειωδέστερον	πρὸς	τοὺς καιροὺς ἐλογοποίει, καὶ τῶν
[1, 20]	καὶ Βεντίδιος συμμαχίαν σε πεπομφέναι	πρὸς	τοὺς μονομάχους αὐτῷ. Νῦν μὲν
[1, 0]	διέξειμι τήν τε τῶν τυράννων	πρὸς	τοὺς ὁμοφύλους ὠμότητα καὶ τὴν
[1, 28]	βασιλεὺς ἠγανάκτησεν καταμαθὼν αὐτοῦ τὸ	πρὸς	τοὺς ὀρφανοὺς ἦθος, ἔννοιά τε
[1, 0]	αἰτίων. Εἰ δή τις ὅσα	πρὸς	τοὺς τυράννους ἢ τὸ λῃστρικὸν
[1, 4]	τῶν ὅπλων λόγοις ἐπεχείρει διαλύεσθαι	πρὸς	τοὺς ὑποτεταγμένους. Οἱ δὲ μᾶλλον
[1, 3]	ἔπεμψεν τοὺς προεροῦντας ἄνοπλον ἐλθεῖν.	Πρὸς	τοῦτο πάνυ πανούργως ἡ βασίλισσα
[1, 8]	ἐλίμωττεν γὰρ ἡ στρατιά. Καὶ	πρὸς	τοῦτο Ὑρκανὸς ἐπεβοήθει διὰ Ἀντιπάτου
[1, 32]	τὸν οἶκον, ἄλλα τε πολλὰ	πρὸς	τούτοις εἰπὼν καὶ ἀποδείξας καταπαύει
[1, 33]	δὴ αἰδοίου σηπεδὼν σκώληκας γεννῶσα,	πρὸς	τούτοις ὀρθόπνοια καὶ δύσπνοια καὶ
[1, 0]	αὐτὰς ἐπιγράφειν τολμῶσιν, ἐν αἷς	πρὸς	τῷ μηδὲν ὑγιὲς δηλοῦν καὶ
[1, 12]	πάλαι τότε ᾠκείωντο διὰ τὴν	πρὸς	Ὑρκανὸν ἐπιγαμίαν αὐτῷ. Πρότερον μὲν
[1, 10]	ὅλων· οὐ μὴν αὐτὸς τῆς	πρὸς	Ὑρκανὸν εὐνοίας ἢ πίστεώς τι
[1, 10]	τοῖς ἐχθροῖς ἀποληφθεὶς πάθῃ, πέμπει	πρὸς	Ὑρκανὸν τοὺς παραγγελοῦντας διαρρήδην ἀπολύειν
[1, 2]	συνελθόντες οὐκ ἠρέμουν, μέχρι καὶ	πρὸς	φανερὸν πόλεμον ἐκριπισθέντες ἡττῶνται. Τὸ
[1, 30]	τε φιλίαν τῆς Ἀντιπάτρου μητρὸς	πρὸς	Φερώραν καὶ τὰς ἐκείνου γυναῖκας
[1, 20]	πύργον· ἐδωρήσατο δ' αὐτῷ καὶ	πρὸς	φυλακὴν τοῦ σώματος τετρακοσίους Γαλάτας,
[1, 3]	λογοποιουμένων. Ὡς δ' ὁ Ἀντίγονος	λαμπρὸς	ἀπὸ στρατείας ἦλθεν εἰς τὴν
[1, 28]	ἐκ Μαριάμμης τῆς τοῦ ἀρχιερέως	θυγατρός,	Ἀντίπας δὲ καὶ Ἀρχέλαος ἐκ
[1, 29]	ἐκ Μαριάμμης τῆς τοῦ ἀρχιερέως	θυγατρὸς	γεγονώς. (Ἔπλευσεν δὲ καὶ Συλλαῖος
[1, 25]	μετὰ δὲ σοῦ περὶ τῆς	θυγατρὸς	ἐξετάσων, ἣν ἐκείνῳ γε πρὸς
[1, 13]	τῆς τότε πληγῆς, πεμφθεὶς δὲ	ἰατρὸς	ὑπ' Ἀντιγόνου θεραπεῦσαι δῆθεν αὐτὸν
[1, 23]	φρονιμώτερον, τὰ μὲν ἁμαρτήματα τοῦ	πατρὸς	αἰδημόνως ὑπεστείλατο, τὰς δ' αὐτοῦ
[1, 27]	μὲν εἰς ἀπαλλαγὴν τῆς τοῦ	πατρὸς	αἰκίας πεπλάσθαι, τινὲς δὲ ἀληθὲς
[1, 11]	Κασσίῳ δι' ἐπιστολῶν τὴν τοῦ	πατρὸς	ἀναίρεσιν ἀπωδύρετο μισοῦντι καὶ ἄλλως
[1, 11]	αὐτῷ μετιέναι τὸν φονέα τοῦ	πατρὸς	ἀντεπιστείλας καὶ τοῖς ὑφ' ἑαυτὸν
[1, 26]	θάνατον κατήγορος αὐτῶν ἐπὶ τοῦ	πατρὸς	γίνεται καὶ προσελθὼν ἀντιδιδόναι τὸ
[1, 9]	καὶ μετὰ ταῦτα ὑπὸ τοῦ	πατρὸς	δι' αὐτὴν κτείνεται· γαμεῖ γὰρ
[1, 32]	βεβλημένος πρὸ τῶν ποδῶν τοῦ	πατρός,	ἐκβοᾷ· σύ, πάτερ, ὑπὲρ ἐμοῦ
[1, 31]	λαβὼν ἣν προειρήκαμεν παρὰ τοῦ	πατρὸς	ἐπιστολὴν παραχρῆμα μὲν ἔσπευδεν, ὡς
[1, 24]	τὸ δοκεῖν τῇ σφαγῇ τοῦ	πατρὸς	ἐφεδρεύειν Ἀλέξανδρον· οὐδὲν γὰρ οὕτως
[1, 32]	πρηνὴς πρὸ τῶν ποδῶν τοῦ	πατρός,	ἱκετεύω, πάτερ, ἔφη, μηδέν μου
[1, 30]	Ἀφῃρῆσθαι δ' αὐτὸν ὑπὸ τοῦ	πατρὸς	καὶ τὴν ἐπὶ τέκνοις ἐλπίδα·
[1, 26]	γενομένης αὐτὸς ἀλόγως ὑβρίζεσθαι, τοῦ	πατρὸς	λέγοντος ὁ μόνος εὐγενὴς Ἀλέξανδρος
[1, 26]	δελεάσας καὶ ταῖς κατὰ τοῦ	πατρὸς	μέμψεσιν ἐνδησάμενος ἀμφοτέρους ᾤχετο φέρων
[1, 10]	Ἡρώδην. Ὁ δὲ καὶ τοῦ	πατρὸς	παραινοῦντος καὶ τῶν πραγμάτων διδόντων
[1, 32]	γενεᾶς μόνον ὡς σωτῆρα τοῦ	πατρὸς	παρεθέμην. Τί δ' ἐκεῖνοι τοιοῦτον
[1, 10]	δέον γὰρ ἀποδύρεσθαι περὶ τοῦ	πατρὸς	πεφαρμάχθαι δοκοῦντος ἐκ τῶν πρὸς
[1, 3]	ἀπέκλιναν. ~(Μετὰ γὰρ τὴν τοῦ	πατρὸς	τελευτὴν ὁ πρεσβύτερος αὐτῶν Ἀριστόβουλος
[1, 13]	ἀναδεδεγμένος ἤδη τὴν ἀρχὴν τοῦ	πατρὸς	τελευτήσαντος, Πτολεμαῖος δ' ἦν οὗτος
[1, 26]	πρέπειν αὐτὸν διαδέξασθαι παρὰ τοιούτου	πατρὸς	τὴν ἀρχὴν δίχα φόνου. Πολλὰ
[1, 11]	στρατὸν ἄγων ἐπὶ τιμωρίᾳ τοῦ	πατρός.	Φασαήλου δὲ τἀδελφοῦ συμβουλεύσαντος αὐτῷ
[1, 24]	τοῖς ἐλαχίστοις προσεπλάττετο. Καθίει δ'	Ἀντίπατρος	ἀεὶ τοὺς ἐρεθίσοντας, ὅπως αὐτῷ
[1, 33]	οἰχομένου βασιλέως, καὶ ταχέως ἀκούσας	Ἀντίπατρος	ἀναθαρρεῖ τε καὶ γεγηθὼς τοὺς
[1, 10]	φιλίαν ἀποσκευαζόμενοι. (Πρὸς ταῦτα ὁ	Ἀντίπατρος	ἀπορρίψας τὴν ἐσθῆτα τὸ πλῆθος
[1, 31]	αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν ἀποσκευάσασθαι σπεύδων	Ἀντίπατρος	ἃς μὲν πλάττεται κατ' αὐτῶν
[1, 24]	ὀδυνώμενοι κεκυρωμένου Ἀντιπάτρῳ τοῦ πρεσβείου,	Ἀντίπατρος	δὲ καὶ τοῦ δευτερεύειν νεμεσῶν
[1, 10]	καὶ τῆς τἀνδρὸς ἐσομένας ἀρετῆς.	(Ἀντίπατρος	δὲ Καίσαρα προπέμψας ἐκ τῆς
[1, 9]	αὐτὸς ἦν πρὸς τοὺς ἀδελφούς.	(Ἀντίπατρος	δὲ μετὰ τὴν Πομπηίου τελευτὴν
[1, 11]	τὸν ἐμπόδιον αὐτοῦ τοῖς ἀδικήμασιν	Ἀντίπατρος	δὲ τήν τε ἰσχὺν καὶ
[1, 10]	Καίσαρα φίλους ὄντας ἀμφοτέρους ὁ	Ἀντίπατρος	διὰ τῶν παίδων ἔπεμψεν συμμαχίαν.
[1, 29]	κομίζειν, ἐν ᾗ βασιλεὺς μὲν	Ἀντίπατρος	ἐγέγραπτο, Ἀντιπάτρου δὲ Ἡρώδης διάδοχος
[1, 28]	δὲ πολυπροσώπου τῆς γενεᾶς ὁ	Ἀντίπατρος	ἐδεῖτο μετατεθῆναι τοὺς γάμους. (Χαλεπῶς
[1, 32]	Τούτων σὺν τοῖς ἄλλοις εἰσηγμένων	Ἀντίπατρος	εἰσέρχεται καὶ πεσὼν πρηνὴς πρὸ
[1, 28]	ἐκ τούτων ἑπτά, αὐτὸς μὲν	Ἀντίπατρος	ἐκ Δωρίδος, Ἡρώδης δ' ἐκ
[1, 28]	ὅσον ἴσχυσεν ἐν τούτοις κολακεύων	Ἀντίπατρος,	ἐκ τοῦ Σαλώμην ἐν ὁμοίοις
[1, 24]	λόγῳ χαλεπὸς ἦν. Συνεπέβη δὲ	Ἀντίπατρος	ἐν ταῖς συμφοραῖς Ἀλεξάνδρῳ καὶ
[1, 29]	ἀκούοντος βασιλέως· αἷς συνυπεκρίνετο καὶ	Ἀντίπατρος	ἐν τῷ φανερῷ προσκρούων Φερώρᾳ.
[1, 30]	αὐτὸν ἤκουσεν ὅτι μετεπέμψατο μὲν	Ἀντίπατρος	ἐξ Αἰγύπτου δηλητήριον φάρμακον ἐπ'
[1, 32]	ἀποδείξεις ἔνευσεν. Μεταξὺ δ' ὁ	Ἀντίπατρος	ἐπάρας τὴν κεφαλήν, ἔμενεν γὰρ
[1, 26]	ἐξαγριοῦται. Καὶ πάλιν λαβὼν καιρὸν	Ἀντίπατρος	ἑτέρους κατὰ τῶν ἀδελφῶν ὑπέπεμπεν
[1, 32]	ταῦτα καὶ κατὰ Σαλώμης ἐπίβουλος	Ἀντίπατρος	εὑρίσκεται· τῶν γὰρ Ἀντιφίλου τις
[1, 24]	αὐτὰ καὶ τὸν θεῖον Φερώραν	Ἀντίπατρος	ἐχθρωδῶς καὶ τὴν τηθίδα Σαλώμην,
[1, 32]	δ' ἐκεῖνοι τοιοῦτον ἠσέβησαν, οἷον	Ἀντίπατρος;	Ἢ τίς ἔλεγχος ἠνέχθη κατ'
[1, 23]	ὑπονοίας οὐκ ἀπηλλαγμένος· παρηκολούθει γὰρ	Ἀντίπατρος	ἡ τοῦ μίσους ὑπόθεσις. Ἀλλ'
[1, 23]	ἡμέραν προσίσταντο μᾶλλον, ὁ δ'	Ἀντίπατρος	ἤδη καὶ δι' αὑτὸν ἐσπουδάζετο,
[1, 24]	πᾶσα ἡ γενεά· πάντα γὰρ	Ἀντίπατρος	ἦν, καὶ τὰ πικρότατον Ἀλεξάνδρῳ,
[1, 28]	τὸ συνέδριον. Ἐπαχνώθη δ' εὐθὺς	Ἀντίπατρος	καὶ δῆλος ἦν ἅπασιν ὀδυνώμενος·
[1, 29]	τὰς τῶν ὀρφανῶν ἐλπίδας ὁ	Ἀντίπατρος	καὶ πρὸς τὸ συμφέρον αὐτῷ
[1, 32]	κατηγορίαν μεγίστην. Ταύτας δὲ πλάσας	Ἀντίπατρος	καὶ τὴν Ἀκμὴν διαφθείρας ἔπεισεν
[1, 32]	Φιλίππου· διαβεβλήκει γὰρ καὶ τούτους	Ἀντίπατρος·	Καίσαρι δὲ σὺν τοῖς διὰ
[1, 33]	κελεύσαντος Καίσαρος ἐδηλοῦτο, θανάτῳ δ'	Ἀντίπατρος	κατάκριτος· ἔγραφόν γε μὴν ὡς,
[1, 30]	σύμφωνα, καὶ διότι κατὰ συνθήκην	Ἀντίπατρος	μὲν εἰς Ῥώμην, Φερώρας δ'
[1, 33]	νόσου δ' ἦν ἐπίτασις ζῶν	Ἀντίπατρος,	ὃν οὐκ ἐν παρέργῳ, ῥαίσας
[1, 9]	ἦσαν δὲ Ἰουδαῖοι Αἰγύπτιοι. Τούτους	Ἀντίπατρος	οὐ μόνον μὴ κωλύειν ἔπεισεν,
[1, 31]	μόνος ἠγνόει τὰ κατ' αὐτὸν	Ἀντίπατρος·	οὔτε δὲ προεπέμφθη λαμπρότερόν τις
[1, 9]	τῷ δεξιῷ κέρατι ῥύεται περιελθὼν	Ἀντίπατρος	παρὰ τὸν αἰγιαλὸν τοῦ ποταμοῦ·
[1, 32]	περὶ Φερώρα κατεσχετλίαζεν, ὅτι κἀκεῖνον	Ἀντίπατρος	ποιήσειεν ἀδελφοκτόνον καὶ τοὺς φιλτάτους
[1, 8]	ὅπλα καὶ σῖτον καὶ ἐπικούρους	Ἀντίπατρος	προσῆγεν, καὶ τοὺς ταύτῃ Ἰουδαίους
[1, 31]	ἠγνόει τὴν ἐκβολὴν τῆς μητρὸς	Ἀντίπατρος.	Πρότερον μὲν οὖν εἰλήφει τὴν
[1, 30]	συνόδους, ὅτι τε Φερώρας καὶ	Ἀντίπατρος	σὺν ἐκείναις πίνοιεν ὑποστρέφοντες ἀπὸ
[1, 11]	τὴν τῶν ἄλλων πόλεων ἀπώλειαν	Ἀντίπατρος	ταχέως ἑκατὸν ταλάντοις θεραπεύσας Κάσσιον.
[1, 11]	Ἰουδαίοις εἰσενεγκεῖν ἑπτακόσια τάλαντα δείσας	Ἀντίπατρος	τὴν ἀπειλὴν τοῦ Κασσίου τοῖς
[1, 9]	δὲ κἀν τῇ προσβολῇ διασημότατος	Ἀντίπατρος·	τὸ γὰρ κατ' αὐτὸν μέρος
[1, 28]	Σαλώμην οὖσαν διάφορον ἐξοικειούμενος ὁ	Ἀντίπατρος	τοῦτον ἐπραγματεύσατο τὸν γάμον. Περιῄει
[1, 8]	τοῦ φόνου δὲ ἦν σύμβουλος	Ἀντίπατρος.	Τούτῳ γήμαντι γυναῖκα τῶν ἐπισήμων
[1, 6]	Ἀντιπάτρου Φαλλίωνα. (Ὑρκανὸς δὲ καὶ	Ἀντίπατρος	τῶν Ἀράβων ἀφαιρεθέντες μετέφερον ἐπὶ
[1, 24]	ἐχορήγει ταῖς διαβολαῖς, ὡς ἀπολογούμενος	Ἀντίπατρος	ὑπὲρ αὐτοῦ. (Τούτοις Ἡρώδης ἐξαγριούμενος
[1, 31]	γὰρ ἠγνόει τὴν ἐκβολὴν τῆς	μητρὸς	Ἀντίπατρος. Πρότερον μὲν οὖν εἰλήφει
[1, 28]	τὴν δ' ἑτέραν τῷ πρὸς	μητρὸς	Ἀντιπάτρου θείῳ. Τῶν δ' ἐκ
[1, 28]	δὲ Βερνίκην συνῴκισεν θείῳ πρὸς	μητρὸς	Ἀντιπάτρου· τὴν γὰρ Σαλώμην οὖσαν
[1, 23]	τῆς τηθίδος Σαλώμης, ἣ τῆς	μητρὸς	αὐτῶν κατηγόρησεν, ὁ δ' ἔγημεν
[1, 26]	ἀλλοτρίοις καὶ μετὰ τὸν τῆς	μητρὸς	αὐτῶν φόνον τὴν ἐκείνης ἀρχὴν
[1, 16]	ἑπτὰ παίδων πατὴρ μετὰ τῆς	μητρὸς	δεομένους τοὺς παῖδας ἐπιτρέψαι σφίσιν
[1, 2]	μὲν ἐνθυμηθείη τὸ παράστημα τῆς	μητρὸς	καὶ κατακούσειε τῆς ἱκεσίας, ὥρμητο
[1, 29]	γὰρ Φερώρα γυνὴ μετὰ τῆς	μητρὸς	καὶ τῆς ἀδελφῆς προσλαβοῦσα καὶ
[1, 13]	τὴν καθωμολογημένην παῖδα μετὰ τῆς	μητρὸς	καὶ τοῦ νεωτάτου τῶν ἀδελφῶν
[1, 8]	πάντα Γαβίνιος ἐναγούσης τῆς Ἀλεξάνδρου	μητρὸς	κατέστρεψεν, ὡς μὴ πάλιν ὁρμητήριον
[1, 4]	ἔρρεψεν. Ἐπεὶ δ' ὑπὸ τῆς	μητρὸς	Κλεοπάτρας διωχθεὶς εἰς Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν,
[1, 32]	οἷς εἰσήχθησαν καὶ τῆς Ἀντιπάτρου	μητρὸς	οἰκέται τινὲς οὐ πρὸ πολλοῦ
[1, 23]	μεταβολή, καὶ τὸν ἐξ ἰδιώτιδος	μητρὸς	ὁρῶντες προκόπτοντα διὰ τὴν ἑαυτῶν
[1, 30]	τήν τε φιλίαν τῆς Ἀντιπάτρου	μητρὸς	πρὸς Φερώραν καὶ τὰς ἐκείνου
[1, 28]	ὁ ἐμὸς Ἡρώδης λήψεται πρὸς	μητρὸς	ὢν ἀρχιερέως πάππου. Τὰ μὲν
[1, 6]	καταπλαγείς, καὶ πάλιν εἰς Δαμασκὸν	Σκαῦρος.	Ἀριστοβούλῳ δ' οὐκ ἀπέχρησεν τὸ
[1, 8]	εἰς Ῥώμην ἐκομίζετο. ~(Κἀν τούτῳ	Σκαῦρος	εἰς τὴν Ἀραβίαν ἐμβαλὼν τῆς
[1, 8]	τριακόσια δοῦναι τάλαντα, κἀπὶ τούτοις	Σκαῦρος	ἐξῆγεν τῆς Ἀραβίας τὴν δύναμιν.
[1, 6]	τριακόσια τάλαντα· τοσοῦτον γὰρ λαβὼν	Σκαῦρος	ἐπικηρυκεύεται πρός τε Ὑρκανὸν καὶ
[1, 6]	κατὰ κράτος ληφθείς, εἰ μὴ	Σκαῦρος	ὁ Ῥωμαίων στρατηγὸς ἐπαναστὰς αὐτῶν
[1, 8]	ἐπιτήδεια πέμπων. Ὃν καὶ καθίησι	Σκαῦρος	ὄντα συνήθη πρὸς Ἀρέταν, ὅπως
[1, 21]	μῆκος ποδῶν πεντήκοντα, βάθος ἐννέα,	εὖρος	δέκα, τινὲς δὲ καὶ μείζους.
[1, 0]	τῶν ἱερῶν κειμηλίων ἐκ τοῦ	πυρὸς	ἡρπάγη τήν τε τῆς ὅλης
[1, 4]	αὐτῷ. Ἐπελθὼν δ' ἐξαίφνης ὁ	Θεόδωρος	τά τε σφέτερα καὶ τὴν
[1, 20]	Αὐρανῖτιν χώραν ἐξ αἰτίας τοιᾶσδε·	Ζηνόδωρος	ὁ τὸν Λυσανίου μεμισθωμένος οἶκον
[1, 20]	ἐπιτρόποις διοικεῖν. Ἐπεὶ δὲ ἐτελεύτα	Ζηνόδωρος,	προσένειμεν αὐτῷ καὶ τὴν μεταξὺ
[1, 27]	οὐδεὶς δι' ἀγανάκτησιν. Ἔνθα δὴ	μετέωρος	ἥ τε Συρία πᾶσα καὶ
[1, 19]	τούτῳ τοὺς Ἄραβας ἐπὶ μεῖζον	θράσος	ἦρεν ἡ φήμη προσλογοποιοῦσα τοῖς
[1, 16]	μὲν πολεμικὴν ἔχοντες, τὸ δὲ	θράσος	λῃστρικόν. Συμβαλόντες γοῦν τῷ σφετέρῳ
[1, 6]	ἄπεισιν μὴ κωλύοντος τοῦ Πομπηίου.	Μέσος	δ' ἦν ἐλπίδος καὶ δέους,
[1, 21]	ᾧ καὶ προσείκασται, Ῥώμης δὲ	ἴσος	Ἥρᾳ τῇ κατ' Ἄργος. Ἀνέθηκεν
[1, 29]	ἦν· τὸ γὰρ παρ' ἑκάστῳ	μῖσος	ἀποσκευάσασθαι μὴ δυνάμενος ἐκ τοῦ
[1, 4]	τὸ πρὸς Πτολεμαῖον τὸν Μενναίου	μῖσος	Ἀρέταν ἐπάγονται καὶ καθιστῶσιν κοίλης
[1, 22]	λυπηρῶν αἰσθάνεσθαι· τοσοῦτον γὰρ ἦν	μῖσος	εἰς αὐτὸν τῆς Μαριάμμης, ὅσος
[1, 27]	γε, μή ποτε κἀκείνῳ γένηται	μῖσος	ἐν τοῖς στρατιώταις ὁ τῶν
[1, 31]	ἐπίσης, καὶ τότε φανῆναι τὸ	μῖσος	ἔσχεν παρρησίαν, πολλοὺς δὲ ὁ
[1, 31]	τοσοῦτον πρὸς αὐτὸν ἐκ πάντων	μῖσος	ἦν. Τάχα καὶ τοὺς ἀπαγγέλλειν
[1, 24]	βασίλειον· κατὰ γὰρ ἔχθραν ἢ	μῖσος	ἴδιον ἕκαστος ἔπλασσεν τὰς διαβολάς,
[1, 28]	παῖδες. Συνελογίζετο δὲ τὸ ἑαυτοῦ	μῖσος	καὶ τὸν τῶν ὀρφανῶν ἔλεον
[1, 28]	δὲ ἀδήριτον ἔχοντι τὴν διαδοχὴν	μῖσος	μὲν ἀφόρητον ἐκ τοῦ ἔθνους
[1, 12]	τῆς πόλεως καὶ τῷ τυράννῳ	μῖσος	παρασκευαζόμενος. Ὁ δὲ Μαρίων ἠξίωτο
[1, 2]	μνήμην τῶν πατρῴων κατορθωμάτων καὶ	μῖσος	τῆς Πτολεμαίου παρανομίας. Ὥρμησε δὲ
[1, 17]	ἄλλης χώρας, οἱ μὲν διὰ	μῖσος	τὸ πρὸς Ἀντίγονον, οἱ δὲ
[1, 24]	πανούργῳ τὸ πρὸς αὐτοὺς ἐκάλυπτε	μῖσος,	τοῖς δὲ δι' εὐγένειαν πᾶν
[1, 22]	μῖσος εἰς αὐτὸν τῆς Μαριάμμης,	ὅσος	ἐκείνου πρὸς αὐτὴν ἔρως. Ἔχουσα
[1, 33]	αὐτῷ πρὸς τὸ χαλεπώτερον ἡ	νόσος	ἅτε δὴ τῶν ἀρρωστημάτων ἐν
[1, 33]	αὐτοῦ τὸ σῶμα πᾶν ἡ	νόσος	διαλαβοῦσα ποικίλοις πάθεσιν ἐμερίζετο· πυρετὸς
[1, 8]	στρατιώταις ἔλεγεν ἀποδρᾶναι. (Κἀν τούτῳ	Κράσσος	αὐτῷ διάδοχος ἐλθὼν παραλαμβάνει Συρίαν.
[1, 21]	μεγέθει διάφορος· ἐν δ' αὐτῷ	κολοσσὸς	Καίσαρος οὐκ ἀποδέων τοῦ Ὀλυμπίασιν
[1, 32]	λαθεῖν οὐδ' ἀνθρώπους ῥᾴδιον τηλικοῦτον	μύσος	ἐνσκευαζόμενον, τὸν δ' ἀπ' οὐρανοῦ
[1, 25]	ἐξ ἧς ἂν εἰς τηλικοῦτον	μύσος	προέπεσεν, ἀπολαύων μὲν ἤδη βασιλείας,
[1, 4]	ἀρχὴ θορύβων Ἀντίοχος ὁ καὶ	Διόνυσος	ἐπικληθείς, Δημητρίου μὲν ἀδελφὸς ὤν,
[1, 33]	τῷ νεκρῷ· κλίνη μὲν γὰρ	ὁλόχρυσος	ἦν διάλιθος, στρωμνὴ δὲ ἁλουργὶς
[1, 29]	Ἡρώδῃ συμφερόντων. Ἐφ' οἷς ὀργισθεὶς	Φάβατος,	ἦν δ' ἔτι παρὰ Ἡρώδῃ
[1, 15]	πλεῖστον ὗσαι· τῶν γὰρ ἐκδοχείων	ὕδατος	ἀναπλησθέντων οὐκέτ' ἔχρῃζεν φυγῆς, ἀλλ'
[1, 21]	ἀμέτρητον ἀπορρῶγα βαθύνεται πλήθει τε	ὕδατος	ἀσαλεύτου καὶ τοῖς καθιμῶσίν τι
[1, 15]	ἄλλοις ἐπιτηδείοις διαρκουμένους, σπανίζοντας δὲ	ὕδατος·	διὸ καὶ Ἰώσηπος ἀδελφὸς Ἡρώδου
[1, 27]	ἦν ἐκδεχομένων τὸ τέλος τοῦ	δράματος·	οὐδεὶς μέντοι ὑπελάμβανεν ἔσεσθαι μέχρι
[1, 24]	μὲν ἑκόντες οἱ δ' ἐξ	ἐπιτάγματος,	ὥσπερ Πτολεμαῖος ὁ τιμιώτατος τῶν
[1, 3]	ὅτι τε παρείη μετὰ μεγίστου	συντάγματος	ἀναιρήσων αὐτόν· οὐ γὰρ ἀνέχεσθαι
[1, 27]	Καὶ τελεσθέντος αὐτῷ ταχέως τοῦ	προστάγματος	τοὺς νεκροὺς εἰς Ἀλεξάνδρειον ἐκέλευσεν
[1, 24]	δὲ κατὰ μικρὸν ἀπὸ τοῦ	ψύγματος	καὶ πρὸς τὸ λυποῦν μᾶλλον
[1, 9]	καὶ γενομένης κατηγορίας πρὸ τοῦ	βήματος	ὧν Ῥωμαίους ἔβλαψεν. Τοὺς δ'
[1, 25]	Λαμβάνει δ' Ἀρχέλαος ἀφορμὴν τοῦ	στρατηγήματος	καὶ κατὰ μικρὸν εἰς τοὺς
[1, 24]	μὲν ἐκοινώνει τῆς βασιλείας πλὴν	διαδήματος,	προσόδους δὲ ἰδίας εἶχεν ἑκατὸν
[1, 20]	διέτριβεν Καῖσαρ, πρόσεισιν αὐτῷ δίχα	διαδήματος,	τὴν μὲν ἐσθῆτα καὶ τὸ
[1, 23]	καὶ ταῖς ἄλλαις θεραπείαις πλὴν	διαδήματος	χρώμενος. Χρόνῳ δ' ἐξίσχυσεν εἰσαγαγεῖν
[1, 10]	συμβούλοις χρώμενος ἐπισείσειεν αὐτῷ σκιὰν	ἀδικήματος.	Πείθεται τούτοις Ἡρώδης ὑπολαβὼν εἰς
[1, 0]	ὡς ἔφην, μεγίστου τοῦδε τοῦ	κινήματος	ἐν Ῥωμαίοις μὲν ἐνόσει τὰ
[1, 11]	δ' ἐπὶ τῷ φόνῳ γενομένου	κινήματος	καὶ διαστασιασθέντων τῶν δυνατῶν ἕκαστος
[1, 20]	ἔγωγε λαμπροτάτας ὑπὲρ τοῦ σοῦ	φρονήματος	ἐλπίδας ἔχω. Καλῶς μέντοι γε
[1, 19]	αὐτίκα δίκας, ἂν τοῦ πατρίου	φρονήματος	ἤδη σπάσαντες τιμωροὶ τῶν παρεσπονδημένων
[1, 31]	παιδευόμενοι μειράκιά τε ἤδη καὶ	φρονήματος	μεστοί. Τούτους ἐπανακύπτοντας αὐτοῦ ταῖς
[1, 6]	δουλεύειν ταῖς χρείαις ταπεινότερον τοῦ	σχήματος	ἀπὸ διὸς ἡλίου πόλεως χωρίζεται.
[1, 26]	καθαρὰν δόσιν, εἰ μὴ δι'	αἵματος	ἐμπορεύσεται τὴν βασιλείαν. Περιέρχεται γοῦν
[1, 26]	τρυφὰς καὶ πράξεις τὰ δι'	αἵματος	πορισθέντα χρήματα ἀνηλώθη, τούς τε
[1, 18]	ἑαυτῆς ὡς μηδένα τῶν ἀφ'	αἵματος	ὑπολείπεσθαι, τὸ λοιπὸν ἐπὶ τοὺς
[1, 24]	ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο, συμμέτοχοι δὲ τοῦ	σκέμματος	αὐτῷ καὶ τῆς φυγῆς Κοστόβαρος
[1, 25]	γὰρ εἰ μὴ κεκοινώνηκεν τοῦ	σκέμματος,	ὅτι τοιούτου γυνὴ γέγονεν, μεμίανται.
[1, 31]	πλάττεται κατ' αὐτῶν ἐπιστολὰς ἐξ	ὀνόματος	τῶν ἐπὶ Ῥώμης φίλων, οὓς
[1, 21]	ἓν διάστημα μεμετρημένοι. Καὶ τοῦ	στόματος	ἀντικρὺ ναὸς Καίσαρος ἐπὶ γηλόφου
[1, 21]	τόπῳ βορέας· καὶ ἐπὶ τοῦ	στόματος	κολοσσοὶ τρεῖς ἑκατέρωθεν ὑπεστηριγμένοι κίοσιν,
[1, 21]	Καίσαρι δὲ τὴν τιμὴν τοῦ	κτίσματος·	Καισάρειαν γοῦν ὠνόμασεν αὐτήν. (Τά
[1, 21]	πέτραις, ὥστε τὴν ὑποστροφὴν τοῦ	κύματος	ἐπὶ πλεῖστον ἐξαγριοῦν τὴν θάλασσαν.
[1, 21]	προδεδόμηντο πρὸς τὴν ἀνακοπὴν τοῦ	κύματος,	προκυμία γοῦν ἐκλήθη, τὸ δὲ
[1, 0]	Ἱεροσολύμοις ἱδρώσαντες οἶμαι ταπεινουμένου τοῦ	κατορθώματος	αὐτοῖς ἀδοξοῦσιν. (Οὐ μὴν ἐγὼ
[1, 13]	ἀποκτείνας αὖθις εἰς μνήμην τοῦ	κατορθώματος	ἔκτισεν τὸ χωρίον καὶ βασιλείοις
[1, 1]	δοκεῖν ἐπ' ἐλπίδι μόνῃ λαμπροῦ	κατορθώματος	ἑλέσθαι τὸν θάνατον. Γίνεται δὲ
[1, 17]	Τοῦτ' ἐμπόδιον ἐκείνῳ τε παντελοῦς	κατορθώματος	καὶ ἥττης Ἀντιγόνῳ κατέστη βουλευομένῳ
[1, 1]	ἀνέστειλεν. Ἀπὸ δὲ θερμοῦ τοῦ	κατορθώματος	ὥρμησεν ἐπὶ τὴν ἐν τῇ
[1, 31]	ἐκεῖνα μισθοὺς ἐγκαταγράψῃ· διακόσια γοῦν	ἀναλώματος	ἀνήνεγκεν τάλαντα, καὶ τούτων μεγίστη
[1, 7]	στρατιώτας· ὑπὲρ μόνου γὰρ τοῦ	σώματος	ἀμύνονται τοῖς σαββάτοις. Ἤδη δὲ
[1, 17]	φίλους κεκμηκότας ἐπὶ θεραπείᾳ τοῦ	σώματος	διαφεὶς καὶ αὐτὸς ὡς ἦν
[1, 32]	μὴ φειδέσθω ὀλοφυρμὸς τοῦ μιαροῦ	σώματος·	εἰ γὰρ εἰμὶ πατροκτόνος, οὐκ
[1, 9]	τρωθεὶς ἐφ' ὅλου σχεδὸν τοῦ	σώματος	εἶχεν τὰ σημεῖα τῆς ἀρετῆς.
[1, 20]	αὐτῷ καὶ πρὸς φυλακὴν τοῦ	σώματος	τετρακοσίους Γαλάτας, οἳ πρότερον ἐδορυφόρουν
[1, 30]	ἀνακτησάμενος, κεκάρωτο γὰρ ἀπὸ τοῦ	πτώματος,	ἠρώτα δι' ἣν αἰτίαν ῥίψειεν
[1, 6]	προσεπέρρωσεν τὴν ὁρμὴν ὁ Μιθριδάτου	θάνατος	ἀγγελθεὶς αὐτῷ περὶ Ἱεριχοῦντα, ἔνθα
[1, 4]	ὅρος τῆς φυγῆς ὁ Ἀλεξάνδρου	θάνατος	κατέστη. Τοιούτοις ἔργοις ὀψὲ καὶ
[1, 27]	τοῖς στρατιώταις ὁ τῶν ἀδελφῶν	θάνατος·	οὐ γὰρ ἔστιν ὅστις οὐκ
[1, 21]	κύκλῳ νάγμα τοῖς ἀποβαίνουσιν πλατὺς	περίπατος.	Ὁ δ' εἴσπλους βόρειος, αἰθριώτατος
[1, 0]	ἃς μὲν ὁλοσχερῶς καὶ κατὰ	κράτος	ἃς δὲ δι' ὁμολογίας ἔλαβεν·
[1, 0]	ὁ κληθεὶς Ἐπιφανὴς ἑλὼν κατὰ	κράτος	Ἱεροσόλυμα καὶ κατασχὼν ἔτεσι τρισὶ
[1, 1]	τήν τε πόλιν αἱρεῖ κατὰ	κράτος	καὶ πολὺ πλῆθος τῶν Πτολεμαίῳ
[1, 6]	Ἱεροσόλυμα συνελαύνεται. Κἂν ἔφθη κατὰ	κράτος	ληφθείς, εἰ μὴ Σκαῦρος ὁ
[1, 8]	αὐτός τε ἀπώλετο καὶ ὁ	στρατὸς	αὐτοῦ, περὶ ὧν οὐ νῦν
[1, 32]	ὅτι πρὸς οὕτω μιαροὺς καὶ	φιλοστοργότατος	πατὴρ ἐγενόμην. Τοὺς μὲν γὰρ
[1, 33]	τοὺς γνωρίμους, ὡς ἄρα καιρὸς	ἐπιτηδειότατος	εἴη τιμωρεῖν ἤδη τῷ θεῷ
[1, 9]	Γίνεται δὲ κἀν τῇ προσβολῇ	διασημότατος	Ἀντίπατρος· τὸ γὰρ κατ' αὐτὸν
[1, 26]	γὰρ ἦν τῶν κακῶν ἀκροατὴς	ἑτοιμότατος	Ἡρώδης καὶ κεχαρισμένος αὐτῷ πᾶς
[1, 23]	λόγους ἰσχύς· ἦν γὰρ δὴ	δεινότατος	εἰπεῖν. Καὶ τὸ τελευταῖον φάμενος
[1, 23]	ἤδη καὶ δι' αὑτὸν ἐσπουδάζετο,	δεινότατος	μὲν ὢν ἐν ταῖς πρὸς
[1, 24]	Ἀράβων βασιλέως ἐπίτροπον, ὃς ἦν	ἐχθρότατος	Ἡρώδῃ. Διελεγχθεῖσα δὲ καὶ τοῦτο
[1, 25]	καὶ κατασκευάσας ἑαυτόν, ὡς ἂν	οἰκτρότατος	φανείη, μελαίνῃ τε ἐσθῆτι καὶ
[1, 21]	μεγίστοις, ὧν ὁ προύχων καὶ	περικαλλέστατος	ἀπὸ τοῦ Καίσαρος προγόνου Δρούσιον
[1, 32]	μᾶλλον ἐξῆν ἀναλίσκειν; Εἰ γὰρ	ἐξωλέστατος	πάντων ἀνθρώπων ἐγενόμην καὶ θηρίου
[1, 24]	εἶναι δὲ καὶ τοῖς φίλοις	ἀπηνέστατος·	πολλοῖς γοῦν αὐτῶν ἀπεῖπεν τὸ
[1, 27]	προσελθεῖν ἀλλ' ἐμοὶ μέν, ἔφη,	κακοδαιμονέστατος	εἶναι δοκεῖς, ὅστις κατὰ τῶν
[1, 28]	δ' εἰ καὶ πατὴρ ἐγενόμην	ἀτυχέστατος,	πάππος γοῦν γενέσθαι κηδεμονικώτερος καὶ
[1, 33]	ἐν δὲ τοῖς κατ' οἶκον	ἀτυχέστατος.	Πρὶν δὲ γνῶναι τὴν τελευτὴν
[1, 21]	καὶ ὀνάγρων εὔπορος· πολεμιστὴς δ'	ἀνυπόστατος.	Πολλοὶ γοῦν κἀν ταῖς γυμνασίαις
[1, 26]	Ἀλεξάνδρου, τῷ μὲν ὀνειδίζων, εἰ	πρεσβύτατος	ὢν περιόψεται τοὺς ἐφεδρεύοντας αὐτοῦ
[1, 22]	ἦσαν υἱεῖς. Καὶ τούτων ὁ	νεώτατος	μὲν ἐν Ῥώμῃ παιδευόμενος τελευτᾷ,
[1, 24]	ἐξ ἐπιτάγματος, ὥσπερ Πτολεμαῖος ὁ	τιμιώτατος	τῶν φίλων, οἵ τε ἀδελφοὶ
[1, 21]	περίπατος. Ὁ δ' εἴσπλους βόρειος,	αἰθριώτατος	γὰρ ἀνέμων τῷ τόπῳ βορέας·
[1, 2]	Δαυίδου τάφον ἀνοίξας, ὃς δὴ	πλουσιώτατος	βασιλέων ἐγένετο, καὶ ὑφελόμενος ὑπὲρ
[1, 24]	τοῖς ἀδελφοῖς. Ἀλλ' ὁ μὲν	ποικιλώτατος	ὢν τὸ ἦθος ἐχεμυθεῖν τε
[1, 9]	κινδύνους ἐπέρρωσεν, ἐν οἷς πᾶσιν	παραβολώτατος	ἀγωνιστὴς γενόμενος καὶ πολλὰ τρωθεὶς
[1, 24]	μὲν αὐτοῦ φίλων ἢ φύσει	στεγανώτατος	ἦν ἕκαστος ἢ κατεσκευάζετο δωρεαῖς
[1, 17]	δύναμιν, συνήγετο δ' αὐτῷ τρίτον	ἔτος	ἐξ οὗ βασιλεὺς ἐν Ῥώμῃ
[1, 19]	ἐπιπίπτει συμφορὰ δαιμόνιος ἄλλη, κατ'	ἔτος	μὲν τῆς βασιλείας ἕβδομον, ἀκμάζοντος
[1, 2]	τῆς πολιορκίας ἐπέστη τὸ ἀργὸν	ἔτος,	ὃ κατὰ ἑπταετίαν ἀργεῖται παρὰ
[1, 3]	μετὰ τετρακοσιοστὸν καὶ ἑβδομηκοστὸν πρῶτον	ἔτος,	πρὸς δὲ μῆνας τρεῖς, ἐξ
[1, 33]	νόσος διαλαβοῦσα ποικίλοις πάθεσιν ἐμερίζετο·	πυρετὸς	μὲν γὰρ ἦν οὐ λάβρος,
[1, 8]	Ῥώμην. Τοῦτον μὲν οὖν ἡ	σύγκλητος	εἷρξεν, τὰ τέκνα δ' αὐτοῦ
[1, 15]	ἐλπὶς ὡς ἐκ βασιλέως βεβαίου,	δυσκίνητός	τε ἤδη δύναμις ἤθροιστο. Προιόντα
[1, 12]	ἐξελάσας ὑπέστρεψεν εἰς Ἱεροσόλυμα πᾶσιν	ἀγαπητὸς	ὢν ἐπὶ τῷ κατορθώματι· καὶ
[1, 23]	τρόπον προτιμᾶν ἄρχεται. (Τοῖς δ'	ἀφόρητος	ἦν ἡ μεταβολή, καὶ τὸν
[1, 29]	δὲ τῇ κακίᾳ τὸ πεποιθὸς	ἀφόρητος	ἦν· τὸ γὰρ παρ' ἑκάστῳ
[1, 33]	ἦν οὐ λάβρος, κνησμὸς δὲ	ἀφόρητος	τῆς ἐπιφανείας ὅλης καὶ κόλου
[1, 31]	εἶναι τῶν γραφομένων, ἃ δὲ	νεότητος	ἁμαρτήματα. Τηνικαῦτά γε μὴν τοῖς
[1, 5]	ὑπακοῦσαι τοὺς Ἰουδαίους, ἐπειδὴ τῆς	ὠμότητος	αὐτοῦ μακρὰν ἀποδέουσα καὶ ταῖς
[1, 3]	Ἰωάννης ἀπολελοίπει, καὶ μέχρι τοσαύτης	ὠμότητος	προῆλθεν, ὥστε καὶ λιμῷ διαφθεῖραι
[1, 4]	ὀργῆς εἰς ἀσέβειαν τὸ τῆς	ὠμότητος·	τῶν γὰρ ληφθέντων ὀκτακοσίους ἀνασταυρώσας
[1, 33]	εἰς τὴν Ἀσφαλτῖτιν λίμνην, ὑπὸ	γλυκύτητος	δ' ἐστὶ καὶ πότιμα. Δόξαν
[1, 11]	μὴν Μάλιχος ἀναχωρήσαντος Κασσίου τῆς	χάριτος	ἀπεμνημόνευσεν Ἀντιπάτρῳ, κατὰ δὲ τοῦ
[1, 33]	Καίσαρος ἐδηλοῦτο, θανάτῳ δ' Ἀντίπατρος	κατάκριτος·	ἔγραφόν γε μὴν ὡς, εἰ
[1, 17]	πολεμίων ξιφήρης, ἔπειτα δεύτερος καὶ	τρίτος,	ἑξῆς δὲ πλείους. Οὗτοι καταπεφεύγεσαν
[1, 0]	τὰ ἐρύματα τῶν χωρίων καθεῖλον,	Τίτος	δὲ πᾶσαν ἐπελθὼν τὴν χώραν
[1, 0]	ὡς ἄρας ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου	Τίτος	δεύτερον εἰς τὴν χώραν ἐνέβαλεν,
[1, 0]	μάρτυς αὐτὸς ὁ πορθήσας Καῖσαρ	Τίτος,	ἐν παντὶ τῷ πολέμῳ τὸν
[1, 0]	πρὸς τοὺς ἀλλοφύλους, καὶ ὁσάκις	Τίτος	σῶσαι τὴν πόλιν καὶ τὸν
[1, 2]	τὸν μὲν Ὑρκανὸν ὀργῆς πλείων	οἶκτος	εἰσῄει καὶ δέος, ἡ δὲ
[1, 14]	δὲ ἥπτετο πρὸς τὴν μεταβολὴν	οἶκτος,	καὶ κατὰ μνήμην μὲν τῆς
[1, 22]	μὲν οὖν ὁ παῖς διὰ	νυκτὸς	εἰς Ἱεριχοῦντα, ἐκεῖ δὲ κατ'
[1, 17]	τὴν ἰσχὺν οἱ πολέμιοι διὰ	νυκτὸς	ἐξέλιπον τὸ ἔρυμα. (Καὶ τὸ
[1, 11]	καὶ τοῦ προστάσσοντος εἰσέρχεται διὰ	νυκτός.	Καὶ πάλιν Μάλιχος προσιὼν ἔκλαιεν
[1, 30]	ἀπὸ τοῦ βασιλέως δι' ὅλης	νυκτὸς	μηδένα μήτε οἰκέτην μήτε θεράπαιναν
[1, 24]	ἕκαστον τὰ τοῦ βασιλέως προστάγματα,	παραγγείλαντος	τοῖς τιμιωτάτοις μήτε προσιέναι μήτε
[1, 16]	ἐξεληλαμένων, ἀνῃρημένου δὲ Πακόρου Βεντίδιος	ἐπιστείλαντος	Ἀντωνίου πέμπει συμμάχους Ἡρώδῃ κατ'
[1, 10]	γε μήτε ἐντολὰς δόντος μήτε	ἐπιστείλαντος	αὐτοῦ τοσούτους παρὰ τὸν τῶν
[1, 9]	Σκιπίωνος ἐν Ἀντιοχείᾳ Πομπηίου τοῦτ'	ἐπιστείλαντος	καὶ γενομένης κατηγορίας πρὸ τοῦ
[1, 3]	φόνου σπίλοις τὸ αἷμα τοῦ	κτείναντος	ἐπέχεεν. Ἤρθη δ' εὐθὺς οἰμωγὴ
[1, 25]	Ὁμοίως τε καὶ οἱ συγγενεῖς	προστάξαντος	τοῦ βασιλέως πάντες Ἀρχελάῳ δῶρα
[1, 3]	ἰσχυρόν, ὃ τῷ φθόνῳ μέχρι	παντὸς	ἀντέχει. (Θαυμάσαι δ' ἄν τις
[1, 7]	ἐπιτηρῶν ὁ Πομπήιος, ἐν αἷς	παντὸς	ἔργου διὰ τὴν θρησκείαν χεῖρας
[1, 32]	πατροκτόνος, ὃν ὁμολογεῖς φύλακα διὰ	παντὸς	ἐσχηκέναι; Τερατείαν δέ μου καὶ
[1, 30]	Ἀντιπάτρου μητέρα· καὶ γυμνώσας αὐτὴν	παντὸς	οὗ δεδώρητο κόσμου, πολλῶν δ'
[1, 13]	τῆς Φασαήλου δὲ ἀρετῆς ὑστερίζει	φθάσαντος	πέτρᾳ προσρῆξαι τὴν κεφαλήν, ὡς
[1, 10]	διὰ τὴν εἰς Πομπήιον εὔνοιαν	δολοφονήσαντος	Σέξτον Καίσαρα καὶ τὴν ἐκείνου
[1, 12]	οὕτως Ἡρώδης μετῆλθεν. ~(Κασσίου δὲ	ἀναχωρήσαντος	ἐκ Συρίας πάλιν στάσις ἐν
[1, 11]	θεραπεύσας Κάσσιον. (Οὐ μὴν Μάλιχος	ἀναχωρήσαντος	Κασσίου τῆς χάριτος ἀπεμνημόνευσεν Ἀντιπάτρῳ,
[1, 0]	στρατιωτῶν ἄκων αὐτοκράτωρ ἀποδείκνυται, καὶ	ἀποχωρήσαντος	ἐπὶ διοικήσει τῶν ὅλων εἰς
[1, 19]	πρὸς Ἄραβας πόλεμον, ἵν' ἢ	κρατήσαντος	Ἀραβίας ἢ κρατηθέντος Ἰουδαίας γένηται
[1, 6]	Ἀριστοβούλου διαφόρων ἐμπίπτει παρ' ἐλπίδα	κρατήσαντος	καὶ μάλιστα Ἀντιπάτρῳ πάλαι διαμισουμένῳ.
[1, 5]	δὲ ταύτης τυχὸν τῆς προσηγορίας	ἐπικρατήσαντος	Ἀντωνίου, καθάπερ ἀπό τε τοῦ
[1, 32]	δεσμώτῃ πιεῖν. Τοῦ δὲ παραχρῆμα	τελευτήσαντος	ὁ μὲν ἀπορρήτους ποιήσας τὰς
[1, 13]	ἤδη τὴν ἀρχὴν τοῦ πατρὸς	τελευτήσαντος,	Πτολεμαῖος δ' ἦν οὗτος ὁ
[1, 33]	νόμου. Τί δ' οὕτως γεγήθασιν	διερωτήσαντος,	ἀναιρεῖσθαι μέλλοντες ἔλεγον, ὅτι πλειόνων
[1, 29]	τὸ ζῆν ἢ τὴν γυναῖκα	φήσαντος,	οὐκ ἔχων ὅ τι χρὴ
[1, 17]	ἦν ὁ τὸν Ἰώσηπον ἀνελών.	Λωφήσαντος	δὲ τοῦ χειμῶνος ἤλαυνεν ἐπὶ
[1, 11]	Πάλιν γοῦν ὑπ' Ἀντιπάτρου σώζεται	πείσαντος	Μοῦρκον τὸν τότε στρατηγοῦντα Συρίας,
[1, 3]	ὥσπερ ἐπίτηδες τοῦ παιδὸς ἐκεῖ	ἐπικατασπείσαντος	τὸ αἷμα. Τῆς δὲ βοῆς
[1, 33]	ἀετὸν ἐκκόπτειν, ὡμολόγουν. Ἔπειτα, τίνος	κελεύσαντος,	ἀπεκρίναντο τοῦ πατρίου νόμου. Τί
[1, 30]	ᾅδου φέροιμι τὸν ἀλάστορα. Καὶ	κελεύσαντος	ἐκόμισα καὶ πλεῖστον μὲν εἰς
[1, 33]	δι' ὧν Ἀκμὴ μὲν ἀνῃρημένη	κελεύσαντος	Καίσαρος ἐδηλοῦτο, θανάτῳ δ' Ἀντίπατρος
[1, 32]	(Ἐν τούτῳ Νικόλαος τοῦ βασιλέως	κελεύσαντος	πολλὰ πρὸς τὸ πανοῦργον τὸ
[1, 8]	κατεστραμμένας ἀνακτίζων. Συνεπολίσθησαν γοῦν τούτου	κελεύσαντος	Σκυθόπολίς τε καὶ Σαμάρεια καὶ
[1, 11]	τοῦ πατρός. Φασαήλου δὲ τἀδελφοῦ	συμβουλεύσαντος	αὐτῷ μὴ φανερῶς τὸν ἄνδρα
[1, 4]	ἐπικληθέντα Δημήτριον ἐπεκαλοῦντο. Ῥᾳδίως δὲ	ὑπακούσαντος	κατ' ἐλπίδα μειζόνων καὶ μετὰ
[1, 8]	εἰς Ἰουδαίαν Γαβινίου δι' ἐπιστολῶν	δηλώσαντος	τῇ Ἀριστοβούλου γυναικὶ τοῦτο ἀντὶ
[1, 12]	Ἱεροσολύμοις γίνεται Ἕλικος μετὰ στρατιᾶς	ἐπαναστάντος	Φασαήλῳ καὶ κατὰ τὴν ὑπὲρ
[1, 11]	κτεῖναι Μάλιχον ἐφ' οἷς ἐνεωτέρισεν.	(Συστάντος	δὲ τοῦ πρὸς Κάσσιον καὶ
[1, 26]	Διοφάντου· γραμματεὺς δ' ἦν ὁ	Διόφαντος	τοῦ βασιλέως, τολμηρὸς ἀνὴρ καὶ
[1, 16]	δέ, οὐ γὰρ κατεφρόνει τοῦ	πέμψαντος	ἄλλως τε καὶ πλείον' Ἡρώδου
[1, 18]	πλὴν Τύρου καὶ Σιδῶνος τὰς	ἐντὸς	Ἐλευθέρου ποταμοῦ πάσας. Ὧν γενομένη
[1, 2]	ταύτην τε κατέδραμον καὶ τὴν	ἐντὸς	Καρμήλου τοῦ ὄρους χώραν ἅπασαν
[1, 7]	φάραγγα φοβερὰν τό τε ἱερὸν	ἐντὸς	τῆς φάραγγος ὀχυρώτατα τετειχισμένον, ὥστε
[1, 4]	δὲ πρὸς τὰς εὐπραγίας αὐτὸν	καταπλαγέντος	ἔρημον λαβὼν τὸ φρούριον κατέσκαψεν.
[1, 19]	ἵν' ἢ κρατήσαντος Ἀραβίας ἢ	κρατηθέντος	Ἰουδαίας γένηται δεσπότις καὶ θατέρῳ
[1, 27]	τῆς Καισαρείας προσέταξεν ἀποπνῖξαι. Καὶ	τελεσθέντος	αὐτῷ ταχέως τοῦ προστάγματος τοὺς
[1, 17]	Ἡρώδης δὲ κατὰ μνήμην τοῦ	φονευθέντος	ἀδελφοῦ παραβαλλόμενος, ὡς ἂν τίσαιτο
[1, 17]	κεφαλὴν Φερώρᾳ τἀδελφῷ ποινὴν τοῦ	φονευθέντος	αὐτῶν ἀδελφοῦ· καὶ γὰρ οὗτος
[1, 17]	συνειστιάθησαν κατ' ἐκείνην τὴν ἑσπέραν,	διαλυθέντος	δὲ τοῦ συμποσίου μετὰ τὸ
[1, 31]	τὰς πρὸς τὴν μητέρα μέμψεις	ἐπειχθέντος·	οὐ γὰρ ἠγνόει τὴν ἐκβολὴν
[1, 19]	τοὺς ἐκ τῶν Κανάθων ἐπιχωρίους	ἀνέντος	Ἀθηνίωνος, ὃς ἦν αὐτῷ τῶν
[1, 24]	βασιλεὺς ἐπὶ μοιχείᾳ τοῦ προτέρου	διαφθαρέντος.	Ἦν δ' ἐλευθέρα διαβολῆς οὐδὲ
[1, 0]	δὲ Οὐάρου κατὰ τὴν χώραν	ὄντος,	καὶ ὡς ἔτει δωδεκάτῳ τῆς
[1, 22]	Ἰωνάθην· οὐδὲ γὰρ τούτου καίπερ	ὄντος	παιδὸς ἐφείσατο, δοὺς μὲν αὐτῷ
[1, 12]	τυραννίδος ὑπὸ Κασσίου τυραννίσιν πᾶσαν	διαλαβόντος	τὴν Συρίαν, κατὰ δὲ τὸ
[1, 10]	Καίσαρα καὶ τὴν ἐκείνου δύναμιν	παραλαβόντος,	τῶν δ' ἄλλων Καίσαρος στρατηγῶν
[1, 26]	αὐτὸς ἀλόγως ὑβρίζεσθαι, τοῦ πατρὸς	λέγοντος	ὁ μόνος εὐγενὴς Ἀλέξανδρος καὶ
[1, 27]	ἀρνουμένων, τοῦ δὲ μηδὲν πλέον	λέγοντος,	στρεβλοῦν ἐκέλευσεν τὸν Τίρωνα σφοδρότερον.
[1, 24]	ὃν τρόπον ἀπατηθεῖεν ὑπὸ Ἀλεξάνδρου	λέγοντος,	ὡς οὐκ ἐν Ἡρώδῃ δέοι
[1, 27]	τοῖς συνέδροις ἀπέφηνεν. Ἔπειτα μηδενὸς	ἀντιλέγοντος	ἐποικτισάμενος, ὡς αὐτὸς ἁλίσκοιτο καὶ
[1, 2]	ἐκ Πτολεμαίου θάνατον ἀθανασίας εἶναι	δόντος	δίκας ἐφ' οἷς εἰς τὸν
[1, 27]	χαρίσαιτο τὸν πατέρα αὐτῷ. Κἀκείνου	δόντος	εἶπεν, ὡς ὁ πατὴρ αὐτοῦ
[1, 10]	ἐκεῖνον, εἴ γε μήτε ἐντολὰς	δόντος	μήτε ἐπιστείλαντος αὐτοῦ τοσούτους παρὰ
[1, 16]	ἄλλως τε καὶ πλείον' Ἡρώδου	διδόντος,	εἰς μὲν τὴν προδοσίαν οὐχ
[1, 8]	συναθροίσειν δύναμιν ἀνοχὴν τοῦ πολέμου	διδόντος	καὶ τὸ φρούριον κακῶς ὠχύρου·
[1, 17]	τάλαντα λύτρον αὐτῆς Φερώρα τἀδελφοῦ	διδόντος.	Τὰ δὲ τῆς Γαλιλαίας μετὰ
[1, 24]	ἐπαρωμένους αὐτῷ, πολλάκις δ' αὐτοῦ	διαδιδόντος	τῶν Μαριάμμης ἐσθήτων τινὰ ταῖς
[1, 19]	Ὅτε γὰρ ἐθρασύνεσθε πέρα τοῦ	δέοντος	καὶ κατὰ τῶν ἐχθρῶν παρὰ
[1, 31]	δὲ προεπέμφθη λαμπρότερόν τις ἐκείνου	πλέοντος	ἐπὶ Ῥώμης οὔτε ἀτιμότερον ὑπεδέχθη.
[1, 18]	περὶ Ἡρώδην Ἰουδαικοῦ μηδὲν ὑπολιπέσθαι	σπουδάζοντος	ἀντίπαλον. Ἐσφάττοντο δὲ παμπληθεῖς ἔν
[1, 19]	ἔτος μὲν τῆς βασιλείας ἕβδομον,	ἀκμάζοντος	δὲ τοῦ Ἀκτίου πολέμου. Ἀρχομένου
[1, 6]	ἐπύθετο, καθάπερ ἐφ' ἕρμαιον ἠπείχθη.	(Παρελθόντος	γοῦν εἰς τὴν χώραν πρέσβεις
[1, 19]	μᾶλλον ἐνέκειτο. Τοῦ δὲ δίψους	ἐκκαίοντος	ἐξιόντες κατὰ πλῆθος ἐνεχείριζον σφᾶς
[1, 31]	ἡ σύγχυσις καὶ οὐ Φερώραν	κλαίοντος,	ἀλλὰ τὸν ὑπηρέτην· ἤδη δὲ
[1, 30]	προνοίᾳ δ' ὡς ἔοικεν, θεοῦ	μετιόντος	Ἀντίπατρον οὐκ ἐπὶ κεφαλὴν ἀλλ'
[1, 24]	δὲ προσέχειν, ὃς καὶ παρὰ	ἄκοντος	διαδέξεται τὴν βασιλείαν οὐκ εἰς
[1, 0]	κολάσεις, ὅπως τε ὁ ναὸς	ἄκοντος	ἐνεπρήσθη Καίσαρος καὶ ὅσα τῶν
[1, 10]	Ἡρώδην, ἀποψηφίζεται. (Καὶ ὃς ὑπολαμβάνων	ἄκοντος	τοῦ βασιλέως διαφυγεῖν εἰς Δαμασκὸν
[1, 4]	ἐλπίδα μειζόνων καὶ μετὰ στρατιᾶς	ἥκοντος	συνέμισγον οἱ Ἰουδαῖοι τοῖς συμμάχοις
[1, 13]	καίτοι μάλα ἀξιοπίστως τοῦ Πακόρου	φάσκοντος	δεῖν αὐτὸν ὑπαντῆσαι τοῖς τὰς
[1, 11]	πρᾶξιν δικαίαν. (Καὶ ἐπειδὴ Λαοδίκειαν	ἑλόντος	αὐτοῦ συνῇσαν οἱ πανταχόθεν δυνατοὶ
[1, 12]	τὴν ὑπὲρ Μαλίχου τιμωρίαν ἀμύνεσθαι	θέλοντος	Ἡρώδην εἰς τὸν ἀδελφόν. Ἡρώδης
[1, 20]	δωρεὰς ὡς τὸ μεγαλόφρον τοῦ	λαμβάνοντος.	(Μετὰ δὲ τὴν πρώτην ἀκτιάδα
[1, 20]	ἑαλωκέναι Καῖσαρ Ἀντώνιον ἔκρινεν Ἡρώδου	συμμένοντος.	Ὅ γε μὴν βασιλεὺς ὁμόσε
[1, 17]	δὲ προσκειμένου τοῖς ὑστάτοις καὶ	κτείνοντος	ἀπείρους. Συνεισπίπτει δὲ τοῖς πολεμίοις
[1, 12]	δὲ τοὺς περὶ τὸν Ἡρώδην	προκρίνοντος,	ἡσθείς, ἦν γὰρ δὴ καὶ
[1, 30]	Ἀντιπάτρου καταλειφθὲν ἡμῖν φέρε καὶ	βλέποντός	μου ταχέως ἀφάνισον, ἵνα μὴ
[1, 13]	περὶ καταλύσεως, καίτοι γε πολλὰ	ἀποτρέποντος	Ἡρώδου καὶ παραινοῦντος ἀναιρεῖν τὸν
[1, 30]	μὴ διαλέγεσθαι Φερώρᾳ. Τοῦ δὲ	εἰπόντος	τί γὰρ αὐτὸν ἐβλάπτομεν; Ἀποκρίνασθαι
[1, 18]	οὔτε ἀσθενείας γυναικῶν, ἀλλὰ καίτοι	περιπέμποντος	τοῦ βασιλέως καὶ φείδεσθαι παρακαλοῦντος
[1, 14]	ὅλον καὶ διὰ τὴν τοῦ	παρόντος	ἀρετὴν ἔγνω καὶ τότε βασιλέα
[1, 31]	γέγονεν· μηδὲ γὰρ ἂν τολμῆσαι	παρόντος·	ἄτοπον δ' εἶναι δι' ἀδήλους
[1, 0]	τῆς στάσεως ἡ πόλις διέκειτο	παρόντος	αὐτοῦ, προσβολάς τε ὅσας ἐποιήσατο
[1, 23]	τὰς ἐλπίδας ἔχειν ἐπὶ τοῦ	παρόντος·	οὐ γὰρ βασιλείαν, ἀλλὰ τιμὴν
[1, 1]	ἑκάστου τῶν ἐν ἀξιώματι μὴ	φέροντος	τοῖς ὁμοίοις ὑποτετάχθαι, Ὀνίας μὲν
[1, 23]	κατέστησεν, ἐγὼ δὲ μετὰ τοῦ	συμφέροντος	ἐμαυτῷ κἀκεῖνον ἀμείβομαι. Τούσδε τοὺς
[1, 4]	ἀνέδην ὑπὸ τῶν Ἀράβων φονευόμενοι·	πεσόντος	δέ, καὶ γὰρ προεκινδύνευεν ἀεὶ
[1, 22]	τῷ πάθει, καὶ τοῦ θυμοῦ	πεσόντος	ὁ ἔρως πάλιν ἀνεζωπυρεῖτο. Τοσαύτη
[1, 11]	τῆς προφάσεως καταφρονήσας καὶ τοῦ	προστάσσοντος	εἰσέρχεται διὰ νυκτός. Καὶ πάλιν
[1, 0]	τελευτὴν κατεστασίασεν Αὐγούστου μὲν Ῥωμαίων	ἡγεμονεύοντος,	Κυιντιλίου δὲ Οὐάρου κατὰ τὴν
[1, 30]	παρ' ἀδελφοῦ τὸ φάρμακον ἔφασκον	ἰατρεύοντος	ἐν Ἀλεξανδρείᾳ. Περιιόντες δὲ οἱ
[1, 6]	περὶ τῶν δικαίων ἄπεισιν μὴ	κωλύοντος	τοῦ Πομπηίου. Μέσος δ' ἦν
[1, 29]	ὑπεκρίνοντο καὶ διαφέρεσθαι πρὸς ἀλλήλας	ἀκούοντος	βασιλέως· αἷς συνυπεκρίνετο καὶ Ἀντίπατρος
[1, 13]	Πακόρῳ τῷ βασιλέως υἱῷ Συρίαν	κατασχόντος	Λυσανίας ἀναδεδεγμένος ἤδη τὴν ἀρχὴν
[1, 4]	Γαδάρων τε πολιορκίᾳ κρατεῖ καὶ	Ἀμαθοῦντος,	ὃ δὴ μέγιστον μὲν ἦν
[1, 1]	διήνυσεν. Ἐφικέσθαι μὲν οὖν τοῦ	δοκοῦντος	εἶναι βασιλέως οὐχ οἷός τε
[1, 10]	ἀποδύρεσθαι περὶ τοῦ πατρὸς πεφαρμάχθαι	δοκοῦντος	ἐκ τῶν πρὸς Πομπήιον διαφορῶν
[1, 26]	Ἀλεξανδρείου φρούραρχον ἐπιστολὴ παρὰ Ἀλεξάνδρου	παρακαλοῦντος,	ἵνα αὐτὸν δέξηται τῷ φρουρίῳ
[1, 18]	περιπέμποντος τοῦ βασιλέως καὶ φείδεσθαι	παρακαλοῦντος	οὐδεὶς ἐκράτησεν τῆς δεξιᾶς, ἀλλ'
[1, 25]	δ' αἰτήσασθαι παρὰ τἀδελφοῦ καὶ	φιλοῦντος·	εἰς γὰρ τοῦτο πάντα τρόπον
[1, 6]	ἀπὸ Ἀρμενίας ὑπὸ Πομπηίου Μάγνου	πολεμοῦντος	πρὸς Τιγράνην, παραγενόμενος δὲ εἰς
[1, 13]	γε πολλὰ ἀποτρέποντος Ἡρώδου καὶ	παραινοῦντος	ἀναιρεῖν τὸν ἐπίβουλον, ἀλλὰ μὴ
[1, 10]	Ὁ δὲ καὶ τοῦ πατρὸς	παραινοῦντος	καὶ τῶν πραγμάτων διδόντων παρρησίαν
[1, 13]	(Οὐ μὴν Φασάηλος καίτοι πολλὰ	παραινοῦντος	Ὀφελλίου φεύγειν, πέπυστο γὰρ οὗτος
[1, 8]	ἐπ' αὐτόν. Γνοὺς ἀνεχώρει ἐπὶ	Μαχαιροῦντος.	Καὶ τὸν μὲν ἄχρηστον ὄχλον
[1, 7]	εἶναι καταφυγὴν τοῦτο τοῖς πολεμίοις.	(Διαποροῦντος	δ' ἐπὶ πολὺν χρόνον στάσις
[1, 15]	οὖσαν ἐξελεῖν πρότερον, ὡς μὴ	χωροῦντος	ἐπὶ Ἱεροσολύμων κατὰ νώτου τι
[1, 2]	ἀνεχώρησεν εἴς τι τῶν ὑπὲρ	Ἱεριχοῦντος	ἐρυμάτων, ὃ Δαγὼν καλεῖται· κομισάμενος
[1, 17]	ἀδελφόν, ἀμελήσας τῶν παραγγελμάτων ἐπὶ	Ἱεριχοῦντος	ἐχώρει μετὰ πέντε σπειρῶν, ἃς
[1, 17]	ἔρυμα. (Καὶ τὸ λοιπὸν διὰ	Ἱεριχοῦντος	ᾔει σπεύδων ᾗ τάχιστα τοὺς
[1, 17]	πλῆθος Ἰουδαίων ἔκ τε αὐτῆς	Ἱεριχοῦντος	καὶ ἐκ τῆς ἄλλης χώρας,
[1, 15]	καταλαμβάνοντες τὰς οἰκίας παντοίων κειμηλίων.	Ἱεριχοῦντος	μὲν οὖν φρουρὰν ὁ βασιλεὺς
[1, 21]	ὠνόμασεν Ἀντιπατρίδα, καὶ τὸ ὑπὲρ	Ἱεριχοῦντος	φρούριον ὀχυρότητι καὶ κάλλει διάφορον
[1, 14]	τὴν Ἀραβίαν ὡς ἔτι τἀδελφοῦ	ζῶντος	ἐπειγόμενος χρήματα παρὰ τοῦ βασιλέως
[1, 33]	περί τε τοὺς πόδας ὥσπερ	ὑδρωπιῶντος	οἰδήματα τοῦ τε ἤτρου φλεγμονὴ
[1, 3]	τὴν αἰτίαν ἐπυνθάνετο καὶ μηδενὸς	τολμῶντος	εἰπεῖν μᾶλλον ἐνέκειτο μαθεῖν ἐθέλων·
[1, 31]	πάντων ἐκτρεπομένων καὶ μηδενὸς προσιέναι	τολμῶντος·	ἐμισεῖτο μὲν γὰρ ἐπίσης, καὶ
[1, 10]	αὐτῷ· κεκραγέναι γὰρ τὸ σῶμα	σιωπῶντος·	Ἀντιγόνου δὲ θαυμάζειν τὴν τόλμαν,
[1, 30]	πλεῖστον μὲν εἰς τὸ πῦρ	ὁρῶντος	αὐτοῦ κατεκένωσα, βραχὺ δὲ ἐμαυτῇ
[1, 10]	μήτε γυμνὸς ἐμπέσοι τῷ φθόνῳ.	Σέξτος	δὲ Καῖσαρ δείσας περὶ τῷ
[1, 19]	ἐχαρίσθη. ~(Τοῦ δ' Ἀκτιακοῦ πολέμου	συνερρωγότος	παρεσκεύαστο μὲν Ἡρώδης Ἀντωνίῳ συνεξορμᾶν
[1, 23]	δ' αὐτῷ μετὰ καθαροῦ τοῦ	συνειδότος	ἡ περὶ λόγους ἰσχύς· ἦν
[1, 20]	Ἀντώνιον φιλίαν Καίσαρος περὶ Ἄκτιον	νενικηκότος.	Παρεῖχεν μέντοι δέους πλέον ἢ
[1, 5]	ἀπαναστὰς διὰ τὰς οἴκοι ταραχὰς	ἐμβεβληκότος	εἰς τὴν Ἀρμενίαν Λευκόλλου. (Κἀν
[1, 14]	αὐτοῦ σπουδὴν ἐφθάκει καὶ Φασαήλου	τεθνηκότος	εἰς κενὸν Ἡρώδης φιλάδελφος ἦν·
[1, 19]	προμήθειαν· ὥστε ἔμοιγε κἀκ τοῦ	δεδοικότος	ὑμῶν παρίσταται θαρρεῖν. Ὅτε γὰρ
[1, 22]	καὶ βιάζεσθαι δυναμένῳ. Τοῦθ' ὥσπερ	σκηπτὸς	ἐμπεσὼν ἐτάραξεν Ἡρώδην, μάλιστα μὲν
[1, 13]	ἀλλήλοις κατὰ λόχους φόνος ἦν	ἀδιάλειπτος.	(Ἐνστάσης δ' ἑορτῆς, ἣ πεντηκοστὴ
[1, 31]	ἠγόραζεν ἐπιστολὰς προσιών τε ὡς	ἀνύποπτος	εἴη τῷ πατρὶ περὶ τῶν
[1, 11]	κινήματος καὶ διαστασιασθέντων τῶν δυνατῶν	ἕκαστος	ἐλπίσιν οἰκείαις ἐχώρει πρὸς ὃ
[1, 23]	θράσους ἐφόδιον. Εἴ γε μὴν	ἕκαστος	ἐνθυμηθείη τῶν προσιόντων, ὅτι χρηστὸς
[1, 24]	γὰρ ἔχθραν ἢ μῖσος ἴδιον	ἕκαστος	ἔπλασσεν τὰς διαβολάς, καὶ πολλοὶ
[1, 24]	φίλων ἢ φύσει στεγανώτατος ἦν	ἕκαστος	ἢ κατεσκευάζετο δωρεαῖς ὡς μηδὲν
[1, 13]	καὶ τῶν αὐτῷ προσεχόντων ὁμοίως	ἕκαστος.	Πάρθοι δὲ μετὰ τὰς ἁρπαγὰς
[1, 23]	κἂν μὴ θέλω. Σκεπτέσθω δ'	ἕκαστος	τήν τε ἡλικίαν μου καὶ
[1, 21]	ἐκ λαιᾶς χειρὸς εἰσπλεόντων πύργος	ναστὸς	ἀνέχει, τοὺς δὲ ἐκ δεξιοῦ
[1, 7]	πάντα τρόπον εἰργόντων ἄνωθεν, κἂν	ἀτέλεστος	ἔμεινεν τοῖς Ῥωμαίοις ὁ πόνος,
[1, 17]	καὶ μετ' ἐκείνους ἐπὶ τὸ	συνεστὸς	ἀεὶ τρεπόμενος ἅπαντας διώκει. Φόνος
[1, 23]	ἕκαστος ἐνθυμηθείη τῶν προσιόντων, ὅτι	χρηστὸς	μὲν ὢν παρ' ἐμοῦ λήψεται
[1, 32]	εἰμὶ πατροκτόνος, οὐκ ὀφείλω θνήσκειν	ἀβασάνιστος.	Τοιαῦτα μετ' ὀλοφυρμοῦ καὶ δακρύων
[1, 22]	ἀνδρὶ Σαλώμης τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ,	πιστὸς	δὲ ἦν καὶ διὰ τὸ
[1, 26]	ἀφορμὴν ἔχων Ἀρχέλαον. Ἦν δὲ	πιστὸς	τῷ μειρακίῳ σύμβουλος τὴν Ἀρχελάου
[1, 20]	δὲ καὶ τοῖς εὐτυχεστέροις διαμένειν	πιστός,	ὡς ἔγωγε λαμπροτάτας ὑπὲρ τοῦ
[1, 24]	διήγγειλεν Ἡρώδῃ· σφόδρα δ' ἦν	ἀξιόπιστος	κατὰ γαμβροῦ λέγουσα. Καί τις
[1, 21]	τὴν ψυχὴν ἀναλόγῳ, κυνηγέτης μὲν	ἄριστος	ἀεὶ γενόμενος, ἐν ᾧ μάλιστα
[1, 1]	τοῖς Ἀντιόχου στρατηγοῖς, καὶ φανεὶς	ἄριστος	κατὰ τὴν μάχην πολλούς τε
[1, 20]	τὸν εὐεργέτην, ἐγενόμην δὲ σύμβουλος	ἄριστος,	ὡς οὐκέτι χρήσιμος ἤμην σύμμαχος,
[1, 2]	ἔτεσιν ἐπὶ πέντε υἱοῖς τελευτᾷ,	μακαριστὸς	ὄντως καὶ κατὰ μηδὲν ἐάσας
[1, 7]	τὸ τεῖχος Σύλλα παῖς ἦν	Φαῦστος	Κορνήλιος καὶ μετ' αὐτὸν ἑκατοντάρχαι
[1, 25]	ἐπὶ Φερώρᾳ μειλίσσεται, διέμενε δ'	αὐτὸς	ἀγανακτῶν πρὸς Ἀλέξανδρον καὶ τὴν
[1, 21]	ἐκάλεσεν ἀπὸ τοῦ Καίσαρος, πρῶτος	αὐτὸς	ἆθλα μέγιστα προθεὶς ἐπὶ τῆς
[1, 2]	ἔτι δὲ Σίκιμα καὶ Ἀργαρίζειν	αὐτὸς	αἱρεῖ, πρὸς αἷς τὸ Χουθαίων
[1, 21]	πολέμῳ, καὶ τῶν πταισμάτων οὐκ	αὐτὸς	αἴτιος, ἀλλ' ἢ προδοσίᾳ τινῶν
[1, 27]	Ἔπειτα μηδενὸς ἀντιλέγοντος ἐποικτισάμενος, ὡς	αὐτὸς	ἁλίσκοιτο καὶ νικῶν νίκην πικρὰν
[1, 26]	γὰρ εὐγενείας ἑτέρων μνείας γενομένης	αὐτὸς	ἀλόγως ὑβρίζεσθαι, τοῦ πατρὸς λέγοντος
[1, 32]	τοὺς Ἀντιπάτρου φίλους. Προκαθέζεται δὲ	αὐτὸς	ἅμα Οὐάρῳ καὶ τοὺς μηνυτὰς
[1, 22]	ἧκεν. Παρώξυνεν δὲ Ἡρώδην οὐκ	αὐτὸς	ἀντιποιούμενος βασιλείας, ἀλλ' ἐπεὶ τὸ
[1, 24]	δὴ Σαλώμην καίτοι πενθερὰν οὖσαν	αὐτὸς	Ἀριστόβουλος ἑαυτῷ διεστασίασεν ὠργισμένην καὶ
[1, 13]	νεωτάτου τῶν ἀδελφῶν προστάξας ὁδεύειν	αὐτὸς	ἀσφαλῶς μετὰ τῶν θεραπόντων ἀνέκοπτε
[1, 26]	Ἀλεξάνδρου τετονῶσθαι δεξιάν, ἐμποδὼν δ'	αὐτὸς	γεγονέναι τῷ τάχει συνεργεῖν ὑποκριθείς·
[1, 19]	βασιλέως καὶ τὸν λόφον κατέσχον,	αὐτὸς	δὲ καθ' ἡμέραν προάγων τὴν
[1, 7]	ἐπινοίας καὶ τὰς ὑπηρεσίας προθύμους.	(Αὐτὸς	δὲ κατὰ τὸ προσάρκτιον κλίμα
[1, 17]	προαπέστειλεν εἰς Ἰουδαίαν Ἡρώδῃ συμμαχῶν,	αὐτὸς	δὲ μετὰ τῆς λοιπῆς δυνάμεως
[1, 2]	αὐτοῦ μετὰ τῶν ἐρρωμενεστάτων προεκπέμπει,	αὐτὸς	δὲ μοῖραν τῆς δυνάμεως ἀναλαβὼν
[1, 16]	μή τι νεωτερισθείη πρὸς Ἀντίγονον	αὐτὸς	δὲ τὴν μητέρα καὶ ὅσους
[1, 33]	τοῖς ἡγεμόσι καὶ τοῖς φίλοις.	(Αὐτὸς	δὲ ὑποστρέφων εἰς Ἱεριχοῦντα παραγίνεται
[1, 7]	διέπειν καὶ δύο τῶν ταγμάτων,	αὐτὸς	διὰ Κιλικίας εἰς Ῥώμην ἠπείγετο
[1, 17]	διὰ τῆς μεσογείου τὴν πορείαν	αὐτὸς	διὰ Φοινίκης ἐποιήσατο. Συναθροισθείσης δὲ
[1, 0]	γράφοντι. (Καίτοι γε ἐπιτιμήσαιμ' ἂν	αὐτὸς	δικαίως τοῖς Ἑλλήνων λογίοις, οἳ
[1, 8]	τῆς στρατιᾶς Μᾶρκον Ἀντώνιον προπέμψας	αὐτὸς	εἵπετο τὴν ὅλην ἔχων δύναμιν.
[1, 17]	προστάξας Ἡρώδῃ βοηθεῖν ἐπ' Ἀντίγονον	αὐτὸς	εἰς Αἴγυπτον ἀνεχώρησεν, Σόσσιος δὲ
[1, 4]	πλήθει καμήλων συντριβεῖσαν. Διαφυγὼν δ'	αὐτὸς	εἰς Ἱεροσόλυμα τῷ μεγέθει τῆς
[1, 17]	τῶν ἑταίρων ἐπὶ τῶν ἔργων	αὐτὸς	εἰς Σαμάρειαν ᾔει τὴν Ἀλεξάνδρου
[1, 13]	διαρκῆ τὰ ἐπιτήδεια πρὸς πολιορκίαν	αὐτὸς	εἰς τὴν Ἀραβικὴν Πέτραν ἠπείγετο.
[1, 11]	Τυρίοις ὑπεξαγαγεῖν ἔγνω λάθρα καὶ	αὐτὸς	εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο·
[1, 15]	μετὰ τὴν δέησιν εὐθέως> ὁρμήσας	αὐτὸς	εἰς τὴν χώραν τοσαύτην αὐτοῖς
[1, 25]	Ῥώμην Καίσαρι διαλεξόμενον· γεγραφέναι γὰρ	αὐτὸς	ἐκείνῳ περὶ πάντων. (Τὸ μὲν
[1, 28]	ὁρῶν τὸν βασιλέα παρ' ἃς	αὐτὸς	ἐλπίδας εἶχεν ἐπιμελούμενον τῶν ὀρφανῶν
[1, 21]	πύλης ἐχάραξεν τὸ ὄνομα, ἣν	αὐτὸς	ἐν τῷ ναῷ κατεσκεύασεν. (Φιλοπάτωρ
[1, 8]	τοὺς ἐξαιρήσοντας τὸ φρούριον καταλιπὼν	αὐτὸς	ἐπῄει τὰς μὲν ἀπορθήτους πόλεις
[1, 16]	ἀσμένως Σίλωνα πρὸς Βεντίδιον ἀπολύσας	αὐτὸς	ἐπὶ τοὺς ἐν τοῖς σπηλαίοις
[1, 2]	Ἰουδαίους ἀπαλλάττει. (Θνήσκει δὲ καὶ	αὐτὸς	ἐπιβουλευθεὶς ἐν συμποσίῳ ὑπὸ Πτολεμαίου
[1, 3]	Γαλιλαίᾳ διὰ μὲν τὴν ἀσθένειαν	αὐτὸς	ἐπιδεῖν ἕκαστα κωλυθείη, νῦν δ'
[1, 14]	βασιλέα καθιστᾶν Ἰουδαίων ὃν πρότερον	αὐτὸς	ἐποίησεν τετράρχην. Ἐνῆγεν δὲ οὐκ
[1, 30]	τὸν Ἀντίπατρον Ἡρώδην ἀνελεῖν ἕως	αὐτός	ἐστιν ἐν Ῥώμῃ τῆς ὑπονοίας
[1, 18]	δικαίως τοῖς στρατιώταις ἐπιτρέπειν φαμένου,	αὐτὸς	ἔφη διανεμεῖν ἐκ τῶν ἰδίων
[1, 23]	βασιλείας παρασχόντι τὴν ὁμόνοιαν, ἣν	αὐτός,	ἔφη, συναρμόσω μᾶλλον· ὁ μὲν
[1, 27]	συνήθη καὶ φίλον Ἀλεξάνδρῳ καὶ	αὐτὸς	ἠγαπηκὼς ἰδίᾳ τὰ μειράκια, δι'
[1, 9]	ξένος ὢν ἔπεισεν ἐπικουρῆσαι καὶ	αὐτὸς	ἧκεν ἄγων Ἰουδαίων εἰς τρισχιλίους
[1, 23]	ἐν ταῖς διαθήκαις καὶ φανερῶς	αὐτὸς	ἦν ἤδη διάδοχος· ὡς βασιλεὺς
[1, 7]	ὁ Ἀριστοβούλου πενθερός, ὁ δ'	αὐτὸς	ἦν καὶ θεῖος αὐτῷ. Καὶ
[1, 9]	καὶ διὰ τὸν γάμον κηδεμονικώτερος	αὐτὸς	ἦν πρὸς τοὺς ἀδελφούς. (Ἀντίπατρος
[1, 26]	Ἀλέξανδρον, ὡς οὐκ ἀγαπᾷ βασιλεύσας	αὐτὸς	Ἡρώδης ἐν ἀλλοτρίοις καὶ μετὰ
[1, 17]	συχνοὺς κατατιτρώσκειν. Ἐν ᾧ καὶ	αὐτὸς	Ἡρώδης παρελαύνων παλτῷ κατὰ τὴν
[1, 16]	τοιῷδε· καθ' ἕνα προιέναι κελεύσας	αὐτὸς	ἵστατο ἐπὶ τὸ στόμιον καὶ
[1, 1]	ἁρπαγαῖς ἀνέδην ἐπαφιεὶς τοὺς στρατιώτας	αὐτὸς	καὶ τὸν ναὸν ἐσύλησε καὶ
[1, 23]	ποικίλας ἐνσκευαζόμενος καὶ τὰ μὲν	αὐτὸς	λογοποιῶν, τὰ δὲ τοὺς ἐπιτηδείους
[1, 24]	ὁδοὺς ταῖς διαβολαῖς ἐποιεῖτο τεχνικωτάτας,	αὐτὸς	μὲν ἀδελφοῦ προσωπεῖον ἐπικείμενος, καθιεὶς
[1, 15]	Ἱεροσολύμων αὐλισάμενος ὡς ἐνεπλήσθη χρημάτων,	αὐτὸς	μὲν ἀνεχώρει μετὰ τῆς πλείστης
[1, 28]	τέκνα δὲ ἐκ τούτων ἑπτά,	αὐτὸς	μὲν Ἀντίπατρος ἐκ Δωρίδος, Ἡρώδης
[1, 30]	μητέρα τὸν Ἀντίπατρον εἰπεῖν, ὡς	αὐτὸς	μὲν εἴη πολιὸς ἤδη, νεάζοι
[1, 13]	τὸν Ὑρκανόν. Τούτοις ὑπαχθεὶς Πάκορος	αὐτὸς	μὲν ᾔει κατὰ τὴν παράλιον,
[1, 24]	συνεχῶς τὴν ταπεινότητα, καὶ ὡς	αὐτὸς	μὲν ἰδιῶτιν, ὁ δ' ἀδελφὸς
[1, 17]	καταστρατοπεδεύονται τοῦ βορείου τείχους πλησίον,	αὐτὸς	μὲν πεποιθὼς τοῖς τῆς συγκλήτου
[1, 32]	ὁ ἔλεγχος ἔλθῃ. (Τοιαῦτα λέγων	αὐτὸς	μὲν ὑπὸ συγχύσεως ἐνεκόπη, Νικολάῳ
[1, 16]	ἴλην ἱππέων πρὸς Ἄρβηλα κώμην	αὐτὸς	μετὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας ἐπῆλθεν μετὰ
[1, 0]	εἵλκυσαν οἱ Ἰουδαίων τύραννοι, μάρτυς	αὐτὸς	ὁ πορθήσας Καῖσαρ Τίτος, ἐν
[1, 1]	πάλαι, καὶ μετὰ πλείστης δυνάμεως	αὐτὸς	ὁρμήσας τήν τε πόλιν αἱρεῖ
[1, 9]	τροπῇ περὶ ὀκτακοσίους. Σωθεὶς δ'	αὐτὸς	παρ' ἐλπίδα μάρτυς ἀβάσκανος γίνεται
[1, 10]	τὸ νεωτεροποιὸς εἶναι καὶ στασιώδης	αὐτὸς	πατρῷον ἔχων, παρὰ τῷ Ῥωμαίων
[1, 25]	χρώμενος οἰκείοις ὑποδείγμασιν· καὶ γὰρ	αὐτὸς	πολλῷ χαλεπώτερα πάσχων ὑπὸ τἀδελφοῦ
[1, 32]	ὃν κατήγαγες μέν, ὡς ἔφης	αὐτός,	προέκρινας δὲ τοσούτων τέκνων, ἀπέδειξας
[1, 25]	εἰς γὰρ τοῦτο πάντα τρόπον	αὐτὸς	συνεργήσειν. (Πείθεται Φερώρας, καὶ κατασκευάσας
[1, 13]	Ὁ δὲ Ὑρκανοῦ μὲν προσπεσὼν	αὐτὸς	τὰ ὦτα λωβᾶται τοῖς ὀδοῦσιν,
[1, 8]	Πομπήιος. Διαβὰς δὲ τὸν Εὐφράτην	αὐτός	τε ἀπώλετο καὶ ὁ στρατὸς
[1, 17]	καὶ ταῖς δυσχωρίαις τῶν ἐναντίων	αὐτός	τε θνήσκει μάλα γενναῖος ἐν
[1, 0]	Ματθίου παῖς ἐξ Ἱεροσολύμων ἱερεύς,	αὐτός	τε Ῥωμαίους πολεμήσας τὰ πρῶτα
[1, 10]	δεσπότῃ τῶν ὅλων· οὐ μὴν	αὐτὸς	τῆς πρὸς Ὑρκανὸν εὐνοίας ἢ
[1, 11]	Ἀπάμειαν τῆς πολιορκίας, ἡγούμενος δ'	αὐτὸς	τῆς στρατιᾶς ἐπῄει φορολογῶν τὰς
[1, 26]	βασιλείαν προτείνων. Τιμωρήσειν γε μὴν	αὐτὸς	τοῖς Ὑρκανοῦ καὶ τοῖς Μαριάμμης
[1, 13]	χρημάτων ἕνεκεν· πλείω γε μὴν	αὐτὸς	ὑπὲρ σωτηρίας δώσειν ὧν Ἀντίγονος
[1, 31]	μηδὲν ὑπ' ἐκπλήξεως ἀποκρίνασθαι δυνηθεὶς	αὐτὸς	ὑπέστρεψεν, παραγενόμεναι δὲ πρὸς αὐτὸν
[1, 0]	ἐπὶ Ῥώμης μεταβολάς, καὶ ὡς	αὐτὸς	ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν ἄκων αὐτοκράτωρ
[1, 11]	Ἀντώνιον πολέμῳ περισπωμένου καὶ βασιλεύσειν	αὐτὸς	Ὑρκανὸν καταλύσας εὐμαρῶς. (Ἐπεγέλα δ'
[1, 17]	θεραπείᾳ τοῦ σώματος διαφεὶς καὶ	αὐτὸς	ὡς ἦν ἔτι θερμὸς ἐκ
[1, 6]	Σκαύρου δωροδοκίᾳ παρῆν τε καὶ	αὐτὸς	ὡς οἷόν τε βασιλικώτατα κεκοσμηκὼς
[1, 6]	ἄλλης ἰσχύος πρωτεύων τοῦ ἔθνους.	Οὗτος	ἅμα καὶ τὸν Ὑρκανὸν Ἀρέτᾳ
[1, 27]	γίνεται. Κἀμὲ γάρ, ἔφη, Τίρων	οὗτος	ἀνέπειθεν, ὅταν θεραπεύω τῷ ξυρῷ
[1, 8]	αὐτῷ διάδοχος ἐλθὼν παραλαμβάνει Συρίαν.	Οὗτος	εἰς τὴν ἐπὶ Πάρθους στρατείαν
[1, 4]	κοίλης Συρίας βασιλέα. Στρατεύεται δ'	οὗτος	ἐπὶ τὴν Ἰουδαίαν καὶ μάχῃ
[1, 32]	ἀξιοπιστίαν καὶ τὸν ἐπίπλαστον ὀλοφυρμόν·	οὗτός	ἐστιν ὁ παραινῶν ἐμοί ποτε
[1, 17]	φονευθέντος αὐτῶν ἀδελφοῦ· καὶ γὰρ	οὗτος	ἦν ὁ τὸν Ἰώσηπον ἀνελών.
[1, 25]	παρωξύνετο· τῶν γὰρ τεσσάρων βίβλων	οὗτος	ἦν ὑπόθεσις. Ὃς κατιδὼν τό
[1, 0]	ἐφίστησι τῷ πολέμῳ, καὶ ὡς	οὗτος	μετὰ τοῦ πρεσβυτέρου τῶν παίδων
[1, 13]	πατρὸς τελευτήσαντος, Πτολεμαῖος δ' ἦν	οὗτος	ὁ Μενναίου, πείθει τὸν σατράπην
[1, 32]	μὴ πᾶσιν πιστεύειν τὸ σῶμα·	οὗτος	ὁ μέχρι τῆς κοίτης εἰσάγων
[1, 32]	μή μέ τις ἐνεδρεύοι περιβλέπων·	οὗτος	ὁ ταμίας τῶν ὕπνων καὶ
[1, 13]	παραινοῦντος Ὀφελλίου φεύγειν, πέπυστο γὰρ	οὗτος	παρὰ Σαραμάλλα τοῦ πλουσιωτάτου τότε
[1, 28]	διαβολὰς τοῖς ἀδελφοῖς πάσας ἐπισυντάξειεν	οὗτος,	ὑποικούρει δὲ καὶ δέος οὐ
[1, 26]	Εὐάρεστον τῷ Σπαρτιάτῃ· καὶ γὰρ	οὗτος	ὢν ἐν τοῖς μάλιστα φίλοις
[1, 13]	ἐπιβουλὴν καὶ μάλισθ' ὅτι γένοιτο	τοιοῦτος	χρημάτων ἕνεκεν· πλείω γε μὴν
[1, 1]	οὔτε αἱ ἁρπαγαὶ καὶ ὁ	τοσοῦτος	φόνος ἤρκεσεν, ὑπὸ δὲ ἀκρασίας
[1, 30]	ἔτι φείδομαι τῶν ἀπορρήτων Φερώρα	τεθνεῶτος	ἢ σώζουσα τὸν ἀπολέσαντα πάντας
[1, 8]	καὶ Ἀδώρεος καὶ Γάβαλα καὶ	Ἄζωτος	καὶ ἄλλαι πολλαί, τῶν οἰκητόρων
[1, 26]	ἄλλως ὑπῄει, γίνεται δὲ προηγουμένως	μισθωτὸς	Ἀντιπάτρου καὶ προδότης Ἀλεξάνδρου, τῷ
[1, 21]	ὁμοίως ἐκάλεσεν ἀπὸ τοῦ Καίσαρος,	πρῶτος	αὐτὸς ἆθλα μέγιστα προθεὶς ἐπὶ
[1, 11]	διαφόρων· οὕτως ἤπειγεν ἡ ἀνάγκη.	Πρῶτος	δ' ἀπεμειλίξατο Κάσσιον Ἡρώδης τὴν
[1, 9]	αὐτὸν μέρος τοῦ τείχους διαρρήξας	πρῶτος	εἰσεπήδησεν εἰς τὴν πόλιν μετὰ
[1, 1]	συγκροτεῖ δυνάμεις, καὶ πρὸς Ῥωμαίους	πρῶτος	ἐποιήσατο φιλίαν, καὶ τὸν Ἐπιφανῆ
[1, 2]	ταλάντοις καὶ δὴ καὶ ξενοτροφεῖν	πρῶτος	Ἰουδαίων ἐκ τῆς περιουσίας ἤρξατο.
[1, 3]	βασιλείαν μετατιθεὶς περιτίθεται μὲν διάδημα	πρῶτος	μετὰ τετρακοσιοστὸν καὶ ἑβδομηκοστὸν πρῶτον
[1, 27]	ἐπηρώτα τὴν γνώμην ἑκάστου. Καὶ	πρῶτος	Σατορνῖνος ἀπεφήνατο κατακρίνειν μὲν τῶν
[1, 7]	εἰς τὸ ἱερόν. Ὁ δὲ	πρῶτος	ὑπερβῆναι τολμήσας τὸ τεῖχος Σύλλα
[1, 6]	τῷ ἱερῷ καὶ τοῦ λαοῦ	περιεστῶτος	φιλοφρόνως ἀλλήλους ἀσπασάμενοι διήμειψαν τὰς
[1, 12]	ἀδελφῶν. Ὑπήντα δὲ Μεσσάλας ἀπολογούμενος	συμπαρεστῶτος	Ὑρκανοῦ διὰ τὸ κῆδος. Καὶ
[1, 19]	τοῦ πλήθους ὁ στρατηγὸς Ἔλθεμος	αὖος	ἦν τῷ δέει, προσελθὼν ἐσπάραττεν
[1, 19]	δ' ἐλπὶς οὐκ ἐξ οἰκείας	ἰσχύος	ἀλλ' ἐξ ἀλλοτρίας ἠρτημένη κακοπραγίας.
[1, 15]	Ἀντιγόνου διεφθαρμένος. Οὐ μὴν Ἡρώδης	ἰσχύος	ἠπόρει, προιόντι δ' αὐτῷ καθ'
[1, 6]	καὶ πλούτου καὶ τῆς ἄλλης	ἰσχύος	πρωτεύων τοῦ ἔθνους. Οὗτος ἅμα
[1, 26]	πάλαι γὰρ ἐπ' αὐτὸν ἠκονῆσθαι	ξίφος	καὶ τὴν Ἀλεξάνδρου τετονῶσθαι δεξιάν,
[1, 33]	οἱ δορυφόροι καὶ τὸ Θρᾴκιον	στῖφος	Γερμανοί τε καὶ Γαλάται διεσκευασμένοι
[1, 15]	ἐξηκόντιζον αὐτούς, ἄλλοι δὲ κατὰ	στῖφος	ἐκθέοντες ἀπεπειρῶντο τῶν προτεταγμένων. Ἡρώδης
[1, 18]	ἐλογοποίει, καὶ τῶν τολμηροτέρων κατὰ	στῖφος	ἦσαν λῃστεῖαι πολύτροποι, μάλιστα τὰ
[1, 7]	Εἵπετο δὲ ἑκάστῳ τὸ ἴδιον	στῖφος,	καὶ περισχόντες πανταχοῦ τὸ ἱερὸν
[1, 33]	τῶν Ἀρχελάῳ συνηδομένων, καὶ κατὰ	στῖφος	οἱ στρατιῶται μετὰ τοῦ πλήθους
[1, 24]	ἐν ταῖς συμφοραῖς Ἀλεξάνδρῳ καὶ	στῖφος	ποιήσας τῶν συγγενῶν οὐκ ἔστιν
[1, 1]	ἐκτρέχει πολὺ καὶ διακόψας τὸ	στῖφος	τῶν πολεμίων ἐπὶ τὸν ἐλέφαντα
[1, 3]	πρὸς τὸν Ἀντίγονον ὡς ὁ	ἀδελφὸς	ἀκούσας ὅπλα τε αὐτῷ παρεσκευακέναι
[1, 24]	αὐτὸς μὲν ἰδιῶτιν, ὁ δ'	ἀδελφὸς	αὐτοῦ Ἀλέξανδρος γήμαι βασιλίδα. Τοῦτο
[1, 1]	καὶ μεθ' ἡμέρας ὀλίγας ὁ	ἀδελφὸς	αὐτοῦ Ἰωάννης ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ τῶν
[1, 1]	συνάψαι τὰς φάλαγγας Ἐλεάζαρος ὁ	ἀδελφὸς	αὐτοῦ προιδὼν τὸν ὑψηλότατον τῶν
[1, 10]	ὅ τε πατὴρ καὶ ὁ	ἀδελφὸς	ἔκλασαν αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν παρακαλοῦντες
[1, 15]	δὲ ὕδατος· διὸ καὶ Ἰώσηπος	ἀδελφὸς	Ἡρώδου σὺν διακοσίοις τῶν οἰκείων
[1, 2]	τελευτᾷ. ~(Διαδεξάμενος δὲ τοῦτον ὁ	ἀδελφὸς	Ἰωνάθης τά τε ἄλλα πρὸς
[1, 2]	ὑπὸ τοῦ Σίμωνος, ὃς ἦν	ἀδελφὸς	τοῦ Ἰωνάθου, καὶ πρὸς τὴν
[1, 13]	Ῥῆσαν γενομένῳ τῆς Ἰδουμαίας Ἰώσηπος	ἀδελφὸς	ὑπαντήσας συνεβούλευεν τοὺς πολλοὺς τῶν
[1, 4]	καὶ Διόνυσος ἐπικληθείς, Δημητρίου μὲν	ἀδελφὸς	ὤν, τελευταῖος δὲ τῶν ἀπὸ
[1, 24]	Σαλώμη· καὶ γὰρ αὐτῆς Φερώρας	ἁδελφὸς	κατηγόρει συνθήκας περὶ γάμου πρὸς
[1, 14]	Φασαήλου τεθνηκότος εἰς κενὸν Ἡρώδης	φιλάδελφος	ἦν· οὐ μὴν οὐδὲ παρὰ
[1, 21]	θηρίων ἐκράτησεν· ἔστι δὲ καὶ	συοτρόφος	μὲν ἡ χώρα, τὸ πλέον
[1, 2]	Αὖθις δὲ γίνεται καὶ Ἀντιόχῳ	σύμμαχος	κατὰ Τρύφωνος, ὃν ἐν Δώροις
[1, 20]	ἄριστος, ὡς οὐκέτι χρήσιμος ἤμην	σύμμαχος,	μίαν εἶναι λέγων τῶν πταισθέντων
[1, 11]	τισιν ἄλλοις τῶν ἐπιτηδείων κατὰ	τάχος,	ἐν οἷς καὶ Μαλίχῳ τινὶ
[1, 9]	δ' αὐτῷ δύο τάγματα κατὰ	τάχος	ἔπεμψεν εἰς Συρίαν, ταύτην τε
[1, 14]	προπέμψας ἐκ τῆς χώρας κατὰ	τάχος	προσέτασσεν ἀναστρέφειν, προφάσει μὲν χρώμενος
[1, 33]	δείσας μὴ διὰ πολλῶν ὁ	ἔλεγχος	ἔλθῃ, παρεκάλει πρῶτον μὲν τοὺς
[1, 32]	πάντων μου τῶν τέκνων ὁ	ἔλεγχος	ἔλθῃ. (Τοιαῦτα λέγων αὐτὸς μὲν
[1, 32]	ἠσέβησαν, οἷον Ἀντίπατρος; Ἢ τίς	ἔλεγχος	ἠνέχθη κατ' αὐτῶν, ἡλίκος ἀποδείκνυσιν
[1, 10]	ὑπέστρεψεν. Καὶ πρῶτον μὲν τὸ	τεῖχος	ἀνεδείματο τῆς πατρίδος ὑπὸ Πομπηίου
[1, 7]	ἄπειροι· καὶ τὰ περὶ τὸ	τεῖχος	δ' ἔνιοι μανιῶντες ἐν ταῖς
[1, 15]	μὲν πρῶτον κηρύσσειν περὶ τὸ	τεῖχος	ἐκέλευεν ὡς ἐπ' ἀγαθῷ τε
[1, 8]	καὶ τὸ καταρριφθὲν ὑπὸ Πομπηίου	τεῖχος	ἐν Ἱεροσολύμοις ἀνακτίζειν ἐθάρρει προσελθών,
[1, 21]	καὶ Πτολεμαίδι γυμνάσια, Βύβλῳ δὲ	τεῖχος,	ἐξέδρας τε καὶ στοὰς καὶ
[1, 21]	ἤδη τὸ ὑπερέχον τοῦ πελάγους	τεῖχος	ἐπὶ διακοσίους πόδας ηὐρύνετο· ὧν
[1, 4]	βαθείᾳ, πρὸ δὲ τῆς τάφρου	τεῖχος	ἤγειρεν ὑψηλὸν καὶ ξυλίνους πύργους
[1, 13]	ὁπλιτῶν. Καὶ Φασάηλος μὲν τὸ	τεῖχος,	Ἡρώδης δ' οὐ μετὰ πολλῶν
[1, 2]	τε πλῆθος πάλιν εἰς τὸ	τεῖχος	συγκλείουσιν καὶ τὴν πόλιν ἑλόντες
[1, 7]	δὲ πρῶτος ὑπερβῆναι τολμήσας τὸ	τεῖχος	Σύλλα παῖς ἦν Φαῦστος Κορνήλιος
[1, 11]	τῆς ἐπιβουλῆς ἄμυναν. Φωραθεὶς δὲ	Μάλιχος	ἀναιδείᾳ τῶν Ἀντιπάτρου παίδων περιγίνεται·
[1, 11]	ταλάντοις θεραπεύσας Κάσσιον. (Οὐ μὴν	Μάλιχος	ἀναχωρήσαντος Κασσίου τῆς χάριτος ἀπεμνημόνευσεν
[1, 11]	ἀνακτησάμενός τε Ὑρκανῷ καὶ διαφυλάξας·	(Μάλιχος	δὲ καθ' ὑπόνοιαν τῆς φαρμακείας
[1, 11]	τῇ τιμωρίᾳ τὸν καιρὸν ἀφώρισεν,	Μάλιχος	δὲ ὑποπτεύσας, ὡς ἐν Τύρῳ
[1, 11]	γενέσθαι· ταῦτα γὰρ δείσας ὁ	Μάλιχος	διαφθείρει τινὰ τῶν βασιλικῶν οἰνοχόων
[1, 11]	ἐνῆγεν γὰρ δεδοικὼς τὴν ἔφοδον	Μάλιχος,	ἐκώλυεν τοὺς ἀλλοφύλους εἰσαγαγεῖν ἐφ'
[1, 8]	ἄλλο τάγμα τῶν Ἰουδαίων, ὧν	Μάλιχος	ἦρχεν καὶ Πειθόλαος, συμμίξαντες τοῖς
[1, 11]	εἰσέρχεται διὰ νυκτός. Καὶ πάλιν	Μάλιχος	προσιὼν ἔκλαιεν Ἀντίπατρον· ἀνθυπεκρίνετο δὲ
[1, 22]	τε ὁ βασιλεὺς ἀνῄρητο καὶ	Μάλχος	ὁ Ἄραψ· οὐ γὰρ ἀφαιρέσει
[1, 14]	οὖσαν. Ὁ γοῦν βασιλεὺς αὐτῶν	Μάλχος	προπέμψας ἐκ τῆς χώρας κατὰ
[1, 8]	ἀποδρᾶναι. (Κἀν τούτῳ Κράσσος αὐτῷ	διάδοχος	ἐλθὼν παραλαμβάνει Συρίαν. Οὗτος εἰς
[1, 29]	Ἀντίπατρος ἐγέγραπτο, Ἀντιπάτρου δὲ Ἡρώδης	διάδοχος	ὁ ἐκ Μαριάμμης τῆς τοῦ
[1, 10]	ἀπὸ τῆς Ἰταλίας Σέξτου παραγίνεται	διάδοχος,	~(συνίσταται δὲ Ῥωμαίοις κατὰ τοῦτον
[1, 8]	Γαβίνιος εἰς Συρίαν πεμφθεὶς Σκαύρῳ	διάδοχος	τά τε ἄλλα γενναῖον ἀπέδειξεν
[1, 23]	καὶ φανερῶς αὐτὸς ἦν ἤδη	διάδοχος·	ὡς βασιλεὺς γοῦν ἐπέμφθη καὶ
[1, 4]	μάχης γενομένης ἕως μὲν περιῆν	Ἀντίοχος	ἀντεῖχεν ἡ δύναμις αὐτοῦ καίπερ
[1, 1]	πρὸς Ἰουδαίους ἀπεχθείας ὁ υἱὸς	Ἀντίοχος	γίνεται. (Συναγαγὼν γοῦν πεζῶν μὲν
[1, 2]	Κοτυλᾶν· Φιλαδελφείας δ' ἦν τύραννος.	(Ἀντίοχος	δὲ κατ' ὀργὴν ὧν ὑπὸ
[1, 1]	εἰς τὴν Γοφνιτικὴν τοπαρχίαν φεύγει.	Ἀντίοχος	δὲ παρελθὼν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ
[1, 2]	περιουσίας ἤρξατο. (Αὖθίς γε μὴν	Ἀντίοχος	ἐπὶ Μήδους στρατεύσας καιρὸν ἀμύνης
[1, 2]	συνεξελών· μετ' οὐ πολὺ γὰρ	Ἀντίοχος	Κενδεβαῖον τὸν αὐτοῦ στρατηγὸν μετὰ
[1, 1]	κατάστημα τῆς πόλεως τελευτᾷ μὲν	Ἀντίοχος,	κληρονόμος δὲ τῆς βασιλείας αὐτοῦ
[1, 4]	(Γίνεται δὲ πάλιν ἀρχὴ θορύβων	Ἀντίοχος	ὁ καὶ Διόνυσος ἐπικληθείς, Δημητρίου
[1, 1]	Ἰουδαίων ἐμπεσούσης καθ' ὃν καιρὸν	Ἀντίοχος	ὁ κληθεὶς Ἐπιφανὴς διεφέρετο περὶ
[1, 0]	ἐμῆς ἡλικίας ἐπιδραμῶ συντόμως, (ὡς	Ἀντίοχος	ὁ κληθεὶς Ἐπιφανὴς ἑλὼν κατὰ
[1, 1]	Βακχίδης ὁ πεμφθεὶς ὑπὸ Ἀντιόχου	φρούραρχος,	τῇ φυσικῇ προσλαβὼν ὠμότητι τὰ
[1, 21]	μέν τις ὄρους εἰς ἄπειρον	ὕψος	ἀνατείνεται, παρὰ δὲ τὴν ὑπόρειον
[1, 1]	οἷός τε ἦν διὰ τὸ	ὕψος,	ὁ δὲ τὸ θηρίον ὑπὸ
[1, 12]	γὰρ δὴ καὶ ξένος αὐτοῖς	πατρῷος	δεχθεὶς ὑπ' Ἀντιπάτρου φιλοφρόνως ὅτε
[1, 19]	δυνάμεως. Στρατοπεδευσάμενος δὲ περὶ Φιλαδέλφειαν	ἐγγὺς	τῶν πολεμίων περὶ τοῦ μεταξὺ
[1, 32]	δ' ἐπιούσῃ συνέδριον μὲν ὁ	βασιλεὺς	ἀθροίζει τῶν συγγενῶν καὶ φίλων,
[1, 30]	διασώζεται. Κομισθεῖσαν δ' αὐτὴν ὁ	βασιλεὺς	ἀνακτησάμενος, κεκάρωτο γὰρ ἀπὸ τοῦ
[1, 4]	Ἄραβας ᾔει. Τῶν δὲ ὁ	βασιλεὺς	ἀναχωρῶν εἰς τὰ χρησιμώτερα τῆς
[1, 22]	δι' ἣν Λυσανίας τε ὁ	βασιλεὺς	ἀνῄρητο καὶ Μάλχος ὁ Ἄραψ·
[1, 32]	ἡμέραν χωρίζεται. Δεσμεῖ δὲ ὁ	βασιλεὺς	Ἀντίπατρον καὶ πρὸς Καίσαρα τοὺς
[1, 17]	τῆς συγκλήτου δόγμασιν, δι' ὧν	βασιλεὺς	ἀπεδέδεικτο, Σόσσιος δὲ Ἀντωνίῳ τῷ
[1, 24]	καὶ αὐτὸν δὲ Φερώραν ὁ	βασιλεὺς	ἀπέλυσεν τῶν ἐγκλημάτων. (Μετέβαινεν δὲ
[1, 8]	υἱεῖς γίνονται, Φασάηλος καὶ ὁ	βασιλεὺς	αὖθις Ἡρώδης, πρὸς οἷς Ἰώσηπος
[1, 14]	εὑρίσκει φιλίαν οὖσαν. Ὁ γοῦν	βασιλεὺς	αὐτῶν Μάλχος προπέμψας ἐκ τῆς
[1, 20]	εἶπεν· ἐγώ, Καῖσαρ, ὑπὸ Ἀντωνίου	βασιλεὺς	γενόμενος ἐν πᾶσιν ὁμολογῶ γεγονέναι
[1, 23]	αὐτὸς ἦν ἤδη διάδοχος· ὡς	βασιλεὺς	γοῦν ἐπέμφθη καὶ πρὸς Καίσαρα
[1, 33]	τετράρχης δ' ὡς προείπαμεν, Ἀντίπας,	βασιλεὺς	δ' Ἀρχέλαος ἀπεδείκνυτο. Τούτῳ δὲ
[1, 30]	παντάπασιν ἔχουσαν τοῦ φαρμάκου βραχύ.	Βασιλεὺς	δ' ἐπὶ τὴν μητέρα τὴν
[1, 31]	Καίσαρος μετὰ τιμῆς ἀπολυθείη. (Ὁ	βασιλεὺς	δὲ εἰς χεῖρας λαβεῖν σπεύδων
[1, 18]	ἄξιος τῆς ἀγεννείας πέλεκυς ἐκδέχεται.	(βασιλεὺς	δὲ Ἡρώδης διακρίνας τὸ κατὰ
[1, 30]	τοῦτ' ἀπέδειξαν αὐτῆς οἱ ἀδελφοί.	Βασιλεὺς	δὲ τῆς μητρῴας τόλμης καὶ
[1, 33]	τὴν τελευτήν. (Ἐπὶ τούτοις ὁ	βασιλεὺς	δι' ὑπερβολὴν ὀργῆς κρείττων τῆς
[1, 26]	πρώτοις γίνεται· καὶ γὰρ ὁ	βασιλεὺς	διὰ τὴν πατρίδα καὶ πάντες
[1, 17]	αὐτῷ τρίτον ἔτος ἐξ οὗ	βασιλεὺς	ἐν Ῥώμῃ ἀπεδέδεικτο, πρὸ τοῦ
[1, 33]	τοὺς δεσμώτας, οὓς κτείνειν ὁ	βασιλεὺς	ἐνετείλατο, μεταπεισθῆναι τὸν βασιλέα λέγουσα
[1, 24]	ἀνήρ, ᾧ συνῴκισεν αὐτὴν ὁ	βασιλεὺς	ἐπὶ μοιχείᾳ τοῦ προτέρου διαφθαρέντος.
[1, 24]	ὑπὸ τῆς ἀνάγκης ἐσχεδιασμένοις ὁ	βασιλεὺς	ἐπίστευσεν ἡδέως, παραμυθίαν λαμβάνων τοῦ
[1, 33]	οὗ δὲ ὑπὸ Ῥωμαίων ἀπεδείχθη	βασιλεὺς	ἑπτὰ καὶ τριάκοντα, καὶ κατὰ
[1, 10]	ἀνῄρηκεν Ἡρώδης· ὅν, εἰ μὴ	βασιλεύς	ἐστιν ἀλλ' ἔτι ἰδιώτης, δεῖν
[1, 27]	ὠνόμαζεν τοὺς ἀγανακτοῦντας. Ὁ δὲ	βασιλεὺς	εὐθέως ἐκείνους τε καὶ αὐτὸν
[1, 28]	τοὺς γάμους. (Χαλεπῶς δ' ὁ	βασιλεὺς	ἠγανάκτησεν καταμαθὼν αὐτοῦ τὸ πρὸς
[1, 29]	δεῖ φυλάττεσθαι. Πείθεται δ' ὁ	βασιλεύς·	καὶ γὰρ τέθραπτο μὲν ὁ
[1, 21]	τοῖς ἑξῆς δηλώσομεν. (Ὁ δὲ	βασιλεὺς	καὶ ἐν Ἱεριχοῖ μεταξὺ Κύπρου
[1, 19]	ἐπιλειπόντων. Ὑπερηφάνει δὲ πρεσβευομένους ὁ	βασιλεὺς	καὶ λύτρα διδόντων πεντακόσια τάλαντα
[1, 33]	ὀργὴν ἀφιέναι. Πείθεται μόλις ὁ	βασιλεύς,	καὶ τοὺς μὲν καθιμήσαντας ἑαυτοὺς
[1, 15]	Ἱεριχοῦντος μὲν οὖν φρουρὰν ὁ	βασιλεὺς	καταλιπὼν ὑπέστρεψεν καὶ χειμεριοῦσαν τὴν
[1, 26]	καλῶς ἐπὶ τοῖς πρώτοις ὁ	βασιλεὺς	κατεσταλμένος εἰς ἀνήκεστον ὀργὴν ἐξαγριοῦται.
[1, 30]	μητέρα. Ταύτης τῆς ἀρχῆς ὁ	βασιλεὺς	λαβόμενος ἐπεξῄει πρόσω τὴν ἀλήθειαν.
[1, 29]	τε διαθήκην κομίζειν, ἐν ᾗ	βασιλεὺς	μὲν Ἀντίπατρος ἐγέγραπτο, Ἀντιπάτρου δὲ
[1, 30]	παραθέσθαι τὸ φάρμακον. Ταύτην ὁ	βασιλεὺς	μεταπεμψάμενος αὐτίκα τὸ ληφθὲν ἐκέλευσεν
[1, 20]	σχῆμα ἰδιώτης, τὸ δὲ φρόνημα	βασιλεύς·	μηδὲν γοῦν τῆς ἀληθείας ὑποστειλάμενος
[1, 20]	Ἡρώδου συμμένοντος. Ὅ γε μὴν	βασιλεὺς	ὁμόσε χωρῆσαι τῷ κινδύνῳ διέγνω,
[1, 10]	κατ' αὐτοῦ· πιστεύων δ' ὁ	βασιλεὺς	οὐκ εἶχεν ὅ τι χρὴ
[1, 24]	ἔμελλεν, βραχέα μὲν ἠπείλησεν ὡς	βασιλεύς,	τὰ πολλὰ δὲ ἐνουθέτησεν ὡς
[1, 32]	καὶ τὸ ἐμὸν γῆρας ἐβαρύνθη	βασιλεύς	τε οὐχ ὑπέμεινεν εἰ μὴ
[1, 3]	Τῆς δὲ βοῆς ἀκούσας ὁ	βασιλεὺς	τὴν αἰτίαν ἐπυνθάνετο καὶ μηδενὸς
[1, 21]	ἐξαγριοῦν τὴν θάλασσαν. Ἀλλ' ὁ	βασιλεὺς	τοῖς ἀναλώμασιν καὶ τῇ φιλοτιμίᾳ
[1, 8]	δὴ τὴν πρώτην ἑσπέραν ὁ	βασιλεὺς	τοῖς ἐρειπίοις ἐναυλισάμενος ἐν ἐλπίσι
[1, 18]	τὸν ναὸν ἁγίων. Ὁ δὲ	βασιλεὺς	τοὺς μὲν παρακαλῶν τοῖς δ'
[1, 23]	δ' ἀπὸ Ῥώμης ὑπέστρεφεν ὁ	βασιλεύς,	τῶν μὲν ἐγκλημάτων ἀφιέναι τοὺς
[1, 33]	ἔργον εἶναι· κατεσκευάκει δ' ὁ	βασιλεὺς	ὑπὲρ τὴν μεγάλην πύλην ἀετὸν
[1, 24]	τοι πρὸς τοσοῦτον δέος ὁ	βασιλεὺς	ὑπὸ τῆς τερατείας αὐτοῦ καὶ
[1, 30]	ἦν γνώριμον. (Πληγεὶς οὖν ὁ	βασιλεὺς	ὑποψίαις πλείοσιν θεραπαίνας τε καί
[1, 1]	Ἰουδαίαν ἐμβαλεῖν. Πείθεται δ' ὁ	βασιλεὺς	ὡρμημένος πάλαι, καὶ μετὰ πλείστης
[1, 27]	Σιδωνίων ἐφρουροῦντο. (Καταστὰς δ' ὁ	βασιλεὺς	ὡς πρὸς παρόντας διετείνετο κατηγόρει
[1, 33]	λόγοις διεφημίσθη καὶ θνήσκειν ὁ	βασιλεύς,	ὥστε θαρραλεώτερον ἥπτοντο τῆς ἐπιχειρήσεως
[1, 0]	Ἰώσηπος Ματθίου παῖς ἐξ Ἱεροσολύμων	ἱερεύς,	αὐτός τε Ῥωμαίους πολεμήσας τὰ
[1, 2]	ταῖς ἐπιβολαῖς καὶ νικήσας λαμπρῶς	ἀρχιερεὺς	ἀποδείκνυται καὶ τῆς Μακεδόνων ἐπικρατείας
[1, 1]	καὶ μῆνας ἕξ. Ὁ δ'	ἀρχιερεὺς	Ὀνίας πρὸς Πτολεμαῖον διαφυγὼν καὶ
[1, 26]	μὲν ἔλεγεν τέχνασμα εἶναι Διοφάντου·	γραμματεὺς	δ' ἦν ὁ Διόφαντος τοῦ
[1, 28]	διέλυσεν τὸ συνέδριον. Ἐπαχνώθη δ'	εὐθὺς	Ἀντίπατρος καὶ δῆλος ἦν ἅπασιν
[1, 33]	προτέρας διαθήκας φυλάττειν. (Βοὴ δ'	εὐθὺς	ἐγένετο τῶν Ἀρχελάῳ συνηδομένων, καὶ
[1, 4]	τὴν πρὸς τὸν κωλύσαντα ἄμυναν	εὐθὺς	ἐπὶ τοὺς Ἄραβας ᾔει. Τῶν
[1, 18]	τῆς λείας ἁπάσης ὁ Πάρθος	εὐθὺς	ἐχαρίσθη. ~(Τοῦ δ' Ἀκτιακοῦ πολέμου
[1, 3]	μάντιν διετάραξεν. (Ἀριστοβούλῳ γε μὴν	εὐθὺς	ἡ περὶ τοῦ μύσους μεταμέλεια
[1, 3]	τοῦ κτείναντος ἐπέχεεν. Ἤρθη δ'	εὐθὺς	οἰμωγὴ τῶν θεασαμένων ὥσπερ ἐπίτηδες
[1, 18]	ψυχρᾶς ἐλπίδος ἄξιος τῆς ἀγεννείας	πέλεκυς	ἐκδέχεται. (βασιλεὺς δὲ Ἡρώδης διακρίνας
[1, 19]	(Διὸ μέχρι μὲν ἀντεῖχον οὐ	πολὺς	ἦν αὐτῶν φόνος, ὡς δ'
[1, 17]	ἅπαντας διώκει. Φόνος δ' ἦν	πολύς,	τῶν μὲν εἰς τὴν κώμην
[1, 32]	δὲ τὴν ἀναίρεσιν τῶν ἀδελφῶν,	ἀποδεικνὺς	ταῖς ἐκείνου διαβολαῖς ἀπολωλότας. Ἐπιβουλεύειν
[1, 23]	θεραπευόμενον, ὅσον ὀδυνήσει τὸν ἀτιμούμενον.	Οὕς	γε μὴν ἑκάστῳ συνεῖναι δεήσει
[1, 9]	Λιβάνου Πτολεμαῖον καὶ Ἰάμβλιχον, δι'	οὓς	αἱ ταύτῃ πόλεις ἑτοίμως συνεφήψαντο
[1, 12]	ἄρχοντα τῶν Τυρίων κολάζειν προστάξας	οὓς	ἂν λάβῃ, συγκατασκευάζειν δὲ τὴν
[1, 7]	οὓς μὲν τῷ ναῷ προσφεύγοντας,	οὓς	δὲ ἀμυνομένους πρὸς ὀλίγον. (Ἔνθα
[1, 31]	ὀνόματος τῶν ἐπὶ Ῥώμης φίλων,	οὓς	δὲ ἔπειθεν γράψαι διαφθείρας χρήμασιν,
[1, 23]	τῆς βασιλείας ἀρκεῖ καὶ πλείοσιν.	Οὓς	δὲ Καῖσαρ μὲν ἥνωσεν, καθίστησιν
[1, 15]	οὓς δὲ τὸ αὐτοῦ κλέος,	οὓς	δὲ τῆς ἐξ ἀμφοῖν εὐεργεσίας
[1, 15]	οὓς μὲν πατρῴα φιλία προσῆγεν,	οὓς	δὲ τὸ αὐτοῦ κλέος, οὓς
[1, 15]	Ἀντίγονον συλλαμβανόντων Βεντιδίου καὶ Σίλωνος,	οὓς	Δέλλιος ὑπ' Ἀντωνίου πεμφθεὶς Ἡρώδην
[1, 5]	ἐνδιδούσης δ' ὑπὸ δεισιδαιμονίας ἀνῄρουν	οὓς	ἐθέλοιεν αὐτοί. Προσφεύγουσι δὲ Ἀριστοβούλῳ
[1, 5]	ἐγίνοντο διώκειν τε καὶ κατάγειν	οὓς	ἐθέλοιεν, λύειν τε καὶ δεσμεῖν.
[1, 16]	τοῖς ἡγεμόσιν πολυπλασίονα διέπεμψεν εἰς	οὓς	ἐχειμέριζον σταθμούς. Φερώρᾳ δὲ τῷ
[1, 12]	ὁ κηδεστὴς Πτολεμαῖος Ἀντιγόνῳ. (Πρὸς	οὓς	Ἡρώδης ἀντιπαραταξάμενος ἐπὶ τῶν ἐμβολῶν
[1, 12]	πρέσβεων πεντεκαίδεκα μὲν συλλαβὼν εἵργνυσιν,	οὓς	καὶ ἀνελεῖν ὥρμησεν, τοὺς δὲ
[1, 12]	ἔσωσεν μὲν πάντας, ἦσαν δ'	οὓς	καὶ δωρησάμενος ἀπέπεμψεν εὔνοιαν ἑαυτῷ
[1, 20]	σὺν ἅπασιν τοῖς φίλοις· μεθ'	οὓς	καὶ τῇ λοιπῇ στρατιᾷ πρὸς
[1, 18]	τοῖς δ' ἀπειλούμενος ἔστιν δ'	οὓς	καὶ τοῖς ὅπλοις ἀνέστειλεν, ἥττης
[1, 33]	ἡ Σαλώμη διαφῆκεν τοὺς δεσμώτας,	οὓς	κτείνειν ὁ βασιλεὺς ἐνετείλατο, μεταπεισθῆναι
[1, 15]	οἰκείους ἠπείγετο. Καὶ τῶν ἐπιχωρίων	οὓς	μὲν πατρῴα φιλία προσῆγεν, οὓς
[1, 7]	περισχόντες πανταχοῦ τὸ ἱερὸν ἔκτεινον	οὓς	μὲν τῷ ναῷ προσφεύγοντας, οὓς
[1, 32]	τὸ τῶν ἀδελφῶν τέλος ἠγνόουν,	οὓς	ὁ θεὸς οὕτως μετῆλθε τῆς
[1, 27]	Σαλώμη τε καὶ Φερώρας, μεθ'	οὓς	οἱ πάσης Συρίας ἄριστοι πλὴν
[1, 24]	ἀπεῖπεν τὸ βασίλειον, καὶ πρὸς	οὓς	οὐκ εἶχεν χειρὸς ἐξουσίαν τῷ
[1, 21]	ἐξέδρας τε καὶ στοὰς καὶ	ναοὺς	καὶ ἀγορὰς Βηρυτῷ κατασκευάσας καὶ
[1, 2]	αὐτῆς ὕβριν ἐπικλασθέντα φείσασθαι τοῦ	δυσσεβοῦς,	ὡς αὐτῇ γε κρείττονα τὸν
[1, 25]	τῶν τοιούτων ἐξαπατᾶσθαι μὲν οὐκ	ἐφήβους	μόνον ἀλλὰ καὶ γέροντας, οἴκους
[1, 14]	μήτε τοὺς κατὰ τὴν Ἰταλίαν	θορύβους	ἐπὶ Ῥώμης ἔπλει. (Κινδυνεύσας δὲ
[1, 10]	καὶ τοὺς ἀνὰ τὴν χώραν	θορύβους	ἐπιὼν κατέστελλεν, ἀπειλητὴς ἅμα καὶ
[1, 29]	τὴν αὐλήν, ὃ νεωτέρους ἐκίνησεν	θορύβους·	ἡ γὰρ Φερώρα γυνὴ μετὰ
[1, 21]	οὕτως ἤδη τὸ ὑπερέχον τοῦ	πελάγους	τεῖχος ἐπὶ διακοσίους πόδας ηὐρύνετο·
[1, 30]	ῥίπτει δ' ἑαυτὴν ἀπὸ τοῦ	τέγους	τόν τε ἔλεγχον καὶ τὴν
[1, 33]	καθιμήσαντες σφᾶς αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ	τέγους	τὸν χρυσοῦν ἀετὸν ἐξέκοπτον πελέκεσιν.
[1, 1]	μάχῃ νικᾷ τε τοὺς Ἀντιόχου	στρατηγοὺς	καὶ τῆς Ἰουδαίας ἐξελαύνει. Παρελθὼν
[1, 15]	χώραν εἴργειν καὶ λοχᾶν τοὺς	σιτηγοὺς	κελεύων. Οἱ δ' ὑπήκουον, καὶ
[1, 15]	καὶ μισθοφόρους μιγάδας πρὸς οἷς	ὀλίγους	τῶν ἱππέων, ἐπὶ τὴν Ἱεριχοῦντα
[1, 0]	τοὺς δ' ἐπὶ τοῖς πράγμασι	λόγους	ἀνατίθημι τῇ διαθέσει καὶ τοῖς
[1, 23]	καθαροῦ τοῦ συνειδότος ἡ περὶ	λόγους	ἰσχύς· ἦν γὰρ δὴ δεινότατος
[1, 1]	ὑπερβολὴν καὶ κατ' ἄνδρα τοὺς	ἀξιολόγους	αἰκιζόμενος καὶ κοινῇ καθ' ἡμέραν
[1, 24]	Ἀλέξανδρον, ἐπειδὰν παραλάβωσιν τὴν βασιλείαν,	ἱστουργοὺς	ἅμα ταῖς δούλαις ποιήσειν, αὐτοὺς
[1, 17]	τρία μὲν ἐγείρειν χώματα καὶ	πύργους	ἐποικοδομεῖν αὐτοῖς κελεύει, καταλιπὼν δὲ
[1, 4]	τεῖχος ἤγειρεν ὑψηλὸν καὶ ξυλίνους	πύργους	ἐτεκτήνατο τὰς εὐμαρεῖς ἐμβολὰς ἀποφράττων.
[1, 4]	Ἀντίοχον ἴσχυσεν· ἐμπρήσας γὰρ τοὺς	πύργους	καὶ τὴν τάφρον χώσας διήλαυνε
[1, 7]	Ἤδη δὲ ἀναπεπληρωμένης τῆς φάραγγος	πύργους	ὑψηλοὺς ἐπιστήσας τῷ χώματι καὶ
[1, 13]	τὴν ἐπιβουλὴν καλύπτοντι· δῶρα γοῦν	δοὺς	αὐτοῖς ἔπειτα ἀναχωροῦντας ἐλόχα. Τοῖς
[1, 22]	εὔνους, παρατίθεται τὴν γυναῖκα, κρύφα	δοὺς	ἐντολὰς ἀναιρεῖν αὐτήν, εἰ κἀκεῖνον
[1, 13]	χρείας διαφῆκεν ἀνὰ τὴν Ἰδουμαίαν	δοὺς	ἐφόδια, μετὰ δὲ τῶν ἀναγκαιοτάτων
[1, 29]	καὶ καθ' Ἡρώδου. Πλείονα δὲ	δοὺς	Ἡρώδης ἀφίστησίν τε ἀπὸ Συλλαίου
[1, 22]	τούτου καίπερ ὄντος παιδὸς ἐφείσατο,	δοὺς	μὲν αὐτῷ τὴν ἀρχιερωσύνην ἑπτακαιδεκαέτει,
[1, 23]	προπέμπει δὲ μέχρι Ζεφυρίου δῶρα	δοὺς	μέχρι τριάκοντα ταλάντων. (Ὡς δ'
[1, 31]	γράφουσιν κατὰ τῶν ἀδελφῶν πλεῖστα	δοὺς	χρήματα συμφύρειν ἐπειρᾶτο τὸν ἔλεγχον,
[1, 29]	θεραπείαν τε λαμπρὰν καὶ πλεῖστα	δοὺς	χρήματα τήν τε διαθήκην κομίζειν,
[1, 21]	αὐλῶνα πρὸς βορέαν Φασαηλίδα ὠνόμασεν.	(Παραδοὺς	δ' αἰῶνι τούς τε οἰκείους
[1, 9]	μὲν τῶν δεσμῶν τὸν Ἀριστόβουλον,	παραδοὺς	δ' αὐτῷ δύο τάγματα κατὰ
[1, 7]	κατέταξεν εἰς τὴν Συριακὴν ἐπαρχίαν.	Παραδοὺς	δὲ ταύτην τε καὶ τὴν
[1, 8]	καταγαγὼν καὶ τὴν τοῦ ἱεροῦ	παραδοὺς	κηδεμονίαν αὐτῷ καθίστατο τὴν ἄλλην
[1, 13]	βασιλικῶν ὁμωνύμῳ μοῖραν τῆς ἵππου	παραδοὺς	προεμβαλεῖν ἐκέλευσεν εἰς τὴν Ἰουδαίαν
[1, 2]	ἐν Δώροις πρὸ τῆς ἐπὶ	Μήδους	στρατείας ἐπολιόρκει. Ἀλλ' οὐκ ἐξεδυσώπησεν
[1, 2]	(Αὖθίς γε μὴν Ἀντίοχος ἐπὶ	Μήδους	στρατεύσας καιρὸν ἀμύνης αὐτῷ παρεῖχεν·
[1, 0]	διαθέσει καὶ τοῖς ἐμαυτοῦ πάθεσι	διδοὺς	ἐπολοφύρεσθαι ταῖς τῆς πατρίδος συμφοραῖς.
[1, 28]	ἀπ' αὐτοῦ δωρεῶν. Ἐμισεῖτο δὲ	διδοὺς	πλεῖον, ὡς ἂν οὐκ ἐκ
[1, 24]	οὐ πολὺ τὴν ὀργὴν ἀνίει	διδοὺς	συγγνώμην τῇ νόσῳ. (Διεβάλλετο δὲ
[1, 0]	ἅλωσιν τῆς πόλεως ὑπερτιθέμενος καὶ	διδοὺς	τῇ πολιορκίᾳ χρόνον εἰς μετάνοιαν
[1, 24]	καὶ φιλεῖν τοὺς ἀδελφοὺς παρεκάλει	διδοὺς	τῶν προημαρτημένων ἄφεσιν, εἰ πρὸς
[1, 3]	καὶ τὸν ἀδελφὸν ἀγαπῶν καὶ	διδοὺς	φθόνῳ τὰ πολλὰ τῶν λογοποιουμένων.
[1, 8]	δεόμενος καὶ τὰ συλληφθέντα φρούρια	παραδιδοὺς	Ὑρκάνειον καὶ Μαχαιροῦντα· αὖθις δὲ
[1, 4]	Διὸ δὴ στρατείαις ἀκαίροις ἑαυτὸν	ἐπιδιδοὺς	καὶ βιαζόμενος παρὰ δύναμιν τὸ
[1, 28]	καὶ θυγάτηρ Ὀλυμπιάς, ἣν ὁ	ἀδελφιδοῦς	αὐτοῦ Ἰώσηπος εἶχεν, ἐκ δὲ
[1, 16]	παρακαλῶν. Ὁ δὲ πρὸς οὐδὲν	ἐνδοὺς	τῶν λεγομένων ἀλλὰ καὶ προσονειδίσας
[1, 17]	ἐσωρεύθη νεκρῶν πλῆθος, ὥστε τὰς	ὁδοὺς	ἀποφραγῆναι τοῖς κρατοῦσιν. Ταύτην τὴν
[1, 24]	περιεσκεμμένως δραματουργῶν τὰς πρὸς Ἡρώδην	ὁδοὺς	ταῖς διαβολαῖς ἐποιεῖτο τεχνικωτάτας, αὐτὸς
[1, 16]	ἦν οὐδαμόθεν προσιτά, πλαγίας δὲ	ἀνόδους	μόνον ἔχοντα στενοτάτας. Ἡ δὲ
[1, 30]	ἐδήλου καὶ τὰς λαθραίας αὐτῶν	συνόδους,	ὅτι τε Φερώρας καὶ Ἀντίπατρος
[1, 8]	πᾶν τὸ ἔθνος εἰς πέντε	συνόδους,	τὸ μὲν Ἱεροσολύμοις προστάξας, τὸ
[1, 17]	ὄντα τρέμοντες, ἐπὶ δὲ τὰς	ἐξόδους	ἐχώρουν. Τῶν μὲν οὖν ἄλλων
[1, 29]	Καίσαρος εἰσέπραττεν. Ὁ δὲ μηδὲν	ἀποδοὺς	ἔτι καὶ κατηγόρει Φαβάτου παρὰ
[1, 7]	Καισάρειαν. Ἃς πάσας τοῖς γνησίοις	ἀποδοὺς	πολίταις κατέταξεν εἰς τὴν Συριακὴν
[1, 24]	ἐκοινώνει τῆς βασιλείας πλὴν διαδήματος,	προσόδους	δὲ ἰδίας εἶχεν ἑκατὸν τάλαντα,
[1, 21]	ἐπετησίοις τε καὶ διηνεκέσιν ἐδωρήσατο	προσόδους	κατατάξας, ὥσπερ Κῴοις, ἵνα μηδέποτε
[1, 6]	Μέσος δ' ἦν ἐλπίδος καὶ	δέους,	καὶ κατῄει μὲν ὡς δυσωπήσων
[1, 10]	δυνάμει φοβερὸς ἦν. Εἰς ἔσχατον	δέους	κατέπεσεν Ὑρκανός, ὅσον οὔπω προσδοκῶν
[1, 11]	φρονῶν Ὑρκανὸς οὕτως εἴθ' ὑπὸ	δέους	ὁμόσε τῇ πράξει χωρῶν εἶπεν,
[1, 20]	περὶ Ἄκτιον νενικηκότος. Παρεῖχεν μέντοι	δέους	πλέον ἢ ἔπασχεν· οὔπω γὰρ
[1, 32]	γὰρ προτέρους βασιλείας τε ἔτι	νέους	ἀξιώσας καὶ πρὸς τοῖς ἐν
[1, 23]	εἰς τρυφὴν ἐκδιαιτώμενος, ἣ καὶ	νέους	ἐπιτέμνεται· τὸ δὲ θεῖον οὕτως
[1, 21]	εὖρος δέκα, τινὲς δὲ καὶ	μείζους.	Ἐπεὶ δὲ ἀνεπληρώθη τὸ ὕφαλον,
[1, 18]	Ἀντώνιος τὸ κτεῖναι μὲν ἄνδρας	ἀγαθοὺς	καὶ βασιλεῖς τηλικούτους ἀνόσιον ἡγήσατο,
[1, 6]	τῶν τέκνων. Ἀμέλει πρὶν ἀνηκέστου	πάθους	διελύθησαν, ὥστε βασιλεύειν μὲν Ἀριστόβουλον,
[1, 29]	ἐθεράπευεν. Οὐ μὴν ὑπερίσχυσεν τοῦ	πάθους·	μετὰ γὰρ ἡμέρας ὀλίγας ἀποθνήσκει
[1, 2]	κρείττων ἦν, (ἡττᾶτο δὲ δικαίου	πάθους·	ὁ γὰρ Πτολεμαῖος ὁπότε καταπονοῖτο,
[1, 2]	καὶ σπαραττομένην, ἐθηλύνετο καὶ τοῦ	πάθους	ὅλος ἦν. Τριβομένης δὲ διὰ
[1, 32]	περιαλγὴς δ' ἦν ὑπὸ τοῦ	πάθους	ὡς παρ' ὀλίγον καὶ τὴν
[1, 22]	τε περὶ τοῦ πρὸς αὐτὴν	συμπαθοῦς	ἐν ταῖς ὁμιλίαις ἐπομνύμενον, ὡς
[1, 7]	νεωκόροις προσέταξεν καὶ τὰς ἐξ	ἔθους	ἐπιτελεῖν θυσίας. Αὖθις δ' ἀποδείξας
[1, 30]	καὶ τελευτήσας πρὶν ἄρξασθαι βασιλείας	ἀληθοῦς.	Εἰ δὲ καί ποτε ἐκεῖνος
[1, 33]	εἰς ἐκκλησίαν μετὰ τοῦ λοιποῦ	πλήθους	ἐν τῷ κατὰ Ἱεριχοῦντα ἀμφιθεάτρῳ.
[1, 19]	κατάπληξις εἶχε καὶ πρὸ τοῦ	πλήθους	ὁ στρατηγὸς Ἔλθεμος αὖος ἦν
[1, 33]	στῖφος οἱ στρατιῶται μετὰ τοῦ	πλήθους	προσιόντες ὑπισχνοῦντο μὲν τὴν ἑαυτῶν
[1, 13]	πάντα καὶ ἡ πόλις ὅλη	πλήθους	τῶν ἀπὸ τῆς χώρας ἀναπίμπλαται
[1, 21]	εἰρήκαμεν τῷ λιμένι μέγεθος καθίει	λίθους	ἐπ' ὀργυιὰς εἴκοσιν εἰς τὸ
[1, 14]	τἀδελφοῦ τελευτὴν ἀπαγγέλλεται. Προσλαβὼν δὲ	πένθους	ὅσον ἀπεθήκατο φροντίδων ᾔει προσωτέρω.
[1, 17]	πάθει, τὸ πλεῖον δὲ τοῦ	πένθους	ὑπερθέμενος ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς ἠπείγετο
[1, 15]	Ῥωμαίων στρατηγὸς πεμφθεὶς ἐκ Συρίας	Πάρθους	ἀνείργειν μετ' ἐκείνους εἰς Ἰουδαίαν
[1, 24]	δὲ τὴν ἐρωμένην ἁρπασάμενος εἰς	Πάρθους	ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο, συμμέτοχοι δὲ τοῦ
[1, 8]	ὧν οὐ νῦν καιρὸς λέγειν.	(Πάρθους	δὲ μετὰ τὸν Κράσσον ἐπιδιαβαίνειν
[1, 8]	ἀναγκάσας ἐπὶ τὸν Εὐφράτην ὑπέστρεψεν	Πάρθους	διαβαίνειν ἀνείρξων, περὶ ὧν ἐν
[1, 15]	ἀπαναστήσας. Ἀντίγονος δὲ πάλιν ἐλπίζων	Πάρθους	ἐπαμυνεῖν καὶ Σίλωνα τέως ἐθεράπευεν,
[1, 0]	τηλικούτοις πράγμασι τὴν ἀλήθειαν, καὶ	Πάρθους	μὲν καὶ Βαβυλωνίους Ἀράβων τε
[1, 16]	Βεντίδιος δὲ ἐπὶ τὸν πρὸς	Πάρθους	πόλεμον Σίλωνά τε καὶ Ἡρώδην
[1, 8]	Συρίαν. Οὗτος εἰς τὴν ἐπὶ	Πάρθους	στρατείαν τόν τε ἄλλον τοῦ
[1, 15]	ἐν ταῖς πόλεσιν τὰς διὰ	Πάρθους	ταραχὰς καθιστάμενος, Σίλων δὲ ἐν
[1, 8]	ἐρυμάτων ὡμολογηκέναι. (Γαβινίῳ δ' ἐπὶ	Πάρθους	ὡρμημένῳ στρατεύειν γίνεται Πτολεμαῖος ἐμπόδιον·
[1, 31]	ταῦτα δαπάνης τοὺς εἰς ἐκεῖνα	μισθοὺς	ἐγκαταγράψῃ· διακόσια γοῦν ἀναλώματος ἀνήνεγκεν
[1, 18]	ἐκ τῶν ἰδίων χρημάτων τοὺς	μισθοὺς	ἑκάστοις. Οὕτως τε τὴν λοιπὴν
[1, 29]	ὅτι τε Φαρισαίοις μὲν χορηγήσειεν	μισθοὺς	κατ' αὐτοῦ καὶ τὸν ἀδελφὸν
[1, 31]	κομίζων δ' ἧκεν ἄλλο δηλητήριον	ἰοὺς	ἀσπίδων καὶ χυλοὺς ἑτέρων ἑρπετῶν,
[1, 2]	μετὰ ἑκατὸν καὶ ἑβδομήκοντα ἔτη	Ἰουδαίους	ἀπαλλάττει. (Θνήσκει δὲ καὶ αὐτὸς
[1, 7]	τε ἄλλα τῆς καρτερίας τοὺς	Ἰουδαίους	ἀπεθαύμαζεν καὶ μάλιστα τοῦ μηδὲν
[1, 1]	βασιλείας αὐτοῦ καὶ τῆς πρὸς	Ἰουδαίους	ἀπεχθείας ὁ υἱὸς Ἀντίοχος γίνεται.
[1, 10]	τοσοῦτον δι' ἀπορίαν, ἀλλ' ἵνα	Ἰουδαίους	διαστασιάσῃ παρελθὼν καὶ χρήσηται κατὰ
[1, 19]	Συρίας ἄπειροι τὸ πλῆθος τοὺς	Ἰουδαίους	ἔμενον. Ἔνθα μετὰ τῆς δυνάμεως
[1, 5]	ταύτῃ μάλιστ' ἂν ὑπακοῦσαι τοὺς	Ἰουδαίους,	ἐπειδὴ τῆς ὠμότητος αὐτοῦ μακρὰν
[1, 13]	δὲ κατὰ τὴν φυγὴν Πάρθων	Ἰουδαίους	ἐπείρασεν, ἐνοχλήσαντας μὲν διηνεκῶς, ἀπὸ
[1, 8]	διαφυγών. Περιποιησάμενος δὲ αὐτὴν ἐπὶ	Ἰουδαίους	ἠπείγετο, καὶ Ταριχέας μὲν ἑλὼν
[1, 18]	δὲ ἐκτείνουσα τὴν πλεονεξίαν ἐπὶ	Ἰουδαίους	καὶ Ἄραβας ὑπειργάζετο τοὺς ἑκατέρων
[1, 1]	παρὰ τὴν πολιορκίαν ἔπαθεν ἠνάγκαζεν	Ἰουδαίους	καταλύσαντας τὰ πάτρια βρέφη τε
[1, 0]	Ῥωμαίους ἢ μίσει τῷ πρὸς	Ἰουδαίους	καταψεύδονται τῶν πραγμάτων, περιέχει δὲ
[1, 4]	Ἀλέξανδρος δὲ τοὺς ἅμα Δημητρίῳ	Ἰουδαίους	μεταπείσειν ἐλπίσας. Ὡς δ' οὔτε
[1, 8]	τὸν Γαβινίου χωρισμὸν κινηθείσης καὶ	Ἰουδαίους	πάλιν ἀπέστησεν Ἀλέξανδρος ὁ Ἀριστοβούλου,
[1, 33]	ἄνδρα ταύτης Ἀλεξᾶν οἶδα, ἔφη,	Ἰουδαίους	τὸν ἐμὸν ἑορτάσοντας θάνατον, δύναμαι
[1, 8]	Ἀντίπατρος προσῆγεν, καὶ τοὺς ταύτῃ	Ἰουδαίους	φρουροῦντας τὰς κατὰ τὸ Πηλούσιον
[1, 8]	πάντας τοὺς κατὰ τὴν χώραν	Ῥωμαίους	ἀνελεῖν. Πρὸς ὃ Γαβίνιος δείσας,
[1, 0]	Βούλονται μὲν γὰρ μεγάλους τοὺς	Ῥωμαίους	ἀποδεικνύειν, καταβάλλουσιν δὲ ἀεὶ τὰ
[1, 10]	καὶ Ὑρκανὸν ἀντὶ βασιλέως τύραννον,	Ῥωμαίους	γε μὴν καὶ Καίσαρα πολεμίους
[1, 0]	Εὐφράτην ὁμόφυλον συνεπαρθήσεσθαι σφίσιν ἤλπισαν,	Ῥωμαίους	δὲ οἵ τε γείτονες Γαλάται
[1, 9]	κατηγορίας πρὸ τοῦ βήματος ὧν	Ῥωμαίους	ἔβλαψεν. Τοὺς δ' ἀδελφοὺς αὐτοῦ
[1, 14]	εὐεργεσίας καὶ τὴν αὐτοῦ πρὸς	Ῥωμαίους	εὔνοιαν διεξῄεσαν, ἀποδεικνύντες ἅμα καὶ
[1, 0]	δὲ ἢ κολακείᾳ τῇ πρὸς	Ῥωμαίους	ἢ μίσει τῷ πρὸς Ἰουδαίους
[1, 6]	Ὑρκανὸν καὶ τοὺς Ἄραβας ἀπειλῶν	Ῥωμαίους	καὶ Πομπήιον, εἰ μὴ λύσειαν
[1, 0]	διαστασιάσαντες εἵλκυσαν εἰς τὰ πράγματα	Ῥωμαίους	καὶ Πομπήιον. Καὶ ὡς Ἡρώδης
[1, 0]	ἐξ Ἱεροσολύμων ἱερεύς, αὐτός τε	Ῥωμαίους	πολεμήσας τὰ πρῶτα καὶ τοῖς
[1, 0]	~(Ἐπειδὴ τὸν Ἰουδαίων πρὸς	Ῥωμαίους	πόλεμον συστάντα μέγιστον οὐ μόνον
[1, 1]	ἐπιχωρίους συγκροτεῖ δυνάμεις, καὶ πρὸς	Ῥωμαίους	πρῶτος ἐποιήσατο φιλίαν, καὶ τὸν
[1, 7]	παρεσκευάζοντο. Τῶν δὲ ἑτέρων δεχομένων	Ῥωμαίους	τῇ πόλει καὶ τὰ βασίλεια
[1, 14]	διὰ Πάρθων λάβοι τὴν ἀρχὴν	Ῥωμαίους	ὑπεριδών. Τῆς δὲ συγκλήτου πρὸς
[1, 2]	ἦγεν ἑαυτὸν καὶ τῇ πρὸς	Ῥωμαίους	φιλίᾳ τὴν ἀρχὴν ἐκρατύνατο πρός
[1, 32]	παρασχεῖν δέ μοι τὰς ἀκοὰς	ἀκεραίους	εἰς τὴν ἀπολογίαν· ἀποδείξω γὰρ
[1, 2]	ἐκριπισθέντες ἡττῶνται. Τὸ λοιπὸν δ'	ἐπιβιοὺς	ἐν εὐδαιμονίᾳ Ἰωάννης καὶ τὰ
[1, 33]	δὲ τὴν ἀναίρεσιν τοῦ παιδὸς	ἐπιβιοὺς	πέντε ἡμέρας τελευτᾷ, βασιλεύσας ἀφ'
[1, 33]	τῶν οἰκετῶν καὶ ἀπελευθέρων ἀρωματοφόροι.	Σταδίους	δ' ἐκομίσθη τὸ σῶμα ἑβδομήκοντα
[1, 21]	πόλιν καλλίστῳ περιβόλῳ τειχισάμενος ἐπὶ	σταδίους	εἴκοσι καὶ καταγαγὼν ἑξακισχιλίους εἰς
[1, 15]	τε σφᾶς χειμεριοῦντας εἰς τοὺς	ἰδίους	τόπους, ἐπειδὴ τὰ περὶ τὴν
[1, 23]	αὐτὸς λογοποιῶν, τὰ δὲ τοὺς	ἐπιτηδείους	φημίζειν καθιείς, μέχρι παντάπασιν τοὺς
[1, 15]	καὶ τὸ ῥύσασθαι πρῶτον τοὺς	οἰκείους	ἐκ τῆς πολιορκίας, γίνεται δ'
[1, 16]	μητέρα καὶ ὅσους ἐκ Μασάδας	οἰκείους	ἐξήγαγεν μεταγαγὼν εἰς Σαμάρειαν καὶ
[1, 15]	πρὸς τὴν Μασάδα ῥυσόμενος τοὺς	οἰκείους	ἠπείγετο. Καὶ τῶν ἐπιχωρίων οὓς
[1, 21]	(Παραδοὺς δ' αἰῶνι τούς τε	οἰκείους	καὶ φίλους οὐδὲ τῆς ἑαυτοῦ
[1, 15]	Ἡρώδης δὲ τοὺς ἐκ Μασάδας	οἰκείους	παραλαβὼν ῥᾳδίως καὶ Ῥῆσαν τὸ
[1, 24]	καὶ παροξύνοντες μὲν ἐνέκειντο πολλοί,	πλείους	δὲ τῶν φίλων παρεδύοντο κατάσκοποι.
[1, 24]	ἐφειμένου τε πατρίως Ἰουδαίοις γαμεῖν	πλείους	καὶ τοῦ βασιλέως ἡδομένου πλείοσιν,
[1, 13]	ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἔθεον γενόμενοί τε	πλείους	μέχρι τῶν βασιλείων προῆλθον. Ὑρκανοῦ
[1, 7]	πάνυ νεκροί, τραυματίαι δ' ἐγένοντο	πλείους.	(Οὐδὲν δὲ οὕτως ἐν ταῖς
[1, 17]	δεύτερος καὶ τρίτος, ἑξῆς δὲ	πλείους.	Οὗτοι καταπεφεύγεσαν μὲν ἐκ τῆς
[1, 18]	ταῖς τιμαῖς καθίστατο, τοὺς δ'	Ἀντιγονείους	ἀνῄρει. Καὶ κατὰ σπάνιν ἤδη
[1, 21]	τί δεῖ λέγειν τὰς εἰς	Λυκίους	ἢ Σαμίους δωρεὰς ἢ τὴν
[1, 7]	Ἀρέθουσαν, ὁμοίως δὲ καὶ τὰς	παραλίους	Γάζαν Ἰόππην Δῶρα καὶ τὴν
[1, 26]	μὴν ὤνησέν γέ τι τοὺς	ἀθλίους·	μόνων γὰρ ἦν τῶν κακῶν
[1, 12]	ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις γίνεται ταραχή·	χιλίους	γοῦν πάλιν ἔπεμψαν πρέσβεις εἰς
[1, 8]	ὡς γενέσθαι μυρίους μὲν ὁπλίτας	χιλίους	δὲ καὶ πεντακοσίους ἱππεῖς, καὶ
[1, 16]	πέμπει συμμάχους Ἡρώδῃ κατ' Ἀντιγόνου	χιλίους	ἱππεῖς καὶ δύο τάγματα. Τούτων
[1, 8]	πίπτουσι μὲν πεντακισχίλιοι, περὶ δὲ	δισχιλίους	ἀνέφυγον εἴς τινα λόφον, οἱ
[1, 17]	καταδραμὼν πέντε μὲν πολίχνας καταστρέφεται,	δισχιλίους	δὲ τῶν ἐν αὐταῖς διαφθείρει
[1, 13]	Μασάδαν. Ἦσαν δὲ ὑπὲρ τοὺς	ἐννακισχιλίους.	Πεισθεὶς Ἡρώδης τοὺς μὲν βαρυτέρους
[1, 17]	στρατιάν. Καὶ τῶν ἐναντίων εἰς	ἑξακισχιλίους	ἀπὸ τῶν ὀρῶν κατατρέχοντες ἀπεπειρῶντο
[1, 8]	συμβαλεῖν καὶ κατὰ τὴν μάχην	ἑξακισχιλίους	ἀποβαλών, ὧν τρισχίλιοι μὲν ἔπεσον
[1, 4]	Κτείνας δὲ τῶν ἐπαναστάντων ὑπὲρ	ἑξακισχιλίους	Ἀραβίας ἥπτετο καὶ ταύτης ἑλὼν
[1, 17]	μὲν τέλη πεζῶν, ἱππεῖς δὲ	ἑξακισχιλίους	δίχα τῶν ἀπὸ Συρίας συμμάχων,
[1, 21]	ἐπὶ σταδίους εἴκοσι καὶ καταγαγὼν	ἑξακισχιλίους	εἰς αὐτὴν οἰκήτορας, γῆν δὲ
[1, 6]	καλούμενον Παπυρῶνα συμβαλὼν αὐτοῖς ὑπὲρ	ἑξακισχιλίους	κτείνει, μεθ' ὧν καὶ τὸν
[1, 19]	ἑκόντες, ὡς πέντε μὲν ἡμέραις	τετρακισχιλίους	δεθῆναι, τῇ δ' ἕκτῃ τὸ
[1, 8]	ἐπήγετο τοὺς ὡπλισμένους ὄντας εἰς	ὀκτακισχιλίους,	ἐν οἷς καὶ Πειθόλαος ἦν
[1, 4]	κατὰ τὴν ἐπιοῦσαν νύκτα φυγεῖν	ὀκτακισχιλίους	ἔξω Ἰουδαίας ὅλης, οἷς ὅρος
[1, 1]	μὲν μυριάδας πέντε, ἱππεῖς δὲ	πεντακισχιλίους,	ἐλέφαντας δὲ ὀγδοήκοντα ἐμβάλλει διὰ
[1, 19]	οἷς συμβαλὼν Ἡρώδης πάλιν εἰς	ἑπτακισχιλίους	κτείνει. Τηλικαύτῃ πληγῇ τὴν Ἀραβίαν
[1, 16]	ἐπὶ Σαμαρείας ὑπέστρεφεν, ὁπλίτας μὲν	τρισχιλίους	ἱππεῖς δ' ἄγων ἑξακοσίους ἐπ'
[1, 9]	αὐτὸς ἧκεν ἄγων Ἰουδαίων εἰς	τρισχιλίους	ὁπλίτας. Παρώρμησεν δὲ καὶ τοὺς
[1, 21]	λέγειν τὰς εἰς Λυκίους ἢ	Σαμίους	δωρεὰς ἢ τὴν δι' ὅλης
[1, 10]	Ῥωμαίους γε μὴν καὶ Καίσαρα	πολεμίους	ἀνθ' ἡγεμόνων καὶ φίλων· οὐ
[1, 17]	γάμον· ἤδη γὰρ ὑπερηφάνει τοὺς	πολεμίους.	(Γήμας δὲ ὑπέστρεψεν ἐπὶ Ἱεροσολύμων
[1, 15]	οἷς οὐδὲν ἢ μικρὰ τοὺς	πολεμίους	ἔβλαπτεν. Ἡρώδης δὲ τοὺς ἐκ
[1, 13]	καὶ τότε πεπυσμένος εἰς τοὺς	πολεμίους	ἐμπεπτωκέναι τὰ μηνύοντα τὴν ἐπιβουλὴν
[1, 7]	πολλοὶ τῶν ἱερέων ξιφήρεις τοὺς	πολεμίους	ἐπιόντας βλέποντες ἀθορύβως ἐπὶ τῆς
[1, 13]	ᾧ γενομένης συμβολῆς ὠσάμενοι τοὺς	πολεμίους	καὶ διώξαντες ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἔθεον
[1, 19]	γὰρ τοσοῦτον ἀποδέω κατεπτηχέναι τοὺς	πολεμίους	μετὰ τὸν σεισμόν, ὥσθ' ὑπολαμβάνειν
[1, 13]	συρρήγνυται, καθ' ἣν τρεψάμενοι τοὺς	πολεμίους	οἱ περὶ Ἡρώδην κατακλείουσιν εἰς
[1, 14]	οἱ δυνατώτατοι. (Ἡρώδης μὲν δὴ	πολεμίους	τοὺς Ἄραβας εὑρὼν δι' ἃ
[1, 17]	τὴν Γαλιλαίαν ἐνέβαλεν τούς τε	πολεμίους	ὑπαντιάσαντας εἰς ὃ καταλελοίπεσαν χωρίον
[1, 19]	δέος· πρὸς μέν γε τὰς	δαιμονίους	πληγὰς ἀθυμεῖν εἰκὸς ἦν, τὸ
[1, 0]	ἀλήθειαν, καὶ Πάρθους μὲν καὶ	Βαβυλωνίους	Ἀράβων τε τοὺς πορρωτάτω καὶ
[1, 24]	φίλους δ' εὐδαίμονας ποιήσει καὶ	μακαρίους,	πρὸ πάντων δὲ αὐτούς· εἶναι
[1, 33]	καὶ τὰ κατασκευασθέντα παρὰ τοὺς	πατρίους	νόμους ἔργα κατασπᾶν. Ἀθέμιτον γὰρ
[1, 4]	αἱρεῖ, τῶν δ' Ἰουδαίων εἰς	μυρίους	κτείνει. Γίνεται δ' ἐπάνω τῆς
[1, 8]	τε πλείω συνέλεγεν, ὡς γενέσθαι	μυρίους	μὲν ὁπλίτας χιλίους δὲ καὶ
[1, 4]	καὶ τὸ εὐνοοῦν Ἰουδαικὸν εἰς	μυρίους.	Τῶν δ' ἐναντίων ἱππεῖς μὲν
[1, 12]	τῶν ἐρυμάτων, τοὺς δὲ ληφθέντας	Τυρίους	ἔσωσεν μὲν πάντας, ἦσαν δ'
[1, 14]	ἦν ἕτοιμος τριακόσια δοῦναι προστησάμενος	Τυρίους	παρακαλοῦντας. Τὸ χρεὼν δ' ἄρα
[1, 19]	διώξει τοὺς ἐκ τῶν Κανάθων	ἐπιχωρίους	ἀνέντος Ἀθηνίωνος, ὃς ἦν αὐτῷ
[1, 13]	κατὰ τὴν Γαλιλαίαν, τοὺς μὲν	ἐπιχωρίους	ἀφεστῶτας κἀν τοῖς ὅπλοις ὄντας
[1, 2]	τά τε ἄλλα πρὸς τοὺς	ἐπιχωρίους	διὰ φυλακῆς ἦγεν ἑαυτὸν καὶ
[1, 11]	ἀλλοφύλους εἰσαγαγεῖν ἐφ' ἁγνεύοντας τοὺς	ἐπιχωρίους.	Ὁ δὲ τῆς προφάσεως καταφρονήσας
[1, 16]	ἐλάττω κακὰ πολέμου διετίθεσαν τοὺς	ἐπιχωρίους.	Προπέμψας δὲ πεζῶν τρία τέλη
[1, 1]	ἠρεμήσειν Ἀντίοχον ὑπελάμβανε, τάς τε	ἐπιχωρίους	συγκροτεῖ δυνάμεις, καὶ πρὸς Ῥωμαίους
[1, 21]	περὶ τὴν Κιλικίαν πολιχνίοις τὰς	ἐτησίους	εἰσφορὰς ἐπεξεκούφισεν. Πλεῖστόν γε μὴν
[1, 21]	ὑπερέχον τοῦ πελάγους τεῖχος ἐπὶ	διακοσίους	πόδας ηὐρύνετο· ὧν οἱ μὲν
[1, 16]	μὲν τρισχιλίους ἱππεῖς δ' ἄγων	ἑξακοσίους	ἐπ' Ἀντίγονον. Ἔνθα πρὸς τὴν
[1, 20]	καὶ πρὸς φυλακὴν τοῦ σώματος	τετρακοσίους	Γαλάτας, οἳ πρότερον ἐδορυφόρουν Κλεοπάτραν.
[1, 4]	τῆς ὠμότητος· τῶν γὰρ ληφθέντων	ὀκτακοσίους	ἀνασταυρώσας ἐν μέσῃ τῇ πόλει
[1, 17]	Καὶ διανύσας ἐπὶ τὸν Λίβανον	ὀκτακοσίους	μὲν τῶν περὶ τὸ ὄρος
[1, 9]	Μιθριδάτης ἐν τῇ τροπῇ περὶ	ὀκτακοσίους.	Σωθεὶς δ' αὐτὸς παρ' ἐλπίδα
[1, 13]	Καταλιπὼν δὲ ἐνταῦθα ταῖς γυναιξὶν	ὀκτακοσίους	φύλακας καὶ διαρκῆ τὰ ἐπιτήδεια
[1, 15]	τὴν μὲν πόλιν καταλελειμμένην εὑρίσκει,	πεντακοσίους	δὲ τὰ ἄκρα κατειληφότας σὺν
[1, 8]	μὲν ὁπλίτας χιλίους δὲ καὶ	πεντακοσίους	ἱππεῖς, καὶ τὰ ἐπιτήδεια τῶν
[1, 12]	σὺν Ὑρκανῷ μήθ' ἑαυτοῖς ἀπωλείας	αἰτίους	μήτε τῇ πατρίδι πολέμου γίνεσθαι
[1, 17]	παραβαλλόμενος, ὡς ἂν τίσαιτο τοὺς	αἰτίους	τοῦ φόνου, ταχέως τῶν καθ'
[1, 6]	Ἀράβων ἀφαιρεθέντες μετέφερον ἐπὶ τοὺς	ἐναντίους	τὴν ἐλπίδα, καὶ ἐπειδὴ Πομπήιος
[1, 32]	κρίνῃς πάσης ἄξιον συμφορᾶς τοιούτους	υἱοὺς	γεγεννηκότα. Χρὴ δέ με διὰ
[1, 23]	τῶν μὲν ἐγκλημάτων ἀφιέναι τοὺς	υἱοὺς	δοκῶν, τῆς δ' ὑπονοίας οὐκ
[1, 27]	Ἡρώδην. Ὁ δὲ σύρας τοὺς	υἱοὺς	εἰς Τύρον κἀκεῖθεν διαπλεύσας εἰς
[1, 32]	τὴν ἐμαυτοῦ φρενοβλάβειαν· ἐγὼ τοὺς	υἱοὺς	ἐκείνους κατ' ἐμαυτοῦ παρώξυνα δικαίας
[1, 26]	τοὺς ἐλέγχους εὑρίσκων ἀσθενεῖς τοὺς	υἱοὺς	ἐκέλευσεν τηρεῖν, ἔτι μέντοι λελυμένους,
[1, 1]	ἐξέβαλε τῆς πόλεως τοὺς Τωβία	υἱούς.	Οἱ δὲ καταφυγόντες πρὸς Ἀντίοχον
[1, 27]	εἶχεν Ἡρώδης. Τούς γε μὴν	υἱοὺς	οὐ προήγαγεν εἰς τὴν δίκην
[1, 23]	τὸν λαὸν καὶ τοὺς τρεῖς	υἱοὺς	παραστησάμενος ἀπελογεῖτο περὶ τῆς ἀποδημίας,
[1, 23]	δὲ πατήρ, ὑμεῖς τηρήσατε μήτε	ἀδίκους	μήτε ἀνωμάλους τὰς τιμὰς διδόντες,
[1, 25]	ἐφήβους μόνον ἀλλὰ καὶ γέροντας,	οἴκους	δὲ λαμπροτάτους καὶ βασιλείας ὅλας
[1, 21]	δύο τοὺς μεγίστους καὶ περικαλλεστάτους	οἴκους,	οἷς οὐδὲ ναός πῃ συνεκρίνετο,
[1, 0]	τοῖς ὅπλοις, (ὅπως τε τὰς	περιοίκους	ἐτειχίσαντο, καὶ ὡς Νέρων ἐπὶ
[1, 21]	ἄξια τῆς προσηγορίας ἐνιδρύσατο. Καὶ	πενταετηρικοὺς	ἀγῶνας καταστησάμενος ὁμοίως ἐκάλεσεν ἀπὸ
[1, 27]	ὥσπερ τελευταία θύελλα χειμαζομένους τοὺς	νεανίσκους	ἐπεβάπτισεν· ἡ γὰρ Σαλώμη δραμοῦσα
[1, 9]	αὐτοῦ πρὸς τὸν πατέρα ἀνήγαγεν.	Ἁλοὺς	δ' ἔρωτι γαμεῖ τὴν ἑτέραν
[1, 0]	ἔμοιγε διαμαρτάνειν. Βούλονται μὲν γὰρ	μεγάλους	τοὺς Ῥωμαίους ἀποδεικνύειν, καταβάλλουσιν δὲ
[1, 23]	ὑμεῖς τηρήσατε μήτε ἀδίκους μήτε	ἀνωμάλους	τὰς τιμὰς διδόντες, ἑκάστῳ δὲ
[1, 25]	αὐτῷ τὰς συνταχθείσας ὑπ' Ἀλεξάνδρου	βίβλους	ἀναγνῶναι καὶ καθ' ἕκαστον ἐφιστὰς
[1, 25]	καὶ τέσσαρας κατὰ τῶν ἐχθρῶν	βίβλους	συνταξάμενος προσωμολόγει μὲν τὴν ἐπιβουλήν,
[1, 17]	σφοδροτάτῳ. Τοῦτ' ἐμπόδιον ἐκείνῳ τε	παντελοῦς	κατορθώματος καὶ ἥττης Ἀντιγόνῳ κατέστη
[1, 31]	παρόντος· ἄτοπον δ' εἶναι δι'	ἀδήλους	ὑποψίας προδήλων ἀγαθῶν στερίσκεσθαι, καὶ
[1, 6]	καὶ τοῦ λαοῦ περιεστῶτος φιλοφρόνως	ἀλλήλους	ἀσπασάμενοι διήμειψαν τὰς οἰκίας· Ἀριστόβουλος
[1, 0]	τύραννοι, καὶ τὰς τούτων πρὸς	ἀλλήλους	διαφοράς. (Καὶ ὡς ἄρας ἀπὸ
[1, 7]	δὲ ἀναπεπληρωμένης τῆς φάραγγος πύργους	ὑψηλοὺς	ἐπιστήσας τῷ χώματι καὶ προσαγαγὼν
[1, 29]	βασιλέα· τούτου γὰρ ἄλλους τε	φίλους	ἀνῃρήκει καὶ Σόαιμον τῶν ἐν
[1, 2]	αὐτῷ καὶ πρόσθεν, ἀποσκευάζεσθαι τοὺς	φίλους	αὐτοῦ πειρώμενος ἥκοντα τὸν Ἰωνάθην
[1, 24]	τοὺς μὲν ἐχθροὺς ἀμυνεῖται, τοὺς	φίλους	δ' εὐδαίμονας ποιήσει καὶ μακαρίους,
[1, 21]	τήν τε ἀποσκευὴν καὶ τοὺς	φίλους	δέξασθαι δυνάμενα, ὥστε τῷ μὲν
[1, 18]	ἡγήσατο, τὸ δὲ τούτων ἔγγιον	φίλους	διεκρούσατο, πολλὰ δὲ τῆς χώρας
[1, 23]	ἑκάστῳ συνεῖναι δεήσει συγγενεῖς καὶ	φίλους,	ἐγὼ διανεμῶ καὶ τῆς ὁμονοίας
[1, 32]	πρὸς τοῖς ἐν Ῥώμῃ τροφείοις	φίλους	Καίσαρος, ζηλωτοὺς δὲ ποιήσας βασιλεῦσιν
[1, 17]	δὲ πρὸς ἑσπέραν ἤδη> τοὺς	φίλους	κεκμηκότας ἐπὶ θεραπείᾳ τοῦ σώματος
[1, 10]	καὶ διὰ τὸν περιόντα Καίσαρα	φίλους	ὄντας ἀμφοτέρους ὁ Ἀντίπατρος διὰ
[1, 21]	αἰῶνι τούς τε οἰκείους καὶ	φίλους	οὐδὲ τῆς ἑαυτοῦ μνήμης ἠμέλησεν,
[1, 28]	ἄλλαις θεραπείαις καὶ τοὺς Καίσαρος	φίλους	οὐκ ὀλίγα πέμπων ἐπὶ Ῥώμης
[1, 28]	ποτε Ἡρώδης συγγενεῖς τε καὶ	φίλους	παραστησάμενός τε τὰ παιδία καὶ
[1, 32]	εἰσκαλεῖ δὲ καὶ τοὺς Ἀντιπάτρου	φίλους.	Προκαθέζεται δὲ αὐτὸς ἅμα Οὐάρῳ
[1, 24]	τελευταῖον ἦλθεν ἐπὶ τοὺς Φερώρου	φίλους.	Ὧν ἐπιβουλὴν μὲν ἄντικρυς ὡμολόγησεν
[1, 32]	καὶ δακρύων ἐκβοῶν τούς τε	ἄλλους	ἅπαντας καὶ τὸν Οὔαρον εἰς
[1, 5]	Ἀλεξάνδραν εἰς τὸ καὶ τοὺς	ἄλλους	διαχειρίσασθαι τῶν παροξυνάντων ἐπ' ἐκείνους
[1, 3]	ἀγαπᾶν, ἦγεν ἰσοτίμως, τοὺς δ'	ἄλλους	εἵργνυσι δήσας. Δεσμεῖ δὲ καὶ
[1, 29]	τὸν ἑαυτοῦ βασιλέα· τούτου γὰρ	ἄλλους	τε φίλους ἀνῃρήκει καὶ Σόαιμον
[1, 13]	χρόνον. Ἔνθα κρατήσας Ἡρώδης καὶ	πολλοὺς	αὐτῶν ἀποκτείνας αὖθις εἰς μνήμην
[1, 12]	ἐκπέμψας ὁπλίτας πολλοὺς μὲν ἀπέκτεινεν,	πολλοὺς	δὲ ἔτρωσεν· ὧν οἵ τε
[1, 31]	φανῆναι τὸ μῖσος ἔσχεν παρρησίαν,	πολλοὺς	δὲ ὁ ἐκ τοῦ βασιλέως
[1, 2]	ἀναλαβὼν ἐπῄει κατ' ἄλλο μέρος.	Πολλοὺς	δὲ πολλαχοῦ κἀν τοῖς ὄρεσι
[1, 7]	φρονούντων ἀνοίγειν Πομπηίῳ τὰς πύλας·	πολλοὺς	δὲ τούτους ἐποίει τὸ δέος
[1, 24]	ὑπαχθῆναι τῶν λεγομένων καὶ δέος.	Πολλοὺς	δὲ τῶν ἐν ὑπονοίᾳ βασανίσας
[1, 6]	τήν τε Ῥωμαικὴν δύναμιν καὶ	πολλοὺς	ἐκ τῆς Συρίας συμμάχους. Ἐπεὶ
[1, 17]	κατορθώμασιν κεκινημένοι· τούς γε μὴν	πολλοὺς	ἐνῆγεν ἐπιθυμία μεταβολῆς ἄλογος. Καὶ
[1, 8]	πρὸς τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐλθὼν ἐπειδὴ	πολλοὺς	εὗρεν ἐστρατοπεδευμένους, ἐπειρᾶτο συγγνώμης ὑποσχέσει
[1, 8]	ἀποδρὰς ἐκ Ῥώμης, ὃς αὖθις	πολλοὺς	Ἰουδαίων ἐπισυνίστη, τοὺς μὲν ἐπιθυμοῦντας
[1, 9]	προσπεσὼν τοῖς διώκουσι Μιθριδάτην ἀπέκτεινεν	πολλοὺς	καὶ μέχρι τοσούτου τοὺς καταλειπομένους
[1, 5]	μετὰ τῶν οἰκετῶν, εἶχεν δὲ	πολλοὺς	καὶ πάντας εὔνους διὰ τὴν
[1, 13]	ἐμπίπρησιν, Ἡρώδης δὲ τοῦ δήμου	πολλοὺς	κατ' ὀργὴν τῶν ἀπολωλότων ἀναιρεῖ
[1, 13]	θεραπόντων ἀνέκοπτε τοὺς βαρβάρους· καὶ	πολλοὺς	κατὰ πᾶσαν προσβολὴν ἀποκτείνας εἰς
[1, 4]	συμβολὴ πόλιν Ἀσωχὶν ᾑρηκότα, καὶ	πολλοὺς	μὲν ἀνεῖλεν τῶν πολεμίων, ἡ
[1, 12]	μᾶλλον ἀγανακτούντων Ἀντώνιος ἐκπέμψας ὁπλίτας	πολλοὺς	μὲν ἀπέκτεινεν, πολλοὺς δὲ ἔτρωσεν·
[1, 0]	πάντα θορύβων μετὰ Νέρωνα, καὶ	πολλοὺς	μὲν βασιλειᾶν ὁ καιρὸς ἀνέπειθεν,
[1, 16]	ἐπελθὼν τέλος αὐτοῖς τῆς πολιορκίας,	πολλοὺς	μὲν τῶν βαρβάρων ἀποκτείνας, πολλὴν
[1, 30]	καὶ πρὸς πᾶσαν ὑπόνοιαν ἐξερριπίζετο	πολλούς	τε τῶν οὐκ αἰτίων εἷλκεν
[1, 1]	φανεὶς ἄριστος κατὰ τὴν μάχην	πολλούς	τε τῶν πολεμίων ἀποκτείνας ἀναιρεῖται
[1, 8]	μηδὲν δὲ μέτριον φρονούντων ἀποκτείνας	πολλοὺς	τοὺς λοιποὺς ἀπέκλεισεν εἰς τὸ
[1, 13]	Ἰώσηπος ἀδελφὸς ὑπαντήσας συνεβούλευεν τοὺς	πολλοὺς	τῶν ἑπομένων ἀποφορτίσασθαι· μὴ γὰρ
[1, 10]	αὐτόν τε συλλαβὼν ἀποκτείνει καὶ	πολλοὺς	τῶν λῃστῶν. Ὃ δὴ μάλιστα
[1, 15]	ἀπεκαλύψατο τὴν δωροδοκίαν· ἐπισκευασάμενος γὰρ	πολλοὺς	τῶν στρατιωτῶν σπάνιν ἐπιτηδείων ἀναβοᾶν
[1, 0]	ὅσας ἐποιήσατο καὶ ὁπόσα χώματα,	περιβόλους	τε τῶν τριῶν τειχῶν καὶ
[1, 21]	ἀποβαίνουσιν πλατὺς περίπατος. Ὁ δ'	εἴσπλους	βόρειος, αἰθριώτατος γὰρ ἀνέμων τῷ
[1, 32]	δὲ ποιήσας βασιλεῦσιν ἑτέροις, εὗρον	ἐπιβούλους,	οἳ τεθνήκασι τὸ πλέον Ἀντιπάτρῳ·
[1, 11]	τὴν ἔφοδον Μάλιχος, ἐκώλυεν τοὺς	ἀλλοφύλους	εἰσαγαγεῖν ἐφ' ἁγνεύοντας τοὺς ἐπιχωρίους.
[1, 0]	τὴν Ῥωμαίων φειδὼ πρὸς τοὺς	ἀλλοφύλους,	καὶ ὁσάκις Τίτος σῶσαι τὴν
[1, 0]	τε τῶν τυράννων πρὸς τοὺς	ὁμοφύλους	ὠμότητα καὶ τὴν Ῥωμαίων φειδὼ
[1, 31]	ἄλλο δηλητήριον ἰοὺς ἀσπίδων καὶ	χυλοὺς	ἑτέρων ἑρπετῶν, ἵνα εἰ τὸ
[1, 28]	καὶ τῷ θεῷ συναρμόσαι τοὺς	γάμους	ἐπὶ συμφέροντι τῆς ἐμῆς βασιλείας
[1, 28]	κατὰ τὸ βασίλειον μεταθεῖναι τοὺς	γάμους·	ἦσαν γὰρ τῷ βασιλεῖ γυναῖκες
[1, 28]	ὁ Ἀντίπατρος ἐδεῖτο μετατεθῆναι τοὺς	γάμους.	(Χαλεπῶς δ' ὁ βασιλεὺς ἠγανάκτησεν
[1, 23]	βίου προελθεῖν. Ὁ δὴ τοὺς	ἐμοὺς	παῖδας θεραπεύων ἐπὶ τῇ ἐμῇ
[1, 0]	σύγκρισιν ἐλαχίστους ἀποδείκνυσι τοὺς πάλαι	πολέμους,	τούτων μὲν κάθηνται κριταὶ τοῖς
[1, 33]	τοὺς γὰρ ἀφ' ἑκάστης κώμης	ἐπισήμους	ἄνδρας ἐξ ὅλης Ἰουδαίας συναγαγὼν
[1, 16]	πολυπλασίονα διέπεμψεν εἰς οὓς ἐχειμέριζον	σταθμούς.	Φερώρᾳ δὲ τῷ νεωτάτῳ τῶν
[1, 16]	ἐπινοίᾳ χρήσασθαι σφαλερωτάτῃ. Τοὺς γοῦν	ἀλκίμους	καθιμῶν ἐν λάρναξιν ἐνίει τοῖς
[1, 3]	διὰ τοῦ ἱεροῦ, πρὸς τοὺς	γνωρίμους	ἀνέκραγεν, ἦσαν δ' οὐκ ὀλίγοι
[1, 33]	νόσῳ λόγον καθίεσαν εἰς τοὺς	γνωρίμους,	ὡς ἄρα καιρὸς ἐπιτηδειότατος εἴη
[1, 28]	παιδία καὶ δακρύων ἐμπλήσας τοὺς	ὀφθαλμοὺς	εἶπεν· ἐμὲ τοὺς μὲν τούτων
[1, 3]	τἀληθὲς εἶπον. Ὁ δὲ τοὺς	ὀφθαλμοὺς	ἐμπίπλησι δακρύων καὶ στενάξας ὅσον
[1, 33]	πλήρη πύελον ἐκλύει καὶ τοὺς	ὀφθαλμοὺς	ὡς τεθνεὼς ἀνέστρεψεν. Θορύβου δὲ
[1, 5]	εἶναι τῶν ἄλλων καὶ τοὺς	νόμους	ἀκριβέστερον ἀφηγεῖσθαι. Τούτοις περισσὸν δή
[1, 5]	τοὺς πλημμελοῦντας εἰς τοὺς ἱεροὺς	νόμους	ἐξ ἀρχῆς προεβάλλετο. Δύο δ'
[1, 33]	τὰ κατασκευασθέντα παρὰ τοὺς πατρίους	νόμους	ἔργα κατασπᾶν. Ἀθέμιτον γὰρ εἶναι
[1, 33]	προσῄεσαν τῶν νέων ἐξηγουμένοις τοὺς	νόμους,	καὶ συνεῖχον ὁσημέραι τῶν ἡβώντων
[1, 21]	δὲ τοῖς μυχοῖς αὐτοῦ βαθεῖς	ὅρμους	ἑτέρους. (Καθάπαν δ' ἔχων ἀντιπράσσοντα
[1, 7]	τὰς ἐπινοίας καὶ τὰς ὑπηρεσίας	προθύμους.	(Αὐτὸς δὲ κατὰ τὸ προσάρκτιον
[1, 13]	πολλοὶ Ἰουδαῖοι συνδραμόντες πρὸς Ἀντίγονον	προθύμους	ἑαυτοὺς ἐπὶ τὴν εἰσβολὴν παρεῖχον.
[1, 19]	παρακροτήσας τὸν στρατὸν ὡς ἑώρα	προθύμους,	ἔθυεν τῷ θεῷ καὶ μετὰ
[1, 30]	τῶν οὐκ αἰτίων εἷλκεν εἰς	βασάνους	δεδοικώς, μή τινα τῶν αἰτίων
[1, 30]	Ἀντιφίλου καὶ τὸν ἀδελφὸν τὰς	βασάνους	μετέφερεν, κἀκεῖνοι τὸν Ἀντίφιλον κομίσαι
[1, 11]	πανταχόθεν δυνατοὶ δωρεάς τε καὶ	στεφάνους	φέροντες, Ἡρώδης μὲν τοῦτον τῇ
[1, 28]	καταμαθὼν αὐτοῦ τὸ πρὸς τοὺς	ὀρφανοὺς	ἦθος, ἔννοιά τε αὐτῷ παρέστη
[1, 8]	Σερουιανῷ στρατιὰν ἔπεμψεν ἐπ' αὐτόν.	Γνοὺς	ἀνεχώρει ἐπὶ Μαχαιροῦντος. Καὶ τὸν
[1, 20]	συμφορὰν αὐτῶν Καίσαρι· Καῖσαρ δὲ	γνοὺς	ἀντεπέστελλεν ἐξαιρεθῆναι τὸ λῃστήριον. Στρατεύσας
[1, 27]	εἴ γε Φερώρα καὶ Σαλώμης	καταγνοὺς	πολλάκις θάνατον πιστεύεις τούτοις κατὰ
[1, 8]	ἐπέρρωσεν τὴν πολιορκίαν, ὥστε Ἀλέξανδρος	ἀπογνοὺς	περὶ τῶν ὅλων ἐπικηρυκεύεται πρὸς
[1, 33]	ἀνήνεγκεν, εἰς δὲ τὸ λοιπὸν	ἀπογνοὺς	τὴν σωτηρίαν τοῖς τε στρατιώταις
[1, 2]	Ὑρκανὸς ἐκαλεῖτο, τοὺς ἀναιρήσοντας ἔπεμψεν.	Προγνοὺς	δὲ τὴν ἔφοδον ὁ νεανίσκος
[1, 31]	ἐπίβουλον καὶ δεδοικὼς μή ποτε	προγνοὺς	φυλάξηται, δι' ἐπιστολῆς ἀνθυπεκρίνετο τά
[1, 24]	ἑκάστη δι' εὐμορφίαν οὐκ ἀπὸ	γένους	ᾑρέθη. Πολλαὶ δ' ἦσαν, ὡς
[1, 14]	τάς τε αὐτοῦ καὶ τοῦ	γένους	συμφορὰς ἐκδιηγεῖτο, ὅτι τε τοὺς
[1, 3]	με ταχεῖα μέτεισι δίκη φόνου	συγγενοῦς.	Μέχρι τοῦ μοι, σῶμα ἀναιδέστατον,
[1, 13]	ἑξήκοντα τῆς πόλεως σταδίων καὶ	παραταξαμένους	ἐπιεικῶς πολὺν χρόνον. Ἔνθα κρατήσας
[1, 7]	καὶ τοὺς μετ' αὐτοῦ γενναίως	ἀγωνισαμένους	λαμπροῖς ἀριστείοις δωρησάμενος τῇ τε
[1, 15]	τῆς πόλεως τὴν ἰσχὺν καταπλαγέντες.	(Στρατοπεδευσαμένους	δὲ κατὰ τὸ πρὸς δύσιν
[1, 0]	ταῦτα καὶ Ῥωμαίων τοὺς μὴ	ἐπιστρατευσαμένους,	ἐντυγχάνοντας ἢ κολακείαις ἢ πλάσμασι.
[1, 10]	ἔτι, φανεροὺς δὲ εἶναι δεσπότας	παρωσαμένους	ἐκεῖνον, εἴ γε μήτε ἐντολὰς
[1, 4]	λόγοις ἐπεχείρει διαλύεσθαι πρὸς τοὺς	ὑποτεταγμένους.	Οἱ δὲ μᾶλλον ἐμίσουν τὴν
[1, 33]	ἔλθῃ, παρεκάλει πρῶτον μὲν τοὺς	ὑποθεμένους	τὴν πρᾶξιν, ἔπειτα τοὺς ἐν
[1, 7]	θρησκείας ἐν μέσοις τοῖς βέλεσιν	ἀνειλημένους·	ὥσπερ γὰρ εἰρήνης βαθείας κατεχούσης
[1, 8]	τὸν Κράσσον ἐπιδιαβαίνειν εἰς Συρίαν	ὡρμημένους	ἀνέκοπτεν Κάσσιος εἰς τὴν ἐπαρχίαν
[1, 32]	παρωσάμενος τοὺς ἐκ βασιλίδος μοι	γεγενημένους	ἀπέδειξα τῆς ἀρχῆς διάδοχον. Ἐξομολογοῦμαί
[1, 31]	ἦν. Τάχα καὶ τοὺς ἀπαγγέλλειν	προῃρημένους	οἱ τῶν ἀνῃρημένων δαίμονες ἀδελφῶν
[1, 25]	καὶ κατὰ μικρὸν εἰς τοὺς	ἐγγεγραμμένους	καὶ Φερώραν μετήγαγεν τὰς αἰτίας.
[1, 16]	παίδων πατὴρ μετὰ τῆς μητρὸς	δεομένους	τοὺς παῖδας ἐπιτρέψαι σφίσιν ἐξελθεῖν
[1, 27]	Τοῦτο δ' ὥσπερ τελευταία θύελλα	χειμαζομένους	τοὺς νεανίσκους ἐπεβάπτισεν· ἡ γὰρ
[1, 7]	τῷ ναῷ προσφεύγοντας, οὓς δὲ	ἀμυνομένους	πρὸς ὀλίγον. (Ἔνθα πολλοὶ τῶν
[1, 16]	τῶν φυλάκων ἐκφυγόντων. Ἔνθα τοὺς	ἑπομένους	ὑπὸ τοῦ χειμῶνος κακωθέντας ἀναλαβών,
[1, 9]	πολλοὺς καὶ μέχρι τοσούτου τοὺς	καταλειπομένους	ἐδίωξεν ὡς καὶ τὸ στρατόπεδον
[1, 27]	Ἀλεξάνδρειον ἐκέλευσεν ἀνακομισθῆναι τὸ φρούριον	συνταφησομένους	Ἀλεξάνδρῳ τῷ μητροπάτορι. Τὸ μὲν
[1, 24]	ῥᾳδίως· οὐ γὰρ ἐπιλείψειν τοὺς	καταψευσομένους	αὐτῶν, ἕως ἂν ὁ πειθόμενος
[1, 19]	τῶν ὑδάτων ἐπιλειπόντων. Ὑπερηφάνει δὲ	πρεσβευομένους	ὁ βασιλεὺς καὶ λύτρα διδόντων
[1, 21]	ἀγώνων διικνεῖται. Τούτους γὰρ δὴ	καταλυομένους	ἀπορίᾳ χρημάτων ὁρῶν καὶ τὸ
[1, 23]	διέλυσεν τὸ πλῆθος, τοὺς μὲν	συνευχομένους	τοῖς εἰρημένοις, ὅσοι δ' ἐπεθύμουν
[1, 19]	γὰρ κἀκεῖνοί τινας προπεπομφότες τοὺς	καταληψομένους	τὸ ἔρυμα. Τούτους μὲν οὖν
[1, 17]	ἐθεάσατο τοὺς ἀνὰ τὴν κώμην	διεφθαρμένους,	εἰς φυγὴν διεσκεδάσθη, κἂν εὐθέως
[1, 8]	ἀπεφορτίσατο, μόνους δὲ ἐπήγετο τοὺς	ὡπλισμένους	ὄντας εἰς ὀκτακισχιλίους, ἐν οἷς
[1, 8]	Ἀλεξάνδρειον ἐλθὼν ἐπειδὴ πολλοὺς εὗρεν	ἐστρατοπεδευμένους,	ἐπειρᾶτο συγγνώμης ὑποσχέσει περὶ τῶν
[1, 24]	δὲ κωμῶν γραμματεῖς, ἐπισκώπτοντες ὡς	πεπαιδευμένους	ἐπιμελῶς. Πρὸς ἃ τὴν ὀργὴν
[1, 26]	υἱοὺς ἐκέλευσεν τηρεῖν, ἔτι μέντοι	λελυμένους,	τὸν δὲ λυμεῶνα τῆς οἰκίας
[1, 26]	συμφορὰς καὶ τοὺς μέχρι ψυχῆς	φορολογουμένους,	ἔπειτ' εἰς οἵας τρυφὰς καὶ
[1, 23]	δ' ἐπεθύμουν μεταβολῆς, μηδ' ἀκηκοέναι	προσποιουμένους.	~(Συναπῄει δὲ τοῖς ἀδελφοῖς ἡ
[1, 15]	Μασάδᾳ, τοῖς μὲν ἄλλοις ἐπιτηδείοις	διαρκουμένους,	σπανίζοντας δὲ ὕδατος· διὸ καὶ
[1, 14]	τοὺς οἰκειοτάτους ἐν φρουρίῳ καταλιπὼν	πολιορκουμένους	διὰ χειμῶνος πλεύσειεν ἐπ' αὐτὸν
[1, 33]	ἐμαῖς ἐντολαῖς ὑπουργῆσαι. Τούσδε τοὺς	φρουρουμένους	ἄνδρας ἐπειδὰν ἐκπνεύσω τάχιστα κτείνατε
[1, 24]	συνεχῶς τὴν μητέρα καὶ κατοιμώζειν	ἐπαρωμένους	αὐτῷ, πολλάκις δ' αὐτοῦ διαδιδόντος
[1, 13]	ἐπιορκίαν καὶ τὸ ἄπιστον αὐτοῖς	καταρωμένους.	(Ἐν δὲ τούτῳ καὶ τὸν
[1, 0]	τὸ ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμόφυλον ἡμῖν	Ἀδιαβηνούς	τε γνῶναι διὰ τῆς ἐμῆς
[1, 19]	ὥστε καὶ προστάτης ὑπὸ τοῦ	ἔθνους	αἱρεθῆναι. ~(Μεταλαμβάνει δὲ αὐτὸν εὐθέως
[1, 10]	κατ' εὔνοιαν τὴν ἐκ τοῦ	ἔθνους	ἀλλὰ καὶ δυνάμει φοβερὸς ἦν.
[1, 10]	θεραπεία τε ἦν ἐκ τοῦ	ἔθνους	βασιλικὴ καὶ τιμαὶ παρὰ πάντων
[1, 4]	στρατείας. Ἀσμένως δ' ὑπὸ τοῦ	ἔθνους	ἐδέχθη διὰ τὴν εὐπραγίαν, καὶ
[1, 28]	μῖσος μὲν ἀφόρητον ἐκ τοῦ	ἔθνους	ἐπεγείρεται πάντων ἐπισταμένων, ὅτι τὰς
[1, 7]	ἐπιτάσσει φόρον. (Ἀφελόμενος δὲ τοῦ	ἔθνους	καὶ τὰς ἐν κοίλῃ Συρίᾳ
[1, 2]	εἶχεν, τήν τε ἀρχὴν τοῦ	ἔθνους	καὶ τὴν ἀρχιερωσύνην καὶ προφητείαν·
[1, 28]	τῶν ὀρφανῶν ἔλεον ἐκ τοῦ	ἔθνους,	ὅση τε σπουδὴ ζώντων καὶ
[1, 6]	τῆς ἄλλης ἰσχύος πρωτεύων τοῦ	ἔθνους.	Οὗτος ἅμα καὶ τὸν Ὑρκανὸν
[1, 1]	ἠρέμει, προσγενομένων δ' ἐκ τοῦ	ἔθνους	πολλῶν καὶ τοὺς διασωθέντας ἐκ
[1, 26]	πρῶτον μὲν κηρύξειν τὰς τοῦ	ἔθνους	συμφορὰς καὶ τοὺς μέχρι ψυχῆς
[1, 7]	ταῖς τότε συμφοραῖς καθήψατο τοῦ	ἔθνους	ὡς τὸ τέως ἀόρατον ἅγιον
[1, 15]	ἐκ Συρίας Πάρθους ἀνείργειν μετ'	ἐκείνους	εἰς Ἰουδαίαν παρέβαλεν λόγῳ μὲν
[1, 17]	καθ' ἑαυτὸν ἐκράτει καὶ μετ'	ἐκείνους	ἐπὶ τὸ συνεστὸς ἀεὶ τρεπόμενος
[1, 32]	δι' Ἀντίπατρον. Καὶ τί μὲν	ἐκείνους	εὐεργέτησα τηλικοῦτον, ἡλίκον τοῦτον; γε
[1, 32]	ἐμαυτοῦ φρενοβλάβειαν· ἐγὼ τοὺς υἱοὺς	ἐκείνους	κατ' ἐμαυτοῦ παρώξυνα δικαίας αὐτῶν
[1, 23]	διανεμῶ καὶ τῆς ὁμονοίας ἐγγυητὰς	ἐκείνους	καταστήσομαι, σαφῶς ἐπιστάμενος ὅτι τὰς
[1, 23]	δ' ἐπὶ τούτοις ἦσαν, ὥστε	ἐκείνους	μὲν τῷ πατρὶ πάντα πειθαρχεῖν,
[1, 27]	ἀγανακτοῦντας. Ὁ δὲ βασιλεὺς εὐθέως	ἐκείνους	τε καὶ αὐτὸν καὶ τὸν
[1, 5]	ἄλλους διαχειρίσασθαι τῶν παροξυνάντων ἐπ'	ἐκείνους	τὸν Ἀλέξανδρον· ἐνδιδούσης δ' ὑπὸ
[1, 24]	ἄφεσιν, εἰ πρὸς τὸ μέλλον	ἀμείνους	γένοιντο. Οἱ δὲ τὰς μὲν
[1, 4]	τάφρου τεῖχος ἤγειρεν ὑψηλὸν καὶ	ξυλίνους	πύργους ἐτεκτήνατο τὰς εὐμαρεῖς ἐμβολὰς
[1, 28]	ἐξ Ἐλπίδος. Δύο δ' εἶχεν	ἀτέκνους,	ἀνεψιάν τε καὶ ἀδελφιδῆν. Χωρὶς
[1, 30]	Ἀντίπατρον εἴθε πάντα ἡμᾶς ἀφελόμενος	γυμνοὺς	ἐάσειεν ζῶντας. Ἀλλ' ἀμήχανον ἐκφυγεῖν
[1, 0]	δή τις ὅσα πρὸς τοὺς	τυράννους	ἢ τὸ λῃστρικὸν αὐτῶν κατηγορικῶς
[1, 8]	τὸν μὲν ἄχρηστον ὄχλον ἀπεφορτίσατο,	μόνους	δὲ ἐπήγετο τοὺς ὡπλισμένους ὄντας
[1, 9]	στρατόπεδον αὐτῶν ἑλεῖν. Ὀγδοήκοντα δὲ	μόνους	τῶν ἰδίων ἀπέβαλεν, καὶ Μιθριδάτης
[1, 9]	ἐλπίσιν εἰς τοὺς ὑπὲρ αὐτοῦ	κινδύνους	ἐπέρρωσεν, ἐν οἷς πᾶσιν παραβολώτατος
[1, 28]	τοὺς μὲν λαμβάνοντας οὐδὲν μᾶλλον	εὔνους	γίνεσθαι, χαλεπωτέρους δ' ἐχθροὺς οἷς
[1, 5]	εἶχεν δὲ πολλοὺς καὶ πάντας	εὔνους	διὰ τὴν θερμότητα, κρατεῖ μὲν
[1, 22]	ἦν καὶ διὰ τὸ κῆδος	εὔνους,	παρατίθεται τὴν γυναῖκα, κρύφα δοὺς
[1, 7]	ἔνδον ἐθεάσατο, λυχνίαν τε καὶ	λύχνους	καὶ τράπεζαν καὶ σπονδεῖα καὶ
[1, 15]	φανερῶς συμπλεκόμενοι, τὰ δὲ λοχῶντες	συχνοὺς	διέφθειρον. Οὐ μὴν ἐν ἅπασιν
[1, 17]	χερμάσιν καὶ παλτοῖς ἔβαλλον, ὥστε	συχνοὺς	κατατιτρώσκειν. Ἐν ᾧ καὶ αὐτὸς
[1, 25]	συνταξάμενος προσωμολόγει μὲν τὴν ἐπιβουλήν,	κοινωνοὺς	δ' ἀπεδείκνυεν τοὺς πλείστους αὐτῶν,
[1, 17]	μὲν πολλοῖς ἐπικατασείων τοὺς ὀρόφους	ἀθρόους	ἀνῄρει, τοὺς ὑποφεύγοντας δὲ τῶν
[1, 8]	μέτριον φρονούντων ἀποκτείνας πολλοὺς τοὺς	λοιποὺς	ἀπέκλεισεν εἰς τὸ ἔρυμα. Κατὰ
[1, 4]	πόλεμος, μέχρι πλείστους ἀποκτείνας τοὺς	λοιποὺς	ἀπήλασεν εἰς Βεμέσελιν πόλιν καὶ
[1, 33]	τοῖς σοφισταῖς κατέκαυσε ζῶντας, τοὺς	λοιποὺς	δὲ τῶν συλληφθέντων παρέδωκεν τοῖς
[1, 11]	μάλιστα φίλος ἦν. Τοὺς δὲ	λοιποὺς	εἰς βραδυτῆτα κακίσας αὐταῖς ἐθυμοῦτο
[1, 1]	κρατοῦσι, καὶ πολλῶν ἀναιρεθέντων τοὺς	λοιποὺς	ἔχων Ἰούδας εἰς τὴν Γοφνιτικὴν
[1, 4]	τῇ φυγῇ διαφθείρεται, τοὺς δὲ	λοιποὺς	καταφυγόντας εἰς Κανὰ κώμην σπάνει
[1, 12]	καὶ ἀνελεῖν ὥρμησεν, τοὺς δὲ	λοιποὺς	μεθ' ὕβρεως ἀπήλασεν. Πρὸς ὃ
[1, 24]	τολμῆσαι τὰς μηνύσεις ἐκφέρειν, ἀλλὰ	κατασκόπους	ὑποπέμπων νύκτωρ καὶ μεθ' ἡμέραν
[1, 15]	σφᾶς χειμεριοῦντας εἰς τοὺς ἰδίους	τόπους,	ἐπειδὴ τὰ περὶ τὴν πόλιν
[1, 12]	γίνεται. (Ἐπεὶ δὲ Κάσσιον περὶ	Φιλίππους	ἀνελόντες ἀνεχώρησαν εἰς μὲν Ἰταλίαν
[1, 32]	μὴ νοεῖν, ὅτι λαθεῖν οὐδ'	ἀνθρώπους	ῥᾴδιον τηλικοῦτον μύσος ἐνσκευαζόμενον, τὸν
[1, 25]	τι μέρος φλεγμαίνειν ὑπὸ τοῦ	βάρους,	ὅπερ ἀποκόπτειν μὲν οὐ χρῆναι,
[1, 13]	φύσει γὰρ ἀπίστους εἶναι τοὺς	βαρβάρους,	ἔξεισιν Ὑρκανὸν παραλαβών, καὶ Πάκορος,
[1, 13]	μετὰ τῶν θεραπόντων ἀνέκοπτε τοὺς	βαρβάρους·	καὶ πολλοὺς κατὰ πᾶσαν προσβολὴν
[1, 13]	δὲ ἀπ' ἀρχῆς ὑποπτεύων τοὺς	βαρβάρους	καὶ τότε πεπυσμένος εἰς τοὺς
[1, 5]	ἐκπέμψαι δ' αὐτούς, εἰ μὴ	καθαροὺς	ὑπείληφεν, ἐκ τῆς πόλεως. Οἱ
[1, 32]	ἐλεεῖσθαι πλέον, ὅτι πρὸς οὕτω	μιαροὺς	καὶ φιλοστοργότατος πατὴρ ἐγενόμην. Τοὺς
[1, 17]	σῖτον ἁρπάσων ἐν ἀκμῇ τοῦ	θέρους.	Ἐπιθεμένων δὲ ἐν τοῖς ὄρεσιν
[1, 5]	καὶ τοὺς πλημμελοῦντας εἰς τοὺς	ἱεροὺς	νόμους ἐξ ἀρχῆς προεβάλλετο. Δύο
[1, 8]	Ἀραβίοις ὄρεσιν. (Γαβίνιος δὲ μετὰ	μέρους	τῆς στρατιᾶς Μᾶρκον Ἀντώνιον προπέμψας
[1, 10]	εἰρωνεύεσθαι τὴν ἐπιτροπὴν αὐτοὺς ἔτι,	φανεροὺς	δὲ εἶναι δεσπότας παρωσαμένους ἐκεῖνον,
[1, 15]	τῆς πόλεως, μηδὲν μηδὲ τοὺς	φανεροὺς	ἐχθροὺς ἀμυνούμενος, δώσων δὲ καὶ
[1, 4]	συμμάχοις περὶ Σίκιμα. (Δέχεται δ'	ἑκατέρους	Ἀλέξανδρος ἱππεῦσι μὲν χιλίοις, μισθοφόροις
[1, 29]	αὐτὸν μόνον ἀλλὰ καὶ δύο	ἑτέρους	Ἄραβας εὑρὼν παρ' αὐτῷ, τὸν
[1, 21]	τοῖς μυχοῖς αὐτοῦ βαθεῖς ὅρμους	ἑτέρους.	(Καθάπαν δ' ἔχων ἀντιπράσσοντα τὸν
[1, 24]	προσωπεῖον ἐπικείμενος, καθιεὶς δὲ μηνυτὰς	ἑτέρους.	Κἀπειδὰν ἀπαγγελθείη τι κατ' Ἀλεξάνδρου,
[1, 26]	Καὶ πάλιν λαβὼν καιρὸν Ἀντίπατρος	ἑτέρους	κατὰ τῶν ἀδελφῶν ὑπέπεμπεν κατηγόρους
[1, 19]	διὰ χειρὸς ἀλλοτρίας, οἳ πρέσβεις	ἡμετέρους	παρὰ τὸν πάντων ἀνθρώπων νόμον
[1, 12]	ἀκούσας ἑκατέρων Ὑρκανοῦ διεπυνθάνετο τοὺς	ἐπιτηδειοτέρους	ὄντας ἄρχειν· τοῦ δὲ τοὺς
[1, 32]	πατὴρ ἐγενόμην. Τοὺς μὲν γὰρ	προτέρους	βασιλείας τε ἔτι νέους ἀξιώσας
[1, 22]	ζηλοτυπίας ἐκμανεὶς παραχρῆμα κτείνειν προσέταξεν	ἀμφοτέρους.	Μετάνοια δ' εὐθέως εἵπετο τῷ
[1, 6]	αὐτῷ προσηκούσης ἀρχῆς. Προκατασκευάσας δὲ	ἀμφοτέρους,	νύκτωρ ἀναλαβὼν τὸν Ὑρκανὸν ἀπὸ
[1, 10]	τὸν περιόντα Καίσαρα φίλους ὄντας	ἀμφοτέρους	ὁ Ἀντίπατρος διὰ τῶν παίδων
[1, 27]	Κἀκεῖνος οὐκέτι καρτερήσας δεσμεῖ μὲν	ἀμφοτέρους	τοὺς υἱεῖς καὶ διεχώρισεν ἀπ'
[1, 26]	κατὰ τοῦ πατρὸς μέμψεσιν ἐνδησάμενος	ἀμφοτέρους	ᾤχετο φέρων Ἀντιπάτρῳ τὰ ἀπόρρητα·
[1, 10]	ἔριν τοὺς ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις	εὐνουστέρους	καθιστάμενος καὶ δι' αὑτοῦ μὲν
[1, 18]	τοὺς μὲν τὰ αὐτοῦ φρονήσαντας	εὐνουστέρους	ταῖς τιμαῖς καθίστατο, τοὺς δ'
[1, 13]	εἰς Μασάδαν τὸ φρούριον ἠπείγετο.	(Βαρυτέρους	δὲ κατὰ τὴν φυγὴν Πάρθων
[1, 13]	ἐννακισχιλίους. Πεισθεὶς Ἡρώδης τοὺς μὲν	βαρυτέρους	τῆς χρείας διαφῆκεν ἀνὰ τὴν
[1, 29]	σύνταγμα κατὰ τὴν αὐλήν, ὃ	νεωτέρους	ἐκίνησεν θορύβους· ἡ γὰρ Φερώρα
[1, 28]	λαμβάνοντας οὐδὲν μᾶλλον εὔνους γίνεσθαι,	χαλεπωτέρους	δ' ἐχθροὺς οἷς μὴ διδοίη.
[1, 13]	τὴν ἀρχιερωσύνην ἀπολαβεῖν· (δεῖ γὰρ	ὁλοκλήρους	ἀρχιερᾶσθαι· τῆς Φασαήλου δὲ ἀρετῆς
[1, 22]	στρατιωτῶν ἐγένετο. ~(Τάς γε μὴν	ὑπαίθρους	εὐπραγίας ἡ τύχη τοῖς κατ'
[1, 24]	εἰς μακράν τε τοὺς μὲν	ἐχθροὺς	ἀμυνεῖται, τοὺς φίλους δ' εὐδαίμονας
[1, 15]	πόλεως, μηδὲν μηδὲ τοὺς φανεροὺς	ἐχθροὺς	ἀμυνούμενος, δώσων δὲ καὶ τοῖς
[1, 19]	νίκην πολλάκις. Ἀμυνομένῳ δὲ τοὺς	ἐχθροὺς	ἐπιπίπτει συμφορὰ δαιμόνιος ἄλλη, κατ'
[1, 17]	τοῦ πένθους ὑπερθέμενος ἐπὶ τοὺς	ἐχθροὺς	ἠπείγετο ποιούμενος τὴν πορείαν ὑπὲρ
[1, 13]	εὔθυμος ἄπειμι τὸν μετελευσόμενον τοὺς	ἐχθροὺς	καταλιπὼν ζῶντα. (Ὁ μὲν οὖν
[1, 28]	μᾶλλον εὔνους γίνεσθαι, χαλεπωτέρους δ'	ἐχθροὺς	οἷς μὴ διδοίη. Λαμπροτέρας δὲ
[1, 18]	καὶ πολλὰ θειωδέστερον πρὸς τοὺς	καιροὺς	ἐλογοποίει, καὶ τῶν τολμηροτέρων κατὰ
[1, 33]	ἀγενεῖς καὶ τῆς ἑαυτῶν σοφίας	ἀπείρους	ἀγνοοῦντας φιλοψυχεῖν καὶ πρὸ τοῦ
[1, 17]	προσκειμένου τοῖς ὑστάτοις καὶ κτείνοντος	ἀπείρους.	Συνεισπίπτει δὲ τοῖς πολεμίοις εἴσω,
[1, 24]	τοῖς ἀδελφοῖς ἡ στάσις, καὶ	χείρους	τὰς ἐπ' ἀλλήλοις ὑπονοίας ἔχοντες
[1, 27]	αὐτῷ ταχέως τοῦ προστάγματος τοὺς	νεκροὺς	εἰς Ἀλεξάνδρειον ἐκέλευσεν ἀνακομισθῆναι τὸ
[1, 16]	καταβαλὼν κατὰ τοῦ κρημνοῦ τοὺς	νεκροὺς	τελευταῖον ἑαυτὸν ἔρριψεν. (Χειροῦται μὲν
[1, 0]	ἂν εἶναι μεγάλοι δοκοῖεν οἱ	μικροὺς	νενικηκότες· καὶ οὔτε τὸ μῆκος
[1, 21]	τόπος· ἔνθα κορυφὴ μέν τις	ὄρους	εἰς ἄπειρον ὕψος ἀνατείνεται, παρὰ
[1, 6]	τῶν πάνυ φιλοτίμως ἐξησκημένων ὑπὲρ	ὄρους	ὑψηλοῦ κείμενον, πέμψας καταβαίνειν αὐτὸν
[1, 2]	καὶ τὴν ἐντὸς Καρμήλου τοῦ	ὄρους	χώραν ἅπασαν κατενείμαντο. (Πρὸς δὲ
[1, 0]	φύσιν καὶ τοὺς τῆς Ἰουδαίας	ὅρους,	ἔτι τε τῆς χώρας τὴν
[1, 26]	ἑτέρους κατὰ τῶν ἀδελφῶν ὑπέπεμπεν	κατηγόρους	λέγειν, ὅτι Ἰουκούνδῳ καὶ Τυράννῳ
[1, 21]	ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ διηνεκὲς	πόρους	χρημάτων ἀπέδειξεν, ὡς μηδέποτε ἀγωνοθετοῦσαν
[1, 24]	διαβολάς, καὶ πολλοὶ πρὸς τοὺς	διαφόρους	φονῶντι τῷ βασιλικῷ θυμῷ κατεχρῶντο.
[1, 5]	τοῖς δ' ἐκ τούτων χρήμασιν	μισθοφόρους	ἀθροίσας ἑαυτὸν ἀποδείκνυσι βασιλέα. Πρὸς
[1, 4]	ἀποστάσεων, Δημήτριος μὲν τοὺς Ἀλεξάνδρου	μισθοφόρους,	Ἀλέξανδρος δὲ τοὺς ἅμα Δημητρίῳ
[1, 4]	ἦσαν· Σύρους γὰρ οὐκ ἐδέχετο	μισθοφόρους	διὰ τὴν ἔμφυτον αὐτῶν πρὸς
[1, 15]	δὲ Ἰουδαίων ἦσαν ἔχουσαι καὶ	μισθοφόρους	μιγάδας πρὸς οἷς ὀλίγους τῶν
[1, 33]	νόσου καὶ παραχρῆμα πέμψας τοὺς	δορυφόρους	ἀποκτείνει τὸν Ἀντίπατρον. Θάψαι δὲ
[1, 8]	καὶ ὅπλα καὶ σῖτον καὶ	ἐπικούρους	Ἀντίπατρος προσῆγεν, καὶ τοὺς ταύτῃ
[1, 13]	κατακλείουσιν εἰς τὸ ἱερὸν καὶ	φρουροὺς	αὐτῶν ἄνδρας ἑξήκοντα ταῖς πλησίον
[1, 4]	κτημάτων γλιχόμενος, καὶ τρισὶ τοὺς	φρουροὺς	περιβόλοις ἀποτειχίσας διὰ μάχης τὸ
[1, 4]	παρεβοήθει· Πισίδαι καὶ Κίλικες ἦσαν·	Σύρους	γὰρ οὐκ ἐδέχετο μισθοφόρους διὰ
[1, 23]	καὶ παρρησίαν. Ἐκ δὲ τοῦ	θράσους	αὐτῶν ἀφορμὰς οἱ διαβάλλοντες ἐλάμβανον,
[1, 23]	τοῖς νέοις γίνεσθαι τὰς σπουδὰς	θράσους	ἐφόδιον. Εἴ γε μὴν ἕκαστος
[1, 29]	τιμωρήσαιτο τὴν ἄνθρωπον πολλὰς τοῦ	μίσους	ἔχων αἰτίας, ἕως ὑπεραγανακτήσας σὺν
[1, 32]	Βασιλείας ἐλπίς; Ἀλλ' ἐβασίλευον. Ὑπόνοια	μίσους;	Οὐ γὰρ ἐστεργόμην; Φόβος ἐκ
[1, 23]	παρηκολούθει γὰρ Ἀντίπατρος ἡ τοῦ	μίσους	ὑπόθεσις. Ἀλλ' εἴς γε τὸ
[1, 16]	αὐτὸς δὲ τὴν μητέρα καὶ	ὅσους	ἐκ Μασάδας οἰκείους ἐξήγαγεν μεταγαγὼν
[1, 32]	τῷ βασιλεῖ διαφθείρας ὅλον τοῦ	μύσους	ἀναπλήσειεν τὸν οἶκον, ἄλλα τε
[1, 23]	οἱ παῖδες ὀργῆς καὶ τοῦ	μύσους	ἔννοιαν λαμβάνοντες ὡς πολέμιον ὑφεώρων
[1, 26]	οἰκίας καὶ δραματουργὸν ὅλου τοῦ	μύσους	Εὐρυκλέα σωτῆρα καὶ εὐεργέτην καλῶν
[1, 3]	μὴν εὐθὺς ἡ περὶ τοῦ	μύσους	μεταμέλεια νόσον ἐνσκήπτει καὶ πρὸς
[1, 33]	κεφαλῇ, στέφανος δ' ὑπὲρ αὐτοῦ	χρυσοῦς,	τὸ δὲ σκῆπτρον παρὰ τὴν
[1, 27]	πολλοί. Ταῦθ' ἅμα λέγων ὠνόμαζεν	τοὺς	ἀγανακτοῦντας. Ὁ δὲ βασιλεὺς εὐθέως
[1, 9]	γάμον κηδεμονικώτερος αὐτὸς ἦν πρὸς	τοὺς	ἀδελφούς. (Ἀντίπατρος δὲ μετὰ τὴν
[1, 23]	ἐπιτηδείους φημίζειν καθιείς, μέχρι παντάπασιν	τοὺς	ἀδελφοὺς ἀπέρρηξεν τῆς βασιλικῆς ἐλπίδος·
[1, 4]	ἐνιαυτοῦ. ~(Λύσασα δ' ἡ γυνὴ	τοὺς	ἀδελφοὺς αὐτοῦ βασιλέα καθίστησιν Ἀλέξανδρον
[1, 2]	καταπονοῖτο, τήν τε μητέρα καὶ	τοὺς	ἀδελφοὺς αὐτοῦ προάγων ἐπὶ τοῦ
[1, 2]	Πτολεμαῖος ἀνεθεὶς τῆς πολιορκίας ἀναιρεῖ	τοὺς	ἀδελφοὺς Ἰωάννου σὺν τῇ μητρὶ
[1, 13]	Κἀκεῖνος τὴν μὲν μητέρα καὶ	τοὺς	ἀδελφοὺς καὶ τὴν καθωμολογημένην παῖδα
[1, 13]	Τούτους μὲν ὁ στασιάζων πρὸς	τοὺς	ἀδελφοὺς λαὸς ἐπελθὼν ἐμπίπρησιν, Ἡρώδης
[1, 24]	ἐνουθέτησεν ὡς πατήρ, καὶ φιλεῖν	τοὺς	ἀδελφοὺς παρεκάλει διδοὺς τῶν προημαρτημένων
[1, 12]	σὺν Γαβινίῳ παρέβαλλεν, τετράρχας ἀποδείκνυσιν	τοὺς	ἀδελφοὺς πᾶσαν διοικεῖν τὴν Ἰουδαίαν
[1, 26]	Οὐ μὴν ὤνησέν γέ τι	τοὺς	ἀθλίους· μόνων γὰρ ἦν τῶν
[1, 17]	ἀδελφοῦ παραβαλλόμενος, ὡς ἂν τίσαιτο	τοὺς	αἰτίους τοῦ φόνου, ταχέως τῶν
[1, 7]	ἦν καὶ θεῖος αὐτῷ. Καὶ	τοὺς	αἰτιωτάτους μὲν τοῦ πολέμου πελέκει
[1, 4]	παρ' ἀλλήλοις ἀποστάσεων, Δημήτριος μὲν	τοὺς	Ἀλεξάνδρου μισθοφόρους, Ἀλέξανδρος δὲ τοὺς
[1, 13]	ἐφόδια, μετὰ δὲ τῶν ἀναγκαιοτάτων	τοὺς	ἀλκιμωτάτους κατασχὼν εἰς τὸ φρούριον
[1, 5]	τὴν Ἀλεξάνδραν εἰς τὸ καὶ	τοὺς	ἄλλους διαχειρίσασθαι τῶν παροξυνάντων ἐπ'
[1, 11]	δεδοικὼς τὴν ἔφοδον Μάλιχος, ἐκώλυεν	τοὺς	ἀλλοφύλους εἰσαγαγεῖν ἐφ' ἁγνεύοντας τοὺς
[1, 0]	καὶ τὴν Ῥωμαίων φειδὼ πρὸς	τοὺς	ἀλλοφύλους, καὶ ὁσάκις Τίτος σῶσαι
[1, 4]	τοὺς Ἀλεξάνδρου μισθοφόρους, Ἀλέξανδρος δὲ	τοὺς	ἅμα Δημητρίῳ Ἰουδαίους μεταπείσειν ἐλπίσας.
[1, 17]	ἐπισυλλεγόμενον αὐτῶν πλῆθος ὡς ἐθεάσατο	τοὺς	ἀνὰ τὴν κώμην διεφθαρμένους, εἰς
[1, 10]	πατρίδος ὑπὸ Πομπηίου κατεστραμμένον καὶ	τοὺς	ἀνὰ τὴν χώραν θορύβους ἐπιὼν
[1, 2]	Ἰωάννην, ὃς καὶ Ὑρκανὸς ἐκαλεῖτο,	τοὺς	ἀναιρήσοντας ἔπεμψεν. Προγνοὺς δὲ τὴν
[1, 14]	Ἄραψ μετανοήσας ἔπεμψεν διὰ τάχους	τοὺς	ἀνακαλέσοντας τὸν ὑβρισμένον. Ἔφθανεν δὲ
[1, 26]	οἷς Ἡρώδης ὑπεραγανακτήσας εὐθέως ἐβασάνισεν	τοὺς	ἄνδρας. Ἀλλ' οἱ μὲν οὐδὲν
[1, 17]	παρῆν κατὰ τύχην ὁ συλληψόμενος	τοὺς	ἄνδρας, Ἡρώδῃ δ' ἀπέχρη τὸ
[1, 1]	καὶ συμβαλὼν μάχῃ νικᾷ τε	τοὺς	Ἀντιόχου στρατηγοὺς καὶ τῆς Ἰουδαίας
[1, 32]	καὶ φίλων, εἰσκαλεῖ δὲ καὶ	τοὺς	Ἀντιπάτρου φίλους. Προκαθέζεται δὲ αὐτὸς
[1, 17]	ἐποικοδομεῖν αὐτοῖς κελεύει, καταλιπὼν δὲ	τοὺς	ἀνυτικωτάτους τῶν ἑταίρων ἐπὶ τῶν
[1, 1]	κατέλιπεν ὑπερβολὴν καὶ κατ' ἄνδρα	τοὺς	ἀξιολόγους αἰκιζόμενος καὶ κοινῇ καθ'
[1, 12]	Κλεοπάτρας ἔρωτι δεδουλωμένον· οἳ προστησάμενοι	τοὺς	ἀξιώματι καὶ λόγῳ σφῶν δυνατωτάτους
[1, 31]	πάντων μῖσος ἦν. Τάχα καὶ	τοὺς	ἀπαγγέλλειν προῃρημένους οἱ τῶν ἀνῃρημένων
[1, 15]	οὔτε μεταβάλλεσθαι, τὸ λοιπὸν ἀμύνεσθαι	τοὺς	ἀπὸ τοῦ τείχους ἐπέτρεπεν τοῖς
[1, 6]	ἐπικηρυκεύεται πρός τε Ὑρκανὸν καὶ	τοὺς	Ἄραβας ἀπειλῶν Ῥωμαίους καὶ Πομπήιον,
[1, 19]	εὗρεν καιρὸν ἐπιβουλῆς. Ἐτιμωρήσατο μέντοι	τοὺς	Ἄραβας αὖθις ἀεὶ τὴν χώραν
[1, 19]	ὕπαιθρον γὰρ ηὐλίζετο. Κἀν τούτῳ	τοὺς	Ἄραβας ἐπὶ μεῖζον θράσος ἦρεν
[1, 14]	δυνατώτατοι. (Ἡρώδης μὲν δὴ πολεμίους	τοὺς	Ἄραβας εὑρὼν δι' ἃ φιλτάτους
[1, 4]	τὸν κωλύσαντα ἄμυναν εὐθὺς ἐπὶ	τοὺς	Ἄραβας ᾔει. Τῶν δὲ ὁ
[1, 19]	προτέρᾳ νίκῃ τεθαρρηκότες ὥρμησαν ἐπὶ	τοὺς	Ἄραβας καὶ πρὸς μὲν τὴν
[1, 4]	τοῦτον γὰρ δείσας στρατεύεσθαι ἐπὶ	τοὺς	Ἄραβας ὡρμημένον τὸ μὲν μεταξὺ
[1, 19]	εἰς μάχην παρετάσσετο καὶ προεκαλεῖτο	τοὺς	Ἄραβας. Ὡς δ' οὐδεὶς ἐπεξῄει,
[1, 30]	δὲ τὰς τῆς ὕδρας κεφαλάς,	τοὺς	Ἀριστοβούλου καὶ Ἀλεξάνδρου παῖδας. Ἀφῃρῆσθαι
[1, 8]	ἀνδραποδίζεται, κτείνει δὲ καὶ Πειθόλαον	τοὺς	Ἀριστοβούλου στασιαστὰς ἐπισυνιστάντα· τοῦ φόνου
[1, 19]	ἐγεῖραι τὰ φρονήματα καὶ πεῖσαι	τοὺς	ἀσεβεστάτους, ὡς οὔτ' ἀνθρώπειόν τι
[1, 13]	ἐκδιδόναι, φύσει γὰρ ἀπίστους εἶναι	τοὺς	βαρβάρους, ἔξεισιν Ὑρκανὸν παραλαβών, καὶ
[1, 13]	ἀσφαλῶς μετὰ τῶν θεραπόντων ἀνέκοπτε	τοὺς	βαρβάρους· καὶ πολλοὺς κατὰ πᾶσαν
[1, 13]	Ὁ δὲ ἀπ' ἀρχῆς ὑποπτεύων	τοὺς	βαρβάρους καὶ τότε πεπυσμένος εἰς
[1, 28]	δὲ καὶ τῷ θεῷ συναρμόσαι	τοὺς	γάμους ἐπὶ συμφέροντι τῆς ἐμῆς
[1, 28]	γενεᾶς κατὰ τὸ βασίλειον μεταθεῖναι	τοὺς	γάμους· ἦσαν γὰρ τῷ βασιλεῖ
[1, 28]	γενεᾶς ὁ Ἀντίπατρος ἐδεῖτο μετατεθῆναι	τοὺς	γάμους. (Χαλεπῶς δ' ὁ βασιλεὺς
[1, 33]	προέκοπτεν εἰς ἐπιβολὴν ἀθεμίτου πράξεως·	τοὺς	γὰρ ἀφ' ἑκάστης κώμης ἐπισήμους
[1, 3]	βασίλισσα συντάσσεται μετὰ τῶν ἐπιβούλων·	τοὺς	γὰρ πεμφθέντας πείθουσιν τὰ μὲν
[1, 17]	ἐπὶ τοῖς αὐτοῦ κατορθώμασιν κεκινημένοι·	τούς	γε μὴν πολλοὺς ἐνῆγεν ἐπιθυμία
[1, 27]	Ἀλεξάνδρου δι' ὑποψίας εἶχεν Ἡρώδης.	Τούς	γε μὴν υἱοὺς οὐ προήγαγεν
[1, 3]	παριόντα διὰ τοῦ ἱεροῦ, πρὸς	τοὺς	γνωρίμους ἀνέκραγεν, ἦσαν δ' οὐκ
[1, 33]	τῇ νόσῳ λόγον καθίεσαν εἰς	τοὺς	γνωρίμους, ὡς ἄρα καιρὸς ἐπιτηδειότατος
[1, 16]	τελευταῖον δ' ἐπινοίᾳ χρήσασθαι σφαλερωτάτῃ.	Τοὺς	γοῦν ἀλκίμους καθιμῶν ἐν λάρναξιν
[1, 9]	τοῦ βήματος ὧν Ῥωμαίους ἔβλαψεν.	Τοὺς	δ' ἀδελφοὺς αὐτοῦ Πτολεμαῖος ὁ
[1, 3]	ἐδόκει γὰρ ἀγαπᾶν, ἦγεν ἰσοτίμως,	τοὺς	δ' ἄλλους εἵργνυσι δήσας. Δεσμεῖ
[1, 18]	φρονήσαντας εὐνουστέρους ταῖς τιμαῖς καθίστατο,	τοὺς	δ' Ἀντιγονείους ἀνῄρει. Καὶ κατὰ
[1, 0]	ἔργα μετ' ἀκριβείας ἀμφοτέρων διέξειμι,	τοὺς	δ' ἐπὶ τοῖς πράγμασι λόγους
[1, 8]	ἐπισυνίστη, τοὺς μὲν ἐπιθυμοῦντας μεταβολῆς,	τοὺς	δὲ ἀγαπῶντας αὐτὸν πάλαι. Καὶ
[1, 33]	ἐν ἀγαθοῖς αἴσθησιν αἰώνιον παραμένειν,	τοὺς	δὲ ἀγενεῖς καὶ τῆς ἑαυτῶν
[1, 24]	ἥμαρτέν τις εἰπὼν κακίας μυστήριον·	τοὺς	δὲ Ἀλεξάνδρῳ συνόντας χρήμασιν διαφθείρων
[1, 13]	τοὺς δὲ εἰς τὸ ἱερόν,	τοὺς	δὲ εἰς τὸ ἔξω χαράκωμα
[1, 13]	τοὺς μὲν εἰς τὴν πόλιν,	τοὺς	δὲ εἰς τὸ ἱερόν, τοὺς
[1, 21]	χειρὸς εἰσπλεόντων πύργος ναστὸς ἀνέχει,	τοὺς	δὲ ἐκ δεξιοῦ δύο ὀρθοὶ
[1, 12]	ἤδη τρία κατεσχηκότα τῶν ἐρυμάτων,	τοὺς	δὲ ληφθέντας Τυρίους ἔσωσεν μὲν
[1, 11]	ἐν τοῖς μάλιστα φίλος ἦν.	Τοὺς	δὲ λοιποὺς εἰς βραδυτῆτα κακίσας
[1, 4]	παρατάξεως κἀν τῇ φυγῇ διαφθείρεται,	τοὺς	δὲ λοιποὺς καταφυγόντας εἰς Κανὰ
[1, 12]	εἵργνυσιν, οὓς καὶ ἀνελεῖν ὥρμησεν,	τοὺς	δὲ λοιποὺς μεθ' ὕβρεως ἀπήλασεν.
[1, 12]	συνταράσσοντες παρώξυναν Ἀντώνιον ὥστε καὶ	τοὺς	δεσμώτας ἀποκτεῖναι. ~(Μετὰ δὲ ἔτη
[1, 33]	μετὰ τἀνδρὸς ἡ Σαλώμη διαφῆκεν	τοὺς	δεσμώτας, οὓς κτείνειν ὁ βασιλεὺς
[1, 32]	βασιλεὺς Ἀντίπατρον καὶ πρὸς Καίσαρα	τοὺς	δηλώσοντας τὴν συμφορὰν ἐξέπεμψεν. (Μετὰ
[1, 1]	ἐκ τοῦ ἔθνους πολλῶν καὶ	τοὺς	διασωθέντας ἐκ τῆς μάχης ἐπισυγκροτήσας
[1, 24]	τὰς διαβολάς, καὶ πολλοὶ πρὸς	τοὺς	διαφόρους φονῶντι τῷ βασιλικῷ θυμῷ
[1, 33]	τῆς νόσου καὶ παραχρῆμα πέμψας	τοὺς	δορυφόρους ἀποκτείνει τὸν Ἀντίπατρον. Θάψαι
[1, 2]	αὐτοῦ τήν τε γυναῖκα καὶ	τοὺς	δύο παῖδας ἐγκαθείρξας ἐπὶ τὸν
[1, 25]	στρατηγήματος καὶ κατὰ μικρὸν εἰς	τοὺς	ἐγγεγραμμένους καὶ Φερώραν μετήγαγεν τὰς
[1, 31]	πλήθει τῆς εἰς ταῦτα δαπάνης	τοὺς	εἰς ἐκεῖνα μισθοὺς ἐγκαταγράψῃ· διακόσια
[1, 32]	τῆς χώρας ἀπερριμμένον καὶ παρωσάμενος	τοὺς	ἐκ βασιλίδος μοι γεγενημένους ἀπέδειξα
[1, 24]	καὶ πλεῖόν τι προγόνων μισοῦσα	τοὺς	ἐκ βασιλίδος. Πάντες μὲν οὖν
[1, 22]	τῆς Δωρίδος υἱὸν Ἀντίπατρον διὰ	τοὺς	ἐκ Μαριάμμης ἐφυγάδευσεν τῆς πόλεως
[1, 15]	τοὺς πολεμίους ἔβλαπτεν. Ἡρώδης δὲ	τοὺς	ἐκ Μασάδας οἰκείους παραλαβὼν ῥᾳδίως
[1, 20]	μεμισθωμένος οἶκον οὐ διέλειπεν ἐπαφεὶς	τοὺς	ἐκ τοῦ Τράχωνος λῃστὰς Δαμασκηνοῖς.
[1, 19]	δὲ Ἡρώδης ἐν τῇ διώξει	τοὺς	ἐκ τῶν Κανάθων ἐπιχωρίους ἀνέντος
[1, 18]	ἐπὶ Ἰουδαίους καὶ Ἄραβας ὑπειργάζετο	τοὺς	ἑκατέρων βασιλεῖς Ἡρώδην καὶ Μάλχον
[1, 32]	ὁ θυμὸς Ἡρώδην ἄδακρυν διεκράτει	τοὺς	ἐλέγχους ἀληθεῖς ἐπιστάμενον. (Ἐν τούτῳ
[1, 30]	τῆς ὑποψίας ὄντας ἔσυρον εἰς	τοὺς	ἐλέγχους. Εὑρίσκεται γοῦν καὶ ἡ
[1, 26]	ἐκείνου τῶν διαβεβλημένων. (Ἀλλὰ καίτοι	τοὺς	ἐλέγχους εὑρίσκων ἀσθενεῖς τοὺς υἱοὺς
[1, 31]	δὲ πρὸς αὐτὸν ἐκδιηγήσαντο πάντας	τοὺς	ἐλέγχους ἥ τε μήτηρ καὶ
[1, 32]	τῷ φθόνῳ. Πάρειμι δὲ ἐπὶ	τοὺς	ἐλέγχους, πάρειμι διὰ γῆς καὶ
[1, 31]	~(Ἐπὶ τούτοις καὶ Βάθυλλος εἰς	τοὺς	ἐλέγχους συνέδραμεν, ἡ τελευταία πίστις
[1, 28]	μετ' ἐμὲ ἡγεμόνας αὐτοῖς ἀπολιπεῖν	τοὺς	ἐμοὶ φιλτάτους. Ἐγγυῶ δὲ τὴν
[1, 23]	μήκιστον βίου προελθεῖν. Ὁ δὴ	τοὺς	ἐμοὺς παῖδας θεραπεύων ἐπὶ τῇ
[1, 33]	τοὺς ὑποθεμένους τὴν πρᾶξιν, ἔπειτα	τοὺς	ἐν αὐτῇ συλληφθέντας κολάσαντα τοῖς
[1, 16]	μὲν οὕτως τὰ σπήλαια καὶ	τοὺς	ἐν αὐτοῖς Ἡρώδης· καταλιπὼν δὲ
[1, 15]	τὸν χρόνον τοῦτον Ἀντίγονος ἐπολιόρκει	τοὺς	ἐν Μασάδᾳ, τοῖς μὲν ἄλλοις
[1, 9]	τρισχιλίους ὁπλίτας. Παρώρμησεν δὲ καὶ	τοὺς	ἐν Συρίᾳ δυνατοὺς ἐπὶ τὴν
[1, 24]	πραττομένων ἢ λεγομένων διηρεύνα καὶ	τοὺς	ἐν ταῖς ὑποψίαις εὐθέως ἀνῄρει.
[1, 18]	ἐπὶ τοὺς ἔξωθεν ἐφόνα, καὶ	τοὺς	ἐν τέλει Σύρων διαβάλλουσα πρὸς
[1, 23]	οὐ μόνον τούτους ἀλλὰ καὶ	τοὺς	ἐν τῇ στρατιᾷ μου ταξιάρχους
[1, 10]	Φασάηλος ἐφιλοτιμεῖτο τὴν ἀγαθὴν ἔριν	τοὺς	ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις εὐνουστέρους καθιστάμενος
[1, 16]	πρὸς Βεντίδιον ἀπολύσας αὐτὸς ἐπὶ	τοὺς	ἐν τοῖς σπηλαίοις ἐστράτευσεν. Τὰ
[1, 16]	ἦν ἀφθονία τῶν ἐπιτηδείων, ἐπὶ	τοὺς	ἐν τοῖς σπηλαίοις ὥρμητο λῃστάς,
[1, 6]	τῶν Ἀράβων ἀφαιρεθέντες μετέφερον ἐπὶ	τοὺς	ἐναντίους τὴν ἐλπίδα, καὶ ἐπειδὴ
[1, 17]	ἔξωθεν, τὰς οἰκήσεις σπαράττων εἷλκεν	τοὺς	ἔνδοθεν. Καὶ τοῖς μὲν πολλοῖς
[1, 13]	τὴν Μασάδαν. Ἦσαν δὲ ὑπὲρ	τοὺς	ἐννακισχιλίους. Πεισθεὶς Ἡρώδης τοὺς μὲν
[1, 2]	ἑλόντες αὐτήν τε κατασκάπτουσιν καὶ	τοὺς	ἐνοικοῦντας ἐξηνδραποδίσαντο. Προχωρούντων δὲ τῶν
[1, 30]	γὰρ φείσεσθαι μετὰ Μαριάμμην καὶ	τοὺς	ἐξ ἐκείνης ἑτέρου τινός, ὥστε
[1, 28]	μετάνοιαν ἐμφαίνοντα δι' ὧν ἠλέει	τοὺς	ἐξ ἐκείνων. (Συναγαγὼν γάρ ποτε
[1, 8]	οὐδαμοῦ δ' οὕτως. Γαβίνιος δὲ	τοὺς	ἐξαιρήσοντας τὸ φρούριον καταλιπὼν αὐτὸς
[1, 18]	αἵματος ὑπολείπεσθαι, τὸ λοιπὸν ἐπὶ	τοὺς	ἔξωθεν ἐφόνα, καὶ τοὺς ἐν
[1, 33]	σπασμοὶ πάντων τῶν μελῶν, ὥστε	τοὺς	ἐπιθειάζοντας ποινὴν εἶναι τῶν σοφιστῶν
[1, 12]	Ἀντώνιος ἀκούσας ἑκατέρων Ὑρκανοῦ διεπυνθάνετο	τοὺς	ἐπιτηδειοτέρους ὄντας ἄρχειν· τοῦ δὲ
[1, 23]	μὲν αὐτὸς λογοποιῶν, τὰ δὲ	τοὺς	ἐπιτηδείους φημίζειν καθιείς, μέχρι παντάπασιν
[1, 2]	Ἰωνάθης τά τε ἄλλα πρὸς	τοὺς	ἐπιχωρίους διὰ φυλακῆς ἦγεν ἑαυτὸν
[1, 11]	τοὺς ἀλλοφύλους εἰσαγαγεῖν ἐφ' ἁγνεύοντας	τοὺς	ἐπιχωρίους. Ὁ δὲ τῆς προφάσεως
[1, 16]	οὐκ ἐλάττω κακὰ πολέμου διετίθεσαν	τοὺς	ἐπιχωρίους. Προπέμψας δὲ πεζῶν τρία
[1, 16]	ἐφόδου τῶν φυλάκων ἐκφυγόντων. Ἔνθα	τοὺς	ἑπομένους ὑπὸ τοῦ χειμῶνος κακωθέντας
[1, 24]	προσεπλάττετο. Καθίει δ' Ἀντίπατρος ἀεὶ	τοὺς	ἐρεθίσοντας, ὅπως αὐτῷ τὸ ψεῦδος
[1, 26]	ὀνειδίζων, εἰ πρεσβύτατος ὢν περιόψεται	τοὺς	ἐφεδρεύοντας αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν, Ἀλεξάνδρῳ
[1, 19]	αὐτοῖς νίκην πολλάκις. Ἀμυνομένῳ δὲ	τοὺς	ἐχθροὺς ἐπιπίπτει συμφορὰ δαιμόνιος ἄλλη,
[1, 17]	δὲ τοῦ πένθους ὑπερθέμενος ἐπὶ	τοὺς	ἐχθροὺς ἠπείγετο ποιούμενος τὴν πορείαν
[1, 13]	εἰπεῖν, εὔθυμος ἄπειμι τὸν μετελευσόμενον	τοὺς	ἐχθροὺς καταλιπὼν ζῶντα. (Ὁ μὲν
[1, 18]	γὰρ ἕκαστον στρατιώτην, ἀναλόγως δὲ	τοὺς	ἡγεμόνας, βασιλικώτατα δὲ αὐτὸν ἐδωρήσατο
[1, 19]	περὶ πετρώδη καὶ δύσβατα χωρία	τοὺς	Ἡρώδου τρέπονται πλεῖστόν τε αὐτῶν
[1, 15]	ἀπάγειν τε σφᾶς χειμεριοῦντας εἰς	τοὺς	ἰδίους τόπους, ἐπειδὴ τὰ περὶ
[1, 5]	πάτρια καὶ τοὺς πλημμελοῦντας εἰς	τοὺς	ἱεροὺς νόμους ἐξ ἀρχῆς προεβάλλετο.
[1, 7]	τά τε ἄλλα τῆς καρτερίας	τοὺς	Ἰουδαίους ἀπεθαύμαζεν καὶ μάλιστα τοῦ
[1, 19]	κοίλης Συρίας ἄπειροι τὸ πλῆθος	τοὺς	Ἰουδαίους ἔμενον. Ἔνθα μετὰ τῆς
[1, 5]	πεπεισμένος ταύτῃ μάλιστ' ἂν ὑπακοῦσαι	τοὺς	Ἰουδαίους, ἐπειδὴ τῆς ὠμότητος αὐτοῦ
[1, 7]	τείχους· ἀνέστελλον δὲ αἱ πετροβόλοι	τοὺς	καθύπερθεν κωλύοντας. Ἀντεῖχον δ' ἐπὶ
[1, 18]	ἐδαιμονία καὶ πολλὰ θειωδέστερον πρὸς	τοὺς	καιροὺς ἐλογοποίει, καὶ τῶν τολμηροτέρων
[1, 28]	καὶ ταῖς ἄλλαις θεραπείαις καὶ	τοὺς	Καίσαρος φίλους οὐκ ὀλίγα πέμπων
[1, 14]	ἀκμὴν τοῦ χειμῶνος ὑποδείσας μήτε	τοὺς	κατὰ τὴν Ἰταλίαν θορύβους ἐπὶ
[1, 8]	δὲ συγκροτήσας δύναμιν ὥρμητο πάντας	τοὺς	κατὰ τὴν χώραν Ῥωμαίους ἀνελεῖν.
[1, 9]	ἀπέκτεινεν πολλοὺς καὶ μέχρι τοσούτου	τοὺς	καταλειπομένους ἐδίωξεν ὡς καὶ τὸ
[1, 19]	ἔτυχον γὰρ κἀκεῖνοί τινας προπεπομφότες	τοὺς	καταληψομένους τὸ ἔρυμα. Τούτους μὲν
[1, 24]	πιστεύειν ῥᾳδίως· οὐ γὰρ ἐπιλείψειν	τοὺς	καταψευσομένους αὐτῶν, ἕως ἂν ὁ
[1, 8]	δὲ μέτριον φρονούντων ἀποκτείνας πολλοὺς	τοὺς	λοιποὺς ἀπέκλεισεν εἰς τὸ ἔρυμα.
[1, 4]	ὁ πόλεμος, μέχρι πλείστους ἀποκτείνας	τοὺς	λοιποὺς ἀπήλασεν εἰς Βεμέσελιν πόλιν
[1, 33]	ἅμα τοῖς σοφισταῖς κατέκαυσε ζῶντας,	τοὺς	λοιποὺς δὲ τῶν συλληφθέντων παρέδωκεν
[1, 1]	τύχῃ κρατοῦσι, καὶ πολλῶν ἀναιρεθέντων	τοὺς	λοιποὺς ἔχων Ἰούδας εἰς τὴν
[1, 21]	τὴν ἄνω δειμάμενος πόλιν δύο	τοὺς	μεγίστους καὶ περικαλλεστάτους οἴκους, οἷς
[1, 13]	ὑπὲρ τοὺς ἐννακισχιλίους. Πεισθεὶς Ἡρώδης	τοὺς	μὲν βαρυτέρους τῆς χρείας διαφῆκεν
[1, 32]	μιαροὺς καὶ φιλοστοργότατος πατὴρ ἐγενόμην.	Τοὺς	μὲν γὰρ προτέρους βασιλείας τε
[1, 13]	ἀναιρεῖ, τρέπεται δὲ πάντας καὶ	τοὺς	μὲν εἰς τὴν πόλιν, τοὺς
[1, 21]	τρεῖς ἑκατέρωθεν ὑπεστηριγμένοι κίοσιν, ὧν	τοὺς	μὲν ἐκ λαιᾶς χειρὸς εἰσπλεόντων
[1, 8]	ὃς αὖθις πολλοὺς Ἰουδαίων ἐπισυνίστη,	τοὺς	μὲν ἐπιθυμοῦντας μεταβολῆς, τοὺς δὲ
[1, 13]	δ' ἐγένοντο κατὰ τὴν Γαλιλαίαν,	τοὺς	μὲν ἐπιχωρίους ἀφεστῶτας κἀν τοῖς
[1, 24]	βασιλείαν οὐκ εἰς μακράν τε	τοὺς	μὲν ἐχθροὺς ἀμυνεῖται, τοὺς φίλους
[1, 33]	Πείθεται μόλις ὁ βασιλεύς, καὶ	τοὺς	μὲν καθιμήσαντας ἑαυτοὺς ἅμα τοῖς
[1, 28]	ἀναλίσκων κατὰ δέος. Συνέβαινεν δὲ	τοὺς	μὲν λαμβάνοντας οὐδὲν μᾶλλον εὔνους
[1, 18]	ναὸν ἁγίων. Ὁ δὲ βασιλεὺς	τοὺς	μὲν παρακαλῶν τοῖς δ' ἀπειλούμενος
[1, 23]	υἱῶν κατασπασάμενος διέλυσεν τὸ πλῆθος,	τοὺς	μὲν συνευχομένους τοῖς εἰρημένοις, ὅσοι
[1, 18]	τὸ κατὰ τὴν πόλιν πλῆθος	τοὺς	μὲν τὰ αὐτοῦ φρονήσαντας εὐνουστέρους
[1, 28]	ἐμπλήσας τοὺς ὀφθαλμοὺς εἶπεν· ἐμὲ	τοὺς	μὲν τούτων πατέρας δαίμων σκυθρωπὸς
[1, 2]	ὢν νεανικώτερον ἀφηγήσατο τοῦ πολέμου·	τοὺς	μέντοι γε υἱεῖς αὐτοῦ μετὰ
[1, 7]	πελέκει κολάζει, Φαῦστον δὲ καὶ	τοὺς	μετ' αὐτοῦ γενναίως ἀγωνισαμένους λαμπροῖς
[1, 26]	τὰς τοῦ ἔθνους συμφορὰς καὶ	τοὺς	μέχρι ψυχῆς φορολογουμένους, ἔπειτ' εἰς
[1, 0]	δὲ Ἕλληνας ταῦτα καὶ Ῥωμαίων	τοὺς	μὴ ἐπιστρατευσαμένους, ἐντυγχάνοντας ἢ κολακείαις
[1, 32]	δὲ αὐτὸς ἅμα Οὐάρῳ καὶ	τοὺς	μηνυτὰς πάντας ἐκέλευσεν εἰσαγαγεῖν, ἐν
[1, 18]	διανεμεῖν ἐκ τῶν ἰδίων χρημάτων	τοὺς	μισθοὺς ἑκάστοις. Οὕτως τε τὴν
[1, 20]	Βεντίδιος συμμαχίαν σε πεπομφέναι πρὸς	τοὺς	μονομάχους αὐτῷ. Νῦν μὲν οὖν
[1, 27]	δ' ὥσπερ τελευταία θύελλα χειμαζομένους	τοὺς	νεανίσκους ἐπεβάπτισεν· ἡ γὰρ Σαλώμη
[1, 27]	τελεσθέντος αὐτῷ ταχέως τοῦ προστάγματος	τοὺς	νεκροὺς εἰς Ἀλεξάνδρειον ἐκέλευσεν ἀνακομισθῆναι
[1, 16]	καὶ καταβαλὼν κατὰ τοῦ κρημνοῦ	τοὺς	νεκροὺς τελευταῖον ἑαυτὸν ἔρριψεν. (Χειροῦται
[1, 5]	εὐσεβέστερον εἶναι τῶν ἄλλων καὶ	τοὺς	νόμους ἀκριβέστερον ἀφηγεῖσθαι. Τούτοις περισσὸν
[1, 33]	ὀλίγοι προσῄεσαν τῶν νέων ἐξηγουμένοις	τοὺς	νόμους, καὶ συνεῖχον ὁσημέραι τῶν
[1, 14]	γένους συμφορὰς ἐκδιηγεῖτο, ὅτι τε	τοὺς	οἰκειοτάτους ἐν φρουρίῳ καταλιπὼν πολιορκουμένους
[1, 15]	Μασάδα καὶ τὸ ῥύσασθαι πρῶτον	τοὺς	οἰκείους ἐκ τῆς πολιορκίας, γίνεται
[1, 15]	ἑλὼν πρὸς τὴν Μασάδα ῥυσόμενος	τοὺς	οἰκείους ἠπείγετο. Καὶ τῶν ἐπιχωρίων
[1, 0]	τήν τε τῶν τυράννων πρὸς	τοὺς	ὁμοφύλους ὠμότητα καὶ τὴν Ῥωμαίων
[1, 11]	καθ' ἑορτὴν ὑπέστρεφεν εἰς Ἱεροσόλυμα	τοὺς	ὁπλίτας ἄγων. Καὶ πέμπων Ὑρκανός,
[1, 17]	Καὶ τοῖς μὲν πολλοῖς ἐπικατασείων	τοὺς	ὀρόφους ἀθρόους ἀνῄρει, τοὺς ὑποφεύγοντας
[1, 28]	ἠγανάκτησεν καταμαθὼν αὐτοῦ τὸ πρὸς	τοὺς	ὀρφανοὺς ἦθος, ἔννοιά τε αὐτῷ
[1, 28]	τὰ παιδία καὶ δακρύων ἐμπλήσας	τοὺς	ὀφθαλμοὺς εἶπεν· ἐμὲ τοὺς μὲν
[1, 3]	βιαζομένῳ τἀληθὲς εἶπον. Ὁ δὲ	τοὺς	ὀφθαλμοὺς ἐμπίπλησι δακρύων καὶ στενάξας
[1, 33]	εἰς πλήρη πύελον ἐκλύει καὶ	τοὺς	ὀφθαλμοὺς ὡς τεθνεὼς ἀνέστρεψεν. Θορύβου
[1, 5]	οἰκτείρασα τήν τε γυναῖκα καὶ	τοὺς	παῖδας Ἀριστοβούλου καθείργνυσιν εἰς τὴν
[1, 16]	πατὴρ μετὰ τῆς μητρὸς δεομένους	τοὺς	παῖδας ἐπιτρέψαι σφίσιν ἐξελθεῖν ἐπὶ
[1, 0]	ἃ κατὰ σύγκρισιν ἐλαχίστους ἀποδείκνυσι	τοὺς	πάλαι πολέμους, τούτων μὲν κάθηνται
[1, 8]	καὶ Σαλώμη θυγάτηρ. Ἐξῳκειωμένος δὲ	τοὺς	πανταχοῦ δυνατοὺς φιλίαις τε καὶ
[1, 10]	ἀποληφθεὶς πάθῃ, πέμπει πρὸς Ὑρκανὸν	τοὺς	παραγγελοῦντας διαρρήδην ἀπολύειν Ἡρώδην τῆς
[1, 1]	μέχρι ταῖς ὑπερβολαῖς τῶν ἀδικημάτων	τοὺς	πάσχοντας εἰς ἀμύνης τόλμαν ἠρέθισε.
[1, 28]	ταυτὶ γαληνοτέροις ἐπιδεῖν ὄμμασιν ἢ	τοὺς	πατέρας αὐτῶν. (Ἐπειδὴ> ταῦτα εἰπὼν
[1, 33]	θεῷ καὶ τὰ κατασκευασθέντα παρὰ	τοὺς	πατρίους νόμους ἔργα κατασπᾶν. Ἀθέμιτον
[1, 12]	ἐπιτηδειοτέρους ὄντας ἄρχειν· τοῦ δὲ	τοὺς	περὶ τὸν Ἡρώδην προκρίνοντος, ἡσθείς,
[1, 7]	πέριξ εἰς προσβολὰς εὐτρέπιζεν ἔχων	τοὺς	περὶ τὸν Ὑρκανὸν εἴς τε
[1, 25]	τὴν ἐπιβουλήν, κοινωνοὺς δ' ἀπεδείκνυεν	τοὺς	πλείστους αὐτῶν, πρὸ δὲ πάντων
[1, 5]	τοῦ νόμου τὰ πάτρια καὶ	τοὺς	πλημμελοῦντας εἰς τοὺς ἱεροὺς νόμους
[1, 33]	κόλου συνεχεῖς ἀλγηδόνες περί τε	τοὺς	πόδας ὥσπερ ὑδρωπιῶντος οἰδήματα τοῦ
[1, 17]	τὸν γάμον· ἤδη γὰρ ὑπερηφάνει	τοὺς	πολεμίους. (Γήμας δὲ ὑπέστρεψεν ἐπὶ
[1, 15]	ἐν οἷς οὐδὲν ἢ μικρὰ	τοὺς	πολεμίους ἔβλαπτεν. Ἡρώδης δὲ τοὺς
[1, 13]	βαρβάρους καὶ τότε πεπυσμένος εἰς	τοὺς	πολεμίους ἐμπεπτωκέναι τὰ μηνύοντα τὴν
[1, 7]	(Ἔνθα πολλοὶ τῶν ἱερέων ξιφήρεις	τοὺς	πολεμίους ἐπιόντας βλέποντες ἀθορύβως ἐπὶ
[1, 13]	ἐν ᾧ γενομένης συμβολῆς ὠσάμενοι	τοὺς	πολεμίους καὶ διώξαντες ἐπὶ Ἱεροσολύμων
[1, 19]	Ἐγὼ γὰρ τοσοῦτον ἀποδέω κατεπτηχέναι	τοὺς	πολεμίους μετὰ τὸν σεισμόν, ὥσθ'
[1, 13]	ἀγορὰν συρρήγνυται, καθ' ἣν τρεψάμενοι	τοὺς	πολεμίους οἱ περὶ Ἡρώδην κατακλείουσιν
[1, 13]	Ἰδουμαίας Ἰώσηπος ἀδελφὸς ὑπαντήσας συνεβούλευεν	τοὺς	πολλοὺς τῶν ἑπομένων ἀποφορτίσασθαι· μὴ
[1, 0]	μὲν καὶ Βαβυλωνίους Ἀράβων τε	τοὺς	πορρωτάτω καὶ τὸ ὑπὲρ Εὐφράτην
[1, 19]	κρατήσειν ὥρμησαν εἰς αὐτὴν προθυσάμενοι	τοὺς	πρέσβεις, οἳ παρὰ Ἰουδαίων ἔτυχον
[1, 22]	Ῥώμῃ παιδευόμενος τελευτᾷ, δύο δὲ	τοὺς	πρεσβυτάτους βασιλικῶς ἦγεν διά τε
[1, 3]	προσίοι, καὶ πρὸς αὐτὸν ἔπεμψεν	τοὺς	προεροῦντας ἄνοπλον ἐλθεῖν. Πρὸς τοῦτο
[1, 4]	τὸν Ἀντίοχον ἴσχυσεν· ἐμπρήσας γὰρ	τοὺς	πύργους καὶ τὴν τάφρον χώσας
[1, 0]	διαμαρτάνειν. Βούλονται μὲν γὰρ μεγάλους	τοὺς	Ῥωμαίους ἀποδεικνύειν, καταβάλλουσιν δὲ ἀεὶ
[1, 2]	ἀδελφῶν ἐκφεύγει, οἱ δὲ ἐπὶ	τοὺς	Σαμαρεῖς ὑποστρέψαντες τό τε πλῆθος
[1, 15]	τὴν χώραν εἴργειν καὶ λοχᾶν	τοὺς	σιτηγοὺς κελεύων. Οἱ δ' ὑπήκουον,
[1, 0]	τὸν ναὸν ἐπιθυμῶν ἐπὶ δεξιὰς	τοὺς	στασιάζοντας προυκαλέσατο, διακρινῶ δὲ τὰ
[1, 1]	ταῖς τε ἁρπαγαῖς ἀνέδην ἐπαφιεὶς	τοὺς	στρατιώτας αὐτὸς καὶ τὸν ναὸν
[1, 1]	ἀπὸ τῆς ἄνω πόλεως συνωθεῖ	τοὺς	στρατιώτας εἰς τὴν κάτω· τοῦτο
[1, 33]	ἐπειδὰν ἐκπνεύσω τάχιστα κτείνατε περιστήσαντες	τοὺς	στρατιώτας, ἵνα πᾶσα Ἰουδαία καὶ
[1, 7]	τῆς κατὰ χεῖρα συμβολῆς εἴργων	τοὺς	στρατιώτας· ὑπὲρ μόνου γὰρ τοῦ
[1, 3]	πρὸς τὸ ἄδηλον καθίστησι μὲν	τοὺς	σωματοφύλακας ἔν τινι τῶν ὑπογαίων
[1, 15]	δὲ ἐπὶ τῶν ὀρῶν παραφυλάσσοντες	τοὺς	τὰ ἐπιτήδεια ἐκκομίζοντας. Οὐ μὴν
[1, 17]	νίκην ἐνεωτερίσθη εἰς τοσοῦτον, ὥστε	τοὺς	τὰ Ἡρώδου φρονοῦντας τῶν δυνατῶν
[1, 17]	Ἱεριχοῦντος ᾔει σπεύδων ᾗ τάχιστα	τοὺς	τἀδελφοῦ φονεῖς μετελθεῖν· ἔνθα καὶ
[1, 24]	τε ἡγεμόνας τοῦ στρατιωτικοῦ καὶ	τοὺς	ταξιάρχους κρύφα πρὸς αὐτὸν συνιέναι.
[1, 8]	καὶ ἐπικούρους Ἀντίπατρος προσῆγεν, καὶ	τοὺς	ταύτῃ Ἰουδαίους φρουροῦντας τὰς κατὰ
[1, 32]	μετ' ὀλοφυρμοῦ καὶ δακρύων ἐκβοῶν	τούς	τε ἄλλους ἅπαντας καὶ τὸν
[1, 9]	Πηλούσιον ἐμβολῶν ἐν Ἀσκάλωνι κατείχετο,	τούς	τε Ἄραβας ξένος ὢν ἔπεισεν
[1, 26]	δι' αἵματος πορισθέντα χρήματα ἀνηλώθη,	τούς	τε ἐξ ἡμῶν πλουτήσαντας οἷοι,
[1, 24]	δυνατῶν περὶ τὸν Ἀλέξανδρον λαθραίαν,	τούς	τε ἡγεμόνας τοῦ στρατιωτικοῦ καὶ
[1, 21]	Φασαηλίδα ὠνόμασεν. (Παραδοὺς δ' αἰῶνι	τούς	τε οἰκείους καὶ φίλους οὐδὲ
[1, 17]	ἡμέραν εἰς τὴν Γαλιλαίαν ἐνέβαλεν	τούς	τε πολεμίους ὑπαντιάσαντας εἰς ὃ
[1, 30]	καὶ μηνυταὶ τῶν ἀδήλων ἐγίνοντο	τούς	τε πορρωτάτω τῆς ὑποψίας ὄντας
[1, 18]	ἐτέτακτο πρὸς ἄμυναν τῆς πολιορκίας	τούς	τε χωννύντας εἶργον ἀπὸ τοῦ
[1, 0]	διαστήματα καὶ τὴν φύσιν καὶ	τοὺς	τῆς Ἰουδαίας ὅρους, ἔτι τε
[1, 23]	συμφέροντος ἐμαυτῷ κἀκεῖνον ἀμείβομαι. Τούσδε	τοὺς	τρεῖς παῖδας ἀποδείκνυμι βασιλεῖς, καὶ
[1, 23]	ἀφικνεῖται, συναγαγὼν τὸν λαὸν καὶ	τοὺς	τρεῖς υἱοὺς παραστησάμενος ἀπελογεῖτο περὶ
[1, 0]	Εἰ δή τις ὅσα πρὸς	τοὺς	τυράννους ἢ τὸ λῃστρικὸν αὐτῶν
[1, 1]	ἀρχιερέων ἐπικρατήσας ἐξέβαλε τῆς πόλεως	τοὺς	Τωβία υἱούς. Οἱ δὲ καταφυγόντες
[1, 27]	καὶ λίθοις. Πέμψας δὲ καὶ	τοὺς	υἱεῖς εἰς Σεβαστὴν οὖσαν οὐ
[1, 2]	βασιλέως, καὶ πάντοθεν αὐτὴν ἀποτειχίσας	τοὺς	υἱεῖς ἐπέστησε τῇ πολιορκίᾳ Ἀριστόβουλον
[1, 27]	οὐκέτι καρτερήσας δεσμεῖ μὲν ἀμφοτέρους	τοὺς	υἱεῖς καὶ διεχώρισεν ἀπ' ἀλλήλων,
[1, 23]	βασιλεύς, τῶν μὲν ἐγκλημάτων ἀφιέναι	τοὺς	υἱοὺς δοκῶν, τῆς δ' ὑπονοίας
[1, 27]	ὠμὸν Ἡρώδην. Ὁ δὲ σύρας	τοὺς	υἱοὺς εἰς Τύρον κἀκεῖθεν διαπλεύσας
[1, 32]	Οὔαρε, τὴν ἐμαυτοῦ φρενοβλάβειαν· ἐγὼ	τοὺς	υἱοὺς ἐκείνους κατ' ἐμαυτοῦ παρώξυνα
[1, 26]	καίτοι τοὺς ἐλέγχους εὑρίσκων ἀσθενεῖς	τοὺς	υἱοὺς ἐκέλευσεν τηρεῖν, ἔτι μέντοι
[1, 9]	ἐπαίνοις καὶ ταῖς ἐλπίσιν εἰς	τοὺς	ὑπὲρ αὐτοῦ κινδύνους ἐπέρρωσεν, ἐν
[1, 33]	ἔλεγχος ἔλθῃ, παρεκάλει πρῶτον μὲν	τοὺς	ὑποθεμένους τὴν πρᾶξιν, ἔπειτα τοὺς
[1, 14]	τι τῶν ἐπιχωρίων ἱερὸν αὐλίζεται	τοὺς	ὑπολειφθέντας ἀναλαβών, τῇ δ' ἑξῆς
[1, 4]	ὅπλων λόγοις ἐπεχείρει διαλύεσθαι πρὸς	τοὺς	ὑποτεταγμένους. Οἱ δὲ μᾶλλον ἐμίσουν
[1, 17]	ἐπικατασείων τοὺς ὀρόφους ἀθρόους ἀνῄρει,	τοὺς	ὑποφεύγοντας δὲ τῶν ἐρειπίων οἱ
[1, 15]	σωτηρίᾳ τῆς πόλεως, μηδὲν μηδὲ	τοὺς	φανεροὺς ἐχθροὺς ἀμυνούμενος, δώσων δὲ
[1, 24]	ὑπονοίᾳ βασανίσας τελευταῖον ἦλθεν ἐπὶ	τοὺς	Φερώρου φίλους. Ὧν ἐπιβουλὴν μὲν
[1, 2]	δ' αὐτῷ καὶ πρόσθεν, ἀποσκευάζεσθαι	τοὺς	φίλους αὐτοῦ πειρώμενος ἥκοντα τὸν
[1, 24]	τε τοὺς μὲν ἐχθροὺς ἀμυνεῖται,	τοὺς	φίλους δ' εὐδαίμονας ποιήσει καὶ
[1, 21]	βασίλεια τήν τε ἀποσκευὴν καὶ	τοὺς	φίλους δέξασθαι δυνάμενα, ὥστε τῷ
[1, 17]	(Ἡρώδης δὲ πρὸς ἑσπέραν ἤδη>	τοὺς	φίλους κεκμηκότας ἐπὶ θεραπείᾳ τοῦ
[1, 32]	τὸν ἐμὸν οἶκον καί μοι	τοὺς	φιλτάτους ἐπανίστησιν ἀεί, κλαύσομαι μὲν
[1, 32]	κἀκεῖνον Ἀντίπατρος ποιήσειεν ἀδελφοκτόνον καὶ	τοὺς	φιλτάτους τῷ βασιλεῖ διαφθείρας ὅλον
[1, 33]	ταῖς ἐμαῖς ἐντολαῖς ὑπουργῆσαι. Τούσδε	τοὺς	φρουρουμένους ἄνδρας ἐπειδὰν ἐκπνεύσω τάχιστα
[1, 4]	Θεοδώρου κτημάτων γλιχόμενος, καὶ τρισὶ	τοὺς	φρουροὺς περιβόλοις ἀποτειχίσας διὰ μάχης
[1, 33]	Ἀντίπατρος ἀναθαρρεῖ τε καὶ γεγηθὼς	τοὺς	φύλακας ἱκέτευεν ἐπὶ χρήμασιν ἐξαφεῖναι
[1, 8]	ὄχλον ἀπεφορτίσατο, μόνους δὲ ἐπήγετο	τοὺς	ὡπλισμένους ὄντας εἰς ὀκτακισχιλίους, ἐν
[1, 9]	δὲ καὶ τοὺς ἐν Συρίᾳ	δυνατοὺς	ἐπὶ τὴν βοήθειαν τόν τε
[1, 8]	θυγάτηρ. Ἐξῳκειωμένος δὲ τοὺς πανταχοῦ	δυνατοὺς	φιλίαις τε καὶ ξενίαις μάλιστα
[1, 28]	ἡγεμόνας αὐτοῖς ἀπολιπεῖν τοὺς ἐμοὶ	φιλτάτους.	Ἐγγυῶ δὲ τὴν μὲν σήν,
[1, 32]	ἐμὸν οἶκον καί μοι τοὺς	φιλτάτους	ἐπανίστησιν ἀεί, κλαύσομαι μὲν ἐγὼ
[1, 14]	τοὺς Ἄραβας εὑρὼν δι' ἃ	φιλτάτους	ἤλπισεν καὶ τοῖς ἀγγέλοις ἀποκρινάμενος
[1, 32]	Ἀντίπατρος ποιήσειεν ἀδελφοκτόνον καὶ τοὺς	φιλτάτους	τῷ βασιλεῖ διαφθείρας ὅλον τοῦ
[1, 14]	συμφορὰς ἐκδιηγεῖτο, ὅτι τε τοὺς	οἰκειοτάτους	ἐν φρουρίῳ καταλιπὼν πολιορκουμένους διὰ
[1, 25]	ἀλλὰ καὶ γέροντας, οἴκους δὲ	λαμπροτάτους	καὶ βασιλείας ὅλας ἀνατρέπεσθαι. (Συνῄνει
[1, 19]	τὰ φρονήματα καὶ πεῖσαι τοὺς	ἀσεβεστάτους,	ὡς οὔτ' ἀνθρώπειόν τι κακὸν
[1, 21]	πόλιν δύο τοὺς μεγίστους καὶ	περικαλλεστάτους	οἴκους, οἷς οὐδὲ ναός πῃ
[1, 22]	παιδευόμενος τελευτᾷ, δύο δὲ τοὺς	πρεσβυτάτους	βασιλικῶς ἦγεν διά τε τὴν
[1, 7]	καὶ θεῖος αὐτῷ. Καὶ τοὺς	αἰτιωτάτους	μὲν τοῦ πολέμου πελέκει κολάζει,
[1, 17]	αὐτοῖς κελεύει, καταλιπὼν δὲ τοὺς	ἀνυτικωτάτους	τῶν ἑταίρων ἐπὶ τῶν ἔργων
[1, 13]	μετὰ δὲ τῶν ἀναγκαιοτάτων τοὺς	ἀλκιμωτάτους	κατασχὼν εἰς τὸ φρούριον διασώζεται.
[1, 12]	τοὺς ἀξιώματι καὶ λόγῳ σφῶν	δυνατωτάτους	κατηγόρουν τῶν ἀδελφῶν. Ὑπήντα δὲ
[1, 8]	καταλιπὼν αὐτὸς ἐπῄει τὰς μὲν	ἀπορθήτους	πόλεις καθιστάμενος, τὰς δὲ κατεστραμμένας
[1, 32]	δὲ παραχρῆμα τελευτήσαντος ὁ μὲν	ἀπορρήτους	ποιήσας τὰς πρὸς Ἡρώδην ὁμιλίας
[1, 10]	τοῖς πατρίοις νόμοις, οἳ κτείνειν	ἀκρίτους	οὐκ ἐφιᾶσιν. (Τούτοις κατὰ μικρὸν
[1, 21]	ἄνω δειμάμενος πόλιν δύο τοὺς	μεγίστους	καὶ περικαλλεστάτους οἴκους, οἷς οὐδὲ
[1, 4]	ἦν αὐτοῖς ὁ πόλεμος, μέχρι	πλείστους	ἀποκτείνας τοὺς λοιποὺς ἀπήλασεν εἰς
[1, 25]	ἐπιβουλήν, κοινωνοὺς δ' ἀπεδείκνυεν τοὺς	πλείστους	αὐτῶν, πρὸ δὲ πάντων Φερώραν
[1, 15]	τῆς ἐξ ἀμφοῖν εὐεργεσίας ἀμοιβή,	πλείστους	γε μὴν ἐλπὶς ὡς ἐκ
[1, 13]	ἐπεκδραμὼν ἀσυντάκτοις κατὰ τὸ προάστειον	πλείστους	μὲν ἀναιρεῖ, τρέπεται δὲ πάντας
[1, 13]	ἐπιβουλαῖς ἑαυτὸν ἐκδιδόναι, φύσει γὰρ	ἀπίστους	εἶναι τοὺς βαρβάρους, ἔξεισιν Ὑρκανὸν
[1, 0]	πραγμάτων γεγενημένων, ἃ κατὰ σύγκρισιν	ἐλαχίστους	ἀποδείκνυσι τοὺς πάλαι πολέμους, τούτων
[1, 15]	φύλακες ἐτόξευόν τε καὶ ἐξηκόντιζον	αὐτούς,	ἄλλοι δὲ κατὰ στῖφος ἐκθέοντες
[1, 24]	ὑπεκκαύσασα τοῦ βασιλέως· ἤκουσεν γὰρ	αὐτοὺς	ἀνακαλεῖσθαι μὲν συνεχῶς τὴν μητέρα
[1, 33]	ἀναστρεφομένων σχοίνοις παχείαις καθιμήσαντες σφᾶς	αὐτοὺς	ἀπὸ τοῦ τέγους τὸν χρυσοῦν
[1, 4]	αἴτιον, τί ἂν ποιήσας καταστείλειεν	αὐτούς,	ἀποθανών, ἔλεγον· νεκρῷ γὰρ ἂν
[1, 26]	κτείνας οὐ παράδοξον εἰ καὶ	αὐτοὺς	ἀφαιρεῖται τὴν ἐκείνης βασιλείαν· ἐφ'
[1, 24]	ἱστουργοὺς ἅμα ταῖς δούλαις ποιήσειν,	αὐτοὺς	δὲ κωμῶν γραμματεῖς, ἐπισκώπτοντες ὡς
[1, 30]	εἰς τὴν Περαίαν· πολλάκις γὰρ	αὐτοὺς	διαλαλεῖν, ὡς μετ' Ἀλέξανδρον καὶ
[1, 5]	ἀξίωμα τῶν ἀνδρῶν, ἐκπέμψαι δ'	αὐτούς,	εἰ μὴ καθαροὺς ὑπείληφεν, ἐκ
[1, 24]	καὶ μακαρίους, πρὸ πάντων δὲ	αὐτούς·	εἶναι δὲ καὶ θεραπείαν τῶν
[1, 9]	Χαλκίδος, Φιλιππίωνα τὸν υἱὸν ἐπ'	αὐτοὺς	εἰς Ἀσκάλωνα πέμπει. Κἀκεῖνος ἀποσπάσας
[1, 33]	ἤδη τοῖς στρατιώταις καὶ συνῆγον	αὐτοὺς	εἰς ἐκκλησίαν μετὰ τοῦ λοιποῦ
[1, 24]	πολλῷ τῷ πανούργῳ τὸ πρὸς	αὐτοὺς	ἐκάλυπτε μῖσος, τοῖς δὲ δι'
[1, 14]	μὲν χρώμενος Πάρθοις, ἐπικηρυκεύσασθαι γὰρ	αὐτοὺς	ἐκβαλεῖν Ἡρώδην τῆς Ἀραβίας, τῷ
[1, 13]	τὴν εἰσβολὴν παρεῖχον. Ὁ δὲ	αὐτοὺς	ἐπὶ τὸν καλούμενον Δρυμὸν προέπεμψεν
[1, 0]	τῆς γνώμης· τὰ γὰρ κατ'	αὐτοὺς	ἐσπούδαζον ἕκαστοι γράφειν, ὅπου καὶ
[1, 23]	φάμενος ὡς τῷ πατρὶ κτείνειν	αὐτοὺς	ἔστιν ἡδὺ καὶ προτίθεται τὸ
[1, 27]	Τίρωνος κατηγορήσας τὸν λαὸν ἐπ'	αὐτοὺς	ἐστρατολόγησεν· αὐτόθι γοῦν ἀναιροῦνται μετὰ
[1, 10]	Οὐδὲ γὰρ εἰρωνεύεσθαι τὴν ἐπιτροπὴν	αὐτοὺς	ἔτι, φανεροὺς δὲ εἶναι δεσπότας
[1, 19]	περὶ τοῦ μεταξὺ φρουρίου πρὸς	αὐτοὺς	ἠκροβολίζετο βουλόμενος ἐν τάχει συμβαλεῖν·
[1, 30]	μετ' Ἀλέξανδρον καὶ Ἀριστόβουλον ἐπ'	αὐτοὺς	Ἡρώδης μεταβήσεται καὶ τὰς ἑαυτῶν
[1, 24]	ἐλπίδα τῆς διορθώσεως, ἀλλὰ προσκαλεσάμενος	αὐτούς,	καὶ γὰρ εἰς Ῥώμην ἐκπλεύσειν
[1, 21]	νικῶντες, ἀλλὰ καὶ οἱ μετ'	αὐτοὺς	καὶ οἱ τρίτοι τοῦ βασιλικοῦ
[1, 13]	Ὑρκανοῦ δὲ καὶ Φασαήλου δεξαμένων	αὐτοὺς	καρτερῷ στίφει μάχη κατὰ τὴν
[1, 19]	οὐδεὶς ἐπεξῄει, δεινὴ γάρ τις	αὐτοὺς	κατάπληξις εἶχε καὶ πρὸ τοῦ
[1, 12]	Φασαήλου καὶ Ἡρώδου, βίᾳ μὲν	αὐτοὺς	κρατεῖν τῶν πραγμάτων, ὄνομα δὲ
[1, 15]	κατειληφότας σὺν γυναιξὶν καὶ γενεαῖς.	Αὐτοὺς	μὲν οὖν ἀπολύει λαβών, Ῥωμαῖοι
[1, 31]	τὴν μετάκλησιν ἀγανακτοῖεν· ἤδη δ'	αὐτοὺς	ὁ πατὴρ μετεπέμπετο, καὶ τοῦτο
[1, 0]	Ἑλλήνων λογίοις, οἳ τηλικούτων κατ'	αὐτοὺς	πραγμάτων γεγενημένων, ἃ κατὰ σύγκρισιν
[1, 19]	παρὰ Ἰουδαίων ἔτυχον ἥκοντες πρὸς	αὐτούς.	Πρὸς δὲ τὴν ἐμβολὴν καταπλαγὲν
[1, 8]	περὶ τῶν ἡμαρτημένων πρὸ μάχης	αὐτοὺς	προσαγαγέσθαι· μηδὲν δὲ μέτριον φρονούντων
[1, 16]	στομίοις, οἱ δὲ ἀπέσφαττόν τε	αὐτοὺς	σὺν γενεαῖς καὶ πῦρ ἐνίεσαν
[1, 7]	Ῥωμαίων στρατηγῷ κατατεταγμένῳ καὶ μόνοις	αὐτοὺς	τοῖς ἰδίοις ὅροις περιέκλεισεν. Ἀνακτίζει
[1, 19]	ἐξιόντες κατὰ πλῆθος ἐνεχείριζον σφᾶς	αὐτοὺς	τοῖς Ἰουδαίοις ἑκόντες, ὡς πέντε
[1, 23]	ἐμοῦ γεγενημένοις ἀνακόπτω τὴν εἰς	αὐτοὺς	φιλοτιμίαν, ἐπιστάμενος δὲ τοῖς νέοις
[1, 13]	ὡς μὴ προπυθόμενος τὰ κατ'	αὐτοὺς	φυλάξαιτο. Ταῦτ' οὐκέτι λόγος ἦν
[1, 33]	βασιλεύς, καὶ τοὺς μὲν καθιμήσαντας	ἑαυτοὺς	ἅμα τοῖς σοφισταῖς κατέκαυσε ζῶντας,
[1, 7]	καὶ κατὰ τῶν κρημνῶν ἔρριπτον	ἑαυτοὺς	ἄπειροι· καὶ τὰ περὶ τὸ
[1, 13]	Ἰουδαῖοι συνδραμόντες πρὸς Ἀντίγονον προθύμους	ἑαυτοὺς	ἐπὶ τὴν εἰσβολὴν παρεῖχον. Ὁ
[1, 32]	κἀμὲ κρίνῃς πάσης ἄξιον συμφορᾶς	τοιούτους	υἱοὺς γεγεννηκότα. Χρὴ δέ με
[1, 18]	μὲν ἄνδρας ἀγαθοὺς καὶ βασιλεῖς	τηλικούτους	ἀνόσιον ἡγήσατο, τὸ δὲ τούτων
[1, 10]	ἐντολὰς δόντος μήτε ἐπιστείλαντος αὐτοῦ	τοσούτους	παρὰ τὸν τῶν Ἰουδαίων νόμον
[1, 23]	στοργάς. Ἀξιῶ δ' οὐ μόνον	τούτους	ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐν τῇ
[1, 32]	καὶ Φιλίππου· διαβεβλήκει γὰρ καὶ	τούτους	Ἀντίπατρος· Καίσαρι δὲ σὺν τοῖς
[1, 9]	κατέχοντες· ἦσαν δὲ Ἰουδαῖοι Αἰγύπτιοι.	Τούτους	Ἀντίπατρος οὐ μόνον μὴ κωλύειν
[1, 21]	δόξα τῶν Ὀλυμπίασιν ἀγώνων διικνεῖται.	Τούτους	γὰρ δὴ καταλυομένους ἀπορίᾳ χρημάτων
[1, 24]	αὐτὸν κατεκοίμιζέν τε καὶ συγκατεκλίνετο.	Τούτους	εἰς τὰ παιδικὰ δώροις μεγάλοις
[1, 31]	τε ἤδη καὶ φρονήματος μεστοί.	Τούτους	ἐπανακύπτοντας αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν ἀποσκευάσασθαι
[1, 7]	Πομπηίῳ τὰς πύλας· πολλοὺς δὲ	τούτους	ἐποίει τὸ δέος ἀφορῶντας εἰς
[1, 14]	τὸν ὑβρισμένον. Ἔφθανεν δὲ καὶ	τούτους	Ἡρώδης εἰς Πηλούσιον ἀφικόμενος, ἔνθα
[1, 15]	ᾧ προσέκειντο Ἰουδαῖοι διώκοντες. Ἐπὶ	τούτους	Ἡρώδης ἐκδραμὼν μετ' ὀλίγου στίφους
[1, 12]	Ἀντώνιος ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὡρμημένος. Ἐπὶ	τούτους	κεκραγότας ἐκπέμπει τὸν ἄρχοντα τῶν
[1, 13]	ἑξήκοντα ταῖς πλησίον οἰκίαις ἐγκατέστησαν.	Τούτους	μὲν ὁ στασιάζων πρὸς τοὺς
[1, 19]	προπεπομφότες τοὺς καταληψομένους τὸ ἔρυμα.	Τούτους	μὲν οὖν ἀπεκρούσαντο ταχέως οἱ
[1, 6]	ὑπὸ Μετέλλου καὶ Λολλίου καὶ	τούτους	μεταστήσας, ἐπειδὴ τὰ κατὰ τὴν
[1, 23]	τούτοις συμφέρει κρατεῖν ἐμὲ κἀμοὶ	τούτους	ὁμονοεῖν. Ὑμεῖς δέ, ὦ παῖδες
[1, 19]	ἔφθη συνωσθὲν εἰς τὸ χαράκωμα.	Τούτους	περισχὼν ἐπολιόρκει, καὶ μέλλοντας ἁλώσεσθαι
[1, 4]	Βεμέσελιν πόλιν καὶ ταύτην καταστρεψάμενος	αἰχμαλώτους	ἀνήγαγεν εἰς Ἱεροσόλυμα. Προύκοψεν δὲ
[1, 32]	ἐν Ῥώμῃ τροφείοις φίλους Καίσαρος,	ζηλωτοὺς	δὲ ποιήσας βασιλεῦσιν ἑτέροις, εὗρον
[1, 27]	στρατοπεδάρχην καὶ τῶν φίλων Ὄλυμπον	ἐγγράφους	τὰς μηνύσεις φέροντας. Οἱ δ'
[1, 10]	τῇ Συρίᾳ κατατρέχοντα μετὰ μεγίστου	στίφους	αὐτόν τε συλλαβὼν ἀποκτείνει καὶ
[1, 15]	τούτους Ἡρώδης ἐκδραμὼν μετ' ὀλίγου	στίφους	τρέπεται ταχέως καὶ Σίλωνα διασώζει
[1, 10]	Γαλιλαίαν. Ἤει δὲ μετὰ καρτεροῦ	στίφους,	ὡς μήτε καταλύειν δόξειεν Ὑρκανὸν
[1, 9]	κηδεμονικώτερος αὐτὸς ἦν πρὸς τοὺς	ἀδελφούς.	(Ἀντίπατρος δὲ μετὰ τὴν Πομπηίου
[1, 23]	φημίζειν καθιείς, μέχρι παντάπασιν τοὺς	ἀδελφοὺς	ἀπέρρηξεν τῆς βασιλικῆς ἐλπίδος· καὶ
[1, 4]	~(Λύσασα δ' ἡ γυνὴ τοὺς	ἀδελφοὺς	αὐτοῦ βασιλέα καθίστησιν Ἀλέξανδρον τὸν
[1, 2]	τήν τε μητέρα καὶ τοὺς	ἀδελφοὺς	αὐτοῦ προάγων ἐπὶ τοῦ τείχους
[1, 9]	ὧν Ῥωμαίους ἔβλαψεν. Τοὺς δ'	ἀδελφοὺς	αὐτοῦ Πτολεμαῖος ὁ Μενναίου παραλαβών,
[1, 2]	ἀνεθεὶς τῆς πολιορκίας ἀναιρεῖ τοὺς	ἀδελφοὺς	Ἰωάννου σὺν τῇ μητρὶ καὶ
[1, 13]	τὴν μὲν μητέρα καὶ τοὺς	ἀδελφοὺς	καὶ τὴν καθωμολογημένην παῖδα μετὰ
[1, 13]	μὲν ὁ στασιάζων πρὸς τοὺς	ἀδελφοὺς	λαὸς ἐπελθὼν ἐμπίπρησιν, Ἡρώδης δὲ
[1, 24]	ὡς πατήρ, καὶ φιλεῖν τοὺς	ἀδελφοὺς	παρεκάλει διδοὺς τῶν προημαρτημένων ἄφεσιν,
[1, 12]	Γαβινίῳ παρέβαλλεν, τετράρχας ἀποδείκνυσιν τοὺς	ἀδελφοὺς	πᾶσαν διοικεῖν τὴν Ἰουδαίαν ἐπιτρέπων.
[1, 17]	τοῖς μὲν πολλοῖς ἐπικατασείων τοὺς	ὀρόφους	ἀθρόους ἀνῄρει, τοὺς ὑποφεύγοντας δὲ
[1, 6]	καὶ πολλοὺς ἐκ τῆς Συρίας	συμμάχους.	Ἐπεὶ δὲ παρελαύνων Πέλλαν καὶ
[1, 16]	Πακόρου Βεντίδιος ἐπιστείλαντος Ἀντωνίου πέμπει	συμμάχους	Ἡρώδῃ κατ' Ἀντιγόνου χιλίους ἱππεῖς
[1, 17]	τῶν περὶ τὸ ὄρος προσλαμβάνει	συμμάχους,	Ῥωμαίων δὲ ἓν τάγμα ταύτῃ
[1, 20]	συμμαχίαν σε πεπομφέναι πρὸς τοὺς	μονομάχους	αὐτῷ. Νῦν μὲν οὖν δόγματι
[1, 25]	τῶν δυνατωτάτων βοῶσαι, καὶ διὰ	τάχους	εἰς Ἰουδαίαν Ἀρχέλαος ἀφικνεῖται περὶ
[1, 16]	δὲ Ἡρώδης τὴν ἐπανάστασιν διὰ	τάχους	ἐπεβοήθει καὶ πολὺ μὲν αὐτῶν
[1, 2]	καὶ θύσας τῷ θεῷ μετὰ	τάχους	ἐπὶ Πτολεμαῖον ὥρμησεν βοηθήσων τῇ
[1, 27]	πέμπει δὲ πρὸς Καίσαρα διὰ	τάχους	Οὐολούμνιόν τε τὸν στρατοπεδάρχην καὶ
[1, 14]	ὁ Ἄραψ μετανοήσας ἔπεμψεν διὰ	τάχους	τοὺς ἀνακαλέσοντας τὸν ὑβρισμένον. Ἔφθανεν
[1, 32]	θυμὸς Ἡρώδην ἄδακρυν διεκράτει τοὺς	ἐλέγχους	ἀληθεῖς ἐπιστάμενον. (Ἐν τούτῳ Νικόλαος
[1, 30]	ὑποψίας ὄντας ἔσυρον εἰς τοὺς	ἐλέγχους.	Εὑρίσκεται γοῦν καὶ ἡ τοῦ
[1, 26]	τῶν διαβεβλημένων. (Ἀλλὰ καίτοι τοὺς	ἐλέγχους	εὑρίσκων ἀσθενεῖς τοὺς υἱοὺς ἐκέλευσεν
[1, 31]	πρὸς αὐτὸν ἐκδιηγήσαντο πάντας τοὺς	ἐλέγχους	ἥ τε μήτηρ καὶ ἡ
[1, 32]	φθόνῳ. Πάρειμι δὲ ἐπὶ τοὺς	ἐλέγχους,	πάρειμι διὰ γῆς καὶ θαλάσσης
[1, 31]	τούτοις καὶ Βάθυλλος εἰς τοὺς	ἐλέγχους	συνέδραμεν, ἡ τελευταία πίστις τῶν
[1, 17]	ἐπὶ Ἱεροσολύμων καὶ μέχρι τοῦ	τείχους	ἀγαγὼν τὴν δύναμιν, συνήγετο δ'
[1, 7]	Τύρου κομισθείσας μηχανὰς ἐπειρᾶτο τοῦ	τείχους·	ἀνέστελλον δὲ αἱ πετροβόλοι τοὺς
[1, 13]	οἰνοχόος ἐπεβούλευε συλλαβεῖν ἔξω τοῦ	τείχους	ἀπατήσας προελθεῖν, ὥσπερ ἐντολὰς εἶχεν.
[1, 9]	γὰρ κατ' αὐτὸν μέρος τοῦ	τείχους	διαρρήξας πρῶτος εἰσεπήδησεν εἰς τὴν
[1, 2]	ἀδελφοὺς αὐτοῦ προάγων ἐπὶ τοῦ	τείχους	εἰς εὐσύνοπτον ᾐκίζετο καὶ κατακρημνιεῖν,
[1, 15]	λοιπὸν ἀμύνεσθαι τοὺς ἀπὸ τοῦ	τείχους	ἐπέτρεπεν τοῖς σφετέροις· οἱ δὲ
[1, 18]	καὶ πρὶν κατασεισθῆναί τι τοῦ	τείχους	ἕτερον ἀντωχύρουν· καθόλου τε οὔτε
[1, 18]	Ἡρώδου τινὲς ἐπιλέκτων ἐπιβῆναι τοῦ	τείχους	θαρσήσαντες εἰσπίπτουσιν εἰς τὴν πόλιν,
[1, 18]	τε χωννύντας εἶργον ἀπὸ τοῦ	τείχους	καὶ τοῖς ὀργάνοις ἀντιμηχανώμενον ἀεί
[1, 17]	ὀλίγον ἦσαν, καταστρατοπεδεύονται τοῦ βορείου	τείχους	πλησίον, αὐτὸς μὲν πεποιθὼς τοῖς
[1, 21]	ἄλλην κτίσας κατὰ τὸν ἀπὸ	Ἱεριχοῦς	ἰόντων αὐλῶνα πρὸς βορέαν Φασαηλίδα
[1, 13]	καθ' ἡμέραν ἐπεκθεόντων ἀλλήλοις κατὰ	λόχους	φόνος ἦν ἀδιάλειπτος. (Ἐνστάσης δ'
[1, 23]	τοὺς ἐν τῇ στρατιᾷ μου	ταξιάρχους	ἐν ἐμοὶ μόνον τὰς ἐλπίδας
[1, 24]	ἡγεμόνας τοῦ στρατιωτικοῦ καὶ τοὺς	ταξιάρχους	κρύφα πρὸς αὐτὸν συνιέναι. (Ταῦτα
[1, 19]	τάλαντα μᾶλλον ἐνέκειτο. Τοῦ δὲ	δίψους	ἐκκαίοντος ἐξιόντες κατὰ πλῆθος ἐνεχείριζον
[1, 8]	Ἀλέξανδρος χρόνῳ συναγαγὼν χεῖρα συχνὴν	βαρὺς	ἦν Ὑρκανῷ καὶ τὴν Ἰουδαίαν
[1, 20]	μηδὲν γοῦν τῆς ἀληθείας ὑποστειλάμενος	ἄντικρυς	εἶπεν· ἐγώ, Καῖσαρ, ὑπὸ Ἀντωνίου
[1, 28]	ὀξέως, ἐτόλμησεν δὲ προσελθὼν ἱκετεύειν	ἄντικρυς	μὴ στερίσκειν αὐτὸν ἧς ἠξίωσεν
[1, 24]	Φερώρου φίλους. Ὧν ἐπιβουλὴν μὲν	ἄντικρυς	ὡμολόγησεν οὐδείς, ὅτι δὲ τὴν
[1, 13]	ὑπέμεινεν, ἀλλὰ τῷ σατράπῃ προσελθὼν	ἄντικρυς	ὠνείδιζεν τὴν ἐπιβουλὴν καὶ μάλισθ'
[1, 1]	τε αὐτῶν φυλάττειν ἀπερίτμητα καὶ	σῦς	ἐπιθύειν τῷ βωμῷ· πρὸς ἃ
[1, 21]	πᾶν κύκλῳ νάγμα τοῖς ἀποβαίνουσιν	πλατὺς	περίπατος. Ὁ δ' εἴσπλους βόρειος,
[1, 9]	Σωθεὶς δ' αὐτὸς παρ' ἐλπίδα	μάρτυς	ἀβάσκανος γίνεται πρὸς Καίσαρα τῶν
[1, 0]	ναὸν εἵλκυσαν οἱ Ἰουδαίων τύραννοι,	μάρτυς	αὐτὸς ὁ πορθήσας Καῖσαρ Τίτος,
[1, 32]	ἐστίν μοι τοῦ μηδὲν ἀδικεῖν	μάρτυς”	ἔκειτο σιγῶν, αἰτήσας τὸ φάρμακον
[1, 30]	καὶ μετὰ σοῦ θεὸς ὁ	μάρτυς	ἐμοὶ τῆς ἀληθείας πλανηθῆναι μὴ
[1, 32]	σοῦ γήρως καταφρονήσῃ. Ῥώμη μοι	μάρτυς	τῆς εὐσεβείας καὶ ὁ τῆς
[1, 23]	τοῦ συνειδότος ἡ περὶ λόγους	ἰσχύς·	ἦν γὰρ δὴ δεινότατος εἰπεῖν.
[1, 29]	δ' ἐκεῖναι τὴν διαβολὴν καὶ	ὡς	ἀγανακτήσειεν Ἡρώδης, τῆς μὲν φανερᾶς
[1, 27]	τε τὴν μὲν ἐπιβουλὴν ἀσθενῶς	ὡς	ἂν ἀπορούμενος εἰς αὐτὴν ἐλέγχων,
[1, 24]	ἐχθρωδῶς καὶ τὴν τηθίδα Σαλώμην,	ὡς	ἂν γαμετὴν οὖσαν, καθομιλῶν ἀεὶ
[1, 24]	γένους ᾑρέθη. Πολλαὶ δ' ἦσαν,	ὡς	ἂν ἐφειμένου τε πατρίως Ἰουδαίοις
[1, 29]	ἐπορίζετο. Συνήργει δὲ καὶ Φερώρας	ὡς	ἂν ἤδη καὶ βασιλεῖ βεβαίῳ.
[1, 23]	εὐχαριστῶν καὶ ταῖς διαλλαγαῖς ἐφηδόμενος,	ὡς	ἂν καὶ τάχιον γεγραφὼς τοῖς
[1, 25]	(Πείθεται Φερώρας, καὶ κατασκευάσας ἑαυτόν,	ὡς	ἂν οἰκτρότατος φανείη, μελαίνῃ τε
[1, 28]	δωρεῶν. Ἐμισεῖτο δὲ διδοὺς πλεῖον,	ὡς	ἂν οὐκ ἐκ τοῦ μεγαλοψύχου
[1, 17]	μνήμην τοῦ φονευθέντος ἀδελφοῦ παραβαλλόμενος,	ὡς	ἂν τίσαιτο τοὺς αἰτίους τοῦ
[1, 18]	πρὸς τὸν Ἀντώνιον ἀναιρεῖν ἔπειθεν	ὡς	ἂν τῶν κτήσεων ἑκάστου ῥᾳδίως
[1, 19]	αὖθις ἀεὶ τὴν χώραν κατατρέχων,	ὡς	ἀνακαλέσασθαι τὴν μίαν αὐτοῖς νίκην
[1, 28]	προικὸς Ἡρώδης ἀπέπεμψεν εἰς Καππαδοκίαν,	ὡς	ἀνεῖλεν Ἀλέξανδρον, τὴν Ἀριστοβούλου δὲ
[1, 13]	κατέχει δὲ καὶ ἄλλος λόγος,	ὡς	ἀνενέγκαι μὲν ἐκ τῆς τότε
[1, 24]	τινὰ ταῖς μεταγενεστέραις γυναιξὶν ἀπειλεῖν,	ὡς	ἀντὶ τῶν βασιλικῶν ἐν τάχει
[1, 16]	τῶν Ἡρωδείων φειδὼ ποιούμενος, ἀλλ'	ὡς	Ἀντιγονείοις χρώμενος ἅπασιν. (Ἐφ' οἷς
[1, 13]	τῶν χιλίων ἤκουσαν ταλάντων καὶ	ὡς	Ἀντίγονος τὰς πλείστας τῶν παρ'
[1, 0]	τῆς ἐμῆς ἡλικίας ἐπιδραμῶ συντόμως,	(ὡς	Ἀντίοχος ὁ κληθεὶς Ἐπιφανὴς ἑλὼν
[1, 10]	τὸ Ἀντιπάτρου σωφρονικὸν προσίστατο, λέγοντες	ὡς	Ἀντιπάτρῳ καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ
[1, 31]	Ῥώμης ἠγόραζεν ἐπιστολὰς προσιών τε	ὡς	ἀνύποπτος εἴη τῷ πατρὶ περὶ
[1, 23]	τὸν δὲ Καίσαρα διέθηκεν οὕτως	ὡς	ἀπογνῶναι μὲν αὐτῶν τὰ κατηγορημένα,
[1, 24]	οὕτως πίστιν ἐχορήγει ταῖς διαβολαῖς,	ὡς	ἀπολογούμενος Ἀντίπατρος ὑπὲρ αὐτοῦ. (Τούτοις
[1, 33]	λόγον καθίεσαν εἰς τοὺς γνωρίμους,	ὡς	ἄρα καιρὸς ἐπιτηδειότατος εἴη τιμωρεῖν
[1, 26]	Εὐρυκλῆς ἐπῄνει πολλὰ τὸν Ἀντίπατρον,	ὡς	ἄρα μόνος τε εἴη φιλοπάτωρ
[1, 0]	τούτων πρὸς ἀλλήλους διαφοράς. (Καὶ	ὡς	ἄρας ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου Τίτος
[1, 23]	παραδίδωμι, καὶ τῶν μὲν ἡδέων	ὡς	ἄρχοντες ἀπολαύσουσιν, τὸ βάρος δὲ
[1, 33]	πειραζόντων τι μεῖζον ἠξίου κολάζειν	ὡς	ἀσεβεῖς. Ὁ δὲ δῆμος δείσας
[1, 31]	τῇ τόλμῃ παρακροτήσας ἑαυτὸν ἤγγιζεν	ὡς	ἀσπασόμενος. Κἀκεῖνος τὰς χεῖρας προβαλὼν
[1, 2]	ὕβριν ἐπικλασθέντα φείσασθαι τοῦ δυσσεβοῦς,	ὡς	αὐτῇ γε κρείττονα τὸν ἐκ
[1, 10]	νεωτερίζειν ἐπὶ κέρδεσιν οἰκείοις ἐθελόντων,	ὡς	αὐτόν τε πειράσουσιν ἀντὶ κηδεμόνος
[1, 27]	ἀπέφηνεν. Ἔπειτα μηδενὸς ἀντιλέγοντος ἐποικτισάμενος,	ὡς	αὐτὸς ἁλίσκοιτο καὶ νικῶν νίκην
[1, 30]	τὴν μητέρα τὸν Ἀντίπατρον εἰπεῖν,	ὡς	αὐτὸς μὲν εἴη πολιὸς ἤδη,
[1, 24]	γυναικὶ συνεχῶς τὴν ταπεινότητα, καὶ	ὡς	αὐτὸς μὲν ἰδιῶτιν, ὁ δ'
[1, 0]	τὰς ἐπὶ Ῥώμης μεταβολάς, καὶ	ὡς	αὐτὸς ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν ἄκων
[1, 2]	προῆλθον οἱ κατὰ τὴν πόλιν,	ὡς	ἅψασθαι καὶ τῶν ἀηθεστάτων. Ἐπικαλοῦνται
[1, 23]	φανερῶς αὐτὸς ἦν ἤδη διάδοχος·	ὡς	βασιλεὺς γοῦν ἐπέμφθη καὶ πρὸς
[1, 24]	ἐκπλεύσειν ἔμελλεν, βραχέα μὲν ἠπείλησεν	ὡς	βασιλεύς, τὰ πολλὰ δὲ ἐνουθέτησεν
[1, 15]	εἰς Ἰουδαίαν παρέβαλεν λόγῳ μὲν	ὡς	βοηθήσων τοῖς περὶ Ἰώσηπον, ἔργῳ
[1, 8]	ἔφοδον δύναμίν τε πλείω συνέλεγεν,	ὡς	γενέσθαι μυρίους μὲν ὁπλίτας χιλίους
[1, 19]	τοῖς σκυθρωποῖς ἀεί τι χαλεπώτερον·	ὡς	γοῦν ἁπάσης Ἰουδαίας κατερριμμένης οἰηθέντες
[1, 18]	καὶ Ἀντιγόνην ἐκάλεσεν· οὐ μὴν	ὡς	γυναῖκά γε καὶ φρουρᾶς ἐλεύθερον
[1, 13]	ἱππέων τοῖς λοιποῖς προέπεμψεν Φασάηλον.	(Ὡς	δ' ἐγένοντο κατὰ τὴν Γαλιλαίαν,
[1, 23]	δῶρα δοὺς μέχρι τριάκοντα ταλάντων.	(Ὡς	δ' εἰς Ἱεροσόλυμα Ἡρώδης ἀφικνεῖται,
[1, 25]	καὶ Φερώραν μετήγαγεν τὰς αἰτίας.	Ὡς	δ' ἑώρα πιστεύοντα τὸν βασιλέα,
[1, 3]	φθόνῳ τὰ πολλὰ τῶν λογοποιουμένων.	Ὡς	δ' ὁ Ἀντίγονος λαμπρὸς ἀπὸ
[1, 19]	παρετάσσετο καὶ προεκαλεῖτο τοὺς Ἄραβας.	Ὡς	δ' οὐδεὶς ἐπεξῄει, δεινὴ γάρ
[1, 4]	ἅμα Δημητρίῳ Ἰουδαίους μεταπείσειν ἐλπίσας.	Ὡς	δ' οὔτε Ἰουδαῖοι θυμῶν οὔτε
[1, 19]	οὐ πολὺς ἦν αὐτῶν φόνος,	ὡς	δ' ὑπέδειξαν τὰ νῶτα, πολλοὶ
[1, 8]	καταλαβόμενος τὸ Ἀλεξάνδρειον ἀνατειχίζειν ἐπειρᾶτο·	ὡς	δὲ Γαβίνιος ὑπὸ Σισέννᾳ καὶ
[1, 31]	πατρὸς ἐπιστολὴν παραχρῆμα μὲν ἔσπευδεν,	ὡς	δὲ εἰς Κελένδεριν κατέπλει, λαμβάνει
[1, 23]	οὐκ ἐξέφερεν τὸν διαλλακτὴν αἰδούμενος.	Ὡς	δὲ τὴν Κιλικίαν παραπλέων κατῆρεν
[1, 26]	πάλαι· διὸ δὴ καὶ ταχέως	ὡς	δεδοκιμασμένος ἐδέχθη, συνίστησιν δ' αὐτὸν
[1, 10]	βασιλικὴ καὶ τιμαὶ παρὰ πάντων	ὡς	δεσπότῃ τῶν ὅλων· οὐ μὴν
[1, 0]	κατά τε χεῖρα καὶ χρήμασιν,	ὡς	δι' ὑπερβολὴν θορύβων τοῖς μὲν
[1, 6]	καὶ δέους, καὶ κατῄει μὲν	ὡς	δυσωπήσων Πομπήιον πάντ' ἐπιτρέπειν αὐτῷ,
[1, 32]	γὰρ ἐκείνῳ τὸ γύναιον ἔγραψεν·	ὡς	ἐβουλήθης, ἔγραψά σου τῷ πατρὶ
[1, 20]	καὶ τοῖς εὐτυχεστέροις διαμένειν πιστός,	ὡς	ἔγωγε λαμπροτάτας ὑπὲρ τοῦ σοῦ
[1, 17]	τέως δ' ὑποπεπτηχότες καὶ διαλανθάνοντες	ὡς	ἐθεάσαντο τὸν βασιλέα, λυθέντες ὑπ'
[1, 17]	τὸ γοῦν ἐπισυλλεγόμενον αὐτῶν πλῆθος	ὡς	ἐθεάσατο τοὺς ἀνὰ τὴν κώμην
[1, 33]	Ἀντίπατρος κατάκριτος· ἔγραφόν γε μὴν	ὡς,	εἰ καὶ φυγαδεύειν αὐτὸν ἐθελήσειεν
[1, 0]	τῶν ἁλισκομένων πάθη μετὰ ἀκριβείας,	ὡς	εἶδον ἢ ἔπαθον, δίειμι. Οὐδὲ
[1, 10]	καὶ ἐν ταῖς πόλεσιν Ἡρώδης	ὡς	εἰρήνην αὐτοῖς καὶ τὰς κτήσεις
[1, 23]	ἐπὶ Ῥώμης παιδευόμενοι, πλέον δ'	ὡς	εἰς Ἰουδαίαν ὑπέστρεψαν· συνηνδροῦτο δ'
[1, 33]	τε καὶ Γαλάται διεσκευασμένοι πάντες	ὡς	εἰς πόλεμον. Προῆγεν δ' ἡ
[1, 27]	τὰς μηνύσεις φέροντας. Οἱ δ'	ὡς	εἰς Ῥώμην πλεύσαντες ἀπέδοσαν τὰ
[1, 15]	ἀμοιβή, πλείστους γε μὴν ἐλπὶς	ὡς	ἐκ βασιλέως βεβαίου, δυσκίνητός τε
[1, 13]	ἁρπαγὰς ἐπὶ τοσοῦτον ὕβρεως ἐχώρησαν	ὡς	ἐμπλῆσαι μὲν ἀκηρύκτου πολέμου τὴν
[1, 18]	καινότερον· ἐν οὐδενὶ δ' οὕτως	ὡς	ἐν ταῖς μεταλλείαις περιῆσαν τῶν
[1, 11]	καιρὸν ἀφώρισεν, Μάλιχος δὲ ὑποπτεύσας,	ὡς	ἐν Τύρῳ γίνεται, τόν τε
[1, 26]	τὰ ἀπόρρητα· προσεπιψεύδεται δ' ἐπιβουλὴν	ὡς	ἐνεδρευόντων αὐτὸν τῶν ἀδελφῶν καὶ
[1, 15]	ἀργυριούμενος. Ἔγγιστα γοῦν Ἱεροσολύμων αὐλισάμενος	ὡς	ἐνεπλήσθη χρημάτων, αὐτὸς μὲν ἀνεχώρει
[1, 3]	μετὰ τῶν περὶ αὐτὸν ὁπλιτῶν	ὡς	ἐνῆν μάλιστα κεκοσμημένον προσκυνῆσαι τὸ
[1, 21]	αἱ πηγαί· καὶ γένεσις μέν,	ὡς	ἔνιοι δοκοῦσιν, ἔνθεν Ἰορδάνου, τὸ
[1, 31]	ἐπὶ θείῳ καθύμνουν, ἦν δ'	ὡς	ἔοικεν, ἐπὶ διαμαρτίᾳ τῆς ἐπιβουλῆς
[1, 20]	τῆς ἀνοίας αὐτοῦ. Κατάρχεις δ'	ὡς	ἔοικεν, εὐποιίας δι' ὧν μοι
[1, 30]	βασιλέως αἰκίαν φθάνουσα· προνοίᾳ δ'	ὡς	ἔοικεν, θεοῦ μετιόντος Ἀντίπατρον οὐκ
[1, 15]	κηρύσσειν περὶ τὸ τεῖχος ἐκέλευεν	ὡς	ἐπ' ἀγαθῷ τε παρείη τοῦ
[1, 9]	καταστησάμενος τὰ κατὰ τὴν Αἴγυπτον	ὡς	ἐπανῆκεν εἰς Συρίαν, πολιτείᾳ τε
[1, 29]	συμφέρον αὐτῷ τὰς ἐπιγαμίας ποιησάμενος	ὡς	ἐπὶ βεβαίοις μὲν ὥρμει ταῖς
[1, 31]	μέγιστον ἐποιήσατο πένθος, ὅ τινες	ὡς	ἐπὶ θείῳ καθύμνουν, ἦν δ'
[1, 21]	τῇ θαλάσσῃ, τὸ δὲ κάλλος	ὡς	ἐπὶ μηδενὶ δυσκόλῳ κεκοσμῆσθαι· συμμετρησάμενος
[1, 11]	οἰκετῶν τινας πρὸς αὑτὸν εἰσέπεμψεν	ὡς	ἐπὶ τὴν τοῦ δείπνου παρασκευήν,
[1, 18]	καταλείψουσιν αὐτὸν ἐρημίας βασιλέα, καὶ	ὡς	ἐπὶ τοσούτων πολιτῶν φόνῳ βραχὺ
[1, 24]	τῶν ἀλγηδόνων ψεύσασθαι βιασθέντες ἔλεγον,	ὡς	ἐπιβουλεύοι τε αὐτῷ μετὰ Ἀριστοβούλου
[1, 23]	ἤδη τῷ βασιλεῖ διελέγοντό τινες	ὡς	ἐπιβουλεύοιτο μὲν ὑπ' ἀμφοτέρων τῶν
[1, 0]	κατὰ τὴν χώραν ὄντος, καὶ	ὡς	ἔτει δωδεκάτῳ τῆς Νέρωνος ἀρχῆς
[1, 14]	συντονώτερον ἤλαυνεν εἰς τὴν Ἀραβίαν	ὡς	ἔτι τἀδελφοῦ ζῶντος ἐπειγόμενος χρήματα
[1, 17]	τοῦ Ἀριστοβούλου μετιὼν θυγατέρα καθωμολογημένην	ὡς	ἔφαμεν αὐτῷ καὶ πάρεργον ποιούμενος
[1, 19]	κινδύνων Ἀντωνίῳ· τοῖς γὰρ βασιλεῦσιν,	ὡς	ἔφαμεν, ἐπιβουλεύουσα πείθει τὸν Ἀντώνιον
[1, 32]	αὐτὸν ἔλεγεν καὶ τοῖς περιοῦσιν	ὡς	ἐφέδροις τῆς διαδοχῆς· τὸν γὰρ
[1, 24]	τερατείας αὐτοῦ καὶ τῶν συνταγμάτων,	ὡς	ἐφεστάναι δοκεῖν αὐτῷ τὸν Ἀλέξανδρον
[1, 5]	τοῦ ἱεροῦ προσκείμενον, πάλαι μέν,	ὡς	ἔφην, βᾶρις ὀνομαζόμενον, αὖθις δὲ
[1, 0]	παρατυχὼν ἐξ ἀνάγκης· (γενομένου γάρ,	ὡς	ἔφην, μεγίστου τοῦδε τοῦ κινήματος
[1, 32]	εὐεργεσίαις ἐνικήθην, ὃν κατήγαγες μέν,	ὡς	ἔφης αὐτός, προέκρινας δὲ τοσούτων
[1, 10]	εἶχεν ὅ τι χρὴ δρᾶν.	Ὡς	ἑώρα μείζονα τὸν διάφορον. Ἐπεὶ
[1, 19]	βλαβῆτε. (Τούτοις παρακροτήσας τὸν στρατὸν	ὡς	ἑώρα προθύμους, ἔθυεν τῷ θεῷ
[1, 22]	δοκεῖν αὐτήν, ὑπὸ δὲ κακώσεως	ὡς	ζώσῃ προσλαλεῖν, μέχρι τῷ χρόνῳ
[1, 0]	γε πρὸς εἰδότας ἐρεῖν. (Ἔπειθ'	ὡς	ἤδη καμνόντων Ἰουδαίοις τῶν πραγμάτων
[1, 20]	πρὸς ἃ παρέσχεν. Διὰ τοῦτο,	ὡς	ἧκεν εἰς Αἴγυπτον ἤδη Κλεοπάτρας
[1, 17]	ἐξ ὧν ἔδρασεν. Ὁ δὲ	ὡς	ἤκουσεν ὄντα πορρωτάτω τὸν ἀδελφόν,
[1, 17]	τοῦ σώματος διαφεὶς καὶ αὐτὸς	ὡς	ἦν ἔτι θερμὸς ἐκ τῶν
[1, 26]	Ἀντίπατρον ἀπωδύρετο πρὸς αὐτὸν καὶ	ὡς	Ἡρώδης αὐτῶν τὴν μητέρα κτείνας
[1, 13]	ἐκπνεῦσαι πυθόμενον παρὰ γυναίου τινὸς	ὡς	Ἡρώδης διαπεφεύγοι, νῦν, εἰπεῖν, εὔθυμος
[1, 0]	πράγματα Ῥωμαίους καὶ Πομπήιον. Καὶ	ὡς	Ἡρώδης ὁ Ἀντιπάτρου κατέλυσε τὴν
[1, 13]	ἔξεισιν Ὑρκανὸν παραλαβών, καὶ Πάκορος,	ὡς	ἧττον ὑποπτεύοιτο, καταλιπὼν παρ' Ἡρώδῃ
[1, 33]	καὶ πολλὰ τῶν ἀνδρῶν κατηγορήσας	ὡς	ἱεροσύλων καὶ προφάσει τοῦ νόμου
[1, 11]	τῶν ταπεινοτέρων ἐξανδραποδισάμενος ἐχώρει μὲν	ὡς	καὶ Μάλιχον ἀναιρήσων, ὅτι μὴ
[1, 13]	φθάσαντος πέτρᾳ προσρῆξαι τὴν κεφαλήν,	ὡς	καὶ σιδήρου καὶ χειρῶν εἴργετο.
[1, 9]	μέχρι τοσούτου τοὺς καταλειπομένους ἐδίωξεν	ὡς	καὶ τὸ στρατόπεδον αὐτῶν ἑλεῖν.
[1, 24]	τότε δὲ πλεῖστοι μηνυταὶ προσῄεσαν,	ὡς	καίπερ φιλαδελφότατον ὄντα τὸν Ἡρώδην
[1, 30]	κομίζειν. Ἡ δ' ἔξεισι μὲν	ὡς	κομιοῦσα, ῥίπτει δ' ἑαυτὴν ἀπὸ
[1, 30]	Περαίαν· πολλάκις γὰρ αὐτοὺς διαλαλεῖν,	ὡς	μετ' Ἀλέξανδρον καὶ Ἀριστόβουλον ἐπ'
[1, 20]	ἀφαιρεῖται Ζηνόδωρον· ἣν ὕστερον Καῖσαρ,	ὡς	μὴ γένοιτο πάλιν ὁρμητήριον τοῖς
[1, 21]	τῆς μεγαλονοίας ἔθραυσεν ὁ φόβος,	ὡς	μὴ δόξειεν ἐπίφθονος ἤ τι
[1, 20]	αὖθις ἀγαθόν τί σε ποιεῖν,	ὡς	μὴ ζητοίης Ἀντώνιον. (Τούτοις φιλοφρονησάμενος
[1, 15]	Σίλωνα δὲ σὺν μέρει καταλέλοιπεν,	ὡς	μὴ κατάφωρον τὸ λῆμμα ποιήσειεν
[1, 5]	καὶ ξενικὴν συνήγαγεν οὐκ ὀλίγην,	ὡς	μὴ μόνον κρατύνεσθαι τὸ οἰκεῖον
[1, 21]	δὲ τὸν περίβολον βασιλείοις πολυτελεστάτοις,	ὡς	μὴ μόνον τὴν ἔνδον τῶν
[1, 32]	τοῖς ἄλλοις οὕτως ἄφρων ἐγενόμην,	ὡς	μὴ νοεῖν, ὅτι λαθεῖν οὐδ'
[1, 8]	ἐναγούσης τῆς Ἀλεξάνδρου μητρὸς κατέστρεψεν,	ὡς	μὴ πάλιν ὁρμητήριον γένοιτο δευτέρου
[1, 6]	δὲ ἀνέβαινεν εἰς τὴν ἄκραν,	ὡς	μὴ προκαταλύειν δόξειεν αὑτόν. Ἐπεὶ
[1, 13]	ἐν Ἱεροσολύμοις Ἡρώδην πρότερον λαβεῖν,	ὡς	μὴ προπυθόμενος τὰ κατ' αὐτοὺς
[1, 16]	διαλαμβάνει πέμψας τὸν ἀδελφὸν Ἰώσηπον,	ὡς	μή τι νεωτερισθείη πρὸς Ἀντίγονον
[1, 15]	ἐχρῆν πολεμίαν οὖσαν ἐξελεῖν πρότερον,	ὡς	μὴ χωροῦντος ἐπὶ Ἱεροσολύμων κατὰ
[1, 33]	ταῖς περὶ τῶν τέκνων συμφοραῖς,	ὡς	μηδ' ἐν ὑγιείᾳ τι τῶν
[1, 13]	τὰ ὦτα λωβᾶται τοῖς ὀδοῦσιν,	ὡς	μηδὲ αὖθις ἐν μεταβολῇ ποτε
[1, 12]	ὀλίγοις Ἀντώνιον χρήμασιν οὕτως διέθηκεν,	ὡς	μηδὲ λόγου τῶν ἐχθρῶν ἀνασχέσθαι.
[1, 24]	(Ταῦτα τὸν Ἡρώδην οὕτως ἐξεφόβησεν,	ὡς	μηδὲ παραχρῆμα τολμῆσαι τὰς μηνύσεις
[1, 22]	δ' ἦν φλεγμονὴ τῆς ἐπιθυμίας	ὡς	μηδὲ τεθνάναι δοκεῖν αὐτήν, ὑπὸ
[1, 24]	Προύβη δ' εἰς τοσοῦτον πικρίας,	ὡς	μηδὲ τῶν ἀκαταιτιάτων τινὶ προσβλέπειν
[1, 24]	ἦν ἕκαστος ἢ κατεσκευάζετο δωρεαῖς	ὡς	μηδὲν ἐκφέρεσθαι τῶν ἀπορρήτων, καὶ
[1, 15]	ἐπαμυνεῖν καὶ Σίλωνα τέως ἐθεράπευεν,	ὡς	μηδὲν ἐνοχλοίη πρὸ τῆς ἐλπίδος.
[1, 20]	πάλιν ἐλθὼν εἰς τὴν ἐπαρχίαν,	ὡς	μηδὲν ἐξεῖναι δίχα τῆς ἐκείνου
[1, 2]	ὡμίλει γὰρ αὐτῷ τὸ δαιμόνιον	ὡς	μηδὲν τῶν μελλόντων ἀγνοεῖν, ὅς
[1, 18]	διεξελθοῦσα τὴν γενεὰν τὴν ἑαυτῆς	ὡς	μηδένα τῶν ἀφ' αἵματος ὑπολείπεσθαι,
[1, 18]	βασιλικώτατα δὲ αὐτὸν ἐδωρήσατο Σόσσιον,	ὡς	μηδένα χρημάτων ἀπελθεῖν δεόμενον. Σόσσιος
[1, 22]	καθ' ἡμέραν ἐκκαίων Ἡρώδην λαβρότερος,	ὡς	μηδενὸς τῶν διὰ τὴν στεργομένην
[1, 21]	τὸ διηνεκὲς πόρους χρημάτων ἀπέδειξεν,	ὡς	μηδέποτε ἀγωνοθετοῦσαν αὐτοῦ τὴν μνήμην
[1, 10]	Ἤει δὲ μετὰ καρτεροῦ στίφους,	ὡς	μήτε καταλύειν δόξειεν Ὑρκανὸν λαμπρὰν
[1, 0]	τε τὰς περιοίκους ἐτειχίσαντο, καὶ	ὡς	Νέρων ἐπὶ τοῖς Κεστίου πταίσμασι
[1, 3]	λέγειν δὲ πρὸς τὸν Ἀντίγονον	ὡς	ὁ ἀδελφὸς ἀκούσας ὅπλα τε
[1, 27]	πατέρα αὐτῷ. Κἀκείνου δόντος εἶπεν,	ὡς	ὁ πατὴρ αὐτοῦ πεισθεὶς Ἀλεξάνδρῳ
[1, 0]	παίδων ἐκβάλλεται τῆς χώρας, ἔπειθ'	ὡς	οἱ τούτων ἔγγονοι περὶ τῆς
[1, 6]	δωροδοκίᾳ παρῆν τε καὶ αὐτὸς	ὡς	οἷόν τε βασιλικώτατα κεκοσμηκὼς ἑαυτόν.
[1, 33]	ἤρθη μεγίστη κατὰ τὸ βασίλειον	ὡς	οἰχομένου βασιλέως, καὶ ταχέως ἀκούσας
[1, 22]	συμπαθοῦς ἐν ταῖς ὁμιλίαις ἐπομνύμενον,	ὡς	οὐδ' ἐρασθείη ποτὲ γυναικὸς ἄλλης,
[1, 22]	βασιλέως παραστῆσαι τῇ γυναικὶ βουλόμενος,	ὡς	οὐδὲ ἀποθανὼν αὐτῆς ὑπομένοι διαζευχθῆναι,
[1, 32]	δὲ ἀπολογεῖσθαι κελεύσας τὸν Ἀντίπατρον,	ὡς	οὐδὲν πλέον εἰπὼν ἢ θεός
[1, 26]	ὑποκριθείς· φάναι γὰρ τὸν Ἀλέξανδρον,	ὡς	οὐκ ἀγαπᾷ βασιλεύσας αὐτὸς Ἡρώδης
[1, 24]	τρόπον ἀπατηθεῖεν ὑπὸ Ἀλεξάνδρου λέγοντος,	ὡς	οὐκ ἐν Ἡρώδῃ δέοι τὰς
[1, 25]	φιλίαν παρ' αὐτῷ πάντων κρατοῦσαν,	ὡς	οὐκ ἐνῆν εὐσχήμονι σωτηρία, τὴν
[1, 29]	καὶ βασιλεῖ διέβαλλεν τὴν σύνοδον	ὡς	οὐκ ἐπ' ἀγαθῷ τῶν αὐτοῦ
[1, 20]	εὐεργέτην, ἐγενόμην δὲ σύμβουλος ἄριστος,	ὡς	οὐκέτι χρήσιμος ἤμην σύμμαχος, μίαν
[1, 19]	φρονήματα καὶ πεῖσαι τοὺς ἀσεβεστάτους,	ὡς	οὔτ' ἀνθρώπειόν τι κακὸν οὔτε
[1, 0]	Οὐεσπασιανὸν ἐφίστησι τῷ πολέμῳ, καὶ	ὡς	οὗτος μετὰ τοῦ πρεσβυτέρου τῶν
[1, 32]	φιλοστοργίας τεκμηρίοις χρῶμαι. Μέμνησο δὲ	ὡς	οὐχ ἑκὼν ἔπλεον ἐπιστάμενος τὴν
[1, 21]	εἶναι συμβέβηκεν τὴν παράλιον ἀλίμενον,	ὡς	πάντα τὸν τὴν Φοινίκην ἐπ'
[1, 32]	δ' ἦν ὑπὸ τοῦ πάθους	ὡς	παρ' ὀλίγον καὶ τὴν ἀδελφὴν
[1, 10]	Ὑρκανοῦ καὶ Ἀντιπάτρου κατηγόρει παρελθών,	ὡς	παρανομώτατα μὲν αὐτὸν μετὰ τῶν
[1, 14]	δὲ συγκλήτου πρὸς ταῦτα κεκινημένης	ὡς	παρελθὼν Ἀντώνιος καὶ πρὸς τὸν
[1, 15]	τοσαύτην αὐτοῖς ἐπιτηδείων ἀφθονίαν ἐκόμισεν,	ὡς	πάσας ἀποκόψαι τὰς Σίλωνος προφάσεις,
[1, 24]	γενεαλογοῦσα τὴν ἑαυτῆς εὐγένειαν, καὶ	ὡς	πασῶν τῶν κατὰ τὸ βασίλειον
[1, 24]	ἂν ὁ πειθόμενος ᾖ. (Τούτοις	ὡς	πατέρα πείσαντες ταχέως τὸν μὲν
[1, 24]	βασιλεύς, τὰ πολλὰ δὲ ἐνουθέτησεν	ὡς	πατήρ, καὶ φιλεῖν τοὺς ἀδελφοὺς
[1, 19]	σφᾶς αὐτοὺς τοῖς Ἰουδαίοις ἑκόντες,	ὡς	πέντε μὲν ἡμέραις τετρακισχιλίους δεθῆναι,
[1, 24]	αὐτοὺς δὲ κωμῶν γραμματεῖς, ἐπισκώπτοντες	ὡς	πεπαιδευμένους ἐπιμελῶς. Πρὸς ἃ τὴν
[1, 33]	κωλύων εἴη, ἐπῆρεν τὴν δεξιὰν	ὡς	πλήξων ἑαυτόν. Προσδραμὼν δὲ ἐκώλυσεν
[1, 16]	ἀπέκλεισεν καὶ ἀπὸ τῶν τειχῶν	ὡς	πολέμιον ἠμύνατο, μέχρις αἰδούμενος Μαχαιρᾶς
[1, 16]	Ἡρώδης ὥρμησεν μὲν ἀμύνασθαι Μαχαιρᾶν	ὡς	πολέμιον, κρατήσας δὲ τῆς ὀργῆς
[1, 23]	καὶ τοῦ μύσους ἔννοιαν λαμβάνοντες	ὡς	πολέμιον ὑφεώρων τὸν πατέρα, καὶ
[1, 31]	δὲ ἔπειθεν γράψαι διαφθείρας χρήμασιν,	ὡς	πολλὰ μὲν βλασφημοῖεν τὸν πατέρα,
[1, 25]	δακρύοις προσπίπτει τοῖς Ἡρώδου ποσίν,	ὡς	πολλάκις ἔτυχεν συγγνώμης αἰτούμενος καὶ
[1, 32]	τάλας ἐγὼ τῆς πικρᾶς ἀποδημίας,	ὡς	πολὺν ἔδωκα καιρὸν τῷ φθόνῳ
[1, 30]	τινός, ὥστε ἄμεινον εἶναι φεύγειν	ὡς	πορρωτάτω τοῦ θηρίου. Πολλάκις δὲ
[1, 6]	τὸν Ὑρκανὸν παρῄνει δέξασθαι> καὶ	ὡς	πρέπον εἴη τὸν οὕτω λαμπρᾶς
[1, 33]	γειτνιώντων χωρίων κληρονόμος, τετράρχης δ'	ὡς	προείπαμεν, Ἀντίπας, βασιλεὺς δ' Ἀρχέλαος
[1, 3]	πονηρόν, ἐχώρει μετὰ τῶν ὅπλων	ὡς	πρὸς ἐπίδειξιν. ενόμενος δὲ κατὰ
[1, 27]	ἐφρουροῦντο. (Καταστὰς δ' ὁ βασιλεὺς	ὡς	πρὸς παρόντας διετείνετο κατηγόρει τε
[1, 26]	τὸν Ἡρώδου τρόπον· οὐ γὰρ	ὡς	πρότερον αὐτῷ παραστήσεσθαι πεφρικὼς τὸν
[1, 0]	ἣν ἕκαστοι τύχην διενεμήθησαν· καὶ	ὡς	Ῥωμαῖοι μὲν ἐπεξῆλθον τὰ λείψανα
[1, 32]	ἐξ ὅλης τῆς γενεᾶς μόνον	ὡς	σωτῆρα τοῦ πατρὸς παρεθέμην. Τί
[1, 33]	πύελον ἐκλύει καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς	ὡς	τεθνεὼς ἀνέστρεψεν. Θορύβου δὲ τῶν
[1, 29]	γὰρ αὐτῷ τινας ἐντολὰς καταλείψειν	ὡς	τεθνηξόμενος. Ἀλλ' ὁ μὲν παρ'
[1, 21]	τόπον ἐφιλονείκησεν πρὸς τὴν δυσχέρειαν,	ὡς	τὴν μὲν ὀχυρότητα τῆς δομήσεως
[1, 20]	ἐνῆγεν αὐτὸν εἰς τὰς δωρεὰς	ὡς	τὸ μεγαλόφρον τοῦ λαμβάνοντος. (Μετὰ
[1, 7]	τότε συμφοραῖς καθήψατο τοῦ ἔθνους	ὡς	τὸ τέως ἀόρατον ἅγιον ἐκκαλυφθὲν
[1, 25]	ἐγὼ γὰρ ἠπειγόμην ἀπὸ Καππαδοκίας	ὡς	τὸν μὲν εὑρήσων πάλαι δεδωκότα
[1, 23]	εἰπεῖν. Καὶ τὸ τελευταῖον φάμενος	ὡς	τῷ πατρὶ κτείνειν αὐτοὺς ἔστιν
[1, 0]	εἰς ὅλην τὴν Γαλιλαίαν, καὶ	ὡς	τῶν πόλεων αὐτῆς ἃς μὲν
[1, 1]	κατασκευάσας εἰς τὸν ναὸν εἰσήνεγκεν	ὡς	τῶν προτέρων μεμιαμμένων, βωμόν τε
[1, 14]	ἤλπισεν καὶ τοῖς ἀγγέλοις ἀποκρινάμενος	ὡς	ὑπηγόρευε τὸ πάθος ὑπέστρεψεν ἐπ'
[1, 31]	ἄφιξιν ἑαυτοῦ ταχεῖαν εὐαγγελιζόμενος, καὶ	ὡς	ὑπὸ Καίσαρος μετὰ τιμῆς ἀπολυθείη.
[1, 0]	γνῶναι διὰ τῆς ἐμῆς ἐπιμελείας	ἀκριβῶς,	ὅθεν τε ἤρξατο καὶ δι'
[1, 7]	ξιφήρεις τοὺς πολεμίους ἐπιόντας βλέποντες	ἀθορύβως	ἐπὶ τῆς θρησκείας ἔμειναν, σπένδοντες
[1, 26]	εὐγενείας ἑτέρων μνείας γενομένης αὐτὸς	ἀλόγως	ὑβρίζεσθαι, τοῦ πατρὸς λέγοντος ὁ
[1, 18]	λαμπρῶς μὲν γὰρ ἕκαστον στρατιώτην,	ἀναλόγως	δὲ τοὺς ἡγεμόνας, βασιλικώτατα δὲ
[1, 28]	ἐγγύας. (Καὶ τὸ μὲν ὑπιέναι	πανούργως	ἔδεισε τὸν πατέρα χαλεπὸν ὄντα
[1, 3]	ἄνοπλον ἐλθεῖν. Πρὸς τοῦτο πάνυ	πανούργως	ἡ βασίλισσα συντάσσεται μετὰ τῶν
[1, 13]	ὑπὲρ βασιλείας ὑπέσχετο. Πρὸς ταῦτα	πανούργως	ὁ Πάρθος ἀπολογίαις τε καὶ
[1, 19]	κατεῖχεν ἀδελφή. Διεκλείσθη γε μὴν	πανούργως	ὑπὸ τῆς Κλεοπάτρας συμμετασχεῖν τῶν
[1, 24]	καὶ τὸν θεῖον Φερώραν Ἀντίπατρος	ἐχθρωδῶς	καὶ τὴν τηθίδα Σαλώμην, ὡς
[1, 24]	γὰρ ἐπιλείψειν τοὺς καταψευσομένους αὐτῶν,	ἕως	ἂν ὁ πειθόμενος ᾖ. (Τούτοις
[1, 25]	τε Ἡρώδου καὶ τῶν δυνατῶν	ἕως	Ἀντιοχείας. ~(Μετ' οὐ πολὺ δὲ
[1, 30]	ἐντείλασθαι τὸν Ἀντίπατρον Ἡρώδην ἀνελεῖν	ἕως	αὐτός ἐστιν ἐν Ῥώμῃ τῆς
[1, 16]	μὴ φέροντες ἐξέκλιναν. (Ὁ δὲ	ἕως	Ἰορδάνου κτείνων εἵπετο καὶ πολὺ
[1, 4]	Ἀντίοχον. Καρτερᾶς δὲ μάχης γενομένης	ἕως	μὲν περιῆν Ἀντίοχος ἀντεῖχεν ἡ
[1, 25]	τὴν θυγατέρα διαζεύξας ἀπάξειν ἔφασκεν,	ἕως	περιέστησεν Ἡρώδην ἀντιπαρακαλεῖν ὑπὲρ τοῦ
[1, 18]	πέντε μησὶν διήνεγκαν τὴν πολιορκίαν,	ἕως	τῶν Ἡρώδου τινὲς ἐπιλέκτων ἐπιβῆναι
[1, 9]	μέλιτι συντηρούμενος ὁ νεκρὸς αὐτοῦ,	ἕως	ὑπ' Ἀντωνίου Ἰουδαίοις ἐπέμφθη τοῖς
[1, 29]	πολλὰς τοῦ μίσους ἔχων αἰτίας,	ἕως	ὑπεραγανακτήσας σὺν αὐτῇ καὶ τὸν
[1, 14]	φροντίδων ᾔει προσωτέρω. Καὶ δὴ	βραδέως	ὁ Ἄραψ μετανοήσας ἔπεμψεν διὰ
[1, 26]	μόνῳ φιλόστοργον Ἀντιπάτρῳ, δι' ὃν	ἡδέως	καὶ τεθνήξεσθαι μὴ κρατήσας τῆς
[1, 24]	ἀνάγκης ἐσχεδιασμένοις ὁ βασιλεὺς ἐπίστευσεν	ἡδέως,	παραμυθίαν λαμβάνων τοῦ δῆσαι τὸν
[1, 26]	καὶ πάντες οἱ περὶ αὐτὸν	ἡδέως	προετίμων τὸν Σπαρτιάτην. (Ὁ δ'
[1, 23]	τὰ κατηγορημένα, διαλλάξαι δὲ Ἡρώδην	εὐθέως.	Αἱ διαλλαγαὶ δ' ἐπὶ τούτοις
[1, 22]	ἔρωτα κτεῖναί με προστάξας. (Ἔκφρων	εὐθέως	ἀκούσας τὸ ἀπόρρητον ἦν, καὶ
[1, 24]	καὶ τοὺς ἐν ταῖς ὑποψίαις	εὐθέως	ἀνῄρει. Δεινῆς δὲ ἀνομίας ἐνεπλήσθη
[1, 25]	βασιλέως ἀπειλὴν διεκρούσατο. Συμβαλὼν γὰρ	εὐθέως	αὐτῷ ποῦ ποτέ ἐστιν ὁ
[1, 2]	στρατεύσας καιρὸν ἀμύνης αὐτῷ παρεῖχεν·	εὐθέως	γὰρ ὥρμησεν ἐπὶ τὰς ἐν
[1, 13]	τὴν ὑποψίαν ᾤχετο πρὸς Πάκορον.	Εὐθέως	δὲ τῶν καταλειφθέντων Πάρθων οἷς
[1, 26]	τάξεως. Ἐφ' οἷς Ἡρώδης ὑπεραγανακτήσας	εὐθέως	ἐβασάνισεν τοὺς ἄνδρας. Ἀλλ' οἱ
[1, 6]	γὰρ ἐδίδου χρόνον ταῖς παρασκευαῖς,	εὐθέως	εἵπετο, καὶ προσεπέρρωσεν τὴν ὁρμὴν
[1, 22]	κτείνειν προσέταξεν ἀμφοτέρους. Μετάνοια δ'	εὐθέως	εἵπετο τῷ πάθει, καὶ τοῦ
[1, 30]	οὐ συνήθως ἐσκευασμένων, φαγόντα δ'	εὐθέως	εἰς τὴν νόσον καταπεσεῖν. Ἀγηοχέναι
[1, 27]	τοὺς ἀγανακτοῦντας. Ὁ δὲ βασιλεὺς	εὐθέως	ἐκείνους τε καὶ αὐτὸν καὶ
[1, 22]	μετὰ δὲ τὴν τιμὴν κτείνας	εὐθέως,	ἐπειδὴ τὴν ἱερὰν ἐσθῆτα λαβόντι
[1, 10]	δὲ ὢν φύσει δραστήριος ὕλην	εὐθέως	εὑρίσκει τῷ φρονήματι. Καταλαβὼν οὖν
[1, 20]	ἔθνους αἱρεθῆναι. ~(Μεταλαμβάνει δὲ αὐτὸν	εὐθέως	ἡ περὶ τῶν ὅλων πραγμάτων
[1, 6]	γοῦν εἰς τὴν χώραν πρέσβεις	εὐθέως	ἧκον παρὰ τῶν ἀδελφῶν ἑκατέρου
[1, 24]	δὲ τὸ παρ' Ἀλεξάνδρῳ λαληθὲν	εὐθέως	ἦν παρ' Ἀντιπάτρῳ, καὶ μετὰ
[1, 33]	τὴν χεῖρα κατασχών. Οἰμωγὴ δ'	εὐθέως	ἤρθη μεγίστη κατὰ τὸ βασίλειον
[1, 26]	δεδοκιμασμένος ἐδέχθη, συνίστησιν δ' αὐτὸν	εὐθέως	καὶ Ἀριστοβούλῳ τῷ ἀδελφῷ. Πάντων
[1, 15]	ἀπορίας. Καὶ μετὰ τὴν δέησιν	εὐθέως>	ὁρμήσας αὐτὸς εἰς τὴν χώραν
[1, 29]	δ' ἦν Ἄραψ. Συλλαμβάνει δ'	εὐθέως	οὐκ αὐτὸν μόνον ἀλλὰ καὶ
[1, 17]	τὸ πάντας ἐξελθεῖν ὁ οἶκος	εὐθέως	συνέπεσεν. Τοῦτο καὶ κινδύνων καὶ
[1, 3]	ἐπειρωνευέσθω τὸ δαιμόνιον. Ταῦτα εἰπὼν	εὐθέως	τελευτᾷ βασιλεύσας οὐ πλεῖον ἐνιαυτοῦ.
[1, 17]	διεφθαρμένους, εἰς φυγὴν διεσκεδάσθη, κἂν	εὐθέως	τῇ νίκῃ τεθαρρηκὼς Ἡρώδης ἐπὶ
[1, 0]	λήμματα καὶ τὰς δίκας κέχηνεν	εὐθέως	τὸ στόμα καὶ γλῶσσα λέλυται,
[1, 33]	ἀετὸν ἐξέκοπτον πελέκεσιν. Ἠγγέλθη δ'	εὐθέως	τῷ βασιλέως στρατηγῷ, κἀκεῖνος μετὰ
[1, 24]	βασάνοις, καὶ τὴν μὲν συνουσίαν	εὐθέως	ὡμολόγουν, ἐξέφερον δὲ καὶ τὰς
[1, 4]	τὴν αὖθις ὑπὸ Ἡρώδου τοῦ	βασιλέως	Ἀγριππιάδα ἐπικληθεῖσαν. (Ἐξανδραποδισαμένῳ δὲ ταύτας
[1, 30]	ἔλεγχον καὶ τὴν ἐκ τοῦ	βασιλέως	αἰκίαν φθάνουσα· προνοίᾳ δ' ὡς
[1, 29]	καὶ διαφέρεσθαι πρὸς ἀλλήλας ἀκούοντος	βασιλέως·	αἷς συνυπεκρίνετο καὶ Ἀντίπατρος ἐν
[1, 25]	προμηθὴς καὶ τέχνῃ τὴν τοῦ	βασιλέως	ἀπειλὴν διεκρούσατο. Συμβαλὼν γὰρ εὐθέως
[1, 31]	ἀπηγγέλλετο διὰ τὴν ἐκ τοῦ	βασιλέως	ἀπειλήν, ὑπελείπετο δὲ ἐλπὶς ἱλαρωτέρα,
[1, 27]	γήμασθαι σπουδάζουσα λάθρα τὰ τοῦ	βασιλέως	ἀπόρρητα διαγγέλλοι πρὸς αὐτὸν ἐχθρὸν
[1, 4]	τε σφέτερα καὶ τὴν τοῦ	βασιλέως	ἀποσκευὴν αἱρεῖ, τῶν δ' Ἰουδαίων
[1, 15]	γε μὴν ἐλπὶς ὡς ἐκ	βασιλέως	βεβαίου, δυσκίνητός τε ἤδη δύναμις
[1, 26]	τοῖς ἱππάρχοις μέν ποτε τοῦ	βασιλέως	γενομένοις, τότε δ' ἔκ τινων
[1, 27]	πλεύσαντες ἀπέδοσαν τὰ ἀπὸ τοῦ	βασιλέως	γράμματα, σφόδρα μὲν ἠχθέσθη Καῖσαρ
[1, 30]	ἐκείναις πίνοιεν ὑποστρέφοντες ἀπὸ τοῦ	βασιλέως	δι' ὅλης νυκτὸς μηδένα μήτε
[1, 10]	(Καὶ ὃς ὑπολαμβάνων ἄκοντος τοῦ	βασιλέως	διαφυγεῖν εἰς Δαμασκὸν ἀνεχώρησεν πρὸς
[1, 25]	ἐπιγαμίας δίκαια. Φαμένου δὲ τοῦ	βασιλέως	δῶρον ἕξειν παρ' αὐτοῦ τὸν
[1, 6]	ἄλλης ἀπολαύειν τιμῆς ὥσπερ ἀδελφὸν	βασιλέως.	Ἐπὶ τούτοις διαλλαγέντες ἐν τῷ
[1, 25]	ἐξ ὧν σαφῶς ἀποδείκνυται τοῦ	βασιλέως	ἐπίβουλος καὶ τῶν παρόντων τῷ
[1, 24]	Συλλαῖον τὸν Ὀβαίδα τοῦ Ἀράβων	βασιλέως	ἐπίτροπον, ὃς ἦν ἐχθρότατος Ἡρώδῃ.
[1, 10]	τῶν πραγμάτων καθέζοιτο τοὔνομα μόνον	βασιλέως	ἔχων ἔρημον ἐξουσίας. Καὶ μέχρι
[1, 24]	Ἰουδαίοις γαμεῖν πλείους καὶ τοῦ	βασιλέως	ἡδομένου πλείοσιν, αἳ πᾶσαι διὰ
[1, 24]	ἡ τὸν θυμὸν ὑπεκκαύσασα τοῦ	βασιλέως·	ἤκουσεν γὰρ αὐτοὺς ἀνακαλεῖσθαι μὲν
[1, 23]	δ' ἔγημεν Ἀρχελάου τοῦ Καππαδόκων	βασιλέως	θυγατέρα, προσελάμβανον ἤδη τῷ μίσει
[1, 1]	(Πρὸς δὲ τὴν ὑποχώρησιν τοῦ	βασιλέως	Ἰούδας οὐκ ἠρέμει, προσγενομένων δ'
[1, 2]	πόλις ὑπὸ Ἡρώδου κτισθεῖσα τοῦ	βασιλέως,	καὶ πάντοθεν αὐτὴν ἀποτειχίσας τοὺς
[1, 24]	φίλων, οἵ τε ἀδελφοὶ τοῦ	βασιλέως	καὶ πᾶσα ἡ γενεά· πάντα
[1, 33]	κατὰ τὸ βασίλειον ὡς οἰχομένου	βασιλέως,	καὶ ταχέως ἀκούσας Ἀντίπατρος ἀναθαρρεῖ
[1, 19]	ταχέως οἱ πεμφθέντες ὑπὸ τοῦ	βασιλέως	καὶ τὸν λόφον κατέσχον, αὐτὸς
[1, 18]	γυναικῶν, ἀλλὰ καίτοι περιπέμποντος τοῦ	βασιλέως	καὶ φείδεσθαι παρακαλοῦντος οὐδεὶς ἐκράτησεν
[1, 32]	ἐπιστάμενον. (Ἐν τούτῳ Νικόλαος τοῦ	βασιλέως	κελεύσαντος πολλὰ πρὸς τὸ πανοῦργον
[1, 14]	ζῶντος ἐπειγόμενος χρήματα παρὰ τοῦ	βασιλέως	λαβεῖν, οἷς μόνοις πείσειν ὑπὲρ
[1, 7]	δὲ μετακτισθεῖσάν τε ὑφ' Ἡρώδου	βασιλέως	λαμπροτάτοις κατασκευάσμασιν καὶ μετονομασθεῖσαν Καισάρειαν.
[1, 24]	συναπήγετο· τὰς γὰρ ἐξετάσεις τοῦ	βασιλέως	ὁ περὶ τῆς ψυχῆς κίνδυνος
[1, 5]	περὶ τῶν ἀνασταυρωθέντων ὑπὸ τοῦ	βασιλέως	ὀκτακοσίων. Ἐνῆγον δὲ τὴν Ἀλεξάνδραν
[1, 25]	Ὃς κατιδὼν τό τε τοῦ	βασιλέως	ὀξύρροπον καὶ τὴν Ἀρχελάου φιλίαν
[1, 1]	μὲν οὖν τοῦ δοκοῦντος εἶναι	βασιλέως	οὐχ οἷός τε ἦν διὰ
[1, 31]	ἦσαν γὰρ Ἀρχέλαος καὶ Φίλιππος	βασιλέως	παῖδες ἐπὶ Ῥώμης παιδευόμενοι μειράκιά
[1, 25]	καὶ οἱ συγγενεῖς προστάξαντος τοῦ	βασιλέως	πάντες Ἀρχελάῳ δῶρα λαμπρὰ ἔδοσαν,
[1, 22]	κακοήθως, ἀλλὰ τὸν ἔρωτα τοῦ	βασιλέως	παραστῆσαι τῇ γυναικὶ βουλόμενος, ὡς
[1, 33]	ταῦτα πρὸς ταφὴν ἐτρέποντο τοῦ	βασιλέως.	Παρέλιπεν δ' οὐδὲν Ἀρχέλαος εἰς
[1, 31]	τῆς γυναικὸς ὁπλίσαιτο κατὰ τοῦ	βασιλέως.	Πάρεργον δὲ τῆς ἐπὶ τὸν
[1, 33]	τὸν σημαντῆρα δακτύλιον παρὰ τοῦ	βασιλέως	πεπιστευμένος τόν τε βασιλέα κατευδαιμονίζει
[1, 32]	τῆς Σαλώμης λοιδορίας τε τοῦ	βασιλέως	περιεῖχον πικροτάτας καὶ κατηγορίαν μεγίστην.
[1, 2]	Ἀλλ' οὐκ ἐξεδυσώπησεν τὴν τοῦ	βασιλέως	πλεονεξίαν Τρύφωνα συνεξελών· μετ' οὐ
[1, 24]	συναφίστα δ' ἕκαστον τὰ τοῦ	βασιλέως	προστάγματα, παραγγείλαντος τοῖς τιμιωτάτοις μήτε
[1, 3]	πείθουσιν τὰ μὲν παρὰ τοῦ	βασιλέως	σιωπῆσαι, λέγειν δὲ πρὸς τὸν
[1, 33]	πελέκεσιν. Ἠγγέλθη δ' εὐθέως τῷ	βασιλέως	στρατηγῷ, κἀκεῖνος μετὰ χειρὸς οὐκ
[1, 27]	ἐσκέπτετο. (Παλαιὸς δέ τις τοῦ	βασιλέως	στρατιώτης, ὄνομα Τίρων, ἔχων υἱὸν
[1, 27]	Οὐολούμνιος ἐπίτροπος, ἔπειθ' οἱ τοῦ	βασιλέως	συγγενεῖς καὶ φίλοι, Σαλώμη τε
[1, 26]	δ' ἦν ὁ Διόφαντος τοῦ	βασιλέως,	τολμηρὸς ἀνὴρ καὶ δεινὸς μιμήσασθαι
[1, 27]	Συρίας ἄριστοι πλὴν Ἀρχελάου τοῦ	βασιλέως·	τοῦτον γὰρ ὄντα κηδεστὴν Ἀλεξάνδρου
[1, 10]	κηδεμόνος δεσπότην καὶ Ὑρκανὸν ἀντὶ	βασιλέως	τύραννον, Ῥωμαίους γε μὴν καὶ
[1, 29]	βασίλειον, ἐτόλμησεν δὲ καὶ τοῦ	βασιλέως	ὑβρίσαι δύο θυγατέρας, δι' ἃ
[1, 13]	Πάρθων σατράπου σὺν Πακόρῳ τῷ	βασιλέως	υἱῷ Συρίαν κατασχόντος Λυσανίας ἀναδεδεγμένος
[1, 10]	τὴν ἄμυναν, φείσασθαι δὲ τοῦ	βασιλέως,	ὑφ' οὗ μέχρι τοσαύτης δυνάμεως
[1, 31]	πολλοὺς δὲ ὁ ἐκ τοῦ	βασιλέως	φόβος ἀπέστρεψεν, ἐπειδὴ πᾶσα πόλις
[1, 11]	ἀναμνησθέντες ἐπὶ τὸν πρὸ τῆς	πόλεως	αἰγιαλὸν ἐξῄεσαν ξιφήρεις, ἔνθα περιστάντες
[1, 0]	ἡρπάγη τήν τε τῆς ὅλης	πόλεως	ἅλωσιν καὶ τὰ πρὸ ταύτης
[1, 6]	ἀναλαβὼν τὸν Ὑρκανὸν ἀπὸ τῆς	πόλεως	ἀποδιδράσκει καὶ συντόνῳ φυγῇ χρώμενος
[1, 24]	αὐτοῦ φυγόντα καὶ μὴ προσηκούσης	πόλεως	ἐξαγαγεῖν. Τὰ δὲ μειράκια τὰς
[1, 6]	ὑποσχέσει καὶ τῷ μετὰ τῆς	πόλεως	ἐπιτρέπειν καὶ ἑαυτὸν χαλεπαίνοντα καταστέλλει
[1, 12]	ἀπέπεμψεν εὔνοιαν ἑαυτῷ παρὰ τῆς	πόλεως	καὶ τῷ τυράννῳ μῖσος παρασκευαζόμενος.
[1, 15]	δήμου καὶ ἐπὶ σωτηρίᾳ τῆς	πόλεως,	μηδὲν μηδὲ τοὺς φανεροὺς ἐχθροὺς
[1, 22]	τοὺς ἐκ Μαριάμμης ἐφυγάδευσεν τῆς	πόλεως	μόναις ταῖς ἑορταῖς ἀφεὶς κατιέναι·
[1, 5]	μὴ καθαροὺς ὑπείληφεν, ἐκ τῆς	πόλεως.	Οἱ μὲν οὖν δοθείσης ἀδείας
[1, 1]	τὸ παρ' ἐλπίδα κρατῆσαι τῆς	πόλεως	οὔτε αἱ ἁρπαγαὶ καὶ ὁ
[1, 0]	μέτρα τούτων, τήν τε τῆς	πόλεως	ὀχυρότητα καὶ τοῦ ἱεροῦ καὶ
[1, 13]	διηνεκῶς, ἀπὸ δὲ ἑξήκοντα τῆς	πόλεως	σταδίων καὶ παραταξαμένους ἐπιεικῶς πολὺν
[1, 1]	καὶ ἐκβαλὼν ἀπὸ τῆς ἄνω	πόλεως	συνωθεῖ τοὺς στρατιώτας εἰς τὴν
[1, 1]	ἄρτι τὸ ἱερὸν κατάστημα τῆς	πόλεως	τελευτᾷ μὲν Ἀντίοχος, κληρονόμος δὲ
[1, 15]	καὶ πολλοὶ τῶν ἐκ τῆς	πόλεως	τὴν ἰσχὺν καταπλαγέντες. (Στρατοπεδευσαμένους δὲ
[1, 1]	τῶν ἀρχιερέων ἐπικρατήσας ἐξέβαλε τῆς	πόλεως	τοὺς Τωβία υἱούς. Οἱ δὲ
[1, 0]	δὲ ἑκὼν τὴν ἅλωσιν τῆς	πόλεως	ὑπερτιθέμενος καὶ διδοὺς τῇ πολιορκίᾳ
[1, 6]	τοῦ σχήματος ἀπὸ διὸς ἡλίου	πόλεως	χωρίζεται. (Πρὸς ταῦτ' ἀγανακτήσας Πομπήιος
[1, 2]	ἡττᾶται. Καὶ ὁ μὲν μέχρι	Σκυθοπόλεως	διωχθεὶς ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν ἐκφεύγει,
[1, 2]	ἅμα τῇ δυνάμει μέχρι τῆς	Σκυθοπόλεως	ταύτην τε κατέδραμον καὶ τὴν
[1, 2]	προεκπέμπει, αὐτὸς δὲ μοῖραν τῆς	δυνάμεως	ἀναλαβὼν ἐπῄει κατ' ἄλλο μέρος.
[1, 1]	ὡρμημένος πάλαι, καὶ μετὰ πλείστης	δυνάμεως	αὐτὸς ὁρμήσας τήν τε πόλιν
[1, 2]	Κενδεβαῖον τὸν αὐτοῦ στρατηγὸν μετὰ	δυνάμεως	δῃώσοντα τὴν Ἰουδαίαν ἔπεμψεν καὶ
[1, 9]	μεθ' ἧς ἦγεν ἐπ' Αἴγυπτον	δυνάμεως	εἰργόμενος τῶν κατὰ τὸ Πηλούσιον
[1, 17]	ἐποιήσατο. Συναθροισθείσης δὲ τῆς ὅλης	δυνάμεως	εἰς ἕνδεκα μὲν τέλη πεζῶν,
[1, 0]	Καίτοι τοσούτῳ τῆς ἐκείνων ἡττῶνται	δυνάμεως	ἐν τῷ γράφειν, ὅσῳ καὶ
[1, 20]	συνιππάσατο ποιουμένου περὶ Πτολεμαίδα τῆς	δυνάμεως	ἐξέτασιν εἱστίασέν τε σὺν ἅπασιν
[1, 18]	τὸ ἱερὸν ἡλίσκετο, καὶ τῆς	δυνάμεως	ἐπεισχυθείσης πανταχοῦ φόνος ἦν μυρίος,
[1, 17]	αὐτὸς δὲ μετὰ τῆς λοιπῆς	δυνάμεως	ἠκολούθει σχεδόν. (Ὄντι δ' Ἡρώδῃ
[1, 19]	Ἰουδαίους ἔμενον. Ἔνθα μετὰ τῆς	δυνάμεως	Ἡρώδης ἐπελθὼν ἐπειρᾶτο προμηθέστερον ἀφηγεῖσθαι
[1, 4]	τάφρον χώσας διήλαυνε μετὰ τῆς	δυνάμεως.	Θέμενος δὲ ἐν δευτέρῳ τὴν
[1, 15]	καθ' ἡμέραν ηὐξεῖτο τὰ τῆς	δυνάμεως,	καὶ πλὴν ὀλίγων πᾶσα ἡ
[1, 16]	ἡμέρας ἐπῆλθεν μετὰ τῆς λοιπῆς	δυνάμεως.	Οὐ μὴν πρὸς τὴν ἔφοδον
[1, 18]	ἔσχατον ἀντισχεῖν διεγνωκότες. Ἀμέλει τηλικαύτης	δυνάμεως	περικαθεζομένης πέντε μησὶν διήνεγκαν τὴν
[1, 1]	παρόδου Ἰούδας ὑπαντᾷ μετὰ τῆς	δυνάμεως.	Πρὶν δὲ συνάψαι τὰς φάλαγγας
[1, 10]	βασιλέως, ὑφ' οὗ μέχρι τοσαύτης	δυνάμεως	προῆλθεν· δεῖν τε, εἰ κληθεὶς
[1, 16]	ἀκηκοὼς δ' αὐτὸν μετὰ πολλῆς	δυνάμεως	προσπολεμοῦντα Σαμοσάτοις, πόλις δ' ἐστὶν
[1, 15]	μὲν ἀνεχώρει μετὰ τῆς πλείστης	δυνάμεως,	Σίλωνα δὲ σὺν μέρει καταλέλοιπεν,
[1, 19]	τὸν Ἰορδάνην ποταμὸν μετὰ τῆς	δυνάμεως.	Στρατοπεδευσάμενος δὲ περὶ Φιλαδέλφειαν ἐγγὺς
[1, 10]	ἐπὶ τιμωρίᾳ τοῦ φόνου μετὰ	δυνάμεως	συνελθόντων. Οἷς καὶ διὰ τὸν
[1, 17]	ὑπέστρεψεν ἐπὶ Ἱεροσολύμων μετὰ μείζονος	δυνάμεως·	συνῆπτε δ' αὐτῷ καὶ Σόσσιος
[1, 7]	φάραγγα πᾶσαν ὕλην συμφορούσης τῆς	δυνάμεως.	Χαλεπὸν δ' ἦν τὸ ἀναπληροῦν
[1, 33]	ἐκλύει καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ὡς	τεθνεὼς	ἀνέστρεψεν. Θορύβου δὲ τῶν θεραπευόντων
[1, 33]	θανάτῳ προέκοπτεν εἰς ἐπιβολὴν ἀθεμίτου	πράξεως·	τοὺς γὰρ ἀφ' ἑκάστης κώμης
[1, 26]	ἔκ τινων προσκρουσμάτων ἀποπεπτωκόσι τῆς	τάξεως.	Ἐφ' οἷς Ἡρώδης ὑπεραγανακτήσας εὐθέως
[1, 17]	Οὗτοι καταπεφεύγεσαν μὲν ἐκ τῆς	παρατάξεως	εἰς τὸ βαλανεῖον ὡπλισμένοι, τέως
[1, 4]	πλεῖστον αὐτῶν ἐπί τε τῆς	παρατάξεως	κἀν τῇ φυγῇ διαφθείρεται, τοὺς
[1, 1]	καὶ κλῃδὼν τἀδελφῷ τῆς ὅλης	παρατάξεως·	καρτερῶς μὲν γὰρ οἱ Ἰουδαῖοι
[1, 4]	Χωρεῖ δὲ τὸ τέλος τῆς	παρατάξεως	παρὰ δόξαν ἀμφοτέροις· οὔτε γὰρ
[1, 17]	καρατομήσας, ἀνῄρητο δ' ἐπὶ τῆς	παρατάξεως,	πέμπει τὴν κεφαλὴν Φερώρᾳ τἀδελφῷ
[1, 17]	προθύμως ἀντεπεξῆλθον. Γενομένης δὲ τῆς	παρατάξεως	τὰ μὲν ἄλλα μέρη πρὸς
[1, 0]	τὴν ἀρχὴν ἐκεῖθεν ποιήσομαι τῆς	συντάξεως·	τούτων δὲ τὰ μὲν τοῦ
[1, 31]	πανουργεύμασιν. Πρὸς ταῦτα μηδὲν ὑπ'	ἐκπλήξεως	ἀποκρίνασθαι δυνηθεὶς αὐτὸς ὑπέστρεψεν, παραγενόμεναι
[1, 17]	ἐθεάσαντο τὸν βασιλέα, λυθέντες ὑπ'	ἐκπλήξεως	αὐτὸν μὲν παρέτρεχον γυμνὸν ὄντα
[1, 11]	δὲ παραχρῆμα μὲν λυθεὶς ὑπ'	ἐκπλήξεως	ἔπεσεν, μόλις δὲ ἀνενεγκὼν Ἡρώδην
[1, 28]	καὶ πρὸς τὰς ὑποψίας κινούμενον	ὀξέως,	ἐτόλμησεν δὲ προσελθὼν ἱκετεύειν ἄντικρυς
[1, 24]	μητέρα δὲ ἀπὸ Δαρείου τοῦ	Ὑστάσπεως	οὖσα. Πολλὰ δὲ ὠνείδιζεν εἰς
[1, 18]	λαβὼν κάτεισιν μὲν ἀπὸ τῆς	βάρεως,	προσπίπτει δὲ τοῖς Σοσσίου ποσίν.
[1, 12]	ὥρμησεν, τοὺς δὲ λοιποὺς μεθ'	ὕβρεως	ἀπήλασεν. Πρὸς ὃ μείζων ἐν
[1, 13]	μετὰ τὰς ἁρπαγὰς ἐπὶ τοσοῦτον	ὕβρεως	ἐχώρησαν ὡς ἐμπλῆσαι μὲν ἀκηρύκτου
[1, 30]	Εὑρίσκεται γοῦν καὶ ἡ τοῦ	ἀρχιερέως	θυγάτηρ Μαριάμμη τῆς ἐπιβουλῆς συνίστωρ·
[1, 28]	δ' ἐκ Μαριάμμης τῆς τοῦ	ἀρχιερέως	θυγατρός, Ἀντίπας δὲ καὶ Ἀρχέλαος
[1, 29]	ὁ ἐκ Μαριάμμης τῆς τοῦ	ἀρχιερέως	θυγατρὸς γεγονώς. (Ἔπλευσεν δὲ καὶ
[1, 0]	ἐσθῆτας τῶν ἱερέων καὶ τοῦ	ἀρχιερέως,	καὶ οἷον ἦν τοῦ ναοῦ
[1, 28]	Ἡρώδης λήψεται πρὸς μητρὸς ὢν	ἀρχιερέως	πάππου. Τὰ μὲν οὖν ἐμὰ
[1, 27]	αὐτόθι γοῦν ἀναιροῦνται μετὰ τοῦ	κουρέως	ξύλοις βαλλόμενοι καὶ λίθοις. Πέμψας
[1, 26]	ἐπὶ Καίσαρος κατηγορηθεὶς ἐπὶ τῷ	στάσεως	ἐμπλῆσαι τὴν Ἀχαίαν καὶ περιδύειν
[1, 0]	ὁπόσας, καὶ ὅπως ἐκ τῆς	στάσεως	ἡ πόλις διέκειτο παρόντος αὐτοῦ,
[1, 0]	πολέμου καὶ ὅσα ὑπὸ τῆς	στάσεως	καὶ ὅσα ὑπὸ τοῦ λιμοῦ
[1, 1]	ἣν καὶ τῶν κεφαλαίων ἐποιησάμην.	~(Στάσεως	τοῖς δυνατοῖς Ἰουδαίων ἐμπεσούσης καθ'
[1, 15]	δὲ καὶ Σίλων ἀσμένως τῆς	ἀπαναστάσεως	πρόφασιν εὑρών, ᾧ προσέκειντο Ἰουδαῖοι
[1, 27]	ἠκολούθησαν. Οὐολούμνιος δὲ τῆς σκυθρωπῆς	ἀποφάσεως	ἤρξατο, καὶ μετ' αὐτὸν πάντες
[1, 11]	τοὺς ἐπιχωρίους. Ὁ δὲ τῆς	προφάσεως	καταφρονήσας καὶ τοῦ προστάσσοντος εἰσέρχεται
[1, 27]	κἀκεῖθεν διαπλεύσας εἰς Καισάρειαν τρόπον	ἀναιρέσεως	τοῖς μειρακίοις ἐσκέπτετο. (Παλαιὸς δέ
[1, 0]	ἐλπίδι κτήσεως τοῖς δ' ἐν	ἀφαιρέσεως	δέει γίνεσθαι τὰ πρὸς τὴν
[1, 10]	δίκην παρώξυνται, καὶ περὶ τῆς	ἀφέσεως	εὐχαριστεῖν καὶ μὴ πρὸς μὲν
[1, 0]	ἀνέγραψα. Ποιήσομαι δὲ ταύτην τῆς	ἐξηγήσεως	ἀρχήν, ἣν καὶ τῶν κεφαλαίων
[1, 10]	στρατιᾶς. (Καὶ οὐ διήμαρτεν τῆς	οἰήσεως·	ὁ γὰρ Ἡρώδης κατ' ὀργὴν
[1, 21]	ὡς τὴν μὲν ὀχυρότητα τῆς	δομήσεως	δυσάλωτον εἶναι τῇ θαλάσσῃ, τὸ
[1, 9]	τῆς τε ἄλλης τιμῆς καὶ	φιλοφρονήσεως	ἕνεκεν ζηλωτὸν ἐποίησεν καὶ τὴν
[1, 33]	βασιλεύς, ὥστε θαρραλεώτερον ἥπτοντο τῆς	ἐπιχειρήσεως	οἱ νέοι. Μέσης γοῦν ἡμέρας
[1, 0]	θορύβων τοῖς μὲν ἐν ἐλπίδι	κτήσεως	τοῖς δ' ἐν ἀφαιρέσεως δέει
[1, 27]	ἰδίᾳ τὰ μειράκια, δι' ὑπερβολὴν	ἀγανακτήσεως	ἔκφρων ἐγίνετο, καὶ τὸ μὲν
[1, 23]	ἑαυτῶν εὐγένειαν οὐκ ἐκράτουν τῆς	ἀγανακτήσεως,	ἐφ' ἑκάστου δὲ τῶν ἀνιαρῶν
[1, 8]	Ἀριστοβούλου γυναικὶ τοῦτο ἀντὶ τῆς	παραδόσεως	τῶν ἐρυμάτων ὡμολογηκέναι. (Γαβινίῳ δ'
[1, 13]	ἀνέπεισεν πρὸς Βαζαφράνην πρεσβεύσασθαι περὶ	καταλύσεως,	καίτοι γε πολλὰ ἀποτρέποντος Ἡρώδου
[1, 5]	Ἀλεξάνδρα τὸν Ἀριστόβουλον τῆς τἀδελφοῦ	καταλύσεως	τελευτᾷ διοικήσασα τὴν ἀρχὴν ἔτεσιν
[1, 25]	ἀμύνης ἐπίπροσθεν τίθεσθαι τὸ τῆς	φύσεως	δίκαιον· ἐν γὰρ ταῖς βασιλείαις
[1, 28]	ταῦτα δέ μοι μετὰ τῆς	φύσεως	συνίστησιν ἔλεος ὀρφανίας. Πειρῶμαι δ'
[1, 32]	(Τοιαῦτα λέγων αὐτὸς μὲν ὑπὸ	συγχύσεως	ἐνεκόπη, Νικολάῳ δ' ἑνὶ τῶν
[1, 24]	οὐκ ἀπέκοπτε τὴν ἐλπίδα τῆς	διορθώσεως,	ἀλλὰ προσκαλεσάμενος αὐτούς, καὶ γὰρ
[1, 22]	τεθνάναι δοκεῖν αὐτήν, ὑπὸ δὲ	κακώσεως	ὡς ζώσῃ προσλαλεῖν, μέχρι τῷ
[1, 19]	ὁ πόλεμος; Τέρας μέντοι μέγιστον	ἁλώσεως	γέγονεν τοῖς ἐχθροῖς οὐκ αὐτομάτως
[1, 7]	ἀλλὰ καὶ μετὰ μίαν τῆς	ἁλώσεως	ἡμέραν καθᾶραι τὸ ἱερὸν τοῖς
[1, 1]	κοινῇ καθ' ἡμέραν ἐνδεικνύμενος ὄψιν	ἁλώσεως	τῇ πόλει, μέχρι ταῖς ὑπερβολαῖς
[1, 19]	ἕκτῃ τὸ λειπόμενον πλῆθος ὑπ'	ἀπογνώσεως	ἐξελθεῖν ἐπὶ μάχην· οἷς συμβαλὼν
[1, 25]	δὲ αἰτίαν τῆς εἰς ἅπαντα	ἀπογνώσεως·	μαλακωτέρας γὰρ γίνεσθαι τὰς τόλμας
[1, 7]	καθήψατο τοῦ ἔθνους ὡς τὸ	τέως	ἀόρατον ἅγιον ἐκκαλυφθὲν ὑπὸ τῶν
[1, 17]	παρατάξεως εἰς τὸ βαλανεῖον ὡπλισμένοι,	τέως	δ' ὑποπεπτηχότες καὶ διαλανθάνοντες ὡς
[1, 15]	ἐλπίζων Πάρθους ἐπαμυνεῖν καὶ Σίλωνα	τέως	ἐθεράπευεν, ὡς μηδὲν ἐνοχλοίη πρὸ
[1, 4]	θυμῶν οὔτε οἱ Ἕλληνες ἐπαύσαντο	πίστεως,	διεκρίνοντο ἤδη τοῖς ὅπλοις συμπεσόντες.
[1, 10]	τῆς πρὸς Ὑρκανὸν εὐνοίας ἢ	πίστεώς	τι μετεκίνησεν. (Ἀμήχανον δ' ἐν
[1, 33]	βασίλειον ὡς οἰχομένου βασιλέως, καὶ	ταχέως	ἀκούσας Ἀντίπατρος ἀναθαρρεῖ τε καὶ
[1, 15]	ἐπέτρεπεν τοῖς σφετέροις· οἱ δὲ	ταχέως	ἅπαντας ἀπὸ τῶν πύργων ἐτρέψαντο
[1, 8]	κατέτρεχεν, ἐδόκει τε ἂν καταλῦσαι	ταχέως	αὐτόν, ὅς γε ἤδη καὶ
[1, 30]	ἡμῖν φέρε καὶ βλέποντός μου	ταχέως	ἀφάνισον, ἵνα μὴ καὶ καθ'
[1, 26]	καὶ περὶ αὐτοῦ ψευδέσιν ἐγκωμίοις.	Ταχέως	δὲ συνιδὼν τὸν Ἡρώδου τρόπον
[1, 2]	γε μὴν ὑπὸ τοῦ δήμου	ταχέως	δεδεγμένων ἤδη τὸν Ὑρκανόν. Καὶ
[1, 11]	τῶν ἄλλων πόλεων ἀπώλειαν Ἀντίπατρος	ταχέως	ἑκατὸν ταλάντοις θεραπεύσας Κάσσιον. (Οὐ
[1, 16]	τῶν Ἡρώδου τρέπονται. Περιελθὼν δὲ	ταχέως	Ἡρώδης ἐκ τοῦ καθ' ἑαυτὸν
[1, 15]	ἐκδραμὼν μετ' ὀλίγου στίφους τρέπεται	ταχέως	καὶ Σίλωνα διασώζει κακῶς ἀμυνόμενον.
[1, 16]	ἐν διαλογισμῷ τῶν ἡμαρτημένων γενόμενος	ταχέως	μεταδιώκει τε τὸν βασιλέα καὶ
[1, 19]	ἔρυμα. Τούτους μὲν οὖν ἀπεκρούσαντο	ταχέως	οἱ πεμφθέντες ὑπὸ τοῦ βασιλέως
[1, 23]	εἰμὶ γέρων ὥστ' ἂν ἀπελπισθῆναι	ταχέως,	οὔτε εἰς τρυφὴν ἐκδιαιτώμενος, ἣ
[1, 24]	ᾖ. (Τούτοις ὡς πατέρα πείσαντες	ταχέως	τὸν μὲν ἐν χερσὶν φόβον
[1, 27]	προσέταξεν ἀποπνῖξαι. Καὶ τελεσθέντος αὐτῷ	ταχέως	τοῦ προστάγματος τοὺς νεκροὺς εἰς
[1, 17]	τίσαιτο τοὺς αἰτίους τοῦ φόνου,	ταχέως	τῶν καθ' ἑαυτὸν ἐκράτει καὶ
[1, 26]	Ἀρχελάου πάλαι· διὸ δὴ καὶ	ταχέως	ὡς δεδοκιμασμένος ἐδέχθη, συνίστησιν δ'
[1, 0]	παρατυχοῦσι τῷ πολέμῳ καταλιπὼν ἢ	μέμψεως	ἀφορμὴν ἢ κατηγορίας, τοῖς γε
[1, 29]	γὰρ ἥκει πρὸς αὐτὸν καὶ	συμπαθῶς	ἐθεράπευεν. Οὐ μὴν ὑπερίσχυσεν τοῦ
[1, 33]	ἀκούσας Ἀντίπατρος ἀναθαρρεῖ τε καὶ	γεγηθὼς	τοὺς φύλακας ἱκέτευεν ἐπὶ χρήμασιν
[1, 27]	προήγαγεν εἰς τὴν δίκην μάλα	προμηθῶς·	ᾔδει γάρ, ὅτι καὶ μόνον
[1, 30]	τι τὴν γυναῖκα τῶν οὐ	συνήθως	ἐσκευασμένων, φαγόντα δ' εὐθέως εἰς
[1, 22]	Ἀντώνιος. Ὁ δὲ Ἰώσηπος, οὔτι	κακοήθως,	ἀλλὰ τὸν ἔρωτα τοῦ βασιλέως
[1, 23]	καὶ φυγὴν παρασκευάζοιτο τῷ πενθερῷ	πεποιθώς,	ἵν' ἐπὶ Καίσαρος αὐτοῦ κατηγορήσειεν.
[1, 22]	ὁ γάμος κατέστη· τούτῳ γὰρ	πεποιθὼς	καὶ περισσόν τι τῆς πατρίδος
[1, 2]	πόλιν ἠπείγετο, πλεῖστον τῷ λαῷ	πεποιθὼς	κατά τε μνήμην τῶν πατρῴων
[1, 6]	Οὐ μὴν οὐδ' Ἀριστόβουλος ὑστέρει	πεποιθὼς	τῇ Σκαύρου δωροδοκίᾳ παρῆν τε
[1, 17]	βορείου τείχους πλησίον, αὐτὸς μὲν	πεποιθὼς	τοῖς τῆς συγκλήτου δόγμασιν, δι'
[1, 6]	Πομπήιον καὶ πολλὰ περὶ τοῦ	δικαίως	ἄρχειν ἀπολογηθεὶς ὑπέστρεψεν εἰς τὸ
[1, 0]	(Καίτοι γε ἐπιτιμήσαιμ' ἂν αὐτὸς	δικαίως	τοῖς Ἑλλήνων λογίοις, οἳ τηλικούτων
[1, 18]	ἀντὶ τῆς πολιορκίας τὰς ἁρπαγὰς	δικαίως	τοῖς στρατιώταις ἐπιτρέπειν φαμένου, αὐτὸς
[1, 8]	οἱ περὶ τὸν Ἀριστόβουλον διεκαρτέρουν	γενναίως	ἀγωνιζόμενοι, τέλος δὲ βιασθέντες ὑπὸ
[1, 7]	δὲ καὶ τοὺς μετ' αὐτοῦ	γενναίως	ἀγωνισαμένους λαμπροῖς ἀριστείοις δωρησάμενος τῇ
[1, 2]	κτείνει τὸν Ἰωνάθην. (Σίμων δὲ	γενναίως	ἀφηγούμενος τῶν πραγμάτων αἱρεῖ μὲν
[1, 21]	τὴν φύσιν μείζονα μὲν τοῦ	Πειραιῶς	λιμένα κατεσκεύασεν, ἐν δὲ τοῖς
[1, 27]	δὲ δὴ καὶ λόγου μεταλάβοιεν,	ῥᾳδίως	Ἀλέξανδρον ἀπολύσεσθαι τὰς αἰτίας. Ἀλλ'
[1, 18]	ὡς ἂν τῶν κτήσεων ἑκάστου	ῥᾳδίως	γινομένη δεσπότις, ἔτι δὲ ἐκτείνουσα
[1, 4]	τὸν Ἄκαιρον ἐπικληθέντα Δημήτριον ἐπεκαλοῦντο.	Ῥᾳδίως	δὲ ὑπακούσαντος κατ' ἐλπίδα μειζόνων
[1, 9]	ἔπεμψεν εἰς Συρίαν, ταύτην τε	ῥᾳδίως	ἐλπίσας καὶ τὰ περὶ τὴν
[1, 26]	ὄντα κηδεστήν, πρὸς ὃν διαφεύξεσθαι	ῥᾳδίως,	ἔπειτα Καίσαρα μέχρι νῦν ἀγνοοῦντα
[1, 15]	τοὺς ἐκ Μασάδας οἰκείους παραλαβὼν	ῥᾳδίως	καὶ Ῥῆσαν τὸ φρούριον ᾔει
[1, 24]	τὰς λογοποιίας τῷ μὴ πιστεύειν	ῥᾳδίως·	οὐ γὰρ ἐπιλείψειν τοὺς καταψευσομένους
[1, 14]	δ' ἐχρῆτο τῆς ἀναιδείας τοῖς	ὁμοίως	ἀποστερεῖν τὰς Ἀντιπάτρου παρακαταθήκας θέλουσιν·
[1, 7]	Μάρισαν Ἄζωτόν τε καὶ Ἀρέθουσαν,	ὁμοίως	δὲ καὶ τὰς παραλίους Γάζαν
[1, 21]	ἐνιδρύσατο. Καὶ πενταετηρικοὺς ἀγῶνας καταστησάμενος	ὁμοίως	ἐκάλεσεν ἀπὸ τοῦ Καίσαρος, πρῶτος
[1, 13]	προανεσκεύαστο, καὶ τῶν αὐτῷ προσεχόντων	ὁμοίως	ἕκαστος. Πάρθοι δὲ μετὰ τὰς
[1, 21]	σταδίων ἄπωθεν Ἱεροσολύμων ἐκάλεσεν μὲν	ὁμοίως,	ἐξήσκησεν δὲ φιλοτιμότερον. Στρογγύλοις μὲν
[1, 20]	παρασχεῖν ὕδωρ ἄφθονον ἐπανιοῦσί τε	ὁμοίως,	οὐδὲ ἔστιν ὅ τι τῶν
[1, 2]	κατὰ ἑπταετίαν ἀργεῖται παρὰ Ἰουδαίοις	ὁμοίως	ταῖς ἑβδομάσιν ἡμέραις. Κἀν τούτῳ
[1, 25]	φίλων ἐτίμησεν κατ' ἀξίαν ἕκαστον.	Ὁμοίως	τε καὶ οἱ συγγενεῖς προστάξαντος
[1, 24]	ἦσαν, ὡς ἂν ἐφειμένου τε	πατρίως	Ἰουδαίοις γαμεῖν πλείους καὶ τοῦ
[1, 21]	ἐκ λιβὸς ἀπειλήν, ᾧ καὶ	μετρίως	ἐπαυρίζοντι τηλικοῦτον ἐπεγείρεται κῦμα πρὸς
[1, 24]	διαβολὴν τὸ ῥηθὲν ἐστρέφετο, καὶ	μετρίως	παρρησιασαμένου μέγιστα τοῖς ἐλαχίστοις προσεπλάττετο.
[1, 16]	ἀναχωρεῖν πρὸς αὐτόν. Τῶν δὲ	ἐθελουσίως	μὲν οὐδεὶς προσέθετο, καὶ τῶν
[1, 15]	τρέπεται ταχέως καὶ Σίλωνα διασώζει	κακῶς	ἀμυνόμενον. (Ἔπειτα Ἰόππην ἑλὼν πρὸς
[1, 8]	πολέμου διδόντος καὶ τὸ φρούριον	κακῶς	ὠχύρου· προσπεσόντων δὲ Ῥωμαίων ἐπὶ
[1, 13]	Πάρθων Ἰουδαίους ἐπείρασεν, ἐνοχλήσαντας μὲν	διηνεκῶς,	ἀπὸ δὲ ἑξήκοντα τῆς πόλεως
[1, 29]	Συλλαῖος ὁ Ἄραψ ἐπὶ Ῥώμης,	ἠμεληκὼς	μὲν τῶν Καίσαρος προσταγμάτων, ἀνταγωνιούμενος
[1, 6]	αὐτὸς ὡς οἷόν τε βασιλικώτατα	κεκοσμηκὼς	ἑαυτόν. Ἀδοξήσας δὲ πρὸς τὰς
[1, 31]	πανουργίας ὑπεκρύπτετο καὶ τῷ δέει	τεθνηκὼς	ἔνδοθεν σοβαρὸς εἶναι τὸ πρόσωπον
[1, 27]	καὶ φίλον Ἀλεξάνδρῳ καὶ αὐτὸς	ἠγαπηκὼς	ἰδίᾳ τὰ μειράκια, δι' ὑπερβολὴν
[1, 17]	διεσκεδάσθη, κἂν εὐθέως τῇ νίκῃ	τεθαρρηκὼς	Ἡρώδης ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἤλασεν, εἰ
[1, 19]	κατὰ Ἰουδαίαν ἀπηλλαγμένος θορύβων καὶ	κεκρατηκὼς	Ὑρκανίας, ὃ δὴ χωρίον ἡ
[1, 24]	τὸν υἱὸν τὸ μὴ δοκεῖν	ἀδίκως.	~(Ὁ δ' Ἀλέξανδρος ἐπεὶ τὸν
[1, 13]	τῆς πόλεως σταδίων καὶ παραταξαμένους	ἐπιεικῶς	πολὺν χρόνον. Ἔνθα κρατήσας Ἡρώδης
[1, 21]	ἦν γὰρ δὴ τὸ γήλοφον	ἐπιεικῶς	ὑψηλὸν καὶ πᾶν χειροποίητον. Κατεσκεύασεν
[1, 22]	τελευτᾷ, δύο δὲ τοὺς πρεσβυτάτους	βασιλικῶς	ἦγεν διά τε τὴν μητρῴαν
[1, 31]	λαβεῖν σπεύδων τὸν ἐπίβουλον καὶ	δεδοικὼς	μή ποτε προγνοὺς φυλάξηται, δι'
[1, 30]	οὐκ αἰτίων εἷλκεν εἰς βασάνους	δεδοικώς,	μή τινα τῶν αἰτίων παραλίπῃ.
[1, 29]	δὲ διενυκτέρευεν σὺν ἐκείνοις. Καὶ	δεδοικὼς	τὴν ἐπιτηροῦσαν Σαλώμην πραγματεύεται διὰ
[1, 11]	Καὶ πέμπων Ὑρκανός, ἐνῆγεν γὰρ	δεδοικὼς	τὴν ἔφοδον Μάλιχος, ἐκώλυεν τοὺς
[1, 0]	τυράννους ἢ τὸ λῃστρικὸν αὐτῶν	κατηγορικῶς	λέγοιμεν ἢ τοῖς δυστυχήμασι τῆς
[1, 26]	γὰρ ὡς πρότερον αὐτῷ παραστήσεσθαι	πεφρικὼς	τὸν ἐφεστῶτα πατέρα οὐδὲ φθέγξεσθαι
[1, 0]	συλλέγοντες εἰκαῖα καὶ ἀσύμφωνα διηγήματα	σοφιστικῶς	ἀναγράφουσιν, οἱ παραγενόμενοι δὲ ἢ
[1, 15]	τῆς ἐλπίδος. (Ἤδη δὲ Ἡρώδης	καταπεπλευκὼς	ἀπὸ τῆς Ἰταλίας εἰς Πτολεμαίδα
[1, 12]	Πρὸς ἃ παρὼν Ἡρώδης καὶ	τεθεραπευκὼς	οὐκ ὀλίγοις Ἀντώνιον χρήμασιν οὕτως
[1, 10]	εἰρήνην αὐτοῖς καὶ τὰς κτήσεις	ἀνασεσωκώς.	Γίνεται δ' ἐκ τούτου καὶ
[1, 32]	φείσεσθαι τῆς ἀδελφῆς, ὅταν ἀναγνῷ.	Καλῶς	δὲ ποιήσεις, ἐπειδὰν ἀπαρτισθῇ πάντα,
[1, 26]	τῆς ἐπιβουλῆς ἐμπόδιος. Μήπω δὲ	καλῶς	ἐπὶ τοῖς πρώτοις ὁ βασιλεὺς
[1, 20]	τοῦ σοῦ φρονήματος ἐλπίδας ἔχω.	Καλῶς	μέντοι γε ἐποίησεν Ἀντώνιος Κλεοπάτρᾳ
[1, 0]	καὶ Μήδων συγγράφουσιν ὥσπερ ἧττον	καλῶς	ὑπὸ τῶν ἀρχαίων συγγραφέων ἀπηγγελμένα.
[1, 10]	ἔχων τὴν πόλιν μηδὲν δὲ	ἀπειροκάλως	εἰς τὴν ἐξουσίαν ἐξυβρίζων. Ἐντεῦθεν
[1, 16]	μεταγαγὼν εἰς Σαμάρειαν καὶ καταστησάμενος	ἀσφαλῶς	ᾔει τὰ λοιπὰ τῆς Γαλιλαίας
[1, 13]	τῶν ἀδελφῶν προστάξας ὁδεύειν αὐτὸς	ἀσφαλῶς	μετὰ τῶν θεραπόντων ἀνέκοπτε τοὺς
[1, 24]	κωμῶν γραμματεῖς, ἐπισκώπτοντες ὡς πεπαιδευμένους	ἐπιμελῶς.	Πρὸς ἃ τὴν ὀργὴν οὐ
[1, 18]	τὴν πόλιν Ἰουδαίων τὸ πλῆθος	ποικίλως	ἐτετάρακτο· καὶ γὰρ περὶ τὸν
[1, 11]	πατρὸς ἀναίρεσιν ἀπωδύρετο μισοῦντι καὶ	ἄλλως	Μάλιχον. Ὁ δ' αὐτῷ μετιέναι
[1, 5]	τὴν ἡλικίαν ἀποδείκνυσιν ἀρχιερέα καὶ	ἄλλως	ὄντα νωθέστερον ἢ ὥστε ἐνοχλεῖν
[1, 0]	τε ἄκαιρον ᾠήθην εἶναι καὶ	ἄλλως	περιττόν, ἐπειδήπερ καὶ Ἰουδαίων πολλοὶ
[1, 16]	οὐ γὰρ κατεφρόνει τοῦ πέμψαντος	ἄλλως	τε καὶ πλείον' Ἡρώδου διδόντος,
[1, 26]	δ' ἀποπειραθεὶς τῶν προσώπων ἄλλον	ἄλλως	ὑπῄει, γίνεται δὲ προηγουμένως μισθωτὸς
[1, 10]	φονικῆς δίκης. Ὁ δὲ καὶ	ἄλλως	ὡρμημένος, ἠγάπα γὰρ Ἡρώδην, ἀποψηφίζεται.
[1, 24]	Ἀντιπάτρου πρὸς Ἡρώδην· οὔτε γὰρ	ἁπλῶς	φθεγξάμενος ὁ νεανίας ἀνυπεύθυνος ἦν,
[1, 9]	δι' οὓς αἱ ταύτῃ πόλεις	ἑτοίμως	συνεφήψαντο τοῦ πολέμου. Καὶ θαρρῶν
[1, 2]	Ἀντίοχον τὸν ἐπικληθέντα Ἀσπένδιον· κἀκεῖνος	ἑτοίμως	ὑπακούσας ὑπὸ τῶν περὶ Ἀριστόβουλον
[1, 6]	δ' ἐστὶν φρούριον τῶν πάνυ	φιλοτίμως	ἐξησκημένων ὑπὲρ ὄρους ὑψηλοῦ κείμενον,
[1, 3]	Ἀντίγονον, ἐδόκει γὰρ ἀγαπᾶν, ἦγεν	ἰσοτίμως,	τοὺς δ' ἄλλους εἵργνυσι δήσας.
[1, 29]	ἀγαπήσας Ἡρώδης μέχρι τελευταίας ἡμέρας	ὅμως	καὶ αὐτὸν ἀνελεῖν ἐφημίσθη φαρμάκῳ.
[1, 31]	δ' ἐπιστολαὶ δευτέρας ἀδελφοκτονίας κεκράγεσαν,	ὅμως	οὐδεὶς τῶν εἰς Ῥώμην ἀφικνουμένων
[1, 24]	τὸ φρόνημα τῶν νεανίσκων ὑποδείσας,	ὅμως	οὐκ ἀπέκοπτε τὴν ἐλπίδα τῆς
[1, 33]	Ὁ δὲ παλαίων τοσούτοις πάθεσιν	ὅμως	τοῦ ζῆν ἀντείχετο σωτηρίαν τε
[1, 0]	προγενέστερα τῆς ἐμῆς ἡλικίας ἐπιδραμῶ	συντόμως,	(ὡς Ἀντίοχος ὁ κληθεὶς Ἐπιφανὴς
[1, 17]	πρὸς τὴν ὁρμὴν ὑποδείσαντες αὐτοῦ	προθύμως	ἀντεπεξῆλθον. Γενομένης δὲ τῆς παρατάξεως
[1, 19]	παρὰ τὸν πάντων ἀνθρώπων νόμον	ὠμῶς	ἀπέκτειναν καὶ τοιαῦτα τῷ θεῷ
[1, 27]	κατηγόρει τε τὴν μὲν ἐπιβουλὴν	ἀσθενῶς	ὡς ἂν ἀπορούμενος εἰς αὐτὴν
[1, 24]	ἢ λαλουμένων φῶρας. Πάντα δὲ	περιεσκεμμένως	δραματουργῶν τὰς πρὸς Ἡρώδην ὁδοὺς
[1, 4]	τρία πληρώσας ἔτη τῆς στρατείας.	Ἀσμένως	δ' ὑπὸ τοῦ ἔθνους ἐδέχθη
[1, 8]	Σέπφωρις ἀπεδείχθη πόλις τῆς Γαλιλαίας.	Ἀσμένως	δὲ τῆς ἐξ ἑνὸς ἐπικρατείας
[1, 8]	καὶ ἄλλαι πολλαί, τῶν οἰκητόρων	ἀσμένως	ἐφ' ἑκάστην συνθεόντων. (Μετὰ δὲ
[1, 16]	τὰ περὶ Ἰουδαίαν. Ἡρώδης δὲ	ἀσμένως	Σίλωνα πρὸς Βεντίδιον ἀπολύσας αὐτὸς
[1, 15]	καταλείποιτο. Συνῆπτεν δὲ καὶ Σίλων	ἀσμένως	τῆς ἀπαναστάσεως πρόφασιν εὑρών, ᾧ
[1, 26]	ἄλλον ἄλλως ὑπῄει, γίνεται δὲ	προηγουμένως	μισθωτὸς Ἀντιπάτρου καὶ προδότης Ἀλεξάνδρου,
[1, 25]	παρόντων τῷ μειρακίῳ κακῶν αἴτιος	γεγονώς,	εἰ μὴ βούλεται τὸ πανοῦργον
[1, 29]	Μαριάμμης τῆς τοῦ ἀρχιερέως θυγατρὸς	γεγονώς.	(Ἔπλευσεν δὲ καὶ Συλλαῖος ὁ
[1, 23]	τὰ μὲν ἁμαρτήματα τοῦ πατρὸς	αἰδημόνως	ὑπεστείλατο, τὰς δ' αὐτοῦ διαβολὰς
[1, 20]	τὴν δωρεάν, ἐν ᾧ πολλὰ	μεγαλοφρόνως	εἰς ἔπαινον τἀνδρὸς ἐφθέγξατο. Ὁ
[1, 6]	ἱερῷ καὶ τοῦ λαοῦ περιεστῶτος	φιλοφρόνως	ἀλλήλους ἀσπασάμενοι διήμειψαν τὰς οἰκίας·
[1, 23]	εἰς Ἐλεοῦσαν, ἑστιᾷ μὲν αὐτὸν	φιλοφρόνως	Ἀρχέλαος ὑπὲρ τῆς τοῦ γαμβροῦ
[1, 28]	τὰς δεξιάς, ἔπειτα κατασπασάμενος ἕκαστον	φιλοφρόνως	διέλυσεν τὸ συνέδριον. Ἐπαχνώθη δ'
[1, 23]	ἂν ὁμονοῆτε. Ταῦτ' εἰπὼν καὶ	φιλοφρόνως	ἕκαστον τῶν υἱῶν κατασπασάμενος διέλυσεν
[1, 12]	αὐτοῖς πατρῷος δεχθεὶς ὑπ' Ἀντιπάτρου	φιλοφρόνως	ὅτε εἰς τὴν Ἰουδαίαν σὺν
[1, 10]	πρὸς τὸν Καίσαρα παρὼν γίνεται	παραδόξως	Ἀντιπάτρῳ μείζονος προκοπῆς αἴτιος· δέον
[1, 16]	ἐπαύσατο τῆς πρὸς Ἀντώνιον ὁρμῆς·	ἀκηκοὼς	δ' αὐτὸν μετὰ πολλῆς δυνάμεως
[1, 15]	οἰκείων δρασμὸν ἐβουλεύετο εἰς Ἄραβας	ἀκηκοὼς	τῶν εἰς Ἡρώδην ἁμαρτημάτων Μάλχῳ
[1, 13]	Φασάηλος. Ἔτυχεν δὲ παρ' ἄλλων	προακηκοὼς	τὸν ἀδελφὸν συνειλημμένον, καὶ προσῄει
[1, 25]	Ἀρχελάῳ. Κἀκεῖνος οὐχ ὁρᾶν ἔφη,	πῶς	ἂν αὐτὸν ἐξαιτήσαιτο τοσούτοις ἐνεχόμενον
[1, 0]	καὶ ταπεινοῦσιν· οὐχ ὁρῶ δέ,	πῶς	ἂν εἶναι μεγάλοι δοκοῖεν οἱ
[1, 13]	δὲ τῶν περὶ Πάκορον σκεπτομένων,	πῶς	ἂν κρύφα τὴν ἐπιβουλὴν ἀπαρτίσειαν,
[1, 32]	τοῦ ζῆν εἰσέρχεται καὶ θαυμάζω,	πῶς	βαρὺν οὕτως ἐπίβουλον διέφυγον. Ἀλλ'
[1, 32]	ὑπὲρ ἐμοῦ πεποίηκας τὴν ἀπολογίαν·	πῶς	γὰρ ἐγὼ πατροκτόνος, ὃν ὁμολογεῖς
[1, 32]	καὶ ὑπόκρισιν λέγεις τὴν εὐσέβειαν.	Πῶς	ὁ πανοῦργος ἐν τοῖς ἄλλοις
[1, 28]	Ἀντίπατρος ἐδεῖτο μετατεθῆναι τοὺς γάμους.	(Χαλεπῶς	δ' ὁ βασιλεὺς ἠγανάκτησεν καταμαθὼν
[1, 0]	Ἰουδαίων, τίνες τε ὄντες καὶ	ὅπως	ἀπανέστησαν Αἰγυπτίων, χώραν τε ὅσην
[1, 24]	δ' Ἀντίπατρος ἀεὶ τοὺς ἐρεθίσοντας,	ὅπως	αὐτῷ τὸ ψεῦδος ἔχοι τὰς
[1, 7]	δὲ τὴν πόλιν ἐλθὼν περιεσκόπει	ὅπως	δεῖ προσβαλεῖν, τήν τε ὀχυρότητα
[1, 26]	τε τῶν ἀδελφῶν διαφορὰς καὶ	ὅπως	διέκειτο πρὸς ἕκαστον ὁ πατήρ,
[1, 0]	ὅπου συνήγαγε καὶ ὁπόσας, καὶ	ὅπως	ἐκ τῆς στάσεως ἡ πόλις
[1, 8]	Σκαῦρος ὄντα συνήθη πρὸς Ἀρέταν,	ὅπως	ἐπὶ χρήμασιν διαλύσαιτο τὸν πόλεμον.
[1, 0]	ἐχώρησεν παθῶν ὁ πόλεμος καὶ	ὅπως	κατέστρεψεν, ἀγνοεῖν δὲ Ἕλληνας ταῦτα
[1, 0]	καὶ πόσα ἑξῆς κατέλαβον καὶ	ὅπως	μετανέστησαν, νῦν τε ἄκαιρον ᾠήθην
[1, 0]	Αἴγυπτον ἐστασιάσθη τὰ τῶν Ἰουδαίων,	ὅπως	τε ἐπανέστησαν αὐτοῖς οἱ τύραννοι,
[1, 0]	τὴν δυναστείαν αὐτῶν ἐπαγαγὼν Σόσσιον,	ὅπως	τε ὁ λαὸς μετὰ τὴν
[1, 0]	οὐδὲ τὰς τῶν αἰχμαλώτων κολάσεις,	ὅπως	τε ὁ ναὸς ἄκοντος ἐνεπρήσθη
[1, 0]	δεύτερον εἰς τὴν χώραν ἐνέβαλεν,	ὅπως	τε τὰς δυνάμεις καὶ ὅπου
[1, 0]	ἐπῆλθον οἱ Ἰουδαῖοι τοῖς ὅπλοις,	(ὅπως	τε τὰς περιοίκους ἐτειχίσαντο, καὶ
[1, 30]	ἐκ τῆς Ἀραβίας φαρμάκων ἔμπειρον,	ὅπως	φίλτρον σκευάσῃ τῷ Φερώρᾳ, δεδωκέναι
[1, 22]	μάλιστα μὲν διὰ τὸν ἔρωτα	ζηλοτύπως	ἔχοντα, λογιζόμενον δὲ καὶ τὴν
[1, 11]	καὶ βασιλεύσειν αὐτὸς Ὑρκανὸν καταλύσας	εὐμαρῶς.	(Ἐπεγέλα δ' ἄρα τὸ χρεὼν
[1, 29]	πρὸς νοσοῦντα τὸν ἀδελφὸν καίτοι	λιπαρῶς	μεταπεμπόμενον· ἐβούλετο γὰρ αὐτῷ τινας
[1, 22]	Μαριάμμης, ὅσος ἐκείνου πρὸς αὐτὴν	ἔρως.	Ἔχουσα δὲ τὴν μὲν ἀπέχθειαν
[1, 22]	καὶ τοῦ θυμοῦ πεσόντος ὁ	ἔρως	πάλιν ἀνεζωπυρεῖτο. Τοσαύτη δ' ἦν
[1, 22]	δὲ τούτων ἰσχυρότερον ὁ Μαριάμμης	ἔρως	συνήργει καθ' ἡμέραν ἐκκαίων Ἡρώδην
[1, 24]	μηδὲ τῶν ἀκαταιτιάτων τινὶ προσβλέπειν	ἡμέρως,	εἶναι δὲ καὶ τοῖς φίλοις
[1, 27]	μειράκια, τῶν δὲ ἡγεμόνων καὶ	φανερῶς	ἀγανακτοῦσιν πολλοί. Ταῦθ' ἅμα λέγων
[1, 24]	αὐταῖς· οὐδὲν γὰρ ὁ πατὴρ	φανερῶς	ἀπεμέμφετο· συνίει δὲ κατὰ μικρὸν
[1, 23]	γὰρ ἐν ταῖς διαθήκαις καὶ	φανερῶς	αὐτὸς ἦν ἤδη διάδοχος· ὡς
[1, 31]	πολλὰ μὲν βλασφημοῖεν τὸν πατέρα,	φανερῶς	δὲ Ἀλέξανδρον καὶ Ἀριστόβουλον ὀδύροιντο,
[1, 32]	ὀλίγου δεῖν παρεχώρησα τῆς ἐξουσίας,	φανερῶς	δὲ ταῖς διαθήκαις ἐνέγραψα τῆς
[1, 30]	νῦν ἀλλήλοις σύνεσμεν, ἐξέσται δὲ	φανερῶς,	ἐὰν σχῶμέν ποτε ἀνδρῶν φρόνημα
[1, 13]	προιέναι μηδ' ἐμπιστεύειν ἑαυτὸν ἤδη	φανερῶς	ἐπιχειροῦσι τοῖς βαρβάροις. (Ἔτι δὲ
[1, 30]	ᾧ μηδὲ φιλεῖν τινας ἔξεστι	φανερῶς.	Λάθρα γοῦν νῦν ἀλλήλοις σύνεσμεν,
[1, 18]	καίτοι τόλμης οὐδεμίαν καταλιπόντων ὑπερβολήν·	φανερῶς	μέν γε συνερρήγνυντο τοῖς Ῥωμαίοις
[1, 29]	τῶν ἐκείνης διαλέγεσθαι. Ὁ δὲ	φανερῶς	μὲν οὐ μετέβαινεν τὸ πρόσταγμα,
[1, 15]	τὸν Ἀντίγονον καὶ τὰ μὲν	φανερῶς	συμπλεκόμενοι, τὰ δὲ λοχῶντες συχνοὺς
[1, 11]	δὲ τἀδελφοῦ συμβουλεύσαντος αὐτῷ μὴ	φανερῶς	τὸν ἄνδρα μετιέναι, διαστασιάσειν γὰρ
[1, 22]	δὲ παρρησίαν ἐκ τοῦ φιλεῖσθαι,	φανερῶς	ὠνείδιζεν αὐτῷ τὰ κατὰ τὸν
[1, 19]	περὶ Διόσπολιν ἐκράτησέν τε καίτοι	καρτερῶς	ἀντιπαραταξαμένων. Πρὸς δὲ τὴν ἧτταν
[1, 1]	κλῃδὼν τἀδελφῷ τῆς ὅλης παρατάξεως·	καρτερῶς	μὲν γὰρ οἱ Ἰουδαῖοι καὶ
[1, 0]	τῶν πόλεων αὐτῆς ἃς μὲν	ὁλοσχερῶς	καὶ κατὰ κράτος ἃς δὲ
[1, 18]	ἦν τε οὔτε νηπίων οὔτε	γήρως	ἔλεος οὔτε ἀσθενείας γυναικῶν, ἀλλὰ
[1, 32]	ἵνα μὴ Συλλαῖος τοῦ σοῦ	γήρως	καταφρονήσῃ. Ῥώμη μοι μάρτυς τῆς
[1, 31]	δέ σοι δικαστήριον καὶ δικαστὴν	εὐκαίρως	ἥκοντα Οὔαρον. Ἰθι καὶ σκέπτου
[1, 2]	κρατεῖ ταῖς ἐπιβολαῖς καὶ νικήσας	λαμπρῶς	ἀρχιερεὺς ἀποδείκνυται καὶ τῆς Μακεδόνων
[1, 18]	ἐξωνησάμενος πατρίδα τὰς ὑποσχέσεις ἐπλήρωσεν·	λαμπρῶς	μὲν γὰρ ἕκαστον στρατιώτην, ἀναλόγως
[1, 14]	εἰς τὴν πόλιν ἐδέχθη μὲν	λαμπρῶς	ὑπὸ Κλεοπάτρας στρατηγὸν ἐλπιζούσης ἕξειν
[1, 23]	ὑπεστείλατο, τὰς δ' αὐτοῦ διαβολὰς	ἰσχυρῶς	ἀπελύσατο. Καθαρὸν δὲ καὶ τὸν
[1, 19]	ἁλώσεως γέγονεν τοῖς ἐχθροῖς οὐκ	αὐτομάτως	οὐδὲ διὰ χειρὸς ἀλλοτρίας, οἳ
[1, 18]	πρὸς τὴν μεταβολὴν ἐπεγέλασέν τε	ἀκρατῶς	καὶ Ἀντιγόνην ἐκάλεσεν· οὐ μὴν
[1, 6]	παραγενόμενος δὲ εἰς Δαμασκὸν ἑαλωκυῖαν	προσφάτως	ὑπὸ Μετέλλου καὶ Λολλίου καὶ
[1, 16]	κτείνουσιν μὲν Θολεμαῖον τὸν στρατηγὸν	ἀδοκήτως	προσπεσόντες, ἐπόρθουν δὲ τὴν χώραν
[1, 12]	τῇ πατρίδι πολέμου γίνεσθαι φιλονεικοῦντας	ἀκρίτως.	Τῶν δὲ ἔτι μᾶλλον ἀγανακτούντων
[1, 24]	διαβολὰς ἠγνόει, παρὸ καὶ μᾶλλον	ἀφυλάκτως	ἐνέπιπτον αὐταῖς· οὐδὲν γὰρ ὁ
[1, 20]	τοῦτ' ἂν ὑποστειλαίμην εἰπεῖν, ὅτι	πάντως	ἄν με μετὰ τῶν ὅπλων
[1, 27]	ὅτι καὶ μόνον ὀφθέντες ἐλεηθήσονται	πάντως·	εἰ δὲ δὴ καὶ λόγου
[1, 25]	νεανίσκῳ τὸν πατέρα· δεῖν μέντοι	πάντως	ἔφη πέμπειν αὐτὸν εἰς Ῥώμην
[1, 2]	ἐπὶ πέντε υἱοῖς τελευτᾷ, μακαριστὸς	ὄντως	καὶ κατὰ μηδὲν ἐάσας ἐφ'
[1, 25]	μνηστεύεσθαι τὴν θυγατέρα. Σφόδρα δὲ	ἀξιοπίστως	Ἀρχέλαος ᾧ βούλεται συνοικίζειν αὐτὴν
[1, 13]	προελθεῖν οὐκ ἠβούλετο καίτοι μάλα	ἀξιοπίστως	τοῦ Πακόρου φάσκοντος δεῖν αὐτὸν
[1, 32]	ὁ πανοῦργος ἐν τοῖς ἄλλοις	οὕτως	ἄφρων ἐγενόμην, ὡς μὴ νοεῖν,
[1, 8]	γενναῖος ἀεὶ φανείς, οὐδαμοῦ δ'	οὕτως.	Γαβίνιος δὲ τοὺς ἐξαιρήσοντας τὸ
[1, 33]	τοῦ πατρίου νόμου. Τί δ'	οὕτως	γεγήθασιν διερωτήσαντος, ἀναιρεῖσθαι μέλλοντες ἔλεγον,
[1, 12]	τεθεραπευκὼς οὐκ ὀλίγοις Ἀντώνιον χρήμασιν	οὕτως	διέθηκεν, ὡς μηδὲ λόγου τῶν
[1, 12]	ἐχθρῶν ἀνασχέσθαι. (καὶ τότε μὲν	οὕτως	διελύθησαν, αὖθις δὲ οἱ ἐν
[1, 11]	ἀνελών. Εἴτε δὲ φρονῶν Ὑρκανὸς	οὕτως	εἴθ' ὑπὸ δέους ὁμόσε τῇ
[1, 23]	καὶ τὴν εὐσέβειαν· οὔτε γὰρ	οὕτως	εἰμὶ γέρων ὥστ' ἂν ἀπελπισθῆναι
[1, 7]	δ' ἐγένοντο πλείους. (Οὐδὲν δὲ	οὕτως	ἐν ταῖς τότε συμφοραῖς καθήψατο
[1, 20]	πρότερον ἐδορυφόρουν Κλεοπάτραν. Οὐδὲν δὲ	οὕτως	ἐνῆγεν αὐτὸν εἰς τὰς δωρεὰς
[1, 8]	τρεῖς μυριάδες, κἀκεῖνος ὥρμητο πολεμεῖν.	Οὕτως	ἔξεισιν πρὸς μάχην. Ὑπήντων δὲ
[1, 24]	αὐτὸν συνιέναι. (Ταῦτα τὸν Ἡρώδην	οὕτως	ἐξεφόβησεν, ὡς μηδὲ παραχρῆμα τολμῆσαι
[1, 30]	μισήσας καὶ κτεῖναι βουλευσάμενος τὸν	οὕτως	ἐπ' ἐμοὶ μηδὲ τεθνεῶτί πω
[1, 32]	εἰσέρχεται καὶ θαυμάζω, πῶς βαρὺν	οὕτως	ἐπίβουλον διέφυγον. Ἀλλ' ἐπεὶ δαίμων
[1, 19]	μέντοι γε μέχρι τοῦ μέλλειν	οὕτως	ἔχειν, ἐν δὲ τοῖς ἔργοις
[1, 16]	τῆς ἀρετῆς αὐτὸν τότε μᾶλλον	οὕτως	ἔχειν καὶ προσθεῖναι πολὺ ταῖς
[1, 26]	τὰς πόλεις φυγαδεύεται. Κἀκεῖνον μὲν	οὕτως	ἡ Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου ποινὴ
[1, 25]	καὶ μάρτυν ἑαυτοῦ Φερώραν Ἀρχέλαος	οὕτως	ἤδη παρῃτεῖτο καὶ τὴν Ἡρώδου
[1, 23]	ἀδελφὸν ἀποδείξας κοινωνοῦντα τῶν κινδύνων,	οὕτως	ἤδη τό τε Ἀντιπάτρου πανοῦργον
[1, 21]	Ἐπεὶ δὲ ἀνεπληρώθη τὸ ὕφαλον,	οὕτως	ἤδη τὸ ὑπερέχον τοῦ πελάγους
[1, 11]	καὶ Μαλίχῳ τινὶ τῶν διαφόρων·	οὕτως	ἤπειγεν ἡ ἀνάγκη. Πρῶτος δ'
[1, 11]	ἦν. Ἀλλὰ γὰρ Μάλιχον μὲν	οὕτως	Ἡρώδης μετῆλθεν. ~(Κασσίου δὲ ἀναχωρήσαντος
[1, 32]	τέλος ἠγνόουν, οὓς ὁ θεὸς	οὕτως	μετῆλθε τῆς εἰς σὲ κακοβουλίας;
[1, 24]	πατρὸς ἐφεδρεύειν Ἀλέξανδρον· οὐδὲν γὰρ	οὕτως	πίστιν ἐχορήγει ταῖς διαβολαῖς, ὡς
[1, 30]	διανοίας τοῦ ἀδελφοῦ διήμαρτον, τὸν	οὕτως	στέργοντα μισήσας καὶ κτεῖναι βουλευσάμενος
[1, 16]	τελευταῖον ἑαυτὸν ἔρριψεν. (Χειροῦται μὲν	οὕτως	τὰ σπήλαια καὶ τοὺς ἐν
[1, 18]	ἰδίων χρημάτων τοὺς μισθοὺς ἑκάστοις.	Οὕτως	τε τὴν λοιπὴν ἐξωνησάμενος πατρίδα
[1, 23]	νέους ἐπιτέμνεται· τὸ δὲ θεῖον	οὕτως	τεθεραπεύκαμεν ὥστ' ἂν ἐπὶ μήκιστον
[1, 13]	καταλιπὼν ζῶντα. (Ὁ μὲν οὖν	οὕτως	τελευτᾷ. Πάρθοι δὲ καίτοι διημαρτηκότες
[1, 3]	φύσιν κόπτει διαβολὴ καὶ οὐδὲν	οὕτως	τῶν ἀγαθῶν παθῶν ἰσχυρόν, ὃ
[1, 25]	ἤδη καὶ τέκνων, στεργομένης δ'	οὕτως	ὑπὸ τοῦ μειρακίου τῆς γυναικός,
[1, 23]	πάντας, τὸν δὲ Καίσαρα διέθηκεν	οὕτως	ὡς ἀπογνῶναι μὲν αὐτῶν τὰ
[1, 18]	κώλυμα καινότερον· ἐν οὐδενὶ δ'	οὕτως	ὡς ἐν ταῖς μεταλλείαις περιῆσαν
[1, 26]	εἰς αὐτὸν εὐεργεσιῶν καὶ τὸ	φῶς	ἀμοιβὴν τῆς ξενίας ἀντιπαρέχειν· πάλαι
[1, 23]	ἐφηδόμενος, ὡς ἂν καὶ τάχιον	γεγραφὼς	τοῖς ἐπὶ Ῥώμης φίλοις συλλαμβάνεσθαι
[1, 25]	τοσούτοις ἐνεχόμενον ἐγκλήμασιν, ἐξ ὧν	σαφῶς	ἀποδείκνυται τοῦ βασιλέως ἐπίβουλος καὶ
[1, 31]	ἐμπίπτειν τῷ πατρὶ πρὶν πυθέσθαι	σαφῶς	δι' ἃς αἰτίας ἐξέβαλεν αὐτοῦ
[1, 23]	τῆς ὁμονοίας ἐγγυητὰς ἐκείνους καταστήσομαι,	σαφῶς	ἐπιστάμενος ὅτι τὰς στάσεις καὶ
[1, 24]	ἤκουσεν γὰρ αὐτοὺς ἀνακαλεῖσθαι μὲν	συνεχῶς	τὴν μητέρα καὶ κατοιμώζειν ἐπαρωμένους
[1, 24]	βλασφημίαις· ὠνείδιζεν γὰρ τῇ γυναικὶ	συνεχῶς	τὴν ταπεινότητα, καὶ ὡς αὐτὸς
[1, 17]	χωρίον τρέπεται. Καὶ προσέβαλλεν μὲν	συνεχῶς	τῷ φρουρίῳ, πρὶν δὲ ἑλεῖν
[1, 15]	τῆς Ἰταλίας εἰς Πτολεμαίδα καὶ	συναγηοχὼς	δύναμιν οὐκ ὀλίγην ξένων τε