Livre, Chap.
[1, 27]	ὀφθέντες ἐλεηθήσονται πάντως· εἰ δὲ	δὴ	καὶ λόγου μεταλάβοιεν, ῥᾳδίως Ἀλέξανδρον
[1, 10]	σωτηρίας ἀχάριστον εἶναι. Εἰ δὲ	δὴ	λογιστέον εἴη καὶ πολέμου ῥοπὰς
[1, 24]	λοιδορίας ἐμίσουν Ἀλέξανδρον. (Τὴν δὲ	δὴ	Σαλώμην καίτοι πενθερὰν οὖσαν αὐτὸς
[1, 21]	φόβος, ὡς μὴ δόξειεν ἐπίφθονος	ἤ	τι θηρᾶσθαι μεῖζον εὐεργετῶν τὰς
[1, 7]	στρατηγῷ, τὸν λαὸν εὐνοίᾳ πλέον	ἢ	δέει προσηγάγετο. Ἐν δὲ τοῖς
[1, 29]	λόγον, δυοῖν θάτερον ἑλέσθαι λέγων,	ἢ	ἑαυτὸν ἀδελφὸν ἢ τὴν γυναῖκα.
[1, 0]	παρειλήφαμεν ἢ πόλεων πρὸς πόλεις	ἢ	ἐθνῶν ἔθνεσι συρραγέντων, οἱ μὲν
[1, 33]	γὰρ εἶναι κατὰ τὸν ναὸν	ἢ	εἰκόνας ἢ προτομὰς ἢ ζῴου
[1, 0]	πάθη μετὰ ἀκριβείας, ὡς εἶδον	ἢ	ἔπαθον, δίειμι. Οὐδὲ γὰρ τῶν
[1, 20]	νενικηκότος. Παρεῖχεν μέντοι δέους πλέον	ἢ	ἔπασχεν· οὔπω γὰρ ἑαλωκέναι Καῖσαρ
[1, 33]	ναὸν ἢ εἰκόνας ἢ προτομὰς	ἢ	ζῴου τινὸς ἐπώνυμον ἔργον εἶναι·
[1, 32]	Ἀντίπατρον, ὡς οὐδὲν πλέον εἰπὼν	ἢ	θεός ἐστίν μοι τοῦ μηδὲν
[1, 3]	τὸ παράστημα τοῦ Ἀντιγόνου μεῖζον	ἢ	κατ' ἰδιώτην, ὅτι τε παρείη
[1, 24]	ἢ φύσει στεγανώτατος ἦν ἕκαστος	ἢ	κατεσκευάζετο δωρεαῖς ὡς μηδὲν ἐκφέρεσθαι
[1, 0]	πολέμῳ καταλιπὼν ἢ μέμψεως ἀφορμὴν	ἢ	κατηγορίας, τοῖς γε τὴν ἀλήθειαν
[1, 0]	σοφιστικῶς ἀναγράφουσιν, οἱ παραγενόμενοι δὲ	ἢ	κολακείᾳ τῇ πρὸς Ῥωμαίους ἢ
[1, 0]	Ῥωμαίων τοὺς μὴ ἐπιστρατευσαμένους, ἐντυγχάνοντας	ἢ	κολακείαις ἢ πλάσμασι. (Καίτοι γε
[1, 24]	δὲ Ἀλεξάνδρῳ συνόντας χρήμασιν διαφθείρων	ἢ	κολακείαις ὑπιὼν ἐς πάντα κατειργάσατο
[1, 19]	πόλεμον, ἵν' ἢ κρατήσαντος Ἀραβίας	ἢ	κρατηθέντος Ἰουδαίας γένηται δεσπότις καὶ
[1, 19]	τὸν πρὸς Ἄραβας πόλεμον, ἵν'	ἢ	κρατήσαντος Ἀραβίας ἢ κρατηθέντος Ἰουδαίας
[1, 24]	πεποιήκει προδότας καὶ τῶν πραττομένων	ἢ	λαλουμένων φῶρας. Πάντα δὲ περιεσκεμμένως
[1, 24]	μεθ' ἡμέραν ἕκαστα τῶν πραττομένων	ἢ	λεγομένων διηρεύνα καὶ τοὺς ἐν
[1, 0]	καὶ παρατυχοῦσι τῷ πολέμῳ καταλιπὼν	ἢ	μέμψεως ἀφορμὴν ἢ κατηγορίας, τοῖς
[1, 15]	παρόδων προλοχίζων, ἐν οἷς οὐδὲν	ἢ	μικρὰ τοὺς πολεμίους ἔβλαπτεν. Ἡρώδης
[1, 0]	ἢ κολακείᾳ τῇ πρὸς Ῥωμαίους	ἢ	μίσει τῷ πρὸς Ἰουδαίους καταψεύδονται
[1, 24]	τὸ βασίλειον· κατὰ γὰρ ἔχθραν	ἢ	μῖσος ἴδιον ἕκαστος ἔπλασσεν τὰς
[1, 10]	αὐτὸς τῆς πρὸς Ὑρκανὸν εὐνοίας	ἢ	πίστεώς τι μετεκίνησεν. (Ἀμήχανον δ'
[1, 0]	μὴ ἐπιστρατευσαμένους, ἐντυγχάνοντας ἢ κολακείαις	ἢ	πλάσμασι. (Καίτοι γε ἱστορίας αὐτὰς
[1, 0]	δὲ καὶ ὧν ἀκοῇ παρειλήφαμεν	ἢ	πόλεων πρὸς πόλεις ἢ ἐθνῶν
[1, 21]	πταισμάτων οὐκ αὐτὸς αἴτιος, ἀλλ'	ἢ	προδοσίᾳ τινῶν ἢ προπετείᾳ στρατιωτῶν
[1, 21]	αἴτιος, ἀλλ' ἢ προδοσίᾳ τινῶν	ἢ	προπετείᾳ στρατιωτῶν ἐγένετο. ~(Τάς γε
[1, 33]	κατὰ τὸν ναὸν ἢ εἰκόνας	ἢ	προτομὰς ἢ ζῴου τινὸς ἐπώνυμον
[1, 21]	δεῖ λέγειν τὰς εἰς Λυκίους	ἢ	Σαμίους δωρεὰς ἢ τὴν δι'
[1, 20]	ἐποίησεν Ἀντώνιος Κλεοπάτρᾳ πεισθεὶς μᾶλλον	ἢ	σοί· καὶ γὰρ σὲ κεκερδήκαμεν
[1, 30]	φείδομαι τῶν ἀπορρήτων Φερώρα τεθνεῶτος	ἢ	σώζουσα τὸν ἀπολέσαντα πάντας ἡμᾶς
[1, 29]	ἑλέσθαι λέγων, ἢ ἑαυτὸν ἀδελφὸν	ἢ	τὴν γυναῖκα. Τοῦ δὲ θᾶττον
[1, 29]	δὲ θᾶττον ἀπολείψειν τὸ ζῆν	ἢ	τὴν γυναῖκα φήσαντος, οὐκ ἔχων
[1, 21]	εἰς Λυκίους ἢ Σαμίους δωρεὰς	ἢ	τὴν δι' ὅλης τῆς Ἰωνίας
[1, 19]	πάθη καὶ οὐδὲν ἀνθρώποις πλέον	ἢ	τὴν ἐν ἑαυτοῖς βλάβην ἐπιφέρεται·
[1, 32]	ἐκεῖνοι τοιοῦτον ἠσέβησαν, οἷον Ἀντίπατρος;	Ἢ	τίς ἔλεγχος ἠνέχθη κατ' αὐτῶν,
[1, 10]	οἷς ἢ τὸ τῶν παίδων	ἢ	τὸ Ἀντιπάτρου σωφρονικὸν προσίστατο, λέγοντες
[1, 0]	τις ὅσα πρὸς τοὺς τυράννους	ἢ	τὸ λῃστρικὸν αὐτῶν κατηγορικῶς λέγοιμεν
[1, 31]	τὴν πατρίδα σπεύδοντες ἰδεῖν μᾶλλον	ἢ	τὸ συμφέρον Ἀντιπάτρῳ σκοποῦντες, ἐπείγεσθαι
[1, 32]	ἐφορᾷ πάντα καὶ πανταχοῦ πάρεστιν;	Ἢ	τὸ τῶν ἀδελφῶν τέλος ἠγνόουν,
[1, 10]	τοῖς βασιλείοις βασκάνων ἠρέθιζον, οἷς	ἢ	τὸ τῶν παίδων ἢ τὸ
[1, 0]	τὸ λῃστρικὸν αὐτῶν κατηγορικῶς λέγοιμεν	ἢ	τοῖς δυστυχήμασι τῆς πατρίδος ἐπιστένοντες
[1, 25]	βουλευτέον, κἂν ᾖς πατὴρ λίαν	ἢ	τοῦ κολάζειν υἱὸν ἀτονώτερος ἐπίβουλον,
[1, 28]	παιδία ταυτὶ γαληνοτέροις ἐπιδεῖν ὄμμασιν	ἢ	τοὺς πατέρας αὐτῶν. (Ἐπειδὴ> ταῦτα
[1, 6]	ὁρμὴ καλουμένῳ δεσποτικώτερον διακινδυνεύειν μᾶλλον	ἢ	ὑπακοῦσαι, καθεώρα δὲ τὸ πλῆθος
[1, 21]	Ἀνήνυτον ἂν εἴη χρεῶν διαλύσεις	ἢ	φόρων ἐπεξιέναι, καθάπερ Φασηλίταις καὶ
[1, 24]	Καὶ τῶν μὲν αὐτοῦ φίλων	ἢ	φύσει στεγανώτατος ἦν ἕκαστος ἢ
[1, 19]	ἡμῖν· οὐ γὰρ τοσοῦτον ὅπλοις	ἢ	χερσὶν πεποιθότες ὅσον ταῖς αὐτομάτοις
[1, 3]	γένος οὐκ ἔστιν ὅτε πταίσας	ἢ	ψευσθεὶς ἐν τοῖς προαπαγγέλμασιν, ὃς
[1, 5]	ἀρχιερέα καὶ ἄλλως ὄντα νωθέστερον	ἢ	ὥστε ἐνοχλεῖν περὶ τῶν ὅλων,
[1, 30]	δεδακρυμένος, τότε με προσκαλεσάμενος ἐκεῖνος	ἦ	πολύ γε, ἔφη, ὦ γύναι,
[1, 32]	τὸν γὰρ παρασκευάσαντα πατρὶ φάρμακον	ἦ	πού γ' ἂν ἀδελφῶν ἀποσχέσθαι.
[1, 13]	αὐτόν. Ὁπότερον δ' ἂν ἀληθὲς	ᾖ,	τὴν ἀρχὴν ἔχει λαμπράν. Φασὶν
[1, 24]	αὐτῶν, ἕως ἂν ὁ πειθόμενος	ᾖ.	(Τούτοις ὡς πατέρα πείσαντες ταχέως
[1, 22]	βασιλείοις ἀνειλεῖτο. Καὶ τοῦτον Σαλώμη	ἡ	ἀδελφὴ τὸν καιρὸν εἰς τὰς
[1, 19]	ἐμὴν γνώμην ἐξωρμήσατε, καιρὸν ἔσχεν	ἡ	Ἀθηνίωνος ἐνέδρα· νυνὶ δὲ ὁ
[1, 5]	Τούτοις περισσὸν δή τι προσεῖχεν	ἡ	Ἀλεξάνδρα σεσοβημένη περὶ τὸ θεῖον.
[1, 24]	καὶ πρὸς τὴν ταύτης ἀπέχθειαν	ἡ	Ἀλεξάνδρου γυνὴ Γλαφύρα γενεαλογοῦσα τὴν
[1, 26]	πόλεις φυγαδεύεται. Κἀκεῖνον μὲν οὕτως	ἡ	Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου ποινὴ περιῆλθεν.
[1, 3]	τὸ θανεῖν, ὅτε μου προτέθνηκεν	ἡ	ἀλήθεια καί τι τῶν ὑπ'
[1, 11]	τινὶ τῶν διαφόρων· οὕτως ἤπειγεν	ἡ	ἀνάγκη. Πρῶτος δ' ἀπεμειλίξατο Κάσσιον
[1, 19]	κεκρατηκὼς Ὑρκανίας, ὃ δὴ χωρίον	ἡ	Ἀντιγόνου κατεῖχεν ἀδελφή. Διεκλείσθη γε
[1, 24]	τὰ πικρότατον Ἀλεξάνδρῳ, πάντα ἦν	ἡ	Ἀντιπάτρου μήτηρ, σύμβουλος κατ' αὐτῶν
[1, 6]	σωτηρίαν ὁμήρων· ταῦτα δ' ἦν	ἡ	Ἀριστοβούλου γυνὴ μετὰ τῶν τέκνων.
[1, 3]	ἐλθεῖν. Πρὸς τοῦτο πάνυ πανούργως	ἡ	βασίλισσα συντάσσεται μετὰ τῶν ἐπιβούλων·
[1, 15]	δυνάμεως, καὶ πλὴν ὀλίγων πᾶσα	ἡ	Γαλιλαία προσέθετο. Προύκειτο μὲν οὖν
[1, 27]	θύελλα χειμαζομένους τοὺς νεανίσκους ἐπεβάπτισεν·	ἡ	γὰρ Σαλώμη δραμοῦσα πρὸς βασιλέα
[1, 29]	αὐλήν, ὃ νεωτέρους ἐκίνησεν θορύβους·	ἡ	γὰρ Φερώρα γυνὴ μετὰ τῆς
[1, 24]	ἀδελφοὶ τοῦ βασιλέως καὶ πᾶσα	ἡ	γενεά· πάντα γὰρ Ἀντίπατρος ἦν,
[1, 19]	Ἀκτίου πολέμου. Ἀρχομένου γὰρ ἔαρος	ἡ	γῆ σεισθεῖσα βοσκημάτων μὲν ἄπειρον
[1, 31]	ἐλέγχους ἥ τε μήτηρ καὶ	ἡ	γυνή. Καὶ τότε μὲν ἀνανήψας
[1, 30]	μηδὲ τάφῳ καταλείψειν. (Πρὸς ταῦθ'	ἡ	γυνὴ μικρὸν διαλιποῦσα καὶ τί
[1, 4]	οὐ πλεῖον ἐνιαυτοῦ. ~(Λύσασα δ'	ἡ	γυνὴ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ βασιλέα
[1, 30]	αὐτίκα τὸ ληφθὲν ἐκέλευσεν κομίζειν.	Ἡ	δ' ἔξεισι μὲν ὡς κομιοῦσα,
[1, 28]	μὲν ἀδελφῆς υἱὸν Ἀντίπατρον εἶχεν,	ἡ	δὲ ἀδελφοῦ Φασάηλον. ~(Διακόψας δὲ
[1, 30]	λαβόμενος ἐπεξῄει πρόσω τὴν ἀλήθειαν.	Ἡ	δὲ γυνὴ τήν τε φιλίαν
[1, 28]	Σαλώμη, ἡ μὲν ἐκ Φαίδρας,	ἡ	δὲ ἐξ Ἐλπίδος. Δύο δ'
[1, 16]	δὲ ἀνόδους μόνον ἔχοντα στενοτάτας.	Ἡ	δὲ κατὰ μέτωπον αὐτῶν πέτρα
[1, 2]	πλείων οἶκτος εἰσῄει καὶ δέος,	ἡ	δὲ μήτηρ οὐδὲν οὔτε πρὸς
[1, 4]	πολλοὺς μὲν ἀνεῖλεν τῶν πολεμίων,	ἡ	δὲ νίκη πρὸς Πτολεμαῖον ἔρρεψεν.
[1, 23]	συνηνδροῦτο δ' αὐτῶν ταῖς ἡλικίαις	ἡ	διάθεσις. Καὶ ἐπειδὴ γάμων ἔχοντες
[1, 19]	μέλλοντας ἁλώσεσθαι τοῖς ὅπλοις προκατήπειγεν	ἡ	δίψα τῶν ὑδάτων ἐπιλειπόντων. Ὑπερηφάνει
[1, 21]	τῆς οἰκουμένης δῶρον, εἰς ἣν	ἡ	δόξα τῶν Ὀλυμπίασιν ἀγώνων διικνεῖται.
[1, 4]	ἕως μὲν περιῆν Ἀντίοχος ἀντεῖχεν	ἡ	δύναμις αὐτοῦ καίπερ ἀνέδην ὑπὸ
[1, 26]	εἰσφθαρείς· οὐ γὰρ ἀντεῖχεν ἔτι	ἡ	Ἑλλὰς αὐτοῦ τῇ πολυτελείᾳ. Λαμπρὰ
[1, 24]	Τοῦτο κλαίουσα τῇ Σαλώμῃ διήγγειλεν	ἡ	θυγάτηρ, προσετίθει δ' ὅτι καὶ
[1, 6]	Σκυθόπολιν ἧκεν εἰς Κορέας. Ὅθεν	ἡ	Ἰουδαίων ἄρχεται χώρα κατὰ τὴν
[1, 20]	Ἀλεξᾶν ἱκέτην γενόμενον· ἐνίκα δὲ	ἡ	Καίσαρος ὀργὴ πολλὰ καὶ χαλεπὰ
[1, 33]	ὡς εἰς πόλεμον. Προῆγεν δ'	ἡ	λοιπὴ δύναμις ὡπλισμένη τοῖς ἡγεμόσιν
[1, 22]	(Διὰ ταῦθ' Ἡρώδην μὲν ὠνείδιζεν	ἡ	Μαριάμμη, καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ
[1, 28]	Τῶν δ' ἐκ Μαριάμμης θυγατέρων	ἡ	μὲν ἀδελφῆς υἱὸν Ἀντίπατρον εἶχεν,
[1, 28]	θυγατέρες Ῥωξάνη τε καὶ Σαλώμη,	ἡ	μὲν ἐκ Φαίδρας, ἡ δὲ
[1, 23]	ἄρχεται. (Τοῖς δ' ἀφόρητος ἦν	ἡ	μεταβολή, καὶ τὸν ἐξ ἰδιώτιδος
[1, 5]	Πρὸς ταῦτα ὀδυρόμενον τὸν Ὑρκανὸν	ἡ	μήτηρ οἰκτείρασα τήν τε γυναῖκα
[1, 17]	δυνάμενον. (Ἀντιγόνῳ δὲ οὐκ ἀπέχρησεν	ἡ	νίκη, προῆλθεν δὲ εἰς τοσοῦτον
[1, 33]	δ' αὐτῷ πρὸς τὸ χαλεπώτερον	ἡ	νόσος ἅτε δὴ τῶν ἀρρωστημάτων
[1, 33]	(Ἔνθεν αὐτοῦ τὸ σῶμα πᾶν	ἡ	νόσος διαλαβοῦσα ποικίλοις πάθεσιν ἐμερίζετο·
[1, 29]	κῶμοι νυκτερινοί, τήν τε ὁμόνοιαν	ἡ	παρατήρησις ἐπέτεινεν. Ἠγνόει δὲ οὐδὲν
[1, 23]	αὐτῷ μετὰ καθαροῦ τοῦ συνειδότος	ἡ	περὶ λόγους ἰσχύς· ἦν γὰρ
[1, 3]	διετάραξεν. (Ἀριστοβούλῳ γε μὴν εὐθὺς	ἡ	περὶ τοῦ μύσους μεταμέλεια νόσον
[1, 20]	αἱρεθῆναι. ~(Μεταλαμβάνει δὲ αὐτὸν εὐθέως	ἡ	περὶ τῶν ὅλων πραγμάτων φροντὶς
[1, 30]	δ' ἐπὶ τὸν αὐθέντην Ἀντίπατρον	ἡ	ποινὴ τὸν Φερώρα θάνατον ἀρχὴν
[1, 15]	τοῖς περὶ Σαμάρειαν, ᾠκείωτο δ'	ἡ	πόλις αὐτῷ, σῖτον καὶ οἶνον
[1, 0]	καὶ ὅπως ἐκ τῆς στάσεως	ἡ	πόλις διέκειτο παρόντος αὐτοῦ, προσβολάς
[1, 21]	γὰρ Δώρων καὶ Ἰόππης, ὧν	ἡ	πόλις μέση κεῖται, πᾶσαν εἶναι
[1, 13]	περὶ τὸ ἱερὸν πάντα καὶ	ἡ	πόλις ὅλη πλήθους τῶν ἀπὸ
[1, 14]	ἔλαττον τῆς εἰς Ἡρώδην φιλοτιμίας	ἡ	πρὸς Ἀντίγονον διαφορά· τοῦτον γὰρ
[1, 31]	καὶ τούτων μεγίστη πρόφασις ἦν	ἡ	πρὸς Συλλαῖον δίκη. Πάντων δ'
[1, 33]	τὸ στρατιωτικὸν προελθοῦσα μετὰ τἀνδρὸς	ἡ	Σαλώμη διαφῆκεν τοὺς δεσμώτας, οὓς
[1, 29]	Φερώρου γυναῖκα· ταύτην γὰρ πλέον	ἡ	Σαλώμη διέβαλλεν. Ἀθροίσας οὖν συνέδριον
[1, 24]	προσποιουμένους. ~(Συναπῄει δὲ τοῖς ἀδελφοῖς	ἡ	στάσις, καὶ χείρους τὰς ἐπ'
[1, 8]	κἀν τούτῳ κακοπαθῶν· ἐλίμωττεν γὰρ	ἡ	στρατιά. Καὶ πρὸς τοῦτο Ὑρκανὸς
[1, 8]	εἰς Ῥώμην. Τοῦτον μὲν οὖν	ἡ	σύγκλητος εἷρξεν, τὰ τέκνα δ'
[1, 31]	ἔοικεν, ἐπὶ διαμαρτίᾳ τῆς ἐπιβουλῆς	ἡ	σύγχυσις καὶ οὐ Φερώραν κλαίοντος,
[1, 31]	Βάθυλλος εἰς τοὺς ἐλέγχους συνέδραμεν,	ἡ	τελευταία πίστις τῶν Ἀντιπάτρῳ βεβουλευμένων·
[1, 11]	ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο· παρώξυνεν δ' αὐτὸν	ἡ	τῆς σωτηρίας ἀπόγνωσις ἐνθυμεῖσθαι καὶ
[1, 3]	διαφθεῖραι δεδεμένην. (Περιέρχεται δὲ αὐτῶν	ἡ	τίσις εἰς τὸν ἀδελφὸν Ἀντίγονον,
[1, 24]	Καί τις ἑτέρα διαβολὴ συνέδραμεν	ἡ	τὸν θυμὸν ὑπεκκαύσασα τοῦ βασιλέως·
[1, 3]	ἀκούσας ὁ Ἀντίγονος, ἐνῆγεν δ'	ἡ	τοῦ ἀδελφοῦ διάθεσις μηδὲν ὑποπτεύειν
[1, 30]	τοὺς ἐλέγχους. Εὑρίσκεται γοῦν καὶ	ἡ	τοῦ ἀρχιερέως θυγάτηρ Μαριάμμη τῆς
[1, 23]	οὐκ ἀπηλλαγμένος· παρηκολούθει γὰρ Ἀντίπατρος	ἡ	τοῦ μίσους ὑπόθεσις. Ἀλλ' εἴς
[1, 22]	~(Τάς γε μὴν ὑπαίθρους εὐπραγίας	ἡ	τύχη τοῖς κατ' οἶκον ἀνιαροῖς
[1, 19]	Ἄραβας ἐπὶ μεῖζον θράσος ἦρεν	ἡ	φήμη προσλογοποιοῦσα τοῖς σκυθρωποῖς ἀεί
[1, 1]	Συρίας πρὸς Πτολεμαῖον τὸν ἕκτον,	ἡ	φιλοτιμία δ' ἦν αὐτοῖς περὶ
[1, 21]	ἔστι δὲ καὶ συοτρόφος μὲν	ἡ	χώρα, τὸ πλέον δ' ἐλάφων
[1, 31]	αὐτὸν ἐκδιηγήσαντο πάντας τοὺς ἐλέγχους	ἥ	τε μήτηρ καὶ ἡ γυνή.
[1, 27]	δι' ἀγανάκτησιν. Ἔνθα δὴ μετέωρος	ἥ	τε Συρία πᾶσα καὶ τὸ
[1, 23]	ταχέως, οὔτε εἰς τρυφὴν ἐκδιαιτώμενος,	ἣ	καὶ νέους ἐπιτέμνεται· τὸ δὲ
[1, 13]	ἦν ἀδιάλειπτος. (Ἐνστάσης δ' ἑορτῆς,	ἣ	πεντηκοστὴ καλεῖται, τά τε περὶ
[1, 23]	ὁ μὲν τῆς τηθίδος Σαλώμης,	ἣ	τῆς μητρὸς αὐτῶν κατηγόρησεν, ὁ
[1, 29]	τήν τε διαθήκην κομίζειν, ἐν	ᾗ	βασιλεὺς μὲν Ἀντίπατρος ἐγέγραπτο, Ἀντιπάτρου
[1, 21]	καὶ λαμπροτάτοις ἐκόσμησεν βασιλείοις, ἐν	ᾗ	μάλιστα τὸ φύσει μεγαλόνουν ἐπεδείξατο.
[1, 14]	συνήγαγεν δὲ τὴν βουλήν, ἐν	ᾗ	Μεσσάλας καὶ μετ' αὐτὸν Ἀτρατῖνος
[1, 14]	χρημάτων ναυπηγεῖται τριήρη μεγίστην, ἐν	ᾗ	μετὰ τῶν φίλων εἰς Βρεντέσιον
[1, 33]	τοῖς στρατιώταις ἀνεγίνωσκεν ἐπιστολήν, ἐν	ᾗ	πολλὰ περὶ τῆς εἰς τὸν
[1, 3]	ἦλθεν εἰς τὴν ἑορτήν, ἐν	ᾗ	σκηνοποιεῖσθαι πάτριον τῷ θεῷ, συνέβη
[1, 17]	λοιπὸν διὰ Ἱεριχοῦντος ᾔει σπεύδων	ᾗ	τάχιστα τοὺς τἀδελφοῦ φονεῖς μετελθεῖν·
[1, 12]	Τυρίων κολάζειν προστάξας οὓς ἂν	λάβῃ,	συγκατασκευάζειν δὲ τὴν ἀρχὴν τοῖς
[1, 21]	μνήμην καὶ τὰς ἐπικλήσεις περιέγραψεν,	διέβη	δὲ εἰς ὅλας πόλεις αὐτῷ
[1, 11]	Κάσσιος ὑπέσχετο καὶ Ἰουδαίας βασιλέα.	Συνέβη	δ' Ἀντιπάτρῳ τήν τε ἰσχὺν
[1, 1]	ἐλέφαντα ἰδιώτης ἦν· κἂν εἰ	συνέβη	δὲ εἶναι τὸν Ἀντίοχον, οὐδὲν
[1, 3]	ᾗ σκηνοποιεῖσθαι πάτριον τῷ θεῷ,	συνέβη	μὲν κατ' ἐκείνας τὰς ἡμέρας
[1, 15]	περὶ τὴν νύκτα τῆς ἐξόδου	συνέβη	πλεῖστον ὗσαι· τῶν γὰρ ἐκδοχείων
[1, 4]	κώμην σπάνει τῶν ἐπιτηδείων ἀναλωθῆναι	συνέβη	πλὴν ὀλίγων ἅπαντας. (Ἐκ τούτου
[1, 0]	ἡμετέραν ἐπὶ πλεῖστόν τε εὐδαιμονίας	συνέβη	προελθεῖν καὶ πρὸς ἔσχατον συμφορῶν
[1, 22]	θυγατέρα, δι' ἣν αὐτῷ στασιασθῆναι	συνέβη	τὸν οἶκον καὶ τάχιον μέν,
[1, 24]	ἐξουσίαν τῷ λόγῳ χαλεπὸς ἦν.	Συνεπέβη	δὲ Ἀντίπατρος ἐν ταῖς συμφοραῖς
[1, 1]	τῇ φυσικῇ προσλαβὼν ὠμότητι τὰ	ἀσεβῆ	παραγγέλματα παρανομίας οὐδεμίαν κατέλιπεν ὑπερβολὴν
[1, 15]	δὲ τῆς ἐξ ἀμφοῖν εὐεργεσίας	ἀμοιβή,	πλείστους γε μὴν ἐλπὶς ὡς
[1, 26]	δωρεῖται ταλάντοις. Ὁ δὲ τὴν	ἀκριβῆ	φήμην φθάσας εἰς Καππαδοκίαν ἀργυρίζεται
[1, 18]	μυρίος, τῶν μὲν Ῥωμαίων τῇ	τριβῇ	τῆς πολιορκίας διωργισμένων, τοῦ δὲ
[1, 24]	περὶ τῆς ψυχῆς κίνδυνος ἐπετέμνετο.	Προύβη	δ' εἰς τοσοῦτον πικρίας, ὡς
[1, 19]	πολέμου. Ἀρχομένου γὰρ ἔαρος ἡ	γῆ	σεισθεῖσα βοσκημάτων μὲν ἄπειρον πλῆθος
[1, 0]	ἱερῶν κειμηλίων ἐκ τοῦ πυρὸς	ἡρπάγη	τήν τε τῆς ὅλης πόλεως
[1, 0]	τῆς Νέρωνος ἀρχῆς ὁ πόλεμος	ἀνερράγη	τά τε συμβάντα κατὰ Κέστιον
[1, 24]	ἀνήγετο καὶ τὸ δοκεῖν τῇ	σφαγῇ	τοῦ πατρὸς ἐφεδρεύειν Ἀλέξανδρον· οὐδὲν
[1, 17]	μὲν ὁπλιτῶν οἰκία νένακτο, τὰ	τέγη	δ' ἦν ὕπερθεν ἀμυνομένων κατάπλεα.
[1, 19]	πάλιν εἰς ἑπτακισχιλίους κτείνει. Τηλικαύτῃ	πληγῇ	τὴν Ἀραβίαν ἀμυνάμενος καὶ σβέσας
[1, 0]	τοῖς πράγμασιν ἐποίει τὴν ἀπαγγελίαν	ἐναργῆ	καὶ τὸ ψεύδεσθαι παρ' εἰδόσιν
[1, 20]	γενόμενον· ἐνίκα δὲ ἡ Καίσαρος	ὀργὴ	πολλὰ καὶ χαλεπὰ μεμφομένου τὸν
[1, 31]	σοβαρὸς εἶναι τὸ πρόσωπον ἐβιάζετο.	Φυγὴ	δ' οὐκέτι ἦν οὐδ' ἐκ
[1, 4]	τε τῆς παρατάξεως κἀν τῇ	φυγῇ	διαφθείρεται, τοὺς δὲ λοιποὺς καταφυγόντας
[1, 8]	τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθος ἐσκεδάσθη	φυγῇ.	Καὶ Γαβίνιος ἐλθὼν εἰς Ἱεροσόλυμα
[1, 6]	τῆς πόλεως ἀποδιδράσκει καὶ συντόνῳ	φυγῇ	χρώμενος εἰς τὴν καλουμένην Πέτραν
[1, 33]	ἀνεψιὸς αὐτοῦ τὴν χεῖρα κατασχών.	Οἰμωγὴ	δ' εὐθέως ἤρθη μεγίστη κατὰ
[1, 3]	κτείναντος ἐπέχεεν. Ἤρθη δ' εὐθὺς	οἰμωγὴ	τῶν θεασαμένων ὥσπερ ἐπίτηδες τοῦ
[1, 33]	τοῦ τε ἤτρου φλεγμονὴ καὶ	δὴ	αἰδοίου σηπεδὼν σκώληκας γεννῶσα, πρὸς
[1, 17]	παρακινεῖν πρὸς Ἀντίγονον· οὐ γὰρ	δὴ	βέβαιον εἶναι Μαχαιρῶν σύμμαχον ἐξ
[1, 32]	ἐπάρας τὴν κεφαλήν, ἔμενεν γὰρ	δὴ	βεβλημένος πρὸ τῶν ποδῶν τοῦ
[1, 14]	ἀπεθήκατο φροντίδων ᾔει προσωτέρω. Καὶ	δὴ	βραδέως ὁ Ἄραψ μετανοήσας ἔπεμψεν
[1, 23]	περὶ λόγους ἰσχύς· ἦν γὰρ	δὴ	δεινότατος εἰπεῖν. Καὶ τὸ τελευταῖον
[1, 3]	κατὰ τὸ ὑπόγαιον χωρίον, ὃ	δὴ	καὶ αὐτὸ Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος
[1, 11]	πρὸς ὃ συμφέρειν ὑπελάμβανεν, καὶ	δὴ	καὶ Κάσσιος εἰς Συρίαν καταληψόμενος
[1, 25]	Φερώραν καὶ Σαλώμην· ταύτην γὰρ	δὴ	καὶ μιγῆναί ποτε αὐτῷ μὴ
[1, 12]	Ἡρώδην προκρίνοντος, ἡσθείς, ἦν γὰρ	δὴ	καὶ ξένος αὐτοῖς πατρῷος δεχθεὶς
[1, 2]	πολιορκίας πείσας τριακοσίοις ταλάντοις καὶ	δὴ	καὶ ξενοτροφεῖν πρῶτος Ἰουδαίων ἐκ
[1, 11]	γὰρ ἠρεμήσειν Ἡρώδην ὑπελάμβανεν, ὃς	δὴ	καὶ παρῆν αὐτίκα στρατὸν ἄγων
[1, 10]	τῆς στρατείας τὸ ἄδικον. Διὸ	δὴ	καὶ περὶ τῆς νίκης οὐ
[1, 15]	πύργων ἐτρέψαντο τοῖς βέλεσιν. (Ἔνθα	δὴ	καὶ Σίλων ἀπεκαλύψατο τὴν δωροδοκίαν·
[1, 0]	δὲ δι' ὁμολογίας ἔλαβεν· ἔνθα	δὴ	καὶ τὰ περὶ τῆς Ῥωμαίων
[1, 26]	εἶναι καὶ Ἀρχελάου πάλαι· διὸ	δὴ	καὶ ταχέως ὡς δεδοκιμασμένος ἐδέχθη,
[1, 3]	τοῖς λεγομένοις ὁ Ἀριστόβουλος ἅτε	δὴ	καὶ τὸν ἀδελφὸν ἀγαπῶν καὶ
[1, 18]	τῆς χώρας αὐτῶν ἀποτεμόμενος καὶ	δὴ	καὶ τὸν ἐν Ἱεριχοῦντι φοινικῶνα,
[1, 28]	ἐν ὁμοίοις ἀποτυχεῖν. Ταύτην γὰρ	δὴ	καίπερ οὖσαν ἀδελφὴν καὶ πολλὰ
[1, 21]	Ὀλυμπίασιν ἀγώνων διικνεῖται. Τούτους γὰρ	δὴ	καταλυομένους ἀπορίᾳ χρημάτων ὁρῶν καὶ
[1, 12]	τὰ φρούρια καταλαμβάνοντα· πολλὰ γὰρ	δὴ	κατείληπτο, καὶ τὸ πάντων ὀχυρώτατον
[1, 25]	ἔρωτα τῆς γυναικὸς ἔλεγεν. Παραστήσας	δὴ	κατήγορον καὶ μάρτυν ἑαυτοῦ Φερώραν
[1, 29]	ὑβρίσαι δύο θυγατέρας, δι' ἃ	δὴ	μάλιστα ταύτην ἐκεῖνος προβέβλητο· μισούμεναί
[1, 10]	καὶ πολλοὺς τῶν λῃστῶν. Ὃ	δὴ	μάλιστα τοῖς Σύροις ἡγεῖτο κεχαρισμένον·
[1, 5]	διὰ δόξαν εὐσεβείας· ἠκρίβου γὰρ	δὴ	μάλιστα τοῦ νόμου τὰ πάτρια
[1, 4]	πολιορκίᾳ κρατεῖ καὶ Ἀμαθοῦντος, ὃ	δὴ	μέγιστον μὲν ἦν ἔρυμα τῶν
[1, 27]	καὶ οὐδεὶς δι' ἀγανάκτησιν. Ἔνθα	δὴ	μετέωρος ἥ τε Συρία πᾶσα
[1, 28]	αὐτὸν ἀπολωλότων ἦν ἀδελφῶν. Ἔγνω	δὴ	πάντα τρόπον διακόπτειν τὰς ἐγγύας.
[1, 0]	πράξεις τῶν ἡγεμόνων γράφειν. Τιμάσθω	δὴ	παρ' ἡμῖν τὸ τῆς ἱστορίας
[1, 2]	τὸν Δαυίδου τάφον ἀνοίξας, ὃς	δὴ	πλουσιώτατος βασιλέων ἐγένετο, καὶ ὑφελόμενος
[1, 14]	αὐτὸν οἱ δυνατώτατοι. (Ἡρώδης μὲν	δὴ	πολεμίους τοὺς Ἄραβας εὑρὼν δι'
[1, 7]	τε καὶ κάλλει διαφέροντες. (Ἔνθα	δὴ	πολλὰ τῶν Ῥωμαίων κακοπαθούντων ὁ
[1, 3]	τὸ βασίλειον ἐνεσκευάσαντο. Τὰ μὲν	δὴ	πρῶτα διηπίστει τοῖς λεγομένοις ὁ
[1, 16]	κἀπὶ τούτοις ἔδει διατριβῆς. Διὸ	δὴ	πρῶτον τοῖς στρατιώταις τὰς ἐκ
[1, 14]	πρὸς Ἀντίγονον διαφορά· τοῦτον γὰρ	δὴ	στασιώδη τε καὶ Ῥωμαίων ἐχθρὸν
[1, 4]	νόσον πάλιν ἁψάμενος πραγμάτων. Διὸ	δὴ	στρατείαις ἀκαίροις ἑαυτὸν ἐπιδιδοὺς καὶ
[1, 0]	παρ' Ἕλλησιν ἠμέληται. (Ἀρχαιολογεῖν μὲν	δὴ	τὰ Ἰουδαίων, τίνες τε ὄντες
[1, 8]	Ῥωμαίων εἰς Μαχαιροῦντα συνελαύνονται. Ἔνθα	δὴ	τὴν πρώτην ἑσπέραν ὁ βασιλεὺς
[1, 5]	νόμους ἀκριβέστερον ἀφηγεῖσθαι. Τούτοις περισσὸν	δή	τι προσεῖχεν ἡ Ἀλεξάνδρα σεσοβημένη
[1, 10]	πατρίδος ἀνακτίσαι κατεστραμμένα. Τὰς μὲν	δὴ	τιμὰς ταύτας Καῖσαρ ἐπέστελλεν ἐν
[1, 0]	εἰς μετάνοιαν τῶν αἰτίων. Εἰ	δή	τις ὅσα πρὸς τοὺς τυράννους
[1, 21]	τὴν ἄνοδον διέλαβεν· ἦν γὰρ	δὴ	τὸ γήλοφον ἐπιεικῶς ὑψηλὸν καὶ
[1, 33]	μεγάλην πύλην ἀετὸν χρυσοῦν· ὃν	δὴ	τότε παρῄνουν ἐκκόπτειν οἱ σοφισταί,
[1, 23]	ἐπὶ μήκιστον βίου προελθεῖν. Ὁ	δὴ	τοὺς ἐμοὺς παῖδας θεραπεύων ἐπὶ
[1, 29]	κηδείας ἠξίωσεν λαμπροτάτης. Ἔνα μὲν	δὴ	τῶν Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου φονέων
[1, 33]	τὸ χαλεπώτερον ἡ νόσος ἅτε	δὴ	τῶν ἀρρωστημάτων ἐν γήρᾳ καὶ
[1, 30]	μήτε θεράπαιναν ἐῶντες παρατυγχάνειν. Μία	δὴ	τῶν ἐλευθέρων ταῦτα μηνύει. (Τὰς
[1, 10]	καὶ βασιλείας ἀτονώτερον. Φασάηλον μὲν	δὴ	τῶν παίδων τὸν πρεσβύτατον Ἱεροσολύμων
[1, 0]	τῷ πάθει· πόλιν μὲν γὰρ	δὴ	τῶν ὑπὸ Ῥωμαίοις πασῶν τὴν
[1, 3]	τῆς ἡμέρας ἤδη τέσσαρες· ὁ	δὴ	χρόνος ἐκκρούει τὸ μάντευμα. Ταῦτα
[1, 19]	θορύβων καὶ κεκρατηκὼς Ὑρκανίας, ὃ	δὴ	χωρίον ἡ Ἀντιγόνου κατεῖχεν ἀδελφή.
[1, 25]	τηλικοῦτον μύσος προέπεσεν, ἀπολαύων μὲν	ἤδη	βασιλείας, ἐλπίζων δὲ καὶ διαδοχήν,
[1, 18]	ἅπαν ἐξωνήσατο τὸ μηδὲν παθεῖν·	ἤδη	γὰρ Ἀντώνιος τῷ Κλεοπάτρας ἔρωτι
[1, 17]	ποιούμενος τῆς πολιορκίας τὸν γάμον·	ἤδη	γὰρ ὑπερηφάνει τοὺς πολεμίους. (Γήμας
[1, 31]	πρὸς δὲ τὴν μετάκλησιν ἀγανακτοῖεν·	ἤδη	δ' αὐτοὺς ὁ πατὴρ μετεπέμπετο,
[1, 7]	τοῦ σώματος ἀμύνονται τοῖς σαββάτοις.	Ἤδη	δὲ ἀναπεπληρωμένης τῆς φάραγγος πύργους
[1, 15]	μηδὲν ἐνοχλοίη πρὸ τῆς ἐλπίδος.	(Ἤδη	δὲ Ἡρώδης καταπεπλευκὼς ἀπὸ τῆς
[1, 31]	Φερώραν κλαίοντος, ἀλλὰ τὸν ὑπηρέτην·	ἤδη	δὲ καὶ φόβος ἐπῄει τις
[1, 8]	ἀνελεῖν. Πρὸς ὃ Γαβίνιος δείσας,	ἤδη	δὲ παρῆν ἀπ' Αἰγύπτου τοῖς
[1, 16]	παρὰ τῶν πόλεων ἑκατὸν τάλαντα.	(Ἤδη	δὲ Πάρθων μὲν ἐξεληλαμένων, ἀνῃρημένου
[1, 23]	διαθήκαις καὶ φανερῶς αὐτὸς ἦν	ἤδη	διάδοχος· ὡς βασιλεὺς γοῦν ἐπέμφθη
[1, 15]	ἐκ βασιλέως βεβαίου, δυσκίνητός τε	ἤδη	δύναμις ἤθροιστο. Προιόντα δ' Ἀντίγονος
[1, 8]	ὑπομείνας Ἀλέξανδρος ἀνεχώρει καὶ πλησίον	ἤδη	Ἱεροσολύμων γενόμενος ἀναγκάζεται συμβαλεῖν καὶ
[1, 29]	δὲ καὶ Φερώρας ὡς ἂν	ἤδη	καὶ βασιλεῖ βεβαίῳ. Γίνεται δὲ
[1, 23]	προσίσταντο μᾶλλον, ὁ δ' Ἀντίπατρος	ἤδη	καὶ δι' αὑτὸν ἐσπουδάζετο, δεινότατος
[1, 5]	τῆς ἀνθρώπου κατὰ μικρὸν ὑπιόντες	ἤδη	καὶ διοικηταὶ τῶν ὅλων ἐγίνοντο
[1, 23]	ἀδελφοί. Δίδωμι δὲ ὑμῖν ἐσθῆτα	ἤδη	καὶ θεραπείαν βασιλικήν· ἐπεύχομαι δὲ
[1, 31]	περὶ τὴν μητέρα κακῶν προμαντευομένης	ἤδη	καὶ καθ' ἑαυτὴν τῆς ψυχῆς.
[1, 33]	ὑποστρέφων εἰς Ἱεριχοῦντα παραγίνεται μελαγχολῶν	ἤδη,	καὶ μόνον οὐκ ἀπειλῶν αὐτῷ
[1, 18]	παρ' αὐτῶν ὀφθείη. Διεκώλυσεν δὲ	ἤδη	καὶ τὰς κατὰ τὴν πόλιν
[1, 25]	τὸν γάμον, ὄντων μὲν αὐτοῖς	ἤδη	καὶ τέκνων, στεργομένης δ' οὕτως
[1, 8]	καταλῦσαι ταχέως αὐτόν, ὅς γε	ἤδη	καὶ τὸ καταρριφθὲν ὑπὸ Πομπηίου
[1, 31]	ἐπὶ Ῥώμης παιδευόμενοι μειράκιά τε	ἤδη	καὶ φρονήματος μεστοί. Τούτους ἐπανακύπτοντας
[1, 0]	πρὸς εἰδότας ἐρεῖν. (Ἔπειθ' ὡς	ἤδη	καμνόντων Ἰουδαίοις τῶν πραγμάτων θνήσκει
[1, 20]	τοῦτο, ὡς ἧκεν εἰς Αἴγυπτον	ἤδη	Κλεοπάτρας καὶ Ἀντωνίου τεθνεώτων, οὐ
[1, 4]	οὐκ ἤνεγκεν Δημήτριος, ἀλλ' ὑπολαβὼν	ἤδη	μὲν ἀξιόμαχον εἶναι πάλιν Ἀλέξανδρον,
[1, 31]	οὔτε ἀτιμότερον ὑπεδέχθη. Ὁ δὲ	ἤδη	μὲν ἐνενόει τὰς οἴκοι συμφοράς,
[1, 10]	εὐπραγίαις φθόνον διαφυγεῖν· Ὑρκανὸς γοῦν	ἤδη	μὲν καὶ καθ' ἑαυτὸν ἡσυχῆ
[1, 21]	δὲ κἀν τοῖς παραλίοις πόλιν	ἤδη	μὲν κάμνουσαν, Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος,
[1, 9]	συνεφήψαντο τοῦ πολέμου. Καὶ θαρρῶν	ἤδη	Μιθριδάτης τῇ προσγενομένῃ δι' Ἀντίπατρον
[1, 30]	ὡς αὐτὸς μὲν εἴη πολιὸς	ἤδη,	νεάζοι δὲ καθ' ἡμέραν ὁ
[1, 25]	μάρτυν ἑαυτοῦ Φερώραν Ἀρχέλαος οὕτως	ἤδη	παρῃτεῖτο καὶ τὴν Ἡρώδου κατέστελλεν
[1, 13]	ἦν μόνον, ἀλλὰ καὶ φυλακὰς	ἤδη	πόρρωθεν ἑαυτῶν ἔβλεπον. (Οὐ μὴν
[1, 19]	δίκας, ἂν τοῦ πατρίου φρονήματος	ἤδη	σπάσαντες τιμωροὶ τῶν παρεσπονδημένων ἀναστῶμεν.
[1, 24]	ἐπὶ ταῖς ἐλπίσιν ἐθεράπευον Ἀντίπατρον	ἤδη,	συναφίστα δ' ἕκαστον τὰ τοῦ
[1, 33]	ἀθυμίᾳ ἐπιπεσόντων· ἦν μὲν γὰρ	ἤδη	σχεδὸν ἐτῶν ἑβδομήκοντα, τεταπείνωτο δὲ
[1, 26]	ἀδελφῶν καὶ μόνον οὐκ ἐπιφερόντων	ἤδη	τὰ ξίφη. Λαβὼν δ' ἐπὶ
[1, 3]	ἐστίν, ὧραι δὲ τῆς ἡμέρας	ἤδη	τέσσαρες· ὁ δὴ χρόνος ἐκκρούει
[1, 13]	υἱῷ Συρίαν κατασχόντος Λυσανίας ἀναδεδεγμένος	ἤδη	τὴν ἀρχὴν τοῦ πατρὸς τελευτήσαντος,
[1, 17]	ἥττης Ἀντιγόνῳ κατέστη βουλευομένῳ καταλιπεῖν	ἤδη	τὴν πόλιν. (Ἡρώδης δὲ πρὸς
[1, 31]	φόβος ἀπέστρεψεν, ἐπειδὴ πᾶσα πόλις	ἤδη	τῆς κατ' Ἀντιπάτρου φήμης πεπλήρωτο
[1, 9]	ἑκούσιοι δὲ προσέθεντο Μιθριδάτῃ. Κἀκεῖνος	ἤδη	τὸ Δέλτα περιελθὼν συνέβαλλεν τοῖς
[1, 23]	ἀποδείξας κοινωνοῦντα τῶν κινδύνων, οὕτως	ἤδη	τό τε Ἀντιπάτρου πανοῦργον καὶ
[1, 21]	δὲ ἀνεπληρώθη τὸ ὕφαλον, οὕτως	ἤδη	τὸ ὑπερέχον τοῦ πελάγους τεῖχος
[1, 4]	οἱ Ἕλληνες ἐπαύσαντο πίστεως, διεκρίνοντο	ἤδη	τοῖς ὅπλοις συμπεσόντες. Κρατεῖ δὲ
[1, 15]	οὐκέτ' ἔχρῃζεν φυγῆς, ἀλλ' ἐπεξῄεσαν	ἤδη	τοῖς περὶ τὸν Ἀντίγονον καὶ
[1, 33]	ἴδια. Τούτων δ' οἰχομένων ἐδήλουν	ἤδη	τοῖς στρατιώταις καὶ συνῆγον αὐτοὺς
[1, 2]	ὑπὸ τοῦ δήμου ταχέως δεδεγμένων	ἤδη	τὸν Ὑρκανόν. Καὶ ὁ μὲν
[1, 17]	πόλιν. (Ἡρώδης δὲ πρὸς ἑσπέραν	ἤδη>	τοὺς φίλους κεκμηκότας ἐπὶ θεραπείᾳ
[1, 12]	Γαλιλαίας Μαρίωνα τὸν Τυρίων τύραννον	ἤδη	τρία κατεσχηκότα τῶν ἐρυμάτων, τοὺς
[1, 23]	οἱ διαβάλλοντες ἐλάμβανον, καὶ φανερώτερον	ἤδη	τῷ βασιλεῖ διελέγοντό τινες ὡς
[1, 33]	ἄρα καιρὸς ἐπιτηδειότατος εἴη τιμωρεῖν	ἤδη	τῷ θεῷ καὶ τὰ κατασκευασθέντα
[1, 12]	πρὸς Ἀντιόχειαν Δάφνην ἐπ' Ἀντώνιον	ἤδη	τῷ Κλεοπάτρας ἔρωτι δεδουλωμένον· οἳ
[1, 23]	τοῦ Καππαδόκων βασιλέως θυγατέρα, προσελάμβανον	ἤδη	τῷ μίσει καὶ παρρησίαν. Ἐκ
[1, 19]	παρεσκεύαστο μὲν Ἡρώδης Ἀντωνίῳ συνεξορμᾶν	ἤδη	τῶν τε ἄλλων τῶν κατὰ
[1, 13]	μὴ προιέναι μηδ' ἐμπιστεύειν ἑαυτὸν	ἤδη	φανερῶς ἐπιχειροῦσι τοῖς βαρβάροις. (Ἔτι
[1, 18]	Ἀντιγονείους ἀνῄρει. Καὶ κατὰ σπάνιν	ἤδη	χρημάτων ὅσον εἶχεν κόσμον κατανομιστεύσας
[1, 21]	Ἡρώδειον ἀφ' ἑαυτοῦ, τὸν δὲ	μαστοειδῆ	κολωνὸν ὄντα χειροποίητον ἑξήκοντα σταδίων
[1, 9]	Πομπηίου τελευτὴν μεταβὰς ἐθεράπευεν Καίσαρα,	κἀπειδὴ	Μιθριδάτης ὁ Περγαμηνὸς μεθ' ἧς
[1, 17]	δ' ἦν ὕπερθεν ἀμυνομένων κατάπλεα.	Κἀπειδὴ	περιῆν τῶν ἔξωθεν, τὰς οἰκήσεις
[1, 8]	Ἀράβων βασιλέα διὰ τὴν ἐπιγαμβρίαν,	κἀπειδὴ	τὸν πρὸς τὸν Ἀριστόβουλον ἀνείλετο
[1, 23]	ταῖς ἡλικίαις ἡ διάθεσις. Καὶ	ἐπειδὴ	γάμων ἔχοντες ὥραν ὁ μὲν
[1, 22]	ἤρξατο περὶ ἣν μάλιστα ἐσπούδασεν.	Ἐπειδὴ	γὰρ εἰς τὴν ἀρχὴν παρῆλθεν,
[1, 0]	γίνεσθαι τὰ πρὸς τὴν ἀνατολήν,	ἐπειδὴ	Ἰουδαῖοι μὲν ἅπαν τὸ ὑπὲρ
[1, 3]	ψευσθεὶς ἐν τοῖς προαπαγγέλμασιν, ὃς	ἐπειδὴ	καὶ τότε τὸν Ἀντίγονον ἐθεάσατο
[1, 11]	βοηθεῖν εἰς πρᾶξιν δικαίαν. (Καὶ	ἐπειδὴ	Λαοδίκειαν ἑλόντος αὐτοῦ συνῇσαν οἱ
[1, 11]	στρατιὰν ἀθροίσαντες ἐκ τῆς Συρίας,	ἐπειδὴ	μέγα μέρος εἰς τὰς χρείας
[1, 31]	ἐκ τοῦ βασιλέως φόβος ἀπέστρεψεν,	ἐπειδὴ	πᾶσα πόλις ἤδη τῆς κατ'
[1, 8]	δὲ πρὸς τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐλθὼν	ἐπειδὴ	πολλοὺς εὗρεν ἐστρατοπεδευμένους, ἐπειρᾶτο συγγνώμης
[1, 6]	τοὺς ἐναντίους τὴν ἐλπίδα, καὶ	ἐπειδὴ	Πομπήιος ἐπιὼν τὴν Συρίαν εἰς
[1, 6]	καὶ Λολλίου καὶ τούτους μεταστήσας,	ἐπειδὴ	τὰ κατὰ τὴν Ἰουδαίαν ἐπύθετο,
[1, 15]	χειμεριοῦντας εἰς τοὺς ἰδίους τόπους,	ἐπειδὴ	τὰ περὶ τὴν πόλιν ἦν
[1, 28]	ὄμμασιν ἢ τοὺς πατέρας αὐτῶν.	(Ἐπειδὴ>	ταῦτα εἰπὼν ἀπεδάκρυσέν τε καὶ
[1, 22]	δὲ τὴν τιμὴν κτείνας εὐθέως,	ἐπειδὴ	τὴν ἱερὰν ἐσθῆτα λαβόντι καὶ
[1, 5]	μάλιστ' ἂν ὑπακοῦσαι τοὺς Ἰουδαίους,	ἐπειδὴ	τῆς ὠμότητος αὐτοῦ μακρὰν ἀποδέουσα
[1, 0]		~(Ἐπειδὴ	τὸν Ἰουδαίων πρὸς Ῥωμαίους πόλεμον
[1, 7]	ὃς διαλαβὼν φρουραῖς τὴν πόλιν,	ἐπειδὴ	τῶν εἰς τὸ ἱερὸν καταφυγόντων
[1, 10]	τοῖς ἴσοις ἔστειλεν εἰς Γαλιλαίαν	κομιδῇ	νέον. (Ὁ δὲ ὢν φύσει
[1, 31]	τῶν ἀδελφῶν ἀπελογεῖτο, τὰ μὲν	ψευδῆ	λέγων εἶναι τῶν γραφομένων, ἃ
[1, 28]	ἐκ τοῦ ἔθνους, ὅση τε	σπουδὴ	ζώντων καὶ ὅση μνήμη παρὰ
[1, 14]	Ἀντίγονον διαφορά· τοῦτον γὰρ δὴ	στασιώδη	τε καὶ Ῥωμαίων ἐχθρὸν ὑπελάμβανεν.
[1, 20]	στρατιώταις παρέστη πολλῷ βραχυτέραν περιεῖναι	Ἡρώδῃ	βασιλείαν πρὸς ἃ παρέσχεν. Διὰ
[1, 11]	ὑφ' ἑαυτὸν χιλιάρχοις λάθρα προσέταξεν	Ἡρώδῃ	βοηθεῖν εἰς πρᾶξιν δικαίαν. (Καὶ
[1, 17]	τῆς Συρίας Σόσσιον καὶ προστάξας	Ἡρώδῃ	βοηθεῖν ἐπ' Ἀντίγονον αὐτὸς εἰς
[1, 17]	τύχην ὁ συλληψόμενος τοὺς ἄνδρας,	Ἡρώδῃ	δ' ἀπέχρη τὸ μηδὲν παθεῖν,
[1, 24]	Ἀλεξάνδρου λέγοντος, ὡς οὐκ ἐν	Ἡρώδῃ	δέοι τὰς ἐλπίδας ἔχειν ἀναιδεῖ
[1, 19]	ἔφαμεν, ἐπιβουλεύουσα πείθει τὸν Ἀντώνιον	Ἡρώδῃ	διαπιστεῦσαι τὸν πρὸς Ἄραβας πόλεμον,
[1, 20]	τοῖς λῃσταῖς ἐπὶ τὴν Δαμασκόν,	Ἡρώδῃ	δίδωσιν. Κατέστησεν δὲ αὐτὸν καὶ
[1, 24]	βασιλέως ἐπίτροπον, ὃς ἦν ἐχθρότατος	Ἡρώδῃ.	Διελεγχθεῖσα δὲ καὶ τοῦτο καὶ
[1, 29]	Σαλώμη τῶν πραττομένων καὶ πάντα	Ἡρώδῃ	διήγγελλεν. (Ἐξεκαίετο δ' ἐκεῖνος εἰς
[1, 26]	αὐτοῦ τῇ πολυτελείᾳ. Λαμπρὰ δ'	Ἡρώδῃ	δῶρα προσενεγκὼν δέλεαρ ὧν ἐθηρᾶτο
[1, 16]	Βεντίδιος ἐπιστείλαντος Ἀντωνίου πέμπει συμμάχους	Ἡρώδῃ	κατ' Ἀντιγόνου χιλίους ἱππεῖς καὶ
[1, 17]	δυνάμεως ἠκολούθει σχεδόν. (Ὄντι δ'	Ἡρώδῃ	κατὰ τὴν πρὸς Ἀντιόχειαν Δάφνην
[1, 18]	δεθεὶς ἐφυλάττετο. (Πρόνοια δ' ἦν	Ἡρώδῃ	κρατοῦντι τῶν πολεμίων τότε κρατῆσαι
[1, 29]	Φάβατος, ἦν δ' ἔτι παρὰ	Ἡρώδῃ	μάλιστα τιμώμενος, γίνεται προδότης Συλλαίου
[1, 20]	γῆν ἅπασαν. Ὃ δὲ τούτων	Ἡρώδῃ	μεῖζον ἦν, ὑπὸ μὲν Καίσαρος
[1, 16]	κατάσκοπος ᾔει τῶν Ἀντιγόνου πραγμάτων	Ἡρώδῃ	μὴ πεισθεὶς ἀποτρέποντι. Προαισθόμενος δ'
[1, 32]	καὶ τὴν Ἀκμὴν διαφθείρας ἔπεισεν	Ἡρώδῃ	πέμψαι. Διηλέγχθη δὲ ἐκ τῆς
[1, 25]	οὖν βίβλοι παρῆσαν εἰς χεῖρας	Ἡρώδῃ	πολλὰ καὶ δεινὰ κατὰ τῶν
[1, 17]	πέμψαντι τὴν ὑπ' αὐτῷ στρατιὰν	Ἡρώδῃ	σύμμαχον. ~(Τῶν δ' ἀνὰ τὴν
[1, 17]	μὲν τάγματα προαπέστειλεν εἰς Ἰουδαίαν	Ἡρώδῃ	συμμαχῶν, αὐτὸς δὲ μετὰ τῆς
[1, 29]	οὐ τῶν ἐκείνῳ, τῶν δὲ	Ἡρώδῃ	συμφερόντων. Ἐφ' οἷς ὀργισθεὶς Φάβατος,
[1, 24]	οὐ κατασχοῦσα Σαλώμη πάντα διήγγειλεν	Ἡρώδῃ·	σφόδρα δ' ἦν ἀξιόπιστος κατὰ
[1, 14]	τὸ Καπετώλιον. Τὴν δὲ πρώτην	Ἡρώδῃ	τῆς βασιλείας ἡμέραν Ἀντώνιος εἱστία.
[1, 13]	ὡς ἧττον ὑποπτεύοιτο, καταλιπὼν παρ'	Ἡρώδῃ	τινὰς τῶν καλουμένων Ἐλευθέρων ἱππέων
[1, 26]	προσελθὼν ἀντιδιδόναι τὸ ζῆν ἔφασκεν	Ἡρώδῃ	τῶν εἰς αὐτὸν εὐεργεσιῶν καὶ
[1, 19]	καὶ συνάψαντες τὸ πλῆθος περὶ	πετρώδη	καὶ δύσβατα χωρία τοὺς Ἡρώδου
[1, 3]	τῶν ὑπ' ἐμοῦ προρρηθέντων διέψευσται·	ζῇ	γὰρ Ἀντίγονος οὑτοσὶ σήμερον ὀφείλων
[1, 10]	ἀγαθοῦ τινος, δέον ἀγαπᾶν ὅτι	ζῇ·	καὶ γὰρ νῦν ἐφίεσθαι πραγμάτων
[1, 25]	τὸν ἐπιβουλευθέντα τῆς ἀνεξικακίας, εἰ	ζῇ	μέχρι νῦν Ἀλέξανδρος· ἐγὼ γὰρ
[1, 19]	φυσικὰ γὰρ τὰ τῶν στοιχείων	πάθη	καὶ οὐδὲν ἀνθρώποις πλέον ἢ
[1, 0]	περὶ ἑκάστην πόλιν τῶν ἁλισκομένων	πάθη	μετὰ ἀκριβείας, ὡς εἶδον ἢ
[1, 10]	τι παρὰ τοῖς ἐχθροῖς ἀποληφθεὶς	πάθῃ,	πέμπει πρὸς Ὑρκανὸν τοὺς παραγγελοῦντας
[1, 0]	στασιάζοντας προυκαλέσατο, διακρινῶ δὲ τὰ	πάθη	τοῦ δήμου καὶ τὰς συμφορὰς
[1, 0]	τὰ μέτρα πάντα μετ' ἀκριβείας,	ἔθη	τε ἑορτῶν ἔνια καὶ τὰς
[1, 24]	δι' εὐμορφίαν οὐκ ἀπὸ γένους	ᾑρέθη.	Πολλαὶ δ' ἦσαν, ὡς ἂν
[1, 32]	Ὡρμημένος δ' ἐπὶ τὸν Ἀντίπατρον	ἐπεσχέθη	νόσῳ χαλεπῇ· περὶ μέντοι τῆς
[1, 0]	δὲ τὴν ἱστορίαν, ἔνθα χρὴ	τἀληθῆ	λέγειν καὶ μετὰ πολλοῦ πόνου
[1, 16]	καὶ τειχίζειν Ἀλεξάνδρειον. Κἀκεῖνος ἀμφοτέρων	ἐπεμελήθη.	(Ἐν δὲ τούτῳ περὶ μὲν
[1, 21]	ἀνακοπὴν τοῦ κύματος, προκυμία γοῦν	ἐκλήθη,	τὸ δὲ λοιπὸν ὑπόκειται τῷ
[1, 27]	ὄνομα Τίρων, ἔχων υἱὸν σφόδρα	συνήθη	καὶ φίλον Ἀλεξάνδρῳ καὶ αὐτὸς
[1, 8]	Ὃν καὶ καθίησι Σκαῦρος ὄντα	συνήθη	πρὸς Ἀρέταν, ὅπως ἐπὶ χρήμασιν
[1, 30]	δούλας χωρὶς ἑκάστην Ἡρώδης ἐβασάνιζεν.	Ἐρρήθη	δὲ παρὰ πάσαις τὰ προειρημένα
[1, 4]	Τεταρταίαις δὲ περιόδοις πυρετῶν ἐνοχλούμενος	ᾠήθη	διακρούσεσθαι τὴν νόσον πάλιν ἁψάμενος
[1, 27]	δοκεῖς, ὅστις κατὰ τῶν φιλτάτων	πείθῃ	τοῖς πονηροτάτοις, εἴ γε Φερώρα
[1, 33]	μὴ διὰ πολλῶν ὁ ἔλεγχος	ἔλθῃ,	παρεκάλει πρῶτον μὲν τοὺς ὑποθεμένους
[1, 32]	μου τῶν τέκνων ὁ ἔλεγχος	ἔλθῃ.	(Τοιαῦτα λέγων αὐτὸς μὲν ὑπὸ
[1, 33]	τὸν χρυσοῦν ἀετὸν ἐξέκοπτον πελέκεσιν.	Ἠγγέλθη	δ' εὐθέως τῷ βασιλέως στρατηγῷ,
[1, 32]	χρόνον, καὶ τὸ ἐμὸν γῆρας	ἐβαρύνθη	βασιλεύς τε οὐχ ὑπέμεινεν εἰ
[1, 3]	τὸ αἷμα τοῦ κτείναντος ἐπέχεεν.	Ἤρθη	δ' εὐθὺς οἰμωγὴ τῶν θεασαμένων
[1, 33]	χεῖρα κατασχών. Οἰμωγὴ δ' εὐθέως	ἤρθη	μεγίστη κατὰ τὸ βασίλειον ὡς
[1, 20]	εὐδαιμονίας προύκοψεν, εἰς μεῖζον δ'	ἐξήρθη	φρόνημα καὶ τὸ πλέον τῆς
[1, 8]	ἀναιροῦνται, τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθος	ἐσκεδάσθη	φυγῇ. Καὶ Γαβίνιος ἐλθὼν εἰς
[1, 17]	τὴν κώμην διεφθαρμένους, εἰς φυγὴν	διεσκεδάσθη,	κἂν εὐθέως τῇ νίκῃ τεθαρρηκὼς
[1, 0]	τῶν ὅλων εἰς τὴν Αἴγυπτον	ἐστασιάσθη	τὰ τῶν Ἰουδαίων, ὅπως τε
[1, 27]	τοῦ βασιλέως γράμματα, σφόδρα μὲν	ἠχθέσθη	Καῖσαρ ἐπὶ τοῖς νεανίσκοις, οὐ
[1, 24]	εὐθέως ἀνῄρει. Δεινῆς δὲ ἀνομίας	ἐνεπλήσθη	τὸ βασίλειον· κατὰ γὰρ ἔχθραν
[1, 15]	Ἔγγιστα γοῦν Ἱεροσολύμων αὐλισάμενος ὡς	ἐνεπλήσθη	χρημάτων, αὐτὸς μὲν ἀνεχώρει μετὰ
[1, 0]	ὅπως τε ὁ ναὸς ἄκοντος	ἐνεπρήσθη	Καίσαρος καὶ ὅσα τῶν ἱερῶν
[1, 19]	χωρίον ἡ Ἀντιγόνου κατεῖχεν ἀδελφή.	Διεκλείσθη	γε μὴν πανούργως ὑπὸ τῆς
[1, 22]	ὁμοεθνεῖς. Καὶ εἴ γε τούτοις	ἐπείσθη	παραινοῦσιν μὴ διαβῆναι πρὸς Ἡρώδην,
[1, 29]	ἡμέρας ὅμως καὶ αὐτὸν ἀνελεῖν	ἐφημίσθη	φαρμάκῳ. Τόν γε μὴν νεκρὸν
[1, 33]	(Ἅμα δὲ τοῖς ἐκείνων λόγοις	διεφημίσθη	καὶ θνήσκειν ὁ βασιλεύς, ὥστε
[1, 33]	καὶ ἀπελευθέρων ἀρωματοφόροι. Σταδίους δ'	ἐκομίσθη	τὸ σῶμα ἑβδομήκοντα εἰς Ἡρώδειον,
[1, 26]	μὲν οὐδὲν τῶν διαβληθέντων ὡμολόγουν,	προεκομίσθη	δέ τις πρὸς τὸν Ἀλεξανδρείου
[1, 15]	πλῆθος ὁπλιτῶν ὑπὲρ τὴν Ἱεριχοῦντα	συνηθροίσθη·	διεκαθέζοντο δὲ ἐπὶ τῶν ὀρῶν
[1, 18]	λείας ἁπάσης ὁ Πάρθος εὐθὺς	ἐχαρίσθη.	~(Τοῦ δ' Ἀκτιακοῦ πολέμου συνερρωγότος
[1, 17]	Γαλιλαίας μετὰ τὴν Ἀντιγόνου νίκην	ἐνεωτερίσθη	εἰς τοσοῦτον, ὥστε τοὺς τὰ
[1, 32]	ἀναγνῷ. Καλῶς δὲ ποιήσεις, ἐπειδὰν	ἀπαρτισθῇ	πάντα, μνημονεύσας ὧν ὑπέσχου. (Ταύτης
[1, 2]	Πτολεμαῖος εἰσελθεῖν καθ' ἑτέραν πύλην,	ἐξεκρούσθη	γε μὴν ὑπὸ τοῦ δήμου
[1, 17]	στρατιῶται ξιφήρεις ἀνεδέχοντο, καὶ τοσοῦτον	ἐσωρεύθη	νεκρῶν πλῆθος, ὥστε τὰς ὁδοὺς
[1, 17]	Ἱεροσολύμων ἤλασεν, εἰ μὴ χειμῶνι	διεκωλύθη	σφοδροτάτῳ. Τοῦτ' ἐμπόδιον ἐκείνῳ τε
[1, 6]	λειφθεὶς εἰς Ἱεροσόλυμα συνελαύνεται. Κἂν	ἔφθη	κατὰ κράτος ληφθείς, εἰ μὴ
[1, 15]	Ἡρώδην ἁμαρτημάτων Μάλχῳ μεταμέλειν. Κἂν	ἔφθη	καταλιπὼν τὸ φρούριον, εἰ μὴ
[1, 19]	τροπῇ, τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθος	ἔφθη	συνωσθὲν εἰς τὸ χαράκωμα. Τούτους
[1, 10]	ἦγεν καταλύσων τὸν Ὑρκανόν. Κἂν	ἔφθη	τοῦτο ποιήσας, εἰ μὴ προεξελθόντες
[1, 7]	προσηγάγετο. Ἐν δὲ τοῖς αἰχμαλώτοις	ἐλήφθη	καὶ ὁ Ἀριστοβούλου πενθερός, ὁ
[1, 23]	ἤδη διάδοχος· ὡς βασιλεὺς γοῦν	ἐπέμφθη	καὶ πρὸς Καίσαρα τῷ τε
[1, 6]	καιροῖς ἔλυσε τὴν πολιορκίαν· ὃς	ἐπέμφθη	μὲν εἰς Συρίαν ἀπὸ Ἀρμενίας
[1, 9]	αὐτοῦ, ἕως ὑπ' Ἀντωνίου Ἰουδαίοις	ἐπέμφθη	τοῖς βασιλικοῖς μνημείοις ἐνταφησόμενος. (Ἀναιρεῖται
[1, 31]	κατ' αὐτὸν Ἀντίπατρος· οὔτε δὲ	προεπέμφθη	λαμπρότερόν τις ἐκείνου πλέοντος ἐπὶ
[1, 25]	πάντες Ἀρχελάῳ δῶρα λαμπρὰ ἔδοσαν,	προεπέμφθη	τε ὑπό τε Ἡρώδου καὶ
[1, 32]	Ἀκμὴν διαφθείρας ἔπεισεν Ἡρώδῃ πέμψαι.	Διηλέγχθη	δὲ ἐκ τῆς πρὸς αὐτὸν
[1, 4]	Ἀσμένως δ' ὑπὸ τοῦ ἔθνους	ἐδέχθη	διὰ τὴν εὐπραγίαν, καὶ λαμβάνει
[1, 14]	δὲ παρελθὼν εἰς τὴν πόλιν	ἐδέχθη	μὲν λαμπρῶς ὑπὸ Κλεοπάτρας στρατηγὸν
[1, 26]	δὴ καὶ ταχέως ὡς δεδοκιμασμένος	ἐδέχθη,	συνίστησιν δ' αὐτὸν εὐθέως καὶ
[1, 31]	πλέοντος ἐπὶ Ῥώμης οὔτε ἀτιμότερον	ὑπεδέχθη.	Ὁ δὲ ἤδη μὲν ἐνενόει
[1, 32]	οἷον Ἀντίπατρος; Ἢ τίς ἔλεγχος	ἠνέχθη	κατ' αὐτῶν, ἡλίκος ἀποδείκνυσιν τοῦτον
[1, 14]	Ἀντίγονον οὐ μόνον ἐξ ὧν	διηνέχθη	τάχιον, ἀλλ' ὅτι καὶ τότε
[1, 8]	αὐτῷ συναπέδρα, δεσμώτης ἐπὶ Γαβίνιον	ἀνήχθη	καὶ ἀπὸ Γαβινίου πάλιν εἰς
[1, 24]	οὐκ ἔστιν ἥντινα διαβολὴν παρέλιπεν.	Προήχθη	γέ τοι πρὸς τοσοῦτον δέος
[1, 10]	δὲ ὑπὸ Σέξτου Καίσαρος στρατηγὸς	ἀνεδείχθη	κοίλης Συρίας καὶ Σαμαρείας οὐ
[1, 33]	ἀφ' οὗ δὲ ὑπὸ Ῥωμαίων	ἀπεδείχθη	βασιλεὺς ἑπτὰ καὶ τριάκοντα, καὶ
[1, 8]	κεκλήρωτο, καὶ τῷ πέμπτῳ Σέπφωρις	ἀπεδείχθη	πόλις τῆς Γαλιλαίας. Ἀσμένως δὲ
[1, 6]	Ἰουδαίαν ἐπύθετο, καθάπερ ἐφ' ἕρμαιον	ἠπείχθη.	(Παρελθόντος γοῦν εἰς τὴν χώραν
[1, 26]	τὰ δι' αἵματος πορισθέντα χρήματα	ἀνηλώθη,	τούς τε ἐξ ἡμῶν πλουτήσαντας
[1, 10]	τὴν χώραν ὁρῶν τὸν Ὑρκανὸν	νωθῆ	τε καὶ βασιλείας ἀτονώτερον. Φασάηλον
[1, 28]	ἕκαστον φιλοφρόνως διέλυσεν τὸ συνέδριον.	Ἐπαχνώθη	δ' εὐθὺς Ἀντίπατρος καὶ δῆλος
[1, 21]	δὲ καὶ μείζους. Ἐπεὶ δὲ	ἀνεπληρώθη	τὸ ὕφαλον, οὕτως ἤδη τὸ
[1, 2]	καὶ κατακρημνιεῖν, εἰ μὴ θᾶττον	ἀπανασταίη,	διηπείλει. Πρὸς ἃ τὸν μὲν
[1, 29]	ἐπ' ἀγαθῷ τῶν αὐτοῦ πραγμάτων	εἴη.	Γνοῦσαι δ' ἐκεῖναι τὴν διαβολὴν
[1, 24]	πασῶν τῶν κατὰ τὸ βασίλειον	εἴη	δεσπότις, κατὰ πατέρα μὲν ἀπὸ
[1, 0]	Εἰ δέ τις οἴκτου σκληρότερος	εἴη	δικαστής, τὰ μὲν πράγματα τῇ
[1, 33]	περιαθρήσας μή τις ὁ κωλύων	εἴη,	ἐπῆρεν τὴν δεξιὰν ὡς πλήξων
[1, 10]	εἶναι. Εἰ δὲ δὴ λογιστέον	εἴη	καὶ πολέμου ῥοπὰς βραβεύεσθαι θεῷ,
[1, 11]	Ἡρώδην διηρώτα, τίς ὁ κτείνας	εἴη	Μάλιχον. Ἀποκριναμένου δέ τινος τῶν
[1, 30]	Ἀντίπατρον εἰπεῖν, ὡς αὐτὸς μὲν	εἴη	πολιὸς ἤδη, νεάζοι δὲ καθ'
[1, 25]	ποτε τὸ μειράκιον ὑπὸ τοσούτων	εἴη	πονηρῶν ἐπιβουλευόμενον, οὐχ ὑπὸ τοῦ
[1, 33]	γνωρίμους, ὡς ἄρα καιρὸς ἐπιτηδειότατος	εἴη	τιμωρεῖν ἤδη τῷ θεῷ καὶ
[1, 6]	παρῄνει δέξασθαι> καὶ ὡς πρέπον	εἴη	τὸν οὕτω λαμπρᾶς προεστῶτα βασιλείας
[1, 31]	ἐπιστολὰς προσιών τε ὡς ἀνύποπτος	εἴη	τῷ πατρὶ περὶ τῶν ἀδελφῶν
[1, 26]	Ἀντίπατρον, ὡς ἄρα μόνος τε	εἴη	φιλοπάτωρ καὶ διὰ τοῦτο μέχρι
[1, 21]	τὴν μνήμην ἀπολιπεῖν. Ἀνήνυτον ἂν	εἴη	χρεῶν διαλύσεις ἢ φόρων ἐπεξιέναι,
[1, 31]	αὐτὸν τῶν τετελεσμένων, μή ποτε	φωραθείη	τὸ φάρμακον. Τότε δ' ἐν
[1, 2]	Ὁ δὲ Ἰωάννης ὁπότε μὲν	ἐνθυμηθείη	τὸ παράστημα τῆς μητρὸς καὶ
[1, 23]	ἐφόδιον. Εἴ γε μὴν ἕκαστος	ἐνθυμηθείη	τῶν προσιόντων, ὅτι χρηστὸς μὲν
[1, 24]	καθιεὶς δὲ μηνυτὰς ἑτέρους. Κἀπειδὰν	ἀπαγγελθείη	τι κατ' Ἀλεξάνδρου, παρελθὼν ὑπεκρίνετο
[1, 22]	ταῖς ὁμιλίαις ἐπομνύμενον, ὡς οὐδ'	ἐρασθείη	ποτὲ γυναικὸς ἄλλης, πάνυ γοῦν,
[1, 16]	ἀδελφὸν Ἰώσηπον, ὡς μή τι	νεωτερισθείη	πρὸς Ἀντίγονον αὐτὸς δὲ τὴν
[1, 31]	ὡς ὑπὸ Καίσαρος μετὰ τιμῆς	ἀπολυθείη.	(Ὁ βασιλεὺς δὲ εἰς χεῖρας
[1, 3]	τὴν ἀσθένειαν αὐτὸς ἐπιδεῖν ἕκαστα	κωλυθείη,	νῦν δ' ἐπεὶ καὶ χωρίζεσθαι
[1, 18]	τι τῶν ἀθεάτων παρ' αὐτῶν	ὀφθείη.	Διεκώλυσεν δὲ ἤδη καὶ τὰς
[1, 25]	κατασκευάσας ἑαυτόν, ὡς ἂν οἰκτρότατος	φανείη,	μελαίνῃ τε ἐσθῆτι καὶ δακρύοις
[1, 3]	ἢ κατ' ἰδιώτην, ὅτι τε	παρείη	μετὰ μεγίστου συντάγματος ἀναιρήσων αὐτόν·
[1, 15]	ἐκέλευεν ὡς ἐπ' ἀγαθῷ τε	παρείη	τοῦ δήμου καὶ ἐπὶ σωτηρίᾳ
[1, 30]	Θευδίων ὁ θεῖος Ἀντιπάτρου καὶ	παραδοίη	Φερώρᾳ· τούτῳ γὰρ ἐντείλασθαι τὸν
[1, 28]	χαλεπωτέρους δ' ἐχθροὺς οἷς μὴ	διδοίη.	Λαμπροτέρας δὲ καθ' ἡμέραν ἐποιεῖτο
[1, 15]	Σίλωνα τέως ἐθεράπευεν, ὡς μηδὲν	ἐνοχλοίη	πρὸ τῆς ἐλπίδος. (Ἤδη δὲ
[1, 0]	τοῖς δυστυχήμασι τῆς πατρίδος ἐπιστένοντες	συκοφαντοίη,	διδότω παρὰ τὸν τῆς ἱστορίας
[1, 11]	τῶν διαφόρων· οὕτως ἤπειγεν ἡ	ἀνάγκη.	Πρῶτος δ' ἀπεμειλίξατο Κάσσιον Ἡρώδης
[1, 31]	μητέρα· δεδιέναι γάρ, μή ποτε	προσθήκη	γένοιτο τῶν κατ' ἐκείνης διαβολῶν.
[1, 31]	πρόφασις ἦν ἡ πρὸς Συλλαῖον	δίκη.	Πάντων δ' αὐτοῦ τότε καὶ
[1, 3]	ἔμελλον, ἀλλά με ταχεῖα μέτεισι	δίκη	φόνου συγγενοῦς. Μέχρι τοῦ μοι,
[1, 10]	τε ἦν ἐκ τοῦ ἔθνους	βασιλικὴ	καὶ τιμαὶ παρὰ πάντων ὡς
[1, 17]	(Ἀντιγόνῳ δὲ οὐκ ἀπέχρησεν ἡ	νίκη,	προῆλθεν δὲ εἰς τοσοῦτον ὀργῆς,
[1, 4]	ἀνεῖλεν τῶν πολεμίων, ἡ δὲ	νίκη	πρὸς Πτολεμαῖον ἔρρεψεν. Ἐπεὶ δ'
[1, 19]	τὸ πλῆθος, ἀλλὰ τῇ προτέρᾳ	νίκῃ	τεθαρρηκότες ὥρμησαν ἐπὶ τοὺς Ἄραβας
[1, 17]	φυγὴν διεσκεδάσθη, κἂν εὐθέως τῇ	νίκῃ	τεθαρρηκὼς Ἡρώδης ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἤλασεν,
[1, 1]	πεμφθεὶς ὑπὸ Ἀντιόχου φρούραρχος, τῇ	φυσικῇ	προσλαβὼν ὠμότητι τὰ ἀσεβῆ παραγγέλματα
[1, 33]	ἐν ταῖς συμφοραῖς αὐτῷ καὶ	δημοτική	τις ἐπανάστασις. Δύο ἦσαν σοφισταὶ
[1, 13]	ταῖς γυναιξὶν ὀκτακοσίους φύλακας καὶ	διαρκῆ	τὰ ἐπιτήδεια πρὸς πολιορκίαν αὐτὸς
[1, 31]	τηλικαύταις αἰτίαις ὄντα. Φθείρου, δυσσεβεστάτη	κεφαλή,	μηδέ μου ψαύσῃς πρὶν ἀποσκευάσασθαι
[1, 33]	καὶ διάδημα μὲν ἐπέκειτο τῇ	κεφαλῇ,	στέφανος δ' ὑπὲρ αὐτοῦ χρυσοῦς,
[1, 16]	ποιούμενοι τὰς ἀναφυγὰς εἰς τὰ	ἕλη	καὶ τὰ δυσερεύνητα τῶν χωρίων.
[1, 16]	ἐπιχωρίους. Προπέμψας δὲ πεζῶν τρία	τέλη	καὶ μίαν ἴλην ἱππέων πρὸς
[1, 17]	ὅλης δυνάμεως εἰς ἕνδεκα μὲν	τέλη	πεζῶν, ἱππεῖς δὲ ἑξακισχιλίους δίχα
[1, 10]	τὴν ὁρμὴν παρακαλοῦντες καὶ αὐτὸν	ἀπειλῇ	καὶ ἀνατάσει μόνῃ μετρῆσαι τὴν
[1, 33]	ἦν διάλιθος, στρωμνὴ δὲ ἁλουργὶς	ποικίλη,	τὸ σῶμα δ' ἐπ' αὐτῆς
[1, 7]	τοῦ ἔθνους καὶ τὰς ἐν	κοίλῃ	Συρίᾳ πόλεις, ἃς εἷλον, ὑπέταξεν
[1, 21]	καὶ στέγαις περικεχύσθαι τὸν πλοῦτον	δαψιλῆ·	πόρρωθεν δὲ μεγίστοις ἀναλώμασιν ὑδάτων
[1, 19]	τοὺς ἐχθροὺς ἐπιπίπτει συμφορὰ δαιμόνιος	ἄλλη,	κατ' ἔτος μὲν τῆς βασιλείας
[1, 16]	ὑπὸ τοῦ χειμῶνος κακωθέντας ἀναλαβών,	πολλὴ	δ' ἦν ἀφθονία τῶν ἐπιτηδείων,
[1, 31]	δ' αὐτῷ παρὰ δόξαν ἐρημία	πολλὴ	πάντων ἐκτρεπομένων καὶ μηδενὸς προσιέναι
[1, 13]	ἱερὸν πάντα καὶ ἡ πόλις	ὅλη	πλήθους τῶν ἀπὸ τῆς χώρας
[1, 3]	πᾶσαν εὔνοιαν καὶ φύσιν κόπτει	διαβολὴ	καὶ οὐδὲν οὕτως τῶν ἀγαθῶν
[1, 24]	γαμβροῦ λέγουσα. Καί τις ἑτέρα	διαβολὴ	συνέδραμεν ἡ τὸν θυμὸν ὑπεκκαύσασα
[1, 23]	τῶν ἀδελφῶν χρώμενος, κολακείᾳ καὶ	διαβολῇ,	τὸν βασιλέα καὶ περὶ θανάτου
[1, 23]	(Τοῖς δ' ἀφόρητος ἦν ἡ	μεταβολή,	καὶ τὸν ἐξ ἰδιώτιδος μητρὸς
[1, 13]	ὀδοῦσιν, ὡς μηδὲ αὖθις ἐν	μεταβολῇ	ποτε δύναιτο τὴν ἀρχιερωσύνην ἀπολαβεῖν·
[1, 6]	Ἀριστόβουλος, ἀλλ' ἐν τῇ πρώτῃ	συμβολῇ	λειφθεὶς εἰς Ἱεροσόλυμα συνελαύνεται. Κἂν
[1, 4]	πρὸς τὸν Λάθουρον ἐπικληθέντα Πτολεμαῖον	συμβολὴ	πόλιν Ἀσωχὶν ᾑρηκότα, καὶ πολλοὺς
[1, 9]	πόλιν. Γίνεται δὲ κἀν τῇ	προσβολῇ	διασημότατος Ἀντίπατρος· τὸ γὰρ κατ'
[1, 26]	τις πρὸς τὸν Ἀλεξανδρείου φρούραρχον	ἐπιστολὴ	παρὰ Ἀλεξάνδρου παρακαλοῦντος, ἵνα αὐτὸν
[1, 32]	καὶ πᾶς δικαστὴς ὅσιος Ἀντίπατρον	ἐξώλη	κρινεῖ, πέπεισμαι. Δέδοικα δέ, μὴ
[1, 6]	Ἀριστοβούλῳ δ' οὐκ ἀπέχρησεν τὸ	μὴ	ἁλῶναι, πᾶσαν δὲ τὴν δύναμιν
[1, 4]	αὐτῶν στάσις ἅπτεται. Καὶ δοκεῖ	μὴ	ἂν κρείττων γενέσθαι τῆς ἐπιβουλῆς,
[1, 10]	νόμον ἀνῄρηκεν Ἡρώδης· ὅν, εἰ	μὴ	βασιλεύς ἐστιν ἀλλ' ἔτι ἰδιώτης,
[1, 25]	μειρακίῳ κακῶν αἴτιος γεγονώς, εἰ	μὴ	βούλεται τὸ πανοῦργον καὶ τὰς
[1, 8]	Ἱεροσολύμοις ἀνακτίζειν ἐθάρρει προσελθών, εἰ	μὴ	Γαβίνιος εἰς Συρίαν πεμφθεὶς Σκαύρῳ
[1, 13]	τοὺς πολλοὺς τῶν ἑπομένων ἀποφορτίσασθαι·	μὴ	γὰρ ἂν τοσοῦτον ὄχλον δέξασθαι
[1, 19]	τὸ τῶν ταξιάρχων ἀπειθὲς κατέστη·	μὴ	γὰρ ἐξαπιναίου τῆς συμβολῆς γενομένης
[1, 20]	Ζηνόδωρον· ἣν ὕστερον Καῖσαρ, ὡς	μὴ	γένοιτο πάλιν ὁρμητήριον τοῖς λῃσταῖς
[1, 26]	ἡγεῖτο τὴν καθαρὰν δόσιν, εἰ	μὴ	δι' αἵματος ἐμπορεύσεται τὴν βασιλείαν.
[1, 32]	βασιλεύς τε οὐχ ὑπέμεινεν εἰ	μὴ	διὰ πατροκτονίας γενέσθαι, δίκαια γοῦν
[1, 33]	ἀσεβεῖς. Ὁ δὲ δῆμος δείσας	μὴ	διὰ πολλῶν ὁ ἔλεγχος ἔλθῃ,
[1, 24]	καὶ βαπτομένῳ τὰς κόμας, εἰ	μὴ	διὰ τοῦτ' αὐτὸν οἴονται καὶ
[1, 22]	εἴ γε τούτοις ἐπείσθη παραινοῦσιν	μὴ	διαβῆναι πρὸς Ἡρώδην, οὐκ ἂν
[1, 30]	πρῴην ἑκατὸν τάλαντα ἐπὶ τῷ	μὴ	διαλέγεσθαι Φερώρᾳ. Τοῦ δὲ εἰπόντος
[1, 15]	εἴς τε τὰς ἑξῆς ἡμέρας	μὴ	διαλιπεῖν τὴν χορηγίαν προνοούμενος ἐπέστελλεν
[1, 2]	δύο τῶν πρεσβυτέρων υἱῶν ὅτι	μὴ	διαμενοῦσι κύριοι τῶν πραγμάτων προεῖδέν
[1, 22]	ἐξαγγεῖλαι τὴν ἐντολὴν φάμενος εἰ	μὴ	διαφθείρειεν αὐτήν, ἐνεθουσία τῷ πάθει
[1, 28]	γίνεσθαι, χαλεπωτέρους δ' ἐχθροὺς οἷς	μὴ	διδοίη. Λαμπροτέρας δὲ καθ' ἡμέραν
[1, 20]	τῶν ὅπλων ἐπείρασας εὐχάριστον, εἰ	μὴ	διεκώλυσαν Ἄραβες. Καὶ συμμαχίαν μέντοι
[1, 24]	τοῦ δῆσαι τὸν υἱὸν τὸ	μὴ	δοκεῖν ἀδίκως. ~(Ὁ δ' Ἀλέξανδρος
[1, 21]	μεγαλονοίας ἔθραυσεν ὁ φόβος, ὡς	μὴ	δόξειεν ἐπίφθονος ἤ τι θηρᾶσθαι
[1, 29]	γὰρ παρ' ἑκάστῳ μῖσος ἀποσκευάσασθαι	μὴ	δυνάμενος ἐκ τοῦ φοβερὸς εἶναι
[1, 30]	μάρτυς ἐμοὶ τῆς ἀληθείας πλανηθῆναι	μὴ	δυνάμενος· ὅτε ἀποθνήσκοντι Φερώρᾳ παρεκαθέζου
[1, 0]	Ἕλληνας ταῦτα καὶ Ῥωμαίων τοὺς	μὴ	ἐπιστρατευσαμένους, ἐντυγχάνοντας ἢ κολακείαις ἢ
[1, 20]	ἀγαθόν τί σε ποιεῖν, ὡς	μὴ	ζητοίης Ἀντώνιον. (Τούτοις φιλοφρονησάμενος τὸν
[1, 2]	εὐσύνοπτον ᾐκίζετο καὶ κατακρημνιεῖν, εἰ	μὴ	θᾶττον ἀπανασταίη, διηπείλει. Πρὸς ἃ
[1, 31]	ὑποψίας προδήλων ἀγαθῶν στερίσκεσθαι, καὶ	μὴ	θᾶττον ἀποδοῦναι μὲν ἑαυτὸν τῷ
[1, 25]	δὴ καὶ μιγῆναί ποτε αὐτῷ	μὴ	θέλοντι νύκτωρ εἰσβιασαμένην. Αἵ τε
[1, 23]	τῶν πραγμάτων ἐμόν ἐστιν, κἂν	μὴ	θέλω. Σκεπτέσθω δ' ἕκαστος τήν
[1, 5]	ἀνδρῶν, ἐκπέμψαι δ' αὐτούς, εἰ	μὴ	καθαροὺς ὑπείληφεν, ἐκ τῆς πόλεως.
[1, 30]	βλέποντός μου ταχέως ἀφάνισον, ἵνα	μὴ	καὶ καθ' ᾅδου φέροιμι τὸν
[1, 32]	ἐξώλη κρινεῖ, πέπεισμαι. Δέδοικα δέ,	μὴ	κἀμοῦ μισήσῃς τὴν τύχην κἀμὲ
[1, 15]	κατὰ πλῆθος τοῖς στρατιώταις ἐδεῖτο	μὴ	καταλιπεῖν αὐτὸν ὑπό τε Καίσαρος
[1, 15]	δὲ σὺν μέρει καταλέλοιπεν, ὡς	μὴ	κατάφωρον τὸ λῆμμα ποιήσειεν πάντας
[1, 25]	καλῷ νυμφίῳ· καὶ γὰρ εἰ	μὴ	κεκοινώνηκεν τοῦ σκέμματος, ὅτι τοιούτου
[1, 26]	δι' ὃν ἡδέως καὶ τεθνήξεσθαι	μὴ	κρατήσας τῆς ἐπιβουλῆς. Κτείναντι δὲ
[1, 9]	Αἰγύπτιοι. Τούτους Ἀντίπατρος οὐ μόνον	μὴ	κωλύειν ἔπεισεν, ἀλλὰ καὶ τὰ
[1, 6]	διαλεχθεὶς περὶ τῶν δικαίων ἄπεισιν	μὴ	κωλύοντος τοῦ Πομπηίου. Μέσος δ'
[1, 6]	ἀπειλῶν Ῥωμαίους καὶ Πομπήιον, εἰ	μὴ	λύσειαν τὴν πολιορκίαν. Ἀνεχώρει δὲ
[1, 25]	παρ' αὐτοῦ τὸν υἱόν, εἰ	μὴ	λύσειεν τὸν γάμον, ὄντων μὲν
[1, 32]	μέχρι τῆς κοίτης εἰσάγων καὶ	μή	μέ τις ἐνεδρεύοι περιβλέπων· οὗτος
[1, 13]	δὲ ποιῆσαι τὴν Μαρισαίων πόλιν,	μὴ	μόνον δὲ καταστῆσαι βασιλέα Ἀντίγονον,
[1, 5]	ξενικὴν συνήγαγεν οὐκ ὀλίγην, ὡς	μὴ	μόνον κρατύνεσθαι τὸ οἰκεῖον ἔθνος,
[1, 21]	τὸν περίβολον βασιλείοις πολυτελεστάτοις, ὡς	μὴ	μόνον τὴν ἔνδον τῶν οἰκημάτων
[1, 17]	πλευρὰν ἀκοντίζεται. (Βουλόμενος δὲ Ἀντίγονος	μὴ	μόνον τόλμῃ τῶν σφετέρων ἀλλὰ
[1, 32]	ἄλλοις οὕτως ἄφρων ἐγενόμην, ὡς	μὴ	νοεῖν, ὅτι λαθεῖν οὐδ' ἀνθρώπους
[1, 8]	τῆς Ἀλεξάνδρου μητρὸς κατέστρεψεν, ὡς	μὴ	πάλιν ὁρμητήριον γένοιτο δευτέρου πολέμου·
[1, 32]	πάντα ἐκεῖνα τῷ πατρί σου,	μὴ	παραγίνου πρὸς αὐτόν, ἂν μή
[1, 32]	ποτε φυλάττεσθαι ζῶντα Ἀλέξανδρον καὶ	μὴ	πᾶσιν πιστεύειν τὸ σῶμα· οὗτος
[1, 28]	διωμόσατο μὲν ἐχθροτάτην ἕξειν, εἰ	μὴ	παύσαιτο τῆς σπουδῆς, τὸ δὲ
[1, 16]	ᾔει τῶν Ἀντιγόνου πραγμάτων Ἡρώδῃ	μὴ	πεισθεὶς ἀποτρέποντι. Προαισθόμενος δ' αὐτοῦ
[1, 15]	ἔφθη καταλιπὼν τὸ φρούριον, εἰ	μὴ	περὶ τὴν νύκτα τῆς ἐξόδου
[1, 13]	δ' ἂν καὶ συνελήφθησαν, εἰ	μὴ	περιέμενον ἐν Ἱεροσολύμοις Ἡρώδην πρότερον
[1, 24]	κἀκεῖνον ἀποφράττειν τὰς λογοποιίας τῷ	μὴ	πιστεύειν ῥᾳδίως· οὐ γὰρ ἐπιλείψειν
[1, 28]	αὐτῷ παρέστη περὶ τῶν ἀνῃρημένων,	μή	ποτε κἀκεῖνοι γένοιντο τῶν Ἀντιπάτρου
[1, 27]	αἱρούμενοι βασιλέα. Σκέψαι μέντοι γε,	μή	ποτε κἀκείνῳ γένηται μῖσος ἐν
[1, 31]	σπεύδων τὸν ἐπίβουλον καὶ δεδοικὼς	μή	ποτε προγνοὺς φυλάξηται, δι' ἐπιστολῆς
[1, 31]	αὐτοῦ τὴν μητέρα· δεδιέναι γάρ,	μή	ποτε προσθήκη γένοιτο τῶν κατ'
[1, 25]	πιστεύοντα τὸν βασιλέα, σκεπτέον, ἔφη,	μή	ποτε τὸ μειράκιον ὑπὸ τοσούτων
[1, 31]	ἐπῄει τις αὐτὸν τῶν τετελεσμένων,	μή	ποτε φωραθείη τὸ φάρμακον. Τότε
[1, 10]	Κἂν ἔφθη τοῦτο ποιήσας, εἰ	μὴ	προεξελθόντες ὅ τε πατὴρ καὶ
[1, 13]	θυγάτηρ Μαριάμμη, συνετωτάτη γυναικῶν, καταντιβολοῦσα	μὴ	προιέναι μηδ' ἐμπιστεύειν ἑαυτὸν ἤδη
[1, 6]	ἀνέβαινεν εἰς τὴν ἄκραν, ὡς	μὴ	προκαταλύειν δόξειεν αὑτόν. Ἐπεὶ μέντοι
[1, 19]	τὴν ἑαυτῶν ἀνδρείαν ἀνυπόστατον, ἐὰν	μὴ	προπετείᾳ τινὶ βλαβῆτε. (Τούτοις παρακροτήσας
[1, 13]	Ἱεροσολύμοις Ἡρώδην πρότερον λαβεῖν, ὡς	μὴ	προπυθόμενος τὰ κατ' αὐτοὺς φυλάξαιτο.
[1, 0]	γε τὴν ἀλήθειαν ἀγαπῶσιν, ἀλλὰ	μὴ	πρὸς ἡδονὴν ἀνέγραψα. Ποιήσομαι δὲ
[1, 10]	περὶ τῆς ἀφέσεως εὐχαριστεῖν καὶ	μὴ	πρὸς μὲν τὸ σκυθρωπὸν ἀπαντᾶν,
[1, 12]	τῷ κατορθώματι· καὶ γὰρ οἱ	μὴ	προσέχοντες πάλαι τότε ᾠκείωντο διὰ
[1, 24]	τὸν ἀπ' αὐτοῦ φυγόντα καὶ	μὴ	προσηκούσης πόλεως ἐξαγαγεῖν. Τὰ δὲ
[1, 31]	οὖν προμηθέστεροι τῶν φίλων συνεβούλευον	μὴ	πρότερον ἐμπίπτειν τῷ πατρὶ πρὶν
[1, 6]	ἔφθη κατὰ κράτος ληφθείς, εἰ	μὴ	Σκαῦρος ὁ Ῥωμαίων στρατηγὸς ἐπαναστὰς
[1, 11]	ὡς καὶ Μάλιχον ἀναιρήσων, ὅτι	μὴ	σπεύσας εἰσέπραξεν, ἐπέσχεν δὲ τὴν
[1, 28]	ἐτόλμησεν δὲ προσελθὼν ἱκετεύειν ἄντικρυς	μὴ	στερίσκειν αὐτὸν ἧς ἠξίωσεν τιμῆς,
[1, 32]	τοῖς σοῖς ἀγῶσιν ἀπεδήμουν, ἵνα	μὴ	Συλλαῖος τοῦ σοῦ γήρως καταφρονήσῃ.
[1, 32]	σοί, πάτερ. Κατεγνωσμένος δὲ δέομαι	μὴ	ταῖς ἄλλων βασάνοις πιστεύειν, ἀλλὰ
[1, 13]	παραινοῦντος ἀναιρεῖν τὸν ἐπίβουλον, ἀλλὰ	μὴ	ταῖς ἐπιβουλαῖς ἑαυτὸν ἐκδιδόναι, φύσει
[1, 7]	τοῖς Ῥωμαίοις ὁ πόνος, εἰ	μὴ	τὰς ἑβδομάδας ἐπιτηρῶν ὁ Πομπήιος,
[1, 31]	Ἀντιπάτρῳ σκοποῦντες, ἐπείγεσθαι παρῄνουν καὶ	μὴ	τῇ μελλήσει παρασχεῖν τῷ πατρὶ
[1, 16]	πέμψας τὸν ἀδελφὸν Ἰώσηπον, ὡς	μή	τι νεωτερισθείη πρὸς Ἀντίγονον αὐτὸς
[1, 10]	Καῖσαρ δείσας περὶ τῷ νεανίᾳ,	μή	τι παρὰ τοῖς ἐχθροῖς ἀποληφθεὶς
[1, 32]	μὴ παραγίνου πρὸς αὐτόν, ἂν	μή	τινα πορίσῃ παρὰ τοῦ Καίσαρος
[1, 30]	αἰτίων εἷλκεν εἰς βασάνους δεδοικώς,	μή	τινα τῶν αἰτίων παραλίπῃ. (Κἀν
[1, 25]	ἐλπίζων δὲ καὶ διαδοχήν, εἰ	μή	τινες ἦσαν ἀναπείθοντες καὶ τὸ
[1, 33]	γὰρ ἀποτέμνων ἐσθίειν, ἔπειτα περιαθρήσας	μή	τις ὁ κωλύων εἴη, ἐπῆρεν
[1, 4]	κρείττων γενέσθαι τῆς ἐπιβουλῆς, εἰ	μὴ	τὸ ξενικὸν αὐτῷ παρεβοήθει· Πισίδαι
[1, 14]	Πηλούσιον ἀφικόμενος, ἔνθα τῆς παρόδου	μὴ	τυγχάνων ὑπὸ τῶν ἐφορμούντων τοῖς
[1, 11]	Φασαήλου δὲ τἀδελφοῦ συμβουλεύσαντος αὐτῷ	μὴ	φανερῶς τὸν ἄνδρα μετιέναι, διαστασιάσειν
[1, 32]	τῶν ἐμῶν σπλάγχνων τὰ ὄργανα,	μὴ	φειδέσθω ὀλοφυρμὸς τοῦ μιαροῦ σώματος·
[1, 27]	τὸν βίον, καὶ πάνθ' ὅσα	μὴ	φειδομένῳ τοῦ ζῆν ὑπηγόρευε τὸ
[1, 32]	ἐκείνας ἔπεμψα πεπεισμένη τὸν βασιλέα	μὴ	φείσεσθαι τῆς ἀδελφῆς, ὅταν ἀναγνῷ.
[1, 16]	μέχρι τὰς κατὰ στόμα προσβολὰς	μὴ	φέροντες ἐξέκλιναν. (Ὁ δὲ ἕως
[1, 1]	δυναστείας ἑκάστου τῶν ἐν ἀξιώματι	μὴ	φέροντος τοῖς ὁμοίοις ὑποτετάχθαι, Ὀνίας
[1, 6]	δὲ πρὸς τὰς θεραπείας καὶ	μὴ	φέρων δουλεύειν ταῖς χρείαις ταπεινότερον
[1, 7]	ἐν τῇ μεσογείᾳ πόλεις, ὅσας	μὴ	φθάσαντες κατέσκαψαν, Ἵππον Σκυθόπολίν τε
[1, 17]	Ἡρώδης ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἤλασεν, εἰ	μὴ	χειμῶνι διεκωλύθη σφοδροτάτῳ. Τοῦτ' ἐμπόδιον
[1, 15]	πολεμίαν οὖσαν ἐξελεῖν πρότερον, ὡς	μὴ	χωροῦντος ἐπὶ Ἱεροσολύμων κατὰ νώτου
[1, 23]	ἐμοὺς παῖδας θεραπεύων ἐπὶ τῇ	ἐμῇ	καταλύσει δώσει μοι καὶ περὶ
[1, 28]	τε σπουδὴ ζώντων καὶ ὅση	μνήμη	παρὰ Ἰουδαίοις τῶν δι' αὐτὸν
[1, 0]	αἰσχρὸν ἦν. Τό γε μὴν	μνήμῃ	τὰ προιστορηθέντα διδόναι καὶ τὰ
[1, 19]	ἐπὶ μεῖζον θράσος ἦρεν ἡ	φήμη	προσλογοποιοῦσα τοῖς σκυθρωποῖς ἀεί τι
[1, 33]	πρέσβεων ἧκον ἐπιστολαί, δι' ὧν	Ἀκμὴ	μὲν ἀνῃρημένη κελεύσαντος Καίσαρος ἐδηλοῦτο,
[1, 17]	δὲ τὸν σῖτον ἁρπάσων ἐν	ἀκμῇ	τοῦ θέρους. Ἐπιθεμένων δὲ ἐν
[1, 31]	πρὸς τὸν πατέρα καὶ τῇ	τόλμῃ	παρακροτήσας ἑαυτὸν ἤγγιζεν ὡς ἀσπασόμενος.
[1, 17]	(Βουλόμενος δὲ Ἀντίγονος μὴ μόνον	τόλμῃ	τῶν σφετέρων ἀλλὰ καὶ πλήθει
[1, 22]	ταῦθ' Ἡρώδην μὲν ὠνείδιζεν ἡ	Μαριάμμη,	καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ καὶ
[1, 13]	συνειλημμένον, καὶ προσῄει Ὑρκανοῦ θυγάτηρ	Μαριάμμη,	συνετωτάτη γυναικῶν, καταντιβολοῦσα μὴ προιέναι
[1, 28]	υἱοί, θυγατέρες δὲ Ἡρωδιὰς καὶ	Μαριάμμη.	Τὴν μὲν οὖν Γλαφύραν μετὰ
[1, 30]	καὶ ἡ τοῦ ἀρχιερέως θυγάτηρ	Μαριάμμη	τῆς ἐπιβουλῆς συνίστωρ· βασανιζόμενοι γὰρ
[1, 6]	ἐκέλευσεν. Τῷ δ' ἦν μὲν	ὁρμὴ	καλουμένῳ δεσποτικώτερον διακινδυνεύειν μᾶλλον ἢ
[1, 27]	Ἀλλ' οἱ μὲν ἐν Πλατάνῃ	κώμῃ	Σιδωνίων ἐφρουροῦντο. (Καταστὰς δ' ὁ
[1, 33]	στρατιωτικὸν προελθοῦσα μετὰ τἀνδρὸς ἡ	Σαλώμη	διαφῆκεν τοὺς δεσμώτας, οὓς κτείνειν
[1, 29]	γυναῖκα· ταύτην γὰρ πλέον ἡ	Σαλώμη	διέβαλλεν. Ἀθροίσας οὖν συνέδριον τῶν
[1, 24]	γήμαι βασιλίδα. Τοῦτο κλαίουσα τῇ	Σαλώμῃ	διήγγειλεν ἡ θυγάτηρ, προσετίθει δ'
[1, 27]	τοὺς νεανίσκους ἐπεβάπτισεν· ἡ γὰρ	Σαλώμη	δραμοῦσα πρὸς βασιλέα τὴν παραίνεσιν
[1, 22]	τοῖς βασιλείοις ἀνειλεῖτο. Καὶ τοῦτον	Σαλώμη	ἡ ἀδελφὴ τὸν καιρὸν εἰς
[1, 28]	ἄλλαι θυγατέρες Ῥωξάνη τε καὶ	Σαλώμη,	ἡ μὲν ἐκ Φαίδρας, ἡ
[1, 8]	οἷς Ἰώσηπος καὶ Φερώρας καὶ	Σαλώμη	θυγάτηρ. Ἐξῳκειωμένος δὲ τοὺς πανταχοῦ
[1, 29]	τῆς ὁμονοίας αὐτῶν ἀντίπαλος ἦν	Σαλώμη	καὶ βασιλεῖ διέβαλλεν τὴν σύνοδον
[1, 24]	Ἦν δ' ἐλευθέρα διαβολῆς οὐδὲ	Σαλώμη·	καὶ γὰρ αὐτῆς Φερώρας ἁδελφὸς
[1, 24]	ἃ τὴν ὀργὴν οὐ κατασχοῦσα	Σαλώμη	πάντα διήγγειλεν Ἡρώδῃ· σφόδρα δ'
[1, 27]	τοῦ βασιλέως συγγενεῖς καὶ φίλοι,	Σαλώμη	τε καὶ Φερώρας, μεθ' οὓς
[1, 27]	συναγανακτῶν. ~(Παρώξυνεν δ' αὐτοῦ καὶ	Σαλώμη	τὴν ἐπὶ τοῖς τέκνοις ὠμότητα·
[1, 29]	παρατήρησις ἐπέτεινεν. Ἠγνόει δὲ οὐδὲν	Σαλώμη	τῶν πραττομένων καὶ πάντα Ἡρώδῃ
[1, 17]	ἔτος ἐξ οὗ βασιλεὺς ἐν	Ῥώμῃ	ἀπεδέδεικτο, πρὸ τοῦ ἱεροῦ στρατοπεδεύεται·
[1, 32]	Συλλαῖος τοῦ σοῦ γήρως καταφρονήσῃ.	Ῥώμη	μοι μάρτυς τῆς εὐσεβείας καὶ
[1, 22]	τούτων ὁ νεώτατος μὲν ἐν	Ῥώμῃ	παιδευόμενος τελευτᾷ, δύο δὲ τοὺς
[1, 33]	ἐνετέλλετο, καὶ παρὰ τῶν ἐν	Ῥώμῃ	πρέσβεων ἧκον ἐπιστολαί, δι' ὧν
[1, 30]	ἀνελεῖν ἕως αὐτός ἐστιν ἐν	Ῥώμῃ	τῆς ὑπονοίας κεχωρισμένος· Φερώραν δὲ
[1, 32]	ἀξιώσας καὶ πρὸς τοῖς ἐν	Ῥώμῃ	τροφείοις φίλους Καίσαρος, ζηλωτοὺς δὲ
[1, 28]	δ' αὐτῷ καὶ ἄλλαι θυγατέρες	Ῥωξάνη	τε καὶ Σαλώμη, ἡ μὲν
[1, 27]	αἰτίας. Ἀλλ' οἱ μὲν ἐν	Πλατάνῃ	κώμῃ Σιδωνίων ἐφρουροῦντο. (Καταστὰς δ'
[1, 1]	πρῶτος ἐποιήσατο φιλίαν, καὶ τὸν	Ἐπιφανῆ	πάλιν εἰς τὴν χώραν ἐμβάλλοντα
[1, 29]	τὸν ἀδελφὸν αὐτῷ κατασκευάσειεν πολέμιον	ἐνδησαμένη	φαρμάκοις. Τελευταῖον δ' εἰς Φερώραν
[1, 5]	μακρὰν ἀποδέουσα καὶ ταῖς παρανομίαις	ἀνθισταμένη	τὸν δῆμον εἰς εὔνοιαν προσηγάγετο.
[1, 5]	δή τι προσεῖχεν ἡ Ἀλεξάνδρα	σεσοβημένη	περὶ τὸ θεῖον. Οἱ δὲ
[1, 33]	ἐπιστολαί, δι' ὧν Ἀκμὴ μὲν	ἀνῃρημένη	κελεύσαντος Καίσαρος ἐδηλοῦτο, θανάτῳ δ'
[1, 19]	οἰκείας ἰσχύος ἀλλ' ἐξ ἀλλοτρίας	ἠρτημένη	κακοπραγίας. Οὔτε δὲ τὸ δυστυχεῖν
[1, 18]	ἐντὸς Ἐλευθέρου ποταμοῦ πάσας. Ὧν	γενομένη	κυρία καὶ προπέμψασα μέχρις Εὐφράτου
[1, 9]	Καὶ θαρρῶν ἤδη Μιθριδάτης τῇ	προσγενομένῃ	δι' Ἀντίπατρον ἰσχύι πρὸς τὸ
[1, 18]	ἂν τῶν κτήσεων ἑκάστου ῥᾳδίως	γινομένη	δεσπότις, ἔτι δὲ ἐκτείνουσα τὴν
[1, 8]	γένοιτο δευτέρου πολέμου· παρῆν δὲ	μειλισσομένη	τὸν Γαβίνιον κατὰ δέος τῶν
[1, 32]	καὶ τὰς ἐπιστολὰς ἐκείνας ἔπεμψα	πεπεισμένη	τὸν βασιλέα μὴ φείσεσθαι τῆς
[1, 33]	Προῆγεν δ' ἡ λοιπὴ δύναμις	ὡπλισμένη	τοῖς ἡγεμόσιν καὶ ταξιάρχοις ἀκολουθοῦντες
[1, 25]	ἑαυτόν, ὡς ἂν οἰκτρότατος φανείη,	μελαίνῃ	τε ἐσθῆτι καὶ δακρύοις προσπίπτει
[1, 19]	Ἄραβας. Ὡς δ' οὐδεὶς ἐπεξῄει,	δεινὴ	γάρ τις αὐτοὺς κατάπληξις εἶχε
[1, 5]	καὶ αἱ δυσχέρειαι τῆς Ἀλεξάνδρας.	Δεινὴ	δ' ἦν τὰ μείζω διοικεῖν,
[1, 22]	ὁ μὲν πεφίμωτο τοῖς ἱμέροις,	δεινὴ	δὲ τὰς γυναῖκας ἀγανάκτησις εἰσῄει,
[1, 22]	ὑπομένοι διαζευχθῆναι, τὸ ἀπόρρητον ἐκφαίνει.	Κἀκείνη	πρὸς ἐπανήκοντα τὸν Ἡρώδην πολλά
[1, 33]	κόσμον προήνεγκεν συμπομπεύσοντα τῷ νεκρῷ·	κλίνη	μὲν γὰρ ὁλόχρυσος ἦν διάλιθος,
[1, 1]	ἄνδρα τοὺς ἀξιολόγους αἰκιζόμενος καὶ	κοινῇ	καθ' ἡμέραν ἐνδεικνύμενος ὄψιν ἁλώσεως
[1, 26]	οὕτως ἡ Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου	ποινὴ	περιῆλθεν. (Ἄξιον δὲ ἀντιθεῖναι τὸν
[1, 30]	ἐπὶ τὸν αὐθέντην Ἀντίπατρον ἡ	ποινὴ	τὸν Φερώρα θάνατον ἀρχὴν λαβοῦσα.
[1, 33]	μὲν γὰρ ὁλόχρυσος ἦν διάλιθος,	στρωμνὴ	δὲ ἁλουργὶς ποικίλη, τὸ σῶμα
[1, 29]	ὑπ' αὐτοῦ τῶν ἄλλων ἐπεκράτουν.	Μόνη	δὲ τῆς ὁμονοίας αὐτῶν ἀντίπαλος
[1, 1]	τολμήσας τοῦ δοκεῖν ἐπ' ἐλπίδι	μόνῃ	λαμπροῦ κατορθώματος ἑλέσθαι τὸν θάνατον.
[1, 10]	καὶ αὐτὸν ἀπειλῇ καὶ ἀνατάσει	μόνῃ	μετρῆσαι τὴν ἄμυναν, φείσασθαι δὲ
[1, 32]	διαβολῶν πιστότερα, ταῦτα ἀπολογία μοι	μόνη,	τούτοις τῆς εἰς σὲ φιλοστοργίας
[1, 33]	ὑδρωπιῶντος οἰδήματα τοῦ τε ἤτρου	φλεγμονὴ	καὶ δὴ αἰδοίου σηπεδὼν σκώληκας
[1, 22]	πάλιν ἀνεζωπυρεῖτο. Τοσαύτη δ' ἦν	φλεγμονὴ	τῆς ἐπιθυμίας ὡς μηδὲ τεθνάναι
[1, 25]	κεκοινώνηκεν τοῦ σκέμματος, ὅτι τοιούτου	γυνὴ	γέγονεν, μεμίανται. Θαυμάζω δὲ καὶ
[1, 24]	τὴν ταύτης ἀπέχθειαν ἡ Ἀλεξάνδρου	γυνὴ	Γλαφύρα γενεαλογοῦσα τὴν ἑαυτῆς εὐγένειαν,
[1, 31]	ἥ τε μήτηρ καὶ ἡ	γυνή.	Καὶ τότε μὲν ἀνανήψας ἐν
[1, 29]	ἐκίνησεν θορύβους· ἡ γὰρ Φερώρα	γυνὴ	μετὰ τῆς μητρὸς καὶ τῆς
[1, 6]	ταῦτα δ' ἦν ἡ Ἀριστοβούλου	γυνὴ	μετὰ τῶν τέκνων. Ἀμέλει πρὶν
[1, 30]	τάφῳ καταλείψειν. (Πρὸς ταῦθ' ἡ	γυνὴ	μικρὸν διαλιποῦσα καὶ τί γάρ,
[1, 30]	πρόσω τὴν ἀλήθειαν. Ἡ δὲ	γυνὴ	τήν τε φιλίαν τῆς Ἀντιπάτρου
[1, 4]	πλεῖον ἐνιαυτοῦ. ~(Λύσασα δ' ἡ	γυνὴ	τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ βασιλέα καθίστησιν
[1, 25]	βοηθὸς αὐτοῖς μάλα προμηθὴς καὶ	τέχνῃ	τὴν τοῦ βασιλέως ἀπειλὴν διεκρούσατο.
[1, 0]	τινες Ἑλλήνων ἐκεῖνα τῇ πατρίῳ	φωνῇ	μεταβαλόντες οὐ πολὺ τῆς ἀληθείας
[1, 33]	κατὰ τὰς προτέρας διαθήκας φυλάττειν.	(Βοὴ	δ' εὐθὺς ἐγένετο τῶν Ἀρχελάῳ
[1, 0]	ἡμᾶς, σχεδὸν δὲ καὶ ὧν	ἀκοῇ	παρειλήφαμεν ἢ πόλεων πρὸς πόλεις
[1, 0]	οὐ παρατυχόντες τοῖς πράγμασιν, ἀλλ'	ἀκοῇ	συλλέγοντες εἰκαῖα καὶ ἀσύμφωνα διηγήματα
[1, 21]	περικαλλεστάτους οἴκους, οἷς οὐδὲ ναός	πῃ	συνεκρίνετο, προσηγόρευσεν ἀπὸ τῶν φίλων
[1, 13]	τοῖς ὅπλοις ὄντας καταλαμβάνουσιν, τῷ	σατράπῃ	δὲ ἐνετύγχανον πανούργῳ σφόδρα καὶ
[1, 13]	καταλιπεῖν Ὑρκανὸν ὑπέμεινεν, ἀλλὰ τῷ	σατράπῃ	προσελθὼν ἄντικρυς ὠνείδιζεν τὴν ἐπιβουλὴν
[1, 32]	ἐπὶ τὸν Ἀντίπατρον ἐπεσχέθη νόσῳ	χαλεπῇ·	περὶ μέντοι τῆς Ἀκμῆς καὶ
[1, 21]	κατατάξας, ὥσπερ Κῴοις, ἵνα μηδέποτε	ἐκλείπῃ	τὸ γέρας. Σῖτόν γε μὴν
[1, 30]	δεδοικώς, μή τινα τῶν αἰτίων	παραλίπῃ.	(Κἀν τούτῳ τρέπεται πρὸς τὸν
[1, 33]	εἰς πόλεμον. Προῆγεν δ' ἡ	λοιπὴ	δύναμις ὡπλισμένη τοῖς ἡγεμόσιν καὶ
[1, 20]	φίλοις· μεθ' οὓς καὶ τῇ	λοιπῇ	στρατιᾷ πρὸς εὐωχίαν πάντα διέδωκεν.
[1, 32]	λέγων αὐτὸς μὲν ὑπὸ συγχύσεως	ἐνεκόπη,	Νικολάῳ δ' ἑνὶ τῶν φίλων
[1, 9]	ἀπέβαλεν, καὶ Μιθριδάτης ἐν τῇ	τροπῇ	περὶ ὀκτακοσίους. Σωθεὶς δ' αὐτὸς
[1, 19]	πεντακισχίλιοι γοῦν ἔπεσον ἐν τῇ	τροπῇ,	τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθος ἔφθη
[1, 15]	τῆς πολιορκίας, γίνεται δ' ἐμπόδιον	Ἰόππη·	ταύτην γὰρ ἐχρῆν πολεμίαν οὖσαν
[1, 17]	τῆς παρατάξεως τὰ μὲν ἄλλα	μέρη	πρὸς ὀλίγον ἀντέσχεν, Ἡρώδης δὲ
[1, 14]	ὢν ἐν ἀπορίᾳ χρημάτων ναυπηγεῖται	τριήρη	μεγίστην, ἐν ᾗ μετὰ τῶν
[1, 33]	ἀναθάλψαι τὸ σῶμα χαλασθὲν εἰς	πλήρη	πύελον ἐκλύει καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς
[1, 24]	ἐφεστάναι δοκεῖν αὐτῷ τὸν Ἀλέξανδρον	ξιφήρη.	Συλλαβὼν οὖν αὐτὸν ἐξαπίνης ἔδησεν
[1, 1]	πλῆθος τῶν φρουρῶν εἰς τὰ	ὄρη	καταφεύγει· προσγενομένων δὲ ἀπὸ τοῦ
[1, 4]	μεταβολῆς Ἀλεξάνδρῳ προσεχώρησαν εἰς τὰ	ὄρη	καταφυγόντι Ἰουδαίων ἑξακισχίλιοι. Ταύτην τὴν
[1, 32]	ἄξιον συμφορᾶς τοιούτους υἱοὺς γεγεννηκότα.	Χρὴ	δέ με διὰ τοῦτο ἐλεεῖσθαι
[1, 29]	φήσαντος, οὐκ ἔχων ὅ τι	χρὴ	δρᾶν μετέβαινεν ἐπ' Ἀντίπατρον, ᾧ
[1, 10]	βασιλεὺς οὐκ εἶχεν ὅ τι	χρὴ	δρᾶν. Ὡς ἑώρα μείζονα τὸν
[1, 10]	καὶ περὶ τῆς νίκης οὐ	χρὴ	κατὰ πᾶν εὔελπιν εἶναι, μέλλοντά
[1, 19]	ἄθυμον ἀσφάλειαν ἐμοὶ νίκης ἐγγυᾶται.	Χρὴ	μέντοι γε μέχρι τοῦ μέλλειν
[1, 0]	πρὸς δὲ τὴν ἱστορίαν, ἔνθα	χρὴ	τἀληθῆ λέγειν καὶ μετὰ πολλοῦ
[1, 17]	συλληψόμενος τοὺς ἄνδρας, Ἡρώδῃ δ'	ἀπέχρη	τὸ μηδὲν παθεῖν, ὥστε διαφεύγουσιν
[1, 10]	δι' ἀπορίαν, ἀλλ' ἵνα Ἰουδαίους	διαστασιάσῃ	παρελθὼν καὶ χρήσηται κατὰ τῶν
[1, 18]	προπέμπει δ' αὐτὴν μέχρι Πηλουσίου	πάσῃ	θεραπείᾳ καταχρώμενος. Καὶ μετ' οὐ
[1, 30]	Ἀραβίας φαρμάκων ἔμπειρον, ὅπως φίλτρον	σκευάσῃ	τῷ Φερώρᾳ, δεδωκέναι δὲ ἀντὶ
[1, 21]	καὶ Ἰόππης, ὧν ἡ πόλις	μέση	κεῖται, πᾶσαν εἶναι συμβέβηκεν τὴν
[1, 4]	γὰρ ληφθέντων ὀκτακοσίους ἀνασταυρώσας ἐν	μέσῃ	τῇ πόλει γυναῖκάς τε καὶ
[1, 32]	μὴ Συλλαῖος τοῦ σοῦ γήρως	καταφρονήσῃ.	Ῥώμη μοι μάρτυς τῆς εὐσεβείας
[1, 3]	βάρει πρότερον αὖθις δ' Ἀντωνίᾳ	μετονομασθείσῃ,	προστάξας ἀνόπλου μὲν ἀπέχεσθαι, κτείνειν
[1, 32]	πρὸς αὐτόν, ἂν μή τινα	πορίσῃ	παρὰ τοῦ Καίσαρος δύναμιν. Τούτων
[1, 21]	τὸ μέγεθος· εἰσὶ δ' οἷς	ἄλση	καὶ λειμῶνας ἀνέθηκεν. Πολλαὶ δὲ
[1, 28]	ὅση τε σπουδὴ ζώντων καὶ	ὅση	μνήμη παρὰ Ἰουδαίοις τῶν δι'
[1, 28]	ὀρφανῶν ἔλεον ἐκ τοῦ ἔθνους,	ὅση	τε σπουδὴ ζώντων καὶ ὅση
[1, 0]	εἰς τὴν Ἰουδαίων χώραν ἐνέβαλεν	ὅσῃ	τε χρώμενος Ῥωμαίων στρατιᾷ καὶ
[1, 21]	τῆς δομήσεως δυσάλωτον εἶναι τῇ	θαλάσσῃ,	τὸ δὲ κάλλος ὡς ἐπὶ
[1, 0]	κατὰ τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν Ἑλλάδι	γλώσσῃ	μεταβαλὼν ἃ τοῖς ἄνω βαρβάροις
[1, 19]	δεσπότις καὶ θατέρῳ τῶν δυναστῶν	καταλύσῃ	τὸν ἕτερον. (Ἔρρεψεν μέντοι καθ'
[1, 26]	μητέρα καὶ τὰ τῆς βασιλείας	μύση	πάντα κηρύξειν, ἐφ' οἷς οὐ
[1, 32]	τῆς ἀπολογίας ἦν. ~(Τῇ δ'	ἐπιούσῃ	συνέδριον μὲν ὁ βασιλεὺς ἀθροίζει
[1, 33]	πᾶς οἶκος ἄκων ἐπ' ἐμοὶ	δακρύσῃ.	(Ταῦτα ἐνετέλλετο, καὶ παρὰ τῶν
[1, 22]	αὐτήν, ὑπὸ δὲ κακώσεως ὡς	ζώσῃ	προσλαλεῖν, μέχρι τῷ χρόνῳ διδαχθεὶς
[1, 8]	Ἰουδαίαν Γαβινίου δι' ἐπιστολῶν δηλώσαντος	τῇ	Ἀριστοβούλου γυναικὶ τοῦτο ἀντὶ τῆς
[1, 3]	ὑπογαίων ἀλαμπεῖ, κατέκειτο δ' ἐν	τῇ	βάρει πρότερον αὖθις δ' Ἀντωνίᾳ
[1, 29]	τέθραπτο μὲν ὁ Κόρινθος ἐν	τῇ	βασιλείᾳ, γένος δ' ἦν Ἄραψ.
[1, 32]	ἑκὼν ἔπλεον ἐπιστάμενος τὴν ἐμφωλεύουσαν	τῇ	βασιλείᾳ κατ' ἐμοῦ δυσμένειαν. Σὺ
[1, 4]	ἔργοις ὀψὲ καὶ μόλις ἡσυχίαν	τῇ	βασιλείᾳ πορίσας ἀνεπαύσατο τῶν ὅπλων.
[1, 20]	ταῖς ἄλλαις τιμαῖς, ἀλλὰ καὶ	τῇ	βασιλείᾳ προσέθηκεν τήν τε ὑπὸ
[1, 20]	τὴν πρώτην ἀκτιάδα προστίθησιν αὐτοῦ	τῇ	βασιλείᾳ τόν τε Τράχωνα καλούμενον
[1, 3]	κάλλιστα καὶ πολεμικὸν κόσμον ἐν	τῇ	Γαλιλαίᾳ διὰ μὲν τὴν ἀσθένειαν
[1, 19]	μάθοιτ' ἂν ἐξ οἰκείων ὑποδειγμάτων·	τῇ	γοῦν προτέρᾳ μάχῃ κρατούντων ἐκράτησαν
[1, 22]	τὸν ἔρωτα τοῦ βασιλέως παραστῆσαι	τῇ	γυναικὶ βουλόμενος, ὡς οὐδὲ ἀποθανὼν
[1, 30]	τῆς ὑπονοίας κεχωρισμένος· Φερώραν δὲ	τῇ	γυναικὶ παραθέσθαι τὸ φάρμακον. Ταύτην
[1, 5]	~(Καταλείπει δὲ τὴν βασιλείαν Ἀλεξάνδρᾳ	τῇ	γυναικὶ πεπεισμένος ταύτῃ μάλιστ' ἂν
[1, 24]	ἐκ Γλαφύρας βλασφημίαις· ὠνείδιζεν γὰρ	τῇ	γυναικὶ συνεχῶς τὴν ταπεινότητα, καὶ
[1, 19]	πέντε μὲν ἡμέραις τετρακισχιλίους δεθῆναι,	τῇ	δ' ἕκτῃ τὸ λειπόμενον πλῆθος
[1, 14]	ἱερὸν αὐλίζεται τοὺς ὑπολειφθέντας ἀναλαβών,	τῇ	δ' ἑξῆς εἰς Ῥινοκούρουρα προελθόντι
[1, 32]	ἐν σκέψει τῆς ἀπολογίας ἦν.	~(Τῇ	δ' ἐπιούσῃ συνέδριον μὲν ὁ
[1, 17]	μηδὲν παθεῖν, ὥστε διαφεύγουσιν πάντες.	(Τῇ	δ' ὑστεραίᾳ Πάππον μὲν τὸν
[1, 32]	διὰ χρημάτων δώροις χίλια τάλαντα,	τῇ	δὲ γυναικὶ καὶ τέκνοις αὐτοῦ
[1, 0]	ἐπὶ τοῖς πράγμασι λόγους ἀνατίθημι	τῇ	διαθέσει καὶ τοῖς ἐμαυτοῦ πάθεσι
[1, 19]	ἐδίωκον, ἐπιβουλεύεται δὲ Ἡρώδης ἐν	τῇ	διώξει τοὺς ἐκ τῶν Κανάθων
[1, 20]	ὅ τι τῶν ἐπιτηδείων ἐνεδέησεν	τῇ	δυνάμει. Δόξα γοῦν αὐτῷ τε
[1, 2]	οὐ κατέψυξαν, ἀλλὰ προελθόντες ἅμα	τῇ	δυνάμει μέχρι τῆς Σκυθοπόλεως ταύτην
[1, 9]	ἔπεισεν, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐπιτήδεια	τῇ	δυνάμει παρασχεῖν· ὅθεν οὐδὲ οἱ
[1, 23]	τοὺς ἐμοὺς παῖδας θεραπεύων ἐπὶ	τῇ	ἐμῇ καταλύσει δώσει μοι καὶ
[1, 21]	ὀχυρότητα τῆς δομήσεως δυσάλωτον εἶναι	τῇ	θαλάσσῃ, τὸ δὲ κάλλος ὡς
[1, 3]	ἀναβάλλει. Ττοῦτό τις τῶν ἐν	τῇ	θεραπείᾳ παίδων ἐκφέρων δαιμονίῳ προνοίᾳ
[1, 25]	ἀφικνεῖται περὶ τῷ γαμβρῷ καὶ	τῇ	θυγατρὶ δείσας. Γίνεται δὲ βοηθὸς
[1, 0]	εἴη δικαστής, τὰ μὲν πράγματα	τῇ	ἱστορίᾳ προσκρινέτω, τὰς δ' ὀλοφύρσεις
[1, 29]	ὥρμει ταῖς ἐλπίσιν, προσλαβὼν δὲ	τῇ	κακίᾳ τὸ πεποιθὸς ἀφόρητος ἦν·
[1, 21]	προσείκασται, Ῥώμης δὲ ἴσος Ἥρᾳ	τῇ	κατ' Ἄργος. Ἀνέθηκεν δὲ τῇ
[1, 33]	κεκαλυμμένον, καὶ διάδημα μὲν ἐπέκειτο	τῇ	κεφαλῇ, στέφανος δ' ὑπὲρ αὐτοῦ
[1, 20]	τοῖς φίλοις· μεθ' οὓς καὶ	τῇ	λοιπῇ στρατιᾷ πρὸς εὐωχίαν πάντα
[1, 4]	τοῖς ὅπλοις συμπεσόντες. Κρατεῖ δὲ	τῇ	μάχῃ Δημήτριος καίτοι πολλὰ τῶν
[1, 12]	τῶν ἐμβολῶν τῆς Ἰουδαίας κρατεῖ	τῇ	μάχῃ καὶ τὸν Ἀντίγονον ἐξελάσας
[1, 17]	τε θνήσκει μάλα γενναῖος ἐν	τῇ	μάχῃ φανείς, καὶ τὸ Ῥωμαικὸν
[1, 31]	σκοποῦντες, ἐπείγεσθαι παρῄνουν καὶ μὴ	τῇ	μελλήσει παρασχεῖν τῷ πατρὶ μὲν
[1, 21]	τῇ κατ' Ἄργος. Ἀνέθηκεν δὲ	τῇ	μὲν ἐπαρχίᾳ τὴν πόλιν, τοῖς
[1, 7]	ἀπ' αὐτῶν καὶ τὰς ἐν	τῇ	μεσογείᾳ πόλεις, ὅσας μὴ φθάσαντες
[1, 2]	τάχους ἐπὶ Πτολεμαῖον ὥρμησεν βοηθήσων	τῇ	μητρὶ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς, καὶ
[1, 2]	ἀναιρεῖ τοὺς ἀδελφοὺς Ἰωάννου σὺν	τῇ	μητρὶ καὶ φεύγει πρὸς Ζήνωνα
[1, 21]	καὶ κάλλει διάφορον τειχίσας ἀνέθηκεν	τῇ	μητρὶ προσειπὼν Κύπρον. Φασαήλῳ δὲ
[1, 17]	εἰς φυγὴν διεσκεδάσθη, κἂν εὐθέως	τῇ	νίκῃ τεθαρρηκὼς Ἡρώδης ἐπὶ Ἱεροσολύμων
[1, 24]	τὴν ὀργὴν ἀνίει διδοὺς συγγνώμην	τῇ	νόσῳ. (Διεβάλλετο δὲ καὶ πάλαι
[1, 33]	πυνθανόμενοι ταῖς ἀθυμίαις ὑπορρέοντα καὶ	τῇ	νόσῳ λόγον καθίεσαν εἰς τοὺς
[1, 3]	αὐτὸ Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος ὁμωνυμοῦν	τῇ	παραλίῳ Καισαρείᾳ. Τοῦτο γοῦν τὸν
[1, 9]	καλεῖται. Κινδυνεύοντα δ' αὐτὸν ἐν	τῇ	παρατάξει σὺν ὅλῳ τῷ δεξιῷ
[1, 12]	μήθ' ἑαυτοῖς ἀπωλείας αἰτίους μήτε	τῇ	πατρίδι πολέμου γίνεσθαι φιλονεικοῦντας ἀκρίτως.
[1, 0]	μεταβαλὼν ἃ τοῖς ἄνω βαρβάροις	τῇ	πατρίῳ συντάξας ἀνέπεμψα πρότερον ἀφηγήσασθαι
[1, 0]	ἀκριβείας καί τινες Ἑλλήνων ἐκεῖνα	τῇ	πατρίῳ φωνῇ μεταβαλόντες οὐ πολὺ
[1, 9]	πολλοῦ μὲν οὐδὲ ταφῆς ἐν	τῇ	πατρῴᾳ χώρᾳ μετεῖχεν, ἔκειτο δὲ
[1, 21]	πόλιν εἶναι δοκεῖν τὸ ἔρυμα,	τῇ	περιγραφῇ δὲ βασίλειον. (Τοσαῦτα συγκτίσας
[1, 7]	καὶ τὴν συνάπτουσαν ἀπ' αὐτοῦ	τῇ	πόλει γέφυραν ἀποκόψαντες ἀντισχεῖν εἰς
[1, 4]	ληφθέντων ὀκτακοσίους ἀνασταυρώσας ἐν μέσῃ	τῇ	πόλει γυναῖκάς τε καὶ τέκνα
[1, 6]	οἱ τὰ Ἀριστοβούλου φρονοῦντες οὐδὲ	τῇ	πόλει δέχονται. ~(Πρὸς ταῦτα ἀγανακτήσας
[1, 7]	Τῶν δὲ ἑτέρων δεχομένων Ῥωμαίους	τῇ	πόλει καὶ τὰ βασίλεια παραδιδόντων
[1, 1]	καθ' ἡμέραν ἐνδεικνύμενος ὄψιν ἁλώσεως	τῇ	πόλει, μέχρι ταῖς ὑπερβολαῖς τῶν
[1, 1]	κατορθώματος ὥρμησεν ἐπὶ τὴν ἐν	τῇ	πόλει φρουράν, οὔπω γὰρ ἐκκέκοπτο,
[1, 2]	αὐτὴν ἀποτειχίσας τοὺς υἱεῖς ἐπέστησε	τῇ	πολιορκίᾳ Ἀριστόβουλον καὶ Ἀντίγονον· ὧν
[1, 7]	τε ἄλλα προθυμότατον ἑαυτὸν ἐν	τῇ	πολιορκίᾳ παρασχόντα καὶ διότι τὸ
[1, 0]	τῆς πόλεως ὑπερτιθέμενος καὶ διδοὺς	τῇ	πολιορκίᾳ χρόνον εἰς μετάνοιαν τῶν
[1, 26]	ἀντεῖχεν ἔτι ἡ Ἑλλὰς αὐτοῦ	τῇ	πολυτελείᾳ. Λαμπρὰ δ' Ἡρώδῃ δῶρα
[1, 21]	χρησάμενος τοῖς ἀναλώμασιν ἀνυπερβλήτῳ δὲ	τῇ	πολυτελείᾳ. Τεκμήριον δὲ ἦσαν αἱ
[1, 11]	οὕτως εἴθ' ὑπὸ δέους ὁμόσε	τῇ	πράξει χωρῶν εἶπεν, ἄδηλον ἦν.
[1, 0]	καὶ τῷ λόγῳ πλεονεκτοῦσι, λείπονται	τῇ	προαιρέσει· αὐτοὶ δὲ τὰ Ἀσσυρίων
[1, 22]	πένθος ἀνάλογον τὴν λύπην ἔσχεν	τῇ	πρὸς περιοῦσαν διαθέσει. ~(Κληρονομοῦσι δὲ
[1, 0]	οἱ παραγενόμενοι δὲ ἢ κολακείᾳ	τῇ	πρὸς Ῥωμαίους ἢ μίσει τῷ
[1, 2]	διὰ φυλακῆς ἦγεν ἑαυτὸν καὶ	τῇ	πρὸς Ῥωμαίους φιλίᾳ τὴν ἀρχὴν
[1, 9]	τὴν πόλιν. Γίνεται δὲ κἀν	τῇ	προσβολῇ διασημότατος Ἀντίπατρος· τὸ γὰρ
[1, 9]	πολέμου. Καὶ θαρρῶν ἤδη Μιθριδάτης	τῇ	προσγενομένῃ δι' Ἀντίπατρον ἰσχύι πρὸς
[1, 19]	μὴν ὑπήκουσεν τὸ πλῆθος, ἀλλὰ	τῇ	προτέρᾳ νίκῃ τεθαρρηκότες ὥρμησαν ἐπὶ
[1, 6]	οὐκ ἀντέσχεν Ἀριστόβουλος, ἀλλ' ἐν	τῇ	πρώτῃ συμβολῇ λειφθεὶς εἰς Ἱεροσόλυμα
[1, 21]	πᾶσιν ἐχορήγησεν τοῖς δεομένοις, καὶ	τῇ	Ῥόδῳ χρήματα μὲν εἰς ναυτικοῦ
[1, 9]	εἰς Συρίαν, πολιτείᾳ τε αὐτὸν	τῇ	Ῥωμαίων ἐδωρήσατο καὶ ἀτελείᾳ τῆς
[1, 18]	συγκομιδαί, τῶν δὲ μαχομένων περιῆν	τῇ	Ῥωμαίων ἐμπειρίᾳ καίτοι τόλμης οὐδεμίαν
[1, 24]	Ἀλέξανδρος γήμαι βασιλίδα. Τοῦτο κλαίουσα	τῇ	Σαλώμῃ διήγγειλεν ἡ θυγάτηρ, προσετίθει
[1, 21]	τὸ φιλότιμον. Ἐν μέν γε	τῇ	Σαμαρείτιδι πόλιν καλλίστῳ περιβόλῳ τειχισάμενος
[1, 6]	μὴν οὐδ' Ἀριστόβουλος ὑστέρει πεποιθὼς	τῇ	Σκαύρου δωροδοκίᾳ παρῆν τε καὶ
[1, 23]	τούτους ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐν	τῇ	στρατιᾷ μου ταξιάρχους ἐν ἐμοὶ
[1, 10]	Ἐζεκίαν τὸν ἀρχιλῃστὴν τὰ προσεχῆ	τῇ	Συρίᾳ κατατρέχοντα μετὰ μεγίστου στίφους
[1, 24]	ἐπιβουλὴν ἀνήγετο καὶ τὸ δοκεῖν	τῇ	σφαγῇ τοῦ πατρὸς ἐφεδρεύειν Ἀλέξανδρον·
[1, 13]	Πάκορον εἰσαφεῖναι, Φασάηλος δὲ πεισθεὶς	τῇ	τε πόλει καὶ ξενίᾳ τὸν
[1, 7]	γενναίως ἀγωνισαμένους λαμπροῖς ἀριστείοις δωρησάμενος	τῇ	τε χώρᾳ καὶ τοῖς Ἱεροσολύμοις
[1, 11]	στεφάνους φέροντες, Ἡρώδης μὲν τοῦτον	τῇ	τιμωρίᾳ τὸν καιρὸν ἀφώρισεν, Μάλιχος
[1, 31]	εἴσεισι πρὸς τὸν πατέρα καὶ	τῇ	τόλμῃ παρακροτήσας ἑαυτὸν ἤγγιζεν ὡς
[1, 18]	ἦν μυρίος, τῶν μὲν Ῥωμαίων	τῇ	τριβῇ τῆς πολιορκίας διωργισμένων, τοῦ
[1, 9]	ἰδίων ἀπέβαλεν, καὶ Μιθριδάτης ἐν	τῇ	τροπῇ περὶ ὀκτακοσίους. Σωθεὶς δ'
[1, 19]	διεφθείροντο· πεντακισχίλιοι γοῦν ἔπεσον ἐν	τῇ	τροπῇ, τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθος
[1, 8]	μετ' οὐ πολὺ παρῆν ἅμα	τῇ	φάλαγγι Γαβίνιος. Ἐνουμένην δὲ τὴν
[1, 29]	ἐπ' Ἀντίπατρον, ᾧ παρήγγειλεν μήτε	τῇ	Φερώρα γυναικὶ μήτε αὐτῷ μήτ'
[1, 28]	θυγατέρα, τὸν δὲ υἱὸν αὐτοῦ	τῇ	Φερώρα θυγατρί. (Καταμάθοι δ' ἄν
[1, 21]	ὁ βασιλεὺς τοῖς ἀναλώμασιν καὶ	τῇ	φιλοτιμίᾳ νικήσας τὴν φύσιν μείζονα
[1, 4]	ἐπί τε τῆς παρατάξεως κἀν	τῇ	φυγῇ διαφθείρεται, τοὺς δὲ λοιποὺς
[1, 1]	ὁ πεμφθεὶς ὑπὸ Ἀντιόχου φρούραρχος,	τῇ	φυσικῇ προσλαβὼν ὠμότητι τὰ ἀσεβῆ
[1, 9]	χεῖρας ἦλθον, ἑκούσιοι δὲ προσέθεντο	Μιθριδάτῃ.	Κἀκεῖνος ἤδη τὸ Δέλτα περιελθὼν
[1, 26]	ἀντιθεῖναι τὸν Κῷον Εὐάρεστον τῷ	Σπαρτιάτῃ·	καὶ γὰρ οὗτος ὢν ἐν
[1, 31]	ἐν τηλικαύταις αἰτίαις ὄντα. Φθείρου,	δυσσεβεστάτη	κεφαλή, μηδέ μου ψαύσῃς πρὶν
[1, 16]	τόπου, τελευταῖον δ' ἐπινοίᾳ χρήσασθαι	σφαλερωτάτῃ.	Τοὺς γοῦν ἀλκίμους καθιμῶν ἐν
[1, 13]	καὶ προσῄει Ὑρκανοῦ θυγάτηρ Μαριάμμη,	συνετωτάτη	γυναικῶν, καταντιβολοῦσα μὴ προιέναι μηδ'
[1, 13]	τοὺς δεσμώτας ἀποκτεῖναι. ~(Μετὰ δὲ	ἔτη	δύο Βαζαφράνου τοῦ Πάρθων σατράπου
[1, 2]	ἐπικρατείας μετὰ ἑκατὸν καὶ ἑβδομήκοντα	ἔτη	Ἰουδαίους ἀπαλλάττει. (Θνήσκει δὲ καὶ
[1, 4]	βασιλεύσας ἑπτὰ πρὸς τοῖς εἴκοσιν	ἔτη.	~(Καταλείπει δὲ τὴν βασιλείαν Ἀλεξάνδρᾳ
[1, 33]	ἀποκτείνας Ἀντίγονον ἐκράτησεν τῶν πραγμάτων	ἔτη	τέσσαρα καὶ τριάκοντα, ἀφ' οὗ
[1, 4]	ἐπάνεισιν εἰς Ἰουδαίαν, τρία πληρώσας	ἔτη	τῆς στρατείας. Ἀσμένως δ' ὑπὸ
[1, 1]	καθ' ἡμέραν ἐναγισμῶν ἔπαυσεν ἐπ'	ἔτη	τρία καὶ μῆνας ἕξ. Ὁ
[1, 11]	Καίσαρα κατασχόντα τὴν ἀρχὴν ἐπ'	ἔτη	τρία καὶ μῆνας ἑπτά. Μεγίστου
[1, 10]	καὶ συντρόφῳ καὶ πολλάκις μὲν	εὐεργέτῃ,	χαλεπῷ δὲ οὐδέποτε, πλὴν ὅσον
[1, 1]	αὐτοῦ λαβὼν τόπον ἐν τῷ	Ἡλιοπολίτῃ	νομῷ πολίχνην τε τοῖς Ἱεροσολύμοις
[1, 19]	ἡμέραις τετρακισχιλίους δεθῆναι, τῇ δ'	ἕκτῃ	τὸ λειπόμενον πλῆθος ὑπ' ἀπογνώσεως
[1, 10]	καὶ τιμαὶ παρὰ πάντων ὡς	δεσπότῃ	τῶν ὅλων· οὐ μὴν αὐτὸς
[1, 4]	ταύτας ἐπανίσταται τὸ Ἰουδαικὸν ἐν	ἑορτῇ·	μάλιστα γὰρ ἐν ταῖς εὐωχίαις
[1, 5]	τε τοῦ Σεβαστοῦ καὶ Ἀγρίππα	Σεβαστὴ	καὶ Ἀγριππιὰς πόλεις ἐπωνομάσθησαν. Πρὶν
[1, 2]	μέχρι Σαμαρείας, ἔνθα νῦν ἐστιν	Σεβαστὴ	πόλις ὑπὸ Ἡρώδου κτισθεῖσα τοῦ
[1, 24]	Ἡρώδου καὶ τὰς γυναῖκας, ὧν	ἑκάστη	δι' εὐμορφίαν οὐκ ἀπὸ γένους
[1, 0]	δὲ τὸ νεωτερίζον τότε τεταραγμένοις	ἐπανέστη	τοῖς καιροῖς ἀκμάζον κατά τε
[1, 21]	σταδίων εἴκοσι τὸ μῆκος οὖσαν	ξεστῇ	μαρμάρῳ καὶ πρὸς τὰς τῶν
[1, 2]	δὲ διὰ ταῦτα τῆς πολιορκίας	ἐπέστη	τὸ ἀργὸν ἔτος, ὃ κατὰ
[1, 28]	ὀρφανοὺς ἦθος, ἔννοιά τε αὐτῷ	παρέστη	περὶ τῶν ἀνῃρημένων, μή ποτε
[1, 20]	τε Καίσαρι καὶ τοῖς στρατιώταις	παρέστη	πολλῷ βραχυτέραν περιεῖναι Ἡρώδῃ βασιλείαν
[1, 17]	παντελοῦς κατορθώματος καὶ ἥττης Ἀντιγόνῳ	κατέστη	βουλευομένῳ καταλιπεῖν ἤδη τὴν πόλιν.
[1, 26]	ἀλλὰ καὶ ἀπωλείας αἴτιος αὐτῷ	κατέστη.	Γένος ἦν Λάκων, Εὐρυκλῆς τοὔνομα,
[1, 19]	αὐτῷ τὸ τῶν ταξιάρχων ἀπειθὲς	κατέστη·	μὴ γὰρ ἐξαπιναίου τῆς συμβολῆς
[1, 4]	τῆς φυγῆς ὁ Ἀλεξάνδρου θάνατος	κατέστη.	Τοιούτοις ἔργοις ὀψὲ καὶ μόλις
[1, 22]	θανάτου τῆς υἱωνῆς ὁ γάμος	κατέστη·	τούτῳ γὰρ πεποιθὼς καὶ περισσόν
[1, 33]	κατασχών. Οἰμωγὴ δ' εὐθέως ἤρθη	μεγίστη	κατὰ τὸ βασίλειον ὡς οἰχομένου
[1, 31]	ἀναλώματος ἀνήνεγκεν τάλαντα, καὶ τούτων	μεγίστη	πρόφασις ἦν ἡ πρὸς Συλλαῖον
[1, 8]	Ῥώμης, ὃς αὖθις πολλοὺς Ἰουδαίων	ἐπισυνίστη,	τοὺς μὲν ἐπιθυμοῦντας μεταβολῆς, τοὺς
[1, 13]	ἀδιάλειπτος. (Ἐνστάσης δ' ἑορτῆς, ἣ	πεντηκοστὴ	καλεῖται, τά τε περὶ τὸ
[1, 2]	ἐπικλασθέντα φείσασθαι τοῦ δυσσεβοῦς, ὡς	αὐτῇ	γε κρείττονα τὸν ἐκ Πτολεμαίου
[1, 2]	αἰκίας οὔτε πρὸς τὸν ἀπειλούμενον	αὐτῇ	θάνατον ἐνδιδοῦσα χεῖρας ὤρεγε καὶ
[1, 0]	τε καὶ πηγὰς τὰς ἐν	αὐτῇ,	καὶ τὰ περὶ ἑκάστην πόλιν
[1, 29]	ἔχων αἰτίας, ἕως ὑπεραγανακτήσας σὺν	αὐτῇ	καὶ τὸν ἀδελφὸν ἐκβάλλει. Φερώρας
[1, 1]	καὶ καθίσας ὀλίγας ἡμέρας ἐν	αὐτῇ	κατὰ σπάνιν τῶν ἐπιτηδείων ἀπανίσταται,
[1, 5]	ἐξ ἀρχῆς προεβάλλετο. Δύο δ'	αὐτῇ	παίδων ὄντων ἐξ Ἀλεξάνδρου τὸν
[1, 18]	ᾧ γεννᾶται τὸ βάλσαμον, δίδωσιν	αὐτῇ	πόλεις τε πλὴν Τύρου καὶ
[1, 33]	τὴν πρᾶξιν, ἔπειτα τοὺς ἐν	αὐτῇ	συλληφθέντας κολάσαντα τοῖς λοιποῖς τὴν
[1, 5]	Ἐκράτει δὲ τῶν μὲν ἄλλων	αὐτή,	Φαρισαῖοι δ' αὐτῆς. (Διογένην γοῦν
[1, 6]	τὴν κατάξουσαν αὐτόν· ἦν δ'	αὕτη	πεζῶν τε καὶ ἱππέων πέντε
[1, 6]	τὴν καλουμένην Πέτραν διασώζεται· βασίλειον	αὕτη	τῆς Ἀραβίας ἐστίν. Ἔνθα τῷ
[1, 19]	Ἡρώδης πάλιν εἰς ἑπτακισχιλίους κτείνει.	Τηλικαύτῃ	πληγῇ τὴν Ἀραβίαν ἀμυνάμενος καὶ
[1, 30]	ὁρῶντος αὐτοῦ κατεκένωσα, βραχὺ δὲ	ἐμαυτῇ	πρὸς τὰ ἄδηλα καὶ τὸν
[1, 22]	πεσόντος ὁ ἔρως πάλιν ἀνεζωπυρεῖτο.	Τοσαύτη	δ' ἦν φλεγμονὴ τῆς ἐπιθυμίας
[1, 4]	καὶ συγκατακείμενος ταῖς παλλακίσιν ἀφεώρα.	Τοσαύτη	δὲ κατάπληξις ἔσχεν τὸν δῆμον,
[1, 17]	ἀπεδέδεικτο, πρὸ τοῦ ἱεροῦ στρατοπεδεύεται·	ταύτῃ	γὰρ ἦν ἐπίμαχον, καθ' ὃ
[1, 21]	μὲν ἐπαρχίᾳ τὴν πόλιν, τοῖς	ταύτῃ	δὲ πλοιζομένοις τὸν λιμένα, Καίσαρι
[1, 8]	ἐπικούρους Ἀντίπατρος προσῆγεν, καὶ τοὺς	ταύτῃ	Ἰουδαίους φρουροῦντας τὰς κατὰ τὸ
[1, 5]	βασιλείαν Ἀλεξάνδρᾳ τῇ γυναικὶ πεπεισμένος	ταύτῃ	μάλιστ' ἂν ὑπακοῦσαι τοὺς Ἰουδαίους,
[1, 9]	καὶ Ἰάμβλιχον, δι' οὓς αἱ	ταύτῃ	πόλεις ἑτοίμως συνεφήψαντο τοῦ πολέμου.
[1, 17]	συμμάχους, Ῥωμαίων δὲ ἓν τάγμα	ταύτῃ	συνῆψεν. Μεθ' ὧν οὐ περιμείνας
[1, 15]	δύσιν κλίμα τοῦ ἄστεος οἱ	ταύτῃ	φύλακες ἐτόξευόν τε καὶ ἐξηκόντιζον
[1, 16]	τε πάθει συνείχετο καὶ τῷ	πρεσβύτῃ	δεξιὰν ὤρεγεν φείσασθαι τῶν τέκνων
[1, 32]	τινι τῶν ἐπὶ θανάτῳ κατακρίτων	δεσμώτῃ	πιεῖν. Τοῦ δὲ παραχρῆμα τελευτήσαντος
[1, 6]	ἀντέσχεν Ἀριστόβουλος, ἀλλ' ἐν τῇ	πρώτῃ	συμβολῇ λειφθεὶς εἰς Ἱεροσόλυμα συνελαύνεται.
[1, 1]	καὶ τὰ πρὸς τὰς λειτουργίας	σκεύη	καινὰ κατασκευάσας εἰς τὸν ναὸν
[1, 21]	εἶναι δοκεῖν τὸ ἔρυμα, τῇ	περιγραφῇ	δὲ βασίλειον. (Τοσαῦτα συγκτίσας πλείσταις
[1, 33]	Ἡρώδειον, ὅπου κατὰ τὰς ἐντολὰς	ἐτάφη.	Καὶ τὰ μὲν περὶ Ἡρώδην
[1, 18]	τοῖς στρατιώταις ἐπιτρέπειν φαμένου, αὐτὸς	ἔφη	διανεμεῖν ἐκ τῶν ἰδίων χρημάτων
[1, 33]	τὸν ἄνδρα ταύτης Ἀλεξᾶν οἶδα,	ἔφη,	Ἰουδαίους τὸν ἐμὸν ἑορτάσοντας θάνατον,
[1, 20]	ταῦτα Καῖσαρ ἀλλὰ σώζου γε,	ἔφη,	καὶ βασίλευε νῦν βεβαιότερον· ἄξιος
[1, 27]	τολμήσας προσελθεῖν ἀλλ' ἐμοὶ μέν,	ἔφη,	κακοδαιμονέστατος εἶναι δοκεῖς, ὅστις κατὰ
[1, 11]	τὸ Κασσίου πρόσταγμα” Κάσσιος ἄρα,	ἔφη,	κἀμὲ καὶ τὴν πατρίδα μου
[1, 10]	τῆς εἰς Καίσαρα εὐνοίας οὐκ	ἔφη	λόγου δεῖν αὐτῷ· κεκραγέναι γὰρ
[1, 25]	ἑώρα πιστεύοντα τὸν βασιλέα, σκεπτέον,	ἔφη,	μή ποτε τὸ μειράκιον ὑπὸ
[1, 32]	ποδῶν τοῦ πατρός, ἱκετεύω, πάτερ,	ἔφη,	μηδέν μου προκατεγνωκέναι, παρασχεῖν δέ
[1, 25]	τὸν πατέρα· δεῖν μέντοι πάντως	ἔφη	πέμπειν αὐτὸν εἰς Ῥώμην Καίσαρι
[1, 25]	προσέφυγεν Ἀρχελάῳ. Κἀκεῖνος οὐχ ὁρᾶν	ἔφη,	πῶς ἂν αὐτὸν ἐξαιτήσαιτο τοσούτοις
[1, 23]	παρασχόντι τὴν ὁμόνοιαν, ἣν αὐτός,	ἔφη,	συναρμόσω μᾶλλον· ὁ μὲν γὰρ
[1, 27]	ἑαυτοῦ μηνυτὴς γίνεται. Κἀμὲ γάρ,	ἔφη,	Τίρων οὗτος ἀνέπειθεν, ὅταν θεραπεύω
[1, 3]	μανθανόντων, παπαί, νῦν ἐμοὶ καλόν,	ἔφη,	τὸ θανεῖν, ὅτε μου προτέθνηκεν
[1, 30]	προσκαλεσάμενος ἐκεῖνος ἦ πολύ γε,	ἔφη,	ὦ γύναι, τῆς εἰς ἐμαυτὸν
[1, 1]	ἠνάγκαζεν Ἰουδαίους καταλύσαντας τὰ πάτρια	βρέφη	τε αὐτῶν φυλάττειν ἀπερίτμητα καὶ
[1, 26]	μόνον οὐκ ἐπιφερόντων ἤδη τὰ	ξίφη.	Λαβὼν δ' ἐπὶ τούτοις χρημάτων
[1, 19]	δὴ χωρίον ἡ Ἀντιγόνου κατεῖχεν	ἀδελφή.	Διεκλείσθη γε μὴν πανούργως ὑπὸ
[1, 22]	ἀνειλεῖτο. Καὶ τοῦτον Σαλώμη ἡ	ἀδελφὴ	τὸν καιρὸν εἰς τὰς διαβολὰς
[1, 21]	δὲ Πάνειον ὁ τόπος· ἔνθα	κορυφὴ	μέν τις ὄρους εἰς ἄπειρον
[1, 4]	ὅπλοις συμπεσόντες. Κρατεῖ δὲ τῇ	μάχῃ	Δημήτριος καίτοι πολλὰ τῶν Ἀλεξάνδρου
[1, 12]	ἐμβολῶν τῆς Ἰουδαίας κρατεῖ τῇ	μάχῃ	καὶ τὸν Ἀντίγονον ἐξελάσας ὑπέστρεψεν
[1, 13]	Φασαήλου δεξαμένων αὐτοὺς καρτερῷ στίφει	μάχη	κατὰ τὴν ἀγορὰν συρρήγνυται, καθ'
[1, 8]	πολιτείαν. Ἔνθεν ὁρμήσας Ναβαταίων τε	μάχῃ	κρατεῖ καὶ Μιθριδάτην καὶ Ὀρσάνην
[1, 19]	οἰκείων ὑποδειγμάτων· τῇ γοῦν προτέρᾳ	μάχῃ	κρατούντων ἐκράτησαν ἡμῶν οἱ πολέμιοι,
[1, 1]	πολλῶν ἀναθαρσήσας κάτεισι καὶ συμβαλὼν	μάχῃ	νικᾷ τε τοὺς Ἀντιόχου στρατηγοὺς
[1, 4]	οὗτος ἐπὶ τὴν Ἰουδαίαν καὶ	μάχῃ	νικήσας Ἀλέξανδρον κατὰ συνθήκας ἀνεχώρησεν.
[1, 17]	θνήσκει μάλα γενναῖος ἐν τῇ	μάχῃ	φανείς, καὶ τὸ Ῥωμαικὸν πᾶν
[1, 10]	(Κἀν τούτῳ γίνεται περὶ Ἀπάμειαν	ταραχὴ	Ῥωμαίων καὶ πόλεμος ἐμφύλιος, Καικιλίου
[1, 12]	μείζων ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις γίνεται	ταραχή·	χιλίους γοῦν πάλιν ἔπεμψαν πρέσβεις
[1, 20]	τε Τράχωνα καλούμενον καὶ τὴν	προσεχῆ	Βαταναίαν τε καὶ τὴν Αὐρανῖτιν
[1, 10]	οὖν Ἐζεκίαν τὸν ἀρχιλῃστὴν τὰ	προσεχῆ	τῇ Συρίᾳ κατατρέχοντα μετὰ μεγίστου
[1, 20]	ἣν ἀνελόντι καὶ χρήματα καὶ	τείχη	πρὸς ἀσφάλειαν καὶ στρατιὰν καὶ
[1, 10]	Ἰουδαίας ἀποδείκνυται καὶ προσεπιτυγχάνει τὰ	τείχη	τῆς πατρίδος ἀνακτίσαι κατεστραμμένα. Τὰς
[1, 8]	οὐ πολύ γε μὴν αὐτοῖς	ἀρχὴ	γίνεται θορύβων Ἀριστόβουλος ἀποδρὰς ἐκ
[1, 4]	τῶν ὅπλων. (Γίνεται δὲ πάλιν	ἀρχὴ	θορύβων Ἀντίοχος ὁ καὶ Διόνυσος
[1, 26]	ἀδελφοῦ κτείναντα τὸν πατέρα, καὶ	παράσχῃ	τοῖς ὅπλοις χρήσασθαι καὶ ταῖς
[1, 24]	τὸ ῥηθὲν ἀρξάμενος ἔπειτα κατεσκεύαζεν	ἡσυχῆ	καὶ πρὸς ἀγανάκτησιν ἐξεκαλεῖτο τὸν
[1, 10]	ἤδη μὲν καὶ καθ' ἑαυτὸν	ἡσυχῆ	πρὸς τὸ κλέος τῶν νεανίσκων
[1, 33]	κατὰ μὲν τὰ ἄλλα πάντα	τύχῃ	δεξιᾷ χρησάμενος, εἰ καί τις
[1, 21]	σωματικοῖς προτερήμασιν ἐχρήσατο καὶ δεξιᾷ	τύχῃ·	καὶ γὰρ σπάνιον ἔπταισεν ἐν
[1, 1]	οἱ βασιλικοὶ καὶ δεξιᾷ χρησάμενοι	τύχῃ	κρατοῦσι, καὶ πολλῶν ἀναιρεθέντων τοὺς
[1, 22]	γε μὴν ὑπαίθρους εὐπραγίας ἡ	τύχη	τοῖς κατ' οἶκον ἀνιαροῖς ἐνεμέσησεν,
[1, 31]	δαπάνης τοὺς εἰς ἐκεῖνα μισθοὺς	ἐγκαταγράψῃ·	διακόσια γοῦν ἀναλώματος ἀνήνεγκεν τάλαντα,
[1, 28]	ταύτην ἐχέτω τὴν κρίσιν, ἣν	διακόψῃ	μηδεὶς τῶν ἐμὲ φιλούντων· ἐπεύχομαι
[1, 12]	τε Ἕλικι συμπράξειεν, καὶ ὅτι	περιορῴη	τὸν ἀδελφὸν τὸν Μαλίχου τὰ