Livre, Chap.
[1, 1]	ἐλπίδα κρατῆσαι τῆς πόλεως οὔτε	αἱ	ἁρπαγαὶ καὶ ὁ τοσοῦτος φόνος
[1, 30]	φρόνημα καὶ χεῖρας. (Ταῦτ' ἔλεγον	αἱ	βασανιζόμεναι, καὶ ὅτι Φερώρας βουλεύσαιτο
[1, 31]	μὲν βάσανοι πᾶσαι τὴν πατροκτονίαν,	αἱ	δ' ἐπιστολαὶ δευτέρας ἀδελφοκτονίας κεκράγεσαν,
[1, 32]	δὲ αὐτῷ λάθρα δι' εὔνοιαν.	Αἱ	δὲ τῆς Σαλώμης λοιδορίας τε
[1, 23]	κατηγορημένα, διαλλάξαι δὲ Ἡρώδην εὐθέως.	Αἱ	διαλλαγαὶ δ' ἐπὶ τούτοις ἦσαν,
[1, 5]	ἦσαν, τὰ δ' ἀναλώματα καὶ	αἱ	δυσχέρειαι τῆς Ἀλεξάνδρας. Δεινὴ δ'
[1, 24]	μὲν ψεῦδος εἶχεν παραχρῆμα πίστιν,	αἱ	κολάσεις δὲ τῶν διαβολῶν ἦσαν
[1, 21]	τῇ πολυτελείᾳ. Τεκμήριον δὲ ἦσαν	αἱ	μεγάλαι στοαὶ περὶ τὸ ἱερὸν
[1, 5]	τε καὶ δεσμεῖν. Καθόλου δὲ	αἱ	μὲν ἀπολαύσεις τῶν βασιλείων ἐκείνων
[1, 31]	τῷ μείζονι κακῷ διακαλυφθέντων, ὅθ'	αἱ	μὲν βάσανοι πᾶσαι τὴν πατροκτονίαν,
[1, 13]	ὅτι τε προλοχίζοιντο μὲν αὐτοῖς	αἱ	νύκτες ὑπὸ τῶν βαρβάρων ἀεί,
[1, 7]	ἐπειρᾶτο τοῦ τείχους· ἀνέστελλον δὲ	αἱ	πετροβόλοι τοὺς καθύπερθεν κωλύοντας. Ἀντεῖχον
[1, 21]	κατὰ τὰς ἔξωθεν ῥίζας ἀνατέλλουσιν	αἱ	πηγαί· καὶ γένεσις μέν, ὡς
[1, 18]	δὲ τὴν τῶν ἐπιτηδείων ἀπορίαν	αἱ	πόρρωθεν συγκομιδαί, τῶν δὲ μαχομένων
[1, 17]	γὰρ ἦσαν ἐκ τῆς Συρίας	αἱ	σπεῖραι, καὶ οὐδὲν αὐταῖς ἐνεκέκρατο
[1, 23]	φύσιν, ἧς καὶ παρὰ θηρίοις	αἱ	στοργαὶ μένουσιν, ἔπειτα τὸν ποιησάμενον
[1, 9]	Πτολεμαῖον καὶ Ἰάμβλιχον, δι' οὓς	αἱ	ταύτῃ πόλεις ἑτοίμως συνεφήψαντο τοῦ
[1, 23]	στάσεις καὶ τὰς φιλονεικίας γεννῶσιν	αἱ	τῶν συνδιατριβόντων κακοήθειαι, κἂν ὦσιν
[1, 7]	εἰρήνης βαθείας κατεχούσης τὴν πόλιν	αἵ	τε θυσίαι καθ' ἡμέραν καὶ
[1, 25]	αὐτῷ μὴ θέλοντι νύκτωρ εἰσβιασαμένην.	Αἵ	τε οὖν βίβλοι παρῆσαν εἰς
[1, 24]	καὶ τοῦ βασιλέως ἡδομένου πλείοσιν,	αἳ	πᾶσαι διὰ τὸ μεγάλαυχον τὸ
[1, 23]	διαλλάξαι δὲ Ἡρώδην εὐθέως. Αἱ	διαλλαγαὶ	δ' ἐπὶ τούτοις ἦσαν, ὥστε
[1, 1]	κρατῆσαι τῆς πόλεως οὔτε αἱ	ἁρπαγαὶ	καὶ ὁ τοσοῦτος φόνος ἤρκεσεν,
[1, 21]	τὰς ἔξωθεν ῥίζας ἀνατέλλουσιν αἱ	πηγαί·	καὶ γένεσις μέν, ὡς ἔνιοι
[1, 23]	ἧς καὶ παρὰ θηρίοις αἱ	στοργαὶ	μένουσιν, ἔπειτα τὸν ποιησάμενον ἡμῶν
[1, 18]	τῶν ἐπιτηδείων ἀπορίαν αἱ πόρρωθεν	συγκομιδαί,	τῶν δὲ μαχομένων περιῆν τῇ
[1, 4]	μὴ τὸ ξενικὸν αὐτῷ παρεβοήθει·	Πισίδαι	καὶ Κίλικες ἦσαν· Σύρους γὰρ
[1, 16]	ποταμὸν ἐσκεδάσθησαν, ὥστε τὴν Γαλιλαίαν	ἐκκεκαθάρθαι	φόβων, πλὴν καθόσον οἱ τοῖς
[1, 30]	βασιλεῖ προσελθόντες τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ	διεφθάρθαι	φαρμάκοις ἔλεγον· προσενεγκεῖν μὲν γὰρ
[1, 30]	καὶ παραδοίη Φερώρᾳ· τούτῳ γὰρ	ἐντείλασθαι	τὸν Ἀντίπατρον Ἡρώδην ἀνελεῖν ἕως
[1, 27]	ἀπαλλαγὴν τῆς τοῦ πατρὸς αἰκίας	πεπλάσθαι,	τινὲς δὲ ἀληθὲς ἔλεγον. (Ἡρώδης
[1, 27]	πρότερον, ὅτι Συλλαίῳ τῷ Ἄραβι	γήμασθαι	σπουδάζουσα λάθρα τὰ τοῦ βασιλέως
[1, 31]	Πρὸς ταῦτα μηδὲν ὑπ' ἐκπλήξεως	ἀποκρίνασθαι	δυνηθεὶς αὐτὸς ὑπέστρεψεν, παραγενόμεναι δὲ
[1, 30]	εἰπόντος τί γὰρ αὐτὸν ἐβλάπτομεν;	Ἀποκρίνασθαι	τὸν Ἀντίπατρον εἴθε πάντα ἡμᾶς
[1, 16]	οἷς χαλεπήνας Ἡρώδης ὥρμησεν μὲν	ἀμύνασθαι	Μαχαιρᾶν ὡς πολέμιον, κρατήσας δὲ
[1, 21]	τε ἀποσκευὴν καὶ τοὺς φίλους	δέξασθαι	δυνάμενα, ὥστε τῷ μὲν πάντα
[1, 21]	διὰ δὲ εὐφυίαν τοῦ χωρίου	δέξασθαι	δυναμένην τὸ φιλότιμον αὐτοῦ, πᾶσαν
[1, 6]	δ' ἐπαινῶν τὸν Ὑρκανὸν παρῄνει	δέξασθαι>	καὶ ὡς πρέπον εἴη τὸν
[1, 6]	βασιλείαν ἔπειθεν καὶ τὸν Ἀρέταν	δέξασθαί	τε τὸν Ὑρκανὸν καὶ καταγαγεῖν
[1, 13]	μὴ γὰρ ἂν τοσοῦτον ὄχλον	δέξασθαι	τὴν Μασάδαν. Ἦσαν δὲ ὑπὲρ
[1, 26]	δαίμοσιν· οὐδὲ γὰρ πρέπειν αὐτὸν	διαδέξασθαι	παρὰ τοιούτου πατρὸς τὴν ἀρχὴν
[1, 15]	Ἀντίγονος παρὰ τῆς Σίλωνος δωροδοκίας	ὑποδέξασθαι	τοῦ στρατοῦ μοῖραν ἐν Λύδδοις
[1, 10]	εἶναι καὶ τὸ τὴν ἰσχὺν	ἐπιδείξασθαι	τῷ ἔθνει. (Κἀν τούτῳ γίνεται
[1, 30]	ἂν τάχα καὶ τελευτήσας πρὶν	ἄρξασθαι	βασιλείας ἀληθοῦς. Εἰ δὲ καί
[1, 13]	ἀρχιερωσύνην ἀπολαβεῖν· (δεῖ γὰρ ὁλοκλήρους	ἀρχιερᾶσθαι·	τῆς Φασαήλου δὲ ἀρετῆς ὑστερίζει
[1, 21]	μὴ δόξειεν ἐπίφθονος ἤ τι	θηρᾶσθαι	μεῖζον εὐεργετῶν τὰς πόλεις πλέον
[1, 31]	ἐλπὶς ἱλαρωτέρα, τάχα μὲν μηδὲν	πεφωρᾶσθαι,	τάχα δ' εἴ τι καὶ
[1, 29]	τὸ γὰρ παρ' ἑκάστῳ μῖσος	ἀποσκευάσασθαι	μὴ δυνάμενος ἐκ τοῦ φοβερὸς
[1, 31]	Τούτους ἐπανακύπτοντας αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν	ἀποσκευάσασθαι	σπεύδων Ἀντίπατρος ἃς μὲν πλάττεται
[1, 31]	κεφαλή, μηδέ μου ψαύσῃς πρὶν	ἀποσκευάσασθαι	τὰ ἐγκλήματα. Δίδωμι δέ σοι
[1, 19]	ἀεὶ τὴν χώραν κατατρέχων, ὡς	ἀνακαλέσασθαι	τὴν μίαν αὐτοῖς νίκην πολλάκις.
[1, 16]	ἐπίδειξιν ἀνδρείας καὶ τοῦ μᾶλλον	ἀρέσασθαι	τὸν Ἀντώνιον. Γίνεται γοῦν ἐπελθὼν
[1, 0]	τῇ πατρίῳ συντάξας ἀνέπεμψα πρότερον	ἀφηγήσασθαι	Ἰώσηπος Ματθίου παῖς ἐξ Ἱεροσολύμων
[1, 2]	προεφήτευσεν· ὧν τὴν καταστροφὴν ἄξιον	ἀφηγήσασθαι,	παρ' ὅσον τῆς πατρῴας εὐδαιμονίας
[1, 27]	τοῖς τέκνοις ὠμότητα· ταύτην γὰρ	συνδήσασθαι	τοῖς κινδύνοις ὁ Ἀριστόβουλος θέλων
[1, 26]	βασιλέως, τολμηρὸς ἀνὴρ καὶ δεινὸς	μιμήσασθαι	πάσης χειρὸς γράμματα· πολλὰ γοῦν
[1, 26]	πατέρα, καὶ παράσχῃ τοῖς ὅπλοις	χρήσασθαι	καὶ ταῖς ἄλλαις ἀφορμαῖς. Ταύτην
[1, 16]	τοῦ τόπου, τελευταῖον δ' ἐπινοίᾳ	χρήσασθαι	σφαλερωτάτῃ. Τοὺς γοῦν ἀλκίμους καθιμῶν
[1, 3]	κατ' ἐκείνας τὰς ἡμέρας νόσῳ	χρήσασθαι	τὸν Ἀριστόβουλον, τὸν δὲ Ἀντίγονον
[1, 25]	μὲν τὰ κατηγορημένα, συγγνώμην δ'	αἰτήσασθαι	παρὰ τἀδελφοῦ καὶ φιλοῦντος· εἰς
[1, 6]	προσφυγόντα τῷ βασιλεῖ τῆς Ἀραβίας	ἀνακτήσασθαι	τὴν βασιλείαν ἔπειθεν καὶ τὸν
[1, 16]	Σίλωνά τε καὶ Ἡρώδην μετεπέμπετο	καταστήσασθαι	πρότερον ἐπιστέλλων τὰ περὶ Ἰουδαίαν.
[1, 14]	καὶ τοῦ δοῦναι δωρεὰν μικρολογώτερος,	δανείσασθαι	παρ' αὐτοῦ τὰ λύτρα ῥύσιον
[1, 10]	ἀνατάσει μόνῃ μετρῆσαι τὴν ἄμυναν,	φείσασθαι	δὲ τοῦ βασιλέως, ὑφ' οὗ
[1, 5]	δοκοῦντες, κἀκεῖνος πείθει τὴν μητέρα	φείσασθαι	μὲν διὰ τὸ ἀξίωμα τῶν
[1, 2]	πρὸς τὴν αὐτῆς ὕβριν ἐπικλασθέντα	φείσασθαι	τοῦ δυσσεβοῦς, ὡς αὐτῇ γε
[1, 16]	καὶ τῷ πρεσβύτῃ δεξιὰν ὤρεγεν	φείσασθαι	τῶν τέκνων παρακαλῶν. Ὁ δὲ
[1, 13]	Φασάηλόν τε καὶ Ὑρκανὸν δεσμώτας	αἰκίσασθαι.	Ὁ δὲ Ὑρκανοῦ μὲν προσπεσὼν
[1, 17]	τοσοῦτον ὀργῆς, ὥστε καὶ νεκρὸν	αἰκίσασθαι	τὸν Ἰώσηπον· κρατήσας γοῦν τῶν
[1, 31]	ἀποδοῦναι μὲν ἑαυτὸν τῷ πατρί,	κομίσασθαι	δὲ τὴν βασιλείαν ἐπ' αὐτῷ
[1, 27]	ὅταν θεραπεύω τῷ ξυρῷ σε	διαχειρίσασθαι,	μεγάλας τέ μοι παρ' Ἀλεξάνδρου
[1, 5]	εἰς τὸ καὶ τοὺς ἄλλους	διαχειρίσασθαι	τῶν παροξυνάντων ἐπ' ἐκείνους τὸν
[1, 13]	συνεβούλευεν τοὺς πολλοὺς τῶν ἑπομένων	ἀποφορτίσασθαι·	μὴ γὰρ ἂν τοσοῦτον ὄχλον
[1, 27]	παρεστώτων τέκνων ἑτέρου τέκνοις ἀπώλειαν	ἐπιψηφίσασθαι.	Σύμψηφοι δ' αὐτῷ καὶ οἱ
[1, 13]	Φασάηλον ἐνεδρεύων ἀνέπεισεν πρὸς Βαζαφράνην	πρεσβεύσασθαι	περὶ καταλύσεως, καίτοι γε πολλὰ
[1, 14]	ἀναστρέφειν, προφάσει μὲν χρώμενος Πάρθοις,	ἐπικηρυκεύσασθαι	γὰρ αὐτοὺς ἐκβαλεῖν Ἡρώδην τῆς
[1, 24]	οἱ δ' ὑπὸ τῶν ἀλγηδόνων	ψεύσασθαι	βιασθέντες ἔλεγον, ὡς ἐπιβουλεύοι τε
[1, 15]	ἀναγκαιότατον ἀγώνισμα Μασάδα καὶ τὸ	ῥύσασθαι	πρῶτον τοὺς οἰκείους ἐκ τῆς
[1, 25]	μεταχειριζόμενοι. Διὰ γὰρ τῶν τοιούτων	ἐξαπατᾶσθαι	μὲν οὐκ ἐφήβους μόνον ἀλλὰ
[1, 6]	δόξειεν αὑτόν. Ἐπεὶ μέντοι Πομπήιος	ἐξίστασθαί	τε τῶν φρουρίων ἐκέλευεν αὐτῷ
[1, 27]	τηθίδα, διαπέμπεται σώζειν ἑαυτὴν παραινῶν·	παρεσκευάσθαι	γὰρ βασιλέα κτείνειν αὐτὴν διαβληθεῖσαν
[1, 2]	οἱ κατὰ τὴν πόλιν, ὡς	ἅψασθαι	καὶ τῶν ἀηθεστάτων. Ἐπικαλοῦνται δὲ
[1, 8]	τῶν ἡμαρτημένων πρὸ μάχης αὐτοὺς	προσαγαγέσθαι·	μηδὲν δὲ μέτριον φρονούντων ἀποκτείνας
[1, 32]	ἡλίκος ἀποδείκνυσιν τοῦτον ἐπίβουλον; Ἀλλὰ	φθέγγεσθαί	τι τετόλμηκεν ὁ πατροκτόνος καὶ
[1, 29]	μήτ' ἄλλῳ τινὶ τῶν ἐκείνης	διαλέγεσθαι.	Ὁ δὲ φανερῶς μὲν οὐ
[1, 30]	ἑκατὸν τάλαντα ἐπὶ τῷ μὴ	διαλέγεσθαι	Φερώρᾳ. Τοῦ δὲ εἰπόντος τί
[1, 31]	ἢ τὸ συμφέρον Ἀντιπάτρῳ σκοποῦντες,	ἐπείγεσθαι	παρῄνουν καὶ μὴ τῇ μελλήσει
[1, 18]	καίτοι περιπέμποντος τοῦ βασιλέως καὶ	φείδεσθαι	παρακαλοῦντος οὐδεὶς ἐκράτησεν τῆς δεξιᾶς,
[1, 0]	τὴν ἀπαγγελίαν ἐναργῆ καὶ τὸ	ψεύδεσθαι	παρ' εἰδόσιν αἰσχρὸν ἦν. Τό
[1, 22]	δείξειεν ἑαυτὴν ἀνθρώπῳ γυναικομανοῦντι καὶ	βιάζεσθαι	δυναμένῳ. Τοῦθ' ὥσπερ σκηπτὸς ἐμπεσὼν
[1, 2]	ἐπιβουλεύων δ' αὐτῷ καὶ πρόσθεν,	ἀποσκευάζεσθαι	τοὺς φίλους αὐτοῦ πειρώμενος ἥκοντα
[1, 26]	ἑτέρων μνείας γενομένης αὐτὸς ἀλόγως	ὑβρίζεσθαι,	τοῦ πατρὸς λέγοντος ὁ μόνος
[1, 3]	κωλυθείη, νῦν δ' ἐπεὶ καὶ	χωρίζεσθαι	μέλλοις, θεάσαιτ' ἂν ἥδιστά σε
[1, 30]	κεχωρισμένος· Φερώραν δὲ τῇ γυναικὶ	παραθέσθαι	τὸ φάρμακον. Ταύτην ὁ βασιλεὺς
[1, 25]	ὑπὸ τἀδελφοῦ τῆς ἀμύνης ἐπίπροσθεν	τίθεσθαι	τὸ τῆς φύσεως δίκαιον· ἐν
[1, 31]	πρότερον ἐμπίπτειν τῷ πατρὶ πρὶν	πυθέσθαι	σαφῶς δι' ἃς αἰτίας ἐξέβαλεν
[1, 33]	ἐν ὑγιείᾳ τι τῶν ἡδέων	προσίεσθαι.	Τῆς νόσου δ' ἦν ἐπίτασις
[1, 10]	ὅτι ζῇ· καὶ γὰρ νῦν	ἐφίεσθαι	πραγμάτων οὐ τοσοῦτον δι' ἀπορίαν,
[1, 31]	ἐξεβόησεν, καὶ τοῦτο πατροκτόνου τὸ	περιπλέκεσθαί	μοι θέλειν ἐν τηλικαύταις αἰτίαις
[1, 17]	τῶν προτεταγμένων, κατὰ χεῖρα μὲν	συμπλέκεσθαι	τοῖς Ῥωμαίοις οὐ σφόδρα θαρροῦντες,
[1, 16]	ἱκέτευσεν δι' ἐπιστολῶν ἑαυτῷ βοηθὸν	ἀφικέσθαι	πολλά τε περὶ τῆς Ἡρώδου
[1, 1]	πολεμίων ἐπὶ τὸν ἐλέφαντα διήνυσεν.	Ἐφικέσθαι	μὲν οὖν τοῦ δοκοῦντος εἶναι
[1, 31]	δι' ἀδήλους ὑποψίας προδήλων ἀγαθῶν	στερίσκεσθαι,	καὶ μὴ θᾶττον ἀποδοῦναι μὲν
[1, 1]	πλέον δράσας τοῦ τοῖς μεγάλοις	ἐπιβαλέσθαι	θέμενος εὐκλείας ἐν δευτέρῳ τὸ
[1, 29]	ἀπέστρεφεν τὸν λόγον, δυοῖν θάτερον	ἑλέσθαι	λέγων, ἢ ἑαυτὸν ἀδελφὸν ἢ
[1, 1]	ἐπ' ἐλπίδι μόνῃ λαμπροῦ κατορθώματος	ἑλέσθαι	τὸν θάνατον. Γίνεται δὲ καὶ
[1, 27]	νεανίσκοις, οὐ μὴν ᾤετο δεῖν	ἀφελέσθαι	τὸν πατέρα τὴν περὶ τῶν
[1, 15]	τῶν κηρυγμάτων εἴων τινὰς οὔτε	μεταβάλλεσθαι,	τὸ λοιπὸν ἀμύνεσθαι τοὺς ἀπὸ
[1, 23]	γεγραφὼς τοῖς ἐπὶ Ῥώμης φίλοις	συλλαμβάνεσθαι	περὶ τὴν δίκην Ἀλεξάνδρῳ· προπέμπει
[1, 22]	τῶν διὰ τὴν στεργομένην λυπηρῶν	αἰσθάνεσθαι·	τοσοῦτον γὰρ ἦν μῖσος εἰς
[1, 32]	ὑπέμεινεν εἰ μὴ διὰ πατροκτονίας	γενέσθαι,	δίκαια γοῦν βουλευσάμενος, ὅτι καταγαγὼν
[1, 3]	προνοῶν τοῦ μήθ' ὑποπτεύων φανερὸς	γενέσθαι	καὶ προησφαλίσθαι πρὸς τὸ ἄδηλον
[1, 28]	πατὴρ ἐγενόμην ἀτυχέστατος, πάππος γοῦν	γενέσθαι	κηδεμονικώτερος καὶ μετ' ἐμὲ ἡγεμόνας
[1, 8]	δύναμίν τε πλείω συνέλεγεν, ὡς	γενέσθαι	μυρίους μὲν ὁπλίτας χιλίους δὲ
[1, 11]	καὶ τὴν ἐλπίδα αἰτίαν ἀπωλείας	γενέσθαι·	ταῦτα γὰρ δείσας ὁ Μάλιχος
[1, 4]	Καὶ δοκεῖ μὴ ἂν κρείττων	γενέσθαι	τῆς ἐπιβουλῆς, εἰ μὴ τὸ
[1, 23]	σύμψηφον, ἔπειτα καὶ ὑμᾶς παρακαλῶ	γενέσθαι.	Τῷ μὲν γὰρ ἡλικία, τοῖς
[1, 2]	δὲ τὴν ἔφοδον ὁ νεανίσκος	παραγενέσθαι	εἰς τὴν πόλιν ἠπείγετο, πλεῖστον
[1, 13]	τε ἦν ἀνδρὸς οὕτω δυνατοῦ	περιγενέσθαι,	προλαβὼν Ἡρώδης μετὰ τῶν οἰκειοτάτων
[1, 11]	αὐτῷ πρὸς τὸν πατέρα πείθει	γίνεσθαι.	Πάλιν γοῦν ὑπ' Ἀντιπάτρου σώζεται
[1, 30]	αὐτῷ τὴν ἀπόλαυσιν τῆς διαδοχῆς	γίνεσθαι	σύντομον. Ὑποβλαστάνειν δὲ τὰς τῆς
[1, 0]	τοῖς δ' ἐν ἀφαιρέσεως δέει	γίνεσθαι	τὰ πρὸς τὴν ἀνατολήν, ἐπειδὴ
[1, 23]	φιλοτιμίαν, ἐπιστάμενος δὲ τοῖς νέοις	γίνεσθαι	τὰς σπουδὰς θράσους ἐφόδιον. Εἴ
[1, 25]	εἰς ἅπαντα ἀπογνώσεως· μαλακωτέρας γὰρ	γίνεσθαι	τὰς τόλμας πάθεσιν οἰκείοις περισπωμένας·
[1, 12]	αἰτίους μήτε τῇ πατρίδι πολέμου	γίνεσθαι	φιλονεικοῦντας ἀκρίτως. Τῶν δὲ ἔτι
[1, 28]	μὲν λαμβάνοντας οὐδὲν μᾶλλον εὔνους	γίνεσθαι,	χαλεπωτέρους δ' ἐχθροὺς οἷς μὴ
[1, 12]	κατὰ τὴν ὑπὲρ Μαλίχου τιμωρίαν	ἀμύνεσθαι	θέλοντος Ἡρώδην εἰς τὸν ἀδελφόν.
[1, 15]	τινὰς οὔτε μεταβάλλεσθαι, τὸ λοιπὸν	ἀμύνεσθαι	τοὺς ἀπὸ τοῦ τείχους ἐπέτρεπεν
[1, 5]	οὐκ ὀλίγην, ὡς μὴ μόνον	κρατύνεσθαι	τὸ οἰκεῖον ἔθνος, φοβερὰν δὲ
[1, 9]	περὶ τὴν Ἰουδαίαν δι' αὐτοῦ	προσάξεσθαι.	Φθάνει δ' ὁ φθόνος καὶ
[1, 26]	πεφρικὼς τὸν ἐφεστῶτα πατέρα οὐδὲ	φθέγξεσθαι	περὶ τῶν ἑαυτοῦ μόνον ἐγκλημάτων,
[1, 10]	ἡγεμόνων καὶ φίλων· οὐ γὰρ	ἀνέξεσθαι	μετακινούμενον ἐκ τῆς ἀρχῆς ὃν
[1, 26]	Ἀντιπάτρῳ, δι' ὃν ἡδέως καὶ	τεθνήξεσθαι	μὴ κρατήσας τῆς ἐπιβουλῆς. Κτείναντι
[1, 26]	Ἀρχέλαον ὄντα κηδεστήν, πρὸς ὃν	διαφεύξεσθαι	ῥᾳδίως, ἔπειτα Καίσαρα μέχρι νῦν
[1, 25]	δὲ λαμπροτάτους καὶ βασιλείας ὅλας	ἀνατρέπεσθαι.	(Συνῄνει τοῖς λεγομένοις Ἡρώδης, καὶ
[1, 18]	ὡς μηδένα τῶν ἀφ' αἵματος	ὑπολείπεσθαι,	τὸ λοιπὸν ἐπὶ τοὺς ἔξωθεν
[1, 18]	δὲ περὶ Ἡρώδην Ἰουδαικοῦ μηδὲν	ὑπολιπέσθαι	σπουδάζοντος ἀντίπαλον. Ἐσφάττοντο δὲ παμπληθεῖς
[1, 29]	ἐπαύσαντο, τοὐναντίον δ' ὑπεκρίνοντο καὶ	διαφέρεσθαι	πρὸς ἀλλήλας ἀκούοντος βασιλέως· αἷς
[1, 24]	ἢ κατεσκευάζετο δωρεαῖς ὡς μηδὲν	ἐκφέρεσθαι	τῶν ἀπορρήτων, καὶ τὸν Ἀντιπάτρου
[1, 10]	μείζονος προκοπῆς αἴτιος· δέον γὰρ	ἀποδύρεσθαι	περὶ τοῦ πατρὸς πεφαρμάχθαι δοκοῦντος
[1, 0]	καὶ τοῖς ἐμαυτοῦ πάθεσι διδοὺς	ἐπολοφύρεσθαι	ταῖς τῆς πατρίδος συμφοραῖς. Ὅτι
[1, 25]	τῆς γυναικός, ἣν παραμένουσαν μὲν	ἔσεσθαι	δυσώπημα τῶν ἁμαρτημάτων, ἀπορραγεῖσαν δὲ
[1, 27]	τοῦ δράματος· οὐδεὶς μέντοι ὑπελάμβανεν	ἔσεσθαι	μέχρι τεκνοκτονίας ὠμὸν Ἡρώδην. Ὁ
[1, 31]	ἄλλα φιλοφρονούμενος καὶ σπεύδειν παρακαλῶν·	θήσεσθαι	γὰρ αὐτοῦ καὶ τὰς πρὸς
[1, 26]	πάντα κηρύξειν, ἐφ' οἷς οὐ	κριθήσεσθαι	πατροκτόνος. (Τοιαῦτα κατ' Ἀλεξάνδρου τερατευσάμενος
[1, 0]	ἅπαν τὸ ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμόφυλον	συνεπαρθήσεσθαι	σφίσιν ἤλπισαν, Ῥωμαίους δὲ οἵ
[1, 20]	τῆς σωτηρίας ἐλπίδα καὶ προλαβὼν	ἐξετασθήσεσθαι,	ποταπὸς φίλος, οὐ τίνος, ἐγενόμην.
[1, 26]	οὐ γὰρ ὡς πρότερον αὐτῷ	παραστήσεσθαι	πεφρικὼς τὸν ἐφεστῶτα πατέρα οὐδὲ
[1, 30]	τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας. Οὐ γὰρ	φείσεσθαι	μετὰ Μαριάμμην καὶ τοὺς ἐξ
[1, 32]	ἔπεμψα πεπεισμένη τὸν βασιλέα μὴ	φείσεσθαι	τῆς ἀδελφῆς, ὅταν ἀναγνῷ. Καλῶς
[1, 27]	καὶ λόγου μεταλάβοιεν, ῥᾳδίως Ἀλέξανδρον	ἀπολύσεσθαι	τὰς αἰτίας. Ἀλλ' οἱ μὲν
[1, 4]	δὲ περιόδοις πυρετῶν ἐνοχλούμενος ᾠήθη	διακρούσεσθαι	τὴν νόσον πάλιν ἁψάμενος πραγμάτων.
[1, 19]	Τούτους περισχὼν ἐπολιόρκει, καὶ μέλλοντας	ἁλώσεσθαι	τοῖς ὅπλοις προκατήπειγεν ἡ δίψα
[1, 24]	διαβολὰς ἀπεσκευάζοντο ψευδεῖς εἶναι λέγοντες,	πιστώσεσθαι	δὲ τὴν ἀπολογίαν τοῖς ἔργοις
[1, 19]	μοι δοκεῖ τὸ παρὸν ὑμῶν	καθάπτεσθαι	δέος· πρὸς μέν γε τὰς
[1, 6]	ὀρρωδοῦν, καὶ παρῄνουν οἱ φίλοι	σκέπτεσθαι	τὴν Ῥωμαίων ἰσχὺν οὖσαν ἀνυπόστατον.
[1, 32]	ἐστιν ὁ παραινῶν ἐμοί ποτε	φυλάττεσθαι	ζῶντα Ἀλέξανδρον καὶ μὴ πᾶσιν
[1, 29]	σωματοφύλακα Κόρινθον χρήμασιν, ὃν δεῖ	φυλάττεσθαι.	Πείθεται δ' ὁ βασιλεύς· καὶ
[1, 10]	λογιστέον εἴη καὶ πολέμου ῥοπὰς	βραβεύεσθαι	θεῷ, πλέον εἶναι τῆς στρατείας
[1, 10]	ἑαυτοῦ βασιλεῖς ἐπιτρέφων; Οὐδὲ γὰρ	εἰρωνεύεσθαι	τὴν ἐπιτροπὴν αὐτοὺς ἔτι, φανεροὺς
[1, 4]	ἀπὸ Σελεύκου· τοῦτον γὰρ δείσας	στρατεύεσθαι	ἐπὶ τοὺς Ἄραβας ὡρμημένον τὸ
[1, 25]	τοῦ μειρακίου καὶ πάλιν αὐτῷ	μνηστεύεσθαι	τὴν θυγατέρα. Σφόδρα δὲ ἀξιοπίστως
[1, 4]	παυσάμενος τῶν ὅπλων λόγοις ἐπεχείρει	διαλύεσθαι	πρὸς τοὺς ὑποτεταγμένους. Οἱ δὲ
[1, 7]	μὲν Ἀριστοβούλου πολεμεῖν ἀξιούντων καὶ	ῥύεσθαι	τὸν βασιλέα, τῶν δὲ τὰ
[1, 10]	περὶ τἀδελφοῦ τὴν Σκιπίωνος ὠμότητα	μέμφεσθαι	καὶ μηδὲν εἰς τὸν ἔλεον
[1, 26]	βασιλίδος καὶ βασιλίδι συνοικῶν ἐάσει	διαδέχεσθαι	τὴν ἀρχὴν τὸν ἐξ ἰδιώτιδος,
[1, 3]	συντάγματος ἀναιρήσων αὐτόν· οὐ γὰρ	ἀνέχεσθαι	τιμὴν μόνον ἐκ βασιλείας ἔχων,
[1, 3]	Ἀντωνίᾳ μετονομασθείσῃ, προστάξας ἀνόπλου μὲν	ἀπέχεσθαι,	κτείνειν δὲ τὸν Ἀντίγονον, εἰ
[1, 10]	τὸν Ὑρκανὸν κατ' ὀργήν τε	οἴχεσθαι	τὸν Ἡρώδην λέγοντες καὶ παρεσκευασμένον
[1, 12]	ὡς μηδὲ λόγου τῶν ἐχθρῶν	ἀνασχέσθαι.	(καὶ τότε μὲν οὕτως διελύθησαν,
[1, 32]	ἦ πού γ' ἂν ἀδελφῶν	ἀποσχέσθαι.	Προελθὼν δ' ἐπὶ τὸν ἔλεγχον
[1, 21]	κάλλος ὡς ἐπὶ μηδενὶ δυσκόλῳ	κεκοσμῆσθαι·	συμμετρησάμενος γὰρ ὅσον εἰρήκαμεν τῷ
[1, 26]	ἀντιπαρέχειν· πάλαι γὰρ ἐπ' αὐτὸν	ἠκονῆσθαι	ξίφος καὶ τὴν Ἀλεξάνδρου τετονῶσθαι
[1, 3]	γὰρ Ἀντίγονος οὑτοσὶ σήμερον ὀφείλων	ἀνῃρῆσθαι.	Χωρίον δὲ αὐτῷ πρὸς σφαγὴν
[1, 30]	τοὺς Ἀριστοβούλου καὶ Ἀλεξάνδρου παῖδας.	Ἀφῃρῆσθαι	δ' αὐτὸν ὑπὸ τοῦ πατρὸς
[1, 27]	τὸ μὲν πρῶτον ἐβόα περιιὼν	πεπατῆσθαι	τὸ δίκαιον, ἀπολωλέναι τὴν ἀλήθειαν,
[1, 0]	αἰῶνος ἀτυχήματα πρὸς τὰ Ἰουδαίων	ἡττῆσθαι	δοκῶ κατὰ σύγκρισιν· καὶ τούτων
[1, 19]	δυνάμεως Ἡρώδης ἐπελθὼν ἐπειρᾶτο προμηθέστερον	ἀφηγεῖσθαι	τοῦ πολέμου καὶ στρατόπεδον ἐκέλευε
[1, 5]	ἄλλων καὶ τοὺς νόμους ἀκριβέστερον	ἀφηγεῖσθαι.	Τούτοις περισσὸν δή τι προσεῖχεν
[1, 32]	καταπαύει τὸν λόγον. (Οὔαρος δὲ	ἀπολογεῖσθαι	κελεύσας τὸν Ἀντίπατρον, ὡς οὐδὲν
[1, 32]	Χρὴ δέ με διὰ τοῦτο	ἐλεεῖσθαι	πλέον, ὅτι πρὸς οὕτω μιαροὺς
[1, 33]	ἐμὸν ἑορτάσοντας θάνατον, δύναμαι δὲ	πενθεῖσθαι	δι' ἑτέρων καὶ λαμπρὸν ἐπιτάφιον
[1, 16]	ἐπέστελλεν τῆς τε ἀγορᾶς αὐτοῖς	ποιεῖσθαι	πρόνοιαν καὶ τειχίζειν Ἀλεξάνδρειον. Κἀκεῖνος
[1, 25]	πλὴν Ἀλεξάνδρου· περὶ πλείστου γὰρ	ποιεῖσθαι	τηρεῖν πρὸς αὐτὸν τὰ τῆς
[1, 3]	εἰς τὴν ἑορτήν, ἐν ᾗ	σκηνοποιεῖσθαι	πάτριον τῷ θεῷ, συνέβη μὲν
[1, 6]	βασιλείας ὑπερέχειν χεῖρα τῷ ἀδικουμένῳ·	ἀδικεῖσθαι	δὲ τὸν Ὑρκανὸν στερηθέντα τῆς
[1, 24]	τοῦ βασιλέως· ἤκουσεν γὰρ αὐτοὺς	ἀνακαλεῖσθαι	μὲν συνεχῶς τὴν μητέρα καὶ
[1, 22]	τὴν δὲ παρρησίαν ἐκ τοῦ	φιλεῖσθαι,	φανερῶς ὠνείδιζεν αὐτῷ τὰ κατὰ
[1, 11]	αὐτὸν ἡ τῆς σωτηρίας ἀπόγνωσις	ἐνθυμεῖσθαι	καὶ μείζονα· τό τε γὰρ
[1, 14]	δωρεὰς ἀντιπαρασχεῖν χρῄζουσιν τοῖς τέκνοις	δυσωπεῖσθαι.	Συμβούλοις δ' ἐχρῆτο τῆς ἀναιδείας
[1, 33]	ἀρετῆς τὸν ἐκ νόσου θάνατον	αἱρεῖσθαι.	(Ἅμα δὲ τοῖς ἐκείνων λόγοις
[1, 33]	Τί δ' οὕτως γεγήθασιν διερωτήσαντος,	ἀναιρεῖσθαι	μέλλοντες ἔλεγον, ὅτι πλειόνων ἀγαθῶν
[1, 3]	μήθ' ὑποπτεύων φανερὸς γενέσθαι καὶ	προησφαλίσθαι	πρὸς τὸ ἄδηλον καθίστησι μὲν
[1, 27]	τὸ δίκαιον, ἀπολωλέναι τὴν ἀλήθειαν,	συγκεχύσθαι	τὴν φύσιν, ἀνομίας γέμειν τὸν
[1, 21]	τοίχοις καὶ θριγκοῖς καὶ στέγαις	περικεχύσθαι	τὸν πλοῦτον δαψιλῆ· πόρρωθεν δὲ
[1, 26]	ἠκονῆσθαι ξίφος καὶ τὴν Ἀλεξάνδρου	τετονῶσθαι	δεξιάν, ἐμποδὼν δ' αὐτὸς γεγονέναι
[1, 26]	μηδὲ λαλιᾶς τινα τρόπον ἀσυκοφάντητον	καταλελεῖφθαι·	περὶ μὲν γὰρ εὐγενείας ἑτέρων
[1, 10]	γὰρ ἀποδύρεσθαι περὶ τοῦ πατρὸς	πεφαρμάχθαι	δοκοῦντος ἐκ τῶν πρὸς Πομπήιον
[1, 1]	ἀξιώματι μὴ φέροντος τοῖς ὁμοίοις	ὑποτετάχθαι,	Ὀνίας μὲν εἷς τῶν ἀρχιερέων
[1, 23]	φιλονεικίας γεννῶσιν αἱ τῶν συνδιατριβόντων	κακοήθειαι,	κἂν ὦσιν οὗτοι χρηστοί, τηροῦσιν
[1, 5]	τὰ δ' ἀναλώματα καὶ αἱ	δυσχέρειαι	τῆς Ἀλεξάνδρας. Δεινὴ δ' ἦν
[1, 18]	τῶν τολμηροτέρων κατὰ στῖφος ἦσαν	λῃστεῖαι	πολύτροποι, μάλιστα τὰ περὶ τὴν
[1, 21]	χεῖλος πύργου μείζονες. Προσεχεῖς δ'	οἰκίαι	τῷ λιμένι λευκοῦ καὶ αὗται
[1, 7]	κατεχούσης τὴν πόλιν αἵ τε	θυσίαι	καθ' ἡμέραν καὶ οἱ ἐναγισμοὶ
[1, 29]	ἐν τῷ φανερῷ προσκρούων Φερώρᾳ.	Συνουσίαι	δὲ ἦσαν αὐτῶν λάθρα καὶ
[1, 7]	δὲ ὀλίγοι μὲν πάνυ νεκροί,	τραυματίαι	δ' ἐγένοντο πλείους. (Οὐδὲν δὲ
[1, 12]	τε πεσόντες ταφῆς καὶ οἱ	τραυματίαι	θεραπείας ἠξιώθησαν ὑπὸ Ὑρκανοῦ. Οὐ
[1, 21]	τῶν ἔργων, ἀμφιθέατρον καὶ θέατρον	καὶ	ἀγοράς, ἄξια τῆς προσηγορίας ἐνιδρύσατο.
[1, 21]	τε καὶ στοὰς καὶ ναοὺς	καὶ	ἀγορὰς Βηρυτῷ κατασκευάσας καὶ Τύρῳ,
[1, 5]	καθάπερ ἀπό τε τοῦ Σεβαστοῦ	καὶ	Ἀγρίππα Σεβαστὴ καὶ Ἀγριππιὰς πόλεις
[1, 28]	Βερνίκης τῆς Σαλώμης Ἡρώδης μὲν	καὶ	Ἀγρίππας καὶ Ἀριστόβουλος υἱοί, θυγατέρες
[1, 5]	τοῦ Σεβαστοῦ καὶ Ἀγρίππα Σεβαστὴ	καὶ	Ἀγριππιὰς πόλεις ἐπωνομάσθησαν. Πρὶν δὲ
[1, 28]	δ' εἶχεν ἀτέκνους, ἀνεψιάν τε	καὶ	ἀδελφιδῆν. Χωρὶς δὲ τούτων δύο
[1, 2]	Ἰδουμαίας ἄλλας τε οὐκ ὀλίγας	καὶ	Ἀδωρεὸν καὶ Μάρισαν. (Προελθὼν δὲ
[1, 8]	Ἰάμνεια καὶ Ῥάφεια Μάρισά τε	καὶ	Ἀδώρεος καὶ Γάβαλα καὶ Ἄζωτος
[1, 8]	τε καὶ Ἀδώρεος καὶ Γάβαλα	καὶ	Ἄζωτος καὶ ἄλλαι πολλαί, τῶν
[1, 33]	δὴ τῶν ἀρρωστημάτων ἐν γήρᾳ	καὶ	ἀθυμίᾳ ἐπιπεσόντων· ἦν μὲν γὰρ
[1, 5]	ἐκείνων ἦσαν, τὰ δ' ἀναλώματα	καὶ	αἱ δυσχέρειαι τῆς Ἀλεξάνδρας. Δεινὴ
[1, 13]	χωρίον καὶ βασιλείοις πολυτελεστάτοις ἐκόσμησεν	καὶ	ἀκρόπολιν ὀχυρωτάτην ἀνεδείματο Ἡρώδειόν τε
[1, 28]	ἐκ Γλαφύρας υἱεῖς δύο Τιγράνης	καὶ	Ἀλέξανδρος, Ἀριστοβούλῳ δ' ἐκ Βερνίκης
[1, 26]	δὲ τελευταῖον ἐργολαβήσας τὸν Ἀριστοβούλου	καὶ	Ἀλεξάνδρου θάνατον κατήγορος αὐτῶν ἐπὶ
[1, 30]	τῆς ὕδρας κεφαλάς, τοὺς Ἀριστοβούλου	καὶ	Ἀλεξάνδρου παῖδας. Ἀφῃρῆσθαι δ' αὐτὸν
[1, 28]	Παλλάδος Φασάηλος. Ἐγένοντο δ' αὐτῷ	καὶ	ἄλλαι θυγατέρες Ῥωξάνη τε καὶ
[1, 8]	Ἀδώρεος καὶ Γάβαλα καὶ Ἄζωτος	καὶ	ἄλλαι πολλαί, τῶν οἰκητόρων ἀσμένως
[1, 13]	βίον ἔργοις πρέπουσαν· κατέχει δὲ	καὶ	ἄλλος λόγος, ὡς ἀνενέγκαι μὲν
[1, 11]	τοῦ πατρὸς ἀναίρεσιν ἀπωδύρετο μισοῦντι	καὶ	ἄλλως Μάλιχον. Ὁ δ' αὐτῷ
[1, 5]	τε τὴν ἡλικίαν ἀποδείκνυσιν ἀρχιερέα	καὶ	ἄλλως ὄντα νωθέστερον ἢ ὥστε
[1, 0]	νῦν τε ἄκαιρον ᾠήθην εἶναι	καὶ	ἄλλως περιττόν, ἐπειδήπερ καὶ Ἰουδαίων
[1, 10]	τῆς φονικῆς δίκης. Ὁ δὲ	καὶ	ἄλλως ὡρμημένος, ἠγάπα γὰρ Ἡρώδην,
[1, 4]	Ἀλέξανδρος Γαδάρων τε πολιορκίᾳ κρατεῖ	καὶ	Ἀμαθοῦντος, ὃ δὴ μέγιστον μὲν
[1, 11]	ἐθυμοῦτο ταῖς πόλεσιν. Γόφνα γοῦν	καὶ	Ἀμμαοῦν καὶ δύο ἑτέρας τῶν
[1, 10]	ὁρμὴν παρακαλοῦντες καὶ αὐτὸν ἀπειλῇ	καὶ	ἀνατάσει μόνῃ μετρῆσαι τὴν ἄμυναν,
[1, 15]	προανεσκευασμένων, ἐκίνει τε τὸ στρατόπεδον	καὶ	ἀναχωρεῖν ἐπειρᾶτο. Ἡρώδης δ' ἐντυγχάνων
[1, 18]	πρὸς Σόσσιον, εἰ χρημάτων τε	καὶ	ἀνδρῶν τὴν πόλιν Ῥωμαῖοι κενώσαντες
[1, 12]	πεντεκαίδεκα μὲν συλλαβὼν εἵργνυσιν, οὓς	καὶ	ἀνελεῖν ὥρμησεν, τοὺς δὲ λοιποὺς
[1, 20]	δὲ τούτοις τῶν παραλίων Γάζαν	καὶ	Ἀνθηδόνα καὶ Ἰόππην καὶ Στράτωνος
[1, 4]	αἱρεῖ Γάζαν τε καὶ Ῥάφειαν	καὶ	Ἀνθηδόνα τὴν αὖθις ὑπὸ Ἡρώδου
[1, 21]	βασιλικοῦ πλούτου μετελάμβανον. Ἀνακτίσας δὲ	καὶ	Ἀνθηδόνα τὴν παράλιον καταρριφθεῖσαν ἐν
[1, 8]	κελεύσαντος Σκυθόπολίς τε καὶ Σαμάρεια	καὶ	Ἀνθηδὼν καὶ Ἀπολλωνία καὶ Ἰάμνεια
[1, 18]	τὴν μεταβολὴν ἐπεγέλασέν τε ἀκρατῶς	καὶ	Ἀντιγόνην ἐκάλεσεν· οὐ μὴν ὡς
[1, 2]	υἱεῖς ἐπέστησε τῇ πολιορκίᾳ Ἀριστόβουλον	καὶ	Ἀντίγονον· ὧν οὐδὲν ἀνιέντων λιμοῦ
[1, 18]	μεμηνότες πᾶσαν ἡλικίαν ἐπεξῄεσαν. Ἔνθα	καὶ	Ἀντίγονος μήτε τῆς πάλαι μήτε
[1, 10]	ἐπεκύρωσεν Ὑρκανῷ. ~(Κατ' αὐτὸ δὲ	καὶ	Ἀντίγονος ὁ Ἀριστοβούλου πρὸς τὸν
[1, 15]	Γαλιλαίαν καὶ Σαμάρειαν. Ἐπέτυχεν δὲ	καὶ	Ἀντίγονος παρὰ τῆς Σίλωνος δωροδοκίας
[1, 2]	φρουρῶν κρατήσας. Αὖθις δὲ γίνεται	καὶ	Ἀντιόχῳ σύμμαχος κατὰ Τρύφωνος, ὃν
[1, 29]	ἀλλήλας ἀκούοντος βασιλέως· αἷς συνυπεκρίνετο	καὶ	Ἀντίπατρος ἐν τῷ φανερῷ προσκρούων
[1, 30]	αὐτῶν συνόδους, ὅτι τε Φερώρας	καὶ	Ἀντίπατρος σὺν ἐκείναις πίνοιεν ὑποστρέφοντες
[1, 6]	τὸν Ἀντιπάτρου Φαλλίωνα. (Ὑρκανὸς δὲ	καὶ	Ἀντίπατρος τῶν Ἀράβων ἀφαιρεθέντες μετέφερον
[1, 10]	ὁ δὲ ἐπὶ τούτοις Ὑρκανοῦ	καὶ	Ἀντιπάτρου κατηγόρει παρελθών, ὡς παρανομώτατα
[1, 8]	χρώμενος κατὰ τὴν στρατείαν Ὑρκανῷ	καὶ	Ἀντιπάτρῳ· καὶ γὰρ χρήματα καὶ
[1, 12]	συμπαρεστῶτος Ὑρκανοῦ διὰ τὸ κῆδος.	Καὶ	Ἀντώνιος ἀκούσας ἑκατέρων Ὑρκανοῦ διεπυνθάνετο
[1, 15]	καταλιπεῖν αὐτὸν ὑπό τε Καίσαρος	καὶ	Ἀντωνίου καὶ τῆς συγκλήτου προπεμφθέντα·
[1, 20]	ἧκεν εἰς Αἴγυπτον ἤδη Κλεοπάτρας	καὶ	Ἀντωνίου τεθνεώτων, οὐ μόνον αὐτοῦ
[1, 8]	ὡς δὲ Γαβίνιος ὑπὸ Σισέννᾳ	καὶ	Ἀντωνίῳ καὶ Σερουιανῷ στρατιὰν ἔπεμψεν
[1, 11]	πολέμου Καίσαρί τε τῷ νέῳ	καὶ	Ἀντωνίῳ Κάσσιος καὶ Μοῦρκος στρατιὰν
[1, 32]	καὶ τέκνοις αὐτοῦ καὶ φίλοις	καὶ	ἀπελευθέροις περὶ πεντακόσια, ἀπένειμεν δὲ
[1, 33]	δὲ ἐπ' αὐτοῖς τῶν οἰκετῶν	καὶ	ἀπελευθέρων ἀρωματοφόροι. Σταδίους δ' ἐκομίσθη
[1, 8]	συναπέδρα, δεσμώτης ἐπὶ Γαβίνιον ἀνήχθη	καὶ	ἀπὸ Γαβινίου πάλιν εἰς Ῥώμην.
[1, 16]	Ἀντίγονος τήν τε πόλιν ἀπέκλεισεν	καὶ	ἀπὸ τῶν τειχῶν ὡς πολέμιον
[1, 32]	τε πολλὰ πρὸς τούτοις εἰπὼν	καὶ	ἀποδείξας καταπαύει τὸν λόγον. (Οὔαρος
[1, 8]	τε καὶ Σαμάρεια καὶ Ἀνθηδὼν	καὶ	Ἀπολλωνία καὶ Ἰάμνεια καὶ Ῥάφεια
[1, 0]	τῶν στρατιωτῶν ἄκων αὐτοκράτωρ ἀποδείκνυται,	καὶ	ἀποχωρήσαντος ἐπὶ διοικήσει τῶν ὅλων
[1, 26]	πολιτευθείσας Ἀλεξάνδρῳ διαλλαγὰς ἀνέτρεψεν, ἀλλὰ	καὶ	ἀπωλείας αἴτιος αὐτῷ κατέστη. Γένος
[1, 18]	ἐκτείνουσα τὴν πλεονεξίαν ἐπὶ Ἰουδαίους	καὶ	Ἄραβας ὑπειργάζετο τοὺς ἑκατέρων βασιλεῖς
[1, 2]	ταῖς πλησίον, ἔτι δὲ Σίκιμα	καὶ	Ἀργαρίζειν αὐτὸς αἱρεῖ, πρὸς αἷς
[1, 7]	Ἰάμνειαν καὶ Μάρισαν Ἄζωτόν τε	καὶ	Ἀρέθουσαν, ὁμοίως δὲ καὶ τὰς
[1, 30]	αὐτοὺς διαλαλεῖν, ὡς μετ' Ἀλέξανδρον	καὶ	Ἀριστόβουλον ἐπ' αὐτοὺς Ἡρώδης μεταβήσεται
[1, 31]	τὸν πατέρα, φανερῶς δὲ Ἀλέξανδρον	καὶ	Ἀριστόβουλον ὀδύροιντο, πρὸς δὲ τὴν
[1, 24]	ὑπονοίας ἔχοντες ἀπηλλάγησαν, Ἀλέξανδρος μὲν	καὶ	Ἀριστόβουλος ὀδυνώμενοι κεκυρωμένου Ἀντιπάτρῳ τοῦ
[1, 28]	Σαλώμης Ἡρώδης μὲν καὶ Ἀγρίππας	καὶ	Ἀριστόβουλος υἱοί, θυγατέρες δὲ Ἡρωδιὰς
[1, 30]	Ἀλεξανδρείᾳ. Περιιόντες δὲ οἱ Ἀλεξάνδρου	καὶ	Ἀριστοβούλου δαίμονες ἅπαν τὸ βασίλειον
[1, 26]	Κἀκεῖνον μὲν οὕτως ἡ Ἀλεξάνδρου	καὶ	Ἀριστοβούλου ποινὴ περιῆλθεν. (Ἄξιον δὲ
[1, 28]	δὲ τούτων δύο ἀδελφὰς Ἀλεξάνδρου	καὶ	Ἀριστοβούλου τὰς ἐκ Μαριάμμης. Οὔσης
[1, 27]	μητροπάτορι. Τὸ μὲν οὖν Ἀλεξάνδρου	καὶ	Ἀριστοβούλου τέλος τοιοῦτον. ~(Ἀντιπάτρῳ δὲ
[1, 29]	Ἔνα μὲν δὴ τῶν Ἀλεξάνδρου	καὶ	Ἀριστοβούλου φονέων τοιοῦτον περιέρχεται τέλος.
[1, 26]	ἐδέχθη, συνίστησιν δ' αὐτὸν εὐθέως	καὶ	Ἀριστοβούλῳ τῷ ἀδελφῷ. Πάντων δ'
[1, 28]	τοῦ ἀρχιερέως θυγατρός, Ἀντίπας δὲ	καὶ	Ἀρχέλαος ἐκ Μαλθάκης τῆς Σαμαρείτιδος,
[1, 26]	ὑποκρίνεται ψευσάμενος ἑταῖρον ἑαυτὸν εἶναι	καὶ	Ἀρχελάου πάλαι· διὸ δὴ καὶ
[1, 0]	πράγμασιν, ἀλλ' ἀκοῇ συλλέγοντες εἰκαῖα	καὶ	ἀσύμφωνα διηγήματα σοφιστικῶς ἀναγράφουσιν, οἱ
[1, 9]	τε αὐτὸν τῇ Ῥωμαίων ἐδωρήσατο	καὶ	ἀτελείᾳ τῆς τε ἄλλης τιμῆς
[1, 20]	τῆς βασιλείας ἐξαγγέλλω. Πειράσομαι δὲ	καὶ	αὖθις ἀγαθόν τί σε ποιεῖν,
[1, 21]	δ' οἰκίαι τῷ λιμένι λευκοῦ	καὶ	αὗται λίθου, καὶ κατατείνοντες ἐπ'
[1, 3]	τὸ ὑπόγαιον χωρίον, ὃ δὴ	καὶ	αὐτὸ Στράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος ὁμωνυμοῦν
[1, 19]	τὴν ἀπόγνωσιν τῆς νίκης ὄντες	καὶ	αὐτοὶ παράβολοι. (Διὸ μέχρι μὲν
[1, 15]	ἅπασιν εὐστόχουν, ἔστιν δ' ὅπου	καὶ	αὐτοὶ πταίοντες ἀνέστρεφον. (Κἀν τούτῳ
[1, 29]	Ἡρώδης μέχρι τελευταίας ἡμέρας ὅμως	καὶ	αὐτὸν ἀνελεῖν ἐφημίσθη φαρμάκῳ. Τόν
[1, 10]	ἔκλασαν αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν παρακαλοῦντες	καὶ	αὐτὸν ἀπειλῇ καὶ ἀνατάσει μόνῃ
[1, 24]	πάνθ' ὅσα Φερώρας ἐνεκάλει, συγγινώσκεται·	καὶ	αὐτὸν δὲ Φερώραν ὁ βασιλεὺς
[1, 27]	δὲ βασιλεὺς εὐθέως ἐκείνους τε	καὶ	αὐτὸν καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ
[1, 11]	τοῖς Τυρίοις ὑπεξαγαγεῖν ἔγνω λάθρα	καὶ	αὐτὸς εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἀποδρᾶναι
[1, 2]	ἔτη Ἰουδαίους ἀπαλλάττει. (Θνήσκει δὲ	καὶ	αὐτὸς ἐπιβουλευθεὶς ἐν συμποσίῳ ὑπὸ
[1, 27]	σφόδρα συνήθη καὶ φίλον Ἀλεξάνδρῳ	καὶ	αὐτὸς ἠγαπηκὼς ἰδίᾳ τὰ μειράκια,
[1, 9]	Ἄραβας ξένος ὢν ἔπεισεν ἐπικουρῆσαι	καὶ	αὐτὸς ἧκεν ἄγων Ἰουδαίων εἰς
[1, 17]	ὥστε συχνοὺς κατατιτρώσκειν. Ἐν ᾧ	καὶ	αὐτὸς Ἡρώδης παρελαύνων παλτῷ κατὰ
[1, 17]	ἐπὶ θεραπείᾳ τοῦ σώματος διαφεὶς	καὶ	αὐτὸς ὡς ἦν ἔτι θερμὸς
[1, 6]	τῇ Σκαύρου δωροδοκίᾳ παρῆν τε	καὶ	αὐτὸς ὡς οἷόν τε βασιλικώτατα
[1, 26]	μητέρα κτείνας οὐ παράδοξον εἰ	καὶ	αὐτοὺς ἀφαιρεῖται τὴν ἐκείνης βασιλείαν·
[1, 28]	ὑπαχθεὶς αὐτοῦ ταῖς κολακείαις μεθηρμόσατο,	καὶ	αὐτῷ μὲν τὴν Ἀριστοβούλου συνῴκισεν
[1, 20]	τε τῶν ἀνδρῶν τὴν γῆν	καὶ	ἀφαιρεῖται Ζηνόδωρον· ἣν ὕστερον Καῖσαρ,
[1, 0]	τὴν ἀλήθειαν, καὶ Πάρθους μὲν	καὶ	Βαβυλωνίους Ἀράβων τε τοὺς πορρωτάτω
[1, 21]	μεγίστοις ἀναλώμασιν ὑδάτων πλῆθος εἰσήγαγεν	καὶ	βαθμοῖς διακοσίοις λευκοτάτης μαρμάρου τὴν
[1, 31]	τῆς διαθήκης ἐξήλειψεν. ~(Ἐπὶ τούτοις	καὶ	Βάθυλλος εἰς τοὺς ἐλέγχους συνέδραμεν,
[1, 1]	ἠπείθουν, ἐσφάττοντο δὲ οἱ δοκιμώτατοι.	Καὶ	Βακχίδης ὁ πεμφθεὶς ὑπὸ Ἀντιόχου
[1, 21]	ἢ φόρων ἐπεξιέναι, καθάπερ Φασηλίταις	καὶ	Βαλανεώταις καὶ τοῖς περὶ τὴν
[1, 6]	τὸ πιότατον φοίνικά τε πάμπολυν	καὶ	βάλσαμον τρέφει. Τοῦτο λίθοις ὀξέσιν
[1, 24]	τὰς ἐλπίδας ἔχειν ἀναιδεῖ γέροντι	καὶ	βαπτομένῳ τὰς κόμας, εἰ μὴ
[1, 32]	Τήν τε διαθήκην αἰτήσας μετέγραφεν,	καὶ	βασιλέα μὲν ἀπεδείκνυεν Ἀντίπαν ἀμελῶν
[1, 29]	καὶ Φερώρας ὡς ἂν ἤδη	καὶ	βασιλεῖ βεβαίῳ. Γίνεται δὲ καὶ
[1, 29]	ὁμονοίας αὐτῶν ἀντίπαλος ἦν Σαλώμη	καὶ	βασιλεῖ διέβαλλεν τὴν σύνοδον ὡς
[1, 33]	ἡγεμὼν οὐ μόνον ἐκώλυσεν, ἀλλὰ	καὶ	βασιλεῖ δραμὼν ἀνήγγειλεν τὴν ἐπιβουλήν.
[1, 10]	ὁρῶν τὸν Ὑρκανὸν νωθῆ τε	καὶ	βασιλείας ἀτονώτερον. Φασάηλον μὲν δὴ
[1, 25]	καὶ γέροντας, οἴκους δὲ λαμπροτάτους	καὶ	βασιλείας ὅλας ἀνατρέπεσθαι. (Συνῄνει τοῖς
[1, 13]	τοῦ κατορθώματος ἔκτισεν τὸ χωρίον	καὶ	βασιλείοις πολυτελεστάτοις ἐκόσμησεν καὶ ἀκρόπολιν
[1, 18]	τὸ κτεῖναι μὲν ἄνδρας ἀγαθοὺς	καὶ	βασιλεῖς τηλικούτους ἀνόσιον ἡγήσατο, τὸ
[1, 20]	Καῖσαρ ἀλλὰ σώζου γε, ἔφη,	καὶ	βασίλευε νῦν βεβαιότερον· ἄξιος γὰρ
[1, 11]	τῷ πρὸς Ἀντώνιον πολέμῳ περισπωμένου	καὶ	βασιλεύσειν αὐτὸς Ὑρκανὸν καταλύσας εὐμαρῶς.
[1, 26]	δέ, εἰ γεγενημένος ἐκ βασιλίδος	καὶ	βασιλίδι συνοικῶν ἐάσει διαδέχεσθαι τὴν
[1, 33]	κύριον γὰρ ἁπάντων ὧν διατάξειεν	καὶ	βεβαιωτὴν τῶν διαθηκῶν εἶναι Καίσαρα·
[1, 20]	εὐποιίας δι' ὧν μοι γράφει	καὶ	Βεντίδιος συμμαχίαν σε πεπομφέναι πρὸς
[1, 33]	δέ, καὶ γὰρ ἐνδείᾳ τροφῆς	καὶ	βηχὶ σπασμώδει διετείνετο, τῶν ἀλγηδόνων
[1, 22]	ἀποῦσαν δείξειεν ἑαυτὴν ἀνθρώπῳ γυναικομανοῦντι	καὶ	βιάζεσθαι δυναμένῳ. Τοῦθ' ὥσπερ σκηπτὸς
[1, 4]	δὴ στρατείαις ἀκαίροις ἑαυτὸν ἐπιδιδοὺς	καὶ	βιαζόμενος παρὰ δύναμιν τὸ σῶμα
[1, 3]	μαθεῖν ἐθέλων· τέλος δὲ ἀπειλοῦντι	καὶ	βιαζομένῳ τἀληθὲς εἶπον. Ὁ δὲ
[1, 30]	ὑπ' Ἀντιπάτρου καταλειφθὲν ἡμῖν φέρε	καὶ	βλέποντός μου ταχέως ἀφάνισον, ἵνα
[1, 15]	σῖτον καὶ οἶνον καὶ ἔλαιον	καὶ	βοσκήματα κατάγειν εἰς Ἱεριχοῦντα. Ταῦτ'
[1, 11]	(Συστάντος δὲ τοῦ πρὸς Κάσσιον	καὶ	Βροῦτον πολέμου Καίσαρί τε τῷ
[1, 11]	καιρὸν ὁ μέγας πόλεμος Κασσίου	καὶ	Βρούτου κτεινάντων δόλῳ Καίσαρα κατασχόντα
[1, 8]	Ῥάφεια Μάρισά τε καὶ Ἀδώρεος	καὶ	Γάβαλα καὶ Ἄζωτος καὶ ἄλλαι
[1, 8]	δὲ λοιπὸν πλῆθος ἐσκεδάσθη φυγῇ.	Καὶ	Γαβίνιος ἐλθὼν εἰς Ἱεροσόλυμα πρὸς
[1, 7]	ἰδίοις ὅροις περιέκλεισεν. Ἀνακτίζει δὲ	καὶ	Γάδαρα ὑπὸ Ἰουδαίων κατεστραμμένην Γαδαρεῖ
[1, 33]	τὸ Θρᾴκιον στῖφος Γερμανοί τε	καὶ	Γαλάται διεσκευασμένοι πάντες ὡς εἰς
[1, 15]	εἰς τὰς προσκεχωρηκυίας διαφῆκεν Ἰδουμαίαν	καὶ	Γαλιλαίαν καὶ Σαμάρειαν. Ἐπέτυχεν δὲ
[1, 24]	δ' ἐλευθέρα διαβολῆς οὐδὲ Σαλώμη·	καὶ	γὰρ αὐτῆς Φερώρας ἁδελφὸς κατηγόρει
[1, 25]	κατέστελλεν ὀργὴν χρώμενος οἰκείοις ὑποδείγμασιν·	καὶ	γὰρ αὐτὸς πολλῷ χαλεπώτερα πάσχων
[1, 25]	θυγατέρα μου τῷ καλῷ νυμφίῳ·	καὶ	γὰρ εἰ μὴ κεκοινώνηκεν τοῦ
[1, 24]	τῆς διορθώσεως, ἀλλὰ προσκαλεσάμενος αὐτούς,	καὶ	γὰρ εἰς Ῥώμην ἐκπλεύσειν ἔμελλεν,
[1, 32]	ἐκ τῆς πρὸς αὐτὸν ἐπιστολῆς·	καὶ	γὰρ ἐκείνῳ τὸ γύναιον ἔγραψεν·
[1, 23]	ἀδελφοὺς ἀπέρρηξεν τῆς βασιλικῆς ἐλπίδος·	καὶ	γὰρ ἐν ταῖς διαθήκαις καὶ
[1, 33]	τὴν εὐθυμίαν ἀνήνεγκεν, αὖθις δέ,	καὶ	γὰρ ἐνδείᾳ τροφῆς καὶ βηχὶ
[1, 14]	θεὶς τὸν τοῦ λυτρουμένου παῖδα·	καὶ	γὰρ ἐπήγετο τὸν ἀδελφιδοῦν ὄντα
[1, 29]	Φερώρας, εὑρίσκετο δὲ Ἡρώδης μετριώτερος·	καὶ	γὰρ ἥκει πρὸς αὐτὸν καὶ
[1, 31]	φαύλην, τοῖς διαβάλλουσι δὲ ἀφορμήν·	καὶ	γὰρ νῦν, εἴ τι κεκίνηται
[1, 10]	τινος, δέον ἀγαπᾶν ὅτι ζῇ·	καὶ	γὰρ νῦν ἐφίεσθαι πραγμάτων οὐ
[1, 26]	φίλος ἐν τοῖς πρώτοις γίνεται·	καὶ	γὰρ ὁ βασιλεὺς διὰ τὴν
[1, 12]	ἀγαπητὸς ὢν ἐπὶ τῷ κατορθώματι·	καὶ	γὰρ οἱ μὴ προσέχοντες πάλαι
[1, 17]	ποινὴν τοῦ φονευθέντος αὐτῶν ἀδελφοῦ·	καὶ	γὰρ οὗτος ἦν ὁ τὸν
[1, 26]	τὸν Κῷον Εὐάρεστον τῷ Σπαρτιάτῃ·	καὶ	γὰρ οὗτος ὢν ἐν τοῖς
[1, 25]	οὐχ ὑπὸ τοῦ μειρακίου σύ·	καὶ	γὰρ οὐχ ὁρᾶν αἰτίαν, ἐξ
[1, 18]	Ἰουδαίων τὸ πλῆθος ποικίλως ἐτετάρακτο·	καὶ	γὰρ περὶ τὸν ναὸν ἀθροιζόμενον
[1, 4]	τῶν Ἀράβων φονευόμενοι· πεσόντος δέ,	καὶ	γὰρ προεκινδύνευεν ἀεὶ τοῖς ἡττωμένοις
[1, 20]	Κλεοπάτρᾳ πεισθεὶς μᾶλλον ἢ σοί·	καὶ	γὰρ σὲ κεκερδήκαμεν ἐκ τῆς
[1, 21]	προτερήμασιν ἐχρήσατο καὶ δεξιᾷ τύχῃ·	καὶ	γὰρ σπάνιον ἔπταισεν ἐν πολέμῳ,
[1, 29]	φυλάττεσθαι. Πείθεται δ' ὁ βασιλεύς·	καὶ	γὰρ τέθραπτο μὲν ὁ Κόρινθος
[1, 23]	τουτέστιν τὰ τῶν ἐμῶν υἱῶν·	καὶ	γὰρ τούτοις συμφέρει κρατεῖν ἐμὲ
[1, 21]	μήν, εἰ καί τις ἕτερος·	καὶ	γὰρ τῷ πατρὶ μνημεῖον κατέθηκεν
[1, 8]	τὴν στρατείαν Ὑρκανῷ καὶ Ἀντιπάτρῳ·	καὶ	γὰρ χρήματα καὶ ὅπλα καὶ
[1, 4]	τὸ χωρίον παραλαμβάνει. Καταστρέφεται δὲ	καὶ	Γαυλάνην καὶ Σελεύκειαν καὶ τὴν
[1, 33]	ταχέως ἀκούσας Ἀντίπατρος ἀναθαρρεῖ τε	καὶ	γεγηθὼς τοὺς φύλακας ἱκέτευεν ἐπὶ
[1, 15]	τὰ ἄκρα κατειληφότας σὺν γυναιξὶν	καὶ	γενεαῖς. Αὐτοὺς μὲν οὖν ἀπολύει
[1, 21]	ἔξωθεν ῥίζας ἀνατέλλουσιν αἱ πηγαί·	καὶ	γένεσις μέν, ὡς ἔνιοι δοκοῦσιν,
[1, 9]	ἐν Ἀντιοχείᾳ Πομπηίου τοῦτ' ἐπιστείλαντος	καὶ	γενομένης κατηγορίας πρὸ τοῦ βήματος
[1, 8]	μετὰ χιλίων. Ῥωμαῖοι δ' ἐπηκολούθουν,	καὶ	γενομένης συμβολῆς μέχρι πολλοῦ μὲν
[1, 25]	ἀτονώτερος ἐπίβουλον, ἀμείψωμεν τὰς δεξιὰς	καὶ	γενώμεθα τῆς ἀλλήλων ὀργῆς διάδοχοι.
[1, 25]	μὲν οὐκ ἐφήβους μόνον ἀλλὰ	καὶ	γέροντας, οἴκους δὲ λαμπροτάτους καὶ
[1, 0]	δίκας κέχηνεν εὐθέως τὸ στόμα	καὶ	γλῶσσα λέλυται, πρὸς δὲ τὴν
[1, 30]	θυμὸς Δωρίδα τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα·	καὶ	γυμνώσας αὐτὴν παντὸς οὗ δεδώρητο
[1, 29]	καὶ βασιλεῖ βεβαίῳ. Γίνεται δὲ	καὶ	γυναικῶν σύνταγμα κατὰ τὴν αὐλήν,
[1, 17]	τοὺς τἀδελφοῦ φονεῖς μετελθεῖν· ἔνθα	καὶ	δαιμόνιόν τι αὐτῷ συμβαίνει τέρας,
[1, 25]	οἰκτρότατος φανείη, μελαίνῃ τε ἐσθῆτι	καὶ	δακρύοις προσπίπτει τοῖς Ἡρώδου ποσίν,
[1, 32]	θνήσκειν ἀβασάνιστος. Τοιαῦτα μετ' ὀλοφυρμοῦ	καὶ	δακρύων ἐκβοῶν τούς τε ἄλλους
[1, 28]	φίλους παραστησάμενός τε τὰ παιδία	καὶ	δακρύων ἐμπλήσας τοὺς ὀφθαλμοὺς εἶπεν·
[1, 18]	ἦλθεν εἰς Ἰουδαίαν δι' Ἀπαμείας	καὶ	Δαμασκοῦ. Κἀνταῦθα μεγάλαις μὲν αὐτῆς
[1, 21]	καὶ Τύρῳ, Σιδῶνί γε μὴν	καὶ	Δαμασκῷ θέατρα, Λαοδικεῦσι δὲ τοῖς
[1, 21]	μεγαλόψυχον ἐπεδείξατο. Τριπόλει μὲν γὰρ	καὶ	Δαμασκῷ καὶ Πτολεμαίδι γυμνάσια, Βύβλῳ
[1, 31]	χεῖρας λαβεῖν σπεύδων τὸν ἐπίβουλον	καὶ	δεδοικὼς μή ποτε προγνοὺς φυλάξηται,
[1, 29]	λάθρα δὲ διενυκτέρευεν σὺν ἐκείνοις.	Καὶ	δεδοικὼς τὴν ἐπιτηροῦσαν Σαλώμην πραγματεύεται
[1, 25]	παρῆσαν εἰς χεῖρας Ἡρώδῃ πολλὰ	καὶ	δεινὰ κατὰ τῶν δυνατωτάτων βοῶσαι,
[1, 26]	Διόφαντος τοῦ βασιλέως, τολμηρὸς ἀνὴρ	καὶ	δεινὸς μιμήσασθαι πάσης χειρὸς γράμματα·
[1, 26]	Περιέρχεται γοῦν τὸν βασιλέα κολακείᾳ	καὶ	δεινότητι λόγων καὶ περὶ αὐτοῦ
[1, 21]	βασιλείας πεδίῳ κτίσας ποταμοῖς τε	καὶ	δένδρεσιν πλουσίαν ὠνόμασεν Ἀντιπατρίδα, καὶ
[1, 21]	καὶ τοῖς σωματικοῖς προτερήμασιν ἐχρήσατο	καὶ	δεξιᾷ τύχῃ· καὶ γὰρ σπάνιον
[1, 1]	πλήθει δὲ ὑπερέχοντες οἱ βασιλικοὶ	καὶ	δεξιᾷ χρησάμενοι τύχῃ κρατοῦσι, καὶ
[1, 2]	Ὑρκανὸν ὀργῆς πλείων οἶκτος εἰσῄει	καὶ	δέος, ἡ δὲ μήτηρ οὐδὲν
[1, 28]	πάσας ἐπισυντάξειεν οὗτος, ὑποικούρει δὲ	καὶ	δέος οὐ μέτριον αὐξανομένην ὁρῶντι
[1, 24]	εἰς πίστιν ὑπαχθῆναι τῶν λεγομένων	καὶ	δέος. Πολλοὺς δὲ τῶν ἐν
[1, 6]	Πομπηίου. Μέσος δ' ἦν ἐλπίδος	καὶ	δέους, καὶ κατῄει μὲν ὡς
[1, 5]	κατάγειν οὓς ἐθέλοιεν, λύειν τε	καὶ	δεσμεῖν. Καθόλου δὲ αἱ μὲν
[1, 33]	οἰδήματα τοῦ τε ἤτρου φλεγμονὴ	καὶ	δὴ αἰδοίου σηπεδὼν σκώληκας γεννῶσα,
[1, 14]	ὅσον ἀπεθήκατο φροντίδων ᾔει προσωτέρω.	Καὶ	δὴ βραδέως ὁ Ἄραψ μετανοήσας
[1, 11]	ἐχώρει πρὸς ὃ συμφέρειν ὑπελάμβανεν,	καὶ	δὴ καὶ Κάσσιος εἰς Συρίαν
[1, 2]	τῆς πολιορκίας πείσας τριακοσίοις ταλάντοις	καὶ	δὴ καὶ ξενοτροφεῖν πρῶτος Ἰουδαίων
[1, 18]	δὲ τῆς χώρας αὐτῶν ἀποτεμόμενος	καὶ	δὴ καὶ τὸν ἐν Ἱεριχοῦντι
[1, 24]	ἦσαν εὐνοῦχοι τιμιώτατοι τῷ βασιλεῖ,	καὶ	δῆλον ἐξ ὧν ἐλειτούργουν· τῷ
[1, 28]	συνέδριον. Ἐπαχνώθη δ' εὐθὺς Ἀντίπατρος	καὶ	δῆλος ἦν ἅπασιν ὀδυνώμενος· ὑπελάμβανεν
[1, 33]	δ' ἐν ταῖς συμφοραῖς αὐτῷ	καὶ	δημοτική τις ἐπανάστασις. Δύο ἦσαν
[1, 2]	Πτολεμαίδα πρὸς Ἀντίοχον δόλῳ συλλαμβάνει	καὶ	δήσας ἐπὶ Ἰουδαίαν στρατεύει· εἶτ'
[1, 23]	μᾶλλον, ὁ δ' Ἀντίπατρος ἤδη	καὶ	δι' αὑτὸν ἐσπουδάζετο, δεινότατος μὲν
[1, 29]	ἀφίστησίν τε ἀπὸ Συλλαίου Φάβατον	καὶ	δι' αὐτοῦ τὰ κελευσθέντα ὑπὸ
[1, 10]	κατέστησαν. Ἅμα δὲ ταῦτα λέγων	καὶ	δι' αὑτοῦ καθίστατο τὴν χώραν
[1, 10]	ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις εὐνουστέρους καθιστάμενος	καὶ	δι' αὑτοῦ μὲν ἔχων τὴν
[1, 0]	ἐπιμελείας ἀκριβῶς, ὅθεν τε ἤρξατο	καὶ	δι' ὅσων ἐχώρησεν παθῶν ὁ
[1, 22]	ἑαυτῆς πέμψειεν εἰς Αἴγυπτον Ἀντωνίῳ	καὶ	δι' ὑπερβολὴν ἀσελγείας ἀποῦσαν δείξειεν
[1, 25]	δεινὰ κατὰ τῶν δυνατωτάτων βοῶσαι,	καὶ	διὰ τάχους εἰς Ἰουδαίαν Ἀρχέλαος
[1, 1]	ἀπὸ τῆς εὐπραγίας εἰς δυναστείαν	καὶ	διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν ἀλλοφύλων
[1, 14]	Ἀντιπάτρου ξενίας, τὸ δὲ ὅλον	καὶ	διὰ τὴν τοῦ παρόντος ἀρετὴν
[1, 20]	εὐωχίαν πάντα διέδωκεν. Προυνόησεν δὲ	καὶ	διὰ τῆς ἀνύδρου πορευομένοις μέχρι
[1, 22]	ἀδελφῆς αὐτοῦ, πιστὸς δὲ ἦν	καὶ	διὰ τὸ κῆδος εὔνους, παρατίθεται
[1, 10]	φόνου μετὰ δυνάμεως συνελθόντων. Οἷς	καὶ	διὰ τὸν ἀνῃρημένον καὶ διὰ
[1, 9]	τὴν Ἀλεξάνδραν ἀνελὼν τὸν υἱὸν	καὶ	διὰ τὸν γάμον κηδεμονικώτερος αὐτὸς
[1, 10]	Οἷς καὶ διὰ τὸν ἀνῃρημένον	καὶ	διὰ τὸν περιόντα Καίσαρα φίλους
[1, 33]	μάλιστα δοκοῦντες ἀκριβοῦν τὰ πάτρια	καὶ	διὰ τοῦτο ἐν παντὶ τῷ
[1, 11]	τῆς Γαλιλαίας κομίσας ἑκατὸν τάλαντα	καὶ	διὰ τοῦτο ἐν τοῖς μάλιστα
[1, 26]	ἄρα μόνος τε εἴη φιλοπάτωρ	καὶ	διὰ τοῦτο μέχρι νῦν τῆς
[1, 23]	κατὰ τῶν ἀδελφῶν χρώμενος, κολακείᾳ	καὶ	διαβολῇ, τὸν βασιλέα καὶ περὶ
[1, 33]	δ' ἐπ' αὐτῆς πορφύρᾳ κεκαλυμμένον,	καὶ	διάδημα μὲν ἐπέκειτο τῇ κεφαλῇ,
[1, 25]	μὲν ἤδη βασιλείας, ἐλπίζων δὲ	καὶ	διαδοχήν, εἰ μή τινες ἦσαν
[1, 33]	Ὑρκανίᾳ πάλιν τὰς διαθήκας ἐπανορθοῦται,	καὶ	διάδοχον μὲν Ἀρχέλαον τὸν πρεσβύτατον
[1, 32]	πλέον Ἀντιπάτρῳ· νέῳ γὰρ ὄντι	καὶ	διαδόχῳ τούτῳ μάλιστα τὴν ἀσφάλειαν
[1, 30]	γε παντάπασιν παραγηρᾶν οἰόμενον αὐτοῦ	καὶ	διαθήκας μενεῖν κυρίας· αὐτὸν γὰρ
[1, 1]	τῶν τε ἰδίων ἐκτρέχει πολὺ	καὶ	διακόψας τὸ στῖφος τῶν πολεμίων
[1, 32]	τὴν ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις λύπην	καὶ	διακρίνων τὴν τῶν ζώντων εὔνοιαν
[1, 17]	βαλανεῖον ὡπλισμένοι, τέως δ' ὑποπεπτηχότες	καὶ	διαλανθάνοντες ὡς ἐθεάσαντο τὸν βασιλέα,
[1, 6]	Πάλιν τε τἀδελφοῦ προκαλουμένου καταβὰς	καὶ	διαλεχθεὶς περὶ τῶν δικαίων ἄπεισιν
[1, 26]	παρὰ Ἀρχελάου, τολμήσας εἰπεῖν ὅτι	καὶ	διαλλάξειεν Ἡρώδην Ἀλεξάνδρῳ. Διάρας δ'
[1, 25]	κατανεύει μόλις Ἀρχέλαος διαλλάσσεταί τε	καὶ	διαλλάσσει τῷ νεανίσκῳ τὸν πατέρα·
[1, 17]	ποιούμενος τὴν πορείαν ὑπὲρ δύναμιν.	Καὶ	διανύσας ἐπὶ τὸν Λίβανον ὀκτακοσίους
[1, 31]	τούτοις, ἐνῆγεν γὰρ τὸ δαιμόνιον,	καὶ	διαπεράσας εἰς τὸν Σεβαστὸν λιμένα
[1, 13]	ἐνταῦθα ταῖς γυναιξὶν ὀκτακοσίους φύλακας	καὶ	διαρκῆ τὰ ἐπιτήδεια πρὸς πολιορκίαν
[1, 11]	ἐπὶ τῷ φόνῳ γενομένου κινήματος	καὶ	διαστασιασθέντων τῶν δυνατῶν ἕκαστος ἐλπίσιν
[1, 24]	τι κατ' Ἀλεξάνδρου, παρελθὼν ὑπεκρίνετο	καὶ	διασύρειν τὸ ῥηθὲν ἀρξάμενος ἔπειτα
[1, 29]	φιλοφρονήσεων ἐπαύσαντο, τοὐναντίον δ' ὑπεκρίνοντο	καὶ	διαφέρεσθαι πρὸς ἀλλήλας ἀκούοντος βασιλέως·
[1, 13]	ἐμπλήσειεν τὸ τραῦμα δηλητηρίων φαρμάκων	καὶ	διαφθείρειεν αὐτόν. Ὁπότερον δ' ἂν
[1, 11]	τὴν ἀρχὴν ἀνακτησάμενός τε Ὑρκανῷ	καὶ	διαφυλάξας· (Μάλιχος δὲ καθ' ὑπόνοιαν
[1, 0]	τὴν ἅλωσιν τῆς πόλεως ὑπερτιθέμενος	καὶ	διδοὺς τῇ πολιορκίᾳ χρόνον εἰς
[1, 3]	δὴ καὶ τὸν ἀδελφὸν ἀγαπῶν	καὶ	διδοὺς φθόνῳ τὰ πολλὰ τῶν
[1, 27]	δεσμεῖ μὲν ἀμφοτέρους τοὺς υἱεῖς	καὶ	διεχώρισεν ἀπ' ἀλλήλων, πέμπει δὲ
[1, 21]	γυμνασιαρχίαις δ' ἄλλας ἐπετησίοις τε	καὶ	διηνεκέσιν ἐδωρήσατο προσόδους κατατάξας, ὥσπερ
[1, 23]	γὰρ ἐμὲ κύριον τῆς ἀρχῆς	καὶ	δικαστὴν διαδόχου κατέστησεν, ἐγὼ δὲ
[1, 23]	δ' εὑρὼν μόλις ὀλοφυρμοῦ παρρησίαν	καὶ	δικαστὴν ἐμπειρότατον Ἀντιπάτρου καὶ Ἡρώδου
[1, 31]	ἐγκλήματα. Δίδωμι δέ σοι δικαστήριον	καὶ	δικαστὴν εὐκαίρως ἥκοντα Οὔαρον. Ἰθι
[1, 5]	ἀνθρώπου κατὰ μικρὸν ὑπιόντες ἤδη	καὶ	διοικηταὶ τῶν ὅλων ἐγίνοντο διώκειν
[1, 10]	ὄντι συγγενεῖ τοῦ μεγάλου Καίσαρος	καὶ	διοικοῦντι τὴν Συρίαν. Πρὸς δὲ
[1, 4]	πάλιν ἀρχὴ θορύβων Ἀντίοχος ὁ	καὶ	Διόνυσος ἐπικληθείς, Δημητρίου μὲν ἀδελφὸς
[1, 30]	παρὰ πάσαις τὰ προειρημένα σύμφωνα,	καὶ	διότι κατὰ συνθήκην Ἀντίπατρος μὲν
[1, 7]	ἑαυτὸν ἐν τῇ πολιορκίᾳ παρασχόντα	καὶ	διότι τὸ κατὰ τὴν χώραν
[1, 7]	Ἰουδαίων μὲν οὖν ἀνῃρέθησαν μύριοι	καὶ	δισχίλιοι, Ῥωμαίων δὲ ὀλίγοι μὲν
[1, 6]	Δαμασκὸν ἧκεν, ἐπ' αὐτὸν καταφεύγουσιν	καὶ	δίχα δωρεῶν αἷς καὶ πρὸς
[1, 13]	γενομένης συμβολῆς ὠσάμενοι τοὺς πολεμίους	καὶ	διώξαντες ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἔθεον γενόμενοί
[1, 4]	ταῖς εὐωχίαις αὐτῶν στάσις ἅπτεται.	Καὶ	δοκεῖ μὴ ἂν κρείττων γενέσθαι
[1, 31]	τι καὶ πεφώραται, διασκευάσειν ἀναιδείᾳ	καὶ	δόλοις, ἅπερ ἦν αὐτῷ μόνα
[1, 26]	τὸν δὲ λυμεῶνα τῆς οἰκίας	καὶ	δραματουργὸν ὅλου τοῦ μύσους Εὐρυκλέα
[1, 10]	τὴν ἐκ τοῦ ἔθνους ἀλλὰ	καὶ	δυνάμει φοβερὸς ἦν. Εἰς ἔσχατον
[1, 11]	ὀργιζόμενον τὸ πλῆθος ἀρνούμενος ἔπειθεν	καὶ	δυνατώτερον ἑαυτὸν κατεσκεύαζεν ὁπλίτας συγκροτῶν·
[1, 11]	πόλεσιν. Γόφνα γοῦν καὶ Ἀμμαοῦν	καὶ	δύο ἑτέρας τῶν ταπεινοτέρων ἐξανδραποδισάμενος
[1, 29]	εὐθέως οὐκ αὐτὸν μόνον ἀλλὰ	καὶ	δύο ἑτέρους Ἄραβας εὑρὼν παρ'
[1, 16]	Ἡρώδῃ κατ' Ἀντιγόνου χιλίους ἱππεῖς	καὶ	δύο τάγματα. Τούτων δὲ τὸν
[1, 7]	Αἰγύπτου καὶ Εὐφράτου Σκαύρῳ διέπειν	καὶ	δύο τῶν ταγμάτων, αὐτὸς διὰ
[1, 7]	Δύο δ' ἦσαν αὐτῷ θυγατέρες	καὶ	δύο υἱεῖς, ὧν ὁ ἕτερος
[1, 19]	συνάψαντες τὸ πλῆθος περὶ πετρώδη	καὶ	δύσβατα χωρία τοὺς Ἡρώδου τρέπονται
[1, 33]	σκώληκας γεννῶσα, πρὸς τούτοις ὀρθόπνοια	καὶ	δύσπνοια καὶ σπασμοὶ πάντων τῶν
[1, 12]	μὲν πάντας, ἦσαν δ' οὓς	καὶ	δωρησάμενος ἀπέπεμψεν εὔνοιαν ἑαυτῷ παρὰ
[1, 5]	Πτολεμαίδι καὶ πολιορκοῦντα Κλεοπάτραν συνθήκαις	καὶ	δώροις ὑπηγάγετο. Φθάνει δ' ἐκεῖνος
[1, 6]	τῷ μετὰ τῆς πόλεως ἐπιτρέπειν	καὶ	ἑαυτὸν χαλεπαίνοντα καταστέλλει τὸν Πομπήιον.
[1, 2]	τῆς Μακεδόνων ἐπικρατείας μετὰ ἑκατὸν	καὶ	ἑβδομήκοντα ἔτη Ἰουδαίους ἀπαλλάττει. (Θνήσκει
[1, 3]	μὲν διάδημα πρῶτος μετὰ τετρακοσιοστὸν	καὶ	ἑβδομηκοστὸν πρῶτον ἔτος, πρὸς δὲ
[1, 22]	οἶκτον οἱ ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμοεθνεῖς.	Καὶ	εἴ γε τούτοις ἐπείσθη παραινοῦσιν
[1, 0]	τῶν τε ἀνδραποδισθέντων τὸ πλῆθος	καὶ	εἰς ἣν ἕκαστοι τύχην διενεμήθησαν·
[1, 17]	Ἰουδαίων ἔκ τε αὐτῆς Ἱεριχοῦντος	καὶ	ἐκ τῆς ἄλλης χώρας, οἱ
[1, 12]	Μασάδας ἱκέτην ἀφῆκεν. Ἐξήλασεν δὲ	καὶ	ἐκ τῆς Γαλιλαίας Μαρίωνα τὸν
[1, 1]	πόλει φρουράν, οὔπω γὰρ ἐκκέκοπτο,	καὶ	ἐκβαλὼν ἀπὸ τῆς ἄνω πόλεως
[1, 15]	πόλις αὐτῷ, σῖτον καὶ οἶνον	καὶ	ἔλαιον καὶ βοσκήματα κατάγειν εἰς
[1, 20]	τείχη πρὸς ἀσφάλειαν καὶ στρατιὰν	καὶ	ἐμαυτὸν ὑπισχνούμην κοινωνὸν τοῦ πρὸς
[1, 21]	ἑξῆς δηλώσομεν. (Ὁ δὲ βασιλεὺς	καὶ	ἐν Ἱεριχοῖ μεταξὺ Κύπρου τοῦ
[1, 21]	γῆν δὲ τούτοις προσνείμας λιπαρωτάτην	καὶ	ἐν μέσῳ τῷ κτίσματι ναόν
[1, 10]	γοῦν ἀνά τε τὰς κώμας	καὶ	ἐν ταῖς πόλεσιν Ἡρώδης ὡς
[1, 15]	οἱ ταύτῃ φύλακες ἐτόξευόν τε	καὶ	ἐξηκόντιζον αὐτούς, ἄλλοι δὲ κατὰ
[1, 20]	τε ὑπὸ Κλεοπάτρας ἀποτμηθεῖσαν χώραν	καὶ	ἔξωθεν Γάδαρα καὶ Ἵππον καὶ
[1, 8]	γενναῖον ἀπέδειξεν ἑαυτὸν ἐν πολλοῖς	καὶ	ἐπ' Ἀλέξανδρον ὥρμησεν. Ὁ δὲ
[1, 23]	αὐτῶν ταῖς ἡλικίαις ἡ διάθεσις.	Καὶ	ἐπειδὴ γάμων ἔχοντες ὥραν ὁ
[1, 11]	Ἡρώδῃ βοηθεῖν εἰς πρᾶξιν δικαίαν.	(Καὶ	ἐπειδὴ Λαοδίκειαν ἑλόντος αὐτοῦ συνῇσαν
[1, 6]	ἐπὶ τοὺς ἐναντίους τὴν ἐλπίδα,	καὶ	ἐπειδὴ Πομπήιος ἐπιὼν τὴν Συρίαν
[1, 15]	ἀγαθῷ τε παρείη τοῦ δήμου	καὶ	ἐπὶ σωτηρίᾳ τῆς πόλεως, μηδὲν
[1, 21]	αὐτοῦ φίλου δι' ὑπερβολὴν εὐνοίας	καὶ	ἐπὶ τῆς πύλης ἐχάραξεν τὸ
[1, 21]	γὰρ ἀνέμων τῷ τόπῳ βορέας·	καὶ	ἐπὶ τοῦ στόματος κολοσσοὶ τρεῖς
[1, 8]	χρήματα καὶ ὅπλα καὶ σῖτον	καὶ	ἐπικούρους Ἀντίπατρος προσῆγεν, καὶ τοὺς
[1, 26]	ὅλου τοῦ μύσους Εὐρυκλέα σωτῆρα	καὶ	εὐεργέτην καλῶν πεντήκοντα δωρεῖται ταλάντοις.
[1, 25]	δώροις θρόνῳ τε χρυσῷ διαλίθῳ	καὶ	εὐνούχοις καὶ παλλακίδι, ἥτις ἐκαλεῖτο
[1, 7]	Ἰουδαίαν καὶ τὰ μέχρις Αἰγύπτου	καὶ	Εὐφράτου Σκαύρῳ διέπειν καὶ δύο
[1, 6]	ἦν τῶν ὅλων Ὑρκανός, ᾧ	καὶ	ζῶσα τὴν βασιλείαν ἐνεχείρισεν, δυνάμει
[1, 31]	τοὺς ἐλέγχους ἥ τε μήτηρ	καὶ	ἡ γυνή. Καὶ τότε μὲν
[1, 13]	τε περὶ τὸ ἱερὸν πάντα	καὶ	ἡ πόλις ὅλη πλήθους τῶν
[1, 30]	εἰς τοὺς ἐλέγχους. Εὑρίσκεται γοῦν	καὶ	ἡ τοῦ ἀρχιερέως θυγάτηρ Μαριάμμη
[1, 16]	πρὸς Πάρθους πόλεμον Σίλωνά τε	καὶ	Ἡρώδην μετεπέμπετο καταστήσασθαι πρότερον ἐπιστέλλων
[1, 11]	τε γὰρ Ἱεροσολύμων φρουρὸν Φασάηλον	καὶ	Ἡρώδην πεπιστευμένον τὰ ὅπλα πολλαῖς
[1, 12]	Ἰουδαίων οἱ δυνατοὶ κατηγοροῦντες Φασαήλου	καὶ	Ἡρώδου, βίᾳ μὲν αὐτοὺς κρατεῖν
[1, 23]	παρρησίαν καὶ δικαστὴν ἐμπειρότατον Ἀντιπάτρου	καὶ	Ἡρώδου φρονιμώτερον, τὰ μὲν ἁμαρτήματα
[1, 17]	ἐμπόδιον ἐκείνῳ τε παντελοῦς κατορθώματος	καὶ	ἥττης Ἀντιγόνῳ κατέστη βουλευομένῳ καταλιπεῖν
[1, 32]	τοὺς ἐλέγχους, πάρειμι διὰ γῆς	καὶ	θαλάσσης οὐδὲν οὐδαμοῦ παθὼν ὁ
[1, 27]	πλημμελείας μυρίας εἰς αὐτόν, ἃ	καὶ	θανάτου χαλεπώτερα τοῖς συνέδροις ἀπέφηνεν.
[1, 9]	πόλεις ἑτοίμως συνεφήψαντο τοῦ πολέμου.	Καὶ	θαρρῶν ἤδη Μιθριδάτης τῇ προσγενομένῃ
[1, 19]	ἢ κρατηθέντος Ἰουδαίας γένηται δεσπότις	καὶ	θατέρῳ τῶν δυναστῶν καταλύσῃ τὸν
[1, 32]	ἀπιστία με τοῦ ζῆν εἰσέρχεται	καὶ	θαυμάζω, πῶς βαρὺν οὕτως ἐπίβουλον
[1, 21]	μὴν λοιπὰ τῶν ἔργων, ἀμφιθέατρον	καὶ	θέατρον καὶ ἀγοράς, ἄξια τῆς
[1, 7]	πενθερός, ὁ δ' αὐτὸς ἦν	καὶ	θεῖος αὐτῷ. Καὶ τοὺς αἰτιωτάτους
[1, 20]	ἀκοὰς ἀπέφραξαν οἱ Κλεοπάτρας ἵμεροι	καὶ	θεὸς ὁ σοὶ τὸ κρατεῖν
[1, 23]	Δίδωμι δὲ ὑμῖν ἐσθῆτα ἤδη	καὶ	θεραπείαν βασιλικήν· ἐπεύχομαι δὲ καὶ
[1, 24]	πάντων δὲ αὐτούς· εἶναι δὲ	καὶ	θεραπείαν τῶν δυνατῶν περὶ τὸν
[1, 33]	ζῆν ἀντείχετο σωτηρίαν τε ἤλπιζεν	καὶ	θεραπείας ἐπενόει· διαβὰς γοῦν τὸν
[1, 32]	γὰρ ἐξωλέστατος πάντων ἀνθρώπων ἐγενόμην	καὶ	θηρίου ψυχὴν εἶχον ἀνημέρου, πάτερ,
[1, 33]	δὲ τοῖς ἐκείνων λόγοις διεφημίσθη	καὶ	θνήσκειν ὁ βασιλεύς, ὥστε θαρραλεώτερον
[1, 16]	ἀποχρήσειν ὑπελάμβανεν πρὸς τὰς ἐπαναστάσεις	καὶ	Θολεμαῖον ἐπ' αὐτῆς ἐπὶ Σαμαρείας
[1, 21]	ἀλλὰ καὶ τοῖς ἔξωθεν τοίχοις	καὶ	θριγκοῖς καὶ στέγαις περικεχύσθαι τὸν
[1, 28]	Ἀρχέλαος ἐκ Μαλθάκης τῆς Σαμαρείτιδος,	καὶ	θυγάτηρ Ὀλυμπιάς, ἣν ὁ ἀδελφιδοῦς
[1, 7]	λύχνους καὶ τράπεζαν καὶ σπονδεῖα	καὶ	θυμιατήρια, ὁλόχρυσα πάντα, πλῆθός τε
[1, 7]	θρησκείας ἔμειναν, σπένδοντες δὲ ἀπεσφάττοντο	καὶ	θυμιῶντες καὶ τῆς πρὸς τὸ
[1, 2]	δὲ τὴν πατρῴαν ἀρχιερωσύνην Ὑρκανὸς	καὶ	θύσας τῷ θεῷ μετὰ τάχους
[1, 9]	τε ἔποικον τοῦ Λιβάνου Πτολεμαῖον	καὶ	Ἰάμβλιχον, δι' οὓς αἱ ταύτῃ
[1, 8]	Σαμάρεια καὶ Ἀνθηδὼν καὶ Ἀπολλωνία	καὶ	Ἰάμνεια καὶ Ῥάφεια Μάρισά τε
[1, 7]	τε καὶ Πέλλαν καὶ Σαμάρειαν	καὶ	Ἰάμνειαν καὶ Μάρισαν Ἄζωτόν τε
[1, 2]	μὲν Γάζαρά τε καὶ Ἰόππην	καὶ	Ἰάμνειαν τῶν προσοίκων, κατέσκαψε δὲ
[1, 2]	πραγμάτων αἱρεῖ μὲν Γάζαρά τε	καὶ	Ἰόππην καὶ Ἰάμνειαν τῶν προσοίκων,
[1, 20]	τῶν παραλίων Γάζαν καὶ Ἀνθηδόνα	καὶ	Ἰόππην καὶ Στράτωνος πύργον· ἐδωρήσατο
[1, 21]	μεγαλόνουν ἐπεδείξατο. Μεταξὺ γὰρ Δώρων	καὶ	Ἰόππης, ὧν ἡ πόλις μέση
[1, 11]	πολέμου κατάλυσιν ἀποδείξειν Κάσσιος ὑπέσχετο	καὶ	Ἰουδαίας βασιλέα. Συνέβη δ' Ἀντιπάτρῳ
[1, 11]	τὰς εἰσπράξεις ποιούμενος. (Κελευσθὲν δὲ	καὶ	Ἰουδαίοις εἰσενεγκεῖν ἑπτακόσια τάλαντα δείσας
[1, 8]	πρὸς τὸν Γαβινίου χωρισμὸν κινηθείσης	καὶ	Ἰουδαίους πάλιν ἀπέστησεν Ἀλέξανδρος ὁ
[1, 12]	πρὸς Ἀντώνιον εἰς Βιθυνίαν ἧκον	καὶ	Ἰουδαίων οἱ δυνατοὶ κατηγοροῦντες Φασαήλου
[1, 0]	εἶναι καὶ ἄλλως περιττόν, ἐπειδήπερ	καὶ	Ἰουδαίων πολλοὶ πρὸ ἐμοῦ τὰ
[1, 3]	δ' ἄν τις ἐν τούτῳ	καὶ	Ἰούδαν, Ἐσσαῖος ἦν γένος οὐκ
[1, 6]	ἦν δ' αὕτη πεζῶν τε	καὶ	ἱππέων πέντε μυριάδες, πρὸς ἣν
[1, 11]	ἐπιμελητὴν καθιστᾶσιν δύναμιν πεζήν τε	καὶ	ἱππικὴν δόντες, μετὰ δὲ τὴν
[1, 20]	ἀποτμηθεῖσαν χώραν καὶ ἔξωθεν Γάδαρα	καὶ	Ἵππον καὶ Σαμάρειαν, πρὸς δὲ
[1, 15]	διαρκουμένους, σπανίζοντας δὲ ὕδατος· διὸ	καὶ	Ἰώσηπος ἀδελφὸς Ἡρώδου σὺν διακοσίοις
[1, 30]	μου ταχέως ἀφάνισον, ἵνα μὴ	καὶ	καθ' ᾅδου φέροιμι τὸν ἀλάστορα.
[1, 31]	τὴν μητέρα κακῶν προμαντευομένης ἤδη	καὶ	καθ' ἑαυτὴν τῆς ψυχῆς. Οἱ
[1, 10]	διαφυγεῖν· Ὑρκανὸς γοῦν ἤδη μὲν	καὶ	καθ' ἑαυτὸν ἡσυχῆ πρὸς τὸ
[1, 25]	συνταχθείσας ὑπ' Ἀλεξάνδρου βίβλους ἀναγνῶναι	καὶ	καθ' ἕκαστον ἐφιστὰς κεφάλαιον συνεσκέπτετο.
[1, 4]	αὐτοῦ βασιλέα καθίστησιν Ἀλέξανδρον τὸν	καὶ	καθ' ἡλικίαν καὶ μετριότητι προύχειν
[1, 6]	τὴν βασιλείαν τὸν καὶ τρόπῳ	καὶ	καθ' ἡλικίαν προσήκοντα. Οὐ μὴν
[1, 13]	ὀργὴν τῶν ἀπολωλότων ἀναιρεῖ συμβαλών,	καὶ	καθ' ἡμέραν ἐπεκθεόντων ἀλλήλοις κατὰ
[1, 29]	τὸν Καίσαρος διοικητὴν ἐχρῆτο βοηθῷ	καὶ	καθ' Ἡρώδου. Πλείονα δὲ δοὺς
[1, 10]	μὲν Ὑρκανοῦ φρονοῦντες ἐν ὄλβῳ	καὶ	καθ' ἡσυχίαν βιώσονται τῶν τε
[1, 8]	Ἀντιπάτου τὰ ἐπιτήδεια πέμπων. Ὃν	καὶ	καθίησι Σκαῦρος ὄντα συνήθη πρὸς
[1, 1]	Ἀντίοχος δὲ παρελθὼν εἰς Ἱεροσόλυμα	καὶ	καθίσας ὀλίγας ἡμέρας ἐν αὐτῇ
[1, 4]	τὸν Μενναίου μῖσος Ἀρέταν ἐπάγονται	καὶ	καθιστῶσιν κοίλης Συρίας βασιλέα. Στρατεύεται
[1, 14]	δὲ τῆς βουλῆς Ἀντώνιος μὲν	καὶ	Καῖσαρ μέσον ἔχοντες Ἡρώδην ἐξῄεσαν,
[1, 10]	βασιλέως τύραννον, Ῥωμαίους γε μὴν	καὶ	Καίσαρα πολεμίους ἀνθ' ἡγεμόνων καὶ
[1, 22]	τοῖς κατ' οἶκον ἀνιαροῖς ἐνεμέσησεν,	καὶ	κακοδαιμονεῖν ἐκ γυναικὸς ἤρξατο περὶ
[1, 7]	τὸ μέρος πύργοι μεγέθει τε	καὶ	κάλλει διαφέροντες. (Ἔνθα δὴ πολλὰ
[1, 21]	τὸ ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος φρούριον ὀχυρότητι	καὶ	κάλλει διάφορον τειχίσας ἀνέθηκεν τῇ
[1, 11]	ὃ συμφέρειν ὑπελάμβανεν, καὶ δὴ	καὶ	Κάσσιος εἰς Συρίαν καταληψόμενος τὰς
[1, 11]	μόλις Ἡρώδης τὸν θυμὸν ἐπέχων	καὶ	Κασσίῳ δι' ἐπιστολῶν τὴν τοῦ
[1, 32]	μὲν ἐμπίπτει τῷ βασιλεῖ τάχα	καὶ	κατ' Ἀλεξάνδρου πλασθῆναι γράμματα, περιαλγὴς
[1, 1]	παραγγέλματα παρανομίας οὐδεμίαν κατέλιπεν ὑπερβολὴν	καὶ	κατ' ἄνδρα τοὺς ἀξιολόγους αἰκιζόμενος
[1, 32]	μὲν ἐγὼ τὴν ἄδικον εἱμαρμένην	καὶ	κατ' ἐμαυτὸν στενάξω τὴν ἐρημίαν,
[1, 0]	πόλεων αὐτῆς ἃς μὲν ὁλοσχερῶς	καὶ	κατὰ κράτος ἃς δὲ δι'
[1, 33]	ἀπεδείχθη βασιλεὺς ἑπτὰ καὶ τριάκοντα,	καὶ	κατὰ μὲν τὰ ἄλλα πάντα
[1, 2]	πέντε υἱοῖς τελευτᾷ, μακαριστὸς ὄντως	καὶ	κατὰ μηδὲν ἐάσας ἐφ' ἑαυτῷ
[1, 25]	δ' Ἀρχέλαος ἀφορμὴν τοῦ στρατηγήματος	καὶ	κατὰ μικρὸν εἰς τοὺς ἐγγεγραμμένους
[1, 14]	ἥπτετο πρὸς τὴν μεταβολὴν οἶκτος,	καὶ	κατὰ μνήμην μὲν τῆς Ἀντιπάτρου
[1, 1]	ἤρκεσεν, ὑπὸ δὲ ἀκρασίας παθῶν	καὶ	κατὰ μνήμην ὧν παρὰ τὴν
[1, 4]	Δημητρίῳ παρέμειναν νικῶντι οἱ καλέσαντες,	καὶ	κατὰ οἶκτον τῆς μεταβολῆς Ἀλεξάνδρῳ
[1, 15]	τε ὑπὸ τὸν Σίλωνα ἡγεμόσιν	καὶ	κατὰ πλῆθος τοῖς στρατιώταις ἐδεῖτο
[1, 13]	καθ' ἡμέραν αὐτῷ προσεγίνοντο πολλοί,	καὶ	κατὰ Ῥῆσαν γενομένῳ τῆς Ἰδουμαίας
[1, 32]	συμφορὰν ἐξέπεμψεν. (Μετὰ δὲ ταῦτα	καὶ	κατὰ Σαλώμης ἐπίβουλος Ἀντίπατρος εὑρίσκεται·
[1, 18]	καθίστατο, τοὺς δ' Ἀντιγονείους ἀνῄρει.	Καὶ	κατὰ σπάνιν ἤδη χρημάτων ὅσον
[1, 33]	εὐθὺς ἐγένετο τῶν Ἀρχελάῳ συνηδομένων,	καὶ	κατὰ στῖφος οἱ στρατιῶται μετὰ
[1, 18]	παμπληθεῖς ἔν τε τοῖς στενωποῖς	καὶ	κατὰ τὰς οἰκίας συνωθούμενοι καὶ
[1, 8]	ἤδη Ἱεροσολύμων γενόμενος ἀναγκάζεται συμβαλεῖν	καὶ	κατὰ τὴν μάχην ἑξακισχιλίους ἀποβαλών,
[1, 12]	Ἕλικος μετὰ στρατιᾶς ἐπαναστάντος Φασαήλῳ	καὶ	κατὰ τὴν ὑπὲρ Μαλίχου τιμωρίαν
[1, 19]	κρατούντων ἐκράτησαν ἡμῶν οἱ πολέμιοι,	καὶ	κατὰ τὸ εἰκὸς νῦν ἁλώσονται
[1, 26]	ἐν τοῖς μάλιστα φίλοις Ἀλεξάνδρῳ	καὶ	κατὰ τὸν αὐτὸν Εὐρυκλεῖ καιρὸν
[1, 30]	τὸν ἐκ Μαριάμμης Ἡρώδην γεγραφέναι.	Καὶ	κατὰ τοῦτό γε παντάπασιν παραγηρᾶν
[1, 19]	γὰρ ἐθρασύνεσθε πέρα τοῦ δέοντος	καὶ	κατὰ τῶν ἐχθρῶν παρὰ τὴν
[1, 7]	ὑπὸ τῶν ὁμοφύλων ἀντιστασιαστῶν ἀνῃροῦντο	καὶ	κατὰ τῶν κρημνῶν ἔρριπτον ἑαυτοὺς
[1, 16]	παισὶν ἀναιρεῖ καὶ τὴν γυναῖκα	καὶ	καταβαλὼν κατὰ τοῦ κρημνοῦ τοὺς
[1, 6]	Ἀρέταν δέξασθαί τε τὸν Ὑρκανὸν	καὶ	καταγαγεῖν ἐπὶ τὴν ἀρχήν, πολλὰ
[1, 21]	περιβόλῳ τειχισάμενος ἐπὶ σταδίους εἴκοσι	καὶ	καταγαγὼν ἑξακισχιλίους εἰς αὐτὴν οἰκήτορας,
[1, 5]	τῶν ὅλων ἐγίνοντο διώκειν τε	καὶ	κατάγειν οὓς ἐθέλοιεν, λύειν τε
[1, 2]	δυνάμεως δῃώσοντα τὴν Ἰουδαίαν ἔπεμψεν	καὶ	καταδουλωσόμενον Σίμωνα. Ὁ δὲ καίτοι
[1, 2]	ἐνθυμηθείη τὸ παράστημα τῆς μητρὸς	καὶ	κατακούσειε τῆς ἱκεσίας, ὥρμητο προσβάλλειν,
[1, 2]	τοῦ τείχους εἰς εὐσύνοπτον ᾐκίζετο	καὶ	κατακρημνιεῖν, εἰ μὴ θᾶττον ἀπανασταίη,
[1, 25]	τρόπον αὐτὸς συνεργήσειν. (Πείθεται Φερώρας,	καὶ	κατασκευάσας ἑαυτόν, ὡς ἂν οἰκτρότατος
[1, 16]	οἰκείους ἐξήγαγεν μεταγαγὼν εἰς Σαμάρειαν	καὶ	καταστησάμενος ἀσφαλῶς ᾔει τὰ λοιπὰ
[1, 0]	Ἐπιφανὴς ἑλὼν κατὰ κράτος Ἱεροσόλυμα	καὶ	κατασχὼν ἔτεσι τρισὶ καὶ μησὶν
[1, 21]	λιμένι λευκοῦ καὶ αὗται λίθου,	καὶ	κατατείνοντες ἐπ' αὐτὸν οἱ στενωποὶ
[1, 33]	ἀναδραμὼν περὶ τεσσαράκοντα νεανίας συλλαμβάνει	καὶ	κατήγαγεν πρὸς βασιλέα. Πυνθανομένῳ δ'
[1, 29]	Ὁ δὲ μηδὲν ἀποδοὺς ἔτι	καὶ	κατηγόρει Φαβάτου παρὰ Καίσαρι, διοικητὴν
[1, 32]	τε τοῦ βασιλέως περιεῖχον πικροτάτας	καὶ	κατηγορίαν μεγίστην. Ταύτας δὲ πλάσας
[1, 22]	πολλὰ πρὸς τὸ πιθανὸν ἐνσκευαζόμεναι	καὶ	κατηγοροῦσαι διότι τὴν εἰκόνα τὴν
[1, 6]	δ' ἦν ἐλπίδος καὶ δέους,	καὶ	κατῄει μὲν ὡς δυσωπήσων Πομπήιον
[1, 2]	αὐτῇ θάνατον ἐνδιδοῦσα χεῖρας ὤρεγε	καὶ	κατηντιβόλει τὸν παῖδα μήτι πρὸς
[1, 24]	ἀνακαλεῖσθαι μὲν συνεχῶς τὴν μητέρα	καὶ	κατοιμώζειν ἐπαρωμένους αὐτῷ, πολλάκις δ'
[1, 19]	τῶν κατὰ Ἰουδαίαν ἀπηλλαγμένος θορύβων	καὶ	κεκρατηκὼς Ὑρκανίας, ὃ δὴ χωρίον
[1, 30]	καθ' ᾅδου φέροιμι τὸν ἀλάστορα.	Καὶ	κελεύσαντος ἐκόμισα καὶ πλεῖστον μὲν
[1, 26]	τῶν κακῶν ἀκροατὴς ἑτοιμότατος Ἡρώδης	καὶ	κεχαρισμένος αὐτῷ πᾶς ὁ συμπιστεύων
[1, 29]	μέγιστον ὅλῳ τῷ ἔθνει κατήγγειλεν	καὶ	κηδείας ἠξίωσεν λαμπροτάτης. Ἔνα μὲν
[1, 10]	δὲ ἐλύπει τὰ Ἡρώδου κατορθώματα	καὶ	κήρυκες ἐπάλληλοι τῆς καθ' ἕκαστον
[1, 4]	τὸ ξενικὸν αὐτῷ παρεβοήθει· Πισίδαι	καὶ	Κίλικες ἦσαν· Σύρους γὰρ οὐκ
[1, 17]	ὁ οἶκος εὐθέως συνέπεσεν. Τοῦτο	καὶ	κινδύνων καὶ σωτηρίας κοινὸν ἐπὶ
[1, 1]	ἑλέσθαι τὸν θάνατον. Γίνεται δὲ	καὶ	κλῃδὼν τἀδελφῷ τῆς ὅλης παρατάξεως·
[1, 6]	διοικήσασα τὴν ἀρχὴν ἔτεσιν ἐννέα.	~(Καὶ	κληρονόμος μὲν ἦν τῶν ὅλων
[1, 1]	κατ' ἄνδρα τοὺς ἀξιολόγους αἰκιζόμενος	καὶ	κοινῇ καθ' ἡμέραν ἐνδεικνύμενος ὄψιν
[1, 10]	βιώσονται τῶν τε ἰδίων κτημάτων	καὶ	κοινῆς εἰρήνης ἀπολαύοντες· εἰ δὲ
[1, 33]	δὲ ἀφόρητος τῆς ἐπιφανείας ὅλης	καὶ	κόλου συνεχεῖς ἀλγηδόνες περί τε
[1, 19]	μεῖζον ἡμᾶς τοῦ σεισμοῦ βλάψαι	καὶ	κρατήσας ὁ πόλεμος; Τέρας μέντοι
[1, 21]	ὑδάτων εἰσαγωγήν, Ἀσκαλωνίταις δὲ βαλανεῖα	καὶ	κρήνας πολυτελεῖς, πρὸς δὲ περίστυλα
[1, 30]	διήμαρτον, τὸν οὕτως στέργοντα μισήσας	καὶ	κτεῖναι βουλευσάμενος τὸν οὕτως ἐπ'
[1, 26]	γοῦν παραχαράξας τελευταῖον ἐπὶ τούτῳ	καὶ>	κτείνεται. Βασανίσας δὲ τὸν φρούραρχον
[1, 17]	τοῦ δὲ προσκειμένου τοῖς ὑστάτοις	καὶ	κτείνοντος ἀπείρους. Συνεισπίπτει δὲ τοῖς
[1, 6]	φθάνει συμφυγὼν ἐπὶ τὴν Ἀντωνίαν	καὶ	κυριεύσας τῶν πρὸς σωτηρίαν ὁμήρων·
[1, 29]	Συνουσίαι δὲ ἦσαν αὐτῶν λάθρα	καὶ	κῶμοι νυκτερινοί, τήν τε ὁμόνοιαν
[1, 30]	ἀπ' Αἰγύπτου τὴν πυξίδα ὡμολόγουν	καὶ	λαβεῖν παρ' ἀδελφοῦ τὸ φάρμακον
[1, 21]	ἐδεήθησαν ἕκαστοι δαψίλειαν; Ἀλλ' Ἀθηναῖοι	καὶ	Λακεδαιμόνιοι Νικοπολῖταί τε καὶ τὸ
[1, 4]	ἔθνους ἐδέχθη διὰ τὴν εὐπραγίαν,	καὶ	λαμβάνει τὴν ἀνάπαυσιν τοῦ πολεμεῖν
[1, 33]	δύναμαι δὲ πενθεῖσθαι δι' ἑτέρων	καὶ	λαμπρὸν ἐπιτάφιον ἔχειν, ἂν ὑμεῖς
[1, 21]	αὐτοῦ, πᾶσαν ἀνέκτισεν λευκῷ λίθῳ	καὶ	λαμπροτάτοις ἐκόσμησεν βασιλείοις, ἐν ᾗ
[1, 21]	μέγεθος· εἰσὶ δ' οἷς ἄλση	καὶ	λειμῶνας ἀνέθηκεν. Πολλαὶ δὲ πόλεις
[1, 27]	μετὰ τοῦ κουρέως ξύλοις βαλλόμενοι	καὶ	λίθοις. Πέμψας δὲ καὶ τοὺς
[1, 19]	βλάβην ἐπιφέρεται· λοιμοῦ μὲν γὰρ	καὶ	λιμοῦ καὶ τῶν χθονίων βρασμῶν
[1, 3]	μέχρι τοσαύτης ὠμότητος προῆλθεν, ὥστε	καὶ	λιμῷ διαφθεῖραι δεδεμένην. (Περιέρχεται δὲ
[1, 27]	ἐλεηθήσονται πάντως· εἰ δὲ δὴ	καὶ	λόγου μεταλάβοιεν, ῥᾳδίως Ἀλέξανδρον ἀπολύσεσθαι
[1, 12]	δεδουλωμένον· οἳ προστησάμενοι τοὺς ἀξιώματι	καὶ	λόγῳ σφῶν δυνατωτάτους κατηγόρουν τῶν
[1, 6]	Δαμασκὸν ἑαλωκυῖαν προσφάτως ὑπὸ Μετέλλου	καὶ	Λολλίου καὶ τούτους μεταστήσας, ἐπειδὴ
[1, 15]	διέπεμψεν περὶ τὴν χώραν εἴργειν	καὶ	λοχᾶν τοὺς σιτηγοὺς κελεύων. Οἱ
[1, 19]	Ὑπερηφάνει δὲ πρεσβευομένους ὁ βασιλεὺς	καὶ	λύτρα διδόντων πεντακόσια τάλαντα μᾶλλον
[1, 7]	τὰ ἔνδον ἐθεάσατο, λυχνίαν τε	καὶ	λύχνους καὶ τράπεζαν καὶ σπονδεῖα
[1, 24]	τοὺς φίλους δ' εὐδαίμονας ποιήσει	καὶ	μακαρίους, πρὸ πάντων δὲ αὐτούς·
[1, 32]	πολὺν ἔδωκα καιρὸν τῷ φθόνῳ	καὶ	μακρὰν τοῖς ἐπιβουλεύουσι διωρίαν. Σοὶ
[1, 13]	προσελθὼν ἄντικρυς ὠνείδιζεν τὴν ἐπιβουλὴν	καὶ	μάλισθ' ὅτι γένοιτο τοιοῦτος χρημάτων
[1, 6]	διαφόρων ἐμπίπτει παρ' ἐλπίδα κρατήσαντος	καὶ	μάλιστα Ἀντιπάτρῳ πάλαι διαμισουμένῳ. Γένος
[1, 29]	(Ἐξεκαίετο δ' ἐκεῖνος εἰς ὀργὴν	καὶ	μάλιστα ἐπὶ τὴν Φερώρου γυναῖκα·
[1, 7]	τῆς καρτερίας τοὺς Ἰουδαίους ἀπεθαύμαζεν	καὶ	μάλιστα τοῦ μηδὲν παραλῦσαι· τῆς
[1, 11]	ταπεινοτέρων ἐξανδραποδισάμενος ἐχώρει μὲν ὡς	καὶ	Μάλιχον ἀναιρήσων, ὅτι μὴ σπεύσας
[1, 11]	ἐπιτηδείων κατὰ τάχος, ἐν οἷς	καὶ	Μαλίχῳ τινὶ τῶν διαφόρων· οὕτως
[1, 24]	τὰς μὲν διαβολὰς ἠγνόει, παρὸ	καὶ	μᾶλλον ἀφυλάκτως ἐνέπιπτον αὐταῖς· οὐδὲν
[1, 18]	ὑπειργάζετο τοὺς ἑκατέρων βασιλεῖς Ἡρώδην	καὶ	Μάλχον ἀναιρεθῆναι. (Ἐν μέρει γοῦν
[1, 22]	Λυσανίας τε ὁ βασιλεὺς ἀνῄρητο	καὶ	Μάλχος ὁ Ἄραψ· οὐ γὰρ
[1, 25]	ὅσα κατηγοροῖτο, παρακοπὴν δὲ φρενῶν	καὶ	μανίαν ὀδυρόμενος, ἧς αἴτιον εἶναι
[1, 28]	Ἀριστόβουλος υἱοί, θυγατέρες δὲ Ἡρωδιὰς	καὶ	Μαριάμμη. Τὴν μὲν οὖν Γλαφύραν
[1, 7]	Πέλλαν καὶ Σαμάρειαν καὶ Ἰάμνειαν	καὶ	Μάρισαν Ἄζωτόν τε καὶ Ἀρέθουσαν,
[1, 2]	τε οὐκ ὀλίγας καὶ Ἀδωρεὸν	καὶ	Μάρισαν. (Προελθὼν δὲ καὶ μέχρι
[1, 25]	γυναικὸς ἔλεγεν. Παραστήσας δὴ κατήγορον	καὶ	μάρτυν ἑαυτοῦ Φερώραν Ἀρχέλαος οὕτως
[1, 0]	τοῖς μετ' αὐτὸν συνιστάνειν ἐπαίνου	καὶ	μαρτυρίας ἄξιον· φιλόπονος δὲ οὐχ
[1, 33]	δόξης, Ἰούδας τε υἱὸς Σεπφεραίου	καὶ	Ματθίας ἕτερος Μαργάλου. Τούτοις οὐκ
[1, 33]	ἐπεβάλλετο. Λαβὼν δὲ μῆλον ᾔτησεν	καὶ	μαχαίριον, εἰώθει γὰρ ἀποτέμνων ἐσθίειν,
[1, 8]	τὰ συλληφθέντα φρούρια παραδιδοὺς Ὑρκάνειον	καὶ	Μαχαιροῦντα· αὖθις δὲ καὶ τὸ
[1, 8]	ἐτείχιζε Ἀλεξάνδρειόν τε καὶ Ὑρκάνειον	καὶ	Μαχαιροῦντα πρὸς τοῖς Ἀραβίοις ὄρεσιν.
[1, 4]	Γίνεται δὲ καὶ τότε κρείττων	καὶ	μάχαις ἐπαλλήλοις οὐκ ἔλαττον πεντακισμυρίων
[1, 4]	δ' οὗτος ἐπὶ τὴν Ἰουδαίαν	καὶ	μάχῃ νικήσας Ἀλέξανδρον κατὰ συνθήκας
[1, 21]	ναὸς Καίσαρος ἐπὶ γηλόφου κάλλει	καὶ	μεγέθει διάφορος· ἐν δ' αὐτῷ
[1, 19]	τὴν ἐμβολὴν καταπλαγὲν τὸ πλῆθος	καὶ	μεγέθει συμφορῶν ἐπαλλήλων ἔκλυτον συναγαγὼν
[1, 31]	Φερώρα τελευτῆς ἐπιστολὴν ἐν Τάραντι	καὶ	μέγιστον ἐποιήσατο πένθος, ὅ τινες
[1, 24]	ἐκφέρειν, ἀλλὰ κατασκόπους ὑποπέμπων νύκτωρ	καὶ	μεθ' ἡμέραν ἕκαστα τῶν πραττομένων
[1, 1]	τε τῶν πολεμίων ἀποκτείνας ἀναιρεῖται	καὶ	μεθ' ἡμέρας ὀλίγας ὁ ἀδελφὸς
[1, 0]	τοῦ κατ' ἐμαυτὸν πολέμου διεξοδικώτερον	καὶ	μεθ' ὅσης ἂν ἐξεργασίας δύνωμαι
[1, 23]	καταστησαμένῳ τὸν οἶκον αὐτοῦ τεταραγμένον	καὶ	μεῖζόν τι τοῖς υἱοῖς βασιλείας
[1, 11]	ἡ τῆς σωτηρίας ἀπόγνωσις ἐνθυμεῖσθαι	καὶ	μείζονα· τό τε γὰρ ἔθνος
[1, 21]	ἐννέα, εὖρος δέκα, τινὲς δὲ	καὶ	μείζους. Ἐπεὶ δὲ ἀνεπληρώθη τὸ
[1, 19]	τὸ χαράκωμα. Τούτους περισχὼν ἐπολιόρκει,	καὶ	μέλλοντας ἁλώσεσθαι τοῖς ὅπλοις προκατήπειγεν
[1, 8]	ἡμέρας ἀντισχὼν ὑπὲρ δύναμιν ἁλίσκεται	καὶ	μετ' Ἀντιγόνου τοῦ παιδός, ὃς
[1, 14]	τὴν βουλήν, ἐν ᾗ Μεσσάλας	καὶ	μετ' αὐτὸν Ἀτρατῖνος παραστησάμενοι τὸν
[1, 7]	Σύλλα παῖς ἦν Φαῦστος Κορνήλιος	καὶ	μετ' αὐτὸν ἑκατοντάρχαι δύο Φούριος
[1, 27]	δὲ τῆς σκυθρωπῆς ἀποφάσεως ἤρξατο,	καὶ	μετ' αὐτὸν πάντες θάνατον κατακρίνουσιν
[1, 17]	ταχέως τῶν καθ' ἑαυτὸν ἐκράτει	καὶ	μετ' ἐκείνους ἐπὶ τὸ συνεστὸς
[1, 28]	ἀτυχέστατος, πάππος γοῦν γενέσθαι κηδεμονικώτερος	καὶ	μετ' ἐμὲ ἡγεμόνας αὐτοῖς ἀπολιπεῖν
[1, 3]	ἐπὶ συννοίας ὁ γέρων διεκαρτέρει,	καὶ	μετ' ὀλίγον ἀνῃρημένος Ἀντίγονος ἠγγέλλετο
[1, 8]	Μᾶρκον Ἀντώνιον ἡγεμόσιν ὑπήντων Ἀλεξάνδρῳ.	Καὶ	μετ' οὐ πολὺ παρῆν ἅμα
[1, 18]	μέχρι Πηλουσίου πάσῃ θεραπείᾳ καταχρώμενος.	Καὶ	μετ' οὐ πολὺ παρῆν ἐκ
[1, 7]	τῶν ἱερῶν κειμηλίων ἥψατο, ἀλλὰ	καὶ	μετὰ μίαν τῆς ἁλώσεως ἡμέραν
[1, 1]	δ' ὁ βασιλεὺς ὡρμημένος πάλαι,	καὶ	μετὰ πλείστης δυνάμεως αὐτὸς ὁρμήσας
[1, 0]	ἱστορίαν, ἔνθα χρὴ τἀληθῆ λέγειν	καὶ	μετὰ πολλοῦ πόνου τὰ πράγματα
[1, 24]	λαληθὲν εὐθέως ἦν παρ' Ἀντιπάτρῳ,	καὶ	μετὰ προσθήκης μετέβαινεν ἀπὸ Ἀντιπάτρου
[1, 30]	πάντας ἡμᾶς Ἀντίπατρον; Ἄκουε, βασιλεῦ,	καὶ	μετὰ σοῦ θεὸς ὁ μάρτυς
[1, 4]	δὲ ὑπακούσαντος κατ' ἐλπίδα μειζόνων	καὶ	μετὰ στρατιᾶς ἥκοντος συνέμισγον οἱ
[1, 17]	σαφεῖς τὸν τἀδελφοῦ θάνατον προσημαίνουσιν,	καὶ	μετὰ ταραχῆς ἐκθορόντι τῆς κοίτης
[1, 33]	καὶ τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ,	καὶ	μετὰ ταῦτα πρὸς ταφὴν ἐτρέποντο
[1, 9]	δ' ἔρωτι γαμεῖ τὴν ἑτέραν	καὶ	μετὰ ταῦτα ὑπὸ τοῦ πατρὸς
[1, 15]	γὰρ αὐθημερὸν αὐτῶν τὰς ἀπορίας.	Καὶ	μετὰ τὴν δέησιν εὐθέως> ὁρμήσας
[1, 19]	ἑώρα προθύμους, ἔθυεν τῷ θεῷ	καὶ	μετὰ τὴν θυσίαν διέβαινεν τὸν
[1, 26]	βασιλεύσας αὐτὸς Ἡρώδης ἐν ἀλλοτρίοις	καὶ	μετὰ τὸν τῆς μητρὸς αὐτῶν
[1, 7]	ὑφ' Ἡρώδου βασιλέως λαμπροτάτοις κατασκευάσμασιν	καὶ	μετονομασθεῖσαν Καισάρειαν. Ἃς πάσας τοῖς
[1, 4]	Ἀλέξανδρον τὸν καὶ καθ' ἡλικίαν	καὶ	μετριότητι προύχειν δοκοῦντα. Ὁ δὲ
[1, 21]	τὴν ἐκ λιβὸς ἀπειλήν, ᾧ	καὶ	μετρίως ἐπαυρίζοντι τηλικοῦτον ἐπεγείρεται κῦμα
[1, 24]	εἰς διαβολὴν τὸ ῥηθὲν ἐστρέφετο,	καὶ	μετρίως παρρησιασαμένου μέγιστα τοῖς ἐλαχίστοις
[1, 1]	καρτερῶς μὲν γὰρ οἱ Ἰουδαῖοι	καὶ	μέχρι πολλοῦ διηγωνίσαντο, πλήθει δὲ
[1, 2]	Ἀδωρεὸν καὶ Μάρισαν. (Προελθὼν δὲ	καὶ	μέχρι Σαμαρείας, ἔνθα νῦν ἐστιν
[1, 3]	τῶν ὅλων ὁ Ἰωάννης ἀπολελοίπει,	καὶ	μέχρι τοσαύτης ὠμότητος προῆλθεν, ὥστε
[1, 9]	τοῖς διώκουσι Μιθριδάτην ἀπέκτεινεν πολλοὺς	καὶ	μέχρι τοσούτου τοὺς καταλειπομένους ἐδίωξεν
[1, 10]	μόνον βασιλέως ἔχων ἔρημον ἐξουσίας.	Καὶ	μέχρι τοῦ πλανηθήσεται καθ' ἑαυτοῦ
[1, 17]	τοῦ χειμῶνος ἤλαυνεν ἐπὶ Ἱεροσολύμων	καὶ	μέχρι τοῦ τείχους ἀγαγὼν τὴν
[1, 31]	ἀδήλους ὑποψίας προδήλων ἀγαθῶν στερίσκεσθαι,	καὶ	μὴ θᾶττον ἀποδοῦναι μὲν ἑαυτὸν
[1, 32]	ὁ μέχρι τῆς κοίτης εἰσάγων	καὶ	μή μέ τις ἐνεδρεύοι περιβλέπων·
[1, 32]	ἐμοί ποτε φυλάττεσθαι ζῶντα Ἀλέξανδρον	καὶ	μὴ πᾶσιν πιστεύειν τὸ σῶμα·
[1, 10]	καὶ περὶ τῆς ἀφέσεως εὐχαριστεῖν	καὶ	μὴ πρὸς μὲν τὸ σκυθρωπὸν
[1, 24]	ὥστε τὸν ἀπ' αὐτοῦ φυγόντα	καὶ	μὴ προσηκούσης πόλεως ἐξαγαγεῖν. Τὰ
[1, 31]	συμφέρον Ἀντιπάτρῳ σκοποῦντες, ἐπείγεσθαι παρῄνουν	καὶ	μὴ τῇ μελλήσει παρασχεῖν τῷ
[1, 6]	Ἀδοξήσας δὲ πρὸς τὰς θεραπείας	καὶ	μὴ φέρων δουλεύειν ταῖς χρείαις
[1, 0]	συλλέγειν, πεφίμωνται παρέντες τοῖς ἀσθενεστέροις	καὶ	μηδὲ γινώσκουσι τὰς πράξεις τῶν
[1, 30]	αὐτῆς ἐν βασάνοις τὸ σῶμα	καὶ	μηδὲ τάφῳ καταλείψειν. (Πρὸς ταῦθ'
[1, 0]	πάντα περιλαβὼν ἐν ἑπτὰ βιβλίοις	καὶ	μηδεμίαν τοῖς ἐπισταμένοις τὰ πράγματα
[1, 14]	προαιρούμενος τὰ παρ' Ἀντιπάτρου χρέα	καὶ	μηδὲν εἰς τὰς ἐκείνου δωρεὰς
[1, 10]	τἀδελφοῦ τὴν Σκιπίωνος ὠμότητα μέμφεσθαι	καὶ	μηδὲν εἰς τὸν ἔλεον παραμῖξαι
[1, 24]	αὐτοῦ. Σιγῶντες δὲ ἀπέθνησκον πολλοὶ	καὶ	μηδὲν ὑπὲρ τὸ συνειδὸς εἰπόντες·
[1, 31]	δόξαν ἐρημία πολλὴ πάντων ἐκτρεπομένων	καὶ	μηδενὸς προσιέναι τολμῶντος· ἐμισεῖτο μὲν
[1, 3]	ὁ βασιλεὺς τὴν αἰτίαν ἐπυνθάνετο	καὶ	μηδενὸς τολμῶντος εἰπεῖν μᾶλλον ἐνέκειτο
[1, 29]	τῆς φυγῆς τὸν Ἡρώδου θάνατον	καὶ	μηδέποτε πρὸς ζῶντα ὑποστρέψειν, ἐπανῆλθεν
[1, 0]	προαιρέσει· αὐτοὶ δὲ τὰ Ἀσσυρίων	καὶ	Μήδων συγγράφουσιν ὥσπερ ἧττον καλῶς
[1, 3]	τοὐμὸν αἷμα; Λαβέτωσαν ἀθρόον τοῦτο,	καὶ	μηκέτι ταῖς ἐκ τῶν ἐμῶν
[1, 1]	ἐναγισμῶν ἔπαυσεν ἐπ' ἔτη τρία	καὶ	μῆνας ἕξ. Ὁ δ' ἀρχιερεὺς
[1, 11]	τὴν ἀρχὴν ἐπ' ἔτη τρία	καὶ	μῆνας ἑπτά. Μεγίστου δ' ἐπὶ
[1, 30]	ἅπαν τὸ βασίλειον ἐρευνηταί τε	καὶ	μηνυταὶ τῶν ἀδήλων ἐγίνοντο τούς
[1, 0]	Ἱεροσόλυμα καὶ κατασχὼν ἔτεσι τρισὶ	καὶ	μησὶν ἓξ ὑπὸ τῶν Ἀσαμωναίου
[1, 18]	περὶ τὴν πόλιν ἁρπαζόντων ἐπιτήδεια	καὶ	μήτε ἵπποις μήτε ἀνδράσιν ὑπολειπομένων
[1, 14]	δὲ τὰς παρακλήσεις τῆς βασιλίδος	καὶ	μήτε τὴν ἀκμὴν τοῦ χειμῶνος
[1, 3]	μοι, σῶμα ἀναιδέστατον, τὴν ἀδελφῷ	καὶ	μητρὶ κατάκριτον ψυχὴν καθέξεις; Μέχρι
[1, 16]	Προπέμψας δὲ πεζῶν τρία τέλη	καὶ	μίαν ἴλην ἱππέων πρὸς Ἄρβηλα
[1, 25]	ὡς πολλάκις ἔτυχεν συγγνώμης αἰτούμενος	καὶ	μιαρὸν μὲν ἑαυτὸν ὁμολογῶν, δεδρακέναι
[1, 25]	καὶ Σαλώμην· ταύτην γὰρ δὴ	καὶ	μιγῆναί ποτε αὐτῷ μὴ θέλοντι
[1, 8]	ὁρμήσας Ναβαταίων τε μάχῃ κρατεῖ	καὶ	Μιθριδάτην καὶ Ὀρσάνην φυγόντας ἐκ
[1, 9]	δὲ μόνους τῶν ἰδίων ἀπέβαλεν,	καὶ	Μιθριδάτης ἐν τῇ τροπῇ περὶ
[1, 15]	πέντε δὲ Ἰουδαίων ἦσαν ἔχουσαι	καὶ	μισθοφόρους μιγάδας πρὸς οἷς ὀλίγους
[1, 2]	τε μνήμην τῶν πατρῴων κατορθωμάτων	καὶ	μῖσος τῆς Πτολεμαίου παρανομίας. Ὥρμησε
[1, 32]	τις ἐξερημοῖ τὸν ἐμὸν οἶκον	καί	μοι τοὺς φιλτάτους ἐπανίστησιν ἀεί,
[1, 4]	θάνατος κατέστη. Τοιούτοις ἔργοις ὀψὲ	καὶ	μόλις ἡσυχίαν τῇ βασιλείᾳ πορίσας
[1, 7]	κατ' ἐκεῖνο Ῥωμαίων στρατηγῷ κατατεταγμένῳ	καὶ	μόνοις αὐτοὺς τοῖς ἰδίοις ὅροις
[1, 33]	εἰς Ἱεριχοῦντα παραγίνεται μελαγχολῶν ἤδη,	καὶ	μόνον οὐκ ἀπειλῶν αὐτῷ τῷ
[1, 26]	ὡς ἐνεδρευόντων αὐτὸν τῶν ἀδελφῶν	καὶ	μόνον οὐκ ἐπιφερόντων ἤδη τὰ
[1, 27]	μάλα προμηθῶς· ᾔδει γάρ, ὅτι	καὶ	μόνον ὀφθέντες ἐλεηθήσονται πάντως· εἰ
[1, 31]	τῆς κατ' Ἀντιπάτρου φήμης πεπλήρωτο	καὶ	μόνος ἠγνόει τὰ κατ' αὐτὸν
[1, 26]	δ' ἀμείλικτον εὑρίσκειν τὸν πατέρα	καὶ	μόνῳ φιλόστοργον Ἀντιπάτρῳ, δι' ὃν
[1, 11]	τῷ νέῳ καὶ Ἀντωνίῳ Κάσσιος	καὶ	Μοῦρκος στρατιὰν ἀθροίσαντες ἐκ τῆς
[1, 4]	ἥπτετο καὶ ταύτης ἑλὼν Γαλααδίτας	καὶ	Μωαβίτας φόρον τε αὐτοῖς ἐπιτάξας
[1, 1]	πολίχνην τε τοῖς Ἱεροσολύμοις ἀπεικασμένην	καὶ	ναὸν ἔκτισεν ὅμοιον· περὶ ὧν
[1, 21]	τεῖχος, ἐξέδρας τε καὶ στοὰς	καὶ	ναοὺς καὶ ἀγορὰς Βηρυτῷ κατασκευάσας
[1, 17]	δὲ εἰς τοσοῦτον ὀργῆς, ὥστε	καὶ	νεκρὸν αἰκίσασθαι τὸν Ἰώσηπον· κρατήσας
[1, 24]	μὴ διὰ τοῦτ' αὐτὸν οἴονται	καὶ	νέον, αὐτῷ δὲ προσέχειν, ὃς
[1, 23]	οὔτε εἰς τρυφὴν ἐκδιαιτώμενος, ἣ	καὶ	νέους ἐπιτέμνεται· τὸ δὲ θεῖον
[1, 2]	προλοχίσας πάσαις κρατεῖ ταῖς ἐπιβολαῖς	καὶ	νικήσας λαμπρῶς ἀρχιερεὺς ἀποδείκνυται καὶ
[1, 27]	ἀντιλέγοντος ἐποικτισάμενος, ὡς αὐτὸς ἁλίσκοιτο	καὶ	νικῶν νίκην πικρὰν κατὰ τῶν
[1, 26]	ἐκείνης ἀρχὴν σπαθήσας, ἀλλ' ἔτι	καὶ	νόθον εἰσάγεται διάδοχον Ἀντιπάτρῳ τῷ
[1, 13]	δὲ πεισθεὶς τῇ τε πόλει	καὶ	ξενίᾳ τὸν Πάρθον εἰσδέχεται μετὰ
[1, 8]	τοὺς πανταχοῦ δυνατοὺς φιλίαις τε	καὶ	ξενίαις μάλιστα προσηγάγετο τὸν Ἀράβων
[1, 5]	τε ἀεὶ συγκροτοῦσα διπλασίονα κατέστησεν	καὶ	ξενικὴν συνήγαγεν οὐκ ὀλίγην, ὡς
[1, 12]	προκρίνοντος, ἡσθείς, ἦν γὰρ δὴ	καὶ	ξένος αὐτοῖς πατρῷος δεχθεὶς ὑπ'
[1, 2]	πείσας τριακοσίοις ταλάντοις καὶ δὴ	καὶ	ξενοτροφεῖν πρῶτος Ἰουδαίων ἐκ τῆς
[1, 4]	τῆς τάφρου τεῖχος ἤγειρεν ὑψηλὸν	καὶ	ξυλίνους πύργους ἐτεκτήνατο τὰς εὐμαρεῖς
[1, 10]	μὴ προεξελθόντες ὅ τε πατὴρ	καὶ	ὁ ἀδελφὸς ἔκλασαν αὐτοῦ τὴν
[1, 7]	Ἐν δὲ τοῖς αἰχμαλώτοις ἐλήφθη	καὶ	ὁ Ἀριστοβούλου πενθερός, ὁ δ'
[1, 8]	τέσσαρες μὲν υἱεῖς γίνονται, Φασάηλος	καὶ	ὁ βασιλεὺς αὖθις Ἡρώδης, πρὸς
[1, 11]	οἰνοχόων χρήμασιν δοῦναι φάρμακον Ἀντιπάτρῳ.	Καὶ	ὁ μὲν ἀγώνισμα τῆς Μαλίχου
[1, 17]	πολλοὺς ἐνῆγεν ἐπιθυμία μεταβολῆς ἄλογος.	Καὶ	ὁ μὲν ἠπείγετο συμβαλεῖν, οἱ
[1, 2]	ὑπὸ τῶν περὶ Ἀριστόβουλον ἡττᾶται.	Καὶ	ὁ μὲν μέχρι Σκυθοπόλεως διωχθεὶς
[1, 2]	ταχέως δεδεγμένων ἤδη τὸν Ὑρκανόν.	Καὶ	ὁ μὲν παραχρῆμα ἀνεχώρησεν εἴς
[1, 8]	τὸν Εὐφράτην αὐτός τε ἀπώλετο	καὶ	ὁ στρατὸς αὐτοῦ, περὶ ὧν
[1, 32]	Ῥώμη μοι μάρτυς τῆς εὐσεβείας	καὶ	ὁ τῆς οἰκουμένης προστάτης Καῖσαρ,
[1, 1]	τῆς πόλεως οὔτε αἱ ἁρπαγαὶ	καὶ	ὁ τοσοῦτος φόνος ἤρκεσεν, ὑπὸ
[1, 9]	βασιλικοῖς μνημείοις ἐνταφησόμενος. (Ἀναιρεῖται δὲ	καὶ	ὁ υἱὸς αὐτοῦ Ἀλέξανδρος πελέκει
[1, 27]	ἀπώλειαν ἐπιψηφίσασθαι. Σύμψηφοι δ' αὐτῷ	καὶ	οἱ δύο πρεσβευταὶ γίνονται, καὶ
[1, 7]	αἵ τε θυσίαι καθ' ἡμέραν	καὶ	οἱ ἐναγισμοὶ καὶ πᾶσα θεραπεία
[1, 0]	οἵ τε τούτων συγγραφεῖς ἐπαύσαντο	καὶ	οἱ ἡμέτεροι προφῆται, τὴν ἀρχὴν
[1, 21]	οὐ μόνον οἱ νικῶντες, ἀλλὰ	καὶ	οἱ μετ' αὐτοὺς καὶ οἱ
[1, 27]	αὐτοῖς ὑπὸ Καίσαρος, Σατορνῖνός τε	καὶ	οἱ περὶ Πεδάνιον πρέσβεις, σὺν
[1, 25]	κατ' ἀξίαν ἕκαστον. Ὁμοίως τε	καὶ	οἱ συγγενεῖς προστάξαντος τοῦ βασιλέως
[1, 12]	ὧν οἵ τε πεσόντες ταφῆς	καὶ	οἱ τραυματίαι θεραπείας ἠξιώθησαν ὑπὸ
[1, 21]	ἀλλὰ καὶ οἱ μετ' αὐτοὺς	καὶ	οἱ τρίτοι τοῦ βασιλικοῦ πλούτου
[1, 15]	δ' ἡ πόλις αὐτῷ, σῖτον	καὶ	οἶνον καὶ ἔλαιον καὶ βοσκήματα
[1, 0]	τῶν ἱερέων καὶ τοῦ ἀρχιερέως,	καὶ	οἷον ἦν τοῦ ναοῦ τὸ
[1, 15]	δύναμιν οὐκ ὀλίγην ξένων τε	καὶ	ὁμοφύλων ἤλαυνεν διὰ τῆς Γαλιλαίας
[1, 21]	χώρα, τὸ πλέον δ' ἐλάφων	καὶ	ὀνάγρων εὔπορος· πολεμιστὴς δ' ἀνυπόστατος.
[1, 8]	καὶ Ἀντιπάτρῳ· καὶ γὰρ χρήματα	καὶ	ὅπλα καὶ σῖτον καὶ ἐπικούρους
[1, 0]	αὐτοῦ, προσβολάς τε ὅσας ἐποιήσατο	καὶ	ὁπόσα χώματα, περιβόλους τε τῶν
[1, 0]	τὰς δυνάμεις καὶ ὅπου συνήγαγε	καὶ	ὁπόσας, καὶ ὅπως ἐκ τῆς
[1, 0]	ἐνέβαλεν, ὅπως τε τὰς δυνάμεις	καὶ	ὅπου συνήγαγε καὶ ὁπόσας, καὶ
[1, 0]	τὰ Ἰουδαίων, τίνες τε ὄντες	καὶ	ὅπως ἀπανέστησαν Αἰγυπτίων, χώραν τε
[1, 26]	τάς τε τῶν ἀδελφῶν διαφορὰς	καὶ	ὅπως διέκειτο πρὸς ἕκαστον ὁ
[1, 0]	καὶ ὅπου συνήγαγε καὶ ὁπόσας,	καὶ	ὅπως ἐκ τῆς στάσεως ἡ
[1, 0]	ὅσων ἐχώρησεν παθῶν ὁ πόλεμος	καὶ	ὅπως κατέστρεψεν, ἀγνοεῖν δὲ Ἕλληνας
[1, 0]	ἀλώμενοι καὶ πόσα ἑξῆς κατέλαβον	καὶ	ὅπως μετανέστησαν, νῦν τε ἄκαιρον
[1, 13]	πανούργως ὁ Πάρθος ἀπολογίαις τε	καὶ	ὅρκοις ἀποσκευασάμενος τὴν ὑποψίαν ᾤχετο
[1, 11]	πεπιστευμένον τὰ ὅπλα πολλαῖς ἀπολογίαις	καὶ	ὅρκοις ἐκγοητεύσας διαλλακτὰς αὐτῷ πρὸς
[1, 8]	τε μάχῃ κρατεῖ καὶ Μιθριδάτην	καὶ	Ὀρσάνην φυγόντας ἐκ Πάρθων κρύφα
[1, 10]	ὡρμημένος, ἠγάπα γὰρ Ἡρώδην, ἀποψηφίζεται.	(Καὶ	ὃς ὑπολαμβάνων ἄκοντος τοῦ βασιλέως
[1, 0]	τά τε συμβάντα κατὰ Κέστιον	καὶ	ὅσα κατὰ τὰς πρώτας ὁρμὰς
[1, 0]	ὁ ναὸς ἄκοντος ἐνεπρήσθη Καίσαρος	καὶ	ὅσα τῶν ἱερῶν κειμηλίων ἐκ
[1, 0]	ὅσα τε ὑπὸ τοῦ πολέμου	καὶ	ὅσα ὑπὸ τῆς στάσεως καὶ
[1, 0]	καὶ ὅσα ὑπὸ τῆς στάσεως	καὶ	ὅσα ὑπὸ τοῦ λιμοῦ κακωθέντες
[1, 0]	Ῥωμαίων φειδὼ πρὸς τοὺς ἀλλοφύλους,	καὶ	ὁσάκις Τίτος σῶσαι τὴν πόλιν
[1, 28]	ἔθνους, ὅση τε σπουδὴ ζώντων	καὶ	ὅση μνήμη παρὰ Ἰουδαίοις τῶν
[1, 0]	ὅσῃ τε χρώμενος Ῥωμαίων στρατιᾷ	καὶ	ὅσοι σύμμαχοι ἐκόπησαν εἰς ὅλην
[1, 16]	Ἀντίγονον αὐτὸς δὲ τὴν μητέρα	καὶ	ὅσους ἐκ Μασάδας οἰκείους ἐξήγαγεν
[1, 22]	διά τε τὴν μητρῴαν εὐγένειαν	καὶ	ὅτι βασιλεύοντι γεγόνεισαν αὐτῷ. Τὸ
[1, 12]	ἀχαριστίαν ὧν τε Ἕλικι συμπράξειεν,	καὶ	ὅτι περιορῴη τὸν ἀδελφὸν τὸν
[1, 10]	ἔθνος αὐτοὶ διὰ κόρον ἐξυβρίζοιεν,	καὶ	ὅτι τὴν εἰς Αἴγυπτον συμμαχίαν
[1, 30]	χεῖρας. (Ταῦτ' ἔλεγον αἱ βασανιζόμεναι,	καὶ	ὅτι Φερώρας βουλεύσαιτο φυγεῖν μετ'
[1, 5]	τὸν δῆμον εἰς εὔνοιαν προσηγάγετο.	Καὶ	οὐ διήμαρτεν τῆς ἐλπίδος· ἐκράτησεν
[1, 10]	ἐπ' αὐτὸν ὁρμήσειν μετὰ στρατιᾶς.	(Καὶ	οὐ διήμαρτεν τῆς οἰήσεως· ὁ
[1, 31]	διαμαρτίᾳ τῆς ἐπιβουλῆς ἡ σύγχυσις	καὶ	οὐ Φερώραν κλαίοντος, ἀλλὰ τὸν
[1, 7]	κατὰ τἀκριβὲς ἐξετελεῖτο τῷ θεῷ,	καὶ	οὐδὲ κατ' αὐτὴν τὴν ἅλωσιν
[1, 20]	πᾶσιν ὁμολογῶ γεγονέναι χρήσιμος Ἀντωνίῳ.	Καὶ	οὐδὲ τοῦτ' ἂν ὑποστειλαίμην εἰπεῖν,
[1, 27]	κολακεύοντες, οἱ δὲ μισοῦντες Ἡρώδην	καὶ	οὐδεὶς δι' ἀγανάκτησιν. Ἔνθα δὴ
[1, 19]	γὰρ τὰ τῶν στοιχείων πάθη	καὶ	οὐδὲν ἀνθρώποις πλέον ἢ τὴν
[1, 17]	ἐκ τῆς Συρίας αἱ σπεῖραι,	καὶ	οὐδὲν αὐταῖς ἐνεκέκρατο τῶν πάλαι
[1, 3]	εὔνοιαν καὶ φύσιν κόπτει διαβολὴ	καὶ	οὐδὲν οὕτως τῶν ἀγαθῶν παθῶν
[1, 22]	εὐθέως ἀκούσας τὸ ἀπόρρητον ἦν,	καὶ	οὐκ ἄν ποτε τὸν Ἰώσηπον
[1, 27]	περὶ Πεδάνιον πρέσβεις, σὺν οἷς	καὶ>	Οὐολούμνιος ἐπίτροπος, ἔπειθ' οἱ τοῦ
[1, 30]	ταῖς ἀλγηδόσιν θεὸς ὁ γῆν	καὶ	οὐρανὸν διέπων μετέλθοι τὴν τούτων
[1, 0]	μεγάλοι δοκοῖεν οἱ μικροὺς νενικηκότες·	καὶ	οὔτε τὸ μῆκος αἰδοῦνται τοῦ
[1, 13]	τοὺς βαρβάρους, ἔξεισιν Ὑρκανὸν παραλαβών,	καὶ	Πάκορος, ὡς ἧττον ὑποπτεύοιτο, καταλιπὼν
[1, 24]	συγγνώμην τῇ νόσῳ. (Διεβάλλετο δὲ	καὶ	πάλαι μὲν ἔτι ζώσης τῆς
[1, 16]	ὥστε τὸν μὲν Ἀντώνιον θαυμάζοντα	καὶ	πάλαι τῆς ἀρετῆς αὐτὸν τότε
[1, 33]	ἐνετείλατο, μεταπεισθῆναι τὸν βασιλέα λέγουσα	καὶ	πάλιν ἀναπέμπειν ἕκαστον εἰς τὰ
[1, 25]	Ἡρώδην ἀντιπαρακαλεῖν ὑπὲρ τοῦ μειρακίου	καὶ	πάλιν αὐτῷ μνηστεύεσθαι τὴν θυγατέρα.
[1, 32]	φθέγγεσθαί τι τετόλμηκεν ὁ πατροκτόνος	καὶ	πάλιν δόλοις τὴν ἀλήθειαν ἐπικαλύψειν
[1, 6]	Ἰουδαίας εἰς Φιλαδέλφειαν Ἀρέτας καταπλαγείς,	καὶ	πάλιν εἰς Δαμασκὸν Σκαῦρος. Ἀριστοβούλῳ
[1, 26]	κατεσταλμένος εἰς ἀνήκεστον ὀργὴν ἐξαγριοῦται.	Καὶ	πάλιν λαβὼν καιρὸν Ἀντίπατρος ἑτέρους
[1, 11]	τοῦ προστάσσοντος εἰσέρχεται διὰ νυκτός.	Καὶ	πάλιν Μάλιχος προσιὼν ἔκλαιεν Ἀντίπατρον·
[1, 10]	παρασκευαζόμενος οὐδὲ αὖθις ὑπακοῦσαι καλοῦντι.	Καὶ	πάλιν οἱ πονηροὶ παρώξυνον τὸν
[1, 25]	τε χρυσῷ διαλίθῳ καὶ εὐνούχοις	καὶ	παλλακίδι, ἥτις ἐκαλεῖτο Παννυχίς, τῶν
[1, 17]	σφόδρα θαρροῦντες, πόρρωθεν δὲ χερμάσιν	καὶ	παλτοῖς ἔβαλλον, ὥστε συχνοὺς κατατιτρώσκειν.
[1, 4]	εἶναι πάλιν Ἀλέξανδρον, μεταρρεῖν δὲ	καὶ	πᾶν τὸ ἔθνος εἰς αὐτόν,
[1, 21]	δὴ τὸ γήλοφον ἐπιεικῶς ὑψηλὸν	καὶ	πᾶν χειροποίητον. Κατεσκεύασεν δὲ καὶ
[1, 27]	φύσιν, ἀνομίας γέμειν τὸν βίον,	καὶ	πάνθ' ὅσα μὴ φειδομένῳ τοῦ
[1, 24]	Ἡρώδῃ. Διελεγχθεῖσα δὲ καὶ τοῦτο	καὶ	πάνθ' ὅσα Φερώρας ἐνεκάλει, συγγινώσκεται·
[1, 29]	δὲ οὐδὲν Σαλώμη τῶν πραττομένων	καὶ	πάντα Ἡρώδῃ διήγγελλεν. (Ἐξεκαίετο δ'
[1, 26]	δὲ συνιδὼν τὸν Ἡρώδου τρόπον	καὶ	πάντα λέγων τε καὶ πράττων
[1, 23]	τὸν ἐκ τῆς Δωρίδος Ἀντίπατρον	καὶ	πάντα τρόπον προτιμᾶν ἄρχεται. (Τοῖς
[1, 5]	τῶν οἰκετῶν, εἶχεν δὲ πολλοὺς	καὶ	πάντας εὔνους διὰ τὴν θερμότητα,
[1, 32]	δικαστὴν ἀμήχανον, ὃς ἐφορᾷ πάντα	καὶ	πανταχοῦ πάρεστιν; Ἢ τὸ τῶν
[1, 26]	ὁ βασιλεὺς διὰ τὴν πατρίδα	καὶ	πάντες οἱ περὶ αὐτὸν ἡδέως
[1, 2]	ὑπὸ Ἡρώδου κτισθεῖσα τοῦ βασιλέως,	καὶ	πάντοθεν αὐτὴν ἀποτειχίσας τοὺς υἱεῖς
[1, 1]	ἀρχιερεὺς Ὀνίας πρὸς Πτολεμαῖον διαφυγὼν	καὶ	παρ' αὐτοῦ λαβὼν τόπον ἐν
[1, 24]	νέον, αὐτῷ δὲ προσέχειν, ὃς	καὶ	παρὰ ἄκοντος διαδέξεται τὴν βασιλείαν
[1, 26]	φήμην φθάσας εἰς Καππαδοκίαν ἀργυρίζεται	καὶ	παρὰ Ἀρχελάου, τολμήσας εἰπεῖν ὅτι
[1, 11]	στρατιᾶς ἐπῄει φορολογῶν τὰς πόλεις	καὶ	παρὰ δύναμιν τὰς εἰσπράξεις ποιούμενος.
[1, 32]	φίλει τῷ τεκμηρίῳ· κατέγνωσμαι γὰρ	καὶ	παρὰ θεῷ καὶ παρὰ σοί,
[1, 23]	ἐνθυμούμενοι τὴν ἱερὰν φύσιν, ἧς	καὶ	παρὰ θηρίοις αἱ στοργαὶ μένουσιν,
[1, 32]	παρὰ Λιουίας θεραπαινίδος Ἀκμῆς τοὔνομα.	Καὶ	παρὰ μὲν ταύτης ἐπέσταλτο βασιλεῖ
[1, 29]	ἀνελεῖν. Οὗτοι μὲν οὖν ἀνακριθέντες	καὶ	παρὰ Σατορνίνῳ τῷ διέποντι τὴν
[1, 32]	κατέγνωσμαι γὰρ καὶ παρὰ θεῷ	καὶ	παρὰ σοί, πάτερ. Κατεγνωσμένος δὲ
[1, 23]	λήψεται τὴν ἀμοιβήν, στασιάζων δὲ	καὶ	παρὰ τῷ θεραπευομένῳ τὸ κακόηθες
[1, 33]	ἐπ' ἐμοὶ δακρύσῃ. (Ταῦτα ἐνετέλλετο,	καὶ	παρὰ τῶν ἐν Ῥώμῃ πρέσβεων
[1, 6]	τε τῶν φρουρίων ἐκέλευεν αὐτῷ	καὶ	παράγγελμα τῶν φρουράρχων ἐχόντων μόναις
[1, 27]	κολάζειν μετριώτερον. (Τούτοις Ἡρώδης πείθεται,	καὶ	παραγενόμενος εἰς Βηρυτόν, ἔνθα προσέταξεν
[1, 30]	ἐκείνου Θευδίων ὁ θεῖος Ἀντιπάτρου	καὶ	παραδοίη Φερώρᾳ· τούτῳ γὰρ ἐντείλασθαι
[1, 13]	δὲ καταστῆσαι βασιλέα Ἀντίγονον, ἀλλὰ	καὶ	παραδοῦναι αὐτῷ Φασάηλόν τε καὶ
[1, 13]	καίτοι γε πολλὰ ἀποτρέποντος Ἡρώδου	καὶ	παραινοῦντος ἀναιρεῖν τὸν ἐπίβουλον, ἀλλὰ
[1, 26]	τοῦ ἀδελφοῦ κτείναντα τὸν πατέρα,	καὶ	παράσχῃ τοῖς ὅπλοις χρήσασθαι καὶ
[1, 13]	δὲ ἑξήκοντα τῆς πόλεως σταδίων	καὶ	παραταξαμένους ἐπιεικῶς πολὺν χρόνον. Ἔνθα
[1, 0]	μηδεμίαν τοῖς ἐπισταμένοις τὰ πράγματα	καὶ	παρατυχοῦσι τῷ πολέμῳ καταλιπὼν ἢ
[1, 24]	αὐτῷ μετὰ Ἀριστοβούλου τοῦ ἀδελφοῦ	καὶ	παραφυλάττει κυνηγοῦντα κτείνας εἰς Ῥώμην
[1, 1]	αὐτῷ, κοπίσιν ἀναιρεῖ τὸν Βακχίδην.	Καὶ	παραχρῆμα μὲν δείσας τὸ πλῆθος
[1, 33]	δ' ἐκεῖνος ἰσχυρότερον τῆς νόσου	καὶ	παραχρῆμα πέμψας τοὺς δορυφόρους ἀποκτείνει
[1, 26]	δῶρα προσενεγκὼν δέλεαρ ὧν ἐθηρᾶτο	καὶ	παραχρῆμα πολλαπλασίω λαβὼν οὐδὲν ἡγεῖτο
[1, 17]	θυγατέρα καθωμολογημένην ὡς ἔφαμεν αὐτῷ	καὶ	πάρεργον ποιούμενος τῆς πολιορκίας τὸν
[1, 6]	ἀγανακτήσας δὲ ἀνεχώρησεν εἰς Ἱεροσόλυμα	καὶ	παρεσκευάζετο πολεμεῖν πρὸς Πομπήιον. (Ὁ
[1, 10]	τε οἴχεσθαι τὸν Ἡρώδην λέγοντες	καὶ	παρεσκευασμένον κατ' αὐτοῦ· πιστεύων δ'
[1, 11]	ἠρεμήσειν Ἡρώδην ὑπελάμβανεν, ὃς δὴ	καὶ	παρῆν αὐτίκα στρατὸν ἄγων ἐπὶ
[1, 6]	καθεώρα δὲ τὸ πλῆθος ὀρρωδοῦν,	καὶ	παρῄνουν οἱ φίλοι σκέπτεσθαι τὴν
[1, 0]	ἐπὶ τηλικούτοις πράγμασι τὴν ἀλήθειαν,	καὶ	Πάρθους μὲν καὶ Βαβυλωνίους Ἀράβων
[1, 24]	τὸ νοηθὲν ἦν ἐπὶ γλώσσης·	καὶ	παροξύνοντες μὲν ἐνέκειντο πολλοί, πλείους
[1, 24]	ἂν γαμετὴν οὖσαν, καθομιλῶν ἀεὶ	καὶ	παροξύνων. Συνήργει δὲ καὶ πρὸς
[1, 23]	θυγατέρα, προσελάμβανον ἤδη τῷ μίσει	καὶ	παρρησίαν. Ἐκ δὲ τοῦ θράσους
[1, 32]	σὲ κακοβουλίας; Τί δέ με	καὶ	παρώξυνεν κατὰ σοῦ; Βασιλείας ἐλπίς;
[1, 32]	αὐτὸν ἀπὸ τῆς χώρας ἀπερριμμένον	καὶ	παρωσάμενος τοὺς ἐκ βασιλίδος μοι
[1, 32]	ὅτι μὲν καὶ σύ, Οὔαρε,	καὶ	πᾶς δικαστὴς ὅσιος Ἀντίπατρον ἐξώλη
[1, 33]	τοὺς στρατιώτας, ἵνα πᾶσα Ἰουδαία	καὶ	πᾶς οἶκος ἄκων ἐπ' ἐμοὶ
[1, 24]	οἵ τε ἀδελφοὶ τοῦ βασιλέως	καὶ	πᾶσα ἡ γενεά· πάντα γὰρ
[1, 7]	καθ' ἡμέραν καὶ οἱ ἐναγισμοὶ	καὶ	πᾶσα θεραπεία κατὰ τἀκριβὲς ἐξετελεῖτο
[1, 17]	Συνεισπίπτει δὲ τοῖς πολεμίοις εἴσω,	καὶ	πᾶσα μὲν ὁπλιτῶν οἰκία νένακτο,
[1, 28]	ἔλεος ὀρφανίας. Πειρῶμαι δ' εἰ	καὶ	πατὴρ ἐγενόμην ἀτυχέστατος, πάππος γοῦν
[1, 17]	μετὰ πλείστης στρατιᾶς ἱππέων τε	καὶ	πεζῶν, ἣν προεκπέμψας διὰ τῆς
[1, 8]	μυριάδας Ἰουδαίων ἀνδραποδίζεται, κτείνει δὲ	καὶ	Πειθόλαον τοὺς Ἀριστοβούλου στασιαστὰς ἐπισυνιστάντα·
[1, 8]	ὄντας εἰς ὀκτακισχιλίους, ἐν οἷς	καὶ	Πειθόλαος ἦν ὁ ἐξ Ἱεροσολύμων
[1, 8]	τῶν Ἰουδαίων, ὧν Μάλιχος ἦρχεν	καὶ	Πειθόλαος, συμμίξαντες τοῖς περὶ Μᾶρκον
[1, 10]	Ῥωμαίων ἡγεμόνι κατηγορεῖν ἐπικεχείρηκεν ἑτέρων	καὶ	πειρᾶται τυχεῖν ἀγαθοῦ τινος, δέον
[1, 19]	τοῖς ἔργοις ἐγεῖραι τὰ φρονήματα	καὶ	πεῖσαι τοὺς ἀσεβεστάτους, ὡς οὔτ'
[1, 7]	φθάσαντες κατέσκαψαν, Ἵππον Σκυθόπολίν τε	καὶ	Πέλλαν καὶ Σαμάρειαν καὶ Ἰάμνειαν
[1, 11]	εἰς Ἱεροσόλυμα τοὺς ὁπλίτας ἄγων.	Καὶ	πέμπων Ὑρκανός, ἐνῆγεν γὰρ δεδοικὼς
[1, 21]	ἀγοράς, ἄξια τῆς προσηγορίας ἐνιδρύσατο.	Καὶ	πενταετηρικοὺς ἀγῶνας καταστησάμενος ὁμοίως ἐκάλεσεν
[1, 8]	μυρίους μὲν ὁπλίτας χιλίους δὲ	καὶ	πεντακοσίους ἱππεῖς, καὶ τὰ ἐπιτήδεια
[1, 13]	τὸν σατράπην ὑποσχέσει χιλίων ταλάντων	καὶ	πεντακοσίων γυναικῶν καταγαγεῖν ἐπὶ τὰ
[1, 24]	κολακείαις ὑπιὼν ἐς πάντα κατειργάσατο	καὶ	πεποιήκει προδότας καὶ τῶν πραττομένων
[1, 21]	αὐτόν τε τὸν ναὸν ἐπεσκεύασεν	καὶ	περὶ αὐτὸν ἀνετειχίσατο χώραν τῆς
[1, 21]	κτίσματι ναόν τε ἐνιδρυσάμενος μέγιστον	καὶ	περὶ αὐτὸν τέμενος ἀποδείξας τῷ
[1, 26]	βασιλέα κολακείᾳ καὶ δεινότητι λόγων	καὶ	περὶ αὐτοῦ ψευδέσιν ἐγκωμίοις. Ταχέως
[1, 2]	τῶν μελλόντων ἀγνοεῖν, ὅς γε	καὶ	περὶ δύο τῶν πρεσβυτέρων υἱῶν
[1, 23]	τῇ ἐμῇ καταλύσει δώσει μοι	καὶ	περὶ ἐκείνων δίκας· οὐ γὰρ
[1, 23]	κολακείᾳ καὶ διαβολῇ, τὸν βασιλέα	καὶ	περὶ θανάτου τῶν υἱῶν ὑπειργάσατο.
[1, 10]	τὸ πλῆθος ἐπεδείκνυεν τῶν τραυμάτων,	καὶ	περὶ μὲν τῆς εἰς Καίσαρα
[1, 10]	ἐκ τῶν πρὸς Πομπήιον διαφορῶν	καὶ	περὶ τἀδελφοῦ τὴν Σκιπίωνος ὠμότητα
[1, 21]	καὶ πᾶν χειροποίητον. Κατεσκεύασεν δὲ	καὶ	περὶ τὰς ῥίζας ἄλλα βασίλεια
[1, 24]	Ἀλέξανδρον ὁ χειμὼν τῆς οἰκίας	καὶ	περὶ τὴν ἐκείνου κεφαλὴν ὅλος
[1, 33]	δὲ σκῆπτρον παρὰ τὴν δεξιάν.	Καὶ	περὶ τὴν κλίνην οἵ τε
[1, 10]	εἰ κληθεὶς ἐπὶ δίκην παρώξυνται,	καὶ	περὶ τῆς ἀφέσεως εὐχαριστεῖν καὶ
[1, 10]	στρατείας τὸ ἄδικον. Διὸ δὴ	καὶ	περὶ τῆς νίκης οὐ χρὴ
[1, 6]	δύναμιν ἐπισυλλέξας εἵπετο τοῖς πολεμίοις	καὶ	περὶ τὸν καλούμενον Παπυρῶνα συμβαλὼν
[1, 32]	τάς τε μηνύσεις ἑξῆς> ἐπεδείκνυεν	καὶ	περὶ Φερώρα κατεσχετλίαζεν, ὅτι κἀκεῖνον
[1, 26]	τῷ στάσεως ἐμπλῆσαι τὴν Ἀχαίαν	καὶ	περιδύειν τὰς πόλεις φυγαδεύεται. Κἀκεῖνον
[1, 1]	τόν τε χῶρον ἐκάθηρε πάντα	καὶ	περιετείχισε καὶ τὰ πρὸς τὰς
[1, 13]	γὰρ ἑαλωκέναι τοῖς πολεμίοις αὐτὰς	καὶ	περιέχειν οὐκ ἐπιβουλήν, ἀλλ' ὁπόσα
[1, 20]	Ἀντώνιον. (Τούτοις φιλοφρονησάμενος τὸν βασιλέα	καὶ	περιθεὶς αὐτῷ τὸ διάδημα δόγματι
[1, 21]	διείληπται μεγίστοις, ὧν ὁ προύχων	καὶ	περικαλλέστατος ἀπὸ τοῦ Καίσαρος προγόνου
[1, 21]	δειμάμενος πόλιν δύο τοὺς μεγίστους	καὶ	περικαλλεστάτους οἴκους, οἷς οὐδὲ ναός
[1, 22]	γάμος κατέστη· τούτῳ γὰρ πεποιθὼς	καὶ	περισσόν τι τῆς πατρίδος ἐφιέμενος
[1, 7]	δὲ ἑκάστῳ τὸ ἴδιον στῖφος,	καὶ	περισχόντες πανταχοῦ τὸ ἱερὸν ἔκτεινον
[1, 16]	ἀμυνομένοις. Βουληθεὶς δὲ ἐξ αὐτῶν	καὶ	περισῶσαί τινας Ἡρώδης ἐκήρυξεν ἀναχωρεῖν
[1, 1]	τῶν ἐλεφάντων πύργῳ τε μεγάλῳ	καὶ	περιχρύσοις προτειχίσμασι κεκοσμημένον, ὑπολαβὼν ἐπ'
[1, 32]	τοῖς ἄλλοις εἰσηγμένων Ἀντίπατρος εἰσέρχεται	καὶ	πεσὼν πρηνὴς πρὸ τῶν ποδῶν
[1, 19]	ἐξίασιν ἐπὶ τὴν μάχην ἄτακτοι	καὶ	πεφυρμένοι τοῖς ἱππεῦσιν οἱ πεζοί.
[1, 31]	πεφωρᾶσθαι, τάχα δ' εἴ τι	καὶ	πεφώραται, διασκευάσειν ἀναιδείᾳ καὶ δόλοις,
[1, 0]	χώρας τὴν ἰδιότητα, λίμνας τε	καὶ	πηγὰς τὰς ἐν αὐτῇ, καὶ
[1, 16]	κατεφρόνει τοῦ πέμψαντος ἄλλως τε	καὶ	πλείον' Ἡρώδου διδόντος, εἰς μὲν
[1, 24]	σύμβουλος κατ' αὐτῶν μητρυιᾶς χαλεπωτέρα	καὶ	πλεῖόν τι προγόνων μισοῦσα τοὺς
[1, 23]	μὴν μέγεθος τῆς βασιλείας ἀρκεῖ	καὶ	πλείοσιν. Οὓς δὲ Καῖσαρ μὲν
[1, 29]	μελλήσας ἐξέπεμψεν θεραπείαν τε λαμπρὰν	καὶ	πλεῖστα δοὺς χρήματα τήν τε
[1, 30]	τὸν ἀλάστορα. Καὶ κελεύσαντος ἐκόμισα	καὶ	πλεῖστον μὲν εἰς τὸ πῦρ
[1, 20]	ὁμόσε χωρῆσαι τῷ κινδύνῳ διέγνω,	καὶ	πλεύσας εἰς Ῥόδον, ἔνθα διέτριβεν
[1, 4]	στρατιὰν συνωσθεῖσαν κατὰ βαθείας φάραγγος	καὶ	πλήθει καμήλων συντριβεῖσαν. Διαφυγὼν δ'
[1, 17]	μόνον τόλμῃ τῶν σφετέρων ἀλλὰ	καὶ	πλήθει περιεῖναι δοκεῖν, Πάππον τινὰ
[1, 27]	δὲ καὶ σκώμματα καὶ ὕβρεις	καὶ	πλημμελείας μυρίας εἰς αὐτόν, ἃ
[1, 15]	ἡμέραν ηὐξεῖτο τὰ τῆς δυνάμεως,	καὶ	πλὴν ὀλίγων πᾶσα ἡ Γαλιλαία
[1, 8]	δύναμιν οὐχ ὑπομείνας Ἀλέξανδρος ἀνεχώρει	καὶ	πλησίον ἤδη Ἱεροσολύμων γενόμενος ἀναγκάζεται
[1, 6]	ἦν Ἰδουμαῖος προγόνων τε ἕνεκα	καὶ	πλούτου καὶ τῆς ἄλλης ἰσχύος
[1, 3]	ὅπλα τε αὐτῷ παρεσκευακέναι κάλλιστα	καὶ	πολεμικὸν κόσμον ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ
[1, 14]	Ῥωμαίους εὔνοιαν διεξῄεσαν, ἀποδεικνύντες ἅμα	καὶ	πολέμιον τὸν Ἀντίγονον οὐ μόνον
[1, 10]	γίνεται περὶ Ἀπάμειαν ταραχὴ Ῥωμαίων	καὶ	πόλεμος ἐμφύλιος, Καικιλίου μὲν Βάσσου
[1, 10]	Εἰ δὲ δὴ λογιστέον εἴη	καὶ	πολέμου ῥοπὰς βραβεύεσθαι θεῷ, πλέον
[1, 21]	πολυτέλειαν διὰ τῶν ἑξῆς δηλώσομεν.	Καὶ	πόλιν ἄλλην κτίσας κατὰ τὸν
[1, 5]	τὸν Ἀρμενίων βασιλέα προσκαθεζόμενον Πτολεμαίδι	καὶ	πολιορκοῦντα Κλεοπάτραν συνθήκαις καὶ δώροις
[1, 16]	ταχέως μεταδιώκει τε τὸν βασιλέα	καὶ	πολλὰ δεηθεὶς ἑαυτῷ διαλλάττει. Οὐ
[1, 28]	γὰρ δὴ καίπερ οὖσαν ἀδελφὴν	καὶ	πολλὰ διὰ Λιουίας τῆς γυναικὸς
[1, 18]	ναὸν ἀθροιζόμενον τὸ ἀσθενέστερον ἐδαιμονία	καὶ	πολλὰ θειωδέστερον πρὸς τοὺς καιροὺς
[1, 23]	παραστησάμενος ἀπελογεῖτο περὶ τῆς ἀποδημίας,	καὶ	πολλὰ μὲν εὐχαρίστει τῷ θεῷ,
[1, 6]	τῷ Ἀρέτᾳ τὸν Ὑρκανὸν ἐγχειρίσας	καὶ	πολλὰ μὲν καθομιλήσας, πολλοῖς δὲ
[1, 6]	Οἷς πεισθεὶς κάτεισιν πρὸς Πομπήιον	καὶ	πολλὰ περὶ τοῦ δικαίως ἄρχειν
[1, 9]	οἷς πᾶσιν παραβολώτατος ἀγωνιστὴς γενόμενος	καὶ	πολλὰ τρωθεὶς ἐφ' ὅλου σχεδὸν
[1, 33]	νόσου γενόμενος πρόεισιν εἰς ἐκκλησίαν,	καὶ	πολλὰ τῶν ἀνδρῶν κατηγορήσας ὡς
[1, 33]	ἀνὰ πεντήκοντα δραχμὰς ἐκέλευσεν διανεῖμαι	καὶ	πολλὰ χρήματα τοῖς ἡγεμόσι καὶ
[1, 21]	ἐπαρχίαν αὐτοῦ τὰς τιμὰς ὑπερεξέχεεν	καὶ	πολλαῖς πόλεσιν ἐνιδρύσατο Καισάρεια. (Κατιδὼν
[1, 21]	εἰς ναυτικοῦ κατασκευὴν παρέσχεν πολλαχοῦ	καὶ	πολλάκις, ἐμπρησθὲν δὲ τὸ Πύθιον
[1, 10]	γε συμβαλεῖν βασιλεῖ καὶ συντρόφῳ	καὶ	πολλάκις μὲν εὐεργέτῃ, χαλεπῷ δὲ
[1, 2]	φθόνος ἐγείρει στάσιν τῶν ἐπιχωρίων,	καὶ	πολλοὶ κατ' αὐτῶν συνελθόντες οὐκ
[1, 24]	ἴδιον ἕκαστος ἔπλασσεν τὰς διαβολάς,	καὶ	πολλοὶ πρὸς τοὺς διαφόρους φονῶντι
[1, 15]	αὐτῷ τὸ μετὰ Σίλωνος στρατιωτικὸν	καὶ	πολλοὶ τῶν ἐκ τῆς πόλεως
[1, 13]	πολὺν χρόνον. Ἔνθα κρατήσας Ἡρώδης	καὶ	πολλοὺς αὐτῶν ἀποκτείνας αὖθις εἰς
[1, 6]	ἀναλαβὼν τήν τε Ῥωμαικὴν δύναμιν	καὶ	πολλοὺς ἐκ τῆς Συρίας συμμάχους.
[1, 13]	τῶν θεραπόντων ἀνέκοπτε τοὺς βαρβάρους·	καὶ	πολλοὺς κατὰ πᾶσαν προσβολὴν ἀποκτείνας
[1, 4]	Πτολεμαῖον συμβολὴ πόλιν Ἀσωχὶν ᾑρηκότα,	καὶ	πολλοὺς μὲν ἀνεῖλεν τῶν πολεμίων,
[1, 0]	ἦν πάντα θορύβων μετὰ Νέρωνα,	καὶ	πολλοὺς μὲν βασιλειᾶν ὁ καιρὸς
[1, 10]	στίφους αὐτόν τε συλλαβὼν ἀποκτείνει	καὶ	πολλοὺς τῶν λῃστῶν. Ὃ δὴ
[1, 24]	τὸ ἦθος ἐχεμυθεῖν τε ᾔδει	καὶ	πολλῷ τῷ πανούργῳ τὸ πρὸς
[1, 1]	καὶ δεξιᾷ χρησάμενοι τύχῃ κρατοῦσι,	καὶ	πολλῶν ἀναιρεθέντων τοὺς λοιποὺς ἔχων
[1, 33]	οἱ νέοι. Μέσης γοῦν ἡμέρας	καὶ	πολλῶν κατὰ τὸ ἱερὸν ἀναστρεφομένων
[1, 16]	δὲ ἕως Ἰορδάνου κτείνων εἵπετο	καὶ	πολὺ μὲν αὐτῶν μέρος διέφθειρεν,
[1, 16]	τὴν ἐπανάστασιν διὰ τάχους ἐπεβοήθει	καὶ	πολὺ μὲν αὐτῶν πλῆθος διαφθείρει,
[1, 15]	σιτηγοὺς κελεύων. Οἱ δ' ὑπήκουον,	καὶ	πολὺ πλῆθος ὁπλιτῶν ὑπὲρ τὴν
[1, 1]	τε πόλιν αἱρεῖ κατὰ κράτος	καὶ	πολὺ πλῆθος τῶν Πτολεμαίῳ προσεχόντων
[1, 19]	ῥύσια κατὰ τῶν πολεμίων ἄγων	καὶ	πολὺ συγκροτήσας ἱππικὸν ἐπαφίησιν αὐτοῖς
[1, 6]	καὶ τοὺς Ἄραβας ἀπειλῶν Ῥωμαίους	καὶ	Πομπήιον, εἰ μὴ λύσειαν τὴν
[1, 0]	εἵλκυσαν εἰς τὰ πράγματα Ῥωμαίους	καὶ	Πομπήιον. Καὶ ὡς Ἡρώδης ὁ
[1, 0]	κατασκευάζων ἴδιον. Κἀγὼ μὲν ἀναλώμασι	καὶ	πόνοις μεγίστοις ἀλλόφυλος ὢν Ἕλλησί
[1, 0]	χώραν τε ὅσην ἐπῆλθον ἀλώμενοι	καὶ	πόσα ἑξῆς κατέλαβον καὶ ὅπως
[1, 30]	ἄρξασθαι βασιλείας ἀληθοῦς. Εἰ δὲ	καί	ποτε ἐκεῖνος τελευτήσειεν· πότε δ'
[1, 33]	λίμνην, ὑπὸ γλυκύτητος δ' ἐστὶ	καὶ	πότιμα. Δόξαν δὲ ἐνταῦθα τοῖς
[1, 26]	φορολογουμένους, ἔπειτ' εἰς οἵας τρυφὰς	καὶ	πράξεις τὰ δι' αἵματος πορισθέντα
[1, 26]	τρόπον καὶ πάντα λέγων τε	καὶ	πράττων τὰ πρὸς ἡδονὴν αὐτῷ
[1, 17]	γὰρ ἦν ἐπίμαχον, καθ' ὃ	καὶ	πρὶν εἷλεν Πομπήιος τὴν πόλιν.
[1, 17]	εἷς γοῦν αὐτῷ παῖς εἵπετο.	Καὶ	πρὶν εἰς τὸ βαλανεῖον εἰσελθεῖν
[1, 4]	τρισχίλιοι, πεζῶν δὲ μύριοι τετρακισχίλιοι.	Καὶ	πρὶν εἰς χεῖρας ἐλθεῖν διακηρύσσοντες
[1, 13]	ἔχει λαμπράν. Φασὶν γοῦν αὐτὸν	καὶ	πρὶν ἐκπνεῦσαι πυθόμενον παρὰ γυναίου
[1, 18]	ἐν μέσοις αὐτοῖς ἐξαπίνης ἐφαίνοντο,	καὶ	πρὶν κατασεισθῆναί τι τοῦ τείχους
[1, 31]	μάλιστα ταράσσον Ἀντίπατρον. (Ἔτι δὲ	καὶ	πρὸ τῆς ἀποδημίας ἐν Ἰουδαίᾳ
[1, 33]	ἑαυτῶν σοφίας ἀπείρους ἀγνοοῦντας φιλοψυχεῖν	καὶ	πρὸ τοῦ δι' ἀρετῆς τὸν
[1, 19]	γάρ τις αὐτοὺς κατάπληξις εἶχε	καὶ	πρὸ τοῦ πλήθους ὁ στρατηγὸς
[1, 26]	γίνεται δὲ προηγουμένως μισθωτὸς Ἀντιπάτρου	καὶ	προδότης Ἀλεξάνδρου, τῷ μὲν ὀνειδίζων,
[1, 19]	τὴν δύναμιν εἰς μάχην παρετάσσετο	καὶ	προεκαλεῖτο τοὺς Ἄραβας. Ὡς δ'
[1, 2]	κύριοι τῶν πραγμάτων προεῖδέν τε	καὶ	προεφήτευσεν· ὧν τὴν καταστροφὴν ἄξιον
[1, 3]	τοῦ μήθ' ὑποπτεύων φανερὸς γενέσθαι	καὶ	προησφαλίσθαι πρὸς τὸ ἄδηλον καθίστησι
[1, 20]	τὴν ἀρετὴν τῆς σωτηρίας ἐλπίδα	καὶ	προλαβὼν ἐξετασθήσεσθαι, ποταπὸς φίλος, οὐ
[1, 3]	μικρὸν ἄκων ἐπίστευσεν ὁ Ἀριστόβουλος,	καὶ	προνοῶν τοῦ μήθ' ὑποπτεύων φανερὸς
[1, 32]	ἐγὼ γὰρ οἶδα τὸ θηρίον	καὶ	προορῶμαι τὴν μέλλουσαν ἀξιοπιστίαν καὶ
[1, 18]	ποταμοῦ πάσας. Ὧν γενομένη κυρία	καὶ	προπέμψασα μέχρις Εὐφράτου τὸν Ἀντώνιον
[1, 13]	κατασκεψόμενόν τε τὰ τῶν πολεμίων	καὶ	πρὸς ἃ δέοι βοηθήσοντα Ἀντιγόνῳ.
[1, 24]	ῥηθὲν ἀρξάμενος ἔπειτα κατεσκεύαζεν ἡσυχῆ	καὶ	πρὸς ἀγανάκτησιν ἐξεκαλεῖτο τὸν βασιλέα.
[1, 19]	εἰκὸς ἦν, τὸ δ' αὐτὸ	καὶ	πρὸς ἀνθρωπίνην ἔφοδον πάσχειν ἀνάνδρων.
[1, 29]	τάχιον. Οὐ μικρὸς δ' αὐτῷ	καὶ	πρὸς Ἀρέταν ἦν ἀγὼν τὸν
[1, 3]	εἰ μετὰ τῶν ὅπλων προσίοι,	καὶ	πρὸς αὐτὸν ἔπεμψεν τοὺς προεροῦντας
[1, 24]	Συλλαβὼν οὖν αὐτὸν ἐξαπίνης ἔδησεν	καὶ	πρὸς βάσανον ἐχώρει τῶν φίλων
[1, 3]	τοῦ μύσους μεταμέλεια νόσον ἐνσκήπτει	καὶ	πρὸς ἔννοιαν τοῦ φόνου τὴν
[1, 0]	πλεῖστόν τε εὐδαιμονίας συνέβη προελθεῖν	καὶ	πρὸς ἔσχατον συμφορῶν αὖθις καταπεσεῖν·
[1, 32]	Δεσμεῖ δὲ ὁ βασιλεὺς Ἀντίπατρον	καὶ	πρὸς Καίσαρα τοὺς δηλώσοντας τὴν
[1, 23]	διάδοχος· ὡς βασιλεὺς γοῦν ἐπέμφθη	καὶ	πρὸς Καίσαρα τῷ τε κόσμῳ
[1, 19]	τεθαρρηκότες ὥρμησαν ἐπὶ τοὺς Ἄραβας	καὶ	πρὸς μὲν τὴν πρώτην ἐμβολὴν
[1, 22]	δὲ τὰς γυναῖκας ἀγανάκτησις εἰσῄει,	καὶ	πρὸς ὃ μάλιστα κινήσειν τὸν
[1, 24]	γοῦν αὐτῶν ἀπεῖπεν τὸ βασίλειον,	καὶ	πρὸς οὓς οὐκ εἶχεν χειρὸς
[1, 30]	διηλλαγμένος. Ἐπτόητο δὲ τῷ φόβῳ	καὶ	πρὸς πᾶσαν ὑπόνοιαν ἐξερριπίζετο πολλούς
[1, 1]	τάς τε ἐπιχωρίους συγκροτεῖ δυνάμεις,	καὶ	πρὸς Ῥωμαίους πρῶτος ἐποιήσατο φιλίαν,
[1, 21]	τὸ μῆκος οὖσαν ξεστῇ μαρμάρῳ	καὶ	πρὸς τὰς τῶν ὑετῶν ἀποφυγὰς
[1, 28]	ἔδεισε τὸν πατέρα χαλεπὸν ὄντα	καὶ	πρὸς τὰς ὑποψίας κινούμενον ὀξέως,
[1, 16]	εἰς Ἀμμαοῦντα πρὸς Ἡρώδην ἀναχωρεῖ	καὶ	πρὸς τὴν διαμαρτίαν θυμούμενος ὅσοις
[1, 2]	ὃς ἦν ἀδελφὸς τοῦ Ἰωνάθου,	καὶ	πρὸς τὴν ἧτταν ὠργισμένος κτείνει
[1, 24]	ἀεὶ καὶ παροξύνων. Συνήργει δὲ	καὶ	πρὸς τὴν ταύτης ἀπέχθειαν ἡ
[1, 21]	εἰς Ῥώμην παραπλέων ἐγένετο, ἀλλὰ	καὶ	πρὸς τὸ διηνεκὲς πόρους χρημάτων
[1, 24]	κατὰ μικρὸν ἀπὸ τοῦ ψύγματος	καὶ	πρὸς τὸ λυποῦν μᾶλλον ἐτραχύνετο.
[1, 29]	τῶν ὀρφανῶν ἐλπίδας ὁ Ἀντίπατρος	καὶ	πρὸς τὸ συμφέρον αὐτῷ τὰς
[1, 32]	βασιλείας τε ἔτι νέους ἀξιώσας	καὶ	πρὸς τοῖς ἐν Ῥώμῃ τροφείοις
[1, 6]	καταφεύγουσιν καὶ δίχα δωρεῶν αἷς	καὶ	πρὸς τὸν Ἀρέταν δικαιολογίαις χρώμενοι
[1, 14]	ταῦτα κεκινημένης ὡς παρελθὼν Ἀντώνιος	καὶ	πρὸς τὸν κατὰ Πάρθων πόλεμον
[1, 4]	πραγμάτων εἶχεν. (Γίνεται δ' αὐτῷ	καὶ	πρὸς τὸν Λάθουρον ἐπικληθέντα Πτολεμαῖον
[1, 26]	χρημάτων πλῆθος ἐπαινέτης ἦν Ἀντιπάτρου	καὶ	πρὸς τὸν πατέρα. Τὸ δὲ
[1, 8]	κακοπαθῶν· ἐλίμωττεν γὰρ ἡ στρατιά.	Καὶ	πρὸς τοῦτο Ὑρκανὸς ἐπεβοήθει διὰ
[1, 2]	αὐτῶν συνελθόντες οὐκ ἠρέμουν, μέχρι	καὶ	πρὸς φανερὸν πόλεμον ἐκριπισθέντες ἡττῶνται.
[1, 20]	Στράτωνος πύργον· ἐδωρήσατο δ' αὐτῷ	καὶ	πρὸς φυλακὴν τοῦ σώματος τετρακοσίους
[1, 7]	πύργους ὑψηλοὺς ἐπιστήσας τῷ χώματι	καὶ	προσαγαγὼν τὰς ἐκ Τύρου κομισθείσας
[1, 2]	τῇ μητρὶ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς,	καὶ	προσβαλὼν τῷ φρουρίῳ τὰ μὲν
[1, 17]	εἰς ὃ καταλελοίπεσαν χωρίον τρέπεται.	Καὶ	προσέβαλλεν μὲν συνεχῶς τῷ φρουρίῳ,
[1, 21]	ἀποδέων τοῦ Ὀλυμπίασιν Διός, ᾧ	καὶ	προσείκασται, Ῥώμης δὲ ἴσος Ἥρᾳ
[1, 26]	αὐτῶν ἐπὶ τοῦ πατρὸς γίνεται	καὶ	προσελθὼν ἀντιδιδόναι τὸ ζῆν ἔφασκεν
[1, 6]	χρόνον ταῖς παρασκευαῖς, εὐθέως εἵπετο,	καὶ	προσεπέρρωσεν τὴν ὁρμὴν ὁ Μιθριδάτου
[1, 10]	θέμενος πάσης ἐπίτροπος Ἰουδαίας ἀποδείκνυται	καὶ	προσεπιτυγχάνει τὰ τείχη τῆς πατρίδος
[1, 13]	ἄλλων προακηκοὼς τὸν ἀδελφὸν συνειλημμένον,	καὶ	προσῄει Ὑρκανοῦ θυγάτηρ Μαριάμμη, συνετωτάτη
[1, 16]	αὐτὸν τότε μᾶλλον οὕτως ἔχειν	καὶ	προσθεῖναι πολὺ ταῖς τε ἄλλαις
[1, 2]	Ἀντιόχου παιδὸς ἐπιβουλεύων δ' αὐτῷ	καὶ	πρόσθεν, ἀποσκευάζεσθαι τοὺς φίλους αὐτοῦ
[1, 24]	αὐτὸς Ἀριστόβουλος ἑαυτῷ διεστασίασεν ὠργισμένην	καὶ	πρόσθεν ἐπὶ ταῖς ἐκ Γλαφύρας
[1, 32]	διαθήκαις ἐνέγραψα τῆς ἀρχῆς διάδοχον	καὶ	πρόσοδον μὲν ἰδίᾳ πεντήκοντα ταλάντων
[1, 16]	οὐδὲν ἐνδοὺς τῶν λεγομένων ἀλλὰ	καὶ	προσονειδίσας τὸν Ἡρώδην εἰς ταπεινότητα
[1, 17]	καταστήσας ἐπὶ τῆς Συρίας Σόσσιον	καὶ	προστάξας Ἡρώδῃ βοηθεῖν ἐπ' Ἀντίγονον
[1, 19]	ἀνδρῶν τὰ φρονήματα προύκοψεν ὥστε	καὶ	προστάτης ὑπὸ τοῦ ἔθνους αἱρεθῆναι.
[1, 27]	κτείνειν αὐτὴν διαβληθεῖσαν ἐφ' οἷς	καὶ	πρότερον, ὅτι Συλλαίῳ τῷ Ἄραβι
[1, 23]	πατρὶ κτείνειν αὐτοὺς ἔστιν ἡδὺ	καὶ	προτίθεται τὸ ἔγκλημα, προήγαγεν μὲν
[1, 33]	τῶν ἀνδρῶν κατηγορήσας ὡς ἱεροσύλων	καὶ	προφάσει τοῦ νόμου πειραζόντων τι
[1, 2]	τοῦ ἔθνους καὶ τὴν ἀρχιερωσύνην	καὶ	προφητείαν· ὡμίλει γὰρ αὐτῷ τὸ
[1, 10]	τῆς Συρίας εἰς Ἰουδαίαν ὑπέστρεψεν.	Καὶ	πρῶτον μὲν τὸ τεῖχος ἀνεδείματο
[1, 27]	τέκνων, ἐπηρώτα τὴν γνώμην ἑκάστου.	Καὶ	πρῶτος Σατορνῖνος ἀπεφήνατο κατακρίνειν μὲν
[1, 21]	Τριπόλει μὲν γὰρ καὶ Δαμασκῷ	καὶ	Πτολεμαίδι γυμνάσια, Βύβλῳ δὲ τεῖχος,
[1, 2]	τῆς Πτολεμαίου παρανομίας. Ὥρμησε δὲ	καὶ	Πτολεμαῖος εἰσελθεῖν καθ' ἑτέραν πύλην,
[1, 16]	ἀπέσφαττόν τε αὐτοὺς σὺν γενεαῖς	καὶ	πῦρ ἐνίεσαν τοῖς ἀμυνομένοις. Βουληθεὶς
[1, 17]	προάστεια τρία μὲν ἐγείρειν χώματα	καὶ	πύργους ἐποικοδομεῖν αὐτοῖς κελεύει, καταλιπὼν
[1, 8]	Ἀνθηδὼν καὶ Ἀπολλωνία καὶ Ἰάμνεια	καὶ	Ῥάφεια Μάρισά τε καὶ Ἀδώρεος
[1, 4]	τὴν παράλιον αἱρεῖ Γάζαν τε	καὶ	Ῥάφειαν καὶ Ἀνθηδόνα τὴν αὖθις
[1, 15]	ἐκ Μασάδας οἰκείους παραλαβὼν ῥᾳδίως	καὶ	Ῥῆσαν τὸ φρούριον ᾔει πρὸς
[1, 7]	τῶν μὲν Ἀριστοβούλου πολεμεῖν ἀξιούντων	καὶ	ῥύεσθαι τὸν βασιλέα, τῶν δὲ
[1, 16]	μοῖραν ἐν Λύδδοις θεραπεύων Ἀντώνιον.	~(Καὶ	Ῥωμαῖοι μὲν ἐν ἀφθόνοις διῆγον
[1, 0]	μεγίστοις ἀλλόφυλος ὢν Ἕλλησί τε	καὶ	Ῥωμαίοις τὴν μνήμην τῶν κατορθωμάτων
[1, 10]	εἰ πολεμίου Ῥωμαίων υἱὸς ὢν	καὶ	Ῥωμαίων δραπέτου καὶ τὸ νεωτεροποιὸς
[1, 14]	τοῦτον γὰρ δὴ στασιώδη τε	καὶ	Ῥωμαίων ἐχθρὸν ὑπελάμβανεν. Καίσαρα μὲν
[1, 0]	κατέστρεψεν, ἀγνοεῖν δὲ Ἕλληνας ταῦτα	καὶ	Ῥωμαίων τοὺς μὴ ἐπιστρατευσαμένους, ἐντυγχάνοντας
[1, 28]	καὶ ἄλλαι θυγατέρες Ῥωξάνη τε	καὶ	Σαλώμη, ἡ μὲν ἐκ Φαίδρας,
[1, 8]	πρὸς οἷς Ἰώσηπος καὶ Φερώρας	καὶ	Σαλώμη θυγάτηρ. Ἐξῳκειωμένος δὲ τοὺς
[1, 27]	καὶ συναγανακτῶν. ~(Παρώξυνεν δ' αὐτοῦ	καὶ	Σαλώμη τὴν ἐπὶ τοῖς τέκνοις
[1, 25]	αὐτῶν, πρὸ δὲ πάντων Φερώραν	καὶ	Σαλώμην· ταύτην γὰρ δὴ καὶ
[1, 27]	τοῖς πονηροτάτοις, εἴ γε Φερώρα	καὶ	Σαλώμης καταγνοὺς πολλάκις θάνατον πιστεύεις
[1, 2]	μαχιμωτέρων εὑρήσειν. Μεδάβην μὲν οὖν	καὶ	Σαμαγὰν ἅμα ταῖς πλησίον, ἔτι
[1, 8]	γοῦν τούτου κελεύσαντος Σκυθόπολίς τε	καὶ	Σαμάρεια καὶ Ἀνθηδὼν καὶ Ἀπολλωνία
[1, 15]	προσκεχωρηκυίας διαφῆκεν Ἰδουμαίαν καὶ Γαλιλαίαν	καὶ	Σαμάρειαν. Ἐπέτυχεν δὲ καὶ Ἀντίγονος
[1, 7]	Ἵππον Σκυθόπολίν τε καὶ Πέλλαν	καὶ	Σαμάρειαν καὶ Ἰάμνειαν καὶ Μάρισαν
[1, 20]	καὶ ἔξωθεν Γάδαρα καὶ Ἵππον	καὶ	Σαμάρειαν, πρὸς δὲ τούτοις τῶν
[1, 10]	Καίσαρος στρατηγὸς ἀνεδείχθη κοίλης Συρίας	καὶ	Σαμαρείας οὐ μόνον τε κατ'
[1, 14]	πολέμῳ τετρυχωμένην, δεχθεὶς ὑπὸ Πτολεμαίου	καὶ	Σαπφινίου τῶν φίλων. Καίπερ δὲ
[1, 31]	οὐδ' ἐκ τῶν περιεχόντων ἀνάδυσις,	καὶ	σαφὲς μὲν οὐδὲ ἐκεῖ τι
[1, 19]	Τηλικαύτῃ πληγῇ τὴν Ἀραβίαν ἀμυνάμενος	καὶ	σβέσας τῶν ἀνδρῶν τὰ φρονήματα
[1, 25]	γυνὴ γέγονεν, μεμίανται. Θαυμάζω δὲ	καὶ	σὲ τὸν ἐπιβουλευθέντα τῆς ἀνεξικακίας,
[1, 4]	παραλαμβάνει. Καταστρέφεται δὲ καὶ Γαυλάνην	καὶ	Σελεύκειαν καὶ τὴν Ἀντιόχου φάραγγα
[1, 10]	ἀνασεσωκώς. Γίνεται δ' ἐκ τούτου	καὶ	Σέξτῳ Καίσαρι γνώριμος ὄντι συγγενεῖ
[1, 8]	Γαβίνιος ὑπὸ Σισέννᾳ καὶ Ἀντωνίῳ	καὶ	Σερουιανῷ στρατιὰν ἔπεμψεν ἐπ' αὐτόν.
[1, 13]	πέτρᾳ προσρῆξαι τὴν κεφαλήν, ὡς	καὶ	σιδήρου καὶ χειρῶν εἴργετο. Κἀκεῖνος
[1, 13]	Πάκορον οὐκ ἐδέξαντο καίτοι Πτολεμαιῶν	καὶ	Σιδωνίων δεδεγμένων. Ὁ δ' οἰνοχόῳ
[1, 18]	αὐτῇ πόλεις τε πλὴν Τύρου	καὶ	Σιδῶνος τὰς ἐντὸς Ἐλευθέρου ποταμοῦ
[1, 15]	ἐτρέψαντο τοῖς βέλεσιν. (Ἔνθα δὴ	καὶ	Σίλων ἀπεκαλύψατο τὴν δωροδοκίαν· ἐπισκευασάμενος
[1, 15]	ἐχθροῖς ἔρυμα καταλείποιτο. Συνῆπτεν δὲ	καὶ	Σίλων ἀσμένως τῆς ἀπαναστάσεως πρόφασιν
[1, 15]	μετ' ὀλίγου στίφους τρέπεται ταχέως	καὶ	Σίλωνα διασώζει κακῶς ἀμυνόμενον. (Ἔπειτα
[1, 15]	δὲ πάλιν ἐλπίζων Πάρθους ἐπαμυνεῖν	καὶ	Σίλωνα τέως ἐθεράπευεν, ὡς μηδὲν
[1, 15]	Γαλιλαίας ἐπ' Ἀντίγονον συλλαμβανόντων Βεντιδίου	καὶ	Σίλωνος, οὓς Δέλλιος ὑπ' Ἀντωνίου
[1, 8]	καὶ γὰρ χρήματα καὶ ὅπλα	καὶ	σῖτον καὶ ἐπικούρους Ἀντίπατρος προσῆγεν,
[1, 20]	γε αὐτῷ κατὰ τὸ δυνατὸν	καὶ	σίτου πολλὰς ἔπεμψα μυριάδας, ἀλλ'
[1, 31]	δικαστὴν εὐκαίρως ἥκοντα Οὔαρον. Ἰθι	καὶ	σκέπτου τὴν ἀπολογίαν εἰς αὔριον·
[1, 6]	συμμάχους. Ἐπεὶ δὲ παρελαύνων Πέλλαν	καὶ	Σκυθόπολιν ἧκεν εἰς Κορέας. Ὅθεν
[1, 27]	εἰς αὐτὴν ἐλέγχων, λοιδορίας δὲ	καὶ	σκώμματα καὶ ὕβρεις καὶ πλημμελείας
[1, 29]	γὰρ ἄλλους τε φίλους ἀνῃρήκει	καὶ	Σόαιμον τῶν ἐν Πέτρᾳ δυνατωτάτων.
[1, 17]	μείζονος δυνάμεως· συνῆπτε δ' αὐτῷ	καὶ	Σόσσιος μετὰ πλείστης στρατιᾶς ἱππέων
[1, 2]	ἐπειδὰν δὲ κατίδοι τυπτομένην τε	καὶ	σπαραττομένην, ἐθηλύνετο καὶ τοῦ πάθους
[1, 33]	πρὸς τούτοις ὀρθόπνοια καὶ δύσπνοια	καὶ	σπασμοὶ πάντων τῶν μελῶν, ὥστε
[1, 31]	ἀνθυπεκρίνετο τά τε ἄλλα φιλοφρονούμενος	καὶ	σπεύδειν παρακαλῶν· θήσεσθαι γὰρ αὐτοῦ
[1, 7]	τε καὶ λύχνους καὶ τράπεζαν	καὶ	σπονδεῖα καὶ θυμιατήρια, ὁλόχρυσα πάντα,
[1, 10]	δραπέτου καὶ τὸ νεωτεροποιὸς εἶναι	καὶ	στασιώδης αὐτὸς πατρῷον ἔχων, παρὰ
[1, 21]	τοῖς ἔξωθεν τοίχοις καὶ θριγκοῖς	καὶ	στέγαις περικεχύσθαι τὸν πλοῦτον δαψιλῆ·
[1, 3]	δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐμπίπλησι δακρύων	καὶ	στενάξας ὅσον ἦν αὐτῷ δύναμις
[1, 11]	οἱ πανταχόθεν δυνατοὶ δωρεάς τε	καὶ	στεφάνους φέροντες, Ἡρώδης μὲν τοῦτον
[1, 24]	Ἀντίπατρος ἐν ταῖς συμφοραῖς Ἀλεξάνδρῳ	καὶ	στῖφος ποιήσας τῶν συγγενῶν οὐκ
[1, 21]	Βύβλῳ δὲ τεῖχος, ἐξέδρας τε	καὶ	στοὰς καὶ ναοὺς καὶ ἀγορὰς
[1, 20]	χρήματα καὶ τείχη πρὸς ἀσφάλειαν	καὶ	στρατιὰν καὶ ἐμαυτὸν ὑπισχνούμην κοινωνὸν
[1, 6]	συνάγουσιν κατὰ τὰς τομὰς ἐκδακρῦον.	Καὶ	στρατοπεδευσάμενος ἐν τῷ χωρίῳ μίαν
[1, 19]	ἐπειρᾶτο προμηθέστερον ἀφηγεῖσθαι τοῦ πολέμου	καὶ	στρατόπεδον ἐκέλευε τειχίζειν. Οὐ μὴν
[1, 20]	Γάζαν καὶ Ἀνθηδόνα καὶ Ἰόππην	καὶ	Στράτωνος πύργον· ἐδωρήσατο δ' αὐτῷ
[1, 31]	τὸν ἔλεγχον, ἐσθῆτάς τε πολυτελεῖς	καὶ	στρωμνὰς ποικίλας ἐκπώματά τε ἀργυρᾶ
[1, 32]	Οὔαρον εἶπεν· ἀλλ' ὅτι μὲν	καὶ	σύ, Οὔαρε, καὶ πᾶς δικαστὴς
[1, 29]	οὖν συνέδριον τῶν τε φίλων	καὶ	συγγενῶν ἄλλα τε πολλὰ τῆς
[1, 4]	ταῖς ὄψεσι· καὶ ταῦτα πίνων	καὶ	συγκατακείμενος ταῖς παλλακίσιν ἀφεώρα. Τοσαύτη
[1, 24]	ὁ δ' αὐτὸν κατεκοίμιζέν τε	καὶ	συγκατεκλίνετο. Τούτους εἰς τὰ παιδικὰ
[1, 7]	μανιῶντες ἐν ταῖς ἀμηχανίαις ὑπέπρησαν	καὶ	συγκατεφλέγοντο. Ἰουδαίων μὲν οὖν ἀνῃρέθησαν
[1, 29]	ἀρχιερέως θυγατρὸς γεγονώς. (Ἔπλευσεν δὲ	καὶ	Συλλαῖος ὁ Ἄραψ ἐπὶ Ῥώμης,
[1, 8]	μάχην. Ὑπήντων δὲ οἱ Ἰουδαῖοι,	καὶ	συμβαλόντων περὶ τὸ Ἰταβύριον ὄρος
[1, 1]	τοῦ δήμου πολλῶν ἀναθαρσήσας κάτεισι	καὶ	συμβαλὼν μάχῃ νικᾷ τε τοὺς
[1, 10]	θορύβους ἐπιὼν κατέστελλεν, ἀπειλητὴς ἅμα	καὶ	σύμβουλος ὢν ἑκάστοις, ὅτι τὰ
[1, 20]	εὐχάριστον, εἰ μὴ διεκώλυσαν Ἄραβες.	Καὶ	συμμαχίαν μέντοι γε αὐτῷ κατὰ
[1, 29]	καὶ γὰρ ἥκει πρὸς αὐτὸν	καὶ	συμπαθῶς ἐθεράπευεν. Οὐ μὴν ὑπερίσχυσεν
[1, 26]	κεχαρισμένος αὐτῷ πᾶς ὁ συμπιστεύων	καὶ	συναγανακτῶν. ~(Παρώξυνεν δ' αὐτοῦ καὶ
[1, 15]	ἀπὸ τῆς Ἰταλίας εἰς Πτολεμαίδα	καὶ	συναγηοχὼς δύναμιν οὐκ ὀλίγην ξένων
[1, 19]	μέγα γίνεται κίνημα τῶν Ἀράβων,	καὶ	συναθροισθέντες εἰς Κάναθα τῆς κοίλης
[1, 26]	οἷς ὁ Εὐρυκλῆς οἰκτείρειν τε	καὶ	συναλγεῖν ὑπεκρίνετο. Τὰ δ' αὐτὰ
[1, 19]	ἐπίθεσιν ἀναθαρρήσαντες οἱ Ἄραβες ἐπιστρέφονται	καὶ	συνάψαντες τὸ πλῆθος περὶ πετρώδη
[1, 33]	τῶν νέων ἐξηγουμένοις τοὺς νόμους,	καὶ	συνεῖχον ὁσημέραι τῶν ἡβώντων στρατόπεδον.
[1, 13]	βαρβάρων ἀεί, πάλαι δ' ἂν	καὶ	συνελήφθησαν, εἰ μὴ περιέμενον ἐν
[1, 33]	οἰχομένων ἐδήλουν ἤδη τοῖς στρατιώταις	καὶ	συνῆγον αὐτοὺς εἰς ἐκκλησίαν μετὰ
[1, 20]	πλούτῳ δεξάμενος Ἡρώδης τότε πρῶτον	καὶ	συνιππάσατο ποιουμένου περὶ Πτολεμαίδα τῆς
[1, 6]	Ὑρκανὸν ἀπὸ τῆς πόλεως ἀποδιδράσκει	καὶ	συντόνῳ φυγῇ χρώμενος εἰς τὴν
[1, 1]	τὴν γαστέρα πλήξας ἐπικατέσεισεν ἑαυτῷ	καὶ	συντριβεὶς ἐτελεύτησεν, μηδὲν πλέον δράσας
[1, 10]	εἶναι, μέλλοντά γε συμβαλεῖν βασιλεῖ	καὶ	συντρόφῳ καὶ πολλάκις μὲν εὐεργέτῃ,
[1, 21]	τεσσαράκοντα θηρίων ἐκράτησεν· ἔστι δὲ	καὶ	συοτρόφος μὲν ἡ χώρα, τὸ
[1, 20]	Ἡρώδῃ δίδωσιν. Κατέστησεν δὲ αὐτὸν	καὶ	Συρίας ὅλης ἐπίτροπον ἔτι δεκάτῳ
[1, 1]	βρέφη τε αὐτῶν φυλάττειν ἀπερίτμητα	καὶ	σῦς ἐπιθύειν τῷ βωμῷ· πρὸς
[1, 21]	πλέον τῶν ἐχόντων. (Ἐχρήσατο δὲ	καὶ	σώματι πρὸς τὴν ψυχὴν ἀναλόγῳ,
[1, 17]	εὐθέως συνέπεσεν. Τοῦτο καὶ κινδύνων	καὶ	σωτηρίας κοινὸν ἐπὶ τῷ μέλλοντι
[1, 7]	ἑτέρων δεχομένων Ῥωμαίους τῇ πόλει	καὶ	τὰ βασίλεια παραδιδόντων ἐπὶ μὲν
[1, 11]	δυνάμεις. Ἔνθα Βάσσῳ τε Μοῦρκον	καὶ	τὰ διεστῶτα τάγματα διαλλάξας ἐλευθεροῖ
[1, 8]	Ἱεροσολύμοις ναοῦ χρυσὸν πάντα περιεῖλεν	καὶ	τὰ δισχίλια τάλαντα ἦρεν, ὧν
[1, 16]	τὰς ἀναφυγὰς εἰς τὰ ἕλη	καὶ	τὰ δυσερεύνητα τῶν χωρίων. Πυθόμενος
[1, 9]	μόνον μὴ κωλύειν ἔπεισεν, ἀλλὰ	καὶ	τὰ ἐπιτήδεια τῇ δυνάμει παρασχεῖν·
[1, 8]	χιλίους δὲ καὶ πεντακοσίους ἱππεῖς,	καὶ	τὰ ἐπιτήδεια τῶν χωρίων ἐτείχιζε
[1, 0]	ἐπεξῆλθον τὰ λείψανα τοῦ πολέμου	καὶ	τὰ ἐρύματα τῶν χωρίων καθεῖλον,
[1, 2]	δ' ἐπιβιοὺς ἐν εὐδαιμονίᾳ Ἰωάννης	καὶ	τὰ κατὰ τὴν ἀρχὴν κάλλιστα
[1, 33]	εἴη τιμωρεῖν ἤδη τῷ θεῷ	καὶ	τὰ κατασκευασθέντα παρὰ τοὺς πατρίους
[1, 23]	κατὰ τῶν ἀδελφῶν ποικίλας ἐνσκευαζόμενος	καὶ	τὰ μὲν αὐτὸς λογοποιῶν, τὰ
[1, 33]	ὅπου κατὰ τὰς ἐντολὰς ἐτάφη.	Καὶ	τὰ μὲν περὶ Ἡρώδην τοιοῦτον
[1, 15]	ἤδη τοῖς περὶ τὸν Ἀντίγονον	καὶ	τὰ μὲν φανερῶς συμπλεκόμενοι, τὰ
[1, 0]	περιβόλους τε τῶν τριῶν τειχῶν	καὶ	τὰ μέτρα τούτων, τήν τε
[1, 7]	ταύτην τε καὶ τὴν Ἰουδαίαν	καὶ	τὰ μέχρις Αἰγύπτου καὶ Εὐφράτου
[1, 0]	καὶ πηγὰς τὰς ἐν αὐτῇ,	καὶ	τὰ περὶ ἑκάστην πόλιν τῶν
[1, 9]	Συρίαν, ταύτην τε ῥᾳδίως ἐλπίσας	καὶ	τὰ περὶ τὴν Ἰουδαίαν δι'
[1, 0]	δι' ὁμολογίας ἔλαβεν· ἔνθα δὴ	καὶ	τὰ περὶ τῆς Ῥωμαίων ἐν
[1, 32]	ποιήσας τὰς πρὸς Ἡρώδην ὁμιλίας	καὶ	τὰ περὶ τὸ συνέδριον Καίσαρι
[1, 7]	τῶν κρημνῶν ἔρριπτον ἑαυτοὺς ἄπειροι·	καὶ	τὰ περὶ τὸ τεῖχος δ'
[1, 24]	γενεά· πάντα γὰρ Ἀντίπατρος ἦν,	καὶ	τὰ πικρότατον Ἀλεξάνδρῳ, πάντα ἦν
[1, 0]	τε τῆς ὅλης πόλεως ἅλωσιν	καὶ	τὰ πρὸ ταύτης σημεῖα καὶ
[1, 1]	χῶρον ἐκάθηρε πάντα καὶ περιετείχισε	καὶ	τὰ πρὸς τὰς λειτουργίας σκεύη
[1, 8]	συγγνωσθῆναί τε τῶν ἡμαρτημένων δεόμενος	καὶ	τὰ συλληφθέντα φρούρια παραδιδοὺς Ὑρκάνειον
[1, 18]	δωρεαῖς Ἡρώδης ἐκμειλίσσεται, μισθοῦται δὲ	καὶ	τὰ τῆς βασιλείας ἀπορραγέντα χωρία
[1, 26]	πάππον ἐκεῖ καὶ τὴν μητέρα	καὶ	τὰ τῆς βασιλείας μύση πάντα
[1, 0]	μὴν μνήμῃ τὰ προιστορηθέντα διδόναι	καὶ	τὰ τῶν ἰδίων χρόνων τοῖς
[1, 26]	καὶ παράσχῃ τοῖς ὅπλοις χρήσασθαι	καὶ	ταῖς ἄλλαις ἀφορμαῖς. Ταύτην Ἀλέξανδρος
[1, 28]	καὶ τὸν Φερώραν δώροις τε	καὶ	ταῖς ἄλλαις θεραπείαις καὶ τοὺς
[1, 23]	πρὸς Καίσαρα τῷ τε κόσμῳ	καὶ	ταῖς ἄλλαις θεραπείαις πλὴν διαδήματος
[1, 23]	τῆς τοῦ γαμβροῦ σωτηρίας εὐχαριστῶν	καὶ	ταῖς διαλλαγαῖς ἐφηδόμενος, ὡς ἂν
[1, 17]	Ἐπιθεμένων δὲ ἐν τοῖς ὄρεσιν	καὶ	ταῖς δυσχωρίαις τῶν ἐναντίων αὐτός
[1, 16]	ταῖς τε ἄλλαις τιμαῖς αὐτοῦ	καὶ	ταῖς εἰς τὴν βασιλείαν ἐλπίσιν,
[1, 9]	μὲν τὸν ἄνδρα τοῖς ἐπαίνοις	καὶ	ταῖς ἐλπίσιν εἰς τοὺς ὑπὲρ
[1, 26]	καὶ τὸν Ἀριστόβουλον εἰπεῖν δελεάσας	καὶ	ταῖς κατὰ τοῦ πατρὸς μέμψεσιν
[1, 5]	τῆς ὠμότητος αὐτοῦ μακρὰν ἀποδέουσα	καὶ	ταῖς παρανομίαις ἀνθισταμένη τὸν δῆμον
[1, 13]	σατράπῃ δὲ ἐνετύγχανον πανούργῳ σφόδρα	καὶ	ταῖς φιλοφρονήσεσιν τὴν ἐπιβουλὴν καλύπτοντι·
[1, 33]	λοιπὴ δύναμις ὡπλισμένη τοῖς ἡγεμόσιν	καὶ	ταξιάρχοις ἀκολουθοῦντες ἐν κόσμῳ, πεντακόσιοι
[1, 0]	δὲ οὐχ ὁ μεταποιῶν οἰκονομίαν	καὶ	τάξιν ἀλλοτρίαν, ἀλλ' ὁ μετὰ
[1, 0]	καταβάλλουσιν δὲ ἀεὶ τὰ Ἰουδαίων	καὶ	ταπεινοῦσιν· οὐχ ὁρῶ δέ, πῶς
[1, 8]	δὲ αὐτὴν ἐπὶ Ἰουδαίους ἠπείγετο,	καὶ	Ταριχέας μὲν ἑλὼν εἰς τρεῖς
[1, 9]	ἀποσπάσας τῆς Ἀριστοβούλου γυναικὸς Ἀντίγονον	καὶ	τὰς ἀδελφὰς αὐτοῦ πρὸς τὸν
[1, 16]	τὰ λοιπὰ τῆς Γαλιλαίας καταστρεψόμενος	καὶ	τὰς Ἀντιγόνου φρουρὰς ἐξελάσων. (Πρὸς
[1, 25]	εἰ μὴ βούλεται τὸ πανοῦργον	καὶ	τὰς ἀρνήσεις ἀφεὶς προσομολογῆσαι μὲν
[1, 24]	τήν τε ἀδελφὴν τὴν Ἡρώδου	καὶ	τὰς γυναῖκας, ὧν ἑκάστη δι'
[1, 0]	γνησίοις πρὸς μὲν τὰ λήμματα	καὶ	τὰς δίκας κέχηνεν εὐθέως τὸ
[1, 33]	τὸν ἑαυτοῦ Καίσαρι φέρειν ἐνετέλλετο	καὶ	τὰς διοικήσεις τῆς βασιλείας σεσημασμένας·
[1, 30]	Ἀριστόβουλον ἐπ' αὐτοὺς Ἡρώδης μεταβήσεται	καὶ	τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας. Οὐ γὰρ
[1, 24]	συνουσίαν εὐθέως ὡμολόγουν, ἐξέφερον δὲ	καὶ	τὰς εἰς αὐτὴν ὑποσχέσεις, ὃν
[1, 30]	τῆς Ἀντιπάτρου μητρὸς πρὸς Φερώραν	καὶ	τὰς ἐκείνου γυναῖκας ἐδήλου καὶ
[1, 7]	φόρον. (Ἀφελόμενος δὲ τοῦ ἔθνους	καὶ	τὰς ἐν κοίλῃ Συρίᾳ πόλεις,
[1, 7]	χαριζόμενος. Ἠλευθέρωσεν δὲ ἀπ' αὐτῶν	καὶ	τὰς ἐν τῇ μεσογείᾳ πόλεις,
[1, 7]	τὸ ἱερὸν τοῖς νεωκόροις προσέταξεν	καὶ	τὰς ἐξ ἔθους ἐπιτελεῖν θυσίας.
[1, 0]	γενόμενα περὶ ταύτης αὐτῷ σημεῖα	καὶ	τὰς ἐπὶ Ῥώμης μεταβολάς, καὶ
[1, 21]	οἴκοις μόνον αὐτῶν τὴν μνήμην	καὶ	τὰς ἐπικλήσεις περιέγραψεν, διέβη δὲ
[1, 32]	ἐβουλήθης, ἔγραψά σου τῷ πατρὶ	καὶ	τὰς ἐπιστολὰς ἐκείνας ἔπεμψα πεπεισμένη
[1, 0]	ἀκριβείας, ἔθη τε ἑορτῶν ἔνια	καὶ	τὰς ἑπτὰ ἁγνείας καὶ τὰς
[1, 26]	τε ἐξ ἡμῶν πλουτήσαντας οἷοι,	καὶ	τὰς θεραπευθείσας πόλεις ἐπὶ τίσιν.
[1, 9]	φθόνος καὶ τὴν Ἀριστοβούλου προθυμίαν	καὶ	τὰς Καίσαρος ἐλπίδας· φαρμάκῳ γοῦν
[1, 18]	αὐτῶν ὀφθείη. Διεκώλυσεν δὲ ἤδη	καὶ	τὰς κατὰ τὴν πόλιν ἁρπαγάς,
[1, 10]	πόλεσιν Ἡρώδης ὡς εἰρήνην αὐτοῖς	καὶ	τὰς κτήσεις ἀνασεσωκώς. Γίνεται δ'
[1, 30]	καὶ τὰς ἐκείνου γυναῖκας ἐδήλου	καὶ	τὰς λαθραίας αὐτῶν συνόδους, ὅτι
[1, 24]	διὰ τὸ μεγάλαυχον τὸ Γλαφύρας	καὶ	τὰς λοιδορίας ἐμίσουν Ἀλέξανδρον. (Τὴν
[1, 17]	δὲ τῶν ἐν αὐταῖς διαφθείρει	καὶ	τὰς οἰκίας ἐμπρήσας ὑπέστρεψεν ἐπὶ
[1, 7]	τε καὶ Ἀρέθουσαν, ὁμοίως δὲ	καὶ	τὰς παραλίους Γάζαν Ἰόππην Δῶρα
[1, 31]	σπεύδειν παρακαλῶν· θήσεσθαι γὰρ αὐτοῦ	καὶ	τὰς πρὸς τὴν μητέρα μέμψεις
[1, 0]	γὰρ αὐτὴν στάσις οἰκεία καθεῖλεν,	καὶ	τὰς Ῥωμαίων χεῖρας ἀκούσας καὶ
[1, 0]	δὲ τὰ πάθη τοῦ δήμου	καὶ	τὰς συμφορὰς ὅσα τε ὑπὸ
[1, 14]	τὴν πατρῴαν φιλίαν ἐνετύγχανεν Ἀντωνίῳ	καὶ	τάς τε αὐτοῦ καὶ τοῦ
[1, 0]	τε ἐπανέστησαν αὐτοῖς οἱ τύραννοι,	καὶ	τὰς τούτων πρὸς ἀλλήλους διαφοράς.
[1, 0]	ἔνια καὶ τὰς ἑπτὰ ἁγνείας	καὶ	τὰς τῶν ἱερέων λειτουργίας, ἔτι
[1, 7]	Ὑρκανὸν εἴς τε τὰς ἐπινοίας	καὶ	τὰς ὑπηρεσίας προθύμους. (Αὐτὸς δὲ
[1, 23]	σαφῶς ἐπιστάμενος ὅτι τὰς στάσεις	καὶ	τὰς φιλονεικίας γεννῶσιν αἱ τῶν
[1, 26]	τὴν ἀρχὴν τὸν ἐξ ἰδιώτιδος,	καὶ	ταῦτα μεγίστην ἀφορμὴν ἔχων Ἀρχέλαον.
[1, 4]	τέκνα αὐτῶν ἀπέσφαξεν ταῖς ὄψεσι·	καὶ	ταῦτα πίνων καὶ συγκατακείμενος ταῖς
[1, 4]	λοιποὺς ἀπήλασεν εἰς Βεμέσελιν πόλιν	καὶ	ταύτην καταστρεψάμενος αἰχμαλώτους ἀνήγαγεν εἰς
[1, 4]	ἐπαναστάντων ὑπὲρ ἑξακισχιλίους Ἀραβίας ἥπτετο	καὶ	ταύτης ἑλὼν Γαλααδίτας καὶ Μωαβίτας
[1, 33]	τὸ βασίλειον ὡς οἰχομένου βασιλέως,	καὶ	ταχέως ἀκούσας Ἀντίπατρος ἀναθαρρεῖ τε
[1, 26]	καὶ Ἀρχελάου πάλαι· διὸ δὴ	καὶ	ταχέως ὡς δεδοκιμασμένος ἐδέχθη, συνίστησιν
[1, 23]	ταῖς διαλλαγαῖς ἐφηδόμενος, ὡς ἂν	καὶ	τάχιον γεγραφὼς τοῖς ἐπὶ Ῥώμης
[1, 22]	αὐτῷ στασιασθῆναι συνέβη τὸν οἶκον	καὶ	τάχιον μέν, μάλιστα δὲ μετὰ
[1, 20]	κρατεῖν χαριζόμενος. Συνήττημαι δ' Ἀντωνίῳ	καὶ	τέθεικα μετὰ τῆς ἐκείνου τύχης
[1, 12]	τίμιον. Πρὸς ἃ παρὼν Ἡρώδης	καὶ	τεθεραπευκὼς οὐκ ὀλίγοις Ἀντώνιον χρήμασιν
[1, 26]	φιλόστοργον Ἀντιπάτρῳ, δι' ὃν ἡδέως	καὶ	τεθνήξεσθαι μὴ κρατήσας τῆς ἐπιβουλῆς.
[1, 20]	θάνατον· ἣν ἀνελόντι καὶ χρήματα	καὶ	τείχη πρὸς ἀσφάλειαν καὶ στρατιὰν
[1, 16]	τε ἀγορᾶς αὐτοῖς ποιεῖσθαι πρόνοιαν	καὶ	τειχίζειν Ἀλεξάνδρειον. Κἀκεῖνος ἀμφοτέρων ἐπεμελήθη.
[1, 4]	μέσῃ τῇ πόλει γυναῖκάς τε	καὶ	τέκνα αὐτῶν ἀπέσφαξεν ταῖς ὄψεσι·
[1, 32]	χίλια τάλαντα, τῇ δὲ γυναικὶ	καὶ	τέκνοις αὐτοῦ καὶ φίλοις καὶ
[1, 25]	γάμον, ὄντων μὲν αὐτοῖς ἤδη	καὶ	τέκνων, στεργομένης δ' οὕτως ὑπὸ
[1, 27]	πόρρω τῆς Καισαρείας προσέταξεν ἀποπνῖξαι.	Καὶ	τελεσθέντος αὐτῷ ταχέως τοῦ προστάγματος
[1, 30]	πατήρ, φθάσαι δ' ἂν τάχα	καὶ	τελευτήσας πρὶν ἄρξασθαι βασιλείας ἀληθοῦς.
[1, 17]	δὲ εἰς ἔργα τὴν στρατιὰν	καὶ	τεμὼν τὰ προάστεια τρία μὲν
[1, 0]	καὶ τὰ πρὸ ταύτης σημεῖα	καὶ	τέρατα καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν
[1, 25]	τοῖς δεινοῖς ὁμόσε χωρεῖν διέγνω,	καὶ	τέσσαρας κατὰ τῶν ἐχθρῶν βίβλους
[1, 16]	τὴν μὲν Ἰδουμαίαν δισχιλίοις πεζοῖς	καὶ	τετρακοσίοις ἱππεῦσιν διαλαμβάνει πέμψας τὸν
[1, 24]	τἀδελφοῦ δῶρον, ὃς αὐτὸν ἐποίησεν	καὶ	τετράρχην αἰτησάμενος παρὰ Καίσαρος, βασιλικῶν
[1, 25]	δὲ βοηθὸς αὐτοῖς μάλα προμηθὴς	καὶ	τέχνῃ τὴν τοῦ βασιλέως ἀπειλὴν
[1, 20]	αὐτοῦ ταῖς ἄλλαις τιμαῖς, ἀλλὰ	καὶ	τῇ βασιλείᾳ προσέθηκεν τήν τε
[1, 25]	Ἀρχέλαος ἀφικνεῖται περὶ τῷ γαμβρῷ	καὶ	τῇ θυγατρὶ δείσας. Γίνεται δὲ
[1, 20]	ἅπασιν τοῖς φίλοις· μεθ' οὓς	καὶ	τῇ λοιπῇ στρατιᾷ πρὸς εὐωχίαν
[1, 33]	βασιλέα πυνθανόμενοι ταῖς ἀθυμίαις ὑπορρέοντα	καὶ	τῇ νόσῳ λόγον καθίεσαν εἰς
[1, 2]	ἐπιχωρίους διὰ φυλακῆς ἦγεν ἑαυτὸν	καὶ	τῇ πρὸς Ῥωμαίους φιλίᾳ τὴν
[1, 21]	μὴν πᾶσιν ἐχορήγησεν τοῖς δεομένοις,	καὶ	τῇ Ῥόδῳ χρήματα μὲν εἰς
[1, 31]	δὲ εἴσεισι πρὸς τὸν πατέρα	καὶ	τῇ τόλμῃ παρακροτήσας ἑαυτὸν ἤγγιζεν
[1, 21]	Ἀλλ' ὁ βασιλεὺς τοῖς ἀναλώμασιν	καὶ	τῇ φιλοτιμίᾳ νικήσας τὴν φύσιν
[1, 27]	ὁ Ἀριστόβουλος θέλων οὖσαν ἑκυρὰν	καὶ	τηθίδα, διαπέμπεται σώζειν ἑαυτὴν παραινῶν·
[1, 23]	ἕκαστος τήν τε ἡλικίαν μου	καὶ	τὴν ἀγωγὴν τοῦ βίου καὶ
[1, 32]	τοῦ πάθους ὡς παρ' ὀλίγον	καὶ	τὴν ἀδελφὴν ἀποκτείνας δι' Ἀντίπατρον·
[1, 28]	ἂν οὕτω πατὴρ τῆς ὀρφανῆς.	Καὶ	τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς ὁ ἐμὸς
[1, 22]	Ἡρώδην μὲν ὠνείδιζεν ἡ Μαριάμμη,	καὶ	τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ καὶ τὴν
[1, 30]	δυοῖν ἡμερῶν τὴν μητέρα αὐτῆς	καὶ	τὴν ἀδελφὴν γύναιον ἐκ τῆς
[1, 0]	πρὸ ταύτης σημεῖα καὶ τέρατα	καὶ	τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν τυράννων τῶν
[1, 32]	μεγίστην. Ταύτας δὲ πλάσας Ἀντίπατρος	καὶ	τὴν Ἀκμὴν διαφθείρας ἔπεισεν Ἡρώδῃ
[1, 2]	Ἰάμνειαν τῶν προσοίκων, κατέσκαψε δὲ	καὶ	τὴν ἄκραν τῶν φρουρῶν κρατήσας.
[1, 26]	γὰρ ἐπ' αὐτὸν ἠκονῆσθαι ξίφος	καὶ	τὴν Ἀλεξάνδρου τετονῶσθαι δεξιάν, ἐμποδὼν
[1, 19]	διαφεύξονται τὸν μέγαν ὀφθαλμὸν αὐτοῦ	καὶ	τὴν ἀνίκητον δεξιάν, δώσουσιν δ'
[1, 4]	δὲ καὶ Γαυλάνην καὶ Σελεύκειαν	καὶ	τὴν Ἀντιόχου φάραγγα καλουμένην, πρὸς
[1, 29]	μητρὸς καὶ τῆς ἀδελφῆς προσλαβοῦσα	καὶ	τὴν Ἀντιπάτρου μητέρα πολλὰ μὲν
[1, 33]	κατευδαιμονίζει καὶ τὸ πλῆθος παρακαλεῖ	καὶ	τὴν ἀπολειφθεῖσαν τοῖς στρατιώταις ἀνεγίνωσκεν
[1, 9]	προσάξεσθαι. Φθάνει δ' ὁ φθόνος	καὶ	τὴν Ἀριστοβούλου προθυμίαν καὶ τὰς
[1, 25]	τό τε τοῦ βασιλέως ὀξύρροπον	καὶ	τὴν Ἀρχελάου φιλίαν παρ' αὐτῷ
[1, 11]	δραστήριος ἀνὴρ ἐν ἀφηγήσει πραγμάτων	καὶ	τὴν ἀρχὴν ἀνακτησάμενός τε Ὑρκανῷ
[1, 9]	καὶ φιλοφρονήσεως ἕνεκεν ζηλωτὸν ἐποίησεν	καὶ	τὴν ἀρχιερωσύνην δὲ δι' αὐτὸν
[1, 2]	τήν τε ἀρχὴν τοῦ ἔθνους	καὶ	τὴν ἀρχιερωσύνην καὶ προφητείαν· ὡμίλει
[1, 0]	τῆς Ῥωμαίων ἐν πολέμοις εὐταξίας	καὶ	τὴν ἄσκησιν τῶν ταγμάτων, τῆς
[1, 20]	καὶ τὴν προσεχῆ Βαταναίαν τε	καὶ	τὴν Αὐρανῖτιν χώραν ἐξ αἰτίας
[1, 14]	Ἡρώδην τάς τε πατρῴας εὐεργεσίας	καὶ	τὴν αὐτοῦ πρὸς Ῥωμαίους εὔνοιαν
[1, 23]	ἤδη τό τε Ἀντιπάτρου πανοῦργον	καὶ	τὴν αὐτῶν ἀτιμίαν ἀπωδύρετο. Συνήργει
[1, 16]	ταπεινότητα ἐπὶ τοῖς παισὶν ἀναιρεῖ	καὶ	τὴν γυναῖκα καὶ καταβαλὼν κατὰ
[1, 29]	τε πολλὰ τῆς ἀνθρώπου κατηγόρει	καὶ	τὴν εἰς τὰς ἑαυτοῦ θυγατέρας
[1, 30]	τοῦ τέγους τόν τε ἔλεγχον	καὶ	τὴν ἐκ τοῦ βασιλέως αἰκίαν
[1, 10]	Πομπήιον εὔνοιαν δολοφονήσαντος Σέξτον Καίσαρα	καὶ	τὴν ἐκείνου δύναμιν παραλαβόντος, τῶν
[1, 11]	τήν τε ἰσχὺν τοῦ παιδὸς	καὶ	τὴν ἐλπίδα αἰτίαν ἀπωλείας γενέσθαι·
[1, 33]	τελευτῶσιν ἀθάνατόν τε τὴν ψυχὴν	καὶ	τὴν ἐν ἀγαθοῖς αἴσθησιν αἰώνιον
[1, 14]	πατρὶ συνδιήνεγκεν, τήν τε ξενίαν	καὶ	τὴν ἐν ἅπασιν εὔνοιαν, ὁρῶντά
[1, 21]	πύργον, οὗ τό τε σχῆμα	καὶ	τὴν ἐν τῷ μεγέθει πολυτέλειαν
[1, 2]	τῆς Σκυθοπόλεως ταύτην τε κατέδραμον	καὶ	τὴν ἐντὸς Καρμήλου τοῦ ὄρους
[1, 30]	δ' αὐτὸν ὑπὸ τοῦ πατρὸς	καὶ	τὴν ἐπὶ τέκνοις ἐλπίδα· διάδοχον
[1, 28]	ἐλπίδας εἶχεν ἐπιμελούμενον τῶν ὀρφανῶν	καὶ	τὴν ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις μετάνοιαν
[1, 23]	καὶ τὴν ἀγωγὴν τοῦ βίου	καὶ	τὴν εὐσέβειαν· οὔτε γὰρ οὕτως
[1, 25]	Φερώραν Ἀρχέλαος οὕτως ἤδη παρῃτεῖτο	καὶ	τὴν Ἡρώδου κατέστελλεν ὀργὴν χρώμενος
[1, 25]	δ' αὐτὸς ἀγανακτῶν πρὸς Ἀλέξανδρον	καὶ	τὴν θυγατέρα διαζεύξας ἀπάξειν ἔφασκεν,
[1, 25]	ἐμαυτοῦ χερσὶν διασπαράξω; Προσθήσω δὲ	καὶ	τὴν θυγατέρα μου τῷ καλῷ
[1, 7]	ἐπαρχίαν. Παραδοὺς δὲ ταύτην τε	καὶ	τὴν Ἰουδαίαν καὶ τὰ μέχρις
[1, 8]	χεῖρα συχνὴν βαρὺς ἦν Ὑρκανῷ	καὶ	τὴν Ἰουδαίαν κατέτρεχεν, ἐδόκει τε
[1, 13]	μὲν μητέρα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς	καὶ	τὴν καθωμολογημένην παῖδα μετὰ τῆς
[1, 31]	ἀσπασόμενος. Κἀκεῖνος τὰς χεῖρας προβαλὼν	καὶ	τὴν κεφαλὴν παρακλίνας, ἔστιν, ἐξεβόησεν,
[1, 22]	ἔρωτα ζηλοτύπως ἔχοντα, λογιζόμενον δὲ	καὶ	τὴν Κλεοπάτρας δεινότητα, δι' ἣν
[1, 15]	ἱππέων, ἐπὶ τὴν Ἱεριχοῦντα παραγίνεται,	καὶ	τὴν μὲν πόλιν καταλελειμμένην εὑρίσκει,
[1, 25]	ἀνατρέπεσθαι. (Συνῄνει τοῖς λεγομένοις Ἡρώδης,	καὶ	τὴν μὲν πρὸς Ἀλέξανδρον ὀργὴν
[1, 14]	τὸ πάθος ὑπέστρεψεν ἐπ' Αἰγύπτου.	Καὶ	τὴν μὲν πρώτην ἑσπέραν κατά
[1, 24]	δὲ τῷ βασιλεῖ διηλέγχοντο βασάνοις,	καὶ	τὴν μὲν συνουσίαν εὐθέως ὡμολόγουν,
[1, 20]	δὲ ἐτελεύτα Ζηνόδωρος, προσένειμεν αὐτῷ	καὶ	τὴν μεταξὺ Τράχωνος καὶ τῆς
[1, 22]	Μαριάμμη, καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ	καὶ	τὴν μητέρα δειναῖς ἐξύβριζεν λοιδορίαις.
[1, 3]	ἄλλους εἵργνυσι δήσας. Δεσμεῖ δὲ	καὶ	τὴν μητέρα διενεχθεῖσαν περὶ τῆς
[1, 26]	δὲ καὶ τὸν πάππον ἐκεῖ	καὶ	τὴν μητέρα καὶ τὰ τῆς
[1, 10]	(Τούτοις κατὰ μικρὸν Ὑρκανὸς ἐξεκαίετο	καὶ	τὴν ὀργὴν τελευταῖον ἐκρήξας ἐκάλει
[1, 7]	τὰς παραλίους Γάζαν Ἰόππην Δῶρα	καὶ	τὴν πάλαι μὲν Στράτωνος πύργον
[1, 33]	τὴν ἑαυτῶν εὔνοιαν, συνηύχοντο δὲ	καὶ	τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ, καὶ
[1, 11]	πρόσταγμα” Κάσσιος ἄρα, ἔφη, κἀμὲ	καὶ	τὴν πατρίδα μου σώζει τὸν
[1, 31]	ἐκείνης διαβολῶν. Οἱ δὲ ἀσκεπτότεροι	καὶ	τὴν πατρίδα σπεύδοντες ἰδεῖν μᾶλλον
[1, 2]	πάλιν εἰς τὸ τεῖχος συγκλείουσιν	καὶ	τὴν πόλιν ἑλόντες αὐτήν τε
[1, 7]	ὀχυρότητα τῶν τειχῶν δυσμεταχείριστον ὁρῶν	καὶ	τὴν πρὸ τούτων φάραγγα φοβερὰν
[1, 10]	κατὰ δέος τῶν πάλαι διαφορῶν	καὶ	τὴν πρὸς τὸν Πομπήιον φιλίαν
[1, 20]	βασιλείᾳ τόν τε Τράχωνα καλούμενον	καὶ	τὴν προσεχῆ Βαταναίαν τε καὶ
[1, 0]	τυράννων πρὸς τοὺς ὁμοφύλους ὠμότητα	καὶ	τὴν Ῥωμαίων φειδὼ πρὸς τοὺς
[1, 7]	μέρος εἰς τὸ ἱερὸν ἀνεχώρησεν	καὶ	τὴν συνάπτουσαν ἀπ' αὐτοῦ τῇ
[1, 4]	ἴσχυσεν· ἐμπρήσας γὰρ τοὺς πύργους	καὶ	τὴν τάφρον χώσας διήλαυνε μετὰ
[1, 24]	τὸν θεῖον Φερώραν Ἀντίπατρος ἐχθρωδῶς	καὶ	τὴν τηθίδα Σαλώμην, ὡς ἂν
[1, 18]	ἐπὶ τοσούτων πολιτῶν φόνῳ βραχὺ	καὶ	τὴν τῆς οἰκουμένης ἡγεμονίαν ἀντάλλαγμα
[1, 4]	ὁ Θεόδωρος τά τε σφέτερα	καὶ	τὴν τοῦ βασιλέως ἀποσκευὴν αἱρεῖ,
[1, 8]	εἰς Ἱεροσόλυμα Γαβίνιος Ὑρκανὸν καταγαγὼν	καὶ	τὴν τοῦ ἱεροῦ παραδοὺς κηδεμονίαν
[1, 11]	εἰσέπραξεν, ἐπέσχεν δὲ τὴν τούτου	καὶ	τὴν τῶν ἄλλων πόλεων ἀπώλειαν
[1, 32]	Οὔαρε, τὸ πανοῦργον ἐν ἑκάστῳ	καὶ	τὴν ὑπόκρισιν, ἀπιστία με τοῦ
[1, 7]	κλίμα τήν τε τάφρον ἔχου	καὶ	τὴν φάραγγα πᾶσαν ὕλην συμφορούσης
[1, 0]	τε Γαλιλαίας ἑκατέρας τὰ διαστήματα	καὶ	τὴν φύσιν καὶ τοὺς τῆς
[1, 29]	Φερώρα γυνὴ μετὰ τῆς μητρὸς	καὶ	τῆς ἀδελφῆς προσλαβοῦσα καὶ τὴν
[1, 6]	προγόνων τε ἕνεκα καὶ πλούτου	καὶ	τῆς ἄλλης ἰσχύος πρωτεύων τοῦ
[1, 32]	ἐκέλευσεν εἰσαγαγεῖν, ἐν οἷς εἰσήχθησαν	καὶ	τῆς Ἀντιπάτρου μητρὸς οἰκέται τινὲς
[1, 3]	ἀδελφὸν Ἀντίγονον, ὃν ἠγάπα τε	καὶ	τῆς βασιλείας κοινωνὸν εἶχεν· κτείνει
[1, 20]	αὐτῷ καὶ τὴν μεταξὺ Τράχωνος	καὶ	τῆς Γαλιλαίας γῆν ἅπασαν. Ὃ
[1, 23]	τοὺς τρεῖς παῖδας ἀποδείκνυμι βασιλεῖς,	καὶ	τῆς γνώμης πρῶτον τὸν θεὸν
[1, 0]	δυνάμεως ἐν τῷ γράφειν, ὅσῳ	καὶ	τῆς γνώμης· τὰ γὰρ κατ'
[1, 18]	τὰ περὶ τὸ ἱερὸν ἡλίσκετο,	καὶ	τῆς δυνάμεως ἐπεισχυθείσης πανταχοῦ φόνος
[1, 33]	αἰώνιον παραμένειν, τοὺς δὲ ἀγενεῖς	καὶ	τῆς ἑαυτῶν σοφίας ἀπείρους ἀγνοοῦντας
[1, 31]	τύχας καίτοι μεταξὺ τῶν ἐλέγχων	καὶ	τῆς ἐπανόδου διελθόντων ἑπτὰ μηνῶν·
[1, 2]	ἐν Ἱεροσολύμοις ἱερῷ. Αἱρεῖ δὲ	καὶ	τῆς Ἰδουμαίας ἄλλας τε οὐκ
[1, 17]	προσέχοντες Ἀντιγόνῳ. Μετεβάλλετο δὲ πολλὰ	καὶ	τῆς Ἰδουμαίας, ἔνθα Μαχαιρᾶς ἀνετείχιζέν
[1, 1]	νικᾷ τε τοὺς Ἀντιόχου στρατηγοὺς	καὶ	τῆς Ἰουδαίας ἐξελαύνει. Παρελθὼν δὲ
[1, 22]	διαφθείρειεν αὐτήν, ἐνεθουσία τῷ πάθει	καὶ	τῆς κοίτης ἐξαλλόμενος ἀνέδην ἐν
[1, 18]	Κλεοπάτρᾳ· μετὰ γὰρ τῶν χρημάτων	καὶ	τῆς λείας ἁπάσης ὁ Πάρθος
[1, 2]	καὶ νικήσας λαμπρῶς ἀρχιερεὺς ἀποδείκνυται	καὶ	τῆς Μακεδόνων ἐπικρατείας μετὰ ἑκατὸν
[1, 23]	συγγενεῖς καὶ φίλους, ἐγὼ διανεμῶ	καὶ	τῆς ὁμονοίας ἐγγυητὰς ἐκείνους καταστήσομαι,
[1, 1]	κληρονόμος δὲ τῆς βασιλείας αὐτοῦ	καὶ	τῆς πρὸς Ἰουδαίους ἀπεχθείας ὁ
[1, 7]	σπένδοντες δὲ ἀπεσφάττοντο καὶ θυμιῶντες	καὶ	τῆς πρὸς τὸ θεῖον θεραπείας
[1, 15]	ὑπό τε Καίσαρος καὶ Ἀντωνίου	καὶ	τῆς συγκλήτου προπεμφθέντα· λύσειν γὰρ
[1, 9]	ἑτέροις ἐροῦμεν. ~(Καῖσαρ δὲ Πομπηίου	καὶ	τῆς συγκλήτου φυγόντων ὑπὲρ τὸν
[1, 10]	τῆς τε αὐτοῦ δικαιοσύνης σημεῖον	καὶ	τῆς τἀνδρὸς ἐσομένας ἀρετῆς. (Ἀντίπατρος
[1, 11]	ἀπολογούμενόν τε προσίεται τὸν Μάλιχον	καὶ	τῆς ὑπονοίας ἀπολύειν ὡμολόγει, λαμπρὰν
[1, 24]	συμμέτοχοι δὲ τοῦ σκέμματος αὐτῷ	καὶ	τῆς φυγῆς Κοστόβαρος ὁ Σαλώμης
[1, 30]	ταῦθ' ἡ γυνὴ μικρὸν διαλιποῦσα	καὶ	τί γάρ, εἶπεν, ἔτι φείδομαι
[1, 21]	Πύθιον ἰδίοις ἀναλώμασιν ἄμεινον ἀνεδείματο.	Καὶ	τί δεῖ λέγειν τὰς εἰς
[1, 32]	αὐτῶν ἀποκόψας ἐλπίδας δι' Ἀντίπατρον.	Καὶ	τί μὲν ἐκείνους εὐεργέτησα τηλικοῦτον,
[1, 3]	ὅτε μου προτέθνηκεν ἡ ἀλήθεια	καί	τι τῶν ὑπ' ἐμοῦ προρρηθέντων
[1, 10]	ἦν ἐκ τοῦ ἔθνους βασιλικὴ	καὶ	τιμαὶ παρὰ πάντων ὡς δεσπότῃ
[1, 30]	βασιλεὺς ὑποψίαις πλείοσιν θεραπαίνας τε	καί	τινας τῶν ἐλευθέρων ἐβασάνιζεν. Ἐβόα
[1, 0]	τῶν προγόνων συνετάξαντο μετ' ἀκριβείας	καί	τινες Ἑλλήνων ἐκεῖνα τῇ πατρίῳ
[1, 32]	ἑτέροις φοβερὸς ἤμην. Ἔνδεια χρημάτων;	Καὶ	τίνι μᾶλλον ἐξῆν ἀναλίσκειν; Εἰ
[1, 27]	ἐν ἐκκλησίᾳ τῶν τε ἡγεμόνων	καὶ	Τίρωνος κατηγορήσας τὸν λαὸν ἐπ'
[1, 33]	πάντα τύχῃ δεξιᾷ χρησάμενος, εἰ	καί	τις ἄλλος, ὅστις κατεκτήσατο βασιλείαν
[1, 33]	σοφισταί, καλὸν εἶναι λέγοντες, εἰ	καί	τις γένοιτο κίνδυνος, ὑπὲρ τοῦ
[1, 24]	ἦν ἀξιόπιστος κατὰ γαμβροῦ λέγουσα.	Καί	τις ἑτέρα διαβολὴ συνέδραμεν ἡ
[1, 21]	κατεσκεύασεν. (Φιλοπάτωρ γε μήν, εἰ	καί	τις ἕτερος· καὶ γὰρ τῷ
[1, 11]	υἱοῖς διεῖλεν εἰσπράττειν τὰ χρήματα	καί	τισιν ἄλλοις τῶν ἐπιτηδείων κατὰ
[1, 8]	Ὑρκάνειον καὶ Μαχαιροῦντα· αὖθις δὲ	καὶ	τὸ Ἀλεξάνδρειον ἐνεχείρισεν. Ἃ πάντα
[1, 8]	δὲ περὶ τὸν Ἀντίπατρον ἐπίλεκτοι	καὶ	τὸ ἄλλο τάγμα τῶν Ἰουδαίων,
[1, 14]	ἐντυγχάνει· κἀκεῖνοι τήν τε φήμην	καὶ	τὸ ἀξίωμα τἀνδρὸς αἰδεσθέντες προπέμπουσιν
[1, 13]	τε ἄλλα πρὸς τὴν ἐπιορκίαν	καὶ	τὸ ἄπιστον αὐτοῖς καταρωμένους. (Ἐν
[1, 13]	φυγόντων εἰς τὰς οἰκίας εἰσέπιπτον	καὶ	τὸ βασίλειον ἀπεχόμενοι μόνων τῶν
[1, 21]	μεγάλαι στοαὶ περὶ τὸ ἱερὸν	καὶ	τὸ βόρειον ἐπ' αὐτῷ φρούριον·
[1, 17]	δ' αὐτῷ μετ' ὀλίγας ἡμέρας	καὶ	τὸ δεύτερον παρὰ Ἀντωνίου τάγμα
[1, 14]	ἀρχαῖς οἱ ὕπατοι θύσοντές τε	καὶ	τὸ δόγμα ἀναθήσοντες εἰς τὸ
[1, 24]	Πάντα δὲ εἰς ἐπιβουλὴν ἀνήγετο	καὶ	τὸ δοκεῖν τῇ σφαγῇ τοῦ
[1, 19]	νυνὶ δὲ ὁ ὄκνος ὑμῶν	καὶ	τὸ δοκοῦν ἄθυμον ἀσφάλειαν ἐμοὶ
[1, 32]	γὰρ αὐτῷ πολὺν ζῆν χρόνον,	καὶ	τὸ ἐμὸν γῆρας ἐβαρύνθη βασιλεύς
[1, 4]	πεζοῖς ὀκτακισχιλίοις· παρῆν δὲ αὐτῷ	καὶ	τὸ εὐνοοῦν Ἰουδαικὸν εἰς μυρίους.
[1, 14]	ἅπασιν εὔνοιαν, ὁρῶντά γε μὴν	καὶ	τὸ Ἡρώδου δραστήριον· συνήγαγεν δὲ
[1, 33]	συγγενῶν, ἐφ' οἷς οἱ δορυφόροι	καὶ	τὸ Θρᾴκιον στῖφος Γερμανοί τε
[1, 27]	μετέωρος ἥ τε Συρία πᾶσα	καὶ	τὸ Ἰουδαικὸν ἦν ἐκδεχομένων τὸ
[1, 21]	Ἀθηναῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι Νικοπολῖταί τε	καὶ	τὸ κατὰ Μυσίαν Πέργαμον οὐ
[1, 8]	ταχέως αὐτόν, ὅς γε ἤδη	καὶ	τὸ καταρριφθὲν ὑπὸ Πομπηίου τεῖχος
[1, 0]	οἵ τε γείτονες Γαλάται παρεκίνουν	καὶ	τὸ Κελτικὸν οὐκ ἠρέμει, μεστὰ
[1, 17]	διὰ νυκτὸς ἐξέλιπον τὸ ἔρυμα.	(Καὶ	τὸ λοιπὸν διὰ Ἱεριχοῦντος ᾔει
[1, 21]	περίστυλα θαυμαστὰ τήν τε ἐργασίαν	καὶ	τὸ μέγεθος· εἰσὶ δ' οἷς
[1, 16]	τοῦ καθ' ἑαυτὸν δεξιοῦ προσεβοήθει	καὶ	τὸ μὲν οἰκεῖον ἐπέστρεφεν ἐκ
[1, 4]	τοῖς ἡττωμένοις παραβοηθῶν, ἐγκλίνουσιν πάντες,	καὶ	τὸ μὲν πλεῖστον αὐτῶν ἐπί
[1, 27]	δι' ὑπερβολὴν ἀγανακτήσεως ἔκφρων ἐγίνετο,	καὶ	τὸ μὲν πρῶτον ἐβόα περιιὼν
[1, 8]	τοὺς δὲ ἀγαπῶντας αὐτὸν πάλαι.	Καὶ	τὸ μὲν πρῶτον καταλαβόμενος τὸ
[1, 28]	πάντα τρόπον διακόπτειν τὰς ἐγγύας.	(Καὶ	τὸ μὲν ὑπιέναι πανούργως ἔδεισε
[1, 24]	φονῶντι τῷ βασιλικῷ θυμῷ κατεχρῶντο.	Καὶ	τὸ μὲν ψεῦδος εἶχεν παραχρῆμα
[1, 21]	δὴ καταλυομένους ἀπορίᾳ χρημάτων ὁρῶν	καὶ	τὸ μόνον λείψανον τῆς ἀρχαίας
[1, 10]	υἱὸς ὢν καὶ Ῥωμαίων δραπέτου	καὶ	τὸ νεωτεροποιὸς εἶναι καὶ στασιώδης
[1, 11]	Ἀντίπατρος δὲ τήν τε ἰσχὺν	καὶ	τὸ πανοῦργον τἀνδρὸς ὑποδείσας διαβαίνει
[1, 12]	καταλαμβάνοντα· πολλὰ γὰρ δὴ κατείληπτο,	καὶ	τὸ πάντων ὀχυρώτατον Μασάδαν. (Οὐ
[1, 3]	τε πομπὴν τῶν ὁπλιτῶν ἐδήλουν	καὶ	τὸ παράστημα τοῦ Ἀντιγόνου μεῖζον
[1, 0]	αὐτοὺς ἐσπούδαζον ἕκαστοι γράφειν, ὅπου	καὶ	τὸ παρατυχεῖν τοῖς πράγμασιν ἐποίει
[1, 9]	πόλιν μετὰ τῶν σὺν αὐτῷ.	(Καὶ	τὸ Πηλούσιον μὲν ἑάλω, πρόσω
[1, 12]	ἔχθος συγκατήγαγεν Ἀντίγονον τὸν Ἀριστοβούλου,	καὶ	τὸ πλέον διὰ Φάβιον, ὃν
[1, 20]	εἰς μεῖζον δ' ἐξήρθη φρόνημα	καὶ	τὸ πλέον τῆς μεγαλονοίας ἐπέτεινεν
[1, 33]	πεπιστευμένος τόν τε βασιλέα κατευδαιμονίζει	καὶ	τὸ πλῆθος παρακαλεῖ καὶ τὴν
[1, 33]	τὴν κλίνην οἵ τε υἱεῖς	καὶ	τὸ πλῆθος τῶν συγγενῶν, ἐφ'
[1, 21]	πυκναὶ πρὸς καταγωγὴν τῶν ἐνορμιζομένων	καὶ	τὸ πρὸ αὐτῶν πᾶν κύκλῳ
[1, 23]	ὡς πολέμιον ὑφεώρων τὸν πατέρα,	καὶ	τὸ πρότερον μὲν ἐπὶ Ῥώμης
[1, 0]	καὶ τὰς Ῥωμαίων χεῖρας ἀκούσας	καὶ	τὸ πῦρ ἐπὶ τὸν ναὸν
[1, 15]	οὖν τὸ ἀναγκαιότατον ἀγώνισμα Μασάδα	καὶ	τὸ ῥύσασθαι πρῶτον τοὺς οἰκείους
[1, 17]	γενναῖος ἐν τῇ μάχῃ φανείς,	καὶ	τὸ Ῥωμαικὸν πᾶν διαφθείρεται· νεοσύλλεκτοι
[1, 9]	τοσούτου τοὺς καταλειπομένους ἐδίωξεν ὡς	καὶ	τὸ στρατόπεδον αὐτῶν ἑλεῖν. Ὀγδοήκοντα
[1, 19]	μάχης εἰς Ὄρμιζα καταφεύγουσιν, ὅπου	καὶ	τὸ στρατόπεδον αὐτῶν περισχόντες αὔτανδρον
[1, 20]	δίχα διαδήματος, τὴν μὲν ἐσθῆτα	καὶ	τὸ σχῆμα ἰδιώτης, τὸ δὲ
[1, 0]	ὁ μετὰ τοῦ καινὰ λέγειν	καὶ	τὸ σῶμα τῆς ἱστορίας κατασκευάζων
[1, 23]	ἦν γὰρ δὴ δεινότατος εἰπεῖν.	Καὶ	τὸ τελευταῖον φάμενος ὡς τῷ
[1, 10]	εἰς τὰς ἐλπίδας αὔταρκες εἶναι	καὶ	τὸ τὴν ἰσχὺν ἐπιδείξασθαι τῷ
[1, 25]	εἰ μή τινες ἦσαν ἀναπείθοντες	καὶ	τὸ τῆς ἡλικίας εὔκολον ἐπὶ
[1, 0]	Βαβυλωνίους Ἀράβων τε τοὺς πορρωτάτω	καὶ	τὸ ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμόφυλον ἡμῖν
[1, 21]	καὶ δένδρεσιν πλουσίαν ὠνόμασεν Ἀντιπατρίδα,	καὶ	τὸ ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος φρούριον ὀχυρότητι
[1, 8]	δύναμιν ἀνοχὴν τοῦ πολέμου διδόντος	καὶ	τὸ φρούριον κακῶς ὠχύρου· προσπεσόντων
[1, 26]	Ἡρώδῃ τῶν εἰς αὐτὸν εὐεργεσιῶν	καὶ	τὸ φῶς ἀμοιβὴν τῆς ξενίας
[1, 0]	πράγμασιν ἐποίει τὴν ἀπαγγελίαν ἐναργῆ	καὶ	τὸ ψεύδεσθαι παρ' εἰδόσιν αἰσχρὸν
[1, 19]	πάντων ἀνθρώπων νόμον ὠμῶς ἀπέκτειναν	καὶ	τοιαῦτα τῷ θεῷ θύματα περὶ
[1, 14]	εὑρὼν δι' ἃ φιλτάτους ἤλπισεν	καὶ	τοῖς ἀγγέλοις ἀποκρινάμενος ὡς ὑπηγόρευε
[1, 2]	Πτολεμαῖον ὥρμησεν βοηθήσων τῇ μητρὶ	καὶ	τοῖς ἀδελφοῖς, καὶ προσβαλὼν τῷ
[1, 32]	ἀπελευθέροις περὶ πεντακόσια, ἀπένειμεν δὲ	καὶ	τοῖς ἄλλοις ἅπασιν τῆς τε
[1, 15]	φανεροὺς ἐχθροὺς ἀμυνούμενος, δώσων δὲ	καὶ	τοῖς διαφορωτάτοις ἀμνηστίαν. Ἐπεὶ δὲ
[1, 0]	πράγμασι λόγους ἀνατίθημι τῇ διαθέσει	καὶ	τοῖς ἐμαυτοῦ πάθεσι διδοὺς ἐπολοφύρεσθαι
[1, 5]	τὸ οἰκεῖον ἔθνος, φοβερὰν δὲ	καὶ	τοῖς ἔξωθεν εἶναι δυνάσταις. Ἐκράτει
[1, 21]	οἰκημάτων ὄψιν εἶναι λαμπράν, ἀλλὰ	καὶ	τοῖς ἔξωθεν τοίχοις καὶ θριγκοῖς
[1, 24]	τοῖς ἐκ τῆς βασιλείας, ἀλλὰ	καὶ	τοῖς ἔξωθεν φίλοις· οὐδενὶ γὰρ
[1, 20]	οὕτω φιλίας προιστάμενος. Πειρῶ δὲ	καὶ	τοῖς εὐτυχεστέροις διαμένειν πιστός, ὡς
[1, 16]	ἑκάστῳ δραχμὰς ἑκατὸν πεντήκοντα ἀργυρίου	καὶ	τοῖς ἡγεμόσιν πολυπλασίονα διέπεμψεν εἰς
[1, 7]	ἀριστείοις δωρησάμενος τῇ τε χώρᾳ	καὶ	τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐπιτάσσει φόρον. (Ἀφελόμενος
[1, 21]	βαθύνεται πλήθει τε ὕδατος ἀσαλεύτου	καὶ	τοῖς καθιμῶσίν τι πρὸς ἔρευναν
[1, 26]	γε μὴν αὐτὸς τοῖς Ὑρκανοῦ	καὶ	τοῖς Μαριάμμης δαίμοσιν· οὐδὲ γὰρ
[1, 17]	οἰκήσεις σπαράττων εἷλκεν τοὺς ἔνδοθεν.	Καὶ	τοῖς μὲν πολλοῖς ἐπικατασείων τοὺς
[1, 18]	δ' ἀπειλούμενος ἔστιν δ' οὓς	καὶ	τοῖς ὅπλοις ἀνέστειλεν, ἥττης χαλεπωτέραν
[1, 18]	χωννύντας εἶργον ἀπὸ τοῦ τείχους	καὶ	τοῖς ὀργάνοις ἀντιμηχανώμενον ἀεί τι
[1, 10]	ἥκειν ἀποδώσοντα λόγον αὐτῷ τε	καὶ	τοῖς πατρίοις νόμοις, οἳ κτείνειν
[1, 18]	ὅσον εἶχεν κόσμον κατανομιστεύσας Ἀντωνίῳ	καὶ	τοῖς περὶ αὐτὸν ἀνέπεμψεν. Οὐ
[1, 21]	ἐπεξιέναι, καθάπερ Φασηλίταις καὶ Βαλανεώταις	καὶ	τοῖς περὶ τὴν Κιλικίαν πολιχνίοις
[1, 32]	ἀπολωλότας. Ἐπιβουλεύειν δὲ αὐτὸν ἔλεγεν	καὶ	τοῖς περιοῦσιν ὡς ἐφέδροις τῆς
[1, 13]	μετὰ πολλῶν ἐφρούρει τὰ βασίλεια·	καὶ	τοῖς πολεμίοις ἐπεκδραμὼν ἀσυντάκτοις κατὰ
[1, 32]	ἐπιβουλεύουσι διωρίαν. Σοὶ δέ, πάτερ,	καὶ	τοῖς σοῖς ἀγῶσιν ἀπεδήμουν, ἵνα
[1, 20]	Δόξα γοῦν αὐτῷ τε Καίσαρι	καὶ	τοῖς στρατιώταις παρέστη πολλῷ βραχυτέραν
[1, 21]	ἰδόντες. Πρὸς δὲ τοῖς ψυχικοῖς	καὶ	τοῖς σωματικοῖς προτερήμασιν ἐχρήσατο καὶ
[1, 10]	σωφρονικὸν προσίστατο, λέγοντες ὡς Ἀντιπάτρῳ	καὶ	τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ παραχωρήσας τῶν
[1, 0]	τε Ῥωμαίους πολεμήσας τὰ πρῶτα	καὶ	τοῖς ὕστερον παρατυχὼν ἐξ ἀνάγκης·
[1, 11]	τὸν φονέα τοῦ πατρὸς ἀντεπιστείλας	καὶ	τοῖς ὑφ' ἑαυτὸν χιλιάρχοις λάθρα
[1, 24]	τινὶ προσβλέπειν ἡμέρως, εἶναι δὲ	καὶ	τοῖς φίλοις ἀπηνέστατος· πολλοῖς γοῦν
[1, 33]	καὶ πολλὰ χρήματα τοῖς ἡγεμόσι	καὶ	τοῖς φίλοις. (Αὐτὸς δὲ ὑποστρέφων
[1, 3]	λεγομένοις ὁ Ἀριστόβουλος ἅτε δὴ	καὶ	τὸν ἀδελφὸν ἀγαπῶν καὶ διδοὺς
[1, 23]	διαβολὰς ἰσχυρῶς ἀπελύσατο. Καθαρὸν δὲ	καὶ	τὸν ἀδελφὸν ἀποδείξας κοινωνοῦντα τῶν
[1, 29]	μὲν χορηγήσειεν μισθοὺς κατ' αὐτοῦ	καὶ	τὸν ἀδελφὸν αὐτῷ κατασκευάσειεν πολέμιον
[1, 29]	αἰτίας, ἕως ὑπεραγανακτήσας σὺν αὐτῇ	καὶ	τὸν ἀδελφὸν ἐκβάλλει. Φερώρας δὲ
[1, 22]	τὰ κατὰ τὸν πάππον Ὑρκανὸν	καὶ	τὸν ἀδελφὸν Ἰωνάθην· οὐδὲ γὰρ
[1, 30]	ἐπὶ τὴν μητέρα τὴν Ἀντιφίλου	καὶ	τὸν ἀδελφὸν τὰς βασάνους μετέφερεν,
[1, 6]	ὑπὲρ ἑξακισχιλίους κτείνει, μεθ' ὧν	καὶ	τὸν ἀδελφὸν τὸν Ἀντιπάτρου Φαλλίωνα.
[1, 16]	αὐτὸς ἵστατο ἐπὶ τὸ στόμιον	καὶ	τὸν ἀεὶ προιόντα τῶν υἱῶν
[1, 4]	τῷ τοσαῦτα δράσαντι. Ἅμα δὲ	καὶ	τὸν Ἄκαιρον ἐπικληθέντα Δημήτριον ἐπεκαλοῦντο.
[1, 33]	Προσκαλεσάμενος δὲ Σαλώμην τὴν ἀδελφὴν	καὶ	τὸν ἄνδρα ταύτης Ἀλεξᾶν οἶδα,
[1, 12]	τῆς Ἰουδαίας κρατεῖ τῇ μάχῃ	καὶ	τὸν Ἀντίγονον ἐξελάσας ὑπέστρεψεν εἰς
[1, 24]	ὡς μηδὲν ἐκφέρεσθαι τῶν ἀπορρήτων,	καὶ	τὸν Ἀντιπάτρου βίον οὐκ ἂν
[1, 6]	Ἀραβίας ἀνακτήσασθαι τὴν βασιλείαν ἔπειθεν	καὶ	τὸν Ἀρέταν δέξασθαί τε τὸν
[1, 26]	συναλγεῖν ὑπεκρίνετο. Τὰ δ' αὐτὰ	καὶ	τὸν Ἀριστόβουλον εἰπεῖν δελεάσας καὶ
[1, 30]	δὲ ἐμαυτῇ πρὸς τὰ ἄδηλα	καὶ	τὸν ἐκ σοῦ φόβον ἐτήρησα.
[1, 18]	χώρας αὐτῶν ἀποτεμόμενος καὶ δὴ	καὶ	τὸν ἐν Ἱεριχοῦντι φοινικῶνα, ἐν
[1, 1]	αὐτὸς καὶ τὸν ναὸν ἐσύλησε	καὶ	τὸν ἐνδελεχισμὸν τῶν καθ' ἡμέραν
[1, 23]	δ' ἀφόρητος ἦν ἡ μεταβολή,	καὶ	τὸν ἐξ ἰδιώτιδος μητρὸς ὁρῶντες
[1, 32]	τὸ πανοῦργον τὸ Ἀντιπάτρου προειπὼν	καὶ	τὸν ἐπ' αὐτῷ διαχέας ἔλεον,
[1, 32]	καὶ προορῶμαι τὴν μέλλουσαν ἀξιοπιστίαν	καὶ	τὸν ἐπίπλαστον ὀλοφυρμόν· οὗτός ἐστιν
[1, 1]	πρὸς Ῥωμαίους πρῶτος ἐποιήσατο φιλίαν,	καὶ	τὸν Ἐπιφανῆ πάλιν εἰς τὴν
[1, 13]	αὐτοῖς καταρωμένους. (Ἐν δὲ τούτῳ	καὶ	τὸν Ἡρώδην ὁ πεμφθεὶς οἰνοχόος
[1, 24]	ἐτραχύνετο. Διέθηκεν δὲ πρὸς αὐτὰ	καὶ	τὸν θεῖον Φερώραν Ἀντίπατρος ἐχθρωδῶς
[1, 24]	γὰρ τήν τε Σαλώμην ἐχθρὰν	καὶ	τὸν θεῖον Φερώραν· ἦσαν δὲ
[1, 0]	ὑποστροφὴν αὐτοῦ τὴν εἰς Ἰταλίαν	καὶ	τὸν θρίαμβον. (Ταῦτα πάντα περιλαβὼν
[1, 27]	τε Τίρωνα σὺν τῷ παιδὶ	καὶ	τὸν κουρέα βασάνοις διήλεγχεν, καὶ
[1, 19]	οἱ πεμφθέντες ὑπὸ τοῦ βασιλέως	καὶ	τὸν λόφον κατέσχον, αὐτὸς δὲ
[1, 8]	αὐτόν. Γνοὺς ἀνεχώρει ἐπὶ Μαχαιροῦντος.	Καὶ	τὸν μὲν ἄχρηστον ὄχλον ἀπεφορτίσατο,
[1, 0]	ὁσάκις Τίτος σῶσαι τὴν πόλιν	καὶ	τὸν ναὸν ἐπιθυμῶν ἐπὶ δεξιὰς
[1, 1]	ἀνέδην ἐπαφιεὶς τοὺς στρατιώτας αὐτὸς	καὶ	τὸν ναὸν ἐσύλησε καὶ τὸν
[1, 32]	ἐκβοῶν τούς τε ἄλλους ἅπαντας	καὶ	τὸν Οὔαρον εἰς οἶκτον προυκαλέσατο,
[1, 26]	πόλεις ἐπὶ τίσιν. Ζητήσειν δὲ	καὶ	τὸν πάππον ἐκεῖ καὶ τὴν
[1, 26]	λέγοντος ὁ μόνος εὐγενὴς Ἀλέξανδρος	καὶ	τὸν πατέρα δι' ἀγένειαν ἀδοξῶν”
[1, 33]	ἀμφιθεάτρῳ. Ἔνθα παρελθὼν Πτολεμαῖος ὁ	καὶ	τὸν σημαντῆρα δακτύλιον παρὰ τοῦ
[1, 28]	Συνελογίζετο δὲ τὸ ἑαυτοῦ μῖσος	καὶ	τὸν τῶν ὀρφανῶν ἔλεον ἐκ
[1, 27]	εὐθέως ἐκείνους τε καὶ αὐτὸν	καὶ	τὸν υἱὸν αὐτοῦ συνελάμβανεν. (Ἐφ'
[1, 30]	Βασιλεὺς δὲ τῆς μητρῴας τόλμης	καὶ	τὸν υἱὸν ἠμύνατο· τὸν γοῦν
[1, 6]	πρωτεύων τοῦ ἔθνους. Οὗτος ἅμα	καὶ	τὸν Ὑρκανὸν Ἀρέτᾳ προσφυγόντα τῷ
[1, 28]	ἐπραγματεύσατο τὸν γάμον. Περιῄει δὲ	καὶ	τὸν Φερώραν δώροις τε καὶ
[1, 21]	αὐτὸν κατεπλάγησαν ἀκοντιστήν τε ἰθυβολώτατον	καὶ	τοξότην εὐστοχώτατον ἰδόντες. Πρὸς δὲ
[1, 17]	ἐρειπίων οἱ στρατιῶται ξιφήρεις ἀνεδέχοντο,	καὶ	τοσοῦτον ἐσωρεύθη νεκρῶν πλῆθος, ὥστε
[1, 33]	ὅστις κατεκτήσατο βασιλείαν ἰδιώτης ὢν	καὶ	τοσούτῳ χρόνῳ φυλάξας ἰδίοις τέκνοις
[1, 14]	τὴν τοῦ παρόντος ἀρετὴν ἔγνω	καὶ	τότε βασιλέα καθιστᾶν Ἰουδαίων ὃν
[1, 14]	ὧν διηνέχθη τάχιον, ἀλλ' ὅτι	καὶ	τότε διὰ Πάρθων λάβοι τὴν
[1, 4]	ἠρέθισεν εἰς ἐπανάστασιν. Γίνεται δὲ	καὶ	τότε κρείττων καὶ μάχαις ἐπαλλήλοις
[1, 31]	τε μήτηρ καὶ ἡ γυνή.	Καὶ	τότε μὲν ἀνανήψας ἐν σκέψει
[1, 12]	μηδὲ λόγου τῶν ἐχθρῶν ἀνασχέσθαι.	(καὶ	τότε μὲν οὕτως διελύθησαν, αὖθις
[1, 13]	ἀπ' ἀρχῆς ὑποπτεύων τοὺς βαρβάρους	καὶ	τότε πεπυσμένος εἰς τοὺς πολεμίους
[1, 3]	ἐν τοῖς προαπαγγέλμασιν, ὃς ἐπειδὴ	καὶ	τότε τὸν Ἀντίγονον ἐθεάσατο παριόντα
[1, 31]	τολμῶντος· ἐμισεῖτο μὲν γὰρ ἐπίσης,	καὶ	τότε φανῆναι τὸ μῖσος ἔσχεν
[1, 0]	δὲ τὰς ἐσθῆτας τῶν ἱερέων	καὶ	τοῦ ἀρχιερέως, καὶ οἷον ἦν
[1, 24]	τε πατρίως Ἰουδαίοις γαμεῖν πλείους	καὶ	τοῦ βασιλέως ἡδομένου πλείοσιν, αἳ
[1, 29]	κατὰ τὸ βασίλειον, ἐτόλμησεν δὲ	καὶ	τοῦ βασιλέως ὑβρίσαι δύο θυγατέρας,
[1, 0]	τὴν διάθεσιν, ἔτι δὲ τούτων	καὶ	τοῦ βωμοῦ τὰ μέτρα πάντα
[1, 14]	Ἀντωνίῳ καὶ τάς τε αὐτοῦ	καὶ	τοῦ γένους συμφορὰς ἐκδιηγεῖτο, ὅτι
[1, 24]	Ἀντιπάτρῳ τοῦ πρεσβείου, Ἀντίπατρος δὲ	καὶ	τοῦ δευτερεύειν νεμεσῶν τοῖς ἀδελφοῖς.
[1, 14]	φιλίας ἀμνημονέστερος ὁ Ἄραψ γένοιτο	καὶ	τοῦ δοῦναι δωρεὰν μικρολογώτερος, δανείσασθαι
[1, 22]	δ' εὐθέως εἵπετο τῷ πάθει,	καὶ	τοῦ θυμοῦ πεσόντος ὁ ἔρως
[1, 0]	τήν τε τῆς πόλεως ὀχυρότητα	καὶ	τοῦ ἱεροῦ καὶ τοῦ ναοῦ
[1, 6]	τούτοις διαλλαγέντες ἐν τῷ ἱερῷ	καὶ	τοῦ λαοῦ περιεστῶτος φιλοφρόνως ἀλλήλους
[1, 16]	ὁρῶν πρός τε ἐπίδειξιν ἀνδρείας	καὶ	τοῦ μᾶλλον ἀρέσασθαι τὸν Ἀντώνιον.
[1, 23]	τῆς μητρῴας οἱ παῖδες ὀργῆς	καὶ	τοῦ μύσους ἔννοιαν λαμβάνοντες ὡς
[1, 0]	πόλεως ὀχυρότητα καὶ τοῦ ἱεροῦ	καὶ	τοῦ ναοῦ τὴν διάθεσιν, ἔτι
[1, 13]	καθωμολογημένην παῖδα μετὰ τῆς μητρὸς	καὶ	τοῦ νεωτάτου τῶν ἀδελφῶν προστάξας
[1, 2]	τυπτομένην τε καὶ σπαραττομένην, ἐθηλύνετο	καὶ	τοῦ πάθους ὅλος ἦν. Τριβομένης
[1, 10]	κριθησόμενον τὸν Ἡρώδην. Ὁ δὲ	καὶ	τοῦ πατρὸς παραινοῦντος καὶ τῶν
[1, 11]	Ὁ δὲ τῆς προφάσεως καταφρονήσας	καὶ	τοῦ προστάσσοντος εἰσέρχεται διὰ νυκτός.
[1, 0]	πρὸς τῷ μηδὲν ὑγιὲς δηλοῦν	καὶ	τοῦ σκοποῦ δοκοῦσιν ἔμοιγε διαμαρτάνειν.
[1, 21]	ἄστεος πρὸς ἓν διάστημα μεμετρημένοι.	Καὶ	τοῦ στόματος ἀντικρὺ ναὸς Καίσαρος
[1, 4]	μᾶλλον ἐμίσουν τὴν μετάνοιαν αὐτοῦ	καὶ	τοῦ τρόπου τὸ ἀνώμαλον, πυνθανομένῳ
[1, 14]	ἔπλει. (Κινδυνεύσας δὲ περὶ Παμφυλίαν	καὶ	τοῦ φόρτου τὸ πλεῖον ἐκβαλὼν
[1, 2]	ὁπότε καταπονοῖτο, τήν τε μητέρα	καὶ	τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ προάγων ἐπὶ
[1, 13]	κατεδίωκον. Κἀκεῖνος τὴν μὲν μητέρα	καὶ	τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τὴν καθωμολογημένην
[1, 7]	αὐτὸς ἦν καὶ θεῖος αὐτῷ.	Καὶ	τοὺς αἰτιωτάτους μὲν τοῦ πολέμου
[1, 5]	δὲ τὴν Ἀλεξάνδραν εἰς τὸ	καὶ	τοὺς ἄλλους διαχειρίσασθαι τῶν παροξυνάντων
[1, 10]	τῆς πατρίδος ὑπὸ Πομπηίου κατεστραμμένον	καὶ	τοὺς ἀνὰ τὴν χώραν θορύβους
[1, 32]	συγγενῶν καὶ φίλων, εἰσκαλεῖ δὲ	καὶ	τοὺς Ἀντιπάτρου φίλους. Προκαθέζεται δὲ
[1, 31]	ἐκ πάντων μῖσος ἦν. Τάχα	καὶ	τοὺς ἀπαγγέλλειν προῃρημένους οἱ τῶν
[1, 6]	Σκαῦρος ἐπικηρυκεύεται πρός τε Ὑρκανὸν	καὶ	τοὺς Ἄραβας ἀπειλῶν Ῥωμαίους καὶ
[1, 12]	πόλιν συνταράσσοντες παρώξυναν Ἀντώνιον ὥστε	καὶ	τοὺς δεσμώτας ἀποκτεῖναι. ~(Μετὰ δὲ
[1, 1]	δ' ἐκ τοῦ ἔθνους πολλῶν	καὶ	τοὺς διασωθέντας ἐκ τῆς μάχης
[1, 2]	ὃς αὐτοῦ τήν τε γυναῖκα	καὶ	τοὺς δύο παῖδας ἐγκαθείρξας ἐπὶ
[1, 16]	(Χειροῦται μὲν οὕτως τὰ σπήλαια	καὶ	τοὺς ἐν αὐτοῖς Ἡρώδης· καταλιπὼν
[1, 9]	εἰς τρισχιλίους ὁπλίτας. Παρώρμησεν δὲ	καὶ	τοὺς ἐν Συρίᾳ δυνατοὺς ἐπὶ
[1, 24]	τῶν πραττομένων ἢ λεγομένων διηρεύνα	καὶ	τοὺς ἐν ταῖς ὑποψίαις εὐθέως
[1, 18]	λοιπὸν ἐπὶ τοὺς ἔξωθεν ἐφόνα,	καὶ	τοὺς ἐν τέλει Σύρων διαβάλλουσα
[1, 23]	δ' οὐ μόνον τούτους ἀλλὰ	καὶ	τοὺς ἐν τῇ στρατιᾷ μου
[1, 2]	πόλιν ἑλόντες αὐτήν τε κατασκάπτουσιν	καὶ	τοὺς ἐνοικοῦντας ἐξηνδραποδίσαντο. Προχωρούντων δὲ
[1, 30]	Οὐ γὰρ φείσεσθαι μετὰ Μαριάμμην	καὶ	τοὺς ἐξ ἐκείνης ἑτέρου τινός,
[1, 28]	τε καὶ ταῖς ἄλλαις θεραπείαις	καὶ	τοὺς Καίσαρος φίλους οὐκ ὀλίγα
[1, 13]	μὲν ἀναιρεῖ, τρέπεται δὲ πάντας	καὶ	τοὺς μὲν εἰς τὴν πόλιν,
[1, 33]	ἀφιέναι. Πείθεται μόλις ὁ βασιλεύς,	καὶ	τοὺς μὲν καθιμήσαντας ἑαυτοὺς ἅμα
[1, 7]	πολέμου πελέκει κολάζει, Φαῦστον δὲ	καὶ	τοὺς μετ' αὐτοῦ γενναίως ἀγωνισαμένους
[1, 26]	κηρύξειν τὰς τοῦ ἔθνους συμφορὰς	καὶ	τοὺς μέχρι ψυχῆς φορολογουμένους, ἔπειτ'
[1, 32]	Προκαθέζεται δὲ αὐτὸς ἅμα Οὐάρῳ	καὶ	τοὺς μηνυτὰς πάντας ἐκέλευσεν εἰσαγαγεῖν,
[1, 5]	δοκοῦν εὐσεβέστερον εἶναι τῶν ἄλλων	καὶ	τοὺς νόμους ἀκριβέστερον ἀφηγεῖσθαι. Τούτοις
[1, 33]	χαλασθὲν εἰς πλήρη πύελον ἐκλύει	καὶ	τοὺς ὀφθαλμοὺς ὡς τεθνεὼς ἀνέστρεψεν.
[1, 5]	μήτηρ οἰκτείρασα τήν τε γυναῖκα	καὶ	τοὺς παῖδας Ἀριστοβούλου καθείργνυσιν εἰς
[1, 5]	μάλιστα τοῦ νόμου τὰ πάτρια	καὶ	τοὺς πλημμελοῦντας εἰς τοὺς ἱεροὺς
[1, 24]	τούς τε ἡγεμόνας τοῦ στρατιωτικοῦ	καὶ	τοὺς ταξιάρχους κρύφα πρὸς αὐτὸν
[1, 8]	σῖτον καὶ ἐπικούρους Ἀντίπατρος προσῆγεν,	καὶ	τοὺς ταύτῃ Ἰουδαίους φρουροῦντας τὰς
[1, 0]	τὰ διαστήματα καὶ τὴν φύσιν	καὶ	τοὺς τῆς Ἰουδαίας ὅρους, ἔτι
[1, 23]	Ἡρώδης ἀφικνεῖται, συναγαγὼν τὸν λαὸν	καὶ	τοὺς τρεῖς υἱοὺς παραστησάμενος ἀπελογεῖτο
[1, 27]	βαλλόμενοι καὶ λίθοις. Πέμψας δὲ	καὶ	τοὺς υἱεῖς εἰς Σεβαστὴν οὖσαν
[1, 21]	ἄλλα βασίλεια τήν τε ἀποσκευὴν	καὶ	τοὺς φίλους δέξασθαι δυνάμενα, ὥστε
[1, 32]	ὅτι κἀκεῖνον Ἀντίπατρος ποιήσειεν ἀδελφοκτόνον	καὶ	τοὺς φιλτάτους τῷ βασιλεῖ διαφθείρας
[1, 31]	δ' αὐτοὺς ὁ πατὴρ μετεπέμπετο,	καὶ	τοῦτο ἦν τὸ μάλιστα ταράσσον
[1, 24]	ἦν ἐχθρότατος Ἡρώδῃ. Διελεγχθεῖσα δὲ	καὶ	τοῦτο καὶ πάνθ' ὅσα Φερώρας
[1, 19]	ἐπαμειβομένην εἰς ἑκάτερα τὴν τύχην.	Καὶ	τοῦτο μάθοιτ' ἂν ἐξ οἰκείων
[1, 3]	πρὸς σφαγὴν Στράτωνος πύργος εἵμαρτο·	καὶ	τοῦτο μὲν ἀπὸ ἑξακοσίων ἐντεῦθεν
[1, 31]	τὴν κεφαλὴν παρακλίνας, ἔστιν, ἐξεβόησεν,	καὶ	τοῦτο πατροκτόνου τὸ περιπλέκεσθαί μοι
[1, 27]	καὶ οἱ δύο πρεσβευταὶ γίνονται,	καὶ	τούτοις ἕτεροί τινες ἠκολούθησαν. Οὐολούμνιος
[1, 3]	βασιλείας κοινωνὸν εἶχεν· κτείνει γὰρ	καὶ	τοῦτον ἐκ διαβολῶν, ἃς οἱ
[1, 22]	ἀνέδην ἐν τοῖς βασιλείοις ἀνειλεῖτο.	Καὶ	τοῦτον Σαλώμη ἡ ἀδελφὴ τὸν
[1, 32]	Ἀρχελάου καὶ Φιλίππου· διαβεβλήκει γὰρ	καὶ	τούτους Ἀντίπατρος· Καίσαρι δὲ σὺν
[1, 14]	ἀνακαλέσοντας τὸν ὑβρισμένον. Ἔφθανεν δὲ	καὶ	τούτους Ἡρώδης εἰς Πηλούσιον ἀφικόμενος,
[1, 6]	προσφάτως ὑπὸ Μετέλλου καὶ Λολλίου	καὶ	τούτους μεταστήσας, ἐπειδὴ τὰ κατὰ
[1, 0]	Ἰουδαίων ἡττῆσθαι δοκῶ κατὰ σύγκρισιν·	καὶ	τούτων αἴτιος οὐδεὶς ἀλλόφυλος, ὥστε
[1, 31]	διακόσια γοῦν ἀναλώματος ἀνήνεγκεν τάλαντα,	καὶ	τούτων μεγίστη πρόφασις ἦν ἡ
[1, 22]	θυγατέρες, τρεῖς δ' ἦσαν υἱεῖς.	Καὶ	τούτων ὁ νεώτατος μὲν ἐν
[1, 7]	ἐθεάσατο, λυχνίαν τε καὶ λύχνους	καὶ	τράπεζαν καὶ σπονδεῖα καὶ θυμιατήρια,
[1, 4]	δ' ἐπάνω τῆς πληγῆς Ἀλέξανδρος	καὶ	τραπόμενος εἰς τὴν παράλιον αἱρεῖ
[1, 33]	ἐκράτησεν τῶν πραγμάτων ἔτη τέσσαρα	καὶ	τριάκοντα, ἀφ' οὗ δὲ ὑπὸ
[1, 2]	κάλλιστα διοικήσας ἐν τρισὶν ὅλοις	καὶ	τριάκοντα ἔτεσιν ἐπὶ πέντε υἱοῖς
[1, 33]	ὑπὸ Ῥωμαίων ἀπεδείχθη βασιλεὺς ἑπτὰ	καὶ	τριάκοντα, καὶ κατὰ μὲν τὰ
[1, 4]	πάλιν τῶν Θεοδώρου κτημάτων γλιχόμενος,	καὶ	τρισὶ τοὺς φρουροὺς περιβόλοις ἀποτειχίσας
[1, 17]	τῶν πολεμίων ξιφήρης, ἔπειτα δεύτερος	καὶ	τρίτος, ἑξῆς δὲ πλείους. Οὗτοι
[1, 6]	δὲ ἐπὶ τὴν βασιλείαν τὸν	καὶ	τρόπῳ καὶ καθ' ἡλικίαν προσήκοντα.
[1, 26]	ὑπέπεμπεν κατηγόρους λέγειν, ὅτι Ἰουκούνδῳ	καὶ	Τυράννῳ λάθρα διαλέγοιντο τοῖς ἱππάρχοις
[1, 21]	ναοὺς καὶ ἀγορὰς Βηρυτῷ κατασκευάσας	καὶ	Τύρῳ, Σιδῶνί γε μὴν καὶ
[1, 27]	ὑπηγόρευε τὸ πάθος. Τέλος δὲ	καὶ	τῷ βασιλεῖ τολμήσας προσελθεῖν ἀλλ'
[1, 22]	ἐπειδὴ τὴν ἱερὰν ἐσθῆτα λαβόντι	καὶ	τῷ βωμῷ προσελθόντι καθ' ἑορτὴν
[1, 31]	ἔτι δὲ ἐκ πανουργίας ὑπεκρύπτετο	καὶ	τῷ δέει τεθνηκὼς ἔνδοθεν σοβαρὸς
[1, 28]	τῶν ἐμὲ φιλούντων· ἐπεύχομαι δὲ	καὶ	τῷ θεῷ συναρμόσαι τοὺς γάμους
[1, 23]	καὶ θεραπείαν βασιλικήν· ἐπεύχομαι δὲ	καὶ	τῷ θεῷ τηρῆσαι τὴν ἐμὴν
[1, 0]	τοῖς φιλοτιμουμένοις ἐπηρεάζοντες, ὧν εἰ	καὶ	τῷ λόγῳ πλεονεκτοῦσι, λείπονται τῇ
[1, 6]	ἱκέτης ἀπαντᾷ χρημάτων τε ὑποσχέσει	καὶ	τῷ μετὰ τῆς πόλεως ἐπιτρέπειν
[1, 18]	καὶ κατὰ τὰς οἰκίας συνωθούμενοι	καὶ	τῷ ναῷ προσφεύγοντες· ἦν τε
[1, 8]	δὲ τέταρτον εἰς Ἱεριχοῦντα κεκλήρωτο,	καὶ	τῷ πέμπτῳ Σέπφωρις ἀπεδείχθη πόλις
[1, 16]	ἐπιβλέπων τῷ τε πάθει συνείχετο	καὶ	τῷ πρεσβύτῃ δεξιὰν ὤρεγεν φείσασθαι
[1, 24]	Κατηγορεῖτο γοῦν τις ἄρτι κατηγορήσας,	καὶ	τῷ πρὸς αὐτοῦ διελεγχθέντι συναπήγετο·
[1, 12]	εὔνοιαν ἑαυτῷ παρὰ τῆς πόλεως	καὶ	τῷ τυράννῳ μῖσος παρασκευαζόμενος. Ὁ
[1, 2]	κατὰ τὴν πόλιν, ὡς ἅψασθαι	καὶ	τῶν ἀηθεστάτων. Ἐπικαλοῦνται δὲ βοηθὸν
[1, 18]	κρατοῦντι τῶν πολεμίων τότε κρατῆσαι	καὶ	τῶν ἀλλοφύλων συμμάχων· ὥρμητο γὰρ
[1, 24]	ἡ θυγάτηρ, προσετίθει δ' ὅτι	καὶ	τῶν ἄλλων ἀδελφῶν τὰς μὲν
[1, 13]	πλείω τριακοσίων ταλάντων. Ἐπετύγχανον δὲ	καὶ	τῶν ἄλλων οὐχ ὅσοις ἤλπισαν·
[1, 8]	Ῥώμης αἰχμαλώτων, τοῦ τε ἀνδρὸς	καὶ	τῶν ἄλλων τέκνων. Μετὰ δὲ
[1, 13]	τὰ λαμπρότατα τῶν κειμηλίων προανεσκεύαστο,	καὶ	τῶν αὐτῷ προσεχόντων ὁμοίως ἕκαστος.
[1, 16]	δὲ ἐθελουσίως μὲν οὐδεὶς προσέθετο,	καὶ	τῶν βιαζομένων δὲ πολλοὶ τῆς
[1, 31]	δίκη. Πάντων δ' αὐτοῦ τότε	καὶ	τῶν βραχυτέρων ἐν τῷ μείζονι
[1, 33]	αἷς Φίλιππος μὲν τοῦ Τράχωνος	καὶ	τῶν γειτνιώντων χωρίων κληρονόμος, τετράρχης
[1, 16]	τῆς αἰχμαλωσίας προείλοντο θάνατον. Ἔνθα	καὶ	τῶν γηραιῶν τις ἑπτὰ παίδων
[1, 25]	προεπέμφθη τε ὑπό τε Ἡρώδου	καὶ	τῶν δυνατῶν ἕως Ἀντιοχείας. ~(Μετ'
[1, 28]	ἐπὶ συμφέροντι τῆς ἐμῆς βασιλείας	καὶ	τῶν ἐμῶν ἐκγόνων τά τε
[1, 1]	μεμιαμμένων, βωμόν τε ᾠκοδόμησεν ἕτερον	καὶ	τῶν ἐναγισμῶν ἤρξατο. Λαμβανούσης δὲ
[1, 17]	τὴν ἕω διεκίνει τὴν στρατιάν.	Καὶ	τῶν ἐναντίων εἰς ἑξακισχιλίους ἀπὸ
[1, 21]	δὲ βασίλειον. (Τοσαῦτα συγκτίσας πλείσταις	καὶ	τῶν ἔξω πόλεων τὸ μεγαλόψυχον
[1, 15]	Μασάδα ῥυσόμενος τοὺς οἰκείους ἠπείγετο.	Καὶ	τῶν ἐπιχωρίων οὓς μὲν πατρῴα
[1, 28]	Ἀλεξᾷ τινι τῶν φίλων συνῴκισεν	καὶ	τῶν θυγατέρων αὐτῆς τὴν μὲν
[1, 7]	πάντα, πλῆθός τε ἀρωμάτων σεσωρευμένον	καὶ	τῶν ἱερῶν χρημάτων εἰς τάλαντα
[1, 4]	μεταξὺ τῆς ὑπὲρ Ἀντιπατρίδος παρωρείου	καὶ	τῶν Ἰόππης αἰγιαλῶν διαταφρεύει φάραγγι
[1, 7]	τὸ ἀναπληροῦν διὰ βάθος ἄπειρον	καὶ	τῶν Ἰουδαίων πάντα τρόπον εἰργόντων
[1, 32]	ὑπέσχου. (Ταύτης φωραθείσης τῆς ἐπιστολῆς	καὶ	τῶν κατὰ Σαλώμης ἐνσκευασθεισῶν ἔννοια
[1, 32]	χαλεπῇ· περὶ μέντοι τῆς Ἀκμῆς	καὶ	τῶν κατὰ Σαλώμης ἐσκευωρημένων ἐπέστειλεν
[1, 27]	συνεδρίου τῶν τε ἰδίων συγγενῶν	καὶ	τῶν κατὰ τὴν ἐπαρχίαν ἡγεμόνων
[1, 24]	τοσοῦτον Ἀντιπάτρῳ προσετίθει. Συναπέκλιναν δὲ	καὶ	τῶν κατὰ τὸ βασίλειον οἱ
[1, 18]	ἐπὶ θέαν τοῦ τε ἱεροῦ	καὶ	τῶν κατὰ τὸν ναὸν ἁγίων.
[1, 0]	ταύτην τῆς ἐξηγήσεως ἀρχήν, ἣν	καὶ	τῶν κεφαλαίων ἐποιησάμην. ~(Στάσεως τοῖς
[1, 27]	καὶ τὸν κουρέα βασάνοις διήλεγχεν,	καὶ	τῶν μὲν ἀρνουμένων, τοῦ δὲ
[1, 24]	τι διελεγχθὲν ἅπασιν πίστιν ἐπετίθει.	Καὶ	τῶν μὲν αὐτοῦ φίλων ἢ
[1, 23]	τιμὴν βασιλείας τοῖς υἱοῖς παραδίδωμι,	καὶ	τῶν μὲν ἡδέων ὡς ἄρχοντες
[1, 9]	φυγόντων ὑπὲρ τὸν Ἰόνιον Ῥώμης	καὶ	τῶν ὅλων κρατήσας ἀνίησι μὲν
[1, 28]	(Ἐπειδὴ> ταῦτα εἰπὼν ἀπεδάκρυσέν τε	καὶ	τῶν παίδων συνήρμοσεν τὰς δεξιάς,
[1, 2]	τὰς εὐπραγίας αὐτοῦ τε Ἰωάννου	καὶ	τῶν παίδων φθόνος ἐγείρει στάσιν
[1, 25]	σαφῶς ἀποδείκνυται τοῦ βασιλέως ἐπίβουλος	καὶ	τῶν παρόντων τῷ μειρακίῳ κακῶν
[1, 6]	(Πρὸς ταῦτ' ἀγανακτήσας Πομπήιος πολλὰ	καὶ	τῶν περὶ Ὑρκανὸν ἱκετευόντων ὥρμησεν
[1, 10]	τῶν παίδων τὸν πρεσβύτατον Ἱεροσολύμων	καὶ	τῶν πέριξ στρατηγὸν καθίστησιν, τὸν
[1, 10]	δὲ καὶ τοῦ πατρὸς παραινοῦντος	καὶ	τῶν πραγμάτων διδόντων παρρησίαν ἀνῄει
[1, 24]	πάντα κατειργάσατο καὶ πεποιήκει προδότας	καὶ	τῶν πραττομένων ἢ λαλουμένων φῶρας.
[1, 21]	Ἱεριχοῖ μεταξὺ Κύπρου τοῦ φρουρίου	καὶ	τῶν προτέρων βασιλείων ἄλλα κατασκευάσας
[1, 21]	γὰρ σπάνιον ἔπταισεν ἐν πολέμῳ,	καὶ	τῶν πταισμάτων οὐκ αὐτὸς αἴτιος,
[1, 24]	βασιλεὺς ὑπὸ τῆς τερατείας αὐτοῦ	καὶ	τῶν συνταγμάτων, ὡς ἐφεστάναι δοκεῖν
[1, 18]	θειωδέστερον πρὸς τοὺς καιροὺς ἐλογοποίει,	καὶ	τῶν τολμηροτέρων κατὰ στῖφος ἦσαν
[1, 24]	ψεῦδος ἔχοι τὰς ἀφορμὰς ἀληθεῖς·	καὶ	τῶν φημιζομένων ἕν τι διελεγχθὲν
[1, 29]	Ἡρώδης, τῆς μὲν φανερᾶς συνόδου	καὶ	τῶν φιλοφρονήσεων ἐπαύσαντο, τοὐναντίον δ'
[1, 27]	τάχους Οὐολούμνιόν τε τὸν στρατοπεδάρχην	καὶ	τῶν φίλων Ὄλυμπον ἐγγράφους τὰς
[1, 19]	λοιμοῦ μὲν γὰρ καὶ λιμοῦ	καὶ	τῶν χθονίων βρασμῶν προγένοιτ' ἄν
[1, 32]	τῆς τε χώρας οὐκ ὀλίγα	καὶ	τῶν χρημάτων· λαμπροτάταις δὲ δωρεαῖς
[1, 27]	ἐλέγχων, λοιδορίας δὲ καὶ σκώμματα	καὶ	ὕβρεις καὶ πλημμελείας μυρίας εἰς
[1, 23]	πρῶτον τὸν θεὸν σύμψηφον, ἔπειτα	καὶ	ὑμᾶς παρακαλῶ γενέσθαι. Τῷ μὲν
[1, 32]	παντὸς ἐσχηκέναι; Τερατείαν δέ μου	καὶ	ὑπόκρισιν λέγεις τὴν εὐσέβειαν. Πῶς
[1, 8]	τῶν χωρίων ἐτείχιζε Ἀλεξάνδρειόν τε	καὶ	Ὑρκάνειον καὶ Μαχαιροῦντα πρὸς τοῖς
[1, 13]	Ἡρώδου γνήσιον ἑαυτὸν ἀποδείξας ἀδελφὸν	καὶ	Ὑρκανὸν ἀγεννέστατον, ἀνδρειότατα θνήσκει ποιησάμενος
[1, 10]	τε πειράσουσιν ἀντὶ κηδεμόνος δεσπότην	καὶ	Ὑρκανὸν ἀντὶ βασιλέως τύραννον, Ῥωμαίους
[1, 13]	καὶ παραδοῦναι αὐτῷ Φασάηλόν τε	καὶ	Ὑρκανὸν δεσμώτας αἰκίσασθαι. Ὁ δὲ
[1, 13]	Πάρθων οἷς προσετέτακτο Φασάηλόν τε	καὶ	Ὑρκανὸν συνελάμβανον τά τε ἄλλα
[1, 2]	ἐπὶ τὸν τρίτον Ἰωάννην, ὃς	καὶ	Ὑρκανὸς ἐκαλεῖτο, τοὺς ἀναιρήσοντας ἔπεμψεν.
[1, 2]	ὃς δὴ πλουσιώτατος βασιλέων ἐγένετο,	καὶ	ὑφελόμενος ὑπὲρ τρισχίλια τάλαντα χρημάτων
[1, 7]	μετ' αὐτὸν ἑκατοντάρχαι δύο Φούριος	καὶ	Φάβιος. Εἵπετο δὲ ἑκάστῳ τὸ
[1, 3]	καθ' ὃν τόπον Ἀντίγονος ἔσφακτο	καὶ	φαινομένοις ἔτι τοῖς ἀπὸ τοῦ
[1, 1]	Ἀκέδασαν συμβάλλει τοῖς Ἀντιόχου στρατηγοῖς,	καὶ	φανεὶς ἄριστος κατὰ τὴν μάχην
[1, 27]	τὰ μειράκια, τῶν δὲ ἡγεμόνων	καὶ	φανερῶς ἀγανακτοῦσιν πολλοί. Ταῦθ' ἅμα
[1, 23]	καὶ γὰρ ἐν ταῖς διαθήκαις	καὶ	φανερῶς αὐτὸς ἦν ἤδη διάδοχος·
[1, 23]	αὐτῶν ἀφορμὰς οἱ διαβάλλοντες ἐλάμβανον,	καὶ	φανερώτερον ἤδη τῷ βασιλεῖ διελέγοντό
[1, 10]	Πρὸς δὲ τὸν ἀδελφὸν εὐδοκιμοῦντα	καὶ	Φασάηλος ἐφιλοτιμεῖτο τὴν ἀγαθὴν ἔριν
[1, 13]	χώρας ἀναπίμπλαται τὸ πλέον ὁπλιτῶν.	Καὶ	Φασάηλος μὲν τὸ τεῖχος, Ἡρώδης
[1, 13]	τῶν βασιλείων προῆλθον. Ὑρκανοῦ δὲ	καὶ	Φασαήλου δεξαμένων αὐτοὺς καρτερῷ στίφει
[1, 14]	ἄρα τὴν αὐτοῦ σπουδὴν ἐφθάκει	καὶ	Φασαήλου τεθνηκότος εἰς κενὸν Ἡρώδης
[1, 18]	ἀλλὰ καίτοι περιπέμποντος τοῦ βασιλέως	καὶ	φείδεσθαι παρακαλοῦντος οὐδεὶς ἐκράτησεν τῆς
[1, 28]	πραγμάτων, εἰ πρὸς Ἀρχελάῳ πάππῳ	καὶ	Φερώραν κηδεστὴν ὁ Ἀλεξάνδρου παῖς
[1, 25]	κατὰ μικρὸν εἰς τοὺς ἐγγεγραμμένους	καὶ	Φερώραν μετήγαγεν τὰς αἰτίας. Ὡς
[1, 28]	τῶν ὅλων, εἰ πρὸς Ἀρχελάῳ	καὶ	Φερώραν ὄντα τετράρχην βοηθὸν ἔχοιεν
[1, 8]	αὖθις Ἡρώδης, πρὸς οἷς Ἰώσηπος	καὶ	Φερώρας καὶ Σαλώμη θυγάτηρ. Ἐξῳκειωμένος
[1, 27]	συγγενεῖς καὶ φίλοι, Σαλώμη τε	καὶ	Φερώρας, μεθ' οὓς οἱ πάσης
[1, 29]	τὴν ἀσφάλειαν ἐπορίζετο. Συνήργει δὲ	καὶ	Φερώρας ὡς ἂν ἤδη καὶ
[1, 2]	ἀδελφοὺς Ἰωάννου σὺν τῇ μητρὶ	καὶ	φεύγει πρὸς Ζήνωνα τὸν ἐπικληθέντα
[1, 24]	πολλὰ δὲ ἐνουθέτησεν ὡς πατήρ,	καὶ	φιλεῖν τοὺς ἀδελφοὺς παρεκάλει διδοὺς
[1, 31]	ὑπ' Ἀντιπάτρου· ἦσαν γὰρ Ἀρχέλαος	καὶ	Φίλιππος βασιλέως παῖδες ἐπὶ Ῥώμης
[1, 28]	δὲ τῆς Ἱεροσολυμίτιδος Κλεοπάτρας Ἡρώδης	καὶ	Φίλιππος, ἐκ δὲ Παλλάδος Φασάηλος.
[1, 32]	Ἀντίπαν ἀμελῶν τῶν πρεσβυτάτων Ἀρχελάου	καὶ	Φιλίππου· διαβεβλήκει γὰρ καὶ τούτους
[1, 27]	ἔπειθ' οἱ τοῦ βασιλέως συγγενεῖς	καὶ	φίλοι, Σαλώμη τε καὶ Φερώρας,
[1, 32]	δὲ γυναικὶ καὶ τέκνοις αὐτοῦ	καὶ	φίλοις καὶ ἀπελευθέροις περὶ πεντακόσια,
[1, 27]	Τίρων, ἔχων υἱὸν σφόδρα συνήθη	καὶ	φίλον Ἀλεξάνδρῳ καὶ αὐτὸς ἠγαπηκὼς
[1, 32]	πλέον, ὅτι πρὸς οὕτω μιαροὺς	καὶ	φιλοστοργότατος πατὴρ ἐγενόμην. Τοὺς μὲν
[1, 25]	συγγνώμην δ' αἰτήσασθαι παρὰ τἀδελφοῦ	καὶ	φιλοῦντος· εἰς γὰρ τοῦτο πάντα
[1, 23]	μὴν ἑκάστῳ συνεῖναι δεήσει συγγενεῖς	καὶ	φίλους, ἐγὼ διανεμῶ καὶ τῆς
[1, 21]	δ' αἰῶνι τούς τε οἰκείους	καὶ	φίλους οὐδὲ τῆς ἑαυτοῦ μνήμης
[1, 28]	γάρ ποτε Ἡρώδης συγγενεῖς τε	καὶ	φίλους παραστησάμενός τε τὰ παιδία
[1, 25]	δὲ τὰς διαλλαγὰς ἐν εὐωχίαις	καὶ	φιλοφρονήσεσιν διῆγον. Ἀπιόντα δ' αὐτὸν
[1, 9]	ἀτελείᾳ τῆς τε ἄλλης τιμῆς	καὶ	φιλοφρονήσεως ἕνεκεν ζηλωτὸν ἐποίησεν καὶ
[1, 23]	κρίσιν, ἂν ὁμονοῆτε. Ταῦτ' εἰπὼν	καὶ	φιλοφρόνως ἕκαστον τῶν υἱῶν κατασπασάμενος
[1, 32]	ὁ βασιλεὺς ἀθροίζει τῶν συγγενῶν	καὶ	φίλων, εἰσκαλεῖ δὲ καὶ τοὺς
[1, 10]	καὶ Καίσαρα πολεμίους ἀνθ' ἡγεμόνων	καὶ	φίλων· οὐ γὰρ ἀνέξεσθαι μετακινούμενον
[1, 31]	ἀλλὰ τὸν ὑπηρέτην· ἤδη δὲ	καὶ	φόβος ἐπῄει τις αὐτὸν τῶν
[1, 6]	τὴν βασιλείαν ἐνεχείρισεν, δυνάμει δὲ	καὶ	φρονήματι προεῖχεν ὁ Ἀριστόβουλος. Γενομένης
[1, 31]	Ῥώμης παιδευόμενοι μειράκιά τε ἤδη	καὶ	φρονήματος μεστοί. Τούτους ἐπανακύπτοντας αὐτοῦ
[1, 18]	οὐ μὴν ὡς γυναῖκά γε	καὶ	φρουρᾶς ἐλεύθερον ἀφῆκεν, ἀλλ' ὁ
[1, 13]	Ἡρώδην κατακλείουσιν εἰς τὸ ἱερὸν	καὶ	φρουροὺς αὐτῶν ἄνδρας ἑξήκοντα ταῖς
[1, 33]	ἔγραφόν γε μὴν ὡς, εἰ	καὶ	φυγαδεύειν αὐτὸν ἐθελήσειεν ὁ πατήρ,
[1, 23]	υἱῶν, ὁ δὲ Ἀρχελάῳ κηδεύσας	καὶ	φυγὴν παρασκευάζοιτο τῷ πενθερῷ πεποιθώς,
[1, 13]	οὐκέτι λόγος ἦν μόνον, ἀλλὰ	καὶ	φυλακὰς ἤδη πόρρωθεν ἑαυτῶν ἔβλεπον.
[1, 3]	βέβαιον ἀποδείξας ὅτι πᾶσαν εὔνοιαν	καὶ	φύσιν κόπτει διαβολὴ καὶ οὐδὲν
[1, 20]	δὲ ἡ Καίσαρος ὀργὴ πολλὰ	καὶ	χαλεπὰ μεμφομένου τὸν ἐξαιτούμενον οἷς
[1, 24]	ἦσαν δὲ βαρεῖς μὲν> ἀμφότεροι	καὶ	χαλεποί, Φερώρας δὲ μείζων, ὃς
[1, 15]	φρουρὰν ὁ βασιλεὺς καταλιπὼν ὑπέστρεψεν	καὶ	χειμεριοῦσαν τὴν Ῥωμαίων στρατιὰν εἰς
[1, 30]	ἐὰν σχῶμέν ποτε ἀνδρῶν φρόνημα	καὶ	χεῖρας. (Ταῦτ' ἔλεγον αἱ βασανιζόμεναι,
[1, 4]	Ἀλεξάνδρου μισθοφόρων καὶ ψυχῆς ἔργα	καὶ	χειρὸς ἐπιδειξαμένων. Χωρεῖ δὲ τὸ
[1, 24]	δὲ τοῖς ἀδελφοῖς ἡ στάσις,	καὶ	χείρους τὰς ἐπ' ἀλλήλοις ὑπονοίας
[1, 13]	τὴν κεφαλήν, ὡς καὶ σιδήρου	καὶ	χειρῶν εἴργετο. Κἀκεῖνος μὲν Ἡρώδου
[1, 32]	οὗτος ὁ ταμίας τῶν ὕπνων	καὶ	χορηγὸς τῆς ἀμεριμνίας, ὁ παραμυθούμενος
[1, 0]	καιροῖς ἀκμάζον κατά τε χεῖρα	καὶ	χρήμασιν, ὡς δι' ὑπερβολὴν θορύβων
[1, 16]	περὶ τῆς Ἡρώδου βίας ἀποδυρόμενος	καὶ	χρήματα δώσειν ὑπισχνούμενος. Ὁ δέ,
[1, 15]	τῶν στρατιωτῶν σπάνιν ἐπιτηδείων ἀναβοᾶν	καὶ	χρήματα εἰς τροφὰς ἀπαιτεῖν ἀπάγειν
[1, 20]	τὸν Κλεοπάτρας θάνατον· ἣν ἀνελόντι	καὶ	χρήματα καὶ τείχη πρὸς ἀσφάλειαν
[1, 10]	ἀλλ' ἵνα Ἰουδαίους διαστασιάσῃ παρελθὼν	καὶ	χρήσηται κατὰ τῶν δόντων ταῖς
[1, 21]	προτέρων βασιλείων ἄλλα κατασκευάσας ἀμείνω	καὶ	χρησιμώτερα πρὸς τὰς ἐπιδημίας ἀπὸ
[1, 31]	στρωμνὰς ποικίλας ἐκπώματά τε ἀργυρᾶ	καὶ	χρυσᾶ συνωνούμενος ἄλλα τε πολλὰ
[1, 31]	ἧκεν ἄλλο δηλητήριον ἰοὺς ἀσπίδων	καὶ	χυλοὺς ἑτέρων ἑρπετῶν, ἵνα εἰ
[1, 21]	πόλεις ὥσπερ κοινωνοὶ τῆς βασιλείας	καὶ	χώραν ἔλαβον παρ' αὐτοῦ· γυμνασιαρχίαις
[1, 3]	ἕκαστα κωλυθείη, νῦν δ' ἐπεὶ	καὶ	χωρίζεσθαι μέλλοις, θεάσαιτ' ἂν ἥδιστά
[1, 4]	καίτοι πολλὰ τῶν Ἀλεξάνδρου μισθοφόρων	καὶ	ψυχῆς ἔργα καὶ χειρὸς ἐπιδειξαμένων.
[1, 0]	τῶν καθ' ἡμᾶς, σχεδὸν δὲ	καὶ	ὧν ἀκοῇ παρειλήφαμεν ἢ πόλεων
[1, 29]	Γνοῦσαι δ' ἐκεῖναι τὴν διαβολὴν	καὶ	ὡς ἀγανακτήσειεν Ἡρώδης, τῆς μὲν
[1, 13]	ὑπόσχεσιν τῶν χιλίων ἤκουσαν ταλάντων	καὶ	ὡς Ἀντίγονος τὰς πλείστας τῶν
[1, 0]	τὰς τούτων πρὸς ἀλλήλους διαφοράς.	(Καὶ	ὡς ἄρας ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου
[1, 24]	τῇ γυναικὶ συνεχῶς τὴν ταπεινότητα,	καὶ	ὡς αὐτὸς μὲν ἰδιῶτιν, ὁ
[1, 0]	καὶ τὰς ἐπὶ Ῥώμης μεταβολάς,	καὶ	ὡς αὐτὸς ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν
[1, 18]	κενώσαντες καταλείψουσιν αὐτὸν ἐρημίας βασιλέα,	καὶ	ὡς ἐπὶ τοσούτων πολιτῶν φόνῳ
[1, 0]	Οὐάρου κατὰ τὴν χώραν ὄντος,	καὶ	ὡς ἔτει δωδεκάτῳ τῆς Νέρωνος
[1, 26]	κατ' Ἀντίπατρον ἀπωδύρετο πρὸς αὐτὸν	καὶ	ὡς Ἡρώδης αὐτῶν τὴν μητέρα
[1, 0]	τὰ πράγματα Ῥωμαίους καὶ Πομπήιον.	Καὶ	ὡς Ἡρώδης ὁ Ἀντιπάτρου κατέλυσε
[1, 0]	(ὅπως τε τὰς περιοίκους ἐτειχίσαντο,	καὶ	ὡς Νέρων ἐπὶ τοῖς Κεστίου
[1, 0]	ὅλων Οὐεσπασιανὸν ἐφίστησι τῷ πολέμῳ,	καὶ	ὡς οὗτος μετὰ τοῦ πρεσβυτέρου
[1, 24]	Γλαφύρα γενεαλογοῦσα τὴν ἑαυτῆς εὐγένειαν,	καὶ	ὡς πασῶν τῶν κατὰ τὸ
[1, 6]	ἐπαινῶν τὸν Ὑρκανὸν παρῄνει δέξασθαι>	καὶ	ὡς πρέπον εἴη τὸν οὕτω
[1, 0]	εἰς ἣν ἕκαστοι τύχην διενεμήθησαν·	καὶ	ὡς Ῥωμαῖοι μὲν ἐπεξῆλθον τὰ
[1, 0]	ἐκόπησαν εἰς ὅλην τὴν Γαλιλαίαν,	καὶ	ὡς τῶν πόλεων αὐτῆς ἃς
[1, 31]	Ῥώμης ἄφιξιν ἑαυτοῦ ταχεῖαν εὐαγγελιζόμενος,	καὶ	ὡς ὑπὸ Καίσαρος μετὰ τιμῆς
[1, 13]	δὲ καὶ ἄλλος λόγος, ὡς	ἀνενέγκαι	μὲν ἐκ τῆς τότε πληγῆς,
[1, 21]	πολυτελείᾳ. Τεκμήριον δὲ ἦσαν αἱ	μεγάλαι	στοαὶ περὶ τὸ ἱερὸν καὶ
[1, 26]	φῶς ἀμοιβὴν τῆς ξενίας ἀντιπαρέχειν·	πάλαι	γὰρ ἐπ' αὐτὸν ἠκονῆσθαι ξίφος
[1, 13]	νύκτες ὑπὸ τῶν βαρβάρων ἀεί,	πάλαι	δ' ἂν καὶ συνελήφθησαν, εἰ
[1, 25]	Καππαδοκίας ὡς τὸν μὲν εὑρήσων	πάλαι	δεδωκότα δίκας, μετὰ δὲ σοῦ
[1, 6]	ἐλπίδα κρατήσαντος καὶ μάλιστα Ἀντιπάτρῳ	πάλαι	διαμισουμένῳ. Γένος δ' ἦν Ἰδουμαῖος
[1, 10]	πέμψειαν, ἀλλὰ κατὰ δέος τῶν	πάλαι	διαφορῶν καὶ τὴν πρὸς τὸν
[1, 26]	ἑταῖρον ἑαυτὸν εἶναι καὶ Ἀρχελάου	πάλαι·	διὸ δὴ καὶ ταχέως ὡς
[1, 1]	Πείθεται δ' ὁ βασιλεὺς ὡρμημένος	πάλαι,	καὶ μετὰ πλείστης δυνάμεως αὐτὸς
[1, 8]	μεταβολῆς, τοὺς δὲ ἀγαπῶντας αὐτὸν	πάλαι.	Καὶ τὸ μὲν πρῶτον καταλαβόμενος
[1, 24]	τῇ νόσῳ. (Διεβάλλετο δὲ καὶ	πάλαι	μὲν ἔτι ζώσης τῆς βασιλίδος
[1, 7]	Γάζαν Ἰόππην Δῶρα καὶ τὴν	πάλαι	μὲν Στράτωνος πύργον καλουμένην, ὕστερον
[1, 5]	βορείῳ κλίματι τοῦ ἱεροῦ προσκείμενον,	πάλαι	μέν, ὡς ἔφην, βᾶρις ὀνομαζόμενον,
[1, 18]	Ἔνθα καὶ Ἀντίγονος μήτε τῆς	πάλαι	μήτε τῆς τότε τύχης ἔννοιαν
[1, 4]	Ἱεροσόλυμα τῷ μεγέθει τῆς συμφορᾶς	πάλαι	μισοῦν τὸ ἔθνος ἠρέθισεν εἰς
[1, 0]	κατὰ σύγκρισιν ἐλαχίστους ἀποδείκνυσι τοὺς	πάλαι	πολέμους, τούτων μὲν κάθηνται κριταὶ
[1, 17]	καὶ οὐδὲν αὐταῖς ἐνεκέκρατο τῶν	πάλαι	στρατιωτῶν καλουμένων ἐπαμύνειν τοῖς ἀπείροις
[1, 16]	τὸν μὲν Ἀντώνιον θαυμάζοντα καὶ	πάλαι	τῆς ἀρετῆς αὐτὸν τότε μᾶλλον
[1, 12]	καὶ γὰρ οἱ μὴ προσέχοντες	πάλαι	τότε ᾠκείωντο διὰ τὴν πρὸς
[1, 22]	οὐκ ἄν ποτε τὸν Ἰώσηπον	ἐξαγγεῖλαι	τὴν ἐντολὴν φάμενος εἰ μὴ
[1, 28]	Φασάηλος. Ἐγένοντο δ' αὐτῷ καὶ	ἄλλαι	θυγατέρες Ῥωξάνη τε καὶ Σαλώμη,
[1, 8]	καὶ Γάβαλα καὶ Ἄζωτος καὶ	ἄλλαι	πολλαί, τῶν οἰκητόρων ἀσμένως ἐφ'
[1, 24]	εὐμορφίαν οὐκ ἀπὸ γένους ᾑρέθη.	Πολλαὶ	δ' ἦσαν, ὡς ἂν ἐφειμένου
[1, 21]	οἷς ἄλση καὶ λειμῶνας ἀνέθηκεν.	Πολλαὶ	δὲ πόλεις ὥσπερ κοινωνοὶ τῆς
[1, 8]	Γάβαλα καὶ Ἄζωτος καὶ ἄλλαι	πολλαί,	τῶν οἰκητόρων ἀσμένως ἐφ' ἑκάστην
[1, 31]	πᾶσαι τὴν πατροκτονίαν, αἱ δ'	ἐπιστολαὶ	δευτέρας ἀδελφοκτονίας κεκράγεσαν, ὅμως οὐδεὶς
[1, 33]	τῶν ἐν Ῥώμῃ πρέσβεων ἧκον	ἐπιστολαί,	δι' ὧν Ἀκμὴ μὲν ἀνῃρημένη
[1, 33]	Ἰουδαίους τὸν ἐμὸν ἑορτάσοντας θάνατον,	δύναμαι	δὲ πενθεῖσθαι δι' ἑτέρων καὶ
[1, 24]	ὁ δ' ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἀλέξανδρος	γήμαι	βασιλίδα. Τοῦτο κλαίουσα τῇ Σαλώμῃ
[1, 20]	ὁ σοὶ τὸ κρατεῖν χαριζόμενος.	Συνήττημαι	δ' Ἀντωνίῳ καὶ τέθεικα μετὰ
[1, 33]	στρατιώταις ἀνὰ πεντήκοντα δραχμὰς ἐκέλευσεν	διανεῖμαι	καὶ πολλὰ χρήματα τοῖς ἡγεμόσι
[1, 23]	τὸ κακόηθες ἀνόνητον ἕξει, πάντας	οἶμαι	τὰ ἐμὰ φρονήσειν, τουτέστιν τὰ
[1, 0]	πολλὰ περὶ τοῖς Ἱεροσολύμοις ἱδρώσαντες	οἶμαι	ταπεινουμένου τοῦ κατορθώματος αὐτοῖς ἀδοξοῦσιν.
[1, 10]	ἐκ τοῦ ἔθνους βασιλικὴ καὶ	τιμαὶ	παρὰ πάντων ὡς δεσπότῃ τῶν
[1, 23]	μετὰ τοῦ συμφέροντος ἐμαυτῷ κἀκεῖνον	ἀμείβομαι.	Τούσδε τοὺς τρεῖς παῖδας ἀποδείκνυμι
[1, 30]	καὶ τί γάρ, εἶπεν, ἔτι	φείδομαι	τῶν ἀπορρήτων Φερώρα τεθνεῶτος ἢ
[1, 32]	παρὰ σοί, πάτερ. Κατεγνωσμένος δὲ	δέομαι	μὴ ταῖς ἄλλων βασάνοις πιστεύειν,
[1, 20]	βέβαιόν σοι τῆς βασιλείας ἐξαγγέλλω.	Πειράσομαι	δὲ καὶ αὖθις ἀγαθόν τί
[1, 0]	ἀλλὰ μὴ πρὸς ἡδονὴν ἀνέγραψα.	Ποιήσομαι	δὲ ταύτην τῆς ἐξηγήσεως ἀρχήν,
[1, 0]	ἡμέτεροι προφῆται, τὴν ἀρχὴν ἐκεῖθεν	ποιήσομαι	τῆς συντάξεως· τούτων δὲ τὰ
[1, 23]	καὶ τῆς ὁμονοίας ἐγγυητὰς ἐκείνους	καταστήσομαι,	σαφῶς ἐπιστάμενος ὅτι τὰς στάσεις
[1, 32]	μοι τοὺς φιλτάτους ἐπανίστησιν ἀεί,	κλαύσομαι	μὲν ἐγὼ τὴν ἄδικον εἱμαρμένην
[1, 28]	διακόψῃ μηδεὶς τῶν ἐμὲ φιλούντων·	ἐπεύχομαι	δὲ καὶ τῷ θεῷ συναρμόσαι
[1, 23]	ἐσθῆτα ἤδη καὶ θεραπείαν βασιλικήν·	ἐπεύχομαι	δὲ καὶ τῷ θεῷ τηρῆσαι
[1, 25]	ἐβόα, ποῦ δὲ τὴν πατροκτόνον	ὄψομαι	κεφαλήν, ἣν ταῖς ἐμαυτοῦ χερσὶν
[1, 0]	γὰρ τῶν ἐμαυτοῦ τι συμφορῶν	ἀποκρύψομαι	μέλλων γε πρὸς εἰδότας ἐρεῖν.
[1, 32]	δικαστὴς ὅσιος Ἀντίπατρον ἐξώλη κρινεῖ,	πέπεισμαι.	Δέδοικα δέ, μὴ κἀμοῦ μισήσῃς
[1, 32]	με τούτῳ φίλει τῷ τεκμηρίῳ·	κατέγνωσμαι	γὰρ καὶ παρὰ θεῷ καὶ
[1, 32]	γεγενημένους ἀπέδειξα τῆς ἀρχῆς διάδοχον.	Ἐξομολογοῦμαί	σοι, Οὔαρε, τὴν ἐμαυτοῦ φρενοβλάβειαν·
[1, 0]	καὶ μεθ' ὅσης ἂν ἐξεργασίας	δύνωμαι	δίειμι, τὰ δὲ προγενέστερα τῆς
[1, 28]	τῆς φύσεως συνίστησιν ἔλεος ὀρφανίας.	Πειρῶμαι	δ' εἰ καὶ πατὴρ ἐγενόμην
[1, 32]	γὰρ οἶδα τὸ θηρίον καὶ	προορῶμαι	τὴν μέλλουσαν ἀξιοπιστίαν καὶ τὸν
[1, 32]	τῆς εἰς σὲ φιλοστοργίας τεκμηρίοις	χρῶμαι.	Μέμνησο δὲ ὡς οὐχ ἑκὼν
[1, 22]	φλεγμονὴ τῆς ἐπιθυμίας ὡς μηδὲ	τεθνάναι	δοκεῖν αὐτήν, ὑπὸ δὲ κακώσεως
[1, 8]	παρὰ δὲ τοῖς στρατιώταις ἔλεγεν	ἀποδρᾶναι.	(Κἀν τούτῳ Κράσσος αὐτῷ διάδοχος
[1, 11]	καὶ αὐτὸς εἰς τὴν Ἰουδαίαν	ἀποδρᾶναι	παρεσκευάζετο· παρώξυνεν δ' αὐτὸν ἡ
[1, 24]	τὴν ἐρωμένην ἁρπασάμενος εἰς Πάρθους	ἀποδρᾶναι	παρεσκευάζετο, συμμέτοχοι δὲ τοῦ σκέμματος
[1, 24]	παραφυλάττει κυνηγοῦντα κτείνας εἰς Ῥώμην	ἀποδρᾶναι.	Τούτοις καίπερ οὐ πιθανοῖς οὖσιν
[1, 24]	αὐτοῦ καὶ τῶν συνταγμάτων, ὡς	ἐφεστάναι	δοκεῖν αὐτῷ τὸν Ἀλέξανδρον ξιφήρη.
[1, 26]	γεγονέναι τῷ τάχει συνεργεῖν ὑποκριθείς·	φάναι	γὰρ τὸν Ἀλέξανδρον, ὡς οὐκ
[1, 10]	οὐκ ἔφη λόγου δεῖν αὐτῷ·	κεκραγέναι	γὰρ τὸ σῶμα σιωπῶντος· Ἀντιγόνου
[1, 6]	κατὰ τὴν μεσόγειον ἀνιόντων, ἀκούσας	συμπεφευγέναι	τὸν Ἀριστόβουλον εἰς Ἀλεξάνδρειον, τοῦτο
[1, 31]	αἰτίας ἐξέβαλεν αὐτοῦ τὴν μητέρα·	δεδιέναι	γάρ, μή ποτε προσθήκη γένοιτο
[1, 24]	τοὺς ταξιάρχους κρύφα πρὸς αὐτὸν	συνιέναι.	(Ταῦτα τὸν Ἡρώδην οὕτως ἐξεφόβησεν,
[1, 21]	εἴη χρεῶν διαλύσεις ἢ φόρων	ἐπεξιέναι,	καθάπερ Φασηλίταις καὶ Βαλανεώταις καὶ
[1, 16]	κτείνει τρόπῳ τοιῷδε· καθ' ἕνα	προιέναι	κελεύσας αὐτὸς ἵστατο ἐπὶ τὸ
[1, 13]	Μαριάμμη, συνετωτάτη γυναικῶν, καταντιβολοῦσα μὴ	προιέναι	μηδ' ἐμπιστεύειν ἑαυτὸν ἤδη φανερῶς
[1, 28]	τὰς ἐγγύας. (Καὶ τὸ μὲν	ὑπιέναι	πανούργως ἔδεισε τὸν πατέρα χαλεπὸν
[1, 7]	ναόν, ἔνθα μόνῳ θεμιτὸν ἦν	παριέναι	τῷ ἀρχιερεῖ, τὰ ἔνδον ἐθεάσατο,
[1, 24]	προστάγματα, παραγγείλαντος τοῖς τιμιωτάτοις μήτε	προσιέναι	μήτε προσέχειν τοῖς περὶ Ἀλέξανδρον.
[1, 31]	πολλὴ πάντων ἐκτρεπομένων καὶ μηδενὸς	προσιέναι	τολμῶντος· ἐμισεῖτο μὲν γὰρ ἐπίσης,
[1, 22]	πόλεως μόναις ταῖς ἑορταῖς ἀφεὶς	κατιέναι·	ἔπειτα τὸν πάππον τῆς γυναικὸς
[1, 11]	αὐτῷ μὴ φανερῶς τὸν ἄνδρα	μετιέναι,	διαστασιάσειν γὰρ τὸ πλῆθος, τότε
[1, 11]	ἄλλως Μάλιχον. Ὁ δ' αὐτῷ	μετιέναι	τὸν φονέα τοῦ πατρὸς ἀντεπιστείλας
[1, 33]	κολάσαντα τοῖς λοιποῖς τὴν ὀργὴν	ἀφιέναι.	Πείθεται μόλις ὁ βασιλεύς, καὶ
[1, 23]	ὁ βασιλεύς, τῶν μὲν ἐγκλημάτων	ἀφιέναι	τοὺς υἱοὺς δοκῶν, τῆς δ'
[1, 25]	καὶ μιαρὸν μὲν ἑαυτὸν ὁμολογῶν,	δεδρακέναι	γὰρ πάντα, ὅσα κατηγοροῖτο, παρακοπὴν
[1, 3]	ἀδελφὸς ἀκούσας ὅπλα τε αὐτῷ	παρεσκευακέναι	κάλλιστα καὶ πολεμικὸν κόσμον ἐν
[1, 8]	ἀντὶ τῆς παραδόσεως τῶν ἐρυμάτων	ὡμολογηκέναι.	(Γαβινίῳ δ' ἐπὶ Πάρθους ὡρμημένῳ
[1, 32]	Σαλώμης ἐπιστολὰς ἐν τοῖς Λιουίας	εὑρηκέναι	γράμμασιν, πεπομφέναι δὲ αὐτῷ λάθρα
[1, 32]	ὃν ὁμολογεῖς φύλακα διὰ παντὸς	ἐσχηκέναι;	Τερατείαν δέ μου καὶ ὑπόκρισιν
[1, 19]	τὸν θεὸν Ἄραψιν δέλεαρ τοῦτο	καθεικέναι	τοῦ δοῦναι δίκας ἡμῖν· οὐ
[1, 30]	ὅπως φίλτρον σκευάσῃ τῷ Φερώρᾳ,	δεδωκέναι	δὲ ἀντὶ τούτου θανάσιμον Συλλαίου
[1, 20]	πλέον ἢ ἔπασχεν· οὔπω γὰρ	ἑαλωκέναι	Καῖσαρ Ἀντώνιον ἔκρινεν Ἡρώδου συμμένοντος.
[1, 13]	τὰς ἐπιστολὰς κομίζουσιν· οὔτε γὰρ	ἑαλωκέναι	τοῖς πολεμίοις αὐτὰς καὶ περιέχειν
[1, 32]	ἱκετεύω, πάτερ, ἔφη, μηδέν μου	προκατεγνωκέναι,	παρασχεῖν δέ μοι τὰς ἀκοὰς
[1, 13]	τότε πεπυσμένος εἰς τοὺς πολεμίους	ἐμπεπτωκέναι	τὰ μηνύοντα τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ
[1, 27]	ἐβόα περιιὼν πεπατῆσθαι τὸ δίκαιον,	ἀπολωλέναι	τὴν ἀλήθειαν, συγκεχύσθαι τὴν φύσιν,
[1, 22]	τε πολλὰ πρὸς τὸ πιθανὸν	ἐνσκευαζόμεναι	καὶ κατηγοροῦσαι διότι τὴν εἰκόνα
[1, 30]	καὶ χεῖρας. (Ταῦτ' ἔλεγον αἱ	βασανιζόμεναι,	καὶ ὅτι Φερώρας βουλεύσαιτο φυγεῖν
[1, 31]	ἐκπλήξεως ἀποκρίνασθαι δυνηθεὶς αὐτὸς ὑπέστρεψεν,	παραγενόμεναι	δὲ πρὸς αὐτὸν ἐκδιηγήσαντο πάντας
[1, 29]	δὴ μάλιστα ταύτην ἐκεῖνος προβέβλητο·	μισούμεναί	γε μὴν ὑπ' αὐτοῦ τῶν
[1, 5]	γεγενημένον κτείνουσιν αὐτοὶ σύμβουλον ἐγκαλοῦντες	γεγονέναι	περὶ τῶν ἀνασταυρωθέντων ὑπὸ τοῦ
[1, 26]	τετονῶσθαι δεξιάν, ἐμποδὼν δ' αὐτὸς	γεγονέναι	τῷ τάχει συνεργεῖν ὑποκριθείς· φάναι
[1, 19]	τὸν σεισμὸν ἑτέρας συμφορᾶς τέρας	γεγονέναι·	φυσικὰ γὰρ τὰ τῶν στοιχείων
[1, 20]	βασιλεὺς γενόμενος ἐν πᾶσιν ὁμολογῶ	γεγονέναι	χρήσιμος Ἀντωνίῳ. Καὶ οὐδὲ τοῦτ'
[1, 23]	ὅσοι δ' ἐπεθύμουν μεταβολῆς, μηδ'	ἀκηκοέναι	προσποιουμένους. ~(Συναπῄει δὲ τοῖς ἀδελφοῖς
[1, 26]	ἐκεῖνος διέβαλλεν ὅρκοις τὸ μηδὲν	ἀκηκοέναι	τῶν μειρακίων ἐπιστώσατο. Οὐ μὴν
[1, 25]	αὐτὸν εἰς Ῥώμην Καίσαρι διαλεξόμενον·	γεγραφέναι	γὰρ αὐτὸς ἐκείνῳ περὶ πάντων.
[1, 30]	ἀλλὰ τὸν ἐκ Μαριάμμης Ἡρώδην	γεγραφέναι.	Καὶ κατὰ τοῦτό γε παντάπασιν
[1, 32]	ἐν τοῖς Λιουίας εὑρηκέναι γράμμασιν,	πεπομφέναι	δὲ αὐτῷ λάθρα δι' εὔνοιαν.
[1, 20]	γράφει καὶ Βεντίδιος συμμαχίαν σε	πεπομφέναι	πρὸς τοὺς μονομάχους αὐτῷ. Νῦν
[1, 19]	ἀνάνδρων. Ἐγὼ γὰρ τοσοῦτον ἀποδέω	κατεπτηχέναι	τοὺς πολεμίους μετὰ τὸν σεισμόν,
[1, 30]	εὐθέως εἰς τὴν νόσον καταπεσεῖν.	Ἀγηοχέναι	τε πρὸ δυοῖν ἡμερῶν τὴν
[1, 22]	γε τούτοις ἐπείσθη παραινοῦσιν μὴ	διαβῆναι	πρὸς Ἡρώδην, οὐκ ἂν παραπώλετο·
[1, 18]	ἕως τῶν Ἡρώδου τινὲς ἐπιλέκτων	ἐπιβῆναι	τοῦ τείχους θαρσήσαντες εἰσπίπτουσιν εἰς
[1, 7]	ἱερὸν καταφυγόντων οὐδένα λόγοις ἔπειθεν	συμβῆναι,	τὰ πέριξ εἰς προσβολὰς εὐτρέπιζεν
[1, 7]	τὸ ἱερόν. Ὁ δὲ πρῶτος	ὑπερβῆναι	τολμήσας τὸ τεῖχος Σύλλα παῖς
[1, 4]	ἀποθανών, ἔλεγον· νεκρῷ γὰρ ἂν	διαλλαγῆναι	μόλις τῷ τοσαῦτα δράσαντι. Ἅμα
[1, 29]	δὲ οὐκ ἀνίει Φερώραν βιαζόμενος	ἀπαλλαγῆναι	τῆς γυναικὸς οὐδ' ἐπενόει μηχανὴν
[1, 17]	νεκρῶν πλῆθος, ὥστε τὰς ὁδοὺς	ἀποφραγῆναι	τοῖς κρατοῦσιν. Ταύτην τὴν πληγὴν
[1, 25]	Σαλώμην· ταύτην γὰρ δὴ καὶ	μιγῆναί	ποτε αὐτῷ μὴ θέλοντι νύκτωρ
[1, 19]	ὡς πέντε μὲν ἡμέραις τετρακισχιλίους	δεθῆναι,	τῇ δ' ἕκτῃ τὸ λειπόμενον
[1, 19]	καὶ προστάτης ὑπὸ τοῦ ἔθνους	αἱρεθῆναι.	~(Μεταλαμβάνει δὲ αὐτὸν εὐθέως ἡ
[1, 18]	ἑκατέρων βασιλεῖς Ἡρώδην καὶ Μάλχον	ἀναιρεθῆναι.	(Ἐν μέρει γοῦν τῶν προσταγμάτων
[1, 20]	Καίσαρι· Καῖσαρ δὲ γνοὺς ἀντεπέστελλεν	ἐξαιρεθῆναι	τὸ λῃστήριον. Στρατεύσας οὖν Οὐάρρων
[1, 28]	τῆς γενεᾶς ὁ Ἀντίπατρος ἐδεῖτο	μετατεθῆναι	τοὺς γάμους. (Χαλεπῶς δ' ὁ
[1, 28]	Λιουίας τῆς γυναικὸς Καίσαρος ἱκετεύουσαν	γαμηθῆναι	τῷ Ἄραβι Συλλαίῳ, διωμόσατο μὲν
[1, 30]	ὁ μάρτυς ἐμοὶ τῆς ἀληθείας	πλανηθῆναι	μὴ δυνάμενος· ὅτε ἀποθνήσκοντι Φερώρᾳ
[1, 22]	Ἀριστοβούλου θυγατέρα, δι' ἣν αὐτῷ	στασιασθῆναι	συνέβη τὸν οἶκον καὶ τάχιον
[1, 16]	ἐλπίσιν, Ἀντίοχον δὲ τὸν βασιλέα	ἀναγκασθῆναι	παραδοῦναι τὰ Σαμόσατα. ~(Κἀν τούτῳ
[1, 32]	βασιλεῖ τάχα καὶ κατ' Ἀλεξάνδρου	πλασθῆναι	γράμματα, περιαλγὴς δ' ἦν ὑπὸ
[1, 33]	οὓς κτείνειν ὁ βασιλεὺς ἐνετείλατο,	μεταπεισθῆναι	τὸν βασιλέα λέγουσα καὶ πάλιν
[1, 18]	αὐτοῖς ἐξαπίνης ἐφαίνοντο, καὶ πρὶν	κατασεισθῆναί	τι τοῦ τείχους ἕτερον ἀντωχύρουν·
[1, 27]	τοὺς νεκροὺς εἰς Ἀλεξάνδρειον ἐκέλευσεν	ἀνακομισθῆναι	τὸ φρούριον συνταφησομένους Ἀλεξάνδρῳ τῷ
[1, 23]	οὕτως εἰμὶ γέρων ὥστ' ἂν	ἀπελπισθῆναι	ταχέως, οὔτε εἰς τρυφὴν ἐκδιαιτώμενος,
[1, 8]	τῶν ὅλων ἐπικηρυκεύεται πρὸς αὐτόν,	συγγνωσθῆναί	τε τῶν ἡμαρτημένων δεόμενος καὶ
[1, 2]	κατὰ μηδὲν ἐάσας ἐφ' ἑαυτῷ	μεμφθῆναι	τὴν τύχην. Τρία γοῦν τὰ
[1, 29]	ἐκείνων δεῖν Ἀντίπατρον διὰ χρόνου	πεμφθῆναι	πρὸς Καίσαρα, ὁ δὲ οὔ
[1, 24]	ὄντα τὸν Ἡρώδην εἰς πίστιν	ὑπαχθῆναι	τῶν λεγομένων καὶ δέος. Πολλοὺς
[1, 10]	Καῖσαρ ἐπέστελλεν ἐν τῷ Καπετωλίῳ	χαραχθῆναι	τῆς τε αὐτοῦ δικαιοσύνης σημεῖον
[1, 22]	ὡς οὐδὲ ἀποθανὼν αὐτῆς ὑπομένοι	διαζευχθῆναι,	τὸ ἀπόρρητον ἐκφαίνει. Κἀκείνη πρὸς
[1, 4]	Κανὰ κώμην σπάνει τῶν ἐπιτηδείων	ἀναλωθῆναι	συνέβη πλὴν ὀλίγων ἅπαντας. (Ἐκ
[1, 31]	μὲν γὰρ ἐπίσης, καὶ τότε	φανῆναι	τὸ μῖσος ἔσχεν παρρησίαν, πολλοὺς
[1, 25]	βάρους, ὅπερ ἀποκόπτειν μὲν οὐ	χρῆναι,	θεραπεύειν δὲ πρᾳότερον. (Πολλὰ τοιαῦτα
[1, 1]	Ἐφικέσθαι μὲν οὖν τοῦ δοκοῦντος	εἶναι	βασιλέως οὐχ οἷός τε ἦν
[1, 24]	μακαρίους, πρὸ πάντων δὲ αὐτούς·	εἶναι	δὲ καὶ θεραπείαν τῶν δυνατῶν
[1, 24]	τῶν ἀκαταιτιάτων τινὶ προσβλέπειν ἡμέρως,	εἶναι	δὲ καὶ τοῖς φίλοις ἀπηνέστατος·
[1, 10]	ἐπιτροπὴν αὐτοὺς ἔτι, φανεροὺς δὲ	εἶναι	δεσπότας παρωσαμένους ἐκεῖνον, εἴ γε
[1, 31]	ἂν τολμῆσαι παρόντος· ἄτοπον δ'	εἶναι	δι' ἀδήλους ὑποψίας προδήλων ἀγαθῶν
[1, 26]	Ταύτην Ἀλέξανδρος μὲν ἔλεγεν τέχνασμα	εἶναι	Διοφάντου· γραμματεὺς δ' ἦν ὁ
[1, 21]	τῷ μὲν πάντα ἔχειν πόλιν	εἶναι	δοκεῖν τὸ ἔρυμα, τῇ περιγραφῇ
[1, 27]	ἀλλ' ἐμοὶ μέν, ἔφη, κακοδαιμονέστατος	εἶναι	δοκεῖς, ὅστις κατὰ τῶν φιλτάτων
[1, 2]	τὸν ἐκ Πτολεμαίου θάνατον ἀθανασίας	εἶναι	δόντος δίκας ἐφ' οἷς εἰς
[1, 5]	φοβερὰν δὲ καὶ τοῖς ἔξωθεν	εἶναι	δυνάσταις. Ἐκράτει δὲ τῶν μὲν
[1, 10]	περὶ δὲ τῆς σωτηρίας ἀχάριστον	εἶναι.	Εἰ δὲ δὴ λογιστέον εἴη
[1, 27]	ἀλλ' οὐ θάνατον· οὐ γὰρ	εἶναι	θεμιτὸν αὐτῷ τριῶν παρεστώτων τέκνων
[1, 0]	μετανέστησαν, νῦν τε ἄκαιρον ᾠήθην	εἶναι	καὶ ἄλλως περιττόν, ἐπειδήπερ καὶ
[1, 26]	Ἀλέξανδρον ὑποκρίνεται ψευσάμενος ἑταῖρον ἑαυτὸν	εἶναι	καὶ Ἀρχελάου πάλαι· διὸ δὴ
[1, 10]	Ῥωμαίων δραπέτου καὶ τὸ νεωτεροποιὸς	εἶναι	καὶ στασιώδης αὐτὸς πατρῷον ἔχων,
[1, 10]	ὑπολαβὼν εἰς τὰς ἐλπίδας αὔταρκες	εἶναι	καὶ τὸ τὴν ἰσχὺν ἐπιδείξασθαι
[1, 33]	διατάξειεν καὶ βεβαιωτὴν τῶν διαθηκῶν	εἶναι	Καίσαρα· τά γε μὴν λοιπὰ
[1, 33]	νόμους ἔργα κατασπᾶν. Ἀθέμιτον γὰρ	εἶναι	κατὰ τὸν ναὸν ἢ εἰκόνας
[1, 7]	ὥστε τοῦ ἄστεος ἁλισκομένου δευτέραν	εἶναι	καταφυγὴν τοῦτο τοῖς πολεμίοις. (Διαποροῦντος
[1, 33]	ἢ ζῴου τινὸς ἐπώνυμον ἔργον	εἶναι·	κατεσκευάκει δ' ὁ βασιλεὺς ὑπὲρ
[1, 21]	τὴν ἔνδον τῶν οἰκημάτων ὄψιν	εἶναι	λαμπράν, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἔξωθεν
[1, 33]	παρῄνουν ἐκκόπτειν οἱ σοφισταί, καλὸν	εἶναι	λέγοντες, εἰ καί τις γένοιτο
[1, 24]	τὰς μὲν διαβολὰς ἀπεσκευάζοντο ψευδεῖς	εἶναι	λέγοντες, πιστώσεσθαι δὲ τὴν ἀπολογίαν
[1, 29]	κατηγόρει Φαβάτου παρὰ Καίσαρι, διοικητὴν	εἶναι	λέγων οὐ τῶν ἐκείνῳ, τῶν
[1, 20]	οὐκέτι χρήσιμος ἤμην σύμμαχος, μίαν	εἶναι	λέγων τῶν πταισθέντων διόρθωσιν τὸν
[1, 17]	Ἀντίγονον· οὐ γὰρ δὴ βέβαιον	εἶναι	Μαχαιρῶν σύμμαχον ἐξ ὧν ἔδρασεν.
[1, 0]	οὐχ ὁρῶ δέ, πῶς ἂν	εἶναι	μεγάλοι δοκοῖεν οἱ μικροὺς νενικηκότες·
[1, 10]	οὐ χρὴ κατὰ πᾶν εὔελπιν	εἶναι,	μέλλοντά γε συμβαλεῖν βασιλεῖ καὶ
[1, 30]	πατέρων μισοτεκνότατον Ἡρώδην πολὺ μᾶλλον	εἶναι	μισάδελφον· δοῦναι γοῦν αὐτῷ πρῴην
[1, 4]	ἀλλ' ὑπολαβὼν ἤδη μὲν ἀξιόμαχον	εἶναι	πάλιν Ἀλέξανδρον, μεταρρεῖν δὲ καὶ
[1, 28]	ἦν ἅπασιν ὀδυνώμενος· ὑπελάμβανεν γὰρ	εἶναι	παρὰ τῷ πατρὶ τὴν τῶν
[1, 17]	ἐπὶ τῷ μέλλοντι πολέμῳ κρίνας	εἶναι	σημεῖον ὑπὸ τὴν ἕω διεκίνει
[1, 21]	ἡ πόλις μέση κεῖται, πᾶσαν	εἶναι	συμβέβηκεν τὴν παράλιον ἀλίμενον, ὡς
[1, 26]	κρατήσας τῆς ἐπιβουλῆς. Κτείναντι δὲ	εἶναι	σωτηρίας ἀφορμὴν πρῶτον μὲν Ἀρχέλαον
[1, 26]	ἀρχὴν δίχα φόνου. Πολλὰ δ'	εἶναι	τὰ παροξύνοντα καθ' ἡμέραν, ὥστε
[1, 21]	μὲν ὀχυρότητα τῆς δομήσεως δυσάλωτον	εἶναι	τῇ θαλάσσῃ, τὸ δὲ κάλλος
[1, 29]	μὴ δυνάμενος ἐκ τοῦ φοβερὸς	εἶναι	τὴν ἀσφάλειαν ἐπορίζετο. Συνήργει δὲ
[1, 10]	πολέμου ῥοπὰς βραβεύεσθαι θεῷ, πλέον	εἶναι	τῆς στρατείας τὸ ἄδικον. Διὸ
[1, 31]	τῷ δέει τεθνηκὼς ἔνδοθεν σοβαρὸς	εἶναι	τὸ πρόσωπον ἐβιάζετο. Φυγὴ δ'
[1, 1]	ἦν· κἂν εἰ συνέβη δὲ	εἶναι	τὸν Ἀντίοχον, οὐδὲν πλέον ἤνυσεν
[1, 25]	καὶ μανίαν ὀδυρόμενος, ἧς αἴτιον	εἶναι	τὸν ἔρωτα τῆς γυναικὸς ἔλεγεν.
[1, 13]	ἑαυτὸν ἐκδιδόναι, φύσει γὰρ ἀπίστους	εἶναι	τοὺς βαρβάρους, ἔξεισιν Ὑρκανὸν παραλαβών,
[1, 5]	σύνταγμά τι Ἰουδαίων δοκοῦν εὐσεβέστερον	εἶναι	τῶν ἄλλων καὶ τοὺς νόμους
[1, 31]	ἀπελογεῖτο, τὰ μὲν ψευδῆ λέγων	εἶναι	τῶν γραφομένων, ἃ δὲ νεότητος
[1, 33]	μελῶν, ὥστε τοὺς ἐπιθειάζοντας ποινὴν	εἶναι	τῶν σοφιστῶν τὰ νοσήματα λέγειν.
[1, 1]	ὑπολαβὼν ἐπ' αὐτοῦ τὸν Ἀντίοχον	εἶναι,	τῶν τε ἰδίων ἐκτρέχει πολὺ
[1, 30]	ἐκείνης ἑτέρου τινός, ὥστε ἄμεινον	εἶναι	φεύγειν ὡς πορρωτάτω τοῦ θηρίου.
[1, 28]	οὔσης γενεᾶς κατὰ τὸ βασίλειον	μεταθεῖναι	τοὺς γάμους· ἦσαν γὰρ τῷ
[1, 26]	Ἀριστοβούλου ποινὴ περιῆλθεν. (Ἄξιον δὲ	ἀντιθεῖναι	τὸν Κῷον Εὐάρεστον τῷ Σπαρτιάτῃ·
[1, 16]	τότε μᾶλλον οὕτως ἔχειν καὶ	προσθεῖναι	πολὺ ταῖς τε ἄλλαις τιμαῖς
[1, 17]	τῶν σφετέρων ἀλλὰ καὶ πλήθει	περιεῖναι	δοκεῖν, Πάππον τινὰ τῶν ἑταίρων
[1, 20]	τοῖς στρατιώταις παρέστη πολλῷ βραχυτέραν	περιεῖναι	Ἡρώδῃ βασιλείαν πρὸς ἃ παρέσχεν.
[1, 12]	τῶν πραγμάτων, ὄνομα δὲ μόνον	περιεῖναι	Ὑρκανῷ τίμιον. Πρὸς ἃ παρὼν
[1, 29]	αὐτοῦ πραγμάτων εἴη. Γνοῦσαι δ'	ἐκεῖναι	τὴν διαβολὴν καὶ ὡς ἀγανακτήσειεν
[1, 23]	ἀτιμούμενον. Οὕς γε μὴν ἑκάστῳ	συνεῖναι	δεήσει συγγενεῖς καὶ φίλους, ἐγὼ
[1, 20]	εἰς τὴν ἐπαρχίαν, ὡς μηδὲν	ἐξεῖναι	δίχα τῆς ἐκείνου συμβουλίας τοῖς
[1, 8]	τὰς κατὰ τὸ Πηλούσιον ἐμβολὰς	παρεῖναι	Γαβίνιον ἔπεισεν. Τῆς δ' ἄλλης
[1, 30]	τὸν οὕτως στέργοντα μισήσας καὶ	κτεῖναι	βουλευσάμενος τὸν οὕτως ἐπ' ἐμοὶ
[1, 11]	τότε στρατηγοῦντα Συρίας, ὃς ὥρμητο	κτεῖναι	Μάλιχον ἐφ' οἷς ἐνεωτέρισεν. (Συστάντος
[1, 22]	ἐπεδείξω τὸν πρὸς ἡμᾶς ἔρωτα	κτεῖναί	με προστάξας. (Ἔκφρων εὐθέως ἀκούσας
[1, 18]	τῶν προσταγμάτων ἐπινήψας Ἀντώνιος τὸ	κτεῖναι	μὲν ἄνδρας ἀγαθοὺς καὶ βασιλεῖς
[1, 12]	Ἀντώνιον ὥστε καὶ τοὺς δεσμώτας	ἀποκτεῖναι.	~(Μετὰ δὲ ἔτη δύο Βαζαφράνου
[1, 33]	τοὺς φύλακας ἱκέτευεν ἐπὶ χρήμασιν	ἐξαφεῖναι	λύσαντας αὐτόν. Ὁ δὲ ἡγεμὼν
[1, 13]	διαλλακτὴν μὲν Ἀντίγονος παρακαλεῖ Πάκορον	εἰσαφεῖναι,	Φασάηλος δὲ πεισθεὶς τῇ τε
[1, 21]	προγόνου Δρούσιον κέκληται, (ψαλίδες τε	πυκναὶ	πρὸς καταγωγὴν τῶν ἐνορμιζομένων καὶ
[1, 0]	γε μὴν μνήμῃ τὰ προιστορηθέντα	διδόναι	καὶ τὰ τῶν ἰδίων χρόνων
[1, 26]	τοῦ πατρὸς γίνεται καὶ προσελθὼν	ἀντιδιδόναι	τὸ ζῆν ἔφασκεν Ἡρώδῃ τῶν
[1, 13]	ἀλλὰ μὴ ταῖς ἐπιβουλαῖς ἑαυτὸν	ἐκδιδόναι,	φύσει γὰρ ἀπίστους εἶναι τοὺς
[1, 30]	ἦ πολύ γε, ἔφη, ὦ	γύναι,	τῆς εἰς ἐμαυτὸν διανοίας τοῦ
[1, 30]	Ἡρώδην πολὺ μᾶλλον εἶναι μισάδελφον·	δοῦναι	γοῦν αὐτῷ πρῴην ἑκατὸν τάλαντα
[1, 19]	Ἄραψιν δέλεαρ τοῦτο καθεικέναι τοῦ	δοῦναι	δίκας ἡμῖν· οὐ γὰρ τοσοῦτον
[1, 6]	καθομιλήσας, πολλοῖς δὲ δώροις ὑπελθὼν	δοῦναι	δύναμιν αὐτῷ πείθει τὴν κατάξουσαν
[1, 14]	ὁ Ἄραψ γένοιτο καὶ τοῦ	δοῦναι	δωρεὰν μικρολογώτερος, δανείσασθαι παρ' αὐτοῦ
[1, 14]	τάλαντα δ' ἦν ἕτοιμος τριακόσια	δοῦναι	προστησάμενος Τυρίους παρακαλοῦντας. Τὸ χρεὼν
[1, 8]	Πείθεται δὲ ὁ Ἄραψ τριακόσια	δοῦναι	τάλαντα, κἀπὶ τούτοις Σκαῦρος ἐξῆγεν
[1, 32]	ἄκων ἀπώλεσας, ἀναγκάσας καιρὸν διαβολῆς	δοῦναι	τῷ φθόνῳ. Πάρειμι δὲ ἐπὶ
[1, 11]	τινὰ τῶν βασιλικῶν οἰνοχόων χρήμασιν	δοῦναι	φάρμακον Ἀντιπάτρῳ. Καὶ ὁ μὲν
[1, 13]	καταστῆσαι βασιλέα Ἀντίγονον, ἀλλὰ καὶ	παραδοῦναι	αὐτῷ Φασάηλόν τε καὶ Ὑρκανὸν
[1, 16]	Ἀντίοχον δὲ τὸν βασιλέα ἀναγκασθῆναι	παραδοῦναι	τὰ Σαμόσατα. ~(Κἀν τούτῳ θραύεται
[1, 31]	ἀγαθῶν στερίσκεσθαι, καὶ μὴ θᾶττον	ἀποδοῦναι	μὲν ἑαυτὸν τῷ πατρί, κομίσασθαι
[1, 6]	δ' οὐκ ἀπέχρησεν τὸ μὴ	ἁλῶναι,	πᾶσαν δὲ τὴν δύναμιν ἐπισυλλέξας
[1, 0]	Εὐφράτην ὁμόφυλον ἡμῖν Ἀδιαβηνούς τε	γνῶναι	διὰ τῆς ἐμῆς ἐπιμελείας ἀκριβῶς,
[1, 33]	κατ' οἶκον ἀτυχέστατος. Πρὶν δὲ	γνῶναι	τὴν τελευτὴν αὐτοῦ τὸ στρατιωτικὸν
[1, 25]	τὰς συνταχθείσας ὑπ' Ἀλεξάνδρου βίβλους	ἀναγνῶναι	καὶ καθ' ἕκαστον ἐφιστὰς κεφάλαιον
[1, 23]	δὲ Καίσαρα διέθηκεν οὕτως ὡς	ἀπογνῶναι	μὲν αὐτῶν τὰ κατηγορημένα, διαλλάξαι
[1, 23]	ἀπογνῶναι μὲν αὐτῶν τὰ κατηγορημένα,	διαλλάξαι	δὲ Ἡρώδην εὐθέως. Αἱ διαλλαγαὶ
[1, 13]	δὲ ἀρετῆς ὑστερίζει φθάσαντος πέτρᾳ	προσρῆξαι	τὴν κεφαλήν, ὡς καὶ σιδήρου
[1, 10]	καὶ μηδὲν εἰς τὸν ἔλεον	παραμῖξαι	φθονερὸν πάθος, ὁ δὲ ἐπὶ
[1, 27]	οὐ πόρρω τῆς Καισαρείας προσέταξεν	ἀποπνῖξαι.	Καὶ τελεσθέντος αὐτῷ ταχέως τοῦ
[1, 4]	εὐμαρεῖς ἐμβολὰς ἀποφράττων. Οὐ μὴν	εἶρξαί	γε τὸν Ἀντίοχον ἴσχυσεν· ἐμπρήσας
[1, 21]	Τεκμήριον δὲ ἦσαν αἱ μεγάλαι	στοαὶ	περὶ τὸ ἱερὸν καὶ τὸ
[1, 3]	ὀλίγοι παρεδρεύοντες αὐτῷ τῶν μανθανόντων,	παπαί,	νῦν ἐμοὶ καλόν, ἔφη, τὸ
[1, 7]	μετὰ μίαν τῆς ἁλώσεως ἡμέραν	καθᾶραι	τὸ ἱερὸν τοῖς νεωκόροις προσέταξεν
[1, 33]	ἐξηγουμένοις τοὺς νόμους, καὶ συνεῖχον	ὁσημέραι	τῶν ἡβώντων στρατόπεδον. Οἳ τότε
[1, 24]	κολάσεις δὲ τῶν διαβολῶν ἦσαν	ὠκύτεραι.	Κατηγορεῖτο γοῦν τις ἄρτι κατηγορήσας,
[1, 19]	ἔχειν, ἐν δὲ τοῖς ἔργοις	ἐγεῖραι	τὰ φρονήματα καὶ πεῖσαι τοὺς
[1, 3]	ὠμότητος προῆλθεν, ὥστε καὶ λιμῷ	διαφθεῖραι	δεδεμένην. (Περιέρχεται δὲ αὐτῶν ἡ
[1, 17]	ἦσαν ἐκ τῆς Συρίας αἱ	σπεῖραι,	καὶ οὐδὲν αὐταῖς ἐνεκέκρατο τῶν
[1, 3]	ἀπὸ ἑξακοσίων ἐντεῦθεν σταδίων ἐστίν,	ὧραι	δὲ τῆς ἡμέρας ἤδη τέσσαρες·
[1, 30]	δὲ καθ' ἡμέραν ὁ πατήρ,	φθάσαι	δ' ἂν τάχα καὶ τελευτήσας
[1, 33]	σπασμώδει διετείνετο, τῶν ἀλγηδόνων ἡσσηθεὶς	φθάσαι	τὴν εἱμαρμένην ἐπεβάλλετο. Λαβὼν δὲ
[1, 3]	τῷ φθόνῳ μέχρι παντὸς ἀντέχει.	(Θαυμάσαι	δ' ἄν τις ἐν τούτῳ
[1, 24]	τοῦ βασιλέως ἡδομένου πλείοσιν, αἳ	πᾶσαι	διὰ τὸ μεγάλαυχον τὸ Γλαφύρας
[1, 31]	διακαλυφθέντων, ὅθ' αἱ μὲν βάσανοι	πᾶσαι	τὴν πατροκτονίαν, αἱ δ' ἐπιστολαὶ
[1, 25]	πανοῦργον καὶ τὰς ἀρνήσεις ἀφεὶς	προσομολογῆσαι	μὲν τὰ κατηγορημένα, συγγνώμην δ'
[1, 33]	ὑμεῖς θελήσητε ταῖς ἐμαῖς ἐντολαῖς	ὑπουργῆσαι.	Τούσδε τοὺς φρουρουμένους ἄνδρας ἐπειδὰν
[1, 24]	ἐπίστευσεν ἡδέως, παραμυθίαν λαμβάνων τοῦ	δῆσαι	τὸν υἱὸν τὸ μὴ δοκεῖν
[1, 13]	τὴν χώραν ἅπασαν, ἀνάστατον δὲ	ποιῆσαι	τὴν Μαρισαίων πόλιν, μὴ μόνον
[1, 13]	ἐπὶ τοσοῦτον ὕβρεως ἐχώρησαν ὡς	ἐμπλῆσαι	μὲν ἀκηρύκτου πολέμου τὴν χώραν
[1, 26]	Καίσαρος κατηγορηθεὶς ἐπὶ τῷ στάσεως	ἐμπλῆσαι	τὴν Ἀχαίαν καὶ περιδύειν τὰς
[1, 31]	ἀπουσίαν γέγονεν· μηδὲ γὰρ ἂν	τολμῆσαι	παρόντος· ἄτοπον δ' εἶναι δι'
[1, 24]	οὕτως ἐξεφόβησεν, ὡς μηδὲ παραχρῆμα	τολμῆσαι	τὰς μηνύσεις ἐκφέρειν, ἀλλὰ κατασκόπους
[1, 3]	ὁπλιτῶν ὡς ἐνῆν μάλιστα κεκοσμημένον	προσκυνῆσαι	τὸ πλέον ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ.
[1, 3]	τὰ μὲν παρὰ τοῦ βασιλέως	σιωπῆσαι,	λέγειν δὲ πρὸς τὸν Ἀντίγονον
[1, 23]	ἐπεύχομαι δὲ καὶ τῷ θεῷ	τηρῆσαι	τὴν ἐμὴν κρίσιν, ἂν ὁμονοῆτε.
[1, 10]	αὐτὸν ἀπειλῇ καὶ ἀνατάσει μόνῃ	μετρῆσαι	τὴν ἄμυναν, φείσασθαι δὲ τοῦ
[1, 9]	τε Ἄραβας ξένος ὢν ἔπεισεν	ἐπικουρῆσαι	καὶ αὐτὸς ἧκεν ἄγων Ἰουδαίων
[1, 20]	Ὅ γε μὴν βασιλεὺς ὁμόσε	χωρῆσαι	τῷ κινδύνῳ διέγνω, καὶ πλεύσας
[1, 6]	τὸν Ἀρέταν δικαιολογίαις χρώμενοι κατηντιβόλουν	μισῆσαι	μὲν τὴν Ἀριστοβούλου βίαν, κατάγειν
[1, 18]	Ἡρώδῃ κρατοῦντι τῶν πολεμίων τότε	κρατῆσαι	καὶ τῶν ἀλλοφύλων συμμάχων· ὥρμητο
[1, 1]	μὴν οὔτε τὸ παρ' ἐλπίδα	κρατῆσαι	τῆς πόλεως οὔτε αἱ ἁρπαγαὶ
[1, 13]	τοῦ Πακόρου φάσκοντος δεῖν αὐτὸν	ὑπαντῆσαι	τοῖς τὰς ἐπιστολὰς κομίζουσιν· οὔτε
[1, 22]	ἀλλὰ τὸν ἔρωτα τοῦ βασιλέως	παραστῆσαι	τῇ γυναικὶ βουλόμενος, ὡς οὐδὲ
[1, 13]	Μαρισαίων πόλιν, μὴ μόνον δὲ	καταστῆσαι	βασιλέα Ἀντίγονον, ἀλλὰ καὶ παραδοῦναι
[1, 33]	εἰς τὸν καλούμενον ἱππόδρομον ἐκέλευσεν	συγκλεῖσαι.	Προσκαλεσάμενος δὲ Σαλώμην τὴν ἀδελφὴν
[1, 29]	δὲ φύλαρχον. Οἱ δὲ βασανιζόμενοι	πεῖσαι	Κόρινθον ὡμολόγησαν ἐπὶ πολλοῖς χρήμασιν
[1, 19]	ἔργοις ἐγεῖραι τὰ φρονήματα καὶ	πεῖσαι	τοὺς ἀσεβεστάτους, ὡς οὔτ' ἀνθρώπειόν
[1, 30]	βασάνους μετέφερεν, κἀκεῖνοι τὸν Ἀντίφιλον	κομίσαι	τε ἀπ' Αἰγύπτου τὴν πυξίδα
[1, 29]	ἐτόλμησεν δὲ καὶ τοῦ βασιλέως	ὑβρίσαι	δύο θυγατέρας, δι' ἃ δὴ
[1, 10]	προσεπιτυγχάνει τὰ τείχη τῆς πατρίδος	ἀνακτίσαι	κατεστραμμένα. Τὰς μὲν δὴ τιμὰς
[1, 28]	ἐπεύχομαι δὲ καὶ τῷ θεῷ	συναρμόσαι	τοὺς γάμους ἐπὶ συμφέροντι τῆς
[1, 15]	νύκτα τῆς ἐξόδου συνέβη πλεῖστον	ὗσαι·	τῶν γὰρ ἐκδοχείων ὕδατος ἀναπλησθέντων
[1, 13]	ἱππέων, προφάσει μὲν ἥκοντα τοῦ	παῦσαι	τὴν στάσιν. Τὸ δὲ ἀληθὲς
[1, 13]	Φασὶν γοῦν αὐτὸν καὶ πρὶν	ἐκπνεῦσαι	πυθόμενον παρὰ γυναίου τινὸς ὡς
[1, 13]	πεμφθεὶς δὲ ἰατρὸς ὑπ' Ἀντιγόνου	θεραπεῦσαι	δῆθεν αὐτὸν ἐμπλήσειεν τὸ τραῦμα
[1, 19]	ἐπιβουλεύουσα πείθει τὸν Ἀντώνιον Ἡρώδῃ	διαπιστεῦσαι	τὸν πρὸς Ἄραβας πόλεμον, ἵν'
[1, 7]	ἀπεθαύμαζεν καὶ μάλιστα τοῦ μηδὲν	παραλῦσαι·	τῆς θρησκείας ἐν μέσοις τοῖς
[1, 13]	ἐπὶ τὰ βασίλεια τὸν Ἀντίγονον,	καταλῦσαι	δὲ τὸν Ὑρκανόν. Τούτοις ὑπαχθεὶς
[1, 8]	Ἰουδαίαν κατέτρεχεν, ἐδόκει τε ἂν	καταλῦσαι	ταχέως αὐτόν, ὅς γε ἤδη
[1, 6]	καλουμένῳ δεσποτικώτερον διακινδυνεύειν μᾶλλον ἢ	ὑπακοῦσαι,	καθεώρα δὲ τὸ πλῆθος ὀρρωδοῦν,
[1, 10]	πρὸς Σέξτον παρασκευαζόμενος οὐδὲ αὖθις	ὑπακοῦσαι	καλοῦντι. Καὶ πάλιν οἱ πονηροὶ
[1, 5]	γυναικὶ πεπεισμένος ταύτῃ μάλιστ' ἂν	ὑπακοῦσαι	τοὺς Ἰουδαίους, ἐπειδὴ τῆς ὠμότητος
[1, 29]	ἀγαθῷ τῶν αὐτοῦ πραγμάτων εἴη.	Γνοῦσαι	δ' ἐκεῖναι τὴν διαβολὴν καὶ
[1, 22]	πρὸς τὸ πιθανὸν ἐνσκευαζόμεναι καὶ	κατηγοροῦσαι	διότι τὴν εἰκόνα τὴν ἑαυτῆς
[1, 15]	Ῥωμαίων πέντε δὲ Ἰουδαίων ἦσαν	ἔχουσαι	καὶ μισθοφόρους μιγάδας πρὸς οἷς
[1, 20]	ἡγεμόνα τῆς Συρίας καταφυγόντες ἐδεήθησαν	δηλῶσαι	τὴν συμφορὰν αὐτῶν Καίσαρι· Καῖσαρ
[1, 25]	καὶ δεινὰ κατὰ τῶν δυνατωτάτων	βοῶσαι,	καὶ διὰ τάχους εἰς Ἰουδαίαν
[1, 0]	τοὺς ἀλλοφύλους, καὶ ὁσάκις Τίτος	σῶσαι	τὴν πόλιν καὶ τὸν ναὸν
[1, 16]	Βουληθεὶς δὲ ἐξ αὐτῶν καὶ	περισῶσαί	τινας Ἡρώδης ἐκήρυξεν ἀναχωρεῖν πρὸς
[1, 13]	μὲν προσπεσὼν αὐτὸς τὰ ὦτα	λωβᾶται	τοῖς ὀδοῦσιν, ὡς μηδὲ αὖθις
[1, 33]	Θρᾴκιον στῖφος Γερμανοί τε καὶ	Γαλάται	διεσκευασμένοι πάντες ὡς εἰς πόλεμον.
[1, 0]	Ῥωμαίους δὲ οἵ τε γείτονες	Γαλάται	παρεκίνουν καὶ τὸ Κελτικὸν οὐκ
[1, 13]	πλήθους τῶν ἀπὸ τῆς χώρας	ἀναπίμπλαται	τὸ πλέον ὁπλιτῶν. Καὶ Φασάηλος
[1, 18]	ἐν Ἱεριχοῦντι φοινικῶνα, ἐν ᾧ	γεννᾶται	τὸ βάλσαμον, δίδωσιν αὐτῇ πόλεις
[1, 19]	ἔχει τὸ μέγεθος· ἐπεὶ τί	δύναται	μεῖζον ἡμᾶς τοῦ σεισμοῦ βλάψαι
[1, 10]	ἡγεμόνι κατηγορεῖν ἐπικεχείρηκεν ἑτέρων καὶ	πειρᾶται	τυχεῖν ἀγαθοῦ τινος, δέον ἀγαπᾶν
[1, 31]	τάχα δ' εἴ τι καὶ	πεφώραται,	διασκευάσειν ἀναιδείᾳ καὶ δόλοις, ἅπερ
[1, 32]	πρὸς τὸν υἱὸν τοιάδε· ἐπεὶ	πεφώραται	πάντα ἐκεῖνα τῷ πατρί σου,
[1, 1]	αὐτῇ κατὰ σπάνιν τῶν ἐπιτηδείων	ἀπανίσταται,	καταλιπὼν μὲν φρουρὰν ὅσην ἀποχρήσειν
[1, 4]	Ἀγριππιάδα ἐπικληθεῖσαν. (Ἐξανδραποδισαμένῳ δὲ ταύτας	ἐπανίσταται	τὸ Ἰουδαικὸν ἐν ἑορτῇ· μάλιστα
[1, 11]	τῆς Ἰταλίας Σέξτου παραγίνεται διάδοχος,	~(συνίσταται	δὲ Ῥωμαίοις κατὰ τοῦτον τὸν
[1, 19]	ἔμοιγε κἀκ τοῦ δεδοικότος ὑμῶν	παρίσταται	θαρρεῖν. Ὅτε γὰρ ἐθρασύνεσθε πέρα
[1, 2]	ὑπακούσας ὑπὸ τῶν περὶ Ἀριστόβουλον	ἡττᾶται.	Καὶ ὁ μὲν μέχρι Σκυθοπόλεως
[1, 19]	δοκοῦν ἄθυμον ἀσφάλειαν ἐμοὶ νίκης	ἐγγυᾶται.	Χρὴ μέντοι γε μέχρι τοῦ
[1, 25]	(Τούτοις περικομπήσας καίπερ παρατεταγμένον Ἡρώδην	ὑπάγεται·	δίδωσι γοῦν αὐτῷ τὰς συνταχθείσας
[1, 26]	σπαθήσας, ἀλλ' ἔτι καὶ νόθον	εἰσάγεται	διάδοχον Ἀντιπάτρῳ τῷ φθόρῳ τὴν
[1, 31]	τὸν Σεβαστὸν λιμένα τῆς Καισαρείας	κατάγεται.	(Παρυπήντησεν δ' αὐτῷ παρὰ δόξαν
[1, 26]	ᾤχετο φέρων Ἀντιπάτρῳ τὰ ἀπόρρητα·	προσεπιψεύδεται	δ' ἐπιβουλὴν ὡς ἐνεδρευόντων αὐτὸν
[1, 8]	καὶ πλησίον ἤδη Ἱεροσολύμων γενόμενος	ἀναγκάζεται	συμβαλεῖν καὶ κατὰ τὴν μάχην
[1, 32]	δὲ καὶ τοὺς Ἀντιπάτρου φίλους.	Προκαθέζεται	δὲ αὐτὸς ἅμα Οὐάρῳ καὶ
[1, 8]	ἑλὼν εἰς τρεῖς μυριάδας Ἰουδαίων	ἀνδραποδίζεται,	κτείνει δὲ καὶ Πειθόλαον τοὺς
[1, 14]	κατά τι τῶν ἐπιχωρίων ἱερὸν	αὐλίζεται	τοὺς ὑπολειφθέντας ἀναλαβών, τῇ δ'
[1, 26]	ἀκριβῆ φήμην φθάσας εἰς Καππαδοκίαν	ἀργυρίζεται	καὶ παρὰ Ἀρχελάου, τολμήσας εἰπεῖν
[1, 32]	Καίσαρι γράψας μετὰ μίαν ἡμέραν	χωρίζεται.	Δεσμεῖ δὲ ὁ βασιλεὺς Ἀντίπατρον
[1, 6]	σχήματος ἀπὸ διὸς ἡλίου πόλεως	χωρίζεται.	(Πρὸς ταῦτ' ἀγανακτήσας Πομπήιος πολλὰ
[1, 17]	παρελαύνων παλτῷ κατὰ τὴν πλευρὰν	ἀκοντίζεται.	(Βουλόμενος δὲ Ἀντίγονος μὴ μόνον
[1, 10]	ἄλλως ὡρμημένος, ἠγάπα γὰρ Ἡρώδην,	ἀποψηφίζεται.	(Καὶ ὃς ὑπολαμβάνων ἄκοντος τοῦ
[1, 29]	Ἀλλ' ὁ μὲν παρ' ἐλπίδα	σώζεται,	μετ' οὐ πολὺ δὲ νοσεῖ
[1, 11]	γίνεσθαι. Πάλιν γοῦν ὑπ' Ἀντιπάτρου	σώζεται	πείσαντος Μοῦρκον τὸν τότε στρατηγοῦντα
[1, 6]	χρώμενος εἰς τὴν καλουμένην Πέτραν	διασώζεται·	βασίλειον αὕτη τῆς Ἀραβίας ἐστίν.
[1, 13]	ἀλκιμωτάτους κατασχὼν εἰς τὸ φρούριον	διασώζεται.	Καταλιπὼν δὲ ἐνταῦθα ταῖς γυναιξὶν
[1, 30]	κεφαλὴν ἀλλ' ἐπὶ θάτερα πεσοῦσα	διασώζεται.	Κομισθεῖσαν δ' αὐτὴν ὁ βασιλεὺς
[1, 14]	πλεῖον ἐκβαλὼν μόλις εἰς Ῥόδον	διασώζεται	σφόδρα τῷ πρὸς Κάσσιον πολέμῳ
[1, 29]	Κόρινθον χρήμασιν, ὃν δεῖ φυλάττεσθαι.	Πείθεται	δ' ὁ βασιλεύς· καὶ γὰρ
[1, 1]	χρώμενον εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἐμβαλεῖν.	Πείθεται	δ' ὁ βασιλεὺς ὡρμημένος πάλαι,
[1, 8]	ἐπὶ χρήμασιν διαλύσαιτο τὸν πόλεμον.	Πείθεται	δὲ ὁ Ἄραψ τριακόσια δοῦναι
[1, 27]	βεβουλευμένοι, κολάζειν μετριώτερον. (Τούτοις Ἡρώδης	πείθεται,	καὶ παραγενόμενος εἰς Βηρυτόν, ἔνθα
[1, 33]	τοῖς λοιποῖς τὴν ὀργὴν ἀφιέναι.	Πείθεται	μόλις ὁ βασιλεύς, καὶ τοὺς
[1, 31]	βασιλείαν ἐπ' αὐτῷ μόνῳ σαλεύουσαν.	Πείθεται	τούτοις, ἐνῆγεν γὰρ τὸ δαιμόνιον,
[1, 10]	χρώμενος ἐπισείσειεν αὐτῷ σκιὰν ἀδικήματος.	Πείθεται	τούτοις Ἡρώδης ὑπολαβὼν εἰς τὰς
[1, 25]	τοῦτο πάντα τρόπον αὐτὸς συνεργήσειν.	(Πείθεται	Φερώρας, καὶ κατασκευάσας ἑαυτόν, ὡς
[1, 22]	καὶ διὰ τὸ κῆδος εὔνους,	παρατίθεται	τὴν γυναῖκα, κρύφα δοὺς ἐντολὰς
[1, 3]	τὴν ἀρχὴν εἰς βασιλείαν μετατιθεὶς	περιτίθεται	μὲν διάδημα πρῶτος μετὰ τετρακοσιοστὸν
[1, 23]	κτείνειν αὐτοὺς ἔστιν ἡδὺ καὶ	προτίθεται	τὸ ἔγκλημα, προήγαγεν μὲν εἰς
[1, 11]	πλῆθος, τότε μὲν ἀπολογούμενόν τε	προσίεται	τὸν Μάλιχον καὶ τῆς ὑπονοίας
[1, 32]	εἰσήχθησαν καὶ τῆς Ἀντιπάτρου μητρὸς	οἰκέται	τινὲς οὐ πρὸ πολλοῦ συνειλημμένοι,
[1, 0]	Ἱεροσολύμων ὡρμημένος ὑπὸ τῆς ἡγεμονίας	ἀνθέλκεται·	τά τε γενόμενα περὶ ταύτης
[1, 8]	δύο ἡμέρας ἀντισχὼν ὑπὲρ δύναμιν	ἁλίσκεται	καὶ μετ' Ἀντιγόνου τοῦ παιδός,
[1, 30]	ὄντας ἔσυρον εἰς τοὺς ἐλέγχους.	Εὑρίσκεται	γοῦν καὶ ἡ τοῦ ἀρχιερέως
[1, 32]	καὶ κατὰ Σαλώμης ἐπίβουλος Ἀντίπατρος	εὑρίσκεται·	τῶν γὰρ Ἀντιφίλου τις οἰκετῶν
[1, 24]	καὶ πάνθ' ὅσα Φερώρας ἐνεκάλει,	συγγινώσκεται·	καὶ αὐτὸν δὲ Φερώραν ὁ
[1, 0]	ἓξ ὑπὸ τῶν Ἀσαμωναίου παίδων	ἐκβάλλεται	τῆς χώρας, ἔπειθ' ὡς οἱ
[1, 3]	θεραπείᾳ παίδων ἐκφέρων δαιμονίῳ προνοίᾳ	σφάλλεται	καθ' ὃν τόπον Ἀντίγονος ἔσφακτο
[1, 14]	τὰ περὶ τὴν τἀδελφοῦ τελευτὴν	ἀπαγγέλλεται.	Προσλαβὼν δὲ πένθους ὅσον ἀπεθήκατο
[1, 23]	δὲ τὴν βασιλείαν καταλιπεῖν ᾧ	βούλεται.	(Μετὰ ταῦτα δ' ἀπὸ Ῥώμης
[1, 25]	Σφόδρα δὲ ἀξιοπίστως Ἀρχέλαος ᾧ	βούλεται	συνοικίζειν αὐτὴν ἐπέτρεπεν πλὴν Ἀλεξάνδρου·
[1, 25]	κακῶν αἴτιος γεγονώς, εἰ μὴ	βούλεται	τὸ πανοῦργον καὶ τὰς ἀρνήσεις
[1, 16]	τοῦ μᾶλλον ἀρέσασθαι τὸν Ἀντώνιον.	Γίνεται	γοῦν ἐπελθὼν τέλος αὐτοῖς τῆς
[1, 4]	τὸ ζῆν δίχα πραγμάτων εἶχεν.	(Γίνεται	δ' αὐτῷ καὶ πρὸς τὸν
[1, 10]	αὐτοῖς καὶ τὰς κτήσεις ἀνασεσωκώς.	Γίνεται	δ' ἐκ τούτου καὶ Σέξτῳ
[1, 15]	τοὺς οἰκείους ἐκ τῆς πολιορκίας,	γίνεται	δ' ἐμπόδιον Ἰόππη· ταύτην γὰρ
[1, 33]	παρέργῳ, ῥαίσας δὲ προῄρητο ἀνελεῖν.	(Γίνεται	δ' ἐν ταῖς συμφοραῖς αὐτῷ
[1, 4]	δ' Ἰουδαίων εἰς μυρίους κτείνει.	Γίνεται	δ' ἐπάνω τῆς πληγῆς Ἀλέξανδρος
[1, 6]	ἀδελφῶν ἑκατέρου δεομένου βοηθεῖν αὐτῷ.	Γίνεται	δ' ἐπίπροσθεν τοῦ δικαίου τὰ
[1, 25]	γαμβρῷ καὶ τῇ θυγατρὶ δείσας.	Γίνεται	δὲ βοηθὸς αὐτοῖς μάλα προμηθὴς
[1, 29]	ἂν ἤδη καὶ βασιλεῖ βεβαίῳ.	Γίνεται	δὲ καὶ γυναικῶν σύνταγμα κατὰ
[1, 1]	λαμπροῦ κατορθώματος ἑλέσθαι τὸν θάνατον.	Γίνεται	δὲ καὶ κλῃδὼν τἀδελφῷ τῆς
[1, 4]	τὸ ἔθνος ἠρέθισεν εἰς ἐπανάστασιν.	Γίνεται	δὲ καὶ τότε κρείττων καὶ
[1, 9]	τε διελθεῖν ἐπολιόρκει τὴν πόλιν.	Γίνεται	δὲ κἀν τῇ προσβολῇ διασημότατος
[1, 4]	βασιλείᾳ πορίσας ἀνεπαύσατο τῶν ὅπλων.	(Γίνεται	δὲ πάλιν ἀρχὴ θορύβων Ἀντίοχος
[1, 26]	τῶν προσώπων ἄλλον ἄλλως ὑπῄει,	γίνεται	δὲ προηγουμένως μισθωτὸς Ἀντιπάτρου καὶ
[1, 12]	Συρίας πάλιν στάσις ἐν Ἱεροσολύμοις	γίνεται	Ἕλικος μετὰ στρατιᾶς ἐπαναστάντος Φασαήλῳ
[1, 12]	Ὑρκανοῦ Μαριάμην οἰκεῖος τῷ βασιλεῖ	γίνεται.	(Ἐπεὶ δὲ Κάσσιον περὶ Φιλίππους
[1, 8]	πολύ γε μὴν αὐτοῖς ἀρχὴ	γίνεται	θορύβων Ἀριστόβουλος ἀποδρὰς ἐκ Ῥώμης,
[1, 2]	τῶν φρουρῶν κρατήσας. Αὖθις δὲ	γίνεται	καὶ Ἀντιόχῳ σύμμαχος κατὰ Τρύφωνος,
[1, 26]	αὐτῷ φίλος ἐν τοῖς πρώτοις	γίνεται·	καὶ γὰρ ὁ βασιλεὺς διὰ
[1, 26]	κατήγορος αὐτῶν ἐπὶ τοῦ πατρὸς	γίνεται	καὶ προσελθὼν ἀντιδιδόναι τὸ ζῆν
[1, 27]	ἔκ τινος θεοβλαβείας ἑαυτοῦ μηνυτὴς	γίνεται.	Κἀμὲ γάρ, ἔφη, Τίρων οὗτος
[1, 19]	Πρὸς δὲ τὴν ἧτταν μέγα	γίνεται	κίνημα τῶν Ἀράβων, καὶ συναθροισθέντες
[1, 10]	Ἀριστοβούλου πρὸς τὸν Καίσαρα παρὼν	γίνεται	παραδόξως Ἀντιπάτρῳ μείζονος προκοπῆς αἴτιος·
[1, 10]	ἐπιδείξασθαι τῷ ἔθνει. (Κἀν τούτῳ	γίνεται	περὶ Ἀπάμειαν ταραχὴ Ῥωμαίων καὶ
[1, 29]	ἔτι παρὰ Ἡρώδῃ μάλιστα τιμώμενος,	γίνεται	προδότης Συλλαίου τῶν ἀπορρήτων τῷ
[1, 9]	αὐτὸς παρ' ἐλπίδα μάρτυς ἀβάσκανος	γίνεται	πρὸς Καίσαρα τῶν Ἀντιπάτρου κατορθωμάτων.
[1, 8]	δ' ἐπὶ Πάρθους ὡρμημένῳ στρατεύειν	γίνεται	Πτολεμαῖος ἐμπόδιον· ὃς ὑποστρέψας ἀπ'
[1, 1]	Ἰουδαίους ἀπεχθείας ὁ υἱὸς Ἀντίοχος	γίνεται.	(Συναγαγὼν γοῦν πεζῶν μὲν μυριάδας
[1, 12]	ὃ μείζων ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις	γίνεται	ταραχή· χιλίους γοῦν πάλιν ἔπεμψαν
[1, 13]	ἀναχωροῦντας ἐλόχα. Τοῖς δ' αἴσθησις	γίνεται	τῆς ἐπιβουλῆς καταχθεῖσιν εἴς τι
[1, 11]	δὲ ὑποπτεύσας, ὡς ἐν Τύρῳ	γίνεται,	τόν τε υἱὸν ὁμηρεύοντα παρὰ
[1, 10]	μὲν ἀπὸ τῆς Ἰταλίας Σέξτου	παραγίνεται	διάδοχος, ~(συνίσταται δὲ Ῥωμαίοις κατὰ
[1, 15]	τῶν ἱππέων, ἐπὶ τὴν Ἱεριχοῦντα	παραγίνεται,	καὶ τὴν μὲν πόλιν καταλελειμμένην
[1, 33]	(Αὐτὸς δὲ ὑποστρέφων εἰς Ἱεριχοῦντα	παραγίνεται	μελαγχολῶν ἤδη, καὶ μόνον οὐκ
[1, 11]	Μάλιχος ἀναιδείᾳ τῶν Ἀντιπάτρου παίδων	περιγίνεται·	τόν τε γὰρ Ἱεροσολύμων φρουρὸν
[1, 21]	τις ὄρους εἰς ἄπειρον ὕψος	ἀνατείνεται,	παρὰ δὲ τὴν ὑπόρειον λαγόνα
[1, 26]	παραχαράξας τελευταῖον ἐπὶ τούτῳ καὶ>	κτείνεται.	Βασανίσας δὲ τὸν φρούραρχον Ἡρώδης
[1, 9]	ὑπὸ τοῦ πατρὸς δι' αὐτὴν	κτείνεται·	γαμεῖ γὰρ Πτολεμαῖος τὴν Ἀλεξάνδραν
[1, 26]	ξενίᾳ προκατείληπτο, φιλίᾳ δὲ Ἀλέξανδρον	ὑποκρίνεται	ψευσάμενος ἑταῖρον ἑαυτὸν εἶναι καὶ
[1, 23]	τρυφὴν ἐκδιαιτώμενος, ἣ καὶ νέους	ἐπιτέμνεται·	τὸ δὲ θεῖον οὕτως τεθεραπεύκαμεν
[1, 6]	πρώτῃ συμβολῇ λειφθεὶς εἰς Ἱεροσόλυμα	συνελαύνεται.	Κἂν ἔφθη κατὰ κράτος ληφθείς,
[1, 21]	βαραθρώδης κρημνὸς εἰς ἀμέτρητον ἀπορρῶγα	βαθύνεται	πλήθει τε ὕδατος ἀσαλεύτου καὶ
[1, 24]	προσέχειν, ὃς καὶ παρὰ ἄκοντος	διαδέξεται	τὴν βασιλείαν οὐκ εἰς μακράν
[1, 32]	κατ' ἐμαυτὸν στενάξω τὴν ἐρημίαν,	διαφεύξεται	δ' οὐδεὶς διψήσας τοὐμὸν αἷμα,
[1, 13]	τὸ προάστειον πλείστους μὲν ἀναιρεῖ,	τρέπεται	δὲ πάντας καὶ τοὺς μὲν
[1, 17]	ὑπαντιάσαντας εἰς ὃ καταλελοίπεσαν χωρίον	τρέπεται.	Καὶ προσέβαλλεν μὲν συνεχῶς τῷ
[1, 30]	τῶν αἰτίων παραλίπῃ. (Κἀν τούτῳ	τρέπεται	πρὸς τὸν Σαμαρείτην Ἀντίπατρον, ὃς
[1, 15]	Ἡρώδης ἐκδραμὼν μετ' ὀλίγου στίφους	τρέπεται	ταχέως καὶ Σίλωνα διασώζει κακῶς
[1, 22]	ἑορτὴν ἄθρουν ἐπεδάκρυσεν τὸ πλῆθος.	Πέμπεται	μὲν οὖν ὁ παῖς διὰ
[1, 27]	θέλων οὖσαν ἑκυρὰν καὶ τηθίδα,	διαπέμπεται	σώζειν ἑαυτὴν παραινῶν· παρεσκευάσθαι γὰρ
[1, 19]	ἢ τὴν ἐν ἑαυτοῖς βλάβην	ἐπιφέρεται·	λοιμοῦ μὲν γὰρ καὶ λιμοῦ
[1, 21]	ᾧ καὶ μετρίως ἐπαυρίζοντι τηλικοῦτον	ἐπεγείρεται	κῦμα πρὸς ταῖς πέτραις, ὥστε
[1, 28]	μὲν ἀφόρητον ἐκ τοῦ ἔθνους	ἐπεγείρεται	πάντων ἐπισταμένων, ὅτι τὰς διαβολὰς
[1, 17]	φανείς, καὶ τὸ Ῥωμαικὸν πᾶν	διαφθείρεται·	νεοσύλλεκτοι γὰρ ἦσαν ἐκ τῆς
[1, 4]	τῆς παρατάξεως κἀν τῇ φυγῇ	διαφθείρεται,	τοὺς δὲ λοιποὺς καταφυγόντας εἰς
[1, 30]	καὶ Ἀριστόβουλον ἐπ' αὐτοὺς Ἡρώδης	μεταβήσεται	καὶ τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας. Οὐ
[1, 10]	ἔρημον ἐξουσίας. Καὶ μέχρι τοῦ	πλανηθήσεται	καθ' ἑαυτοῦ βασιλεῖς ἐπιτρέφων; Οὐδὲ
[1, 25]	οἰκείοις περισπωμένας· κατανεύει μόλις Ἀρχέλαος	διαλλάσσεταί	τε καὶ διαλλάσσει τῷ νεανίσκῳ
[1, 29]	Φερώρας δὲ ἀγαπήσας τὴν ὕβριν	ἀπαλλάσσεται	μὲν εἰς τὴν ἑαυτοῦ τετραρχίαν
[1, 3]	τοῦτο πάνυ πανούργως ἡ βασίλισσα	συντάσσεται	μετὰ τῶν ἐπιβούλων· τοὺς γὰρ
[1, 25]	λέγων Ἡρώδην μὲν ἐπὶ Φερώρᾳ	μειλίσσεται,	διέμενε δ' αὐτὸς ἀγανακτῶν πρὸς
[1, 18]	αὐτῆς τὴν δυσμένειαν δωρεαῖς Ἡρώδης	ἐκμειλίσσεται,	μισθοῦται δὲ καὶ τὰ τῆς
[1, 26]	δόσιν, εἰ μὴ δι' αἵματος	ἐμπορεύσεται	τὴν βασιλείαν. Περιέρχεται γοῦν τὸν
[1, 4]	ἐν ταῖς εὐωχίαις αὐτῶν στάσις	ἅπτεται.	Καὶ δοκεῖ μὴ ἂν κρείττων
[1, 31]	ἀποσκευάσασθαι σπεύδων Ἀντίπατρος ἃς μὲν	πλάττεται	κατ' αὐτῶν ἐπιστολὰς ἐξ ὀνόματος
[1, 17]	παραδοῦναι τὰ Σαμόσατα. ~(Κἀν τούτῳ	θραύεται	τὰ κατὰ τὴν Ἰουδαίαν Ἡρώδου
[1, 26]	Ἀχαίαν καὶ περιδύειν τὰς πόλεις	φυγαδεύεται.	Κἀκεῖνον μὲν οὕτως ἡ Ἀλεξάνδρου
[1, 17]	Ῥώμῃ ἀπεδέδεικτο, πρὸ τοῦ ἱεροῦ	στρατοπεδεύεται·	ταύτῃ γὰρ ἦν ἐπίμαχον, καθ'
[1, 17]	χειμῶνι βιασθεὶς χαλεπωτάτῳ ταῖς πλησίον	ἐνστρατοπεδεύεται	κώμαις. Ἐπεὶ δ' αὐτῷ μετ'
[1, 8]	Ἀλέξανδρος ἀπογνοὺς περὶ τῶν ὅλων	ἐπικηρυκεύεται	πρὸς αὐτόν, συγγνωσθῆναί τε τῶν
[1, 6]	τάλαντα· τοσοῦτον γὰρ λαβὼν Σκαῦρος	ἐπικηρυκεύεται	πρός τε Ὑρκανὸν καὶ τοὺς
[1, 19]	τὴν πρώτην ἐμβολὴν τραπέντας ἐδίωκον,	ἐπιβουλεύεται	δὲ Ἡρώδης ἐν τῇ διώξει
[1, 29]	Καὶ δεδοικὼς τὴν ἐπιτηροῦσαν Σαλώμην	πραγματεύεται	διὰ τῶν ἐπὶ τῆς Ἰταλίας
[1, 4]	καὶ καθιστῶσιν κοίλης Συρίας βασιλέα.	Στρατεύεται	δ' οὗτος ἐπὶ τὴν Ἰουδαίαν
[1, 9]	σὺν ὅλῳ τῷ δεξιῷ κέρατι	ῥύεται	περιελθὼν Ἀντίπατρος παρὰ τὸν αἰγιαλὸν
[1, 4]	διὰ μάχης τὸ χωρίον παραλαμβάνει.	Καταστρέφεται	δὲ καὶ Γαυλάνην καὶ Σελεύκειαν
[1, 17]	πολεμίαν καταδραμὼν πέντε μὲν πολίχνας	καταστρέφεται,	δισχιλίους δὲ τῶν ἐν αὐταῖς
[1, 4]	Ἰουδαῖοι τοῖς συμμάχοις περὶ Σίκιμα.	(Δέχεται	δ' ἑκατέρους Ἀλέξανδρος ἱππεῦσι μὲν
[1, 18]	ἐλπίδος ἄξιος τῆς ἀγεννείας πέλεκυς	ἐκδέχεται.	(βασιλεὺς δὲ Ἡρώδης διακρίνας τὸ
[1, 13]	πόλει καὶ ξενίᾳ τὸν Πάρθον	εἰσδέχεται	μετὰ πεντακοσίων ἱππέων, προφάσει μὲν
[1, 23]	Ἀντίπατρον καὶ πάντα τρόπον προτιμᾶν	ἄρχεται.	(Τοῖς δ' ἀφόρητος ἦν ἡ
[1, 6]	εἰς Κορέας. Ὅθεν ἡ Ἰουδαίων	ἄρχεται	χώρα κατὰ τὴν μεσόγειον ἀνιόντων,
[1, 26]	δι' αἵματος ἐμπορεύσεται τὴν βασιλείαν.	Περιέρχεται	γοῦν τὸν βασιλέα κολακείᾳ καὶ
[1, 3]	ὥστε καὶ λιμῷ διαφθεῖραι δεδεμένην.	(Περιέρχεται	δὲ αὐτῶν ἡ τίσις εἰς
[1, 29]	Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου φονέων τοιοῦτον	περιέρχεται	τέλος. ~(Μετέβαινεν δ' ἐπὶ τὸν
[1, 11]	προφάσεως καταφρονήσας καὶ τοῦ προστάσσοντος	εἰσέρχεται	διὰ νυκτός. Καὶ πάλιν Μάλιχος
[1, 32]	ὑπόκρισιν, ἀπιστία με τοῦ ζῆν	εἰσέρχεται	καὶ θαυμάζω, πῶς βαρὺν οὕτως
[1, 32]	σὺν τοῖς ἄλλοις εἰσηγμένων Ἀντίπατρος	εἰσέρχεται	καὶ πεσὼν πρηνὴς πρὸ τῶν
[1, 28]	ἀδελφὴν αὐτῆς ὁ ἐμὸς Ἡρώδης	λήψεται	πρὸς μητρὸς ὢν ἀρχιερέως πάππου.
[1, 23]	χρηστὸς μὲν ὢν παρ' ἐμοῦ	λήψεται	τὴν ἀμοιβήν, στασιάζων δὲ καὶ
[1, 19]	ὅσον τὰς ψυχὰς ἔχουσιν, οὐδὲ	περιόψεταί	τις Ἄραβα τῶν ἑαυτοῦ ἀγαθῶν
[1, 26]	μὲν ὀνειδίζων, εἰ πρεσβύτατος ὢν	περιόψεται	τοὺς ἐφεδρεύοντας αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν,
[1, 5]	κατὰ μικρὸν ὑπιόντες ἤδη καὶ	διοικηταὶ	τῶν ὅλων ἐγίνοντο διώκειν τε
[1, 0]	ἱστορίας ἀληθές, ἐπεὶ παρ' Ἕλλησιν	ἠμέληται.	(Ἀρχαιολογεῖν μὲν δὴ τὰ Ἰουδαίων,
[1, 1]	τοῦ ἄστεος τὸ μέρος Ἄκρα	κέκληται·	κυριεύσας δὲ τοῦ ἱεροῦ τόν
[1, 21]	ἀπὸ τοῦ Καίσαρος προγόνου Δρούσιον	κέκληται,	(ψαλίδες τε πυκναὶ πρὸς καταγωγὴν
[1, 19]	κρατήσαντος Ἀραβίας ἢ κρατηθέντος Ἰουδαίας	γένηται	δεσπότις καὶ θατέρῳ τῶν δυναστῶν
[1, 27]	μέντοι γε, μή ποτε κἀκείνῳ	γένηται	μῖσος ἐν τοῖς στρατιώταις ὁ
[1, 31]	καὶ γὰρ νῦν, εἴ τι	κεκίνηται	κατ' αὐτοῦ, παρὰ τὴν ἀπουσίαν
[1, 30]	Ἀριστοβούλου δαίμονες ἅπαν τὸ βασίλειον	ἐρευνηταί	τε καὶ μηνυταὶ τῶν ἀδήλων
[1, 31]	καὶ δεδοικὼς μή ποτε προγνοὺς	φυλάξηται,	δι' ἐπιστολῆς ἀνθυπεκρίνετο τά τε
[1, 26]	παρὰ Ἀλεξάνδρου παρακαλοῦντος, ἵνα αὐτὸν	δέξηται	τῷ φρουρίῳ μετὰ Ἀριστοβούλου τοῦ
[1, 10]	ἵνα Ἰουδαίους διαστασιάσῃ παρελθὼν καὶ	χρήσηται	κατὰ τῶν δόντων ταῖς ἀφορμαῖς.
[1, 0]	συγγραφεῖς ἐπαύσαντο καὶ οἱ ἡμέτεροι	προφῆται,	τὴν ἀρχὴν ἐκεῖθεν ποιήσομαι τῆς
[1, 14]	δὲ ὢν ἐν ἀπορίᾳ χρημάτων	ναυπηγεῖται	τριήρη μεγίστην, ἐν ᾗ μετὰ
[1, 2]	ἀργὸν ἔτος, ὃ κατὰ ἑπταετίαν	ἀργεῖται	παρὰ Ἰουδαίοις ὁμοίως ταῖς ἑβδομάσιν
[1, 21]	Ἰόππης, ὧν ἡ πόλις μέση	κεῖται,	πᾶσαν εἶναι συμβέβηκεν τὴν παράλιον
[1, 21]	γοῦν ἐκλήθη, τὸ δὲ λοιπὸν	ὑπόκειται	τῷ περιθέοντι λιθίνῳ τείχει. Τοῦτο
[1, 1]	αἱρεῖ, κατὰ δὲ τόπον, ὃς	καλεῖται	Βεθζαχαρία στενῆς οὔσης τῆς παρόδου
[1, 21]	καθιδρύσατο παρὰ τὰς Ἰορδάνου πηγάς·	καλεῖται	δὲ Πάνειον ὁ τόπος· ἔνθα
[1, 13]	τι τῶν παραθαλασσίων χωρίων, ὃ	καλεῖται	Ἐκδίππων· ἐκεῖ γὰρ τήν τε
[1, 9]	κατὰ χῶρον, ὃς Ἰουδαίων στρατόπεδον	καλεῖται.	Κινδυνεύοντα δ' αὐτὸν ἐν τῇ
[1, 2]	ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος ἐρυμάτων, ὃ Δαγὼν	καλεῖται·	κομισάμενος δὲ τὴν πατρῴαν ἀρχιερωσύνην
[1, 13]	(Ἐνστάσης δ' ἑορτῆς, ἣ πεντηκοστὴ	καλεῖται,	τά τε περὶ τὸ ἱερὸν
[1, 17]	ἀνετείχιζέν τι τῶν ἐρυμάτων, Γιτθὰ	καλεῖται.	Τούτων δὲ οὔπω πέπυστο Ἡρώδης·
[1, 21]	ἡ δόξα τῶν Ὀλυμπίασιν ἀγώνων	διικνεῖται.	Τούτους γὰρ δὴ καταλυομένους ἀπορίᾳ
[1, 25]	διὰ τάχους εἰς Ἰουδαίαν Ἀρχέλαος	ἀφικνεῖται	περὶ τῷ γαμβρῷ καὶ τῇ
[1, 23]	(Ὡς δ' εἰς Ἱεροσόλυμα Ἡρώδης	ἀφικνεῖται,	συναγαγὼν τὸν λαὸν καὶ τοὺς
[1, 24]	μακράν τε τοὺς μὲν ἐχθροὺς	ἀμυνεῖται,	τοὺς φίλους δ' εὐδαίμονας ποιήσει
[1, 3]	ἐκαλεῖτο πύργος, ὑπὸ τῶν σωματοφυλάκων	ἀναιρεῖται,	βέβαιον ἀποδείξας ὅτι πᾶσαν εὔνοιαν
[1, 9]	ἐπέμφθη τοῖς βασιλικοῖς μνημείοις ἐνταφησόμενος.	(Ἀναιρεῖται	δὲ καὶ ὁ υἱὸς αὐτοῦ
[1, 1]	πολλούς τε τῶν πολεμίων ἀποκτείνας	ἀναιρεῖται	καὶ μεθ' ἡμέρας ὀλίγας ὁ
[1, 20]	τῶν ἀνδρῶν τὴν γῆν καὶ	ἀφαιρεῖται	Ζηνόδωρον· ἣν ὕστερον Καῖσαρ, ὡς
[1, 26]	οὐ παράδοξον εἰ καὶ αὐτοὺς	ἀφαιρεῖται	τὴν ἐκείνης βασιλείαν· ἐφ' οἷς
[1, 26]	σωτῆρα καὶ εὐεργέτην καλῶν πεντήκοντα	δωρεῖται	ταλάντοις. Ὁ δὲ τὴν ἀκριβῆ
[1, 25]	διῆγον. Ἀπιόντα δ' αὐτὸν Ἡρώδης	δωρεῖται	ταλάντων ἑβδομήκοντα δώροις θρόνῳ τε
[1, 21]	δαψίλειαν; Ἀλλ' Ἀθηναῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι	Νικοπολῖταί	τε καὶ τὸ κατὰ Μυσίαν
[1, 0]	πάλαι πολέμους, τούτων μὲν κάθηνται	κριταὶ	τοῖς φιλοτιμουμένοις ἐπηρεάζοντες, ὧν εἰ
[1, 25]	σκέμματος, ὅτι τοιούτου γυνὴ γέγονεν,	μεμίανται.	Θαυμάζω δὲ καὶ σὲ τὸν
[1, 0]	τοὺς πάλαι πολέμους, τούτων μὲν	κάθηνται	κριταὶ τοῖς φιλοτιμουμένοις ἐπηρεάζοντες, ὧν
[1, 4]	Πτολεμαῖον τὸν Μενναίου μῖσος Ἀρέταν	ἐπάγονται	καὶ καθιστῶσιν κοίλης Συρίας βασιλέα.
[1, 0]	ἢ μίσει τῷ πρὸς Ἰουδαίους	καταψεύδονται	τῶν πραγμάτων, περιέχει δὲ αὐτοῖς
[1, 14]	πόλεμον βασιλεύειν Ἡρώδην συμφέρειν ἔλεγεν,	ἐπιψηφίζονται	πάντες. Λυθείσης δὲ τῆς βουλῆς
[1, 24]	εἰ μὴ διὰ τοῦτ' αὐτὸν	οἴονται	καὶ νέον, αὐτῷ δὲ προσέχειν,
[1, 0]	τοῦ σκοποῦ δοκοῦσιν ἔμοιγε διαμαρτάνειν.	Βούλονται	μὲν γὰρ μεγάλους τοὺς Ῥωμαίους
[1, 27]	αὐτῷ καὶ οἱ δύο πρεσβευταὶ	γίνονται,	καὶ τούτοις ἕτεροί τινες ἠκολούθησαν.
[1, 8]	Κύπρον τοὔνομα τέσσαρες μὲν υἱεῖς	γίνονται,	Φασάηλος καὶ ὁ βασιλεὺς αὖθις
[1, 8]	φάλαγγα τῶν Ῥωμαίων εἰς Μαχαιροῦντα	συνελαύνονται.	Ἔνθα δὴ τὴν πρώτην ἑσπέραν
[1, 7]	ὑπὲρ μόνου γὰρ τοῦ σώματος	ἀμύνονται	τοῖς σαββάτοις. Ἤδη δὲ ἀναπεπληρωμένης
[1, 19]	τοῦ πολέμου κατέστεψαν. Ἀλλ' οὐ	διαφεύξονται	τὸν μέγαν ὀφθαλμὸν αὐτοῦ καὶ
[1, 16]	τὸ εὐώνυμον κέρας τῶν Ἡρώδου	τρέπονται.	Περιελθὼν δὲ ταχέως Ἡρώδης ἐκ
[1, 19]	καὶ δύσβατα χωρία τοὺς Ἡρώδου	τρέπονται	πλεῖστόν τε αὐτῶν φόνον εἰργάσαντο.
[1, 0]	εἰ καὶ τῷ λόγῳ πλεονεκτοῦσι,	λείπονται	τῇ προαιρέσει· αὐτοὶ δὲ τὰ
[1, 27]	γάρ, ὅτι καὶ μόνον ὀφθέντες	ἐλεηθήσονται	πάντως· εἰ δὲ δὴ καὶ
[1, 10]	ἐν ὄλβῳ καὶ καθ' ἡσυχίαν	βιώσονται	τῶν τε ἰδίων κτημάτων καὶ
[1, 19]	καὶ κατὰ τὸ εἰκὸς νῦν	ἁλώσονται	κρατήσειν δοκοῦντες· τὸ μὲν γὰρ
[1, 17]	οἳ μέρος οὐκ ὀλίγον ἦσαν,	καταστρατοπεδεύονται	τοῦ βορείου τείχους πλησίον, αὐτὸς
[1, 5]	Ἀριστόβουλον διὰ θερμότητα κατεῖχεν ἰδιώτην.	(Παραφύονται	δὲ αὐτῆς εἰς τὴν ἐξουσίαν
[1, 19]	τούτων ἐπίθεσιν ἀναθαρρήσαντες οἱ Ἄραβες	ἐπιστρέφονται	καὶ συνάψαντες τὸ πλῆθος περὶ
[1, 6]	Ἀριστοβούλου φρονοῦντες οὐδὲ τῇ πόλει	δέχονται.	~(Πρὸς ταῦτα ἀγανακτήσας Πομπήιος Ἀριστόβουλον
[1, 10]	τε, εἰ κληθεὶς ἐπὶ δίκην	παρώξυνται,	καὶ περὶ τῆς ἀφέσεως εὐχαριστεῖν
[1, 0]	νενικηκότες· καὶ οὔτε τὸ μῆκος	αἰδοῦνται	τοῦ πολέμου οὔτε τὸ πλῆθος
[1, 2]	ὡς ἅψασθαι καὶ τῶν ἀηθεστάτων.	Ἐπικαλοῦνται	δὲ βοηθὸν Ἀντίοχον τὸν ἐπικληθέντα
[1, 27]	ἐπ' αὐτοὺς ἐστρατολόγησεν· αὐτόθι γοῦν	ἀναιροῦνται	μετὰ τοῦ κουρέως ξύλοις βαλλόμενοι
[1, 8]	τὸ Ἰταβύριον ὄρος μύριοι μὲν	ἀναιροῦνται,	τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθος ἐσκεδάσθη
[1, 0]	πολλοῦ πόνου τὰ πράγματα συλλέγειν,	πεφίμωνται	παρέντες τοῖς ἀσθενεστέροις καὶ μηδὲ
[1, 0]	ἀπηγγελμένα. Καίτοι τοσούτῳ τῆς ἐκείνων	ἡττῶνται	δυνάμεως ἐν τῷ γράφειν, ὅσῳ
[1, 2]	καὶ πρὸς φανερὸν πόλεμον ἐκριπισθέντες	ἡττῶνται.	Τὸ λοιπὸν δ' ἐπιβιοὺς ἐν
[1, 27]	ἐξετάσειεν τὴν ἐπιβουλήν· κἂν μὲν	ἐνέχωνται,	κτείνειν, ἐὰν δὲ μόνον ὦσιν
[1, 21]	τείχει. Τοῦτο δὲ πύργοις τε	διείληπται	μεγίστοις, ὧν ὁ προύχων καὶ
[1, 21]	τοῦ Ὀλυμπίασιν Διός, ᾧ καὶ	προσείκασται,	Ῥώμης δὲ ἴσος Ἥρᾳ τῇ
[1, 30]	Λάθρα γοῦν νῦν ἀλλήλοις σύνεσμεν,	ἐξέσται	δὲ φανερῶς, ἐὰν σχῶμέν ποτε
[1, 33]	δὴ τότε παρῄνουν ἐκκόπτειν οἱ	σοφισταί,	καλὸν εἶναι λέγοντες, εἰ καί
[1, 33]	δημοτική τις ἐπανάστασις. Δύο ἦσαν	σοφισταὶ	κατὰ τὴν πόλιν μάλιστα δοκοῦντες
[1, 3]	τι τῶν ὑπ' ἐμοῦ προρρηθέντων	διέψευσται·	ζῇ γὰρ Ἀντίγονος οὑτοσὶ σήμερον
[1, 21]	οἰκίαι τῷ λιμένι λευκοῦ καὶ	αὗται	λίθου, καὶ κατατείνοντες ἐπ' αὐτὸν
[1, 27]	δ' αὐτῷ καὶ οἱ δύο	πρεσβευταὶ	γίνονται, καὶ τούτοις ἕτεροί τινες
[1, 0]	εὐθέως τὸ στόμα καὶ γλῶσσα	λέλυται,	πρὸς δὲ τὴν ἱστορίαν, ἔνθα
[1, 13]	στίφει μάχη κατὰ τὴν ἀγορὰν	συρρήγνυται,	καθ' ἣν τρεψάμενοι τοὺς πολεμίους
[1, 24]	αὐτῷ φαρμάκοις, τότε δὲ πλεῖστοι	μηνυταὶ	προσῄεσαν, ὡς καίπερ φιλαδελφότατον ὄντα
[1, 30]	τὸ βασίλειον ἐρευνηταί τε καὶ	μηνυταὶ	τῶν ἀδήλων ἐγίνοντο τούς τε
[1, 0]	ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν ἄκων αὐτοκράτωρ	ἀποδείκνυται,	καὶ ἀποχωρήσαντος ἐπὶ διοικήσει τῶν
[1, 10]	τιμῆς θέμενος πάσης ἐπίτροπος Ἰουδαίας	ἀποδείκνυται	καὶ προσεπιτυγχάνει τὰ τείχη τῆς
[1, 2]	ἐπιβολαῖς καὶ νικήσας λαμπρῶς ἀρχιερεὺς	ἀποδείκνυται	καὶ τῆς Μακεδόνων ἐπικρατείας μετὰ
[1, 25]	ἐνεχόμενον ἐγκλήμασιν, ἐξ ὧν σαφῶς	ἀποδείκνυται	τοῦ βασιλέως ἐπίβουλος καὶ τῶν
[1, 33]	ἐν Ὑρκανίᾳ πάλιν τὰς διαθήκας	ἐπανορθοῦται,	καὶ διάδοχον μὲν Ἀρχέλαον τὸν
[1, 18]	τὴν δυσμένειαν δωρεαῖς Ἡρώδης ἐκμειλίσσεται,	μισθοῦται	δὲ καὶ τὰ τῆς βασιλείας
[1, 26]	βασιλεὺς κατεσταλμένος εἰς ἀνήκεστον ὀργὴν	ἐξαγριοῦται.	Καὶ πάλιν λαβὼν καιρὸν Ἀντίπατρος
[1, 16]	τοὺς νεκροὺς τελευταῖον ἑαυτὸν ἔρριψεν.	(Χειροῦται	μὲν οὕτως τὰ σπήλαια καὶ
[1, 33]	συνηδομένων, καὶ κατὰ στῖφος οἱ	στρατιῶται	μετὰ τοῦ πλήθους προσιόντες ὑπισχνοῦντο
[1, 17]	ὑποφεύγοντας δὲ τῶν ἐρειπίων οἱ	στρατιῶται	ξιφήρεις ἀνεδέχοντο, καὶ τοσοῦτον ἐσωρεύθη
[1, 7]	Φαῦστος Κορνήλιος καὶ μετ' αὐτὸν	ἑκατοντάρχαι	δύο Φούριος καὶ Φάβιος. Εἵπετο
[1, 18]	εἰς τὴν πόλιν, ἐφ' οἷς	ἑκατοντάρχαι	Σοσσίου. Πρῶτα δὲ τὰ περὶ
[1, 33]	τοὺς δορυφόρους ἀποκτείνει τὸν Ἀντίπατρον.	Θάψαι	δὲ τὸν νεκρὸν αὐτοῦ προστάξας
[1, 19]	δύναται μεῖζον ἡμᾶς τοῦ σεισμοῦ	βλάψαι	καὶ κρατήσας ὁ πόλεμος; Τέρας
[1, 1]	μετὰ τῆς δυνάμεως. Πρὶν δὲ	συνάψαι	τὰς φάλαγγας Ἐλεάζαρος ὁ ἀδελφὸς
[1, 31]	Ῥώμης φίλων, οὓς δὲ ἔπειθεν	γράψαι	διαφθείρας χρήμασιν, ὡς πολλὰ μὲν
[1, 27]	τὸν ἑαυτοῖς εὐμεταχείριστον αἱρούμενοι βασιλέα.	Σκέψαι	μέντοι γε, μή ποτε κἀκείνῳ
[1, 16]	τῆς μητρὸς δεομένους τοὺς παῖδας	ἐπιτρέψαι	σφίσιν ἐξελθεῖν ἐπὶ δεξιᾷ κτείνει
[1, 33]	τοῖς ἰατροῖς ἐλαίῳ θερμῷ πᾶν	ἀναθάλψαι	τὸ σῶμα χαλασθὲν εἰς πλήρη
[1, 32]	τὴν Ἀκμὴν διαφθείρας ἔπεισεν Ἡρώδῃ	πέμψαι.	Διηλέγχθη δὲ ἐκ τῆς πρὸς
[1, 5]	διὰ τὸ ἀξίωμα τῶν ἀνδρῶν,	ἐκπέμψαι	δ' αὐτούς, εἰ μὴ καθαροὺς
[1, 15]	ἐπιτηδείων ἀφθονίαν ἐκόμισεν, ὡς πάσας	ἀποκόψαι	τὰς Σίλωνος προφάσεις, εἴς τε
[1, 27]	καὶ πρότερον, ὅτι Συλλαίῳ τῷ	Ἄραβι	γήμασθαι σπουδάζουσα λάθρα τὰ τοῦ
[1, 28]	γυναικὸς Καίσαρος ἱκετεύουσαν γαμηθῆναι τῷ	Ἄραβι	Συλλαίῳ, διωμόσατο μὲν ἐχθροτάτην ἕξειν,
[1, 8]	οὐ πολὺ παρῆν ἅμα τῇ	φάλαγγι	Γαβίνιος. Ἐνουμένην δὲ τὴν τῶν
[1, 4]	καὶ τῶν Ἰόππης αἰγιαλῶν διαταφρεύει	φάραγγι	βαθείᾳ, πρὸ δὲ τῆς τάφρου
[1, 29]	τοῦ βασιλέως ὑβρίσαι δύο θυγατέρας,	δι'	ἃ δὴ μάλιστα ταύτην ἐκεῖνος
[1, 14]	δὴ πολεμίους τοὺς Ἄραβας εὑρὼν	δι'	ἃ φιλτάτους ἤλπισεν καὶ τοῖς
[1, 27]	δὲ μισοῦντες Ἡρώδην καὶ οὐδεὶς	δι'	ἀγανάκτησιν. Ἔνθα δὴ μετέωρος ἥ
[1, 26]	εὐγενὴς Ἀλέξανδρος καὶ τὸν πατέρα	δι'	ἀγένειαν ἀδοξῶν” κατὰ δὲ τὰς
[1, 31]	τολμῆσαι παρόντος· ἄτοπον δ' εἶναι	δι'	ἀδήλους ὑποψίας προδήλων ἀγαθῶν στερίσκεσθαι,
[1, 26]	τὴν καθαρὰν δόσιν, εἰ μὴ	δι'	αἵματος ἐμπορεύσεται τὴν βασιλείαν. Περιέρχεται
[1, 26]	οἵας τρυφὰς καὶ πράξεις τὰ	δι'	αἵματος πορισθέντα χρήματα ἀνηλώθη, τούς
[1, 25]	οὐκ ἐνῆν εὐσχήμονι σωτηρία, τὴν	δι'	ἀναιδείας ἐπορίζετο· καταλείψας γοῦν Ἀλέξανδρον
[1, 9]	θαρρῶν ἤδη Μιθριδάτης τῇ προσγενομένῃ	δι'	Ἀντίπατρον ἰσχύι πρὸς τὸ Πηλούσιον
[1, 32]	παρώξυνα δικαίας αὐτῶν ἀποκόψας ἐλπίδας	δι'	Ἀντίπατρον. Καὶ τί μὲν ἐκείνους
[1, 32]	ὀλίγον καὶ τὴν ἀδελφὴν ἀποκτείνας	δι'	Ἀντίπατρον· οὐκέτι οὖν ἀνεβάλλετο λαβεῖν
[1, 18]	ἐπιστρατεύοντα Πάρθοις ἦλθεν εἰς Ἰουδαίαν	δι'	Ἀπαμείας καὶ Δαμασκοῦ. Κἀνταῦθα μεγάλαις
[1, 10]	νῦν ἐφίεσθαι πραγμάτων οὐ τοσοῦτον	δι'	ἀπορίαν, ἀλλ' ἵνα Ἰουδαίους διαστασιάσῃ
[1, 33]	ἀγνοοῦντας φιλοψυχεῖν καὶ πρὸ τοῦ	δι'	ἀρετῆς τὸν ἐκ νόσου θάνατον
[1, 31]	τῷ πατρὶ πρὶν πυθέσθαι σαφῶς	δι'	ἃς αἰτίας ἐξέβαλεν αὐτοῦ τὴν
[1, 9]	μετὰ ταῦτα ὑπὸ τοῦ πατρὸς	δι'	αὐτὴν κτείνεται· γαμεῖ γὰρ Πτολεμαῖος
[1, 28]	ὅση μνήμη παρὰ Ἰουδαίοις τῶν	δι'	αὐτὸν ἀπολωλότων ἦν ἀδελφῶν. Ἔγνω
[1, 9]	ἐποίησεν καὶ τὴν ἀρχιερωσύνην δὲ	δι'	αὐτὸν ἐπεκύρωσεν Ὑρκανῷ. ~(Κατ' αὐτὸ
[1, 23]	ὁ δ' Ἀντίπατρος ἤδη καὶ	δι'	αὑτὸν ἐσπουδάζετο, δεινότατος μὲν ὢν
[1, 9]	καὶ τὰ περὶ τὴν Ἰουδαίαν	δι'	αὐτοῦ προσάξεσθαι. Φθάνει δ' ὁ
[1, 29]	τε ἀπὸ Συλλαίου Φάβατον καὶ	δι'	αὐτοῦ τὰ κελευσθέντα ὑπὸ Καίσαρος
[1, 10]	Ἅμα δὲ ταῦτα λέγων καὶ	δι'	αὑτοῦ καθίστατο τὴν χώραν ὁρῶν
[1, 10]	τοῖς Ἱεροσολύμοις εὐνουστέρους καθιστάμενος καὶ	δι'	αὑτοῦ μὲν ἔχων τὴν πόλιν
[1, 21]	ἀεὶ γενόμενος, ἐν ᾧ μάλιστα	δι'	ἐμπειρίαν ἱππικῆς ἐπετύγχανεν· μιᾷ γοῦν
[1, 31]	δεδοικὼς μή ποτε προγνοὺς φυλάξηται,	δι'	ἐπιστολῆς ἀνθυπεκρίνετο τά τε ἄλλα
[1, 8]	αὐτοῦ διῆγεν εἰς Ἰουδαίαν Γαβινίου	δι'	ἐπιστολῶν δηλώσαντος τῇ Ἀριστοβούλου γυναικὶ
[1, 16]	τὸν στρατηγὸν Μαχαιρᾶν Ἀντίγονος ἱκέτευσεν	δι'	ἐπιστολῶν ἑαυτῷ βοηθὸν ἀφικέσθαι πολλά
[1, 11]	τὸν θυμὸν ἐπέχων καὶ Κασσίῳ	δι'	ἐπιστολῶν τὴν τοῦ πατρὸς ἀναίρεσιν
[1, 33]	ἑορτάσοντας θάνατον, δύναμαι δὲ πενθεῖσθαι	δι'	ἑτέρων καὶ λαμπρὸν ἐπιτάφιον ἔχειν,
[1, 24]	αὐτοὺς ἐκάλυπτε μῖσος, τοῖς δὲ	δι'	εὐγένειαν πᾶν τὸ νοηθὲν ἦν
[1, 24]	καὶ τὰς γυναῖκας, ὧν ἑκάστη	δι'	εὐμορφίαν οὐκ ἀπὸ γένους ᾑρέθη.
[1, 32]	γράμμασιν, πεπομφέναι δὲ αὐτῷ λάθρα	δι'	εὔνοιαν. Αἱ δὲ τῆς Σαλώμης
[1, 30]	γὰρ ἀπὸ τοῦ πτώματος, ἠρώτα	δι'	ἣν αἰτίαν ῥίψειεν ἑαυτήν, εἰ
[1, 22]	τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου θυγατέρα,	δι'	ἣν αὐτῷ στασιασθῆναι συνέβη τὸν
[1, 22]	δὲ καὶ τὴν Κλεοπάτρας δεινότητα,	δι'	ἣν Λυσανίας τε ὁ βασιλεὺς
[1, 29]	τῆς γυναικὸς οὐδ' ἐπενόει μηχανὴν	δι'	ἧς ἂν τιμωρήσαιτο τὴν ἄνθρωπον
[1, 30]	πίνοιεν ὑποστρέφοντες ἀπὸ τοῦ βασιλέως	δι'	ὅλης νυκτὸς μηδένα μήτε οἰκέτην
[1, 21]	ἢ Σαμίους δωρεὰς ἢ τὴν	δι'	ὅλης τῆς Ἰωνίας ἐν οἷς
[1, 0]	καὶ κατὰ κράτος ἃς δὲ	δι'	ὁμολογίας ἔλαβεν· ἔνθα δὴ καὶ
[1, 26]	πατέρα καὶ μόνῳ φιλόστοργον Ἀντιπάτρῳ,	δι'	ὃν ἡδέως καὶ τεθνήξεσθαι μὴ
[1, 0]	ἀκριβῶς, ὅθεν τε ἤρξατο καὶ	δι'	ὅσων ἐχώρησεν παθῶν ὁ πόλεμος
[1, 21]	ὑπόρειον λαγόνα συνηρεφὲς ἄντρον ὑπανοίγει,	δι'	οὗ βαραθρώδης κρημνὸς εἰς ἀμέτρητον
[1, 25]	(Τὸ μὲν οὖν Ἀρχελάου στρατήγημα,	δι'	οὗ τὸν γαμβρὸν ἐρρύσατο, πέρας
[1, 9]	τοῦ Λιβάνου Πτολεμαῖον καὶ Ἰάμβλιχον,	δι'	οὓς αἱ ταύτῃ πόλεις ἑτοίμως
[1, 27]	αὐτὸς ἠγαπηκὼς ἰδίᾳ τὰ μειράκια,	δι'	ὑπερβολὴν ἀγανακτήσεως ἔκφρων ἐγίνετο, καὶ
[1, 22]	πέμψειεν εἰς Αἴγυπτον Ἀντωνίῳ καὶ	δι'	ὑπερβολὴν ἀσελγείας ἀποῦσαν δείξειεν ἑαυτὴν
[1, 32]	τέκνων, ἀπέδειξας δὲ ζῶν βασιλέα,	δι'	ὑπερβολὴν δὲ τῶν ἄλλων ἀγαθῶν
[1, 21]	προσηγόρευσε· τοῦ δ' αὐτοῦ φίλου	δι'	ὑπερβολὴν εὐνοίας καὶ ἐπὶ τῆς
[1, 0]	τε χεῖρα καὶ χρήμασιν, ὡς	δι'	ὑπερβολὴν θορύβων τοῖς μὲν ἐν
[1, 4]	εἰς Ἱεροσόλυμα. Προύκοψεν δὲ αὐτῷ	δι'	ὑπερβολὴν ὀργῆς εἰς ἀσέβειαν τὸ
[1, 33]	τελευτήν. (Ἐπὶ τούτοις ὁ βασιλεὺς	δι'	ὑπερβολὴν ὀργῆς κρείττων τῆς νόσου
[1, 22]	ἐκ Πάρθων πρὸς αὐτὸν ἐλθόντα	δι'	ὑπόνοιαν ἐπιβουλῆς ἀνεῖλεν, ὃν ᾐχμαλωτίσατο
[1, 27]	τοῦτον γὰρ ὄντα κηδεστὴν Ἀλεξάνδρου	δι'	ὑποψίας εἶχεν Ἡρώδης. Τούς γε
[1, 33]	ἐν Ῥώμῃ πρέσβεων ἧκον ἐπιστολαί,	δι'	ὧν Ἀκμὴ μὲν ἀνῃρημένη κελεύσαντος
[1, 18]	μὲν τὰς λῃστείας ἀντεπενοήθησαν λόχοι	δι'	ὧν ἀνέστελλεν τὰς διεκδρομάς, πρὸς
[1, 17]	πεποιθὼς τοῖς τῆς συγκλήτου δόγμασιν,	δι'	ὧν βασιλεὺς ἀπεδέδεικτο, Σόσσιος δὲ
[1, 28]	ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις μετάνοιαν ἐμφαίνοντα	δι'	ὧν ἠλέει τοὺς ἐξ ἐκείνων.
[1, 20]	Κατάρχεις δ' ὡς ἔοικεν, εὐποιίας	δι'	ὧν μοι γράφει καὶ Βεντίδιος
[1, 0]	τοῖς κατὰ τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν	Ἑλλάδι	γλώσσῃ μεταβαλὼν ἃ τοῖς ἄνω
[1, 21]	μὲν γὰρ καὶ Δαμασκῷ καὶ	Πτολεμαίδι	γυμνάσια, Βύβλῳ δὲ τεῖχος, ἐξέδρας
[1, 5]	δὲ τὸν Ἀρμενίων βασιλέα προσκαθεζόμενον	Πτολεμαίδι	καὶ πολιορκοῦντα Κλεοπάτραν συνθήκαις καὶ
[1, 28]	κηδεμὼν ἀναγκαῖος, τῷ δὲ σῷ	παιδί,	Ἀντίπατρε, τὴν Ἀριστοβούλου θυγατέρα· γένοιο
[1, 27]	τόν τε Τίρωνα σὺν τῷ	παιδὶ	καὶ τὸν κουρέα βασάνοις διήλεγχεν,
[1, 28]	αὐτῆς τὴν μὲν τῷ Ἀλεξᾶ	παιδί,	τὴν δ' ἑτέραν τῷ πρὸς
[1, 25]	χρυσῷ διαλίθῳ καὶ εὐνούχοις καὶ	παλλακίδι,	ἥτις ἐκαλεῖτο Παννυχίς, τῶν τε
[1, 26]	εἰ γεγενημένος ἐκ βασιλίδος καὶ	βασιλίδι	συνοικῶν ἐάσει διαδέχεσθαι τὴν ἀρχὴν
[1, 0]	ὑπερβολὴν θορύβων τοῖς μὲν ἐν	ἐλπίδι	κτήσεως τοῖς δ' ἐν ἀφαιρέσεως
[1, 0]	τὰ στρατιωτικὰ δὲ ἤρα μεταβολῆς	ἐλπίδι	λημμάτων· ἄτοπον ἡγησάμενος περιιδεῖν πλαζομένην
[1, 1]	ὁ τολμήσας τοῦ δοκεῖν ἐπ'	ἐλπίδι	μόνῃ λαμπροῦ κατορθώματος ἑλέσθαι τὸν
[1, 12]	ἑαυτοῖς ἀπωλείας αἰτίους μήτε τῇ	πατρίδι	πολέμου γίνεσθαι φιλονεικοῦντας ἀκρίτως. Τῶν
[1, 21]	φιλότιμον. Ἐν μέν γε τῇ	Σαμαρείτιδι	πόλιν καλλίστῳ περιβόλῳ τειχισάμενος ἐπὶ
[1, 32]	φειδέσθω ὀλοφυρμὸς τοῦ μιαροῦ σώματος·	εἰ	γὰρ εἰμὶ πατροκτόνος, οὐκ ὀφείλω
[1, 32]	Καὶ τίνι μᾶλλον ἐξῆν ἀναλίσκειν;	Εἰ	γὰρ ἐξωλέστατος πάντων ἀνθρώπων ἐγενόμην
[1, 26]	αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν, Ἀλεξάνδρῳ δέ,	εἰ	γεγενημένος ἐκ βασιλίδος καὶ βασιλίδι
[1, 30]	τἀληθές, ἀφήσειν πάσης τιμωρίας ἐπομνύμενος,	εἰ	δ' ὑποστείλαιτο, δαπανήσειν αὐτῆς ἐν
[1, 27]	καὶ μόνον ὀφθέντες ἐλεηθήσονται πάντως·	εἰ	δὲ δὴ καὶ λόγου μεταλάβοιεν,
[1, 10]	δὲ τῆς σωτηρίας ἀχάριστον εἶναι.	Εἰ	δὲ δὴ λογιστέον εἴη καὶ
[1, 30]	τελευτήσας πρὶν ἄρξασθαι βασιλείας ἀληθοῦς.	Εἰ	δὲ καί ποτε ἐκεῖνος τελευτήσειεν·
[1, 10]	κτημάτων καὶ κοινῆς εἰρήνης ἀπολαύοντες·	εἰ	δὲ πείθοιντο ταῖς ψυχραῖς ἐλπίσιν
[1, 0]	ὥστε ἀμήχανον ἦν ὀδυρμῶν ἐπικρατεῖν.	Εἰ	δέ τις οἴκτου σκληρότερος εἴη
[1, 0]	χρόνον εἰς μετάνοιαν τῶν αἰτίων.	Εἰ	δή τις ὅσα πρὸς τοὺς
[1, 25]	σὲ τὸν ἐπιβουλευθέντα τῆς ἀνεξικακίας,	εἰ	ζῇ μέχρι νῦν Ἀλέξανδρος· ἐγὼ
[1, 26]	τὴν μητέρα κτείνας οὐ παράδοξον	εἰ	καὶ αὐτοὺς ἀφαιρεῖται τὴν ἐκείνης
[1, 28]	συνίστησιν ἔλεος ὀρφανίας. Πειρῶμαι δ'	εἰ	καὶ πατὴρ ἐγενόμην ἀτυχέστατος, πάππος
[1, 33]	ἄλλα πάντα τύχῃ δεξιᾷ χρησάμενος,	εἰ	καί τις ἄλλος, ὅστις κατεκτήσατο
[1, 33]	οἱ σοφισταί, καλὸν εἶναι λέγοντες,	εἰ	καί τις γένοιτο κίνδυνος, ὑπὲρ
[1, 21]	ναῷ κατεσκεύασεν. (Φιλοπάτωρ γε μήν,	εἰ	καί τις ἕτερος· καὶ γὰρ
[1, 0]	κριταὶ τοῖς φιλοτιμουμένοις ἐπηρεάζοντες, ὧν	εἰ	καὶ τῷ λόγῳ πλεονεκτοῦσι, λείπονται
[1, 33]	κατάκριτος· ἔγραφόν γε μὴν ὡς,	εἰ	καὶ φυγαδεύειν αὐτὸν ἐθελήσειεν ὁ
[1, 22]	κρύφα δοὺς ἐντολὰς ἀναιρεῖν αὐτήν,	εἰ	κἀκεῖνον Ἀντώνιος. Ὁ δὲ Ἰώσηπος,
[1, 10]	τοσαύτης δυνάμεως προῆλθεν· δεῖν τε,	εἰ	κληθεὶς ἐπὶ δίκην παρώξυνται, καὶ
[1, 30]	δι' ἣν αἰτίαν ῥίψειεν ἑαυτήν,	εἰ	μὲν εἴποι τἀληθές, ἀφήσειν πάσης
[1, 27]	καθιστάς, εὖ μέντοι ποιήσειν λέγων,	εἰ	μετὰ κοινοῦ συνεδρίου τῶν τε
[1, 3]	ἀπέχεσθαι, κτείνειν δὲ τὸν Ἀντίγονον,	εἰ	μετὰ τῶν ὅπλων προσίοι, καὶ
[1, 10]	Ἰουδαίων νόμον ἀνῄρηκεν Ἡρώδης· ὅν,	εἰ	μὴ βασιλεύς ἐστιν ἀλλ' ἔτι
[1, 25]	τῷ μειρακίῳ κακῶν αἴτιος γεγονώς,	εἰ	μὴ βούλεται τὸ πανοῦργον καὶ
[1, 8]	ἐν Ἱεροσολύμοις ἀνακτίζειν ἐθάρρει προσελθών,	εἰ	μὴ Γαβίνιος εἰς Συρίαν πεμφθεὶς
[1, 26]	οὐδὲν ἡγεῖτο τὴν καθαρὰν δόσιν,	εἰ	μὴ δι' αἵματος ἐμπορεύσεται τὴν
[1, 32]	ἐβαρύνθη βασιλεύς τε οὐχ ὑπέμεινεν	εἰ	μὴ διὰ πατροκτονίας γενέσθαι, δίκαια
[1, 24]	γέροντι καὶ βαπτομένῳ τὰς κόμας,	εἰ	μὴ διὰ τοῦτ' αὐτὸν οἴονται
[1, 22]	Ἰώσηπον ἐξαγγεῖλαι τὴν ἐντολὴν φάμενος	εἰ	μὴ διαφθείρειεν αὐτήν, ἐνεθουσία τῷ
[1, 20]	μετὰ τῶν ὅπλων ἐπείρασας εὐχάριστον,	εἰ	μὴ διεκώλυσαν Ἄραβες. Καὶ συμμαχίαν
[1, 2]	εἰς εὐσύνοπτον ᾐκίζετο καὶ κατακρημνιεῖν,	εἰ	μὴ θᾶττον ἀπανασταίη, διηπείλει. Πρὸς
[1, 5]	τῶν ἀνδρῶν, ἐκπέμψαι δ' αὐτούς,	εἰ	μὴ καθαροὺς ὑπείληφεν, ἐκ τῆς
[1, 25]	τῷ καλῷ νυμφίῳ· καὶ γὰρ	εἰ	μὴ κεκοινώνηκεν τοῦ σκέμματος, ὅτι
[1, 6]	Ἄραβας ἀπειλῶν Ῥωμαίους καὶ Πομπήιον,	εἰ	μὴ λύσειαν τὴν πολιορκίαν. Ἀνεχώρει
[1, 25]	ἕξειν παρ' αὐτοῦ τὸν υἱόν,	εἰ	μὴ λύσειεν τὸν γάμον, ὄντων
[1, 28]	Συλλαίῳ, διωμόσατο μὲν ἐχθροτάτην ἕξειν,	εἰ	μὴ παύσαιτο τῆς σπουδῆς, τὸ
[1, 15]	Κἂν ἔφθη καταλιπὼν τὸ φρούριον,	εἰ	μὴ περὶ τὴν νύκτα τῆς
[1, 13]	πάλαι δ' ἂν καὶ συνελήφθησαν,	εἰ	μὴ περιέμενον ἐν Ἱεροσολύμοις Ἡρώδην
[1, 10]	Ὑρκανόν. Κἂν ἔφθη τοῦτο ποιήσας,	εἰ	μὴ προεξελθόντες ὅ τε πατὴρ
[1, 6]	Κἂν ἔφθη κατὰ κράτος ληφθείς,	εἰ	μὴ Σκαῦρος ὁ Ῥωμαίων στρατηγὸς
[1, 7]	ἔμεινεν τοῖς Ῥωμαίοις ὁ πόνος,	εἰ	μὴ τὰς ἑβδομάδας ἐπιτηρῶν ὁ
[1, 25]	βασιλείας, ἐλπίζων δὲ καὶ διαδοχήν,	εἰ	μή τινες ἦσαν ἀναπείθοντες καὶ
[1, 4]	ἂν κρείττων γενέσθαι τῆς ἐπιβουλῆς,	εἰ	μὴ τὸ ξενικὸν αὐτῷ παρεβοήθει·
[1, 17]	τεθαρρηκὼς Ἡρώδης ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἤλασεν,	εἰ	μὴ χειμῶνι διεκωλύθη σφοδροτάτῳ. Τοῦτ'
[1, 10]	Ἀντιγόνου δὲ θαυμάζειν τὴν τόλμαν,	εἰ	πολεμίου Ῥωμαίων υἱὸς ὢν καὶ
[1, 26]	προδότης Ἀλεξάνδρου, τῷ μὲν ὀνειδίζων,	εἰ	πρεσβύτατος ὢν περιόψεται τοὺς ἐφεδρεύοντας
[1, 28]	τε κινδυνεύσειν περὶ τῶν ὅλων,	εἰ	πρὸς Ἀρχελάῳ καὶ Φερώραν ὄντα
[1, 28]	οὐ γὰρ κρατήσειν τῶν πραγμάτων,	εἰ	πρὸς Ἀρχελάῳ πάππῳ καὶ Φερώραν
[1, 24]	παρεκάλει διδοὺς τῶν προημαρτημένων ἄφεσιν,	εἰ	πρὸς τὸ μέλλον ἀμείνους γένοιντο.
[1, 1]	τὸν ἐλέφαντα ἰδιώτης ἦν· κἂν	εἰ	συνέβη δὲ εἶναι τὸν Ἀντίοχον,
[1, 14]	βαρβάρων ἤλπιζεν πλεονεξίαν. Ἐλογίζετο γάρ,	εἰ	τῆς πατρῴας φιλίας ἀμνημονέστερος ὁ
[1, 31]	καὶ χυλοὺς ἑτέρων ἑρπετῶν, ἵνα	εἰ	τὸ πρῶτον ἀσθενήσει φάρμακον, τούτῳ
[1, 33]	βασιλέα. Πυνθανομένῳ δ' αὐτῷ πρῶτον,	εἰ	τολμήσειαν τὸν χρυσοῦν ἀετὸν ἐκκόπτειν,
[1, 27]	ὑπέσχετο τῷ βασιλεῖ πάντα μηνύσειν,	εἰ	χαρίσαιτο τὸν πατέρα αὐτῷ. Κἀκείνου
[1, 18]	ἁρπαγάς, πολλὰ διατεινόμενος πρὸς Σόσσιον,	εἰ	χρημάτων τε καὶ ἀνδρῶν τὴν
[1, 23]	γίνεσθαι τὰς σπουδὰς θράσους ἐφόδιον.	Εἴ	γε μὴν ἕκαστος ἐνθυμηθείη τῶν
[1, 10]	δὲ εἶναι δεσπότας παρωσαμένους ἐκεῖνον,	εἴ	γε μήτε ἐντολὰς δόντος μήτε
[1, 22]	οἱ ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμοεθνεῖς. Καὶ	εἴ	γε τούτοις ἐπείσθη παραινοῦσιν μὴ
[1, 27]	τῶν φιλτάτων πείθῃ τοῖς πονηροτάτοις,	εἴ	γε Φερώρα καὶ Σαλώμης καταγνοὺς
[1, 31]	μὲν μηδὲν πεφωρᾶσθαι, τάχα δ'	εἴ	τι καὶ πεφώραται, διασκευάσειν ἀναιδείᾳ
[1, 31]	δὲ ἀφορμήν· καὶ γὰρ νῦν,	εἴ	τι κεκίνηται κατ' αὐτοῦ, παρὰ
[1, 18]	ἥττης χαλεπωτέραν τὴν νίκην ὑπολαμβάνων,	εἴ	τι τῶν ἀθεάτων παρ' αὐτῶν
[1, 20]	βασίλευε νῦν βεβαιότερον· ἄξιος γὰρ	εἶ	πολλῶν ἄρχειν οὕτω φιλίας προιστάμενος.
[1, 21]	ψυχὴν ἀναλόγῳ, κυνηγέτης μὲν ἄριστος	ἀεὶ	γενόμενος, ἐν ᾧ μάλιστα δι'
[1, 5]	στρατιάν, πρόφασις δ' ἦν Πτολεμαῖος	ἀεὶ	θλίβων τὴν πόλιν, ταύτην μὲν
[1, 24]	ὡς ἂν γαμετὴν οὖσαν, καθομιλῶν	ἀεὶ	καὶ παροξύνων. Συνήργει δὲ καὶ
[1, 32]	καί μοι τοὺς φιλτάτους ἐπανίστησιν	ἀεί,	κλαύσομαι μὲν ἐγὼ τὴν ἄδικον
[1, 13]	αἱ νύκτες ὑπὸ τῶν βαρβάρων	ἀεί,	πάλαι δ' ἂν καὶ συνελήφθησαν,
[1, 16]	ἐπὶ τὸ στόμιον καὶ τὸν	ἀεὶ	προιόντα τῶν υἱῶν ἀπέσφαττεν. Ἐξ
[1, 5]	τὰ μείζω διοικεῖν, δύναμίν τε	ἀεὶ	συγκροτοῦσα διπλασίονα κατέστησεν καὶ ξενικὴν
[1, 0]	τοὺς Ῥωμαίους ἀποδεικνύειν, καταβάλλουσιν δὲ	ἀεὶ	τὰ Ἰουδαίων καὶ ταπεινοῦσιν· οὐχ
[1, 3]	τοῦ φόνου τὴν ψυχὴν ἔχων	ἀεὶ	τεταραγμένην συνετήκετο, μέχρι τῶν σπλάγχνων
[1, 19]	Ἐτιμωρήσατο μέντοι τοὺς Ἄραβας αὖθις	ἀεὶ	τὴν χώραν κατατρέχων, ὡς ἀνακαλέσασθαι
[1, 18]	τείχους καὶ τοῖς ὀργάνοις ἀντιμηχανώμενον	ἀεί	τι κώλυμα καινότερον· ἐν οὐδενὶ
[1, 25]	βασιλείαις ὥσπερ ἐν μεγάλοις σώμασιν	ἀεί	τι μέρος φλεγμαίνειν ὑπὸ τοῦ
[1, 19]	ἡ φήμη προσλογοποιοῦσα τοῖς σκυθρωποῖς	ἀεί	τι χαλεπώτερον· ὡς γοῦν ἁπάσης
[1, 4]	πεσόντος δέ, καὶ γὰρ προεκινδύνευεν	ἀεὶ	τοῖς ἡττωμένοις παραβοηθῶν, ἐγκλίνουσιν πάντες,
[1, 24]	ἐλαχίστοις προσεπλάττετο. Καθίει δ' Ἀντίπατρος	ἀεὶ	τοὺς ἐρεθίσοντας, ὅπως αὐτῷ τὸ
[1, 17]	μετ' ἐκείνους ἐπὶ τὸ συνεστὸς	ἀεὶ	τρεπόμενος ἅπαντας διώκει. Φόνος δ'
[1, 8]	Μᾶρκος Ἀντώνιος, πανταχοῦ μὲν γενναῖος	ἀεὶ	φανείς, οὐδαμοῦ δ' οὕτως. Γαβίνιος
[1, 21]	ἐπ' Αἰγύπτου παραπλέοντα σαλεύειν ἐν	πελάγει	διὰ τὴν ἐκ λιβὸς ἀπειλήν,
[1, 23]	Ἡρώδης ὥσπερ ἐπιτείχισμα τοῖς υἱοῖς	κατάγει	τὸν ἐκ τῆς Δωρίδος Ἀντίπατρον
[1, 24]	Ἀλέξανδρον· οὐδὲν γὰρ οὕτως πίστιν	ἐχορήγει	ταῖς διαβολαῖς, ὡς ἀπολογούμενος Ἀντίπατρος
[1, 21]	τὴν ὑπόρειον λαγόνα συνηρεφὲς ἄντρον	ὑπανοίγει,	δι' οὗ βαραθρώδης κρημνὸς εἰς
[1, 11]	Μάλιχον καὶ τῆς ὑπονοίας ἀπολύειν	ὡμολόγει,	λαμπρὰν δὲ πομπὴν ἐπὶ τῷ
[1, 25]	κατὰ τῶν ἐχθρῶν βίβλους συνταξάμενος	προσωμολόγει	μὲν τὴν ἐπιβουλήν, κοινωνοὺς δ'
[1, 23]	καὶ τὴν αὐτῶν ἀτιμίαν ἀπωδύρετο.	Συνήργει	δ' αὐτῷ μετὰ καθαροῦ τοῦ
[1, 24]	οὖσαν, καθομιλῶν ἀεὶ καὶ παροξύνων.	Συνήργει	δὲ καὶ πρὸς τὴν ταύτης
[1, 29]	φοβερὸς εἶναι τὴν ἀσφάλειαν ἐπορίζετο.	Συνήργει	δὲ καὶ Φερώρας ὡς ἂν
[1, 22]	τούτων ἰσχυρότερον ὁ Μαριάμμης ἔρως	συνήργει	καθ' ἡμέραν ἐκκαίων Ἡρώδην λαβρότερος,
[1, 1]	Ἰούδας εἰς τὴν Γοφνιτικὴν τοπαρχίαν	φεύγει.	Ἀντίοχος δὲ παρελθὼν εἰς Ἱεροσόλυμα
[1, 2]	Ἰωάννου σὺν τῇ μητρὶ καὶ	φεύγει	πρὸς Ζήνωνα τὸν ἐπικληθέντα Κοτυλᾶν·
[1, 8]	μὲν ἔπεσον τρισχίλιοι δὲ ἐζωγρήθησαν,	φεύγει	σὺν τοῖς καταλειφθεῖσιν εἰς Ἀλεξάνδρειον.
[1, 1]	τῶν φρουρῶν εἰς τὰ ὄρη	καταφεύγει·	προσγενομένων δὲ ἀπὸ τοῦ δήμου
[1, 2]	Σκυθοπόλεως διωχθεὶς ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν	ἐκφεύγει,	οἱ δὲ ἐπὶ τοὺς Σαμαρεῖς
[1, 13]	ποτε δύναιτο τὴν ἀρχιερωσύνην ἀπολαβεῖν·	(δεῖ	γὰρ ὁλοκλήρους ἀρχιερᾶσθαι· τῆς Φασαήλου
[1, 21]	ἀναλώμασιν ἄμεινον ἀνεδείματο. Καὶ τί	δεῖ	λέγειν τὰς εἰς Λυκίους ἢ
[1, 7]	τὴν πόλιν ἐλθὼν περιεσκόπει ὅπως	δεῖ	προσβαλεῖν, τήν τε ὀχυρότητα τῶν
[1, 29]	τὸν σωματοφύλακα Κόρινθον χρήμασιν, ὃν	δεῖ	φυλάττεσθαι. Πείθεται δ' ὁ βασιλεύς·
[1, 16]	σπηλαίοις ἐμφωλεύοντες ὑπελείποντο· κἀπὶ τούτοις	ἔδει	διατριβῆς. Διὸ δὴ πρῶτον τοῖς
[1, 27]	εἰς τὴν δίκην μάλα προμηθῶς·	ᾔδει	γάρ, ὅτι καὶ μόνον ὀφθέντες
[1, 24]	ὢν τὸ ἦθος ἐχεμυθεῖν τε	ᾔδει	καὶ πολλῷ τῷ πανούργῳ τὸ
[1, 24]	Ἡρώδῃ δέοι τὰς ἐλπίδας ἔχειν	ἀναιδεῖ	γέροντι καὶ βαπτομένῳ τὰς κόμας,
[1, 33]	γὰρ ἐνδείᾳ τροφῆς καὶ βηχὶ	σπασμώδει	διετείνετο, τῶν ἀλγηδόνων ἡσσηθεὶς φθάσαι
[1, 0]	κτήσεως τοῖς δ' ἐν ἀφαιρέσεως	δέει	γίνεσθαι τὰ πρὸς τὴν ἀνατολήν,
[1, 19]	στρατηγὸς Ἔλθεμος αὖος ἦν τῷ	δέει,	προσελθὼν ἐσπάραττεν αὐτῶν τὸ χαράκωμα.
[1, 7]	τὸν λαὸν εὐνοίᾳ πλέον ἢ	δέει	προσηγάγετο. Ἐν δὲ τοῖς αἰχμαλώτοις
[1, 31]	ἐκ πανουργίας ὑπεκρύπτετο καὶ τῷ	δέει	τεθνηκὼς ἔνδοθεν σοβαρὸς εἶναι τὸ
[1, 27]	οὐ γὰρ ἔστιν ὅστις οὐκ	ἐλεεῖ	τὰ μειράκια, τῶν δὲ ἡγεμόνων
[1, 28]	ἀνῃρημένοις μετάνοιαν ἐμφαίνοντα δι' ὧν	ἠλέει	τοὺς ἐξ ἐκείνων. (Συναγαγὼν γάρ
[1, 7]	αἰτιωτάτους μὲν τοῦ πολέμου πελέκει	κολάζει,	Φαῦστον δὲ καὶ τοὺς μετ'
[1, 30]	σοῦ φόβον ἐτήρησα. (Ταῦτ' εἰποῦσα	προκομίζει	τὴν πυξίδα παντάπασιν ἔχουσαν τοῦ
[1, 33]	βασιλέως πεπιστευμένος τόν τε βασιλέα	κατευδαιμονίζει	καὶ τὸ πλῆθος παρακαλεῖ καὶ
[1, 32]	ἐπιούσῃ συνέδριον μὲν ὁ βασιλεὺς	ἀθροίζει	τῶν συγγενῶν καὶ φίλων, εἰσκαλεῖ
[1, 32]	πάλιν δόλοις τὴν ἀλήθειαν ἐπικαλύψειν	ἐλπίζει.	Οὔαρε, σοὶ φυλακτέον· ἐγὼ γὰρ
[1, 13]	ἀρχιερᾶσθαι· τῆς Φασαήλου δὲ ἀρετῆς	ὑστερίζει	φθάσαντος πέτρᾳ προσρῆξαι τὴν κεφαλήν,
[1, 7]	αὐτοὺς τοῖς ἰδίοις ὅροις περιέκλεισεν.	Ἀνακτίζει	δὲ καὶ Γάδαρα ὑπὸ Ἰουδαίων
[1, 11]	κἀμὲ καὶ τὴν πατρίδα μου	σώζει	τὸν ἀμφοτέρων ἐπίβουλον ἀνελών. Εἴτε
[1, 15]	στίφους τρέπεται ταχέως καὶ Σίλωνα	διασώζει	κακῶς ἀμυνόμενον. (Ἔπειτα Ἰόππην ἑλὼν
[1, 10]	φρουραῖς διαλαβὼν πρότερον τὴν Γαλιλαίαν.	Ἤει	δὲ μετὰ καρτεροῦ στίφους, ὡς
[1, 17]	πέντε σπειρῶν, ἃς συνέπεμψεν Μαχαιρᾶς·	ᾔει	δὲ τὸν σῖτον ἁρπάσων ἐν
[1, 13]	Τούτοις ὑπαχθεὶς Πάκορος αὐτὸς μὲν	ᾔει	κατὰ τὴν παράλιον, Βαζαφράνην δὲ
[1, 4]	δὲ Πέλλαν ἑλὼν ἐπὶ Γέρασαν	ᾔει	πάλιν τῶν Θεοδώρου κτημάτων γλιχόμενος,
[1, 15]	ῥᾳδίως καὶ Ῥῆσαν τὸ φρούριον	ᾔει	πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα· συνῆπτε δ'
[1, 14]	δὲ πένθους ὅσον ἀπεθήκατο φροντίδων	ᾔει	προσωτέρω. Καὶ δὴ βραδέως ὁ
[1, 17]	(Καὶ τὸ λοιπὸν διὰ Ἱεριχοῦντος	ᾔει	σπεύδων ᾗ τάχιστα τοὺς τἀδελφοῦ
[1, 17]	θερμὸς ἐκ τῶν ὅπλων λουσόμενος	ᾔει	στρατιωτικώτερον· εἷς γοῦν αὐτῷ παῖς
[1, 16]	εἰς Σαμάρειαν καὶ καταστησάμενος ἀσφαλῶς	ᾔει	τὰ λοιπὰ τῆς Γαλιλαίας καταστρεψόμενος
[1, 17]	τῶν ἔργων αὐτὸς εἰς Σαμάρειαν	ᾔει	τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου μετιὼν
[1, 16]	ὑπήκουσεν, ὑποκρινόμενος δὲ φιλίαν κατάσκοπος	ᾔει	τῶν Ἀντιγόνου πραγμάτων Ἡρώδῃ μὴ
[1, 4]	ἄμυναν εὐθὺς ἐπὶ τοὺς Ἄραβας	ᾔει.	Τῶν δὲ ὁ βασιλεὺς ἀναχωρῶν
[1, 28]	Ἀντίπατρος τοῦτον ἐπραγματεύσατο τὸν γάμον.	Περιῄει	δὲ καὶ τὸν Φερώραν δώροις
[1, 10]	καὶ τῶν πραγμάτων διδόντων παρρησίαν	ἀνῄει	φρουραῖς διαλαβὼν πρότερον τὴν Γαλιλαίαν.
[1, 19]	τοὺς Ἄραβας. Ὡς δ' οὐδεὶς	ἐπεξῄει,	δεινὴ γάρ τις αὐτοὺς κατάπληξις
[1, 30]	τῆς ἀρχῆς ὁ βασιλεὺς λαβόμενος	ἐπεξῄει	πρόσω τὴν ἀλήθειαν. Ἡ δὲ
[1, 33]	οὖν ταῖς διαθήκαις ταῦτα διωρθώσατο.	~(Προῄει	δ' αὐτῷ πρὸς τὸ χαλεπώτερον
[1, 24]	ἐπεθύμουν μεταβολῆς, μηδ' ἀκηκοέναι προσποιουμένους.	~(Συναπῄει	δὲ τοῖς ἀδελφοῖς ἡ στάσις,
[1, 2]	δὲ μοῖραν τῆς δυνάμεως ἀναλαβὼν	ἐπῄει	κατ' ἄλλο μέρος. Πολλοὺς δὲ
[1, 8]	ἐξαιρήσοντας τὸ φρούριον καταλιπὼν αὐτὸς	ἐπῄει	τὰς μὲν ἀπορθήτους πόλεις καθιστάμενος,
[1, 31]	ὑπηρέτην· ἤδη δὲ καὶ φόβος	ἐπῄει	τις αὐτὸν τῶν τετελεσμένων, μή
[1, 11]	ἡγούμενος δ' αὐτὸς τῆς στρατιᾶς	ἐπῄει	φορολογῶν τὰς πόλεις καὶ παρὰ
[1, 26]	ἀποπειραθεὶς τῶν προσώπων ἄλλον ἄλλως	ὑπῄει,	γίνεται δὲ προηγουμένως μισθωτὸς Ἀντιπάτρου
[1, 2]	μὲν Ὑρκανὸν ὀργῆς πλείων οἶκτος	εἰσῄει	καὶ δέος, ἡ δὲ μήτηρ
[1, 22]	δεινὴ δὲ τὰς γυναῖκας ἀγανάκτησις	εἰσῄει,	καὶ πρὸς ὃ μάλιστα κινήσειν
[1, 13]	προακηκοὼς τὸν ἀδελφὸν συνειλημμένον, καὶ	προσῄει	Ὑρκανοῦ θυγάτηρ Μαριάμμη, συνετωτάτη γυναικῶν,
[1, 6]	ἦν ἐλπίδος καὶ δέους, καὶ	κατῄει	μὲν ὡς δυσωπήσων Πομπήιον πάντ'
[1, 22]	μὴ διαφθείρειεν αὐτήν, ἐνεθουσία τῷ	πάθει	καὶ τῆς κοίτης ἐξαλλόμενος ἀνέδην
[1, 22]	Μετάνοια δ' εὐθέως εἵπετο τῷ	πάθει,	καὶ τοῦ θυμοῦ πεσόντος ὁ
[1, 0]	τῆς ἱστορίας νόμον συγγνώμην τῷ	πάθει·	πόλιν μὲν γὰρ δὴ τῶν
[1, 16]	δὲ Ἡρώδης ἐπιβλέπων τῷ τε	πάθει	συνείχετο καὶ τῷ πρεσβύτῃ δεξιὰν
[1, 17]	δὲ ὀλίγον μὲν προσοιμώξας τῷ	πάθει,	τὸ πλεῖον δὲ τοῦ πένθους
[1, 21]	Καίσαρος ἐπὶ γηλόφου κάλλει καὶ	μεγέθει	διάφορος· ἐν δ' αὐτῷ κολοσσὸς
[1, 21]	σχῆμα καὶ τὴν ἐν τῷ	μεγέθει	πολυτέλειαν διὰ τῶν ἑξῆς δηλώσομεν.
[1, 19]	ἐμβολὴν καταπλαγὲν τὸ πλῆθος καὶ	μεγέθει	συμφορῶν ἐπαλλήλων ἔκλυτον συναγαγὼν Ἡρώδης
[1, 7]	κατὰ τοῦτο τὸ μέρος πύργοι	μεγέθει	τε καὶ κάλλει διαφέροντες. (Ἔνθα
[1, 4]	δ' αὐτὸς εἰς Ἱεροσόλυμα τῷ	μεγέθει	τῆς συμφορᾶς πάλαι μισοῦν τὸ
[1, 1]	Ἰουδαῖοι καὶ μέχρι πολλοῦ διηγωνίσαντο,	πλήθει	δὲ ὑπερέχοντες οἱ βασιλικοὶ καὶ
[1, 4]	συνωσθεῖσαν κατὰ βαθείας φάραγγος καὶ	πλήθει	καμήλων συντριβεῖσαν. Διαφυγὼν δ' αὐτὸς
[1, 19]	πεφυρμένοι τοῖς ἱππεῦσιν οἱ πεζοί.	Πλήθει	μὲν οὖν τῶν Ἰουδαίων περιῆσαν,
[1, 17]	τόλμῃ τῶν σφετέρων ἀλλὰ καὶ	πλήθει	περιεῖναι δοκεῖν, Πάππον τινὰ τῶν
[1, 21]	κρημνὸς εἰς ἀμέτρητον ἀπορρῶγα βαθύνεται	πλήθει	τε ὕδατος ἀσαλεύτου καὶ τοῖς
[1, 31]	πολλὰ τῶν κειμηλίων, ἵνα τῷ	πλήθει	τῆς εἰς ταῦτα δαπάνης τοὺς
[1, 8]	στρατιά. Καὶ πρὸς τοῦτο Ὑρκανὸς	ἐπεβοήθει	διὰ Ἀντιπάτου τὰ ἐπιτήδεια πέμπων.
[1, 16]	Ἡρώδης τὴν ἐπανάστασιν διὰ τάχους	ἐπεβοήθει	καὶ πολὺ μὲν αὐτῶν πλῆθος
[1, 4]	εἰ μὴ τὸ ξενικὸν αὐτῷ	παρεβοήθει·	Πισίδαι καὶ Κίλικες ἦσαν· Σύρους
[1, 16]	ἐκ τοῦ καθ' ἑαυτὸν δεξιοῦ	προσεβοήθει	καὶ τὸ μὲν οἰκεῖον ἐπέστρεφεν
[1, 11]	διαλλακτὰς αὐτῷ πρὸς τὸν πατέρα	πείθει	γίνεσθαι. Πάλιν γοῦν ὑπ' Ἀντιπάτρου
[1, 6]	δώροις ὑπελθὼν δοῦναι δύναμιν αὐτῷ	πείθει	τὴν κατάξουσαν αὐτόν· ἦν δ'
[1, 5]	κινδυνευόντων οἱ προύχειν δοκοῦντες, κἀκεῖνος	πείθει	τὴν μητέρα φείσασθαι μὲν διὰ
[1, 19]	γὰρ βασιλεῦσιν, ὡς ἔφαμεν, ἐπιβουλεύουσα	πείθει	τὸν Ἀντώνιον Ἡρώδῃ διαπιστεῦσαι τὸν
[1, 13]	δ' ἦν οὗτος ὁ Μενναίου,	πείθει	τὸν σατράπην ὑποσχέσει χιλίων ταλάντων
[1, 24]	ἕν τι διελεγχθὲν ἅπασιν πίστιν	ἐπετίθει.	Καὶ τῶν μὲν αὐτοῦ φίλων
[1, 24]	τῇ Σαλώμῃ διήγγειλεν ἡ θυγάτηρ,	προσετίθει	δ' ὅτι καὶ τῶν ἄλλων
[1, 24]	τὰ μειράκια στοργῆς, τοσοῦτον Ἀντιπάτρῳ	προσετίθει.	Συναπέκλιναν δὲ καὶ τῶν κατὰ
[1, 8]	μὲν Πέτρας εἴργετο ταῖς δυσχωρίαις,	ἐπόρθει	δὲ τὰ πέριξ πολλὰ κἀν
[1, 17]	δὲ μετὰ τῆς λοιπῆς δυνάμεως	ἠκολούθει	σχεδόν. (Ὄντι δ' Ἡρώδῃ κατὰ
[1, 23]	τῆς δ' ὑπονοίας οὐκ ἀπηλλαγμένος·	παρηκολούθει	γὰρ Ἀντίπατρος ἡ τοῦ μίσους
[1, 33]	δὲ μῆλον ᾔτησεν καὶ μαχαίριον,	εἰώθει	γὰρ ἀποτέμνων ἐσθίειν, ἔπειτα περιαθρήσας
[1, 1]	ἐκβαλὼν ἀπὸ τῆς ἄνω πόλεως	συνωθεῖ	τοὺς στρατιώτας εἰς τὴν κάτω·
[1, 19]	ἦν αὐτῷ τῶν Κλεοπάτρας στρατηγῶν	αἰεὶ	διάφορος· πρὸς γὰρ τὴν τούτων
[1, 13]	δὲ εἰς τὸ ἔξω χαράκωμα	ἐγκλείει.	Κἀν τούτῳ διαλλακτὴν μὲν Ἀντίγονος
[1, 24]	παρρησιασαμένου μέγιστα τοῖς ἐλαχίστοις προσεπλάττετο.	Καθίει	δ' Ἀντίπατρος ἀεὶ τοὺς ἐρεθίσοντας,
[1, 21]	ὅσον εἰρήκαμεν τῷ λιμένι μέγεθος	καθίει	λίθους ἐπ' ὀργυιὰς εἴκοσιν εἰς
[1, 24]	μετ' οὐ πολὺ τὴν ὀργὴν	ἀνίει	διδοὺς συγγνώμην τῇ νόσῳ. (Διεβάλλετο
[1, 29]	εἰς Ῥώμην. (Ἡρώδης δὲ οὐκ	ἀνίει	Φερώραν βιαζόμενος ἀπαλλαγῆναι τῆς γυναικὸς
[1, 25]	τὴν μὲν πρὸς Ἀλέξανδρον ὀργὴν	ἐπανίει	πρὸς ὀλίγον, πρὸς δὲ Φερώραν
[1, 16]	γοῦν ἀλκίμους καθιμῶν ἐν λάρναξιν	ἐνίει	τοῖς στομίοις, οἱ δὲ ἀπέσφαττόν
[1, 24]	γὰρ ὁ πατὴρ φανερῶς ἀπεμέμφετο·	συνίει	δὲ κατὰ μικρὸν ἀπὸ τοῦ
[1, 6]	ἠνάγκαζεν αὐτὸν ἑκάστοις γράφειν ἐκχωρεῖν,	ποιεῖ	μὲν τὰ προσταχθέντα, ἀγανακτήσας δὲ
[1, 0]	καὶ τὸ παρατυχεῖν τοῖς πράγμασιν	ἐποίει	τὴν ἀπαγγελίαν ἐναργῆ καὶ τὸ
[1, 7]	τὰς πύλας· πολλοὺς δὲ τούτους	ἐποίει	τὸ δέος ἀφορῶντας εἰς τὴν
[1, 18]	πολλὰ θειωδέστερον πρὸς τοὺς καιροὺς	ἐλογοποίει,	καὶ τῶν τολμηροτέρων κατὰ στῖφος
[1, 14]	δ' ἄρα τὴν αὐτοῦ σπουδὴν	ἐφθάκει	καὶ Φασαήλου τεθνηκότος εἰς κενὸν
[1, 33]	ζῴου τινὸς ἐπώνυμον ἔργον εἶναι·	κατεσκευάκει	δ' ὁ βασιλεὺς ὑπὲρ τὴν
[1, 13]	παραθαλασσίων χωρίων, ὃ καλεῖται Ἐκδίππων·	ἐκεῖ	γὰρ τήν τε ὑπόσχεσιν τῶν
[1, 22]	παῖς διὰ νυκτὸς εἰς Ἱεριχοῦντα,	ἐκεῖ	δὲ κατ' ἐντολὴν ὑπὸ τῶν
[1, 3]	θεασαμένων ὥσπερ ἐπίτηδες τοῦ παιδὸς	ἐκεῖ	ἐπικατασπείσαντος τὸ αἷμα. Τῆς δὲ
[1, 26]	Ζητήσειν δὲ καὶ τὸν πάππον	ἐκεῖ	καὶ τὴν μητέρα καὶ τὰ
[1, 31]	ἀνάδυσις, καὶ σαφὲς μὲν οὐδὲ	ἐκεῖ	τι τῶν οἴκοθεν ἀπηγγέλλετο διὰ
[1, 7]	τοὺς αἰτιωτάτους μὲν τοῦ πολέμου	πελέκει	κολάζει, Φαῦστον δὲ καὶ τοὺς
[1, 9]	καὶ ὁ υἱὸς αὐτοῦ Ἀλέξανδρος	πελέκει	ὑπὸ Σκιπίωνος ἐν Ἀντιοχείᾳ Πομπηίου
[1, 29]	δὲ Ἡρώδης μετριώτερος· καὶ γὰρ	ἥκει	πρὸς αὐτὸν καὶ συμπαθῶς ἐθεράπευεν.
[1, 24]	ὑπιὼν ἐς πάντα κατειργάσατο καὶ	πεποιήκει	προδότας καὶ τῶν πραττομένων ἢ
[1, 32]	τῶν πρεσβυτάτων Ἀρχελάου καὶ Φιλίππου·	διαβεβλήκει	γὰρ καὶ τούτους Ἀντίπατρος· Καίσαρι
[1, 21]	τὰς τῶν ὑετῶν ἀποφυγὰς ἐκόσμησεν	ἰσομήκει	στοᾷ. (Ταῦτα μὲν ἄν τις
[1, 29]	τούτου γὰρ ἄλλους τε φίλους	ἀνῃρήκει	καὶ Σόαιμον τῶν ἐν Πέτρᾳ
[1, 4]	εὐωχίαις αὐτῶν στάσις ἅπτεται. Καὶ	δοκεῖ	μὴ ἂν κρείττων γενέσθαι τῆς
[1, 19]	ἄμυναν λέγων τοιάδε· (Παραλογώτατά μοι	δοκεῖ	τὸ παρὸν ὑμῶν καθάπτεσθαι δέος·
[1, 3]	τὸν μὲν μεθ' ἑαυτὸν Ἀντίγονον,	ἐδόκει	γὰρ ἀγαπᾶν, ἦγεν ἰσοτίμως, τοὺς
[1, 8]	Ὑρκανῷ καὶ τὴν Ἰουδαίαν κατέτρεχεν,	ἐδόκει	τε ἂν καταλῦσαι ταχέως αὐτόν,
[1, 23]	γε μὴν μέγεθος τῆς βασιλείας	ἀρκεῖ	καὶ πλείοσιν. Οὓς δὲ Καῖσαρ
[1, 21]	πρὸς ἔρευναν γῆς οὐδὲν μῆκος	ἐξαρκεῖ.	Τοῦ δὲ ἄντρου κατὰ τὰς
[1, 2]	πρὸ τῆς ἐπὶ Μήδους στρατείας	ἐπολιόρκει.	Ἀλλ' οὐκ ἐξεδυσώπησεν τὴν τοῦ
[1, 19]	εἰς τὸ χαράκωμα. Τούτους περισχὼν	ἐπολιόρκει,	καὶ μέλλοντας ἁλώσεσθαι τοῖς ὅπλοις
[1, 9]	Πηλούσιον ἐξελαύνει κωλυόμενός τε διελθεῖν	ἐπολιόρκει	τὴν πόλιν. Γίνεται δὲ κἀν
[1, 2]	ἔπαθεν, στρατεύσας εἰς τὴν Ἰουδαίαν	ἐπολιόρκει	τὸν Ὑρκανὸν προσκαθεζόμενος τοῖς Ἱεροσολύμοις.
[1, 15]	δὲ τὸν χρόνον τοῦτον Ἀντίγονος	ἐπολιόρκει	τοὺς ἐν Μασάδᾳ, τοῖς μὲν
[1, 7]	μὲν Ἀλέξανδρος ἐκ τῆς ὁδοῦ	διαδιδράσκει,	σὺν δὲ ταῖς ἀδελφαῖς ὁ
[1, 6]	τὸν Ὑρκανὸν ἀπὸ τῆς πόλεως	ἀποδιδράσκει	καὶ συντόνῳ φυγῇ χρώμενος εἰς
[1, 2]	καὶ ἑβδομήκοντα ἔτη Ἰουδαίους ἀπαλλάττει.	(Θνήσκει	δὲ καὶ αὐτὸς ἐπιβουλευθεὶς ἐν
[1, 17]	δυσχωρίαις τῶν ἐναντίων αὐτός τε	θνήσκει	μάλα γενναῖος ἐν τῇ μάχῃ
[1, 0]	ἤδη καμνόντων Ἰουδαίοις τῶν πραγμάτων	θνήσκει	μὲν Νέρων, Οὐεσπασιανὸς δὲ ἐπὶ
[1, 13]	ἀδελφὸν καὶ Ὑρκανὸν ἀγεννέστατον, ἀνδρειότατα	θνήσκει	ποιησάμενος τὴν καταστροφὴν τοῖς κατὰ
[1, 11]	παρανομίας γενόμενος μετὰ τὸ συμπόσιον	θνήσκει	τά τε ἄλλα δραστήριος ἀνὴρ
[1, 29]	πάθους· μετὰ γὰρ ἡμέρας ὀλίγας	ἀποθνήσκει	Φερώρας. Ὃν καίπερ ἀγαπήσας Ἡρώδης
[1, 15]	καὶ τὴν μὲν πόλιν καταλελειμμένην	εὑρίσκει,	πεντακοσίους δὲ τὰ ἄκρα κατειληφότας
[1, 10]	ὢν φύσει δραστήριος ὕλην εὐθέως	εὑρίσκει	τῷ φρονήματι. Καταλαβὼν οὖν Ἐζεκίαν
[1, 14]	οὐ μὴν οὐδὲ παρὰ Ἄραψιν	εὑρίσκει	φιλίαν οὖσαν. Ὁ γοῦν βασιλεὺς
[1, 17]	τὸ συνεστὸς ἀεὶ τρεπόμενος ἅπαντας	διώκει.	Φόνος δ' ἦν πολύς, τῶν
[1, 16]	διαλογισμῷ τῶν ἡμαρτημένων γενόμενος ταχέως	μεταδιώκει	τε τὸν βασιλέα καὶ πολλὰ
[1, 33]	βασιλέα κατευδαιμονίζει καὶ τὸ πλῆθος	παρακαλεῖ	καὶ τὴν ἀπολειφθεῖσαν τοῖς στρατιώταις
[1, 13]	Κἀν τούτῳ διαλλακτὴν μὲν Ἀντίγονος	παρακαλεῖ	Πάκορον εἰσαφεῖναι, Φασάηλος δὲ πεισθεὶς
[1, 10]	καὶ τὴν ὀργὴν τελευταῖον ἐκρήξας	ἐκάλει	κριθησόμενον τὸν Ἡρώδην. Ὁ δὲ
[1, 11]	τε Ὑρκανὸν κἀκεῖνον ἐπὶ δεῖπνον	ἐκάλει,	παρεστῶτας ἔπειτα τῶν οἰκετῶν τινας
[1, 24]	τοῦτο καὶ πάνθ' ὅσα Φερώρας	ἐνεκάλει,	συγγινώσκεται· καὶ αὐτὸν δὲ Φερώραν
[1, 24]	πατήρ, καὶ φιλεῖν τοὺς ἀδελφοὺς	παρεκάλει	διδοὺς τῶν προημαρτημένων ἄφεσιν, εἰ
[1, 33]	τῆς εἰς τὸν διάδοχον εὐνοίας	παρεκάλει.	Μετὰ δὲ τὴν ἐπιστολὴν λύσας
[1, 33]	διὰ πολλῶν ὁ ἔλεγχος ἔλθῃ,	παρεκάλει	πρῶτον μὲν τοὺς ὑποθεμένους τὴν
[1, 32]	ἀθροίζει τῶν συγγενῶν καὶ φίλων,	εἰσκαλεῖ	δὲ καὶ τοὺς Ἀντιπάτρου φίλους.
[1, 6]	Ἀριστοβούλου γυνὴ μετὰ τῶν τέκνων.	Ἀμέλει	πρὶν ἀνηκέστου πάθους διελύθησαν, ὥστε
[1, 18]	ἔκαμνον εἰς ἔσχατον ἀντισχεῖν διεγνωκότες.	Ἀμέλει	τηλικαύτης δυνάμεως περικαθεζομένης πέντε μησὶν
[1, 30]	Φερώρου γυναῖκας ἀπὸ τῶν βασάνων	ἐτημέλει	διηλλαγμένος. Ἐπτόητο δὲ τῷ φόβῳ
[1, 12]	διελύθησαν, αὖθις δὲ οἱ ἐν	τέλει	Ἰουδαίων ἑκατὸν ἄνδρες ἧκον εἰς
[1, 17]	μὲν γὰρ αὐτῷ τῶν ἐν	τέλει	συνειστιάθησαν κατ' ἐκείνην τὴν ἑσπέραν,
[1, 18]	ἔξωθεν ἐφόνα, καὶ τοὺς ἐν	τέλει	Σύρων διαβάλλουσα πρὸς τὸν Ἀντώνιον
[1, 3]	Ἀριστόβουλον, τὸν δὲ Ἀντίγονον ἐπὶ	τέλει	τῆς ἑορτῆς ἀναβάντα μετὰ τῶν
[1, 2]	κατακρημνιεῖν, εἰ μὴ θᾶττον ἀπανασταίη,	διηπείλει.	Πρὸς ἃ τὸν μὲν Ὑρκανὸν
[1, 2]	καὶ τὴν ἀρχιερωσύνην καὶ προφητείαν·	ὡμίλει	γὰρ αὐτῷ τὸ δαιμόνιον ὡς
[1, 29]	Φερώρας ὡς ἂν ἤδη καὶ	βασιλεῖ	βεβαίῳ. Γίνεται δὲ καὶ γυναικῶν
[1, 12]	δὲ Ὑρκανοῦ Μαριάμην οἰκεῖος τῷ	βασιλεῖ	γίνεται. (Ἐπεὶ δὲ Κάσσιον περὶ
[1, 28]	τοὺς γάμους· ἦσαν γὰρ τῷ	βασιλεῖ	γυναῖκες μὲν ἐννέα, τέκνα δὲ
[1, 32]	ἀδελφοκτόνον καὶ τοὺς φιλτάτους τῷ	βασιλεῖ	διαφθείρας ὅλον τοῦ μύσους ἀναπλήσειεν
[1, 29]	αὐτῶν ἀντίπαλος ἦν Σαλώμη καὶ	βασιλεῖ	διέβαλλεν τὴν σύνοδον ὡς οὐκ
[1, 23]	ἐλάμβανον, καὶ φανερώτερον ἤδη τῷ	βασιλεῖ	διελέγοντό τινες ὡς ἐπιβουλεύοιτο μὲν
[1, 24]	ὁ Ἀλέξανδρος. Μηνυθὲν δὲ τῷ	βασιλεῖ	διηλέγχοντο βασάνοις, καὶ τὴν μὲν
[1, 33]	οὐ μόνον ἐκώλυσεν, ἀλλὰ καὶ	βασιλεῖ	δραμὼν ἀνήγγειλεν τὴν ἐπιβουλήν. Ἀνέκραγεν
[1, 24]	Τρεῖς ἦσαν εὐνοῦχοι τιμιώτατοι τῷ	βασιλεῖ,	καὶ δῆλον ἐξ ὧν ἐλειτούργουν·
[1, 10]	εὔελπιν εἶναι, μέλλοντά γε συμβαλεῖν	βασιλεῖ	καὶ συντρόφῳ καὶ πολλάκις μὲν
[1, 27]	δ' υἱὸς οἰκτείρας ὑπέσχετο τῷ	βασιλεῖ	πάντα μηνύσειν, εἰ χαρίσαιτο τὸν
[1, 26]	Εὐρυκλεῖ καιρὸν ἐπιδημήσας πυνθανομένῳ τῷ	βασιλεῖ	περὶ ὧν ἐκεῖνος διέβαλλεν ὅρκοις
[1, 4]	(Ἔπειτα συμβαλὼν Ὀβαίδᾳ τῷ Ἀράβων	βασιλεῖ	προλοχίσαντι κατὰ τὴν Γαυλάνην ἐνέδρας
[1, 18]	περιῆσαν τῶν πολεμίων. (Τῷ δὲ	βασιλεῖ	πρὸς μὲν τὰς λῃστείας ἀντεπενοήθησαν
[1, 30]	γάρ τινες ἀπελευθέρων κατηφεῖς τῷ	βασιλεῖ	προσελθόντες τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ διεφθάρθαι
[1, 32]	Καὶ παρὰ μὲν ταύτης ἐπέσταλτο	βασιλεῖ	τὰς παρὰ Σαλώμης ἐπιστολὰς ἐν
[1, 32]	ἐνσκευασθεισῶν ἔννοια μὲν ἐμπίπτει τῷ	βασιλεῖ	τάχα καὶ κατ' Ἀλεξάνδρου πλασθῆναι
[1, 3]	τούτῳ προσιόντες οἱ πονηροὶ τῷ	βασιλεῖ	τήν τε πομπὴν τῶν ὁπλιτῶν
[1, 6]	τὸν Ὑρκανὸν Ἀρέτᾳ προσφυγόντα τῷ	βασιλεῖ	τῆς Ἀραβίας ἀνακτήσασθαι τὴν βασιλείαν
[1, 27]	πάθος. Τέλος δὲ καὶ τῷ	βασιλεῖ	τολμήσας προσελθεῖν ἀλλ' ἐμοὶ μέν,
[1, 29]	Συλλαίου τῶν ἀπορρήτων τῷ τε	βασιλεῖ	φησιν, ὅτι Συλλαῖος διαφθείρειεν αὐτοῦ
[1, 32]	πατροκτόνος. Ἀλλὰ μήπω με τούτῳ	φίλει	τῷ τεκμηρίῳ· κατέγνωσμαι γὰρ καὶ
[1, 21]	θεμελίων, ὃ δ' ἐπισκευάσας πλούτῳ	δαψιλεῖ	κατ' οὐδὲν τῶν βασιλείων ἔλαττον
[1, 26]	Ἀλεξάνδρῳ καὶ κατὰ τὸν αὐτὸν	Εὐρυκλεῖ	καιρὸν ἐπιδημήσας πυνθανομένῳ τῷ βασιλεῖ
[1, 3]	τῆς λύπης σπαραττομένων ἄθρουν αἷμα	ἀναβάλλει.	Ττοῦτό τις τῶν ἐν τῇ
[1, 30]	κόσμου, πολλῶν δ' ἦν ταλάντων,	ἐκβάλλει	δεύτερον. Τὰς δὲ Φερώρου γυναῖκας
[1, 29]	σὺν αὐτῇ καὶ τὸν ἀδελφὸν	ἐκβάλλει.	Φερώρας δὲ ἀγαπήσας τὴν ὕβριν
[1, 1]	δὲ πεντακισχιλίους, ἐλέφαντας δὲ ὀγδοήκοντα	ἐμβάλλει	διὰ τῆς Ἰουδαίας εἰς τὴν
[1, 1]	μάχης ἐπισυγκροτήσας κατὰ κώμην Ἀκέδασαν	συμβάλλει	τοῖς Ἀντιόχου στρατηγοῖς, καὶ φανεὶς
[1, 4]	Γαυλάνην ἐνέδρας αὐτῷ γενομένης πᾶσαν	ἀποβάλλει	τὴν στρατιὰν συνωσθεῖσαν κατὰ βαθείας
[1, 7]	μέρος πύργοι μεγέθει τε καὶ	κάλλει	διαφέροντες. (Ἔνθα δὴ πολλὰ τῶν
[1, 21]	ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος φρούριον ὀχυρότητι καὶ	κάλλει	διάφορον τειχίσας ἀνέθηκεν τῇ μητρὶ
[1, 21]	ἀντικρὺ ναὸς Καίσαρος ἐπὶ γηλόφου	κάλλει	καὶ μεγέθει διάφορος· ἐν δ'
[1, 6]	πόλεως ἐπιτρέπειν καὶ ἑαυτὸν χαλεπαίνοντα	καταστέλλει	τὸν Πομπήιον. Οὐ μήν τι
[1, 28]	κηδεστὴν ὁ Ἀλεξάνδρου παῖς προσλάβοι.	Κατηντιβόλει	δὲ πολλῆς οὔσης γενεᾶς κατὰ
[1, 2]	θάνατον ἐνδιδοῦσα χεῖρας ὤρεγε καὶ	κατηντιβόλει	τὸν παῖδα μήτι πρὸς τὴν
[1, 7]	τὴν συνάπτουσαν ἀπ' αὐτοῦ τῇ	πόλει	γέφυραν ἀποκόψαντες ἀντισχεῖν εἰς ἔσχατον
[1, 4]	ὀκτακοσίους ἀνασταυρώσας ἐν μέσῃ τῇ	πόλει	γυναῖκάς τε καὶ τέκνα αὐτῶν
[1, 6]	τὰ Ἀριστοβούλου φρονοῦντες οὐδὲ τῇ	πόλει	δέχονται. ~(Πρὸς ταῦτα ἀγανακτήσας Πομπήιος
[1, 13]	Φασάηλος δὲ πεισθεὶς τῇ τε	πόλει	καὶ ξενίᾳ τὸν Πάρθον εἰσδέχεται
[1, 7]	δὲ ἑτέρων δεχομένων Ῥωμαίους τῇ	πόλει	καὶ τὰ βασίλεια παραδιδόντων ἐπὶ
[1, 1]	ἡμέραν ἐνδεικνύμενος ὄψιν ἁλώσεως τῇ	πόλει,	μέχρι ταῖς ὑπερβολαῖς τῶν ἀδικημάτων
[1, 1]	ὥρμησεν ἐπὶ τὴν ἐν τῇ	πόλει	φρουράν, οὔπω γὰρ ἐκκέκοπτο, καὶ
[1, 21]	ἔξω πόλεων τὸ μεγαλόψυχον ἐπεδείξατο.	Τριπόλει	μὲν γὰρ καὶ Δαμασκῷ καὶ
[1, 14]	τὴν Ἰταλίαν θορύβους ἐπὶ Ῥώμης	ἔπλει.	(Κινδυνεύσας δὲ περὶ Παμφυλίαν καὶ
[1, 31]	ἔσπευδεν, ὡς δὲ εἰς Κελένδεριν	κατέπλει,	λαμβάνει τις αὐτὸν ἔννοια τῶν
[1, 9]	τοῦ πατρὸς δι' αὐτὴν κτείνεται·	γαμεῖ	γὰρ Πτολεμαῖος τὴν Ἀλεξάνδραν ἀνελὼν
[1, 22]	ἦν ἐξ Ἱεροσολύμων Δωρὶς ὄνομα,	γαμεῖ	Μαριάμμην τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου
[1, 9]	πατέρα ἀνήγαγεν. Ἁλοὺς δ' ἔρωτι	γαμεῖ	τὴν ἑτέραν καὶ μετὰ ταῦτα
[1, 6]	καὶ ζῶσα τὴν βασιλείαν ἐνεχείρισεν,	δυνάμει	δὲ καὶ φρονήματι προεῖχεν ὁ
[1, 20]	τι τῶν ἐπιτηδείων ἐνεδέησεν τῇ	δυνάμει.	Δόξα γοῦν αὐτῷ τε Καίσαρι
[1, 2]	κατέψυξαν, ἀλλὰ προελθόντες ἅμα τῇ	δυνάμει	μέχρι τῆς Σκυθοπόλεως ταύτην τε
[1, 9]	ἀλλὰ καὶ τὰ ἐπιτήδεια τῇ	δυνάμει	παρασχεῖν· ὅθεν οὐδὲ οἱ κατὰ
[1, 10]	ἐκ τοῦ ἔθνους ἀλλὰ καὶ	δυνάμει	φοβερὸς ἦν. Εἰς ἔσχατον δέους
[1, 16]	τῶν ὅπλων, Ἡρώδης δ' οὐκ	ἠρέμει,	ἀλλὰ τὴν μὲν Ἰδουμαίαν δισχιλίοις
[1, 15]	ἐπιτήδεια ἐκκομίζοντας. Οὐ μὴν Ἡρώδης	ἠρέμει,	δέκα δὲ σπείρας ἀναλαβών, ὧν
[1, 0]	παρεκίνουν καὶ τὸ Κελτικὸν οὐκ	ἠρέμει,	μεστὰ δ' ἦν πάντα θορύβων
[1, 1]	ὑποχώρησιν τοῦ βασιλέως Ἰούδας οὐκ	ἠρέμει,	προσγενομένων δ' ἐκ τοῦ ἔθνους
[1, 29]	ποιησάμενος ὡς ἐπὶ βεβαίοις μὲν	ὥρμει	ταῖς ἐλπίσιν, προσλαβὼν δὲ τῇ
[1, 3]	τοὺς δ' ἄλλους εἵργνυσι δήσας.	Δεσμεῖ	δὲ καὶ τὴν μητέρα διενεχθεῖσαν
[1, 32]	γράψας μετὰ μίαν ἡμέραν χωρίζεται.	Δεσμεῖ	δὲ ὁ βασιλεὺς Ἀντίπατρον καὶ
[1, 27]	παραίνεσιν ἐμήνυσεν. Κἀκεῖνος οὐκέτι καρτερήσας	δεσμεῖ	μὲν ἀμφοτέρους τοὺς υἱεῖς καὶ
[1, 25]	καθ' ἕκαστον ἐφιστὰς κεφάλαιον συνεσκέπτετο.	Λαμβάνει	δ' Ἀρχέλαος ἀφορμὴν τοῦ στρατηγήματος
[1, 4]	ἐδέχθη διὰ τὴν εὐπραγίαν, καὶ	λαμβάνει	τὴν ἀνάπαυσιν τοῦ πολεμεῖν ἀρχὴν
[1, 31]	ὡς δὲ εἰς Κελένδεριν κατέπλει,	λαμβάνει	τις αὐτὸν ἔννοια τῶν περὶ
[1, 16]	δισχιλίοις πεζοῖς καὶ τετρακοσίοις ἱππεῦσιν	διαλαμβάνει	πέμψας τὸν ἀδελφὸν Ἰώσηπον, ὡς
[1, 12]	ὃς ἀναρρωσθεὶς τά τε ἄλλα	παραλαμβάνει	κἀκεῖνον ἐκ τῆς Μασάδας ἱκέτην
[1, 4]	ἀποτειχίσας διὰ μάχης τὸ χωρίον	παραλαμβάνει.	Καταστρέφεται δὲ καὶ Γαυλάνην καὶ
[1, 8]	τούτῳ Κράσσος αὐτῷ διάδοχος ἐλθὼν	παραλαμβάνει	Συρίαν. Οὗτος εἰς τὴν ἐπὶ
[1, 16]	ἐν νιφετῷ σφοδροτάτῳ διανύσας ἀκονιτὶ	παραλαμβάνει	τὴν πόλιν πρὸ τῆς ἐφόδου
[1, 20]	προστάτης ὑπὸ τοῦ ἔθνους αἱρεθῆναι.	~(Μεταλαμβάνει	δὲ αὐτὸν εὐθέως ἡ περὶ
[1, 29]	βασιλείᾳ, γένος δ' ἦν Ἄραψ.	Συλλαμβάνει	δ' εὐθέως οὐκ αὐτὸν μόνον
[1, 2]	εἰς Πτολεμαίδα πρὸς Ἀντίοχον δόλῳ	συλλαμβάνει	καὶ δήσας ἐπὶ Ἰουδαίαν στρατεύει·
[1, 33]	ὀλίγης ἀναδραμὼν περὶ τεσσαράκοντα νεανίας	συλλαμβάνει	καὶ κατήγαγεν πρὸς βασιλέα. Πυνθανομένῳ
[1, 17]	μὲν τῶν περὶ τὸ ὄρος	προσλαμβάνει	συμμάχους, Ῥωμαίων δὲ ἓν τάγμα
[1, 5]	Κλεοπάτραν συνθήκαις καὶ δώροις ὑπηγάγετο.	Φθάνει	δ' ἐκεῖνος ἀπαναστὰς διὰ τὰς
[1, 9]	τὴν Ἰουδαίαν δι' αὐτοῦ προσάξεσθαι.	Φθάνει	δ' ὁ φθόνος καὶ τὴν
[1, 6]	Ὁ δὲ μετὰ τῶν συμμεινάντων	φθάνει	συμφυγὼν ἐπὶ τὴν Ἀντωνίαν καὶ
[1, 4]	λοιποὺς καταφυγόντας εἰς Κανὰ κώμην	σπάνει	τῶν ἐπιτηδείων ἀναλωθῆναι συνέβη πλὴν
[1, 23]	τὸ πρεσβεῖον· οὐ γὰρ τοσοῦτον	εὐφρανεῖ	τις τὸν παρ' ἡλικίαν θεραπευόμενον,
[1, 19]	ἡ δίψα τῶν ὑδάτων ἐπιλειπόντων.	Ὑπερηφάνει	δὲ πρεσβευομένους ὁ βασιλεὺς καὶ
[1, 17]	πολιορκίας τὸν γάμον· ἤδη γὰρ	ὑπερηφάνει	τοὺς πολεμίους. (Γήμας δὲ ὑπέστρεψεν
[1, 10]	πάσης ἐπίτροπος Ἰουδαίας ἀποδείκνυται καὶ	προσεπιτυγχάνει	τὰ τείχη τῆς πατρίδος ἀνακτίσαι
[1, 14]	ὑπὸ τῶν ἐφορμούντων τοῖς ἡγεμόσιν	ἐντυγχάνει·	κἀκεῖνοι τήν τε φήμην καὶ
[1, 10]	καὶ Σέξτῳ Καίσαρι γνώριμος ὄντι	συγγενεῖ	τοῦ μεγάλου Καίσαρος καὶ διοικοῦντι
[1, 23]	τοῖς δ' εὐγένεια τὴν διαδοχὴν	προξενεῖ,	τό γε μὴν μέγεθος τῆς
[1, 25]	λαμπροτάτους καὶ βασιλείας ὅλας ἀνατρέπεσθαι.	(Συνῄνει	τοῖς λεγομένοις Ἡρώδης, καὶ τὴν
[1, 26]	(Τοιαῦτα κατ' Ἀλεξάνδρου τερατευσάμενος Εὐρυκλῆς	ἐπῄνει	πολλὰ τὸν Ἀντίπατρον, ὡς ἄρα
[1, 6]	πολλὰ δ' ἐπαινῶν τὸν Ὑρκανὸν	παρῄνει	δέξασθαι> καὶ ὡς πρέπον εἴη
[1, 12]	τετράρχαις. (Πρὸ δὲ τούτου πολλὰ	παρῄνει	προελθὼν ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν Ἡρώδης
[1, 10]	τὸ τὴν ἰσχὺν ἐπιδείξασθαι τῷ	ἔθνει.	(Κἀν τούτῳ γίνεται περὶ Ἀπάμειαν
[1, 29]	πένθος τε μέγιστον ὅλῳ τῷ	ἔθνει	κατήγγειλεν καὶ κηδείας ἠξίωσεν λαμπροτάτης.
[1, 33]	διὰ τοῦτο ἐν παντὶ τῷ	ἔθνει	μεγίστης ἠξιωμένοι δόξης, Ἰούδας τε
[1, 11]	καὶ τὸ πανοῦργον τἀνδρὸς ὑποδείσας	διαβαίνει	τὸν Ἰορδάνην στρατὸν ἀθροίσων εἰς
[1, 17]	ἔνθα καὶ δαιμόνιόν τι αὐτῷ	συμβαίνει	τέρας, ἐξ οὗ παρ' ἐλπίδα
[1, 22]	αὐτῆς ὑπομένοι διαζευχθῆναι, τὸ ἀπόρρητον	ἐκφαίνει.	Κἀκείνη πρὸς ἐπανήκοντα τὸν Ἡρώδην
[1, 3]	καὶ τῆς βασιλείας κοινωνὸν εἶχεν·	κτείνει	γὰρ καὶ τοῦτον ἐκ διαβολῶν,
[1, 4]	τῶν δ' Ἰουδαίων εἰς μυρίους	κτείνει.	Γίνεται δ' ἐπάνω τῆς πληγῆς
[1, 8]	εἰς τρεῖς μυριάδας Ἰουδαίων ἀνδραποδίζεται,	κτείνει	δὲ καὶ Πειθόλαον τοὺς Ἀριστοβούλου
[1, 6]	Παπυρῶνα συμβαλὼν αὐτοῖς ὑπὲρ ἑξακισχιλίους	κτείνει,	μεθ' ὧν καὶ τὸν ἀδελφὸν
[1, 19]	συμβαλὼν Ἡρώδης πάλιν εἰς ἑπτακισχιλίους	κτείνει.	Τηλικαύτῃ πληγῇ τὴν Ἀραβίαν ἀμυνάμενος
[1, 4]	ἕτερον μὲν τῶν ἀδελφῶν βασιλειῶντα	κτείνει,	τὸν δὲ καταλιμπανόμενον ἀγαπῶντα τὸ
[1, 2]	καὶ πρὸς τὴν ἧτταν ὠργισμένος	κτείνει	τὸν Ἰωνάθην. (Σίμων δὲ γενναίως
[1, 16]	ἐπιτρέψαι σφίσιν ἐξελθεῖν ἐπὶ δεξιᾷ	κτείνει	τρόπῳ τοιῷδε· καθ' ἕνα προιέναι
[1, 10]	μεγίστου στίφους αὐτόν τε συλλαβὼν	ἀποκτείνει	καὶ πολλοὺς τῶν λῃστῶν. Ὃ
[1, 33]	καὶ παραχρῆμα πέμψας τοὺς δορυφόρους	ἀποκτείνει	τὸν Ἀντίπατρον. Θάψαι δὲ τὸν
[1, 15]	πάντα τῶν περὶ Ἀντίγονον προανεσκευασμένων,	ἐκίνει	τε τὸ στρατόπεδον καὶ ἀναχωρεῖν
[1, 17]	εἶναι σημεῖον ὑπὸ τὴν ἕω	διεκίνει	τὴν στρατιάν. Καὶ τῶν ἐναντίων
[1, 32]	πᾶς δικαστὴς ὅσιος Ἀντίπατρον ἐξώλη	κρινεῖ,	πέπεισμαι. Δέδοικα δέ, μὴ κἀμοῦ
[1, 17]	Ἰώσηπον· κρατήσας γοῦν τῶν σωμάτων	ἀποτέμνει	τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ, καίτοι πεντήκοντα
[1, 16]	ὑπισχνούμενος. Ὁ δέ, οὐ γὰρ	κατεφρόνει	τοῦ πέμψαντος ἄλλως τε καὶ
[1, 9]	Ἀντίπατρον ἰσχύι πρὸς τὸ Πηλούσιον	ἐξελαύνει	κωλυόμενός τε διελθεῖν ἐπολιόρκει τὴν
[1, 1]	Ἀντιόχου στρατηγοὺς καὶ τῆς Ἰουδαίας	ἐξελαύνει.	Παρελθὼν δὲ ἀπὸ τῆς εὐπραγίας
[1, 28]	οὖν πολλὰ πρὸς ὀργὴν ἀποκρινάμενος	ἀπελαύνει	τὸν Ἀντίπατρον, αὖθις δὲ ὑπαχθεὶς
[1, 24]	δὲ μείζων, ὃς πάσης μὲν	ἐκοινώνει	τῆς βασιλείας πλὴν διαδήματος, προσόδους
[1, 11]	εἴθ' ὑπὸ δέους ὁμόσε τῇ	πράξει	χωρῶν εἶπεν, ἄδηλον ἦν. Ἀλλὰ
[1, 9]	Κινδυνεύοντα δ' αὐτὸν ἐν τῇ	παρατάξει	σὺν ὅλῳ τῷ δεξιῷ κέρατι
[1, 23]	τῷ θεραπευομένῳ τὸ κακόηθες ἀνόνητον	ἕξει,	πάντας οἶμαι τὰ ἐμὰ φρονήσειν,
[1, 19]	ἐπιβουλεύεται δὲ Ἡρώδης ἐν τῇ	διώξει	τοὺς ἐκ τῶν Κανάθων ἐπιχωρίους
[1, 29]	τε ὁμόνοιαν ἡ παρατήρησις ἐπέτεινεν.	Ἠγνόει	δὲ οὐδὲν Σαλώμη τῶν πραττομένων
[1, 24]	δὲ μειράκια τὰς μὲν διαβολὰς	ἠγνόει,	παρὸ καὶ μᾶλλον ἀφυλάκτως ἐνέπιπτον
[1, 31]	Ἀντιπάτρου φήμης πεπλήρωτο καὶ μόνος	ἠγνόει	τὰ κατ' αὐτὸν Ἀντίπατρος· οὔτε
[1, 31]	μητέρα μέμψεις ἐπειχθέντος· οὐ γὰρ	ἠγνόει	τὴν ἐκβολὴν τῆς μητρὸς Ἀντίπατρος.
[1, 31]	ὑπεδέχθη. Ὁ δὲ ἤδη μὲν	ἐνενόει	τὰς οἴκοι συμφοράς, ἔτι δὲ
[1, 33]	σωτηρίαν τε ἤλπιζεν καὶ θεραπείας	ἐπενόει·	διαβὰς γοῦν τὸν Ἰορδάνην τοῖς
[1, 29]	βιαζόμενος ἀπαλλαγῆναι τῆς γυναικὸς οὐδ'	ἐπενόει	μηχανὴν δι' ἧς ἂν τιμωρήσαιτο
[1, 17]	χαλεπωτάτῳ ταῖς πλησίον ἐνστρατοπεδεύεται κώμαις.	Ἐπεὶ	δ' αὐτῷ μετ' ὀλίγας ἡμέρας
[1, 4]	δὲ νίκη πρὸς Πτολεμαῖον ἔρρεψεν.	Ἐπεὶ	δ' ὑπὸ τῆς μητρὸς Κλεοπάτρας
[1, 32]	βαρὺν οὕτως ἐπίβουλον διέφυγον. Ἀλλ'	ἐπεὶ	δαίμων τις ἐξερημοῖ τὸν ἐμὸν
[1, 21]	δέκα, τινὲς δὲ καὶ μείζους.	Ἐπεὶ	δὲ ἀνεπληρώθη τὸ ὕφαλον, οὕτως
[1, 15]	δὲ καὶ τοῖς διαφορωτάτοις ἀμνηστίαν.	Ἐπεὶ	δὲ ἀντιπαρηγοροῦντες οἱ περὶ τὸν
[1, 20]	ἐκείνου συμβουλίας τοῖς ἐπιτρόποις διοικεῖν.	Ἐπεὶ	δὲ ἐτελεύτα Ζηνόδωρος, προσένειμεν αὐτῷ
[1, 12]	Μαριάμην οἰκεῖος τῷ βασιλεῖ γίνεται.	(Ἐπεὶ	δὲ Κάσσιον περὶ Φιλίππους ἀνελόντες
[1, 6]	πολλοὺς ἐκ τῆς Συρίας συμμάχους.	Ἐπεὶ	δὲ παρελαύνων Πέλλαν καὶ Σκυθόπολιν
[1, 21]	πρὸς Καίσαρα τιμῆς γυμνὸν εἴασεν.	Ἐπεὶ	δὲ τὴν ἰδίαν χώραν ἐπλήρωσεν
[1, 10]	Ὡς ἑώρα μείζονα τὸν διάφορον.	Ἐπεὶ	δὲ ὑπὸ Σέξτου Καίσαρος στρατηγὸς
[1, 3]	ἐπιδεῖν ἕκαστα κωλυθείη, νῦν δ'	ἐπεὶ	καὶ χωρίζεσθαι μέλλοις, θεάσαιτ' ἂν
[1, 6]	ὡς μὴ προκαταλύειν δόξειεν αὑτόν.	Ἐπεὶ	μέντοι Πομπήιος ἐξίστασθαί τε τῶν
[1, 0]	ἡμῖν τὸ τῆς ἱστορίας ἀληθές,	ἐπεὶ	παρ' Ἕλλησιν ἠμέληται. (Ἀρχαιολογεῖν μὲν
[1, 32]	αὐτῆς πρὸς τὸν υἱὸν τοιάδε·	ἐπεὶ	πεφώραται πάντα ἐκεῖνα τῷ πατρί
[1, 26]	προετίμων τὸν Σπαρτιάτην. (Ὁ δ'	ἐπεὶ	τὰ σαθρὰ τῆς οἰκίας κατέμαθεν,
[1, 19]	ταῦτα περιγραφὴν ἔχει τὸ μέγεθος·	ἐπεὶ	τί δύναται μεῖζον ἡμᾶς τοῦ
[1, 22]	οὐκ αὐτὸς ἀντιποιούμενος βασιλείας, ἀλλ'	ἐπεὶ	τὸ βασιλεύειν ἐπέβαλλεν αὐτῷ. (Τῶν
[1, 25]	δοκεῖν ἀδίκως. ~(Ὁ δ' Ἀλέξανδρος	ἐπεὶ	τὸν πατέρα μεταπείθειν ἀμήχανον ἑώρα,
[1, 5]	ἑπτὰ πρὸς τοῖς εἴκοσιν ἔτη.	~(Καταλείπει	δὲ τὴν βασιλείαν Ἀλεξάνδρᾳ τῇ
[1, 17]	κατὰ τὴν Ἰουδαίαν Ἡρώδου πράγματα.	Κατελελοίπει	μὲν γὰρ Ἰώσηπον τὸν ἀδελφὸν
[1, 3]	κυρίαν τῶν ὅλων ὁ Ἰωάννης	ἀπολελοίπει,	καὶ μέχρι τοσαύτης ὠμότητος προῆλθεν,
[1, 3]	σωματοφύλακας ἔν τινι τῶν ὑπογαίων	ἀλαμπεῖ,	κατέκειτο δ' ἐν τῇ βάρει
[1, 27]	υἱεῖς καὶ διεχώρισεν ἀπ' ἀλλήλων,	πέμπει	δὲ πρὸς Καίσαρα διὰ τάχους
[1, 9]	υἱὸν ἐπ' αὐτοὺς εἰς Ἀσκάλωνα	πέμπει.	Κἀκεῖνος ἀποσπάσας τῆς Ἀριστοβούλου γυναικὸς
[1, 10]	παρὰ τοῖς ἐχθροῖς ἀποληφθεὶς πάθῃ,	πέμπει	πρὸς Ὑρκανὸν τοὺς παραγγελοῦντας διαρρήδην
[1, 16]	δὲ Πακόρου Βεντίδιος ἐπιστείλαντος Ἀντωνίου	πέμπει	συμμάχους Ἡρώδῃ κατ' Ἀντιγόνου χιλίους
[1, 17]	ἀνῄρητο δ' ἐπὶ τῆς παρατάξεως,	πέμπει	τὴν κεφαλὴν Φερώρᾳ τἀδελφῷ ποινὴν
[1, 17]	ἑταίρων μετὰ στρατιᾶς ἐπὶ Σαμάρειαν	περιπέμπει.	Τούτῳ μὲν οὖν ἦν Μαχαιρᾶς
[1, 12]	Ἱεροσολύμων ὡρμημένος. Ἐπὶ τούτους κεκραγότας	ἐκπέμπει	τὸν ἄρχοντα τῶν Τυρίων κολάζειν
[1, 2]	υἱεῖς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἐρρωμενεστάτων	προεκπέμπει,	αὐτὸς δὲ μοῖραν τῆς δυνάμεως
[1, 18]	διακοσίων ταλάντων εἰς ἕκαστον ἐνιαυτόν,	προπέμπει	δ' αὐτὴν μέχρι Πηλουσίου πάσῃ
[1, 23]	συλλαμβάνεσθαι περὶ τὴν δίκην Ἀλεξάνδρῳ·	προπέμπει	δὲ μέχρι Ζεφυρίου δῶρα δοὺς
[1, 7]	τῶν ὑφ' ἑαυτῷ στρατηγῶν Πείσωνα	εἰσπέμπει	μετὰ στρατιᾶς· ὃς διαλαβὼν φρουραῖς
[1, 7]	πρὸς δὲ τὴν πόλιν ἐλθὼν	περιεσκόπει	ὅπως δεῖ προσβαλεῖν, τήν τε
[1, 10]	τῶν νεανίσκων ἐδάκνετο, μάλιστα δὲ	ἐλύπει	τὰ Ἡρώδου κατορθώματα καὶ κήρυκες
[1, 3]	ἀλαμπεῖ, κατέκειτο δ' ἐν τῇ	βάρει	πρότερον αὖθις δ' Ἀντωνίᾳ μετονομασθείσῃ,
[1, 7]	καὶ Γάδαρα ὑπὸ Ἰουδαίων κατεστραμμένην	Γαδαρεῖ	τινὶ τῶν ἰδίων ἀπελευθέρων Δημητρίῳ
[1, 7]	μόνῳ θεμιτὸν ἦν παριέναι τῷ	ἀρχιερεῖ,	τὰ ἔνδον ἐθεάσατο, λυχνίαν τε
[1, 18]	Ἡρώδην καὶ Μάλχον ἀναιρεθῆναι. (Ἐν	μέρει	γοῦν τῶν προσταγμάτων ἐπινήψας Ἀντώνιος
[1, 15]	πλείστης δυνάμεως, Σίλωνα δὲ σὺν	μέρει	καταλέλοιπεν, ὡς μὴ κατάφωρον τὸ
[1, 3]	σκυθρωπὸς ἐπὶ συννοίας ὁ γέρων	διεκαρτέρει,	καὶ μετ' ὀλίγον ἀνῃρημένος Ἀντίγονος
[1, 6]	προσήκοντα. Οὐ μὴν οὐδ' Ἀριστόβουλος	ὑστέρει	πεποιθὼς τῇ Σκαύρου δωροδοκίᾳ παρῆν
[1, 23]	ἐμῶν υἱῶν· καὶ γὰρ τούτοις	συμφέρει	κρατεῖν ἐμὲ κἀμοὶ τούτους ὁμονοεῖν.
[1, 24]	τοὺς ἐν ταῖς ὑποψίαις εὐθέως	ἀνῄρει.	Δεινῆς δὲ ἀνομίας ἐνεπλήσθη τὸ
[1, 18]	τιμαῖς καθίστατο, τοὺς δ' Ἀντιγονείους	ἀνῄρει.	Καὶ κατὰ σπάνιν ἤδη χρημάτων
[1, 16]	διαμαρτίαν θυμούμενος ὅσοις ἐπετύγχανεν Ἰουδαίοις	ἀνῄρει,	μηδεμίαν τῶν Ἡρωδείων φειδὼ ποιούμενος,
[1, 17]	πολλοῖς ἐπικατασείων τοὺς ὀρόφους ἀθρόους	ἀνῄρει,	τοὺς ὑποφεύγοντας δὲ τῶν ἐρειπίων
[1, 24]	αὐτοῦ. (Τούτοις Ἡρώδης ἐξαγριούμενος ὅσον	ὑφῄρει	καθ' ἡμέραν τῆς πρὸς τὰ
[1, 4]	καὶ τραπόμενος εἰς τὴν παράλιον	αἱρεῖ	Γάζαν τε καὶ Ῥάφειαν καὶ
[1, 2]	εἰκασθὲν τῷ ἐν Ἱεροσολύμοις ἱερῷ.	Αἱρεῖ	δὲ καὶ τῆς Ἰδουμαίας ἄλλας
[1, 1]	ὀρεινήν. Βηθσουρὸν μὲν οὖν πολίχνην	αἱρεῖ,	κατὰ δὲ τόπον, ὃς καλεῖται
[1, 1]	αὐτὸς ὁρμήσας τήν τε πόλιν	αἱρεῖ	κατὰ κράτος καὶ πολὺ πλῆθος
[1, 2]	δὲ γενναίως ἀφηγούμενος τῶν πραγμάτων	αἱρεῖ	μὲν Γάζαρά τε καὶ Ἰόππην
[1, 2]	δὲ Σίκιμα καὶ Ἀργαρίζειν αὐτὸς	αἱρεῖ,	πρὸς αἷς τὸ Χουθαίων γένος,
[1, 4]	καὶ τὴν τοῦ βασιλέως ἀποσκευὴν	αἱρεῖ,	τῶν δ' Ἰουδαίων εἰς μυρίους
[1, 20]	τὸ λῃστήριον. Στρατεύσας οὖν Οὐάρρων	καθαίρει	τε τῶν ἀνδρῶν τὴν γῆν
[1, 16]	εἰς ταπεινότητα ἐπὶ τοῖς παισὶν	ἀναιρεῖ	καὶ τὴν γυναῖκα καὶ καταβαλὼν
[1, 13]	πολλοὺς κατ' ὀργὴν τῶν ἀπολωλότων	ἀναιρεῖ	συμβαλών, καὶ καθ' ἡμέραν ἐπεκθεόντων
[1, 1]	πολὺ πλῆθος τῶν Πτολεμαίῳ προσεχόντων	ἀναιρεῖ,	ταῖς τε ἁρπαγαῖς ἀνέδην ἐπαφιεὶς
[1, 1]	γὰρ υἱεῖς ἦσαν αὐτῷ, κοπίσιν	ἀναιρεῖ	τὸν Βακχίδην. Καὶ παραχρῆμα μὲν
[1, 2]	τούτῳ Πτολεμαῖος ἀνεθεὶς τῆς πολιορκίας	ἀναιρεῖ	τοὺς ἀδελφοὺς Ἰωάννου σὺν τῇ
[1, 13]	κατὰ τὸ προάστειον πλείστους μὲν	ἀναιρεῖ,	τρέπεται δὲ πάντας καὶ τοὺς
[1, 2]	Ἰωάννου καὶ τῶν παίδων φθόνος	ἐγείρει	στάσιν τῶν ἐπιχωρίων, καὶ πολλοὶ
[1, 17]	δισχιλίους δὲ τῶν ἐν αὐταῖς	διαφθείρει	καὶ τὰς οἰκίας ἐμπρήσας ὑπέστρεψεν
[1, 16]	καὶ πολὺ μὲν αὐτῶν πλῆθος	διαφθείρει,	τὰ φρούρια δὲ πάντα πολιορκίαις
[1, 11]	ταῦτα γὰρ δείσας ὁ Μάλιχος	διαφθείρει	τινὰ τῶν βασιλικῶν οἰνοχόων χρήμασιν
[1, 4]	ὅθεν παυσάμενος τῶν ὅπλων λόγοις	ἐπεχείρει	διαλύεσθαι πρὸς τοὺς ὑποτεταγμένους. Οἱ
[1, 21]	μὲν ἐπιτειχίσας τῷ πρὸς Ἀραβίαν	ὄρει	προσηγόρευσεν Ἡρώδειον ἀφ' ἑαυτοῦ, τὸν
[1, 29]	ἄλλα τε πολλὰ τῆς ἀνθρώπου	κατηγόρει	καὶ τὴν εἰς τὰς ἑαυτοῦ
[1, 10]	ἐπὶ τούτοις Ὑρκανοῦ καὶ Ἀντιπάτρου	κατηγόρει	παρελθών, ὡς παρανομώτατα μὲν αὐτὸν
[1, 24]	καὶ γὰρ αὐτῆς Φερώρας ἁδελφὸς	κατηγόρει	συνθήκας περὶ γάμου πρὸς Συλλαῖον
[1, 27]	βασιλεὺς ὡς πρὸς παρόντας διετείνετο	κατηγόρει	τε τὴν μὲν ἐπιβουλὴν ἀσθενῶς
[1, 29]	δὲ μηδὲν ἀποδοὺς ἔτι καὶ	κατηγόρει	Φαβάτου παρὰ Καίσαρι, διοικητὴν εἶναι
[1, 15]	διεφθαρμένος. Οὐ μὴν Ἡρώδης ἰσχύος	ἠπόρει,	προιόντι δ' αὐτῷ καθ' ἡμέραν
[1, 33]	βασιλέως, καὶ ταχέως ἀκούσας Ἀντίπατρος	ἀναθαρρεῖ	τε καὶ γεγηθὼς τοὺς φύλακας
[1, 8]	Πομπηίου τεῖχος ἐν Ἱεροσολύμοις ἀνακτίζειν	ἐθάρρει	προσελθών, εἰ μὴ Γαβίνιος εἰς
[1, 22]	Ἄραψ· οὐ γὰρ ἀφαιρέσει γαμετῆς	ἐμέτρει	τὸν κίνδυνον, ἀλλὰ θανάτῳ. (Μέλλων
[1, 28]	τοῖς ἀδελφοῖς πάσας ἐπισυντάξειεν οὗτος,	ὑποικούρει	δὲ καὶ δέος οὐ μέτριον
[1, 7]	ταῦτα ἀγανακτήσας Πομπήιος Ἀριστόβουλον μὲν	ἐφρούρει,	πρὸς δὲ τὴν πόλιν ἐλθὼν
[1, 13]	Ἡρώδης δ' οὐ μετὰ πολλῶν	ἐφρούρει	τὰ βασίλεια· καὶ τοῖς πολεμίοις
[1, 4]	ψυχῆς ἔργα καὶ χειρὸς ἐπιδειξαμένων.	Χωρεῖ	δὲ τὸ τέλος τῆς παρατάξεως
[1, 16]	Μαχαιρᾶς εἰς Ἀμμαοῦντα πρὸς Ἡρώδην	ἀναχωρεῖ	καὶ πρὸς τὴν διαμαρτίαν θυμούμενος
[1, 13]	οἰκειοτάτων προσώπων νύκτωρ ἐπὶ Ἰδουμαίας	ἐχώρει	λάθρα τῶν πολεμίων. Αἰσθόμενοι δ'
[1, 11]	δύο ἑτέρας τῶν ταπεινοτέρων ἐξανδραποδισάμενος	ἐχώρει	μὲν ὡς καὶ Μάλιχον ἀναιρήσων,
[1, 17]	ἀμελήσας τῶν παραγγελμάτων ἐπὶ Ἱεριχοῦντος	ἐχώρει	μετὰ πέντε σπειρῶν, ἃς συνέπεμψεν
[1, 3]	ἀδελφοῦ διάθεσις μηδὲν ὑποπτεύειν πονηρόν,	ἐχώρει	μετὰ τῶν ὅπλων ὡς πρὸς
[1, 11]	τῶν δυνατῶν ἕκαστος ἐλπίσιν οἰκείαις	ἐχώρει	πρὸς ὃ συμφέρειν ὑπελάμβανεν, καὶ
[1, 24]	ἐξαπίνης ἔδησεν καὶ πρὸς βάσανον	ἐχώρει	τῶν φίλων αὐτοῦ. Σιγῶντες δὲ
[1, 6]	εἰ μὴ λύσειαν τὴν πολιορκίαν.	Ἀνεχώρει	δὲ ἐκ τῆς Ἰουδαίας εἰς
[1, 8]	στρατιὰν ἔπεμψεν ἐπ' αὐτόν. Γνοὺς	ἀνεχώρει	ἐπὶ Μαχαιροῦντος. Καὶ τὸν μὲν
[1, 8]	πολεμίων δύναμιν οὐχ ὑπομείνας Ἀλέξανδρος	ἀνεχώρει	καὶ πλησίον ἤδη Ἱεροσολύμων γενόμενος
[1, 15]	ὡς ἐνεπλήσθη χρημάτων, αὐτὸς μὲν	ἀνεχώρει	μετὰ τῆς πλείστης δυνάμεως, Σίλωνα
[1, 26]	ἐκ βασιλίδος καὶ βασιλίδι συνοικῶν	ἐάσει	διαδέχεσθαι τὴν ἀρχὴν τὸν ἐξ
[1, 10]	παρακαλοῦντες καὶ αὐτὸν ἀπειλῇ καὶ	ἀνατάσει	μόνῃ μετρῆσαι τὴν ἄμυναν, φείσασθαι
[1, 11]	ἐτέλεσεν. (Τραπεὶς δ' ἐπὶ Σαμάρειαν	στάσει	τεταραγμένην κατεστήσατο τὴν πόλιν· ἔπειτα
[1, 13]	Πάρθον εἰσδέχεται μετὰ πεντακοσίων ἱππέων,	προφάσει	μὲν ἥκοντα τοῦ παῦσαι τὴν
[1, 14]	χώρας κατὰ τάχος προσέτασσεν ἀναστρέφειν,	προφάσει	μὲν χρώμενος Πάρθοις, ἐπικηρυκεύσασθαι γὰρ
[1, 33]	ἀνδρῶν κατηγορήσας ὡς ἱεροσύλων καὶ	προφάσει	τοῦ νόμου πειραζόντων τι μεῖζον
[1, 0]	τοῖς πράγμασι λόγους ἀνατίθημι τῇ	διαθέσει	καὶ τοῖς ἐμαυτοῦ πάθεσι διδοὺς
[1, 22]	λύπην ἔσχεν τῇ πρὸς περιοῦσαν	διαθέσει.	~(Κληρονομοῦσι δὲ τῆς μητρῴας οἱ
[1, 21]	δωρησαμένου τοῦ Καίσαρος αὐτὸν ἑτέρας	προσθέσει	χώρας, ὁ δὲ κἀνταῦθα ναὸν
[1, 0]	τῷ λόγῳ πλεονεκτοῦσι, λείπονται τῇ	προαιρέσει·	αὐτοὶ δὲ τὰ Ἀσσυρίων καὶ
[1, 22]	Μάλχος ὁ Ἄραψ· οὐ γὰρ	ἀφαιρέσει	γαμετῆς ἐμέτρει τὸν κίνδυνον, ἀλλὰ
[1, 6]	Ἀριστόβουλος ἱκέτης ἀπαντᾷ χρημάτων τε	ὑποσχέσει	καὶ τῷ μετὰ τῆς πόλεως
[1, 8]	πολλοὺς εὗρεν ἐστρατοπεδευμένους, ἐπειρᾶτο συγγνώμης	ὑποσχέσει	περὶ τῶν ἡμαρτημένων πρὸ μάχης
[1, 13]	ὁ Μενναίου, πείθει τὸν σατράπην	ὑποσχέσει	χιλίων ταλάντων καὶ πεντακοσίων γυναικῶν
[1, 11]	τε ἄλλα δραστήριος ἀνὴρ ἐν	ἀφηγήσει	πραγμάτων καὶ τὴν ἀρχὴν ἀνακτησάμενός
[1, 23]	Οὕς γε μὴν ἑκάστῳ συνεῖναι	δεήσει	συγγενεῖς καὶ φίλους, ἐγὼ διανεμῶ
[1, 24]	ἀμυνεῖται, τοὺς φίλους δ' εὐδαίμονας	ποιήσει	καὶ μακαρίους, πρὸ πάντων δὲ
[1, 0]	αὐτοκράτωρ ἀποδείκνυται, καὶ ἀποχωρήσαντος ἐπὶ	διοικήσει	τῶν ὅλων εἰς τὴν Αἴγυπτον
[1, 31]	ἐπείγεσθαι παρῄνουν καὶ μὴ τῇ	μελλήσει	παρασχεῖν τῷ πατρὶ μὲν ὑποψίαν
[1, 31]	ἑρπετῶν, ἵνα εἰ τὸ πρῶτον	ἀσθενήσει	φάρμακον, τούτῳ Φερώρας μετὰ τῆς
[1, 23]	τὸν παρ' ἡλικίαν θεραπευόμενον, ὅσον	ὀδυνήσει	τὸν ἀτιμούμενον. Οὕς γε μὴν
[1, 23]	βασιλέως θυγατέρα, προσελάμβανον ἤδη τῷ	μίσει	καὶ παρρησίαν. Ἐκ δὲ τοῦ
[1, 0]	κολακείᾳ τῇ πρὸς Ῥωμαίους ἢ	μίσει	τῷ πρὸς Ἰουδαίους καταψεύδονται τῶν
[1, 29]	σώζεται, μετ' οὐ πολὺ δὲ	νοσεῖ	Φερώρας, εὑρίσκετο δὲ Ἡρώδης μετριώτερος·
[1, 0]	τοῦ κινήματος ἐν Ῥωμαίοις μὲν	ἐνόσει	τὰ οἰκεῖα, Ἰουδαίων δὲ τὸ
[1, 25]	μόλις Ἀρχέλαος διαλλάσσεταί τε καὶ	διαλλάσσει	τῷ νεανίσκῳ τὸν πατέρα· δεῖν
[1, 7]	τε χώρᾳ καὶ τοῖς Ἱεροσολύμοις	ἐπιτάσσει	φόρον. (Ἀφελόμενος δὲ τοῦ ἔθνους
[1, 23]	παῖδας θεραπεύων ἐπὶ τῇ ἐμῇ	καταλύσει	δώσει μοι καὶ περὶ ἐκείνων
[1, 13]	μὴ ταῖς ἐπιβουλαῖς ἑαυτὸν ἐκδιδόναι,	φύσει	γὰρ ἀπίστους εἶναι τοὺς βαρβάρους,
[1, 10]	κομιδῇ νέον. (Ὁ δὲ ὢν	φύσει	δραστήριος ὕλην εὐθέως εὑρίσκει τῷ
[1, 21]	βασιλείοις, ἐν ᾗ μάλιστα τὸ	φύσει	μεγαλόνουν ἐπεδείξατο. Μεταξὺ γὰρ Δώρων
[1, 24]	τῶν μὲν αὐτοῦ φίλων ἢ	φύσει	στεγανώτατος ἦν ἕκαστος ἢ κατεσκευάζετο
[1, 23]	θεραπεύων ἐπὶ τῇ ἐμῇ καταλύσει	δώσει	μοι καὶ περὶ ἐκείνων δίκας·
[1, 19]	ἀνθρώπειόν τι κακὸν οὔτε δαιμόνιον	ταπεινώσει	ποτὲ τὴν Ἰουδαίων ἀνδραγαθίαν, ἐφ'
[1, 4]	διεκρίνοντο ἤδη τοῖς ὅπλοις συμπεσόντες.	Κρατεῖ	δὲ τῇ μάχῃ Δημήτριος καίτοι
[1, 4]	ἀνεχώρησεν, Ἀλέξανδρος Γαδάρων τε πολιορκίᾳ	κρατεῖ	καὶ Ἀμαθοῦντος, ὃ δὴ μέγιστον
[1, 8]	Ἔνθεν ὁρμήσας Ναβαταίων τε μάχῃ	κρατεῖ	καὶ Μιθριδάτην καὶ Ὀρσάνην φυγόντας
[1, 5]	πάντας εὔνους διὰ τὴν θερμότητα,	κρατεῖ	μὲν τῶν ἐρυμάτων ἁπάντων, τοῖς
[1, 2]	κἀν τοῖς ὄρεσι προλοχίσας πάσαις	κρατεῖ	ταῖς ἐπιβολαῖς καὶ νικήσας λαμπρῶς
[1, 12]	ἐπὶ τῶν ἐμβολῶν τῆς Ἰουδαίας	κρατεῖ	τῇ μάχῃ καὶ τὸν Ἀντίγονον
[1, 5]	καὶ τοῖς ἔξωθεν εἶναι δυνάσταις.	Ἐκράτει	δὲ τῶν μὲν ἄλλων αὐτή,
[1, 17]	φόνου, ταχέως τῶν καθ' ἑαυτὸν	ἐκράτει	καὶ μετ' ἐκείνους ἐπὶ τὸ
[1, 9]	Πτολεμαῖος ὁ Μενναίου παραλαβών, ὃς	ἐκράτει	τῆς ὑπὸ τῷ Λιβάνῳ Χαλκίδος,
[1, 9]	ποταμοῦ· τῶν γὰρ καθ' ἑαυτὸν	ἐκράτει	τὸ λαιὸν ἔχων κέρας· ἔπειτα
[1, 32]	δὲ ὁ θυμὸς Ἡρώδην ἄδακρυν	διεκράτει	τοὺς ἐλέγχους ἀληθεῖς ἐπιστάμενον. (Ἐν
[1, 0]	τὴν χώραν ὄντος, καὶ ὡς	ἔτει	δωδεκάτῳ τῆς Νέρωνος ἀρχῆς ὁ
[1, 21]	ἐπέτεινεν εἰς εὐσέβειαν. ~(Πεντεκαιδεκάτῳ γοῦν	ἔτει	τῆς βασιλείας αὐτόν τε τὸν
[1, 22]	δοὺς μὲν αὐτῷ τὴν ἀρχιερωσύνην	ἑπτακαιδεκαέτει,	μετὰ δὲ τὴν τιμὴν κτείνας
[1, 1]	Ἀντίοχον ὑπελάμβανε, τάς τε ἐπιχωρίους	συγκροτεῖ	δυνάμεις, καὶ πρὸς Ῥωμαίους πρῶτος
[1, 3]	περὶ τοῦ μύσους μεταμέλεια νόσον	ἐνσκήπτει	καὶ πρὸς ἔννοιαν τοῦ φόνου
[1, 30]	γὰρ Ἀντιπάτρῳ διείλεκτο περὶ αὐτῶν.	Ἀποσκήπτει	δ' εἰς πρώτην ὁ θυμὸς
[1, 19]	πολλάκις. Ἀμυνομένῳ δὲ τοὺς ἐχθροὺς	ἐπιπίπτει	συμφορὰ δαιμόνιος ἄλλη, κατ' ἔτος
[1, 4]	δ' ἦν τὸν ἀριθμόν, ἀτάκτοις	ἐπιπίπτει	τοῖς περὶ τὸν Ἀντίοχον. Καρτερᾶς
[1, 6]	τε ἄλλοις τῶν Ἀριστοβούλου διαφόρων	ἐμπίπτει	παρ' ἐλπίδα κρατήσαντος καὶ μάλιστα
[1, 32]	κατὰ Σαλώμης ἐνσκευασθεισῶν ἔννοια μὲν	ἐμπίπτει	τῷ βασιλεῖ τάχα καὶ κατ'
[1, 7]	πολὺν χρόνον στάσις τοῖς ἔνδον	ἐμπίπτει,	τῶν μὲν Ἀριστοβούλου πολεμεῖν ἀξιούντων
[1, 17]	τοῖς ὑστάτοις καὶ κτείνοντος ἀπείρους.	Συνεισπίπτει	δὲ τοῖς πολεμίοις εἴσω, καὶ
[1, 18]	κάτεισιν μὲν ἀπὸ τῆς βάρεως,	προσπίπτει	δὲ τοῖς Σοσσίου ποσίν. Κἀκεῖνος
[1, 25]	μελαίνῃ τε ἐσθῆτι καὶ δακρύοις	προσπίπτει	τοῖς Ἡρώδου ποσίν, ὡς πολλάκις
[1, 30]	δ' ἔξεισι μὲν ὡς κομιοῦσα,	ῥίπτει	δ' ἑαυτὴν ἀπὸ τοῦ τέγους
[1, 3]	ὅτι πᾶσαν εὔνοιαν καὶ φύσιν	κόπτει	διαβολὴ καὶ οὐδὲν οὕτως τῶν
[1, 3]	ἐνεσκευάσαντο. Τὰ μὲν δὴ πρῶτα	διηπίστει	τοῖς λεγομένοις ὁ Ἀριστόβουλος ἅτε
[1, 23]	τῆς ἀποδημίας, καὶ πολλὰ μὲν	εὐχαρίστει	τῷ θεῷ, πολλὰ δὲ Καίσαρι
[1, 16]	βασιλέα καὶ πολλὰ δεηθεὶς ἑαυτῷ	διαλλάττει.	Οὐ μὴν Ἡρώδης ἐπαύσατο τῆς
[1, 2]	ἑκατὸν καὶ ἑβδομήκοντα ἔτη Ἰουδαίους	ἀπαλλάττει.	(Θνήσκει δὲ καὶ αὐτὸς ἐπιβουλευθεὶς
[1, 24]	μετὰ Ἀριστοβούλου τοῦ ἀδελφοῦ καὶ	παραφυλάττει	κυνηγοῦντα κτείνας εἰς Ῥώμην ἀποδρᾶναι.
[1, 32]	πρὸς τούτοις εἰπὼν καὶ ἀποδείξας	καταπαύει	τὸν λόγον. (Οὔαρος δὲ ἀπολογεῖσθαι
[1, 17]	χώματα καὶ πύργους ἐποικοδομεῖν αὐτοῖς	κελεύει,	καταλιπὼν δὲ τοὺς ἀνυτικωτάτους τῶν
[1, 25]	τὰς τόλμας πάθεσιν οἰκείοις περισπωμένας·	κατανεύει	μόλις Ἀρχέλαος διαλλάσσεταί τε καὶ
[1, 4]	παρωρείου καὶ τῶν Ἰόππης αἰγιαλῶν	διαταφρεύει	φάραγγι βαθείᾳ, πρὸ δὲ τῆς
[1, 2]	συλλαμβάνει καὶ δήσας ἐπὶ Ἰουδαίαν	στρατεύει·	εἶτ' ἀπελαθεὶς ὑπὸ τοῦ Σίμωνος,
[1, 8]	εἰς τὸ ἔρυμα. Κατὰ ταύτην	ἀριστεύει	τὴν μάχην ὁ ἡγεμὼν Μᾶρκος
[1, 33]	σῶμα χαλασθὲν εἰς πλήρη πύελον	ἐκλύει	καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ὡς τεθνεὼς
[1, 15]	καὶ γενεαῖς. Αὐτοὺς μὲν οὖν	ἀπολύει	λαβών, Ῥωμαῖοι δ' εἰσπεσόντες τὸ
[1, 30]	Μία δὴ τῶν ἐλευθέρων ταῦτα	μηνύει.	(Τὰς δὲ δούλας χωρὶς ἑκάστην
[1, 3]	ἤδη τέσσαρες· ὁ δὴ χρόνος	ἐκκρούει	τὸ μάντευμα. Ταῦτα εἰπὼν σκυθρωπὸς
[1, 31]	τῶν ἀνῃρημένων δαίμονες ἀδελφῶν ἐφίμουν·	γράφει	γοῦν ἀπὸ Ῥώμης ἄφιξιν ἑαυτοῦ
[1, 20]	ἔοικεν, εὐποιίας δι' ὧν μοι	γράφει	καὶ Βεντίδιος συμμαχίαν σε πεπομφέναι
[1, 33]	πρεσβύτατον υἱὸν ἀδελφὸν δὲ Ἀντιπάτρου	γράφει,	τετράρχην δὲ Ἀντίπαν. (Μετὰ δὲ
[1, 27]	τὴν περὶ τῶν υἱῶν ἐξουσίαν.	Ἀντιγράφει	γοῦν κύριον μὲν αὐτὸν καθιστάς,
[1, 6]	φοίνικά τε πάμπολυν καὶ βάλσαμον	τρέφει.	Τοῦτο λίθοις ὀξέσιν ἐπιτέμνοντες τὰ
[1, 31]	μητρὸς Ἀντίπατρος. Πρότερον μὲν οὖν	εἰλήφει	τὴν περὶ τῆς Φερώρα τελευτῆς
[1, 13]	καὶ Φασαήλου δεξαμένων αὐτοὺς καρτερῷ	στίφει	μάχη κατὰ τὴν ἀγορὰν συρρήγνυται,
[1, 24]	ὡς ἀντὶ τῶν βασιλικῶν ἐν	τάχει	περιθήσουσιν αὐταῖς ἐκ τριχῶν πεποιημένας.
[1, 19]	πρὸς αὐτοὺς ἠκροβολίζετο βουλόμενος ἐν	τάχει	συμβαλεῖν· ἔτυχον γὰρ κἀκεῖνοί τινας
[1, 26]	ἐμποδὼν δ' αὐτὸς γεγονέναι τῷ	τάχει	συνεργεῖν ὑποκριθείς· φάναι γὰρ τὸν
[1, 13]	ἂν ἀληθὲς ᾖ, τὴν ἀρχὴν	ἔχει	λαμπράν. Φασὶν γοῦν αὐτὸν καὶ
[1, 19]	βραχύτερον, αὐτὰ δὲ ταῦτα περιγραφὴν	ἔχει	τὸ μέγεθος· ἐπεὶ τί δύναται
[1, 0]	πρὸς Ἰουδαίους καταψεύδονται τῶν πραγμάτων,	περιέχει	δὲ αὐτοῖς ὅπου μὲν κατηγορίαν
[1, 21]	λαιᾶς χειρὸς εἰσπλεόντων πύργος ναστὸς	ἀνέχει,	τοὺς δὲ ἐκ δεξιοῦ δύο
[1, 1]	Ἀντίοχον εἶναι, τῶν τε ἰδίων	ἐκτρέχει	πολὺ καὶ διακόψας τὸ στῖφος
[1, 17]	βαλανεῖον εἰσελθεῖν ἐναντίον αὐτοῦ τις	ἐκτρέχει	τῶν πολεμίων ξιφήρης, ἔπειτα δεύτερος
[1, 13]	κατὰ τὸν βίον ἔργοις πρέπουσαν·	κατέχει	δὲ καὶ ἄλλος λόγος, ὡς
[1, 3]	ὃ τῷ φθόνῳ μέχρι παντὸς	ἀντέχει.	(Θαυμάσαι δ' ἄν τις ἐν
[1, 21]	λοιπὸν ὑπόκειται τῷ περιθέοντι λιθίνῳ	τείχει.	Τοῦτο δὲ πύργοις τε διείληπται
[1, 31]	Καὶ τότε μὲν ἀνανήψας ἐν	σκέψει	τῆς ἀπολογίας ἦν. ~(Τῇ δ'
[1, 31]	καὶ δικαστὴν εὐκαίρως ἥκοντα Οὔαρον.	Ἰθι	καὶ σκέπτου τὴν ἀπολογίαν εἰς
[1, 27]	τὸν λαὸν ἐπ' αὐτοὺς ἐστρατολόγησεν·	αὐτόθι	γοῦν ἀναιροῦνται μετὰ τοῦ κουρέως
[1, 22]	ἔρωτα τοῦ βασιλέως παραστῆσαι τῇ	γυναικὶ	βουλόμενος, ὡς οὐδὲ ἀποθανὼν αὐτῆς
[1, 32]	δώροις χίλια τάλαντα, τῇ δὲ	γυναικὶ	καὶ τέκνοις αὐτοῦ καὶ φίλοις
[1, 29]	ᾧ παρήγγειλεν μήτε τῇ Φερώρα	γυναικὶ	μήτε αὐτῷ μήτ' ἄλλῳ τινὶ
[1, 30]	ὑπονοίας κεχωρισμένος· Φερώραν δὲ τῇ	γυναικὶ	παραθέσθαι τὸ φάρμακον. Ταύτην ὁ
[1, 5]	δὲ τὴν βασιλείαν Ἀλεξάνδρᾳ τῇ	γυναικὶ	πεπεισμένος ταύτῃ μάλιστ' ἂν ὑπακοῦσαι
[1, 24]	Γλαφύρας βλασφημίαις· ὠνείδιζεν γὰρ τῇ	γυναικὶ	συνεχῶς τὴν ταπεινότητα, καὶ ὡς
[1, 8]	δι' ἐπιστολῶν δηλώσαντος τῇ Ἀριστοβούλου	γυναικὶ	τοῦτο ἀντὶ τῆς παραδόσεως τῶν
[1, 12]	ὠνείδιζεν εἰς ἀχαριστίαν ὧν τε	Ἕλικι	συμπράξειεν, καὶ ὅτι περιορῴη τὸν
[1, 24]	πρεσβυτάτην τῶν ἑαυτοῦ θυγατέρων ἐπὶ	προικὶ	τριακοσίοις ταλάντοις. Ἀλλ' ἀπέδρα Φερώρας
[1, 0]	δ' ἐπὶ τοῖς πράγμασι λόγους	ἀνατίθημι	τῇ διαθέσει καὶ τοῖς ἐμαυτοῦ
[1, 0]	Ῥωμαίοις τὴν μνήμην τῶν κατορθωμάτων	ἀνατίθημι·	τοῖς δὲ γνησίοις πρὸς μὲν
[1, 23]	τὴν εὐσέβειαν· οὔτε γὰρ οὕτως	εἰμὶ	γέρων ὥστ' ἂν ἀπελπισθῆναι ταχέως,
[1, 32]	τοῦ μιαροῦ σώματος· εἰ γὰρ	εἰμὶ	πατροκτόνος, οὐκ ὀφείλω θνήσκειν ἀβασάνιστος.
[1, 0]	ἀκριβείας, ὡς εἶδον ἢ ἔπαθον,	δίειμι.	Οὐδὲ γὰρ τῶν ἐμαυτοῦ τι
[1, 0]	μεθ' ὅσης ἂν ἐξεργασίας δύνωμαι	δίειμι,	τὰ δὲ προγενέστερα τῆς ἐμῆς
[1, 0]	οὔτε προστιθεὶς τοῖς πεφωραμένοις. (Ἔπειτα	διέξειμι	τήν τε τῶν τυράννων πρὸς
[1, 0]	μὲν ἔργα μετ' ἀκριβείας ἀμφοτέρων	διέξειμι,	τοὺς δ' ἐπὶ τοῖς πράγμασι
[1, 13]	Ἡρώδης διαπεφεύγοι, νῦν, εἰπεῖν, εὔθυμος	ἄπειμι	τὸν μετελευσόμενον τοὺς ἐχθροὺς καταλιπὼν
[1, 32]	καιρὸν διαβολῆς δοῦναι τῷ φθόνῳ.	Πάρειμι	δὲ ἐπὶ τοὺς ἐλέγχους, πάρειμι
[1, 32]	Πάρειμι δὲ ἐπὶ τοὺς ἐλέγχους,	πάρειμι	διὰ γῆς καὶ θαλάσσης οὐδὲν
[1, 30]	ἵνα μὴ καὶ καθ' ᾅδου	φέροιμι	τὸν ἀλάστορα. Καὶ κελεύσαντος ἐκόμισα
[1, 23]	ἀμείβομαι. Τούσδε τοὺς τρεῖς παῖδας	ἀποδείκνυμι	βασιλεῖς, καὶ τῆς γνώμης πρῶτον
[1, 31]	ψαύσῃς πρὶν ἀποσκευάσασθαι τὰ ἐγκλήματα.	Δίδωμι	δέ σοι δικαστήριον καὶ δικαστὴν
[1, 23]	ἔξεστιν ἐπιτάσσειν παρακαλοῦντα, μείνατε ἀδελφοί.	Δίδωμι	δὲ ὑμῖν ἐσθῆτα ἤδη καὶ
[1, 23]	ἀλλὰ τιμὴν βασιλείας τοῖς υἱοῖς	παραδίδωμι,	καὶ τῶν μὲν ἡδέων ὡς
[1, 32]	ὑπὸ συγχύσεως ἐνεκόπη, Νικολάῳ δ'	ἑνὶ	τῶν φίλων λέγειν τὰς ἀποδείξεις
[1, 21]	τὸ δὲ κάλλος ὡς ἐπὶ	μηδενὶ	δυσκόλῳ κεκοσμῆσθαι· συμμετρησάμενος γὰρ ὅσον
[1, 24]	ἀλλὰ καὶ τοῖς ἔξωθεν φίλοις·	οὐδενὶ	γὰρ βασιλέων Καῖσαρ τοσαύτην ἔδωκεν
[1, 18]	ἀεί τι κώλυμα καινότερον· ἐν	οὐδενὶ	δ' οὕτως ὡς ἐν ταῖς
[1, 21]	μείζονες. Προσεχεῖς δ' οἰκίαι τῷ	λιμένι	λευκοῦ καὶ αὗται λίθου, καὶ
[1, 21]	συμμετρησάμενος γὰρ ὅσον εἰρήκαμεν τῷ	λιμένι	μέγεθος καθίει λίθους ἐπ' ὀργυιὰς
[1, 7]	τὴν θρησκείαν ἀπέστησαν. Τρίτῳ γὰρ	μηνὶ	τῆς πολιορκίας μόλις ἕνα τῶν
[1, 19]	ἀνδρείαν ἀνυπόστατον, ἐὰν μὴ προπετείᾳ	τινὶ	βλαβῆτε. (Τούτοις παρακροτήσας τὸν στρατὸν
[1, 32]	φοβερὸς ἤμην. Ἔνδεια χρημάτων; Καὶ	τίνι	μᾶλλον ἐξῆν ἀναλίσκειν; Εἰ γὰρ
[1, 24]	πικρίας, ὡς μηδὲ τῶν ἀκαταιτιάτων	τινὶ	προσβλέπειν ἡμέρως, εἶναι δὲ καὶ
[1, 13]	Σιδωνίων δεδεγμένων. Ὁ δ' οἰνοχόῳ	τινὶ	τῶν βασιλικῶν ὁμωνύμῳ μοῖραν τῆς
[1, 11]	τάχος, ἐν οἷς καὶ Μαλίχῳ	τινὶ	τῶν διαφόρων· οὕτως ἤπειγεν ἡ
[1, 29]	γυναικὶ μήτε αὐτῷ μήτ' ἄλλῳ	τινὶ	τῶν ἐκείνης διαλέγεσθαι. Ὁ δὲ
[1, 32]	σιγῶν, αἰτήσας τὸ φάρμακον δίδωσί	τινι	τῶν ἐπὶ θανάτῳ κατακρίτων δεσμώτῃ
[1, 7]	Γάδαρα ὑπὸ Ἰουδαίων κατεστραμμένην Γαδαρεῖ	τινὶ	τῶν ἰδίων ἀπελευθέρων Δημητρίῳ χαριζόμενος.
[1, 3]	καθίστησι μὲν τοὺς σωματοφύλακας ἔν	τινι	τῶν ὑπογαίων ἀλαμπεῖ, κατέκειτο δ'
[1, 28]	τὸ δὲ τελευταῖον ἄκουσαν Ἀλεξᾷ	τινι	τῶν φίλων συνῴκισεν καὶ τῶν
[1, 31]	καὶ τῶν βραχυτέρων ἐν τῷ	μείζονι	κακῷ διακαλυφθέντων, ὅθ' αἱ μὲν
[1, 10]	πατρῷον ἔχων, παρὰ τῷ Ῥωμαίων	ἡγεμόνι	κατηγορεῖν ἐπικεχείρηκεν ἑτέρων καὶ πειρᾶται
[1, 25]	πάντων κρατοῦσαν, ὡς οὐκ ἐνῆν	εὐσχήμονι	σωτηρία, τὴν δι' ἀναιδείας ἐπορίζετο·
[1, 19]	καιρὸν ἔσχεν ἡ Ἀθηνίωνος ἐνέδρα·	νυνὶ	δὲ ὁ ὄκνος ὑμῶν καὶ
[1, 21]	ἀγορὰς Βηρυτῷ κατασκευάσας καὶ Τύρῳ,	Σιδῶνί	γε μὴν καὶ Δαμασκῷ θέατρα,
[1, 21]	βορέαν Φασαηλίδα ὠνόμασεν. (Παραδοὺς δ'	αἰῶνι	τούς τε οἰκείους καὶ φίλους
[1, 9]	κατὰ τὸ Πηλούσιον ἐμβολῶν ἐν	Ἀσκάλωνι	κατείχετο, τούς τε Ἄραβας ξένος
[1, 3]	τὴν χώραν ἀπαλλαγεὶς τῆς ἐν	Βαβυλῶνι	δουλείας· τῶν δὲ ἀδελφῶν τὸν
[1, 17]	τῷ φρουρίῳ, πρὶν δὲ ἑλεῖν	χειμῶνι	βιασθεὶς χαλεπωτάτῳ ταῖς πλησίον ἐνστρατοπεδεύεται
[1, 17]	ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἤλασεν, εἰ μὴ	χειμῶνι	διεκωλύθη σφοδροτάτῳ. Τοῦτ' ἐμπόδιον ἐκείνῳ
[1, 30]	βασανιζόμενοι γὰρ τοῦτ' ἀπέδειξαν αὐτῆς	οἱ	ἀδελφοί. Βασιλεὺς δὲ τῆς μητρῴας
[1, 30]	ἰατρεύοντος ἐν Ἀλεξανδρείᾳ. Περιιόντες δὲ	οἱ	Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀριστοβούλου δαίμονες ἅπαν
[1, 28]	Φερώραν ὄντα τετράρχην βοηθὸν ἔχοιεν	οἱ	Ἀλεξάνδρου παῖδες. Συνελογίζετο δὲ τὸ
[1, 19]	γὰρ τὴν τούτων ἐπίθεσιν ἀναθαρρήσαντες	οἱ	Ἄραβες ἐπιστρέφονται καὶ συνάψαντες τὸ
[1, 19]	στρατόπεδον αὐτῶν περισχόντες αὔτανδρον εἷλον	οἱ	Ἄραβες. (Μετ' οὐ πολὺ δὲ
[1, 4]	πρὶν εἰς χεῖρας ἐλθεῖν διακηρύσσοντες	οἱ	βασιλεῖς ἐπειρῶντο τῶν παρ' ἀλλήλοις
[1, 1]	πολλοῦ διηγωνίσαντο, πλήθει δὲ ὑπερέχοντες	οἱ	βασιλικοὶ καὶ δεξιᾷ χρησάμενοι τύχῃ
[1, 24]	τὸ βασίλειον οἱ μὲν ἑκόντες	οἱ	δ' ἐξ ἐπιτάγματος, ὥσπερ Πτολεμαῖος
[1, 20]	ἐκ τοῦ Τράχωνος λῃστὰς Δαμασκηνοῖς.	Οἱ	δ' ἐπὶ Οὐάρρωνα τὸν ἡγεμόνα
[1, 15]	καὶ λοχᾶν τοὺς σιτηγοὺς κελεύων.	Οἱ	δ' ὑπήκουον, καὶ πολὺ πλῆθος
[1, 24]	μηδὲν ὑπὲρ τὸ συνειδὸς εἰπόντες·	οἱ	δ' ὑπὸ τῶν ἀλγηδόνων ψεύσασθαι
[1, 27]	Ὄλυμπον ἐγγράφους τὰς μηνύσεις φέροντας.	Οἱ	δ' ὡς εἰς Ῥώμην πλεύσαντες
[1, 16]	ἐν λάρναξιν ἐνίει τοῖς στομίοις,	οἱ	δὲ ἀπέσφαττόν τε αὐτοὺς σὺν
[1, 31]	γένοιτο τῶν κατ' ἐκείνης διαβολῶν.	Οἱ	δὲ ἀσκεπτότεροι καὶ τὴν πατρίδα
[1, 29]	φίλον Συλλαίου τὸν δὲ φύλαρχον.	Οἱ	δὲ βασανιζόμενοι πεῖσαι Κόρινθον ὡμολόγησαν
[1, 19]	πλεῖστόν τε αὐτῶν φόνον εἰργάσαντο.	Οἱ	δὲ διασωθέντες ἐκ τῆς μάχης
[1, 17]	διὰ μῖσος τὸ πρὸς Ἀντίγονον,	οἱ	δὲ ἐπὶ τοῖς αὐτοῦ κατορθώμασιν
[1, 2]	διωχθεὶς ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν ἐκφεύγει,	οἱ	δὲ ἐπὶ τοὺς Σαμαρεῖς ὑποστρέψαντες
[1, 8]	Ἱεροσολύμοις προστάξας, τὸ δὲ Γαδάροις,	οἱ	δὲ ἵνα συντελῶσιν εἰς Ἀμαθοῦντα,
[1, 1]	τῆς πόλεως τοὺς Τωβία υἱούς.	Οἱ	δὲ καταφυγόντες πρὸς Ἀντίοχον ἱκέτευσαν
[1, 8]	δισχιλίους ἀνέφυγον εἴς τινα λόφον,	οἱ	δὲ λοιποὶ χίλιοι σὺν Ἀριστοβούλῳ
[1, 4]	ἐπεχείρει διαλύεσθαι πρὸς τοὺς ὑποτεταγμένους.	Οἱ	δὲ μᾶλλον ἐμίσουν τὴν μετάνοιαν
[1, 27]	τῶν μειρακίων, οἱ μὲν κολακεύοντες,	οἱ	δὲ μισοῦντες Ἡρώδην καὶ οὐδεὶς
[1, 17]	Καὶ ὁ μὲν ἠπείγετο συμβαλεῖν,	οἱ	δὲ περὶ Πάππον οὔτε πρὸς
[1, 8]	εἵπετο τὴν ὅλην ἔχων δύναμιν.	Οἱ	δὲ περὶ τὸν Ἀντίπατρον ἐπίλεκτοι
[1, 24]	πρὸς τὸ μέλλον ἀμείνους γένοιντο.	Οἱ	δὲ τὰς μὲν διαβολὰς ἀπεσκευάζοντο
[1, 15]	τοῦ τείχους ἐπέτρεπεν τοῖς σφετέροις·	οἱ	δὲ ταχέως ἅπαντας ἀπὸ τῶν
[1, 5]	Ἀλεξάνδρα σεσοβημένη περὶ τὸ θεῖον.	Οἱ	δὲ τὴν ἁπλότητα τῆς ἀνθρώπου
[1, 23]	δὲ τοῦ θράσους αὐτῶν ἀφορμὰς	οἱ	διαβάλλοντες ἐλάμβανον, καὶ φανερώτερον ἤδη
[1, 12]	ἠξιώθησαν ὑπὸ Ὑρκανοῦ. Οὐ μὴν	οἱ	διαφυγόντες ἠρέμουν, ἀλλὰ τὰ κατὰ
[1, 1]	ἅπαντες μὲν ἠπείθουν, ἐσφάττοντο δὲ	οἱ	δοκιμώτατοι. Καὶ Βακχίδης ὁ πεμφθεὶς
[1, 33]	πλῆθος τῶν συγγενῶν, ἐφ' οἷς	οἱ	δορυφόροι καὶ τὸ Θρᾴκιον στῖφος
[1, 12]	εἰς Βιθυνίαν ἧκον καὶ Ἰουδαίων	οἱ	δυνατοὶ κατηγοροῦντες Φασαήλου καὶ Ἡρώδου,
[1, 14]	ἦσαν δὲ τῶν περὶ αὐτὸν	οἱ	δυνατώτατοι. (Ἡρώδης μὲν δὴ πολεμίους
[1, 27]	ἐπιψηφίσασθαι. Σύμψηφοι δ' αὐτῷ καὶ	οἱ	δύο πρεσβευταὶ γίνονται, καὶ τούτοις
[1, 4]	δ' οὔτε Ἰουδαῖοι θυμῶν οὔτε	οἱ	Ἕλληνες ἐπαύσαντο πίστεως, διεκρίνοντο ἤδη
[1, 12]	μὲν οὕτως διελύθησαν, αὖθις δὲ	οἱ	ἐν τέλει Ἰουδαίων ἑκατὸν ἄνδρες
[1, 7]	τε θυσίαι καθ' ἡμέραν καὶ	οἱ	ἐναγισμοὶ καὶ πᾶσα θεραπεία κατὰ
[1, 27]	συνῆγε τὸ δικαστήριον. Προκαθίζουσίν τε	οἱ	ἡγεμόνες γραφὲν αὐτοῖς ὑπὸ Καίσαρος,
[1, 0]	τε τούτων συγγραφεῖς ἐπαύσαντο καὶ	οἱ	ἡμέτεροι προφῆται, τὴν ἀρχὴν ἐκεῖθεν
[1, 1]	ὅλης παρατάξεως· καρτερῶς μὲν γὰρ	οἱ	Ἰουδαῖοι καὶ μέχρι πολλοῦ διηγωνίσαντο,
[1, 8]	ἔξεισιν πρὸς μάχην. Ὑπήντων δὲ	οἱ	Ἰουδαῖοι, καὶ συμβαλόντων περὶ τὸ
[1, 0]	κατὰ τὰς πρώτας ὁρμὰς ἐπῆλθον	οἱ	Ἰουδαῖοι τοῖς ὅπλοις, (ὅπως τε
[1, 4]	καὶ μετὰ στρατιᾶς ἥκοντος συνέμισγον	οἱ	Ἰουδαῖοι τοῖς συμμάχοις περὶ Σίκιμα.
[1, 0]	πῦρ ἐπὶ τὸν ναὸν εἵλκυσαν	οἱ	Ἰουδαίων τύραννοι, μάρτυς αὐτὸς ὁ
[1, 4]	οὔτε γὰρ Δημητρίῳ παρέμειναν νικῶντι	οἱ	καλέσαντες, καὶ κατὰ οἶκτον τῆς
[1, 9]	τῇ δυνάμει παρασχεῖν· ὅθεν οὐδὲ	οἱ	κατὰ Μέμφιν ἔτι εἰς χεῖρας
[1, 2]	λιμοῦ μὲν εἰς τοσοῦτον προῆλθον	οἱ	κατὰ τὴν πόλιν, ὡς ἅψασθαι
[1, 7]	κωλύοντας. Ἀντεῖχον δ' ἐπὶ πλεῖον	οἱ	κατὰ τοῦτο τὸ μέρος πύργοι
[1, 20]	δ' ἄρα τὰς ἀκοὰς ἀπέφραξαν	οἱ	Κλεοπάτρας ἵμεροι καὶ θεὸς ὁ
[1, 16]	πολὺ μὲν αὐτῶν μέρος διέφθειρεν,	οἱ	λοιποὶ δ' ὑπὲρ τὸν ποταμὸν
[1, 17]	καὶ ἐκ τῆς ἄλλης χώρας,	οἱ	μὲν διὰ μῖσος τὸ πρὸς
[1, 27]	Ἀλεξάνδρῳ θελήσειεν αὐτὸν ἀνελεῖν. Τοῦθ'	οἱ	μὲν εἰς ἀπαλλαγὴν τῆς τοῦ
[1, 21]	ἐπὶ διακοσίους πόδας ηὐρύνετο· ὧν	οἱ	μὲν ἑκατὸν προδεδόμηντο πρὸς τὴν
[1, 24]	καὶ τῶν κατὰ τὸ βασίλειον	οἱ	μὲν ἑκόντες οἱ δ' ἐξ
[1, 27]	Ἀλέξανδρον ἀπολύσεσθαι τὰς αἰτίας. Ἀλλ'	οἱ	μὲν ἐν Πλατάνῃ κώμῃ Σιδωνίων
[1, 23]	ἀνιαρῶν τὴν ὀργὴν ἐξέφαινον, ὥσθ'	οἱ	μὲν καθ' ἡμέραν προσίσταντο μᾶλλον,
[1, 27]	πάντες θάνατον κατακρίνουσιν τῶν μειρακίων,	οἱ	μὲν κολακεύοντες, οἱ δὲ μισοῦντες
[1, 0]	πόλεις ἢ ἐθνῶν ἔθνεσι συρραγέντων,	οἱ	μὲν οὐ παρατυχόντες τοῖς πράγμασιν,
[1, 26]	εὐθέως ἐβασάνισεν τοὺς ἄνδρας. Ἀλλ'	οἱ	μὲν οὐδὲν τῶν διαβληθέντων ὡμολόγουν,
[1, 5]	καθαροὺς ὑπείληφεν, ἐκ τῆς πόλεως.	Οἱ	μὲν οὖν δοθείσης ἀδείας ἐσκεδάσθησαν
[1, 31]	καὶ καθ' ἑαυτὴν τῆς ψυχῆς.	Οἱ	μὲν οὖν προμηθέστεροι τῶν φίλων
[1, 21]	μόνον οἱ νικῶντες, ἀλλὰ καὶ	οἱ	μετ' αὐτοὺς καὶ οἱ τρίτοι
[1, 12]	ἐπὶ τῷ κατορθώματι· καὶ γὰρ	οἱ	μὴ προσέχοντες πάλαι τότε ᾠκείωντο
[1, 0]	πῶς ἂν εἶναι μεγάλοι δοκοῖεν	οἱ	μικροὺς νενικηκότες· καὶ οὔτε τὸ
[1, 33]	ὥστε θαρραλεώτερον ἥπτοντο τῆς ἐπιχειρήσεως	οἱ	νέοι. Μέσης γοῦν ἡμέρας καὶ
[1, 21]	ὀλυμπιάδος, ἐν οἷς οὐ μόνον	οἱ	νικῶντες, ἀλλὰ καὶ οἱ μετ'
[1, 23]	διαθέσει. ~(Κληρονομοῦσι δὲ τῆς μητρῴας	οἱ	παῖδες ὀργῆς καὶ τοῦ μύσους
[1, 11]	ἐπειδὴ Λαοδίκειαν ἑλόντος αὐτοῦ συνῇσαν	οἱ	πανταχόθεν δυνατοὶ δωρεάς τε καὶ
[1, 0]	καὶ ἀσύμφωνα διηγήματα σοφιστικῶς ἀναγράφουσιν,	οἱ	παραγενόμενοι δὲ ἢ κολακείᾳ τῇ
[1, 13]	λάθρα τῶν πολεμίων. Αἰσθόμενοι δ'	οἱ	Πάρθοι κατεδίωκον. Κἀκεῖνος τὴν μὲν
[1, 27]	τε καὶ Φερώρας, μεθ' οὓς	οἱ	πάσης Συρίας ἄριστοι πλὴν Ἀρχελάου
[1, 19]	ἄτακτοι καὶ πεφυρμένοι τοῖς ἱππεῦσιν	οἱ	πεζοί. Πλήθει μὲν οὖν τῶν
[1, 19]	Τούτους μὲν οὖν ἀπεκρούσαντο ταχέως	οἱ	πεμφθέντες ὑπὸ τοῦ βασιλέως καὶ
[1, 24]	ἀδελφῶν τὰς μὲν μητέρας ἀπειλοῖεν	οἱ	περὶ Ἀλέξανδρον, ἐπειδὰν παραλάβωσιν τὴν
[1, 26]	διὰ τὴν πατρίδα καὶ πάντες	οἱ	περὶ αὐτὸν ἡδέως προετίμων τὸν
[1, 13]	καθ' ἣν τρεψάμενοι τοὺς πολεμίους	οἱ	περὶ Ἡρώδην κατακλείουσιν εἰς τὸ
[1, 27]	ὑπὸ Καίσαρος, Σατορνῖνός τε καὶ	οἱ	περὶ Πεδάνιον πρέσβεις, σὺν οἷς
[1, 15]	διαφορωτάτοις ἀμνηστίαν. Ἐπεὶ δὲ ἀντιπαρηγοροῦντες	οἱ	περὶ τὸν Ἀντίγονον οὔτε κατακούειν
[1, 8]	γενομένης συμβολῆς μέχρι πολλοῦ μὲν	οἱ	περὶ τὸν Ἀριστόβουλον διεκαρτέρουν γενναίως
[1, 21]	εἰς τὸ πέλαγος, ὧν ἦσαν	οἱ	πλεῖστοι μῆκος ποδῶν πεντήκοντα, βάθος
[1, 17]	τάγμα συνέμιξεν, δείσαντες τὴν ἰσχὺν	οἱ	πολέμιοι διὰ νυκτὸς ἐξέλιπον τὸ
[1, 19]	προτέρᾳ μάχῃ κρατούντων ἐκράτησαν ἡμῶν	οἱ	πολέμιοι, καὶ κατὰ τὸ εἰκὸς
[1, 16]	μὴν πρὸς τὴν ἔφοδον ἔδεισαν	οἱ	πολέμιοι, μετὰ δὲ τῶν ὅπλων
[1, 17]	Ταύτην τὴν πληγὴν οὐκ ἤνεγκαν	οἱ	πολέμιοι· τὸ γοῦν ἐπισυλλεγόμενον αὐτῶν
[1, 6]	ὅλων συμβολῆς περὶ Ἱεριχοῦντα καταλιπόντες	οἱ	πολλοὶ τὸν Ὑρκανὸν μεταβαίνουσιν πρὸς
[1, 10]	αὖθις ὑπακοῦσαι καλοῦντι. Καὶ πάλιν	οἱ	πονηροὶ παρώξυνον τὸν Ὑρκανὸν κατ'
[1, 3]	τοῦ ἀδελφοῦ. Κἀν τούτῳ προσιόντες	οἱ	πονηροὶ τῷ βασιλεῖ τήν τε
[1, 3]	καὶ τοῦτον ἐκ διαβολῶν, ἃς	οἱ	πονηροὶ τῶν κατὰ τὸ βασίλειον
[1, 17]	προαγαγόντες εἰς τὴν λίμνην κατέδυσαν	οἱ	προσέχοντες Ἀντιγόνῳ. Μετεβάλλετο δὲ πολλὰ
[1, 5]	Προσφεύγουσι δὲ Ἀριστοβούλῳ τῶν κινδυνευόντων	οἱ	προύχειν δοκοῦντες, κἀκεῖνος πείθει τὴν
[1, 33]	ὃν δὴ τότε παρῄνουν ἐκκόπτειν	οἱ	σοφισταί, καλὸν εἶναι λέγοντες, εἰ
[1, 21]	λίθου, καὶ κατατείνοντες ἐπ' αὐτὸν	οἱ	στενωποὶ τοῦ ἄστεος πρὸς ἓν
[1, 33]	Ἀρχελάῳ συνηδομένων, καὶ κατὰ στῖφος	οἱ	στρατιῶται μετὰ τοῦ πλήθους προσιόντες
[1, 17]	τοὺς ὑποφεύγοντας δὲ τῶν ἐρειπίων	οἱ	στρατιῶται ξιφήρεις ἀνεδέχοντο, καὶ τοσοῦτον
[1, 25]	ἀξίαν ἕκαστον. Ὁμοίως τε καὶ	οἱ	συγγενεῖς προστάξαντος τοῦ βασιλέως πάντες
[1, 6]	κομιδὴν τῶν χρημάτων ἐκπεμφθέντα Γαβίνιον	οἱ	τὰ Ἀριστοβούλου φρονοῦντες οὐδὲ τῇ
[1, 15]	πρὸς δύσιν κλίμα τοῦ ἄστεος	οἱ	ταύτῃ φύλακες ἐτόξευόν τε καὶ
[1, 9]	δ' αὐτὸν ἰόντα εἶργον αὖθις	οἱ	τὴν Ὀνίου προσαγορευομένην χώραν κατέχοντες·
[1, 16]	Γαλιλαίαν ἐκκεκαθάρθαι φόβων, πλὴν καθόσον	οἱ	τοῖς σπηλαίοις ἐμφωλεύοντες ὑπελείποντο· κἀπὶ
[1, 27]	οἷς καὶ> Οὐολούμνιος ἐπίτροπος, ἔπειθ'	οἱ	τοῦ βασιλέως συγγενεῖς καὶ φίλοι,
[1, 0]	ἐκβάλλεται τῆς χώρας, ἔπειθ' ὡς	οἱ	τούτων ἔγγονοι περὶ τῆς βασιλείας
[1, 12]	οἵ τε πεσόντες ταφῆς καὶ	οἱ	τραυματίαι θεραπείας ἠξιώθησαν ὑπὸ Ὑρκανοῦ.
[1, 21]	καὶ οἱ μετ' αὐτοὺς καὶ	οἱ	τρίτοι τοῦ βασιλικοῦ πλούτου μετελάμβανον.
[1, 0]	Ἰουδαίων, ὅπως τε ἐπανέστησαν αὐτοῖς	οἱ	τύραννοι, καὶ τὰς τούτων πρὸς
[1, 31]	Τάχα καὶ τοὺς ἀπαγγέλλειν προῃρημένους	οἱ	τῶν ἀνῃρημένων δαίμονες ἀδελφῶν ἐφίμουν·
[1, 14]	δὲ σὺν ταῖς ἄλλαις ἀρχαῖς	οἱ	ὕπατοι θύσοντές τε καὶ τὸ
[1, 22]	Συρίαν, ἐξῃτήσαντο δὲ κατὰ οἶκτον	οἱ	ὑπὲρ Εὐφράτην ὁμοεθνεῖς. Καὶ εἴ
[1, 6]	τὸ πλῆθος ὀρρωδοῦν, καὶ παρῄνουν	οἱ	φίλοι σκέπτεσθαι τὴν Ῥωμαίων ἰσχὺν
[1, 19]	μὲν γὰρ ἄγαν πεποιθὸς ἀφύλακτον,	οἱ	φόβοι δὲ διδάσκουσιν προμήθειαν· ὥστε
[1, 28]	ὀλίγα πέμπων ἐπὶ Ῥώμης χρήματα.	Οἵ	γε μὴν περὶ Σατορνῖνον ἐν
[1, 27]	πιστεύεις τούτοις κατὰ τῶν τέκνων,	οἵ	σε τῶν γνησίων περικόπτοντες διαδόχων
[1, 24]	Πτολεμαῖος ὁ τιμιώτατος τῶν φίλων,	οἵ	τε ἀδελφοὶ τοῦ βασιλέως καὶ
[1, 0]	συνεπαρθήσεσθαι σφίσιν ἤλπισαν, Ῥωμαίους δὲ	οἵ	τε γείτονες Γαλάται παρεκίνουν καὶ
[1, 12]	ἀπέκτεινεν, πολλοὺς δὲ ἔτρωσεν· ὧν	οἵ	τε πεσόντες ταφῆς καὶ οἱ
[1, 0]	τῆς ἀληθείας διήμαρτον. Ὅπου δ'	οἵ	τε τούτων συγγραφεῖς ἐπαύσαντο καὶ
[1, 33]	δεξιάν. Καὶ περὶ τὴν κλίνην	οἵ	τε υἱεῖς καὶ τὸ πλῆθος
[1, 10]	τε καὶ τοῖς πατρίοις νόμοις,	οἳ	κτείνειν ἀκρίτους οὐκ ἐφιᾶσιν. (Τούτοις
[1, 17]	δίχα τῶν ἀπὸ Συρίας συμμάχων,	οἳ	μέρος οὐκ ὀλίγον ἦσαν, καταστρατοπεδεύονται
[1, 19]	εἰς αὐτὴν προθυσάμενοι τοὺς πρέσβεις,	οἳ	παρὰ Ἰουδαίων ἔτυχον ἥκοντες πρὸς
[1, 2]	πρὸς αἷς τὸ Χουθαίων γένος,	οἳ	περιῴκουν τὸ εἰκασθὲν τῷ ἐν
[1, 0]	οὔτε τὸ μέγεθος τῶν στρατηγῶν,	οἳ	πολλὰ περὶ τοῖς Ἱεροσολύμοις ἱδρώσαντες
[1, 16]	ἐν τοῖς σπηλαίοις ὥρμητο λῃστάς,	οἳ	πολλὴν τῆς χώρας κατατρέχοντες οὐκ
[1, 19]	αὐτομάτως οὐδὲ διὰ χειρὸς ἀλλοτρίας,	οἳ	πρέσβεις ἡμετέρους παρὰ τὸν πάντων
[1, 12]	ἤδη τῷ Κλεοπάτρας ἔρωτι δεδουλωμένον·	οἳ	προστησάμενοι τοὺς ἀξιώματι καὶ λόγῳ
[1, 20]	φυλακὴν τοῦ σώματος τετρακοσίους Γαλάτας,	οἳ	πρότερον ἐδορυφόρουν Κλεοπάτραν. Οὐδὲν δὲ
[1, 32]	ποιήσας βασιλεῦσιν ἑτέροις, εὗρον ἐπιβούλους,	οἳ	τεθνήκασι τὸ πλέον Ἀντιπάτρῳ· νέῳ
[1, 0]	αὐτὸς δικαίως τοῖς Ἑλλήνων λογίοις,	οἳ	τηλικούτων κατ' αὐτοὺς πραγμάτων γεγενημένων,
[1, 33]	συνεῖχον ὁσημέραι τῶν ἡβώντων στρατόπεδον.	Οἳ	τότε τὸν βασιλέα πυνθανόμενοι ταῖς
[1, 30]	διά τινος τῶν ἑταίρων Ἀντιφίλου,	λάβοι	δὲ παρ' ἐκείνου Θευδίων ὁ
[1, 14]	ὅτι καὶ τότε διὰ Πάρθων	λάβοι	τὴν ἀρχὴν Ῥωμαίους ὑπεριδών. Τῆς
[1, 28]	Φερώραν κηδεστὴν ὁ Ἀλεξάνδρου παῖς	προσλάβοι.	Κατηντιβόλει δὲ πολλῆς οὔσης γενεᾶς
[1, 19]	γὰρ ἄγαν πεποιθὸς ἀφύλακτον, οἱ	φόβοι	δὲ διδάσκουσιν προμήθειαν· ὥστε ἔμοιγε
[1, 7]	μύριοι καὶ δισχίλιοι, Ῥωμαίων δὲ	ὀλίγοι	μὲν πάνυ νεκροί, τραυματίαι δ'
[1, 3]	γνωρίμους ἀνέκραγεν, ἦσαν δ' οὐκ	ὀλίγοι	παρεδρεύοντες αὐτῷ τῶν μανθανόντων, παπαί,
[1, 33]	Ματθίας ἕτερος Μαργάλου. Τούτοις οὐκ	ὀλίγοι	προσῄεσαν τῶν νέων ἐξηγουμένοις τοὺς
[1, 7]	οἱ κατὰ τοῦτο τὸ μέρος	πύργοι	μεγέθει τε καὶ κάλλει διαφέροντες.
[1, 13]	παρὰ γυναίου τινὸς ὡς Ἡρώδης	διαπεφεύγοι,	νῦν, εἰπεῖν, εὔθυμος ἄπειμι τὸν
[1, 2]	ἱκεσίας, ὥρμητο προσβάλλειν, ἐπειδὰν δὲ	κατίδοι	τυπτομένην τε καὶ σπαραττομένην, ἐθηλύνετο
[1, 13]	τῶν πολεμίων καὶ πρὸς ἃ	δέοι	βοηθήσοντα Ἀντιγόνῳ. (Τῶν δὲ λῃζομένων
[1, 24]	λέγοντος, ὡς οὐκ ἐν Ἡρώδῃ	δέοι	τὰς ἐλπίδας ἔχειν ἀναιδεῖ γέροντι
[1, 33]	θαρραλεώτερον ἥπτοντο τῆς ἐπιχειρήσεως οἱ	νέοι.	Μέσης γοῦν ἡμέρας καὶ πολλῶν
[1, 30]	αὐτὸς μὲν εἴη πολιὸς ἤδη,	νεάζοι	δὲ καθ' ἡμέραν ὁ πατήρ,
[1, 19]	καὶ πεφυρμένοι τοῖς ἱππεῦσιν οἱ	πεζοί.	Πλήθει μὲν οὖν τῶν Ἰουδαίων
[1, 23]	ὁμονοεῖν. Ὑμεῖς δέ, ὦ παῖδες	ἀγαθοί,	πρῶτον μὲν ἐνθυμούμενοι τὴν ἱερὰν
[1, 28]	υἱὸν αὐτοῦ τῇ Φερώρα θυγατρί.	(Καταμάθοι	δ' ἄν τις, ὅσον ἴσχυσεν
[1, 21]	δὲ ἐκ δεξιοῦ δύο ὀρθοὶ	λίθοι	συνεζευγμένοι τοῦ κατὰ θάτερον χεῖλος
[1, 30]	ὁ γῆν καὶ οὐρανὸν διέπων	μετέλθοι	τὴν τούτων ἡμῖν τῶν κακῶν
[1, 13]	εἰς τὴν Ἀραβικὴν Πέτραν ἠπείγετο.	(Πάρθοι	δ' ἐν Ἱεροσολύμοις ἐφ' ἁρπαγὴν
[1, 13]	(Ὁ μὲν οὖν οὕτως τελευτᾷ.	Πάρθοι	δὲ καίτοι διημαρτηκότες ὧν μάλιστα
[1, 13]	τῶν αὐτῷ προσεχόντων ὁμοίως ἕκαστος.	Πάρθοι	δὲ μετὰ τὰς ἁρπαγὰς ἐπὶ
[1, 13]	τῶν πολεμίων. Αἰσθόμενοι δ' οἱ	Πάρθοι	κατεδίωκον. Κἀκεῖνος τὴν μὲν μητέρα
[1, 21]	τοὺς δὲ ἐκ δεξιοῦ δύο	ὀρθοὶ	λίθοι συνεζευγμένοι τοῦ κατὰ θάτερον
[1, 9]	προσαγορευομένην χώραν κατέχοντες· ἦσαν δὲ	Ἰουδαῖοι	Αἰγύπτιοι. Τούτους Ἀντίπατρος οὐ μόνον
[1, 15]	ἀπαναστάσεως πρόφασιν εὑρών, ᾧ προσέκειντο	Ἰουδαῖοι	διώκοντες. Ἐπὶ τούτους Ἡρώδης ἐκδραμὼν
[1, 4]	μεταπείσειν ἐλπίσας. Ὡς δ' οὔτε	Ἰουδαῖοι	θυμῶν οὔτε οἱ Ἕλληνες ἐπαύσαντο
[1, 1]	παρατάξεως· καρτερῶς μὲν γὰρ οἱ	Ἰουδαῖοι	καὶ μέχρι πολλοῦ διηγωνίσαντο, πλήθει
[1, 8]	πρὸς μάχην. Ὑπήντων δὲ οἱ	Ἰουδαῖοι,	καὶ συμβαλόντων περὶ τὸ Ἰταβύριον
[1, 0]	τὰ πρὸς τὴν ἀνατολήν, ἐπειδὴ	Ἰουδαῖοι	μὲν ἅπαν τὸ ὑπὲρ Εὐφράτην
[1, 13]	δὲ λῃζομένων τὸν Κάρμηλον πολλοὶ	Ἰουδαῖοι	συνδραμόντες πρὸς Ἀντίγονον προθύμους ἑαυτοὺς
[1, 7]	διὰ τὴν θρησκείαν χεῖρας ἀπίσχουσιν	Ἰουδαῖοι,	τὸ χῶμα ὕψου τῆς κατὰ
[1, 0]	τὰς πρώτας ὁρμὰς ἐπῆλθον οἱ	Ἰουδαῖοι	τοῖς ὅπλοις, (ὅπως τε τὰς
[1, 4]	μετὰ στρατιᾶς ἥκοντος συνέμισγον οἱ	Ἰουδαῖοι	τοῖς συμμάχοις περὶ Σίκιμα. (Δέχεται
[1, 15]	Αὐτοὺς μὲν οὖν ἀπολύει λαβών,	Ῥωμαῖοι	δ' εἰσπεσόντες τὸ λοιπὸν ἄστυ
[1, 8]	Ἱεροσολύμων ὑποστράτηγος αὐτομολήσας μετὰ χιλίων.	Ῥωμαῖοι	δ' ἐπηκολούθουν, καὶ γενομένης συμβολῆς
[1, 18]	τε καὶ ἀνδρῶν τὴν πόλιν	Ῥωμαῖοι	κενώσαντες καταλείψουσιν αὐτὸν ἐρημίας βασιλέα,
[1, 16]	ἐν Λύδδοις θεραπεύων Ἀντώνιον. ~(Καὶ	Ῥωμαῖοι	μὲν ἐν ἀφθόνοις διῆγον ἀνειμένοι
[1, 0]	ἕκαστοι τύχην διενεμήθησαν· καὶ ὡς	Ῥωμαῖοι	μὲν ἐπεξῆλθον τὰ λείψανα τοῦ
[1, 21]	οἷς ἐδεήθησαν ἕκαστοι δαψίλειαν; Ἀλλ'	Ἀθηναῖοι	καὶ Λακεδαιμόνιοι Νικοπολῖταί τε καὶ
[1, 5]	δὲ τῶν μὲν ἄλλων αὐτή,	Φαρισαῖοι	δ' αὐτῆς. (Διογένην γοῦν τινα
[1, 5]	δὲ αὐτῆς εἰς τὴν ἐξουσίαν	Φαρισαῖοι,	σύνταγμά τι Ἰουδαίων δοκοῦν εὐσεβέστερον
[1, 8]	τινα λόφον, οἱ δὲ λοιποὶ	χίλιοι	σὺν Ἀριστοβούλῳ διακόψαντες τὴν φάλαγγα
[1, 7]	μὲν οὖν ἀνῃρέθησαν μύριοι καὶ	δισχίλιοι,	Ῥωμαίων δὲ ὀλίγοι μὲν πάνυ
[1, 4]	εἰς τὰ ὄρη καταφυγόντι Ἰουδαίων	ἑξακισχίλιοι.	Ταύτην τὴν ῥοπὴν οὐκ ἤνεγκεν
[1, 4]	ἦσαν τρισχίλιοι, πεζῶν δὲ μύριοι	τετρακισχίλιοι.	Καὶ πρὶν εἰς χεῖρας ἐλθεῖν
[1, 19]	ὑπὸ σφῶν αὐτῶν συμπατούμενοι διεφθείροντο·	πεντακισχίλιοι	γοῦν ἔπεσον ἐν τῇ τροπῇ,
[1, 8]	ὑπὸ τῶν Ῥωμαίων πίπτουσι μὲν	πεντακισχίλιοι,	περὶ δὲ δισχιλίους ἀνέφυγον εἴς
[1, 8]	ἀποβαλών, ὧν τρισχίλιοι μὲν ἔπεσον	τρισχίλιοι	δὲ ἐζωγρήθησαν, φεύγει σὺν τοῖς
[1, 8]	τὴν μάχην ἑξακισχιλίους ἀποβαλών, ὧν	τρισχίλιοι	μὲν ἔπεσον τρισχίλιοι δὲ ἐζωγρήθησαν,
[1, 4]	δ' ἐναντίων ἱππεῖς μὲν ἦσαν	τρισχίλιοι,	πεζῶν δὲ μύριοι τετρακισχίλιοι. Καὶ
[1, 17]	συνέμιξεν, δείσαντες τὴν ἰσχὺν οἱ	πολέμιοι	διὰ νυκτὸς ἐξέλιπον τὸ ἔρυμα.
[1, 19]	μάχῃ κρατούντων ἐκράτησαν ἡμῶν οἱ	πολέμιοι,	καὶ κατὰ τὸ εἰκὸς νῦν
[1, 16]	πρὸς τὴν ἔφοδον ἔδεισαν οἱ	πολέμιοι,	μετὰ δὲ τῶν ὅπλων ἀπήντων
[1, 17]	τὴν πληγὴν οὐκ ἤνεγκαν οἱ	πολέμιοι·	τὸ γοῦν ἐπισυλλεγόμενον αὐτῶν πλῆθος
[1, 21]	πηγαί· καὶ γένεσις μέν, ὡς	ἔνιοι	δοκοῦσιν, ἔνθεν Ἰορδάνου, τὸ δ'
[1, 7]	τὰ περὶ τὸ τεῖχος δ'	ἔνιοι	μανιῶντες ἐν ταῖς ἀμηχανίαις ὑπέπρησαν
[1, 21]	ἕκαστοι δαψίλειαν; Ἀλλ' Ἀθηναῖοι καὶ	Λακεδαιμόνιοι	Νικοπολῖταί τε καὶ τὸ κατὰ
[1, 26]	τούς τε ἐξ ἡμῶν πλουτήσαντας	οἷοι,	καὶ τὰς θεραπευθείσας πόλεις ἐπὶ
[1, 2]	πρεσβυτέρων υἱῶν ὅτι μὴ διαμενοῦσι	κύριοι	τῶν πραγμάτων προεῖδέν τε καὶ
[1, 7]	συγκατεφλέγοντο. Ἰουδαίων μὲν οὖν ἀνῃρέθησαν	μύριοι	καὶ δισχίλιοι, Ῥωμαίων δὲ ὀλίγοι
[1, 8]	συμβαλόντων περὶ τὸ Ἰταβύριον ὄρος	μύριοι	μὲν ἀναιροῦνται, τὸ δὲ λοιπὸν
[1, 4]	μὲν ἦσαν τρισχίλιοι, πεζῶν δὲ	μύριοι	τετρακισχίλιοι. Καὶ πρὶν εἰς χεῖρας
[1, 13]	προσέταξεν ἐμβαλεῖν. Τῶν δ' ἐπιθαλαττίων	Τύριοι	Πάκορον οὐκ ἐδέξαντο καίτοι Πτολεμαιῶν
[1, 33]	καὶ ταξιάρχοις ἀκολουθοῦντες ἐν κόσμῳ,	πεντακόσιοι	δὲ ἐπ' αὐτοῖς τῶν οἰκετῶν
[1, 3]	Ἀντίγονον, εἰ μετὰ τῶν ὅπλων	προσίοι,	καὶ πρὸς αὐτὸν ἔπεμψεν τοὺς
[1, 9]	Μέμφιν ἔτι εἰς χεῖρας ἦλθον,	ἑκούσιοι	δὲ προσέθεντο Μιθριδάτῃ. Κἀκεῖνος ἤδη
[1, 9]	χώραν κατέχοντες· ἦσαν δὲ Ἰουδαῖοι	Αἰγύπτιοι.	Τούτους Ἀντίπατρος οὐ μόνον μὴ
[1, 28]	μὲν καὶ Ἀγρίππας καὶ Ἀριστόβουλος	υἱοί,	θυγατέρες δὲ Ἡρωδιὰς καὶ Μαριάμμη.
[1, 1]	διηγωνίσαντο, πλήθει δὲ ὑπερέχοντες οἱ	βασιλικοὶ	καὶ δεξιᾷ χρησάμενοι τύχῃ κρατοῦσι,
[1, 31]	δὲ ἤδη μὲν ἐνενόει τὰς	οἴκοι	συμφοράς, ἔτι δὲ ἐκ πανουργίας
[1, 5]	δ' ἐκεῖνος ἀπαναστὰς διὰ τὰς	οἴκοι	ταραχὰς ἐμβεβληκότος εἰς τὴν Ἀρμενίαν
[1, 0]	ὁρῶ δέ, πῶς ἂν εἶναι	μεγάλοι	δοκοῖεν οἱ μικροὺς νενικηκότες· καὶ
[1, 25]	νύκτωρ εἰσβιασαμένην. Αἵ τε οὖν	βίβλοι	παρῆσαν εἰς χεῖρας Ἡρώδῃ πολλὰ
[1, 17]	ταραχῆς ἐκθορόντι τῆς κοίτης εἰσῄεσαν	ἄγγελοι	τῆς συμφορᾶς. Ὁ δὲ ὀλίγον
[1, 10]	τὰ Ἡρώδου κατορθώματα καὶ κήρυκες	ἐπάλληλοι	τῆς καθ' ἕκαστον εὐδοξίας προστρέχοντες
[1, 27]	οἱ τοῦ βασιλέως συγγενεῖς καὶ	φίλοι,	Σαλώμη τε καὶ Φερώρας, μεθ'
[1, 6]	πλῆθος ὀρρωδοῦν, καὶ παρῄνουν οἱ	φίλοι	σκέπτεσθαι τὴν Ῥωμαίων ἰσχὺν οὖσαν
[1, 15]	ἐτόξευόν τε καὶ ἐξηκόντιζον αὐτούς,	ἄλλοι	δὲ κατὰ στῖφος ἐκθέοντες ἀπεπειρῶντο
[1, 27]	λάθρα τὰ τοῦ βασιλέως ἀπόρρητα	διαγγέλλοι	πρὸς αὐτὸν ἐχθρὸν ὄντα. Τοῦτο
[1, 21]	ὀνάγρων εὔπορος· πολεμιστὴς δ' ἀνυπόστατος.	Πολλοὶ	γοῦν κἀν ταῖς γυμνασίαις αὐτὸν
[1, 10]	τῆς καθ' ἕκαστον εὐδοξίας προστρέχοντες	πολλοὶ	δὲ> τῶν ἐν τοῖς βασιλείοις
[1, 19]	πολλοὶ μὲν ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων	πολλοὶ	δὲ ὑπὸ σφῶν αὐτῶν συμπατούμενοι
[1, 13]	(Τῶν δὲ λῃζομένων τὸν Κάρμηλον	πολλοὶ	Ἰουδαῖοι συνδραμόντες πρὸς Ἀντίγονον προθύμους
[1, 13]	φεύγοντι καθ' ἡμέραν αὐτῷ προσεγίνοντο	πολλοί,	καὶ κατὰ Ῥῆσαν γενομένῳ τῆς
[1, 24]	φίλων αὐτοῦ. Σιγῶντες δὲ ἀπέθνησκον	πολλοὶ	καὶ μηδὲν ὑπὲρ τὸ συνειδὸς
[1, 2]	ἐγείρει στάσιν τῶν ἐπιχωρίων, καὶ	πολλοὶ	κατ' αὐτῶν συνελθόντες οὐκ ἠρέμουν,
[1, 17]	σωθεὶς ἀνδρὸς θεοφιλεστάτου δόξαν ἀπηνέγκατο·	πολλοὶ	μὲν γὰρ αὐτῷ τῶν ἐν
[1, 19]	ὡς δ' ὑπέδειξαν τὰ νῶτα,	πολλοὶ	μὲν ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων πολλοὶ
[1, 24]	γλώσσης· καὶ παροξύνοντες μὲν ἐνέκειντο	πολλοί,	πλείους δὲ τῶν φίλων παρεδύοντο
[1, 0]	ἄλλως περιττόν, ἐπειδήπερ καὶ Ἰουδαίων	πολλοὶ	πρὸ ἐμοῦ τὰ τῶν προγόνων
[1, 24]	ἕκαστος ἔπλασσεν τὰς διαβολάς, καὶ	πολλοὶ	πρὸς τοὺς διαφόρους φονῶντι τῷ
[1, 27]	δὲ ἡγεμόνων καὶ φανερῶς ἀγανακτοῦσιν	πολλοί.	Ταῦθ' ἅμα λέγων ὠνόμαζεν τοὺς
[1, 16]	προσέθετο, καὶ τῶν βιαζομένων δὲ	πολλοὶ	τῆς αἰχμαλωσίας προείλοντο θάνατον. Ἔνθα
[1, 6]	συμβολῆς περὶ Ἱεριχοῦντα καταλιπόντες οἱ	πολλοὶ	τὸν Ὑρκανὸν μεταβαίνουσιν πρὸς τὸν
[1, 15]	τὸ μετὰ Σίλωνος στρατιωτικὸν καὶ	πολλοὶ	τῶν ἐκ τῆς πόλεως τὴν
[1, 7]	δὲ ἀμυνομένους πρὸς ὀλίγον. (Ἔνθα	πολλοὶ	τῶν ἱερέων ξιφήρεις τοὺς πολεμίους
[1, 19]	τῆς νίκης ὄντες καὶ αὐτοὶ	παράβολοι.	(Διὸ μέχρι μὲν ἀντεῖχον οὐ
[1, 7]	τοῦ τείχους· ἀνέστελλον δὲ αἱ	πετροβόλοι	τοὺς καθύπερθεν κωλύοντας. Ἀντεῖχον δ'
[1, 32]	καὶ παρωσάμενος τοὺς ἐκ βασιλίδος	μοι	γεγενημένους ἀπέδειξα τῆς ἀρχῆς διάδοχον.
[1, 20]	ὡς ἔοικεν, εὐποιίας δι' ὧν	μοι	γράφει καὶ Βεντίδιος συμμαχίαν σε
[1, 19]	τὴν ἄμυναν λέγων τοιάδε· (Παραλογώτατά	μοι	δοκεῖ τὸ παρὸν ὑμῶν καθάπτεσθαι
[1, 31]	καὶ τοῦτο πατροκτόνου τὸ περιπλέκεσθαί	μοι	θέλειν ἐν τηλικαύταις αἰτίαις ὄντα.
[1, 23]	ἐπὶ τῇ ἐμῇ καταλύσει δώσει	μοι	καὶ περὶ ἐκείνων δίκας· οὐ
[1, 32]	τοῦ σοῦ γήρως καταφρονήσῃ. Ῥώμη	μοι	μάρτυς τῆς εὐσεβείας καὶ ὁ
[1, 28]	δαίμων σκυθρωπὸς ἀφείλετο, ταῦτα δέ	μοι	μετὰ τῆς φύσεως συνίστησιν ἔλεος
[1, 32]	ἐνθάδε διαβολῶν πιστότερα, ταῦτα ἀπολογία	μοι	μόνη, τούτοις τῆς εἰς σὲ
[1, 27]	ξυρῷ σε διαχειρίσασθαι, μεγάλας τέ	μοι	παρ' Ἀλεξάνδρου δωρεὰς ὑπισχνεῖτο. Ταῦτ'
[1, 3]	δίκη φόνου συγγενοῦς. Μέχρι τοῦ	μοι,	σῶμα ἀναιδέστατον, τὴν ἀδελφῷ καὶ
[1, 32]	μηδέν μου προκατεγνωκέναι, παρασχεῖν δέ	μοι	τὰς ἀκοὰς ἀκεραίους εἰς τὴν
[1, 32]	πλέον εἰπὼν ἢ θεός ἐστίν	μοι	τοῦ μηδὲν ἀδικεῖν μάρτυς” ἔκειτο
[1, 32]	ἐξερημοῖ τὸν ἐμὸν οἶκον καί	μοι	τοὺς φιλτάτους ἐπανίστησιν ἀεί, κλαύσομαι
[1, 23]	γὰρ τούτοις συμφέρει κρατεῖν ἐμὲ	κἀμοὶ	τούτους ὁμονοεῖν. Ὑμεῖς δέ, ὦ
[1, 33]	καὶ πᾶς οἶκος ἄκων ἐπ'	ἐμοὶ	δακρύσῃ. (Ταῦτα ἐνετέλλετο, καὶ παρὰ
[1, 3]	αὐτῷ τῶν μανθανόντων, παπαί, νῦν	ἐμοὶ	καλόν, ἔφη, τὸ θανεῖν, ὅτε
[1, 27]	τῷ βασιλεῖ τολμήσας προσελθεῖν ἀλλ'	ἐμοὶ	μέν, ἔφη, κακοδαιμονέστατος εἶναι δοκεῖς,
[1, 30]	κτεῖναι βουλευσάμενος τὸν οὕτως ἐπ'	ἐμοὶ	μηδὲ τεθνεῶτί πω συγχεόμενον. Ἀλλ'
[1, 23]	τῇ στρατιᾷ μου ταξιάρχους ἐν	ἐμοὶ	μόνον τὰς ἐλπίδας ἔχειν ἐπὶ
[1, 19]	καὶ τὸ δοκοῦν ἄθυμον ἀσφάλειαν	ἐμοὶ	νίκης ἐγγυᾶται. Χρὴ μέντοι γε
[1, 32]	ὀλοφυρμόν· οὗτός ἐστιν ὁ παραινῶν	ἐμοί	ποτε φυλάττεσθαι ζῶντα Ἀλέξανδρον καὶ
[1, 30]	μετὰ σοῦ θεὸς ὁ μάρτυς	ἐμοὶ	τῆς ἀληθείας πλανηθῆναι μὴ δυνάμενος·
[1, 28]	ἐμὲ ἡγεμόνας αὐτοῖς ἀπολιπεῖν τοὺς	ἐμοὶ	φιλτάτους. Ἐγγυῶ δὲ τὴν μὲν
[1, 32]	διέφυγον. Ἀλλ' ἐπεὶ δαίμων τις	ἐξερημοῖ	τὸν ἐμὸν οἶκον καί μοι
[1, 33]	τούτοις ὀρθόπνοια καὶ δύσπνοια καὶ	σπασμοὶ	πάντων τῶν μελῶν, ὥστε τοὺς
[1, 7]	θυσίαι καθ' ἡμέραν καὶ οἱ	ἐναγισμοὶ	καὶ πᾶσα θεραπεία κατὰ τἀκριβὲς
[1, 29]	δὲ ἦσαν αὐτῶν λάθρα καὶ	κῶμοι	νυκτερινοί, τήν τε ὁμόνοιαν ἡ
[1, 33]	δορυφόροι καὶ τὸ Θρᾴκιον στῖφος	Γερμανοί	τε καὶ Γαλάται διεσκευασμένοι πάντες
[1, 31]	κακῷ διακαλυφθέντων, ὅθ' αἱ μὲν	βάσανοι	πᾶσαι τὴν πατροκτονίαν, αἱ δ'
[1, 6]	τοῦ λαοῦ περιεστῶτος φιλοφρόνως ἀλλήλους	ἀσπασάμενοι	διήμειψαν τὰς οἰκίας· Ἀριστόβουλος μὲν
[1, 1]	ὑπερέχοντες οἱ βασιλικοὶ καὶ δεξιᾷ	χρησάμενοι	τύχῃ κρατοῦσι, καὶ πολλῶν ἀναιρεθέντων
[1, 14]	Μεσσάλας καὶ μετ' αὐτὸν Ἀτρατῖνος	παραστησάμενοι	τὸν Ἡρώδην τάς τε πατρῴας
[1, 12]	τῷ Κλεοπάτρας ἔρωτι δεδουλωμένον· οἳ	προστησάμενοι	τοὺς ἀξιώματι καὶ λόγῳ σφῶν
[1, 19]	χώρας κρατήσειν ὥρμησαν εἰς αὐτὴν	προθυσάμενοι	τοὺς πρέσβεις, οἳ παρὰ Ἰουδαίων
[1, 13]	καταλαβεῖν· ἐν ᾧ γενομένης συμβολῆς	ὠσάμενοι	τοὺς πολεμίους καὶ διώξαντες ἐπὶ
[1, 13]	τὴν ἀγορὰν συρρήγνυται, καθ' ἣν	τρεψάμενοι	τοὺς πολεμίους οἱ περὶ Ἡρώδην
[1, 21]	τοῦ στόματος κολοσσοὶ τρεῖς ἑκατέρωθεν	ὑπεστηριγμένοι	κίοσιν, ὧν τοὺς μὲν ἐκ
[1, 21]	ἐκ δεξιοῦ δύο ὀρθοὶ λίθοι	συνεζευγμένοι	τοῦ κατὰ θάτερον χεῖλος πύργου
[1, 7]	θεραπείας ἐν δευτέρῳ τὴν σωτηρίαν	τιθέμενοι.	Πλεῖστοι δ' ὑπὸ τῶν ὁμοφύλων
[1, 17]	δὲ ἐπὶ τοῖς αὐτοῦ κατορθώμασιν	κεκινημένοι·	τούς γε μὴν πολλοὺς ἐνῆγεν
[1, 21]	τοῦ ἄστεος πρὸς ἓν διάστημα	μεμετρημένοι.	Καὶ τοῦ στόματος ἀντικρὺ ναὸς
[1, 16]	Ῥωμαῖοι μὲν ἐν ἀφθόνοις διῆγον	ἀνειμένοι	τῶν ὅπλων, Ἡρώδης δ' οὐκ
[1, 32]	οἰκέται τινὲς οὐ πρὸ πολλοῦ	συνειλημμένοι,	κομίζοντες γράμματα παρ' αὐτῆς πρὸς
[1, 10]	τὴν πρὸς τὸν Πομπήιον φιλίαν	ἀποσκευαζόμενοι.	(Πρὸς ταῦτα ὁ Ἀντίπατρος ἀπορρίψας
[1, 30]	θυγάτηρ Μαριάμμη τῆς ἐπιβουλῆς συνίστωρ·	βασανιζόμενοι	γὰρ τοῦτ' ἀπέδειξαν αὐτῆς οἱ
[1, 29]	τὸν δὲ φύλαρχον. Οἱ δὲ	βασανιζόμενοι	πεῖσαι Κόρινθον ὡμολόγησαν ἐπὶ πολλοῖς
[1, 8]	περὶ τὸν Ἀριστόβουλον διεκαρτέρουν γενναίως	ἀγωνιζόμενοι,	τέλος δὲ βιασθέντες ὑπὸ τῶν
[1, 25]	τῆς ἡλικίας εὔκολον ἐπὶ κακῷ	μεταχειριζόμενοι.	Διὰ γὰρ τῶν τοιούτων ἐξαπατᾶσθαι
[1, 13]	Ἰδουμαίας ἐχώρει λάθρα τῶν πολεμίων.	Αἰσθόμενοι	δ' οἱ Πάρθοι κατεδίωκον. Κἀκεῖνος
[1, 15]	Ἀντίγονον καὶ τὰ μὲν φανερῶς	συμπλεκόμενοι,	τὰ δὲ λοχῶντες συχνοὺς διέφθειρον.
[1, 27]	ἀναιροῦνται μετὰ τοῦ κουρέως ξύλοις	βαλλόμενοι	καὶ λίθοις. Πέμψας δὲ καὶ
[1, 33]	στρατόπεδον. Οἳ τότε τὸν βασιλέα	πυνθανόμενοι	ταῖς ἀθυμίαις ὑπορρέοντα καὶ τῇ
[1, 13]	καὶ διώξαντες ἐπὶ Ἱεροσολύμων ἔθεον	γενόμενοί	τε πλείους μέχρι τῶν βασιλείων
[1, 0]	ἀσύμφωνα διηγήματα σοφιστικῶς ἀναγράφουσιν, οἱ	παραγενόμενοι	δὲ ἢ κολακείᾳ τῇ πρὸς
[1, 13]	δ' ἐν Ἱεροσολύμοις ἐφ' ἁρπαγὴν	τραπόμενοι	τῶν φυγόντων εἰς τὰς οἰκίας
[1, 22]	βουλόμενος, ὡς οὐδὲ ἀποθανὼν αὐτῆς	ὑπομένοι	διαζευχθῆναι, τὸ ἀπόρρητον ἐκφαίνει. Κἀκείνη
[1, 31]	Φίλιππος βασιλέως παῖδες ἐπὶ Ῥώμης	παιδευόμενοι	μειράκιά τε ἤδη καὶ φρονήματος
[1, 23]	τὸ πρότερον μὲν ἐπὶ Ῥώμης	παιδευόμενοι,	πλέον δ' ὡς εἰς Ἰουδαίαν
[1, 4]	καίπερ ἀνέδην ὑπὸ τῶν Ἀράβων	φονευόμενοι·	πεσόντος δέ, καὶ γὰρ προεκινδύνευεν
[1, 7]	τὴν ἅλωσιν περὶ τῷ βωμῷ	φονευόμενοι	τῶν καθ' ἡμέραν νομίμων εἰς
[1, 13]	οἰκίας εἰσέπιπτον καὶ τὸ βασίλειον	ἀπεχόμενοι	μόνων τῶν Ὑρκανοῦ χρημάτων· ἦν
[1, 19]	ἐπὶ τὴν μάχην ἄτακτοι καὶ	πεφυρμένοι	τοῖς ἱππεῦσιν οἱ πεζοί. Πλήθει
[1, 33]	στῖφος Γερμανοί τε καὶ Γαλάται	διεσκευασμένοι	πάντες ὡς εἰς πόλεμον. Προῆγεν
[1, 17]	τῆς παρατάξεως εἰς τὸ βαλανεῖον	ὡπλισμένοι,	τέως δ' ὑποπεπτηχότες καὶ διαλανθάνοντες
[1, 27]	ἐὰν δὲ μόνον ὦσιν δρασμὸν	βεβουλευμένοι,	κολάζειν μετριώτερον. (Τούτοις Ἡρώδης πείθεται,
[1, 18]	στενωποῖς καὶ κατὰ τὰς οἰκίας	συνωθούμενοι	καὶ τῷ ναῷ προσφεύγοντες· ἦν
[1, 16]	προσπεσόντες, ἐπόρθουν δὲ τὴν χώραν	ποιούμενοι	τὰς ἀναφυγὰς εἰς τὰ ἕλη
[1, 23]	ὦ παῖδες ἀγαθοί, πρῶτον μὲν	ἐνθυμούμενοι	τὴν ἱερὰν φύσιν, ἧς καὶ
[1, 27]	καταλείπουσι μόνῳ, τὸν ἑαυτοῖς εὐμεταχείριστον	αἱρούμενοι	βασιλέα. Σκέψαι μέντοι γε, μή
[1, 19]	πολλοὶ δὲ ὑπὸ σφῶν αὐτῶν	συμπατούμενοι	διεφθείροντο· πεντακισχίλιοι γοῦν ἔπεσον ἐν
[1, 33]	ἐν παντὶ τῷ ἔθνει μεγίστης	ἠξιωμένοι	δόξης, Ἰούδας τε υἱὸς Σεπφεραίου
[1, 0]	Αἰγυπτίων, χώραν τε ὅσην ἐπῆλθον	ἀλώμενοι	καὶ πόσα ἑξῆς κατέλαβον καὶ
[1, 24]	ἀπηλλάγησαν, Ἀλέξανδρος μὲν καὶ Ἀριστόβουλος	ὀδυνώμενοι	κεκυρωμένου Ἀντιπάτρῳ τοῦ πρεσβείου, Ἀντίπατρος
[1, 6]	καὶ πρὸς τὸν Ἀρέταν δικαιολογίαις	χρώμενοι	κατηντιβόλουν μισῆσαι μὲν τὴν Ἀριστοβούλου
[1, 4]	πλὴν ὀλίγων ἅπαντας. (Ἐκ τούτου	Δαμασκηνοὶ	διὰ τὸ πρὸς Πτολεμαῖον τὸν
[1, 28]	περὶ τῶν ἀνῃρημένων, μή ποτε	κἀκεῖνοι	γένοιντο τῶν Ἀντιπάτρου διαβολῶν ἀγώνισμα.
[1, 14]	τῶν ἐφορμούντων τοῖς ἡγεμόσιν ἐντυγχάνει·	κἀκεῖνοι	τήν τε φήμην καὶ τὸ
[1, 19]	ἐν τάχει συμβαλεῖν· ἔτυχον γὰρ	κἀκεῖνοί	τινας προπεπομφότες τοὺς καταληψομένους τὸ
[1, 30]	τὸν ἀδελφὸν τὰς βασάνους μετέφερεν,	κἀκεῖνοι	τὸν Ἀντίφιλον κομίσαι τε ἀπ'
[1, 11]	χιλιάρχοις ἐξελθεῖν ἐπὶ τὴν ἐνέδραν.	Κἀκεῖνοι	τῶν Κασσίου προσταγμάτων ἀναμνησθέντες ἐπὶ
[1, 19]	ἀλλ' ὑπὲρ τῶν πρέσβεων ἀμυνόμενος·	ἐκεῖνοι	στρατηγήσουσιν τοῦ πολέμου τῶν ζώντων
[1, 32]	τοῦ πατρὸς παρεθέμην. Τί δ'	ἐκεῖνοι	τοιοῦτον ἠσέβησαν, οἷον Ἀντίπατρος; Ἢ
[1, 29]	ἦσαν αὐτῶν λάθρα καὶ κῶμοι	νυκτερινοί,	τήν τε ὁμόνοιαν ἡ παρατήρησις
[1, 18]	τὴν τῆς οἰκουμένης ἡγεμονίαν ἀντάλλαγμα	κρίνοι.	Τοῦ δὲ ἀντὶ τῆς πολιορκίας
[1, 0]	ὅπως τε ἐπανέστησαν αὐτοῖς οἱ	τύραννοι,	καὶ τὰς τούτων πρὸς ἀλλήλους
[1, 0]	τὸν ναὸν εἵλκυσαν οἱ Ἰουδαίων	τύραννοι,	μάρτυς αὐτὸς ὁ πορθήσας Καῖσαρ
[1, 0]	χώρας, ἔπειθ' ὡς οἱ τούτων	ἔγγονοι	περὶ τῆς βασιλείας διαστασιάσαντες εἵλκυσαν
[1, 21]	ἀνέθηκεν. Πολλαὶ δὲ πόλεις ὥσπερ	κοινωνοὶ	τῆς βασιλείας καὶ χώραν ἔλαβον
[1, 24]	δὲ βαρεῖς μὲν> ἀμφότεροι καὶ	χαλεποί,	Φερώρας δὲ μείζων, ὃς πάσης
[1, 33]	φυγαδεύειν αὐτὸν ἐθελήσειεν ὁ πατήρ,	ἐπιτρέποι	Καῖσαρ. Ὁ δὲ βραχὺ μὲν
[1, 21]	στοᾷ. (Ταῦτα μὲν ἄν τις	εἴποι	ἴδια τῶν εὖ παθόντων δήμων
[1, 30]	αἰτίαν ῥίψειεν ἑαυτήν, εἰ μὲν	εἴποι	τἀληθές, ἀφήσειν πάσης τιμωρίας ἐπομνύμενος,
[1, 16]	μὲν αὐτῶν μέρος διέφθειρεν, οἱ	λοιποὶ	δ' ὑπὲρ τὸν ποταμὸν ἐσκεδάσθησαν,
[1, 8]	εἴς τινα λόφον, οἱ δὲ	λοιποὶ	χίλιοι σὺν Ἀριστοβούλῳ διακόψαντες τὴν
[1, 24]	πλείους δὲ τῶν φίλων παρεδύοντο	κατάσκοποι.	Πᾶν δὲ τὸ παρ' Ἀλεξάνδρῳ
[1, 18]	τολμηροτέρων κατὰ στῖφος ἦσαν λῃστεῖαι	πολύτροποι,	μάλιστα τὰ περὶ τὴν πόλιν
[1, 21]	καὶ κατατείνοντες ἐπ' αὐτὸν οἱ	στενωποὶ	τοῦ ἄστεος πρὸς ἓν διάστημα
[1, 11]	καὶ τὰ διεστῶτα τάγματα διαλλάξας	ἐλευθεροῖ	μὲν Ἀπάμειαν τῆς πολιορκίας, ἡγούμενος
[1, 20]	τὰς ἀκοὰς ἀπέφραξαν οἱ Κλεοπάτρας	ἵμεροι	καὶ θεὸς ὁ σοὶ τὸ
[1, 27]	δύο πρεσβευταὶ γίνονται, καὶ τούτοις	ἕτεροί	τινες ἠκολούθησαν. Οὐολούμνιος δὲ τῆς
[1, 0]	τούτων συγγραφεῖς ἐπαύσαντο καὶ οἱ	ἡμέτεροι	προφῆται, τὴν ἀρχὴν ἐκεῖθεν ποιήσομαι
[1, 31]	κατ' ἐκείνης διαβολῶν. Οἱ δὲ	ἀσκεπτότεροι	καὶ τὴν πατρίδα σπεύδοντες ἰδεῖν
[1, 24]	Φερώραν· ἦσαν δὲ βαρεῖς μὲν>	ἀμφότεροι	καὶ χαλεποί, Φερώρας δὲ μείζων,
[1, 31]	τῆς ψυχῆς. Οἱ μὲν οὖν	προμηθέστεροι	τῶν φίλων συνεβούλευον μὴ πρότερον
[1, 10]	ὑπακοῦσαι καλοῦντι. Καὶ πάλιν οἱ	πονηροὶ	παρώξυνον τὸν Ὑρκανὸν κατ' ὀργήν
[1, 3]	ἀδελφοῦ. Κἀν τούτῳ προσιόντες οἱ	πονηροὶ	τῷ βασιλεῖ τήν τε πομπὴν
[1, 3]	τοῦτον ἐκ διαβολῶν, ἃς οἱ	πονηροὶ	τῶν κατὰ τὸ βασίλειον ἐνεσκευάσαντο.
[1, 17]	κατὰ τὴν πρὸς Ἀντιόχειαν Δάφνην	ὄνειροι	σαφεῖς τὸν τἀδελφοῦ θάνατον προσημαίνουσιν,
[1, 7]	κατὰ τῶν κρημνῶν ἔρριπτον ἑαυτοὺς	ἄπειροι·	καὶ τὰ περὶ τὸ τεῖχος
[1, 19]	εἰς Κάναθα τῆς κοίλης Συρίας	ἄπειροι	τὸ πλῆθος τοὺς Ἰουδαίους ἔμενον.
[1, 7]	Ῥωμαίων δὲ ὀλίγοι μὲν πάνυ	νεκροί,	τραυματίαι δ' ἐγένοντο πλείους. (Οὐδὲν
[1, 33]	αὐτοῖς τῶν οἰκετῶν καὶ ἀπελευθέρων	ἀρωματοφόροι.	Σταδίους δ' ἐκομίσθη τὸ σῶμα
[1, 33]	τῶν συγγενῶν, ἐφ' οἷς οἱ	δορυφόροι	καὶ τὸ Θρᾴκιον στῖφος Γερμανοί
[1, 19]	τοῦ πατρίου φρονήματος ἤδη σπάσαντες	τιμωροὶ	τῶν παρεσπονδημένων ἀναστῶμεν. Ἴτω τις
[1, 32]	καὶ μακρὰν τοῖς ἐπιβουλεύουσι διωρίαν.	Σοὶ	δέ, πάτερ, καὶ τοῖς σοῖς
[1, 31]	ἀποσκευάσασθαι τὰ ἐγκλήματα. Δίδωμι δέ	σοι	δικαστήριον καὶ δικαστὴν εὐκαίρως ἥκοντα
[1, 20]	Ἀντώνιος Κλεοπάτρᾳ πεισθεὶς μᾶλλον ἢ	σοί·	καὶ γὰρ σὲ κεκερδήκαμεν ἐκ
[1, 32]	ἀπέδειξα τῆς ἀρχῆς διάδοχον. Ἐξομολογοῦμαί	σοι,	Οὔαρε, τὴν ἐμαυτοῦ φρενοβλάβειαν· ἐγὼ
[1, 32]	καὶ παρὰ θεῷ καὶ παρὰ	σοί,	πάτερ. Κατεγνωσμένος δὲ δέομαι μὴ
[1, 20]	μὲν οὖν δόγματι τὸ βέβαιόν	σοι	τῆς βασιλείας ἐξαγγέλλω. Πειράσομαι δὲ
[1, 20]	Κλεοπάτρας ἵμεροι καὶ θεὸς ὁ	σοὶ	τὸ κρατεῖν χαριζόμενος. Συνήττημαι δ'
[1, 32]	τὴν ἀλήθειαν ἐπικαλύψειν ἐλπίζει. Οὔαρε,	σοὶ	φυλακτέον· ἐγὼ γὰρ οἶδα τὸ
[1, 10]	λαμπρὰν ἄγων δύναμιν μήτε γυμνὸς	ἐμπέσοι	τῷ φθόνῳ. Σέξτος δὲ Καῖσαρ
[1, 23]	τοὺς μὲν συνευχομένους τοῖς εἰρημένοις,	ὅσοι	δ' ἐπεθύμουν μεταβολῆς, μηδ' ἀκηκοέναι
[1, 0]	τε χρώμενος Ῥωμαίων στρατιᾷ καὶ	ὅσοι	σύμμαχοι ἐκόπησαν εἰς ὅλην τὴν
[1, 21]	βορέας· καὶ ἐπὶ τοῦ στόματος	κολοσσοὶ	τρεῖς ἑκατέρωθεν ὑπεστηριγμένοι κίοσιν, ὧν
[1, 24]	ἥντινα διαβολὴν παρέλιπεν. Προήχθη γέ	τοι	πρὸς τοσοῦτον δέος ὁ βασιλεὺς
[1, 11]	ἑλόντος αὐτοῦ συνῇσαν οἱ πανταχόθεν	δυνατοὶ	δωρεάς τε καὶ στεφάνους φέροντες,
[1, 12]	Βιθυνίαν ἧκον καὶ Ἰουδαίων οἱ	δυνατοὶ	κατηγοροῦντες Φασαήλου καὶ Ἡρώδου, βίᾳ
[1, 14]	σὺν ταῖς ἄλλαις ἀρχαῖς οἱ	ὕπατοι	θύσοντές τε καὶ τὸ δόγμα
[1, 24]	ὅλος ἀπηρείσατο. Τρεῖς ἦσαν εὐνοῦχοι	τιμιώτατοι	τῷ βασιλεῖ, καὶ δῆλον ἐξ
[1, 1]	μὲν ἠπείθουν, ἐσφάττοντο δὲ οἱ	δοκιμώτατοι.	Καὶ Βακχίδης ὁ πεμφθεὶς ὑπὸ
[1, 14]	δὲ τῶν περὶ αὐτὸν οἱ	δυνατώτατοι.	(Ἡρώδης μὲν δὴ πολεμίους τοὺς
[1, 2]	καὶ καταδουλωσόμενον Σίμωνα. Ὁ δὲ	καίτοι	γε γηραλέος ὢν νεανικώτερον ἀφηγήσατο
[1, 0]	τὰς δ' ὀλοφύρσεις τῷ γράφοντι.	(Καίτοι	γε ἐπιτιμήσαιμ' ἂν αὐτὸς δικαίως
[1, 0]	ἐντυγχάνοντας ἢ κολακείαις ἢ πλάσμασι.	(Καίτοι	γε ἱστορίας αὐτὰς ἐπιγράφειν τολμῶσιν,
[1, 13]	πρὸς Βαζαφράνην πρεσβεύσασθαι περὶ καταλύσεως,	καίτοι	γε πολλὰ ἀποτρέποντος Ἡρώδου καὶ
[1, 19]	περιῆσαν, ἐλείποντο δὲ ταῖς προθυμίαις	καίτοι	διὰ τὴν ἀπόγνωσιν τῆς νίκης
[1, 13]	οὖν οὕτως τελευτᾷ. Πάρθοι δὲ	καίτοι	διημαρτηκότες ὧν μάλιστα ἐπεθύμουν γυναικῶν
[1, 19]	αὐτοῖς περὶ Διόσπολιν ἐκράτησέν τε	καίτοι	καρτερῶς ἀντιπαραταξαμένων. Πρὸς δὲ τὴν
[1, 29]	οὐδὲ πρὸς νοσοῦντα τὸν ἀδελφὸν	καίτοι	λιπαρῶς μεταπεμπόμενον· ἐβούλετο γὰρ αὐτῷ
[1, 13]	αὐτῷ γράμματα, προελθεῖν οὐκ ἠβούλετο	καίτοι	μάλα ἀξιοπίστως τοῦ Πακόρου φάσκοντος
[1, 31]	αὐτῷ τὰς ἐν Ἰουδαίᾳ τύχας	καίτοι	μεταξὺ τῶν ἐλέγχων καὶ τῆς
[1, 24]	Ἀλέξανδρον. (Τὴν δὲ δὴ Σαλώμην	καίτοι	πενθερὰν οὖσαν αὐτὸς Ἀριστόβουλος ἑαυτῷ
[1, 17]	σωμάτων ἀποτέμνει τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ,	καίτοι	πεντήκοντα τάλαντα λύτρον αὐτῆς Φερώρα
[1, 18]	ἔλεος οὔτε ἀσθενείας γυναικῶν, ἀλλὰ	καίτοι	περιπέμποντος τοῦ βασιλέως καὶ φείδεσθαι
[1, 13]	ἑαυτῶν ἔβλεπον. (Οὐ μὴν Φασάηλος	καίτοι	πολλὰ παραινοῦντος Ὀφελλίου φεύγειν, πέπυστο
[1, 4]	Κρατεῖ δὲ τῇ μάχῃ Δημήτριος	καίτοι	πολλὰ τῶν Ἀλεξάνδρου μισθοφόρων καὶ
[1, 13]	ἐπιθαλαττίων Τύριοι Πάκορον οὐκ ἐδέξαντο	καίτοι	Πτολεμαιῶν καὶ Σιδωνίων δεδεγμένων. Ὁ
[1, 24]	ἐκ τριχῶν πεποιημένας. (Διὰ ταῦτα	καίτοι	τὸ φρόνημα τῶν νεανίσκων ὑποδείσας,
[1, 18]	μαχομένων περιῆν τῇ Ῥωμαίων ἐμπειρίᾳ	καίτοι	τόλμης οὐδεμίαν καταλιπόντων ὑπερβολήν· φανερῶς
[1, 0]	ὑπὸ τῶν ἀρχαίων συγγραφέων ἀπηγγελμένα.	Καίτοι	τοσούτῳ τῆς ἐκείνων ἡττῶνται δυνάμεως
[1, 26]	παρ' ἐκείνου τῶν διαβεβλημένων. (Ἀλλὰ	καίτοι	τοὺς ἐλέγχους εὑρίσκων ἀσθενεῖς τοὺς
[1, 21]	οἱ μετ' αὐτοὺς καὶ οἱ	τρίτοι	τοῦ βασιλικοῦ πλούτου μετελάμβανον. Ἀνακτίσας
[1, 19]	συναναγκασθέντες ἐξίασιν ἐπὶ τὴν μάχην	ἄτακτοι	καὶ πεφυρμένοι τοῖς ἱππεῦσιν οἱ
[1, 8]	Οἱ δὲ περὶ τὸν Ἀντίπατρον	ἐπίλεκτοι	καὶ τὸ ἄλλο τάγμα τῶν
[1, 17]	καὶ τὸ Ῥωμαικὸν πᾶν διαφθείρεται·	νεοσύλλεκτοι	γὰρ ἦσαν ἐκ τῆς Συρίας
[1, 20]	μὴ διεκώλυσαν Ἄραβες. Καὶ συμμαχίαν	μέντοι	γε αὐτῷ κατὰ τὸ δυνατὸν
[1, 20]	σοῦ φρονήματος ἐλπίδας ἔχω. Καλῶς	μέντοι	γε ἐποίησεν Ἀντώνιος Κλεοπάτρᾳ πεισθεὶς
[1, 19]	ἀσφάλειαν ἐμοὶ νίκης ἐγγυᾶται. Χρὴ	μέντοι	γε μέχρι τοῦ μέλλειν οὕτως
[1, 27]	ἑαυτοῖς εὐμεταχείριστον αἱρούμενοι βασιλέα. Σκέψαι	μέντοι	γε, μή ποτε κἀκείνῳ γένηται
[1, 2]	νεανικώτερον ἀφηγήσατο τοῦ πολέμου· τοὺς	μέντοι	γε υἱεῖς αὐτοῦ μετὰ τῶν
[1, 20]	Καίσαρος περὶ Ἄκτιον νενικηκότος. Παρεῖχεν	μέντοι	δέους πλέον ἢ ἔπασχεν· οὔπω
[1, 19]	δυναστῶν καταλύσῃ τὸν ἕτερον. (Ἔρρεψεν	μέντοι	καθ' Ἡρώδην τὸ βούλευμα· πρῶτον
[1, 24]	ἀπολογίαν τοῖς ἔργοις ἔφασκον· δεῖν	μέντοι	κἀκεῖνον ἀποφράττειν τὰς λογοποιίας τῷ
[1, 26]	τοὺς υἱοὺς ἐκέλευσεν τηρεῖν, ἔτι	μέντοι	λελυμένους, τὸν δὲ λυμεῶνα τῆς
[1, 19]	καὶ κρατήσας ὁ πόλεμος; Τέρας	μέντοι	μέγιστον ἁλώσεως γέγονεν τοῖς ἐχθροῖς
[1, 25]	τῷ νεανίσκῳ τὸν πατέρα· δεῖν	μέντοι	πάντως ἔφη πέμπειν αὐτὸν εἰς
[1, 27]	κύριον μὲν αὐτὸν καθιστάς, εὖ	μέντοι	ποιήσειν λέγων, εἰ μετὰ κοινοῦ
[1, 6]	μὴ προκαταλύειν δόξειεν αὑτόν. Ἐπεὶ	μέντοι	Πομπήιος ἐξίστασθαί τε τῶν φρουρίων
[1, 32]	Ἀντίπατρον ἐπεσχέθη νόσῳ χαλεπῇ· περὶ	μέντοι	τῆς Ἀκμῆς καὶ τῶν κατὰ
[1, 19]	Ἀθηνίων εὗρεν καιρὸν ἐπιβουλῆς. Ἐτιμωρήσατο	μέντοι	τοὺς Ἄραβας αὖθις ἀεὶ τὴν
[1, 27]	τὸ τέλος τοῦ δράματος· οὐδεὶς	μέντοι	ὑπελάμβανεν ἔσεσθαι μέχρι τεκνοκτονίας ὠμὸν
[1, 0]	τὰ γὰρ κατ' αὐτοὺς ἐσπούδαζον	ἕκαστοι	γράφειν, ὅπου καὶ τὸ παρατυχεῖν
[1, 21]	τῆς Ἰωνίας ἐν οἷς ἐδεήθησαν	ἕκαστοι	δαψίλειαν; Ἀλλ' Ἀθηναῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι
[1, 0]	τὸ πλῆθος καὶ εἰς ἣν	ἕκαστοι	τύχην διενεμήθησαν· καὶ ὡς Ῥωμαῖοι
[1, 31]	μειράκιά τε ἤδη καὶ φρονήματος	μεστοί.	Τούτους ἐπανακύπτοντας αὐτοῦ ταῖς ἐλπίσιν
[1, 23]	συνδιατριβόντων κακοήθειαι, κἂν ὦσιν οὗτοι	χρηστοί,	τηροῦσιν τὰς στοργάς. Ἀξιῶ δ'
[1, 7]	ἐν δευτέρῳ τὴν σωτηρίαν τιθέμενοι.	Πλεῖστοι	δ' ὑπὸ τῶν ὁμοφύλων ἀντιστασιαστῶν
[1, 21]	τὸ πέλαγος, ὧν ἦσαν οἱ	πλεῖστοι	μῆκος ποδῶν πεντήκοντα, βάθος ἐννέα,
[1, 24]	ἐπιβουλεύειν αὐτῷ φαρμάκοις, τότε δὲ	πλεῖστοι	μηνυταὶ προσῄεσαν, ὡς καίπερ φιλαδελφότατον
[1, 27]	μεθ' οὓς οἱ πάσης Συρίας	ἄριστοι	πλὴν Ἀρχελάου τοῦ βασιλέως· τοῦτον
[1, 0]	λόγῳ πλεονεκτοῦσι, λείπονται τῇ προαιρέσει·	αὐτοὶ	δὲ τὰ Ἀσσυρίων καὶ Μήδων
[1, 10]	πολλὰ δ' εἰς τὸ ἔθνος	αὐτοὶ	διὰ κόρον ἐξυβρίζοιεν, καὶ ὅτι
[1, 10]	μετακινούμενον ἐκ τῆς ἀρχῆς ὃν	αὐτοὶ	κατέστησαν. Ἅμα δὲ ταῦτα λέγων
[1, 19]	ἀπόγνωσιν τῆς νίκης ὄντες καὶ	αὐτοὶ	παράβολοι. (Διὸ μέχρι μὲν ἀντεῖχον
[1, 5]	ὑπὸ δεισιδαιμονίας ἀνῄρουν οὓς ἐθέλοιεν	αὐτοί.	Προσφεύγουσι δὲ Ἀριστοβούλῳ τῶν κινδυνευόντων
[1, 15]	εὐστόχουν, ἔστιν δ' ὅπου καὶ	αὐτοὶ	πταίοντες ἀνέστρεφον. (Κἀν τούτῳ Βεντίδιος
[1, 5]	ἐπισήμων φίλον Ἀλεξάνδρῳ γεγενημένον κτείνουσιν	αὐτοὶ	σύμβουλον ἐγκαλοῦντες γεγονέναι περὶ τῶν
[1, 31]	τὸ βασίλειον δίχα τῶν φίλων·	οὗτοι	γὰρ ὑβρισθέντες ἐπὶ τοῦ πρώτου
[1, 17]	καὶ τρίτος, ἑξῆς δὲ πλείους.	Οὗτοι	καταπεφεύγεσαν μὲν ἐκ τῆς παρατάξεως
[1, 29]	ἐπὶ πολλοῖς χρήμασιν Ἡρώδην ἀνελεῖν.	Οὗτοι	μὲν οὖν ἀνακριθέντες καὶ παρὰ
[1, 23]	τῶν συνδιατριβόντων κακοήθειαι, κἂν ὦσιν	οὗτοι	χρηστοί, τηροῦσιν τὰς στοργάς. Ἀξιῶ
[1, 24]	ἀλγηδόνων ψεύσασθαι βιασθέντες ἔλεγον, ὡς	ἐπιβουλεύοι	τε αὐτῷ μετὰ Ἀριστοβούλου τοῦ
[1, 32]	εἰσάγων καὶ μή μέ τις	ἐνεδρεύοι	περιβλέπων· οὗτος ὁ ταμίας τῶν
[1, 27]	τέκνων ἑτέρου τέκνοις ἀπώλειαν ἐπιψηφίσασθαι.	Σύμψηφοι	δ' αὐτῷ καὶ οἱ δύο
[1, 30]	γὰρ τοῦτ' ἀπέδειξαν αὐτῆς οἱ	ἀδελφοί.	Βασιλεὺς δὲ τῆς μητρῴας τόλμης
[1, 23]	οἷς ἔξεστιν ἐπιτάσσειν παρακαλοῦντα, μείνατε	ἀδελφοί.	Δίδωμι δὲ ὑμῖν ἐσθῆτα ἤδη
[1, 24]	τιμιώτατος τῶν φίλων, οἵ τε	ἀδελφοὶ	τοῦ βασιλέως καὶ πᾶσα ἡ
[1, 0]	χρώμενος Ῥωμαίων στρατιᾷ καὶ ὅσοι	σύμμαχοι	ἐκόπησαν εἰς ὅλην τὴν Γαλιλαίαν,
[1, 24]	ἐρεθίσοντας, ὅπως αὐτῷ τὸ ψεῦδος	ἔχοι	τὰς ἀφορμὰς ἀληθεῖς· καὶ τῶν
[1, 21]	(Ὁ δὲ βασιλεὺς καὶ ἐν	Ἱεριχοῖ	μεταξὺ Κύπρου τοῦ φρουρίου καὶ
[1, 25]	καὶ γενώμεθα τῆς ἀλλήλων ὀργῆς	διάδοχοι.	(Τούτοις περικομπήσας καίπερ παρατεταγμένον Ἡρώδην
[1, 18]	πρὸς μὲν τὰς λῃστείας ἀντεπενοήθησαν	λόχοι	δι' ὧν ἀνέστελλεν τὰς διεκδρομάς,
[1, 24]	ἁρπασάμενος εἰς Πάρθους ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο,	συμμέτοχοι	δὲ τοῦ σκέμματος αὐτῷ καὶ
[1, 24]	κεφαλὴν ὅλος ἀπηρείσατο. Τρεῖς ἦσαν	εὐνοῦχοι	τιμιώτατοι τῷ βασιλεῖ, καὶ δῆλον
[1, 16]	οἱ τοῖς σπηλαίοις ἐμφωλεύοντες ὑπελείποντο·	κἀπὶ	τούτοις ἔδει διατριβῆς. Διὸ δὴ
[1, 8]	ὁ Ἄραψ τριακόσια δοῦναι τάλαντα,	κἀπὶ	τούτοις Σκαῦρος ἐξῆγεν τῆς Ἀραβίας
[1, 4]	φόρον τε αὐτοῖς ἐπιτάξας ἀνέστρεψεν	ἐπὶ	Ἀμαθοῦν. Θεοδώρου δὲ πρὸς τὰς
[1, 29]	αὐτῷ τὰς ἐπιγαμίας ποιησάμενος ὡς	ἐπὶ	βεβαίοις μὲν ὥρμει ταῖς ἐλπίσιν,
[1, 8]	ἀπὸ Ῥώμης αὐτῷ συναπέδρα, δεσμώτης	ἐπὶ	Γαβίνιον ἀνήχθη καὶ ἀπὸ Γαβινίου
[1, 4]	ἀνεχώρησεν. Ἀλέξανδρος δὲ Πέλλαν ἑλὼν	ἐπὶ	Γέρασαν ᾔει πάλιν τῶν Θεοδώρου
[1, 21]	τοῦ στόματος ἀντικρὺ ναὸς Καίσαρος	ἐπὶ	γηλόφου κάλλει καὶ μεγέθει διάφορος·
[1, 24]	εὐγένειαν πᾶν τὸ νοηθὲν ἦν	ἐπὶ	γλώσσης· καὶ παροξύνοντες μὲν ἐνέκειντο
[1, 5]	τὴν χώραν· Ἀλεξάνδρα δὲ ἐκπέμψασα	ἐπὶ	Δαμασκὸν στρατιάν, πρόφασις δ' ἦν
[1, 17]	μὲν παρέτρεχον γυμνὸν ὄντα τρέμοντες,	ἐπὶ	δὲ τὰς ἐξόδους ἐχώρουν. Τῶν
[1, 12]	ἀνεχώρησαν εἰς μὲν Ἰταλίαν Καῖσαρ	ἐπὶ	δὲ τῆς Ἀσίας Ἀντώνιος, πρεσβευομένων
[1, 11]	ὁρμὴν τόν τε Ὑρκανὸν κἀκεῖνον	ἐπὶ	δεῖπνον ἐκάλει, παρεστῶτας ἔπειτα τῶν
[1, 16]	τοὺς παῖδας ἐπιτρέψαι σφίσιν ἐξελθεῖν	ἐπὶ	δεξιᾷ κτείνει τρόπῳ τοιῷδε· καθ'
[1, 0]	πόλιν καὶ τὸν ναὸν ἐπιθυμῶν	ἐπὶ	δεξιὰς τοὺς στασιάζοντας προυκαλέσατο, διακρινῶ
[1, 21]	τὸ ὑπερέχον τοῦ πελάγους τεῖχος	ἐπὶ	διακοσίους πόδας ηὐρύνετο· ὧν οἱ
[1, 31]	καθύμνουν, ἦν δ' ὡς ἔοικεν,	ἐπὶ	διαμαρτίᾳ τῆς ἐπιβουλῆς ἡ σύγχυσις
[1, 10]	ἐστιν ἀλλ' ἔτι ἰδιώτης, δεῖν	ἐπὶ	δίκην ἥκειν ἀποδώσοντα λόγον αὐτῷ
[1, 10]	προῆλθεν· δεῖν τε, εἰ κληθεὶς	ἐπὶ	δίκην παρώξυνται, καὶ περὶ τῆς
[1, 0]	ἄκων αὐτοκράτωρ ἀποδείκνυται, καὶ ἀποχωρήσαντος	ἐπὶ	διοικήσει τῶν ὅλων εἰς τὴν
[1, 8]	κακῶς ὠχύρου· προσπεσόντων δὲ Ῥωμαίων	ἐπὶ	δύο ἡμέρας ἀντισχὼν ὑπὲρ δύναμιν
[1, 32]	τὸ φάρμακον δίδωσί τινι τῶν	ἐπὶ	θανάτῳ κατακρίτων δεσμώτῃ πιεῖν. Τοῦ
[1, 30]	Ἀντίπατρον οὐκ ἐπὶ κεφαλὴν ἀλλ'	ἐπὶ	θάτερα πεσοῦσα διασώζεται. Κομισθεῖσαν δ'
[1, 18]	ὥρμητο γὰρ τὸ ξενικὸν πλῆθος	ἐπὶ	θέαν τοῦ τε ἱεροῦ καὶ
[1, 31]	ἐποιήσατο πένθος, ὅ τινες ὡς	ἐπὶ	θείῳ καθύμνουν, ἦν δ' ὡς
[1, 17]	ἑσπέραν ἤδη> τοὺς φίλους κεκμηκότας	ἐπὶ	θεραπείᾳ τοῦ σώματος διαφεὶς καὶ
[1, 13]	μετὰ τῶν οἰκειοτάτων προσώπων νύκτωρ	ἐπὶ	Ἰδουμαίας ἐχώρει λάθρα τῶν πολεμίων.
[1, 17]	τὸν ἀδελφόν, ἀμελήσας τῶν παραγγελμάτων	ἐπὶ	Ἱεριχοῦντος ἐχώρει μετὰ πέντε σπειρῶν,
[1, 13]	ὠσάμενοι τοὺς πολεμίους καὶ διώξαντες	ἐπὶ	Ἱεροσολύμων ἔθεον γενόμενοί τε πλείους
[1, 10]	τὴν δίκην ἀπειλῆς στρατιὰν ἀθροίσας	ἐπὶ	Ἱεροσολύμων ἦγεν καταλύσων τὸν Ὑρκανόν.
[1, 17]	εὐθέως τῇ νίκῃ τεθαρρηκὼς Ἡρώδης	ἐπὶ	Ἱεροσολύμων ἤλασεν, εἰ μὴ χειμῶνι
[1, 17]	Λωφήσαντος δὲ τοῦ χειμῶνος ἤλαυνεν	ἐπὶ	Ἱεροσολύμων καὶ μέχρι τοῦ τείχους
[1, 15]	ἐξελεῖν πρότερον, ὡς μὴ χωροῦντος	ἐπὶ	Ἱεροσολύμων κατὰ νώτου τι τοῖς
[1, 17]	τοὺς πολεμίους. (Γήμας δὲ ὑπέστρεψεν	ἐπὶ	Ἱεροσολύμων μετὰ μείζονος δυνάμεως· συνῆπτε
[1, 12]	εἰς Τύρον, ἔνθα διέτριβεν Ἀντώνιος	ἐπὶ	Ἱεροσολύμων ὡρμημένος. Ἐπὶ τούτους κεκραγότας
[1, 0]	θνήσκει μὲν Νέρων, Οὐεσπασιανὸς δὲ	ἐπὶ	Ἱεροσολύμων ὡρμημένος ὑπὸ τῆς ἡγεμονίας
[1, 2]	Ἀντίοχον δόλῳ συλλαμβάνει καὶ δήσας	ἐπὶ	Ἰουδαίαν στρατεύει· εἶτ' ἀπελαθεὶς ὑπὸ
[1, 8]	ἐπαρχίαν διαφυγών. Περιποιησάμενος δὲ αὐτὴν	ἐπὶ	Ἰουδαίους ἠπείγετο, καὶ Ταριχέας μὲν
[1, 18]	ἔτι δὲ ἐκτείνουσα τὴν πλεονεξίαν	ἐπὶ	Ἰουδαίους καὶ Ἄραβας ὑπειργάζετο τοὺς
[1, 23]	παρασκευάζοιτο τῷ πενθερῷ πεποιθώς, ἵν'	ἐπὶ	Καίσαρος αὐτοῦ κατηγορήσειεν. Ἀναπλησθεὶς δὲ
[1, 26]	εἰς ὅμοια κατεχρήσατο· δὶς γοῦν	ἐπὶ	Καίσαρος κατηγορηθεὶς ἐπὶ τῷ στάσεως
[1, 23]	τῆς ἐφ' ἑαυτῷ φαρμακείας ἔκρινεν	ἐπὶ	Καίσαρος. Ὁ δ' εὑρὼν μόλις
[1, 25]	καὶ τὸ τῆς ἡλικίας εὔκολον	ἐπὶ	κακῷ μεταχειριζόμενοι. Διὰ γὰρ τῶν
[1, 10]	ταῖς ψυχραῖς ἐλπίσιν τῶν νεωτερίζειν	ἐπὶ	κέρδεσιν οἰκείοις ἐθελόντων, ὡς αὐτόν
[1, 30]	ἔοικεν, θεοῦ μετιόντος Ἀντίπατρον οὐκ	ἐπὶ	κεφαλὴν ἀλλ' ἐπὶ θάτερα πεσοῦσα
[1, 8]	ἔπεμψεν ἐπ' αὐτόν. Γνοὺς ἀνεχώρει	ἐπὶ	Μαχαιροῦντος. Καὶ τὸν μὲν ἄχρηστον
[1, 19]	λειπόμενον πλῆθος ὑπ' ἀπογνώσεως ἐξελθεῖν	ἐπὶ	μάχην· οἷς συμβαλὼν Ἡρώδης πάλιν
[1, 19]	ηὐλίζετο. Κἀν τούτῳ τοὺς Ἄραβας	ἐπὶ	μεῖζον θράσος ἦρεν ἡ φήμη
[1, 7]	πόλει καὶ τὰ βασίλεια παραδιδόντων	ἐπὶ	μὲν ταῦτα Πομπήιος ἕνα τῶν
[1, 21]	θαλάσσῃ, τὸ δὲ κάλλος ὡς	ἐπὶ	μηδενὶ δυσκόλῳ κεκοσμῆσθαι· συμμετρησάμενος γὰρ
[1, 2]	ὃν ἐν Δώροις πρὸ τῆς	ἐπὶ	Μήδους στρατείας ἐπολιόρκει. Ἀλλ' οὐκ
[1, 2]	ἤρξατο. (Αὖθίς γε μὴν Ἀντίοχος	ἐπὶ	Μήδους στρατεύσας καιρὸν ἀμύνης αὐτῷ
[1, 23]	θεῖον οὕτως τεθεραπεύκαμεν ὥστ' ἂν	ἐπὶ	μήκιστον βίου προελθεῖν. Ὁ δὴ
[1, 24]	ᾧ συνῴκισεν αὐτὴν ὁ βασιλεὺς	ἐπὶ	μοιχείᾳ τοῦ προτέρου διαφθαρέντος. Ἦν
[1, 20]	Τράχωνος λῃστὰς Δαμασκηνοῖς. Οἱ δ'	ἐπὶ	Οὐάρρωνα τὸν ἡγεμόνα τῆς Συρίας
[1, 8]	παραλαμβάνει Συρίαν. Οὗτος εἰς τὴν	ἐπὶ	Πάρθους στρατείαν τόν τε ἄλλον
[1, 8]	τῶν ἐρυμάτων ὡμολογηκέναι. (Γαβινίῳ δ'	ἐπὶ	Πάρθους ὡρμημένῳ στρατεύειν γίνεται Πτολεμαῖος
[1, 2]	τρισὶν ὅλοις καὶ τριάκοντα ἔτεσιν	ἐπὶ	πέντε υἱοῖς τελευτᾷ, μακαριστὸς ὄντως
[1, 7]	τοὺς καθύπερθεν κωλύοντας. Ἀντεῖχον δ'	ἐπὶ	πλεῖον οἱ κατὰ τοῦτο τὸ
[1, 21]	ὥστε τὴν ὑποστροφὴν τοῦ κύματος	ἐπὶ	πλεῖστον ἐξαγριοῦν τὴν θάλασσαν. Ἀλλ'
[1, 20]	Ἀγρίππα δὲ μετὰ Καίσαρα. Ἔνθεν	ἐπὶ	πλεῖστον μὲν εὐδαιμονίας προύκοψεν, εἰς
[1, 0]	ὑπὸ Ῥωμαίοις πασῶν τὴν ἡμετέραν	ἐπὶ	πλεῖστόν τε εὐδαιμονίας συνέβη προελθεῖν
[1, 29]	δὲ βασανιζόμενοι πεῖσαι Κόρινθον ὡμολόγησαν	ἐπὶ	πολλοῖς χρήμασιν Ἡρώδην ἀνελεῖν. Οὗτοι
[1, 7]	τοῦτο τοῖς πολεμίοις. (Διαποροῦντος δ'	ἐπὶ	πολὺν χρόνον στάσις τοῖς ἔνδον
[1, 24]	τὴν πρεσβυτάτην τῶν ἑαυτοῦ θυγατέρων	ἐπὶ	προικὶ τριακοσίοις ταλάντοις. Ἀλλ' ἀπέδρα
[1, 8]	αὐτῷ καθίστατο τὴν ἄλλην πολιτείαν	ἐπὶ	προστασίᾳ τῶν ἀρίστων. Διεῖλεν δὲ
[1, 18]	μέν γε συνερρήγνυντο τοῖς Ῥωμαίοις	ἐπὶ	προύπτῳ τῷ θανεῖν, διὰ δὲ
[1, 2]	θύσας τῷ θεῷ μετὰ τάχους	ἐπὶ	Πτολεμαῖον ὥρμησεν βοηθήσων τῇ μητρὶ
[1, 14]	τοὺς κατὰ τὴν Ἰταλίαν θορύβους	ἐπὶ	Ῥώμης ἔπλει. (Κινδυνεύσας δὲ περὶ
[1, 31]	Ἰουδαίᾳ μένων τοιαύτας κατ' αὐτῶν	ἐπὶ	Ῥώμης ἠγόραζεν ἐπιστολὰς προσιών τε
[1, 29]	δὲ καὶ Συλλαῖος ὁ Ἄραψ	ἐπὶ	Ῥώμης, ἠμεληκὼς μὲν τῶν Καίσαρος
[1, 0]	ταύτης αὐτῷ σημεῖα καὶ τὰς	ἐπὶ	Ῥώμης μεταβολάς, καὶ ὡς αὐτὸς
[1, 31]	προεπέμφθη λαμπρότερόν τις ἐκείνου πλέοντος	ἐπὶ	Ῥώμης οὔτε ἀτιμότερον ὑπεδέχθη. Ὁ
[1, 31]	Ἀρχέλαος καὶ Φίλιππος βασιλέως παῖδες	ἐπὶ	Ῥώμης παιδευόμενοι μειράκιά τε ἤδη
[1, 23]	πατέρα, καὶ τὸ πρότερον μὲν	ἐπὶ	Ῥώμης παιδευόμενοι, πλέον δ' ὡς
[1, 23]	ἂν καὶ τάχιον γεγραφὼς τοῖς	ἐπὶ	Ῥώμης φίλοις συλλαμβάνεσθαι περὶ τὴν
[1, 31]	αὐτῶν ἐπιστολὰς ἐξ ὀνόματος τῶν	ἐπὶ	Ῥώμης φίλων, οὓς δὲ ἔπειθεν
[1, 28]	Καίσαρος φίλους οὐκ ὀλίγα πέμπων	ἐπὶ	Ῥώμης χρήματα. Οἵ γε μὴν
[1, 17]	τινὰ τῶν ἑταίρων μετὰ στρατιᾶς	ἐπὶ	Σαμάρειαν περιπέμπει. Τούτῳ μὲν οὖν
[1, 11]	πατρὶ κηδείας ἐτέλεσεν. (Τραπεὶς δ'	ἐπὶ	Σαμάρειαν στάσει τεταραγμένην κατεστήσατο τὴν
[1, 16]	ἐπαναστάσεις καὶ Θολεμαῖον ἐπ' αὐτῆς	ἐπὶ	Σαμαρείας ὑπέστρεφεν, ὁπλίτας μὲν τρισχιλίους
[1, 21]	Σαμαρείτιδι πόλιν καλλίστῳ περιβόλῳ τειχισάμενος	ἐπὶ	σταδίους εἴκοσι καὶ καταγαγὼν ἑξακισχιλίους
[1, 28]	τῷ θεῷ συναρμόσαι τοὺς γάμους	ἐπὶ	συμφέροντι τῆς ἐμῆς βασιλείας καὶ
[1, 3]	τὸ μάντευμα. Ταῦτα εἰπὼν σκυθρωπὸς	ἐπὶ	συννοίας ὁ γέρων διεκαρτέρει, καὶ
[1, 15]	τε παρείη τοῦ δήμου καὶ	ἐπὶ	σωτηρίᾳ τῆς πόλεως, μηδὲν μηδὲ
[1, 13]	ταλάντων καὶ πεντακοσίων γυναικῶν καταγαγεῖν	ἐπὶ	τὰ βασίλεια τὸν Ἀντίγονον, καταλῦσαι
[1, 24]	ἑαυτῷ διεστασίασεν ὠργισμένην καὶ πρόσθεν	ἐπὶ	ταῖς ἐκ Γλαφύρας βλασφημίαις· ὠνείδιζεν
[1, 24]	ἐκ βασιλίδος. Πάντες μὲν οὖν	ἐπὶ	ταῖς ἐλπίσιν ἐθεράπευον Ἀντίπατρον ἤδη,
[1, 2]	αὐτῷ παρεῖχεν· εὐθέως γὰρ ὥρμησεν	ἐπὶ	τὰς ἐν Συρίᾳ πόλεις, κενάς,
[1, 4]	καὶ τὸ μὲν πλεῖστον αὐτῶν	ἐπί	τε τῆς παρατάξεως κἀν τῇ
[1, 30]	ὑπὸ τοῦ πατρὸς καὶ τὴν	ἐπὶ	τέκνοις ἐλπίδα· διάδοχον γὰρ οὐ
[1, 3]	τὸν Ἀριστόβουλον, τὸν δὲ Ἀντίγονον	ἐπὶ	τέλει τῆς ἑορτῆς ἀναβάντα μετὰ
[1, 23]	δὴ τοὺς ἐμοὺς παῖδας θεραπεύων	ἐπὶ	τῇ ἐμῇ καταλύσει δώσει μοι
[1, 0]	λημμάτων· ἄτοπον ἡγησάμενος περιιδεῖν πλαζομένην	ἐπὶ	τηλικούτοις πράγμασι τὴν ἀλήθειαν, καὶ
[1, 19]	ἔκλυτον συναγαγὼν Ἡρώδης ἐπειρᾶτο παρορμᾶν	ἐπὶ	τὴν ἄμυναν λέγων τοιάδε· (Παραλογώτατά
[1, 6]	μετὰ τῶν συμμεινάντων φθάνει συμφυγὼν	ἐπὶ	τὴν Ἀντωνίαν καὶ κυριεύσας τῶν
[1, 6]	τε τὸν Ὑρκανὸν καὶ καταγαγεῖν	ἐπὶ	τὴν ἀρχήν, πολλὰ μὲν τὸν
[1, 6]	τὴν Ἀριστοβούλου βίαν, κατάγειν δὲ	ἐπὶ	τὴν βασιλείαν τὸν καὶ τρόπῳ
[1, 9]	καὶ τοὺς ἐν Συρίᾳ δυνατοὺς	ἐπὶ	τὴν βοήθειαν τόν τε ἔποικον
[1, 20]	γένοιτο πάλιν ὁρμητήριον τοῖς λῃσταῖς	ἐπὶ	τὴν Δαμασκόν, Ἡρώδῃ δίδωσιν. Κατέστησεν
[1, 13]	συνδραμόντες πρὸς Ἀντίγονον προθύμους ἑαυτοὺς	ἐπὶ	τὴν εἰσβολὴν παρεῖχον. Ὁ δὲ
[1, 1]	δὲ θερμοῦ τοῦ κατορθώματος ὥρμησεν	ἐπὶ	τὴν ἐν τῇ πόλει φρουράν,
[1, 11]	ὄντι προειπεῖν τοῖς χιλιάρχοις ἐξελθεῖν	ἐπὶ	τὴν ἐνέδραν. Κἀκεῖνοι τῶν Κασσίου
[1, 15]	πρὸς οἷς ὀλίγους τῶν ἱππέων,	ἐπὶ	τὴν Ἱεριχοῦντα παραγίνεται, καὶ τὴν
[1, 4]	Συρίας βασιλέα. Στρατεύεται δ' οὗτος	ἐπὶ	τὴν Ἰουδαίαν καὶ μάχῃ νικήσας
[1, 6]	τῶν ὡμολογημένων ἐγένετο· τὸν γὰρ	ἐπὶ	τὴν κομιδὴν τῶν χρημάτων ἐκπεμφθέντα
[1, 23]	χρώμενος. Χρόνῳ δ' ἐξίσχυσεν εἰσαγαγεῖν	ἐπὶ	τὴν Μαριάμμης κοίτην τὴν μητέρα.
[1, 19]	χαράκωμα. Κἀν τούτῳ συναναγκασθέντες ἐξίασιν	ἐπὶ	τὴν μάχην ἄτακτοι καὶ πεφυρμένοι
[1, 30]	τοῦ φαρμάκου βραχύ. Βασιλεὺς δ'	ἐπὶ	τὴν μητέρα τὴν Ἀντιφίλου καὶ
[1, 11]	τινας πρὸς αὑτὸν εἰσέπεμψεν ὡς	ἐπὶ	τὴν τοῦ δείπνου παρασκευήν, τῷ
[1, 29]	ἐκεῖνος εἰς ὀργὴν καὶ μάλιστα	ἐπὶ	τὴν Φερώρου γυναῖκα· ταύτην γὰρ
[1, 21]	πρῶτος αὐτὸς ἆθλα μέγιστα προθεὶς	ἐπὶ	τῆς ἑκατοστῆς ἐνενηκοστῆς δευτέρας ὀλυμπιάδος,
[1, 7]	τοὺς πολεμίους ἐπιόντας βλέποντες ἀθορύβως	ἐπὶ	τῆς θρησκείας ἔμειναν, σπένδοντες δὲ
[1, 29]	ἐπιτηροῦσαν Σαλώμην πραγματεύεται διὰ τῶν	ἐπὶ	τῆς Ἰταλίας φίλων τὴν εἰς
[1, 17]	Ἀντιγόνου στρατηγὸν καρατομήσας, ἀνῄρητο δ'	ἐπὶ	τῆς παρατάξεως, πέμπει τὴν κεφαλὴν
[1, 21]	φίλου δι' ὑπερβολὴν εὐνοίας καὶ	ἐπὶ	τῆς πύλης ἐχάραξεν τὸ ὄνομα,
[1, 8]	τὸν Γαβίνιον κατὰ δέος τῶν	ἐπὶ	τῆς Ῥώμης αἰχμαλώτων, τοῦ τε
[1, 17]	Σαμοσάτων ἅλωσιν Ἀντώνιος μὲν καταστήσας	ἐπὶ	τῆς Συρίας Σόσσιον καὶ προστάξας
[1, 11]	καὶ παρῆν αὐτίκα στρατὸν ἄγων	ἐπὶ	τιμωρίᾳ τοῦ πατρός. Φασαήλου δὲ
[1, 10]	τῶν δ' ἄλλων Καίσαρος στρατηγῶν	ἐπὶ	τιμωρίᾳ τοῦ φόνου μετὰ δυνάμεως
[1, 8]	Αἰγύπτου τοῖς τῇδε θορύβοις ἠπειγμένος,	ἐπὶ	τινὰς μὲν τῶν ἀφεστώτων Ἀντίπατρον
[1, 26]	οἷοι, καὶ τὰς θεραπευθείσας πόλεις	ἐπὶ	τίσιν. Ζητήσειν δὲ καὶ τὸν
[1, 16]	ἕνα προιέναι κελεύσας αὐτὸς ἵστατο	ἐπὶ	τὸ στόμιον καὶ τὸν ἀεὶ
[1, 17]	καὶ τὰς οἰκίας ἐμπρήσας ὑπέστρεψεν	ἐπὶ	τὸ στρατόπεδον· ηὔλιστο δὲ περὶ
[1, 17]	ἑαυτὸν ἐκράτει καὶ μετ' ἐκείνους	ἐπὶ	τὸ συνεστὸς ἀεὶ τρεπόμενος ἅπαντας
[1, 32]	τῆς ἀμεριμνίας, ὁ παραμυθούμενος τὴν	ἐπὶ	τοῖς ἀνῃρημένοις λύπην καὶ διακρίνων
[1, 28]	ἐπιμελούμενον τῶν ὀρφανῶν καὶ τὴν	ἐπὶ	τοῖς ἀνῃρημένοις μετάνοιαν ἐμφαίνοντα δι'
[1, 17]	τὸ πρὸς Ἀντίγονον, οἱ δὲ	ἐπὶ	τοῖς αὐτοῦ κατορθώμασιν κεκινημένοι· τούς
[1, 10]	τὸν δὲ μετ' αὐτὸν Ἡρώδην	ἐπὶ	τοῖς ἴσοις ἔστειλεν εἰς Γαλιλαίαν
[1, 0]	περιοίκους ἐτειχίσαντο, καὶ ὡς Νέρων	ἐπὶ	τοῖς Κεστίου πταίσμασι δείσας περὶ
[1, 27]	γράμματα, σφόδρα μὲν ἠχθέσθη Καῖσαρ	ἐπὶ	τοῖς νεανίσκοις, οὐ μὴν ᾤετο
[1, 16]	προσονειδίσας τὸν Ἡρώδην εἰς ταπεινότητα	ἐπὶ	τοῖς παισὶν ἀναιρεῖ καὶ τὴν
[1, 0]	ἀκριβείας ἀμφοτέρων διέξειμι, τοὺς δ'	ἐπὶ	τοῖς πράγμασι λόγους ἀνατίθημι τῇ
[1, 26]	ἐπιβουλῆς ἐμπόδιος. Μήπω δὲ καλῶς	ἐπὶ	τοῖς πρώτοις ὁ βασιλεὺς κατεσταλμένος
[1, 27]	δ' αὐτοῦ καὶ Σαλώμη τὴν	ἐπὶ	τοῖς τέκνοις ὠμότητα· ταύτην γὰρ
[1, 12]	δὲ τούτου πολλὰ παρῄνει προελθὼν	ἐπὶ	τὸν αἰγιαλὸν Ἡρώδης σὺν Ὑρκανῷ
[1, 32]	τιμωρίαν ὑπὲρ ἁπάντων. Ὡρμημένος δ'	ἐπὶ	τὸν Ἀντίπατρον ἐπεσχέθη νόσῳ χαλεπῇ·
[1, 30]	τοιοῦτον περιέρχεται τέλος. ~(Μετέβαινεν δ'	ἐπὶ	τὸν αὐθέντην Ἀντίπατρον ἡ ποινὴ
[1, 32]	ἂν ἀδελφῶν ἀποσχέσθαι. Προελθὼν δ'	ἐπὶ	τὸν ἔλεγχον τῆς φαρμακείας τάς
[1, 1]	διακόψας τὸ στῖφος τῶν πολεμίων	ἐπὶ	τὸν ἐλέφαντα διήνυσεν. Ἐφικέσθαι μὲν
[1, 8]	κατὰ συνθήκας ἡσυχάζειν Ἀλέξανδρον ἀναγκάσας	ἐπὶ	τὸν Εὐφράτην ὑπέστρεψεν Πάρθους διαβαίνειν
[1, 13]	εἰσβολὴν παρεῖχον. Ὁ δὲ αὐτοὺς	ἐπὶ	τὸν καλούμενον Δρυμὸν προέπεμψεν τὸ
[1, 17]	πορείαν ὑπὲρ δύναμιν. Καὶ διανύσας	ἐπὶ	τὸν Λίβανον ὀκτακοσίους μὲν τῶν
[1, 0]	χεῖρας ἀκούσας καὶ τὸ πῦρ	ἐπὶ	τὸν ναὸν εἵλκυσαν οἱ Ἰουδαίων
[1, 31]	τοῦ βασιλέως. Πάρεργον δὲ τῆς	ἐπὶ	τὸν πατέρα τόλμης ἐκόμιζεν τὰς
[1, 11]	Κἀκεῖνοι τῶν Κασσίου προσταγμάτων ἀναμνησθέντες	ἐπὶ	τὸν πρὸ τῆς πόλεως αἰγιαλὸν
[1, 16]	Ἀθήνας διῆγεν Ἀντώνιος, Βεντίδιος δὲ	ἐπὶ	τὸν πρὸς Πάρθους πόλεμον Σίλωνά
[1, 2]	καὶ τοὺς δύο παῖδας ἐγκαθείρξας	ἐπὶ	τὸν τρίτον Ἰωάννην, ὃς καὶ
[1, 13]	Πάρθοι δὲ μετὰ τὰς ἁρπαγὰς	ἐπὶ	τοσοῦτον ὕβρεως ἐχώρησαν ὡς ἐμπλῆσαι
[1, 18]	αὐτὸν ἐρημίας βασιλέα, καὶ ὡς	ἐπὶ	τοσούτων πολιτῶν φόνῳ βραχὺ καὶ
[1, 23]	ἐμοὶ μόνον τὰς ἐλπίδας ἔχειν	ἐπὶ	τοῦ παρόντος· οὐ γὰρ βασιλείαν,
[1, 26]	καὶ Ἀλεξάνδρου θάνατον κατήγορος αὐτῶν	ἐπὶ	τοῦ πατρὸς γίνεται καὶ προσελθὼν
[1, 31]	τῶν φίλων· οὗτοι γὰρ ὑβρισθέντες	ἐπὶ	τοῦ πρώτου πυλῶνος εἴρχθησαν· ἔτυχεν
[1, 21]	ἀνέμων τῷ τόπῳ βορέας· καὶ	ἐπὶ	τοῦ στόματος κολοσσοὶ τρεῖς ἑκατέρωθεν
[1, 2]	καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ προάγων	ἐπὶ	τοῦ τείχους εἰς εὐσύνοπτον ᾐκίζετο
[1, 4]	πρὸς τὸν κωλύσαντα ἄμυναν εὐθὺς	ἐπὶ	τοὺς Ἄραβας ᾔει. Τῶν δὲ
[1, 19]	τῇ προτέρᾳ νίκῃ τεθαρρηκότες ὥρμησαν	ἐπὶ	τοὺς Ἄραβας καὶ πρὸς μὲν
[1, 4]	Σελεύκου· τοῦτον γὰρ δείσας στρατεύεσθαι	ἐπὶ	τοὺς Ἄραβας ὡρμημένον τὸ μὲν
[1, 32]	δοῦναι τῷ φθόνῳ. Πάρειμι δὲ	ἐπὶ	τοὺς ἐλέγχους, πάρειμι διὰ γῆς
[1, 16]	Σίλωνα πρὸς Βεντίδιον ἀπολύσας αὐτὸς	ἐπὶ	τοὺς ἐν τοῖς σπηλαίοις ἐστράτευσεν.
[1, 16]	δ' ἦν ἀφθονία τῶν ἐπιτηδείων,	ἐπὶ	τοὺς ἐν τοῖς σπηλαίοις ὥρμητο
[1, 6]	Ἀντίπατρος τῶν Ἀράβων ἀφαιρεθέντες μετέφερον	ἐπὶ	τοὺς ἐναντίους τὴν ἐλπίδα, καὶ
[1, 18]	ἀφ' αἵματος ὑπολείπεσθαι, τὸ λοιπὸν	ἐπὶ	τοὺς ἔξωθεν ἐφόνα, καὶ τοὺς
[1, 17]	πλεῖον δὲ τοῦ πένθους ὑπερθέμενος	ἐπὶ	τοὺς ἐχθροὺς ἠπείγετο ποιούμενος τὴν
[1, 2]	τῶν ἀδελφῶν ἐκφεύγει, οἱ δὲ	ἐπὶ	τοὺς Σαμαρεῖς ὑποστρέψαντες τό τε
[1, 24]	ἐν ὑπονοίᾳ βασανίσας τελευταῖον ἦλθεν	ἐπὶ	τοὺς Φερώρου φίλους. Ὧν ἐπιβουλὴν
[1, 6]	ἀπολαύειν τιμῆς ὥσπερ ἀδελφὸν βασιλέως.	Ἐπὶ	τούτοις διαλλαγέντες ἐν τῷ ἱερῷ
[1, 21]	τοῖς ἐν αὐτῷ παρέσχεν εὐνομίαν.	(Ἐπὶ	τούτοις δωρησαμένου τοῦ Καίσαρος αὐτὸν
[1, 23]	Ἡρώδην εὐθέως. Αἱ διαλλαγαὶ δ'	ἐπὶ	τούτοις ἦσαν, ὥστε ἐκείνους μὲν
[1, 31]	διάδοχον Ἀντιπάτρου τῆς διαθήκης ἐξήλειψεν.	~(Ἐπὶ	τούτοις καὶ Βάθυλλος εἰς τοὺς
[1, 33]	ἀγαθῶν ἀπολαύσουσιν μετὰ τὴν τελευτήν.	(Ἐπὶ	τούτοις ὁ βασιλεὺς δι' ὑπερβολὴν
[1, 10]	παραμῖξαι φθονερὸν πάθος, ὁ δὲ	ἐπὶ	τούτοις Ὑρκανοῦ καὶ Ἀντιπάτρου κατηγόρει
[1, 26]	ἤδη τὰ ξίφη. Λαβὼν δ'	ἐπὶ	τούτοις χρημάτων πλῆθος ἐπαινέτης ἦν
[1, 15]	εὑρών, ᾧ προσέκειντο Ἰουδαῖοι διώκοντες.	Ἐπὶ	τούτους Ἡρώδης ἐκδραμὼν μετ' ὀλίγου
[1, 12]	διέτριβεν Ἀντώνιος ἐπὶ Ἱεροσολύμων ὡρμημένος.	Ἐπὶ	τούτους κεκραγότας ἐκπέμπει τὸν ἄρχοντα
[1, 26]	γράμματα· πολλὰ γοῦν παραχαράξας τελευταῖον	ἐπὶ	τούτῳ καὶ> κτείνεται. Βασανίσας δὲ
[1, 12]	εἰς Ἱεροσόλυμα πᾶσιν ἀγαπητὸς ὢν	ἐπὶ	τῷ κατορθώματι· καὶ γὰρ οἱ
[1, 17]	καὶ κινδύνων καὶ σωτηρίας κοινὸν	ἐπὶ	τῷ μέλλοντι πολέμῳ κρίνας εἶναι
[1, 30]	γοῦν αὐτῷ πρῴην ἑκατὸν τάλαντα	ἐπὶ	τῷ μὴ διαλέγεσθαι Φερώρᾳ. Τοῦ
[1, 11]	ἀπολύειν ὡμολόγει, λαμπρὰν δὲ πομπὴν	ἐπὶ	τῷ πατρὶ κηδείας ἐτέλεσεν. (Τραπεὶς
[1, 26]	δὶς γοῦν ἐπὶ Καίσαρος κατηγορηθεὶς	ἐπὶ	τῷ στάσεως ἐμπλῆσαι τὴν Ἀχαίαν
[1, 10]	δυναστείας αἵρεσιν ἔδωκεν. Ὁ δ'	ἐπὶ	τῷ τιμήσαντι τὸ μέτρον τῆς
[1, 11]	καὶ μῆνας ἑπτά. Μεγίστου δ'	ἐπὶ	τῷ φόνῳ γενομένου κινήματος καὶ
[1, 12]	Ἀντιγόνῳ. (Πρὸς οὓς Ἡρώδης ἀντιπαραταξάμενος	ἐπὶ	τῶν ἐμβολῶν τῆς Ἰουδαίας κρατεῖ
[1, 17]	δὲ τοὺς ἀνυτικωτάτους τῶν ἑταίρων	ἐπὶ	τῶν ἔργων αὐτὸς εἰς Σαμάρειαν
[1, 17]	μὲν γὰρ Ἰώσηπον τὸν ἀδελφὸν	ἐπὶ	τῶν ὅλων παραγγείλας μηδὲν μέχρι
[1, 15]	τὴν Ἱεριχοῦντα συνηθροίσθη· διεκαθέζοντο δὲ	ἐπὶ	τῶν ὀρῶν παραφυλάσσοντες τοὺς τὰ
[1, 25]	(Πολλὰ τοιαῦτα λέγων Ἡρώδην μὲν	ἐπὶ	Φερώρᾳ μειλίσσεται, διέμενε δ' αὐτὸς
[1, 8]	ὄντα συνήθη πρὸς Ἀρέταν, ὅπως	ἐπὶ	χρήμασιν διαλύσαιτο τὸν πόλεμον. Πείθεται
[1, 33]	καὶ γεγηθὼς τοὺς φύλακας ἱκέτευεν	ἐπὶ	χρήμασιν ἐξαφεῖναι λύσαντας αὐτόν. Ὁ
[1, 10]	δ' ἐκ τούτου καὶ Σέξτῳ	Καίσαρι	γνώριμος ὄντι συγγενεῖ τοῦ μεγάλου
[1, 32]	καὶ τὰ περὶ τὸ συνέδριον	Καίσαρι	γράψας μετὰ μίαν ἡμέραν χωρίζεται.
[1, 32]	εἰς Ῥώμην ἔδωκα τριακόσια τάλαντα,	Καίσαρι	δ' ἐξ ὅλης τῆς γενεᾶς
[1, 32]	διαβεβλήκει γὰρ καὶ τούτους Ἀντίπατρος·	Καίσαρι	δὲ σὺν τοῖς διὰ χρημάτων
[1, 21]	ταύτῃ δὲ πλοιζομένοις τὸν λιμένα,	Καίσαρι	δὲ τὴν τιμὴν τοῦ κτίσματος·
[1, 25]	ἔφη πέμπειν αὐτὸν εἰς Ῥώμην	Καίσαρι	διαλεξόμενον· γεγραφέναι γὰρ αὐτὸς ἐκείνῳ
[1, 29]	ἔτι καὶ κατηγόρει Φαβάτου παρὰ	Καίσαρι,	διοικητὴν εἶναι λέγων οὐ τῶν
[1, 20]	δυνάμει. Δόξα γοῦν αὐτῷ τε	Καίσαρι	καὶ τοῖς στρατιώταις παρέστη πολλῷ
[1, 20]	ἐδεήθησαν δηλῶσαι τὴν συμφορὰν αὐτῶν	Καίσαρι·	Καῖσαρ δὲ γνοὺς ἀντεπέστελλεν ἐξαιρεθῆναι
[1, 23]	εὐχαρίστει τῷ θεῷ, πολλὰ δὲ	Καίσαρι	καταστησαμένῳ τὸν οἶκον αὐτοῦ τεταραγμένον
[1, 11]	πρὸς Κάσσιον καὶ Βροῦτον πολέμου	Καίσαρί	τε τῷ νέῳ καὶ Ἀντωνίῳ
[1, 32]	τῶν κατὰ Σαλώμης ἐσκευωρημένων ἐπέστειλεν	Καίσαρι.	Τήν τε διαθήκην αἰτήσας μετέγραφεν,
[1, 21]	περὶ αὐτὸν τέμενος ἀποδείξας τῷ	Καίσαρι	τριῶν ἡμισταδίων, τὸ ἄστυ Σεβαστὴν
[1, 33]	τόν τε δακτύλιον τὸν ἑαυτοῦ	Καίσαρι	φέρειν ἐνετέλλετο καὶ τὰς διοικήσεις
[1, 22]	(Μέλλων οὖν ἀποδημήσειν Ἰωσήπῳ τῷ	ἀνδρὶ	Σαλώμης τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ, πιστὸς
[1, 20]	τὴν πρὸς Ἀντώνιον φιλίαν Καίσαρος	περὶ	Ἄκτιον νενικηκότος. Παρεῖχεν μέντοι δέους
[1, 24]	τὰς μὲν μητέρας ἀπειλοῖεν οἱ	περὶ	Ἀλέξανδρον, ἐπειδὰν παραλάβωσιν τὴν βασιλείαν,
[1, 24]	μήτε προσιέναι μήτε προσέχειν τοῖς	περὶ	Ἀλέξανδρον. Φοβερὸς δ' ἦν οὐ
[1, 25]	ἀξίωμα βλέπων ἐνεγγύησα. Νῦν δὲ	περὶ	ἀμφοῖν ἡμῖν βουλευτέον, κἂν ᾖς
[1, 15]	πόλιν ἦν ἔρημα πάντα τῶν	περὶ	Ἀντίγονον προανεσκευασμένων, ἐκίνει τε τὸ
[1, 11]	Κάσσιος εἰς Συρίαν καταληψόμενος τὰς	περὶ	Ἀπάμειαν δυνάμεις. Ἔνθα Βάσσῳ τε
[1, 10]	τῷ ἔθνει. (Κἀν τούτῳ γίνεται	περὶ	Ἀπάμειαν ταραχὴ Ῥωμαίων καὶ πόλεμος
[1, 2]	κἀκεῖνος ἑτοίμως ὑπακούσας ὑπὸ τῶν	περὶ	Ἀριστόβουλον ἡττᾶται. Καὶ ὁ μὲν
[1, 18]	κόσμον κατανομιστεύσας Ἀντωνίῳ καὶ τοῖς	περὶ	αὐτὸν ἀνέπεμψεν. Οὐ μὴν εἰς
[1, 21]	τε τὸν ναὸν ἐπεσκεύασεν καὶ	περὶ	αὐτὸν ἀνετειχίσατο χώραν τῆς οὔσης
[1, 26]	τὴν πατρίδα καὶ πάντες οἱ	περὶ	αὐτὸν ἡδέως προετίμων τὸν Σπαρτιάτην.
[1, 7]	ἀλλοφύλων· παρελθὼν γοῦν σὺν τοῖς	περὶ	αὐτὸν ὁ Πομπήιος εἰς τὸν
[1, 14]	παρακαταθήκας θέλουσιν· ἦσαν δὲ τῶν	περὶ	αὐτὸν οἱ δυνατώτατοι. (Ἡρώδης μὲν
[1, 3]	τῆς ἑορτῆς ἀναβάντα μετὰ τῶν	περὶ	αὐτὸν ὁπλιτῶν ὡς ἐνῆν μάλιστα
[1, 21]	ναόν τε ἐνιδρυσάμενος μέγιστον καὶ	περὶ	αὐτὸν τέμενος ἀποδείξας τῷ Καίσαρι
[1, 26]	κολακείᾳ καὶ δεινότητι λόγων καὶ	περὶ	αὐτοῦ ψευδέσιν ἐγκωμίοις. Ταχέως δὲ
[1, 30]	ταλάντων· μόνῳ γὰρ Ἀντιπάτρῳ διείλεκτο	περὶ	αὐτῶν. Ἀποσκήπτει δ' εἰς πρώτην
[1, 24]	αὐτῆς Φερώρας ἁδελφὸς κατηγόρει συνθήκας	περὶ	γάμου πρὸς Συλλαῖον τὸν Ὀβαίδα
[1, 8]	τῶν Ῥωμαίων πίπτουσι μὲν πεντακισχίλιοι,	περὶ	δὲ δισχιλίους ἀνέφυγον εἴς τινα
[1, 10]	πρὸς μὲν τὸ σκυθρωπὸν ἀπαντᾶν,	περὶ	δὲ τῆς σωτηρίας ἀχάριστον εἶναι.
[1, 19]	πολὺ συγκροτήσας ἱππικὸν ἐπαφίησιν αὐτοῖς	περὶ	Διόσπολιν ἐκράτησέν τε καίτοι καρτερῶς
[1, 1]	ἡ φιλοτιμία δ' ἦν αὐτοῖς	περὶ	δυναστείας ἑκάστου τῶν ἐν ἀξιώματι
[1, 2]	μελλόντων ἀγνοεῖν, ὅς γε καὶ	περὶ	δύο τῶν πρεσβυτέρων υἱῶν ὅτι
[1, 0]	τὰς ἐν αὐτῇ, καὶ τὰ	περὶ	ἑκάστην πόλιν τῶν ἁλισκομένων πάθη
[1, 23]	ἐμῇ καταλύσει δώσει μοι καὶ	περὶ	ἐκείνων δίκας· οὐ γὰρ ἐγὼ
[1, 22]	καὶ κακοδαιμονεῖν ἐκ γυναικὸς ἤρξατο	περὶ	ἣν μάλιστα ἐσπούδασεν. Ἐπειδὴ γὰρ
[1, 18]	τῆς πολιορκίας διωργισμένων, τοῦ δὲ	περὶ	Ἡρώδην Ἰουδαικοῦ μηδὲν ὑπολιπέσθαι σπουδάζοντος
[1, 13]	ἣν τρεψάμενοι τοὺς πολεμίους οἱ	περὶ	Ἡρώδην κατακλείουσιν εἰς τὸ ἱερὸν
[1, 33]	ἐντολὰς ἐτάφη. Καὶ τὰ μὲν	περὶ	Ἡρώδην τοιοῦτον ἔσχεν πέρας.
[1, 23]	καὶ διαβολῇ, τὸν βασιλέα καὶ	περὶ	θανάτου τῶν υἱῶν ὑπειργάσατο. (Τὸν
[1, 6]	ὁ Μιθριδάτου θάνατος ἀγγελθεὶς αὐτῷ	περὶ	Ἱεριχοῦντα, ἔνθα τῆς Ἰουδαίας τὸ
[1, 6]	αὐτοῖς περὶ τῶν ὅλων συμβολῆς	περὶ	Ἱεριχοῦντα καταλιπόντες οἱ πολλοὶ τὸν
[1, 16]	μετεπέμπετο καταστήσασθαι πρότερον ἐπιστέλλων τὰ	περὶ	Ἰουδαίαν. Ἡρώδης δὲ ἀσμένως Σίλωνα
[1, 15]	λόγῳ μὲν ὡς βοηθήσων τοῖς	περὶ	Ἰώσηπον, ἔργῳ δ' Ἀντίγονον ἀργυριούμενος.
[1, 13]	ἐνεδρεύων ἀνέπεισεν πρὸς Βαζαφράνην πρεσβεύσασθαι	περὶ	καταλύσεως, καίτοι γε πολλὰ ἀποτρέποντος
[1, 23]	μετὰ καθαροῦ τοῦ συνειδότος ἡ	περὶ	λόγους ἰσχύς· ἦν γὰρ δὴ
[1, 8]	ἦρχεν καὶ Πειθόλαος, συμμίξαντες τοῖς	περὶ	Μᾶρκον Ἀντώνιον ἡγεμόσιν ὑπήντων Ἀλεξάνδρῳ.
[1, 16]	ἀμφοτέρων ἐπεμελήθη. (Ἐν δὲ τούτῳ	περὶ	μὲν Ἀθήνας διῆγεν Ἀντώνιος, Βεντίδιος
[1, 26]	λαλιᾶς τινα τρόπον ἀσυκοφάντητον καταλελεῖφθαι·	περὶ	μὲν γὰρ εὐγενείας ἑτέρων μνείας
[1, 10]	πλῆθος ἐπεδείκνυεν τῶν τραυμάτων, καὶ	περὶ	μὲν τῆς εἰς Καίσαρα εὐνοίας
[1, 32]	τὸν Ἀντίπατρον ἐπεσχέθη νόσῳ χαλεπῇ·	περὶ	μέντοι τῆς Ἀκμῆς καὶ τῶν
[1, 9]	καὶ Μιθριδάτης ἐν τῇ τροπῇ	περὶ	ὀκτακοσίους. Σωθεὶς δ' αὐτὸς παρ'
[1, 1]	Ἀντίοχος ὁ κληθεὶς Ἐπιφανὴς διεφέρετο	περὶ	ὅλης Συρίας πρὸς Πτολεμαῖον τὸν
[1, 13]	τοῖς βαρβάροις. (Ἔτι δὲ τῶν	περὶ	Πάκορον σκεπτομένων, πῶς ἂν κρύφα
[1, 14]	ἐπὶ Ῥώμης ἔπλει. (Κινδυνεύσας δὲ	περὶ	Παμφυλίαν καὶ τοῦ φόρτου τὸ
[1, 25]	διαλεξόμενον· γεγραφέναι γὰρ αὐτὸς ἐκείνῳ	περὶ	πάντων. (Τὸ μὲν οὖν Ἀρχελάου
[1, 17]	μὲν ἠπείγετο συμβαλεῖν, οἱ δὲ	περὶ	Πάππον οὔτε πρὸς τὸ πλῆθος
[1, 27]	Καίσαρος, Σατορνῖνός τε καὶ οἱ	περὶ	Πεδάνιον πρέσβεις, σὺν οἷς καὶ>
[1, 32]	αὐτοῦ καὶ φίλοις καὶ ἀπελευθέροις	περὶ	πεντακόσια, ἀπένειμεν δὲ καὶ τοῖς
[1, 19]	ἐπιστρέφονται καὶ συνάψαντες τὸ πλῆθος	περὶ	πετρώδη καὶ δύσβατα χωρία τοὺς
[1, 25]	συνοικίζειν αὐτὴν ἐπέτρεπεν πλὴν Ἀλεξάνδρου·	περὶ	πλείστου γὰρ ποιεῖσθαι τηρεῖν πρὸς
[1, 20]	τότε πρῶτον καὶ συνιππάσατο ποιουμένου	περὶ	Πτολεμαίδα τῆς δυνάμεως ἐξέτασιν εἱστίασέν
[1, 15]	τὴν χορηγίαν προνοούμενος ἐπέστελλεν τοῖς	περὶ	Σαμάρειαν, ᾠκείωτο δ' ἡ πόλις
[1, 28]	Ῥώμης χρήματα. Οἵ γε μὴν	περὶ	Σατορνῖνον ἐν Συρίᾳ πάντες ἐνεπλήσθησαν
[1, 4]	συνέμισγον οἱ Ἰουδαῖοι τοῖς συμμάχοις	περὶ	Σίκιμα. (Δέχεται δ' ἑκατέρους Ἀλέξανδρος
[1, 10]	τῶν πρὸς Πομπήιον διαφορῶν καὶ	περὶ	τἀδελφοῦ τὴν Σκιπίωνος ὠμότητα μέμφεσθαι
[1, 21]	πᾶν χειροποίητον. Κατεσκεύασεν δὲ καὶ	περὶ	τὰς ῥίζας ἄλλα βασίλεια τήν
[1, 0]	ἡγεμονίας ἀνθέλκεται· τά τε γενόμενα	περὶ	ταύτης αὐτῷ σημεῖα καὶ τὰς
[1, 33]	ὅλης καὶ κόλου συνεχεῖς ἀλγηδόνες	περί	τε τοὺς πόδας ὥσπερ ὑδρωπιῶντος
[1, 33]	μετὰ χειρὸς οὐκ ὀλίγης ἀναδραμὼν	περὶ	τεσσαράκοντα νεανίας συλλαμβάνει καὶ κατήγαγεν
[1, 23]	τοῖς ἐπὶ Ῥώμης φίλοις συλλαμβάνεσθαι	περὶ	τὴν δίκην Ἀλεξάνδρῳ· προπέμπει δὲ
[1, 10]	γὰρ Ἡρώδης κατ' ὀργὴν τῆς	περὶ	τὴν δίκην ἀπειλῆς στρατιὰν ἀθροίσας
[1, 24]	ὁ χειμὼν τῆς οἰκίας καὶ	περὶ	τὴν ἐκείνου κεφαλὴν ὅλος ἀπηρείσατο.
[1, 9]	τε ῥᾳδίως ἐλπίσας καὶ τὰ	περὶ	τὴν Ἰουδαίαν δι' αὐτοῦ προσάξεσθαι.
[1, 17]	ἐπὶ τὸ στρατόπεδον· ηὔλιστο δὲ	περὶ	τὴν καλουμένην Κανᾶ κώμην. (Προσεγίνετο
[1, 21]	Φασηλίταις καὶ Βαλανεώταις καὶ τοῖς	περὶ	τὴν Κιλικίαν πολιχνίοις τὰς ἐτησίους
[1, 33]	σκῆπτρον παρὰ τὴν δεξιάν. Καὶ	περὶ	τὴν κλίνην οἵ τε υἱεῖς
[1, 31]	λαμβάνει τις αὐτὸν ἔννοια τῶν	περὶ	τὴν μητέρα κακῶν προμαντευομένης ἤδη
[1, 15]	καταλιπὼν τὸ φρούριον, εἰ μὴ	περὶ	τὴν νύκτα τῆς ἐξόδου συνέβη
[1, 18]	ἦσαν λῃστεῖαι πολύτροποι, μάλιστα τὰ	περὶ	τὴν πόλιν ἁρπαζόντων ἐπιτήδεια καὶ
[1, 15]	τοὺς ἰδίους τόπους, ἐπειδὴ τὰ	περὶ	τὴν πόλιν ἦν ἔρημα πάντα
[1, 14]	ἑξῆς εἰς Ῥινοκούρουρα προελθόντι τὰ	περὶ	τὴν τἀδελφοῦ τελευτὴν ἀπαγγέλλεται. Προσλαβὼν
[1, 15]	Ἱεριχοῦντα. Ταῦτ' ἀκούσας Ἀντίγονος διέπεμψεν	περὶ	τὴν χώραν εἴργειν καὶ λοχᾶν
[1, 23]	τοὺς τρεῖς υἱοὺς παραστησάμενος ἀπελογεῖτο	περὶ	τῆς ἀποδημίας, καὶ πολλὰ μὲν
[1, 10]	κληθεὶς ἐπὶ δίκην παρώξυνται, καὶ	περὶ	τῆς ἀφέσεως εὐχαριστεῖν καὶ μὴ
[1, 0]	ἔπειθ' ὡς οἱ τούτων ἔγγονοι	περὶ	τῆς βασιλείας διαστασιάσαντες εἵλκυσαν εἰς
[1, 33]	ἀνεγίνωσκεν ἐπιστολήν, ἐν ᾗ πολλὰ	περὶ	τῆς εἰς τὸν διάδοχον εὐνοίας
[1, 3]	δὲ καὶ τὴν μητέρα διενεχθεῖσαν	περὶ	τῆς ἐξουσίας, ταύτην γὰρ κυρίαν
[1, 16]	ἑαυτῷ βοηθὸν ἀφικέσθαι πολλά τε	περὶ	τῆς Ἡρώδου βίας ἀποδυρόμενος καὶ
[1, 25]	δεδωκότα δίκας, μετὰ δὲ σοῦ	περὶ	τῆς θυγατρὸς ἐξετάσων, ἣν ἐκείνῳ
[1, 10]	τὸ ἄδικον. Διὸ δὴ καὶ	περὶ	τῆς νίκης οὐ χρὴ κατὰ
[1, 0]	ἔλαβεν· ἔνθα δὴ καὶ τὰ	περὶ	τῆς Ῥωμαίων ἐν πολέμοις εὐταξίας
[1, 31]	Πρότερον μὲν οὖν εἰλήφει τὴν	περὶ	τῆς Φερώρα τελευτῆς ἐπιστολὴν ἐν
[1, 24]	γὰρ ἐξετάσεις τοῦ βασιλέως ὁ	περὶ	τῆς ψυχῆς κίνδυνος ἐπετέμνετο. Προύβη
[1, 5]	τι προσεῖχεν ἡ Ἀλεξάνδρα σεσοβημένη	περὶ	τὸ θεῖον. Οἱ δὲ τὴν
[1, 18]	ἑκατοντάρχαι Σοσσίου. Πρῶτα δὲ τὰ	περὶ	τὸ ἱερὸν ἡλίσκετο, καὶ τῆς
[1, 21]	δὲ ἦσαν αἱ μεγάλαι στοαὶ	περὶ	τὸ ἱερὸν καὶ τὸ βόρειον
[1, 13]	ἣ πεντηκοστὴ καλεῖται, τά τε	περὶ	τὸ ἱερὸν πάντα καὶ ἡ
[1, 8]	δὲ οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ συμβαλόντων	περὶ	τὸ Ἰταβύριον ὄρος μύριοι μὲν
[1, 17]	τὸν Λίβανον ὀκτακοσίους μὲν τῶν	περὶ	τὸ ὄρος προσλαμβάνει συμμάχους, Ῥωμαίων
[1, 32]	πρὸς Ἡρώδην ὁμιλίας καὶ τὰ	περὶ	τὸ συνέδριον Καίσαρι γράψας μετὰ
[1, 7]	ἔρριπτον ἑαυτοὺς ἄπειροι· καὶ τὰ	περὶ	τὸ τεῖχος δ' ἔνιοι μανιῶντες
[1, 15]	δὲ τὸ μὲν πρῶτον κηρύσσειν	περὶ	τὸ τεῖχος ἐκέλευεν ὡς ἐπ'
[1, 0]	μέγεθος τῶν στρατηγῶν, οἳ πολλὰ	περὶ	τοῖς Ἱεροσολύμοις ἱδρώσαντες οἶμαι ταπεινουμένου
[1, 24]	δὲ καὶ θεραπείαν τῶν δυνατῶν	περὶ	τὸν Ἀλέξανδρον λαθραίαν, τούς τε
[1, 15]	φυγῆς, ἀλλ' ἐπεξῄεσαν ἤδη τοῖς	περὶ	τὸν Ἀντίγονον καὶ τὰ μὲν
[1, 15]	ἀμνηστίαν. Ἐπεὶ δὲ ἀντιπαρηγοροῦντες οἱ	περὶ	τὸν Ἀντίγονον οὔτε κατακούειν τῶν
[1, 4]	τὸν ἀριθμόν, ἀτάκτοις ἐπιπίπτει τοῖς	περὶ	τὸν Ἀντίοχον. Καρτερᾶς δὲ μάχης
[1, 8]	ὅλην ἔχων δύναμιν. Οἱ δὲ	περὶ	τὸν Ἀντίπατρον ἐπίλεκτοι καὶ τὸ
[1, 8]	συμβολῆς μέχρι πολλοῦ μὲν οἱ	περὶ	τὸν Ἀριστόβουλον διεκαρτέρουν γενναίως ἀγωνιζόμενοι,
[1, 12]	ὄντας ἄρχειν· τοῦ δὲ τοὺς	περὶ	τὸν Ἡρώδην προκρίνοντος, ἡσθείς, ἦν
[1, 6]	ἐπισυλλέξας εἵπετο τοῖς πολεμίοις καὶ	περὶ	τὸν καλούμενον Παπυρῶνα συμβαλὼν αὐτοῖς
[1, 18]	πλῆθος ποικίλως ἐτετάρακτο· καὶ γὰρ	περὶ	τὸν ναὸν ἀθροιζόμενον τὸ ἀσθενέστερον
[1, 7]	εἰς προσβολὰς εὐτρέπιζεν ἔχων τοὺς	περὶ	τὸν Ὑρκανὸν εἴς τε τὰς
[1, 6]	κάτεισιν πρὸς Πομπήιον καὶ πολλὰ	περὶ	τοῦ δικαίως ἄρχειν ἀπολογηθεὶς ὑπέστρεψεν
[1, 19]	περὶ Φιλαδέλφειαν ἐγγὺς τῶν πολεμίων	περὶ	τοῦ μεταξὺ φρουρίου πρὸς αὐτοὺς
[1, 3]	(Ἀριστοβούλῳ γε μὴν εὐθὺς ἡ	περὶ	τοῦ μύσους μεταμέλεια νόσον ἐνσκήπτει
[1, 10]	προκοπῆς αἴτιος· δέον γὰρ ἀποδύρεσθαι	περὶ	τοῦ πατρὸς πεφαρμάχθαι δοκοῦντος ἐκ
[1, 19]	καὶ τοιαῦτα τῷ θεῷ θύματα	περὶ	τοῦ πολέμου κατέστεψαν. Ἀλλ' οὐ
[1, 22]	ἐπανήκοντα τὸν Ἡρώδην πολλά τε	περὶ	τοῦ πρὸς αὐτὴν συμπαθοῦς ἐν
[1, 7]	οὐδὲ κατ' αὐτὴν τὴν ἅλωσιν	περὶ	τῷ βωμῷ φονευόμενοι τῶν καθ'
[1, 25]	τάχους εἰς Ἰουδαίαν Ἀρχέλαος ἀφικνεῖται	περὶ	τῷ γαμβρῷ καὶ τῇ θυγατρὶ
[1, 10]	φθόνῳ. Σέξτος δὲ Καῖσαρ δείσας	περὶ	τῷ νεανίᾳ, μή τι παρὰ
[1, 31]	ὡς ἀνύποπτος εἴη τῷ πατρὶ	περὶ	τῶν ἀδελφῶν ἀπελογεῖτο, τὰ μὲν
[1, 5]	κτείνουσιν αὐτοὶ σύμβουλον ἐγκαλοῦντες γεγονέναι	περὶ	τῶν ἀνασταυρωθέντων ὑπὸ τοῦ βασιλέως
[1, 28]	ἦθος, ἔννοιά τε αὐτῷ παρέστη	περὶ	τῶν ἀνῃρημένων, μή ποτε κἀκεῖνοι
[1, 6]	τἀδελφοῦ προκαλουμένου καταβὰς καὶ διαλεχθεὶς	περὶ	τῶν δικαίων ἄπεισιν μὴ κωλύοντος
[1, 26]	τὸν ἐφεστῶτα πατέρα οὐδὲ φθέγξεσθαι	περὶ	τῶν ἑαυτοῦ μόνον ἐγκλημάτων, ἀλλὰ
[1, 8]	εὗρεν ἐστρατοπεδευμένους, ἐπειρᾶτο συγγνώμης ὑποσχέσει	περὶ	τῶν ἡμαρτημένων πρὸ μάχης αὐτοὺς
[1, 28]	ἑαυτοῦ κατάλυσιν αὖθίς τε κινδυνεύσειν	περὶ	τῶν ὅλων, εἰ πρὸς Ἀρχελάῳ
[1, 8]	τὴν πολιορκίαν, ὥστε Ἀλέξανδρος ἀπογνοὺς	περὶ	τῶν ὅλων ἐπικηρυκεύεται πρὸς αὐτόν,
[1, 0]	ἐπὶ τοῖς Κεστίου πταίσμασι δείσας	περὶ	τῶν ὅλων Οὐεσπασιανὸν ἐφίστησι τῷ
[1, 20]	~(Μεταλαμβάνει δὲ αὐτὸν εὐθέως ἡ	περὶ	τῶν ὅλων πραγμάτων φροντὶς διὰ
[1, 6]	ὁ Ἀριστόβουλος. Γενομένης δὲ αὐτοῖς	περὶ	τῶν ὅλων συμβολῆς περὶ Ἱεριχοῦντα
[1, 5]	ὄντα νωθέστερον ἢ ὥστε ἐνοχλεῖν	περὶ	τῶν ὅλων, τὸν δὲ νεώτερον
[1, 33]	τεταπείνωτο δὲ τὴν ψυχὴν ταῖς	περὶ	τῶν τέκνων συμφοραῖς, ὡς μηδ'
[1, 27]	δεῖν ἀφελέσθαι τὸν πατέρα τὴν	περὶ	τῶν υἱῶν ἐξουσίαν. Ἀντιγράφει γοῦν
[1, 6]	ἀγανακτήσας Πομπήιος πολλὰ καὶ τῶν	περὶ	Ὑρκανὸν ἱκετευόντων ὥρμησεν ἐπ' Ἀριστόβουλον,
[1, 32]	τε μηνύσεις ἑξῆς> ἐπεδείκνυεν καὶ	περὶ	Φερώρα κατεσχετλίαζεν, ὅτι κἀκεῖνον Ἀντίπατρος
[1, 19]	μετὰ τῆς δυνάμεως. Στρατοπεδευσάμενος δὲ	περὶ	Φιλαδέλφειαν ἐγγὺς τῶν πολεμίων περὶ
[1, 12]	βασιλεῖ γίνεται. (Ἐπεὶ δὲ Κάσσιον	περὶ	Φιλίππους ἀνελόντες ἀνεχώρησαν εἰς μὲν
[1, 1]	ἀπεικασμένην καὶ ναὸν ἔκτισεν ὅμοιον·	περὶ	ὧν αὖθις κατὰ χώραν δηλώσομεν.
[1, 29]	προσταγμάτων, ἀνταγωνιούμενος δὲ πρὸς Ἀντίπατρον	περὶ	ὧν δεδίκαστο Νικολάῳ τάχιον. Οὐ
[1, 26]	καιρὸν ἐπιδημήσας πυνθανομένῳ τῷ βασιλεῖ	περὶ	ὧν ἐκεῖνος διέβαλλεν ὅρκοις τὸ
[1, 8]	Εὐφράτην ὑπέστρεψεν Πάρθους διαβαίνειν ἀνείρξων,	περὶ	ὧν ἐν ἑτέροις ἐροῦμεν. ~(Καῖσαρ
[1, 8]	ἀπώλετο καὶ ὁ στρατὸς αὐτοῦ,	περὶ	ὧν οὐ νῦν καιρὸς λέγειν.
[1, 27]	τὸ φρούριον συνταφησομένους Ἀλεξάνδρῳ τῷ	μητροπάτορι.	Τὸ μὲν οὖν Ἀλεξάνδρου καὶ
[1, 25]	περὶ τῷ γαμβρῷ καὶ τῇ	θυγατρὶ	δείσας. Γίνεται δὲ βοηθὸς αὐτοῖς
[1, 28]	δὲ υἱὸν αὐτοῦ τῇ Φερώρα	θυγατρί.	(Καταμάθοι δ' ἄν τις, ὅσον
[1, 32]	ὡς ἐβουλήθης, ἔγραψά σου τῷ	πατρὶ	καὶ τὰς ἐπιστολὰς ἐκείνας ἔπεμψα
[1, 11]	λαμπρὰν δὲ πομπὴν ἐπὶ τῷ	πατρὶ	κηδείας ἐτέλεσεν. (Τραπεὶς δ' ἐπὶ
[1, 31]	θᾶττον ἀποδοῦναι μὲν ἑαυτὸν τῷ	πατρί,	κομίσασθαι δὲ τὴν βασιλείαν ἐπ'
[1, 23]	τὸ τελευταῖον φάμενος ὡς τῷ	πατρὶ	κτείνειν αὐτοὺς ἔστιν ἡδὺ καὶ
[1, 31]	μὴ τῇ μελλήσει παρασχεῖν τῷ	πατρὶ	μὲν ὑποψίαν φαύλην, τοῖς διαβάλλουσι
[1, 21]	τις ἕτερος· καὶ γὰρ τῷ	πατρὶ	μνημεῖον κατέθηκεν πόλιν, ἣν ἐν
[1, 23]	ἦσαν, ὥστε ἐκείνους μὲν τῷ	πατρὶ	πάντα πειθαρχεῖν, τὸν δὲ τὴν
[1, 31]	τε ὡς ἀνύποπτος εἴη τῷ	πατρὶ	περὶ τῶν ἀδελφῶν ἀπελογεῖτο, τὰ
[1, 31]	συνεβούλευον μὴ πρότερον ἐμπίπτειν τῷ	πατρὶ	πρὶν πυθέσθαι σαφῶς δι' ἃς
[1, 32]	ἐπεὶ πεφώραται πάντα ἐκεῖνα τῷ	πατρί	σου, μὴ παραγίνου πρὸς αὐτόν,
[1, 14]	ἃς κατ' Αἴγυπτον αὐτοῦ τῷ	πατρὶ	συνδιήνεγκεν, τήν τε ξενίαν καὶ
[1, 28]	ὑπελάμβανεν γὰρ εἶναι παρὰ τῷ	πατρὶ	τὴν τῶν ὀρφανῶν τιμὴν ἑαυτοῦ
[1, 32]	τῆς διαδοχῆς· τὸν γὰρ παρασκευάσαντα	πατρὶ	φάρμακον ἦ πού γ' ἂν
[1, 2]	ἐπὶ Πτολεμαῖον ὥρμησεν βοηθήσων τῇ	μητρὶ	καὶ τοῖς ἀδελφοῖς, καὶ προσβαλὼν
[1, 2]	τοὺς ἀδελφοὺς Ἰωάννου σὺν τῇ	μητρὶ	καὶ φεύγει πρὸς Ζήνωνα τὸν
[1, 3]	σῶμα ἀναιδέστατον, τὴν ἀδελφῷ καὶ	μητρὶ	κατάκριτον ψυχὴν καθέξεις; Μέχρι τοῦ
[1, 21]	κάλλει διάφορον τειχίσας ἀνέθηκεν τῇ	μητρὶ	προσειπὼν Κύπρον. Φασαήλῳ δὲ τἀδελφῷ
[1, 23]	τὴν δίκην Ἀλεξάνδρῳ· προπέμπει δὲ	μέχρι	Ζεφυρίου δῶρα δοὺς μέχρι τριάκοντα
[1, 2]	κατ' αὐτῶν συνελθόντες οὐκ ἠρέμουν,	μέχρι	καὶ πρὸς φανερὸν πόλεμον ἐκριπισθέντες
[1, 19]	ὄντες καὶ αὐτοὶ παράβολοι. (Διὸ	μέχρι	μὲν ἀντεῖχον οὐ πολὺς ἦν
[1, 26]	ὃν διαφεύξεσθαι ῥᾳδίως, ἔπειτα Καίσαρα	μέχρι	νῦν ἀγνοοῦντα τὸν Ἡρώδου τρόπον·
[1, 25]	ἐπιβουλευθέντα τῆς ἀνεξικακίας, εἰ ζῇ	μέχρι	νῦν Ἀλέξανδρος· ἐγὼ γὰρ ἠπειγόμην
[1, 26]	εἴη φιλοπάτωρ καὶ διὰ τοῦτο	μέχρι	νῦν τῆς ἐπιβουλῆς ἐμπόδιος. Μήπω
[1, 23]	δὲ τοὺς ἐπιτηδείους φημίζειν καθιείς,	μέχρι	παντάπασιν τοὺς ἀδελφοὺς ἀπέρρηξεν τῆς
[1, 3]	παθῶν ἰσχυρόν, ὃ τῷ φθόνῳ	μέχρι	παντὸς ἀντέχει. (Θαυμάσαι δ' ἄν
[1, 20]	καὶ διὰ τῆς ἀνύδρου πορευομένοις	μέχρι	Πηλουσίου παρασχεῖν ὕδωρ ἄφθονον ἐπανιοῦσί
[1, 18]	ἕκαστον ἐνιαυτόν, προπέμπει δ' αὐτὴν	μέχρι	Πηλουσίου πάσῃ θεραπείᾳ καταχρώμενος. Καὶ
[1, 4]	Ἀλέξανδρον ἦν αὐτοῖς ὁ πόλεμος,	μέχρι	πλείστους ἀποκτείνας τοὺς λοιποὺς ἀπήλασεν
[1, 1]	μὲν γὰρ οἱ Ἰουδαῖοι καὶ	μέχρι	πολλοῦ διηγωνίσαντο, πλήθει δὲ ὑπερέχοντες
[1, 16]	ταῖς χαράδραις, ὥστε τὸν βασιλέα	μέχρι	πολλοῦ μὲν ἀπορεῖν πρὸς τὸ
[1, 8]	δ' ἐπηκολούθουν, καὶ γενομένης συμβολῆς	μέχρι	πολλοῦ μὲν οἱ περὶ τὸν
[1, 9]	ὑπὸ τῶν τὰ Πομπηίου φρονούντων	μέχρι	πολλοῦ μὲν οὐδὲ ταφῆς ἐν
[1, 23]	ὑπειργάσατο. (Τὸν γοῦν Ἀλέξανδρον σύρας	μέχρι	Ῥώμης ὁ πατὴρ τῆς ἐφ'
[1, 2]	καὶ Μάρισαν. (Προελθὼν δὲ καὶ	μέχρι	Σαμαρείας, ἔνθα νῦν ἐστιν Σεβαστὴ
[1, 2]	Ἀριστόβουλον ἡττᾶται. Καὶ ὁ μὲν	μέχρι	Σκυθοπόλεως διωχθεὶς ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν
[1, 1]	ἐνδεικνύμενος ὄψιν ἁλώσεως τῇ πόλει,	μέχρι	ταῖς ὑπερβολαῖς τῶν ἀδικημάτων τοὺς
[1, 16]	διώκουσιν ἐμπίπτων ἀνέκοπτεν τὴν ὁρμὴν	μέχρι	τὰς κατὰ στόμα προσβολὰς μὴ
[1, 27]	δράματος· οὐδεὶς μέντοι ὑπελάμβανεν ἔσεσθαι	μέχρι	τεκνοκτονίας ὠμὸν Ἡρώδην. Ὁ δὲ
[1, 29]	Φερώρας. Ὃν καίπερ ἀγαπήσας Ἡρώδης	μέχρι	τελευταίας ἡμέρας ὅμως καὶ αὐτὸν
[1, 32]	πιστεύειν τὸ σῶμα· οὗτος ὁ	μέχρι	τῆς κοίτης εἰσάγων καὶ μή
[1, 2]	ἀλλὰ προελθόντες ἅμα τῇ δυνάμει	μέχρι	τῆς Σκυθοπόλεως ταύτην τε κατέδραμον
[1, 17]	ἐπὶ τῶν ὅλων παραγγείλας μηδὲν	μέχρι	τῆς ὑποστροφῆς αὐτοῦ παρακινεῖν πρὸς
[1, 10]	δὲ τοῦ βασιλέως, ὑφ' οὗ	μέχρι	τοσαύτης δυνάμεως προῆλθεν· δεῖν τε,
[1, 3]	ὅλων ὁ Ἰωάννης ἀπολελοίπει, καὶ	μέχρι	τοσαύτης ὠμότητος προῆλθεν, ὥστε καὶ
[1, 9]	διώκουσι Μιθριδάτην ἀπέκτεινεν πολλοὺς καὶ	μέχρι	τοσούτου τοὺς καταλειπομένους ἐδίωξεν ὡς
[1, 3]	καὶ μητρὶ κατάκριτον ψυχὴν καθέξεις;	Μέχρι	τοῦ δ' αὐτοῖς ἐπισπείσω κατὰ
[1, 19]	νίκης ἐγγυᾶται. Χρὴ μέντοι γε	μέχρι	τοῦ μέλλειν οὕτως ἔχειν, ἐν
[1, 3]	ταχεῖα μέτεισι δίκη φόνου συγγενοῦς.	Μέχρι	τοῦ μοι, σῶμα ἀναιδέστατον, τὴν
[1, 10]	βασιλέως ἔχων ἔρημον ἐξουσίας. Καὶ	μέχρι	τοῦ πλανηθήσεται καθ' ἑαυτοῦ βασιλεῖς
[1, 17]	χειμῶνος ἤλαυνεν ἐπὶ Ἱεροσολύμων καὶ	μέχρι	τοῦ τείχους ἀγαγὼν τὴν δύναμιν,
[1, 23]	δὲ μέχρι Ζεφυρίου δῶρα δοὺς	μέχρι	τριάκοντα ταλάντων. (Ὡς δ' εἰς
[1, 22]	δὲ κακώσεως ὡς ζώσῃ προσλαλεῖν,	μέχρι	τῷ χρόνῳ διδαχθεὶς τὸ πένθος
[1, 13]	Ἱεροσολύμων ἔθεον γενόμενοί τε πλείους	μέχρι	τῶν βασιλείων προῆλθον. Ὑρκανοῦ δὲ
[1, 3]	ψυχὴν ἔχων ἀεὶ τεταραγμένην συνετήκετο,	μέχρι	τῶν σπλάγχνων ὑπ' ἀκράτου τῆς
[1, 26]	τοῦ ἔθνους συμφορὰς καὶ τοὺς	μέχρι	ψυχῆς φορολογουμένους, ἔπειτ' εἰς οἵας
[1, 32]	βασιλεῦσιν ἑτέροις, εὗρον ἐπιβούλους, οἳ	τεθνήκασι	τὸ πλέον Ἀντιπάτρῳ· νέῳ γὰρ
[1, 0]	διέξειμι, τοὺς δ' ἐπὶ τοῖς	πράγμασι	λόγους ἀνατίθημι τῇ διαθέσει καὶ
[1, 0]	ἡγησάμενος περιιδεῖν πλαζομένην ἐπὶ τηλικούτοις	πράγμασι	τὴν ἀλήθειαν, καὶ Πάρθους μὲν
[1, 0]	αὐτῶν κατηγορικῶς λέγοιμεν ἢ τοῖς	δυστυχήμασι	τῆς πατρίδος ἐπιστένοντες συκοφαντοίη, διδότω
[1, 0]	ἐπιστρατευσαμένους, ἐντυγχάνοντας ἢ κολακείαις ἢ	πλάσμασι.	(Καίτοι γε ἱστορίας αὐτὰς ἐπιγράφειν
[1, 0]	ὡς Νέρων ἐπὶ τοῖς Κεστίου	πταίσμασι	δείσας περὶ τῶν ὅλων Οὐεσπασιανὸν
[1, 1]	πύργῳ τε μεγάλῳ καὶ περιχρύσοις	προτειχίσμασι	κεκοσμημένον, ὑπολαβὼν ἐπ' αὐτοῦ τὸν
[1, 0]	ἱστορίας κατασκευάζων ἴδιον. Κἀγὼ μὲν	ἀναλώμασι	καὶ πόνοις μεγίστοις ἀλλόφυλος ὢν
[1, 0]	τῇ διαθέσει καὶ τοῖς ἐμαυτοῦ	πάθεσι	διδοὺς ἐπολοφύρεσθαι ταῖς τῆς πατρίδος
[1, 0]	πόλεων πρὸς πόλεις ἢ ἐθνῶν	ἔθνεσι	συρραγέντων, οἱ μὲν οὐ παρατυχόντες
[1, 2]	Πολλοὺς δὲ πολλαχοῦ κἀν τοῖς	ὄρεσι	προλοχίσας πάσαις κρατεῖ ταῖς ἐπιβολαῖς
[1, 0]	κατὰ κράτος Ἱεροσόλυμα καὶ κατασχὼν	ἔτεσι	τρισὶ καὶ μησὶν ἓξ ὑπὸ
[1, 4]	καὶ τέκνα αὐτῶν ἀπέσφαξεν ταῖς	ὄψεσι·	καὶ ταῦτα πίνων καὶ συγκατακείμενος
[1, 8]	τὰ ἐπιτήδεια πέμπων. Ὃν καὶ	καθίησι	Σκαῦρος ὄντα συνήθη πρὸς Ἀρέταν,
[1, 9]	Ῥώμης καὶ τῶν ὅλων κρατήσας	ἀνίησι	μὲν τῶν δεσμῶν τὸν Ἀριστόβουλον,
[1, 0]	καὶ πόνοις μεγίστοις ἀλλόφυλος ὢν	Ἕλλησί	τε καὶ Ῥωμαίοις τὴν μνήμην
[1, 3]	εἶπον. Ὁ δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς	ἐμπίπλησι	δακρύων καὶ στενάξας ὅσον ἦν
[1, 3]	καὶ προησφαλίσθαι πρὸς τὸ ἄδηλον	καθίστησι	μὲν τοὺς σωματοφύλακας ἔν τινι
[1, 2]	τάλαντα χρημάτων τόν τε Ἀντίοχον	ἀνίστησι	τῆς πολιορκίας πείσας τριακοσίοις ταλάντοις
[1, 0]	δείσας περὶ τῶν ὅλων Οὐεσπασιανὸν	ἐφίστησι	τῷ πολέμῳ, καὶ ὡς οὗτος
[1, 21]	τε ἐργασίαν καὶ τὸ μέγεθος·	εἰσὶ	δ' οἷς ἄλση καὶ λειμῶνας
[1, 33]	Καλλιρρόην ἐχρῆτο θερμοῖς· ταῦτα δ'	ἔξεισι	μὲν εἰς τὴν Ἀσφαλτῖτιν λίμνην,
[1, 30]	ληφθὲν ἐκέλευσεν κομίζειν. Ἡ δ'	ἔξεισι	μὲν ὡς κομιοῦσα, ῥίπτει δ'
[1, 31]	τῆς Συρίας ἡγεμών. Ὁ δὲ	εἴσεισι	πρὸς τὸν πατέρα καὶ τῇ
[1, 1]	ἀπὸ τοῦ δήμου πολλῶν ἀναθαρσήσας	κάτεισι	καὶ συμβαλὼν μάχῃ νικᾷ τε
[1, 3]	λήσειν ἔμελλον, ἀλλά με ταχεῖα	μέτεισι	δίκη φόνου συγγενοῦς. Μέχρι τοῦ
[1, 8]	βασιλεὺς τοῖς ἐρειπίοις ἐναυλισάμενος ἐν	ἐλπίσι	μὲν ἦν ἄλλην συναθροίσειν δύναμιν
[1, 0]	κράτος Ἱεροσόλυμα καὶ κατασχὼν ἔτεσι	τρισὶ	καὶ μησὶν ἓξ ὑπὸ τῶν
[1, 4]	τῶν Θεοδώρου κτημάτων γλιχόμενος, καὶ	τρισὶ	τοὺς φρουροὺς περιβόλοις ἀποτειχίσας διὰ
[1, 21]	καλλίστῳ περιβόλῳ τειχισάμενος ἐπὶ σταδίους	εἴκοσι	καὶ καταγαγὼν ἑξακισχιλίους εἰς αὐτὴν
[1, 21]	ὑπὸ βορβόρου κατέστρωσέν τε σταδίων	εἴκοσι	τὸ μῆκος οὖσαν ξεστῇ μαρμάρῳ
[1, 26]	τότε δ' ἔκ τινων προσκρουσμάτων	ἀποπεπτωκόσι	τῆς τάξεως. Ἐφ' οἷς Ἡρώδης
[1, 33]	διανεῖμαι καὶ πολλὰ χρήματα τοῖς	ἡγεμόσι	καὶ τοῖς φίλοις. (Αὐτὸς δὲ
[1, 1]	καταφυγόντες πρὸς Ἀντίοχον ἱκέτευσαν αὐτοῖς	ἡγεμόσι	χρώμενον εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἐμβαλεῖν.
[1, 3]	προρρηθέντων διέψευσται· ζῇ γὰρ Ἀντίγονος	οὑτοσὶ	σήμερον ὀφείλων ἀνῃρῆσθαι. Χωρίον δὲ
[1, 23]	τὴν Μαριάμμης κοίτην τὴν μητέρα.	Δυσὶ	δ' ὅπλοις κατὰ τῶν ἀδελφῶν
[1, 21]	γε μὴν καὶ Δαμασκῷ θέατρα,	Λαοδικεῦσι	δὲ τοῖς παραλίοις ὑδάτων εἰσαγωγήν,
[1, 4]	Σίκιμα. (Δέχεται δ' ἑκατέρους Ἀλέξανδρος	ἱππεῦσι	μὲν χιλίοις, μισθοφόροις δὲ πεζοῖς
[1, 3]	ἦγεν ἰσοτίμως, τοὺς δ' ἄλλους	εἵργνυσι	δήσας. Δεσμεῖ δὲ καὶ τὴν
[1, 5]	τούτων χρήμασιν μισθοφόρους ἀθροίσας ἑαυτὸν	ἀποδείκνυσι	βασιλέα. Πρὸς ταῦτα ὀδυρόμενον τὸν
[1, 0]	γεγενημένων, ἃ κατὰ σύγκρισιν ἐλαχίστους	ἀποδείκνυσι	τοὺς πάλαι πολέμους, τούτων μὲν
[1, 5]	δεισιδαιμονίας ἀνῄρουν οὓς ἐθέλοιεν αὐτοί.	Προσφεύγουσι	δὲ Ἀριστοβούλῳ τῶν κινδυνευόντων οἱ
[1, 20]	μέχρι Πηλουσίου παρασχεῖν ὕδωρ ἄφθονον	ἐπανιοῦσί	τε ὁμοίως, οὐδὲ ἔστιν ὅ
[1, 0]	παρέντες τοῖς ἀσθενεστέροις καὶ μηδὲ	γινώσκουσι	τὰς πράξεις τῶν ἡγεμόνων γράφειν.
[1, 9]	ἔχων κέρας· ἔπειτα προσπεσὼν τοῖς	διώκουσι	Μιθριδάτην ἀπέκτεινεν πολλοὺς καὶ μέχρι
[1, 31]	πατρὶ μὲν ὑποψίαν φαύλην, τοῖς	διαβάλλουσι	δὲ ἀφορμήν· καὶ γὰρ νῦν,
[1, 23]	ἔσχεν τῇ πρὸς περιοῦσαν διαθέσει.	~(Κληρονομοῦσι	δὲ τῆς μητρῴας οἱ παῖδες
[1, 2]	τῶν πρεσβυτέρων υἱῶν ὅτι μὴ	διαμενοῦσι	κύριοι τῶν πραγμάτων προεῖδέν τε
[1, 27]	γνησίων περικόπτοντες διαδόχων ἐπ' Ἀντιπάτρῳ	καταλείπουσι	μόνῳ, τὸν ἑαυτοῖς εὐμεταχείριστον αἱρούμενοι
[1, 0]	ἀδοξοῦσιν. (Οὐ μὴν ἐγὼ τοῖς	ἐπαίρουσι	τὰ Ῥωμαίων ἀντιφιλονεικῶν αὔξειν τὰ
[1, 13]	μηδ' ἐμπιστεύειν ἑαυτὸν ἤδη φανερῶς	ἐπιχειροῦσι	τοῖς βαρβάροις. (Ἔτι δὲ τῶν
[1, 1]	βασιλικοὶ καὶ δεξιᾷ χρησάμενοι τύχῃ	κρατοῦσι,	καὶ πολλῶν ἀναιρεθέντων τοὺς λοιποὺς
[1, 0]	ὧν εἰ καὶ τῷ λόγῳ	πλεονεκτοῦσι,	λείπονται τῇ προαιρέσει· αὐτοὶ δὲ
[1, 8]	δὲ βιασθέντες ὑπὸ τῶν Ῥωμαίων	πίπτουσι	μὲν πεντακισχίλιοι, περὶ δὲ δισχιλίους
[1, 32]	τῷ φθόνῳ καὶ μακρὰν τοῖς	ἐπιβουλεύουσι	διωρίαν. Σοὶ δέ, πάτερ, καὶ
[1, 0]	τοῖς ἐπισταμένοις τὰ πράγματα καὶ	παρατυχοῦσι	τῷ πολέμῳ καταλιπὼν ἢ μέμψεως
[1, 25]	περικομπήσας καίπερ παρατεταγμένον Ἡρώδην ὑπάγεται·	δίδωσι	γοῦν αὐτῷ τὰς συνταχθείσας ὑπ'
[1, 32]	ἔκειτο σιγῶν, αἰτήσας τὸ φάρμακον	δίδωσί	τινι τῶν ἐπὶ θανάτῳ κατακρίτων
[1, 4]	ἀνώμαλον, πυνθανομένῳ τε τὸ αἴτιον,	τί	ἂν ποιήσας καταστείλειεν αὐτούς, ἀποθανών,
[1, 17]	φονεῖς μετελθεῖν· ἔνθα καὶ δαιμόνιόν	τι	αὐτῷ συμβαίνει τέρας, ἐξ οὗ
[1, 30]	διαλέγεσθαι Φερώρᾳ. Τοῦ δὲ εἰπόντος	τί	γὰρ αὐτὸν ἐβλάπτομεν; Ἀποκρίνασθαι τὸν
[1, 30]	ἡ γυνὴ μικρὸν διαλιποῦσα καὶ	τί	γάρ, εἶπεν, ἔτι φείδομαι τῶν
[1, 32]	ὡς σωτῆρα τοῦ πατρὸς παρεθέμην.	Τί	δ' ἐκεῖνοι τοιοῦτον ἠσέβησαν, οἷον
[1, 33]	κελεύσαντος, ἀπεκρίναντο τοῦ πατρίου νόμου.	Τί	δ' οὕτως γεγήθασιν διερωτήσαντος, ἀναιρεῖσθαι
[1, 32]	μετῆλθε τῆς εἰς σὲ κακοβουλίας;	Τί	δέ με καὶ παρώξυνεν κατὰ
[1, 21]	ἰδίοις ἀναλώμασιν ἄμεινον ἀνεδείματο. Καὶ	τί	δεῖ λέγειν τὰς εἰς Λυκίους
[1, 24]	ἀληθεῖς· καὶ τῶν φημιζομένων ἕν	τι	διελεγχθὲν ἅπασιν πίστιν ἐπετίθει. Καὶ
[1, 19]	περιγραφὴν ἔχει τὸ μέγεθος· ἐπεὶ	τί	δύναται μεῖζον ἡμᾶς τοῦ σεισμοῦ
[1, 21]	ὡς μὴ δόξειεν ἐπίφθονος ἤ	τι	θηρᾶσθαι μεῖζον εὐεργετῶν τὰς πόλεις
[1, 5]	εἰς τὴν ἐξουσίαν Φαρισαῖοι, σύνταγμά	τι	Ἰουδαίων δοκοῦν εὐσεβέστερον εἶναι τῶν
[1, 31]	μηδὲν πεφωρᾶσθαι, τάχα δ' εἴ	τι	καὶ πεφώραται, διασκευάσειν ἀναιδείᾳ καὶ
[1, 19]	τοὺς ἀσεβεστάτους, ὡς οὔτ' ἀνθρώπειόν	τι	κακὸν οὔτε δαιμόνιον ταπεινώσει ποτὲ
[1, 24]	δὲ μηνυτὰς ἑτέρους. Κἀπειδὰν ἀπαγγελθείη	τι	κατ' Ἀλεξάνδρου, παρελθὼν ὑπεκρίνετο καὶ
[1, 31]	ἀφορμήν· καὶ γὰρ νῦν, εἴ	τι	κεκίνηται κατ' αὐτοῦ, παρὰ τὴν
[1, 18]	καὶ τοῖς ὀργάνοις ἀντιμηχανώμενον ἀεί	τι	κώλυμα καινότερον· ἐν οὐδενὶ δ'
[1, 33]	καὶ προφάσει τοῦ νόμου πειραζόντων	τι	μεῖζον ἠξίου κολάζειν ὡς ἀσεβεῖς.
[1, 29]	πρὸς Καίσαρα, ὁ δὲ οὔ	τι	μελλήσας ἐξέπεμψεν θεραπείαν τε λαμπρὰν
[1, 32]	ἀποκόψας ἐλπίδας δι' Ἀντίπατρον. Καὶ	τί	μὲν ἐκείνους εὐεργέτησα τηλικοῦτον, ἡλίκον
[1, 25]	ὥσπερ ἐν μεγάλοις σώμασιν ἀεί	τι	μέρος φλεγμαίνειν ὑπὸ τοῦ βάρους,
[1, 10]	πρὸς Ὑρκανὸν εὐνοίας ἢ πίστεώς	τι	μετεκίνησεν. (Ἀμήχανον δ' ἐν εὐπραγίαις
[1, 16]	τὸν ἀδελφὸν Ἰώσηπον, ὡς μή	τι	νεωτερισθείη πρὸς Ἀντίγονον αὐτὸς δὲ
[1, 10]	δείσας περὶ τῷ νεανίᾳ, μή	τι	παρὰ τοῖς ἐχθροῖς ἀποληφθεὶς πάθῃ,
[1, 24]	αὐτῶν μητρυιᾶς χαλεπωτέρα καὶ πλεῖόν	τι	προγόνων μισοῦσα τοὺς ἐκ βασιλίδος.
[1, 21]	ὕδατος ἀσαλεύτου καὶ τοῖς καθιμῶσίν	τι	πρὸς ἔρευναν γῆς οὐδὲν μῆκος
[1, 12]	ὀχυρώτατον Μασάδαν. (Οὐ μὴν αὐτῷ	τι	πρὸς τὴν Ἡρώδου βίαν ἤρκεσεν,
[1, 5]	ἀκριβέστερον ἀφηγεῖσθαι. Τούτοις περισσὸν δή	τι	προσεῖχεν ἡ Ἀλεξάνδρα σεσοβημένη περὶ
[1, 20]	Πειράσομαι δὲ καὶ αὖθις ἀγαθόν	τί	σε ποιεῖν, ὡς μὴ ζητοίης
[1, 19]	τῶν χθονίων βρασμῶν προγένοιτ' ἄν	τι	σημεῖον βραχύτερον, αὐτὰ δὲ ταῦτα
[1, 0]	δίειμι. Οὐδὲ γὰρ τῶν ἐμαυτοῦ	τι	συμφορῶν ἀποκρύψομαι μέλλων γε πρὸς
[1, 32]	ἀποδείκνυσιν τοῦτον ἐπίβουλον; Ἀλλὰ φθέγγεσθαί	τι	τετόλμηκεν ὁ πατροκτόνος καὶ πάλιν
[1, 30]	ἔλεγον· προσενεγκεῖν μὲν γὰρ αὐτῷ	τι	τὴν γυναῖκα τῶν οὐ συνήθως
[1, 22]	τούτῳ γὰρ πεποιθὼς καὶ περισσόν	τι	τῆς πατρίδος ἐφιέμενος ἧκεν. Παρώξυνεν
[1, 15]	χωροῦντος ἐπὶ Ἱεροσολύμων κατὰ νώτου	τι	τοῖς ἐχθροῖς ἔρυμα καταλείποιτο. Συνῆπτεν
[1, 23]	οἶκον αὐτοῦ τεταραγμένον καὶ μεῖζόν	τι	τοῖς υἱοῖς βασιλείας παρασχόντι τὴν
[1, 18]	ἐξαπίνης ἐφαίνοντο, καὶ πρὶν κατασεισθῆναί	τι	τοῦ τείχους ἕτερον ἀντωχύρουν· καθόλου
[1, 26]	ἐπιστώσατο. Οὐ μὴν ὤνησέν γέ	τι	τοὺς ἀθλίους· μόνων γὰρ ἦν
[1, 2]	παῖδα διαλλαγὰς ἐποιήσατο. Οὐ μήν	τι	τούτων ἤρκεσεν αὐτῷ πρὸς ἀσφάλειαν·
[1, 18]	χαλεπωτέραν τὴν νίκην ὑπολαμβάνων, εἴ	τι	τῶν ἀθεάτων παρ' αὐτῶν ὀφθείη.
[1, 20]	τε ὁμοίως, οὐδὲ ἔστιν ὅ	τι	τῶν ἐπιτηδείων ἐνεδέησεν τῇ δυνάμει.
[1, 14]	τὴν μὲν πρώτην ἑσπέραν κατά	τι	τῶν ἐπιχωρίων ἱερὸν αὐλίζεται τοὺς
[1, 17]	τῆς Ἰδουμαίας, ἔνθα Μαχαιρᾶς ἀνετείχιζέν	τι	τῶν ἐρυμάτων, Γιτθὰ καλεῖται. Τούτων
[1, 33]	συμφοραῖς, ὡς μηδ' ἐν ὑγιείᾳ	τι	τῶν ἡδέων προσίεσθαι. Τῆς νόσου
[1, 31]	καὶ σαφὲς μὲν οὐδὲ ἐκεῖ	τι	τῶν οἴκοθεν ἀπηγγέλλετο διὰ τὴν
[1, 13]	γίνεται τῆς ἐπιβουλῆς καταχθεῖσιν εἴς	τι	τῶν παραθαλασσίων χωρίων, ὃ καλεῖται
[1, 3]	μου προτέθνηκεν ἡ ἀλήθεια καί	τι	τῶν ὑπ' ἐμοῦ προρρηθέντων διέψευσται·
[1, 2]	ὁ μὲν παραχρῆμα ἀνεχώρησεν εἴς	τι	τῶν ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος ἐρυμάτων, ὃ
[1, 6]	καταστέλλει τὸν Πομπήιον. Οὐ μήν	τι	τῶν ὡμολογημένων ἐγένετο· τὸν γὰρ
[1, 19]	φήμη προσλογοποιοῦσα τοῖς σκυθρωποῖς ἀεί	τι	χαλεπώτερον· ὡς γοῦν ἁπάσης Ἰουδαίας
[1, 29]	γυναῖκα φήσαντος, οὐκ ἔχων ὅ	τι	χρὴ δρᾶν μετέβαινεν ἐπ' Ἀντίπατρον,
[1, 10]	ὁ βασιλεὺς οὐκ εἶχεν ὅ	τι	χρὴ δρᾶν. Ὡς ἑώρα μείζονα
[1, 20]	καὶ περιθεὶς αὐτῷ τὸ διάδημα	δόγματι	διεσήμαινεν τὴν δωρεάν, ἐν ᾧ
[1, 20]	μονομάχους αὐτῷ. Νῦν μὲν οὖν	δόγματι	τὸ βέβαιόν σοι τῆς βασιλείας
[1, 10]	δραστήριος ὕλην εὐθέως εὑρίσκει τῷ	φρονήματι.	Καταλαβὼν οὖν Ἐζεκίαν τὸν ἀρχιλῃστὴν
[1, 6]	βασιλείαν ἐνεχείρισεν, δυνάμει δὲ καὶ	φρονήματι	προεῖχεν ὁ Ἀριστόβουλος. Γενομένης δὲ
[1, 5]	φρούριον δ' ἦν τῷ βορείῳ	κλίματι	τοῦ ἱεροῦ προσκείμενον, πάλαι μέν,
[1, 21]	λιπαρωτάτην καὶ ἐν μέσῳ τῷ	κτίσματι	ναόν τε ἐνιδρυσάμενος μέγιστον καὶ
[1, 12]	πᾶσιν ἀγαπητὸς ὢν ἐπὶ τῷ	κατορθώματι·	καὶ γὰρ οἱ μὴ προσέχοντες
[1, 12]	ἔρωτι δεδουλωμένον· οἳ προστησάμενοι τοὺς	ἀξιώματι	καὶ λόγῳ σφῶν δυνατωτάτους κατηγόρουν
[1, 1]	περὶ δυναστείας ἑκάστου τῶν ἐν	ἀξιώματι	μὴ φέροντος τοῖς ὁμοίοις ὑποτετάχθαι,
[1, 21]	τῶν ἐχόντων. (Ἐχρήσατο δὲ καὶ	σώματι	πρὸς τὴν ψυχὴν ἀναλόγῳ, κυνηγέτης
[1, 7]	φάραγγος πύργους ὑψηλοὺς ἐπιστήσας τῷ	χώματι	καὶ προσαγαγὼν τὰς ἐκ Τύρου
[1, 9]	παρατάξει σὺν ὅλῳ τῷ δεξιῷ	κέρατι	ῥύεται περιελθὼν Ἀντίπατρος παρὰ τὸν
[1, 31]	μὲν ἐνενόει τὰς οἴκοι συμφοράς,	ἔτι	δὲ ἐκ πανουργίας ὑπεκρύπτετο καὶ
[1, 18]	κτήσεων ἑκάστου ῥᾳδίως γινομένη δεσπότις,	ἔτι	δὲ ἐκτείνουσα τὴν πλεονεξίαν ἐπὶ
[1, 31]	ἦν τὸ μάλιστα ταράσσον Ἀντίπατρον.	(Ἔτι	δὲ καὶ πρὸ τῆς ἀποδημίας
[1, 2]	καὶ Σαμαγὰν ἅμα ταῖς πλησίον,	ἔτι	δὲ Σίκιμα καὶ Ἀργαρίζειν αὐτὸς
[1, 0]	καὶ τὰς τῶν ἱερέων λειτουργίας,	ἔτι	δὲ τὰς ἐσθῆτας τῶν ἱερέων
[1, 0]	καὶ τοῦ ναοῦ τὴν διάθεσιν,	ἔτι	δὲ τούτων καὶ τοῦ βωμοῦ
[1, 13]	ἤδη φανερῶς ἐπιχειροῦσι τοῖς βαρβάροις.	(Ἔτι	δὲ τῶν περὶ Πάκορον σκεπτομένων,
[1, 20]	αὐτὸν καὶ Συρίας ὅλης ἐπίτροπον	ἔτι	δεκάτῳ πάλιν ἐλθὼν εἰς τὴν
[1, 9]	ὅθεν οὐδὲ οἱ κατὰ Μέμφιν	ἔτι	εἰς χεῖρας ἦλθον, ἑκούσιοι δὲ
[1, 24]	(Διεβάλλετο δὲ καὶ πάλαι μὲν	ἔτι	ζώσης τῆς βασιλίδος ἐπιβουλεύειν αὐτῷ
[1, 26]	βασιλείαν εἰσφθαρείς· οὐ γὰρ ἀντεῖχεν	ἔτι	ἡ Ἑλλὰς αὐτοῦ τῇ πολυτελείᾳ.
[1, 17]	διαφεὶς καὶ αὐτὸς ὡς ἦν	ἔτι	θερμὸς ἐκ τῶν ὅπλων λουσόμενος
[1, 10]	εἰ μὴ βασιλεύς ἐστιν ἀλλ'	ἔτι	ἰδιώτης, δεῖν ἐπὶ δίκην ἥκειν
[1, 29]	εἰσέπραττεν. Ὁ δὲ μηδὲν ἀποδοὺς	ἔτι	καὶ κατηγόρει Φαβάτου παρὰ Καίσαρι,
[1, 26]	τὴν ἐκείνης ἀρχὴν σπαθήσας, ἀλλ'	ἔτι	καὶ νόθον εἰσάγεται διάδοχον Ἀντιπάτρῳ
[1, 12]	γίνεσθαι φιλονεικοῦντας ἀκρίτως. Τῶν δὲ	ἔτι	μᾶλλον ἀγανακτούντων Ἀντώνιος ἐκπέμψας ὁπλίτας
[1, 26]	ἀσθενεῖς τοὺς υἱοὺς ἐκέλευσεν τηρεῖν,	ἔτι	μέντοι λελυμένους, τὸν δὲ λυμεῶνα
[1, 32]	μὲν γὰρ προτέρους βασιλείας τε	ἔτι	νέους ἀξιώσας καὶ πρὸς τοῖς
[1, 29]	οἷς ὀργισθεὶς Φάβατος, ἦν δ'	ἔτι	παρὰ Ἡρώδῃ μάλιστα τιμώμενος, γίνεται
[1, 14]	ἤλαυνεν εἰς τὴν Ἀραβίαν ὡς	ἔτι	τἀδελφοῦ ζῶντος ἐπειγόμενος χρήματα παρὰ
[1, 0]	καὶ τοὺς τῆς Ἰουδαίας ὅρους,	ἔτι	τε τῆς χώρας τὴν ἰδιότητα,
[1, 3]	τόπον Ἀντίγονος ἔσφακτο καὶ φαινομένοις	ἔτι	τοῖς ἀπὸ τοῦ φόνου σπίλοις
[1, 10]	γὰρ εἰρωνεύεσθαι τὴν ἐπιτροπὴν αὐτοὺς	ἔτι,	φανεροὺς δὲ εἶναι δεσπότας παρωσαμένους
[1, 30]	διαλιποῦσα καὶ τί γάρ, εἶπεν,	ἔτι	φείδομαι τῶν ἀπορρήτων Φερώρα τεθνεῶτος
[1, 3]	αἷμα; Λαβέτωσαν ἀθρόον τοῦτο, καὶ	μηκέτι	ταῖς ἐκ τῶν ἐμῶν σπλάγχνων
[1, 31]	τὸ πρόσωπον ἐβιάζετο. Φυγὴ δ'	οὐκέτι	ἦν οὐδ' ἐκ τῶν περιεχόντων
[1, 27]	βασιλέα τὴν παραίνεσιν ἐμήνυσεν. Κἀκεῖνος	οὐκέτι	καρτερήσας δεσμεῖ μὲν ἀμφοτέρους τοὺς
[1, 13]	τὰ κατ' αὐτοὺς φυλάξαιτο. Ταῦτ'	οὐκέτι	λόγος ἦν μόνον, ἀλλὰ καὶ
[1, 32]	τὴν ἀδελφὴν ἀποκτείνας δι' Ἀντίπατρον·	οὐκέτι	οὖν ἀνεβάλλετο λαβεῖν τιμωρίαν ὑπὲρ
[1, 20]	ἐγενόμην δὲ σύμβουλος ἄριστος, ὡς	οὐκέτι	χρήσιμος ἤμην σύμμαχος, μίαν εἶναι
[1, 25]	ἂν οἰκτρότατος φανείη, μελαίνῃ τε	ἐσθῆτι	καὶ δακρύοις προσπίπτει τοῖς Ἡρώδου
[1, 2]	ὤρεγε καὶ κατηντιβόλει τὸν παῖδα	μήτι	πρὸς τὴν αὐτῆς ὕβριν ἐπικλασθέντα
[1, 4]	τὸν καὶ καθ' ἡλικίαν καὶ	μετριότητι	προύχειν δοκοῦντα. Ὁ δὲ παρελθὼν
[1, 1]	Ἀντιόχου φρούραρχος, τῇ φυσικῇ προσλαβὼν	ὠμότητι	τὰ ἀσεβῆ παραγγέλματα παρανομίας οὐδεμίαν
[1, 26]	γοῦν τὸν βασιλέα κολακείᾳ καὶ	δεινότητι	λόγων καὶ περὶ αὐτοῦ ψευδέσιν
[1, 21]	καὶ τὸ ὑπὲρ Ἱεριχοῦντος φρούριον	ὀχυρότητι	καὶ κάλλει διάφορον τειχίσας ἀνέθηκεν
[1, 9]	πατρῴᾳ χώρᾳ μετεῖχεν, ἔκειτο δὲ	μέλιτι	συντηρούμενος ὁ νεκρὸς αὐτοῦ, ἕως
[1, 16]	Σέπφωριν ἐν νιφετῷ σφοδροτάτῳ διανύσας	ἀκονιτὶ	παραλαμβάνει τὴν πόλιν πρὸ τῆς
[1, 10]	ἀντὶ κηδεμόνος δεσπότην καὶ Ὑρκανὸν	ἀντὶ	βασιλέως τύραννον, Ῥωμαίους γε μὴν
[1, 10]	ἐθελόντων, ὡς αὐτόν τε πειράσουσιν	ἀντὶ	κηδεμόνος δεσπότην καὶ Ὑρκανὸν ἀντὶ
[1, 8]	δηλώσαντος τῇ Ἀριστοβούλου γυναικὶ τοῦτο	ἀντὶ	τῆς παραδόσεως τῶν ἐρυμάτων ὡμολογηκέναι.
[1, 18]	ἡγεμονίαν ἀντάλλαγμα κρίνοι. Τοῦ δὲ	ἀντὶ	τῆς πολιορκίας τὰς ἁρπαγὰς δικαίως
[1, 30]	σκευάσῃ τῷ Φερώρᾳ, δεδωκέναι δὲ	ἀντὶ	τούτου θανάσιμον Συλλαίου πραγματευσαμένου· τούτῳ
[1, 24]	ταῖς μεταγενεστέραις γυναιξὶν ἀπειλεῖν, ὡς	ἀντὶ	τῶν βασιλικῶν ἐν τάχει περιθήσουσιν
[1, 8]	δὲ ἦν σύμβουλος Ἀντίπατρος. Τούτῳ	γήμαντι	γυναῖκα τῶν ἐπισήμων ἐξ Ἀραβίας
[1, 26]	τεθνήξεσθαι μὴ κρατήσας τῆς ἐπιβουλῆς.	Κτείναντι	δὲ εἶναι σωτηρίας ἀφορμὴν πρῶτον
[1, 20]	ἐπ' Αἴγυπτον διὰ Συρίας Καίσαρα	παντὶ	τῷ βασιλικῷ πλούτῳ δεξάμενος Ἡρώδης
[1, 33]	πάτρια καὶ διὰ τοῦτο ἐν	παντὶ	τῷ ἔθνει μεγίστης ἠξιωμένοι δόξης,
[1, 0]	ὁ πορθήσας Καῖσαρ Τίτος, ἐν	παντὶ	τῷ πολέμῳ τὸν μὲν δῆμον
[1, 31]	τῆς Φερώρα τελευτῆς ἐπιστολὴν ἐν	Τάραντι	καὶ μέγιστον ἐποιήσατο πένθος, ὅ
[1, 4]	ἂν διαλλαγῆναι μόλις τῷ τοσαῦτα	δράσαντι.	Ἅμα δὲ καὶ τὸν Ἄκαιρον
[1, 10]	ἔδωκεν. Ὁ δ' ἐπὶ τῷ	τιμήσαντι	τὸ μέτρον τῆς τιμῆς θέμενος
[1, 4]	συμβαλὼν Ὀβαίδᾳ τῷ Ἀράβων βασιλεῖ	προλοχίσαντι	κατὰ τὴν Γαυλάνην ἐνέδρας αὐτῷ
[1, 17]	ἀπεδέδεικτο, Σόσσιος δὲ Ἀντωνίῳ τῷ	πέμψαντι	τὴν ὑπ' αὐτῷ στρατιὰν Ἡρώδῃ
[1, 24]	θυγατέρα τῷ πρὸς Πάρθων ὕστερον	ἀναιρεθέντι	συνέζευξεν ἀδελφιδῷ· Φερώρᾳ δὲ μετ'
[1, 24]	κατηγορήσας, καὶ τῷ πρὸς αὐτοῦ	διελεγχθέντι	συναπήγετο· τὰς γὰρ ἐξετάσεις τοῦ
[1, 17]	τῆς λοιπῆς δυνάμεως ἠκολούθει σχεδόν.	(Ὄντι	δ' Ἡρώδῃ κατὰ τὴν πρὸς
[1, 32]	τὸ πλέον Ἀντιπάτρῳ· νέῳ γὰρ	ὄντι	καὶ διαδόχῳ τούτῳ μάλιστα τὴν
[1, 14]	Ἡρώδην τῆς Ἀραβίας, τῷ δὲ	ὄντι	κατασχεῖν προαιρούμενος τὰ παρ' Ἀντιπάτρου
[1, 11]	τοῦ δείπνου παρασκευήν, τῷ δὲ	ὄντι	προειπεῖν τοῖς χιλιάρχοις ἐξελθεῖν ἐπὶ
[1, 10]	τούτου καὶ Σέξτῳ Καίσαρι γνώριμος	ὄντι	συγγενεῖ τοῦ μεγάλου Καίσαρος καὶ
[1, 22]	εὐθέως, ἐπειδὴ τὴν ἱερὰν ἐσθῆτα	λαβόντι	καὶ τῷ βωμῷ προσελθόντι καθ'
[1, 13]	ἀπὸ ἑαυτοῦ. Τηνικαῦτά γε μὴν	φεύγοντι	καθ' ἡμέραν αὐτῷ προσεγίνοντο πολλοί,
[1, 4]	Ἀλεξάνδρῳ προσεχώρησαν εἰς τὰ ὄρη	καταφυγόντι	Ἰουδαίων ἑξακισχίλιοι. Ταύτην τὴν ῥοπὴν
[1, 21]	τὸ δὲ λοιπὸν ὑπόκειται τῷ	περιθέοντι	λιθίνῳ τείχει. Τοῦτο δὲ πύργοις
[1, 32]	δ' ἐμῶν ἐχορήγησα χρημάτων ἀνέδην,	πλέοντι	δὲ νῦν εἰς Ῥώμην ἔδωκα
[1, 21]	λιβὸς ἀπειλήν, ᾧ καὶ μετρίως	ἐπαυρίζοντι	τηλικοῦτον ἐπεγείρεται κῦμα πρὸς ταῖς
[1, 14]	τῇ δ' ἑξῆς εἰς Ῥινοκούρουρα	προελθόντι	τὰ περὶ τὴν τἀδελφοῦ τελευτὴν
[1, 22]	ἐσθῆτα λαβόντι καὶ τῷ βωμῷ	προσελθόντι	καθ' ἑορτὴν ἄθρουν ἐπεδάκρυσεν τὸ
[1, 15]	Οὐ μὴν Ἡρώδης ἰσχύος ἠπόρει,	προιόντι	δ' αὐτῷ καθ' ἡμέραν ηὐξεῖτο
[1, 30]	ἀληθείας πλανηθῆναι μὴ δυνάμενος· ὅτε	ἀποθνήσκοντι	Φερώρᾳ παρεκαθέζου δεδακρυμένος, τότε με
[1, 25]	καὶ μιγῆναί ποτε αὐτῷ μὴ	θέλοντι	νύκτωρ εἰσβιασαμένην. Αἵ τε οὖν
[1, 20]	διόρθωσιν τὸν Κλεοπάτρας θάνατον· ἣν	ἀνελόντι	καὶ χρήματα καὶ τείχη πρὸς
[1, 17]	καὶ σωτηρίας κοινὸν ἐπὶ τῷ	μέλλοντι	πολέμῳ κρίνας εἶναι σημεῖον ὑπὸ
[1, 29]	ἀνακριθέντες καὶ παρὰ Σατορνίνῳ τῷ	διέποντι	τὴν Συρίαν ἀνεπέμφθησαν εἰς Ῥώμην.
[1, 16]	Ἀντιγόνου πραγμάτων Ἡρώδῃ μὴ πεισθεὶς	ἀποτρέποντι.	Προαισθόμενος δ' αὐτοῦ τὴν διάνοιαν
[1, 24]	δέοι τὰς ἐλπίδας ἔχειν ἀναιδεῖ	γέροντι	καὶ βαπτομένῳ τὰς κόμας, εἰ
[1, 28]	θεῷ συναρμόσαι τοὺς γάμους ἐπὶ	συμφέροντι	τῆς ἐμῆς βασιλείας καὶ τῶν
[1, 17]	θάνατον προσημαίνουσιν, καὶ μετὰ ταραχῆς	ἐκθορόντι	τῆς κοίτης εἰσῄεσαν ἄγγελοι τῆς
[1, 13]	καὶ ταῖς φιλοφρονήσεσιν τὴν ἐπιβουλὴν	καλύπτοντι·	δῶρα γοῦν δοὺς αὐτοῖς ἔπειτα
[1, 22]	τὴν μητρῴαν εὐγένειαν καὶ ὅτι	βασιλεύοντι	γεγόνεισαν αὐτῷ. Τὸ δὲ τούτων
[1, 0]	προσκρινέτω, τὰς δ' ὀλοφύρσεις τῷ	γράφοντι.	(Καίτοι γε ἐπιτιμήσαιμ' ἂν αὐτὸς
[1, 28]	τέλος τοιοῦτον. ~(Ἀντιπάτρῳ δὲ ἀδήριτον	ἔχοντι	τὴν διαδοχὴν μῖσος μὲν ἀφόρητον
[1, 23]	μεῖζόν τι τοῖς υἱοῖς βασιλείας	παρασχόντι	τὴν ὁμόνοιαν, ἣν αὐτός, ἔφη,
[1, 10]	συγγενεῖ τοῦ μεγάλου Καίσαρος καὶ	διοικοῦντι	τὴν Συρίαν. Πρὸς δὲ τὸν
[1, 10]	Σέξτον παρασκευαζόμενος οὐδὲ αὖθις ὑπακοῦσαι	καλοῦντι.	Καὶ πάλιν οἱ πονηροὶ παρώξυνον
[1, 3]	ἐνέκειτο μαθεῖν ἐθέλων· τέλος δὲ	ἀπειλοῦντι	καὶ βιαζομένῳ τἀληθὲς εἶπον. Ὁ
[1, 22]	ἀσελγείας ἀποῦσαν δείξειεν ἑαυτὴν ἀνθρώπῳ	γυναικομανοῦντι	καὶ βιάζεσθαι δυναμένῳ. Τοῦθ' ὥσπερ
[1, 11]	τὴν τοῦ πατρὸς ἀναίρεσιν ἀπωδύρετο	μισοῦντι	καὶ ἄλλως Μάλιχον. Ὁ δ'
[1, 18]	ἐφυλάττετο. (Πρόνοια δ' ἦν Ἡρώδῃ	κρατοῦντι	τῶν πολεμίων τότε κρατῆσαι καὶ
[1, 18]	καὶ δὴ καὶ τὸν ἐν	Ἱεριχοῦντι	φοινικῶνα, ἐν ᾧ γεννᾶται τὸ
[1, 4]	ἀμφοτέροις· οὔτε γὰρ Δημητρίῳ παρέμειναν	νικῶντι	οἱ καλέσαντες, καὶ κατὰ οἶκτον
[1, 24]	καὶ πολλοὶ πρὸς τοὺς διαφόρους	φονῶντι	τῷ βασιλικῷ θυμῷ κατεχρῶντο. Καὶ
[1, 28]	καὶ δέος οὐ μέτριον αὐξανομένην	ὁρῶντι	τὴν τῶν ἀνῃρημένων γενεάν· ἦσαν
[1, 22]	τε τὴν μητρῴαν εὐγένειαν καὶ	ὅτι	βασιλεύοντι γεγόνεισαν αὐτῷ. Τὸ δὲ
[1, 0]	ἐπολοφύρεσθαι ταῖς τῆς πατρίδος συμφοραῖς.	Ὅτι	γὰρ αὐτὴν στάσις οἰκεία καθεῖλεν,
[1, 13]	ὠνείδιζεν τὴν ἐπιβουλὴν καὶ μάλισθ'	ὅτι	γένοιτο τοιοῦτος χρημάτων ἕνεκεν· πλείω
[1, 24]	ἐπιβουλὴν μὲν ἄντικρυς ὡμολόγησεν οὐδείς,	ὅτι	δὲ τὴν ἐρωμένην ἁρπασάμενος εἰς
[1, 10]	τυχεῖν ἀγαθοῦ τινος, δέον ἀγαπᾶν	ὅτι	ζῇ· καὶ γὰρ νῦν ἐφίεσθαι
[1, 26]	τῶν ἀδελφῶν ὑπέπεμπεν κατηγόρους λέγειν,	ὅτι	Ἰουκούνδῳ καὶ Τυράννῳ λάθρα διαλέγοιντο
[1, 26]	καὶ παρὰ Ἀρχελάου, τολμήσας εἰπεῖν	ὅτι	καὶ διαλλάξειεν Ἡρώδην Ἀλεξάνδρῳ. Διάρας
[1, 27]	δίκην μάλα προμηθῶς· ᾔδει γάρ,	ὅτι	καὶ μόνον ὀφθέντες ἐλεηθήσονται πάντως·
[1, 14]	ἐξ ὧν διηνέχθη τάχιον, ἀλλ'	ὅτι	καὶ τότε διὰ Πάρθων λάβοι
[1, 24]	διήγγειλεν ἡ θυγάτηρ, προσετίθει δ'	ὅτι	καὶ τῶν ἄλλων ἀδελφῶν τὰς
[1, 32]	ἐπεδείκνυεν καὶ περὶ Φερώρα κατεσχετλίαζεν,	ὅτι	κἀκεῖνον Ἀντίπατρος ποιήσειεν ἀδελφοκτόνον καὶ
[1, 32]	πατροκτονίας γενέσθαι, δίκαια γοῦν βουλευσάμενος,	ὅτι	καταγαγὼν αὐτὸν ἀπὸ τῆς χώρας
[1, 32]	ἄφρων ἐγενόμην, ὡς μὴ νοεῖν,	ὅτι	λαθεῖν οὐδ' ἀνθρώπους ῥᾴδιον τηλικοῦτον
[1, 32]	πρὸς τὸν Οὔαρον εἶπεν· ἀλλ'	ὅτι	μὲν καὶ σύ, Οὔαρε, καὶ
[1, 30]	Ἀντιπάτρου. Βασανίζων δὲ αὐτὸν ἤκουσεν	ὅτι	μετεπέμψατο μὲν Ἀντίπατρος ἐξ Αἰγύπτου
[1, 2]	περὶ δύο τῶν πρεσβυτέρων υἱῶν	ὅτι	μὴ διαμενοῦσι κύριοι τῶν πραγμάτων
[1, 11]	μὲν ὡς καὶ Μάλιχον ἀναιρήσων,	ὅτι	μὴ σπεύσας εἰσέπραξεν, ἐπέσχεν δὲ
[1, 20]	οὐδὲ τοῦτ' ἂν ὑποστειλαίμην εἰπεῖν,	ὅτι	πάντως ἄν με μετὰ τῶν
[1, 3]	τῶν σωματοφυλάκων ἀναιρεῖται, βέβαιον ἀποδείξας	ὅτι	πᾶσαν εὔνοιαν καὶ φύσιν κόπτει
[1, 12]	ὧν τε Ἕλικι συμπράξειεν, καὶ	ὅτι	περιορῴη τὸν ἀδελφὸν τὸν Μαλίχου
[1, 33]	γεγήθασιν διερωτήσαντος, ἀναιρεῖσθαι μέλλοντες ἔλεγον,	ὅτι	πλειόνων ἀγαθῶν ἀπολαύσουσιν μετὰ τὴν
[1, 32]	με διὰ τοῦτο ἐλεεῖσθαι πλέον,	ὅτι	πρὸς οὕτω μιαροὺς καὶ φιλοστοργότατος
[1, 29]	ἀπορρήτων τῷ τε βασιλεῖ φησιν,	ὅτι	Συλλαῖος διαφθείρειεν αὐτοῦ τὸν σωματοφύλακα
[1, 27]	διαβληθεῖσαν ἐφ' οἷς καὶ πρότερον,	ὅτι	Συλλαίῳ τῷ Ἄραβι γήμασθαι σπουδάζουσα
[1, 10]	ἅμα καὶ σύμβουλος ὢν ἑκάστοις,	ὅτι	τὰ μὲν Ὑρκανοῦ φρονοῦντες ἐν
[1, 28]	τοῦ ἔθνους ἐπεγείρεται πάντων ἐπισταμένων,	ὅτι	τὰς διαβολὰς τοῖς ἀδελφοῖς πάσας
[1, 23]	ἐγγυητὰς ἐκείνους καταστήσομαι, σαφῶς ἐπιστάμενος	ὅτι	τὰς στάσεις καὶ τὰς φιλονεικίας
[1, 3]	Ἀντιγόνου μεῖζον ἢ κατ' ἰδιώτην,	ὅτι	τε παρείη μετὰ μεγίστου συντάγματος
[1, 13]	ἐν ταῖς πεντακοσίαις καθοσιώσειεν Πάρθοις,	ὅτι	τε προλοχίζοιντο μὲν αὐτοῖς αἱ
[1, 14]	καὶ τοῦ γένους συμφορὰς ἐκδιηγεῖτο,	ὅτι	τε τοὺς οἰκειοτάτους ἐν φρουρίῳ
[1, 29]	εἰς τὰς ἑαυτοῦ θυγατέρας ὕβριν,	ὅτι	τε Φαρισαίοις μὲν χορηγήσειεν μισθοὺς
[1, 30]	καὶ τὰς λαθραίας αὐτῶν συνόδους,	ὅτι	τε Φερώρας καὶ Ἀντίπατρος σὺν
[1, 10]	αὐτοὶ διὰ κόρον ἐξυβρίζοιεν, καὶ	ὅτι	τὴν εἰς Αἴγυπτον συμμαχίαν οὐκ
[1, 25]	εἰ μὴ κεκοινώνηκεν τοῦ σκέμματος,	ὅτι	τοιούτου γυνὴ γέγονεν, μεμίανται. Θαυμάζω
[1, 30]	(Ταῦτ' ἔλεγον αἱ βασανιζόμεναι, καὶ	ὅτι	Φερώρας βουλεύσαιτο φυγεῖν μετ' αὐτῶν
[1, 23]	μὴν ἕκαστος ἐνθυμηθείη τῶν προσιόντων,	ὅτι	χρηστὸς μὲν ὢν παρ' ἐμοῦ
[1, 30]	πάσαις τὰ προειρημένα σύμφωνα, καὶ	διότι	κατὰ συνθήκην Ἀντίπατρος μὲν εἰς
[1, 22]	τὸ πιθανὸν ἐνσκευαζόμεναι καὶ κατηγοροῦσαι	διότι	τὴν εἰκόνα τὴν ἑαυτῆς πέμψειεν
[1, 7]	ἐν τῇ πολιορκίᾳ παρασχόντα καὶ	διότι	τὸ κατὰ τὴν χώραν πλῆθος
[1, 24]	ἦσαν ὠκύτεραι. Κατηγορεῖτο γοῦν τις	ἄρτι	κατηγορήσας, καὶ τῷ πρὸς αὐτοῦ
[1, 1]	τῶν ἐναγισμῶν ἤρξατο. Λαμβανούσης δὲ	ἄρτι	τὸ ἱερὸν κατάστημα τῆς πόλεως
[1, 33]	Ἀσφαλτῖτιν λίμνην, ὑπὸ γλυκύτητος δ'	ἐστὶ	καὶ πότιμα. Δόξαν δὲ ἐνταῦθα
[1, 21]	ἡμέρᾳ ποτὲ τεσσαράκοντα θηρίων ἐκράτησεν·	ἔστι	δὲ καὶ συοτρόφος μὲν ἡ
[1, 30]	παρ' ᾧ μηδὲ φιλεῖν τινας	ἔξεστι	φανερῶς. Λάθρα γοῦν νῦν ἀλλήλοις
[1, 28]	ἐμῶν ἐκγόνων τά τε παιδία	ταυτὶ	γαληνοτέροις ἐπιδεῖν ὄμμασιν ἢ τοὺς
[1, 22]	κἀκεῖνον Ἀντώνιος. Ὁ δὲ Ἰώσηπος,	οὔτι	κακοήθως, ἀλλὰ τὸν ἔρωτα τοῦ
[1, 30]	τὸν οὕτως ἐπ' ἐμοὶ μηδὲ	τεθνεῶτί	πω συγχεόμενον. Ἀλλ' ἐγὼ μὲν
[1, 9]	τὸν πατέρα ἀνήγαγεν. Ἁλοὺς δ'	ἔρωτι	γαμεῖ τὴν ἑτέραν καὶ μετὰ
[1, 12]	ἐπ' Ἀντώνιον ἤδη τῷ Κλεοπάτρας	ἔρωτι	δεδουλωμένον· οἳ προστησάμενοι τοὺς ἀξιώματι
[1, 18]	ἤδη γὰρ Ἀντώνιος τῷ Κλεοπάτρας	ἔρωτι	διεφθαρμένος ἥττων ἦν ἐν πᾶσιν
[1, 9]	Μιθριδάτης τῇ προσγενομένῃ δι' Ἀντίπατρον	ἰσχύι	πρὸς τὸ Πηλούσιον ἐξελαύνει κωλυόμενός
[1, 33]	καὶ γὰρ ἐνδείᾳ τροφῆς καὶ	βηχὶ	σπασμώδει διετείνετο, τῶν ἀλγηδόνων ἡσσηθεὶς