| Livre, Chap. |
| [1, 14] |
τὰς
Ἀντιπάτρου
στρατείας
ἀνανεούμενον,
ἃς
|
κατ' |
Αἴγυπτον
αὐτοῦ
τῷ
πατρὶ
συνδιήνεγκεν, |
| [1, 24] |
μηνυτὰς
ἑτέρους.
Κἀπειδὰν
ἀπαγγελθείη
τι
|
κατ' |
Ἀλεξάνδρου,
παρελθὼν
ὑπεκρίνετο
καὶ
διασύρειν |
| [1, 32] |
ἐμπίπτει
τῷ
βασιλεῖ
τάχα
καὶ
|
κατ' |
Ἀλεξάνδρου
πλασθῆναι
γράμματα,
περιαλγὴς
δ' |
| [1, 26] |
οἷς
οὐ
κριθήσεσθαι
πατροκτόνος.
(Τοιαῦτα
|
κατ' |
Ἀλεξάνδρου
τερατευσάμενος
Εὐρυκλῆς
ἐπῄνει
πολλὰ |
| [1, 2] |
μοῖραν
τῆς
δυνάμεως
ἀναλαβὼν
ἐπῄει
|
κατ' |
ἄλλο
μέρος.
Πολλοὺς
δὲ
πολλαχοῦ |
| [1, 1] |
παρανομίας
οὐδεμίαν
κατέλιπεν
ὑπερβολὴν
καὶ
|
κατ' |
ἄνδρα
τοὺς
ἀξιολόγους
αἰκιζόμενος
καὶ |
| [1, 16] |
ἐπιστείλαντος
Ἀντωνίου
πέμπει
συμμάχους
Ἡρώδῃ
|
κατ' |
Ἀντιγόνου
χιλίους
ἱππεῖς
καὶ
δύο |
| [1, 26] |
μηδὲν
ὑποστελλόμενος
Ἀλέξανδρος
τά
τε
|
κατ' |
Ἀντίπατρον
ἀπωδύρετο
πρὸς
αὐτὸν
καὶ |
| [1, 31] |
ἐπειδὴ
πᾶσα
πόλις
ἤδη
τῆς
|
κατ' |
Ἀντιπάτρου
φήμης
πεπλήρωτο
καὶ
μόνος |
| [1, 25] |
Παννυχίς,
τῶν
τε
φίλων
ἐτίμησεν
|
κατ' |
ἀξίαν
ἕκαστον.
Ὁμοίως
τε
καὶ |
| [1, 21] |
Ῥώμης
δὲ
ἴσος
Ἥρᾳ
τῇ
|
κατ' |
Ἄργος.
Ἀνέθηκεν
δὲ
τῇ
μὲν |
| [1, 7] |
ἐξετελεῖτο
τῷ
θεῷ,
καὶ
οὐδὲ
|
κατ' |
αὐτὴν
τὴν
ἅλωσιν
περὶ
τῷ |
| [1, 10] |
δὲ
δι'
αὐτὸν
ἐπεκύρωσεν
Ὑρκανῷ.
|
~(Κατ' |
αὐτὸ
δὲ
καὶ
Ἀντίγονος
ὁ |
| [1, 31] |
πεπλήρωτο
καὶ
μόνος
ἠγνόει
τὰ
|
κατ' |
αὐτὸν
Ἀντίπατρος·
οὔτε
δὲ
προεπέμφθη |
| [1, 9] |
προσβολῇ
διασημότατος
Ἀντίπατρος·
τὸ
γὰρ
|
κατ' |
αὐτὸν
μέρος
τοῦ
τείχους
διαρρήξας |
| [1, 29] |
τε
Φαρισαίοις
μὲν
χορηγήσειεν
μισθοὺς
|
κατ' |
αὐτοῦ
καὶ
τὸν
ἀδελφὸν
αὐτῷ |
| [1, 31] |
γὰρ
νῦν,
εἴ
τι
κεκίνηται
|
κατ' |
αὐτοῦ,
παρὰ
τὴν
ἀπουσίαν
γέγονεν· |
| [1, 10] |
τὸν
Ἡρώδην
λέγοντες
καὶ
παρεσκευασμένον
|
κατ' |
αὐτοῦ·
πιστεύων
δ'
ὁ
βασιλεὺς |
| [1, 30] |
ἐπιτίμιον,
σὺ
δ'
ὃ
φυλάσσεις
|
κατ' |
αὐτοῦ
φάρμακον
ὑπ'
Ἀντιπάτρου
καταλειφθὲν |
| [1, 0] |
καὶ
τῆς
γνώμης·
τὰ
γὰρ
|
κατ' |
αὐτοὺς
ἐσπούδαζον
ἕκαστοι
γράφειν,
ὅπου |
| [1, 0] |
τοῖς
Ἑλλήνων
λογίοις,
οἳ
τηλικούτων
|
κατ' |
αὐτοὺς
πραγμάτων
γεγενημένων,
ἃ
κατὰ |
| [1, 13] |
λαβεῖν,
ὡς
μὴ
προπυθόμενος
τὰ
|
κατ' |
αὐτοὺς
φυλάξαιτο.
Ταῦτ'
οὐκέτι
λόγος |
| [1, 31] |
ἀποδημίας
ἐν
Ἰουδαίᾳ
μένων
τοιαύτας
|
κατ' |
αὐτῶν
ἐπὶ
Ῥώμης
ἠγόραζεν
ἐπιστολὰς |
| [1, 31] |
σπεύδων
Ἀντίπατρος
ἃς
μὲν
πλάττεται
|
κατ' |
αὐτῶν
ἐπιστολὰς
ἐξ
ὀνόματος
τῶν |
| [1, 32] |
Ἀντίπατρος;
Ἢ
τίς
ἔλεγχος
ἠνέχθη
|
κατ' |
αὐτῶν,
ἡλίκος
ἀποδείκνυσιν
τοῦτον
ἐπίβουλον; |
| [1, 24] |
ἦν
ἡ
Ἀντιπάτρου
μήτηρ,
σύμβουλος
|
κατ' |
αὐτῶν
μητρυιᾶς
χαλεπωτέρα
καὶ
πλεῖόν |
| [1, 2] |
στάσιν
τῶν
ἐπιχωρίων,
καὶ
πολλοὶ
|
κατ' |
αὐτῶν
συνελθόντες
οὐκ
ἠρέμουν,
μέχρι |
| [1, 3] |
πάτριον
τῷ
θεῷ,
συνέβη
μὲν
|
κατ' |
ἐκείνας
τὰς
ἡμέρας
νόσῳ
χρήσασθαι |
| [1, 17] |
αὐτῷ
τῶν
ἐν
τέλει
συνειστιάθησαν
|
κατ' |
ἐκείνην
τὴν
ἑσπέραν,
διαλυθέντος
δὲ |
| [1, 31] |
μή
ποτε
προσθήκη
γένοιτο
τῶν
|
κατ' |
ἐκείνης
διαβολῶν.
Οἱ
δὲ
ἀσκεπτότεροι |
| [1, 7] |
πόλεις,
ἃς
εἷλον,
ὑπέταξεν
τῷ
|
κατ' |
ἐκεῖνο
Ῥωμαίων
στρατηγῷ
κατατεταγμένῳ
καὶ |
| [1, 4] |
Δημήτριον
ἐπεκαλοῦντο.
Ῥᾳδίως
δὲ
ὑπακούσαντος
|
κατ' |
ἐλπίδα
μειζόνων
καὶ
μετὰ
στρατιᾶς |
| [1, 0] |
τούτων
δὲ
τὰ
μὲν
τοῦ
|
κατ' |
ἐμαυτὸν
πολέμου
διεξοδικώτερον
καὶ
μεθ' |
| [1, 32] |
ἐγὼ
τὴν
ἄδικον
εἱμαρμένην
καὶ
|
κατ' |
ἐμαυτὸν
στενάξω
τὴν
ἐρημίαν,
διαφεύξεται |
| [1, 32] |
φρενοβλάβειαν·
ἐγὼ
τοὺς
υἱοὺς
ἐκείνους
|
κατ' |
ἐμαυτοῦ
παρώξυνα
δικαίας
αὐτῶν
ἀποκόψας |
| [1, 32] |
ἐπιστάμενος
τὴν
ἐμφωλεύουσαν
τῇ
βασιλείᾳ
|
κατ' |
ἐμοῦ
δυσμένειαν.
Σὺ
δέ
με, |
| [1, 32] |
τῆς
ἐμῆς
ὑπερεμπλησθὲν
ἀνεξικακίας
ἤνεγκεν
|
κατ' |
ἐμοῦ
τὸν
κόρον·
ἔδοξα
γὰρ |
| [1, 32] |
ταῖς
ἄλλων
βασάνοις
πιστεύειν,
ἀλλὰ
|
κατ' |
ἐμοῦ
φερέσθω
τὸ
πῦρ,
ὁδευέτω |
| [1, 22] |
νυκτὸς
εἰς
Ἱεριχοῦντα,
ἐκεῖ
δὲ
|
κατ' |
ἐντολὴν
ὑπὸ
τῶν
Γαλατῶν
βαπτιζόμενος |
| [1, 19] |
ἐχθροὺς
ἐπιπίπτει
συμφορὰ
δαιμόνιος
ἄλλη,
|
κατ' |
ἔτος
μὲν
τῆς
βασιλείας
ἕβδομον, |
| [1, 10] |
καὶ
Σαμαρείας
οὐ
μόνον
τε
|
κατ' |
εὔνοιαν
τὴν
ἐκ
τοῦ
ἔθνους |
| [1, 3] |
παράστημα
τοῦ
Ἀντιγόνου
μεῖζον
ἢ
|
κατ' |
ἰδιώτην,
ὅτι
τε
παρείη
μετὰ |
| [1, 22] |
ὑπαίθρους
εὐπραγίας
ἡ
τύχη
τοῖς
|
κατ' |
οἶκον
ἀνιαροῖς
ἐνεμέσησεν,
καὶ
κακοδαιμονεῖν |
| [1, 33] |
τέκνοις
κατέλιπεν,
ἐν
δὲ
τοῖς
|
κατ' |
οἶκον
ἀτυχέστατος.
Πρὶν
δὲ
γνῶναι |
| [1, 10] |
οἱ
πονηροὶ
παρώξυνον
τὸν
Ὑρκανὸν
|
κατ' |
ὀργήν
τε
οἴχεσθαι
τὸν
Ἡρώδην |
| [1, 10] |
τῆς
οἰήσεως·
ὁ
γὰρ
Ἡρώδης
|
κατ' |
ὀργὴν
τῆς
περὶ
τὴν
δίκην |
| [1, 13] |
Ἡρώδης
δὲ
τοῦ
δήμου
πολλοὺς
|
κατ' |
ὀργὴν
τῶν
ἀπολωλότων
ἀναιρεῖ
συμβαλών, |
| [1, 2] |
δ'
ἦν
τύραννος.
(Ἀντίοχος
δὲ
|
κατ' |
ὀργὴν
ὧν
ὑπὸ
Σίμωνος
ἔπαθεν, |
| [1, 21] |
ὃ
δ'
ἐπισκευάσας
πλούτῳ
δαψιλεῖ
|
κατ' |
οὐδὲν
τῶν
βασιλείων
ἔλαττον
Ἀντωνίαν |
| [1, 15] |
τῶν
γὰρ
ἐκδοχείων
ὕδατος
ἀναπλησθέντων
|
οὐκέτ' |
ἔχρῃζεν
φυγῆς,
ἀλλ'
ἐπεξῄεσαν
ἤδη |
| [1, 20] |
ἦν,
ὑπὸ
μὲν
Καίσαρος
ἐφιλεῖτο
|
μετ' |
Ἀγρίππαν,
ὑπ'
Ἀγρίππα
δὲ
μετὰ |
| [1, 0] |
διέγνων,
ἀλλὰ
τὰ
μὲν
ἔργα
|
μετ' |
ἀκριβείας
ἀμφοτέρων
διέξειμι,
τοὺς
δ' |
| [1, 0] |
τοῦ
βωμοῦ
τὰ
μέτρα
πάντα
|
μετ' |
ἀκριβείας,
ἔθη
τε
ἑορτῶν
ἔνια |
| [1, 0] |
ἐμοῦ
τὰ
τῶν
προγόνων
συνετάξαντο
|
μετ' |
ἀκριβείας
καί
τινες
Ἑλλήνων
ἐκεῖνα |
| [1, 30] |
πολλάκις
γὰρ
αὐτοὺς
διαλαλεῖν,
ὡς
|
μετ' |
Ἀλέξανδρον
καὶ
Ἀριστόβουλον
ἐπ'
αὐτοὺς |
| [1, 8] |
ἀντισχὼν
ὑπὲρ
δύναμιν
ἁλίσκεται
καὶ
|
μετ' |
Ἀντιγόνου
τοῦ
παιδός,
ὃς
ἀπὸ |
| [1, 14] |
βουλήν,
ἐν
ᾗ
Μεσσάλας
καὶ
|
μετ' |
αὐτὸν
Ἀτρατῖνος
παραστησάμενοι
τὸν
Ἡρώδην |
| [1, 7] |
παῖς
ἦν
Φαῦστος
Κορνήλιος
καὶ
|
μετ' |
αὐτὸν
ἑκατοντάρχαι
δύο
Φούριος
καὶ |
| [1, 10] |
πέριξ
στρατηγὸν
καθίστησιν,
τὸν
δὲ
|
μετ' |
αὐτὸν
Ἡρώδην
ἐπὶ
τοῖς
ἴσοις |
| [1, 27] |
τῆς
σκυθρωπῆς
ἀποφάσεως
ἤρξατο,
καὶ
|
μετ' |
αὐτὸν
πάντες
θάνατον
κατακρίνουσιν
τῶν |
| [1, 0] |
τὰ
τῶν
ἰδίων
χρόνων
τοῖς
|
μετ' |
αὐτὸν
συνιστάνειν
ἐπαίνου
καὶ
μαρτυρίας |
| [1, 7] |
κολάζει,
Φαῦστον
δὲ
καὶ
τοὺς
|
μετ' |
αὐτοῦ
γενναίως
ἀγωνισαμένους
λαμπροῖς
ἀριστείοις |
| [1, 21] |
οἱ
νικῶντες,
ἀλλὰ
καὶ
οἱ
|
μετ' |
αὐτοὺς
καὶ
οἱ
τρίτοι
τοῦ |
| [1, 30] |
καὶ
ὅτι
Φερώρας
βουλεύσαιτο
φυγεῖν
|
μετ' |
αὐτῶν
εἰς
Πέτραν.
Ἐπίστευσεν
δ' |
| [1, 15] |
πεμφθεὶς
ἐκ
Συρίας
Πάρθους
ἀνείργειν
|
μετ' |
ἐκείνους
εἰς
Ἰουδαίαν
παρέβαλεν
λόγῳ |
| [1, 17] |
τῶν
καθ'
ἑαυτὸν
ἐκράτει
καὶ
|
μετ' |
ἐκείνους
ἐπὶ
τὸ
συνεστὸς
ἀεὶ |
| [1, 28] |
πάππος
γοῦν
γενέσθαι
κηδεμονικώτερος
καὶ
|
μετ' |
ἐμὲ
ἡγεμόνας
αὐτοῖς
ἀπολιπεῖν
τοὺς |
| [1, 17] |
ἐνστρατοπεδεύεται
κώμαις.
Ἐπεὶ
δ'
αὐτῷ
|
μετ' |
ὀλίγας
ἡμέρας
καὶ
τὸ
δεύτερον |
| [1, 3] |
συννοίας
ὁ
γέρων
διεκαρτέρει,
καὶ
|
μετ' |
ὀλίγον
ἀνῃρημένος
Ἀντίγονος
ἠγγέλλετο
κατὰ |
| [1, 15] |
διώκοντες.
Ἐπὶ
τούτους
Ἡρώδης
ἐκδραμὼν
|
μετ' |
ὀλίγου
στίφους
τρέπεται
ταχέως
καὶ |
| [1, 32] |
οὐκ
ὀφείλω
θνήσκειν
ἀβασάνιστος.
Τοιαῦτα
|
μετ' |
ὀλοφυρμοῦ
καὶ
δακρύων
ἐκβοῶν
τούς |
| [1, 2] |
τοῦ
βασιλέως
πλεονεξίαν
Τρύφωνα
συνεξελών·
|
μετ' |
οὐ
πολὺ
γὰρ
Ἀντίοχος
Κενδεβαῖον |
| [1, 8] |
ἐλευθερωθέντες
τὸ
λοιπὸν
ἀριστοκρατίᾳ
διῳκοῦντο.
|
(Μετ' |
οὐ
πολύ
γε
μὴν
αὐτοῖς |
| [1, 26] |
καὶ
τῶν
δυνατῶν
ἕως
Ἀντιοχείας.
|
~(Μετ' |
οὐ
πολὺ
δὲ
εἰς
τὴν |
| [1, 29] |
ὁ
μὲν
παρ'
ἐλπίδα
σώζεται,
|
μετ' |
οὐ
πολὺ
δὲ
νοσεῖ
Φερώρας, |
| [1, 19] |
περισχόντες
αὔτανδρον
εἷλον
οἱ
Ἄραβες.
|
(Μετ' |
οὐ
πολὺ
δὲ
τῆς
συμφορᾶς |
| [1, 8] |
Ἀντώνιον
ἡγεμόσιν
ὑπήντων
Ἀλεξάνδρῳ.
Καὶ
|
μετ' |
οὐ
πολὺ
παρῆν
ἅμα
τῇ |
| [1, 18] |
Πηλουσίου
πάσῃ
θεραπείᾳ
καταχρώμενος.
Καὶ
|
μετ' |
οὐ
πολὺ
παρῆν
ἐκ
Πάρθων |
| [1, 24] |
ἀναιρεθέντι
συνέζευξεν
ἀδελφιδῷ·
Φερώρᾳ
δὲ
|
μετ' |
οὐ
πολὺ
τὴν
ὀργὴν
ἀνίει |
| [1, 29] |
τῇ
Φερώρα
γυναικὶ
μήτε
αὐτῷ
|
μήτ' |
ἄλλῳ
τινὶ
τῶν
ἐκείνης
διαλέγεσθαι. |
| [1, 3] |
δ'
ἐπεὶ
καὶ
χωρίζεσθαι
μέλλοις,
|
θεάσαιτ' |
ἂν
ἥδιστά
σε
ἐν
τοῖς |
| [1, 2] |
καὶ
δήσας
ἐπὶ
Ἰουδαίαν
στρατεύει·
|
εἶτ' |
ἀπελαθεὶς
ὑπὸ
τοῦ
Σίμωνος,
ὃς |
| [1, 26] |
καὶ
τοὺς
μέχρι
ψυχῆς
φορολογουμένους,
|
ἔπειτ' |
εἰς
οἵας
τρυφὰς
καὶ
πράξεις |
| [1, 19] |
ἑκάτερα
τὴν
τύχην.
Καὶ
τοῦτο
|
μάθοιτ' |
ἂν
ἐξ
οἰκείων
ὑποδειγμάτων·
τῇ |
| [1, 19] |
λιμοῦ
καὶ
τῶν
χθονίων
βρασμῶν
|
προγένοιτ' |
ἄν
τι
σημεῖον
βραχύτερον,
αὐτὰ |
| [1, 6] |
κατῄει
μὲν
ὡς
δυσωπήσων
Πομπήιον
|
πάντ' |
ἐπιτρέπειν
αὐτῷ,
πάλιν
δὲ
ἀνέβαινεν |
| [1, 5] |
Ἀλεξάνδρᾳ
τῇ
γυναικὶ
πεπεισμένος
ταύτῃ
|
μάλιστ' |
ἂν
ὑπακοῦσαι
τοὺς
Ἰουδαίους,
ἐπειδὴ |
| [1, 23] |
οὔτε
γὰρ
οὕτως
εἰμὶ
γέρων
|
ὥστ' |
ἂν
ἀπελπισθῆναι
ταχέως,
οὔτε
εἰς |
| [1, 23] |
τὸ
δὲ
θεῖον
οὕτως
τεθεραπεύκαμεν
|
ὥστ' |
ἂν
ἐπὶ
μήκιστον
βίου
προελθεῖν. |
| [1, 6] |
διὸς
ἡλίου
πόλεως
χωρίζεται.
(Πρὸς
|
ταῦτ' |
ἀγανακτήσας
Πομπήιος
πολλὰ
καὶ
τῶν |
| [1, 15] |
καὶ
βοσκήματα
κατάγειν
εἰς
Ἱεριχοῦντα.
|
Ταῦτ' |
ἀκούσας
Ἀντίγονος
διέπεμψεν
περὶ
τὴν |
| [1, 27] |
μοι
παρ'
Ἀλεξάνδρου
δωρεὰς
ὑπισχνεῖτο.
|
Ταῦτ' |
ἀκούσας
Ἡρώδης
τόν
τε
Τίρωνα |
| [1, 30] |
τὸν
ἐκ
σοῦ
φόβον
ἐτήρησα.
|
(Ταῦτ' |
εἰποῦσα
προκομίζει
τὴν
πυξίδα
παντάπασιν |
| [1, 23] |
τὴν
ἐμὴν
κρίσιν,
ἂν
ὁμονοῆτε.
|
Ταῦτ' |
εἰπὼν
καὶ
φιλοφρόνως
ἕκαστον
τῶν |
| [1, 30] |
ποτε
ἀνδρῶν
φρόνημα
καὶ
χεῖρας.
|
(Ταῦτ' |
ἔλεγον
αἱ
βασανιζόμεναι,
καὶ
ὅτι |
| [1, 13] |
προπυθόμενος
τὰ
κατ'
αὐτοὺς
φυλάξαιτο.
|
Ταῦτ' |
οὐκέτι
λόγος
ἦν
μόνον,
ἀλλὰ |
| [1, 19] |
καὶ
πεῖσαι
τοὺς
ἀσεβεστάτους,
ὡς
|
οὔτ' |
ἀνθρώπειόν
τι
κακὸν
οὔτε
δαιμόνιον |
| [1, 18] |
ἀντωχύρουν·
καθόλου
τε
οὔτε
χερσὶν
|
οὔτ' |
ἐπινοίαις
ἔκαμνον
εἰς
ἔσχατον
ἀντισχεῖν |
| [1, 20] |
γεγονέναι
χρήσιμος
Ἀντωνίῳ.
Καὶ
οὐδὲ
|
τοῦτ' |
ἂν
ὑποστειλαίμην
εἰπεῖν,
ὅτι
πάντως |
| [1, 30] |
τῆς
ἐπιβουλῆς
συνίστωρ·
βασανιζόμενοι
γὰρ
|
τοῦτ' |
ἀπέδειξαν
αὐτῆς
οἱ
ἀδελφοί.
Βασιλεὺς |
| [1, 24] |
τὰς
κόμας,
εἰ
μὴ
διὰ
|
τοῦτ' |
αὐτὸν
οἴονται
καὶ
νέον,
αὐτῷ |
| [1, 17] |
εἰ
μὴ
χειμῶνι
διεκωλύθη
σφοδροτάτῳ.
|
Τοῦτ' |
ἐμπόδιον
ἐκείνῳ
τε
παντελοῦς
κατορθώματος |
| [1, 9] |
ὑπὸ
Σκιπίωνος
ἐν
Ἀντιοχείᾳ
Πομπηίου
|
τοῦτ' |
ἐπιστείλαντος
καὶ
γενομένης
κατηγορίας
πρὸ |