Livre, Chap.
[1, 19]	ἁλώσονται κρατήσειν δοκοῦντες· τὸ μὲν	γὰρ	ἄγαν πεποιθὸς ἀφύλακτον, οἱ φόβοι
[1, 3]	μὲν μεθ' ἑαυτὸν Ἀντίγονον, ἐδόκει	γὰρ	ἀγαπᾶν, ἦγεν ἰσοτίμως, τοὺς δ'
[1, 28]	τὴν τῶν ἀνῃρημένων γενεάν· ἦσαν	γὰρ	Ἀλεξάνδρῳ μὲν ἐκ Γλαφύρας υἱεῖς
[1, 29]	ἀγὼν τὸν ἑαυτοῦ βασιλέα· τούτου	γὰρ	ἄλλους τε φίλους ἀνῃρήκει καὶ
[1, 4]	καταστείλειεν αὐτούς, ἀποθανών, ἔλεγον· νεκρῷ	γὰρ	ἂν διαλλαγῆναι μόλις τῷ τοσαῦτα
[1, 28]	Ἀντίπατρε, τὴν Ἀριστοβούλου θυγατέρα· γένοιο	γὰρ	ἂν οὕτω πατὴρ τῆς ὀρφανῆς.
[1, 31]	παρὰ τὴν ἀπουσίαν γέγονεν· μηδὲ	γὰρ	ἂν τολμῆσαι παρόντος· ἄτοπον δ'
[1, 13]	πολλοὺς τῶν ἑπομένων ἀποφορτίσασθαι· μὴ	γὰρ	ἂν τοσοῦτον ὄχλον δέξασθαι τὴν
[1, 21]	Ὁ δ' εἴσπλους βόρειος, αἰθριώτατος	γὰρ	ἀνέμων τῷ τόπῳ βορέας· καὶ
[1, 10]	ἀνθ' ἡγεμόνων καὶ φίλων· οὐ	γὰρ	ἀνέξεσθαι μετακινούμενον ἐκ τῆς ἀρχῆς
[1, 3]	μεγίστου συντάγματος ἀναιρήσων αὐτόν· οὐ	γὰρ	ἀνέχεσθαι τιμὴν μόνον ἐκ βασιλείας
[1, 26]	εἰς τὴν βασιλείαν εἰσφθαρείς· οὐ	γὰρ	ἀντεῖχεν ἔτι ἡ Ἑλλὰς αὐτοῦ
[1, 3]	ὑπ' ἐμοῦ προρρηθέντων διέψευσται· ζῇ	γὰρ	Ἀντίγονος οὑτοσὶ σήμερον ὀφείλων ἀνῃρῆσθαι.
[1, 2]	Τρύφωνα συνεξελών· μετ' οὐ πολὺ	γὰρ	Ἀντίοχος Κενδεβαῖον τὸν αὐτοῦ στρατηγὸν
[1, 23]	δ' ὑπονοίας οὐκ ἀπηλλαγμένος· παρηκολούθει	γὰρ	Ἀντίπατρος ἡ τοῦ μίσους ὑπόθεσις.
[1, 24]	καὶ πᾶσα ἡ γενεά· πάντα	γὰρ	Ἀντίπατρος ἦν, καὶ τὰ πικρότατον
[1, 30]	ἐκ τῶν ἑκατὸν ταλάντων· μόνῳ	γὰρ	Ἀντιπάτρῳ διείλεκτο περὶ αὐτῶν. Ἀποσκήπτει
[1, 32]	Σαλώμης ἐπίβουλος Ἀντίπατρος εὑρίσκεται· τῶν	γὰρ	Ἀντιφίλου τις οἰκετῶν ἧκεν ἐπιστολὰς
[1, 18]	ἐξωνήσατο τὸ μηδὲν παθεῖν· ἤδη	γὰρ	Ἀντώνιος τῷ Κλεοπάτρας ἔρωτι διεφθαρμένος
[1, 21]	ἐπ' αὐτῷ φρούριον· ἃς μὲν	γὰρ	ἀνῳκοδόμησεν ἐκ θεμελίων, ὃ δ'
[1, 33]	διοικήσεις τῆς βασιλείας σεσημασμένας· κύριον	γὰρ	ἁπάντων ὧν διατάξειεν καὶ βεβαιωτὴν
[1, 31]	τῶν Ἀντιπάτρῳ βεβουλευμένων· ἦν μὲν	γὰρ	ἀπελεύθερος αὐτοῦ, κομίζων δ' ἧκεν
[1, 13]	ταῖς ἐπιβουλαῖς ἑαυτὸν ἐκδιδόναι, φύσει	γὰρ	ἀπίστους εἶναι τοὺς βαρβάρους, ἔξεισιν
[1, 24]	ἀπὸ Ἀντιπάτρου πρὸς Ἡρώδην· οὔτε	γὰρ	ἁπλῶς φθεγξάμενος ὁ νεανίας ἀνυπεύθυνος
[1, 30]	αὐτὴν ὁ βασιλεὺς ἀνακτησάμενος, κεκάρωτο	γὰρ	ἀπὸ τοῦ πτώματος, ἠρώτα δι'
[1, 10]	Ἀντιπάτρῳ μείζονος προκοπῆς αἴτιος· δέον	γὰρ	ἀποδύρεσθαι περὶ τοῦ πατρὸς πεφαρμάχθαι
[1, 33]	μῆλον ᾔτησεν καὶ μαχαίριον, εἰώθει	γὰρ	ἀποτέμνων ἐσθίειν, ἔπειτα περιαθρήσας μή
[1, 31]	ἐσκευωρημένας ἐπιστολὰς ὑπ' Ἀντιπάτρου· ἦσαν	γὰρ	Ἀρχέλαος καὶ Φίλιππος βασιλέως παῖδες
[1, 15]	καὶ τῆς συγκλήτου προπεμφθέντα· λύσειν	γὰρ	αὐθημερὸν αὐτῶν τὰς ἀπορίας. Καὶ
[1, 0]	ταῖς τῆς πατρίδος συμφοραῖς. Ὅτι	γὰρ	αὐτὴν στάσις οἰκεία καθεῖλεν, καὶ
[1, 24]	ἐλευθέρα διαβολῆς οὐδὲ Σαλώμη· καὶ	γὰρ	αὐτῆς Φερώρας ἁδελφὸς κατηγόρει συνθήκας
[1, 30]	Φερώρᾳ. Τοῦ δὲ εἰπόντος τί	γὰρ	αὐτὸν ἐβλάπτομεν; Ἀποκρίνασθαι τὸν Ἀντίπατρον
[1, 25]	εἰς Ῥώμην Καίσαρι διαλεξόμενον· γεγραφέναι	γὰρ	αὐτὸς ἐκείνῳ περὶ πάντων. (Τὸ
[1, 25]	ὀργὴν χρώμενος οἰκείοις ὑποδείγμασιν· καὶ	γὰρ	αὐτὸς πολλῷ χαλεπώτερα πάσχων ὑπὸ
[1, 31]	φιλοφρονούμενος καὶ σπεύδειν παρακαλῶν· θήσεσθαι	γὰρ	αὐτοῦ καὶ τὰς πρὸς τὴν
[1, 24]	θυμὸν ὑπεκκαύσασα τοῦ βασιλέως· ἤκουσεν	γὰρ	αὐτοὺς ἀνακαλεῖσθαι μὲν συνεχῶς τὴν
[1, 30]	ὑποχωρήσειεν εἰς τὴν Περαίαν· πολλάκις	γὰρ	αὐτοὺς διαλαλεῖν, ὡς μετ' Ἀλέξανδρον
[1, 14]	προφάσει μὲν χρώμενος Πάρθοις, ἐπικηρυκεύσασθαι	γὰρ	αὐτοὺς ἐκβαλεῖν Ἡρώδην τῆς Ἀραβίας,
[1, 32]	κατ' ἐμοῦ τὸν κόρον· ἔδοξα	γὰρ	αὐτῷ πολὺν ζῆν χρόνον, καὶ
[1, 30]	διεφθάρθαι φαρμάκοις ἔλεγον· προσενεγκεῖν μὲν	γὰρ	αὐτῷ τι τὴν γυναῖκα τῶν
[1, 29]	ἀδελφὸν καίτοι λιπαρῶς μεταπεμπόμενον· ἐβούλετο	γὰρ	αὐτῷ τινας ἐντολὰς καταλείψειν ὡς
[1, 2]	τὴν ἀρχιερωσύνην καὶ προφητείαν· ὡμίλει	γὰρ	αὐτῷ τὸ δαιμόνιον ὡς μηδὲν
[1, 17]	θεοφιλεστάτου δόξαν ἀπηνέγκατο· πολλοὶ μὲν	γὰρ	αὐτῷ τῶν ἐν τέλει συνειστιάθησαν
[1, 33]	εἰς ἐπιβολὴν ἀθεμίτου πράξεως· τοὺς	γὰρ	ἀφ' ἑκάστης κώμης ἐπισήμους ἄνδρας
[1, 22]	καὶ Μάλχος ὁ Ἄραψ· οὐ	γὰρ	ἀφαιρέσει γαμετῆς ἐμέτρει τὸν κίνδυνον,
[1, 27]	διαπέμπεται σώζειν ἑαυτὴν παραινῶν· παρεσκευάσθαι	γὰρ	βασιλέα κτείνειν αὐτὴν διαβληθεῖσαν ἐφ'
[1, 23]	ἔχειν ἐπὶ τοῦ παρόντος· οὐ	γὰρ	βασιλείαν, ἀλλὰ τιμὴν βασιλείας τοῖς
[1, 19]	συμμετασχεῖν τῶν κινδύνων Ἀντωνίῳ· τοῖς	γὰρ	βασιλεῦσιν, ὡς ἔφαμεν, ἐπιβουλεύουσα πείθει
[1, 24]	καὶ τοῖς ἔξωθεν φίλοις· οὐδενὶ	γὰρ	βασιλέων Καῖσαρ τοσαύτην ἔδωκεν ἐξουσίαν,
[1, 25]	τῆς εἰς ἅπαντα ἀπογνώσεως· μαλακωτέρας	γὰρ	γίνεσθαι τὰς τόλμας πάθεσιν οἰκείοις
[1, 11]	ἄγων. Καὶ πέμπων Ὑρκανός, ἐνῆγεν	γὰρ	δεδοικὼς τὴν ἔφοδον Μάλιχος, ἐκώλυεν
[1, 11]	ἐλπίδα αἰτίαν ἀπωλείας γενέσθαι· ταῦτα	γὰρ	δείσας ὁ Μάλιχος διαφθείρει τινὰ
[1, 4]	δὲ τῶν ἀπὸ Σελεύκου· τοῦτον	γὰρ	δείσας στρατεύεσθαι ἐπὶ τοὺς Ἄραβας
[1, 17]	αὐτοῦ παρακινεῖν πρὸς Ἀντίγονον· οὐ	γὰρ	δὴ βέβαιον εἶναι Μαχαιρῶν σύμμαχον
[1, 32]	Ἀντίπατρος ἐπάρας τὴν κεφαλήν, ἔμενεν	γὰρ	δὴ βεβλημένος πρὸ τῶν ποδῶν
[1, 23]	ἡ περὶ λόγους ἰσχύς· ἦν	γὰρ	δὴ δεινότατος εἰπεῖν. Καὶ τὸ
[1, 25]	πάντων Φερώραν καὶ Σαλώμην· ταύτην	γὰρ	δὴ καὶ μιγῆναί ποτε αὐτῷ
[1, 12]	τὸν Ἡρώδην προκρίνοντος, ἡσθείς, ἦν	γὰρ	δὴ καὶ ξένος αὐτοῖς πατρῷος
[1, 28]	Σαλώμην ἐν ὁμοίοις ἀποτυχεῖν. Ταύτην	γὰρ	δὴ καίπερ οὖσαν ἀδελφὴν καὶ
[1, 21]	τῶν Ὀλυμπίασιν ἀγώνων διικνεῖται. Τούτους	γὰρ	δὴ καταλυομένους ἀπορίᾳ χρημάτων ὁρῶν
[1, 12]	Μαλίχου τὰ φρούρια καταλαμβάνοντα· πολλὰ	γὰρ	δὴ κατείληπτο, καὶ τὸ πάντων
[1, 5]	γύναιον διὰ δόξαν εὐσεβείας· ἠκρίβου	γὰρ	δὴ μάλιστα τοῦ νόμου τὰ
[1, 14]	ἡ πρὸς Ἀντίγονον διαφορά· τοῦτον	γὰρ	δὴ στασιώδη τε καὶ Ῥωμαίων
[1, 21]	μαρμάρου τὴν ἄνοδον διέλαβεν· ἦν	γὰρ	δὴ τὸ γήλοφον ἐπιεικῶς ὑψηλὸν
[1, 0]	συγγνώμην τῷ πάθει· πόλιν μὲν	γὰρ	δὴ τῶν ὑπὸ Ῥωμαίοις πασῶν
[1, 4]	παρατάξεως παρὰ δόξαν ἀμφοτέροις· οὔτε	γὰρ	Δημητρίῳ παρέμειναν νικῶντι οἱ καλέσαντες,
[1, 21]	τὸ φύσει μεγαλόνουν ἐπεδείξατο. Μεταξὺ	γὰρ	Δώρων καὶ Ἰόππης, ὧν ἡ
[1, 20]	δέους πλέον ἢ ἔπασχεν· οὔπω	γὰρ	ἑαλωκέναι Καῖσαρ Ἀντώνιον ἔκρινεν Ἡρώδου
[1, 13]	τοῖς τὰς ἐπιστολὰς κομίζουσιν· οὔτε	γὰρ	ἑαλωκέναι τοῖς πολεμίοις αὐτὰς καὶ
[1, 19]	δὲ τοῦ Ἀκτίου πολέμου. Ἀρχομένου	γὰρ	ἔαρος ἡ γῆ σεισθεῖσα βοσκημάτων
[1, 32]	ἐμοῦ πεποίηκας τὴν ἀπολογίαν· πῶς	γὰρ	ἐγὼ πατροκτόνος, ὃν ὁμολογεῖς φύλακα
[1, 23]	καὶ περὶ ἐκείνων δίκας· οὐ	γὰρ	ἐγὼ φθονῶν τοῖς ἐξ ἐμοῦ
[1, 6]	πρὸς Πομπήιον. (Ὁ δέ, οὐ	γὰρ	ἐδίδου χρόνον ταῖς παρασκευαῖς, εὐθέως
[1, 11]	ἐνθυμεῖσθαι καὶ μείζονα· τό τε	γὰρ	ἔθνος ἐπαναστήσειν Ῥωμαίοις ἤλπισεν Κασσίου
[1, 19]	δεδοικότος ὑμῶν παρίσταται θαρρεῖν. Ὅτε	γὰρ	ἐθρασύνεσθε πέρα τοῦ δέοντος καὶ
[1, 25]	μου τῷ καλῷ νυμφίῳ· καὶ	γὰρ	εἰ μὴ κεκοινώνηκεν τοῦ σκέμματος,
[1, 14]	τῶν βαρβάρων ἤλπιζεν πλεονεξίαν. Ἐλογίζετο	γάρ,	εἰ τῆς πατρῴας φιλίας ἀμνημονέστερος
[1, 20]	καὶ βασίλευε νῦν βεβαιότερον· ἄξιος	γὰρ	εἶ πολλῶν ἄρχειν οὕτω φιλίας
[1, 32]	ὀλοφυρμὸς τοῦ μιαροῦ σώματος· εἰ	γὰρ	εἰμὶ πατροκτόνος, οὐκ ὀφείλω θνήσκειν
[1, 27]	νεανίσκων, ἀλλ' οὐ θάνατον· οὐ	γὰρ	εἶναι θεμιτὸν αὐτῷ τριῶν παρεστώτων
[1, 33]	πατρίους νόμους ἔργα κατασπᾶν. Ἀθέμιτον	γὰρ	εἶναι κατὰ τὸν ναὸν ἢ
[1, 28]	δῆλος ἦν ἅπασιν ὀδυνώμενος· ὑπελάμβανεν	γὰρ	εἶναι παρὰ τῷ πατρὶ τὴν
[1, 30]	γυνὴ μικρὸν διαλιποῦσα καὶ τί	γάρ,	εἶπεν, ἔτι φείδομαι τῶν ἀπορρήτων
[1, 7]	μέσοις τοῖς βέλεσιν ἀνειλημένους· ὥσπερ	γὰρ	εἰρήνης βαθείας κατεχούσης τὴν πόλιν
[1, 10]	καθ' ἑαυτοῦ βασιλεῖς ἐπιτρέφων; Οὐδὲ	γὰρ	εἰρωνεύεσθαι τὴν ἐπιτροπὴν αὐτοὺς ἔτι,
[1, 24]	διορθώσεως, ἀλλὰ προσκαλεσάμενος αὐτούς, καὶ	γὰρ	εἰς Ῥώμην ἐκπλεύσειν ἔμελλεν, βραχέα
[1, 6]	διήμειψαν τὰς οἰκίας· Ἀριστόβουλος μὲν	γὰρ	εἰς τὰ βασίλεια, Ὑρκανὸς δὲ
[1, 22]	περὶ ἣν μάλιστα ἐσπούδασεν. Ἐπειδὴ	γὰρ	εἰς τὴν ἀρχὴν παρῆλθεν, ἀποπεμψάμενος
[1, 13]	κρύφα τὴν ἐπιβουλὴν ἀπαρτίσειαν, οὐ	γὰρ	ἐκ φανεροῦ οἷόν τε ἦν
[1, 18]	τὰς ὑποσχέσεις ἐπλήρωσεν· λαμπρῶς μὲν	γὰρ	ἕκαστον στρατιώτην, ἀναλόγως δὲ τοὺς
[1, 15]	ἐξόδου συνέβη πλεῖστον ὗσαι· τῶν	γὰρ	ἐκδοχείων ὕδατος ἀναπλησθέντων οὐκέτ' ἔχρῃζεν
[1, 32]	τῆς πρὸς αὐτὸν ἐπιστολῆς· καὶ	γὰρ	ἐκείνῳ τὸ γύναιον ἔγραψεν· ὡς
[1, 29]	εἰς Ῥώμην ἀποδημίαν αὑτῷ· γραψάντων	γὰρ	ἐκείνων δεῖν Ἀντίπατρον διὰ χρόνου
[1, 1]	ἐν τῇ πόλει φρουράν, οὔπω	γὰρ	ἐκκέκοπτο, καὶ ἐκβαλὼν ἀπὸ τῆς
[1, 32]	ἀκεραίους εἰς τὴν ἀπολογίαν· ἀποδείξω	γὰρ	ἐμαυτὸν καθαρόν, ἂν σὺ θέλῃς.
[1, 23]	ἔφη, συναρμόσω μᾶλλον· ὁ μὲν	γὰρ	ἐμὲ κύριον τῆς ἀρχῆς καὶ
[1, 23]	ἀπέρρηξεν τῆς βασιλικῆς ἐλπίδος· καὶ	γὰρ	ἐν ταῖς διαθήκαις καὶ φανερῶς
[1, 4]	τὸ Ἰουδαικὸν ἐν ἑορτῇ· μάλιστα	γὰρ	ἐν ταῖς εὐωχίαις αὐτῶν στάσις
[1, 33]	εὐθυμίαν ἀνήνεγκεν, αὖθις δέ, καὶ	γὰρ	ἐνδείᾳ τροφῆς καὶ βηχὶ σπασμώδει
[1, 30]	Ἀντιπάτρου καὶ παραδοίη Φερώρᾳ· τούτῳ	γὰρ	ἐντείλασθαι τὸν Ἀντίπατρον Ἡρώδην ἀνελεῖν
[1, 19]	τῶν ταξιάρχων ἀπειθὲς κατέστη· μὴ	γὰρ	ἐξαπιναίου τῆς συμβολῆς γενομένης οὐδ'
[1, 24]	πρὸς αὐτοῦ διελεγχθέντι συναπήγετο· τὰς	γὰρ	ἐξετάσεις τοῦ βασιλέως ὁ περὶ
[1, 32]	τίνι μᾶλλον ἐξῆν ἀναλίσκειν; Εἰ	γὰρ	ἐξωλέστατος πάντων ἀνθρώπων ἐγενόμην καὶ
[1, 26]	ἀμοιβὴν τῆς ξενίας ἀντιπαρέχειν· πάλαι	γὰρ	ἐπ' αὐτὸν ἠκονῆσθαι ξίφος καὶ
[1, 14]	τὸν τοῦ λυτρουμένου παῖδα· καὶ	γὰρ	ἐπήγετο τὸν ἀδελφιδοῦν ὄντα ἐτῶν
[1, 6]	τι τῶν ὡμολογημένων ἐγένετο· τὸν	γὰρ	ἐπὶ τὴν κομιδὴν τῶν χρημάτων
[1, 24]	τῷ μὴ πιστεύειν ῥᾳδίως· οὐ	γὰρ	ἐπιλείψειν τοὺς καταψευσομένους αὐτῶν, ἕως
[1, 31]	μηδενὸς προσιέναι τολμῶντος· ἐμισεῖτο μὲν	γὰρ	ἐπίσης, καὶ τότε φανῆναι τὸ
[1, 32]	Ἀλλ' ἐβασίλευον. Ὑπόνοια μίσους; Οὐ	γὰρ	ἐστεργόμην; Φόβος ἐκ σοῦ τις
[1, 27]	ὁ τῶν ἀδελφῶν θάνατος· οὐ	γὰρ	ἔστιν ὅστις οὐκ ἐλεεῖ τὰ
[1, 26]	τρόπον ἀσυκοφάντητον καταλελεῖφθαι· περὶ μὲν	γὰρ	εὐγενείας ἑτέρων μνείας γενομένης αὐτὸς
[1, 25]	τοῦ βασιλέως ἀπειλὴν διεκρούσατο. Συμβαλὼν	γὰρ	εὐθέως αὐτῷ ποῦ ποτέ ἐστιν
[1, 27]	θεοβλαβείας ἑαυτοῦ μηνυτὴς γίνεται. Κἀμὲ	γάρ,	ἔφη, Τίρων οὗτος ἀνέπειθεν, ὅταν
[1, 24]	ἀνομίας ἐνεπλήσθη τὸ βασίλειον· κατὰ	γὰρ	ἔχθραν ἢ μῖσος ἴδιον ἕκαστος
[1, 15]	γίνεται δ' ἐμπόδιον Ἰόππη· ταύτην	γὰρ	ἐχρῆν πολεμίαν οὖσαν ἐξελεῖν πρότερον,
[1, 8]	πολλὰ κἀν τούτῳ κακοπαθῶν· ἐλίμωττεν	γὰρ	ἡ στρατιά. Καὶ πρὸς τοῦτο
[1, 31]	τὴν μητέρα μέμψεις ἐπειχθέντος· οὐ	γὰρ	ἠγνόει τὴν ἐκβολὴν τῆς μητρὸς
[1, 33]	καὶ ἀθυμίᾳ ἐπιπεσόντων· ἦν μὲν	γὰρ	ἤδη σχεδὸν ἐτῶν ἑβδομήκοντα, τεταπείνωτο
[1, 29]	εὑρίσκετο δὲ Ἡρώδης μετριώτερος· καὶ	γὰρ	ἥκει πρὸς αὐτὸν καὶ συμπαθῶς
[1, 12]	Ὑρκανὸν ἐπιγαμίαν αὐτῷ. Πρότερον μὲν	γὰρ	ἦκτο γυναῖκα τῶν ἐπιχωρίων οὐκ
[1, 23]	ὑμᾶς παρακαλῶ γενέσθαι. Τῷ μὲν	γὰρ	ἡλικία, τοῖς δ' εὐγένεια τὴν
[1, 29]	μὴν ὑπερίσχυσεν τοῦ πάθους· μετὰ	γὰρ	ἡμέρας ὀλίγας ἀποθνήσκει Φερώρας. Ὃν
[1, 30]	τούτου θανάσιμον Συλλαίου πραγματευσαμένου· τούτῳ	γὰρ	ἦν γνώριμον. (Πληγεὶς οὖν ὁ
[1, 17]	πρὸ τοῦ ἱεροῦ στρατοπεδεύεται· ταύτῃ	γὰρ	ἦν ἐπίμαχον, καθ' ὃ καὶ
[1, 22]	τὴν στεργομένην λυπηρῶν αἰσθάνεσθαι· τοσοῦτον	γὰρ	ἦν μῖσος εἰς αὐτὸν τῆς
[1, 33]	ποικίλοις πάθεσιν ἐμερίζετο· πυρετὸς μὲν	γὰρ	ἦν οὐ λάβρος, κνησμὸς δὲ
[1, 26]	γέ τι τοὺς ἀθλίους· μόνων	γὰρ	ἦν τῶν κακῶν ἀκροατὴς ἑτοιμότατος
[1, 25]	ζῇ μέχρι νῦν Ἀλέξανδρος· ἐγὼ	γὰρ	ἠπειγόμην ἀπὸ Καππαδοκίας ὡς τὸν
[1, 1]	τὴν ἀρχήν. (Ὁ δέ, οὐ	γὰρ	ἠρεμήσειν Ἀντίοχον ὑπελάμβανε, τάς τε
[1, 11]	ἑαυτὸν κατεσκεύαζεν ὁπλίτας συγκροτῶν· οὐ	γὰρ	ἠρεμήσειν Ἡρώδην ὑπελάμβανεν, ὃς δὴ
[1, 10]	δὲ καὶ ἄλλως ὡρμημένος, ἠγάπα	γὰρ	Ἡρώδην, ἀποψηφίζεται. (Καὶ ὃς ὑπολαμβάνων
[1, 13]	ἄλλων οὐχ ὅσοις ἤλπισαν· ὁ	γὰρ	Ἡρώδης ἐκ πολλοῦ τὴν ἀπιστίαν
[1, 10]	οὐ διήμαρτεν τῆς οἰήσεως· ὁ	γὰρ	Ἡρώδης κατ' ὀργὴν τῆς περὶ
[1, 17]	τὸ Ῥωμαικὸν πᾶν διαφθείρεται· νεοσύλλεκτοι	γὰρ	ἦσαν ἐκ τῆς Συρίας αἱ
[1, 19]	δὲ στρατιωτικὸν ἔμεινεν ἀβλαβές· ὕπαιθρον	γὰρ	ηὐλίζετο. Κἀν τούτῳ τοὺς Ἄραβας
[1, 11]	Ἀντιπάτρου παίδων περιγίνεται· τόν τε	γὰρ	Ἱεροσολύμων φρουρὸν Φασάηλον καὶ Ἡρώδην
[1, 19]	κἀγὼ χρώμενος ὑμῖν πειθηνίοις· εὖ	γὰρ	ἴστε τὴν ἑαυτῶν ἀνδρείαν ἀνυπόστατον,
[1, 17]	Ἰουδαίαν Ἡρώδου πράγματα. Κατελελοίπει μὲν	γὰρ	Ἰώσηπον τὸν ἀδελφὸν ἐπὶ τῶν
[1, 9]	τὸν αἰγιαλὸν τοῦ ποταμοῦ· τῶν	γὰρ	καθ' ἑαυτὸν ἐκράτει τὸ λαιὸν
[1, 21]	τὸ μεγαλόψυχον ἐπεδείξατο. Τριπόλει μὲν	γὰρ	καὶ Δαμασκῷ καὶ Πτολεμαίδι γυμνάσια,
[1, 19]	ἑαυτοῖς βλάβην ἐπιφέρεται· λοιμοῦ μὲν	γὰρ	καὶ λιμοῦ καὶ τῶν χθονίων
[1, 32]	τούτῳ φίλει τῷ τεκμηρίῳ· κατέγνωσμαι	γὰρ	καὶ παρὰ θεῷ καὶ παρὰ
[1, 3]	τῆς βασιλείας κοινωνὸν εἶχεν· κτείνει	γὰρ	καὶ τοῦτον ἐκ διαβολῶν, ἃς
[1, 32]	πρεσβυτάτων Ἀρχελάου καὶ Φιλίππου· διαβεβλήκει	γὰρ	καὶ τούτους Ἀντίπατρος· Καίσαρι δὲ
[1, 19]	βουλόμενος ἐν τάχει συμβαλεῖν· ἔτυχον	γὰρ	κἀκεῖνοί τινας προπεπομφότες τοὺς καταληψομένους
[1, 9]	τῇ προσβολῇ διασημότατος Ἀντίπατρος· τὸ	γὰρ	κατ' αὐτὸν μέρος τοῦ τείχους
[1, 0]	ὅσῳ καὶ τῆς γνώμης· τὰ	γὰρ	κατ' αὐτοὺς ἐσπούδαζον ἕκαστοι γράφειν,
[1, 16]	δώσειν ὑπισχνούμενος. Ὁ δέ, οὐ	γὰρ	κατεφρόνει τοῦ πέμψαντος ἄλλως τε
[1, 28]	δύναμιν δὲ ὑπάρχειν ἄλλοις· οὐ	γὰρ	κρατήσειν τῶν πραγμάτων, εἰ πρὸς
[1, 3]	διενεχθεῖσαν περὶ τῆς ἐξουσίας, ταύτην	γὰρ	κυρίαν τῶν ὅλων ὁ Ἰωάννης
[1, 6]	παρὰ Ἀριστοβούλου τριακόσια τάλαντα· τοσοῦτον	γὰρ	λαβὼν Σκαῦρος ἐπικηρυκεύεται πρός τε
[1, 4]	ἀσέβειαν τὸ τῆς ὠμότητος· τῶν	γὰρ	ληφθέντων ὀκτακοσίους ἀνασταυρώσας ἐν μέσῃ
[1, 11]	χωρῶν εἶπεν, ἄδηλον ἦν. Ἀλλὰ	γὰρ	Μάλιχον μὲν οὕτως Ἡρώδης μετῆλθεν.
[1, 0]	δοκοῦσιν ἔμοιγε διαμαρτάνειν. Βούλονται μὲν	γὰρ	μεγάλους τοὺς Ῥωμαίους ἀποδεικνύειν, καταβάλλουσιν
[1, 31]	ἐξέβαλεν αὐτοῦ τὴν μητέρα· δεδιέναι	γάρ,	μή ποτε προσθήκη γένοιτο τῶν
[1, 7]	εἰς τὴν θρησκείαν ἀπέστησαν. Τρίτῳ	γὰρ	μηνὶ τῆς πολιορκίας μόλις ἕνα
[1, 31]	τοῖς διαβάλλουσι δὲ ἀφορμήν· καὶ	γὰρ	νῦν, εἴ τι κεκίνηται κατ'
[1, 10]	δέον ἀγαπᾶν ὅτι ζῇ· καὶ	γὰρ	νῦν ἐφίεσθαι πραγμάτων οὐ τοσοῦτον
[1, 26]	ἐν τοῖς πρώτοις γίνεται· καὶ	γὰρ	ὁ βασιλεὺς διὰ τὴν πατρίδα
[1, 24]	μᾶλλον ἀφυλάκτως ἐνέπιπτον αὐταῖς· οὐδὲν	γὰρ	ὁ πατὴρ φανερῶς ἀπεμέμφετο· συνίει
[1, 2]	ἤρκεσεν αὐτῷ πρὸς ἀσφάλειαν· Τρύφων	γὰρ	ὁ τύραννος, ἐπίτροπος μὲν ὢν
[1, 1]	τῆς ὅλης παρατάξεως· καρτερῶς μὲν	γὰρ	οἱ Ἰουδαῖοι καὶ μέχρι πολλοῦ
[1, 12]	ὢν ἐπὶ τῷ κατορθώματι· καὶ	γὰρ	οἱ μὴ προσέχοντες πάλαι τότε
[1, 32]	ἐλπίζει. Οὔαρε, σοὶ φυλακτέον· ἐγὼ	γὰρ	οἶδα τὸ θηρίον καὶ προορῶμαι
[1, 24]	ἐξ ὧν ἐλειτούργουν· τῷ μὲν	γὰρ	οἰνοχοεῖν προσετέτακτο, τῷ δὲ δεῖπνον
[1, 13]	δύναιτο τὴν ἀρχιερωσύνην ἀπολαβεῖν· (δεῖ	γὰρ	ὁλοκλήρους ἀρχιερᾶσθαι· τῆς Φασαήλου δὲ
[1, 33]	συμπομπεύσοντα τῷ νεκρῷ· κλίνη μὲν	γὰρ	ὁλόχρυσος ἦν διάλιθος, στρωμνὴ δὲ
[1, 27]	πλὴν Ἀρχελάου τοῦ βασιλέως· τοῦτον	γὰρ	ὄντα κηδεστὴν Ἀλεξάνδρου δι' ὑποψίας
[1, 32]	τεθνήκασι τὸ πλέον Ἀντιπάτρῳ· νέῳ	γὰρ	ὄντι καὶ διαδόχῳ τούτῳ μάλιστα
[1, 21]	ἐπὶ μηδενὶ δυσκόλῳ κεκοσμῆσθαι· συμμετρησάμενος	γὰρ	ὅσον εἰρήκαμεν τῷ λιμένι μέγεθος
[1, 27]	τὴν δίκην μάλα προμηθῶς· ᾔδει	γάρ,	ὅτι καὶ μόνον ὀφθέντες ἐλεηθήσονται
[1, 30]	τὴν ἐπὶ τέκνοις ἐλπίδα· διάδοχον	γὰρ	οὐ τῶν αὐτοῦ τινα παίδων
[1, 4]	Πισίδαι καὶ Κίλικες ἦσαν· Σύρους	γὰρ	οὐκ ἐδέχετο μισθοφόρους διὰ τὴν
[1, 21]	Καισάρειον τὸν δὲ Ἀγρίππειον. (Ἀλλὰ	γὰρ	οὐκ οἴκοις μόνον αὐτῶν τὴν
[1, 17]	τοῦ φονευθέντος αὐτῶν ἀδελφοῦ· καὶ	γὰρ	οὗτος ἦν ὁ τὸν Ἰώσηπον
[1, 13]	πολλὰ παραινοῦντος Ὀφελλίου φεύγειν, πέπυστο	γὰρ	οὗτος παρὰ Σαραμάλλα τοῦ πλουσιωτάτου
[1, 26]	Κῷον Εὐάρεστον τῷ Σπαρτιάτῃ· καὶ	γὰρ	οὗτος ὢν ἐν τοῖς μάλιστα
[1, 33]	τοῦ πατρίου νόμου θνήσκειν· τοῖς	γὰρ	οὕτω τελευτῶσιν ἀθάνατόν τε τὴν
[1, 23]	βίου καὶ τὴν εὐσέβειαν· οὔτε	γὰρ	οὕτως εἰμὶ γέρων ὥστ' ἂν
[1, 24]	τοῦ πατρὸς ἐφεδρεύειν Ἀλέξανδρον· οὐδὲν	γὰρ	οὕτως πίστιν ἐχορήγει ταῖς διαβολαῖς,
[1, 25]	ὑπὸ τοῦ μειρακίου σύ· καὶ	γὰρ	οὐχ ὁρᾶν αἰτίαν, ἐξ ἧς
[1, 25]	μιαρὸν μὲν ἑαυτὸν ὁμολογῶν, δεδρακέναι	γὰρ	πάντα, ὅσα κατηγοροῖτο, παρακοπὴν δὲ
[1, 29]	τὸ πεποιθὸς ἀφόρητος ἦν· τὸ	γὰρ	παρ' ἑκάστῳ μῖσος ἀποσκευάσασθαι μὴ
[1, 32]	ὡς ἐφέδροις τῆς διαδοχῆς· τὸν	γὰρ	παρασκευάσαντα πατρὶ φάρμακον ἦ πού
[1, 3]	συντάσσεται μετὰ τῶν ἐπιβούλων· τοὺς	γὰρ	πεμφθέντας πείθουσιν τὰ μὲν παρὰ
[1, 22]	υἱωνῆς ὁ γάμος κατέστη· τούτῳ	γὰρ	πεποιθὼς καὶ περισσόν τι τῆς
[1, 18]	τὸ πλῆθος ποικίλως ἐτετάρακτο· καὶ	γὰρ	περὶ τὸν ναὸν ἀθροιζόμενον τὸ
[1, 29]	ἐπὶ τὴν Φερώρου γυναῖκα· ταύτην	γὰρ	πλέον ἡ Σαλώμη διέβαλλεν. Ἀθροίσας
[1, 25]	ἐπέτρεπεν πλὴν Ἀλεξάνδρου· περὶ πλείστου	γὰρ	ποιεῖσθαι τηρεῖν πρὸς αὐτὸν τὰ
[1, 15]	Σίλων ἀπεκαλύψατο τὴν δωροδοκίαν· ἐπισκευασάμενος	γὰρ	πολλοὺς τῶν στρατιωτῶν σπάνιν ἐπιτηδείων
[1, 28]	ἠλέει τοὺς ἐξ ἐκείνων. (Συναγαγὼν	γάρ	ποτε Ἡρώδης συγγενεῖς τε καὶ
[1, 26]	καὶ τοῖς Μαριάμμης δαίμοσιν· οὐδὲ	γὰρ	πρέπειν αὐτὸν διαδέξασθαι παρὰ τοιούτου
[1, 4]	Ἀράβων φονευόμενοι· πεσόντος δέ, καὶ	γὰρ	προεκινδύνευεν ἀεὶ τοῖς ἡττωμένοις παραβοηθῶν,
[1, 30]	καὶ διαθήκας μενεῖν κυρίας· αὐτὸν	γὰρ	προνοήσειν μηδένα τῆς γενεᾶς ἀπολιπεῖν.
[1, 32]	φιλοστοργότατος πατὴρ ἐγενόμην. Τοὺς μὲν	γὰρ	προτέρους βασιλείας τε ἔτι νέους
[1, 2]	(ἡττᾶτο δὲ δικαίου πάθους· ὁ	γὰρ	Πτολεμαῖος ὁπότε καταπονοῖτο, τήν τε
[1, 9]	πατρὸς δι' αὐτὴν κτείνεται· γαμεῖ	γὰρ	Πτολεμαῖος τὴν Ἀλεξάνδραν ἀνελὼν τὸν
[1, 19]	Ἡρώδην τὸ βούλευμα· πρῶτον μὲν	γὰρ	ῥύσια κατὰ τῶν πολεμίων ἄγων
[1, 27]	χειμαζομένους τοὺς νεανίσκους ἐπεβάπτισεν· ἡ	γὰρ	Σαλώμη δραμοῦσα πρὸς βασιλέα τὴν
[1, 28]	θείῳ πρὸς μητρὸς Ἀντιπάτρου· τὴν	γὰρ	Σαλώμην οὖσαν διάφορον ἐξοικειούμενος ὁ
[1, 20]	πεισθεὶς μᾶλλον ἢ σοί· καὶ	γὰρ	σὲ κεκερδήκαμεν ἐκ τῆς ἀνοίας
[1, 31]	τὴν ἀπολογίαν εἰς αὔριον· παρέχω	γάρ	σου καιρὸν τοῖς πανουργεύμασιν. Πρὸς
[1, 21]	ἐχρήσατο καὶ δεξιᾷ τύχῃ· καὶ	γὰρ	σπάνιον ἔπταισεν ἐν πολέμῳ, καὶ
[1, 27]	ἐπὶ τοῖς τέκνοις ὠμότητα· ταύτην	γὰρ	συνδήσασθαι τοῖς κινδύνοις ὁ Ἀριστόβουλος
[1, 19]	ἑτέρας συμφορᾶς τέρας γεγονέναι· φυσικὰ	γὰρ	τὰ τῶν στοιχείων πάθη καὶ
[1, 25]	τὸ τῆς φύσεως δίκαιον· ἐν	γὰρ	ταῖς βασιλείαις ὥσπερ ἐν μεγάλοις
[1, 29]	Πείθεται δ' ὁ βασιλεύς· καὶ	γὰρ	τέθραπτο μὲν ὁ Κόρινθος ἐν
[1, 25]	πρὸς δὲ Φερώραν παρωξύνετο· τῶν	γὰρ	τεσσάρων βίβλων οὗτος ἦν ὑπόθεσις.
[1, 24]	ταῖς ἐκ Γλαφύρας βλασφημίαις· ὠνείδιζεν	γὰρ	τῇ γυναικὶ συνεχῶς τὴν ταπεινότητα,
[1, 21]	ἐξήσκησεν δὲ φιλοτιμότερον. Στρογγύλοις μὲν	γὰρ	τὴν ἄκραν πύργοις περιέσχεν, ἐπλήρωσεν
[1, 17]	δὲ οὔπω πέπυστο Ἡρώδης· μετὰ	γὰρ	τὴν Σαμοσάτων ἅλωσιν Ἀντώνιος μὲν
[1, 24]	τὰ μέλλοντα λύπην προσέλαβον· ἔγνωσαν	γὰρ	τήν τε Σαλώμην ἐχθρὰν καὶ
[1, 13]	χωρίων, ὃ καλεῖται Ἐκδίππων· ἐκεῖ	γὰρ	τήν τε ὑπόσχεσιν τῶν χιλίων
[1, 3]	τῆς πατρῴας εὐδαιμονίας ἀπέκλιναν. ~(Μετὰ	γὰρ	τὴν τοῦ πατρὸς τελευτὴν ὁ
[1, 19]	Κλεοπάτρας στρατηγῶν αἰεὶ διάφορος· πρὸς	γὰρ	τὴν τούτων ἐπίθεσιν ἀναθαρρήσαντες οἱ
[1, 5]	οὐ διήμαρτεν τῆς ἐλπίδος· ἐκράτησεν	γὰρ	τῆς ἀρχῆς τὸ γύναιον διὰ
[1, 30]	θάνατον ἀρχὴν λαβοῦσα. Τῶν τούτου	γάρ	τινες ἀπελευθέρων κατηφεῖς τῷ βασιλεῖ
[1, 19]	Ὡς δ' οὐδεὶς ἐπεξῄει, δεινὴ	γάρ	τις αὐτοὺς κατάπληξις εἶχε καὶ
[1, 31]	μόνῳ σαλεύουσαν. Πείθεται τούτοις, ἐνῆγεν	γὰρ	τὸ δαιμόνιον, καὶ διαπεράσας εἰς
[1, 18]	καὶ τῶν ἀλλοφύλων συμμάχων· ὥρμητο	γὰρ	τὸ ξενικὸν πλῆθος ἐπὶ θέαν
[1, 11]	φανερῶς τὸν ἄνδρα μετιέναι, διαστασιάσειν	γὰρ	τὸ πλῆθος, τότε μὲν ἀπολογούμενόν
[1, 10]	ἔφη λόγου δεῖν αὐτῷ· κεκραγέναι	γὰρ	τὸ σῶμα σιωπῶντος· Ἀντιγόνου δὲ
[1, 26]	τῷ τάχει συνεργεῖν ὑποκριθείς· φάναι	γὰρ	τὸν Ἀλέξανδρον, ὡς οὐκ ἀγαπᾷ
[1, 22]	ἐκ Ῥώμης ἄφιξιν. Πρῶτον μὲν	γὰρ	τὸν ἐκ τῆς Δωρίδος υἱὸν
[1, 19]	ἀνθρωπίνην ἔφοδον πάσχειν ἀνάνδρων. Ἐγὼ	γὰρ	τοσοῦτον ἀποδέω κατεπτηχέναι τοὺς πολεμίους
[1, 23]	δὲ κατὰ τὸ πρεσβεῖον· οὐ	γὰρ	τοσοῦτον εὐφρανεῖ τις τὸν παρ'
[1, 19]	τοῦ δοῦναι δίκας ἡμῖν· οὐ	γὰρ	τοσοῦτον ὅπλοις ἢ χερσὶν πεποιθότες
[1, 7]	εἴργων τοὺς στρατιώτας· ὑπὲρ μόνου	γὰρ	τοῦ σώματος ἀμύνονται τοῖς σαββάτοις.
[1, 4]	γε τὸν Ἀντίοχον ἴσχυσεν· ἐμπρήσας	γὰρ	τοὺς πύργους καὶ τὴν τάφρον
[1, 30]	Μαριάμμη τῆς ἐπιβουλῆς συνίστωρ· βασανιζόμενοι	γὰρ	τοῦτ' ἀπέδειξαν αὐτῆς οἱ ἀδελφοί.
[1, 25]	παρὰ τἀδελφοῦ καὶ φιλοῦντος· εἰς	γὰρ	τοῦτο πάντα τρόπον αὐτὸς συνεργήσειν.
[1, 23]	τὰ τῶν ἐμῶν υἱῶν· καὶ	γὰρ	τούτοις συμφέρει κρατεῖν ἐμὲ κἀμοὶ
[1, 22]	καὶ τὸν ἀδελφὸν Ἰωνάθην· οὐδὲ	γὰρ	τούτου καίπερ ὄντος παιδὸς ἐφείσατο,
[1, 28]	βασίλειον μεταθεῖναι τοὺς γάμους· ἦσαν	γὰρ	τῷ βασιλεῖ γυναῖκες μὲν ἐννέα,
[1, 21]	εἰ καί τις ἕτερος· καὶ	γὰρ	τῷ πατρὶ μνημεῖον κατέθηκεν πόλιν,
[1, 0]	εἶδον ἢ ἔπαθον, δίειμι. Οὐδὲ	γὰρ	τῶν ἐμαυτοῦ τι συμφορῶν ἀποκρύψομαι
[1, 25]	εὔκολον ἐπὶ κακῷ μεταχειριζόμενοι. Διὰ	γὰρ	τῶν τοιούτων ἐξαπατᾶσθαι μὲν οὐκ
[1, 18]	Τιγράνου παῖδα δῶρον Κλεοπάτρᾳ· μετὰ	γὰρ	τῶν χρημάτων καὶ τῆς λείας
[1, 31]	βασίλειον δίχα τῶν φίλων· οὗτοι	γὰρ	ὑβρισθέντες ἐπὶ τοῦ πρώτου πυλῶνος
[1, 1]	συνασπίσας μετὰ χειρὸς οἰκείας, πέντε	γὰρ	υἱεῖς ἦσαν αὐτῷ, κοπίσιν ἀναιρεῖ
[1, 17]	τῆς πολιορκίας τὸν γάμον· ἤδη	γὰρ	ὑπερηφάνει τοὺς πολεμίους. (Γήμας δὲ
[1, 30]	καὶ τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας. Οὐ	γὰρ	φείσεσθαι μετὰ Μαριάμμην καὶ τοὺς
[1, 29]	ὃ νεωτέρους ἐκίνησεν θορύβους· ἡ	γὰρ	Φερώρα γυνὴ μετὰ τῆς μητρὸς
[1, 8]	στρατείαν Ὑρκανῷ καὶ Ἀντιπάτρῳ· καὶ	γὰρ	χρήματα καὶ ὅπλα καὶ σῖτον
[1, 2]	καιρὸν ἀμύνης αὐτῷ παρεῖχεν· εὐθέως	γὰρ	ὥρμησεν ἐπὶ τὰς ἐν Συρίᾳ
[1, 0]	ὕστερον παρατυχὼν ἐξ ἀνάγκης· (γενομένου	γάρ,	ὡς ἔφην, μεγίστου τοῦδε τοῦ
[1, 26]	ἀγνοοῦντα τὸν Ἡρώδου τρόπον· οὐ	γὰρ	ὡς πρότερον αὐτῷ παραστήσεσθαι πεφρικὼς
[1, 22]	πρὸς Ἡρώδην, οὐκ ἂν παραπώλετο·	δέλεαρ	δ' αὐτῷ θανάτου τῆς υἱωνῆς
[1, 19]	ὥσθ' ὑπολαμβάνειν τὸν θεὸν Ἄραψιν	δέλεαρ	τοῦτο καθεικέναι τοῦ δοῦναι δίκας
[1, 26]	Λαμπρὰ δ' Ἡρώδῃ δῶρα προσενεγκὼν	δέλεαρ	ὧν ἐθηρᾶτο καὶ παραχρῆμα πολλαπλασίω
[1, 30]	τὴν πυξίδα ὡμολόγουν καὶ λαβεῖν	παρ'	ἀδελφοῦ τὸ φάρμακον ἔφασκον ἰατρεύοντος
[1, 27]	σε διαχειρίσασθαι, μεγάλας τέ μοι	παρ'	Ἀλεξάνδρου δωρεὰς ὑπισχνεῖτο. Ταῦτ' ἀκούσας
[1, 24]	παρεδύοντο κατάσκοποι. Πᾶν δὲ τὸ	παρ'	Ἀλεξάνδρῳ λαληθὲν εὐθέως ἦν παρ'
[1, 4]	διακηρύσσοντες οἱ βασιλεῖς ἐπειρῶντο τῶν	παρ'	ἀλλήλοις ἀποστάσεων, Δημήτριος μὲν τοὺς
[1, 13]	ὁπόσα διεπράξατο Φασάηλος. Ἔτυχεν δὲ	παρ'	ἄλλων προακηκοὼς τὸν ἀδελφὸν συνειλημμένον,
[1, 14]	δὲ ὄντι κατασχεῖν προαιρούμενος τὰ	παρ'	Ἀντιπάτρου χρέα καὶ μηδὲν εἰς
[1, 24]	παρ' Ἀλεξάνδρῳ λαληθὲν εὐθέως ἦν	παρ'	Ἀντιπάτρῳ, καὶ μετὰ προσθήκης μετέβαινεν
[1, 28]	τὰς διαδόσεις ὁρῶν τὸν βασιλέα	παρ'	ἃς αὐτὸς ἐλπίδας εἶχεν ἐπιμελούμενον
[1, 32]	πρὸ πολλοῦ συνειλημμένοι, κομίζοντες γράμματα	παρ'	αὐτῆς πρὸς τὸν υἱὸν τοιάδε·
[1, 13]	ὡς Ἀντίγονος τὰς πλείστας τῶν	παρ'	αὐτοῖς γυναικῶν ἐν ταῖς πεντακοσίαις
[1, 32]	με εἰπών. Λάβε, πάτερ, τὰ	παρ'	αὐτοῦ γράμματα. Ταῦτα τῶν ἐνθάδε
[1, 21]	τῆς βασιλείας καὶ χώραν ἔλαβον	παρ'	αὐτοῦ· γυμνασιαρχίαις δ' ἄλλας ἐπετησίοις
[1, 1]	Ὀνίας πρὸς Πτολεμαῖον διαφυγὼν καὶ	παρ'	αὐτοῦ λαβὼν τόπον ἐν τῷ
[1, 14]	τοῦ δοῦναι δωρεὰν μικρολογώτερος, δανείσασθαι	παρ'	αὐτοῦ τὰ λύτρα ῥύσιον θεὶς
[1, 25]	δὲ τοῦ βασιλέως δῶρον ἕξειν	παρ'	αὐτοῦ τὸν υἱόν, εἰ μὴ
[1, 25]	ὀξύρροπον καὶ τὴν Ἀρχελάου φιλίαν	παρ'	αὐτῷ πάντων κρατοῦσαν, ὡς οὐκ
[1, 29]	καὶ δύο ἑτέρους Ἄραβας εὑρὼν	παρ'	αὐτῷ, τὸν μὲν φίλον Συλλαίου
[1, 18]	ὑπολαμβάνων, εἴ τι τῶν ἀθεάτων	παρ'	αὐτῶν ὀφθείη. Διεκώλυσεν δὲ ἤδη
[1, 0]	ἀπαγγελίαν ἐναργῆ καὶ τὸ ψεύδεσθαι	παρ'	εἰδόσιν αἰσχρὸν ἦν. Τό γε
[1, 29]	πεποιθὸς ἀφόρητος ἦν· τὸ γὰρ	παρ'	ἑκάστῳ μῖσος ἀποσκευάσασθαι μὴ δυνάμενος
[1, 30]	τῶν ἑταίρων Ἀντιφίλου, λάβοι δὲ	παρ'	ἐκείνου Θευδίων ὁ θεῖος Ἀντιπάτρου
[1, 26]	φρούραρχον Ἡρώδης οὐδὲν ἤκουσεν οὐδὲ	παρ'	ἐκείνου τῶν διαβεβλημένων. (Ἀλλὰ καίτοι
[1, 0]	τὸ τῆς ἱστορίας ἀληθές, ἐπεὶ	παρ'	Ἕλλησιν ἠμέληται. (Ἀρχαιολογεῖν μὲν δὴ
[1, 1]	(Ἀντιόχῳ γε μὴν οὔτε τὸ	παρ'	ἐλπίδα κρατῆσαι τῆς πόλεως οὔτε
[1, 6]	ἄλλοις τῶν Ἀριστοβούλου διαφόρων ἐμπίπτει	παρ'	ἐλπίδα κρατήσαντος καὶ μάλιστα Ἀντιπάτρῳ
[1, 9]	περὶ ὀκτακοσίους. Σωθεὶς δ' αὐτὸς	παρ'	ἐλπίδα μάρτυς ἀβάσκανος γίνεται πρὸς
[1, 29]	ὡς τεθνηξόμενος. Ἀλλ' ὁ μὲν	παρ'	ἐλπίδα σώζεται, μετ' οὐ πολὺ
[1, 17]	αὐτῷ συμβαίνει τέρας, ἐξ οὗ	παρ'	ἐλπίδα σωθεὶς ἀνδρὸς θεοφιλεστάτου δόξαν
[1, 23]	προσιόντων, ὅτι χρηστὸς μὲν ὢν	παρ'	ἐμοῦ λήψεται τὴν ἀμοιβήν, στασιάζων
[1, 23]	γὰρ τοσοῦτον εὐφρανεῖ τις τὸν	παρ'	ἡλικίαν θεραπευόμενον, ὅσον ὀδυνήσει τὸν
[1, 0]	τῶν ἡγεμόνων γράφειν. Τιμάσθω δὴ	παρ'	ἡμῖν τὸ τῆς ἱστορίας ἀληθές,
[1, 13]	Πάκορος, ὡς ἧττον ὑποπτεύοιτο, καταλιπὼν	παρ'	Ἡρώδῃ τινὰς τῶν καλουμένων Ἐλευθέρων
[1, 32]	ἦν ὑπὸ τοῦ πάθους ὡς	παρ'	ὀλίγον καὶ τὴν ἀδελφὴν ἀποκτείνας
[1, 19]	ἑαυτοῦ ἀγαθῶν δεσπότην γενόμενον, ὃν	παρ'	ὀλίγον πολλάκις αἰχμάλωτον ἔλαβεν. Μηδ'
[1, 2]	ὧν τὴν καταστροφὴν ἄξιον ἀφηγήσασθαι,	παρ'	ὅσον τῆς πατρῴας εὐδαιμονίας ἀπέκλιναν.
[1, 30]	ἀμήχανον ἐκφυγεῖν οὕτω φονικὸν θηρίον,	παρ'	ᾧ μηδὲ φιλεῖν τινας ἔξεστι
[1, 10]	τῶν δόντων ταῖς ἀφορμαῖς. (Τούτων	Καῖσαρ	ἀκούσας Ὑρκανὸν μὲν ἀξιώτερον τῆς
[1, 20]	οὐ τίνος, ἐγενόμην. (Πρὸς ταῦτα	Καῖσαρ	ἀλλὰ σώζου γε, ἔφη, καὶ
[1, 20]	ἢ ἔπασχεν· οὔπω γὰρ ἑαλωκέναι	Καῖσαρ	Ἀντώνιον ἔκρινεν Ἡρώδου συμμένοντος. Ὅ
[1, 20]	δηλῶσαι τὴν συμφορὰν αὐτῶν Καίσαρι·	Καῖσαρ	δὲ γνοὺς ἀντεπέστελλεν ἐξαιρεθῆναι τὸ
[1, 9]	περὶ ὧν ἐν ἑτέροις ἐροῦμεν.	~(Καῖσαρ	δὲ Πομπηίου καὶ τῆς συγκλήτου
[1, 10]	ἐμπέσοι τῷ φθόνῳ. Σέξτος δὲ	Καῖσαρ	δείσας περὶ τῷ νεανίᾳ, μή
[1, 10]	Τὰς μὲν δὴ τιμὰς ταύτας	Καῖσαρ	ἐπέστελλεν ἐν τῷ Καπετωλίῳ χαραχθῆναι
[1, 12]	ἀνελόντες ἀνεχώρησαν εἰς μὲν Ἰταλίαν	Καῖσαρ	ἐπὶ δὲ τῆς Ἀσίας Ἀντώνιος,
[1, 27]	βασιλέως γράμματα, σφόδρα μὲν ἠχθέσθη	Καῖσαρ	ἐπὶ τοῖς νεανίσκοις, οὐ μὴν
[1, 23]	ἀρκεῖ καὶ πλείοσιν. Οὓς δὲ	Καῖσαρ	μὲν ἥνωσεν, καθίστησιν δὲ πατήρ,
[1, 14]	τῆς βουλῆς Ἀντώνιος μὲν καὶ	Καῖσαρ	μέσον ἔχοντες Ἡρώδην ἐξῄεσαν, προῆγον
[1, 33]	αὐτὸν ἐθελήσειεν ὁ πατήρ, ἐπιτρέποι	Καῖσαρ.	Ὁ δὲ βραχὺ μὲν πρὸς
[1, 32]	καὶ ὁ τῆς οἰκουμένης προστάτης	Καῖσαρ,	ὁ φιλοπάτορα πολλάκις με εἰπών.
[1, 20]	πλεύσας εἰς Ῥόδον, ἔνθα διέτριβεν	Καῖσαρ,	πρόσεισιν αὐτῷ δίχα διαδήματος, τὴν
[1, 27]	παραγενόμενος εἰς Βηρυτόν, ἔνθα προσέταξεν	Καῖσαρ,	συνῆγε τὸ δικαστήριον. Προκαθίζουσίν τε
[1, 0]	τύραννοι, μάρτυς αὐτὸς ὁ πορθήσας	Καῖσαρ	Τίτος, ἐν παντὶ τῷ πολέμῳ
[1, 24]	ἔξωθεν φίλοις· οὐδενὶ γὰρ βασιλέων	Καῖσαρ	τοσαύτην ἔδωκεν ἐξουσίαν, ὥστε τὸν
[1, 20]	ἀληθείας ὑποστειλάμενος ἄντικρυς εἶπεν· ἐγώ,	Καῖσαρ,	ὑπὸ Ἀντωνίου βασιλεὺς γενόμενος ἐν
[1, 20]	καὶ ἀφαιρεῖται Ζηνόδωρον· ἣν ὕστερον	Καῖσαρ,	ὡς μὴ γένοιτο πάλιν ὁρμητήριον
[1, 31]	πεφώραται, διασκευάσειν ἀναιδείᾳ καὶ δόλοις,	ἅπερ	ἦν αὐτῷ μόνα τὰ τῆς
[1, 5]	τυχὸν τῆς προσηγορίας ἐπικρατήσαντος Ἀντωνίου,	καθάπερ	ἀπό τε τοῦ Σεβαστοῦ καὶ
[1, 6]	τὰ κατὰ τὴν Ἰουδαίαν ἐπύθετο,	καθάπερ	ἐφ' ἕρμαιον ἠπείχθη. (Παρελθόντος γοῦν
[1, 21]	χρεῶν διαλύσεις ἢ φόρων ἐπεξιέναι,	καθάπερ	Φασηλίταις καὶ Βαλανεώταις καὶ τοῖς
[1, 0]	ᾠήθην εἶναι καὶ ἄλλως περιττόν,	ἐπειδήπερ	καὶ Ἰουδαίων πολλοὶ πρὸ ἐμοῦ
[1, 29]	ἡμέρας ὀλίγας ἀποθνήσκει Φερώρας. Ὃν	καίπερ	ἀγαπήσας Ἡρώδης μέχρι τελευταίας ἡμέρας
[1, 4]	Ἀντίοχος ἀντεῖχεν ἡ δύναμις αὐτοῦ	καίπερ	ἀνέδην ὑπὸ τῶν Ἀράβων φονευόμενοι·
[1, 14]	Πτολεμαίου καὶ Σαπφινίου τῶν φίλων.	Καίπερ	δὲ ὢν ἐν ἀπορίᾳ χρημάτων
[1, 22]	ἀδελφὸν Ἰωνάθην· οὐδὲ γὰρ τούτου	καίπερ	ὄντος παιδὸς ἐφείσατο, δοὺς μὲν
[1, 24]	κτείνας εἰς Ῥώμην ἀποδρᾶναι. Τούτοις	καίπερ	οὐ πιθανοῖς οὖσιν ἀλλ' ὑπὸ
[1, 28]	ὁμοίοις ἀποτυχεῖν. Ταύτην γὰρ δὴ	καίπερ	οὖσαν ἀδελφὴν καὶ πολλὰ διὰ
[1, 25]	ἀλλήλων ὀργῆς διάδοχοι. (Τούτοις περικομπήσας	καίπερ	παρατεταγμένον Ἡρώδην ὑπάγεται· δίδωσι γοῦν
[1, 24]	δὲ πλεῖστοι μηνυταὶ προσῄεσαν, ὡς	καίπερ	φιλαδελφότατον ὄντα τὸν Ἡρώδην εἰς
[1, 25]	μέρος φλεγμαίνειν ὑπὸ τοῦ βάρους,	ὅπερ	ἀποκόπτειν μὲν οὐ χρῆναι, θεραπεύειν
[1, 7]	Ἀριστοβούλῳ συμπολεμεῖν ὡρμημένον, ἐκ τούτων,	ὅπερ	ἦν προσῆκον ἀγαθῷ στρατηγῷ, τὸν
[1, 2]	τὰς ἐν Συρίᾳ πόλεις, κενάς,	ὅπερ	ἦν, ὑπολαμβάνων τῶν μαχιμωτέρων εὑρήσειν.
[1, 6]	ἐκστάντα τῆς ἄλλης ἀπολαύειν τιμῆς	ὥσπερ	ἀδελφὸν βασιλέως. Ἐπὶ τούτοις διαλλαγέντες
[1, 7]	ἐν μέσοις τοῖς βέλεσιν ἀνειλημένους·	ὥσπερ	γὰρ εἰρήνης βαθείας κατεχούσης τὴν
[1, 25]	δίκαιον· ἐν γὰρ ταῖς βασιλείαις	ὥσπερ	ἐν μεγάλοις σώμασιν ἀεί τι
[1, 13]	ἔξω τοῦ τείχους ἀπατήσας προελθεῖν,	ὥσπερ	ἐντολὰς εἶχεν. Ὁ δὲ ἀπ'
[1, 23]	Ἀναπλησθεὶς δὲ τῶν διαβολῶν Ἡρώδης	ὥσπερ	ἐπιτείχισμα τοῖς υἱοῖς κατάγει τὸν
[1, 3]	δ' εὐθὺς οἰμωγὴ τῶν θεασαμένων	ὥσπερ	ἐπίτηδες τοῦ παιδὸς ἐκεῖ ἐπικατασπείσαντος
[1, 0]	τὰ Ἀσσυρίων καὶ Μήδων συγγράφουσιν	ὥσπερ	ἧττον καλῶς ὑπὸ τῶν ἀρχαίων
[1, 21]	λειμῶνας ἀνέθηκεν. Πολλαὶ δὲ πόλεις	ὥσπερ	κοινωνοὶ τῆς βασιλείας καὶ χώραν
[1, 21]	καὶ διηνεκέσιν ἐδωρήσατο προσόδους κατατάξας,	ὥσπερ	Κῴοις, ἵνα μηδέποτε ἐκλείπῃ τὸ
[1, 18]	οὐδεὶς ἐκράτησεν τῆς δεξιᾶς, ἀλλ'	ὥσπερ	μεμηνότες πᾶσαν ἡλικίαν ἐπεξῄεσαν. Ἔνθα
[1, 24]	ἑκόντες οἱ δ' ἐξ ἐπιτάγματος,	ὥσπερ	Πτολεμαῖος ὁ τιμιώτατος τῶν φίλων,
[1, 22]	γυναικομανοῦντι καὶ βιάζεσθαι δυναμένῳ. Τοῦθ'	ὥσπερ	σκηπτὸς ἐμπεσὼν ἐτάραξεν Ἡρώδην, μάλιστα
[1, 27]	αὐτὸν ἐχθρὸν ὄντα. Τοῦτο δ'	ὥσπερ	τελευταία θύελλα χειμαζομένους τοὺς νεανίσκους
[1, 33]	ἀλγηδόνες περί τε τοὺς πόδας	ὥσπερ	ὑδρωπιῶντος οἰδήματα τοῦ τε ἤτρου
[1, 4]	ὡρμημένον τὸ μὲν μεταξὺ τῆς	ὑπὲρ	Ἀντιπατρίδος παρωρείου καὶ τῶν Ἰόππης
[1, 32]	οὐκέτι οὖν ἀνεβάλλετο λαβεῖν τιμωρίαν	ὑπὲρ	ἁπάντων. Ὡρμημένος δ' ἐπὶ τὸν
[1, 9]	καὶ ταῖς ἐλπίσιν εἰς τοὺς	ὑπὲρ	αὐτοῦ κινδύνους ἐπέρρωσεν, ἐν οἷς
[1, 24]	ταῖς διαβολαῖς, ὡς ἀπολογούμενος Ἀντίπατρος	ὑπὲρ	αὐτοῦ. (Τούτοις Ἡρώδης ἐξαγριούμενος ὅσον
[1, 33]	ἐπέκειτο τῇ κεφαλῇ, στέφανος δ'	ὑπὲρ	αὐτοῦ χρυσοῦς, τὸ δὲ σκῆπτρον
[1, 13]	ὑπὲρ σωτηρίας δώσειν ὧν Ἀντίγονος	ὑπὲρ	βασιλείας ὑπέσχετο. Πρὸς ταῦτα πανούργως
[1, 19]	παρεσπονδημένων ἀναστῶμεν. Ἴτω τις οὐχ	ὑπὲρ	γυναικὸς οὐδ' ὑπὲρ τέκνων οὐδ'
[1, 8]	Ῥωμαίων ἐπὶ δύο ἡμέρας ἀντισχὼν	ὑπὲρ	δύναμιν ἁλίσκεται καὶ μετ' Ἀντιγόνου
[1, 17]	ἐχθροὺς ἠπείγετο ποιούμενος τὴν πορείαν	ὑπὲρ	δύναμιν. Καὶ διανύσας ἐπὶ τὸν
[1, 32]	τοῦ πατρός, ἐκβοᾷ· σύ, πάτερ,	ὑπὲρ	ἐμοῦ πεποίηκας τὴν ἀπολογίαν· πῶς
[1, 4]	ἀπέχθειαν. Κτείνας δὲ τῶν ἐπαναστάντων	ὑπὲρ	ἑξακισχιλίους Ἀραβίας ἥπτετο καὶ ταύτης
[1, 6]	τὸν καλούμενον Παπυρῶνα συμβαλὼν αὐτοῖς	ὑπὲρ	ἑξακισχιλίους κτείνει, μεθ' ὧν καὶ
[1, 22]	ἐξῃτήσαντο δὲ κατὰ οἶκτον οἱ	ὑπὲρ	Εὐφράτην ὁμοεθνεῖς. Καὶ εἴ γε
[1, 0]	τε τοὺς πορρωτάτω καὶ τὸ	ὑπὲρ	Εὐφράτην ὁμόφυλον ἡμῖν Ἀδιαβηνούς τε
[1, 0]	ἐπειδὴ Ἰουδαῖοι μὲν ἅπαν τὸ	ὑπὲρ	Εὐφράτην ὁμόφυλον συνεπαρθήσεσθαι σφίσιν ἤλπισαν,
[1, 2]	παραχρῆμα ἀνεχώρησεν εἴς τι τῶν	ὑπὲρ	Ἱεριχοῦντος ἐρυμάτων, ὃ Δαγὼν καλεῖται·
[1, 21]	πλουσίαν ὠνόμασεν Ἀντιπατρίδα, καὶ τὸ	ὑπὲρ	Ἱεριχοῦντος φρούριον ὀχυρότητι καὶ κάλλει
[1, 4]	μέγιστον μὲν ἦν ἔρυμα τῶν	ὑπὲρ	Ἰορδάνην, τὰ τιμιώτατα δὲ τῶν
[1, 19]	γυναικὸς οὐδ' ὑπὲρ τέκνων οὐδ'	ὑπὲρ	κινδυνευούσης πατρίδος, ἀλλ' ὑπὲρ τῶν
[1, 12]	ἐπαναστάντος Φασαήλῳ καὶ κατὰ τὴν	ὑπὲρ	Μαλίχου τιμωρίαν ἀμύνεσθαι θέλοντος Ἡρώδην
[1, 7]	χεῖρα συμβολῆς εἴργων τοὺς στρατιώτας·	ὑπὲρ	μόνου γὰρ τοῦ σώματος ἀμύνονται
[1, 6]	φρούριον τῶν πάνυ φιλοτίμως ἐξησκημένων	ὑπὲρ	ὄρους ὑψηλοῦ κείμενον, πέμψας καταβαίνειν
[1, 13]	ἕνεκεν· πλείω γε μὴν αὐτὸς	ὑπὲρ	σωτηρίας δώσειν ὧν Ἀντίγονος ὑπὲρ
[1, 19]	τις οὐχ ὑπὲρ γυναικὸς οὐδ'	ὑπὲρ	τέκνων οὐδ' ὑπὲρ κινδυνευούσης πατρίδος,
[1, 15]	ὑπήκουον, καὶ πολὺ πλῆθος ὁπλιτῶν	ὑπὲρ	τὴν Ἱεριχοῦντα συνηθροίσθη· διεκαθέζοντο δὲ
[1, 33]	εἶναι· κατεσκευάκει δ' ὁ βασιλεὺς	ὑπὲρ	τὴν μεγάλην πύλην ἀετὸν χρυσοῦν·
[1, 23]	ἑστιᾷ μὲν αὐτὸν φιλοφρόνως Ἀρχέλαος	ὑπὲρ	τῆς τοῦ γαμβροῦ σωτηρίας εὐχαριστῶν
[1, 24]	δὲ ἀπέθνησκον πολλοὶ καὶ μηδὲν	ὑπὲρ	τὸ συνειδὸς εἰπόντες· οἱ δ'
[1, 9]	Πομπηίου καὶ τῆς συγκλήτου φυγόντων	ὑπὲρ	τὸν Ἰόνιον Ῥώμης καὶ τῶν
[1, 16]	μέρος διέφθειρεν, οἱ λοιποὶ δ'	ὑπὲρ	τὸν ποταμὸν ἐσκεδάσθησαν, ὥστε τὴν
[1, 3]	μάλιστα κεκοσμημένον προσκυνῆσαι τὸ πλέον	ὑπὲρ	τοῦ ἀδελφοῦ. Κἀν τούτῳ προσιόντες
[1, 25]	ἔφασκεν, ἕως περιέστησεν Ἡρώδην ἀντιπαρακαλεῖν	ὑπὲρ	τοῦ μειρακίου καὶ πάλιν αὐτῷ
[1, 33]	εἰ καί τις γένοιτο κίνδυνος,	ὑπὲρ	τοῦ πατρίου νόμου θνήσκειν· τοῖς
[1, 20]	διαμένειν πιστός, ὡς ἔγωγε λαμπροτάτας	ὑπὲρ	τοῦ σοῦ φρονήματος ἐλπίδας ἔχω.
[1, 13]	δέξασθαι τὴν Μασάδαν. Ἦσαν δὲ	ὑπὲρ	τοὺς ἐννακισχιλίους. Πεισθεὶς Ἡρώδης τοὺς
[1, 2]	πλουσιώτατος βασιλέων ἐγένετο, καὶ ὑφελόμενος	ὑπὲρ	τρισχίλια τάλαντα χρημάτων τόν τε
[1, 19]	οὐδ' ὑπὲρ κινδυνευούσης πατρίδος, ἀλλ'	ὑπὲρ	τῶν πρέσβεων ἀμυνόμενος· ἐκεῖνοι στρατηγήσουσιν
[1, 14]	βασιλέως λαβεῖν, οἷς μόνοις πείσειν	ὑπὲρ	Φασαήλου τὴν τῶν βαρβάρων ἤλπιζεν
[1, 32]	ἐμοῦ δυσμένειαν. Σὺ δέ με,	πάτερ,	ἄκων ἀπώλεσας, ἀναγκάσας καιρὸν διαβολῆς
[1, 32]	τῶν ποδῶν τοῦ πατρός, ἱκετεύω,	πάτερ,	ἔφη, μηδέν μου προκατεγνωκέναι, παρασχεῖν
[1, 32]	τοῖς ἐπιβουλεύουσι διωρίαν. Σοὶ δέ,	πάτερ,	καὶ τοῖς σοῖς ἀγῶσιν ἀπεδήμουν,
[1, 32]	παρὰ θεῷ καὶ παρὰ σοί,	πάτερ.	Κατεγνωσμένος δὲ δέομαι μὴ ταῖς
[1, 32]	καὶ θηρίου ψυχὴν εἶχον ἀνημέρου,	πάτερ,	οὐκ ἂν ταῖς σαῖς εὐεργεσίαις
[1, 32]	φιλοπάτορα πολλάκις με εἰπών. Λάβε,	πάτερ,	τὰ παρ' αὐτοῦ γράμματα. Ταῦτα
[1, 32]	ποδῶν τοῦ πατρός, ἐκβοᾷ· σύ,	πάτερ,	ὑπὲρ ἐμοῦ πεποίηκας τὴν ἀπολογίαν·
[1, 11]	θνήσκει τά τε ἄλλα δραστήριος	ἀνὴρ	ἐν ἀφηγήσει πραγμάτων καὶ τὴν
[1, 26]	ὁ Διόφαντος τοῦ βασιλέως, τολμηρὸς	ἀνὴρ	καὶ δεινὸς μιμήσασθαι πάσης χειρὸς
[1, 26]	δὲ εἰς τὴν Ἰουδαίαν παρέβαλεν	ἀνὴρ	πολὺ τῶν Ἀρχελάου στρατηγημάτων δυνατώτερος,
[1, 24]	τῆς φυγῆς Κοστόβαρος ὁ Σαλώμης	ἀνήρ,	ᾧ συνῴκισεν αὐτὴν ὁ βασιλεὺς
[1, 8]	Ἰώσηπος καὶ Φερώρας καὶ Σαλώμη	θυγάτηρ.	Ἐξῳκειωμένος δὲ τοὺς πανταχοῦ δυνατοὺς
[1, 13]	ἀδελφὸν συνειλημμένον, καὶ προσῄει Ὑρκανοῦ	θυγάτηρ	Μαριάμμη, συνετωτάτη γυναικῶν, καταντιβολοῦσα μὴ
[1, 30]	γοῦν καὶ ἡ τοῦ ἀρχιερέως	θυγάτηρ	Μαριάμμη τῆς ἐπιβουλῆς συνίστωρ· βασανιζόμενοι
[1, 28]	ἐκ Μαλθάκης τῆς Σαμαρείτιδος, καὶ	θυγάτηρ	Ὀλυμπιάς, ἣν ὁ ἀδελφιδοῦς αὐτοῦ
[1, 24]	κλαίουσα τῇ Σαλώμῃ διήγγειλεν ἡ	θυγάτηρ,	προσετίθει δ' ὅτι καὶ τῶν
[1, 26]	ὅπως διέκειτο πρὸς ἕκαστον ὁ	πατήρ,	Ἀντιπάτρου μὲν ξενίᾳ προκατείληπτο, φιλίᾳ
[1, 27]	Κἀκείνου δόντος εἶπεν, ὡς ὁ	πατὴρ	αὐτοῦ πεισθεὶς Ἀλεξάνδρῳ θελήσειεν αὐτὸν
[1, 28]	ὀρφανίας. Πειρῶμαι δ' εἰ καὶ	πατὴρ	ἐγενόμην ἀτυχέστατος, πάππος γοῦν γενέσθαι
[1, 32]	πρὸς οὕτω μιαροὺς καὶ φιλοστοργότατος	πατὴρ	ἐγενόμην. Τοὺς μὲν γὰρ προτέρους
[1, 33]	καὶ φυγαδεύειν αὐτὸν ἐθελήσειεν ὁ	πατήρ,	ἐπιτρέποι Καῖσαρ. Ὁ δὲ βραχὺ
[1, 10]	εἰ μὴ προεξελθόντες ὅ τε	πατὴρ	καὶ ὁ ἀδελφὸς ἔκλασαν αὐτοῦ
[1, 24]	τὰ πολλὰ δὲ ἐνουθέτησεν ὡς	πατήρ,	καὶ φιλεῖν τοὺς ἀδελφοὺς παρεκάλει
[1, 25]	ἀμφοῖν ἡμῖν βουλευτέον, κἂν ᾖς	πατὴρ	λίαν ἢ τοῦ κολάζειν υἱὸν
[1, 16]	τῶν γηραιῶν τις ἑπτὰ παίδων	πατὴρ	μετὰ τῆς μητρὸς δεομένους τοὺς
[1, 31]	ἀγανακτοῖεν· ἤδη δ' αὐτοὺς ὁ	πατὴρ	μετεπέμπετο, καὶ τοῦτο ἦν τὸ
[1, 23]	Ἀλέξανδρον σύρας μέχρι Ῥώμης ὁ	πατὴρ	τῆς ἐφ' ἑαυτῷ φαρμακείας ἔκρινεν
[1, 28]	θυγατέρα· γένοιο γὰρ ἂν οὕτω	πατὴρ	τῆς ὀρφανῆς. Καὶ τὴν ἀδελφὴν
[1, 23]	Καῖσαρ μὲν ἥνωσεν, καθίστησιν δὲ	πατήρ,	ὑμεῖς τηρήσατε μήτε ἀδίκους μήτε
[1, 24]	ἐνέπιπτον αὐταῖς· οὐδὲν γὰρ ὁ	πατὴρ	φανερῶς ἀπεμέμφετο· συνίει δὲ κατὰ
[1, 30]	νεάζοι δὲ καθ' ἡμέραν ὁ	πατήρ,	φθάσαι δ' ἂν τάχα καὶ
[1, 31]	πάντας τοὺς ἐλέγχους ἥ τε	μήτηρ	καὶ ἡ γυνή. Καὶ τότε
[1, 5]	ταῦτα ὀδυρόμενον τὸν Ὑρκανὸν ἡ	μήτηρ	οἰκτείρασα τήν τε γυναῖκα καὶ
[1, 2]	εἰσῄει καὶ δέος, ἡ δὲ	μήτηρ	οὐδὲν οὔτε πρὸς τὰς αἰκίας
[1, 24]	Ἀλεξάνδρῳ, πάντα ἦν ἡ Ἀντιπάτρου	μήτηρ,	σύμβουλος κατ' αὐτῶν μητρυιᾶς χαλεπωτέρα
[1, 16]	τε αὐτοὺς σὺν γενεαῖς καὶ	πῦρ	ἐνίεσαν τοῖς ἀμυνομένοις. Βουληθεὶς δὲ
[1, 0]	Ῥωμαίων χεῖρας ἀκούσας καὶ τὸ	πῦρ	ἐπὶ τὸν ναὸν εἵλκυσαν οἱ
[1, 32]	ἀλλὰ κατ' ἐμοῦ φερέσθω τὸ	πῦρ,	ὁδευέτω διὰ τῶν ἐμῶν σπλάγχνων
[1, 30]	καὶ πλεῖστον μὲν εἰς τὸ	πῦρ	ὁρῶντος αὐτοῦ κατεκένωσα, βραχὺ δὲ
[1, 20]	ἀνύδρου πορευομένοις μέχρι Πηλουσίου παρασχεῖν	ὕδωρ	ἄφθονον ἐπανιοῦσί τε ὁμοίως, οὐδὲ
[1, 21]	αὐτὸς ἐν τῷ ναῷ κατεσκεύασεν.	(Φιλοπάτωρ	γε μήν, εἰ καί τις
[1, 26]	ὡς ἄρα μόνος τε εἴη	φιλοπάτωρ	καὶ διὰ τοῦτο μέχρι νῦν
[1, 0]	αὐτὸς ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν ἄκων	αὐτοκράτωρ	ἀποδείκνυται, καὶ ἀποχωρήσαντος ἐπὶ διοικήσει
[1, 6]	προσηκούσης ἀρχῆς. Προκατασκευάσας δὲ ἀμφοτέρους,	νύκτωρ	ἀναλαβὼν τὸν Ὑρκανὸν ἀπὸ τῆς
[1, 25]	μιγῆναί ποτε αὐτῷ μὴ θέλοντι	νύκτωρ	εἰσβιασαμένην. Αἵ τε οὖν βίβλοι
[1, 13]	Ἡρώδης μετὰ τῶν οἰκειοτάτων προσώπων	νύκτωρ	ἐπὶ Ἰδουμαίας ἐχώρει λάθρα τῶν
[1, 24]	μηνύσεις ἐκφέρειν, ἀλλὰ κατασκόπους ὑποπέμπων	νύκτωρ	καὶ μεθ' ἡμέραν ἕκαστα τῶν
[1, 30]	ἀρχιερέως θυγάτηρ Μαριάμμη τῆς ἐπιβουλῆς	συνίστωρ·	βασανιζόμενοι γὰρ τοῦτ' ἀπέδειξαν αὐτῆς