Livre, Chap.
[1, 23]	τῷ πατρὶ κτείνειν αὐτοὺς ἔστιν	ἡδὺ	καὶ προτίθεται τὸ ἔγκλημα, προήγαγεν
[1, 19]	δὲ κἀγὼ χρώμενος ὑμῖν πειθηνίοις·	εὖ	γὰρ ἴστε τὴν ἑαυτῶν ἀνδρείαν
[1, 27]	γοῦν κύριον μὲν αὐτὸν καθιστάς,	εὖ	μέντοι ποιήσειν λέγων, εἰ μετὰ
[1, 21]	ἄν τις εἴποι ἴδια τῶν	εὖ	παθόντων δήμων ἑκάστου, τὸ δὲ
[1, 30]	ἀπολέσαντα πάντας ἡμᾶς Ἀντίπατρον; Ἄκουε,	βασιλεῦ,	καὶ μετὰ σοῦ θεὸς ὁ
[1, 2]	πλεονεξίαν Τρύφωνα συνεξελών· μετ' οὐ	πολὺ	γὰρ Ἀντίοχος Κενδεβαῖον τὸν αὐτοῦ
[1, 30]	τότε με προσκαλεσάμενος ἐκεῖνος ἦ	πολύ	γε, ἔφη, ὦ γύναι, τῆς
[1, 8]	λοιπὸν ἀριστοκρατίᾳ διῳκοῦντο. (Μετ' οὐ	πολύ	γε μὴν αὐτοῖς ἀρχὴ γίνεται
[1, 26]	δυνατῶν ἕως Ἀντιοχείας. ~(Μετ' οὐ	πολὺ	δὲ εἰς τὴν Ἰουδαίαν παρέβαλεν
[1, 29]	παρ' ἐλπίδα σώζεται, μετ' οὐ	πολὺ	δὲ νοσεῖ Φερώρας, εὑρίσκετο δὲ
[1, 19]	εἷλον οἱ Ἄραβες. (Μετ' οὐ	πολὺ	δὲ τῆς συμφορᾶς βοήθειαν ἄγων
[1, 1]	εἶναι, τῶν τε ἰδίων ἐκτρέχει	πολὺ	καὶ διακόψας τὸ στῖφος τῶν
[1, 30]	τῶν πώποτε πατέρων μισοτεκνότατον Ἡρώδην	πολὺ	μᾶλλον εἶναι μισάδελφον· δοῦναι γοῦν
[1, 16]	ἕως Ἰορδάνου κτείνων εἵπετο καὶ	πολὺ	μὲν αὐτῶν μέρος διέφθειρεν, οἱ
[1, 16]	ἐπανάστασιν διὰ τάχους ἐπεβοήθει καὶ	πολὺ	μὲν αὐτῶν πλῆθος διαφθείρει, τὰ
[1, 8]	ὑπήντων Ἀλεξάνδρῳ. Καὶ μετ' οὐ	πολὺ	παρῆν ἅμα τῇ φάλαγγι Γαβίνιος.
[1, 18]	θεραπείᾳ καταχρώμενος. Καὶ μετ' οὐ	πολὺ	παρῆν ἐκ Πάρθων Ἀντώνιος ἄγων
[1, 17]	(Προσεγίνετο δ' αὐτῷ καθ' ἡμέραν	πολὺ	πλῆθος Ἰουδαίων ἔκ τε αὐτῆς
[1, 15]	κελεύων. Οἱ δ' ὑπήκουον, καὶ	πολὺ	πλῆθος ὁπλιτῶν ὑπὲρ τὴν Ἱεριχοῦντα
[1, 1]	πόλιν αἱρεῖ κατὰ κράτος καὶ	πολὺ	πλῆθος τῶν Πτολεμαίῳ προσεχόντων ἀναιρεῖ,
[1, 19]	κατὰ τῶν πολεμίων ἄγων καὶ	πολὺ	συγκροτήσας ἱππικὸν ἐπαφίησιν αὐτοῖς περὶ
[1, 16]	μᾶλλον οὕτως ἔχειν καὶ προσθεῖναι	πολὺ	ταῖς τε ἄλλαις τιμαῖς αὐτοῦ
[1, 24]	ἀδελφιδῷ· Φερώρᾳ δὲ μετ' οὐ	πολὺ	τὴν ὀργὴν ἀνίει διδοὺς συγγνώμην
[1, 0]	τῇ πατρίῳ φωνῇ μεταβαλόντες οὐ	πολὺ	τῆς ἀληθείας διήμαρτον. Ὅπου δ'
[1, 26]	εἰς τὴν Ἰουδαίαν παρέβαλεν ἀνὴρ	πολὺ	τῶν Ἀρχελάου στρατηγημάτων δυνατώτερος, ὃς
[1, 22]	οὐδ' ἐρασθείη ποτὲ γυναικὸς ἄλλης,	πάνυ	γοῦν, εἶπεν, ταῖς πρὸς τὸν
[1, 7]	δισχίλιοι, Ῥωμαίων δὲ ὀλίγοι μὲν	πάνυ	νεκροί, τραυματίαι δ' ἐγένοντο πλείους.
[1, 3]	προεροῦντας ἄνοπλον ἐλθεῖν. Πρὸς τοῦτο	πάνυ	πανούργως ἡ βασίλισσα συντάσσεται μετὰ
[1, 6]	τοῦτο δ' ἐστὶν φρούριον τῶν	πάνυ	φιλοτίμως ἐξησκημένων ὑπὲρ ὄρους ὑψηλοῦ
[1, 21]	μάλιστα τὸ φύσει μεγαλόνουν ἐπεδείξατο.	Μεταξὺ	γὰρ Δώρων καὶ Ἰόππης, ὧν
[1, 32]	φίλων λέγειν τὰς ἀποδείξεις ἔνευσεν.	Μεταξὺ	δ' ὁ Ἀντίπατρος ἐπάρας τὴν
[1, 21]	δὲ βασιλεὺς καὶ ἐν Ἱεριχοῖ	μεταξὺ	Κύπρου τοῦ φρουρίου καὶ τῶν
[1, 4]	τοὺς Ἄραβας ὡρμημένον τὸ μὲν	μεταξὺ	τῆς ὑπὲρ Ἀντιπατρίδος παρωρείου καὶ
[1, 20]	Ζηνόδωρος, προσένειμεν αὐτῷ καὶ τὴν	μεταξὺ	Τράχωνος καὶ τῆς Γαλιλαίας γῆν
[1, 31]	τὰς ἐν Ἰουδαίᾳ τύχας καίτοι	μεταξὺ	τῶν ἐλέγχων καὶ τῆς ἐπανόδου
[1, 19]	ἐγγὺς τῶν πολεμίων περὶ τοῦ	μεταξὺ	φρουρίου πρὸς αὐτοὺς ἠκροβολίζετο βουλόμενος
[1, 10]	πολεμίους ἀνθ' ἡγεμόνων καὶ φίλων·	οὐ	γὰρ ἀνέξεσθαι μετακινούμενον ἐκ τῆς
[1, 3]	μετὰ μεγίστου συντάγματος ἀναιρήσων αὐτόν·	οὐ	γὰρ ἀνέχεσθαι τιμὴν μόνον ἐκ
[1, 26]	χρημάτων εἰς τὴν βασιλείαν εἰσφθαρείς·	οὐ	γὰρ ἀντεῖχεν ἔτι ἡ Ἑλλὰς
[1, 22]	ἀνῄρητο καὶ Μάλχος ὁ Ἄραψ·	οὐ	γὰρ ἀφαιρέσει γαμετῆς ἐμέτρει τὸν
[1, 23]	ἐλπίδας ἔχειν ἐπὶ τοῦ παρόντος·	οὐ	γὰρ βασιλείαν, ἀλλὰ τιμὴν βασιλείας
[1, 17]	ὑποστροφῆς αὐτοῦ παρακινεῖν πρὸς Ἀντίγονον·	οὐ	γὰρ δὴ βέβαιον εἶναι Μαχαιρῶν
[1, 23]	μοι καὶ περὶ ἐκείνων δίκας·	οὐ	γὰρ ἐγὼ φθονῶν τοῖς ἐξ
[1, 6]	πολεμεῖν πρὸς Πομπήιον. (Ὁ δέ,	οὐ	γὰρ ἐδίδου χρόνον ταῖς παρασκευαῖς,
[1, 27]	τῶν νεανίσκων, ἀλλ' οὐ θάνατον·	οὐ	γὰρ εἶναι θεμιτὸν αὐτῷ τριῶν
[1, 13]	ἂν κρύφα τὴν ἐπιβουλὴν ἀπαρτίσειαν,	οὐ	γὰρ ἐκ φανεροῦ οἷόν τε
[1, 24]	λογοποιίας τῷ μὴ πιστεύειν ῥᾳδίως·	οὐ	γὰρ ἐπιλείψειν τοὺς καταψευσομένους αὐτῶν,
[1, 32]	ἐλπίς; Ἀλλ' ἐβασίλευον. Ὑπόνοια μίσους;	Οὐ	γὰρ ἐστεργόμην; Φόβος ἐκ σοῦ
[1, 27]	στρατιώταις ὁ τῶν ἀδελφῶν θάνατος·	οὐ	γὰρ ἔστιν ὅστις οὐκ ἐλεεῖ
[1, 31]	πρὸς τὴν μητέρα μέμψεις ἐπειχθέντος·	οὐ	γὰρ ἠγνόει τὴν ἐκβολὴν τῆς
[1, 1]	καταλιπὼν τὴν ἀρχήν. (Ὁ δέ,	οὐ	γὰρ ἠρεμήσειν Ἀντίοχον ὑπελάμβανε, τάς
[1, 11]	δυνατώτερον ἑαυτὸν κατεσκεύαζεν ὁπλίτας συγκροτῶν·	οὐ	γὰρ ἠρεμήσειν Ἡρώδην ὑπελάμβανεν, ὃς
[1, 16]	χρήματα δώσειν ὑπισχνούμενος. Ὁ δέ,	οὐ	γὰρ κατεφρόνει τοῦ πέμψαντος ἄλλως
[1, 28]	βασιλείας, δύναμιν δὲ ὑπάρχειν ἄλλοις·	οὐ	γὰρ κρατήσειν τῶν πραγμάτων, εἰ
[1, 23]	ἑκάστῳ δὲ κατὰ τὸ πρεσβεῖον·	οὐ	γὰρ τοσοῦτον εὐφρανεῖ τις τὸν
[1, 19]	καθεικέναι τοῦ δοῦναι δίκας ἡμῖν·	οὐ	γὰρ τοσοῦτον ὅπλοις ἢ χερσὶν
[1, 30]	μεταβήσεται καὶ τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας.	Οὐ	γὰρ φείσεσθαι μετὰ Μαριάμμην καὶ
[1, 26]	νῦν ἀγνοοῦντα τὸν Ἡρώδου τρόπον·	οὐ	γὰρ ὡς πρότερον αὐτῷ παραστήσεσθαι
[1, 19]	περὶ τοῦ πολέμου κατέστεψαν. Ἀλλ'	οὐ	διαφεύξονται τὸν μέγαν ὀφθαλμὸν αὐτοῦ
[1, 20]	ὁ τὸν Λυσανίου μεμισθωμένος οἶκον	οὐ	διέλειπεν ἐπαφεὶς τοὺς ἐκ τοῦ
[1, 5]	δῆμον εἰς εὔνοιαν προσηγάγετο. Καὶ	οὐ	διήμαρτεν τῆς ἐλπίδος· ἐκράτησεν γὰρ
[1, 10]	αὐτὸν ὁρμήσειν μετὰ στρατιᾶς. (Καὶ	οὐ	διήμαρτεν τῆς οἰήσεως· ὁ γὰρ
[1, 27]	κατακρίνειν μὲν τῶν νεανίσκων, ἀλλ'	οὐ	θάνατον· οὐ γὰρ εἶναι θεμιτὸν
[1, 24]	ἐπιμελῶς. Πρὸς ἃ τὴν ὀργὴν	οὐ	κατασχοῦσα Σαλώμη πάντα διήγγειλεν Ἡρώδῃ·
[1, 2]	δὲ τῶν κατορθωμάτων τὴν ὁρμὴν	οὐ	κατέψυξαν, ἀλλὰ προελθόντες ἅμα τῇ
[1, 26]	μύση πάντα κηρύξειν, ἐφ' οἷς	οὐ	κριθήσεσθαι πατροκτόνος. (Τοιαῦτα κατ' Ἀλεξάνδρου
[1, 33]	ἐμερίζετο· πυρετὸς μὲν γὰρ ἦν	οὐ	λάβρος, κνησμὸς δὲ ἀφόρητος τῆς
[1, 13]	μὲν τὸ τεῖχος, Ἡρώδης δ'	οὐ	μετὰ πολλῶν ἐφρούρει τὰ βασίλεια·
[1, 29]	διαλέγεσθαι. Ὁ δὲ φανερῶς μὲν	οὐ	μετέβαινεν τὸ πρόσταγμα, λάθρα δὲ
[1, 28]	οὗτος, ὑποικούρει δὲ καὶ δέος	οὐ	μέτριον αὐξανομένην ὁρῶντι τὴν τῶν
[1, 10]	πάντων ὡς δεσπότῃ τῶν ὅλων·	οὐ	μὴν αὐτὸς τῆς πρὸς Ὑρκανὸν
[1, 12]	καὶ τὸ πάντων ὀχυρώτατον Μασάδαν.	(Οὐ	μὴν αὐτῷ τι πρὸς τὴν
[1, 0]	ταπεινουμένου τοῦ κατορθώματος αὐτοῖς ἀδοξοῦσιν.	(Οὐ	μὴν ἐγὼ τοῖς ἐπαίρουσι τὰ
[1, 4]	ἐτεκτήνατο τὰς εὐμαρεῖς ἐμβολὰς ἀποφράττων.	Οὐ	μὴν εἶρξαί γε τὸν Ἀντίοχον
[1, 18]	καὶ τοῖς περὶ αὐτὸν ἀνέπεμψεν.	Οὐ	μὴν εἰς ἅπαν ἐξωνήσατο τὸ
[1, 15]	τὰ δὲ λοχῶντες συχνοὺς διέφθειρον.	Οὐ	μὴν ἐν ἅπασιν εὐστόχουν, ἔστιν
[1, 4]	Ἰουδαίων ἀνεῖλεν ἐν ἓξ ἔτεσιν·	οὐ	μὴν εὐφραίνετό γε ταῖς νίκαις
[1, 16]	καὶ πολλὰ δεηθεὶς ἑαυτῷ διαλλάττει.	Οὐ	μὴν Ἡρώδης ἐπαύσατο τῆς πρὸς
[1, 15]	παραφυλάσσοντες τοὺς τὰ ἐπιτήδεια ἐκκομίζοντας.	Οὐ	μὴν Ἡρώδης ἠρέμει, δέκα δὲ
[1, 15]	Ἰουδαίᾳ χρήμασιν ὑπ' Ἀντιγόνου διεφθαρμένος.	Οὐ	μὴν Ἡρώδης ἰσχύος ἠπόρει, προιόντι
[1, 11]	ταχέως ἑκατὸν ταλάντοις θεραπεύσας Κάσσιον.	(Οὐ	μὴν Μάλιχος ἀναχωρήσαντος Κασσίου τῆς
[1, 12]	τραυματίαι θεραπείας ἠξιώθησαν ὑπὸ Ὑρκανοῦ.	Οὐ	μὴν οἱ διαφυγόντες ἠρέμουν, ἀλλὰ
[1, 6]	τρόπῳ καὶ καθ' ἡλικίαν προσήκοντα.	Οὐ	μὴν οὐδ' Ἀριστόβουλος ὑστέρει πεποιθὼς
[1, 14]	εἰς κενὸν Ἡρώδης φιλάδελφος ἦν·	οὐ	μὴν οὐδὲ παρὰ Ἄραψιν εὑρίσκει
[1, 16]	ἐπῆλθεν μετὰ τῆς λοιπῆς δυνάμεως.	Οὐ	μὴν πρὸς τὴν ἔφοδον ἔδεισαν
[1, 2]	τὸν Ἀντιόχου παῖδα διαλλαγὰς ἐποιήσατο.	Οὐ	μήν τι τούτων ἤρκεσεν αὐτῷ
[1, 6]	ἑαυτὸν χαλεπαίνοντα καταστέλλει τὸν Πομπήιον.	Οὐ	μήν τι τῶν ὡμολογημένων ἐγένετο·
[1, 4]	τὸ ἔθνος εἰς αὐτόν, ἀνεχώρησεν.	(Οὐ	μὴν τό γε λοιπὸν πλῆθος
[1, 29]	πρὸς αὐτὸν καὶ συμπαθῶς ἐθεράπευεν.	Οὐ	μὴν ὑπερίσχυσεν τοῦ πάθους· μετὰ
[1, 19]	πολέμου καὶ στρατόπεδον ἐκέλευε τειχίζειν.	Οὐ	μὴν ὑπήκουσεν τὸ πλῆθος, ἀλλὰ
[1, 13]	φυλακὰς ἤδη πόρρωθεν ἑαυτῶν ἔβλεπον.	(Οὐ	μὴν Φασάηλος καίτοι πολλὰ παραινοῦντος
[1, 27]	ἠχθέσθη Καῖσαρ ἐπὶ τοῖς νεανίσκοις,	οὐ	μὴν ᾤετο δεῖν ἀφελέσθαι τὸν
[1, 26]	μηδὲν ἀκηκοέναι τῶν μειρακίων ἐπιστώσατο.	Οὐ	μὴν ὤνησέν γέ τι τοὺς
[1, 18]	τε ἀκρατῶς καὶ Ἀντιγόνην ἐκάλεσεν·	οὐ	μὴν ὡς γυναῖκά γε καὶ
[1, 29]	περὶ ὧν δεδίκαστο Νικολάῳ τάχιον.	Οὐ	μικρὸς δ' αὐτῷ καὶ πρὸς
[1, 21]	λείψανον τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος ὑπορρέον,	οὐ	μόνον ἀγωνοθέτης ἧς ἐπέτυχεν πενταετηρίδος
[1, 20]	ἤδη Κλεοπάτρας καὶ Ἀντωνίου τεθνεώτων,	οὐ	μόνον αὐτοῦ ταῖς ἄλλαις τιμαῖς,
[1, 33]	λύσαντας αὐτόν. Ὁ δὲ ἡγεμὼν	οὐ	μόνον ἐκώλυσεν, ἀλλὰ καὶ βασιλεῖ
[1, 14]	ἅμα καὶ πολέμιον τὸν Ἀντίγονον	οὐ	μόνον ἐξ ὧν διηνέχθη τάχιον,
[1, 21]	ἑκάστου, τὸ δὲ Ἠλείοις χαρισθὲν	οὐ	μόνον κοινὸν τῆς Ἑλλάδος ἀλλ'
[1, 9]	δὲ Ἰουδαῖοι Αἰγύπτιοι. Τούτους Ἀντίπατρος	οὐ	μόνον μὴ κωλύειν ἔπεισεν, ἀλλὰ
[1, 21]	ἐνενηκοστῆς δευτέρας ὀλυμπιάδος, ἐν οἷς	οὐ	μόνον οἱ νικῶντες, ἀλλὰ καὶ
[1, 26]	τῶν Ἀρχελάου στρατηγημάτων δυνατώτερος, ὃς	οὐ	μόνον τὰς ὑπ' ἐκείνου πολιτευθείσας
[1, 10]	ἀνεδείχθη κοίλης Συρίας καὶ Σαμαρείας	οὐ	μόνον τε κατ' εὔνοιαν τὴν
[1, 24]	περὶ Ἀλέξανδρον. Φοβερὸς δ' ἦν	οὐ	μόνον τοῖς ἐκ τῆς βασιλείας,
[1, 23]	τηροῦσιν τὰς στοργάς. Ἀξιῶ δ'	οὐ	μόνον τούτους ἀλλὰ καὶ τοὺς
[1, 0]	πρὸς Ῥωμαίους πόλεμον συστάντα μέγιστον	οὐ	μόνον τῶν καθ' ἡμᾶς, σχεδὸν
[1, 8]	ὁ στρατὸς αὐτοῦ, περὶ ὧν	οὐ	νῦν καιρὸς λέγειν. (Πάρθους δὲ
[1, 26]	Ἡρώδης αὐτῶν τὴν μητέρα κτείνας	οὐ	παράδοξον εἰ καὶ αὐτοὺς ἀφαιρεῖται
[1, 0]	ἐθνῶν ἔθνεσι συρραγέντων, οἱ μὲν	οὐ	παρατυχόντες τοῖς πράγμασιν, ἀλλ' ἀκοῇ
[1, 17]	τάγμα ταύτῃ συνῆψεν. Μεθ' ὧν	οὐ	περιμείνας ἡμέραν εἰς τὴν Γαλιλαίαν
[1, 24]	εἰς Ῥώμην ἀποδρᾶναι. Τούτοις καίπερ	οὐ	πιθανοῖς οὖσιν ἀλλ' ὑπὸ τῆς
[1, 3]	Ταῦτα εἰπὼν εὐθέως τελευτᾷ βασιλεύσας	οὐ	πλεῖον ἐνιαυτοῦ. ~(Λύσασα δ' ἡ
[1, 13]	τῶν Ὑρκανοῦ χρημάτων· ἦν δ'	οὐ	πλείω τριακοσίων ταλάντων. Ἐπετύγχανον δὲ
[1, 2]	βασιλέως πλεονεξίαν Τρύφωνα συνεξελών· μετ'	οὐ	πολὺ γὰρ Ἀντίοχος Κενδεβαῖον τὸν
[1, 8]	τὸ λοιπὸν ἀριστοκρατίᾳ διῳκοῦντο. (Μετ'	οὐ	πολύ γε μὴν αὐτοῖς ἀρχὴ
[1, 26]	τῶν δυνατῶν ἕως Ἀντιοχείας. ~(Μετ'	οὐ	πολὺ δὲ εἰς τὴν Ἰουδαίαν
[1, 29]	μὲν παρ' ἐλπίδα σώζεται, μετ'	οὐ	πολὺ δὲ νοσεῖ Φερώρας, εὑρίσκετο
[1, 19]	αὔτανδρον εἷλον οἱ Ἄραβες. (Μετ'	οὐ	πολὺ δὲ τῆς συμφορᾶς βοήθειαν
[1, 8]	ἡγεμόσιν ὑπήντων Ἀλεξάνδρῳ. Καὶ μετ'	οὐ	πολὺ παρῆν ἅμα τῇ φάλαγγι
[1, 18]	πάσῃ θεραπείᾳ καταχρώμενος. Καὶ μετ'	οὐ	πολὺ παρῆν ἐκ Πάρθων Ἀντώνιος
[1, 24]	συνέζευξεν ἀδελφιδῷ· Φερώρᾳ δὲ μετ'	οὐ	πολὺ τὴν ὀργὴν ἀνίει διδοὺς
[1, 0]	ἐκεῖνα τῇ πατρίῳ φωνῇ μεταβαλόντες	οὐ	πολὺ τῆς ἀληθείας διήμαρτον. Ὅπου
[1, 19]	παράβολοι. (Διὸ μέχρι μὲν ἀντεῖχον	οὐ	πολὺς ἦν αὐτῶν φόνος, ὡς
[1, 27]	τοὺς υἱεῖς εἰς Σεβαστὴν οὖσαν	οὐ	πόρρω τῆς Καισαρείας προσέταξεν ἀποπνῖξαι.
[1, 32]	τῆς Ἀντιπάτρου μητρὸς οἰκέται τινὲς	οὐ	πρὸ πολλοῦ συνειλημμένοι, κομίζοντες γράμματα
[1, 27]	Ἡρώδης. Τούς γε μὴν υἱοὺς	οὐ	προήγαγεν εἰς τὴν δίκην μάλα
[1, 30]	αὐτῷ τι τὴν γυναῖκα τῶν	οὐ	συνήθως ἐσκευασμένων, φαγόντα δ' εὐθέως
[1, 17]	χεῖρα μὲν συμπλέκεσθαι τοῖς Ῥωμαίοις	οὐ	σφόδρα θαρροῦντες, πόρρωθεν δὲ χερμάσιν
[1, 20]	καὶ προλαβὼν ἐξετασθήσεσθαι, ποταπὸς φίλος,	οὐ	τίνος, ἐγενόμην. (Πρὸς ταῦτα Καῖσαρ
[1, 10]	καὶ γὰρ νῦν ἐφίεσθαι πραγμάτων	οὐ	τοσοῦτον δι' ἀπορίαν, ἀλλ' ἵνα
[1, 30]	ἐπὶ τέκνοις ἐλπίδα· διάδοχον γὰρ	οὐ	τῶν αὐτοῦ τινα παίδων μετὰ
[1, 29]	παρὰ Καίσαρι, διοικητὴν εἶναι λέγων	οὐ	τῶν ἐκείνῳ, τῶν δὲ Ἡρώδῃ
[1, 21]	καὶ τὸ κατὰ Μυσίαν Πέργαμον	οὐ	τῶν Ἡρώδου γέμουσιν ἀναθημάτων; Τὴν
[1, 31]	τῆς ἐπιβουλῆς ἡ σύγχυσις καὶ	οὐ	Φερώραν κλαίοντος, ἀλλὰ τὸν ὑπηρέτην·
[1, 21]	Ἀντιοχέων τῶν ἐν Συρίᾳ πλατεῖαν	οὐ	φευκτὴν οὖσαν ὑπὸ βορβόρου κατέστρωσέν
[1, 10]	δὴ καὶ περὶ τῆς νίκης	οὐ	χρὴ κατὰ πᾶν εὔελπιν εἶναι,
[1, 25]	τοῦ βάρους, ὅπερ ἀποκόπτειν μὲν	οὐ	χρῆναι, θεραπεύειν δὲ πρᾳότερον. (Πολλὰ
[1, 29]	πεμφθῆναι πρὸς Καίσαρα, ὁ δὲ	οὔ	τι μελλήσας ἐξέπεμψεν θεραπείαν τε
[1, 21]	λαγόνα συνηρεφὲς ἄντρον ὑπανοίγει, δι'	οὗ	βαραθρώδης κρημνὸς εἰς ἀμέτρητον ἀπορρῶγα
[1, 17]	δ' αὐτῷ τρίτον ἔτος ἐξ	οὗ	βασιλεὺς ἐν Ῥώμῃ ἀπεδέδεικτο, πρὸ
[1, 33]	ἔτη τέσσαρα καὶ τριάκοντα, ἀφ'	οὗ	δὲ ὑπὸ Ῥωμαίων ἀπεδείχθη βασιλεὺς
[1, 30]	μητέρα· καὶ γυμνώσας αὐτὴν παντὸς	οὗ	δεδώρητο κόσμου, πολλῶν δ' ἦν
[1, 3]	πρὸς δὲ μῆνας τρεῖς, ἐξ	οὗ	κατῆλθεν ὁ λαὸς εἰς τὴν
[1, 33]	πέντε ἡμέρας τελευτᾷ, βασιλεύσας ἀφ'	οὗ	μὲν ἀποκτείνας Ἀντίγονον ἐκράτησεν τῶν
[1, 10]	φείσασθαι δὲ τοῦ βασιλέως, ὑφ'	οὗ	μέχρι τοσαύτης δυνάμεως προῆλθεν· δεῖν
[1, 17]	τι αὐτῷ συμβαίνει τέρας, ἐξ	οὗ	παρ' ἐλπίδα σωθεὶς ἀνδρὸς θεοφιλεστάτου
[1, 21]	τὸν ἐν Ἱεροσολύμοις ὁμώνυμον πύργον,	οὗ	τό τε σχῆμα καὶ τὴν
[1, 25]	μὲν οὖν Ἀρχελάου στρατήγημα, δι'	οὗ	τὸν γαμβρὸν ἐρρύσατο, πέρας εἶχεν,
[1, 6]	ἐν τῷ ἱερῷ καὶ τοῦ	λαοῦ	περιεστῶτος φιλοφρόνως ἀλλήλους ἀσπασάμενοι διήμειψαν
[1, 32]	ἀπεδείκνυεν Ἀντίπαν ἀμελῶν τῶν πρεσβυτάτων	Ἀρχελάου	καὶ Φιλίππου· διαβεβλήκει γὰρ καὶ
[1, 26]	ψευσάμενος ἑταῖρον ἑαυτὸν εἶναι καὶ	Ἀρχελάου	πάλαι· διὸ δὴ καὶ ταχέως
[1, 25]	περὶ πάντων. (Τὸ μὲν οὖν	Ἀρχελάου	στρατήγημα, δι' οὗ τὸν γαμβρὸν
[1, 26]	Ἰουδαίαν παρέβαλεν ἀνὴρ πολὺ τῶν	Ἀρχελάου	στρατηγημάτων δυνατώτερος, ὃς οὐ μόνον
[1, 26]	εἰς Καππαδοκίαν ἀργυρίζεται καὶ παρὰ	Ἀρχελάου,	τολμήσας εἰπεῖν ὅτι καὶ διαλλάξειεν
[1, 27]	οἱ πάσης Συρίας ἄριστοι πλὴν	Ἀρχελάου	τοῦ βασιλέως· τοῦτον γὰρ ὄντα
[1, 23]	αὐτῶν κατηγόρησεν, ὁ δ' ἔγημεν	Ἀρχελάου	τοῦ Καππαδόκων βασιλέως θυγατέρα, προσελάμβανον
[1, 25]	τοῦ βασιλέως ὀξύρροπον καὶ τὴν	Ἀρχελάου	φιλίαν παρ' αὐτῷ πάντων κρατοῦσαν,
[1, 26]	πιστὸς τῷ μειρακίῳ σύμβουλος τὴν	Ἀρχελάου	φιλίαν πλασάμενος· διὸ μηδὲν ὑποστελλόμενος
[1, 0]	καὶ τοῦ ἱεροῦ καὶ τοῦ	ναοῦ	τὴν διάθεσιν, ἔτι δὲ τούτων
[1, 0]	ἀρχιερέως, καὶ οἷον ἦν τοῦ	ναοῦ	τὸ ἅγιον, οὐδὲν οὔτε ἀποκρυπτόμενος
[1, 8]	τε ἄλλον τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις	ναοῦ	χρυσὸν πάντα περιεῖλεν καὶ τὰ
[1, 5]	τὸ γύναιον διὰ δόξαν εὐσεβείας·	ἠκρίβου	γὰρ δὴ μάλιστα τοῦ νόμου
[1, 33]	τοὺς ὀφθαλμοὺς ὡς τεθνεὼς ἀνέστρεψεν.	Θορύβου	δὲ τῶν θεραπευόντων γενομένου πρὸς
[1, 32]	ἡλίκον τοῦτον; γε ζῶν μὲν	ὀλίγου	δεῖν παρεχώρησα τῆς ἐξουσίας, φανερῶς
[1, 15]	Ἐπὶ τούτους Ἡρώδης ἐκδραμὼν μετ'	ὀλίγου	στίφους τρέπεται ταχέως καὶ Σίλωνα
[1, 10]	εἰς Καίσαρα εὐνοίας οὐκ ἔφη	λόγου	δεῖν αὐτῷ· κεκραγέναι γὰρ τὸ
[1, 27]	πάντως· εἰ δὲ δὴ καὶ	λόγου	μεταλάβοιεν, ῥᾳδίως Ἀλέξανδρον ἀπολύσεσθαι τὰς
[1, 12]	χρήμασιν οὕτως διέθηκεν, ὡς μηδὲ	λόγου	τῶν ἐχθρῶν ἀνασχέσθαι. (καὶ τότε
[1, 7]	ὁ Πομπήιος, ἐν αἷς παντὸς	ἔργου	διὰ τὴν θρησκείαν χεῖρας ἀπίσχουσιν
[1, 21]	συνεζευγμένοι τοῦ κατὰ θάτερον χεῖλος	πύργου	μείζονες. Προσεχεῖς δ' οἰκίαι τῷ
[1, 30]	ἀφάνισον, ἵνα μὴ καὶ καθ'	ᾅδου	φέροιμι τὸν ἀλάστορα. Καὶ κελεύσαντος
[1, 6]	Πομπήιον. (Ὁ δέ, οὐ γὰρ	ἐδίδου	χρόνον ταῖς παρασκευαῖς, εὐθέως εἵπετο,
[1, 16]	τὰς ἐκ τῶν πεπονημένων ἐπικαρπίας	ἀπεδίδου	διανέμων ἑκάστῳ δραχμὰς ἑκατὸν πεντήκοντα
[1, 2]	τοῖς Ἱεροσολύμοις. Ὁ δὲ τὸν	Δαυίδου	τάφον ἀνοίξας, ὃς δὴ πλουσιώτατος
[1, 7]	ἕτερος μὲν Ἀλέξανδρος ἐκ τῆς	ὁδοῦ	διαδιδράσκει, σὺν δὲ ταῖς ἀδελφαῖς
[1, 12]	χρήμασιν προσποιησάμενος βοηθὸν εἶχεν τῆς	καθόδου·	χορηγὸς δ' ἦν ἁπάντων ὁ
[1, 31]	μεταξὺ τῶν ἐλέγχων καὶ τῆς	ἐπανόδου	διελθόντων ἑπτὰ μηνῶν· τοσοῦτον πρὸς
[1, 29]	ἀγανακτήσειεν Ἡρώδης, τῆς μὲν φανερᾶς	συνόδου	καὶ τῶν φιλοφρονήσεων ἐπαύσαντο, τοὐναντίον
[1, 15]	μὴ περὶ τὴν νύκτα τῆς	ἐξόδου	συνέβη πλεῖστον ὗσαι· τῶν γὰρ
[1, 1]	καλεῖται Βεθζαχαρία στενῆς οὔσης τῆς	παρόδου	Ἰούδας ὑπαντᾷ μετὰ τῆς δυνάμεως.
[1, 14]	εἰς Πηλούσιον ἀφικόμενος, ἔνθα τῆς	παρόδου	μὴ τυγχάνων ὑπὸ τῶν ἐφορμούντων
[1, 16]	παραλαμβάνει τὴν πόλιν πρὸ τῆς	ἐφόδου	τῶν φυλάκων ἐκφυγόντων. Ἔνθα τοὺς
[1, 7]	ὕστερον δὲ μετακτισθεῖσάν τε ὑφ'	Ἡρώδου	βασιλέως λαμπροτάτοις κατασκευάσμασιν καὶ μετονομασθεῖσαν
[1, 12]	οἱ δυνατοὶ κατηγοροῦντες Φασαήλου καὶ	Ἡρώδου,	βίᾳ μὲν αὐτοὺς κρατεῖν τῶν
[1, 12]	μὴν αὐτῷ τι πρὸς τὴν	Ἡρώδου	βίαν ἤρκεσεν, ὃς ἀναρρωσθεὶς τά
[1, 16]	ἀφικέσθαι πολλά τε περὶ τῆς	Ἡρώδου	βίας ἀποδυρόμενος καὶ χρήματα δώσειν
[1, 21]	κατὰ Μυσίαν Πέργαμον οὐ τῶν	Ἡρώδου	γέμουσιν ἀναθημάτων; Τὴν δ' Ἀντιοχέων
[1, 13]	καὶ χειρῶν εἴργετο. Κἀκεῖνος μὲν	Ἡρώδου	γνήσιον ἑαυτὸν ἀποδείξας ἀδελφὸν καὶ
[1, 16]	πέμψαντος ἄλλως τε καὶ πλείον'	Ἡρώδου	διδόντος, εἰς μὲν τὴν προδοσίαν
[1, 14]	ὁρῶντά γε μὴν καὶ τὸ	Ἡρώδου	δραστήριον· συνήγαγεν δὲ τὴν βουλήν,
[1, 29]	ἕξειν ἕνα τῆς φυγῆς τὸν	Ἡρώδου	θάνατον καὶ μηδέποτε πρὸς ζῶντα
[1, 13]	καταλύσεως, καίτοι γε πολλὰ ἀποτρέποντος	Ἡρώδου	καὶ παραινοῦντος ἀναιρεῖν τὸν ἐπίβουλον,
[1, 24]	ἀγένειαν τήν τε ἀδελφὴν τὴν	Ἡρώδου	καὶ τὰς γυναῖκας, ὧν ἑκάστη
[1, 25]	ἔδοσαν, προεπέμφθη τε ὑπό τε	Ἡρώδου	καὶ τῶν δυνατῶν ἕως Ἀντιοχείας.
[1, 25]	οὕτως ἤδη παρῃτεῖτο καὶ τὴν	Ἡρώδου	κατέστελλεν ὀργὴν χρώμενος οἰκείοις ὑποδείγμασιν·
[1, 10]	ἐδάκνετο, μάλιστα δὲ ἐλύπει τὰ	Ἡρώδου	κατορθώματα καὶ κήρυκες ἐπάλληλοι τῆς
[1, 2]	νῦν ἐστιν Σεβαστὴ πόλις ὑπὸ	Ἡρώδου	κτισθεῖσα τοῦ βασιλέως, καὶ πάντοθεν
[1, 29]	διοικητὴν ἐχρῆτο βοηθῷ καὶ καθ'	Ἡρώδου.	Πλείονα δὲ δοὺς Ἡρώδης ἀφίστησίν
[1, 25]	ἐσθῆτι καὶ δακρύοις προσπίπτει τοῖς	Ἡρώδου	ποσίν, ὡς πολλάκις ἔτυχεν συγγνώμης
[1, 17]	θραύεται τὰ κατὰ τὴν Ἰουδαίαν	Ἡρώδου	πράγματα. Κατελελοίπει μὲν γὰρ Ἰώσηπον
[1, 20]	γὰρ ἑαλωκέναι Καῖσαρ Ἀντώνιον ἔκρινεν	Ἡρώδου	συμμένοντος. Ὅ γε μὴν βασιλεὺς
[1, 15]	ὕδατος· διὸ καὶ Ἰώσηπος ἀδελφὸς	Ἡρώδου	σὺν διακοσίοις τῶν οἰκείων δρασμὸν
[1, 0]	τε ὁ λαὸς μετὰ τὴν	Ἡρώδου	τελευτὴν κατεστασίασεν Αὐγούστου μὲν Ῥωμαίων
[1, 18]	διήνεγκαν τὴν πολιορκίαν, ἕως τῶν	Ἡρώδου	τινὲς ἐπιλέκτων ἐπιβῆναι τοῦ τείχους
[1, 4]	καὶ Ἀνθηδόνα τὴν αὖθις ὑπὸ	Ἡρώδου	τοῦ βασιλέως Ἀγριππιάδα ἐπικληθεῖσαν. (Ἐξανδραποδισαμένῳ
[1, 16]	δεξιῷ τὸ εὐώνυμον κέρας τῶν	Ἡρώδου	τρέπονται. Περιελθὼν δὲ ταχέως Ἡρώδης
[1, 19]	πετρώδη καὶ δύσβατα χωρία τοὺς	Ἡρώδου	τρέπονται πλεῖστόν τε αὐτῶν φόνον
[1, 26]	ἐγκωμίοις. Ταχέως δὲ συνιδὼν τὸν	Ἡρώδου	τρόπον καὶ πάντα λέγων τε
[1, 26]	Καίσαρα μέχρι νῦν ἀγνοοῦντα τὸν	Ἡρώδου	τρόπον· οὐ γὰρ ὡς πρότερον
[1, 23]	καὶ δικαστὴν ἐμπειρότατον Ἀντιπάτρου καὶ	Ἡρώδου	φρονιμώτερον, τὰ μὲν ἁμαρτήματα τοῦ
[1, 17]	εἰς τοσοῦτον, ὥστε τοὺς τὰ	Ἡρώδου	φρονοῦντας τῶν δυνατῶν προαγαγόντες εἰς
[1, 33]	δὲ καὶ τὴν παρὰ τοῦ	θεοῦ,	καὶ μετὰ ταῦτα πρὸς ταφὴν
[1, 3]	αὐτῷ δύναμις εἶπεν· οὐκ ἄρα	θεοῦ	μέγαν ὀφθαλμὸν ἐπ' ἔργοις ἀθεμίτοις
[1, 30]	φθάνουσα· προνοίᾳ δ' ὡς ἔοικεν,	θεοῦ	μετιόντος Ἀντίπατρον οὐκ ἐπὶ κεφαλὴν
[1, 30]	μὴ δυνάμενος· ὅτε ἀποθνήσκοντι Φερώρᾳ	παρεκαθέζου	δεδακρυμένος, τότε με προσκαλεσάμενος ἐκεῖνος
[1, 20]	ἐγενόμην. (Πρὸς ταῦτα Καῖσαρ ἀλλὰ	σώζου	γε, ἔφη, καὶ βασίλευε νῦν
[1, 10]	ἐπικεχείρηκεν ἑτέρων καὶ πειρᾶται τυχεῖν	ἀγαθοῦ	τινος, δέον ἀγαπᾶν ὅτι ζῇ·
[1, 2]	Σίμωνος, ὃς ἦν ἀδελφὸς τοῦ	Ἰωνάθου,	καὶ πρὸς τὴν ἧτταν ὠργισμένος
[1, 21]	τῷ λιμένι λευκοῦ καὶ αὗται	λίθου,	καὶ κατατείνοντες ἐπ' αὐτὸν οἱ
[1, 15]	μὴν ἐλπὶς ὡς ἐκ βασιλέως	βεβαίου,	δυσκίνητός τε ἤδη δύναμις ἤθροιστο.
[1, 2]	ἄλλα κρείττων ἦν, (ἡττᾶτο δὲ	δικαίου	πάθους· ὁ γὰρ Πτολεμαῖος ὁπότε
[1, 6]	αὐτῷ. Γίνεται δ' ἐπίπροσθεν τοῦ	δικαίου	τὰ παρὰ Ἀριστοβούλου τριακόσια τάλαντα·
[1, 30]	δεδωκέναι δὲ ἀντὶ τούτου θανάσιμον	Συλλαίου	πραγματευσαμένου· τούτῳ γὰρ ἦν γνώριμον.
[1, 29]	παρ' αὐτῷ, τὸν μὲν φίλον	Συλλαίου	τὸν δὲ φύλαρχον. Οἱ δὲ
[1, 29]	Ἡρώδῃ μάλιστα τιμώμενος, γίνεται προδότης	Συλλαίου	τῶν ἀπορρήτων τῷ τε βασιλεῖ
[1, 29]	δοὺς Ἡρώδης ἀφίστησίν τε ἀπὸ	Συλλαίου	Φάβατον καὶ δι' αὐτοῦ τὰ
[1, 2]	αὐτῇ γε κρείττονα τὸν ἐκ	Πτολεμαίου	θάνατον ἀθανασίας εἶναι δόντος δίκας
[1, 14]	Κάσσιον πολέμῳ τετρυχωμένην, δεχθεὶς ὑπὸ	Πτολεμαίου	καὶ Σαπφινίου τῶν φίλων. Καίπερ
[1, 2]	πατρῴων κατορθωμάτων καὶ μῖσος τῆς	Πτολεμαίου	παρανομίας. Ὥρμησε δὲ καὶ Πτολεμαῖος
[1, 2]	αὐτὸς ἐπιβουλευθεὶς ἐν συμποσίῳ ὑπὸ	Πτολεμαίου	τοῦ γαμβροῦ, ὃς αὐτοῦ τήν
[1, 19]	ταξιάρχων ἀπειθὲς κατέστη· μὴ γὰρ	ἐξαπιναίου	τῆς συμβολῆς γενομένης οὐδ' ἂν
[1, 4]	διὰ τὸ πρὸς Πτολεμαῖον τὸν	Μενναίου	μῖσος Ἀρέταν ἐπάγονται καὶ καθιστῶσιν
[1, 9]	δ' ἀδελφοὺς αὐτοῦ Πτολεμαῖος ὁ	Μενναίου	παραλαβών, ὃς ἐκράτει τῆς ὑπὸ
[1, 13]	Πτολεμαῖος δ' ἦν οὗτος ὁ	Μενναίου,	πείθει τὸν σατράπην ὑποσχέσει χιλίων
[1, 13]	καὶ πρὶν ἐκπνεῦσαι πυθόμενον παρὰ	γυναίου	τινὸς ὡς Ἡρώδης διαπεφεύγοι, νῦν,
[1, 0]	καὶ μησὶν ἓξ ὑπὸ τῶν	Ἀσαμωναίου	παίδων ἐκβάλλεται τῆς χώρας, ἔπειθ'
[1, 1]	τόλμαν ἠρέθισε. (Ματθίας γοῦν υἱὸς	Ἀσαμωναίου	τῶν ἱερέων εἷς ἀπὸ κώμης
[1, 33]	ἠξιωμένοι δόξης, Ἰούδας τε υἱὸς	Σεπφεραίου	καὶ Ματθίας ἕτερος Μαργάλου. Τούτοις
[1, 23]	μου καὶ τὴν ἀγωγὴν τοῦ	βίου	καὶ τὴν εὐσέβειαν· οὔτε γὰρ
[1, 23]	τεθεραπεύκαμεν ὥστ' ἂν ἐπὶ μήκιστον	βίου	προελθεῖν. Ὁ δὴ τοὺς ἐμοὺς
[1, 15]	τῆς Γαλιλαίας ἐπ' Ἀντίγονον συλλαμβανόντων	Βεντιδίου	καὶ Σίλωνος, οὓς Δέλλιος ὑπ'
[1, 24]	Ἀριστόβουλος ὀδυνώμενοι κεκυρωμένου Ἀντιπάτρῳ τοῦ	πρεσβείου,	Ἀντίπατρος δὲ καὶ τοῦ δευτερεύειν
[1, 13]	παράλιον, Βαζαφράνην δὲ διὰ τῆς	μεσογείου	προσέταξεν ἐμβαλεῖν. Τῶν δ' ἐπιθαλαττίων
[1, 17]	πεζῶν, ἣν προεκπέμψας διὰ τῆς	μεσογείου	τὴν πορείαν αὐτὸς διὰ Φοινίκης
[1, 24]	Τημένου, κατὰ μητέρα δὲ ἀπὸ	Δαρείου	τοῦ Ὑστάσπεως οὖσα. Πολλὰ δὲ
[1, 26]	προεκομίσθη δέ τις πρὸς τὸν	Ἀλεξανδρείου	φρούραρχον ἐπιστολὴ παρὰ Ἀλεξάνδρου παρακαλοῦντος,
[1, 17]	οὐκ ὀλίγον ἦσαν, καταστρατοπεδεύονται τοῦ	βορείου	τείχους πλησίον, αὐτὸς μὲν πεποιθὼς
[1, 4]	μὲν μεταξὺ τῆς ὑπὲρ Ἀντιπατρίδος	παρωρείου	καὶ τῶν Ἰόππης αἰγιαλῶν διαταφρεύει
[1, 9]	ἐν ἑτέροις ἐροῦμεν. ~(Καῖσαρ δὲ	Πομπηίου	καὶ τῆς συγκλήτου φυγόντων ὑπὲρ
[1, 10]	τεῖχος ἀνεδείματο τῆς πατρίδος ὑπὸ	Πομπηίου	κατεστραμμένον καὶ τοὺς ἀνὰ τὴν
[1, 6]	εἰς Συρίαν ἀπὸ Ἀρμενίας ὑπὸ	Πομπηίου	Μάγνου πολεμοῦντος πρὸς Τιγράνην, παραγενόμενος
[1, 6]	δικαίων ἄπεισιν μὴ κωλύοντος τοῦ	Πομπηίου.	Μέσος δ' ἦν ἐλπίδος καὶ
[1, 8]	ἤδη καὶ τὸ καταρριφθὲν ὑπὸ	Πομπηίου	τεῖχος ἐν Ἱεροσολύμοις ἀνακτίζειν ἐθάρρει
[1, 9]	ἀδελφούς. (Ἀντίπατρος δὲ μετὰ τὴν	Πομπηίου	τελευτὴν μεταβὰς ἐθεράπευεν Καίσαρα, κἀπειδὴ
[1, 9]	πελέκει ὑπὸ Σκιπίωνος ἐν Ἀντιοχείᾳ	Πομπηίου	τοῦτ' ἐπιστείλαντος καὶ γενομένης κατηγορίας
[1, 9]	γοῦν ἀναιρεθεὶς ὑπὸ τῶν τὰ	Πομπηίου	φρονούντων μέχρι πολλοῦ μὲν οὐδὲ
[1, 0]	συντάξας ἀνέπεμψα πρότερον ἀφηγήσασθαι Ἰώσηπος	Ματθίου	παῖς ἐξ Ἱεροσολύμων ἱερεύς, αὐτός
[1, 25]	περιέστησεν Ἡρώδην ἀντιπαρακαλεῖν ὑπὲρ τοῦ	μειρακίου	καὶ πάλιν αὐτῷ μνηστεύεσθαι τὴν
[1, 25]	πονηρῶν ἐπιβουλευόμενον, οὐχ ὑπὸ τοῦ	μειρακίου	σύ· καὶ γὰρ οὐχ ὁρᾶν
[1, 25]	στεργομένης δ' οὕτως ὑπὸ τοῦ	μειρακίου	τῆς γυναικός, ἣν παραμένουσαν μὲν
[1, 6]	ταπεινότερον τοῦ σχήματος ἀπὸ διὸς	ἡλίου	πόλεως χωρίζεται. (Πρὸς ταῦτ' ἀγανακτήσας
[1, 10]	ταραχὴ Ῥωμαίων καὶ πόλεμος ἐμφύλιος,	Καικιλίου	μὲν Βάσσου διὰ τὴν εἰς
[1, 0]	κατεστασίασεν Αὐγούστου μὲν Ῥωμαίων ἡγεμονεύοντος,	Κυιντιλίου	δὲ Οὐάρου κατὰ τὴν χώραν
[1, 13]	μὴν Φασάηλος καίτοι πολλὰ παραινοῦντος	Ὀφελλίου	φεύγειν, πέπυστο γὰρ οὗτος παρὰ
[1, 6]	ἑαλωκυῖαν προσφάτως ὑπὸ Μετέλλου καὶ	Λολλίου	καὶ τούτους μεταστήσας, ἐπειδὴ τὰ
[1, 10]	δὲ θαυμάζειν τὴν τόλμαν, εἰ	πολεμίου	Ῥωμαίων υἱὸς ὢν καὶ Ῥωμαίων
[1, 20]	αἰτίας τοιᾶσδε· Ζηνόδωρος ὁ τὸν	Λυσανίου	μεμισθωμένος οἶκον οὐ διέλειπεν ἐπαφεὶς
[1, 8]	δ' αὐτοῦ διῆγεν εἰς Ἰουδαίαν	Γαβινίου	δι' ἐπιστολῶν δηλώσαντος τῇ Ἀριστοβούλου
[1, 8]	ἐπὶ Γαβίνιον ἀνήχθη καὶ ἀπὸ	Γαβινίου	πάλιν εἰς Ῥώμην. Τοῦτον μὲν
[1, 8]	δ' ἄλλης Συρίας πρὸς τὸν	Γαβινίου	χωρισμὸν κινηθείσης καὶ Ἰουδαίους πάλιν
[1, 14]	τετρυχωμένην, δεχθεὶς ὑπὸ Πτολεμαίου καὶ	Σαπφινίου	τῶν φίλων. Καίπερ δὲ ὢν
[1, 9]	ἰόντα εἶργον αὖθις οἱ τὴν	Ὀνίου	προσαγορευομένην χώραν κατέχοντες· ἦσαν δὲ
[1, 20]	ἄντικρυς εἶπεν· ἐγώ, Καῖσαρ, ὑπὸ	Ἀντωνίου	βασιλεὺς γενόμενος ἐν πᾶσιν ὁμολογῶ
[1, 14]	χειμῶνος πλεύσειεν ἐπ' αὐτὸν ἱκέτης.	(Ἀντωνίου	δὲ ἥπτετο πρὸς τὴν μεταβολὴν
[1, 9]	ὁ νεκρὸς αὐτοῦ, ἕως ὑπ'	Ἀντωνίου	Ἰουδαίοις ἐπέμφθη τοῖς βασιλικοῖς μνημείοις
[1, 5]	ταύτης τυχὸν τῆς προσηγορίας ἐπικρατήσαντος	Ἀντωνίου,	καθάπερ ἀπό τε τοῦ Σεβαστοῦ
[1, 15]	αὐτὸν ὑπό τε Καίσαρος καὶ	Ἀντωνίου	καὶ τῆς συγκλήτου προπεμφθέντα· λύσειν
[1, 16]	ἀνῃρημένου δὲ Πακόρου Βεντίδιος ἐπιστείλαντος	Ἀντωνίου	πέμπει συμμάχους Ἡρώδῃ κατ' Ἀντιγόνου
[1, 15]	καὶ Σίλωνος, οὓς Δέλλιος ὑπ'	Ἀντωνίου	πεμφθεὶς Ἡρώδην συγκαταγαγεῖν ἔπεισεν. Ἐτύγχανεν
[1, 17]	ἡμέρας καὶ τὸ δεύτερον παρὰ	Ἀντωνίου	τάγμα συνέμιξεν, δείσαντες τὴν ἰσχὺν
[1, 20]	εἰς Αἴγυπτον ἤδη Κλεοπάτρας καὶ	Ἀντωνίου	τεθνεώτων, οὐ μόνον αὐτοῦ ταῖς
[1, 21]	ἔλαττον Ἀντωνίαν ἐκάλεσεν εἰς τὴν	Ἀντωνίου	τιμήν. Τό γε μὴν ἑαυτοῦ
[1, 20]	ἐπιμειλιξάμενος αὐτὸν ἐξῃτεῖτό τινα τῶν	Ἀντωνίου	φίλων Ἀλεξᾶν ἱκέτην γενόμενον· ἐνίκα
[1, 21]	ναστὸς ἀνέχει, τοὺς δὲ ἐκ	δεξιοῦ	δύο ὀρθοὶ λίθοι συνεζευγμένοι τοῦ
[1, 16]	Ἡρώδης ἐκ τοῦ καθ' ἑαυτὸν	δεξιοῦ	προσεβοήθει καὶ τὸ μὲν οἰκεῖον
[1, 33]	τοῦ νόμου πειραζόντων τι μεῖζον	ἠξίου	κολάζειν ὡς ἀσεβεῖς. Ὁ δὲ
[1, 33]	τε ἤτρου φλεγμονὴ καὶ δὴ	αἰδοίου	σηπεδὼν σκώληκας γεννῶσα, πρὸς τούτοις
[1, 27]	ποιήσειν λέγων, εἰ μετὰ κοινοῦ	συνεδρίου	τῶν τε ἰδίων συγγενῶν καὶ
[1, 30]	εἶναι φεύγειν ὡς πορρωτάτω τοῦ	θηρίου.	Πολλάκις δὲ ἀποδυρόμενον πρὸς τὴν
[1, 32]	ἐξωλέστατος πάντων ἀνθρώπων ἐγενόμην καὶ	θηρίου	ψυχὴν εἶχον ἀνημέρου, πάτερ, οὐκ
[1, 10]	τῶν ἀδελφῶν πάσης ἀπελαύνοιεν τῆς	πατρίου	γῆς, πολλὰ δ' εἰς τὸ
[1, 33]	τις γένοιτο κίνδυνος, ὑπὲρ τοῦ	πατρίου	νόμου θνήσκειν· τοῖς γὰρ οὕτω
[1, 33]	Ἔπειτα, τίνος κελεύσαντος, ἀπεκρίναντο τοῦ	πατρίου	νόμου. Τί δ' οὕτως γεγήθασιν
[1, 19]	ἡμῖν αὐτίκα δίκας, ἂν τοῦ	πατρίου	φρονήματος ἤδη σπάσαντες τιμωροὶ τῶν
[1, 4]	Ἀντίοχος ὁ καὶ Διόνυσος ἐπικληθείς,	Δημητρίου	μὲν ἀδελφὸς ὤν, τελευταῖος δὲ
[1, 16]	διανέμων ἑκάστῳ δραχμὰς ἑκατὸν πεντήκοντα	ἀργυρίου	καὶ τοῖς ἡγεμόσιν πολυπλασίονα διέπεμψεν
[1, 21]	ἐν Ἱεριχοῖ μεταξὺ Κύπρου τοῦ	φρουρίου	καὶ τῶν προτέρων βασιλείων ἄλλα
[1, 19]	τῶν πολεμίων περὶ τοῦ μεταξὺ	φρουρίου	πρὸς αὐτοὺς ἠκροβολίζετο βουλόμενος ἐν
[1, 23]	δίκην Ἀλεξάνδρῳ· προπέμπει δὲ μέχρι	Ζεφυρίου	δῶρα δοὺς μέχρι τριάκοντα ταλάντων.
[1, 21]	πύργος, διὰ δὲ εὐφυίαν τοῦ	χωρίου	δέξασθαι δυναμένην τὸ φιλότιμον αὐτοῦ,
[1, 17]	τὴν ἑσπέραν, διαλυθέντος δὲ τοῦ	συμποσίου	μετὰ τὸ πάντας ἐξελθεῖν ὁ
[1, 12]	Μάλιχον μὲν οὕτως Ἡρώδης μετῆλθεν.	~(Κασσίου	δὲ ἀναχωρήσαντος ἐκ Συρίας πάλιν
[1, 11]	τὸν καιρὸν ὁ μέγας πόλεμος	Κασσίου	καὶ Βρούτου κτεινάντων δόλῳ Καίσαρα
[1, 11]	δέ τινος τῶν χιλιάρχων τὸ	Κασσίου	πρόσταγμα” Κάσσιος ἄρα, ἔφη, κἀμὲ
[1, 11]	ἐπὶ τὴν ἐνέδραν. Κἀκεῖνοι τῶν	Κασσίου	προσταγμάτων ἀναμνησθέντες ἐπὶ τὸν πρὸ
[1, 11]	Κάσσιον. (Οὐ μὴν Μάλιχος ἀναχωρήσαντος	Κασσίου	τῆς χάριτος ἀπεμνημόνευσεν Ἀντιπάτρῳ, κατὰ
[1, 11]	δείσας Ἀντίπατρος τὴν ἀπειλὴν τοῦ	Κασσίου	τοῖς τε υἱοῖς διεῖλεν εἰσπράττειν
[1, 12]	ἠξίωτο μὲν τῆς τυραννίδος ὑπὸ	Κασσίου	τυραννίσιν πᾶσαν διαλαβόντος τὴν Συρίαν,
[1, 11]	γὰρ ἔθνος ἐπαναστήσειν Ῥωμαίοις ἤλπισεν	Κασσίου	τῷ πρὸς Ἀντώνιον πολέμῳ περισπωμένου
[1, 18]	τῆς βάρεως, προσπίπτει δὲ τοῖς	Σοσσίου	ποσίν. Κἀκεῖνος μηδὲν αὐτὸν οἰκτείρας
[1, 18]	τὴν πόλιν, ἐφ' οἷς ἑκατοντάρχαι	Σοσσίου.	Πρῶτα δὲ τὰ περὶ τὸ
[1, 20]	διὰ τῆς ἀνύδρου πορευομένοις μέχρι	Πηλουσίου	παρασχεῖν ὕδωρ ἄφθονον ἐπανιοῦσί τε
[1, 18]	ἐνιαυτόν, προπέμπει δ' αὐτὴν μέχρι	Πηλουσίου	πάσῃ θεραπείᾳ καταχρώμενος. Καὶ μετ'
[1, 19]	βασιλείας ἕβδομον, ἀκμάζοντος δὲ τοῦ	Ἀκτίου	πολέμου. Ἀρχομένου γὰρ ἔαρος ἡ
[1, 0]	καὶ ὡς Νέρων ἐπὶ τοῖς	Κεστίου	πταίσμασι δείσας περὶ τῶν ὅλων
[1, 19]	Πάρθος εὐθὺς ἐχαρίσθη. ~(Τοῦ δ'	Ἀκτιακοῦ	πολέμου συνερρωγότος παρεσκεύαστο μὲν Ἡρώδης
[1, 30]	τὴν πυξίδα παντάπασιν ἔχουσαν τοῦ	φαρμάκου	βραχύ. Βασιλεὺς δ' ἐπὶ τὴν
[1, 18]	διωργισμένων, τοῦ δὲ περὶ Ἡρώδην	Ἰουδαικοῦ	μηδὲν ὑπολιπέσθαι σπουδάζοντος ἀντίπαλον. Ἐσφάττοντο
[1, 21]	αὐτοὺς καὶ οἱ τρίτοι τοῦ	βασιλικοῦ	πλούτου μετελάμβανον. Ἀνακτίσας δὲ καὶ
[1, 21]	τῇ Ῥόδῳ χρήματα μὲν εἰς	ναυτικοῦ	κατασκευὴν παρέσχεν πολλαχοῦ καὶ πολλάκις,
[1, 24]	λαθραίαν, τούς τε ἡγεμόνας τοῦ	στρατιωτικοῦ	καὶ τοὺς ταξιάρχους κρύφα πρὸς
[1, 18]	εἰς Ἰουδαίαν δι' Ἀπαμείας καὶ	Δαμασκοῦ.	Κἀνταῦθα μεγάλαις μὲν αὐτῆς τὴν
[1, 21]	Προσεχεῖς δ' οἰκίαι τῷ λιμένι	λευκοῦ	καὶ αὗται λίθου, καὶ κατατείνοντες
[1, 4]	ὤν, τελευταῖος δὲ τῶν ἀπὸ	Σελεύκου·	τοῦτον γὰρ δείσας στρατεύεσθαι ἐπὶ
[1, 10]	Καίσαρι γνώριμος ὄντι συγγενεῖ τοῦ	μεγάλου	Καίσαρος καὶ διοικοῦντι τὴν Συρίαν.
[1, 33]	υἱὸς Σεπφεραίου καὶ Ματθίας ἕτερος	Μαργάλου.	Τούτοις οὐκ ὀλίγοι προσῄεσαν τῶν
[1, 13]	(δεῖ γὰρ ὁλοκλήρους ἀρχιερᾶσθαι· τῆς	Φασαήλου	δὲ ἀρετῆς ὑστερίζει φθάσαντος πέτρᾳ
[1, 11]	ἄγων ἐπὶ τιμωρίᾳ τοῦ πατρός.	Φασαήλου	δὲ τἀδελφοῦ συμβουλεύσαντος αὐτῷ μὴ
[1, 13]	βασιλείων προῆλθον. Ὑρκανοῦ δὲ καὶ	Φασαήλου	δεξαμένων αὐτοὺς καρτερῷ στίφει μάχη
[1, 12]	καὶ Ἰουδαίων οἱ δυνατοὶ κατηγοροῦντες	Φασαήλου	καὶ Ἡρώδου, βίᾳ μὲν αὐτοὺς
[1, 14]	τὴν αὐτοῦ σπουδὴν ἐφθάκει καὶ	Φασαήλου	τεθνηκότος εἰς κενὸν Ἡρώδης φιλάδελφος
[1, 14]	λαβεῖν, οἷς μόνοις πείσειν ὑπὲρ	Φασαήλου	τὴν τῶν βαρβάρων ἤλπιζεν πλεονεξίαν.
[1, 30]	Φερώραν καὶ τὰς ἐκείνου γυναῖκας	ἐδήλου	καὶ τὰς λαθραίας αὐτῶν συνόδους,
[1, 2]	τε κατέδραμον καὶ τὴν ἐντὸς	Καρμήλου	τοῦ ὄρους χώραν ἅπασαν κατενείμαντο.
[1, 6]	πάνυ φιλοτίμως ἐξησκημένων ὑπὲρ ὄρους	ὑψηλοῦ	κείμενον, πέμψας καταβαίνειν αὐτὸν ἐκέλευσεν.
[1, 21]	Ἀγρίππειον προσηγόρευσε· τοῦ δ' αὐτοῦ	φίλου	δι' ὑπερβολὴν εὐνοίας καὶ ἐπὶ
[1, 30]	δ' ἐπὶ τὴν μητέρα τὴν	Ἀντιφίλου	καὶ τὸν ἀδελφὸν τὰς βασάνους
[1, 30]	αὐτὸν διά τινος τῶν ἑταίρων	Ἀντιφίλου,	λάβοι δὲ παρ' ἐκείνου Θευδίων
[1, 32]	ἐπίβουλος Ἀντίπατρος εὑρίσκεται· τῶν γὰρ	Ἀντιφίλου	τις οἰκετῶν ἧκεν ἐπιστολὰς κομίζων
[1, 7]	δισχίλια. Οὔτε δὲ τούτων οὔτε	ἄλλου	τινὸς τῶν ἱερῶν κειμηλίων ἥψατο,
[1, 6]	εἰς Δαμασκὸν ἑαλωκυῖαν προσφάτως ὑπὸ	Μετέλλου	καὶ Λολλίου καὶ τούτους μεταστήσας,
[1, 5]	ταραχὰς ἐμβεβληκότος εἰς τὴν Ἀρμενίαν	Λευκόλλου.	(Κἀν τούτῳ νοσούσης Ἀλεξάνδρας ὁ
[1, 1]	γὰρ οἱ Ἰουδαῖοι καὶ μέχρι	πολλοῦ	διηγωνίσαντο, πλήθει δὲ ὑπερέχοντες οἱ
[1, 16]	χαράδραις, ὥστε τὸν βασιλέα μέχρι	πολλοῦ	μὲν ἀπορεῖν πρὸς τὸ ἀμήχανον
[1, 8]	ἐπηκολούθουν, καὶ γενομένης συμβολῆς μέχρι	πολλοῦ	μὲν οἱ περὶ τὸν Ἀριστόβουλον
[1, 9]	τῶν τὰ Πομπηίου φρονούντων μέχρι	πολλοῦ	μὲν οὐδὲ ταφῆς ἐν τῇ
[1, 0]	χρὴ τἀληθῆ λέγειν καὶ μετὰ	πολλοῦ	πόνου τὰ πράγματα συλλέγειν, πεφίμωνται
[1, 32]	μητρὸς οἰκέται τινὲς οὐ πρὸ	πολλοῦ	συνειλημμένοι, κομίζοντες γράμματα παρ' αὐτῆς
[1, 13]	ἤλπισαν· ὁ γὰρ Ἡρώδης ἐκ	πολλοῦ	τὴν ἀπιστίαν τῶν βαρβάρων ὑφορώμενος
[1, 9]	γενόμενος καὶ πολλὰ τρωθεὶς ἐφ'	ὅλου	σχεδὸν τοῦ σώματος εἶχεν τὰ
[1, 26]	λυμεῶνα τῆς οἰκίας καὶ δραματουργὸν	ὅλου	τοῦ μύσους Εὐρυκλέα σωτῆρα καὶ
[1, 5]	ἐθέλοιεν, λύειν τε καὶ δεσμεῖν.	Καθόλου	δὲ αἱ μὲν ἀπολαύσεις τῶν
[1, 21]	ἀπὸ τῶν αὐτῶν ὠνόμασεν φίλων.	Καθόλου	δὲ οὐκ ἔστιν εἰπεῖν ὅντινα
[1, 18]	τι τοῦ τείχους ἕτερον ἀντωχύρουν·	καθόλου	τε οὔτε χερσὶν οὔτ' ἐπινοίαις
[1, 33]	ἀφόρητος τῆς ἐπιφανείας ὅλης καὶ	κόλου	συνεχεῖς ἀλγηδόνες περί τε τοὺς
[1, 3]	αὖθις δ' Ἀντωνίᾳ μετονομασθείσῃ, προστάξας	ἀνόπλου	μὲν ἀπέχεσθαι, κτείνειν δὲ τὸν
[1, 6]	χρώμενοι κατηντιβόλουν μισῆσαι μὲν τὴν	Ἀριστοβούλου	βίαν, κατάγειν δὲ ἐπὶ τὴν
[1, 8]	Γαβινίου δι' ἐπιστολῶν δηλώσαντος τῇ	Ἀριστοβούλου	γυναικὶ τοῦτο ἀντὶ τῆς παραδόσεως
[1, 9]	Ἀσκάλωνα πέμπει. Κἀκεῖνος ἀποσπάσας τῆς	Ἀριστοβούλου	γυναικὸς Ἀντίγονον καὶ τὰς ἀδελφὰς
[1, 6]	ὁμήρων· ταῦτα δ' ἦν ἡ	Ἀριστοβούλου	γυνὴ μετὰ τῶν τέκνων. Ἀμέλει
[1, 30]	Περιιόντες δὲ οἱ Ἀλεξάνδρου καὶ	Ἀριστοβούλου	δαίμονες ἅπαν τὸ βασίλειον ἐρευνηταί
[1, 28]	Καππαδοκίαν, ὡς ἀνεῖλεν Ἀλέξανδρον, τὴν	Ἀριστοβούλου	δὲ Βερνίκην συνῴκισεν θείῳ πρὸς
[1, 6]	δὲ τοῖς τε ἄλλοις τῶν	Ἀριστοβούλου	διαφόρων ἐμπίπτει παρ' ἐλπίδα κρατήσαντος
[1, 28]	δὲ σῷ παιδί, Ἀντίπατρε, τὴν	Ἀριστοβούλου	θυγατέρα· γένοιο γὰρ ἂν οὕτω
[1, 22]	γαμεῖ Μαριάμμην τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ	Ἀριστοβούλου	θυγατέρα, δι' ἣν αὐτῷ στασιασθῆναι
[1, 12]	δὲ γήμας τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ	Ἀριστοβούλου	θυγατέρα, θυγατριδῆν δὲ Ὑρκανοῦ Μαριάμην
[1, 5]	τε γυναῖκα καὶ τοὺς παῖδας	Ἀριστοβούλου	καθείργνυσιν εἰς τὴν Ἀντωνίαν· φρούριον
[1, 26]	Τὸ δὲ τελευταῖον ἐργολαβήσας τὸν	Ἀριστοβούλου	καὶ Ἀλεξάνδρου θάνατον κατήγορος αὐτῶν
[1, 30]	τὰς τῆς ὕδρας κεφαλάς, τοὺς	Ἀριστοβούλου	καὶ Ἀλεξάνδρου παῖδας. Ἀφῃρῆσθαι δ'
[1, 12]	Ἡρώδην ἔχθος συγκατήγαγεν Ἀντίγονον τὸν	Ἀριστοβούλου,	καὶ τὸ πλέον διὰ Φάβιον,
[1, 8]	Ἰουδαίους πάλιν ἀπέστησεν Ἀλέξανδρος ὁ	Ἀριστοβούλου,	μεγίστην δὲ συγκροτήσας δύναμιν ὥρμητο
[1, 7]	Ῥωμαίων εὐταξίαν. Ἡττώμενον δὲ τὸ	Ἀριστοβούλου	μέρος εἰς τὸ ἱερὸν ἀνεχώρησεν
[1, 17]	Σαμάρειαν ᾔει τὴν Ἀλεξάνδρου τοῦ	Ἀριστοβούλου	μετιὼν θυγατέρα καθωμολογημένην ὡς ἔφαμεν
[1, 6]	Ὑρκανὸς δὲ ἀνεχώρησεν εἰς τὴν	Ἀριστοβούλου	οἰκίαν. (Δέος δὲ τοῖς τε
[1, 8]	δύναμιν. (Ὁ δ' ἀποδρὰς τῶν	Ἀριστοβούλου	παίδων Πομπήιον Ἀλέξανδρος χρόνῳ συναγαγὼν
[1, 7]	τοῖς αἰχμαλώτοις ἐλήφθη καὶ ὁ	Ἀριστοβούλου	πενθερός, ὁ δ' αὐτὸς ἦν
[1, 26]	μὲν οὕτως ἡ Ἀλεξάνδρου καὶ	Ἀριστοβούλου	ποινὴ περιῆλθεν. (Ἄξιον δὲ ἀντιθεῖναι
[1, 7]	τοῖς ἔνδον ἐμπίπτει, τῶν μὲν	Ἀριστοβούλου	πολεμεῖν ἀξιούντων καὶ ῥύεσθαι τὸν
[1, 9]	δ' ὁ φθόνος καὶ τὴν	Ἀριστοβούλου	προθυμίαν καὶ τὰς Καίσαρος ἐλπίδας·
[1, 10]	αὐτὸ δὲ καὶ Ἀντίγονος ὁ	Ἀριστοβούλου	πρὸς τὸν Καίσαρα παρὼν γίνεται
[1, 8]	κτείνει δὲ καὶ Πειθόλαον τοὺς	Ἀριστοβούλου	στασιαστὰς ἐπισυνιστάντα· τοῦ φόνου δὲ
[1, 28]	μεθηρμόσατο, καὶ αὐτῷ μὲν τὴν	Ἀριστοβούλου	συνῴκισεν θυγατέρα, τὸν δὲ υἱὸν
[1, 28]	τούτων δύο ἀδελφὰς Ἀλεξάνδρου καὶ	Ἀριστοβούλου	τὰς ἐκ Μαριάμμης. Οὔσης δὲ
[1, 27]	Τὸ μὲν οὖν Ἀλεξάνδρου καὶ	Ἀριστοβούλου	τέλος τοιοῦτον. ~(Ἀντιπάτρῳ δὲ ἀδήριτον
[1, 24]	ὡς ἐπιβουλεύοι τε αὐτῷ μετὰ	Ἀριστοβούλου	τοῦ ἀδελφοῦ καὶ παραφυλάττει κυνηγοῦντα
[1, 26]	αὐτὸν δέξηται τῷ φρουρίῳ μετὰ	Ἀριστοβούλου	τοῦ ἀδελφοῦ κτείναντα τὸν πατέρα,
[1, 6]	ἐπίπροσθεν τοῦ δικαίου τὰ παρὰ	Ἀριστοβούλου	τριακόσια τάλαντα· τοσοῦτον γὰρ λαβὼν
[1, 29]	μὲν δὴ τῶν Ἀλεξάνδρου καὶ	Ἀριστοβούλου	φονέων τοιοῦτον περιέρχεται τέλος. ~(Μετέβαινεν
[1, 6]	χρημάτων ἐκπεμφθέντα Γαβίνιον οἱ τὰ	Ἀριστοβούλου	φρονοῦντες οὐδὲ τῇ πόλει δέχονται.
[1, 25]	ποῦ ποτέ ἐστιν ὁ ἀλιτήριός	μου	γαμβρός, ἐβόα, ποῦ δὲ τὴν
[1, 23]	δ' ἕκαστος τήν τε ἡλικίαν	μου	καὶ τὴν ἀγωγὴν τοῦ βίου
[1, 32]	διὰ παντὸς ἐσχηκέναι; Τερατείαν δέ	μου	καὶ ὑπόκρισιν λέγεις τὴν εὐσέβειαν.
[1, 32]	πατρός, ἱκετεύω, πάτερ, ἔφη, μηδέν	μου	προκατεγνωκέναι, παρασχεῖν δέ μοι τὰς
[1, 3]	καλόν, ἔφη, τὸ θανεῖν, ὅτε	μου	προτέθνηκεν ἡ ἀλήθεια καί τι
[1, 11]	ἔφη, κἀμὲ καὶ τὴν πατρίδα	μου	σώζει τὸν ἀμφοτέρων ἐπίβουλον ἀνελών.
[1, 23]	καὶ τοὺς ἐν τῇ στρατιᾷ	μου	ταξιάρχους ἐν ἐμοὶ μόνον τὰς
[1, 30]	καταλειφθὲν ἡμῖν φέρε καὶ βλέποντός	μου	ταχέως ἀφάνισον, ἵνα μὴ καὶ
[1, 25]	Προσθήσω δὲ καὶ τὴν θυγατέρα	μου	τῷ καλῷ νυμφίῳ· καὶ γὰρ
[1, 32]	τοὐμὸν αἷμα, κἂν διὰ πάντων	μου	τῶν τέκνων ὁ ἔλεγχος ἔλθῃ.
[1, 31]	ὄντα. Φθείρου, δυσσεβεστάτη κεφαλή, μηδέ	μου	ψαύσῃς πρὶν ἀποσκευάσασθαι τὰ ἐγκλήματα.
[1, 24]	Φερώρας ἁδελφὸς κατηγόρει συνθήκας περὶ	γάμου	πρὸς Συλλαῖον τὸν Ὀβαίδα τοῦ
[1, 8]	πανταχοῦ μὲν γενναῖος ἀεὶ φανείς,	οὐδαμοῦ	δ' οὕτως. Γαβίνιος δὲ τοὺς
[1, 32]	διὰ γῆς καὶ θαλάσσης οὐδὲν	οὐδαμοῦ	παθὼν ὁ πατροκτόνος. Ἀλλὰ μήπω
[1, 0]	τὸ δ' ἀκριβὲς τῆς ἱστορίας	οὐδαμοῦ,	προυθέμην ἐγὼ τοῖς κατὰ τὴν
[1, 32]	κρινεῖ, πέπεισμαι. Δέδοικα δέ, μὴ	κἀμοῦ	μισήσῃς τὴν τύχην κἀμὲ κρίνῃς
[1, 18]	καὶ Σιδῶνος τὰς ἐντὸς Ἐλευθέρου	ποταμοῦ	πάσας. Ὧν γενομένη κυρία καὶ
[1, 9]	Ἀντίπατρος παρὰ τὸν αἰγιαλὸν τοῦ	ποταμοῦ·	τῶν γὰρ καθ' ἑαυτὸν ἐκράτει
[1, 23]	γὰρ ἐγὼ φθονῶν τοῖς ἐξ	ἐμοῦ	γεγενημένοις ἀνακόπτω τὴν εἰς αὐτοὺς
[1, 32]	τὴν ἐμφωλεύουσαν τῇ βασιλείᾳ κατ'	ἐμοῦ	δυσμένειαν. Σὺ δέ με, πάτερ,
[1, 23]	ὅτι χρηστὸς μὲν ὢν παρ'	ἐμοῦ	λήψεται τὴν ἀμοιβήν, στασιάζων δὲ
[1, 32]	πατρός, ἐκβοᾷ· σύ, πάτερ, ὑπὲρ	ἐμοῦ	πεποίηκας τὴν ἀπολογίαν· πῶς γὰρ
[1, 3]	ἀλήθεια καί τι τῶν ὑπ'	ἐμοῦ	προρρηθέντων διέψευσται· ζῇ γὰρ Ἀντίγονος
[1, 0]	ἐπειδήπερ καὶ Ἰουδαίων πολλοὶ πρὸ	ἐμοῦ	τὰ τῶν προγόνων συνετάξαντο μετ'
[1, 32]	ἐμῆς ὑπερεμπλησθὲν ἀνεξικακίας ἤνεγκεν κατ'	ἐμοῦ	τὸν κόρον· ἔδοξα γὰρ αὐτῷ
[1, 32]	ἄλλων βασάνοις πιστεύειν, ἀλλὰ κατ'	ἐμοῦ	φερέσθω τὸ πῦρ, ὁδευέτω διὰ
[1, 19]	ἕβδομον, ἀκμάζοντος δὲ τοῦ Ἀκτίου	πολέμου.	Ἀρχομένου γὰρ ἔαρος ἡ γῆ
[1, 12]	ἀπωλείας αἰτίους μήτε τῇ πατρίδι	πολέμου	γίνεσθαι φιλονεικοῦντας ἀκρίτως. Τῶν δὲ
[1, 8]	ἄλλην συναθροίσειν δύναμιν ἀνοχὴν τοῦ	πολέμου	διδόντος καὶ τὸ φρούριον κακῶς
[1, 0]	τὰ μὲν τοῦ κατ' ἐμαυτὸν	πολέμου	διεξοδικώτερον καὶ μεθ' ὅσης ἂν
[1, 16]	χώρας κατατρέχοντες οὐκ ἐλάττω κακὰ	πολέμου	διετίθεσαν τοὺς ἐπιχωρίους. Προπέμψας δὲ
[1, 17]	στρατιωτῶν καλουμένων ἐπαμύνειν τοῖς ἀπείροις	πολέμου	δυνάμενον. (Ἀντιγόνῳ δὲ οὐκ ἀπέχρησεν
[1, 9]	ταύτῃ πόλεις ἑτοίμως συνεφήψαντο τοῦ	πολέμου.	Καὶ θαρρῶν ἤδη Μιθριδάτης τῇ
[1, 0]	συμφορὰς ὅσα τε ὑπὸ τοῦ	πολέμου	καὶ ὅσα ὑπὸ τῆς στάσεως
[1, 19]	ἐπελθὼν ἐπειρᾶτο προμηθέστερον ἀφηγεῖσθαι τοῦ	πολέμου	καὶ στρατόπεδον ἐκέλευε τειχίζειν. Οὐ
[1, 0]	μὲν ἐπεξῆλθον τὰ λείψανα τοῦ	πολέμου	καὶ τὰ ἐρύματα τῶν χωρίων
[1, 11]	τοῦ πρὸς Κάσσιον καὶ Βροῦτον	πολέμου	Καίσαρί τε τῷ νέῳ καὶ
[1, 11]	δόντες, μετὰ δὲ τὴν τοῦ	πολέμου	κατάλυσιν ἀποδείξειν Κάσσιος ὑπέσχετο καὶ
[1, 19]	τῷ θεῷ θύματα περὶ τοῦ	πολέμου	κατέστεψαν. Ἀλλ' οὐ διαφεύξονται τὸν
[1, 10]	ἔπεμψεν συμμαχίαν. Μηκυνομένου δὲ τοῦ	πολέμου	Μοῦρκος μὲν ἀπὸ τῆς Ἰταλίας
[1, 0]	οὔτε τὸ μῆκος αἰδοῦνται τοῦ	πολέμου	οὔτε τὸ πλῆθος τῆς Ῥωμαίων
[1, 8]	μὴ πάλιν ὁρμητήριον γένοιτο δευτέρου	πολέμου·	παρῆν δὲ μειλισσομένη τὸν Γαβίνιον
[1, 7]	Καὶ τοὺς αἰτιωτάτους μὲν τοῦ	πολέμου	πελέκει κολάζει, Φαῦστον δὲ καὶ
[1, 10]	δὲ δὴ λογιστέον εἴη καὶ	πολέμου	ῥοπὰς βραβεύεσθαι θεῷ, πλέον εἶναι
[1, 19]	εὐθὺς ἐχαρίσθη. ~(Τοῦ δ' Ἀκτιακοῦ	πολέμου	συνερρωγότος παρεσκεύαστο μὲν Ἡρώδης Ἀντωνίῳ
[1, 13]	ἐχώρησαν ὡς ἐμπλῆσαι μὲν ἀκηρύκτου	πολέμου	τὴν χώραν ἅπασαν, ἀνάστατον δὲ
[1, 20]	ὑπισχνούμην κοινωνὸν τοῦ πρὸς σὲ	πολέμου.	Τοῦ δ' ἄρα τὰς ἀκοὰς
[1, 2]	γηραλέος ὢν νεανικώτερον ἀφηγήσατο τοῦ	πολέμου·	τοὺς μέντοι γε υἱεῖς αὐτοῦ
[1, 19]	πρέσβεων ἀμυνόμενος· ἐκεῖνοι στρατηγήσουσιν τοῦ	πολέμου	τῶν ζώντων ἄμεινον. Προκινδυνεύσω δὲ
[1, 15]	ἐπ' ἀγαθῷ τε παρείη τοῦ	δήμου	καὶ ἐπὶ σωτηρίᾳ τῆς πόλεως,
[1, 0]	διακρινῶ δὲ τὰ πάθη τοῦ	δήμου	καὶ τὰς συμφορὰς ὅσα τε
[1, 13]	ἐπελθὼν ἐμπίπρησιν, Ἡρώδης δὲ τοῦ	δήμου	πολλοὺς κατ' ὀργὴν τῶν ἀπολωλότων
[1, 1]	καταφεύγει· προσγενομένων δὲ ἀπὸ τοῦ	δήμου	πολλῶν ἀναθαρσήσας κάτεισι καὶ συμβαλὼν
[1, 2]	ἐξεκρούσθη γε μὴν ὑπὸ τοῦ	δήμου	ταχέως δεδεγμένων ἤδη τὸν Ὑρκανόν.
[1, 19]	γοῦν ἁπάσης Ἰουδαίας κατερριμμένης οἰηθέντες	ἐρήμου	τῆς χώρας κρατήσειν ὥρμησαν εἰς
[1, 19]	ἐπιφέρεται· λοιμοῦ μὲν γὰρ καὶ	λιμοῦ	καὶ τῶν χθονίων βρασμῶν προγένοιτ'
[1, 0]	στάσεως καὶ ὅσα ὑπὸ τοῦ	λιμοῦ	κακωθέντες ἑάλωσαν. Παραλείψω δὲ οὐδὲ
[1, 2]	καὶ Ἀντίγονον· ὧν οὐδὲν ἀνιέντων	λιμοῦ	μὲν εἰς τοσοῦτον προῆλθον οἱ
[1, 19]	τὴν ἐν ἑαυτοῖς βλάβην ἐπιφέρεται·	λοιμοῦ	μὲν γὰρ καὶ λιμοῦ καὶ
[1, 18]	ὑπολειπομένων τροφήν. Τοῦ γε μὴν	μαχίμου	τὸ εὐτακτότερον ἐτέτακτο πρὸς ἄμυναν
[1, 33]	γένοιτο κίνδυνος, ὑπὲρ τοῦ πατρίου	νόμου	θνήσκειν· τοῖς γὰρ οὕτω τελευτῶσιν
[1, 33]	ὡς ἱεροσύλων καὶ προφάσει τοῦ	νόμου	πειραζόντων τι μεῖζον ἠξίου κολάζειν
[1, 5]	ἠκρίβου γὰρ δὴ μάλιστα τοῦ	νόμου	τὰ πάτρια καὶ τοὺς πλημμελοῦντας
[1, 33]	τίνος κελεύσαντος, ἀπεκρίναντο τοῦ πατρίου	νόμου.	Τί δ' οὕτως γεγήθασιν διερωτήσαντος,
[1, 1]	καρτερᾶς πληγῆς ἀνέστειλεν. Ἀπὸ δὲ	θερμοῦ	τοῦ κατορθώματος ὥρμησεν ἐπὶ τὴν
[1, 32]	ὀφείλω θνήσκειν ἀβασάνιστος. Τοιαῦτα μετ'	ὀλοφυρμοῦ	καὶ δακρύων ἐκβοῶν τούς τε
[1, 23]	Καίσαρος. Ὁ δ' εὑρὼν μόλις	ὀλοφυρμοῦ	παρρησίαν καὶ δικαστὴν ἐμπειρότατον Ἀντιπάτρου
[1, 19]	τί δύναται μεῖζον ἡμᾶς τοῦ	σεισμοῦ	βλάψαι καὶ κρατήσας ὁ πόλεμος;
[1, 30]	γυμνώσας αὐτὴν παντὸς οὗ δεδώρητο	κόσμου,	πολλῶν δ' ἦν ταλάντων, ἐκβάλλει
[1, 22]	εἵπετο τῷ πάθει, καὶ τοῦ	θυμοῦ	πεσόντος ὁ ἔρως πάλιν ἀνεζωπυρεῖτο.
[1, 0]	ἔτι δὲ τούτων καὶ τοῦ	βωμοῦ	τὰ μέτρα πάντα μετ' ἀκριβείας,
[1, 9]	βοήθειαν τόν τε ἔποικον τοῦ	Λιβάνου	Πτολεμαῖον καὶ Ἰάμβλιχον, δι' οὓς
[1, 16]	φέροντες ἐξέκλιναν. (Ὁ δὲ ἕως	Ἰορδάνου	κτείνων εἵπετο καὶ πολὺ μὲν
[1, 24]	ἑκατὸν τάλαντα, τὴν δὲ πέραν	Ἰορδάνου	πᾶσαν ἐκαρποῦτο χώραν λαβὼν παρὰ
[1, 21]	λευκῆς μαρμάρου καθιδρύσατο παρὰ τὰς	Ἰορδάνου	πηγάς· καλεῖται δὲ Πάνειον ὁ
[1, 21]	μέν, ὡς ἔνιοι δοκοῦσιν, ἔνθεν	Ἰορδάνου,	τὸ δ' ἀκριβὲς ἐν τοῖς
[1, 13]	πλείους μέχρι τῶν βασιλείων προῆλθον.	Ὑρκανοῦ	δὲ καὶ Φασαήλου δεξαμένων αὐτοὺς
[1, 12]	Ὑπήντα δὲ Μεσσάλας ἀπολογούμενος συμπαρεστῶτος	Ὑρκανοῦ	διὰ τὸ κῆδος. Καὶ Ἀντώνιος
[1, 12]	κῆδος. Καὶ Ἀντώνιος ἀκούσας ἑκατέρων	Ὑρκανοῦ	διεπυνθάνετο τοὺς ἐπιτηδειοτέρους ὄντας ἄρχειν·
[1, 13]	τὸν ἀδελφὸν συνειλημμένον, καὶ προσῄει	Ὑρκανοῦ	θυγάτηρ Μαριάμμη, συνετωτάτη γυναικῶν, καταντιβολοῦσα
[1, 10]	πάθος, ὁ δὲ ἐπὶ τούτοις	Ὑρκανοῦ	καὶ Ἀντιπάτρου κατηγόρει παρελθών, ὡς
[1, 26]	Τιμωρήσειν γε μὴν αὐτὸς τοῖς	Ὑρκανοῦ	καὶ τοῖς Μαριάμμης δαίμοσιν· οὐδὲ
[1, 12]	τοῦ Ἀριστοβούλου θυγατέρα, θυγατριδῆν δὲ	Ὑρκανοῦ	Μαριάμην οἰκεῖος τῷ βασιλεῖ γίνεται.
[1, 13]	Ὑρκανὸν δεσμώτας αἰκίσασθαι. Ὁ δὲ	Ὑρκανοῦ	μὲν προσπεσὼν αὐτὸς τὰ ὦτα
[1, 12]	οἱ τραυματίαι θεραπείας ἠξιώθησαν ὑπὸ	Ὑρκανοῦ.	Οὐ μὴν οἱ διαφυγόντες ἠρέμουν,
[1, 10]	ὢν ἑκάστοις, ὅτι τὰ μὲν	Ὑρκανοῦ	φρονοῦντες ἐν ὄλβῳ καὶ καθ'
[1, 7]	τὸν βασιλέα, τῶν δὲ τὰ	Ὑρκανοῦ	φρονούντων ἀνοίγειν Πομπηίῳ τὰς πύλας·
[1, 13]	τὸ βασίλειον ἀπεχόμενοι μόνων τῶν	Ὑρκανοῦ	χρημάτων· ἦν δ' οὐ πλείω
[1, 18]	Ἀντώνιος ἄγων αἰχμάλωτον Ἀρταβάζην τὸν	Τιγράνου	παῖδα δῶρον Κλεοπάτρᾳ· μετὰ γὰρ
[1, 32]	μύσος ἐνσκευαζόμενον, τὸν δ' ἀπ'	οὐρανοῦ	δικαστὴν ἀμήχανον, ὃς ἐφορᾷ πάντα
[1, 13]	ἀποκτεῖναι. ~(Μετὰ δὲ ἔτη δύο	Βαζαφράνου	τοῦ Πάρθων σατράπου σὺν Πακόρῳ
[1, 6]	Συρίαν ἀπὸ Ἀρμενίας ὑπὸ Πομπηίου	Μάγνου	πολεμοῦντος πρὸς Τιγράνην, παραγενόμενος δὲ
[1, 11]	τίς ὁ κτείνας εἴη Μάλιχον.	Ἀποκριναμένου	δέ τινος τῶν χιλιάρχων τὸ
[1, 24]	τὸ ῥηθὲν ἐστρέφετο, καὶ μετρίως	παρρησιασαμένου	μέγιστα τοῖς ἐλαχίστοις προσεπλάττετο. Καθίει
[1, 21]	αὐτῷ παρέσχεν εὐνομίαν. (Ἐπὶ τούτοις	δωρησαμένου	τοῦ Καίσαρος αὐτὸν ἑτέρας προσθέσει
[1, 30]	δὲ ἀντὶ τούτου θανάσιμον Συλλαίου	πραγματευσαμένου·	τούτῳ γὰρ ἦν γνώριμον. (Πληγεὶς
[1, 18]	ἁρπαγὰς δικαίως τοῖς στρατιώταις ἐπιτρέπειν	φαμένου,	αὐτὸς ἔφη διανεμεῖν ἐκ τῶν
[1, 25]	αὐτὸν τὰ τῆς ἐπιγαμίας δίκαια.	Φαμένου	δὲ τοῦ βασιλέως δῶρον ἕξειν
[1, 16]	(Ἤδη δὲ Πάρθων μὲν ἐξεληλαμένων,	ἀνῃρημένου	δὲ Πακόρου Βεντίδιος ἐπιστείλαντος Ἀντωνίου
[1, 24]	δεσπότις, κατὰ πατέρα μὲν ἀπὸ	Τημένου,	κατὰ μητέρα δὲ ἀπὸ Δαρείου
[1, 17]	ἐξ ἧς ὥρμηντο, τοῦ δὲ	προσκειμένου	τοῖς ὑστάτοις καὶ κτείνοντος ἀπείρους.
[1, 24]	Πολλαὶ δ' ἦσαν, ὡς ἂν	ἐφειμένου	τε πατρίως Ἰουδαίοις γαμεῖν πλείους
[1, 24]	γαμεῖν πλείους καὶ τοῦ βασιλέως	ἡδομένου	πλείοσιν, αἳ πᾶσαι διὰ τὸ
[1, 6]	ἧκον παρὰ τῶν ἀδελφῶν ἑκατέρου	δεομένου	βοηθεῖν αὐτῷ. Γίνεται δ' ἐπίπροσθεν
[1, 7]	ὀχυρώτατα τετειχισμένον, ὥστε τοῦ ἄστεος	ἁλισκομένου	δευτέραν εἶναι καταφυγὴν τοῦτο τοῖς
[1, 0]	τοῖς ὕστερον παρατυχὼν ἐξ ἀνάγκης·	(γενομένου	γάρ, ὡς ἔφην, μεγίστου τοῦδε
[1, 11]	Μεγίστου δ' ἐπὶ τῷ φόνῳ	γενομένου	κινήματος καὶ διαστασιασθέντων τῶν δυνατῶν
[1, 33]	ἀνέστρεψεν. Θορύβου δὲ τῶν θεραπευόντων	γενομένου	πρὸς μὲν τὴν φωνὴν ἀνήνεγκεν,
[1, 10]	διὰ τῶν παίδων ἔπεμψεν συμμαχίαν.	Μηκυνομένου	δὲ τοῦ πολέμου Μοῦρκος μὲν
[1, 20]	Καίσαρος ὀργὴ πολλὰ καὶ χαλεπὰ	μεμφομένου	τὸν ἐξαιτούμενον οἷς διεκρούσατο τὴν
[1, 33]	μεγίστη κατὰ τὸ βασίλειον ὡς	οἰχομένου	βασιλέως, καὶ ταχέως ἀκούσας Ἀντίπατρος
[1, 19]	ἀκμάζοντος δὲ τοῦ Ἀκτίου πολέμου.	Ἀρχομένου	γὰρ ἔαρος ἡ γῆ σεισθεῖσα
[1, 20]	Ἡρώδης τότε πρῶτον καὶ συνιππάσατο	ποιουμένου	περὶ Πτολεμαίδα τῆς δυνάμεως ἐξέτασιν
[1, 6]	τὸ ἔρυμα. Πάλιν τε τἀδελφοῦ	προκαλουμένου	καταβὰς καὶ διαλεχθεὶς περὶ τῶν
[1, 0]	περὶ τοῖς Ἱεροσολύμοις ἱδρώσαντες οἶμαι	ταπεινουμένου	τοῦ κατορθώματος αὐτοῖς ἀδοξοῦσιν. (Οὐ
[1, 14]	λύτρα ῥύσιον θεὶς τὸν τοῦ	λυτρουμένου	παῖδα· καὶ γὰρ ἐπήγετο τὸν
[1, 11]	Κασσίου τῷ πρὸς Ἀντώνιον πολέμῳ	περισπωμένου	καὶ βασιλεύσειν αὐτὸς Ὑρκανὸν καταλύσας
[1, 24]	Ἀλέξανδρος μὲν καὶ Ἀριστόβουλος ὀδυνώμενοι	κεκυρωμένου	Ἀντιπάτρῳ τοῦ πρεσβείου, Ἀντίπατρος δὲ
[1, 0]	χρόνων τοῖς μετ' αὐτὸν συνιστάνειν	ἐπαίνου	καὶ μαρτυρίας ἄξιον· φιλόπονος δὲ
[1, 32]	ἐκεῖνα τῷ πατρί σου, μὴ	παραγίνου	πρὸς αὐτόν, ἂν μή τινα
[1, 27]	εἰ χαρίσαιτο τὸν πατέρα αὐτῷ.	Κἀκείνου	δόντος εἶπεν, ὡς ὁ πατὴρ
[1, 30]	μητρὸς πρὸς Φερώραν καὶ τὰς	ἐκείνου	γυναῖκας ἐδήλου καὶ τὰς λαθραίας
[1, 32]	ἀναίρεσιν τῶν ἀδελφῶν, ἀποδεικνὺς ταῖς	ἐκείνου	διαβολαῖς ἀπολωλότας. Ἐπιβουλεύειν δὲ αὐτὸν
[1, 10]	δολοφονήσαντος Σέξτον Καίσαρα καὶ τὴν	ἐκείνου	δύναμιν παραλαβόντος, τῶν δ' ἄλλων
[1, 14]	χρέα καὶ μηδὲν εἰς τὰς	ἐκείνου	δωρεὰς ἀντιπαρασχεῖν χρῄζουσιν τοῖς τέκνοις
[1, 30]	ἑταίρων Ἀντιφίλου, λάβοι δὲ παρ'	ἐκείνου	Θευδίων ὁ θεῖος Ἀντιπάτρου καὶ
[1, 24]	τῆς οἰκίας καὶ περὶ τὴν	ἐκείνου	κεφαλὴν ὅλος ἀπηρείσατο. Τρεῖς ἦσαν
[1, 31]	οὔτε δὲ προεπέμφθη λαμπρότερόν τις	ἐκείνου	πλέοντος ἐπὶ Ῥώμης οὔτε ἀτιμότερον
[1, 26]	ὃς οὐ μόνον τὰς ὑπ'	ἐκείνου	πολιτευθείσας Ἀλεξάνδρῳ διαλλαγὰς ἀνέτρεψεν, ἀλλὰ
[1, 22]	εἰς αὐτὸν τῆς Μαριάμμης, ὅσος	ἐκείνου	πρὸς αὐτὴν ἔρως. Ἔχουσα δὲ
[1, 20]	ὡς μηδὲν ἐξεῖναι δίχα τῆς	ἐκείνου	συμβουλίας τοῖς ἐπιτρόποις διοικεῖν. Ἐπεὶ
[1, 20]	Ἀντωνίῳ καὶ τέθεικα μετὰ τῆς	ἐκείνου	τύχης τὸ διάδημα. Πρὸς σὲ
[1, 26]	Ἡρώδης οὐδὲν ἤκουσεν οὐδὲ παρ'	ἐκείνου	τῶν διαβεβλημένων. (Ἀλλὰ καίτοι τοὺς
[1, 27]	μέντοι ποιήσειν λέγων, εἰ μετὰ	κοινοῦ	συνεδρίου τῶν τε ἰδίων συγγενῶν
[1, 16]	γυναῖκα καὶ καταβαλὼν κατὰ τοῦ	κρημνοῦ	τοὺς νεκροὺς τελευταῖον ἑαυτὸν ἔρριψεν.
[1, 2]	δὲ τὰς εὐπραγίας αὐτοῦ τε	Ἰωάννου	καὶ τῶν παίδων φθόνος ἐγείρει
[1, 2]	τῆς πολιορκίας ἀναιρεῖ τοὺς ἀδελφοὺς	Ἰωάννου	σὺν τῇ μητρὶ καὶ φεύγει
[1, 10]	κεκραγέναι γὰρ τὸ σῶμα σιωπῶντος·	Ἀντιγόνου	δὲ θαυμάζειν τὴν τόλμαν, εἰ
[1, 15]	δὲ ἐν Ἰουδαίᾳ χρήμασιν ὑπ'	Ἀντιγόνου	διεφθαρμένος. Οὐ μὴν Ἡρώδης ἰσχύος
[1, 13]	πληγῆς, πεμφθεὶς δὲ ἰατρὸς ὑπ'	Ἀντιγόνου	θεραπεῦσαι δῆθεν αὐτὸν ἐμπλήσειεν τὸ
[1, 19]	Ὑρκανίας, ὃ δὴ χωρίον ἡ	Ἀντιγόνου	κατεῖχεν ἀδελφή. Διεκλείσθη γε μὴν
[1, 3]	ἐδήλουν καὶ τὸ παράστημα τοῦ	Ἀντιγόνου	μεῖζον ἢ κατ' ἰδιώτην, ὅτι
[1, 17]	δὲ τῆς Γαλιλαίας μετὰ τὴν	Ἀντιγόνου	νίκην ἐνεωτερίσθη εἰς τοσοῦτον, ὥστε
[1, 16]	δὲ φιλίαν κατάσκοπος ᾔει τῶν	Ἀντιγόνου	πραγμάτων Ἡρώδῃ μὴ πεισθεὶς ἀποτρέποντι.
[1, 17]	δ' ὑστεραίᾳ Πάππον μὲν τὸν	Ἀντιγόνου	στρατηγὸν καρατομήσας, ἀνῄρητο δ' ἐπὶ
[1, 8]	ὑπὲρ δύναμιν ἁλίσκεται καὶ μετ'	Ἀντιγόνου	τοῦ παιδός, ὃς ἀπὸ Ῥώμης
[1, 16]	τῆς Γαλιλαίας καταστρεψόμενος καὶ τὰς	Ἀντιγόνου	φρουρὰς ἐξελάσων. (Πρὸς δὲ τὴν
[1, 16]	Ἀντωνίου πέμπει συμμάχους Ἡρώδῃ κατ'	Ἀντιγόνου	χιλίους ἱππεῖς καὶ δύο τάγματα.
[1, 21]	καὶ περικαλλέστατος ἀπὸ τοῦ Καίσαρος	προγόνου	Δρούσιον κέκληται, (ψαλίδες τε πυκναὶ
[1, 7]	συμβολῆς εἴργων τοὺς στρατιώτας· ὑπὲρ	μόνου	γὰρ τοῦ σώματος ἀμύνονται τοῖς
[1, 0]	τἀληθῆ λέγειν καὶ μετὰ πολλοῦ	πόνου	τὰ πράγματα συλλέγειν, πεφίμωνται παρέντες
[1, 29]	γὰρ ἐκείνων δεῖν Ἀντίπατρον διὰ	χρόνου	πεμφθῆναι πρὸς Καίσαρα, ὁ δὲ
[1, 31]	παρακλίνας, ἔστιν, ἐξεβόησεν, καὶ τοῦτο	πατροκτόνου	τὸ περιπλέκεσθαί μοι θέλειν ἐν
[1, 8]	τοὺς Ἀριστοβούλου στασιαστὰς ἐπισυνιστάντα· τοῦ	φόνου	δὲ ἦν σύμβουλος Ἀντίπατρος. Τούτῳ
[1, 10]	Καίσαρος στρατηγῶν ἐπὶ τιμωρίᾳ τοῦ	φόνου	μετὰ δυνάμεως συνελθόντων. Οἷς καὶ
[1, 26]	τοιούτου πατρὸς τὴν ἀρχὴν δίχα	φόνου.	Πολλὰ δ' εἶναι τὰ παροξύνοντα
[1, 3]	φαινομένοις ἔτι τοῖς ἀπὸ τοῦ	φόνου	σπίλοις τὸ αἷμα τοῦ κτείναντος
[1, 3]	ἀλλά με ταχεῖα μέτεισι δίκη	φόνου	συγγενοῦς. Μέχρι τοῦ μοι, σῶμα
[1, 17]	ἂν τίσαιτο τοὺς αἰτίους τοῦ	φόνου,	ταχέως τῶν καθ' ἑαυτὸν ἐκράτει
[1, 3]	ἐνσκήπτει καὶ πρὸς ἔννοιαν τοῦ	φόνου	τὴν ψυχὴν ἔχων ἀεὶ τεταραγμένην
[1, 11]	εἰσέπεμψεν ὡς ἐπὶ τὴν τοῦ	δείπνου	παρασκευήν, τῷ δὲ ὄντι προειπεῖν
[1, 32]	γὰρ παρασκευάσαντα πατρὶ φάρμακον ἦ	πού	γ' ἂν ἀδελφῶν ἀποσχέσθαι. Προελθὼν
[1, 25]	ὁ ἀλιτήριός μου γαμβρός, ἐβόα,	ποῦ	δὲ τὴν πατροκτόνον ὄψομαι κεφαλήν,
[1, 25]	διεκρούσατο. Συμβαλὼν γὰρ εὐθέως αὐτῷ	ποῦ	ποτέ ἐστιν ὁ ἀλιτήριός μου
[1, 13]	ἔτη δύο Βαζαφράνου τοῦ Πάρθων	σατράπου	σὺν Πακόρῳ τῷ βασιλέως υἱῷ
[1, 33]	αὐτοὺς εἰς ἐκκλησίαν μετὰ τοῦ	λοιποῦ	πλήθους ἐν τῷ κατὰ Ἱεριχοῦντα
[1, 0]	οὐ πολὺ τῆς ἀληθείας διήμαρτον.	Ὅπου	δ' οἵ τε τούτων συγγραφεῖς
[1, 0]	δὲ αὐτοῖς ὅπου μὲν κατηγορίαν	ὅπου	δὲ ἐγκώμιον τὰ συγγράμματα, τὸ
[1, 15]	ἐν ἅπασιν εὐστόχουν, ἔστιν δ'	ὅπου	καὶ αὐτοὶ πταίοντες ἀνέστρεφον. (Κἀν
[1, 0]	κατ' αὐτοὺς ἐσπούδαζον ἕκαστοι γράφειν,	ὅπου	καὶ τὸ παρατυχεῖν τοῖς πράγμασιν
[1, 19]	τῆς μάχης εἰς Ὄρμιζα καταφεύγουσιν,	ὅπου	καὶ τὸ στρατόπεδον αὐτῶν περισχόντες
[1, 33]	τὸ σῶμα ἑβδομήκοντα εἰς Ἡρώδειον,	ὅπου	κατὰ τὰς ἐντολὰς ἐτάφη. Καὶ
[1, 0]	τῶν πραγμάτων, περιέχει δὲ αὐτοῖς	ὅπου	μὲν κατηγορίαν ὅπου δὲ ἐγκώμιον
[1, 0]	ὅπως τε τὰς δυνάμεις καὶ	ὅπου	συνήγαγε καὶ ὁπόσας, καὶ ὅπως
[1, 0]	μηδὲν ὑγιὲς δηλοῦν καὶ τοῦ	σκοποῦ	δοκοῦσιν ἔμοιγε διαμαρτάνειν. Βούλονται μὲν
[1, 4]	τὴν μετάνοιαν αὐτοῦ καὶ τοῦ	τρόπου	τὸ ἀνώμαλον, πυνθανομένῳ τε τὸ
[1, 16]	ἀπορεῖν πρὸς τὸ ἀμήχανον τοῦ	τόπου,	τελευταῖον δ' ἐπινοίᾳ χρήσασθαι σφαλερωτάτῃ.
[1, 28]	λήψεται πρὸς μητρὸς ὢν ἀρχιερέως	πάππου.	Τὰ μὲν οὖν ἐμὰ ταύτην
[1, 13]	τῶν βασιλικῶν ὁμωνύμῳ μοῖραν τῆς	ἵππου	παραδοὺς προεμβαλεῖν ἐκέλευσεν εἰς τὴν
[1, 32]	ἀμελῶν τῶν πρεσβυτάτων Ἀρχελάου καὶ	Φιλίππου·	διαβεβλήκει γὰρ καὶ τούτους Ἀντίπατρος·
[1, 5]	Οἱ δὲ τὴν ἁπλότητα τῆς	ἀνθρώπου	κατὰ μικρὸν ὑπιόντες ἤδη καὶ
[1, 29]	συγγενῶν ἄλλα τε πολλὰ τῆς	ἀνθρώπου	κατηγόρει καὶ τὴν εἰς τὰς
[1, 28]	τὰς ἐκ Μαριάμμης. Οὔσης δὲ	πολυπροσώπου	τῆς γενεᾶς ὁ Ἀντίπατρος ἐδεῖτο
[1, 23]	ἀπωδύρετο. Συνήργει δ' αὐτῷ μετὰ	καθαροῦ	τοῦ συνειδότος ἡ περὶ λόγους
[1, 32]	ὄργανα, μὴ φειδέσθω ὀλοφυρμὸς τοῦ	μιαροῦ	σώματος· εἰ γὰρ εἰμὶ πατροκτόνος,
[1, 21]	δὲ κἀνταῦθα ναὸν αὐτῷ λευκῆς	μαρμάρου	καθιδρύσατο παρὰ τὰς Ἰορδάνου πηγάς·
[1, 21]	εἰσήγαγεν καὶ βαθμοῖς διακοσίοις λευκοτάτης	μαρμάρου	τὴν ἄνοδον διέλαβεν· ἦν γὰρ
[1, 0]	μὲν Ῥωμαίων ἡγεμονεύοντος, Κυιντιλίου δὲ	Οὐάρου	κατὰ τὴν χώραν ὄντος, καὶ
[1, 24]	σφόδρα δ' ἦν ἀξιόπιστος κατὰ	γαμβροῦ	λέγουσα. Καί τις ἑτέρα διαβολὴ
[1, 2]	ἐν συμποσίῳ ὑπὸ Πτολεμαίου τοῦ	γαμβροῦ,	ὃς αὐτοῦ τήν τε γυναῖκα
[1, 23]	φιλοφρόνως Ἀρχέλαος ὑπὲρ τῆς τοῦ	γαμβροῦ	σωτηρίας εὐχαριστῶν καὶ ταῖς διαλλαγαῖς
[1, 25]	γοῦν αὐτῷ τὰς συνταχθείσας ὑπ'	Ἀλεξάνδρου	βίβλους ἀναγνῶναι καὶ καθ' ἕκαστον
[1, 24]	πρὸς τὴν ταύτης ἀπέχθειαν ἡ	Ἀλεξάνδρου	γυνὴ Γλαφύρα γενεαλογοῦσα τὴν ἑαυτῆς
[1, 27]	βασιλέως· τοῦτον γὰρ ὄντα κηδεστὴν	Ἀλεξάνδρου	δι' ὑποψίας εἶχεν Ἡρώδης. Τούς
[1, 27]	διαχειρίσασθαι, μεγάλας τέ μοι παρ'	Ἀλεξάνδρου	δωρεὰς ὑπισχνεῖτο. Ταῦτ' ἀκούσας Ἡρώδης
[1, 26]	τελευταῖον ἐργολαβήσας τὸν Ἀριστοβούλου καὶ	Ἀλεξάνδρου	θάνατον κατήγορος αὐτῶν ἐπὶ τοῦ
[1, 4]	οἷς ὅρος τῆς φυγῆς ὁ	Ἀλεξάνδρου	θάνατος κατέστη. Τοιούτοις ἔργοις ὀψὲ
[1, 30]	ἐν Ἀλεξανδρείᾳ. Περιιόντες δὲ οἱ	Ἀλεξάνδρου	καὶ Ἀριστοβούλου δαίμονες ἅπαν τὸ
[1, 26]	φυγαδεύεται. Κἀκεῖνον μὲν οὕτως ἡ	Ἀλεξάνδρου	καὶ Ἀριστοβούλου ποινὴ περιῆλθεν. (Ἄξιον
[1, 28]	Χωρὶς δὲ τούτων δύο ἀδελφὰς	Ἀλεξάνδρου	καὶ Ἀριστοβούλου τὰς ἐκ Μαριάμμης.
[1, 27]	τῷ μητροπάτορι. Τὸ μὲν οὖν	Ἀλεξάνδρου	καὶ Ἀριστοβούλου τέλος τοιοῦτον. ~(Ἀντιπάτρῳ
[1, 29]	λαμπροτάτης. Ἔνα μὲν δὴ τῶν	Ἀλεξάνδρου	καὶ Ἀριστοβούλου φονέων τοιοῦτον περιέρχεται
[1, 24]	ὑποσχέσεις, ὃν τρόπον ἀπατηθεῖεν ὑπὸ	Ἀλεξάνδρου	λέγοντος, ὡς οὐκ ἐν Ἡρώδῃ
[1, 8]	Ἃ πάντα Γαβίνιος ἐναγούσης τῆς	Ἀλεξάνδρου	μητρὸς κατέστρεψεν, ὡς μὴ πάλιν
[1, 4]	ἀλλήλοις ἀποστάσεων, Δημήτριος μὲν τοὺς	Ἀλεξάνδρου	μισθοφόρους, Ἀλέξανδρος δὲ τοὺς ἅμα
[1, 4]	μάχῃ Δημήτριος καίτοι πολλὰ τῶν	Ἀλεξάνδρου	μισθοφόρων καὶ ψυχῆς ἔργα καὶ
[1, 30]	ὕδρας κεφαλάς, τοὺς Ἀριστοβούλου καὶ	Ἀλεξάνδρου	παῖδας. Ἀφῃρῆσθαι δ' αὐτὸν ὑπὸ
[1, 28]	ὄντα τετράρχην βοηθὸν ἔχοιεν οἱ	Ἀλεξάνδρου	παῖδες. Συνελογίζετο δὲ τὸ ἑαυτοῦ
[1, 28]	θυγατέρα τῷ πρεσβυτέρῳ τῶν ἀδελφῶν	Ἀλεξάνδρου	παίδων, ἵνα ᾖς αὐτῷ κηδεμὼν
[1, 28]	πάππῳ καὶ Φερώραν κηδεστὴν ὁ	Ἀλεξάνδρου	παῖς προσλάβοι. Κατηντιβόλει δὲ πολλῆς
[1, 26]	τὸν Ἀλεξανδρείου φρούραρχον ἐπιστολὴ παρὰ	Ἀλεξάνδρου	παρακαλοῦντος, ἵνα αὐτὸν δέξηται τῷ
[1, 24]	ἑτέρους. Κἀπειδὰν ἀπαγγελθείη τι κατ'	Ἀλεξάνδρου,	παρελθὼν ὑπεκρίνετο καὶ διασύρειν τὸ
[1, 25]	βούλεται συνοικίζειν αὐτὴν ἐπέτρεπεν πλὴν	Ἀλεξάνδρου·	περὶ πλείστου γὰρ ποιεῖσθαι τηρεῖν
[1, 32]	τῷ βασιλεῖ τάχα καὶ κατ'	Ἀλεξάνδρου	πλασθῆναι γράμματα, περιαλγὴς δ' ἦν
[1, 26]	οὐ κριθήσεσθαι πατροκτόνος. (Τοιαῦτα κατ'	Ἀλεξάνδρου	τερατευσάμενος Εὐρυκλῆς ἐπῄνει πολλὰ τὸν
[1, 26]	αὐτὸν ἠκονῆσθαι ξίφος καὶ τὴν	Ἀλεξάνδρου	τετονῶσθαι δεξιάν, ἐμποδὼν δ' αὐτὸς
[1, 5]	δ' αὐτῇ παίδων ὄντων ἐξ	Ἀλεξάνδρου	τὸν μὲν πρεσβύτερον Ὑρκανὸν διά
[1, 22]	Δωρὶς ὄνομα, γαμεῖ Μαριάμμην τὴν	Ἀλεξάνδρου	τοῦ Ἀριστοβούλου θυγατέρα, δι' ἣν
[1, 12]	Ἀντίπατρον, τότε δὲ γήμας τὴν	Ἀλεξάνδρου	τοῦ Ἀριστοβούλου θυγατέρα, θυγατριδῆν δὲ
[1, 17]	αὐτὸς εἰς Σαμάρειαν ᾔει τὴν	Ἀλεξάνδρου	τοῦ Ἀριστοβούλου μετιὼν θυγατέρα καθωμολογημένην
[1, 26]	προηγουμένως μισθωτὸς Ἀντιπάτρου καὶ προδότης	Ἀλεξάνδρου,	τῷ μὲν ὀνειδίζων, εἰ πρεσβύτατος
[1, 20]	Προυνόησεν δὲ καὶ διὰ τῆς	ἀνύδρου	πορευομένοις μέχρι Πηλουσίου παρασχεῖν ὕδωρ
[1, 18]	Τύρου καὶ Σιδῶνος τὰς ἐντὸς	Ἐλευθέρου	ποταμοῦ πάσας. Ὧν γενομένη κυρία
[1, 0]	τῆς πόλεως ὀχυρότητα καὶ τοῦ	ἱεροῦ	καὶ τοῦ ναοῦ τὴν διάθεσιν,
[1, 18]	πλῆθος ἐπὶ θέαν τοῦ τε	ἱεροῦ	καὶ τῶν κατὰ τὸν ναὸν
[1, 8]	Ὑρκανὸν καταγαγὼν καὶ τὴν τοῦ	ἱεροῦ	παραδοὺς κηδεμονίαν αὐτῷ καθίστατο τὴν
[1, 3]	Ἀντίγονον ἐθεάσατο παριόντα διὰ τοῦ	ἱεροῦ,	πρὸς τοὺς γνωρίμους ἀνέκραγεν, ἦσαν
[1, 5]	ἦν τῷ βορείῳ κλίματι τοῦ	ἱεροῦ	προσκείμενον, πάλαι μέν, ὡς ἔφην,
[1, 17]	ἐν Ῥώμῃ ἀπεδέδεικτο, πρὸ τοῦ	ἱεροῦ	στρατοπεδεύεται· ταύτῃ γὰρ ἦν ἐπίμαχον,
[1, 1]	Ἄκρα κέκληται· κυριεύσας δὲ τοῦ	ἱεροῦ	τόν τε χῶρον ἐκάθηρε πάντα
[1, 32]	ἐγενόμην καὶ θηρίου ψυχὴν εἶχον	ἀνημέρου,	πάτερ, οὐκ ἂν ταῖς σαῖς
[1, 13]	ἐπιβουλὴν ἀπαρτίσειαν, οὐ γὰρ ἐκ	φανεροῦ	οἷόν τε ἦν ἀνδρὸς οὕτω
[1, 6]	εὐθέως ἧκον παρὰ τῶν ἀδελφῶν	ἑκατέρου	δεομένου βοηθεῖν αὐτῷ. Γίνεται δ'
[1, 27]	θεμιτὸν αὐτῷ τριῶν παρεστώτων τέκνων	ἑτέρου	τέκνοις ἀπώλειαν ἐπιψηφίσασθαι. Σύμψηφοι δ'
[1, 30]	Μαριάμμην καὶ τοὺς ἐξ ἐκείνης	ἑτέρου	τινός, ὥστε ἄμεινον εἶναι φεύγειν
[1, 24]	ὁ βασιλεὺς ἐπὶ μοιχείᾳ τοῦ	προτέρου	διαφθαρέντος. Ἦν δ' ἐλευθέρα διαβολῆς
[1, 10]	τὴν Γαλιλαίαν. Ἤει δὲ μετὰ	καρτεροῦ	στίφους, ὡς μήτε καταλύειν δόξειεν
[1, 0]	καὶ ὡς οὗτος μετὰ τοῦ	πρεσβυτέρου	τῶν παίδων εἰς τὴν Ἰουδαίων
[1, 8]	ὡς μὴ πάλιν ὁρμητήριον γένοιτο	δευτέρου	πολέμου· παρῆν δὲ μειλισσομένη τὸν
[1, 13]	προσρῆξαι τὴν κεφαλήν, ὡς καὶ	σιδήρου	καὶ χειρῶν εἴργετο. Κἀκεῖνος μὲν
[1, 31]	θέλειν ἐν τηλικαύταις αἰτίαις ὄντα.	Φθείρου,	δυσσεβεστάτη κεφαλή, μηδέ μου ψαύσῃς
[1, 21]	πλατεῖαν οὐ φευκτὴν οὖσαν ὑπὸ	βορβόρου	κατέστρωσέν τε σταδίων εἴκοσι τὸ
[1, 16]	Πάρθων μὲν ἐξεληλαμένων, ἀνῃρημένου δὲ	Πακόρου	Βεντίδιος ἐπιστείλαντος Ἀντωνίου πέμπει συμμάχους
[1, 13]	ἠβούλετο καίτοι μάλα ἀξιοπίστως τοῦ	Πακόρου	φάσκοντος δεῖν αὐτὸν ὑπαντῆσαι τοῖς
[1, 1]	τοῦ δοκεῖν ἐπ' ἐλπίδι μόνῃ	λαμπροῦ	κατορθώματος ἑλέσθαι τὸν θάνατον. Γίνεται
[1, 21]	βασιλεὺς καὶ ἐν Ἱεριχοῖ μεταξὺ	Κύπρου	τοῦ φρουρίου καὶ τῶν προτέρων
[1, 30]	Σαμαρείτην Ἀντίπατρον, ὃς ἦν ἐπίτροπος	Ἀντιπάτρου.	Βασανίζων δὲ αὐτὸν ἤκουσεν ὅτι
[1, 24]	ἐκφέρεσθαι τῶν ἀπορρήτων, καὶ τὸν	Ἀντιπάτρου	βίον οὐκ ἂν ἥμαρτέν τις
[1, 8]	ἐλθὼν εἰς Ἱεροσόλυμα πρὸς τὸ	Ἀντιπάτρου	βούλημα κατεστήσατο τὴν πολιτείαν. Ἔνθεν
[1, 33]	τὸν πρεσβύτατον υἱὸν ἀδελφὸν δὲ	Ἀντιπάτρου	γράφει, τετράρχην δὲ Ἀντίπαν. (Μετὰ
[1, 29]	ᾗ βασιλεὺς μὲν Ἀντίπατρος ἐγέγραπτο,	Ἀντιπάτρου	δὲ Ἡρώδης διάδοχος ὁ ἐκ
[1, 28]	μή ποτε κἀκεῖνοι γένοιντο τῶν	Ἀντιπάτρου	διαβολῶν ἀγώνισμα. Τότε μὲν οὖν
[1, 31]	τῶν ἀδελφῶν ἐσκευωρημένας ἐπιστολὰς ὑπ'	Ἀντιπάτρου·	ἦσαν γὰρ Ἀρχέλαος καὶ Φίλιππος
[1, 28]	δ' ἑτέραν τῷ πρὸς μητρὸς	Ἀντιπάτρου	θείῳ. Τῶν δ' ἐκ Μαριάμμης
[1, 23]	ὀλοφυρμοῦ παρρησίαν καὶ δικαστὴν ἐμπειρότατον	Ἀντιπάτρου	καὶ Ἡρώδου φρονιμώτερον, τὰ μὲν
[1, 30]	παρ' ἐκείνου Θευδίων ὁ θεῖος	Ἀντιπάτρου	καὶ παραδοίη Φερώρᾳ· τούτῳ γὰρ
[1, 26]	ὑπῄει, γίνεται δὲ προηγουμένως μισθωτὸς	Ἀντιπάτρου	καὶ προδότης Ἀλεξάνδρου, τῷ μὲν
[1, 26]	τούτοις χρημάτων πλῆθος ἐπαινέτης ἦν	Ἀντιπάτρου	καὶ πρὸς τὸν πατέρα. Τὸ
[1, 30]	φυλάσσεις κατ' αὐτοῦ φάρμακον ὑπ'	Ἀντιπάτρου	καταλειφθὲν ἡμῖν φέρε καὶ βλέποντός
[1, 0]	Πομπήιον. Καὶ ὡς Ἡρώδης ὁ	Ἀντιπάτρου	κατέλυσε τὴν δυναστείαν αὐτῶν ἐπαγαγὼν
[1, 10]	δὲ ἐπὶ τούτοις Ὑρκανοῦ καὶ	Ἀντιπάτρου	κατηγόρει παρελθών, ὡς παρανομώτατα μὲν
[1, 9]	ἀβάσκανος γίνεται πρὸς Καίσαρα τῶν	Ἀντιπάτρου	κατορθωμάτων. (Ὁ δὲ τότε μὲν
[1, 26]	διέκειτο πρὸς ἕκαστον ὁ πατήρ,	Ἀντιπάτρου	μὲν ξενίᾳ προκατείληπτο, φιλίᾳ δὲ
[1, 30]	πρώτην ὁ θυμὸς Δωρίδα τὴν	Ἀντιπάτρου	μητέρα· καὶ γυμνώσας αὐτὴν παντὸς
[1, 29]	τῆς ἀδελφῆς προσλαβοῦσα καὶ τὴν	Ἀντιπάτρου	μητέρα πολλὰ μὲν ἠσέλγαινεν κατὰ
[1, 30]	ἡμῖν τῶν κακῶν αἰτίαν, τὴν	Ἀντιπάτρου	μητέρα. Ταύτης τῆς ἀρχῆς ὁ
[1, 24]	πικρότατον Ἀλεξάνδρῳ, πάντα ἦν ἡ	Ἀντιπάτρου	μήτηρ, σύμβουλος κατ' αὐτῶν μητρυιᾶς
[1, 32]	ἐν οἷς εἰσήχθησαν καὶ τῆς	Ἀντιπάτρου	μητρὸς οἰκέται τινὲς οὐ πρὸ
[1, 30]	γυνὴ τήν τε φιλίαν τῆς	Ἀντιπάτρου	μητρὸς πρὸς Φερώραν καὶ τὰς
[1, 14]	καὶ κατὰ μνήμην μὲν τῆς	Ἀντιπάτρου	ξενίας, τὸ δὲ ὅλον καὶ
[1, 11]	Φωραθεὶς δὲ Μάλιχος ἀναιδείᾳ τῶν	Ἀντιπάτρου	παίδων περιγίνεται· τόν τε γὰρ
[1, 23]	κινδύνων, οὕτως ἤδη τό τε	Ἀντιπάτρου	πανοῦργον καὶ τὴν αὐτῶν ἀτιμίαν
[1, 14]	ἀναιδείας τοῖς ὁμοίως ἀποστερεῖν τὰς	Ἀντιπάτρου	παρακαταθήκας θέλουσιν· ἦσαν δὲ τῶν
[1, 32]	πολλὰ πρὸς τὸ πανοῦργον τὸ	Ἀντιπάτρου	προειπὼν καὶ τὸν ἐπ' αὐτῷ
[1, 24]	καὶ μετὰ προσθήκης μετέβαινεν ἀπὸ	Ἀντιπάτρου	πρὸς Ἡρώδην· οὔτε γὰρ ἁπλῶς
[1, 14]	οὖν εἶχεν ἑτοιμότερον αὐτοῦ τὰς	Ἀντιπάτρου	στρατείας ἀνανεούμενον, ἃς κατ' Αἴγυπτον
[1, 11]	πείθει γίνεσθαι. Πάλιν γοῦν ὑπ'	Ἀντιπάτρου	σώζεται πείσαντος Μοῦρκον τὸν τότε
[1, 10]	τὸ τῶν παίδων ἢ τὸ	Ἀντιπάτρου	σωφρονικὸν προσίστατο, λέγοντες ὡς Ἀντιπάτρῳ
[1, 28]	Βερνίκην συνῴκισεν θείῳ πρὸς μητρὸς	Ἀντιπάτρου·	τὴν γὰρ Σαλώμην οὖσαν διάφορον
[1, 30]	ἐξ αὐτῆς Ἡρώδην ὄντα διάδοχον	Ἀντιπάτρου	τῆς διαθήκης ἐξήλειψεν. ~(Ἐπὶ τούτοις
[1, 6]	ὧν καὶ τὸν ἀδελφὸν τὸν	Ἀντιπάτρου	Φαλλίωνα. (Ὑρκανὸς δὲ καὶ Ἀντίπατρος
[1, 31]	πᾶσα πόλις ἤδη τῆς κατ'	Ἀντιπάτρου	φήμης πεπλήρωτο καὶ μόνος ἠγνόει
[1, 32]	φίλων, εἰσκαλεῖ δὲ καὶ τοὺς	Ἀντιπάτρου	φίλους. Προκαθέζεται δὲ αὐτὸς ἅμα
[1, 12]	ξένος αὐτοῖς πατρῷος δεχθεὶς ὑπ'	Ἀντιπάτρου	φιλοφρόνως ὅτε εἰς τὴν Ἰουδαίαν
[1, 14]	ὄντι κατασχεῖν προαιρούμενος τὰ παρ'	Ἀντιπάτρου	χρέα καὶ μηδὲν εἰς τὰς
[1, 33]	ὥσπερ ὑδρωπιῶντος οἰδήματα τοῦ τε	ἤτρου	φλεγμονὴ καὶ δὴ αἰδοίου σηπεδὼν
[1, 21]	οὐδὲν μῆκος ἐξαρκεῖ. Τοῦ δὲ	ἄντρου	κατὰ τὰς ἔξωθεν ῥίζας ἀνατέλλουσιν
[1, 6]	οὐδ' Ἀριστόβουλος ὑστέρει πεποιθὼς τῇ	Σκαύρου	δωροδοκίᾳ παρῆν τε καὶ αὐτὸς
[1, 18]	δίδωσιν αὐτῇ πόλεις τε πλὴν	Τύρου	καὶ Σιδῶνος τὰς ἐντὸς Ἐλευθέρου
[1, 7]	χώματι καὶ προσαγαγὼν τὰς ἐκ	Τύρου	κομισθείσας μηχανὰς ἐπειρᾶτο τοῦ τείχους·
[1, 8]	διδόντος καὶ τὸ φρούριον κακῶς	ὠχύρου·	προσπεσόντων δὲ Ῥωμαίων ἐπὶ δύο
[1, 4]	φάραγγι βαθείᾳ, πρὸ δὲ τῆς	τάφρου	τεῖχος ἤγειρεν ὑψηλὸν καὶ ξυλίνους
[1, 4]	αὐτοῖς ἐπιτάξας ἀνέστρεψεν ἐπὶ Ἀμαθοῦν.	Θεοδώρου	δὲ πρὸς τὰς εὐπραγίας αὐτὸν
[1, 4]	ἐπὶ Γέρασαν ᾔει πάλιν τῶν	Θεοδώρου	κτημάτων γλιχόμενος, καὶ τρισὶ τοὺς
[1, 4]	Ἰορδάνην, τὰ τιμιώτατα δὲ τῶν	Θεοδώρου	τοῦ Ζήνωνος κτημάτων ἦν ἐν
[1, 29]	ὀργὴν καὶ μάλιστα ἐπὶ τὴν	Φερώρου	γυναῖκα· ταύτην γὰρ πλέον ἡ
[1, 30]	ταλάντων, ἐκβάλλει δεύτερον. Τὰς δὲ	Φερώρου	γυναῖκας ἀπὸ τῶν βασάνων ἐτημέλει
[1, 24]	βασανίσας τελευταῖον ἦλθεν ἐπὶ τοὺς	Φερώρου	φίλους. Ὧν ἐπιβουλὴν μὲν ἄντικρυς
[1, 32]	δέ με καὶ παρώξυνεν κατὰ	σοῦ;	Βασιλείας ἐλπίς; Ἀλλ' ἐβασίλευον. Ὑπόνοια
[1, 32]	ἀπεδήμουν, ἵνα μὴ Συλλαῖος τοῦ	σοῦ	γήρως καταφρονήσῃ. Ῥώμη μοι μάρτυς
[1, 30]	Ἀντίπατρον; Ἄκουε, βασιλεῦ, καὶ μετὰ	σοῦ	θεὸς ὁ μάρτυς ἐμοὶ τῆς
[1, 31]	ἀπολογίαν εἰς αὔριον· παρέχω γάρ	σου	καιρὸν τοῖς πανουργεύμασιν. Πρὸς ταῦτα
[1, 32]	πεφώραται πάντα ἐκεῖνα τῷ πατρί	σου,	μὴ παραγίνου πρὸς αὐτόν, ἂν
[1, 25]	πάλαι δεδωκότα δίκας, μετὰ δὲ	σοῦ	περὶ τῆς θυγατρὸς ἐξετάσων, ἣν
[1, 32]	Οὐ γὰρ ἐστεργόμην; Φόβος ἐκ	σοῦ	τις ἄλλος· ἀλλὰ μὴν σὲ
[1, 32]	γύναιον ἔγραψεν· ὡς ἐβουλήθης, ἔγραψά	σου	τῷ πατρὶ καὶ τὰς ἐπιστολὰς
[1, 30]	τὰ ἄδηλα καὶ τὸν ἐκ	σοῦ	φόβον ἐτήρησα. (Ταῦτ' εἰποῦσα προκομίζει
[1, 20]	ὡς ἔγωγε λαμπροτάτας ὑπὲρ τοῦ	σοῦ	φρονήματος ἐλπίδας ἔχω. Καλῶς μέντοι
[1, 33]	δι' ὑπερβολὴν ὀργῆς κρείττων τῆς	νόσου	γενόμενος πρόεισιν εἰς ἐκκλησίαν, καὶ
[1, 33]	τι τῶν ἡδέων προσίεσθαι. Τῆς	νόσου	δ' ἦν ἐπίτασις ζῶν Ἀντίπατρος,
[1, 33]	τοῦ δι' ἀρετῆς τὸν ἐκ	νόσου	θάνατον αἱρεῖσθαι. (Ἅμα δὲ τοῖς
[1, 33]	Ἀνέκραγεν δ' ἐκεῖνος ἰσχυρότερον τῆς	νόσου	καὶ παραχρῆμα πέμψας τοὺς δορυφόρους
[1, 12]	Δαμασκόν, ὡρμημένος δὲ βοηθεῖν ὑπὸ	νόσου	κατείχετο. Κἀν τούτῳ Φασάηλος καθ'
[1, 4]	τὴν ἀνάπαυσιν τοῦ πολεμεῖν ἀρχὴν	νόσου.	Τεταρταίαις δὲ περιόδοις πυρετῶν ἐνοχλούμενος
[1, 10]	καὶ πόλεμος ἐμφύλιος, Καικιλίου μὲν	Βάσσου	διὰ τὴν εἰς Πομπήιον εὔνοιαν
[1, 3]	ὁ Ἀντίγονος, ἐνῆγεν δ' ἡ	τοῦ	ἀδελφοῦ διάθεσις μηδὲν ὑποπτεύειν πονηρόν,
[1, 30]	γύναι, τῆς εἰς ἐμαυτὸν διανοίας	τοῦ	ἀδελφοῦ διήμαρτον, τὸν οὕτως στέργοντα
[1, 24]	ἐπιβουλεύοι τε αὐτῷ μετὰ Ἀριστοβούλου	τοῦ	ἀδελφοῦ καὶ παραφυλάττει κυνηγοῦντα κτείνας
[1, 3]	κεκοσμημένον προσκυνῆσαι τὸ πλέον ὑπὲρ	τοῦ	ἀδελφοῦ. Κἀν τούτῳ προσιόντες οἱ
[1, 26]	δέξηται τῷ φρουρίῳ μετὰ Ἀριστοβούλου	τοῦ	ἀδελφοῦ κτείναντα τὸν πατέρα, καὶ
[1, 19]	τῆς βασιλείας ἕβδομον, ἀκμάζοντος δὲ	τοῦ	Ἀκτίου πολέμου. Ἀρχομένου γὰρ ἔαρος
[1, 3]	ὁπλιτῶν ἐδήλουν καὶ τὸ παράστημα	τοῦ	Ἀντιγόνου μεῖζον ἢ κατ' ἰδιώτην,
[1, 2]	ὁ τύραννος, ἐπίτροπος μὲν ὢν	τοῦ	Ἀντιόχου παιδὸς ἐπιβουλεύων δ' αὐτῷ
[1, 24]	γάμου πρὸς Συλλαῖον τὸν Ὀβαίδα	τοῦ	Ἀράβων βασιλέως ἐπίτροπον, ὃς ἦν
[1, 22]	ὄνομα, γαμεῖ Μαριάμμην τὴν Ἀλεξάνδρου	τοῦ	Ἀριστοβούλου θυγατέρα, δι' ἣν αὐτῷ
[1, 12]	τότε δὲ γήμας τὴν Ἀλεξάνδρου	τοῦ	Ἀριστοβούλου θυγατέρα, θυγατριδῆν δὲ Ὑρκανοῦ
[1, 17]	εἰς Σαμάρειαν ᾔει τὴν Ἀλεξάνδρου	τοῦ	Ἀριστοβούλου μετιὼν θυγατέρα καθωμολογημένην ὡς
[1, 30]	ἐλέγχους. Εὑρίσκεται γοῦν καὶ ἡ	τοῦ	ἀρχιερέως θυγάτηρ Μαριάμμη τῆς ἐπιβουλῆς
[1, 28]	Ἡρώδης δ' ἐκ Μαριάμμης τῆς	τοῦ	ἀρχιερέως θυγατρός, Ἀντίπας δὲ καὶ
[1, 29]	διάδοχος ὁ ἐκ Μαριάμμης τῆς	τοῦ	ἀρχιερέως θυγατρὸς γεγονώς. (Ἔπλευσεν δὲ
[1, 0]	τὰς ἐσθῆτας τῶν ἱερέων καὶ	τοῦ	ἀρχιερέως, καὶ οἷον ἦν τοῦ
[1, 7]	τῆς φάραγγος ὀχυρώτατα τετειχισμένον, ὥστε	τοῦ	ἄστεος ἁλισκομένου δευτέραν εἶναι καταφυγὴν
[1, 15]	κατὰ τὸ πρὸς δύσιν κλίμα	τοῦ	ἄστεος οἱ ταύτῃ φύλακες ἐτόξευόν
[1, 21]	κατατείνοντες ἐπ' αὐτὸν οἱ στενωποὶ	τοῦ	ἄστεος πρὸς ἓν διάστημα μεμετρημένοι.
[1, 1]	εἰς τὴν κάτω· τοῦτο δὲ	τοῦ	ἄστεος τὸ μέρος Ἄκρα κέκληται·
[1, 25]	ἀεί τι μέρος φλεγμαίνειν ὑπὸ	τοῦ	βάρους, ὅπερ ἀποκόπτειν μὲν οὐ
[1, 4]	Ἀνθηδόνα τὴν αὖθις ὑπὸ Ἡρώδου	τοῦ	βασιλέως Ἀγριππιάδα ἐπικληθεῖσαν. (Ἐξανδραποδισαμένῳ δὲ
[1, 30]	τε ἔλεγχον καὶ τὴν ἐκ	τοῦ	βασιλέως αἰκίαν φθάνουσα· προνοίᾳ δ'
[1, 25]	μάλα προμηθὴς καὶ τέχνῃ τὴν	τοῦ	βασιλέως ἀπειλὴν διεκρούσατο. Συμβαλὼν γὰρ
[1, 31]	οἴκοθεν ἀπηγγέλλετο διὰ τὴν ἐκ	τοῦ	βασιλέως ἀπειλήν, ὑπελείπετο δὲ ἐλπὶς
[1, 27]	Ἄραβι γήμασθαι σπουδάζουσα λάθρα τὰ	τοῦ	βασιλέως ἀπόρρητα διαγγέλλοι πρὸς αὐτὸν
[1, 4]	τά τε σφέτερα καὶ τὴν	τοῦ	βασιλέως ἀποσκευὴν αἱρεῖ, τῶν δ'
[1, 26]	διαλέγοιντο τοῖς ἱππάρχοις μέν ποτε	τοῦ	βασιλέως γενομένοις, τότε δ' ἔκ
[1, 27]	Ῥώμην πλεύσαντες ἀπέδοσαν τὰ ἀπὸ	τοῦ	βασιλέως γράμματα, σφόδρα μὲν ἠχθέσθη
[1, 30]	σὺν ἐκείναις πίνοιεν ὑποστρέφοντες ἀπὸ	τοῦ	βασιλέως δι' ὅλης νυκτὸς μηδένα
[1, 10]	ἀποψηφίζεται. (Καὶ ὃς ὑπολαμβάνων ἄκοντος	τοῦ	βασιλέως διαφυγεῖν εἰς Δαμασκὸν ἀνεχώρησεν
[1, 25]	τῆς ἐπιγαμίας δίκαια. Φαμένου δὲ	τοῦ	βασιλέως δῶρον ἕξειν παρ' αὐτοῦ
[1, 25]	ἐγκλήμασιν, ἐξ ὧν σαφῶς ἀποδείκνυται	τοῦ	βασιλέως ἐπίβουλος καὶ τῶν παρόντων
[1, 24]	πατρίως Ἰουδαίοις γαμεῖν πλείους καὶ	τοῦ	βασιλέως ἡδομένου πλείοσιν, αἳ πᾶσαι
[1, 24]	συνέδραμεν ἡ τὸν θυμὸν ὑπεκκαύσασα	τοῦ	βασιλέως· ἤκουσεν γὰρ αὐτοὺς ἀνακαλεῖσθαι
[1, 1]	Συρίαν. (Πρὸς δὲ τὴν ὑποχώρησιν	τοῦ	βασιλέως Ἰούδας οὐκ ἠρέμει, προσγενομένων
[1, 2]	Σεβαστὴ πόλις ὑπὸ Ἡρώδου κτισθεῖσα	τοῦ	βασιλέως, καὶ πάντοθεν αὐτὴν ἀποτειχίσας
[1, 24]	τῶν φίλων, οἵ τε ἀδελφοὶ	τοῦ	βασιλέως καὶ πᾶσα ἡ γενεά·
[1, 19]	ἀπεκρούσαντο ταχέως οἱ πεμφθέντες ὑπὸ	τοῦ	βασιλέως καὶ τὸν λόφον κατέσχον,
[1, 18]	ἀσθενείας γυναικῶν, ἀλλὰ καίτοι περιπέμποντος	τοῦ	βασιλέως καὶ φείδεσθαι παρακαλοῦντος οὐδεὶς
[1, 32]	ἀληθεῖς ἐπιστάμενον. (Ἐν τούτῳ Νικόλαος	τοῦ	βασιλέως κελεύσαντος πολλὰ πρὸς τὸ
[1, 14]	τἀδελφοῦ ζῶντος ἐπειγόμενος χρήματα παρὰ	τοῦ	βασιλέως λαβεῖν, οἷς μόνοις πείσειν
[1, 24]	διελεγχθέντι συναπήγετο· τὰς γὰρ ἐξετάσεις	τοῦ	βασιλέως ὁ περὶ τῆς ψυχῆς
[1, 5]	γεγονέναι περὶ τῶν ἀνασταυρωθέντων ὑπὸ	τοῦ	βασιλέως ὀκτακοσίων. Ἐνῆγον δὲ τὴν
[1, 25]	ὑπόθεσις. Ὃς κατιδὼν τό τε	τοῦ	βασιλέως ὀξύρροπον καὶ τὴν Ἀρχελάου
[1, 25]	τε καὶ οἱ συγγενεῖς προστάξαντος	τοῦ	βασιλέως πάντες Ἀρχελάῳ δῶρα λαμπρὰ
[1, 22]	οὔτι κακοήθως, ἀλλὰ τὸν ἔρωτα	τοῦ	βασιλέως παραστῆσαι τῇ γυναικὶ βουλόμενος,
[1, 33]	μετὰ ταῦτα πρὸς ταφὴν ἐτρέποντο	τοῦ	βασιλέως. Παρέλιπεν δ' οὐδὲν Ἀρχέλαος
[1, 31]	μετὰ τῆς γυναικὸς ὁπλίσαιτο κατὰ	τοῦ	βασιλέως. Πάρεργον δὲ τῆς ἐπὶ
[1, 33]	καὶ τὸν σημαντῆρα δακτύλιον παρὰ	τοῦ	βασιλέως πεπιστευμένος τόν τε βασιλέα
[1, 32]	δὲ τῆς Σαλώμης λοιδορίας τε	τοῦ	βασιλέως περιεῖχον πικροτάτας καὶ κατηγορίαν
[1, 2]	ἐπολιόρκει. Ἀλλ' οὐκ ἐξεδυσώπησεν τὴν	τοῦ	βασιλέως πλεονεξίαν Τρύφωνα συνεξελών· μετ'
[1, 24]	ἤδη, συναφίστα δ' ἕκαστον τὰ	τοῦ	βασιλέως προστάγματα, παραγγείλαντος τοῖς τιμιωτάτοις
[1, 3]	πεμφθέντας πείθουσιν τὰ μὲν παρὰ	τοῦ	βασιλέως σιωπῆσαι, λέγειν δὲ πρὸς
[1, 27]	μειρακίοις ἐσκέπτετο. (Παλαιὸς δέ τις	τοῦ	βασιλέως στρατιώτης, ὄνομα Τίρων, ἔχων
[1, 27]	καὶ> Οὐολούμνιος ἐπίτροπος, ἔπειθ' οἱ	τοῦ	βασιλέως συγγενεῖς καὶ φίλοι, Σαλώμη
[1, 26]	γραμματεὺς δ' ἦν ὁ Διόφαντος	τοῦ	βασιλέως, τολμηρὸς ἀνὴρ καὶ δεινὸς
[1, 27]	πάσης Συρίας ἄριστοι πλὴν Ἀρχελάου	τοῦ	βασιλέως· τοῦτον γὰρ ὄντα κηδεστὴν
[1, 29]	τὸ βασίλειον, ἐτόλμησεν δὲ καὶ	τοῦ	βασιλέως ὑβρίσαι δύο θυγατέρας, δι'
[1, 10]	μετρῆσαι τὴν ἄμυναν, φείσασθαι δὲ	τοῦ	βασιλέως, ὑφ' οὗ μέχρι τοσαύτης
[1, 31]	παρρησίαν, πολλοὺς δὲ ὁ ἐκ	τοῦ	βασιλέως φόβος ἀπέστρεψεν, ἐπειδὴ πᾶσα
[1, 21]	μετ' αὐτοὺς καὶ οἱ τρίτοι	τοῦ	βασιλικοῦ πλούτου μετελάμβανον. Ἀνακτίσας δὲ
[1, 9]	ἐπιστείλαντος καὶ γενομένης κατηγορίας πρὸ	τοῦ	βήματος ὧν Ῥωμαίους ἔβλαψεν. Τοὺς
[1, 23]	ἡλικίαν μου καὶ τὴν ἀγωγὴν	τοῦ	βίου καὶ τὴν εὐσέβειαν· οὔτε
[1, 17]	μέρος οὐκ ὀλίγον ἦσαν, καταστρατοπεδεύονται	τοῦ	βορείου τείχους πλησίον, αὐτὸς μὲν
[1, 0]	διάθεσιν, ἔτι δὲ τούτων καὶ	τοῦ	βωμοῦ τὰ μέτρα πάντα μετ'
[1, 2]	ἐπιβουλευθεὶς ἐν συμποσίῳ ὑπὸ Πτολεμαίου	τοῦ	γαμβροῦ, ὃς αὐτοῦ τήν τε
[1, 23]	αὐτὸν φιλοφρόνως Ἀρχέλαος ὑπὲρ τῆς	τοῦ	γαμβροῦ σωτηρίας εὐχαριστῶν καὶ ταῖς
[1, 18]	ἵπποις μήτε ἀνδράσιν ὑπολειπομένων τροφήν.	Τοῦ	γε μὴν μαχίμου τὸ εὐτακτότερον
[1, 14]	καὶ τάς τε αὐτοῦ καὶ	τοῦ	γένους συμφορὰς ἐκδιηγεῖτο, ὅτι τε
[1, 19]	ἁπάσης ὁ Πάρθος εὐθὺς ἐχαρίσθη.	~(Τοῦ	δ' Ἀκτιακοῦ πολέμου συνερρωγότος παρεσκεύαστο
[1, 20]	κοινωνὸν τοῦ πρὸς σὲ πολέμου.	Τοῦ	δ' ἄρα τὰς ἀκοὰς ἀπέφραξαν
[1, 3]	μητρὶ κατάκριτον ψυχὴν καθέξεις; Μέχρι	τοῦ	δ' αὐτοῖς ἐπισπείσω κατὰ μέρος
[1, 21]	καταρριφθεῖσαν ἐν πολέμῳ Ἀγρίππειον προσηγόρευσε·	τοῦ	δ' αὐτοῦ φίλου δι' ὑπερβολὴν
[1, 18]	τῆς οἰκουμένης ἡγεμονίαν ἀντάλλαγμα κρίνοι.	Τοῦ	δὲ ἀντὶ τῆς πολιορκίας τὰς
[1, 21]	ἔρευναν γῆς οὐδὲν μῆκος ἐξαρκεῖ.	Τοῦ	δὲ ἄντρου κατὰ τὰς ἔξωθεν
[1, 19]	διδόντων πεντακόσια τάλαντα μᾶλλον ἐνέκειτο.	Τοῦ	δὲ δίψους ἐκκαίοντος ἐξιόντες κατὰ
[1, 30]	ἐπὶ τῷ μὴ διαλέγεσθαι Φερώρᾳ.	Τοῦ	δὲ εἰπόντος τί γὰρ αὐτὸν
[1, 29]	ἑαυτὸν ἀδελφὸν ἢ τὴν γυναῖκα.	Τοῦ	δὲ θᾶττον ἀπολείψειν τὸ ζῆν
[1, 27]	διήλεγχεν, καὶ τῶν μὲν ἀρνουμένων,	τοῦ	δὲ μηδὲν πλέον λέγοντος, στρεβλοῦν
[1, 32]	ἐπὶ θανάτῳ κατακρίτων δεσμώτῃ πιεῖν.	Τοῦ	δὲ παραχρῆμα τελευτήσαντος ὁ μὲν
[1, 18]	τῇ τριβῇ τῆς πολιορκίας διωργισμένων,	τοῦ	δὲ περὶ Ἡρώδην Ἰουδαικοῦ μηδὲν
[1, 17]	κώμην συνεξωθουμένων ἐξ ἧς ὥρμηντο,	τοῦ	δὲ προσκειμένου τοῖς ὑστάτοις καὶ
[1, 12]	διεπυνθάνετο τοὺς ἐπιτηδειοτέρους ὄντας ἄρχειν·	τοῦ	δὲ τοὺς περὶ τὸν Ἡρώδην
[1, 19]	διδάσκουσιν προμήθειαν· ὥστε ἔμοιγε κἀκ	τοῦ	δεδοικότος ὑμῶν παρίσταται θαρρεῖν. Ὅτε
[1, 11]	αὑτὸν εἰσέπεμψεν ὡς ἐπὶ τὴν	τοῦ	δείπνου παρασκευήν, τῷ δὲ ὄντι
[1, 19]	θαρρεῖν. Ὅτε γὰρ ἐθρασύνεσθε πέρα	τοῦ	δέοντος καὶ κατὰ τῶν ἐχθρῶν
[1, 24]	τοῦ πρεσβείου, Ἀντίπατρος δὲ καὶ	τοῦ	δευτερεύειν νεμεσῶν τοῖς ἀδελφοῖς. Ἀλλ'
[1, 15]	ὡς ἐπ' ἀγαθῷ τε παρείη	τοῦ	δήμου καὶ ἐπὶ σωτηρίᾳ τῆς
[1, 0]	προυκαλέσατο, διακρινῶ δὲ τὰ πάθη	τοῦ	δήμου καὶ τὰς συμφορὰς ὅσα
[1, 13]	λαὸς ἐπελθὼν ἐμπίπρησιν, Ἡρώδης δὲ	τοῦ	δήμου πολλοὺς κατ' ὀργὴν τῶν
[1, 1]	ὄρη καταφεύγει· προσγενομένων δὲ ἀπὸ	τοῦ	δήμου πολλῶν ἀναθαρσήσας κάτεισι καὶ
[1, 2]	πύλην, ἐξεκρούσθη γε μὴν ὑπὸ	τοῦ	δήμου ταχέως δεδεγμένων ἤδη τὸν
[1, 24]	βασιλεὺς ἐπίστευσεν ἡδέως, παραμυθίαν λαμβάνων	τοῦ	δῆσαι τὸν υἱὸν τὸ μὴ
[1, 33]	ἀπείρους ἀγνοοῦντας φιλοψυχεῖν καὶ πρὸ	τοῦ	δι' ἀρετῆς τὸν ἐκ νόσου
[1, 6]	βοηθεῖν αὐτῷ. Γίνεται δ' ἐπίπροσθεν	τοῦ	δικαίου τὰ παρὰ Ἀριστοβούλου τριακόσια
[1, 6]	πρὸς Πομπήιον καὶ πολλὰ περὶ	τοῦ	δικαίως ἄρχειν ἀπολογηθεὶς ὑπέστρεψεν εἰς
[1, 1]	οὐδὲν πλέον ἤνυσεν ὁ τολμήσας	τοῦ	δοκεῖν ἐπ' ἐλπίδι μόνῃ λαμπροῦ
[1, 1]	ἐλέφαντα διήνυσεν. Ἐφικέσθαι μὲν οὖν	τοῦ	δοκοῦντος εἶναι βασιλέως οὐχ οἷός
[1, 19]	θεὸν Ἄραψιν δέλεαρ τοῦτο καθεικέναι	τοῦ	δοῦναι δίκας ἡμῖν· οὐ γὰρ
[1, 14]	ἀμνημονέστερος ὁ Ἄραψ γένοιτο καὶ	τοῦ	δοῦναι δωρεὰν μικρολογώτερος, δανείσασθαι παρ'
[1, 27]	Ἰουδαικὸν ἦν ἐκδεχομένων τὸ τέλος	τοῦ	δράματος· οὐδεὶς μέντοι ὑπελάμβανεν ἔσεσθαι
[1, 2]	τὴν αὐτῆς ὕβριν ἐπικλασθέντα φείσασθαι	τοῦ	δυσσεβοῦς, ὡς αὐτῇ γε κρείττονα
[1, 19]	προύκοψεν ὥστε καὶ προστάτης ὑπὸ	τοῦ	ἔθνους αἱρεθῆναι. ~(Μεταλαμβάνει δὲ αὐτὸν
[1, 10]	τε κατ' εὔνοιαν τὴν ἐκ	τοῦ	ἔθνους ἀλλὰ καὶ δυνάμει φοβερὸς
[1, 10]	Ἀντιπάτρῳ θεραπεία τε ἦν ἐκ	τοῦ	ἔθνους βασιλικὴ καὶ τιμαὶ παρὰ
[1, 4]	τῆς στρατείας. Ἀσμένως δ' ὑπὸ	τοῦ	ἔθνους ἐδέχθη διὰ τὴν εὐπραγίαν,
[1, 28]	διαδοχὴν μῖσος μὲν ἀφόρητον ἐκ	τοῦ	ἔθνους ἐπεγείρεται πάντων ἐπισταμένων, ὅτι
[1, 7]	Ἱεροσολύμοις ἐπιτάσσει φόρον. (Ἀφελόμενος δὲ	τοῦ	ἔθνους καὶ τὰς ἐν κοίλῃ
[1, 2]	μόνος εἶχεν, τήν τε ἀρχὴν	τοῦ	ἔθνους καὶ τὴν ἀρχιερωσύνην καὶ
[1, 28]	τὸν τῶν ὀρφανῶν ἔλεον ἐκ	τοῦ	ἔθνους, ὅση τε σπουδὴ ζώντων
[1, 6]	καὶ τῆς ἄλλης ἰσχύος πρωτεύων	τοῦ	ἔθνους. Οὗτος ἅμα καὶ τὸν
[1, 1]	οὐκ ἠρέμει, προσγενομένων δ' ἐκ	τοῦ	ἔθνους πολλῶν καὶ τοὺς διασωθέντας
[1, 26]	ἀλλὰ πρῶτον μὲν κηρύξειν τὰς	τοῦ	ἔθνους συμφορὰς καὶ τοὺς μέχρι
[1, 7]	ἐν ταῖς τότε συμφοραῖς καθήψατο	τοῦ	ἔθνους ὡς τὸ τέως ἀόρατον
[1, 8]	Πάρθους στρατείαν τόν τε ἄλλον	τοῦ	ἐν Ἱεροσολύμοις ναοῦ χρυσὸν πάντα
[1, 33]	δὲ παλαίων τοσούτοις πάθεσιν ὅμως	τοῦ	ζῆν ἀντείχετο σωτηρίαν τε ἤλπιζεν
[1, 32]	καὶ τὴν ὑπόκρισιν, ἀπιστία με	τοῦ	ζῆν εἰσέρχεται καὶ θαυμάζω, πῶς
[1, 27]	καὶ πάνθ' ὅσα μὴ φειδομένῳ	τοῦ	ζῆν ὑπηγόρευε τὸ πάθος. Τέλος
[1, 4]	τὰ τιμιώτατα δὲ τῶν Θεοδώρου	τοῦ	Ζήνωνος κτημάτων ἦν ἐν αὐτῷ.
[1, 33]	συνηύχοντο δὲ καὶ τὴν παρὰ	τοῦ	θεοῦ, καὶ μετὰ ταῦτα πρὸς
[1, 17]	τὸν σῖτον ἁρπάσων ἐν ἀκμῇ	τοῦ	θέρους. Ἐπιθεμένων δὲ ἐν τοῖς
[1, 30]	ἄμεινον εἶναι φεύγειν ὡς πορρωτάτω	τοῦ	θηρίου. Πολλάκις δὲ ἀποδυρόμενον πρὸς
[1, 23]	μίσει καὶ παρρησίαν. Ἐκ δὲ	τοῦ	θράσους αὐτῶν ἀφορμὰς οἱ διαβάλλοντες
[1, 22]	εὐθέως εἵπετο τῷ πάθει, καὶ	τοῦ	θυμοῦ πεσόντος ὁ ἔρως πάλιν
[1, 0]	τε τῆς πόλεως ὀχυρότητα καὶ	τοῦ	ἱεροῦ καὶ τοῦ ναοῦ τὴν
[1, 8]	Γαβίνιος Ὑρκανὸν καταγαγὼν καὶ τὴν	τοῦ	ἱεροῦ παραδοὺς κηδεμονίαν αὐτῷ καθίστατο
[1, 3]	τὸν Ἀντίγονον ἐθεάσατο παριόντα διὰ	τοῦ	ἱεροῦ, πρὸς τοὺς γνωρίμους ἀνέκραγεν,
[1, 5]	δ' ἦν τῷ βορείῳ κλίματι	τοῦ	ἱεροῦ προσκείμενον, πάλαι μέν, ὡς
[1, 17]	βασιλεὺς ἐν Ῥώμῃ ἀπεδέδεικτο, πρὸ	τοῦ	ἱεροῦ στρατοπεδεύεται· ταύτῃ γὰρ ἦν
[1, 1]	μέρος Ἄκρα κέκληται· κυριεύσας δὲ	τοῦ	ἱεροῦ τόν τε χῶρον ἐκάθηρε
[1, 2]	τοῦ Σίμωνος, ὃς ἦν ἀδελφὸς	τοῦ	Ἰωνάθου, καὶ πρὸς τὴν ἧτταν
[1, 16]	Περιελθὼν δὲ ταχέως Ἡρώδης ἐκ	τοῦ	καθ' ἑαυτὸν δεξιοῦ προσεβοήθει καὶ
[1, 0]	τάξιν ἀλλοτρίαν, ἀλλ' ὁ μετὰ	τοῦ	καινὰ λέγειν καὶ τὸ σῶμα
[1, 21]	παρέσχεν εὐνομίαν. (Ἐπὶ τούτοις δωρησαμένου	τοῦ	Καίσαρος αὐτὸν ἑτέρας προσθέσει χώρας,
[1, 32]	ἂν μή τινα πορίσῃ παρὰ	τοῦ	Καίσαρος δύναμιν. Τούτων σὺν τοῖς
[1, 21]	ὁ προύχων καὶ περικαλλέστατος ἀπὸ	τοῦ	Καίσαρος προγόνου Δρούσιον κέκληται, (ψαλίδες
[1, 21]	ἀγῶνας καταστησάμενος ὁμοίως ἐκάλεσεν ἀπὸ	τοῦ	Καίσαρος, πρῶτος αὐτὸς ἆθλα μέγιστα
[1, 23]	κατηγόρησεν, ὁ δ' ἔγημεν Ἀρχελάου	τοῦ	Καππαδόκων βασιλέως θυγατέρα, προσελάμβανον ἤδη
[1, 11]	τάλαντα δείσας Ἀντίπατρος τὴν ἀπειλὴν	τοῦ	Κασσίου τοῖς τε υἱοῖς διεῖλεν
[1, 0]	συντάξεως· τούτων δὲ τὰ μὲν	τοῦ	κατ' ἐμαυτὸν πολέμου διεξοδικώτερον καὶ
[1, 21]	δεξιοῦ δύο ὀρθοὶ λίθοι συνεζευγμένοι	τοῦ	κατὰ θάτερον χεῖλος πύργου μείζονες.
[1, 0]	τοῖς Ἱεροσολύμοις ἱδρώσαντες οἶμαι ταπεινουμένου	τοῦ	κατορθώματος αὐτοῖς ἀδοξοῦσιν. (Οὐ μὴν
[1, 13]	αὐτῶν ἀποκτείνας αὖθις εἰς μνήμην	τοῦ	κατορθώματος ἔκτισεν τὸ χωρίον καὶ
[1, 1]	πληγῆς ἀνέστειλεν. Ἀπὸ δὲ θερμοῦ	τοῦ	κατορθώματος ὥρμησεν ἐπὶ τὴν ἐν
[1, 0]	γάρ, ὡς ἔφην, μεγίστου τοῦδε	τοῦ	κινήματος ἐν Ῥωμαίοις μὲν ἐνόσει
[1, 25]	κἂν ᾖς πατὴρ λίαν ἢ	τοῦ	κολάζειν υἱὸν ἀτονώτερος ἐπίβουλον, ἀμείψωμεν
[1, 27]	ἐστρατολόγησεν· αὐτόθι γοῦν ἀναιροῦνται μετὰ	τοῦ	κουρέως ξύλοις βαλλόμενοι καὶ λίθοις.
[1, 16]	τὴν γυναῖκα καὶ καταβαλὼν κατὰ	τοῦ	κρημνοῦ τοὺς νεκροὺς τελευταῖον ἑαυτὸν
[1, 3]	τοῦ φόνου σπίλοις τὸ αἷμα	τοῦ	κτείναντος ἐπέχεεν. Ἤρθη δ' εὐθὺς
[1, 21]	λιμένα, Καίσαρι δὲ τὴν τιμὴν	τοῦ	κτίσματος· Καισάρειαν γοῦν ὠνόμασεν αὐτήν.
[1, 21]	ταῖς πέτραις, ὥστε τὴν ὑποστροφὴν	τοῦ	κύματος ἐπὶ πλεῖστον ἐξαγριοῦν τὴν
[1, 21]	ἑκατὸν προδεδόμηντο πρὸς τὴν ἀνακοπὴν	τοῦ	κύματος, προκυμία γοῦν ἐκλήθη, τὸ
[1, 20]	τὰς δωρεὰς ὡς τὸ μεγαλόφρον	τοῦ	λαμβάνοντος. (Μετὰ δὲ τὴν πρώτην
[1, 6]	διαλλαγέντες ἐν τῷ ἱερῷ καὶ	τοῦ	λαοῦ περιεστῶτος φιλοφρόνως ἀλλήλους ἀσπασάμενοι
[1, 9]	τὴν βοήθειαν τόν τε ἔποικον	τοῦ	Λιβάνου Πτολεμαῖον καὶ Ἰάμβλιχον, δι'
[1, 0]	τῆς στάσεως καὶ ὅσα ὑπὸ	τοῦ	λιμοῦ κακωθέντες ἑάλωσαν. Παραλείψω δὲ
[1, 33]	συνῆγον αὐτοὺς εἰς ἐκκλησίαν μετὰ	τοῦ	λοιποῦ πλήθους ἐν τῷ κατὰ
[1, 14]	τὰ λύτρα ῥύσιον θεὶς τὸν	τοῦ	λυτρουμένου παῖδα· καὶ γὰρ ἐπήγετο
[1, 16]	πρός τε ἐπίδειξιν ἀνδρείας καὶ	τοῦ	μᾶλλον ἀρέσασθαι τὸν Ἀντώνιον. Γίνεται
[1, 10]	Σέξτῳ Καίσαρι γνώριμος ὄντι συγγενεῖ	τοῦ	μεγάλου Καίσαρος καὶ διοικοῦντι τὴν
[1, 28]	πλεῖον, ὡς ἂν οὐκ ἐκ	τοῦ	μεγαλοψύχου χαριζόμενος ἀλλ' ἀναλίσκων κατὰ
[1, 25]	ἕως περιέστησεν Ἡρώδην ἀντιπαρακαλεῖν ὑπὲρ	τοῦ	μειρακίου καὶ πάλιν αὐτῷ μνηστεύεσθαι
[1, 25]	εἴη πονηρῶν ἐπιβουλευόμενον, οὐχ ὑπὸ	τοῦ	μειρακίου σύ· καὶ γὰρ οὐχ
[1, 25]	τέκνων, στεργομένης δ' οὕτως ὑπὸ	τοῦ	μειρακίου τῆς γυναικός, ἣν παραμένουσαν
[1, 19]	ἐγγυᾶται. Χρὴ μέντοι γε μέχρι	τοῦ	μέλλειν οὕτως ἔχειν, ἐν δὲ
[1, 19]	Φιλαδέλφειαν ἐγγὺς τῶν πολεμίων περὶ	τοῦ	μεταξὺ φρουρίου πρὸς αὐτοὺς ἠκροβολίζετο
[1, 32]	εἰπὼν ἢ θεός ἐστίν μοι	τοῦ	μηδὲν ἀδικεῖν μάρτυς” ἔκειτο σιγῶν,
[1, 7]	τοὺς Ἰουδαίους ἀπεθαύμαζεν καὶ μάλιστα	τοῦ	μηδὲν παραλῦσαι· τῆς θρησκείας ἐν
[1, 3]	ἐπίστευσεν ὁ Ἀριστόβουλος, καὶ προνοῶν	τοῦ	μήθ' ὑποπτεύων φανερὸς γενέσθαι καὶ
[1, 32]	τὰ ὄργανα, μὴ φειδέσθω ὀλοφυρμὸς	τοῦ	μιαροῦ σώματος· εἰ γὰρ εἰμὶ
[1, 29]	ἂν τιμωρήσαιτο τὴν ἄνθρωπον πολλὰς	τοῦ	μίσους ἔχων αἰτίας, ἕως ὑπεραγανακτήσας
[1, 23]	ἀπηλλαγμένος· παρηκολούθει γὰρ Ἀντίπατρος ἡ	τοῦ	μίσους ὑπόθεσις. Ἀλλ' εἴς γε
[1, 3]	μέτεισι δίκη φόνου συγγενοῦς. Μέχρι	τοῦ	μοι, σῶμα ἀναιδέστατον, τὴν ἀδελφῷ
[1, 32]	φιλτάτους τῷ βασιλεῖ διαφθείρας ὅλον	τοῦ	μύσους ἀναπλήσειεν τὸν οἶκον, ἄλλα
[1, 23]	μητρῴας οἱ παῖδες ὀργῆς καὶ	τοῦ	μύσους ἔννοιαν λαμβάνοντες ὡς πολέμιον
[1, 26]	τῆς οἰκίας καὶ δραματουργὸν ὅλου	τοῦ	μύσους Εὐρυκλέα σωτῆρα καὶ εὐεργέτην
[1, 3]	γε μὴν εὐθὺς ἡ περὶ	τοῦ	μύσους μεταμέλεια νόσον ἐνσκήπτει καὶ
[1, 0]	ὀχυρότητα καὶ τοῦ ἱεροῦ καὶ	τοῦ	ναοῦ τὴν διάθεσιν, ἔτι δὲ
[1, 0]	τοῦ ἀρχιερέως, καὶ οἷον ἦν	τοῦ	ναοῦ τὸ ἅγιον, οὐδὲν οὔτε
[1, 13]	παῖδα μετὰ τῆς μητρὸς καὶ	τοῦ	νεωτάτου τῶν ἀδελφῶν προστάξας ὁδεύειν
[1, 33]	κατηγορήσας ὡς ἱεροσύλων καὶ προφάσει	τοῦ	νόμου πειραζόντων τι μεῖζον ἠξίου
[1, 5]	εὐσεβείας· ἠκρίβου γὰρ δὴ μάλιστα	τοῦ	νόμου τὰ πάτρια καὶ τοὺς
[1, 21]	αὐτῷ κολοσσὸς Καίσαρος οὐκ ἀποδέων	τοῦ	Ὀλυμπίασιν Διός, ᾧ καὶ προσείκασται,
[1, 2]	κατέδραμον καὶ τὴν ἐντὸς Καρμήλου	τοῦ	ὄρους χώραν ἅπασαν κατενείμαντο. (Πρὸς
[1, 29]	συμπαθῶς ἐθεράπευεν. Οὐ μὴν ὑπερίσχυσεν	τοῦ	πάθους· μετὰ γὰρ ἡμέρας ὀλίγας
[1, 2]	τε καὶ σπαραττομένην, ἐθηλύνετο καὶ	τοῦ	πάθους ὅλος ἦν. Τριβομένης δὲ
[1, 32]	γράμματα, περιαλγὴς δ' ἦν ὑπὸ	τοῦ	πάθους ὡς παρ' ὀλίγον καὶ
[1, 3]	οἰμωγὴ τῶν θεασαμένων ὥσπερ ἐπίτηδες	τοῦ	παιδὸς ἐκεῖ ἐπικατασπείσαντος τὸ αἷμα.
[1, 33]	Ἀντίπαν. (Μετὰ δὲ τὴν ἀναίρεσιν	τοῦ	παιδὸς ἐπιβιοὺς πέντε ἡμέρας τελευτᾷ,
[1, 11]	δ' Ἀντιπάτρῳ τήν τε ἰσχὺν	τοῦ	παιδὸς καὶ τὴν ἐλπίδα αἰτίαν
[1, 8]	δύναμιν ἁλίσκεται καὶ μετ' Ἀντιγόνου	τοῦ	παιδός, ὃς ἀπὸ Ῥώμης αὐτῷ
[1, 13]	οὐκ ἠβούλετο καίτοι μάλα ἀξιοπίστως	τοῦ	Πακόρου φάσκοντος δεῖν αὐτὸν ὑπαντῆσαι
[1, 13]	~(Μετὰ δὲ ἔτη δύο Βαζαφράνου	τοῦ	Πάρθων σατράπου σὺν Πακόρῳ τῷ
[1, 14]	δὲ ὅλον καὶ διὰ τὴν	τοῦ	παρόντος ἀρετὴν ἔγνω καὶ τότε
[1, 23]	μόνον τὰς ἐλπίδας ἔχειν ἐπὶ	τοῦ	παρόντος· οὐ γὰρ βασιλείαν, ἀλλὰ
[1, 33]	καί τις γένοιτο κίνδυνος, ὑπὲρ	τοῦ	πατρίου νόμου θνήσκειν· τοῖς γὰρ
[1, 33]	ὡμολόγουν. Ἔπειτα, τίνος κελεύσαντος, ἀπεκρίναντο	τοῦ	πατρίου νόμου. Τί δ' οὕτως
[1, 19]	δ' ἡμῖν αὐτίκα δίκας, ἂν	τοῦ	πατρίου φρονήματος ἤδη σπάσαντες τιμωροὶ
[1, 23]	Ἡρώδου φρονιμώτερον, τὰ μὲν ἁμαρτήματα	τοῦ	πατρὸς αἰδημόνως ὑπεστείλατο, τὰς δ'
[1, 27]	οἱ μὲν εἰς ἀπαλλαγὴν τῆς	τοῦ	πατρὸς αἰκίας πεπλάσθαι, τινὲς δὲ
[1, 11]	καὶ Κασσίῳ δι' ἐπιστολῶν τὴν	τοῦ	πατρὸς ἀναίρεσιν ἀπωδύρετο μισοῦντι καὶ
[1, 11]	δ' αὐτῷ μετιέναι τὸν φονέα	τοῦ	πατρὸς ἀντεπιστείλας καὶ τοῖς ὑφ'
[1, 26]	Ἀλεξάνδρου θάνατον κατήγορος αὐτῶν ἐπὶ	τοῦ	πατρὸς γίνεται καὶ προσελθὼν ἀντιδιδόναι
[1, 9]	ἑτέραν καὶ μετὰ ταῦτα ὑπὸ	τοῦ	πατρὸς δι' αὐτὴν κτείνεται· γαμεῖ
[1, 32]	δὴ βεβλημένος πρὸ τῶν ποδῶν	τοῦ	πατρός, ἐκβοᾷ· σύ, πάτερ, ὑπὲρ
[1, 31]	Κιλικίᾳ λαβὼν ἣν προειρήκαμεν παρὰ	τοῦ	πατρὸς ἐπιστολὴν παραχρῆμα μὲν ἔσπευδεν,
[1, 24]	καὶ τὸ δοκεῖν τῇ σφαγῇ	τοῦ	πατρὸς ἐφεδρεύειν Ἀλέξανδρον· οὐδὲν γὰρ
[1, 32]	πεσὼν πρηνὴς πρὸ τῶν ποδῶν	τοῦ	πατρός, ἱκετεύω, πάτερ, ἔφη, μηδέν
[1, 30]	παῖδας. Ἀφῃρῆσθαι δ' αὐτὸν ὑπὸ	τοῦ	πατρὸς καὶ τὴν ἐπὶ τέκνοις
[1, 26]	μνείας γενομένης αὐτὸς ἀλόγως ὑβρίζεσθαι,	τοῦ	πατρὸς λέγοντος ὁ μόνος εὐγενὴς
[1, 26]	εἰπεῖν δελεάσας καὶ ταῖς κατὰ	τοῦ	πατρὸς μέμψεσιν ἐνδησάμενος ἀμφοτέρους ᾤχετο
[1, 10]	τὸν Ἡρώδην. Ὁ δὲ καὶ	τοῦ	πατρὸς παραινοῦντος καὶ τῶν πραγμάτων
[1, 32]	τῆς γενεᾶς μόνον ὡς σωτῆρα	τοῦ	πατρὸς παρεθέμην. Τί δ' ἐκεῖνοι
[1, 10]	αἴτιος· δέον γὰρ ἀποδύρεσθαι περὶ	τοῦ	πατρὸς πεφαρμάχθαι δοκοῦντος ἐκ τῶν
[1, 3]	εὐδαιμονίας ἀπέκλιναν. ~(Μετὰ γὰρ τὴν	τοῦ	πατρὸς τελευτὴν ὁ πρεσβύτερος αὐτῶν
[1, 13]	Λυσανίας ἀναδεδεγμένος ἤδη τὴν ἀρχὴν	τοῦ	πατρὸς τελευτήσαντος, Πτολεμαῖος δ' ἦν
[1, 11]	αὐτίκα στρατὸν ἄγων ἐπὶ τιμωρίᾳ	τοῦ	πατρός. Φασαήλου δὲ τἀδελφοῦ συμβουλεύσαντος
[1, 13]	πεντακοσίων ἱππέων, προφάσει μὲν ἥκοντα	τοῦ	παῦσαι τὴν στάσιν. Τὸ δὲ
[1, 21]	νικήσας τὴν φύσιν μείζονα μὲν	τοῦ	Πειραιῶς λιμένα κατεσκεύασεν, ἐν δὲ
[1, 21]	ὕφαλον, οὕτως ἤδη τὸ ὑπερέχον	τοῦ	πελάγους τεῖχος ἐπὶ διακοσίους πόδας
[1, 16]	Ὁ δέ, οὐ γὰρ κατεφρόνει	τοῦ	πέμψαντος ἄλλως τε καὶ πλείον'
[1, 17]	τῷ πάθει, τὸ πλεῖον δὲ	τοῦ	πένθους ὑπερθέμενος ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς
[1, 10]	ἔχων ἔρημον ἐξουσίας. Καὶ μέχρι	τοῦ	πλανηθήσεται καθ' ἑαυτοῦ βασιλεῖς ἐπιτρέφων;
[1, 19]	αὐτοὺς κατάπληξις εἶχε καὶ πρὸ	τοῦ	πλήθους ὁ στρατηγὸς Ἔλθεμος αὖος
[1, 33]	κατὰ στῖφος οἱ στρατιῶται μετὰ	τοῦ	πλήθους προσιόντες ὑπισχνοῦντο μὲν τὴν
[1, 13]	πέπυστο γὰρ οὗτος παρὰ Σαραμάλλα	τοῦ	πλουσιωτάτου τότε Σύρων τὴν σύνταξιν
[1, 4]	εὐπραγίαν, καὶ λαμβάνει τὴν ἀνάπαυσιν	τοῦ	πολεμεῖν ἀρχὴν νόσου. Τεταρταίαις δὲ
[1, 8]	ἦν ἄλλην συναθροίσειν δύναμιν ἀνοχὴν	τοῦ	πολέμου διδόντος καὶ τὸ φρούριον
[1, 9]	αἱ ταύτῃ πόλεις ἑτοίμως συνεφήψαντο	τοῦ	πολέμου. Καὶ θαρρῶν ἤδη Μιθριδάτης
[1, 0]	τὰς συμφορὰς ὅσα τε ὑπὸ	τοῦ	πολέμου καὶ ὅσα ὑπὸ τῆς
[1, 19]	Ἡρώδης ἐπελθὼν ἐπειρᾶτο προμηθέστερον ἀφηγεῖσθαι	τοῦ	πολέμου καὶ στρατόπεδον ἐκέλευε τειχίζειν.
[1, 0]	Ῥωμαῖοι μὲν ἐπεξῆλθον τὰ λείψανα	τοῦ	πολέμου καὶ τὰ ἐρύματα τῶν
[1, 11]	ἱππικὴν δόντες, μετὰ δὲ τὴν	τοῦ	πολέμου κατάλυσιν ἀποδείξειν Κάσσιος ὑπέσχετο
[1, 19]	τοιαῦτα τῷ θεῷ θύματα περὶ	τοῦ	πολέμου κατέστεψαν. Ἀλλ' οὐ διαφεύξονται
[1, 10]	παίδων ἔπεμψεν συμμαχίαν. Μηκυνομένου δὲ	τοῦ	πολέμου Μοῦρκος μὲν ἀπὸ τῆς
[1, 0]	καὶ οὔτε τὸ μῆκος αἰδοῦνται	τοῦ	πολέμου οὔτε τὸ πλῆθος τῆς
[1, 7]	αὐτῷ. Καὶ τοὺς αἰτιωτάτους μὲν	τοῦ	πολέμου πελέκει κολάζει, Φαῦστον δὲ
[1, 2]	γε γηραλέος ὢν νεανικώτερον ἀφηγήσατο	τοῦ	πολέμου· τοὺς μέντοι γε υἱεῖς
[1, 19]	τῶν πρέσβεων ἀμυνόμενος· ἐκεῖνοι στρατηγήσουσιν	τοῦ	πολέμου τῶν ζώντων ἄμεινον. Προκινδυνεύσω
[1, 11]	χάριτος ἀπεμνημόνευσεν Ἀντιπάτρῳ, κατὰ δὲ	τοῦ	πολλάκις σωτῆρος ἐπιβουλὴν ἐνεσκευάζετο σπεύδων
[1, 6]	τῶν δικαίων ἄπεισιν μὴ κωλύοντος	τοῦ	Πομπηίου. Μέσος δ' ἦν ἐλπίδος
[1, 9]	περιελθὼν Ἀντίπατρος παρὰ τὸν αἰγιαλὸν	τοῦ	ποταμοῦ· τῶν γὰρ καθ' ἑαυτὸν
[1, 24]	καὶ Ἀριστόβουλος ὀδυνώμενοι κεκυρωμένου Ἀντιπάτρῳ	τοῦ	πρεσβείου, Ἀντίπατρος δὲ καὶ τοῦ
[1, 0]	πολέμῳ, καὶ ὡς οὗτος μετὰ	τοῦ	πρεσβυτέρου τῶν παίδων εἰς τὴν
[1, 22]	τὸν Ἡρώδην πολλά τε περὶ	τοῦ	πρὸς αὐτὴν συμπαθοῦς ἐν ταῖς
[1, 11]	ἐφ' οἷς ἐνεωτέρισεν. (Συστάντος δὲ	τοῦ	πρὸς Κάσσιον καὶ Βροῦτον πολέμου
[1, 20]	στρατιὰν καὶ ἐμαυτὸν ὑπισχνούμην κοινωνὸν	τοῦ	πρὸς σὲ πολέμου. Τοῦ δ'
[1, 27]	ἀποπνῖξαι. Καὶ τελεσθέντος αὐτῷ ταχέως	τοῦ	προστάγματος τοὺς νεκροὺς εἰς Ἀλεξάνδρειον
[1, 11]	δὲ τῆς προφάσεως καταφρονήσας καὶ	τοῦ	προστάσσοντος εἰσέρχεται διὰ νυκτός. Καὶ
[1, 24]	αὐτὴν ὁ βασιλεὺς ἐπὶ μοιχείᾳ	τοῦ	προτέρου διαφθαρέντος. Ἦν δ' ἐλευθέρα
[1, 31]	φίλων· οὗτοι γὰρ ὑβρισθέντες ἐπὶ	τοῦ	πρώτου πυλῶνος εἴρχθησαν· ἔτυχεν δ'
[1, 30]	βασιλεὺς ἀνακτησάμενος, κεκάρωτο γὰρ ἀπὸ	τοῦ	πτώματος, ἠρώτα δι' ἣν αἰτίαν
[1, 0]	ὅσα τῶν ἱερῶν κειμηλίων ἐκ	τοῦ	πυρὸς ἡρπάγη τήν τε τῆς
[1, 28]	ἐν τούτοις κολακεύων Ἀντίπατρος, ἐκ	τοῦ	Σαλώμην ἐν ὁμοίοις ἀποτυχεῖν. Ταύτην
[1, 5]	ἐπικρατήσαντος Ἀντωνίου, καθάπερ ἀπό τε	τοῦ	Σεβαστοῦ καὶ Ἀγρίππα Σεβαστὴ καὶ
[1, 19]	ἐπεὶ τί δύναται μεῖζον ἡμᾶς	τοῦ	σεισμοῦ βλάψαι καὶ κρατήσας ὁ
[1, 2]	Ἰουδαίαν στρατεύει· εἶτ' ἀπελαθεὶς ὑπὸ	τοῦ	Σίμωνος, ὃς ἦν ἀδελφὸς τοῦ
[1, 24]	Πάρθους ἀποδρᾶναι παρεσκευάζετο, συμμέτοχοι δὲ	τοῦ	σκέμματος αὐτῷ καὶ τῆς φυγῆς
[1, 25]	καὶ γὰρ εἰ μὴ κεκοινώνηκεν	τοῦ	σκέμματος, ὅτι τοιούτου γυνὴ γέγονεν,
[1, 0]	τῷ μηδὲν ὑγιὲς δηλοῦν καὶ	τοῦ	σκοποῦ δοκοῦσιν ἔμοιγε διαμαρτάνειν. Βούλονται
[1, 32]	ἀγῶσιν ἀπεδήμουν, ἵνα μὴ Συλλαῖος	τοῦ	σοῦ γήρως καταφρονήσῃ. Ῥώμη μοι
[1, 20]	πιστός, ὡς ἔγωγε λαμπροτάτας ὑπὲρ	τοῦ	σοῦ φρονήματος ἐλπίδας ἔχω. Καλῶς
[1, 21]	πρὸς ἓν διάστημα μεμετρημένοι. Καὶ	τοῦ	στόματος ἀντικρὺ ναὸς Καίσαρος ἐπὶ
[1, 21]	τῷ τόπῳ βορέας· καὶ ἐπὶ	τοῦ	στόματος κολοσσοὶ τρεῖς ἑκατέρωθεν ὑπεστηριγμένοι
[1, 25]	συνεσκέπτετο. Λαμβάνει δ' Ἀρχέλαος ἀφορμὴν	τοῦ	στρατηγήματος καὶ κατὰ μικρὸν εἰς
[1, 24]	Ἀλέξανδρον λαθραίαν, τούς τε ἡγεμόνας	τοῦ	στρατιωτικοῦ καὶ τοὺς ταξιάρχους κρύφα
[1, 15]	παρὰ τῆς Σίλωνος δωροδοκίας ὑποδέξασθαι	τοῦ	στρατοῦ μοῖραν ἐν Λύδδοις θεραπεύων
[1, 16]	ἐν αὐτοῖς Ἡρώδης· καταλιπὼν δὲ	τοῦ	στρατοῦ μοῖραν ὅσην ἀποχρήσειν ὑπελάμβανεν
[1, 17]	ἐκείνην τὴν ἑσπέραν, διαλυθέντος δὲ	τοῦ	συμποσίου μετὰ τὸ πάντας ἐξελθεῖν
[1, 23]	διαδόχου κατέστησεν, ἐγὼ δὲ μετὰ	τοῦ	συμφέροντος ἐμαυτῷ κἀκεῖνον ἀμείβομαι. Τούσδε
[1, 23]	Συνήργει δ' αὐτῷ μετὰ καθαροῦ	τοῦ	συνειδότος ἡ περὶ λόγους ἰσχύς·
[1, 6]	φέρων δουλεύειν ταῖς χρείαις ταπεινότερον	τοῦ	σχήματος ἀπὸ διὸς ἡλίου πόλεως
[1, 7]	τοὺς στρατιώτας· ὑπὲρ μόνου γὰρ	τοῦ	σώματος ἀμύνονται τοῖς σαββάτοις. Ἤδη
[1, 17]	τοὺς φίλους κεκμηκότας ἐπὶ θεραπείᾳ	τοῦ	σώματος διαφεὶς καὶ αὐτὸς ὡς
[1, 9]	πολλὰ τρωθεὶς ἐφ' ὅλου σχεδὸν	τοῦ	σώματος εἶχεν τὰ σημεῖα τῆς
[1, 20]	δ' αὐτῷ καὶ πρὸς φυλακὴν	τοῦ	σώματος τετρακοσίους Γαλάτας, οἳ πρότερον
[1, 8]	τῶν ἐπὶ τῆς Ῥώμης αἰχμαλώτων,	τοῦ	τε ἀνδρὸς καὶ τῶν ἄλλων
[1, 33]	τοὺς πόδας ὥσπερ ὑδρωπιῶντος οἰδήματα	τοῦ	τε ἤτρου φλεγμονὴ καὶ δὴ
[1, 18]	τὸ ξενικὸν πλῆθος ἐπὶ θέαν	τοῦ	τε ἱεροῦ καὶ τῶν κατὰ
[1, 30]	κομιοῦσα, ῥίπτει δ' ἑαυτὴν ἀπὸ	τοῦ	τέγους τόν τε ἔλεγχον καὶ
[1, 33]	παχείαις καθιμήσαντες σφᾶς αὐτοὺς ἀπὸ	τοῦ	τέγους τὸν χρυσοῦν ἀετὸν ἐξέκοπτον
[1, 17]	ἤλαυνεν ἐπὶ Ἱεροσολύμων καὶ μέχρι	τοῦ	τείχους ἀγαγὼν τὴν δύναμιν, συνήγετο
[1, 7]	ἐκ Τύρου κομισθείσας μηχανὰς ἐπειρᾶτο	τοῦ	τείχους· ἀνέστελλον δὲ αἱ πετροβόλοι
[1, 13]	πεμφθεὶς οἰνοχόος ἐπεβούλευε συλλαβεῖν ἔξω	τοῦ	τείχους ἀπατήσας προελθεῖν, ὥσπερ ἐντολὰς
[1, 9]	τὸ γὰρ κατ' αὐτὸν μέρος	τοῦ	τείχους διαρρήξας πρῶτος εἰσεπήδησεν εἰς
[1, 2]	τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ προάγων ἐπὶ	τοῦ	τείχους εἰς εὐσύνοπτον ᾐκίζετο καὶ
[1, 15]	τὸ λοιπὸν ἀμύνεσθαι τοὺς ἀπὸ	τοῦ	τείχους ἐπέτρεπεν τοῖς σφετέροις· οἱ
[1, 18]	ἐφαίνοντο, καὶ πρὶν κατασεισθῆναί τι	τοῦ	τείχους ἕτερον ἀντωχύρουν· καθόλου τε
[1, 18]	τῶν Ἡρώδου τινὲς ἐπιλέκτων ἐπιβῆναι	τοῦ	τείχους θαρσήσαντες εἰσπίπτουσιν εἰς τὴν
[1, 18]	τούς τε χωννύντας εἶργον ἀπὸ	τοῦ	τείχους καὶ τοῖς ὀργάνοις ἀντιμηχανώμενον
[1, 1]	συντριβεὶς ἐτελεύτησεν, μηδὲν πλέον δράσας	τοῦ	τοῖς μεγάλοις ἐπιβαλέσθαι θέμενος εὐκλείας
[1, 16]	μὲν ἀπορεῖν πρὸς τὸ ἀμήχανον	τοῦ	τόπου, τελευταῖον δ' ἐπινοίᾳ χρήσασθαι
[1, 33]	ἀνεγίνωσκεν, ἐν αἷς Φίλιππος μὲν	τοῦ	Τράχωνος καὶ τῶν γειτνιώντων χωρίων
[1, 20]	οὐ διέλειπεν ἐπαφεὶς τοὺς ἐκ	τοῦ	Τράχωνος λῃστὰς Δαμασκηνοῖς. Οἱ δ'
[1, 4]	ἐμίσουν τὴν μετάνοιαν αὐτοῦ καὶ	τοῦ	τρόπου τὸ ἀνώμαλον, πυνθανομένῳ τε
[1, 24]	κατὰ μητέρα δὲ ἀπὸ Δαρείου	τοῦ	Ὑστάσπεως οὖσα. Πολλὰ δὲ ὠνείδιζεν
[1, 30]	προκομίζει τὴν πυξίδα παντάπασιν ἔχουσαν	τοῦ	φαρμάκου βραχύ. Βασιλεὺς δ' ἐπὶ
[1, 22]	εὔλογον, τὴν δὲ παρρησίαν ἐκ	τοῦ	φιλεῖσθαι, φανερῶς ὠνείδιζεν αὐτῷ τὰ
[1, 29]	μῖσος ἀποσκευάσασθαι μὴ δυνάμενος ἐκ	τοῦ	φοβερὸς εἶναι τὴν ἀσφάλειαν ἐπορίζετο.
[1, 17]	ἀντέσχεν, Ἡρώδης δὲ κατὰ μνήμην	τοῦ	φονευθέντος ἀδελφοῦ παραβαλλόμενος, ὡς ἂν
[1, 17]	τὴν κεφαλὴν Φερώρᾳ τἀδελφῷ ποινὴν	τοῦ	φονευθέντος αὐτῶν ἀδελφοῦ· καὶ γὰρ
[1, 8]	Πειθόλαον τοὺς Ἀριστοβούλου στασιαστὰς ἐπισυνιστάντα·	τοῦ	φόνου δὲ ἦν σύμβουλος Ἀντίπατρος.
[1, 10]	ἄλλων Καίσαρος στρατηγῶν ἐπὶ τιμωρίᾳ	τοῦ	φόνου μετὰ δυνάμεως συνελθόντων. Οἷς
[1, 3]	καὶ φαινομένοις ἔτι τοῖς ἀπὸ	τοῦ	φόνου σπίλοις τὸ αἷμα τοῦ
[1, 17]	ὡς ἂν τίσαιτο τοὺς αἰτίους	τοῦ	φόνου, ταχέως τῶν καθ' ἑαυτὸν
[1, 3]	νόσον ἐνσκήπτει καὶ πρὸς ἔννοιαν	τοῦ	φόνου τὴν ψυχὴν ἔχων ἀεὶ
[1, 14]	(Κινδυνεύσας δὲ περὶ Παμφυλίαν καὶ	τοῦ	φόρτου τὸ πλεῖον ἐκβαλὼν μόλις
[1, 21]	καὶ ἐν Ἱεριχοῖ μεταξὺ Κύπρου	τοῦ	φρουρίου καὶ τῶν προτέρων βασιλείων
[1, 17]	τὸν Ἰώσηπον ἀνελών. Λωφήσαντος δὲ	τοῦ	χειμῶνος ἤλαυνεν ἐπὶ Ἱεροσολύμων καὶ
[1, 16]	ἐκφυγόντων. Ἔνθα τοὺς ἑπομένους ὑπὸ	τοῦ	χειμῶνος κακωθέντας ἀναλαβών, πολλὴ δ'
[1, 14]	βασιλίδος καὶ μήτε τὴν ἀκμὴν	τοῦ	χειμῶνος ὑποδείσας μήτε τοὺς κατὰ
[1, 21]	ἐκαλεῖτο πύργος, διὰ δὲ εὐφυίαν	τοῦ	χωρίου δέξασθαι δυναμένην τὸ φιλότιμον
[1, 24]	συνίει δὲ κατὰ μικρὸν ἀπὸ	τοῦ	ψύγματος καὶ πρὸς τὸ λυποῦν
[1, 29]	μηδὲν ἀποδοὺς ἔτι καὶ κατηγόρει	Φαβάτου	παρὰ Καίσαρι, διοικητὴν εἶναι λέγων
[1, 6]	καὶ προσεπέρρωσεν τὴν ὁρμὴν ὁ	Μιθριδάτου	θάνατος ἀγγελθεὶς αὐτῷ περὶ Ἱεριχοῦντα,
[1, 22]	ἂν παραπώλετο· δέλεαρ δ' αὐτῷ	θανάτου	τῆς υἱωνῆς ὁ γάμος κατέστη·
[1, 23]	διαβολῇ, τὸν βασιλέα καὶ περὶ	θανάτου	τῶν υἱῶν ὑπειργάσατο. (Τὸν γοῦν
[1, 27]	μυρίας εἰς αὐτόν, ἃ καὶ	θανάτου	χαλεπώτερα τοῖς συνέδροις ἀπέφηνεν. Ἔπειτα
[1, 13]	οἷόν τε ἦν ἀνδρὸς οὕτω	δυνατοῦ	περιγενέσθαι, προλαβὼν Ἡρώδης μετὰ τῶν
[1, 8]	πρὸς τοῦτο Ὑρκανὸς ἐπεβοήθει διὰ	Ἀντιπάτου	τὰ ἐπιτήδεια πέμπων. Ὃν καὶ
[1, 22]	ἐπεβεβαίωσεν ὑποψίαν. Ὁ δ' ὑπ'	ἀκράτου	ζηλοτυπίας ἐκμανεὶς παραχρῆμα κτείνειν προσέταξεν
[1, 3]	συνετήκετο, μέχρι τῶν σπλάγχνων ὑπ'	ἀκράτου	τῆς λύπης σπαραττομένων ἄθρουν αἷμα
[1, 15]	τῆς Σίλωνος δωροδοκίας ὑποδέξασθαι τοῦ	στρατοῦ	μοῖραν ἐν Λύδδοις θεραπεύων Ἀντώνιον.
[1, 16]	αὐτοῖς Ἡρώδης· καταλιπὼν δὲ τοῦ	στρατοῦ	μοῖραν ὅσην ἀποχρήσειν ὑπελάμβανεν πρὸς
[1, 8]	Πτολεμαῖος ἐμπόδιον· ὃς ὑποστρέψας ἀπ'	Εὐφράτου	κατῆγεν εἰς Αἴγυπτον ἐπιτηδείοις εἰς
[1, 16]	προσπολεμοῦντα Σαμοσάτοις, πόλις δ' ἐστὶν	Εὐφράτου	πλησίον καρτερά, θᾶττον ἠπείγετο τὸν
[1, 7]	καὶ τὰ μέχρις Αἰγύπτου καὶ	Εὐφράτου	Σκαύρῳ διέπειν καὶ δύο τῶν
[1, 18]	γενομένη κυρία καὶ προπέμψασα μέχρις	Εὐφράτου	τὸν Ἀντώνιον ἐπιστρατεύοντα Πάρθοις ἦλθεν
[1, 17]	οὗ παρ' ἐλπίδα σωθεὶς ἀνδρὸς	θεοφιλεστάτου	δόξαν ἀπηνέγκατο· πολλοὶ μὲν γὰρ
[1, 13]	μετὰ τῆς μητρὸς καὶ τοῦ	νεωτάτου	τῶν ἀδελφῶν προστάξας ὁδεύειν αὐτὸς
[1, 13]	γὰρ οὗτος παρὰ Σαραμάλλα τοῦ	πλουσιωτάτου	τότε Σύρων τὴν σύνταξιν τῆς
[1, 18]	Τοῦτον μὲν οὖν φιλοψυχήσαντα μέχρις	ἐσχάτου	διὰ ψυχρᾶς ἐλπίδος ἄξιος τῆς
[1, 10]	Ῥωμαίων υἱὸς ὢν καὶ Ῥωμαίων	δραπέτου	καὶ τὸ νεωτεροποιὸς εἶναι καὶ
[1, 17]	αὐτὸς μὲν πεποιθὼς τοῖς τῆς	συγκλήτου	δόγμασιν, δι' ὧν βασιλεὺς ἀπεδέδεικτο,
[1, 15]	Καίσαρος καὶ Ἀντωνίου καὶ τῆς	συγκλήτου	προπεμφθέντα· λύσειν γὰρ αὐθημερὸν αὐτῶν
[1, 14]	ἀρχὴν Ῥωμαίους ὑπεριδών. Τῆς δὲ	συγκλήτου	πρὸς ταῦτα κεκινημένης ὡς παρελθὼν
[1, 9]	~(Καῖσαρ δὲ Πομπηίου καὶ τῆς	συγκλήτου	φυγόντων ὑπὲρ τὸν Ἰόνιον Ῥώμης
[1, 33]	τῷ θανάτῳ προέκοπτεν εἰς ἐπιβολὴν	ἀθεμίτου	πράξεως· τοὺς γὰρ ἀφ' ἑκάστης
[1, 20]	αὐτῷ κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ	σίτου	πολλὰς ἔπεμψα μυριάδας, ἀλλ' οὐδὲ
[1, 0]	ὀδυρμῶν ἐπικρατεῖν. Εἰ δέ τις	οἴκτου	σκληρότερος εἴη δικαστής, τὰ μὲν
[1, 13]	ὕβρεως ἐχώρησαν ὡς ἐμπλῆσαι μὲν	ἀκηρύκτου	πολέμου τὴν χώραν ἅπασαν, ἀνάστατον
[1, 26]	Ἀλέξανδρος μὲν ἔλεγεν τέχνασμα εἶναι	Διοφάντου·	γραμματεὺς δ' ἦν ὁ Διόφαντος
[1, 10]	τὸν διάφορον. Ἐπεὶ δὲ ὑπὸ	Σέξτου	Καίσαρος στρατηγὸς ἀνεδείχθη κοίλης Συρίας
[1, 10]	Μοῦρκος μὲν ἀπὸ τῆς Ἰταλίας	Σέξτου	παραγίνεται διάδοχος, ~(συνίσταται δὲ Ῥωμαίοις
[1, 31]	εὐκαίρως ἥκοντα Οὔαρον. Ἰθι καὶ	σκέπτου	τὴν ἀπολογίαν εἰς αὔριον· παρέχω
[1, 16]	προιόντα τῶν υἱῶν ἀπέσφαττεν. Ἐξ	ἀπόπτου	δὲ Ἡρώδης ἐπιβλέπων τῷ τε
[1, 30]	ὅτι μετεπέμψατο μὲν Ἀντίπατρος ἐξ	Αἰγύπτου	δηλητήριον φάρμακον ἐπ' αὐτὸν διά
[1, 7]	τὴν Ἰουδαίαν καὶ τὰ μέχρις	Αἰγύπτου	καὶ Εὐφράτου Σκαύρῳ διέπειν καὶ
[1, 14]	ὑπηγόρευε τὸ πάθος ὑπέστρεψεν ἐπ'	Αἰγύπτου.	Καὶ τὴν μὲν πρώτην ἑσπέραν
[1, 21]	πάντα τὸν τὴν Φοινίκην ἐπ'	Αἰγύπτου	παραπλέοντα σαλεύειν ἐν πελάγει διὰ
[1, 30]	τὸν Ἀντίφιλον κομίσαι τε ἀπ'	Αἰγύπτου	τὴν πυξίδα ὡμολόγουν καὶ λαβεῖν
[1, 0]	(Καὶ ὡς ἄρας ἀπὸ τῆς	Αἰγύπτου	Τίτος δεύτερον εἰς τὴν χώραν
[1, 8]	δείσας, ἤδη δὲ παρῆν ἀπ'	Αἰγύπτου	τοῖς τῇδε θορύβοις ἠπειγμένος, ἐπὶ
[1, 14]	δὲ περὶ Παμφυλίαν καὶ τοῦ	φόρτου	τὸ πλεῖον ἐκβαλὼν μόλις εἰς
[1, 5]	Ἀντωνίου, καθάπερ ἀπό τε τοῦ	Σεβαστοῦ	καὶ Ἀγρίππα Σεβαστὴ καὶ Ἀγριππιὰς
[1, 23]	οὐκ ἐκράτουν τῆς ἀγανακτήσεως, ἐφ'	ἑκάστου	δὲ τῶν ἀνιαρῶν τὴν ὀργὴν
[1, 27]	τῶν τέκνων, ἐπηρώτα τὴν γνώμην	ἑκάστου.	Καὶ πρῶτος Σατορνῖνος ἀπεφήνατο κατακρίνειν
[1, 18]	ἔπειθεν ὡς ἂν τῶν κτήσεων	ἑκάστου	ῥᾳδίως γινομένη δεσπότις, ἔτι δὲ
[1, 21]	ἴδια τῶν εὖ παθόντων δήμων	ἑκάστου,	τὸ δὲ Ἠλείοις χαρισθὲν οὐ
[1, 1]	δ' ἦν αὐτοῖς περὶ δυναστείας	ἑκάστου	τῶν ἐν ἀξιώματι μὴ φέροντος
[1, 6]	μετὰ τῶν τέκνων. Ἀμέλει πρὶν	ἀνηκέστου	πάθους διελύθησαν, ὥστε βασιλεύειν μὲν
[1, 11]	ἔτη τρία καὶ μῆνας ἑπτά.	Μεγίστου	δ' ἐπὶ τῷ φόνῳ γενομένου
[1, 10]	προσεχῆ τῇ Συρίᾳ κατατρέχοντα μετὰ	μεγίστου	στίφους αὐτόν τε συλλαβὼν ἀποκτείνει
[1, 3]	ἰδιώτην, ὅτι τε παρείη μετὰ	μεγίστου	συντάγματος ἀναιρήσων αὐτόν· οὐ γὰρ
[1, 0]	ἀνάγκης· (γενομένου γάρ, ὡς ἔφην,	μεγίστου	τοῦδε τοῦ κινήματος ἐν Ῥωμαίοις
[1, 25]	αὐτὴν ἐπέτρεπεν πλὴν Ἀλεξάνδρου· περὶ	πλείστου	γὰρ ποιεῖσθαι τηρεῖν πρὸς αὐτὸν
[1, 0]	μετὰ τὴν Ἡρώδου τελευτὴν κατεστασίασεν	Αὐγούστου	μὲν Ῥωμαίων ἡγεμονεύοντος, Κυιντιλίου δὲ
[1, 24]	μὲν ἰδιῶτιν, ὁ δ' ἀδελφὸς	αὐτοῦ	Ἀλέξανδρος γήμαι βασιλίδα. Τοῦτο κλαίουσα
[1, 9]	(Ἀναιρεῖται δὲ καὶ ὁ υἱὸς	αὐτοῦ	Ἀλέξανδρος πελέκει ὑπὸ Σκιπίωνος ἐν
[1, 21]	κατεσκεύασεν, ἐν δὲ τοῖς μυχοῖς	αὐτοῦ	βαθεῖς ὅρμους ἑτέρους. (Καθάπαν δ'
[1, 4]	δ' ἡ γυνὴ τοὺς ἀδελφοὺς	αὐτοῦ	βασιλέα καθίστησιν Ἀλέξανδρον τὸν καὶ
[1, 7]	Φαῦστον δὲ καὶ τοὺς μετ'	αὐτοῦ	γενναίως ἀγωνισαμένους λαμπροῖς ἀριστείοις δωρησάμενος
[1, 32]	εἰπών. Λάβε, πάτερ, τὰ παρ'	αὐτοῦ	γράμματα. Ταῦτα τῶν ἐνθάδε διαβολῶν
[1, 21]	βασιλείας καὶ χώραν ἔλαβον παρ'	αὐτοῦ·	γυμνασιαρχίαις δ' ἄλλας ἐπετησίοις τε
[1, 23]	πατρὸς αἰδημόνως ὑπεστείλατο, τὰς δ'	αὐτοῦ	διαβολὰς ἰσχυρῶς ἀπελύσατο. Καθαρὸν δὲ
[1, 24]	κατοιμώζειν ἐπαρωμένους αὐτῷ, πολλάκις δ'	αὐτοῦ	διαδιδόντος τῶν Μαριάμμης ἐσθήτων τινὰ
[1, 24]	ἄρτι κατηγορήσας, καὶ τῷ πρὸς	αὐτοῦ	διελεγχθέντι συναπήγετο· τὰς γὰρ ἐξετάσεις
[1, 30]	τῷ βασιλεῖ προσελθόντες τὸν ἀδελφὸν	αὐτοῦ	διεφθάρθαι φαρμάκοις ἔλεγον· προσενεγκεῖν μὲν
[1, 8]	σύγκλητος εἷρξεν, τὰ τέκνα δ'	αὐτοῦ	διῆγεν εἰς Ἰουδαίαν Γαβινίου δι'
[1, 10]	τῷ Καπετωλίῳ χαραχθῆναι τῆς τε	αὐτοῦ	δικαιοσύνης σημεῖον καὶ τῆς τἀνδρὸς
[1, 28]	Συρίᾳ πάντες ἐνεπλήσθησαν τῶν ἀπ'	αὐτοῦ	δωρεῶν. Ἐμισεῖτο δὲ διδοὺς πλεῖον,
[1, 9]	δὲ μέλιτι συντηρούμενος ὁ νεκρὸς	αὐτοῦ,	ἕως ὑπ' Ἀντωνίου Ἰουδαίοις ἐπέμφθη
[1, 1]	μεθ' ἡμέρας ὀλίγας ὁ ἀδελφὸς	αὐτοῦ	Ἰωάννης ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ τῶν τὰ
[1, 28]	θυγάτηρ Ὀλυμπιάς, ἣν ὁ ἀδελφιδοῦς	αὐτοῦ	Ἰώσηπος εἶχεν, ἐκ δὲ τῆς
[1, 30]	τοῦτό γε παντάπασιν παραγηρᾶν οἰόμενον	αὐτοῦ	καὶ διαθήκας μενεῖν κυρίας· αὐτὸν
[1, 27]	συμπιστεύων καὶ συναγανακτῶν. ~(Παρώξυνεν δ'	αὐτοῦ	καὶ Σαλώμη τὴν ἐπὶ τοῖς
[1, 16]	πολὺ ταῖς τε ἄλλαις τιμαῖς	αὐτοῦ	καὶ ταῖς εἰς τὴν βασιλείαν
[1, 31]	καὶ σπεύδειν παρακαλῶν· θήσεσθαι γὰρ	αὐτοῦ	καὶ τὰς πρὸς τὴν μητέρα
[1, 19]	οὐ διαφεύξονται τὸν μέγαν ὀφθαλμὸν	αὐτοῦ	καὶ τὴν ἀνίκητον δεξιάν, δώσουσιν
[1, 22]	ἡ Μαριάμμη, καὶ τὴν ἀδελφὴν	αὐτοῦ	καὶ τὴν μητέρα δειναῖς ἐξύβριζεν
[1, 1]	Ἀντίοχος, κληρονόμος δὲ τῆς βασιλείας	αὐτοῦ	καὶ τῆς πρὸς Ἰουδαίους ἀπεχθείας
[1, 29]	Φαρισαίοις μὲν χορηγήσειεν μισθοὺς κατ'	αὐτοῦ	καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτῷ κατασκευάσειεν
[1, 14]	ἐνετύγχανεν Ἀντωνίῳ καὶ τάς τε	αὐτοῦ	καὶ τοῦ γένους συμφορὰς ἐκδιηγεῖτο,
[1, 4]	δὲ μᾶλλον ἐμίσουν τὴν μετάνοιαν	αὐτοῦ	καὶ τοῦ τρόπου τὸ ἀνώμαλον,
[1, 24]	ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῆς τερατείας	αὐτοῦ	καὶ τῶν συνταγμάτων, ὡς ἐφεστάναι
[1, 32]	τῇ δὲ γυναικὶ καὶ τέκνοις	αὐτοῦ	καὶ φίλοις καὶ ἀπελευθέροις περὶ
[1, 4]	περιῆν Ἀντίοχος ἀντεῖχεν ἡ δύναμις	αὐτοῦ	καίπερ ἀνέδην ὑπὸ τῶν Ἀράβων
[1, 17]	τῶν σωμάτων ἀποτέμνει τὴν κεφαλὴν	αὐτοῦ,	καίτοι πεντήκοντα τάλαντα λύτρον αὐτῆς
[1, 20]	σὲ κεκερδήκαμεν ἐκ τῆς ἀνοίας	αὐτοῦ.	Κατάρχεις δ' ὡς ἔοικεν, εὐποιίας
[1, 12]	δὲ τὴν ἀρχὴν τοῖς ὑπ'	αὐτοῦ	κατασταθεῖσιν τετράρχαις. (Πρὸ δὲ τούτου
[1, 30]	μὲν εἰς τὸ πῦρ ὁρῶντος	αὐτοῦ	κατεκένωσα, βραχὺ δὲ ἐμαυτῇ πρὸς
[1, 23]	πενθερῷ πεποιθώς, ἵν' ἐπὶ Καίσαρος	αὐτοῦ	κατηγορήσειεν. Ἀναπλησθεὶς δὲ τῶν διαβολῶν
[1, 17]	Ἀντίγονον, οἱ δὲ ἐπὶ τοῖς	αὐτοῦ	κατορθώμασιν κεκινημένοι· τούς γε μὴν
[1, 9]	ταῖς ἐλπίσιν εἰς τοὺς ὑπὲρ	αὐτοῦ	κινδύνους ἐπέρρωσεν, ἐν οἷς πᾶσιν
[1, 15]	φιλία προσῆγεν, οὓς δὲ τὸ	αὐτοῦ	κλέος, οὓς δὲ τῆς ἐξ
[1, 31]	βεβουλευμένων· ἦν μὲν γὰρ ἀπελεύθερος	αὐτοῦ,	κομίζων δ' ἧκεν ἄλλο δηλητήριον
[1, 16]	Ἀντίγονον. Ἔνθα πρὸς τὴν ἀποχώρησιν	αὐτοῦ	λαβόντες ἄδειαν οἷς ἔθος ἦν
[1, 1]	πρὸς Πτολεμαῖον διαφυγὼν καὶ παρ'	αὐτοῦ	λαβὼν τόπον ἐν τῷ Ἡλιοπολίτῃ
[1, 5]	τοὺς Ἰουδαίους, ἐπειδὴ τῆς ὠμότητος	αὐτοῦ	μακρὰν ἀποδέουσα καὶ ταῖς παρανομίαις
[1, 2]	πολέμου· τοὺς μέντοι γε υἱεῖς	αὐτοῦ	μετὰ τῶν ἐρρωμενεστάτων προεκπέμπει, αὐτὸς
[1, 31]	νῦν, εἴ τι κεκίνηται κατ'	αὐτοῦ,	παρὰ τὴν ἀπουσίαν γέγονεν· μηδὲ
[1, 17]	παραγγείλας μηδὲν μέχρι τῆς ὑποστροφῆς	αὐτοῦ	παρακινεῖν πρὸς Ἀντίγονον· οὐ γὰρ
[1, 10]	ὡς Ἀντιπάτρῳ καὶ τοῖς υἱοῖς	αὐτοῦ	παραχωρήσας τῶν πραγμάτων καθέζοιτο τοὔνομα
[1, 21]	χωρίου δέξασθαι δυναμένην τὸ φιλότιμον	αὐτοῦ,	πᾶσαν ἀνέκτισεν λευκῷ λίθῳ καὶ
[1, 2]	καὶ πρόσθεν, ἀποσκευάζεσθαι τοὺς φίλους	αὐτοῦ	πειρώμενος ἥκοντα τὸν Ἰωνάθην σὺν
[1, 27]	δόντος εἶπεν, ὡς ὁ πατὴρ	αὐτοῦ	πεισθεὶς Ἀλεξάνδρῳ θελήσειεν αὐτὸν ἀνελεῖν.
[1, 8]	τε ἀπώλετο καὶ ὁ στρατὸς	αὐτοῦ,	περὶ ὧν οὐ νῦν καιρὸς
[1, 10]	Ἡρώδην λέγοντες καὶ παρεσκευασμένον κατ'	αὐτοῦ·	πιστεύων δ' ὁ βασιλεὺς οὐκ
[1, 22]	τῷ ἀνδρὶ Σαλώμης τῆς ἀδελφῆς	αὐτοῦ,	πιστὸς δὲ ἦν καὶ διὰ
[1, 29]	ὡς οὐκ ἐπ' ἀγαθῷ τῶν	αὐτοῦ	πραγμάτων εἴη. Γνοῦσαι δ' ἐκεῖναι
[1, 2]	τε μητέρα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς	αὐτοῦ	προάγων ἐπὶ τοῦ τείχους εἰς
[1, 17]	οὔτε πρὸς τὴν ὁρμὴν ὑποδείσαντες	αὐτοῦ	προθύμως ἀντεπεξῆλθον. Γενομένης δὲ τῆς
[1, 1]	τὰς φάλαγγας Ἐλεάζαρος ὁ ἀδελφὸς	αὐτοῦ	προιδὼν τὸν ὑψηλότατον τῶν ἐλεφάντων
[1, 14]	τε πατρῴας εὐεργεσίας καὶ τὴν	αὐτοῦ	πρὸς Ῥωμαίους εὔνοιαν διεξῄεσαν, ἀποδεικνύντες
[1, 9]	γυναικὸς Ἀντίγονον καὶ τὰς ἀδελφὰς	αὐτοῦ	πρὸς τὸν πατέρα ἀνήγαγεν. Ἁλοὺς
[1, 9]	τὰ περὶ τὴν Ἰουδαίαν δι'	αὐτοῦ	προσάξεσθαι. Φθάνει δ' ὁ φθόνος
[1, 0]	στάσεως ἡ πόλις διέκειτο παρόντος	αὐτοῦ,	προσβολάς τε ὅσας ἐποιήσατο καὶ
[1, 33]	Ἀντίπατρον. Θάψαι δὲ τὸν νεκρὸν	αὐτοῦ	προστάξας ἐν Ὑρκανίᾳ πάλιν τὰς
[1, 9]	Ῥωμαίους ἔβλαψεν. Τοὺς δ' ἀδελφοὺς	αὐτοῦ	Πτολεμαῖος ὁ Μενναίου παραλαβών, ὃς
[1, 24]	πρὸς βάσανον ἐχώρει τῶν φίλων	αὐτοῦ.	Σιγῶντες δὲ ἀπέθνησκον πολλοὶ καὶ
[1, 14]	Τὸ χρεὼν δ' ἄρα τὴν	αὐτοῦ	σπουδὴν ἐφθάκει καὶ Φασαήλου τεθνηκότος
[1, 2]	πολὺ γὰρ Ἀντίοχος Κενδεβαῖον τὸν	αὐτοῦ	στρατηγὸν μετὰ δυνάμεως δῃώσοντα τὴν
[1, 27]	καὶ αὐτὸν καὶ τὸν υἱὸν	αὐτοῦ	συνελάμβανεν. (Ἐφ' ᾧ τῶν ἐκ
[1, 11]	δικαίαν. (Καὶ ἐπειδὴ Λαοδίκειαν ἑλόντος	αὐτοῦ	συνῇσαν οἱ πανταχόθεν δυνατοὶ δωρεάς
[1, 29]	ἀπὸ Συλλαίου Φάβατον καὶ δι'	αὐτοῦ	τὰ κελευσθέντα ὑπὸ Καίσαρος εἰσέπραττεν.
[1, 14]	δοῦναι δωρεὰν μικρολογώτερος, δανείσασθαι παρ'	αὐτοῦ	τὰ λύτρα ῥύσιον θεὶς τὸν
[1, 20]	καὶ Ἀντωνίου τεθνεώτων, οὐ μόνον	αὐτοῦ	ταῖς ἄλλαις τιμαῖς, ἀλλὰ καὶ
[1, 26]	πρεσβύτατος ὢν περιόψεται τοὺς ἐφεδρεύοντας	αὐτοῦ	ταῖς ἐλπίσιν, Ἀλεξάνδρῳ δέ, εἰ
[1, 31]	καὶ φρονήματος μεστοί. Τούτους ἐπανακύπτοντας	αὐτοῦ	ταῖς ἐλπίσιν ἀποσκευάσασθαι σπεύδων Ἀντίπατρος
[1, 11]	(Ἐπεγέλα δ' ἄρα τὸ χρεὼν	αὐτοῦ	ταῖς ἐλπίσιν. Ὁ γοῦν Ἡρώδης
[1, 28]	τὸν Ἀντίπατρον, αὖθις δὲ ὑπαχθεὶς	αὐτοῦ	ταῖς κολακείαις μεθηρμόσατο, καὶ αὐτῷ
[1, 14]	Καίσαρα μὲν οὖν εἶχεν ἑτοιμότερον	αὐτοῦ	τὰς Ἀντιπάτρου στρατείας ἀνανεούμενον, ἃς
[1, 21]	ἐπλήρωσεν ναῶν, εἰς τὴν ἐπαρχίαν	αὐτοῦ	τὰς τιμὰς ὑπερεξέχεεν καὶ πολλαῖς
[1, 2]	κατενείμαντο. (Πρὸς δὲ τὰς εὐπραγίας	αὐτοῦ	τε Ἰωάννου καὶ τῶν παίδων
[1, 23]	δὲ Καίσαρι καταστησαμένῳ τὸν οἶκον	αὐτοῦ	τεταραγμένον καὶ μεῖζόν τι τοῖς
[1, 20]	δὲ τὴν πρώτην ἀκτιάδα προστίθησιν	αὐτοῦ	τῇ βασιλείᾳ τόν τε Τράχωνα
[1, 7]	ἀνεχώρησεν καὶ τὴν συνάπτουσαν ἀπ'	αὐτοῦ	τῇ πόλει γέφυραν ἀποκόψαντες ἀντισχεῖν
[1, 26]	γὰρ ἀντεῖχεν ἔτι ἡ Ἑλλὰς	αὐτοῦ	τῇ πολυτελείᾳ. Λαμπρὰ δ' Ἡρώδῃ
[1, 28]	συνῴκισεν θυγατέρα, τὸν δὲ υἱὸν	αὐτοῦ	τῇ Φερώρα θυγατρί. (Καταμάθοι δ'
[1, 16]	μὴ πεισθεὶς ἀποτρέποντι. Προαισθόμενος δ'	αὐτοῦ	τὴν διάνοιαν Ἀντίγονος τήν τε
[1, 0]	χώραν κατεστήσατο, τήν τε ὑποστροφὴν	αὐτοῦ	τὴν εἰς Ἰταλίαν καὶ τὸν
[1, 31]	σαφῶς δι' ἃς αἰτίας ἐξέβαλεν	αὐτοῦ	τὴν μητέρα· δεδιέναι γάρ, μή
[1, 21]	χρημάτων ἀπέδειξεν, ὡς μηδέποτε ἀγωνοθετοῦσαν	αὐτοῦ	τὴν μνήμην ἀπολιπεῖν. Ἀνήνυτον ἂν
[1, 10]	πατὴρ καὶ ὁ ἀδελφὸς ἔκλασαν	αὐτοῦ	τὴν ὁρμὴν παρακαλοῦντες καὶ αὐτὸν
[1, 11]	ἐλπίσιν. Ὁ γοῦν Ἡρώδης προιδόμενος	αὐτοῦ	τὴν ὁρμὴν τόν τε Ὑρκανὸν
[1, 2]	ὑπὸ Πτολεμαίου τοῦ γαμβροῦ, ὃς	αὐτοῦ	τήν τε γυναῖκα καὶ τοὺς
[1, 33]	δὲ ἐκώλυσεν Ἀχίαβος ὁ ἀνεψιὸς	αὐτοῦ	τὴν χεῖρα κατασχών. Οἰμωγὴ δ'
[1, 21]	εἰσφορὰς ἐπεξεκούφισεν. Πλεῖστόν γε μὴν	αὐτοῦ	τῆς μεγαλονοίας ἔθραυσεν ὁ φόβος,
[1, 30]	ἐλπίδα· διάδοχον γὰρ οὐ τῶν	αὐτοῦ	τινα παίδων μετὰ τὴν τελευτήν,
[1, 17]	εἰς τὸ βαλανεῖον εἰσελθεῖν ἐναντίον	αὐτοῦ	τις ἐκτρέχει τῶν πολεμίων ξιφήρης,
[1, 28]	δ' ὁ βασιλεὺς ἠγανάκτησεν καταμαθὼν	αὐτοῦ	τὸ πρὸς τοὺς ὀρφανοὺς ἦθος,
[1, 33]	Πρὶν δὲ γνῶναι τὴν τελευτὴν	αὐτοῦ	τὸ στρατιωτικὸν προελθοῦσα μετὰ τἀνδρὸς
[1, 33]	παρέδωκεν τοῖς ὑπηρέταις ἀνελεῖν. (Ἔνθεν	αὐτοῦ	τὸ σῶμα πᾶν ἡ νόσος
[1, 11]	ἐνεσκευάζετο σπεύδων ἀνελεῖν τὸν ἐμπόδιον	αὐτοῦ	τοῖς ἀδικήμασιν Ἀντίπατρος δὲ τήν
[1, 1]	περιχρύσοις προτειχίσμασι κεκοσμημένον, ὑπολαβὼν ἐπ'	αὐτοῦ	τὸν Ἀντίοχον εἶναι, τῶν τε
[1, 29]	βασιλεῖ φησιν, ὅτι Συλλαῖος διαφθείρειεν	αὐτοῦ	τὸν σωματοφύλακα Κόρινθον χρήμασιν, ὃν
[1, 25]	τοῦ βασιλέως δῶρον ἕξειν παρ'	αὐτοῦ	τὸν υἱόν, εἰ μὴ λύσειεν
[1, 10]	μήτε ἐντολὰς δόντος μήτε ἐπιστείλαντος	αὐτοῦ	τοσούτους παρὰ τὸν τῶν Ἰουδαίων
[1, 31]	πρὸς Συλλαῖον δίκη. Πάντων δ'	αὐτοῦ	τότε καὶ τῶν βραχυτέρων ἐν
[1, 24]	διαβολαῖς, ὡς ἀπολογούμενος Ἀντίπατρος ὑπὲρ	αὐτοῦ.	(Τούτοις Ἡρώδης ἐξαγριούμενος ὅσον ὑφῄρει
[1, 14]	στρατείας ἀνανεούμενον, ἃς κατ' Αἴγυπτον	αὐτοῦ	τῷ πατρὶ συνδιήνεγκεν, τήν τε
[1, 29]	προβέβλητο· μισούμεναί γε μὴν ὑπ'	αὐτοῦ	τῶν ἄλλων ἐπεκράτουν. Μόνη δὲ
[1, 30]	σὺ δ' ὃ φυλάσσεις κατ'	αὐτοῦ	φάρμακον ὑπ' Ἀντιπάτρου καταλειφθὲν ἡμῖν
[1, 21]	πολέμῳ Ἀγρίππειον προσηγόρευσε· τοῦ δ'	αὐτοῦ	φίλου δι' ὑπερβολὴν εὐνοίας καὶ
[1, 24]	πίστιν ἐπετίθει. Καὶ τῶν μὲν	αὐτοῦ	φίλων ἢ φύσει στεγανώτατος ἦν
[1, 18]	πόλιν πλῆθος τοὺς μὲν τὰ	αὐτοῦ	φρονήσαντας εὐνουστέρους ταῖς τιμαῖς καθίστατο,
[1, 24]	ἔδωκεν ἐξουσίαν, ὥστε τὸν ἀπ'	αὐτοῦ	φυγόντα καὶ μὴ προσηκούσης πόλεως
[1, 33]	τῇ κεφαλῇ, στέφανος δ' ὑπὲρ	αὐτοῦ	χρυσοῦς, τὸ δὲ σκῆπτρον παρὰ
[1, 26]	καὶ δεινότητι λόγων καὶ περὶ	αὐτοῦ	ψευδέσιν ἐγκωμίοις. Ταχέως δὲ συνιδὼν
[1, 10]	δὲ ταῦτα λέγων καὶ δι'	αὑτοῦ	καθίστατο τὴν χώραν ὁρῶν τὸν
[1, 10]	Ἱεροσολύμοις εὐνουστέρους καθιστάμενος καὶ δι'	αὑτοῦ	μὲν ἔχων τὴν πόλιν μηδὲν
[1, 19]	οὐδὲ περιόψεταί τις Ἄραβα τῶν	ἑαυτοῦ	ἀγαθῶν δεσπότην γενόμενον, ὃν παρ'
[1, 29]	πρὸς Ἀρέταν ἦν ἀγὼν τὸν	ἑαυτοῦ	βασιλέα· τούτου γὰρ ἄλλους τε
[1, 4]	εὐφραίνετό γε ταῖς νίκαις τὴν	ἑαυτοῦ	βασιλείαν ἀναλίσκων· ὅθεν παυσάμενος τῶν
[1, 21]	Ἀντωνίου τιμήν. Τό γε μὴν	ἑαυτοῦ	βασίλειον κατὰ τὴν ἄνω δειμάμενος
[1, 10]	Καὶ μέχρι τοῦ πλανηθήσεται καθ'	ἑαυτοῦ	βασιλεῖς ἐπιτρέφων; Οὐδὲ γὰρ εἰρωνεύεσθαι
[1, 29]	κατηγόρει καὶ τὴν εἰς τὰς	ἑαυτοῦ	θυγατέρας ὕβριν, ὅτι τε Φαρισαίοις
[1, 24]	τελευτὴν καθωσίωσε τὴν πρεσβυτάτην τῶν	ἑαυτοῦ	θυγατέρων ἐπὶ προικὶ τριακοσίοις ταλάντοις.
[1, 33]	δὲ τόν τε δακτύλιον τὸν	ἑαυτοῦ	Καίσαρι φέρειν ἐνετέλλετο καὶ τὰς
[1, 28]	πατρὶ τὴν τῶν ὀρφανῶν τιμὴν	ἑαυτοῦ	κατάλυσιν αὖθίς τε κινδυνεύσειν περὶ
[1, 27]	ὄνομα, προεκπηδήσας ἔκ τινος θεοβλαβείας	ἑαυτοῦ	μηνυτὴς γίνεται. Κἀμὲ γάρ, ἔφη,
[1, 28]	Ἀλεξάνδρου παῖδες. Συνελογίζετο δὲ τὸ	ἑαυτοῦ	μῖσος καὶ τὸν τῶν ὀρφανῶν
[1, 21]	οἰκείους καὶ φίλους οὐδὲ τῆς	ἑαυτοῦ	μνήμης ἠμέλησεν, ἀλλὰ φρούριον μὲν
[1, 11]	δ' ἀπεμειλίξατο Κάσσιον Ἡρώδης τὴν	ἑαυτοῦ	μοῖραν ἐκ τῆς Γαλιλαίας κομίσας
[1, 26]	πατέρα οὐδὲ φθέγξεσθαι περὶ τῶν	ἑαυτοῦ	μόνον ἐγκλημάτων, ἀλλὰ πρῶτον μὲν
[1, 31]	γράφει γοῦν ἀπὸ Ῥώμης ἄφιξιν	ἑαυτοῦ	ταχεῖαν εὐαγγελιζόμενος, καὶ ὡς ὑπὸ
[1, 29]	ὕβριν ἀπαλλάσσεται μὲν εἰς τὴν	ἑαυτοῦ	τετραρχίαν ὀμόσας ὅρον ἕξειν ἕνα
[1, 13]	ἀνεδείματο Ἡρώδειόν τε ἐκάλεσεν ἀπὸ	ἑαυτοῦ.	Τηνικαῦτά γε μὴν φεύγοντι καθ'
[1, 21]	Ἀραβίαν ὄρει προσηγόρευσεν Ἡρώδειον ἀφ'	ἑαυτοῦ,	τὸν δὲ μαστοειδῆ κολωνὸν ὄντα
[1, 25]	Παραστήσας δὴ κατήγορον καὶ μάρτυν	ἑαυτοῦ	Φερώραν Ἀρχέλαος οὕτως ἤδη παρῃτεῖτο
[1, 3]	εὐθέως τελευτᾷ βασιλεύσας οὐ πλεῖον	ἐνιαυτοῦ.	~(Λύσασα δ' ἡ γυνὴ τοὺς
[1, 0]	ἀνατίθημι τῇ διαθέσει καὶ τοῖς	ἐμαυτοῦ	πάθεσι διδοὺς ἐπολοφύρεσθαι ταῖς τῆς
[1, 32]	ἐγὼ τοὺς υἱοὺς ἐκείνους κατ'	ἐμαυτοῦ	παρώξυνα δικαίας αὐτῶν ἀποκόψας ἐλπίδας
[1, 0]	ἔπαθον, δίειμι. Οὐδὲ γὰρ τῶν	ἐμαυτοῦ	τι συμφορῶν ἀποκρύψομαι μέλλων γε
[1, 32]	διάδοχον. Ἐξομολογοῦμαί σοι, Οὔαρε, τὴν	ἐμαυτοῦ	φρενοβλάβειαν· ἐγὼ τοὺς υἱοὺς ἐκείνους
[1, 25]	πατροκτόνον ὄψομαι κεφαλήν, ἣν ταῖς	ἐμαυτοῦ	χερσὶν διασπαράξω; Προσθήσω δὲ καὶ
[1, 21]	ἀπορρῶγα βαθύνεται πλήθει τε ὕδατος	ἀσαλεύτου	καὶ τοῖς καθιμῶσίν τι πρὸς
[1, 25]	μὴ κεκοινώνηκεν τοῦ σκέμματος, ὅτι	τοιούτου	γυνὴ γέγονεν, μεμίανται. Θαυμάζω δὲ
[1, 26]	γὰρ πρέπειν αὐτὸν διαδέξασθαι παρὰ	τοιούτου	πατρὸς τὴν ἀρχὴν δίχα φόνου.
[1, 6]	Ἰδουμαῖος προγόνων τε ἕνεκα καὶ	πλούτου	καὶ τῆς ἄλλης ἰσχύος πρωτεύων
[1, 21]	καὶ οἱ τρίτοι τοῦ βασιλικοῦ	πλούτου	μετελάμβανον. Ἀνακτίσας δὲ καὶ Ἀνθηδόνα
[1, 11]	ὁ μέγας πόλεμος Κασσίου καὶ	Βρούτου	κτεινάντων δόλῳ Καίσαρα κατασχόντα τὴν
[1, 9]	Μιθριδάτην ἀπέκτεινεν πολλοὺς καὶ μέχρι	τοσούτου	τοὺς καταλειπομένους ἐδίωξεν ὡς καὶ
[1, 29]	ἦν ἀγὼν τὸν ἑαυτοῦ βασιλέα·	τούτου	γὰρ ἄλλους τε φίλους ἀνῃρήκει
[1, 30]	Φερώρα θάνατον ἀρχὴν λαβοῦσα. Τῶν	τούτου	γάρ τινες ἀπελευθέρων κατηφεῖς τῷ
[1, 4]	συνέβη πλὴν ὀλίγων ἅπαντας. (Ἐκ	τούτου	Δαμασκηνοὶ διὰ τὸ πρὸς Πτολεμαῖον
[1, 30]	τῷ Φερώρᾳ, δεδωκέναι δὲ ἀντὶ	τούτου	θανάσιμον Συλλαίου πραγματευσαμένου· τούτῳ γὰρ
[1, 10]	κτήσεις ἀνασεσωκώς. Γίνεται δ' ἐκ	τούτου	καὶ Σέξτῳ Καίσαρι γνώριμος ὄντι
[1, 11]	σπεύσας εἰσέπραξεν, ἐπέσχεν δὲ τὴν	τούτου	καὶ τὴν τῶν ἄλλων πόλεων
[1, 22]	τὸν ἀδελφὸν Ἰωνάθην· οὐδὲ γὰρ	τούτου	καίπερ ὄντος παιδὸς ἐφείσατο, δοὺς
[1, 8]	δὲ κατεστραμμένας ἀνακτίζων. Συνεπολίσθησαν γοῦν	τούτου	κελεύσαντος Σκυθόπολίς τε καὶ Σαμάρεια
[1, 12]	αὐτοῦ κατασταθεῖσιν τετράρχαις. (Πρὸ δὲ	τούτου	πολλὰ παρῄνει προελθὼν ἐπὶ τὸν
[1, 15]	μὴ χωροῦντος ἐπὶ Ἱεροσολύμων κατὰ	νώτου	τι τοῖς ἐχθροῖς ἔρυμα καταλείποιτο.
[1, 31]	οὗτοι γὰρ ὑβρισθέντες ἐπὶ τοῦ	πρώτου	πυλῶνος εἴρχθησαν· ἔτυχεν δ' ἔνδον
[1, 3]	Ἀντίγονος, ἐνῆγεν δ' ἡ τοῦ	ἀδελφοῦ	διάθεσις μηδὲν ὑποπτεύειν πονηρόν, ἐχώρει
[1, 30]	τῆς εἰς ἐμαυτὸν διανοίας τοῦ	ἀδελφοῦ	διήμαρτον, τὸν οὕτως στέργοντα μισήσας
[1, 17]	τἀδελφῷ ποινὴν τοῦ φονευθέντος αὐτῶν	ἀδελφοῦ·	καὶ γὰρ οὗτος ἦν ὁ
[1, 24]	τε αὐτῷ μετὰ Ἀριστοβούλου τοῦ	ἀδελφοῦ	καὶ παραφυλάττει κυνηγοῦντα κτείνας εἰς
[1, 3]	προσκυνῆσαι τὸ πλέον ὑπὲρ τοῦ	ἀδελφοῦ.	Κἀν τούτῳ προσιόντες οἱ πονηροὶ
[1, 26]	τῷ φρουρίῳ μετὰ Ἀριστοβούλου τοῦ	ἀδελφοῦ	κτείναντα τὸν πατέρα, καὶ παράσχῃ
[1, 17]	δὲ κατὰ μνήμην τοῦ φονευθέντος	ἀδελφοῦ	παραβαλλόμενος, ὡς ἂν τίσαιτο τοὺς
[1, 24]	διαβολαῖς ἐποιεῖτο τεχνικωτάτας, αὐτὸς μὲν	ἀδελφοῦ	προσωπεῖον ἐπικείμενος, καθιεὶς δὲ μηνυτὰς
[1, 30]	πυξίδα ὡμολόγουν καὶ λαβεῖν παρ'	ἀδελφοῦ	τὸ φάρμακον ἔφασκον ἰατρεύοντος ἐν
[1, 28]	υἱὸν Ἀντίπατρον εἶχεν, ἡ δὲ	ἀδελφοῦ	Φασάηλον. ~(Διακόψας δὲ τὰς τῶν
[1, 17]	πεντήκοντα τάλαντα λύτρον αὐτῆς Φερώρα	τἀδελφοῦ	διδόντος. Τὰ δὲ τῆς Γαλιλαίας
[1, 24]	πᾶσαν ἐκαρποῦτο χώραν λαβὼν παρὰ	τἀδελφοῦ	δῶρον, ὃς αὐτὸν ἐποίησεν καὶ
[1, 14]	εἰς τὴν Ἀραβίαν ὡς ἔτι	τἀδελφοῦ	ζῶντος ἐπειγόμενος χρήματα παρὰ τοῦ
[1, 17]	Ἀντιόχειαν Δάφνην ὄνειροι σαφεῖς τὸν	τἀδελφοῦ	θάνατον προσημαίνουσιν, καὶ μετὰ ταραχῆς
[1, 25]	κατηγορημένα, συγγνώμην δ' αἰτήσασθαι παρὰ	τἀδελφοῦ	καὶ φιλοῦντος· εἰς γὰρ τοῦτο
[1, 5]	ἐπεξελθεῖν Ἀλεξάνδρα τὸν Ἀριστόβουλον τῆς	τἀδελφοῦ	καταλύσεως τελευτᾷ διοικήσασα τὴν ἀρχὴν
[1, 6]	εἰς τὸ ἔρυμα. Πάλιν τε	τἀδελφοῦ	προκαλουμένου καταβὰς καὶ διαλεχθεὶς περὶ
[1, 11]	τιμωρίᾳ τοῦ πατρός. Φασαήλου δὲ	τἀδελφοῦ	συμβουλεύσαντος αὐτῷ μὴ φανερῶς τὸν
[1, 14]	Ῥινοκούρουρα προελθόντι τὰ περὶ τὴν	τἀδελφοῦ	τελευτὴν ἀπαγγέλλεται. Προσλαβὼν δὲ πένθους
[1, 10]	πρὸς Πομπήιον διαφορῶν καὶ περὶ	τἀδελφοῦ	τὴν Σκιπίωνος ὠμότητα μέμφεσθαι καὶ
[1, 25]	αὐτὸς πολλῷ χαλεπώτερα πάσχων ὑπὸ	τἀδελφοῦ	τῆς ἀμύνης ἐπίπροσθεν τίθεσθαι τὸ
[1, 17]	ᾔει σπεύδων ᾗ τάχιστα τοὺς	τἀδελφοῦ	φονεῖς μετελθεῖν· ἔνθα καὶ δαιμόνιόν
[1, 21]	στόματος ἀντικρὺ ναὸς Καίσαρος ἐπὶ	γηλόφου	κάλλει καὶ μεγέθει διάφορος· ἐν
[1, 21]	μὲν εἰς ναυτικοῦ κατασκευὴν παρέσχεν	πολλαχοῦ	καὶ πολλάκις, ἐμπρησθὲν δὲ τὸ
[1, 2]	κατ' ἄλλο μέρος. Πολλοὺς δὲ	πολλαχοῦ	κἀν τοῖς ὄρεσι προλοχίσας πάσαις
[1, 26]	σιωπῶν, ἐπαινέσας δὲ προσακούειν εἴρων.	Πανταχοῦ	δ' ἀμείλικτον εὑρίσκειν τὸν πατέρα
[1, 8]	Σαλώμη θυγάτηρ. Ἐξῳκειωμένος δὲ τοὺς	πανταχοῦ	δυνατοὺς φιλίαις τε καὶ ξενίαις
[1, 8]	μάχην ὁ ἡγεμὼν Μᾶρκος Ἀντώνιος,	πανταχοῦ	μὲν γενναῖος ἀεὶ φανείς, οὐδαμοῦ
[1, 32]	ἀμήχανον, ὃς ἐφορᾷ πάντα καὶ	πανταχοῦ	πάρεστιν; Ἢ τὸ τῶν ἀδελφῶν
[1, 7]	τὸ ἴδιον στῖφος, καὶ περισχόντες	πανταχοῦ	τὸ ἱερὸν ἔκτεινον οὓς μὲν
[1, 18]	ἡλίσκετο, καὶ τῆς δυνάμεως ἐπεισχυθείσης	πανταχοῦ	φόνος ἦν μυρίος, τῶν μὲν
[1, 7]	προσάρκτιον κλίμα τήν τε τάφρον	ἔχου	καὶ τὴν φάραγγα πᾶσαν ὕλην
[1, 11]	Καὶ ὁ μὲν ἀγώνισμα τῆς	Μαλίχου	παρανομίας γενόμενος μετὰ τὸ συμπόσιον
[1, 12]	ὅτι περιορῴη τὸν ἀδελφὸν τὸν	Μαλίχου	τὰ φρούρια καταλαμβάνοντα· πολλὰ γὰρ
[1, 12]	Φασαήλῳ καὶ κατὰ τὴν ὑπὲρ	Μαλίχου	τιμωρίαν ἀμύνεσθαι θέλοντος Ἡρώδην εἰς
[1, 23]	κύριον τῆς ἀρχῆς καὶ δικαστὴν	διαδόχου	κατέστησεν, ἐγὼ δὲ μετὰ τοῦ
[1, 2]	ἀρχὴν ἐκρατύνατο πρός τε τὸν	Ἀντιόχου	παῖδα διαλλαγὰς ἐποιήσατο. Οὐ μήν
[1, 2]	τύραννος, ἐπίτροπος μὲν ὢν τοῦ	Ἀντιόχου	παιδὸς ἐπιβουλεύων δ' αὐτῷ καὶ
[1, 1]	κατὰ κώμην Ἀκέδασαν συμβάλλει τοῖς	Ἀντιόχου	στρατηγοῖς, καὶ φανεὶς ἄριστος κατὰ
[1, 1]	συμβαλὼν μάχῃ νικᾷ τε τοὺς	Ἀντιόχου	στρατηγοὺς καὶ τῆς Ἰουδαίας ἐξελαύνει.
[1, 4]	Γαυλάνην καὶ Σελεύκειαν καὶ τὴν	Ἀντιόχου	φάραγγα καλουμένην, πρὸς οἷς Γάμαλα
[1, 1]	Ἰωάννης ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ τῶν τὰ	Ἀντιόχου	φρονούντων τελευτᾷ. ~(Διαδεξάμενος δὲ τοῦτον
[1, 1]	Καὶ Βακχίδης ὁ πεμφθεὶς ὑπὸ	Ἀντιόχου	φρούραρχος, τῇ φυσικῇ προσλαβὼν ὠμότητι
[1, 32]	ἐπειδὰν ἀπαρτισθῇ πάντα, μνημονεύσας ὧν	ὑπέσχου.	(Ταύτης φωραθείσης τῆς ἐπιστολῆς καὶ
[1, 28]	ὡς ἂν οὐκ ἐκ τοῦ	μεγαλοψύχου	χαριζόμενος ἀλλ' ἀναλίσκων κατὰ δέος.
[1, 7]	χεῖρας ἀπίσχουσιν Ἰουδαῖοι, τὸ χῶμα	ὕψου	τῆς κατὰ χεῖρα συμβολῆς εἴργων
[1, 33]	ἢ εἰκόνας ἢ προτομὰς ἢ	ζῴου	τινὸς ἐπώνυμον ἔργον εἶναι· κατεσκευάκει
[1, 21]	διάστημα μεμετρημένοι. Καὶ τοῦ στόματος	ἀντικρὺ	ναὸς Καίσαρος ἐπὶ γηλόφου κάλλει
[1, 30]	ἀπέχω τῆς ἀσεβείας τὸ ἐπιτίμιον,	σὺ	δ' ὃ φυλάσσεις κατ' αὐτοῦ
[1, 32]	τῇ βασιλείᾳ κατ' ἐμοῦ δυσμένειαν.	Σὺ	δέ με, πάτερ, ἄκων ἀπώλεσας,
[1, 32]	ἀποδείξω γὰρ ἐμαυτὸν καθαρόν, ἂν	σὺ	θέλῃς. (Ὁ δ' αὐτῷ σιγᾶν
[1, 25]	ἐπιβουλευόμενον, οὐχ ὑπὸ τοῦ μειρακίου	σύ·	καὶ γὰρ οὐχ ὁρᾶν αἰτίαν,
[1, 32]	εἶπεν· ἀλλ' ὅτι μὲν καὶ	σύ,	Οὔαρε, καὶ πᾶς δικαστὴς ὅσιος
[1, 32]	τῶν ποδῶν τοῦ πατρός, ἐκβοᾷ·	σύ,	πάτερ, ὑπὲρ ἐμοῦ πεποίηκας τὴν
[1, 15]	Ῥωμαῖοι δ' εἰσπεσόντες τὸ λοιπὸν	ἄστυ	διήρπασαν πλήρεις καταλαμβάνοντες τὰς οἰκίας
[1, 21]	τῷ Καίσαρι τριῶν ἡμισταδίων, τὸ	ἄστυ	Σεβαστὴν ἐκάλεσεν· ἐξαίρετον δὲ τοῖς
[1, 30]	πυξίδα παντάπασιν ἔχουσαν τοῦ φαρμάκου	βραχύ.	Βασιλεὺς δ' ἐπὶ τὴν μητέρα
[1, 30]	τὸ πῦρ ὁρῶντος αὐτοῦ κατεκένωσα,	βραχὺ	δὲ ἐμαυτῇ πρὸς τὰ ἄδηλα
[1, 18]	ὡς ἐπὶ τοσούτων πολιτῶν φόνῳ	βραχὺ	καὶ τὴν τῆς οἰκουμένης ἡγεμονίαν
[1, 33]	πατήρ, ἐπιτρέποι Καῖσαρ. Ὁ δὲ	βραχὺ	μὲν πρὸς τὴν εὐθυμίαν ἀνήνεγκεν,