| Chap. |
| [38] |
ὁ
δὲ
ἀρχιερεὺς
Ἄνανος
οὐ
|
ῥᾴδιον |
εἶναι
τὸ
ἔργον
ἀπέφαινεν·
πολλοὺς |
| [65] |
πιστεύσας,
ὡς
καὶ
ταύταις
εὗρε
|
ῥᾳδιουργόν, |
ἀπήλασε
τῆς
ὄψεως.
Ἀλλὰ
περὶ |
| [48] |
οὕτως
γὰρ
ᾤοντό
με
γενήσεσθαι
|
ῥᾳδίως |
αὐτοῖς
ὑποχείριον.
Ἐψεύσθησαν
δὲ
τῆς |
| [61] |
τὴν
Γαλιλαίαν
διοικῶ,
καὶ
πείσειν
|
ῥᾳδίως |
αὐτοὺς
ἔφη
διά
τε
τὸ |
| [65] |
τὴν
πρὸς
Ῥωμαίους
πίστιν
φυλάττειν,
|
ῥᾳδίως |
ἐδύνατο.
Καὶ
γὰρ
πολὺς
ἦτε |
| [35] |
μηδενὸς
γὰρ
αὐτοὺς
ἑτέρου
δυνήσεσθαι
|
ῥᾳδίως |
ἐπιεικοῦς
ὁμοίως
τυχεῖν.
Τὸν
Ἰοῦστον |
| [52] |
ταῖς
ὁδοῖς
ὑπὲρ
τοῦ
μὴ
|
ῥᾳδίως |
τινὰ
μαθεῖν
ἀπαλλαττομένους.
Καὶ
ταῦτα |
| [63] |
αὐτῶν
τὴν
πόλιν,
ὑπὸ
φόβου
|
ῥίπτουσιν |
τὰ
ὅπλα,
μετὰ
γυναικῶν
δὲ |
| [22] |
μετ᾽
ὀλίγων.
Καὶ
κελεύσαντος
ἐμοῦ
|
ῥῖψαι |
τὰ
ὅπλα
θᾶττον,
εἰ
γὰρ |
| [65] |
ἀπηλλαγμένους
τοῦ
δι᾽
ἐμὲ
φόβου
|
ῥῖψαί |
τε
τὰ
ὅπλα
καὶ
παραστῆσαι |
| [42] |
τε
καὶ
παῖδες,
ἐπὶ
στόμα
|
ῥίψαντες |
ἑαυτοὺς
καὶ
δακρύοντες
ἱκέτευον
μὴ |
| [66] |
τὸν
Ἰωάννην,
τὰ
δ᾽
ὅπλα
|
ῥίψαντες |
ἧκον
πρός
με
τετρακισχίλιοι
τὸν |
| [33] |
εἶναι
νέας,
μετατίθενται
τὰς
γνώμας.
|
Ῥίψαντες |
οὖν
τὰ
ὅπλα
μετὰ
γυναικῶν |
| [66] |
συμφερόντων.
Ἠπείλουν
δέ,
εἰ
μὴ
|
ῥίψουσιν |
τὰ
ὅπλα,
καταπρήσειν
αὐτῶν
τὰς |
| [15] |
πράττοντες,
καὶ
ἐκ
τῆς
ἐκείνων
|
ῥύσασθαί |
με
χειρὸς
καὶ
μετὰ
ταῦτα |
| [71] |
εἰσεδέξαντο.
Κακουμένης
δὲ
ὑπὸ
τῆς
|
Ῥωμαϊκῆς |
στρατιᾶς
τῆς
πέριξ>
χώρας
ἀναλαβὼν |
| [65] |
τοῦ
τῶν
ἐν
τῇ
Συρίᾳ
|
Ῥωμαϊκῶν |
ταγμάτων
ἡγεμονεύοντος
φρουρὰν
ἑκόντες
ἐδέξαντο, |
| [65] |
παρὰ
βασιλεῖ,
μηθ᾽
ὅσα
ἔπαθον
|
Ῥωμαῖοι |
ἐπὶ
τῆς
Ἰωταπάτων
πολιορκίας
ἢ |
| [7] |
ἕτοιμα,
περιμένειν
δέ,
τί
πράξουσιν
|
Ῥωμαῖοι, |
μαθεῖν.
~Λαβὼν
οὖν
ἐγὼ
τὰς |
| [31] |
πολεμίαν,
ἄμεινον
δὲ
νομίσας
παρὰ
|
Ῥωμαίοις |
ἀποθανεῖν
αὐτούς,
εἰ
συμπέσοι,
μᾶλλον |
| [13] |
ἔφην
αὐτῷ
συγχωρεῖν·
ἢ
γὰρ
|
Ῥωμαίοις |
αὐτὸν
ἐνενοούμην
φυλάττειν
ἢ
μαυτῷ |
| [42] |
δή,
μέμνησο
δ᾽
ὅτι
καὶ
|
Ῥωμαίοις |
δεῖ
σε
πολεμῆσαι.
Τοῦτον
δὲ |
| [65] |
τῆς
Ἱεροσολύμων
πολιορκίας
οἶδας
ὑπὸ
|
Ῥωμαίοις |
ἐμὲ
γενόμενον,
καὶ
Ἰωτάπατα
κατὰ |
| [52] |
πορείαν
αὐτοῖς·
ἤδη
γὰρ
ὑπὸ
|
Ῥωμαίοις |
ἦν
ἡ
Σαμάρεια
καὶ
πάντως |
| [75] |
πολιορκίας
λαβούσης
τέλος
γενόμενος
παρὰ
|
Ῥωμαίοις |
μετὰ
πάσης
ἐπιμελείας
ἐφυλασσόμην
τὰ |
| [65] |
καὶ
παραστῆσαι
τῷ
βασιλεῖ
καὶ
|
Ῥωμαίοις, |
ὅτι
δὴ
οὐχ
ἑκόντες,
ἀλλ᾽ |
| [11] |
τοῖς
Ἱεροσολύμοις
μετὰ
τῶν
Ἰουδαίων
|
Ῥωμαίοις |
πολεμεῖν
ἀπέκτεινεν.
Μὴ
ὑποστρέψαντος
δὴ |
| [14] |
μὴ
λάβωσιν,
ἀπέλυσα
παραγγείλας
μήτε
|
Ῥωμαίοις |
πολεμεῖν
μήτε
τοῖς
περιοίκοις·
εἰρηνεύεσθαι |
| [27] |
αὐτῶν
μελλούσης
ὑπ᾽
ἐμοῦ
τοῖς
|
Ῥωμαίοις |
προδίδοσθαι
καὶ
πάντων
παροξυνθέντων
ἐπὶ |
| [26] |
Τιβεριάδος
κώμας
προδιδόναι
μέλλειν
με
|
Ῥωμαίοις |
τὴν
χώραν
αὐτῶν
ἔλεγον·
κεχρῆσθαι |
| [9] |
εὐθὺς
τὴν
μὲν
Σέπφωριν,
ἐπειδὴ
|
Ῥωμαίοις |
ὑπήκουσεν,
τῆς
Γαλιλαίας,
καταλυθῆναι
δὲ |
| [74] |
ὑβρίζουσιν
ἄνδρα
καὶ
βασιλέα
καὶ
|
Ῥωμαίοις |
φίλον,
τῷ
δὲ
βασιλεῖ
παρῄνεσεν |
| [65] |
τι
καὶ
θρασύνεσθαι
δυναμένη
πρὸς
|
Ῥωμαίους |
εἴπερ
ἠθέλησεν
εὐχερῶς,
διεγνωκυῖα
τῇ |
| [6] |
πόλεμον
ἀγαπήσαντες
καὶ
νικήσαντες
τοὺς
|
Ῥωμαίους |
εἰς
τέλος
ἤλπισαν
προσγενομένης
καὶ |
| [8] |
τῶν
Γαλιλαίων
διὰ
τὴν
πρὸς
|
Ῥωμαίους |
ἐκείνων
φιλίαν
καὶ
ὅτι
Κεστίῳ |
| [22] |
κατοικοῦντες
ἄνδρες
κεκρικότες
τῇ
πρὸς
|
Ῥωμαίους |
ἐμμεῖναι
πίστει,
δεδιότες
δὲ
τὴν |
| [11] |
πέριξ
χώραν
πίστει
τῇ
πρὸς
|
Ῥωμαίους |
ἐμμένουσαν.
~Ἐπεὶ
δ᾽
εἰς
τὴν |
| [11] |
~Γάμαλα
δὲ
πίστει
τῇ
πρὸς
|
Ῥωμαίους |
ἐνέμεινε
δι᾽
αἰτίαν
τοιαύτην·
Φίλιππος |
| [25] |
γὰρ
ἡμῶν
προσεῖχον
διὰ
τὸ
|
Ῥωμαίους |
ᾑρῆσθαι
δεσπότας,
οὐκ
ἐπένευον
αὐτῷ, |
| [6] |
προαίρεσις
ἐγένετο
τοῦ
πολέμου
πρὸς
|
Ῥωμαίους |
Ἰουδαίοις,
ἀλλὰ
τὸ
πλέον
ἀνάγκη. |
| [65] |
τῇ
πατρίδι
σου
τῆς
πρὸς
|
Ῥωμαίους |
καὶ
πρὸς
τὸν
βασιλέα
στάσεως; |
| [65] |
ἀλλήλους,
οὐ
διὰ
τὴν
πρὸς
|
Ῥωμαίους |
καὶ
τὸν
βασιλέα
εὔνοιαν,
διὰ |
| [9] |
ἐμμένειν
συνεβούλευον
τῇ
πρὸς
τοὺς
|
Ῥωμαίους |
καὶ
τὸν
βασιλέα
πίστει.
Τῇ |
| [31] |
οὐκ
ἂν
τοσαύτας
μυριάδας
στρατιωτῶν
|
Ῥωμαίους |
λέγων
τρέφειν,
εἰ
διὰ
φαρμάκων |
| [31] |
τε
φαρμακέας
εἶναι
λέγοντες
τοὺς
|
Ῥωμαίους |
παραγενέσθαι.
Ταχὺ
δὲ
τὸ
πλῆθος |
| [9] |
ὑπάρχειν
αὐτοῖς,
ὅτι
τὴν
πρὸς
|
Ῥωμαίους |
πίστιν
διαφυλάσσουσιν,
μεγάλῃ
χειρὶ
πρὸς |
| [65] |
παρακειμένης,
εἰ
ἤθελεν
τὴν
πρὸς
|
Ῥωμαίους |
πίστιν
φυλάττειν,
ῥᾳδίως
ἐδύνατο.
Καὶ |
| [36] |
τῶν
Ἰουδαίων
ἐπὶ
τὸν
πρὸς
|
Ῥωμαίους |
πόλεμον,
ἔπεμψεν
ἱππεῖς
τοὺς
παραπέμψοντας |
| [70] |
Λαβόντος
ἀρχὴν
Ἰουδαίοις
τοῦ
πρὸς
|
Ῥωμαίους |
πολέμου
Τιβεριεῖς
διεγνώκεισαν
ὑπακούειν
βασιλεῖ |
| [55] |
τὰ
γράμματα
κατὰ
τέσσαρας
τόπους
|
Ῥωμαίους |
σημαίνει
προσβαλεῖν,
εἰς
πέντε
μοίρας |
| [45] |
Οἱ
δ᾽
ἐντεῦθεν
ἄνθρωποι
πρὸς
|
Ῥωμαίους |
ταῖς
γνώμαις
ἀποβλέποντες,
ἐκείνοις
μὲν |
| [65] |
καὶ
ὅτι
σὺ
τὴν
πατρίδα
|
Ῥωμαίων |
ἀπέστησας,
ὧν
τὰ
τεκμήρια
κἀγὼ |
| [36] |
περὶ
οὗ
διεξῄει
λόγος
ὡς
|
Ῥωμαίων |
ἀποστάντος.
Κελεύει
δ᾽
αὐτὸν
ἱππεῖς |
| [4] |
ἀρχὰς
καὶ
πολλοὺς
ἐπὶ
τῇ
|
Ῥωμαίων |
ἀποστάσει
μέγα
φρονοῦντας.
Καταστέλλειν
οὖν |
| [6] |
ἐπικαλεῖν
ἔχοντες·
οὔτε
γὰρ
ἐπὶ
|
Ῥωμαίων |
ἀποστάσει
νεώτερόν
τι
πεφρονήκεσαν
οὔτε |
| [7] |
πυθόμενοι
τὴν
Γαλιλαίαν
οὔπω
πᾶσαν
|
Ῥωμαίων |
ἀφεστάναι,
μέρος
δ᾽
αὐτῆς
ἠρεμεῖν |
| [55] |
αὐτοὺς
ἐπὶ
βοήθειαν
ἥκειν
παρακαλούντων,
|
Ῥωμαίων |
γὰρ
δύναμιν
μέλλειν
ἱππέων
τε |
| [11] |
εἰς
αὐτοὺς
εὐεργεσιῶν,
καὶ
τὴν
|
Ῥωμαίων |
διηγούμενος
ὅση
τίς
ἐστι
δύναμις |
| [74] |
τὴν
βασιλικὴν
αὐλὴν
καὶ
τὰς
|
Ῥωμαίων |
δυνάμεις
τὰς
οὔσας
ἐν
Ἱεροσολύμοις |
| [35] |
τὴν
ἑστίασιν
ἔλεγον,
ὅτι
τὴν
|
Ῥωμαίων |
δύναμιν
οὐδ᾽
αὐτὸς
ἀγνοῶ
πασῶν |
| [26] |
βασιλεῦσιν
ὑποτελοῦς
χώρας
εἰς
τὴν
|
Ῥωμαίων |
ἐπικράτειαν,
ἐπιπίπτουσιν
αὐτοῖς
ἄφνω.
Καὶ |
| [76] |
ἡγεμονίας
αὐτῷ
γενομένῃ
πολιτείᾳ
τε
|
Ῥωμαίων |
ἐτίμησεν
καὶ
σύνταξιν
χρημάτων
ἔδωκεν |
| [36] |
ἀσπάζεταί
τε
φιλοφρόνως
τοῖς
τε
|
Ῥωμαίων |
ἡγεμόσιν
ἐπεδείκνυεν,
ὅτι
δὴ
Φίλιππος |
| [54] |
Εἶτ᾽
ἐπινοοῦσιν
διαδοῦναι
λόγον,
ὅτι
|
Ῥωμαίων |
ἱππεῖς
ἐν
τῇ
μεθορίῳ
πόρρω |
| [32] |
ἀπεχούσας
στάδια
τριάκοντα,
συνέβη
τινὰς
|
Ῥωμαίων |
ἱππεῖς
οὐ
πόρρωθεν
τῆς
πόλεως |
| [10] |
διὰ
τὴν
ἀποστασίαν
τὴν
ἀπὸ
|
Ῥωμαίων |
μέγα
φρονοῦντας
κατέχειν
αὐτοὺς
ἐπειρᾶτο |
| [71] |
τόπων
ἄγνοιαν
ἀναγκασθέντες
ὑπεχωρήσαμεν,
ἀνελόντες
|
Ῥωμαίων |
μὲν
ἱππεῖς
δύο,
πεζοὺς
δὲ |
| [67] |
φίλων
ἐκέλευσα
διαδοῦναι
λόγους,
ὡς
|
Ῥωμαίων |
μετὰ
μεγάλης
δυνάμεως
κατὰ
τὸ |
| [70] |
Τιβεριεῖς
διεγνώκεισαν
ὑπακούειν
βασιλεῖ
καὶ
|
Ῥωμαίων |
μὴ
ἀφίστασθαι.
Πείθει
δ᾽
αὐτοὺς |
| [71] |
διακινδυνεύσαντες
ἡττήθημεν·
περιελθόντων
γὰρ
τῶν
|
Ῥωμαίων |
οἱ
μετ᾽
ἐμοῦ
δείσαντες
ἔφυγον |
| [65] |
ἔπεμψαν
μὴ
βουλόμενοι
δοκεῖν
κατὰ
|
Ῥωμαίων |
ὅπλα
λαβεῖν.
Ἡ
δὲ
σὴ |
| [75] |
με
λαβεῖν
τιμωρίας
ἕνεκα
καὶ
|
Ῥωμαίων |
ὁσάκι
νικηθεῖεν
πάσχειν
τοῦτο
κατ᾽ |
| [4] |
ὀφθαλμῶν
πρὸς
οὓς
πολεμήσουσιν,
ὅτι
|
Ῥωμαίων |
οὐ
κατ᾽
ἐμπειρίαν
μόνον
πολεμικήν, |
| [74] |
βασιλέα
Τυρίων
αὐτὸν
καλοῦντες
καὶ
|
Ῥωμαίων |
πολέμιον·
τὸν
γὰρ
στρατοπεδάρχην
αὐτοῦ |
| [19] |
αὐτοῖς
ἔφασκον
συμφέρειν
τοῦτο
πρᾶξαι
|
Ῥωμαίων |
ταῖς
πρὸς
ἀλλήλους
στάσεσιν
αὐτοὺς |
| [65] |
ἐμοῦ
πολιορκουμένου
ἐν
Ἰωταπάτοις
ὑπὸ
|
Ῥωμαίων. |
Τί
δ᾽
οὐχὶ
καὶ
κατὰ |
| [11] |
φρονεῖν,
ἀναιρεθήσεσθαι
μὲν
λεγόντων
ὑπὸ
|
Ῥωμαίων |
τὸν
Ἀγρίππαν
διὰ
τὰς
ὑπὸ |
| [76] |
μοι
διὰ
τὴν
μέλλουσαν
ἐκεῖ
|
Ῥωμαίων |
φρουρὰν
ἐγκαθέζεσθαι,
ἔδωκεν
ἑτέραν
χώραν |
| [3] |
τυχοῦσαν
αἰτίαν
δήσας
εἰς
τὴν
|
Ῥώμην |
ἔπεμψε
λόγον
ὑφέξοντας
τῷ
Καίσαρι. |
| [76] |
ἀπονέμων.
Ἐπεὶ
δ᾽
εἰς
τὴν
|
Ῥώμην |
ἥκομεν,
πολλῆς
ἔτυχον
παρὰ
Οὐεσπασιανοῦ |
| [3] |
δὲ
καὶ
ἕκτον
ἐνιαυτὸν
εἰς
|
Ῥώμην |
μοι
συνέπεσεν
ἀναβῆναι
διὰ
τὴν |
| [3] |
καὶ
καρύοις,
ἀφικόμην
εἰς
τὴν
|
Ῥώμην |
πολλὰ
κινδυνεύσας
κατὰ
θάλασσαν.
Βαπτισθέντος |
| [76] |
μέλλων
τε
ἀπαίρειν
εἰς
τὴν
|
Ῥώμην |
σύμπλουν
ἐδέξατο
πᾶσαν
τιμὴν
ἀπονέμων. |
| [74] |
βασιλεῖ
παρῄνεσεν
πέμψαι
Φίλιππον
εἰς
|
Ῥώμην |
ὑφέξοντα
λόγον
Νέρωνι
περὶ
τῶν |