Lv., Chap., Para.
11, 8, 4	Ἰουδαῖοι. Τῶν δ' οὐκ εἶναι	φαμένων	ἀλλ' ἔγωγε ταῦτ' εἶπεν, Ἰουδαίοις
11, 3, 6	σοφῷ καὶ τῶν ἄλλων μᾶλλον	φανέντι	συνετῷ· συγκαθεσθήσῃ δέ μοι, φησίν,
11, 6, 10	ἣν ᾤετο ἀρίστην εἶναι ταύτην	φανερὰν	ἐποίησεν. Εἶπεν γάρ εἰ βούλοιο
11, 6, 1	συνῴκησεν οὕτως Ἐσθήρα μὴ ποιήσασα	φανερὸν	αὐτῷ τὸ ἔθνος, ἐξ οὗπερ
11, 6, 4	Μαρδοχαῖος δὲ διὰ τῆς Ἐσθήρας	φανεροὺς	ἐποίησε τῷ βασιλεῖ τοὺς ἐπιβουλεύοντας.
11, 6, 10	γεγενημένα, κατηγόρει τὸ λοιπὸν ἤδη	φανερῶς	τοῦ Ἀμάνου καὶ τοῦτον ὄντα
11, 6, 12	αὐτοῦ. Χαρὰ δὲ καὶ σωτήριον	φέγγος	ἐκτιθεμένων τῶν τοῦ βασιλέως γραμμάτων
11, 4, 7	κατευωχήθησαν ἐπὶ ἡμέρας ἑπτὰ μηδεμιᾶς	φειδόμενοι	πολυτελείας, ἀλλὰ καὶ τὰς ὁλοκαυτώσεις
11, 6, 4	γυναιξὶ καὶ τέκνοις ἀπολέσαι μηδεμίαν	φειδῶ	ποιησαμένους, μηδ' ἐλέῳ πλέον ἢ
11, 5, 5	τὰς δεκάτας τῶν καρπῶν ἐκέλευσε	φέρειν	εἰς Ἱεροσόλυμα, ἵνα τρέφεσθαι διηνεκῶς
11, 1, 1	Βαβυλῶνα ἐκόμισεν. Παρέδωκεν δὲ ταῦτα	φέρειν	Μιθριδάτῃ τῷ γαζοφύλακι αὐτοῦ προστάξας
11, 3, 1	τῶν πόνων περιγένηταί τινα, αὐτὰ	φέροντες	ὡς δεσποίναις ταῖς γυναιξὶν διδόαμεν;
11, 6, 1	πρὸς αὐτὴν ἐρωτικῶς καὶ μὴ	φέρων	τὴν διάζευξιν, καταλλαγῆναι μὲν αὐτῇ
11, 5, 5	καὶ ταραχὴν αὐτοὺς ἐνέβαλλον καὶ	φήμας	αὐτοῖς διέστελλον ὡς πολλῶν ἐπιστρατεύειν
11, 6, 10	εἰ βούλοιο τὸν ἄνθρωπον ὃν	φῂς	ἀγαπᾶν δόξῃ περιβαλεῖν, ποίησον ἐφ'
11, 8, 1	ἐν τοῖς ζῶσιν μὴ παραβήσεσθαι	φήσαντος,	ἀκούσας Ἀλέξανδρος παρωξύνθη, καὶ τὴν
11, 3, 6	ἂν τούτων ἀξιωθῆναι μὴ σοῦ,	φησί,	δέσποτα, τυχὼν εὐμενοῦς. ταῦτ' οὖν
11, 5, 5	εἰς ἅπερ βούλεται. πέπαυσο δή,	φησί,	λυπούμενος καὶ χαίρων ἡμῖν τοῦ
11, 6, 10	βασιλεὺς ἡσθεὶς τῇ παραινέσει προελθών.	Φησίν,	ἔχεις γὰρ καὶ τὸν ἵππον
11, 3, 6	φανέντι συνετῷ· συγκαθεσθήσῃ δέ μοι,	φησίν,	καὶ κεκλήσῃ συγγενὴς ἐμός. ταῦτ'
11, 6, 7	προσεκύνησα μηδ' ἣν σοί, δέσποτα,	φησίν,	τιμὴν παρεῖχον, ταύτην ἐκείνῳ παρασχεῖν
11, 5, 5	πειθὼ παρασχεῖν αὐτῷ λέγοντι, πῶς,	φησίν,	ὦ βασιλεῦ, δύναμαί σοι μὴ
11, 5, 1	τινος ἄλλου δυσκόλου προσπεσόντος αὐτοῖς·	φθάσας	γὰρ ὁ Ἔζδρας εἰπεῖν τῷ
11, 3, 1	ἁπάντων πλουσιωτάτους, ὡς μηδὲν μικρὸν	φθέγγεσθαι,	ταλάντων δὲ μεμνῆσθαι καὶ τῶν
11, 6, 7	μόλις δ' αὐτῆς καὶ ταῦτα	φθεγγομένης	καὶ μετὰ ἀσθενείας αὐτόν τε
11, 6, 10	τοῦτο καταπλαγέντος καὶ μηδὲν ἔτι	φθέγξασθαι	δυνηθέντος, καὶ Σαβουζάνης ὁ εὐνοῦχος
11, 1, 1	σπονδεῖα χρύσεα τεσσαράκοντα, ἀργύρεα τριακόσια,	φιάλαι	χρυσαῖ τριάκοντα, ἀργύρεαι δισχίλιαι τετρακόσιαι,
11, 5, 1	θεοῦ νόμων χαίρειν. Τῆς ἐμαυτοῦ	φιλανθρωπίας	ἔργον εἶναι νομίσας τὸ τοὺς
11, 6, 10	γνώμην ταύτην δώσειν ὑπὲρ αὐτοῦ,	φιλεῖσθαι	γὰρ ἑαυτὸν ὑπὸ τοῦ βασιλέως
11, 3, 1	ἀπεδέδεικτο· πάλαι γὰρ ἦν αὐτῷ	φιλία	πρὸς τὸν βασιλέα, δι' ἣν
11, 8, 1	δῶρα τούτῳ διδόναι τὴν Μακεδόνων	φιλίαν	ἑλομένους· οὐ γὰρ μετανοήσειν ἐπὶ
11, 8, 1	τοῦτον δὴ τὸν καιρὸν καὶ	Φίλιππος	ὁ Μακεδόνων βασιλεὺς ἐν Αἰγαῖς
11, 5, 1	ηὐξάμην ἐγώ τε καὶ οἱ	φίλοι·	καὶ ἀργύριον καὶ χρυσίον ὅσον
11, 1, 1	παραγενομένοις αὐτοῖς οἱ τοῦ βασιλέως	φίλοι	πάντες ἐβοήθουν καὶ συνεισέφερον εἰς
11, 6, 1	αὐτὸν οὕτως ἔχοντα χαλεπῶς οἱ	φίλοι	συνεβούλευον τὴν μὲν τῆς γυναικὸς
11, 6, 10	δακρύων τῇ γυναικὶ καὶ τοῖς.	Φίλοις	τὰ συμβεβηκότα διηγεῖτο. Οἱ δ'
11, 6, 4	προσμένειν αὐτὸν τοῖς βασιλείοις ὄντα	φίλον	ἀναγκαιότατον τῷ βασιλεῖ. (Ἀμάνην δὲ
11, 6, 10	ἐκέλευσεν αὐτὸν εἰσκαλέσαι. Εἰσελθόντος δέ	φίλον,	εἶπεν, εἰδὼς ἐμαυτῷ σὲ μόνον
11, 6, 10	ἵππον, σὺ γάρ, ἔφη, μοι	φίλος	ἀναγκαῖος, ἴσθι διάκονος ὧν χρηστὸς
11, 5, 1	νόμων ἱκανῶς ἔμπειρος ὢν γίνεται	φίλος	τῷ βασιλεῖ Ξέρξῃ. Γνοὺς δὲ
11, 6, 1	γὰρ τὸ πρὸς τὴν προτέραν	φιλόστοργον	ἑτέρας ἐπεισαγωγῇ, καὶ τὸ πρὸς
11, 5, 5	ἄλλα καλὰ καὶ ἐπαίνων ἄξια	φιλοτιμησάμενος	ὁ Νεεμίας ἐτελεύτησεν εἰς γῆρας
11, 4, 7	καὶ τῇ περὶ τὸν θεὸν	φιλοτιμίᾳ	κατῴκησαν ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις πολιτείᾳ
11, 1, 1	θεῖον ὁρμή τις ἔλαβεν καὶ	φιλοτιμία	ποιῆσαι τὰ γεγραμμένα, καὶ καλέσας
11, 5, 5	βίον καὶ ταφῆναι μετὰ πολλῆς	φιλοτιμίας	ἐν Ἱεροσολύμοις. Ὑπὸ δὲ τὸν
11, 5, 1	καὶ πρὸς τοὺς Ἰουδαίους ἔσχεν	φιλοτιμότατα.	Κατ' ἐκεῖνον δὲ τὸν καιρὸν
11, 5, 5	δίκαιος καὶ περὶ τοὺς ὁμοεθνεῖς	φιλοτιμότατος,	μνημεῖον αἰώνιον αὐτῷ καταλιπὼν τὰ
11, 5, 5	εἰ μάθοιεν περὶ ταύτην ἡμᾶς	φιλοτιμουμένους,	ἐνστήσονται καὶ πολλὰ πραγματεύσονται πρὸς
11, 6, 7	ἑστίασιν αὐτὸν μετὰ Ἀμάνου τοῦ	φίλου	πρὸς αὐτὴν ἐλθεῖν ἠξίωσεν· παρεσκευακέναι
11, 6, 1	τῆς βασιλείας ἔτει τούς τε	φίλους	καὶ τὰ Περσῶν ἔθνη καὶ
11, 6, 10	γυναῖκα Γάζασαν ἐκάλεσεν καὶ τοὺς	φίλους.	ὧν παρόντων διηγεῖτο τὴν τιμήν,
11, 6, 1	ὃ βούλεται τῶν κατακειμένων ἕκαστος	φιλοφρονεῖσθαι.	Διαπέμψας δὲ καὶ κατὰ τὴν
11, 8, 4	δ' αὐτὸν πρὸς οὓς ἀφίκοιτο	φιλοφρόνως	ἐκδεχομένων, Σαμαρεῖται μητρόπολιν τότε τὴν
11, 3, 1	τοὺς ἀνθρώπους καὶ κατὰ τῶν	φιλτάτων	καὶ δοκεῖν ποιεῖ πάντων ἀλλοτριωτάτους.
11, 3, 1	τὴν θρεψαμένην γῆν, καὶ τῶν	φιλτάτων	πολλάκις λήθην ἔχομεν διὰ τὰς
11, 5, 1	φυλακῆς ἢ τῶν πρὸς αὐτὰ	φίλτρων	ποιούμενοι πλείονα λόγον εὐθὺς ἐξέβαλον
11, 7, 1	ἦν τῷ Ἰωάννῃ Ἰησοῦς· τούτῳ	φίλῳ	τυγχάνοντι ὁ Βαγώσης ὑπέσχετο τὴν
11, 6, 10	ἔχοντα καὶ προάγοντα τῶν ἀναγκαίων	φίλων	ἕνα κηρύσσειν δι' ὅλης τῆς
11, 6, 12	προστασίαν πραγμάτων ἐπιτραπέντες παρὰ τῶν	φίλων	καὶ μῖσος ἴδιον ἔχοντες πρός
11, 3, 1	καὶ βασιλέων ἀναισθήτους ἀπεργάζεται καὶ	φίλων	καὶ συνήθων ἐξαιρεῖ μνήμην· ὁπλίζει
11, 6, 10	ὄρθρος ἐστὶν ἤδη, προσέταξεν τῶν	φίλων	ὃν ἂν πρὸ τῆς αὐλῆς
11, 6, 7	σε μέγαν καὶ καλὸν καὶ	φοβερόν,	εὐθὺς ὑπεχώρει μου τὸ πνεῦμα
11, 6, 7	χρυσοῦ δὲ καὶ λίθου πολυτελοῦς,	φοβερώτερον	καὶ δι' αὐτὰ μᾶλλον θεασαμένη
11, 5, 5	ἀλλοφύλων, ἵν' αὐτὸν ἀνέλωσιν. Εἰς	φόβον	δὲ καὶ ταραχὴν αὐτοὺς ἐνέβαλλον
11, 6, 12	διὰ τὸν ἐκ τῶν Ἰουδαίων	φόβον	περιτεμνόμενα τὴν αἰδῶ τὸ ἀκίνδυνον
11, 6, 12	Ἰουδαίους· ὁ γὰρ ἐκ Μαρδοχαίου	φόβος	ἠνάγκαζεν αὐτοὺς σωφρονεῖν. Τοῦ δὲ
11, 6, 7	τι τῶν χειρόνων ὑπὸ τοῦ	φόβου,	ἀνεπήδησεν ἐκ τοῦ θρόνου, καὶ
11, 3, 1	γρηγορούντων καὶ ὡσανεὶ δεδεμένων ὑπὸ	φόβου·	καταλιπεῖν γὰρ οὐδὲ εἷς τολμᾷ
11, 6, 12	ἀπαλλάξαι τοῦ περὶ τῆς ζωῆς	φόβου	τὸ τῶν Ἰουδαίων ἔθνος, δηλοῦσα
11, 5, 5	αὐτοῦ τῆς σωτηρίας εἶχεν οὐχὶ	φοβούμενος	τὸν θάνατον, ἀλλὰ πεπεισμένος, ὅτι
11, 2, 1	παραλαβόντος οἱ ἐν Συρίᾳ καὶ	Φοινίκῃ	καὶ Ἀμμανίτιδι καὶ Μωαβίτιδι καὶ
11, 2, 1	βουλῆς τῆς ἐν Συρίᾳ καὶ	Φοινίκῃ	κριταί. Γινώσκειν σε δεῖ, βασιλεῦ,
11, 3, 6	καὶ τοῖς ἐν Συρίᾳ καὶ	Φοινίκῃ	ξύλα κέδρινα κατακομίζειν ἐκ τοῦ
11, 5, 1	ὅπως δικάσωσιν ἐν Συρίᾳ καὶ	Φοινίκῃ	πάσῃ τοὺς ἐπισταμένους σου τὸν
11, 2, 1	καὶ οἰκοῦσιν ἐν Σαμαρείᾳ καὶ	Φοινίκῃ	τάδε λέγει. Ἀναγνοὺς τὰ πεμφθέντα
11, 2, 1	ἡ ἐπὶ κοίλην Συρίαν καὶ	Φοινίκην.	(Ἀναγνοὺς δὲ ὁ Καμβύσης τὴν
11, 2, 1	βιαίους φορολογήσαντας κοίλην Συρίαν καὶ	Φοινίκην.	Ἐγὼ τοίνυν προσέταξα μὴ συγχωρεῖν
11, 4, 4	Σισίνου τοῦ τῆς Συρίας καὶ	Φοινίκης	ἐπάρχου καὶ Σαρωβαζάνου μετὰ καί
11, 4, 4	καὶ τῆς Συρίας τε καὶ	Φοινίκης	ἡγεμόνος καὶ τῶν ἑταίρων αὐτοῦ,
11, 5, 1	γαζοφύλαξιν τῆς Συρίας καὶ τῆς	Φοινίκης,	ἵνα τῶν ὑπὸ Ἔζδρα τοῦ
11, 5, 5	κομίσαι τὸν τῆς Συρίας καὶ	Φοινίκης	καὶ Σαμαρείας ἔπαρχον, ἐν ᾗ
11, 5, 1	ἐπάρχοις τῆς κοίλης Συρίας καὶ	Φοινίκης	τὰ γράμματα τοῦ βασιλέως ἀπέδωκεν.
11, 8, 4	συνέβαινεν ἐκεῖθεν ἀφορᾶσθαι. Τῶν δὲ	Φοινίκων	καὶ τῶν ἀκολουθούντων Χαλδαίων ὅσα
11, 7, 1	λέγειν· ἐτολμήσατε ἐν τῷ ἱερῷ	φόνον	ἐργάσασθαι. πειρωμένου δ' αὐτοῦ εἰσελθεῖν
11, 2, 1	αὐτῶν ἔγνωμεν δυνατοὺς καὶ βιαίους	φορολογήσαντας	κοίλην Συρίαν καὶ Φοινίκην. Ἐγὼ
11, 8, 4	αὐτούς, ἀξιούντων δὲ ἀφεῖναι τὸν	φόρον	αὐτοῖς τοῦ ἑβδοματικοῦ ἔτους, οὐδὲ
11, 4, 4	τὸ ἔργον διετάξατο, κἀκ τοῦ	φόρου	τοῦ τῆς χώρας ἧς ἐπετροπεύοντο
11, 6, 10	βαδίζειν τὴν αὐτὴν ἐσθῆτά σοι	φοροῦντα	καὶ περιαυχένιον χρυσοῦν ἔχοντα καὶ
11, 2, 1	μέντοι γε τούτων γενομένων οὔτε	φόρους	αὐτοὺς τελεῖν ὑπομενοῦντας οὔτε δὲ
11, 7, 1	Ἀρταξέρξου τὸν ναὸν ἐμίανεν καὶ	φόρους	ἐπέταξε τοῖς Ἰουδαίοις, πρὶν τὰς
11, 5, 1	καὶ γραμματεῦσιν τοῦ ἱεροῦ μήτε	φόρους	ἐπιτάξητε μήτε ἄλλο μηδὲν ἐπίβουλον
11, 6, 4	ἵνα μέντοι μὴ ζημιωθῇς τοὺς	φόρους	τοὺς παρ' αὐτῶν γινομένους, ἐκ
11, 3, 1	καὶ τοὺς καρποὺς συνέλωσιν, τοὺς	φόρους	τῷ βασιλεῖ κομίζουσιν. Ὃ δ'
11, 5, 1	μήτε ἄλλο μηδὲν ἐπίβουλον ἢ	φορτικὸν	εἰς αὐτοὺς γένηται. Καὶ σὺ
11, 6, 10	τὴν πορφύραν, ἣν ὁ βασιλεὺς	φορῶν	ἀεὶ διετέλει, καὶ περιτίθεται τὸ
11, 3, 6	κατασχεῖν δυνηθῶσιν τῆς χώρας ἀτελῆ	φόρων	αὐτοῖς νέμεσθαι. Προσέταξε δὲ καὶ
11, 1, 1	χορηγίαν ἐκ τῶν Σαμαρείας γίνεσθαι	φόρων.	Ἐποίσουσι δὲ τὰ ἱερὰ ταῦτα
11, 4, 7	ἐκ τοῦ βασιλικοῦ γαζοφυλακείου τῶν	φόρων	τῆς Σαμαρείας πάνθ' ὅσα πρὸς
11, 4, 7	τε γὰρ ἐκελεύσθησαν ἐκ τῶν	φόρων	ὑπὸ τοῦ βασιλέως εἰς τὰς
11, 6, 7	δὲ εἰς τὴν ἐπιοῦσαν ἀνεβάλλετο	φράζειν	αὐτῷ τὴν αὐτῆς βούλησιν, εἰ
11, 6, 10	ὧν μηνυτὴς Μαρδοχαῖος ἦν γεγενημένος.	Φράσαντος	δὲ τοῦτο μόνον τοῦ γραμματέως
11, 6, 12	τοῖς ἄρχουσι καὶ τὰ ἡμέτερα	φρονοῦσι	χαίρειν. Πολλοὶ διὰ μέγεθος εὐεργεσίας
11, 8, 1	Γάζαν καὶ τὸν ἐν αὐτῇ	φρούραρχον	ὄνομα Βαβημάσιν ἐπολιόρκει. ~(Νομίσας δὲ
11, 6, 12	προειρημένας ἡμέρας ἑορτάζουσιν προσαγορεύσαντες αὐτὰς	φρουρέας.	Ὁ δὲ Μαρδοχαῖος μέγας τε
11, 8, 4	ὀλίγον ἐποίησεν ἐν τῇ Θηβαίδι	φρουρεῖν	τὴν χώραν αὐτοῖς προστάξας. (Τελευτήσαντος
11, 4, 4	οὕτως οἰκοδομοῦσιν τὸν ναόν, ὡς	φρούριον	μᾶλλον αὐτὸν εἶναι ἢ ἱερόν,
11, 4, 4	πόλιν ὀχυροῦσι καὶ τὸν ναὸν	φρουρίῳ	προσεοικότα μᾶλλον ἢ ἱερῷ κατασκευάζουσιν,
11, 5, 1	Ῥωμαίοις ὑπακουούσας, αἱ δὲ δέκα	φυλαὶ	πέραν εἰσὶν Εὐφράτου ἕως δεῦρο,
11, 4, 7	γάρ εἰσιν αἱ τῶν Ἰσραηλιτῶν	φυλαί,	ὑπὲρ ὧν ἥμαρτεν ἑκάστη. Ἔστησάν
11, 6, 1	γυναῖκας ἁπάσας ὑπερβάλλουσαν. Ἡ δὲ	φυλακῇ	τῶν παρὰ Πέρσαις νόμων, οἳ
11, 5, 5	ἐξημαρτημένοις ἀσφάλειάν τε ἕξειν καὶ	φυλακὴν	τοῦ μηδὲν ὅμοιον συμπεσεῖν. Οἱ
11, 3, 1	οἶκον διὰ ταύτας ἐπιμελείας καὶ	φυλακῆς	ἀξιοῦται. Καὶ οὐκ ἔστιν ἡμῖν
11, 5, 5	τὸ ἔργον, ἀλλὰ στῖφός τι	φυλακῆς	ἕνεκα τοῦ σώματος περιβαλλόμενος ἀτρύτως
11, 5, 1	αὐτῶν γεγενημένα τῆς τῶν νόμων	φυλακῆς	ἢ τῶν πρὸς αὐτὰ φίλτρων
11, 8, 1	πάντας, πρὸς τίνας δὴ αὐτοῖς	φυλακτέον	τοὺς ὅρκους· ὅθεν πονικώτερον χρησάμενος
11, 3, 6	ὑμνοῦσι τὸν θεόν, καὶ τοῖς	φύλαξι	τῆς πόλεως καὶ τοῦ ναοῦ
11, 5, 1	ὁ Ἔζδρας ἐποίησεν ὀμόσαι τοὺς	φυλάρχους	τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευιτῶν
11, 5, 1	χώραν ἔμεινεν· διὸ καὶ δύο	φυλὰς	εἶναι συμβέβηκεν ἐπί τε τῆς
11, 3, 1	ἁπάσης καὶ ἡδονῆς ἀναπιμπλάμενος καθεύδει,	φυλάσσεται	δὲ ὑπὸ γρηγορούντων καὶ ὡσανεὶ
11, 3, 1	ἔργον ἡγούμενος τῶν ἀναγκαίων τὸ	φυλάττειν	τὸν βασιλέα τούτῳ προσμένει. Πῶς
11, 1, 1	προστάξας δοῦναι αὐτὰ Ἀβεσσάρῳ, ὅπως	φυλάττῃ	μέχρι τῆς οἰκοδομίας τοῦ ναοῦ,
11, 6, 4	καταλιπεῖν μήτ' εἰς δουλείαν τινῶν	φυλαχθέντων	μήτε αἰχμαλωσίᾳ. ἵνα μέντοι μὴ
11, 4, 1	γὰρ ἀπεχθανόμενοι τῇ τε Ἰούδα	φυλῇ	καὶ τῇ Βενιαμίτιδι, συνέδραμον τὴν
11, 4, 7	ἄρνας τετρακοσίους χιμάρους δώδεκα κατὰ	φυλήν,	τοσαῦται γάρ εἰσιν αἱ τῶν
11, 5, 5	Βαβυλῶνος ἀνέβησαν ἐκ τῆς Ἰούδα	φυλῆς,	ἧς πρώτης ἐλθούσης εἰς ἐκείνους
11, 3, 6	ἡλικίαν γεγονότων ἐκ τῆς Ἰούδα	φυλῆς	καὶ Βενιαμίτιδος ἦν μυριάδες τετρακόσιαι
11, 3, 6	Δαυίδου γεγονὼς ἐκ τῆς Ἰούδα	φυλῆς,	καὶ Ἰησοῦς υἱὸς Ἰωσεδέκου τοῦ
11, 6, 1	δ' ἦν ἐκ τῆς Βενιαμίτιδος	φυλῆς,	τῶν δὲ πρώτων παρὰ τοῖς
11, 1, 1	Ἰσραηλίταις ἐξώρμησαν οἱ τῶν δύο	φυλῶν	ἄρχοντες τῆς Ἰούδα καὶ Βενιαμίτιδος
11, 3, 6	Ἱεροσόλυμα ἡγεμόνας ἐκ τῶν πατρίων	φυλῶν	σὺν γυναιξὶ καὶ τέκνοις καὶ
11, 2, 1	ὁ Καμβύσης τὴν ἐπιστολὴν καὶ	φύσει	πονηρὸς ὢν κινεῖται πρὸς τὰ
11, 6, 4	διέγνω πᾶν ἀφανίσαι· καὶ γὰρ	φύσει	τοῖς Ἰουδαίοις ἀπηχθάνετο, ὅτι καὶ
11, 5, 5	Ἀνὴρ δὲ ἐγένετο χρηστὸς τὴν	φύσιν	καὶ δίκαιος καὶ περὶ τοὺς
11, 8, 4	γὰρ οἱ Σαμαρεῖς τοιοῦτοι τὴν	φύσιν,	ὡς ἤδη που καὶ πρότερον
11, 3, 1	εἰς τὸ φῶς καὶ τοὺς	φυτεύσαντας	ἀμπέλους, αἳ ποιοῦσιν τὸν οἶνον,
11, 6, 7	αὐτὰς ἠφίει καὶ τὸ πλῆθος	φωνάς,	παρακαλοῦν προνοῆσαι τὸν θεὸν τῆς
11, 8, 4	δὲ Ἰουδαίων ὁμοῦ πάντων μιᾷ	φωνῇ	τὸν Ἀλέξανδρον ἀσπασαμένων καὶ κυκλωσαμένων
11, 3, 1	βασιλέα γυνὴ παρήγαγεν εἰς τὸ	φῶς	καὶ τοὺς φυτεύσαντας ἀμπέλους, αἳ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 24/05/2006