| Discours, Par. |
| [29, 20] |
ἀνθρώποις
τοῦτο
ἐτίθεντο.
(ταῦτα
οὖν,
|
ὦ |
ἄνδρες,
λογιζομένους
ὑμᾶς
ἐκεῖνόν
τε |
| [29, 0] |
ΤΗΙ
ΤΑΞΕΙ
Β.
(Ἀλλ´
ἐμοὶ,
|
ὦ |
ἄνδρες,
οὐδ´
ὅτι
εἴπω
ἔπεισιν |
| [29, 0] |
ἡλικίας
ἐν
τούτῳ
εἰμί,
ἐν
|
ᾧ |
ἡ
μὲν
τοῦ
λόγου
δύναμις |
| [29, 10] |
ἦν,
ταύτῃ
ἄν
τις
αὐτὸν
|
ὠλοφύρατο· |
νῦν
δέ,
ὀλίγου
τοῦ
παντὸς |
| [29, 0] |
ἁπάντων
καλλίστοις,
ἅμα
τοῖς
ἀθληταῖς
|
ὤν. |
οἱ
γὰρ
μέγιστοι
καὶ
εὐειδέστατοι |
| [29, 0] |
θαυμάσειε
Μελαγκόμαν,
ὅτι
μορφῇ
τοιοῦτος
|
ὢν |
τῇ
ἀνδρείᾳ
διήνεγκεν.
(δοκεῖ
γὰρ |
| [29, 10] |
ὁ
δ´
ἐστασίαζεν
ἐπὶ
Τροίας
|
ὧν |
ἕνεκεν
ἐστασίαζεν.
Ἱππολύτῳ
δὲ
σωφροσύνη |
| [29, 0] |
ὥρας
οἱ
ἐντυγχάνοντες
κάλλος
αὐτὴν
|
ὠνόμασαν, |
(ἀνθούσης
ἀεὶ
τῆς
ἀκμῆς
ἐν |
| [29, 0] |
τῶν
ἐξ
ἅπαντος
τοῦ
χρόνου
|
ὠνομασμένων |
ἐπὶ
κάλλει,
ὅσοι
θνητοὶ
ἐγένοντο. |
| [29, 0] |
μὲν
εὐειδοῦς
σώματος
οὐκ
ἔτυχον,
|
ὥρα |
δὲ
αὐτοῖς
ἐπῆλθεν·
ἡττώμενοι
δὲ |
| [29, 10] |
ἡμέρας
ἠγωνίσατο
ἐν
τῇ
σφοδροτάτῃ
|
ὥρᾳ |
τοῦ
ἔτους,
καὶ
δυνάμενος
θᾶττον
|
| [29, 0] |
ἐπῆλθεν·
ἡττώμενοι
δὲ
ὑπὸ
τῆς
|
ὥρας |
οἱ
ἐντυγχάνοντες
κάλλος
αὐτὴν
ὠνόμασαν, |
| [29, 20] |
καλλίστους
γενέσθαι
φησὶν
Ὅμηρος
μετὰ
|
Ὠρίωνα, |
αὐτόν
τε
ἐκεῖνον.
ἀλλ´
οἵδε |
| [29, 10] |
δὴ
χαυνοῖ
καὶ
ἀναπείθει
τρυφᾶν,
|
ὡς |
ἂν
δόξης
μὲν
ἑτέρας
οὐ |
| [29, 0] |
κἀμοὶ
λεκτέον
τῆς
ἀρχῆς
ἕνεκεν
|
ὡς |
ἂν
δύνωμαι.
πρέποι
δ´
ἂν |
| [29, 20] |
τῶν
πόνων
καὶ
τῆς
φιλοτιμίας
|
ὡς, |
εἴ
τινι
συμπέσοι
τελευτῆσαι
ταχύτερον, |
| [29, 0] |
οὐ
τῶν
νῦν
μόνον,
ἀλλ´,
|
ὡς |
ἔνεστιν
εἰκάζειν
ἐκ
τῆς
ὑπερβολῆς, |
| [29, 0] |
ὑπὲρ
τοῦ
κάλλους
φήμην
δῆλον
|
ὡς
|
θείας
τινὸς
μορφῆς
ἔτυχεν.
(ἐγὼ |
| [29, 20] |
ἄνδρες,
λογιζομένους
ὑμᾶς
ἐκεῖνόν
τε
|
ὡς |
μακάριον
νομίζειν
χρὴ
καὶ
αὐτοὺς |
| [29, 10] |
μέρει,
λαμπρόν.
τὸν
δὲ
ἐπειγόμενον
|
ὡς |
οἷόν
τε
τάχιστα
νικῆσαι
καὶ |
| [29, 0] |
ὁμοίως
τὴν
αὐτὴν
εἶχε
δόξαν,
|
ὡς |
οὐδένα
ἰδοῦσι
καλλίονα.
ὁ
δὲ |
| [29, 0] |
φίλος
ἦν
Μελαγκόμας
ὑπὲρ
ἅπαντας,
|
ὥσπερ
|
καὶ
ὑμῶν
ἐπίστανται
οἱ
πλείους. |
| [29, 10] |
μεγίστῳ
καὶ
δυσχερεστάτῳ
πάντας
ὑπερβαλέσθαι,
|
ὥσπερ
|
ὅδε.
καὶ
τὸ
μὲν
τοὺς |
| [29, 0] |
ἀλλ´
οἱ
φύντες
ἐξ
ἀγαθῶν,
|
ὥσπερ |
ὅδε.
ὁ
γὰρ
πατὴρ
αὐτοῦ |
| [29, 0] |
κάλλος
θαυμαστὸν
εἴ
τῳ
ὑπῆρξεν
|
ὥσπερ |
τῷδε.
ἐν
ἅπαντι
μὲν
γὰρ |
| [29, 0] |
εἰ
πάνυ
μακροῦ
γήρως
ἔτυχεν,
|
ὥστε |
ἀμαυρῶσαι
τὸ
εἶδος.
τεκμήριον
δὲ |
| [29, 10] |
ὁ
κρατήσας
τὸν
ἀνταγωνιστὴν
ἀπέκτεινεν,
|
ὥστε |
μὴ
αὖθις
ἔχειν
τὸν
αὐτὸν |
| [29, 10] |
τοῖς
παροῦσι
προσήκων
ὁ
λόγος,
|
ὥστε |
τοῦτο
ἄριστον
ἀποφαίνειν.
ὅτῳ
ἄρα |
| [29, 20] |
καὶ
Ἱππόλυτον·
τούς
τε
Βοιωτοὺς
|
Ὦτον |
καὶ
Ἐφιάλτην,
οὓς
μεγίστους
καὶ |