Discours, Par.
[29, 20]	ἀνόνητος ἐσόμενος τῶν ἀγαθῶν τινος·	ὁ	γὰρ εὐκλεοῦς δόξης τυχὼν μεστὸς
[29, 10]	ἐνθάδε ἄριστοι κἀκεῖ διαφέροιεν ἄν·	ὁ	γὰρ ἰσχυρότερος τῷ σώματι καὶ
[29, 0]	φύντες ἐξ ἀγαθῶν, ὥσπερ ὅδε.	ὁ	γὰρ πατὴρ αὐτοῦ τῶν κατ´
[29, 0]	ἐπαινεῖν τοῦ προσόντος ἀγαθοῦ τινι.	ὁ	γὰρ τοῦδε ἔπαινος ἅμα ἂν
[29, 10]	μὲν Ἑλένην πρὸς βίαν ἥρπασεν,	ὁ	δ´ ἐστασίαζεν ἐπὶ Τροίας ὧν
[29, 0]	δόξαν, ὡς οὐδένα ἰδοῦσι καλλίονα.	ὁ	δὲ ὑπὸ πλείστων μὲν θαυμασθείς,
[29, 10]	ἔχειν ἀντιπάλους. κἀκεῖ μὲν ἅπαξ	ὁ	κρατήσας τὸν ἀνταγωνιστὴν ἀπέκτεινεν, ὥστε
[29, 10]	βουλόμενον. (ἔτι δὲ ἐνθάδε μὲν	ὁ	κρείττων τοῦ ἥττονος περίεστιν· οὐδενὶ
[29, 10]	κἀμοὶ καὶ τοῖς παροῦσι προσήκων	ὁ	λόγος, ὥστε τοῦτο ἄριστον ἀποφαίνειν.
[29, 10]	ὑπῆρξεν. οὐ γὰρ ἂν αὐτῶν	ὁ	μὲν Ἑλένην πρὸς βίαν ἥρπασεν,
[29, 10]	ἔπειτα καὶ τοὺς ἡττωμένους ὁμοίως	ὁ	νικῶν ἀνταγωνιστὰς ἔχει καὶ τῶν
[29, 10]	τελευτῆς εὐδαιμονίζεσθαι. εἰ μὲν γὰρ	ὁ	πλεῖστος ἀνθρώποις χρόνος ἄριστος ἦν,
[29, 0]	ἦλθεν. τῶν μὲν γὰρ πολεμικῶν	ὅ	τε καιρὸς οὐκ ἦν ἥ
[29, 10]	εἴποι τις τῶν αὐτῶν τυχόντας.	(ὃ	δὲ μηδενὶ ὑπῆρξεν, ἐπίστασθε μὲν
[29, 0]	πρῶτον εὐδαιμονίζω τοῦ κάλλους αὐτόν,	ὃ	δὴ τῶν ἀνθρωπίνων ἐστὶν ἀγαθῶν
[29, 0]	βασιλέων, (τὰ δὲ ἄλλα φαύλων,	ὅδε	ἂν εἴη καλῶς γεγονώς, ἀλλ´
[29, 10]	καὶ δυσχερεστάτῳ πάντας ὑπερβαλέσθαι, ὥσπερ	ὅδε.	καὶ τὸ μὲν τοὺς στεφάνους
[29, 0]	οἱ φύντες ἐξ ἀγαθῶν, ὥσπερ	ὅδε.	ὁ γὰρ πατὴρ αὐτοῦ τῶν
[29, 0]	καλλίστοις, ἅμα τοῖς ἀθληταῖς ὤν.	οἱ	γὰρ μέγιστοι καὶ εὐειδέστατοι καὶ
[29, 0]	δοκεῖ τὸ ἐπ´ αὐτοῖς λέγειν.	οἱ	γὰρ σφοδρότατα ἀνιώμενοι ἀδύνατοι λέγειν
[29, 20]	αὑτοῖς ἀπολελεῖφθαι τὴν ἐκείνου χώραν,	οἱ	δὲ πρεσβύτεροι τῶν ἰδίων ἔργων
[29, 0]	ὁρᾶν, τῶν δὲ ἡττόνων ἀμελούσης.	οἱ	δέ τινες φύσει μὲν εὐειδοῦς
[29, 10]	ἀρετῆς προκρίνω, ὅτι πρῶτον μὲν	οἱ	ἐνθάδε ἄριστοι κἀκεῖ διαφέροιεν ἄν·
[29, 0]	ἡττώμενοι δὲ ὑπὸ τῆς ὥρας	οἱ	ἐντυγχάνοντες κάλλος αὐτὴν ὠνόμασαν, (ἀνθούσης
[29, 20]	ἀπογόνους εἶπον. οὐκ ἂν οὖν	οἱ	θεοὶ τοῖς ἑαυτῶν παισὶ καὶ
[29, 0]	ἐπὶ κάλλει, ὅσοι θνητοὶ ἐγένοντο.	(οἱ	μὲν γὰρ πολλοὶ τῶν νενομισμένων
[29, 20]	καὶ γυμνάζεσθε προθύμως καὶ πονεῖτε,	οἱ	μὲν νεώτεροι νομίζοντες αὑτοῖς ἀπολελεῖφθαι
[29, 0]	ἅπαντας, ὥσπερ καὶ ὑμῶν ἐπίστανται	οἱ	πλείους. καὶ ἔμοιγε ἄτοπον φαίνεται
[29, 0]	δὲ τοῖς μὲν ἄλλοις ἀγαθοῖς	οἱ	πλεῖστοι φθονοῦσι καὶ δυσμενεῖς γίγνονται·
[29, 0]	ἂν εἴη καλῶς γεγονώς, ἀλλ´	οἱ	φύντες ἐξ ἀγαθῶν, ὥσπερ ὅδε.
[29, 0]	πλείστης ἐπιμελείας τῶν σωμάτων τυγχάνοντες	οἵδε	εἰσίν. ἑωράθη δὲ μικροῦ δεῖν
[29, 20]	Ὠρίωνα, αὐτόν τε ἐκεῖνον. ἀλλ´	οἵδε	μὲν δι´ ἀφροσύνην ἀπώλοντο· τοὺς
[29, 0]	μᾶλλον ἑτέρου μοι τῶν πολιτῶν	οἰκεῖον	τὸ συμβεβηκός, ἀλλὰ καὶ ἰδίᾳ
[29, 10]	φαυλοτέρους ἢ ἐξ ἁπάσης τῆς	οἰκουμένης	τοὺς κρατίστους ἔχειν ἀντιπάλους. κἀκεῖ
[29, 10]	οὐκ ἀνδρείας ἐστίν, ἀλλὰ τοὐναντίον.	(οἶμαι	δὴ ἐν ταὐτῷ πάντα εἰρῆσθαι
[29, 10]	πλείω χρόνον πονεῖν δυνάμενος, οὗτος	οἶμαι	καὶ ἄνευ ὅπλων καὶ σὺν
[29, 10]	καὶ σώφρων ἦν, οὐκ ἂν	οἶμαι	τοσοῦτο τῇ ῥώμῃ ὑπερέσχεν οὐδὲ
[29, 0]	ἀποδεικνύντος· τὸ δὲ κάλλος οὐχ	οἷόν	τε λανθάνειν. ἅμα γὰρ τῷ
[29, 10]	λαμπρόν. τὸν δὲ ἐπειγόμενον ὡς	οἷόν	τε τάχιστα νικῆσαι καὶ παίοντα
[29, 10]	ἐπεξιέναι καὶ τοὺς ἀγῶνας, ἐν	οἷς	ἐνίκησε, πρὸς εἰδότας ὑμᾶς περιττόν,
[29, 10]	δεδομένου, πλείστους ἂν εὕροι τις,	οἷς	πολὺ ἄμεινον εἶχεν, εἰ θᾶττον
[29, 10]	ὑπῆρχεν. καὶ ἔγωγε οὐκ ἂν	ὀκνήσαιμι	εἰπεῖν ὅτι καὶ τῶν παλαιῶν
[29, 10]	δύνασθαι πονεῖν. (πολλάκις γὰρ δι´	ὅλης	τῆς ἡμέρας ἠγωνίσατο ἐν τῇ
[29, 10]	τις αὐτὸν ὠλοφύρατο· νῦν δέ,	ὀλίγου	τοῦ παντὸς ἀνθρώποις βίου δεδομένου,
[29, 0]	ἰδιώταις ἐξεταζόμενος διέφερεν οὐδὲ ὑπὸ	ὀλίγων	θεωρούμενος ὑπὸ τούτων ἐθαυμάζετο, ἀλλὰ
[29, 0]	ἑτέροις δὲ οὐδενὸς λόγου τυγχάνοντας.	ὁλόκληρον	δὲ καὶ ἀληθινὸν κάλλος θαυμαστὸν
[29, 0]	νῖκαι ἃς ἐνίκησε καὶ {ἐν}	Ὀλυμπίασι	καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ἀγῶσιν.
[29, 10]	ἀλλ´ ἑαυτοῦ ἡττῆσθαι. καὶ τὸ	ὅλῳ	τινὰ τῷ σώματι ἀπειπεῖν, ἀλλὰ
[29, 20]	γενναίοις ὑπὸ γενναίων, οὐδ´ ἂν	Ὅμηρον	ἐπαινέσαιμι, ὅτι φησὶ δεύεσθαι τάς
[29, 20]	μεγίστους καὶ καλλίστους γενέσθαι φησὶν	Ὅμηρος	μετὰ Ὠρίωνα, αὐτόν τε ἐκεῖνον.
[29, 10]	ὅπλοις κρείττων ἐστίν· ἔπειτα οὐχ	ὅμοιον	πρὸς ἰδιώτας ἀγωνίζεσθαι καὶ τῷ
[29, 10]	Ἀδώνιδος ἢ Ἰασίωνος ἢ τῶν	ὁμοίων,	ὅσοι περιττῆς δόξης ἐπὶ τῷ
[29, 10]	ἀποθνῄσκειν ἢ πονεῖν ἔτι διωκόμενα.	ὁμοίως	δὲ καὶ ἄνδρες ἐν πολέμῳ,
[29, 10]	δὲ μηδενὶ ὑπῆρξεν, ἐπίστασθε μὲν	ὁμοίως,	δι´ αὐτὸ μέντοι τοῦτο ῥητέον
[29, 0]	σώματι ἐκέκτητο αὐτό, ἀεὶ δὲ	ὁμοίως,	καὶ πρὸ ἥβης καὶ ὕστερον·
[29, 10]	ἐστίν, ἔπειτα καὶ τοὺς ἡττωμένους	ὁμοίως	ὁ νικῶν ἀνταγωνιστὰς ἔχει καὶ
[29, 0]	μὴ ἀφίκετο· καὶ παρὰ πᾶσιν	ὁμοίως	τὴν αὐτὴν εἶχε δόξαν, ὡς
[29, 10]	πάρεστιν, οὔτε ἀνθρώποις οὔτε κυσὶν	ὁμόσε	χωροῦσιν· ὅταν δὲ ἡττηθῇ καὶ
[29, 20]	ἀγαθὴν βιοῦντας καὶ τῆς ἀρετῆς	ὄντας	ἀσκητάς. (τὸν δὲ ἀποιχόμενον μνήμῃ
[29, 0]	τις ὅτι καὶ πρότερον· οὕτως	ὀξεῖαν	αἴσθησιν αὑτοῦ παρέχει. ἔτι δὲ
[29, 10]	κάμνειν ἀπίασι παραδόντες αὑτοὺς τοῖς	ὄπισθεν	παίειν. οὕτω τό γε τραυμάτων
[29, 20]	τάς τε ψαμάθους καὶ τὰ	ὅπλα	τοῖς δάκρυσι τῶν Ἀχαιῶν. ἀλλὰ
[29, 10]	καὶ ἄνευ ὅπλων καὶ σὺν	ὅπλοις	κρείττων ἐστίν· ἔπειτα οὐχ ὅμοιον
[29, 10]	δυνάμενος, οὗτος οἶμαι καὶ ἄνευ	ὅπλων	καὶ σὺν ὅπλοις κρείττων ἐστίν·
[29, 0]	τινα τοιοῦτον, τότε ἀποδεικνύναι χρή·	ὅπου	δὲ γιγνώσκεται, τὴν φύσιν ἐπαινεῖν
[29, 0]	ἐπειδὰν τὴν ἀνδρείαν αὐτοῦ ἐπεξίωμεν.	ὅπου	μὲν γὰρ ἀμφίλογον τὸ εἶναί
[29, 0]	πρὸς τὸ σῶμα καὶ σπουδάσαι	ὅπως	ἂν διὰ ταύτην ἐνδοξότερος γένηται.
[29, 0]	ὄψεως ἀεὶ τὰ ἥδιστα βουλομένης	ὁρᾶν,	τῶν δὲ ἡττόνων ἀμελούσης. οἱ
[29, 0]	οὐχὶ τοῦ ἀνδρός, οὐκ ἂν	ὀρθῶς	αἰτιῷτο. αὐτίκα γὰρ ἔπαινος ἀνδρὸς
[29, 10]	γὰρ ἀληθὲς τεκμήριον κυνηγεσία. (ἀλλ´	ὃς	δὴ πάντα τὰ ἐν ἀνθρώποις
[29, 10]	χρόνῳ ἀήττητον οὔτε ἀριστέα πολεμικόν,	ὃς	οὐκ ἤδη ποτὲ καὶ ἔφυγεν
[29, 10]	δὲ πρὸς τῶν χειρόνων γίγνεται.	ὅσα	δὲ αὖ περὶ ἀθλήσεως, καὶ
[29, 0]	τοῦ χρόνου ὠνομασμένων ἐπὶ κάλλει,	ὅσοι	θνητοὶ ἐγένοντο. (οἱ μὲν γὰρ
[29, 10]	ἢ Ἰασίωνος ἢ τῶν ὁμοίων,	ὅσοι	περιττῆς δόξης ἐπὶ τῷ εἴδει
[29, 20]	καὶ φρονεῖτε δὲ ἐπ´ αὐτοῖς	ὅσον	χρὴ ἄνδρας πρὸς ἔπαινον καὶ
[29, 10]	τύχοι· τὴν δὲ ἀληθεστάτην νίκην,	ὅταν	ἄτρωτον ἀναγκάσῃ τὸν ἀντίπαλον ἀπειπεῖν.
[29, 10]	ἀνθρώποις οὔτε κυσὶν ὁμόσε χωροῦσιν·	ὅταν	δὲ ἡττηθῇ καὶ κάμῃ, τηνικάδε
[29, 10]	δόξης μὲν ἑτέρας οὐ δεομένους,	ὅταν	τις περιβόητος ᾖ τὸ εἶδος,
[29, 0]	αὐτοὺς ὁτὲ μὲν καλοὺς δοκοῦντας,	ὁτὲ	δὲ αἰσχρούς, καὶ τοῖς μὲν
[29, 0]	ἂν εὕροι τις τοὺς αὐτοὺς	ὁτὲ	μὲν καλοὺς δοκοῦντας, ὁτὲ δὲ
[29, 10]	νικῆσαι καὶ τοῦ φαυλοτάτου ἔσθ´	ὅτε	εἶναι τὸν βέλτιστον, εἰ τύχοι·
[29, 10]	ἀθλητοῦ εἴρηκα {καὶ} ἀποδειχθέντος γε	ὅτι	ἄριστός ἐστι τῶν ἐν τῷ
[29, 0]	(Ἀλλ´ ἐμοὶ, ὦ ἄνδρες, οὐδ´	ὅτι	εἴπω ἔπεισιν ὑπὸ λύπης ἅμα
[29, 0]	φαίνεται· εἴποι δ´ ἄν τις	ὅτι	καὶ πρότερον· οὕτως ὀξεῖαν αἴσθησιν
[29, 10]	ἔγωγε οὐκ ἂν ὀκνήσαιμι εἰπεῖν	ὅτι	καὶ τῶν παλαιῶν ἡρώων, οὓς
[29, 10]	ἄνδρες ἐν πολέμῳ, καίτοι εἰδότες	ὅτι	μᾶλλον ἂν παίοιντο φεύγοντες ἢ
[29, 10]	ἐπὶ τῷ εἴδει ἔτυχον, οὐδὲν	ὅτι	μὴ περὶ τοῦ κάλλους ἀκούομεν.
[29, 0]	δ´ ἄν τις θαυμάσειε Μελαγκόμαν,	ὅτι	μορφῇ τοιοῦτος ὢν τῇ ἀνδρείᾳ
[29, 10]	ἐν τοῖς πολέμοις ἀρετῆς προκρίνω,	ὅτι	πρῶτον μὲν οἱ ἐνθάδε ἄριστοι
[29, 10]	τις οὐ ταύτῃ ὑπολαμβάνει, ἐννοείτω	ὅτι	σύες καὶ ἔλαφοι, μέχρι μὲν
[29, 10]	ἔφυγεν ἐκ μάχης. οὐδὲ γὰρ	ὅτι	ταχέως ἐτελεύτησε, διὰ τοῦτο φαίη
[29, 0]	τὸ ἐπὶ τοῖς τεθνεῶσιν ἔθος,	ὅτι	τοῖς πλεῖστα λυπουμένοις μάλιστα προσήκειν
[29, 10]	μὴ εἰδόσιν οὐδὲ πιστεῦσαι ῥᾴδιον)	ὅτι	τοσούτοις ἀνταγωνισταῖς χρησάμενος καὶ οὕτως
[29, 20]	γενναίων, οὐδ´ ἂν Ὅμηρον ἐπαινέσαιμι,	ὅτι	φησὶ δεύεσθαι τάς τε ψαμάθους
[29, 10]	λόγος, ὥστε τοῦτο ἄριστον ἀποφαίνειν.	ὅτῳ	ἄρα ὑπῆρξε μὲν κάλλος σώματος,
[29, 10]	ἀνδρεία δὲ ἄδηλον εἰ παρῆν·	οὐ	γὰρ ἀληθὲς τεκμήριον κυνηγεσία. (ἀλλ´
[29, 10]	οὐ πάνυ ἡ σωφροσύνη ὑπῆρξεν.	οὐ	γὰρ ἂν αὐτῶν ὁ μὲν
[29, 0]	μὲν οὖν εὐγενείας ἀληθοῦς ἔτυχεν.	οὐ	γὰρ εἴ τῳ πλουσίων συνέβη
[29, 0]	εἶδος. τεκμήριον δὲ τῆς ὑπερβολῆς·	(οὐ	γὰρ ἐν ἰδιώταις ἐξεταζόμενος διέφερεν
[29, 0]	καὶ ἐκπλήξεως τοῦ αἰφνιδίου πάθους.	οὐ	γὰρ μόνον διὰ τὴν ἀρχὴν
[29, 20]	ἀποιχόμενον μνήμῃ τιμᾶτε, μὴ δάκρυσιν·	οὐ	γὰρ πρέποι ἂν ἥδε ἡ
[29, 10]	ἄτρωτον ἀναγκάσῃ τὸν ἀντίπαλον ἀπειπεῖν.	οὐ	γὰρ τοῦ τραύματος, ἀλλ´ ἑαυτοῦ
[29, 10]	ὡς ἂν δόξης μὲν ἑτέρας	οὐ	δεομένους, ὅταν τις περιβόητος ᾖ
[29, 0]	τῳ πλουσίων συνέβη τυχεῖν προγόνων,	οὐ	μὴν οὐδ´ εἰ βασιλέων, (τὰ
[29, 10]	Θησέα καὶ Ἀχιλλέα, καὶ τούτοις	οὐ	πάνυ ἡ σωφροσύνη ὑπῆρξεν. οὐ
[29, 10]	τοῦ χρόνου. (εἰ δέ τις	οὐ	ταύτῃ ὑπολαμβάνει, ἐννοείτω ὅτι σύες
[29, 10]	~καὶ τοίνυν τῆς ἀθλήσεως εἵλετο	οὐ	τὸ ῥᾷστον, ἀλλὰ τὸ χαλεπώτατον·
[29, 0]	αὐτὸς δὲ ἔφυ κάλλιστος ἀνθρώπων,	οὐ	τῶν νῦν μόνον, ἀλλ´, ὡς
[29, 20]	ἡ τιμὴ γενναίοις ὑπὸ γενναίων,	οὐδ´	ἂν Ὅμηρον ἐπαινέσαιμι, ὅτι φησὶ
[29, 0]	συνέβη τυχεῖν προγόνων, οὐ μὴν	οὐδ´	εἰ βασιλέων, (τὰ δὲ ἄλλα
[29, 0]	Β. (Ἀλλ´ ἐμοὶ, ὦ ἄνδρες,	οὐδ´	ὅτι εἴπω ἔπεισιν ὑπὸ λύπης
[29, 10]	δὴ πολλοὺς αὐτῶν οὐδὲν ἀνδρείας	οὐδὲ	ἀρετῆς ἔργον ἀποδειξαμένους, ἀλλὰ Γανυμήδης
[29, 10]	ποτὲ καὶ ἔφυγεν ἐκ μάχης.	οὐδὲ	γὰρ ὅτι ταχέως ἐτελεύτησε, διὰ
[29, 0]	ἐπὶ τοσοῦτον τοῦ χρόνου προῆλθεν,	οὐδὲ	εἰ πάνυ μακροῦ γήρως ἔτυχεν,
[29, 10]	οἶμαι τοσοῦτο τῇ ῥώμῃ ὑπερέσχεν	οὐδὲ	εἰ φύσει ἰσχυρότατος ὑπῆρχεν. καὶ
[29, 10]	ῥητέον (τοῖς γὰρ μὴ εἰδόσιν	οὐδὲ	πιστεῦσαι ῥᾴδιον) ὅτι τοσούτοις ἀνταγωνισταῖς
[29, 0]	γὰρ ἐν ἰδιώταις ἐξεταζόμενος διέφερεν	οὐδὲ	ὑπὸ ὀλίγων θεωρούμενος ὑπὸ τούτων
[29, 0]	πάντων ἀνθρώπων. οὔτε γὰρ πόλις	οὐδεμία	τῶν ἐνδόξων οὔτε ἔθνος οὐδέν,
[29, 10]	πρότερον τοὺς δὴ πολλοὺς αὐτῶν	οὐδὲν	ἀνδρείας οὐδὲ ἀρετῆς ἔργον ἀποδειξαμένους,
[29, 10]	παῖς {μὲν} ἀφανισθῆναι ἐξ ἀνθρώπων	οὐδὲν	δοκεῖ πρᾶξαι λαμπρόν· (περὶ δὲ
[29, 0]	οὐδεμία τῶν ἐνδόξων οὔτε ἔθνος	οὐδέν,	ἔνθα μὴ ἀφίκετο· καὶ παρὰ
[29, 10]	δόξης ἐπὶ τῷ εἴδει ἔτυχον,	οὐδὲν	ὅτι μὴ περὶ τοῦ κάλλους
[29, 20]	τῶν παλαιῶν τοὺς ἐξοχωτάτους ἀκούομεν	οὐδένα	αὐτῶν ἐπὶ πολὺ ἐλθόντα τοῦ
[29, 0]	αἰσθανομένους αὐτοῦ φίλους ποιεῖται καὶ	οὐδένα	ἐχθρὸν ἐᾷ γίγνεσθαι. (εἰ δέ
[29, 0]	τὴν αὐτὴν εἶχε δόξαν, ὡς	οὐδένα	ἰδοῦσι καλλίονα. ὁ δὲ ὑπὸ
[29, 10]	ὁ κρείττων τοῦ ἥττονος περίεστιν·	οὐδενὶ	γὰρ ἄλλῳ ἢ τῇ εὐψυχίᾳ
[29, 10]	παλαιῶν ἡρώων, οὓς ἅπαντες ὑμνοῦσιν,	οὐδενὸς	ἐλάττονα ἀρετὴν εἶχεν, οὔτε τῶν
[29, 10]	χρησάμενος καὶ οὕτως ἀγαθοῖς ὑπ´	οὐδενὸς	ἡττήθη, αὐτὸς δὲ ἀεὶ πάντας
[29, 0]	σφόδρα ἀρέσκοντας, παρ´ ἑτέροις δὲ	οὐδενὸς	λόγου τυγχάνοντας. ὁλόκληρον δὲ καὶ
[29, 0]	πρὸ ἥβης καὶ ὕστερον· καὶ	οὐκ	ἄν ποτε ἐπὶ τοσοῦτον τοῦ
[29, 10]	ἐγκρατής τε καὶ σώφρων ἦν,	οὐκ	ἂν οἶμαι τοσοῦτο τῇ ῥώμῃ
[29, 10]	φύσει ἰσχυρότατος ὑπῆρχεν. καὶ ἔγωγε	οὐκ	ἂν ὀκνήσαιμι εἰπεῖν ὅτι καὶ
[29, 0]	ἐγκώμια, ἀλλ´ οὐχὶ τοῦ ἀνδρός,	οὐκ	ἂν ὀρθῶς αἰτιῷτο. αὐτίκα γὰρ
[29, 20]	θεῶν παῖδας καὶ ἀπογόνους εἶπον.	οὐκ	ἂν οὖν οἱ θεοὶ τοῖς
[29, 10]	οὕτω τό γε τραυμάτων καταφρονεῖν	οὐκ	ἀνδρείας ἐστίν, ἀλλὰ τοὐναντίον. (οἶμαι
[29, 10]	κρείττων οὖσα τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως,	οὐκ	ἐᾷ τὴν τῶν σωμάτων ἀρετὴν
[29, 10]	δυνάμενος θᾶττον ἂν περιγενέσθαι παίων	οὐκ	ἐβούλετο, νομίζων τὸ μὲν πληγῇ
[29, 10]	δὲ τῇ πείρᾳ τὸ σφάλλεσθαι,	οὐκ	ἐν τῷ μήκει τοῦ χρόνου.
[29, 0]	τινες φύσει μὲν εὐειδοῦς σώματος	οὐκ	ἔτυχον, ὥρα δὲ αὐτοῖς ἐπῆλθεν·
[29, 10]	ἀήττητον οὔτε ἀριστέα πολεμικόν, ὃς	οὐκ	ἤδη ποτὲ καὶ ἔφυγεν ἐκ
[29, 0]	γὰρ πολεμικῶν ὅ τε καιρὸς	οὐκ	ἦν ἥ τε ἄσκησις ἐλαφροτέρα.
[29, 0]	γενναῖον τὸν ἔπαινον. Πρῶτον μὲν	οὖν	εὐγενείας ἀληθοῦς ἔτυχεν. οὐ γὰρ
[29, 10]	πυγμὴν γὰρ ἤσκησεν. χαλεπὸν μὲν	οὖν	καὶ τοῦ ἐλαχίστου ἔργου ἐπ´
[29, 0]	ζῴοις καὶ φυτοῖς. τοιούτους μὲν	οὖν	μυρίους ἂν εὕροι τις τοὺς
[29, 20]	καὶ ἀπογόνους εἶπον. οὐκ ἂν	οὖν	οἱ θεοὶ τοῖς ἑαυτῶν παισὶ
[29, 0]	θείας τινὸς μορφῆς ἔτυχεν. (ἐγὼ	οὖν	πρῶτον εὐδαιμονίζω τοῦ κάλλους αὐτόν,
[29, 0]	διὰ ταύτην ἐνδοξότερος γένηται. γνοὺς	οὖν	τῶν πρὸς ἀνδρείαν ἔργων κάλλιστον
[29, 20]	τοῖς ἀνθρώποις τοῦτο ἐτίθεντο. (ταῦτα	οὖν,	ὦ ἄνδρες, λογιζομένους ὑμᾶς ἐκεῖνόν
[29, 10]	ὅτι καὶ τῶν παλαιῶν ἡρώων,	οὓς	ἅπαντες ὑμνοῦσιν, οὐδενὸς ἐλάττονα ἀρετὴν
[29, 20]	ἀφροσύνην ἀπώλοντο· τοὺς δὲ ἄλλους,	οὓς	εἶπον, θεῶν παῖδας καὶ ἀπογόνους
[29, 20]	θεοὶ τοῖς ἑαυτῶν παισὶ καὶ	οὓς	μάλιστα ἐφίλουν ταχεῖαν ἐποίησαν τὴν
[29, 20]	τε Βοιωτοὺς Ὦτον καὶ Ἐφιάλτην,	οὓς	μεγίστους καὶ καλλίστους γενέσθαι φησὶν
[29, 10]	τοῦ σιδήρου δύναμις, πολὺ κρείττων	οὖσα	τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, οὐκ ἐᾷ
[29, 10]	ᾖ τὸ εἶδος, ἡδίονος δ´	οὔσης	τῆς ῥᾳθυμίας. εὕροι δ´ ἄν
[29, 10]	μὲν αὐτοῖς ἡ ἰσχὺς πάρεστιν,	οὔτε	ἀνθρώποις οὔτε κυσὶν ὁμόσε χωροῦσιν·
[29, 10]	ἐν παντὶ τῷ χρόνῳ ἀήττητον	οὔτε	ἀριστέα πολεμικόν, ὃς οὐκ ἤδη
[29, 0]	μικροῦ δεῖν ὑπὸ πάντων ἀνθρώπων.	οὔτε	γὰρ πόλις οὐδεμία τῶν ἐνδόξων
[29, 0]	γὰρ πόλις οὐδεμία τῶν ἐνδόξων	οὔτε	ἔθνος οὐδέν, ἔνθα μὴ ἀφίκετο·
[29, 10]	ἡ ἰσχὺς πάρεστιν, οὔτε ἀνθρώποις	οὔτε	κυσὶν ὁμόσε χωροῦσιν· ὅταν δὲ
[29, 10]	δὲ ἀεὶ πάντας ἐνίκα. καίτοι	οὔτε	στρατηγὸν εὕροι τις ἂν ἐν
[29, 10]	ὑμνοῦσιν, οὐδενὸς ἐλάττονα ἀρετὴν εἶχεν,	οὔτε	τῶν ἐν Τροίᾳ πολεμησάντων οὔτε
[29, 10]	οὔτε τῶν ἐν Τροίᾳ πολεμησάντων	οὔτε	τῶν ὕστερον ἐν τῇ Ἑλλάδι
[29, 10]	καὶ πλείω χρόνον πονεῖν δυνάμενος,	οὗτος	οἶμαι καὶ ἄνευ ὅπλων καὶ
[29, 10]	παραδόντες αὑτοὺς τοῖς ὄπισθεν παίειν.	οὕτω	τό γε τραυμάτων καταφρονεῖν οὐκ
[29, 10]	ὅτι τοσούτοις ἀνταγωνισταῖς χρησάμενος καὶ	οὕτως	ἀγαθοῖς ὑπ´ οὐδενὸς ἡττήθη, αὐτὸς
[29, 0]	ἄν τις ὅτι καὶ πρότερον·	οὕτως	ὀξεῖαν αἴσθησιν αὑτοῦ παρέχει. ἔτι
[29, 0]	τινὸς ἀποδεικνύντος· τὸ δὲ κάλλος	οὐχ	οἷόν τε λανθάνειν. ἅμα γὰρ
[29, 10]	σὺν ὅπλοις κρείττων ἐστίν· ἔπειτα	οὐχ	ὅμοιον πρὸς ἰδιώτας ἀγωνίζεσθαι καὶ
[29, 0]	κάλλους με ποιεῖσθαι ἐγκώμια, ἀλλ´	οὐχὶ	τοῦ ἀνδρός, οὐκ ἂν ὀρθῶς
[29, 0]	ἔπειτα δὲ ἔδοξαν καλοί, τῆς	ὄψεως	ἀεὶ τὰ ἥδιστα βουλομένης ὁρᾶν,

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 18/12/2008