| Discours, Par. |
| [29, 20] |
(ταῦτα
οὖν,
ὦ
ἄνδρες,
λογιζομένους
|
ὑμᾶς |
ἐκεῖνόν
τε
ὡς
μακάριον
νομίζειν |
| [29, 10] |
ἐν
οἷς
ἐνίκησε,
πρὸς
εἰδότας
|
ὑμᾶς |
περιττόν,
ἄλλως
τε
καὶ
ἑτέρους |
| [29, 20] |
ἠκολούθησεν
ἡδονῇ,
θρήνων
ὑπερβολὰς
ἐπιδειξάμενος,
|
ὑμεῖς |
δὲ
ἐγκρατῶς
φέρετε.
|
| [29, 10] |
τῶν
παλαιῶν
ἡρώων,
οὓς
ἅπαντες
|
ὑμνοῦσιν, |
οὐδενὸς
ἐλάττονα
ἀρετὴν
εἶχεν,
οὔτε |
| [29, 0] |
Μελαγκόμας
ὑπὲρ
ἅπαντας,
ὥσπερ
καὶ
|
ὑμῶν |
ἐπίστανται
οἱ
πλείους.
καὶ
ἔμοιγε |
| [29, 0] |
γὰρ
σφοδρότατα
ἀνιώμενοι
ἀδύνατοι
λέγειν
|
ὑπ´ |
αὐτοῦ
τούτου
εἰσίν.
(ἔτι
δὲ |
| [29, 10] |
ἀνταγωνισταῖς
χρησάμενος
καὶ
οὕτως
ἀγαθοῖς
|
ὑπ´ |
οὐδενὸς
ἡττήθη,
αὐτὸς
δὲ
ἀεὶ |
| [29, 0] |
τοῦ
λόγου
δύναμις
ἧττον
ἅπασιν
|
ὑπάρχει, |
τὸ
δὲ
χαίρειν
καὶ
τὸ |
| [29, 0] |
ἰδίᾳ
μοι
φίλος
ἦν
Μελαγκόμας
|
ὑπὲρ |
ἅπαντας,
ὥσπερ
καὶ
ὑμῶν
ἐπίστανται |
| [29, 0] |
τοῖς
καλλίστοις
μόνος
ἔχων
τὴν
|
ὑπὲρ |
τοῦ
κάλλους
φήμην
δῆλον
ὡς
|
| [29, 10] |
τῷ
μεγίστῳ
καὶ
δυσχερεστάτῳ
πάντας
|
ὑπερβαλέσθαι, |
ὥσπερ
ὅδε.
καὶ
τὸ
μὲν |
| [29, 20] |
ποιητικῇ
μᾶλλον
ἠκολούθησεν
ἡδονῇ,
θρήνων
|
ὑπερβολὰς |
ἐπιδειξάμενος,
ὑμεῖς
δὲ
ἐγκρατῶς
φέρετε. |
| [29, 0] |
ὡς
ἔνεστιν
εἰκάζειν
ἐκ
τῆς
|
ὑπερβολῆς, |
καὶ
ἁπάντων
ἁπλῶς
τῶν
ἐξ |
| [29, 0] |
τὸ
εἶδος.
τεκμήριον
δὲ
τῆς
|
ὑπερβολῆς· |
(οὐ
γὰρ
ἐν
ἰδιώταις
ἐξεταζόμενος |
| [29, 10] |
ἂν
οἶμαι
τοσοῦτο
τῇ
ῥώμῃ
|
ὑπερέσχεν |
οὐδὲ
εἰ
φύσει
ἰσχυρότατος
ὑπῆρχεν. |
| [29, 10] |
ἄρα
ὑπῆρξε
μὲν
κάλλος
σώματος,
|
ὑπῆρξε |
δὲ
ἀνδρεία
καὶ
εὐψυχία,
ἔτι |
| [29, 10] |
τοῦτο
ἄριστον
ἀποφαίνειν.
ὅτῳ
ἄρα
|
ὑπῆρξε |
μὲν
κάλλος
σώματος,
ὑπῆρξε
δὲ |
| [29, 10] |
ἐστασίαζεν.
Ἱππολύτῳ
δὲ
σωφροσύνη
μὲν
|
ὑπῆρξεν, |
ἀνδρεία
δὲ
ἄδηλον
εἰ
παρῆν· |
| [29, 10] |
αὐτῶν
τυχόντας.
(ὃ
δὲ
μηδενὶ
|
ὑπῆρξεν, |
ἐπίστασθε
μὲν
ὁμοίως,
δι´
αὐτὸ |
| [29, 10] |
τούτοις
οὐ
πάνυ
ἡ
σωφροσύνη
|
ὑπῆρξεν. |
οὐ
γὰρ
ἂν
αὐτῶν
ὁ |
| [29, 0] |
ἀληθινὸν
κάλλος
θαυμαστὸν
εἴ
τῳ
|
ὑπῆρξεν |
ὥσπερ
τῷδε.
ἐν
ἅπαντι
μὲν |
| [29, 10] |
ὑπερέσχεν
οὐδὲ
εἰ
φύσει
ἰσχυρότατος
|
ὑπῆρχεν. |
καὶ
ἔγωγε
οὐκ
ἂν
ὀκνήσαιμι |
| [29, 20] |
ἂν
ἥδε
ἡ
τιμὴ
γενναίοις
|
ὑπὸ |
γενναίων,
οὐδ´
ἂν
Ὅμηρον
ἐπαινέσαιμι, |
| [29, 0] |
ἄνδρες,
οὐδ´
ὅτι
εἴπω
ἔπεισιν
|
ὑπὸ |
λύπης
ἅμα
καὶ
ἐκπλήξεως
τοῦ |
| [29, 0] |
ἐν
ἰδιώταις
ἐξεταζόμενος
διέφερεν
οὐδὲ
|
ὑπὸ
|
ὀλίγων
θεωρούμενος
ὑπὸ
τούτων
ἐθαυμάζετο, |
| [29, 0] |
εἰσίν.
ἑωράθη
δὲ
μικροῦ
δεῖν
|
ὑπὸ |
πάντων
ἀνθρώπων.
οὔτε
γὰρ
πόλις |
| [29, 0] |
οὐδένα
ἰδοῦσι
καλλίονα.
ὁ
δὲ
|
ὑπὸ |
πλείστων
μὲν
θαυμασθείς,
ἐν
δὲ
|
| [29, 0] |
δὲ
αὐτοῖς
ἐπῆλθεν·
ἡττώμενοι
δὲ
|
ὑπὸ |
τῆς
ὥρας
οἱ
ἐντυγχάνοντες
κάλλος |
| [29, 0] |
διέφερεν
οὐδὲ
ὑπὸ
ὀλίγων
θεωρούμενος
|
ὑπὸ |
τούτων
ἐθαυμάζετο,
ἀλλὰ
μὴν
ἀεὶ |
| [29, 10] |
(εἰ
δέ
τις
οὐ
ταύτῃ
|
ὑπολαμβάνει, |
ἐννοείτω
ὅτι
σύες
καὶ
ἔλαφοι, |
| [29, 10] |
ἐν
Τροίᾳ
πολεμησάντων
οὔτε
τῶν
|
ὕστερον |
ἐν
τῇ
Ἑλλάδι
τοὺς
βαρβάρους |
| [29, 0] |
ὁμοίως,
καὶ
πρὸ
ἥβης
καὶ
|
ὕστερον· |
καὶ
οὐκ
ἄν
ποτε
ἐπὶ |