| Discours, Par. |
| [29, 0] |
μακρὸν
ἀπαιτεῖν
μηδὲ
ἀκριβῆ
μᾶλλον
|
ἢ
|
γενναῖον
τὸν
ἔπαινον.
Πρῶτον
μὲν |
| [29, 10] |
ἀγωνίζεσθαι
καὶ
τῷ
παντὶ
φαυλοτέρους
|
ἢ |
ἐξ
ἁπάσης
τῆς
οἰκουμένης
τοὺς |
| [29, 10] |
πρᾶξαι
λαμπρόν·
(περὶ
δὲ
Ἀδώνιδος
|
ἢ |
Ἰασίωνος
ἢ
τῶν
ὁμοίων,
ὅσοι |
| [29, 0] |
τελευτήσαντι,
τιμιώτερος
δὲ
παντὸς
ἄρχοντος
|
ἢ |
ἰδιώτου,
κἀμοὶ
λεκτέον
τῆς
ἀρχῆς |
| [29, 10] |
ὅτι
μᾶλλον
ἂν
παίοιντο
φεύγοντες
|
ἢ |
μένοντες,
διὰ
τὸ
μὴ
βούλεσθαι |
| [29, 10] |
μᾶλλον
ἐθέλει
τιτρώσκεσθαι
καὶ
ἀποθνῄσκειν
|
ἢ |
πονεῖν
ἔτι
διωκόμενα.
ὁμοίως
δὲ |
| [29, 10] |
ἥττονος
περίεστιν·
οὐδενὶ
γὰρ
ἄλλῳ
|
ἢ |
τῇ
εὐψυχίᾳ
καὶ
ἰσχύϊ
δεῖ |
| [29, 10] |
(περὶ
δὲ
Ἀδώνιδος
ἢ
Ἰασίωνος
|
ἢ |
τῶν
ὁμοίων,
ὅσοι
περιττῆς
δόξης |
| [29, 10] |
οὐ
δεομένους,
ὅταν
τις
περιβόητος
|
ᾖ |
τὸ
εἶδος,
ἡδίονος
δ´
οὔσης |
| [29, 0] |
εὐψυχίας
ἐπίδειξις
ἐν
τοῖς
πολεμικοῖς,
|
ἡ |
δὲ
ἄθλησις
ἅμα
μὲν
ἀνδρείαν, |
| [29, 10] |
καὶ
ἔλαφοι,
μέχρι
μὲν
αὐτοῖς
|
ἡ |
ἰσχὺς
πάρεστιν,
οὔτε
ἀνθρώποις
οὔτε |
| [29, 0] |
ἐν
τούτῳ
εἰμί,
ἐν
ᾧ
|
ἡ |
μὲν
τοῦ
λόγου
δύναμις
ἧττον |
| [29, 10] |
τὸν
αὐτὸν
ἀντίπαλον·
ἐνθάδε
δὲ
|
ἡ |
νίκη
περὶ
τῆς
ἡμέρας
ἐκείνης |
| [29, 10] |
Ἀχιλλέα,
καὶ
τούτοις
οὐ
πάνυ
|
ἡ |
σωφροσύνη
ὑπῆρξεν.
οὐ
γὰρ
ἂν |
| [29, 20] |
οὐ
γὰρ
πρέποι
ἂν
ἥδε
|
ἡ |
τιμὴ
γενναίοις
ὑπὸ
γενναίων,
οὐδ´ |
| [29, 10] |
κρατεῖν·
ἐν
δὲ
τοῖς
πολέμοις
|
ἡ |
τοῦ
σιδήρου
δύναμις,
πολὺ
κρείττων |
| [29, 0] |
ὅ
τε
καιρὸς
οὐκ
ἦν
|
ἥ |
τε
ἄσκησις
ἐλαφροτέρα.
φαίην
δ´
|
| [29, 0] |
ἀεὶ
δὲ
ὁμοίως,
καὶ
πρὸ
|
ἥβης |
καὶ
ὕστερον·
καὶ
οὐκ
ἄν |
| [29, 10] |
πολὺ
γὰρ
πλείστους
{ἂν}
ἀγῶνας
|
ἠγωνίσατο· |
ἐν
δὲ
τῇ
πείρᾳ
τὸ |
| [29, 10] |
γὰρ
δι´
ὅλης
τῆς
ἡμέρας
|
ἠγωνίσατο |
ἐν
τῇ
σφοδροτάτῃ
ὥρᾳ
τοῦ |
| [29, 20] |
δάκρυσιν·
οὐ
γὰρ
πρέποι
ἂν
|
ἥδε |
ἡ
τιμὴ
γενναίοις
ὑπὸ
γενναίων, |
| [29, 10] |
οὔτε
ἀριστέα
πολεμικόν,
ὃς
οὐκ
|
ἤδη
|
ποτὲ
καὶ
ἔφυγεν
ἐκ
μάχης. |
| [29, 10] |
τις
περιβόητος
ᾖ
τὸ
εἶδος,
|
ἡδίονος |
δ´
οὔσης
τῆς
ῥᾳθυμίας.
εὕροι |
| [29, 0] |
καλοί,
τῆς
ὄψεως
ἀεὶ
τὰ
|
ἥδιστα
|
βουλομένης
ὁρᾶν,
τῶν
δὲ
ἡττόνων |
| [29, 0] |
ἀριδηλότατον,
καὶ
ἥδιστον
μὲν
θεοῖς,
|
ἥδιστον |
δὲ
ἀνθρώποις,
ἀλυπότατον
δὲ
τῷ |
| [29, 0] |
ἀνθρωπίνων
ἐστὶν
ἀγαθῶν
ἀριδηλότατον,
καὶ
|
ἥδιστον |
μὲν
θεοῖς,
ἥδιστον
δὲ
ἀνθρώποις, |
| [29, 20] |
ἐκεῖνος
μὲν
ποιητικῇ
μᾶλλον
ἠκολούθησεν
|
ἡδονῇ, |
θρήνων
ὑπερβολὰς
ἐπιδειξάμενος,
ὑμεῖς
δὲ |
| [29, 20] |
ἀλλὰ
ἐκεῖνος
μὲν
ποιητικῇ
μᾶλλον
|
ἠκολούθησεν |
ἡδονῇ,
θρήνων
ὑπερβολὰς
ἐπιδειξάμενος,
ὑμεῖς |
| [29, 0] |
ἐπιπονώτατον
τὴν
ἄθλησιν,
ἐπὶ
ταύτην
|
ἦλθεν. |
τῶν
μὲν
γὰρ
πολεμικῶν
ὅ |
| [29, 0] |
τούτου
εἰσίν.
(ἔτι
δὲ
καὶ
|
ἡλικίας
|
ἐν
τούτῳ
εἰμί,
ἐν
ᾧ |
| [29, 10] |
δὲ
ἡ
νίκη
περὶ
τῆς
|
ἡμέρας
|
ἐκείνης
ἐστίν,
ἔπειτα
καὶ
τοὺς |
| [29, 10] |
(πολλάκις
γὰρ
δι´
ὅλης
τῆς
|
ἡμέρας
|
ἠγωνίσατο
ἐν
τῇ
σφοδροτάτῃ
ὥρᾳ |
| [29, 0] |
πολεμικῶν
ὅ
τε
καιρὸς
οὐκ
|
ἦν |
ἥ
τε
ἄσκησις
ἐλαφροτέρα.
φαίην |
| [29, 0] |
ἀλλὰ
καὶ
ἰδίᾳ
μοι
φίλος
|
ἦν |
Μελαγκόμας
ὑπὲρ
ἅπαντας,
ὥσπερ
καὶ |
| [29, 10] |
γὰρ
ἐγκρατής
τε
καὶ
σώφρων
|
ἦν, |
οὐκ
ἂν
οἶμαι
τοσοῦτο
τῇ |
| [29, 10] |
ὁ
πλεῖστος
ἀνθρώποις
χρόνος
ἄριστος
|
ἦν, |
ταύτῃ
ἄν
τις
αὐτὸν
ὠλοφύρατο· |
| [29, 0] |
γὰρ
μόνον
διὰ
τὴν
ἀρχὴν
|
ἣν |
ἔχω
μᾶλλον
ἑτέρου
μοι
τῶν |
| [29, 10] |
ὁ
μὲν
Ἑλένην
πρὸς
βίαν
|
ἥρπασεν, |
ὁ
δ´
ἐστασίαζεν
ἐπὶ
Τροίας |
| [29, 10] |
εἰπεῖν
ὅτι
καὶ
τῶν
παλαιῶν
|
ἡρώων, |
οὓς
ἅπαντες
ὑμνοῦσιν,
οὐδενὸς
ἐλάττονα |
| [29, 10] |
ἀλλὰ
τὸ
χαλεπώτατον·
πυγμὴν
γὰρ
|
ἤσκησεν. |
χαλεπὸν
μὲν
οὖν
καὶ
τοῦ |
| [29, 10] |
καὶ
οὕτως
ἀγαθοῖς
ὑπ´
οὐδενὸς
|
ἡττήθη, |
αὐτὸς
δὲ
ἀεὶ
πάντας
ἐνίκα. |
| [29, 10] |
κυσὶν
ὁμόσε
χωροῦσιν·
ὅταν
δὲ
|
ἡττηθῇ |
καὶ
κάμῃ,
τηνικάδε
συμπλέκεται,
καὶ |
| [29, 10] |
γὰρ
τοῦ
τραύματος,
ἀλλ´
ἑαυτοῦ
|
ἡττῆσθαι. |
καὶ
τὸ
ὅλῳ
τινὰ
τῷ |
| [29, 10] |
καὶ
παίοντα
καὶ
συμπλεκόμενον
αὐτὸν
|
ἡττῆσθαι |
τοῦ
καύματος
καὶ
τοῦ
χρόνου. |
| [29, 0] |
ἡ
μὲν
τοῦ
λόγου
δύναμις
|
ἧττον |
ἅπασιν
ὑπάρχει,
τὸ
δὲ
χαίρειν |
| [29, 20] |
νομίζειν
χρὴ
καὶ
αὐτοὺς
μηδὲν
|
ἧττον |
διὰ
τοῦτο
ἐφίεσθαι
τῶν
πόνων |
| [29, 0] |
δ´
ἂν
ἔγωγε
καὶ
ἀρετῆς
|
ἥττονος |
εἶναι.
μόνης
γὰρ
εὐψυχίας
ἐπίδειξις
|
| [29, 10] |
ἐνθάδε
μὲν
ὁ
κρείττων
τοῦ
|
ἥττονος |
περίεστιν·
οὐδενὶ
γὰρ
ἄλλῳ
ἢ |
| [29, 0] |
ἥδιστα
βουλομένης
ὁρᾶν,
τῶν
δὲ
|
ἡττόνων |
ἀμελούσης.
οἱ
δέ
τινες
φύσει
|
| [29, 0] |
ἔτυχον,
ὥρα
δὲ
αὐτοῖς
ἐπῆλθεν·
|
ἡττώμενοι |
δὲ
ὑπὸ
τῆς
ὥρας
οἱ |
| [29, 10] |
ἐκείνης
ἐστίν,
ἔπειτα
καὶ
τοὺς
|
ἡττωμένους |
ὁμοίως
ὁ
νικῶν
ἀνταγωνιστὰς
ἔχει |