| Discours, Par. |
| [29, 0] |
μὲν
γὰρ
ἄλλα
ἀγαθὰ
κἂν
|
λάθοι |
τινὶ
προσόντα,
καὶ
ἀνδρεία
καὶ |
| [29, 10] |
ἐξ
ἀνθρώπων
οὐδὲν
δοκεῖ
πρᾶξαι
|
λαμπρόν· |
(περὶ
δὲ
Ἀδώνιδος
ἢ
Ἰασίωνος |
| [29, 10] |
ἀλλὰ
μὴ
τῷ
πληγέντι
μέρει,
|
λαμπρόν. |
τὸν
δὲ
ἐπειγόμενον
ὡς
οἷόν |
| [29, 0] |
δὲ
κάλλος
οὐχ
οἷόν
τε
|
λανθάνειν. |
ἅμα
γὰρ
τῷ
ἔχοντι
φαίνεται· |
| [29, 0] |
προσήκειν
δοκεῖ
τὸ
ἐπ´
αὐτοῖς
|
λέγειν. |
οἱ
γὰρ
σφοδρότατα
ἀνιώμενοι
ἀδύνατοι |
| [29, 0] |
οἱ
γὰρ
σφοδρότατα
ἀνιώμενοι
ἀδύνατοι
|
λέγειν |
ὑπ´
αὐτοῦ
τούτου
εἰσίν.
(ἔτι |
| [29, 0] |
αὐτίκα
γὰρ
ἔπαινος
ἀνδρὸς
ἂν
|
λέγοιτο, |
ἐπειδὰν
τὴν
ἀνδρείαν
αὐτοῦ
ἐπεξίωμεν. |
| [29, 0] |
παντὸς
ἄρχοντος
ἢ
ἰδιώτου,
κἀμοὶ
|
λεκτέον
|
τῆς
ἀρχῆς
ἕνεκεν
ὡς
ἂν |
| [29, 20] |
ἐτίθεντο.
(ταῦτα
οὖν,
ὦ
ἄνδρες,
|
λογιζομένους |
ὑμᾶς
ἐκεῖνόν
τε
ὡς
μακάριον |
| [29, 10] |
καὶ
τοῖς
παροῦσι
προσήκων
ὁ
|
λόγος, |
ὥστε
τοῦτο
ἄριστον
ἀποφαίνειν.
ὅτῳ |
| [29, 0] |
ἐν
ᾧ
ἡ
μὲν
τοῦ
|
λόγου |
δύναμις
ἧττον
ἅπασιν
ὑπάρχει,
τὸ |
| [29, 0] |
ἀρέσκοντας,
παρ´
ἑτέροις
δὲ
οὐδενὸς
|
λόγου |
τυγχάνοντας.
ὁλόκληρον
δὲ
καὶ
ἀληθινὸν |
| [29, 0] |
τὸ
δὲ
χαίρειν
καὶ
τὸ
|
λυπεῖσθαι |
ἰσχυρότατον
γίγνεται.
ἀλλ´
ἐπειδὴ
τιμιώτερος |
| [29, 0] |
οὐδ´
ὅτι
εἴπω
ἔπεισιν
ὑπὸ
|
λύπης |
ἅμα
καὶ
ἐκπλήξεως
τοῦ
αἰφνιδίου |
| [29, 0] |
τεθνεῶσιν
ἔθος,
ὅτι
τοῖς
πλεῖστα
|
λυπουμένοις |
μάλιστα
προσήκειν
δοκεῖ
τὸ
ἐπ´ |