Discours, Par.
[29, 0]	ἅμα καὶ ἐκπλήξεως τοῦ αἰφνιδίου	πάθους.	οὐ γὰρ μόνον διὰ τὴν
[29, 20]	δὲ ἄλλους, οὓς εἶπον, θεῶν	παῖδας	καὶ ἀπογόνους εἶπον. οὐκ ἂν
[29, 10]	ἀπίασι παραδόντες αὑτοὺς τοῖς ὄπισθεν	παίειν.	οὕτω τό γε τραυμάτων καταφρονεῖν
[29, 10]	καίτοι εἰδότες ὅτι μᾶλλον ἂν	παίοιντο	φεύγοντες ἢ μένοντες, διὰ τὸ
[29, 10]	τις αὐτοῦ κατεπλάγη, τὸ μήτε	παιόμενον	αὐτὸν μήτε παίοντα νικᾶν· τοσοῦτο
[29, 10]	οἷόν τε τάχιστα νικῆσαι καὶ	παίοντα	καὶ συμπλεκόμενον αὐτὸν ἡττῆσθαι τοῦ
[29, 10]	τὸ μήτε παιόμενον αὐτὸν μήτε	παίοντα	νικᾶν· τοσοῦτο τῇ ῥώμῃ περιῆν
[29, 10]	ἀλλὰ Γανυμήδης μὲν διὰ τὸ	παῖς	{μὲν} ἀφανισθῆναι ἐξ ἀνθρώπων οὐδὲν
[29, 20]	οὖν οἱ θεοὶ τοῖς ἑαυτῶν	παισὶ	καὶ οὓς μάλιστα ἐφίλουν ταχεῖαν
[29, 10]	καὶ δυνάμενος θᾶττον ἂν περιγενέσθαι	παίων	οὐκ ἐβούλετο, νομίζων τὸ μὲν
[29, 10]	ὀκνήσαιμι εἰπεῖν ὅτι καὶ τῶν	παλαιῶν	ἡρώων, οὓς ἅπαντες ὑμνοῦσιν, οὐδενὸς
[29, 20]	συμφοραὶ καταλαμβάνουσιν. ~ἔτι δὲ τῶν	παλαιῶν	τοὺς ἐξοχωτάτους ἀκούομεν οὐδένα αὐτῶν
[29, 10]	τοὐναντίον. (οἶμαι δὴ ἐν ταὐτῷ	πάντα	εἰρῆσθαι καὶ περὶ ἀνδρείας καὶ
[29, 10]	τεκμήριον κυνηγεσία. (ἀλλ´ ὃς δὴ	πάντα	τὰ ἐν ἀνθρώποις ἀγαθὰ ἐκτήσατο,
[29, 10]	οὐδενὸς ἡττήθη, αὐτὸς δὲ ἀεὶ	πάντας	ἐνίκα. καίτοι οὔτε στρατηγὸν εὕροι
[29, 10]	ἐν τῷ μεγίστῳ καὶ δυσχερεστάτῳ	πάντας	ὑπερβαλέσθαι, ὥσπερ ὅδε. καὶ τὸ
[29, 10]	στρατηγὸν εὕροι τις ἂν ἐν	παντὶ	τῷ χρόνῳ ἀήττητον οὔτε ἀριστέα
[29, 10]	πρὸς ἰδιώτας ἀγωνίζεσθαι καὶ τῷ	παντὶ	φαυλοτέρους ἢ ἐξ ἁπάσης τῆς
[29, 10]	ὠλοφύρατο· νῦν δέ, ὀλίγου τοῦ	παντὸς	ἀνθρώποις βίου δεδομένου, πλείστους ἂν
[29, 0]	στρατιώτῃ ἀγαθῷ τελευτήσαντι, τιμιώτερος δὲ	παντὸς	ἄρχοντος ἢ ἰδιώτου, κἀμοὶ λεκτέον
[29, 0]	ἑωράθη δὲ μικροῦ δεῖν ὑπὸ	πάντων	ἀνθρώπων. οὔτε γὰρ πόλις οὐδεμία
[29, 10]	καὶ Ἀχιλλέα, καὶ τούτοις οὐ	πάνυ	ἡ σωφροσύνη ὑπῆρξεν. οὐ γὰρ
[29, 0]	τοῦ χρόνου προῆλθεν, οὐδὲ εἰ	πάνυ	μακροῦ γήρως ἔτυχεν, ὥστε ἀμαυρῶσαι
[29, 0]	καὶ τοῖς μὲν σφόδρα ἀρέσκοντας,	παρ´	ἑτέροις δὲ οὐδενὸς λόγου τυγχάνοντας.
[29, 0]	οὐδέν, ἔνθα μὴ ἀφίκετο· καὶ	παρὰ	πᾶσιν ὁμοίως τὴν αὐτὴν εἶχε
[29, 10]	τις φήσειεν; (καίτοι αὐτῷ τούτῳ	παραγενέσθαι	χαλεπωτάτω ἐστὸν ἀνδρεία καὶ σωφροσύνη·
[29, 10]	βούλεσθαι πλείω χρόνον κάμνειν ἀπίασι	παραδόντες	αὑτοὺς τοῖς ὄπισθεν παίειν. οὕτω
[29, 10]	μέχρι μὲν αὐτοῖς ἡ ἰσχὺς	πάρεστιν,	οὔτε ἀνθρώποις οὔτε κυσὶν ὁμόσε
[29, 0]	πρότερον· οὕτως ὀξεῖαν αἴσθησιν αὑτοῦ	παρέχει.	ἔτι δὲ τοῖς μὲν ἄλλοις
[29, 10]	ὑπῆρξεν, ἀνδρεία δὲ ἄδηλον εἰ	παρῆν·	οὐ γὰρ ἀληθὲς τεκμήριον κυνηγεσία.
[29, 10]	ἴσως δὲ κἀμοὶ καὶ τοῖς	παροῦσι	προσήκων ὁ λόγος, ὥστε τοῦτο
[29, 0]	ἔνθα μὴ ἀφίκετο· καὶ παρὰ	πᾶσιν	ὁμοίως τὴν αὐτὴν εἶχε δόξαν,
[29, 0]	ἀγαθῶν, ὥσπερ ὅδε. ὁ γὰρ	πατὴρ	αὐτοῦ τῶν κατ´ αὐτὸν διήνεγκε
[29, 20]	ἐπὶ πολὺ ἐλθόντα τοῦ βίου,	Πάτροκλόν	τε καὶ Ἀντίλοχον, ἔτι δὲ
[29, 10]	ἀγῶνας ἠγωνίσατο· ἐν δὲ τῇ	πείρᾳ	τὸ σφάλλεσθαι, οὐκ ἐν τῷ
[29, 10]	χειρόνων γίγνεται. ὅσα δὲ αὖ	περὶ	ἀθλήσεως, καὶ περὶ τοῦ ἀθλητοῦ
[29, 10]	ἐν ταὐτῷ πάντα εἰρῆσθαι καὶ	περὶ	ἀνδρείας καὶ περὶ εὐψυχίας καὶ
[29, 10]	ἀνθρώπων οὐδὲν δοκεῖ πρᾶξαι λαμπρόν·	(περὶ	δὲ Ἀδώνιδος ἢ Ἰασίωνος ἢ
[29, 10]	ἀνδρείας καὶ περὶ εὐψυχίας καὶ	περὶ	ἐγκρατείας καὶ περὶ σωφροσύνης. εἰ
[29, 10]	εἰρῆσθαι καὶ περὶ ἀνδρείας καὶ	περὶ	εὐψυχίας καὶ περὶ ἐγκρατείας καὶ
[29, 10]	εὐψυχίας καὶ περὶ ἐγκρατείας καὶ	περὶ	σωφροσύνης. εἰ μὴ γὰρ ἐγκρατής
[29, 10]	ἀντίπαλον· ἐνθάδε δὲ ἡ νίκη	περὶ	τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἐστίν, ἔπειτα
[29, 10]	δὲ αὖ περὶ ἀθλήσεως, καὶ	περὶ	τοῦ ἀθλητοῦ εἴρηκα {καὶ} ἀποδειχθέντος
[29, 10]	εἴδει ἔτυχον, οὐδὲν ὅτι μὴ	περὶ	τοῦ κάλλους ἀκούομεν. μόνους δὲ
[29, 10]	ἑτέρας οὐ δεομένους, ὅταν τις	περιβόητος	ᾖ τὸ εἶδος, ἡδίονος δ´
[29, 10]	ἔτους, καὶ δυνάμενος θᾶττον ἂν	περιγενέσθαι	παίων οὐκ ἐβούλετο, νομίζων τὸ
[29, 10]	μὲν ὁ κρείττων τοῦ ἥττονος	περίεστιν·	οὐδενὶ γὰρ ἄλλῳ ἢ τῇ
[29, 10]	παίοντα νικᾶν· τοσοῦτο τῇ ῥώμῃ	περιῆν	καὶ τῷ δύνασθαι πονεῖν. (πολλάκις
[29, 10]	Ἰασίωνος ἢ τῶν ὁμοίων, ὅσοι	περιττῆς	δόξης ἐπὶ τῷ εἴδει ἔτυχον,
[29, 10]	οἷς ἐνίκησε, πρὸς εἰδότας ὑμᾶς	περιττόν,	ἄλλως τε καὶ ἑτέρους ἂν
[29, 10]	(τοῖς γὰρ μὴ εἰδόσιν οὐδὲ	πιστεῦσαι	ῥᾴδιον) ὅτι τοσούτοις ἀνταγωνισταῖς χρησάμενος
[29, 0]	ὥσπερ καὶ ὑμῶν ἐπίστανται οἱ	πλείους.	καὶ ἔμοιγε ἄτοπον φαίνεται τὸ
[29, 0]	τοῖς τεθνεῶσιν ἔθος, ὅτι τοῖς	πλεῖστα	λυπουμένοις μάλιστα προσήκειν δοκεῖ τὸ
[29, 0]	γὰρ μέγιστοι καὶ εὐειδέστατοι καὶ	πλείστης	ἐπιμελείας τῶν σωμάτων τυγχάνοντες οἵδε
[29, 0]	τοῖς μὲν ἄλλοις ἀγαθοῖς οἱ	πλεῖστοι	φθονοῦσι καὶ δυσμενεῖς γίγνονται· τὸ
[29, 10]	εὐδαιμονίζεσθαι. εἰ μὲν γὰρ ὁ	πλεῖστος	ἀνθρώποις χρόνος ἄριστος ἦν, ταύτῃ
[29, 10]	ἂν ἀήττητον διαγενέσθαι. πολὺ γὰρ	πλείστους	{ἂν} ἀγῶνας ἠγωνίσατο· ἐν δὲ
[29, 10]	τοῦ παντὸς ἀνθρώποις βίου δεδομένου,	πλείστους	ἂν εὕροι τις, οἷς πολὺ
[29, 0]	ἰδοῦσι καλλίονα. ὁ δὲ ὑπὸ	πλείστων	μὲν θαυμασθείς, ἐν δὲ τοῖς
[29, 10]	μένοντες, διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι	πλείω	χρόνον κάμνειν ἀπίασι παραδόντες αὑτοὺς
[29, 10]	γὰρ ἰσχυρότερος τῷ σώματι καὶ	πλείω	χρόνον πονεῖν δυνάμενος, οὗτος οἶμαι
[29, 10]	σώματι ἀπειπεῖν, ἀλλὰ μὴ τῷ	πληγέντι	μέρει, λαμπρόν. τὸν δὲ ἐπειγόμενον
[29, 10]	οὐκ ἐβούλετο, νομίζων τὸ μὲν	πληγῇ	νικῆσαι καὶ τοῦ φαυλοτάτου ἔσθ´
[29, 0]	ἔτυχεν. οὐ γὰρ εἴ τῳ	πλουσίων	συνέβη τυχεῖν προγόνων, οὐ μὴν
[29, 0]	δέ τίς φησι κάλλους με	ποιεῖσθαι	ἐγκώμια, ἀλλ´ οὐχὶ τοῦ ἀνδρός,
[29, 0]	κάλλος τοὺς αἰσθανομένους αὐτοῦ φίλους	ποιεῖται	καὶ οὐδένα ἐχθρὸν ἐᾷ γίγνεσθαι.
[29, 20]	τῶν Ἀχαιῶν. ἀλλὰ ἐκεῖνος μὲν	ποιητικῇ	μᾶλλον ἠκολούθησεν ἡδονῇ, θρήνων ὑπερβολὰς
[29, 10]	εἶχεν, οὔτε τῶν ἐν Τροίᾳ	πολεμησάντων	οὔτε τῶν ὕστερον ἐν τῇ
[29, 0]	γὰρ εὐψυχίας ἐπίδειξις ἐν τοῖς	πολεμικοῖς,	ἡ δὲ ἄθλησις ἅμα μὲν
[29, 10]	τῷ χρόνῳ ἀήττητον οὔτε ἀριστέα	πολεμικόν,	ὃς οὐκ ἤδη ποτὲ καὶ
[29, 0]	ταύτην ἦλθεν. τῶν μὲν γὰρ	πολεμικῶν	ὅ τε καιρὸς οὐκ ἦν
[29, 10]	ἔγωγε τοῦτο τῆς ἐν τοῖς	πολέμοις	ἀρετῆς προκρίνω, ὅτι πρῶτον μὲν
[29, 10]	δεῖ κρατεῖν· ἐν δὲ τοῖς	πολέμοις	ἡ τοῦ σιδήρου δύναμις, πολὺ
[29, 10]	ὁμοίως δὲ καὶ ἄνδρες ἐν	πολέμῳ,	καίτοι εἰδότες ὅτι μᾶλλον ἂν
[29, 0]	ὑπὸ πάντων ἀνθρώπων. οὔτε γὰρ	πόλις	οὐδεμία τῶν ἐνδόξων οὔτε ἔθνος
[29, 0]	ἔχω μᾶλλον ἑτέρου μοι τῶν	πολιτῶν	οἰκεῖον τὸ συμβεβηκός, ἀλλὰ καὶ
[29, 10]	περιῆν καὶ τῷ δύνασθαι πονεῖν.	(πολλάκις	γὰρ δι´ ὅλης τῆς ἡμέρας
[29, 10]	τὴν τῶν σωμάτων ἀρετὴν ἐξετάζεσθαι,	πολλάκις	δὲ πρὸς τῶν χειρόνων γίγνεται.
[29, 0]	θνητοὶ ἐγένοντο. (οἱ μὲν γὰρ	πολλοὶ	τῶν νενομισμένων καλῶν, μέρη τινὰ
[29, 10]	καλλίστους τῶν πρότερον τοὺς δὴ	πολλοὺς	αὐτῶν οὐδὲν ἀνδρείας οὐδὲ ἀρετῆς
[29, 10]	πλείστους ἂν εὕροι τις, οἷς	πολὺ	ἄμεινον εἶχεν, εἰ θᾶττον ἐτελεύτησαν·
[29, 10]	φαίη τις ἂν ἀήττητον διαγενέσθαι.	πολὺ	γὰρ πλείστους {ἂν} ἀγῶνας ἠγωνίσατο·
[29, 20]	ἐξοχωτάτους ἀκούομεν οὐδένα αὐτῶν ἐπὶ	πολὺ	ἐλθόντα τοῦ βίου, Πάτροκλόν τε
[29, 10]	πολέμοις ἡ τοῦ σιδήρου δύναμις,	πολὺ	κρείττων οὖσα τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως,
[29, 10]	τῷ σώματι καὶ πλείω χρόνον	πονεῖν	δυνάμενος, οὗτος οἶμαι καὶ ἄνευ
[29, 10]	ἐθέλει τιτρώσκεσθαι καὶ ἀποθνῄσκειν ἢ	πονεῖν	ἔτι διωκόμενα. ὁμοίως δὲ καὶ
[29, 10]	ῥώμῃ περιῆν καὶ τῷ δύνασθαι	πονεῖν.	(πολλάκις γὰρ δι´ ὅλης τῆς
[29, 20]	ἀλλὰ καὶ γυμνάζεσθε προθύμως καὶ	πονεῖτε,	οἱ μὲν νεώτεροι νομίζοντες αὑτοῖς
[29, 20]	ἧττον διὰ τοῦτο ἐφίεσθαι τῶν	πόνων	καὶ τῆς φιλοτιμίας ὡς, εἴ
[29, 0]	καὶ ὕστερον· καὶ οὐκ ἄν	ποτε	ἐπὶ τοσοῦτον τοῦ χρόνου προῆλθεν,
[29, 10]	ἀριστέα πολεμικόν, ὃς οὐκ ἤδη	ποτὲ	καὶ ἔφυγεν ἐκ μάχης. οὐδὲ
[29, 10]	ἀφανισθῆναι ἐξ ἀνθρώπων οὐδὲν δοκεῖ	πρᾶξαι	λαμπρόν· (περὶ δὲ Ἀδώνιδος ἢ
[29, 20]	τιμᾶτε, μὴ δάκρυσιν· οὐ γὰρ	πρέποι	ἂν ἥδε ἡ τιμὴ γενναίοις
[29, 0]	ἀρχῆς ἕνεκεν ὡς ἂν δύνωμαι.	πρέποι	δ´ ἂν τῇ ἐκείνου ἀρετῇ
[29, 20]	τὴν ἐκείνου χώραν, οἱ δὲ	πρεσβύτεροι	τῶν ἰδίων ἔργων ἀξίως. καὶ
[29, 0]	αὐτό, ἀεὶ δὲ ὁμοίως, καὶ	πρὸ	ἥβης καὶ ὕστερον· καὶ οὐκ
[29, 0]	εἴ τῳ πλουσίων συνέβη τυχεῖν	προγόνων,	οὐ μὴν οὐδ´ εἰ βασιλέων,
[29, 0]	ποτε ἐπὶ τοσοῦτον τοῦ χρόνου	προῆλθεν,	οὐδὲ εἰ πάνυ μακροῦ γήρως
[29, 20]	τῶν ἀγαθῶν· ἀλλὰ καὶ γυμνάζεσθε	προθύμως	καὶ πονεῖτε, οἱ μὲν νεώτεροι
[29, 10]	τῆς ἐν τοῖς πολέμοις ἀρετῆς	προκρίνω,	ὅτι πρῶτον μὲν οἱ ἐνθάδε
[29, 0]	ἐνδοξότερος γένηται. γνοὺς οὖν τῶν	πρὸς	ἀνδρείαν ἔργων κάλλιστον ἅμα καὶ
[29, 10]	ἂν αὐτῶν ὁ μὲν Ἑλένην	πρὸς	βίαν ἥρπασεν, ὁ δ´ ἐστασίαζεν
[29, 10]	τοὺς ἀγῶνας, ἐν οἷς ἐνίκησε,	πρὸς	εἰδότας ὑμᾶς περιττόν, ἄλλως τε
[29, 20]	ἐπ´ αὐτοῖς ὅσον χρὴ ἄνδρας	πρὸς	ἔπαινον καὶ δόξαν ἀγαθὴν βιοῦντας
[29, 10]	κρείττων ἐστίν· ἔπειτα οὐχ ὅμοιον	πρὸς	ἰδιώτας ἀγωνίζεσθαι καὶ τῷ παντὶ
[29, 0]	γὰρ ἔμοιγε τῇ ψυχῇ φιλονικῆσαι	πρὸς	τὸ σῶμα καὶ σπουδάσαι ὅπως
[29, 10]	σωμάτων ἀρετὴν ἐξετάζεσθαι, πολλάκις δὲ	πρὸς	τῶν χειρόνων γίγνεται. ὅσα δὲ
[29, 0]	ὅτι τοῖς πλεῖστα λυπουμένοις μάλιστα	προσήκειν	δοκεῖ τὸ ἐπ´ αὐτοῖς λέγειν.
[29, 10]	δὲ κἀμοὶ καὶ τοῖς παροῦσι	προσήκων	ὁ λόγος, ὥστε τοῦτο ἄριστον
[29, 0]	ἄλλα ἀγαθὰ κἂν λάθοι τινὶ	προσόντα,	καὶ ἀνδρεία καὶ σωφροσύνη〉 καὶ
[29, 0]	γιγνώσκεται, τὴν φύσιν ἐπαινεῖν τοῦ	προσόντος	ἀγαθοῦ τινι. ὁ γὰρ τοῦδε
[29, 0]	δ´ ἄν τις ὅτι καὶ	πρότερον·	οὕτως ὀξεῖαν αἴσθησιν αὑτοῦ παρέχει.
[29, 10]	ἀρχῆς ἀναλογιζόμενος τοὺς καλλίστους τῶν	πρότερον	τοὺς δὴ πολλοὺς αὐτῶν οὐδὲν
[29, 0]	τινὸς μορφῆς ἔτυχεν. (ἐγὼ οὖν	πρῶτον	εὐδαιμονίζω τοῦ κάλλους αὐτόν, ὃ
[29, 10]	τοῖς πολέμοις ἀρετῆς προκρίνω, ὅτι	πρῶτον	μὲν οἱ ἐνθάδε ἄριστοι κἀκεῖ
[29, 0]	μᾶλλον ἢ γενναῖον τὸν ἔπαινον.	Πρῶτον	μὲν οὖν εὐγενείας ἀληθοῦς ἔτυχεν.
[29, 10]	τὸ ῥᾷστον, ἀλλὰ τὸ χαλεπώτατον·	πυγμὴν	γὰρ ἤσκησεν. χαλεπὸν μὲν οὖν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 18/12/2008