Discours, Par.
[29, 0]	οὐ μὴν οὐδ´ εἰ βασιλέων,	(τὰ	δὲ ἄλλα φαύλων, ὅδε ἂν
[29, 10]	κυνηγεσία. (ἀλλ´ ὃς δὴ πάντα	τὰ	ἐν ἀνθρώποις ἀγαθὰ ἐκτήσατο, ἄξιος
[29, 0]	ἔδοξαν καλοί, τῆς ὄψεως ἀεὶ	τὰ	ἥδιστα βουλομένης ὁρᾶν, τῶν δὲ
[29, 0]	τῷ ἔχοντι καὶ ἐπιγνωσθῆναι ῥᾷστον.	τὰ	μὲν γὰρ ἄλλα ἀγαθὰ κἂν
[29, 20]	δεύεσθαι τάς τε ψαμάθους καὶ	τὰ	ὅπλα τοῖς δάκρυσι τῶν Ἀχαιῶν.
[29, 0]	~ΜΕΛΑΓΚΟΜΑΣ Α ΤΗΙ	ΤΑΞΕΙ	Β. (Ἀλλ´ ἐμοὶ, ὦ ἄνδρες,
[29, 20]	Ὅμηρον ἐπαινέσαιμι, ὅτι φησὶ δεύεσθαι	τάς	τε ψαμάθους καὶ τὰ ὅπλα
[29, 20]	ἀγαθὸν τοῖς ἀνθρώποις τοῦτο ἐτίθεντο.	(ταῦτα	οὖν, ὦ ἄνδρες, λογιζομένους ὑμᾶς
[29, 10]	πλεῖστος ἀνθρώποις χρόνος ἄριστος ἦν,	ταύτῃ	ἄν τις αὐτὸν ὠλοφύρατο· νῦν
[29, 10]	χρόνου. (εἰ δέ τις οὐ	ταύτῃ	ὑπολαμβάνει, ἐννοείτω ὅτι σύες καὶ
[29, 0]	καὶ σπουδάσαι ὅπως ἂν διὰ	ταύτην	ἐνδοξότερος γένηται. γνοὺς οὖν τῶν
[29, 0]	καὶ ἐπιπονώτατον τὴν ἄθλησιν, ἐπὶ	ταύτην	ἦλθεν. τῶν μὲν γὰρ πολεμικῶν
[29, 10]	ἀλλὰ τοὐναντίον. (οἶμαι δὴ ἐν	ταὐτῷ	πάντα εἰρῆσθαι καὶ περὶ ἀνδρείας
[29, 20]	παισὶ καὶ οὓς μάλιστα ἐφίλουν	ταχεῖαν	ἐποίησαν τὴν τελευτήν, εἰ μὴ
[29, 10]	ἐκ μάχης. οὐδὲ γὰρ ὅτι	ταχέως	ἐτελεύτησε, διὰ τοῦτο φαίη τις
[29, 10]	δὲ ἐπειγόμενον ὡς οἷόν τε	τάχιστα	νικῆσαι καὶ παίοντα καὶ συμπλεκόμενον
[29, 20]	ὡς, εἴ τινι συμπέσοι τελευτῆσαι	ταχύτερον,	ἀνόνητος ἐσόμενος τῶν ἀγαθῶν τινος·
[29, 0]	τε καιρὸς οὐκ ἦν ἥ	τε	ἄσκησις ἐλαφροτέρα. φαίην δ´ ἂν
[29, 20]	καὶ Ἀχιλλέα καὶ Ἱππόλυτον· τούς	τε	Βοιωτοὺς Ὦτον καὶ Ἐφιάλτην, οὓς
[29, 20]	φησὶν Ὅμηρος μετὰ Ὠρίωνα, αὐτόν	τε	ἐκεῖνον. ἀλλ´ οἵδε μὲν δι´
[29, 20]	πολὺ ἐλθόντα τοῦ βίου, Πάτροκλόν	τε	καὶ Ἀντίλοχον, ἔτι δὲ Σαρπηδόνα
[29, 10]	πρὸς εἰδότας ὑμᾶς περιττόν, ἄλλως	τε	καὶ ἑτέρους ἂν εἴποι τις
[29, 10]	σωφροσύνης. εἰ μὴ γὰρ ἐγκρατής	τε	καὶ σώφρων ἦν, οὐκ ἂν
[29, 0]	τῶν μὲν γὰρ πολεμικῶν ὅ	τε	καιρὸς οὐκ ἦν ἥ τε
[29, 0]	τὸ δὲ κάλλος οὐχ οἷόν	τε	λανθάνειν. ἅμα γὰρ τῷ ἔχοντι
[29, 10]	τὸν δὲ ἐπειγόμενον ὡς οἷόν	τε	τάχιστα νικῆσαι καὶ παίοντα καὶ
[29, 20]	ἐπαινέσαιμι, ὅτι φησὶ δεύεσθαι τάς	τε	ψαμάθους καὶ τὰ ὅπλα τοῖς
[29, 20]	ὦ ἄνδρες, λογιζομένους ὑμᾶς ἐκεῖνόν	τε	ὡς μακάριον νομίζειν χρὴ καὶ
[29, 0]	ἄτοπον φαίνεται τὸ ἐπὶ τοῖς	τεθνεῶσιν	ἔθος, ὅτι τοῖς πλεῖστα λυπουμένοις
[29, 0]	ἔτυχεν, ὥστε ἀμαυρῶσαι τὸ εἶδος.	τεκμήριον	δὲ τῆς ὑπερβολῆς· (οὐ γὰρ
[29, 10]	εἰ παρῆν· οὐ γὰρ ἀληθὲς	τεκμήριον	κυνηγεσία. (ἀλλ´ ὃς δὴ πάντα
[29, 20]	μάλιστα ἐφίλουν ταχεῖαν ἐποίησαν τὴν	τελευτήν,	εἰ μὴ ἀγαθὸν τοῖς ἀνθρώποις
[29, 10]	ἄξιος ἂν εἴη καὶ τῆς	τελευτῆς	εὐδαιμονίζεσθαι. εἰ μὲν γὰρ ὁ
[29, 20]	φιλοτιμίας ὡς, εἴ τινι συμπέσοι	τελευτῆσαι	ταχύτερον, ἀνόνητος ἐσόμενος τῶν ἀγαθῶν
[29, 0]	στρατηγοῦ ἔπαινος ἐπὶ στρατιώτῃ ἀγαθῷ	τελευτήσαντι,	τιμιώτερος δὲ παντὸς ἄρχοντος ἢ
[29, 0]	Μελαγκόμαν, ὅτι μορφῇ τοιοῦτος ὢν	τῇ	ἀνδρείᾳ διήνεγκεν. (δοκεῖ γὰρ ἔμοιγε
[29, 0]	ἂν δύνωμαι. πρέποι δ´ ἂν	τῇ	ἐκείνου ἀρετῇ καὶ τῇ ἐμῇ
[29, 10]	πολεμησάντων οὔτε τῶν ὕστερον ἐν	τῇ	Ἑλλάδι τοὺς βαρβάρους ἀμυναμένων. (καὶ
[29, 0]	ἂν τῇ ἐκείνου ἀρετῇ καὶ	τῇ	ἐμῇ νεότητι μηδὲν μακρὸν ἀπαιτεῖν
[29, 10]	περίεστιν· οὐδενὶ γὰρ ἄλλῳ ἢ	τῇ	εὐψυχίᾳ καὶ ἰσχύϊ δεῖ κρατεῖν·
[29, 10]	{ἂν} ἀγῶνας ἠγωνίσατο· ἐν δὲ	τῇ	πείρᾳ τὸ σφάλλεσθαι, οὐκ ἐν
[29, 10]	αὐτὸν μήτε παίοντα νικᾶν· τοσοῦτο	τῇ	ῥώμῃ περιῆν καὶ τῷ δύνασθαι
[29, 10]	ἦν, οὐκ ἂν οἶμαι τοσοῦτο	τῇ	ῥώμῃ ὑπερέσχεν οὐδὲ εἰ φύσει
[29, 10]	ὅλης τῆς ἡμέρας ἠγωνίσατο ἐν	τῇ	σφοδροτάτῃ ὥρᾳ τοῦ ἔτους, καὶ
[29, 0]	ἀνδρείᾳ διήνεγκεν. (δοκεῖ γὰρ ἔμοιγε	τῇ	ψυχῇ φιλονικῆσαι πρὸς τὸ σῶμα
[29, 0]	~ΜΕΛΑΓΚΟΜΑΣ Α	ΤΗΙ	ΤΑΞΕΙ Β. (Ἀλλ´ ἐμοὶ, ὦ
[29, 0]	ἔργων κάλλιστον ἅμα καὶ ἐπιπονώτατον	τὴν	ἄθλησιν, ἐπὶ ταύτην ἦλθεν. τῶν
[29, 0]	ἔπαινος ἀνδρὸς ἂν λέγοιτο, ἐπειδὰν	τὴν	ἀνδρείαν αὐτοῦ ἐπεξίωμεν. ὅπου μὲν
[29, 0]	πάθους. οὐ γὰρ μόνον διὰ	τὴν	ἀρχὴν ἣν ἔχω μᾶλλον ἑτέρου
[29, 0]	ἀφίκετο· καὶ παρὰ πᾶσιν ὁμοίως	τὴν	αὐτὴν εἶχε δόξαν, ὡς οὐδένα
[29, 10]	εἶναι τὸν βέλτιστον, εἰ τύχοι·	τὴν	δὲ ἀληθεστάτην νίκην, ὅταν ἄτρωτον
[29, 20]	μὲν νεώτεροι νομίζοντες αὑτοῖς ἀπολελεῖφθαι	τὴν	ἐκείνου χώραν, οἱ δὲ πρεσβύτεροι
[29, 20]	οὓς μάλιστα ἐφίλουν ταχεῖαν ἐποίησαν	τὴν	τελευτήν, εἰ μὴ ἀγαθὸν τοῖς
[29, 10]	τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, οὐκ ἐᾷ	τὴν	τῶν σωμάτων ἀρετὴν ἐξετάζεσθαι, πολλάκις
[29, 0]	δὲ τοῖς καλλίστοις μόνος ἔχων	τὴν	ὑπὲρ τοῦ κάλλους φήμην δῆλον
[29, 0]	ἀποδεικνύναι χρή· ὅπου δὲ γιγνώσκεται,	τὴν	φύσιν ἐπαινεῖν τοῦ προσόντος ἀγαθοῦ
[29, 10]	ὅταν δὲ ἡττηθῇ καὶ κάμῃ,	τηνικάδε	συμπλέκεται, καὶ μᾶλλον ἐθέλει τιτρώσκεσθαι
[29, 10]	δὲ σωφροσύνην ἐμποιεῖ. ~καὶ τοίνυν	τῆς	ἀθλήσεως εἵλετο οὐ τὸ ῥᾷστον,
[29, 0]	κάλλος αὐτὴν ὠνόμασαν, (ἀνθούσης ἀεὶ	τῆς	ἀκμῆς ἐν ἅπασι καὶ ζῴοις
[29, 10]	σιδήρου δύναμις, πολὺ κρείττων οὖσα	τῆς	ἀνθρωπίνης φύσεως, οὐκ ἐᾷ τὴν
[29, 20]	καὶ δόξαν ἀγαθὴν βιοῦντας καὶ	τῆς	ἀρετῆς ὄντας ἀσκητάς. (τὸν δὲ
[29, 0]	ἄρχοντος ἢ ἰδιώτου, κἀμοὶ λεκτέον	τῆς	ἀρχῆς ἕνεκεν ὡς ἂν δύνωμαι.
[29, 10]	καὶ καθόλου δὲ ἔγωγε τοῦτο	τῆς	ἐν τοῖς πολέμοις ἀρετῆς προκρίνω,
[29, 10]	ἐνθάδε δὲ ἡ νίκη περὶ	τῆς	ἡμέρας ἐκείνης ἐστίν, ἔπειτα καὶ
[29, 10]	πονεῖν. (πολλάκις γὰρ δι´ ὅλης	τῆς	ἡμέρας ἠγωνίσατο ἐν τῇ σφοδροτάτῃ
[29, 10]	παντὶ φαυλοτέρους ἢ ἐξ ἁπάσης	τῆς	οἰκουμένης τοὺς κρατίστους ἔχειν ἀντιπάλους.
[29, 0]	ἔχοντες, ἔπειτα δὲ ἔδοξαν καλοί,	τῆς	ὄψεως ἀεὶ τὰ ἥδιστα βουλομένης
[29, 10]	τὸ εἶδος, ἡδίονος δ´ οὔσης	τῆς	ῥᾳθυμίας. εὕροι δ´ ἄν τις
[29, 10]	ἐκτήσατο, ἄξιος ἂν εἴη καὶ	τῆς	τελευτῆς εὐδαιμονίζεσθαι. εἰ μὲν γὰρ
[29, 0]	ἀλλ´, ὡς ἔνεστιν εἰκάζειν ἐκ	τῆς	ὑπερβολῆς, καὶ ἁπάντων ἁπλῶς τῶν
[29, 0]	ἀμαυρῶσαι τὸ εἶδος. τεκμήριον δὲ	τῆς	ὑπερβολῆς· (οὐ γὰρ ἐν ἰδιώταις
[29, 20]	τοῦτο ἐφίεσθαι τῶν πόνων καὶ	τῆς	φιλοτιμίας ὡς, εἴ τινι συμπέσοι
[29, 0]	αὐτοῖς ἐπῆλθεν· ἡττώμενοι δὲ ὑπὸ	τῆς	ὥρας οἱ ἐντυγχάνοντες κάλλος αὐτὴν
[29, 20]	ἀσκητάς. (τὸν δὲ ἀποιχόμενον μνήμῃ	τιμᾶτε,	μὴ δάκρυσιν· οὐ γὰρ πρέποι
[29, 20]	γὰρ πρέποι ἂν ἥδε ἡ	τιμὴ	γενναίοις ὑπὸ γενναίων, οὐδ´ ἂν
[29, 0]	ἔπαινος ἐπὶ στρατιώτῃ ἀγαθῷ τελευτήσαντι,	τιμιώτερος	δὲ παντὸς ἄρχοντος ἢ ἰδιώτου,
[29, 0]	λυπεῖσθαι ἰσχυρότατον γίγνεται. ἀλλ´ ἐπειδὴ	τιμιώτερος	μὲν στρατηγοῦ ἔπαινος ἐπὶ στρατιώτῃ
[29, 10]	σωφροσύνη καὶ τὸ ἀήττητον γενέσθαι,	τίνα	ἂν τοῦδε τοῦ ἀνδρὸς εὐδαιμονέστερόν
[29, 0]	μὲν γὰρ ἀμφίλογον τὸ εἶναί	τινα	τοιοῦτον, τότε ἀποδεικνύναι χρή· ὅπου
[29, 0]	πολλοὶ τῶν νενομισμένων καλῶν, μέρη	τινὰ	τοῦ σώματος εὐπρεπῆ ἔχοντες, ἔπειτα
[29, 10]	ἑαυτοῦ ἡττῆσθαι. καὶ τὸ ὅλῳ	τινὰ	τῷ σώματι ἀπειπεῖν, ἀλλὰ μὴ
[29, 0]	δὲ ἡττόνων ἀμελούσης. οἱ δέ	τινες	φύσει μὲν εὐειδοῦς σώματος οὐκ
[29, 0]	φύσιν ἐπαινεῖν τοῦ προσόντος ἀγαθοῦ	τινι.	ὁ γὰρ τοῦδε ἔπαινος ἅμα
[29, 0]	γὰρ ἄλλα ἀγαθὰ κἂν λάθοι	τινὶ	προσόντα, καὶ ἀνδρεία καὶ σωφροσύνη〉
[29, 20]	καὶ τῆς φιλοτιμίας ὡς, εἴ	τινι	συμπέσοι τελευτῆσαι ταχύτερον, ἀνόνητος ἐσόμενος
[29, 0]	φρόνησις, εἰ μὴ τύχοι ἔργου	τινὸς	ἀποδεικνύντος· τὸ δὲ κάλλος οὐχ
[29, 0]	κάλλους φήμην δῆλον ὡς θείας	τινὸς	μορφῆς ἔτυχεν. (ἐγὼ οὖν πρῶτον
[29, 20]	ταχύτερον, ἀνόνητος ἐσόμενος τῶν ἀγαθῶν	τινος·	ὁ γὰρ εὐκλεοῦς δόξης τυχὼν
[29, 10]	ταχέως ἐτελεύτησε, διὰ τοῦτο φαίη	τις	ἂν ἀήττητον διαγενέσθαι. πολὺ γὰρ
[29, 10]	ἐνίκα. καίτοι οὔτε στρατηγὸν εὕροι	τις	ἂν ἐν παντὶ τῷ χρόνῳ
[29, 10]	ἀκούομεν. μόνους δὲ ἂν εἴποι	τις	ἀνδρείους τῶν ἄγαν καλῶν Θησέα
[29, 10]	χρόνος ἄριστος ἦν, ταύτῃ ἄν	τις	αὐτὸν ὠλοφύρατο· νῦν δέ, ὀλίγου
[29, 10]	ἔτι δὲ καὶ τόδε ἄν	τις	αὐτοῦ κατεπλάγη, τὸ μήτε παιόμενον
[29, 10]	τῆς ῥᾳθυμίας. εὕροι δ´ ἄν	τις	ἐξ ἀρχῆς ἀναλογιζόμενος τοὺς καλλίστους
[29, 0]	ἔχοντος αὐτό. μάλιστα δ´ ἄν	τις	θαυμάσειε Μελαγκόμαν, ὅτι μορφῇ τοιοῦτος
[29, 10]	βίου δεδομένου, πλείστους ἂν εὕροι	τις,	οἷς πολὺ ἄμεινον εἶχεν, εἰ
[29, 0]	ἔχοντι φαίνεται· εἴποι δ´ ἄν	τις	ὅτι καὶ πρότερον· οὕτως ὀξεῖαν
[29, 10]	καὶ τοῦ χρόνου. (εἰ δέ	τις	οὐ ταύτῃ ὑπολαμβάνει, ἐννοείτω ὅτι
[29, 10]	μὲν ἑτέρας οὐ δεομένους, ὅταν	τις	περιβόητος ᾖ τὸ εἶδος, ἡδίονος
[29, 0]	μὲν οὖν μυρίους ἂν εὕροι	τις	τοὺς αὐτοὺς ὁτὲ μὲν καλοὺς
[29, 10]	τε καὶ ἑτέρους ἂν εἴποι	τις	τῶν αὐτῶν τυχόντας. (ὃ δὲ
[29, 10]	ἂν τοῦδε τοῦ ἀνδρὸς εὐδαιμονέστερόν	τις	φήσειεν; (καίτοι αὐτῷ τούτῳ παραγενέσθαι
[29, 0]	ἐχθρὸν ἐᾷ γίγνεσθαι. (εἰ δέ	τίς	φησι κάλλους με ποιεῖσθαι ἐγκώμια,
[29, 10]	τηνικάδε συμπλέκεται, καὶ μᾶλλον ἐθέλει	τιτρώσκεσθαι	καὶ ἀποθνῄσκειν ἢ πονεῖν ἔτι
[29, 10]	εὐψυχία, ἔτι δὲ σωφροσύνη καὶ	τὸ	ἀήττητον γενέσθαι, τίνα ἂν τοῦδε
[29, 10]	αὑτοὺς τοῖς ὄπισθεν παίειν. οὕτω	τό	γε τραυμάτων καταφρονεῖν οὐκ ἀνδρείας
[29, 0]	μὴ τύχοι ἔργου τινὸς ἀποδεικνύντος·	τὸ	δὲ κάλλος οὐχ οἷόν τε
[29, 0]	πλεῖστοι φθονοῦσι καὶ δυσμενεῖς γίγνονται·	τὸ	δὲ κάλλος τοὺς αἰσθανομένους αὐτοῦ
[29, 0]	λόγου δύναμις ἧττον ἅπασιν ὑπάρχει,	τὸ	δὲ χαίρειν καὶ τὸ λυπεῖσθαι
[29, 10]	δεομένους, ὅταν τις περιβόητος ᾖ	τὸ	εἶδος, ἡδίονος δ´ οὔσης τῆς
[29, 0]	μακροῦ γήρως ἔτυχεν, ὥστε ἀμαυρῶσαι	τὸ	εἶδος. τεκμήριον δὲ τῆς ὑπερβολῆς·
[29, 0]	ἐπεξίωμεν. ὅπου μὲν γὰρ ἀμφίλογον	τὸ	εἶναί τινα τοιοῦτον, τότε ἀποδεικνύναι
[29, 0]	πλεῖστα λυπουμένοις μάλιστα προσήκειν δοκεῖ	τὸ	ἐπ´ αὐτοῖς λέγειν. οἱ γὰρ
[29, 0]	πλείους. καὶ ἔμοιγε ἄτοπον φαίνεται	τὸ	ἐπὶ τοῖς τεθνεῶσιν ἔθος, ὅτι
[29, 0]	ὑπάρχει, τὸ δὲ χαίρειν καὶ	τὸ	λυπεῖσθαι ἰσχυρότατον γίγνεται. ἀλλ´ ἐπειδὴ
[29, 10]	περιγενέσθαι παίων οὐκ ἐβούλετο, νομίζων	τὸ	μὲν πληγῇ νικῆσαι καὶ τοῦ
[29, 10]	πάντας ὑπερβαλέσθαι, ὥσπερ ὅδε. καὶ	τὸ	μὲν τοὺς στεφάνους αὐτοῦ καθ´
[29, 10]	παίοιντο φεύγοντες ἢ μένοντες, διὰ	τὸ	μὴ βούλεσθαι πλείω χρόνον κάμνειν
[29, 10]	τόδε ἄν τις αὐτοῦ κατεπλάγη,	τὸ	μήτε παιόμενον αὐτὸν μήτε παίοντα
[29, 10]	τραύματος, ἀλλ´ ἑαυτοῦ ἡττῆσθαι. καὶ	τὸ	ὅλῳ τινὰ τῷ σώματι ἀπειπεῖν,
[29, 10]	ἀποδειξαμένους, ἀλλὰ Γανυμήδης μὲν διὰ	τὸ	παῖς {μὲν} ἀφανισθῆναι ἐξ ἀνθρώπων
[29, 10]	τοίνυν τῆς ἀθλήσεως εἵλετο οὐ	τὸ	ῥᾷστον, ἀλλὰ τὸ χαλεπώτατον· πυγμὴν
[29, 0]	ἑτέρου μοι τῶν πολιτῶν οἰκεῖον	τὸ	συμβεβηκός, ἀλλὰ καὶ ἰδίᾳ μοι
[29, 10]	ἠγωνίσατο· ἐν δὲ τῇ πείρᾳ	τὸ	σφάλλεσθαι, οὐκ ἐν τῷ μήκει
[29, 0]	ἔμοιγε τῇ ψυχῇ φιλονικῆσαι πρὸς	τὸ	σῶμα καὶ σπουδάσαι ὅπως ἂν
[29, 10]	εἵλετο οὐ τὸ ῥᾷστον, ἀλλὰ	τὸ	χαλεπώτατον· πυγμὴν γὰρ ἤσκησεν. χαλεπὸν
[29, 10]	τοῦ χρόνου. ἔτι δὲ καὶ	τόδε	ἄν τις αὐτοῦ κατεπλάγη, τὸ
[29, 10]	ἅμα δὲ σωφροσύνην ἐμποιεῖ. ~καὶ	τοίνυν	τῆς ἀθλήσεως εἵλετο οὐ τὸ
[29, 0]	γὰρ ἀμφίλογον τὸ εἶναί τινα	τοιοῦτον,	τότε ἀποδεικνύναι χρή· ὅπου δὲ
[29, 0]	τις θαυμάσειε Μελαγκόμαν, ὅτι μορφῇ	τοιοῦτος	ὢν τῇ ἀνδρείᾳ διήνεγκεν. (δοκεῖ
[29, 0]	ἅπασι καὶ ζῴοις καὶ φυτοῖς.	τοιούτους	μὲν οὖν μυρίους ἂν εὕροι
[29, 0]	ἐν τοῖς ἁπάντων καλλίστοις, ἅμα	τοῖς	ἀθληταῖς ὤν. οἱ γὰρ μέγιστοι
[29, 0]	καὶ {ἐν} Ὀλυμπίασι καὶ ἐν	τοῖς	ἄλλοις ἀγῶσιν. αὐτὸς δὲ ἔφυ
[29, 20]	τὴν τελευτήν, εἰ μὴ ἀγαθὸν	τοῖς	ἀνθρώποις τοῦτο ἐτίθεντο. (ταῦτα οὖν,
[29, 0]	ἀλλὰ μὴν ἀεὶ δήπου ἐν	τοῖς	ἁπάντων καλλίστοις, ἅμα τοῖς ἀθληταῖς
[29, 10]	δι´ αὐτὸ μέντοι τοῦτο ῥητέον	(τοῖς	γὰρ μὴ εἰδόσιν οὐδὲ πιστεῦσαι
[29, 20]	τε ψαμάθους καὶ τὰ ὅπλα	τοῖς	δάκρυσι τῶν Ἀχαιῶν. ἀλλὰ ἐκεῖνος
[29, 20]	οὐκ ἂν οὖν οἱ θεοὶ	τοῖς	ἑαυτῶν παισὶ καὶ οὓς μάλιστα
[29, 0]	αὐτοῦ τῶν κατ´ αὐτὸν διήνεγκε	τοῖς	καλλίστοις, εὐψυχίᾳ καὶ ῥώμῃ. δηλοῦσι
[29, 0]	πλείστων μὲν θαυμασθείς, ἐν δὲ	τοῖς	καλλίστοις μόνος ἔχων τὴν ὑπὲρ
[29, 0]	αἴσθησιν αὑτοῦ παρέχει. ἔτι δὲ	τοῖς	μὲν ἄλλοις ἀγαθοῖς οἱ πλεῖστοι
[29, 0]	δοκοῦντας, ὁτὲ δὲ αἰσχρούς, καὶ	τοῖς	μὲν σφόδρα ἀρέσκοντας, παρ´ ἑτέροις
[29, 10]	χρόνον κάμνειν ἀπίασι παραδόντες αὑτοὺς	τοῖς	ὄπισθεν παίειν. οὕτω τό γε
[29, 10]	ἔργῳ. ἴσως δὲ κἀμοὶ καὶ	τοῖς	παροῦσι προσήκων ὁ λόγος, ὥστε
[29, 0]	ἐπὶ τοῖς τεθνεῶσιν ἔθος, ὅτι	τοῖς	πλεῖστα λυπουμένοις μάλιστα προσήκειν δοκεῖ
[29, 0]	μόνης γὰρ εὐψυχίας ἐπίδειξις ἐν	τοῖς	πολεμικοῖς, ἡ δὲ ἄθλησις ἅμα
[29, 10]	δὲ ἔγωγε τοῦτο τῆς ἐν	τοῖς	πολέμοις ἀρετῆς προκρίνω, ὅτι πρῶτον
[29, 10]	ἰσχύϊ δεῖ κρατεῖν· ἐν δὲ	τοῖς	πολέμοις ἡ τοῦ σιδήρου δύναμις,
[29, 0]	ἔμοιγε ἄτοπον φαίνεται τὸ ἐπὶ	τοῖς	τεθνεῶσιν ἔθος, ὅτι τοῖς πλεῖστα
[29, 10]	κἀκεῖ μὲν ἅπαξ ὁ κρατήσας	τὸν	ἀνταγωνιστὴν ἀπέκτεινεν, ὥστε μὴ αὖθις
[29, 10]	ἀληθεστάτην νίκην, ὅταν ἄτρωτον ἀναγκάσῃ	τὸν	ἀντίπαλον ἀπειπεῖν. οὐ γὰρ τοῦ
[29, 10]	ἀπέκτεινεν, ὥστε μὴ αὖθις ἔχειν	τὸν	αὐτὸν ἀντίπαλον· ἐνθάδε δὲ ἡ
[29, 10]	τοῦ φαυλοτάτου ἔσθ´ ὅτε εἶναι	τὸν	βέλτιστον, εἰ τύχοι· τὴν δὲ
[29, 10]	ἀνταγωνιστὰς ἔχει καὶ τῶν ἄλλων	τὸν	βουλόμενον. (ἔτι δὲ ἐνθάδε μὲν
[29, 20]	καὶ τῆς ἀρετῆς ὄντας ἀσκητάς.	(τὸν	δὲ ἀποιχόμενον μνήμῃ τιμᾶτε, μὴ
[29, 10]	μὴ τῷ πληγέντι μέρει, λαμπρόν.	τὸν	δὲ ἐπειγόμενον ὡς οἷόν τε
[29, 0]	μηδὲ ἀκριβῆ μᾶλλον ἢ γενναῖον	τὸν	ἔπαινον. Πρῶτον μὲν οὖν εὐγενείας
[29, 10]	ἄμεινον εἶχεν, εἰ θᾶττον ἐτελεύτησαν·	τοσαῦται	συμφοραὶ καταλαμβάνουσιν. ~ἔτι δὲ τῶν
[29, 10]	παιόμενον αὐτὸν μήτε παίοντα νικᾶν·	τοσοῦτο	τῇ ῥώμῃ περιῆν καὶ τῷ
[29, 10]	σώφρων ἦν, οὐκ ἂν οἶμαι	τοσοῦτο	τῇ ῥώμῃ ὑπερέσχεν οὐδὲ εἰ
[29, 10]	εἰδόσιν οὐδὲ πιστεῦσαι ῥᾴδιον) ὅτι	τοσούτοις	ἀνταγωνισταῖς χρησάμενος καὶ οὕτως ἀγαθοῖς
[29, 0]	καὶ οὐκ ἄν ποτε ἐπὶ	τοσοῦτον	τοῦ χρόνου προῆλθεν, οὐδὲ εἰ
[29, 0]	ἀμφίλογον τὸ εἶναί τινα τοιοῦτον,	τότε	ἀποδεικνύναι χρή· ὅπου δὲ γιγνώσκεται,
[29, 10]	βαρβάρους ἀμυναμένων. (καὶ εἴ γε	τότε	ἐγένετο, ἅπερ ἐκεῖνοι ἔπραξεν ἄν.
[29, 10]	αὖ περὶ ἀθλήσεως, καὶ περὶ	τοῦ	ἀθλητοῦ εἴρηκα {καὶ} ἀποδειχθέντος γε
[29, 0]	ὑπὸ λύπης ἅμα καὶ ἐκπλήξεως	τοῦ	αἰφνιδίου πάθους. οὐ γὰρ μόνον
[29, 10]	ἀήττητον γενέσθαι, τίνα ἂν τοῦδε	τοῦ	ἀνδρὸς εὐδαιμονέστερόν τις φήσειεν; (καίτοι
[29, 0]	με ποιεῖσθαι ἐγκώμια, ἀλλ´ οὐχὶ	τοῦ	ἀνδρός, οὐκ ἂν ὀρθῶς αἰτιῷτο.
[29, 20]	οὐδένα αὐτῶν ἐπὶ πολὺ ἐλθόντα	τοῦ	βίου, Πάτροκλόν τε καὶ Ἀντίλοχον,
[29, 10]	ἤσκησεν. χαλεπὸν μὲν οὖν καὶ	τοῦ	ἐλαχίστου ἔργου ἐπ´ ἄκρον ἐλθεῖν,
[29, 10]	ἠγωνίσατο ἐν τῇ σφοδροτάτῃ ὥρᾳ	τοῦ	ἔτους, καὶ δυνάμενος θᾶττον ἂν
[29, 0]	ἔπαινος ἅμα ἂν εἴη καὶ	τοῦ	ἔχοντος αὐτό. μάλιστα δ´ ἄν
[29, 10]	δὲ ἐνθάδε μὲν ὁ κρείττων	τοῦ	ἥττονος περίεστιν· οὐδενὶ γὰρ ἄλλῳ
[29, 10]	ἔτυχον, οὐδὲν ὅτι μὴ περὶ	τοῦ	κάλλους ἀκούομεν. μόνους δὲ ἂν
[29, 0]	ἔτυχεν. (ἐγὼ οὖν πρῶτον εὐδαιμονίζω	τοῦ	κάλλους αὐτόν, ὃ δὴ τῶν
[29, 0]	καλλίστοις μόνος ἔχων τὴν ὑπὲρ	τοῦ	κάλλους φήμην δῆλον ὡς θείας
[29, 10]	παίοντα καὶ συμπλεκόμενον αὐτὸν ἡττῆσθαι	τοῦ	καύματος καὶ τοῦ χρόνου. (εἰ
[29, 0]	εἰμί, ἐν ᾧ ἡ μὲν	τοῦ	λόγου δύναμις ἧττον ἅπασιν ὑπάρχει,
[29, 10]	αὐτὸν ὠλοφύρατο· νῦν δέ, ὀλίγου	τοῦ	παντὸς ἀνθρώποις βίου δεδομένου, πλείστους
[29, 0]	δὲ γιγνώσκεται, τὴν φύσιν ἐπαινεῖν	τοῦ	προσόντος ἀγαθοῦ τινι. ὁ γὰρ
[29, 10]	ἐν δὲ τοῖς πολέμοις ἡ	τοῦ	σιδήρου δύναμις, πολὺ κρείττων οὖσα
[29, 0]	τῶν νενομισμένων καλῶν, μέρη τινὰ	τοῦ	σώματος εὐπρεπῆ ἔχοντες, ἔπειτα δὲ
[29, 10]	τὸν ἀντίπαλον ἀπειπεῖν. οὐ γὰρ	τοῦ	τραύματος, ἀλλ´ ἑαυτοῦ ἡττῆσθαι. καὶ
[29, 10]	τὸ μὲν πληγῇ νικῆσαι καὶ	τοῦ	φαυλοτάτου ἔσθ´ ὅτε εἶναι τὸν
[29, 10]	αὐτὸν ἡττῆσθαι τοῦ καύματος καὶ	τοῦ	χρόνου. (εἰ δέ τις οὐ
[29, 10]	σφάλλεσθαι, οὐκ ἐν τῷ μήκει	τοῦ	χρόνου. ἔτι δὲ καὶ τόδε
[29, 0]	οὐκ ἄν ποτε ἐπὶ τοσοῦτον	τοῦ	χρόνου προῆλθεν, οὐδὲ εἰ πάνυ
[29, 0]	ἁπάντων ἁπλῶς τῶν ἐξ ἅπαντος	τοῦ	χρόνου ὠνομασμένων ἐπὶ κάλλει, ὅσοι
[29, 0]	προσόντος ἀγαθοῦ τινι. ὁ γὰρ	τοῦδε	ἔπαινος ἅμα ἂν εἴη καὶ
[29, 10]	τὸ ἀήττητον γενέσθαι, τίνα ἂν	τοῦδε	τοῦ ἀνδρὸς εὐδαιμονέστερόν τις φήσειεν;
[29, 10]	καταφρονεῖν οὐκ ἀνδρείας ἐστίν, ἀλλὰ	τοὐναντίον.	(οἶμαι δὴ ἐν ταὐτῷ πάντα
[29, 10]	αὐτοῦ καθ´ ἕκαστον ἐπεξιέναι καὶ	τοὺς	ἀγῶνας, ἐν οἷς ἐνίκησε, πρὸς
[29, 0]	δυσμενεῖς γίγνονται· τὸ δὲ κάλλος	τοὺς	αἰσθανομένους αὐτοῦ φίλους ποιεῖται καὶ
[29, 0]	οὖν μυρίους ἂν εὕροι τις	τοὺς	αὐτοὺς ὁτὲ μὲν καλοὺς δοκοῦντας,
[29, 10]	τῶν ὕστερον ἐν τῇ Ἑλλάδι	τοὺς	βαρβάρους ἀμυναμένων. (καὶ εἴ γε
[29, 20]	οἵδε μὲν δι´ ἀφροσύνην ἀπώλοντο·	τοὺς	δὲ ἄλλους, οὓς εἶπον, θεῶν
[29, 10]	ἀναλογιζόμενος τοὺς καλλίστους τῶν πρότερον	τοὺς	δὴ πολλοὺς αὐτῶν οὐδὲν ἀνδρείας
[29, 20]	καταλαμβάνουσιν. ~ἔτι δὲ τῶν παλαιῶν	τοὺς	ἐξοχωτάτους ἀκούομεν οὐδένα αὐτῶν ἐπὶ
[29, 10]	ἡμέρας ἐκείνης ἐστίν, ἔπειτα καὶ	τοὺς	ἡττωμένους ὁμοίως ὁ νικῶν ἀνταγωνιστὰς
[29, 10]	ἄν τις ἐξ ἀρχῆς ἀναλογιζόμενος	τοὺς	καλλίστους τῶν πρότερον τοὺς δὴ
[29, 10]	ἢ ἐξ ἁπάσης τῆς οἰκουμένης	τοὺς	κρατίστους ἔχειν ἀντιπάλους. κἀκεῖ μὲν
[29, 10]	ὥσπερ ὅδε. καὶ τὸ μὲν	τοὺς	στεφάνους αὐτοῦ καθ´ ἕκαστον ἐπεξιέναι
[29, 20]	Μέμνονα καὶ Ἀχιλλέα καὶ Ἱππόλυτον·	τούς	τε Βοιωτοὺς Ὦτον καὶ Ἐφιάλτην,
[29, 10]	παροῦσι προσήκων ὁ λόγος, ὥστε	τοῦτο	ἄριστον ἀποφαίνειν. ὅτῳ ἄρα ὑπῆρξε
[29, 20]	εἰ μὴ ἀγαθὸν τοῖς ἀνθρώποις	τοῦτο	ἐτίθεντο. (ταῦτα οὖν, ὦ ἄνδρες,
[29, 20]	καὶ αὐτοὺς μηδὲν ἧττον διὰ	τοῦτο	ἐφίεσθαι τῶν πόνων καὶ τῆς
[29, 10]	μὲν ὁμοίως, δι´ αὐτὸ μέντοι	τοῦτο	ῥητέον (τοῖς γὰρ μὴ εἰδόσιν
[29, 10]	ἄν. καὶ καθόλου δὲ ἔγωγε	τοῦτο	τῆς ἐν τοῖς πολέμοις ἀρετῆς
[29, 10]	γὰρ ὅτι ταχέως ἐτελεύτησε, διὰ	τοῦτο	φαίη τις ἂν ἀήττητον διαγενέσθαι.
[29, 10]	καλῶν Θησέα καὶ Ἀχιλλέα, καὶ	τούτοις	οὐ πάνυ ἡ σωφροσύνη ὑπῆρξεν.
[29, 0]	ἀνιώμενοι ἀδύνατοι λέγειν ὑπ´ αὐτοῦ	τούτου	εἰσίν. (ἔτι δὲ καὶ ἡλικίας
[29, 0]	(ἔτι δὲ καὶ ἡλικίας ἐν	τούτῳ	εἰμί, ἐν ᾧ ἡ μὲν
[29, 10]	εὐδαιμονέστερόν τις φήσειεν; (καίτοι αὐτῷ	τούτῳ	παραγενέσθαι χαλεπωτάτω ἐστὸν ἀνδρεία καὶ
[29, 0]	οὐδὲ ὑπὸ ὀλίγων θεωρούμενος ὑπὸ	τούτων	ἐθαυμάζετο, ἀλλὰ μὴν ἀεὶ δήπου
[29, 10]	ἀντίπαλον ἀπειπεῖν. οὐ γὰρ τοῦ	τραύματος,	ἀλλ´ ἑαυτοῦ ἡττῆσθαι. καὶ τὸ
[29, 10]	ὄπισθεν παίειν. οὕτω τό γε	τραυμάτων	καταφρονεῖν οὐκ ἀνδρείας ἐστίν, ἀλλὰ
[29, 10]	ἀρετὴν εἶχεν, οὔτε τῶν ἐν	Τροίᾳ	πολεμησάντων οὔτε τῶν ὕστερον ἐν
[29, 10]	ἥρπασεν, ὁ δ´ ἐστασίαζεν ἐπὶ	Τροίας	ὧν ἕνεκεν ἐστασίαζεν. Ἱππολύτῳ δὲ
[29, 10]	μάλιστα δὴ χαυνοῖ καὶ ἀναπείθει	τρυφᾶν,	ὡς ἂν δόξης μὲν ἑτέρας
[29, 0]	παρ´ ἑτέροις δὲ οὐδενὸς λόγου	τυγχάνοντας.	ὁλόκληρον δὲ καὶ ἀληθινὸν κάλλος
[29, 0]	καὶ πλείστης ἐπιμελείας τῶν σωμάτων	τυγχάνοντες	οἵδε εἰσίν. ἑωράθη δὲ μικροῦ
[29, 0]	γὰρ εἴ τῳ πλουσίων συνέβη	τυχεῖν	προγόνων, οὐ μὴν οὐδ´ εἰ
[29, 0]	σωφροσύνη〉 καὶ φρόνησις, εἰ μὴ	τύχοι	ἔργου τινὸς ἀποδεικνύντος· τὸ δὲ
[29, 10]	ὅτε εἶναι τὸν βέλτιστον, εἰ	τύχοι·	τὴν δὲ ἀληθεστάτην νίκην, ὅταν
[29, 10]	ἂν εἴποι τις τῶν αὐτῶν	τυχόντας.	(ὃ δὲ μηδενὶ ὑπῆρξεν, ἐπίστασθε
[29, 20]	τινος· ὁ γὰρ εὐκλεοῦς δόξης	τυχὼν	μεστὸς ἄπεισι τῶν ἀγαθῶν· ἀλλὰ
[29, 10]	τοσοῦτο τῇ ῥώμῃ περιῆν καὶ	τῷ	δύνασθαι πονεῖν. (πολλάκις γὰρ δι´
[29, 10]	ὁμοίων, ὅσοι περιττῆς δόξης ἐπὶ	τῷ	εἴδει ἔτυχον, οὐδὲν ὅτι μὴ
[29, 10]	ὅτι ἄριστός ἐστι τῶν ἐν	τῷ	ἔργῳ. ἴσως δὲ κἀμοὶ καὶ
[29, 0]	ἥδιστον δὲ ἀνθρώποις, ἀλυπότατον δὲ	τῷ	ἔχοντι καὶ ἐπιγνωσθῆναι ῥᾷστον. τὰ
[29, 0]	οἷόν τε λανθάνειν. ἅμα γὰρ	τῷ	ἔχοντι φαίνεται· εἴποι δ´ ἄν
[29, 10]	ἄκρον ἐλθεῖν, μήτι γε ἐν	τῷ	μεγίστῳ καὶ δυσχερεστάτῳ πάντας ὑπερβαλέσθαι,
[29, 10]	πείρᾳ τὸ σφάλλεσθαι, οὐκ ἐν	τῷ	μήκει τοῦ χρόνου. ἔτι δὲ
[29, 10]	ὅμοιον πρὸς ἰδιώτας ἀγωνίζεσθαι καὶ	τῷ	παντὶ φαυλοτέρους ἢ ἐξ ἁπάσης
[29, 10]	τῷ σώματι ἀπειπεῖν, ἀλλὰ μὴ	τῷ	πληγέντι μέρει, λαμπρόν. τὸν δὲ
[29, 0]	ἀληθοῦς ἔτυχεν. οὐ γὰρ εἴ	τῳ	πλουσίων συνέβη τυχεῖν προγόνων, οὐ
[29, 10]	ἡττῆσθαι. καὶ τὸ ὅλῳ τινὰ	τῷ	σώματι ἀπειπεῖν, ἀλλὰ μὴ τῷ
[29, 0]	τῷδε. ἐν ἅπαντι μὲν γὰρ	τῷ	σώματι ἐκέκτητο αὐτό, ἀεὶ δὲ
[29, 10]	διαφέροιεν ἄν· ὁ γὰρ ἰσχυρότερος	τῷ	σώματι καὶ πλείω χρόνον πονεῖν
[29, 0]	καὶ ἀληθινὸν κάλλος θαυμαστὸν εἴ	τῳ	ὑπῆρξεν ὥσπερ τῷδε. ἐν ἅπαντι
[29, 10]	εὕροι τις ἂν ἐν παντὶ	τῷ	χρόνῳ ἀήττητον οὔτε ἀριστέα πολεμικόν,
[29, 0]	θαυμαστὸν εἴ τῳ ὑπῆρξεν ὥσπερ	τῷδε.	ἐν ἅπαντι μὲν γὰρ τῷ
[29, 20]	εὐκλεοῦς δόξης τυχὼν μεστὸς ἄπεισι	τῶν	ἀγαθῶν· ἀλλὰ καὶ γυμνάζεσθε προθύμως
[29, 20]	συμπέσοι τελευτῆσαι ταχύτερον, ἀνόνητος ἐσόμενος	τῶν	ἀγαθῶν τινος· ὁ γὰρ εὐκλεοῦς
[29, 10]	δὲ ἂν εἴποι τις ἀνδρείους	τῶν	ἄγαν καλῶν Θησέα καὶ Ἀχιλλέα,
[29, 10]	ὁ νικῶν ἀνταγωνιστὰς ἔχει καὶ	τῶν	ἄλλων τὸν βουλόμενον. (ἔτι δὲ
[29, 0]	τοῦ κάλλους αὐτόν, ὃ δὴ	τῶν	ἀνθρωπίνων ἐστὶν ἀγαθῶν ἀριδηλότατον, καὶ
[29, 10]	καὶ ἑτέρους ἂν εἴποι τις	τῶν	αὐτῶν τυχόντας. (ὃ δὲ μηδενὶ
[29, 20]	καὶ τὰ ὅπλα τοῖς δάκρυσι	τῶν	Ἀχαιῶν. ἀλλὰ ἐκεῖνος μὲν ποιητικῇ
[29, 0]	ἀεὶ τὰ ἥδιστα βουλομένης ὁρᾶν,	τῶν	δὲ ἡττόνων ἀμελούσης. οἱ δέ
[29, 10]	οὐδενὸς ἐλάττονα ἀρετὴν εἶχεν, οὔτε	τῶν	ἐν Τροίᾳ πολεμησάντων οὔτε τῶν
[29, 10]	ἀποδειχθέντος γε ὅτι ἄριστός ἐστι	τῶν	ἐν τῷ ἔργῳ. ἴσως δὲ
[29, 0]	ἀνθρώπων. οὔτε γὰρ πόλις οὐδεμία	τῶν	ἐνδόξων οὔτε ἔθνος οὐδέν, ἔνθα
[29, 0]	τῆς ὑπερβολῆς, καὶ ἁπάντων ἁπλῶς	τῶν	ἐξ ἅπαντος τοῦ χρόνου ὠνομασμένων
[29, 20]	ἐκείνου χώραν, οἱ δὲ πρεσβύτεροι	τῶν	ἰδίων ἔργων ἀξίως. καὶ φρονεῖτε
[29, 0]	ὅδε. ὁ γὰρ πατὴρ αὐτοῦ	τῶν	κατ´ αὐτὸν διήνεγκε τοῖς καλλίστοις,
[29, 0]	τὴν ἄθλησιν, ἐπὶ ταύτην ἦλθεν.	τῶν	μὲν γὰρ πολεμικῶν ὅ τε
[29, 0]	ἐγένοντο. (οἱ μὲν γὰρ πολλοὶ	τῶν	νενομισμένων καλῶν, μέρη τινὰ τοῦ
[29, 0]	δὲ ἔφυ κάλλιστος ἀνθρώπων, οὐ	τῶν	νῦν μόνον, ἀλλ´, ὡς ἔνεστιν
[29, 10]	δὲ Ἀδώνιδος ἢ Ἰασίωνος ἢ	τῶν	ὁμοίων, ὅσοι περιττῆς δόξης ἐπὶ
[29, 10]	ἂν ὀκνήσαιμι εἰπεῖν ὅτι καὶ	τῶν	παλαιῶν ἡρώων, οὓς ἅπαντες ὑμνοῦσιν,
[29, 20]	τοσαῦται συμφοραὶ καταλαμβάνουσιν. ~ἔτι δὲ	τῶν	παλαιῶν τοὺς ἐξοχωτάτους ἀκούομεν οὐδένα
[29, 0]	ἣν ἔχω μᾶλλον ἑτέρου μοι	τῶν	πολιτῶν οἰκεῖον τὸ συμβεβηκός, ἀλλὰ
[29, 20]	μηδὲν ἧττον διὰ τοῦτο ἐφίεσθαι	τῶν	πόνων καὶ τῆς φιλοτιμίας ὡς,
[29, 0]	ταύτην ἐνδοξότερος γένηται. γνοὺς οὖν	τῶν	πρὸς ἀνδρείαν ἔργων κάλλιστον ἅμα
[29, 10]	ἐξ ἀρχῆς ἀναλογιζόμενος τοὺς καλλίστους	τῶν	πρότερον τοὺς δὴ πολλοὺς αὐτῶν
[29, 10]	ἀνθρωπίνης φύσεως, οὐκ ἐᾷ τὴν	τῶν	σωμάτων ἀρετὴν ἐξετάζεσθαι, πολλάκις δὲ
[29, 0]	καὶ εὐειδέστατοι καὶ πλείστης ἐπιμελείας	τῶν	σωμάτων τυγχάνοντες οἵδε εἰσίν. ἑωράθη
[29, 10]	τῶν ἐν Τροίᾳ πολεμησάντων οὔτε	τῶν	ὕστερον ἐν τῇ Ἑλλάδι τοὺς
[29, 10]	ἀρετὴν ἐξετάζεσθαι, πολλάκις δὲ πρὸς	τῶν	χειρόνων γίγνεται. ὅσα δὲ αὖ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 18/12/2008