HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

DION CHRYSOSTOME, Diogène (discours 10; traduction anglaise)

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

ρ = 9 formes différentes pour 44 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Discours, Par.

[10, 3]   καὶ γενόμενος ἡγεῖτο πονηρόν· εἰ γὰρ ἀγαθὸν ἡγεῖτο, οὐκ ἄν ποτε

[10, 14]   ἀργύριον οὐ δέδοικας; ἴσως μὲν γὰρ ἄλλον ὠνήσῃ φαυλότερον, ἐὰν δριμυτέρου

[10, 31]   Θηβαίους τοῦτο, κάκιστα ἀπολέσθαι. ὅσοι γὰρ ἂν ἀμαθεῖς ὄντες πεισθῶσι σοφοὶ

[10, 2]   νῦν ἐπὶ Κορίνθου ἄπειμι· ἴσως γὰρ ἂν εὕροιμι καὶ τὸν παῖδα.

[10, 21]   αὑτόν; Καὶ πῶς; εἶπεν. Ὁ γὰρ ἄνθρωπον ἀγνοῶν ἀδύνατος ἀνθρώπῳ χρῆσθαι.

[10, 17]   με χρῆσθαι οὐκ ἐᾷς; Ἐγὼ γὰρ ἀπαγορεύω σοι θεῷ χρῆσθαι, εἰ

[10, 7]   καὶ ποιῶν ὅτι κάκιστον; ἡ γὰρ ἀργία καὶ τὸ σχολὴν ἄγειν

[10, 14]   λαβὼν ἀφ´ οὗ βλαβήσῃ. οὐ γὰρ δὴ ἀεί ποτε τὸ ἀργύριον

[10, 28]   δεήσεσθαι μαντείας νοῦν ἔχοντα. καὶ γὰρ δὴ ὅρα, ἐάν σε κελεύσῃ

[10, 8]   καὶ σφίγγεις τὸν πόδα; καὶ γὰρ δὴ ὥσπερ οἱ ἀνυπόδητοι ἐνίοτε

[10, 25]   ἀμφότερα παρακοῦσαι τοῦ θεοῦ· καὶ γὰρ ἐγέννησε καὶ ἔθρεψεν. ἔπειτα καὶ

[10, 10]   οἶμαι γάρ σε εἰδέναι· καὶ γὰρ ἐκεῖνοι μυρίους πόδας ἔχοντες βραδύτατοί

[10, 7]   Τί οὖν, ἔφη, ποιήσω; οὐ γὰρ ἔστι μοι ἄλλος οἰκέτης. ~Τί

[10, 31]   καὶ ὁ Διογένης γελάσας, Μὴ γάρ, ἔφη, ἐκεῖνος ἔλυσε τὸ αἴνιγμα;

[10, 21]   ἀγνοῶν ἀδύνατος ἀνθρώπῳ χρῆσθαι. Ἀδύνατος γάρ. ~Ὁ δὴ αὑτὸν ἀγνοῶν οὐκ

[10, 28]   τότε ἤδη μαντεύσῃ. ~ἐγὼ μὲν γὰρ οἶμαί σε μηδὲν δεήσεσθαι μαντείας

[10, 29]   διὰ τὴν αὑτοῦ ἄγνοιαν. ἔγνω γὰρ ὅτι τῇ μητρὶ συνεγένετο καὶ

[10, 22]   καὶ σὺ εἴης ἄν; Πῶς γὰρ οὔ; Οὐκ ἄρα οὐδὲ σὺ

[10, 6]   ἐστιν ἀδικηθέντα μὴ τιμωρήσασθαι. ἐκεῖνος γὰρ οὐδὲν ὑπ´ ἐμοῦ παθών, ὡς

[10, 13]   ἄνθρωπον, πονηρὸν αὐτῷ ἀποδιδόμενος; ἢ γὰρ οὐκ ἐρεῖς τἀληθὲς ἢ οὐ

[10, 18]   ἐκείνῳ ὑφ´ οὗ βλάπτεται; Οὐ γάρ. Οὔκουν καὶ ὁ κυσὶ πειρώμενος

[10, 2]   δὲ διὰ Βοιωτῶν ἰέναι, ὁ γὰρ παῖς με ὁ μετ´ ἐμοῦ

[10, 10]   πρᾶγμα ὅμοιον τοῖς ἰούλοις· οἶμαι γάρ σε εἰδέναι· καὶ γὰρ ἐκεῖνοι

[10, 25]   ἐπεχείρησε τῷ Ἀπόλλωνι χρῆσθαι. μὴ γὰρ ταῦτα ἀκούσας τὸν Οἰδίποδα οὐκ

[10, 9]   δεσμεύοντες, ἄλλοι διώκοντες φεύγοντας. καὶ γάρ τοι οὔτε ἀποδημῆσαι δύνανται ῥᾳδίως,

[10, 3]   ~Πάντων γε, ἔφη, μάλιστα· μηδὲν γὰρ ὑπ´ ἐμοῦ ἀδικούμενος, πρὸς δὲ

[10, 9]   τῶν ἄλλων {τῶν} παραμενούντων; καὶ γὰρ ὡς τὸ πολὺ πέφυκεν ἀμελεῖν

[10, 24]   ἅτε {διγλώττῳ} ἐπισταμένῳ τὰς φωνάς, εἴπερ ἁπάσας ἠπίστατο, ἀλλὰ μὴ ὀλίγ´

[10, 16]   ἐάσειν, ὦ Διόγενες, τὸν οἰκέτην, ἐάνπερ μὴ ἀπὸ τύχης ἐμπέσῃ μοι.

[10, 27]   προστάξαι τοῖς ἐρωτῶσιν αὐτόν. ἀλλ´ ὅπερ εἶπον, χρῆσθαι τῷ θεῷ ἀδύνατοι

[10, 16]   μὰ Δία, εἶπεν ὁ Διογένης, ὥσπερ εἰ λέγοις ὅτι δάκνοντα ἢ

[10, 6]   τοῦτον ζητεῖν τε καὶ ἐπιδιώκειν; ὥσπερ εἴ τις ἀπαλλαγὲν νόσημα ἐζήτει

[10, 31]   λέγων ᾤετο λέγειν τὸ ἐρωτώμενον· ὥσπερ εἴ τις ἐρωτηθεὶς τί ἐστι

[10, 2]   παῖδα. καὶ ὁ Διογένης εἶπεν, ὥσπερ εἰώθει, σπουδάσας, Ἔπειτα, καταγέλαστε, ἐπιχειρεῖς

[10, 8]   τὸν πόδα; καὶ γὰρ δὴ ὥσπερ οἱ ἀνυπόδητοι ἐνίοτε ῥᾷον βαδίζουσι

[10, 24]   ἠπίστατο, ἀλλὰ μὴ ὀλίγ´ ἄττα· ὥσπερ οἱ δύο ἢ τρία Περσικὰ

[10, 1]   ἔπειτα ἀκούσαντες μόνον ἀπηλλάγησαν· ἀλλ´ ὥσπερ οἱ ἰατροὶ ἀνακρίνουσι τοὺς ἀσθενοῦντας

[10, 1]   καὶ ἤρετο ποῖ ἄπεισιν, οὐχ ὥσπερ οἱ πολλοὶ τὰ τοιαῦτα ἐπερωτῶσιν,

[10, 30]   ἐτύφλωσεν αὑτόν· ἔπειτα ἠλᾶτο τετυφλωμένος, ὥσπερ οὐ δυνάμενος βλέπων πλανᾶσθαι. καὶ

[10, 11]   ἱκανώτατον καὶ ἄριστον καὶ ὑγιέστατον. ὥσπερ οὖν ἡ χεὶρ ἀσθενεστέρα ἐστὶν

[10, 24]   τοῦ θεοῦ λέγοντος ἄλλα διανοηθῇς; ὥσπερ οὖν φασι Λάϊον ἐκεῖνον, τὸν

[10, 29]   ἀδελφὸς καὶ τῆς αὐτῆς γυναικὸς ἀνὴρ καὶ υἱός. ~οἱ δὲ ἀλεκτρυόνες

[10, 29]   ἐβόα μεγάλα, ὅτι τῶν αὐτῶν πατήρ ἐστι καὶ ἀδελφὸς καὶ τῆς

[10, 11]   καὶ ὑγιέστατον. ὥσπερ οὖν ἡ χεὶρ ἀσθενεστέρα ἐστὶν ἡ πλείονας δακτύλους

Discours, Par.
[10, 3]	καὶ γενόμενος ἡγεῖτο πονηρόν· εἰ	γὰρ	ἀγαθὸν ἡγεῖτο, οὐκ ἄν ποτε
[10, 14]	ἀργύριον οὐ δέδοικας; ἴσως μὲν	γὰρ	ἄλλον ὠνήσῃ φαυλότερον, ἐὰν δριμυτέρου
[10, 31]	Θηβαίους τοῦτο, κάκιστα ἀπολέσθαι. ὅσοι	γὰρ	ἂν ἀμαθεῖς ὄντες πεισθῶσι σοφοὶ
[10, 2]	νῦν ἐπὶ Κορίνθου ἄπειμι· ἴσως	γὰρ	ἂν εὕροιμι καὶ τὸν παῖδα.
[10, 21]	αὑτόν; Καὶ πῶς; εἶπεν. Ὁ	γὰρ	ἄνθρωπον ἀγνοῶν ἀδύνατος ἀνθρώπῳ χρῆσθαι.
[10, 17]	με χρῆσθαι οὐκ ἐᾷς; Ἐγὼ	γὰρ	ἀπαγορεύω σοι θεῷ χρῆσθαι, εἰ
[10, 7]	καὶ ποιῶν ὅτι κάκιστον; ἡ	γὰρ	ἀργία καὶ τὸ σχολὴν ἄγειν
[10, 14]	λαβὼν ἀφ´ οὗ βλαβήσῃ. οὐ	γὰρ	δὴ ἀεί ποτε τὸ ἀργύριον
[10, 28]	δεήσεσθαι μαντείας νοῦν ἔχοντα. καὶ	γὰρ	δὴ ὅρα, ἐάν σε κελεύσῃ
[10, 8]	καὶ σφίγγεις τὸν πόδα; καὶ	γὰρ	δὴ ὥσπερ οἱ ἀνυπόδητοι ἐνίοτε
[10, 25]	ἀμφότερα παρακοῦσαι τοῦ θεοῦ· καὶ	γὰρ	ἐγέννησε καὶ ἔθρεψεν. ἔπειτα καὶ
[10, 10]	οἶμαι γάρ σε εἰδέναι· καὶ	γὰρ	ἐκεῖνοι μυρίους πόδας ἔχοντες βραδύτατοί
[10, 7]	Τί οὖν, ἔφη, ποιήσω; οὐ	γὰρ	ἔστι μοι ἄλλος οἰκέτης. ~Τί
[10, 31]	καὶ ὁ Διογένης γελάσας, Μὴ	γάρ,	ἔφη, ἐκεῖνος ἔλυσε τὸ αἴνιγμα;
[10, 21]	ἀγνοῶν ἀδύνατος ἀνθρώπῳ χρῆσθαι. Ἀδύνατος	γάρ.	~Ὁ δὴ αὑτὸν ἀγνοῶν οὐκ
[10, 28]	τότε ἤδη μαντεύσῃ. ~ἐγὼ μὲν	γὰρ	οἶμαί σε μηδὲν δεήσεσθαι μαντείας
[10, 29]	διὰ τὴν αὑτοῦ ἄγνοιαν. ἔγνω	γὰρ	ὅτι τῇ μητρὶ συνεγένετο καὶ
[10, 22]	καὶ σὺ εἴης ἄν; Πῶς	γὰρ	οὔ; Οὐκ ἄρα οὐδὲ σὺ
[10, 6]	ἐστιν ἀδικηθέντα μὴ τιμωρήσασθαι. ἐκεῖνος	γὰρ	οὐδὲν ὑπ´ ἐμοῦ παθών, ὡς
[10, 13]	ἄνθρωπον, πονηρὸν αὐτῷ ἀποδιδόμενος; ἢ	γὰρ	οὐκ ἐρεῖς τἀληθὲς ἢ οὐ
[10, 18]	ἐκείνῳ ὑφ´ οὗ βλάπτεται; Οὐ	γάρ.	Οὔκουν καὶ ὁ κυσὶ πειρώμενος
[10, 2]	δὲ διὰ Βοιωτῶν ἰέναι, ὁ	γὰρ	παῖς με ὁ μετ´ ἐμοῦ
[10, 10]	πρᾶγμα ὅμοιον τοῖς ἰούλοις· οἶμαι	γάρ	σε εἰδέναι· καὶ γὰρ ἐκεῖνοι
[10, 25]	ἐπεχείρησε τῷ Ἀπόλλωνι χρῆσθαι. μὴ	γὰρ	ταῦτα ἀκούσας τὸν Οἰδίποδα οὐκ
[10, 9]	δεσμεύοντες, ἄλλοι διώκοντες φεύγοντας. καὶ	γάρ	τοι οὔτε ἀποδημῆσαι δύνανται ῥᾳδίως,
[10, 3]	~Πάντων γε, ἔφη, μάλιστα· μηδὲν	γὰρ	ὑπ´ ἐμοῦ ἀδικούμενος, πρὸς δὲ
[10, 9]	τῶν ἄλλων {τῶν} παραμενούντων; καὶ	γὰρ	ὡς τὸ πολὺ πέφυκεν ἀμελεῖν
[10, 24]	ἅτε {διγλώττῳ} ἐπισταμένῳ τὰς φωνάς,	εἴπερ	ἁπάσας ἠπίστατο, ἀλλὰ μὴ ὀλίγ´
[10, 16]	ἐάσειν, ὦ Διόγενες, τὸν οἰκέτην,	ἐάνπερ	μὴ ἀπὸ τύχης ἐμπέσῃ μοι.
[10, 27]	προστάξαι τοῖς ἐρωτῶσιν αὐτόν. ἀλλ´	ὅπερ	εἶπον, χρῆσθαι τῷ θεῷ ἀδύνατοι
[10, 16]	μὰ Δία, εἶπεν ὁ Διογένης,	ὥσπερ	εἰ λέγοις ὅτι δάκνοντα ἢ
[10, 6]	τοῦτον ζητεῖν τε καὶ ἐπιδιώκειν;	ὥσπερ	εἴ τις ἀπαλλαγὲν νόσημα ἐζήτει
[10, 31]	λέγων ᾤετο λέγειν τὸ ἐρωτώμενον·	ὥσπερ	εἴ τις ἐρωτηθεὶς τί ἐστι
[10, 2]	παῖδα. καὶ ὁ Διογένης εἶπεν,	ὥσπερ	εἰώθει, σπουδάσας, Ἔπειτα, καταγέλαστε, ἐπιχειρεῖς
[10, 8]	τὸν πόδα; καὶ γὰρ δὴ	ὥσπερ	οἱ ἀνυπόδητοι ἐνίοτε ῥᾷον βαδίζουσι
[10, 24]	ἠπίστατο, ἀλλὰ μὴ ὀλίγ´ ἄττα·	ὥσπερ	οἱ δύο ἢ τρία Περσικὰ
[10, 1]	ἔπειτα ἀκούσαντες μόνον ἀπηλλάγησαν· ἀλλ´	ὥσπερ	οἱ ἰατροὶ ἀνακρίνουσι τοὺς ἀσθενοῦντας
[10, 1]	καὶ ἤρετο ποῖ ἄπεισιν, οὐχ	ὥσπερ	οἱ πολλοὶ τὰ τοιαῦτα ἐπερωτῶσιν,
[10, 30]	ἐτύφλωσεν αὑτόν· ἔπειτα ἠλᾶτο τετυφλωμένος,	ὥσπερ	οὐ δυνάμενος βλέπων πλανᾶσθαι. καὶ
[10, 11]	ἱκανώτατον καὶ ἄριστον καὶ ὑγιέστατον.	ὥσπερ	οὖν ἡ χεὶρ ἀσθενεστέρα ἐστὶν
[10, 24]	τοῦ θεοῦ λέγοντος ἄλλα διανοηθῇς;	ὥσπερ	οὖν φασι Λάϊον ἐκεῖνον, τὸν
[10, 29]	ἀδελφὸς καὶ τῆς αὐτῆς γυναικὸς	ἀνὴρ	καὶ υἱός. ~οἱ δὲ ἀλεκτρυόνες
[10, 29]	ἐβόα μεγάλα, ὅτι τῶν αὐτῶν	πατήρ	ἐστι καὶ ἀδελφὸς καὶ τῆς
[10, 11]	καὶ ὑγιέστατον. ὥσπερ οὖν ἡ	χεὶρ	ἀσθενεστέρα ἐστὶν ἡ πλείονας δακτύλους

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 22/11/2007