Livre, Chap.
[4, 75]	εἰς αὐτὴν Ταρκύνιοι· πειράσονται γάρ,	εὖ	ἴστε, καὶ πειθοῖ καὶ βίᾳ
[4, 11]	ἐγκαλεῖν, ὧν δὲ τὸν δῆμον	εὖ	πεποίηκα καὶ παρεσκεύασμαι ποιεῖν ἀχθόμενοί
[4, 79]	τῶν βασιλέων καὶ πλεῖστα ὑμᾶς	εὖ	ποιήσαντα φανερῶς ἀποσφάξας καὶ οὔτ´
[4, 11]	Ταρκύνιος ὁ τῶν παιδίων πάππος	εὖ	ποιῶν ὑμᾶς διετέλεσεν, ἀντὶ πολλῶν
[4, 70]	εἰς τὸν οὐρανὸν εἶπεν· Ὦ	Ζεῦ	καὶ θεοὶ πάντες, ὅσοι τὸν
[4, 3]	ἔδοξεν ἀγωνίσασθαι καλῶς, ὥστε περιβόητος	εὐθὺ	γενέσθαι καὶ τἀριστεῖα πρῶτος ἁπάντων
[4, 11]	καὶ θυγατέρας καὶ πᾶν τὸ	θῆλυ	γένος ἐν ἀνδραπόδων ποιήσασθαι λόγῳ,
[4, 29]	ἡ δ´ ἀσθενὴς ἔτι καὶ	πολὺ	ἀπέχουσα τοῦ φρονεῖν τὰ προσήκοντα
[4, 32]	κοινὰ πράττειν ἀδύνατον, ὃς οὐ	πολὺ	ἀπέχω πεντηκονταετίας; κατάβαλε {δὲ} τὴν
[4, 59]	θεμελίων καὶ τῆς ὀρυγῆς εἰς	πολὺ	βάθος ἤδη προϊούσης, εὑρῆσθαι κεφαλὴ
[4, 6]	ὢν οὔθ´ ἡλικίας ἀξιώματι παρὰ	πολὺ	διήλλαττεν, ἀλλὰ τρισὶ μόνον ἔτεσι
[4, 27]	καλεῖται· ἡλικίας τε προβεβηκὼς ἐπὶ	πολὺ	καὶ τῆς κατὰ φύσιν τελευτῆς
[4, 55]	ἀπόστασιν, ἀργύριόν τε καὶ χρυσίον	πολὺ	κομίζων· ἐπισυνέρρεόν τ´ αὐτῷ πολλοὶ
[4, 64]	ἀπῆλθε κοιμησόμενος ἐπισχὼν τῆς νυκτὸς	πολὺ	μέρος, ἐπειδὴ καθεύδειν ἅπαντας ἐνόμιζεν,
[4, 15]	γῆν κατὰ τοὺς ὀρεινοὺς καὶ	πολὺ	τὸ ἀσφαλὲς τοῖς γεωργοῖς παρέχειν
[4, 11]	γένος ἐν ἀνδραπόδων ποιήσασθαι λόγῳ,	πολὺ	τὸ θηριῶδες ἔχοντες ἐν τῇ
[4, 28]	γυνή, Ἀρροῦντι δὲ τῷ νεωτέρῳ	πολὺ	τὸ πρᾷον ἔχοντι καὶ εὐλόγιστον
[4, 43]	πλουσιωτάτῳ κατέφερε. τοῦτο τὸ πολίτευμα	πολὺ	τοῦ δημοτικοῦ πλήθους ἀπανήλωσεν ἐπὶ
[4, 6]	ἡλικίας καλοῦσιν ὡς ἐπὶ τὸ	πολὺ	τοὺς ἄρχειν τε καὶ πράττειν
[4, 62]	ἕτερον ἐπὶ τῆς Ταρκυνίου δυναστείας	πάνυ	θαυμαστὸν εὐτύχημα τῇ Ῥωμαίων ὑπάρξαι
[4, 26]	δὲ καὶ ἀσθενείας καὶ ταῖς	πάνυ	ἰσχυραῖς ἀλληλοφθορίαν. ταῦτα διεξελθὼν ἐδίδασκεν
[4, 14]	τῶν Κρονίων, σεμνὴν ἐν τοῖς	πάνυ	καὶ πολυτελῆ, Κομπιτάλια προσαγορεύοντες αὐτὴν
[4, 23]	οὐδενὶ ῥᾴδιον εἰπεῖν οὐδὲ τῶν	πάνυ	μακαρίων μέχρι τίνος αὐτῷ παρέσται
[4, 21]	ἐν αὑτῷ πολίτας καὶ τοῦ	πάνυ	πολλούς· καὶ τῷ πρώτους ἐπιφέρειν
[4, 2]	χρόνοις. τοῦτο τὸ μύθευμα οὐ	πάνυ	τι πιστὸν εἶναι δοκοῦν ἑτέρα
[4, 15]	τινα καὶ ταύτην ἐν τοῖς	πάνυ	τιμίαν καταστησάμενος, τὰ καλούμενα Παγανάλια·
[4, 39]	θυγάτηρ παρῆν. στενοῦ δ´ ὄντος	πάνυ	τοῦ στενωποῦ, δι´ οὗ τὴν
[4, 39]	ξίφη· οἳ τάχει πολλῷ τὴν	μεταξὺ	διανύσαντες ὁδὸν ἐγγὺς ὄντα τῆς
[4, 5]	ἰατροὺς συγκαλεῖν. διαλιποῦσα δὲ τὴν	μεταξὺ	νύκτα τῇ κατόπιν ἡμέρᾳ πολλοῦ
[4, 51]	τὸν χάρακα μετέωρον ὀλίγον τὸ	μεταξὺ	χωρίον καταλιπών. δόξαν δὲ τοῖς
[4, 45]	καὶ στρατιὰν ἐπὶ Σαβίνους ἐξάγειν	οὐ	βουλομένους ὑπηκόους εἶναι τοῖς ἐπιτάγμασιν,
[4, 9]	κτήσεις, ἀλλὰ τὰς ἰδίας γεωργῆτε·	οὐ	γὰρ ἂν γένοιτο φρόνημα εὐγενὲς
[4, 26]	εἶναι τοὺς οἰκίσαντας τὴν Ῥώμην.	οὐ	γὰρ ἂν Ἑλληνικοῖς ἐχρῶντο γράμμασιν
[4, 19]	δὲ στρατειῶν διὰ τὴν ἀνεισφορίαν.	οὐ	γὰρ ἐλάμβανον ἐκ τοῦ δημοσίου
[4, 35]	καὶ οὐδὲ νῦν, ὅπου δεῖ.	οὐ	γὰρ ἐνθάδε σοι ταῦτα προσήκει
[4, 9]	χάριτας τοῖς παιδίοις ἀποδοῦναι τούτοις.	οὐ	γὰρ ἰδίαν ἀρχὴν ἐμαυτῷ κατασκευαζόμενος,
[4, 35]	μοι ταῦτα λέγοντι, ὦ βουλή·	οὐ	γὰρ ὑμῶν ἀφαιρούμενος τὴν διάγνωσιν,
[4, 4]	ἄρα καὶ τούτων δέῃ. ἀλλ´	οὐ	δεήσει βουληθέντων ἡμῶν πράττειν νῦν
[4, 58]	τὴν Ῥωμαίων ἰσοπολιτείαν ἅπασι χαρίζεσθαι,	οὐ	δι´ εὔνοιαν τὴν πρὸς τοὺς
[4, 55]	πολλῶν ὡς αὐτοὺς ἀφικομένων καὶ	οὐ	διὰ μακροῦ τὴν Ῥώμην ὑποχείριον
[4, 69]	μετὰ τῶν ἰδίων παίδων ἐπέτρεπεν,	οὐ	διὰ τιμήν, ὡς ἐσκήπτετο πρὸς
[4, 28]	σώφρονος λιτανεῖαι τὰ κράτιστα τὸν	οὐ	δίκαιον ἄνδρα πειθούσης, οὔτε αἱ
[4, 35]	μὲν οὐκ ἐπίστευες τῷ λόγῳ,	οὐ	δικαίως δ´ ἄρχεσθαι τὴν πόλιν
[4, 37]	Ταρκύνιος αὐτὸν αἰτιᾶται τὴν βασιλείαν	οὐ	δικαίως κατέχειν ἑαυτῷ προσήκουσαν· καταλιπεῖν
[4, 61]	κρατίστου καὶ τοῦ δικαιοτάτου λέγειν.	οὐ	δυνηθεὶς δὲ παρακρούσασθαι τοὺς ἄνδρας
[4, 5]	ἐκ τῶν ἀνοσίων ἐπιβουλευμάτων γεγονέναι	οὐ	δυνηθεῖσιν ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον. ἀγαπητῶς δὲ
[4, 60]	καὶ οὐδὲν ψεύσεται· μάντει γὰρ	οὐ	θέμις· ἃ δὲ λέγοντες ὑμεῖς
[4, 30]	γὰρ τῆς Ἀρροῦντος τελευτῆς γενόμενος	οὐ	καθ´ ἓν ἁμαρτάνει μόνον, ὃ
[4, 69]	δοκούσης εἶναι περὶ αὐτόν, ἀλλ´	οὐ	κατ´ ἀλήθειαν ὑπαρχούσης μωρίας, ἀφελόμενος
[4, 41]	Λεύκιος Ταρκύνιος τὴν Ῥωμαίων δυναστείαν	οὐ	κατὰ νόμους, ἀλλὰ διὰ τῶν
[4, 63]	ἀποικίσας τὴν μὲν καλουμένην Σιγνίαν	οὐ	κατὰ προαίρεσεν, ἀλλ´ ἐκ ταὐτομάτου,
[4, 34]	οὐκ ἂν ἔχοις. εἰ δ´	οὐ	κατὰ τὸν βέλτιστον αὐτῆς ἔτυχον
[4, 34]	ἐγγόνοις καταλιπεῖν, καὶ ὁ δῆμος	οὐ	κύριος ἦν ἀφελόμενος αὐτὴν ὑμῶν
[4, 80]	δήμου ψηφοφορίαν; ποίους οἰωνοὺς αἰσίους;	οὐ	λέγω ταῦτα πάντα, καίτοι δέον,
[4, 70]	ἐπὶ τῆς αὐτῆς γνώμης ὄντας	οὐ	λόγων ἔφη δεῖν οὐδ´ ὑποσχέσεων,
[4, 20]	τοῦτο δ´ ἦν σπάνιον καὶ	οὐ	μακρὰν ἀπέχον τἀδυνάτου. τὰ πολλὰ
[4, 27]	καὶ τῆς κατὰ φύσιν τελευτῆς	οὐ	μακρὰν ἀπέχων, ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ Ταρκυνίου
[4, 50]	τοῖς θεοῖς δεκατευθὲν ἀργύριον τετρακοσίων	οὐ	μεῖον γενέσθαι ταλάντων. ~Ἔτι δ´
[4, 16]	ἦν ἐντὸς μὲν μυρίων δραχμῶν,	οὐ	μεῖον δὲ πέντε καὶ ἑβδομήκοντα
[4, 16]	τῶν ἑπτακισχιλίων καὶ πεντακοσίων δραχμῶν,	οὐ	μείονα δὲ μνῶν πεντήκοντα. τούτων
[4, 6]	ὁ δὲ Λεύκιος ὁ πρεσβύτερος	οὐ	μείων ἑπτακαιεικοσαέτους· οὐκ ἄρα νηπίους
[4, 43]	αὐτοῖς ἀκινδύνου. ἧκε δὲ κἀκείνοις	οὐ	μετὰ πολὺν χρόνον ἔτι πλείω
[4, 55]	πράγματι καὶ μέγαν ἔχοντι κίνδυνον,	οὐ	μὴν ἀδυνάτῳ γε, συγχωρήσαντος τοῦ
[4, 82]	αὐτὸ τοῦτο ὑπολαβεῖν, ὧν Ταρκύνιος	οὐ	μίαν ἡμέραν, ἀλλὰ πέμπτον καὶ
[4, 22]	τῆς αὐξήσεως τοῦ πολιτικοῦ συντάγματος	οὐ	μικρὰν πρόνοιαν οὗτος ὁ βασιλεὺς
[4, 40]	τε βουλομένους τὸ δημοτικὸν ἰσχύος	οὐ	μικρᾶς ἐπειλημμένον ἐκ τῆς Τυλλίου
[4, 26]	καὶ αὐτὸ ποιήσαιτ´ ἄν τις	οὐ	μικρὸν τεκμήριον τοῦ μὴ βαρβάρους
[4, 1]	ΤΕΤΑΡΤΟΣ. ~Βασιλεὺς μὲν δὴ Ταρκύνιος	οὐ	μικρῶν οὐδ´ ὀλίγων Ῥωμαίοις ἀγαθῶν
[4, 45]	ἀλλὰ διὰ τῶν ὅπλων κτησαμένοις,	οὐ	μόνον ἐπιχωρίου δεῖ φυλακῆς, ἀλλὰ
[4, 16]	τούτων δ´ ἐμείωσε τὸν ὁπλισμὸν	οὐ	μόνον τοῖς θώραξιν, ὥσπερ τῶν
[4, 3]	δι´ ἑαυτοῦ τούτῳ πράττειν ἐπέσκηπτεν,	οὐ	μόνον τὸν ἴδιον οἶκον ἐπιτρέπων,
[4, 76]	εἰς ἐκκλησίαν. ὄχλου δὲ συναχθέντος	οὐ	μόνον τοῦ κατ´ ἀγορὰν τότ´
[4, 29]	δι´ ἀρετήν· οὗ σὺ κληρονομεῖν	οὐ	μόνον τῶν χρημάτων, ἀλλὰ καὶ
[4, 29]	ἀδικεῖν ὀκνῇ, βασιλείας γε χάριν	οὐ	νέμεσις ἅπαντα τολμᾶν. ~Τοιαῦτα τῆς
[4, 2]	καθήκουσι χρόνοις. τοῦτο τὸ μύθευμα	οὐ	πάνυ τι πιστὸν εἶναι δοκοῦν
[4, 40]	νόμιμα κινῆσαι, τὴν ἀρχὴν λαβόντα	οὐ	παρὰ τῆς βουλῆς καὶ τοῦ
[4, 82]	τοῦ βίου, ἡμῖν δ´ ἆρ´	οὐ	παραστήσεται τὸ αὐτὸ τοῦτο ὑπολαβεῖν,
[4, 47]	σύνεδροι, κινδύνων τὸν μέγιστον τρέχουσιν	οὐ	περὶ ἐμοῦ σκεπτέον ἐστὶ νυνί,
[4, 35]	γὰρ πεῖσον αὐτοὺς εἶναι χρηστοὺς	οὐ	πεφύκασι φέρειν οἱ λόγοι. ~Ὑμῶν
[4, 6]	δὴ παρεγένετο μὲν εἰς Ῥώμην	οὐ	πλείω τῶν πέντε καὶ εἴκοσι
[4, 29]	ἀξιοῖς τὰ πολιτικὰ πράττειν, ὃς	οὐ	πολλοῖς ἀποδεῖς ἔτεσι πεντηκονταέτης εἶναι;
[4, 83]	πονηρὰς τροφὰς τὸ φιλοτύραννον ἐμπέφυκεν	οὐ	πολλοῖς οὖσι μὰ Δία, μεγάλαις
[4, 1]	πάντα τὰ περὶ τὴν ἄνθρωπον	οὐ	πολλοῖς χρόνοις ὕστερον ἐλευθέραν αὐτὴν
[4, 30]	γάμων διαπραξάμενος ἀπέρχεται. διελθόντος δ´	οὐ	πολλοῦ μετὰ ταῦτα χρόνου τοῖς
[4, 51]	τεθαρρηκότες ἀντεπεξῄεσαν τούς τε πολεμίους	οὐ	πολλοὺς ὁρῶντες καὶ τὴν ἑαυτῶν
[4, 38]	φρονιμώτερον προῆλθεν ἐκ τῆς οἰκίας	οὐ	πολλοὺς περὶ ἑαυτὸν ἔχων. ἐλθὼν
[4, 13]	τὸν περιέχοντα Ἀθηναίων τὸ ἄστυ,	οὐ	πολλῷ τινι μείζων ὁ τῆς
[4, 32]	τὰ κοινὰ πράττειν ἀδύνατον, ὃς	οὐ	πολὺ ἀπέχω πεντηκονταετίας; κατάβαλε {δὲ}
[4, 62]	ἐξ αὐτῶν κατέκαυσε· καὶ μετ´	οὐ	πολὺν χρόνον τὰς λοιπὰς ἓξ
[4, 28]	ἐπὶ τὰς ἀνοσίους πράξεις τὸν	οὐ	πονηρὸν εἶναι πεφυκότα παρακαλούσης, ἀλλ´
[4, 24]	καὶ προβέβληνται τὸ ἔθος, ὡς	οὐ	πρέπον ἡγεμονικῇ πόλει καὶ παντὸς
[4, 4]	δ´ αὐτῇ νεανίας μὲν υἱὸς	οὐ	πρὸ πολλοῦ τετελευτηκὼς χρόνου, παιδία
[4, 48]	Τύρνος, οἷα δὴ τὴν ἐπιβουλὴν	οὐ	προεγνωκώς, ἄσμενος τὴν ἐξέτασιν ἔφη
[4, 62]	εἴτε δαιμόνων εὐνοίᾳ δωρηθέν· ὅπερ	οὐ	πρὸς ὀλίγον καιρόν, ἀλλ´ εἰς
[4, 30]	εἰς ἑαυτὸν ἐξαμαρτάνειν· ὡς δ´	οὐ	προσεῖχεν αὐτῷ τὴν διάνοιαν, ἀλλ´
[4, 75]	κατὰ μέρος πολλὰ ὄντα καὶ	οὐ	ῥᾴδια νῦν δι´ ἀκριβείας ἐξετασθῆναι·
[4, 73]	ἐν ᾧ μεθαρμόσασθαι πόλεως κόσμον	οὐ	ῥᾴδιον, ἥ τε πεῖρα τῆς
[4, 82]	σωμάτων, οὐ χρημάτων, οὐχ ὅπλων,	οὐ	στρατηγῶν, οὐ τῆς ἄλλης τῆς
[4, 82]	προθυμίας χωρήσωμεν ἐπὶ τὰ ἔργα,	οὐ	σωμάτων, οὐ χρημάτων, οὐχ ὅπλων,
[4, 11]	ὥσπερ τὰ πατρῷα ἀποστερούμενοι καὶ	οὐ	τἀλλότρια ἀποδιδόντες· οἱ δ´ ἀνειμένοι
[4, 7]	ἑτέραις αὐτὰ λύειν ἐπειράθησαν ἀτοπίαις,	οὐ	Τανακυλίδα ποιοῦντες μητέρα τῶν παιδίων,
[4, 23]	οἴονται τοῦ δούλου διαφέρειν, ἀλλ´	οὐ	τῇ τύχῃ· ἔπειτ´ εἰ μὴ
[4, 34]	ἐπενέγκαντες, τὴν ἑαυτῶν, Ταρκύνιε, κτῆσιν,	οὐ	τὴν ὑμετέραν· ὥσπερ γε καὶ
[4, 82]	χρημάτων, οὐχ ὅπλων, οὐ στρατηγῶν,	οὐ	τῆς ἄλλης τῆς εἰς τὰ
[4, 34]	ἀλλ´ ὁ δῆμος ὁ Ῥωμαίων	οὐ	τὸν διάδοχον τοῦ πατρός, ἀλλὰ
[4, 4]	δύστηνα ταυτὶ παιδία καταλείπεται κίνδυνον	οὐ	τὸν ἐλάχιστον ὑπὲρ τῆς ψυχῆς
[4, 14]	ἱερὰ συντελοῦσιν ἐν τοῖς προνωπίοις	οὐ	τοὺς ἐλευθέρους, ἀλλὰ τοὺς δούλους
[4, 21]	δημοτικώτερον, ἀνάγκαις τισὶ βιασθεὶς ἰσχυραῖς,	οὐ	τῶν λόχων καταλυθέντων, ἀλλὰ τῆς
[4, 34]	τι τοιοῦτον εἰπεῖν ἔχεις, τί	οὐ	φέρεις τὰς συνθήκας εἰς μέσον;
[4, 7]	δὲ τὸ μῆκος τῶν βίων	οὐ	φέρουσιν οἱ καθ´ ἡμᾶς τόποι.
[4, 36]	Ταρκύνιος οὑτοσὶ τὰ πράγματα παραλαβών,	οὐ	φθονῶ τῇ πόλει βελτίονος ἡγεμόνος·
[4, 83]	εἰ ψηφιεῖσθε τῇ πατρίδι βοηθεῖν,	οὐ	φόβος ὁ καθέξων ἔσται παρὰ
[4, 77]	τεταράχθαι δόξω τὴν διάνοιαν, ἀνὴρ	οὐ	φρενήρης περὶ τῶν μεγίστων ἐπιχειρῶν
[4, 83]	καθέξων ἔσται παρὰ τοῖς τυράννοις,	οὐ	χάρις, οὐχ ἕτερόν τι τῶν
[4, 81]	ἡμῖν ἔσται τότε, τί δ´	οὐ	χεῖρον; τρεῖς γὰρ ἐξ ἑνὸς
[4, 82]	ἐπὶ τὰ ἔργα, οὐ σωμάτων,	οὐ	χρημάτων, οὐχ ὅπλων, οὐ στρατηγῶν,
[4, 15]	τὰς πάσας γενέσθαι λέγει καὶ	οὐ	χωρίζει τῶν μοιρῶν τὸν ἀριθμόν.
[4, 64]	υἱὸν εἶναί φησιν Ἠγερίου, περὶ	οὗ	δεδήλωκα πρότερον, ὅτι Ταρκυνίῳ τῷ
[4, 40]	ὅτι θεοφιλὴς ἦν ἁνήρ, ἐξ	οὗ	καὶ ἡ περὶ τῆς γενέσεως
[4, 1]	Λάκων ἄρχοντος Ἀθήνησιν Ἀρχεστρατίδου· περὶ	οὗ	καιρὸς ἤδη λέγειν, ἃ κατ´
[4, 7]	τὰ Ῥωμαϊκὰ συνταξάμενοι πλὴν ἑνός,	οὗ	μετὰ μικρὸν ἐρῶ τοὔνομα. ὡμολόγηται
[4, 67]	τὴν Ἑλληνικὴν διάλεκτον ἠλίθιος· ὑπὲρ	οὗ	μικρὰ προειπεῖν ἀναγκαῖον, ἐπειδὴ τοῦτον
[4, 20]	ὀργὴν ἐπράυνε πλεονέκτημα δωρησάμενος, ἐξ	οὗ	πάσης ἔμελλον τῆς πολιτείας ἔσεσθαι
[4, 4]	σοῦ τὴν πόλιν ἐπιτροπεύεσθαι, ὑφ´	οὗ	πολλάκις ἤδη καὶ πρότερον ἐπετροπεύθη.
[4, 29]	τῆς πόλεως ἐξεγένετο δι´ ἀρετήν·	οὗ	σὺ κληρονομεῖν οὐ μόνον τῶν
[4, 15]	δέ τι τοὺς ἀνήβους. ἐξ	οὗ	συναριθμηθέντος ὑπὸ τῶν ἐφεστηκότων τοῖς
[4, 78]	πρότερον ἡμῖν ἐξεγένετο μεταλαβεῖν, ἐξ	οὗ	Ταρκύνιος τὴν ἀρχὴν κατέσχεν, οὔθ´
[4, 68]	τὸ προσποίημα τῆς ἀνοίας, ἐξ	οὗ	ταύτης ἔτυχε τῆς ἐπωνυμίας· τοῦτ´
[4, 39]	ὄντος πάνυ τοῦ στενωποῦ, δι´	οὗ	τὴν ἀπήνην ἔδει διελθεῖν, αἱ
[4, 25]	τοῖς βαρβάροις καὶ φοβεροί. παρ´	οὗ	τὸ παράδειγμα λαβόντες Ἴωνές θ´
[4, 68]	τὸν ἐξ ἐκείνου χρόνον, ἕως	{οὗ}	τὸν ἐπιτήδειον ἔδοξε καιρὸν ἔχειν,
[4, 45]	ἀπηλλάχθαι τῶν ὁμολογιῶν οἰομένους, ἐξ	οὗ	Τύλλιος ἐτελεύτησε, πρὸς ὃν ἐποιήσαντο
[4, 62]	καὶ ἑκατὸν ὀλυμπιάσιν ἐμπρησθέντος τοῦ	ναοῦ,	εἴτ´ ἐξ ἐπιβουλῆς, ὡς οἴονταί
[4, 61]	τὰ μὲν πολλὰ ἐξειργάσατο τοῦ	ναοῦ,	τελειῶσαι δ´ οὐκ ἔφθασεν ἅπαν
[4, 40]	ἀξίωσιν, ἣν πρότερον εἶχον, ἀναλαβεῖν.	θορύβου	δὲ γενομένου πολλοῦ κατὰ τὴν
[4, 58]	~Ἐν ᾧ δὲ ταῦτ´ ἐπράττετο,	θορύβου	κατὰ τὴν πόλιν ὄντος ὡς
[4, 15]	ἐπισκόπων τε καὶ φυλάκων τοῦ	πάγου,	οὓς ἔταξε θυσίαις κοιναῖς γεραίρειν
[4, 24]	ἐκ τῶν λαφύρων, ἢ τοῦ	στρατηγοῦ	συγχωρήσαντος ἅμα ταῖς ἄλλαις ὠφελείαις
[4, 60]	τὸ παρόν· ἔσται δ´ ὑμῖν	ὀλίγου	χρόνου παρελθεῖν πρὸς αὐτόν. ἐν
[4, 3]	δὲ πρὸ τοῦ βασιλεῦσαι διεπράξατο	λόγου	ἄξια, ἐξ ὧν Ταρκύνιός τ´
[4, 42]	τε καὶ ἐπ´ ἀγρῶν ἀναρπαζόμενοι,	λόγου	ἄξιοι ἄνδρες, ὧν οὐδὲ τὰ
[4, 12]	εἰσηγητὴς ἐγένετο, μέγαν δὲ καὶ	λόγου	ἄξιον ἐπολέμησε πρὸς Τυρρηνοὺς πόλεμον.
[4, 48]	τοῦτο τὸν μὲν Τύρνον οὐκέτι	λόγου	τυχεῖν ἐάσαντες εἰς βάραθρόν τι
[4, 46]	ὁ Ταρκύνιος καὶ συναχθέντος τοῦ	συλλόγου	μικρά θ´ ὑπὲρ τοῦ χρονισμοῦ
[4, 13]	καὶ τὸ Ἰσκυλῖνον, ὧν ἑκάτερος	ἀξιολόγου	πόλεως ἔχει μέγεθος, καὶ διένειμεν
[4, 57]	τε καὶ τοῖς συλλαβομένοις τοῦ	ἔργου	χωρὶς τῶν ἄλλων μισθῶν, οὓς
[4, 10]	κατέχειν. ἀλλ´ οὐδὲν αὐτοῖς ἐγένετο	προὔργου	τῶν λελογισμένων· οὕτω κατεστρατήγησεν αὐτοὺς
[4, 47]	πράττοντες ὑπὸ τοῦ καλοῦ τούτου	δημαγωγοῦ,	ὃς παρεσκεύασταί τε τοὺς ἐπιφανεστάτους
[4, 71]	τούτων δόγμα πρὸς τοὺς ἐπὶ	στρατοπέδου	διαπεμψώμεθα ἐν τάχει. καὶ γὰρ
[4, 20]	κατὰ πόλιν καὶ τὰς ἐπὶ	στρατοπέδου,	καὶ νόμους τοὺς μὲν ἐπικυρῶσαι,
[4, 64]	γινομένης οἵ τ´ ἐπὶ τοῦ	στρατοπέδου	κάμνοντες ἐπὶ τῇ τριβῇ τοῦ
[4, 85]	ὁδοὺς πρὸς τοὺς ἐπὶ τοῦ	στρατοπέδου	παρακαλοῦντες αὐτοὺς ἀποστῆναι τοῦ τυράννου
[4, 83]	δέ τινες ὑμῶν τοὺς ἐπὶ	στρατοπέδου	συνόντας ἅμα Ταρκυνίῳ πολίτας δεδοίκασιν,
[4, 82]	Κολλατίνου δὲ τότ´ ἀποδημοῦντος ἐπὶ	στρατοπέδου,	τὴν ἀκόλαστον ὕβριν τῆς τυραννίδος
[4, 64]	ὁ μὲν οὖν Κολλατῖνος ἐπὶ	στρατοπέδου	τότε ὢν ἐτύγχανεν, ἡ δὲ
[4, 67]	τὴν πόλιν ὁ Κολλατῖνος ἀπὸ	στρατοπέδου,	τῶν κατεσχηκότων τὴν οἰκίαν αὐτοῦ
[4, 40]	τὴν μὲν ἐξουσίαν ὁ δῆμος	ἐδίδου	τῷ συνεδρίῳ τῆς βουλῆς, οἵαν
[4, 12]	καλῶν τὰς φράτρας κατὰ μίαν	ἀνεδίδου	τὰς ψήφους. ἁπάσαις δὲ ταῖς
[4, 1]	στάδιον Ἐπιτελίδης Λάκων ἄρχοντος Ἀθήνησιν	Ἀρχεστρατίδου·	περὶ οὗ καιρὸς ἤδη λέγειν,
[4, 51]	Ταρκυνίου νύκτωρ ὑποστρέψαντες ἐκ τῆς	ὁδοῦ	καὶ γενόμενοι κατὰ νώτου τῶν
[4, 53]	ἐπὶ τῆς εἰς Πραίνεστον φερούσης	ὁδοῦ	κειμένη· Γαβίους αὐτὴν ἐκάλουν· νῦν
[4, 84]	ἅπαν· καὶ μηδενὶ ἐξεῖναι περὶ	καθόδου	Ταρκυνίων μήτε πράττειν μηδὲν μήτε
[4, 64]	ὑπεδέχετο καὶ συνέπραττεν αὐτοῖς περὶ	καθόδου·	ὡς δὲ τἀληθὲς εἶχεν ἐπιβουλεύων
[4, 26]	συνέδροις καὶ τὰς μετεχούσας τῆς	συνόδου	πόλεις. αὕτη διέμεινεν ἡ στήλη
[4, 52]	περὶ τῶν πόλεων, μὴ ἐξ	ἐφόδου	καταληφθῶσι, δεδιότες ὑπὲρ εἰρήνης διεπρεσβεύοντο
[4, 62]	σὺν τοῖς ἄλλοις ἀναθήμασι τοῦ	θεοῦ	καὶ οὗτοι διεφθάρησαν ὑπὸ τοῦ
[4, 69]	τῆς νόσου γνῶναι παρὰ τοῦ	θεοῦ	καὶ τὴν λύσιν βουλόμενος συνέπεμψε
[4, 11]	ψευσθείς, ἣν ἀντὶ παντὸς εἱλόμην	ἀγαθοῦ,	ζῆν αἰσχρῶς ἐν ἄλλοις τισί.
[4, 29]	Ἡρακλέους γεγονόσι τῆς εὐδαίμονος ἄρξαι	Κορίνθου	τὴν αὐτοκράτορα ὑπῆρξεν ἀρχὴν ἐπὶ
[4, 28]	μεταπέμπεταί τ´ αὐτὸν ὡς ὑπὲρ	ἀναγκαίου	πράγματος διαλεξομένη, ~καὶ ἐπειδὴ παρεγένετο,
[4, 46]	πολὺν δὲ λόγον ὑπὲρ τοῦ	δικαίου	καὶ τῶν ὁμολογιῶν διεξελθὼν καὶ
[4, 31]	κατέχεις χρόνον, οὐκ ἐκ τοῦ	δικαίου	λαβών· οὔτε γὰρ μεσοβασιλεῖς σε
[4, 34]	μάρτυς δὲ τῆς ἐκ τοῦ	δικαίου	μοι καὶ τότε δοθείσης καὶ
[4, 85]	διακοσίων ἀριθμόν, ἐπὶ δὲ τοῦ	τελευταίου	βασιλέως τυραννὶς γενομένη, διὰ ταύτας
[4, 61]	τῆς ὕλης μόνον διαλλάττων τοῦ	ἀρχαίου,	ἐκ μὲν τοῦ κατὰ πρόσωπον
[4, 70]	τοιαύτην αὑτῷ τελευτὴν ἠράσατο τοῦ	βίου	γενέσθαι καὶ τοῖς αὑτοῦ παισίν,
[4, 82]	ἔδοξεν ὁ θάνατος εἶναι τοῦ	βίου,	ἡμῖν δ´ ἆρ´ οὐ παραστήσεται
[4, 25]	ὄψεώς τ´ ἀπάτας, οὐκ ἀληθεῖς	βίου	καὶ πραγμάτων ὠφελείας, ἐξ ὧν
[4, 74]	τὴν τιμὴν ταύτην ἕξων διὰ	βίου,	πάσης ἀπολελυμένος πολεμικῆς καὶ πολιτικῆς
[4, 79]	ταῖς δυσμαῖς ὄντας ἤδη τοῦ	βίου;	Σερούιον μὲν Τύλλιον τὸν ἐπιεικέστατον
[4, 67]	αὐτῇ δοῦναι τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ	βίου	σπᾶται τὸ ξιφίδιον, ὃ κατέκρυπτεν
[4, 62]	ἀποδείκνυσιν αὐτῶν φύλακας, οἳ διὰ	βίου	ταύτην ἔχουσι τὴν ἐπιμέλειαν στρατειῶν
[4, 70]	ὃν ἐγὼ περιμένων ταύτην τοῦ	βίου	τὴν προσποίησιν ἐφύλαττον; ἆρα πέπρωται
[4, 29]	καὶ σὺ μὲν ἀπαλλάττεις τοῦ	βίου	τὴν σαυτοῦ γυναῖκα, ἐγὼ δὲ
[4, 74]	τὴν ἀρχὴν αἰτιώτατον, μὴ διὰ	βίου	τοὺς αὐτοὺς ἐᾶν ἄρχειν· χαλεπὴ
[4, 9]	καὶ παρὰ πάντα τὸν τοῦ	βίου	χρόνον ὥσπερ ἐξ αὑτοῦ γεγονότα
[4, 7]	ἐστὶ δόξας, καὶ ὁ τοῦ	βίου	χρόνος αὐτῷ πλείων ἀναφαίνεται τῶν
[4, 30]	Ταρκυνίων. ἐνταῦθα πάλιν ἀναγκάζομαι μεμνῆσθαι	Φαβίου	καὶ τὸ ῥᾴθυμον αὐτοῦ περὶ
[4, 63]	κατὰ λογισμόν, ὅτι τοῦ Πωμεντίνου	πεδίου	μεγίστου τῶν περὶ τῇ Λατίνῃ
[4, 33]	τῆς ἀρχῆς οὐδὲ σπέρμα τοῦ	Ταρκυνιείου	καταλείψουσι γένους. κηδεμὼν δὲ καὶ
[4, 67]	δὲ καὶ θρήνου καὶ τυπετοῦ	γυναικείου	τὴν οἰκίαν ὅλην κατασχόντος ὁ
[4, 29]	κράτιστα πεφυκόσι, καὶ μορφὴ τοῦ	βασιλείου	γένους ἀξία. ἢ τούτων μὲν
[4, 8]	ἐπίτροπος ὢν τῶν ἐκ τοῦ	βασιλείου	γένους παίδων τόν τ´ ἴδιον
[4, 1]	ἔθνους ἀνήρ τις ἐκ τοῦ	βασιλείου	γένους Τύλλιος ὄνομα γυναικὶ συνῆν
[4, 2]	γένος ἀπὸ τῆς ἑστίας τῆς	βασιλείου	πέπρωται γενέσθαι κρεῖττον ἢ κατὰ
[4, 32]	σώματος ἀναπήρου τυχόντα οὔτε διανοίας	ἠλιθίου.	ἔπειτ´ ἐρωτᾶν με τολμᾷς, τί
[4, 77]	περὶ ἐμοῦ πάντες εἴχετε ὡς	ἠλιθίου,	ψευδῆ γενομένην καὶ οὐχ ὑπ´
[4, 6]	παραγίνεται δ´ εἰς Ῥώμην Ἄγκου	Μαρκίου	βασιλεύοντος, ὡς μὲν Γέλλιος ἱστορεῖ
[4, 4]	Ταρκύνιον ἐπιβουλευθέντα ὑπὸ τῶν Ἄγκου	Μαρκίου	παίδων ἀνασώσασθαι τὴν τοῦ πατρὸς
[4, 4]	ἐπὶ τὸν δῆμον ἀπὸ τῶν	Μαρκίου	παίδων ἀρξάμενος καὶ πρόθες αὐτοῖς
[4, 11]	κατάγειν τοὺς φυγάδας καὶ τοῖς	Μαρκίου	παισὶ τὴν βασιλείαν ἀποδιδόναι, οὓς
[4, 63]	ἔνθα λόγος ἔχει Κίρκην τὴν	Ἡλίου	θυγατέρα κατοικῆσαι· καὶ τὰς ἀποικίας
[4, 45]	ἁπάντων παρόντων. ἀπολογουμένου δὲ τοῦ	Μαμιλίου	καὶ εἰς ἀναγκαίας τινὰς ἀναφέροντος
[4, 8]	εἰς τὸ συνέδριον ὑπὸ τοῦ	Τυλλίου	ἀναχθῶσιν, ἀναγκάσαι τὸν ἄνδρα τὰς
[4, 30]	κατὰ τὸν τετταρακοστὸν ἐνιαυτὸν τῆς	Τυλλίου	ἀρχῆς τὸν Ἀρροῦντα τετελευτηκότα παρειλήφαμεν·
[4, 43]	τε γὰρ νόμους τοὺς ὑπὸ	Τυλλίου	γραφέντας, καθ´ οὓς ἐξ ἴσου
[4, 29]	τοῦτο πραγματευσαμένῳ, μετὰ τὴν τοῦ	Τυλλίου	δήπου τελευτήν; ὥσπερ ἀναμενούσης τῆς
[4, 40]	ὅλην καὶ οἰμωγῆς ἐπὶ τῷ	Τυλλίου	θανάτῳ δείσας ὁ Ταρκύνιος, εἰ
[4, 30]	ἀποθνήσκουσιν ἥ τε πρεσβυτέρα τῶν	Τυλλίου	θυγατέρων καὶ ὁ νεώτερος τῶν
[4, 42]	τῷ συνεδρίῳ βουλευταὶ τῶν ἐπὶ	Τυλλίου	καταλεγέντων, διάφοροι τοῖς δημοτικοῖς τέως
[4, 39]	βεβαίως δὲ τὴν βασιλείαν ἔχειν	Τυλλίου	περιόντος οὐκ ἔνεστί σοι. ἐκδημαγωγήσει
[4, 40]	οὐ μικρᾶς ἐπειλημμένον ἐκ τῆς	Τυλλίου	πολιτείας, καὶ τὴν ἰδίαν ἀξίωσιν,
[4, 27]	καὶ τοῖς ἐλθοῦσι παρὰ τοῦ	Τυλλίου	πρεσβευταῖς ἀπεκρίναντο μηδεμίαν εἶναί σφισι
[4, 40]	γενέσθαι· ἀλλ´ ἡ γυνὴ τοῦ	Τυλλίου	σὺν ὀλίγοις τισὶ τῶν φίλων,
[4, 40]	αἰτίας οὐκ ἐξεγένετο τυχεῖν τῷ	Τυλλίου	σώματι, μνήμης δ´ αἰωνίου τοῖς
[4, 15]	ἀξιοπιστότερος ὢν τριάκοντα φυλὰς ἐπὶ	Τυλλίου	τὰς πάσας γενέσθαι λέγει καὶ
[4, 40]	ὑπὸ Ῥωμαίων. καὶ περὶ μὲν	Τυλλίου	τοσαῦτα παρελάβομεν. ~Μετὰ δὲ τοῦτον
[4, 83]	ταῖς αἱμοφύρτοις χερσὶ καὶ παντὸς	ἐμφυλίου	γεμούσαις ἄγους θυσιῶν καὶ σπονδῶν
[4, 13]	οὐκ ἐῶντος, ὥς φασι, τοῦ	δαιμονίου,	ἀλλ´ ἔστιν ἅπαντα τὰ περὶ
[4, 26]	ὄγκῳ καὶ τῇ προνοίᾳ τοῦ	δαιμονίου	κρείττονι κεχρημένους ἐκείνων, δι´ ἣν
[4, 63]	τῆς πόλεως, προθεσπίσαντος αὐτῷ τοῦ	δαιμονίου	τὴν μέλλουσαν γενήσεσθαι περὶ τὸν
[4, 64]	δὲ τῶν Ἀρδεατῶν ἀπομαχομένων καὶ	πολυχρονίου	τῆς πολιορκίας γινομένης οἵ τ´
[4, 9]	ἦν βουληθεὶς τυγχάνειν, ἀλλὰ τῷ	Ταρκυνίου	γένει βοηθῶν τὰ κοινὰ πράττειν
[4, 7]	ἕκαστα ἐπιλογιζόμενος οὐχ υἱοὺς εἶναι	Ταρκυνίου	γράφω τοὺς παῖδας, ἀλλ´ υἱωνούς,
[4, 10]	τῆς μητρὸς Ὀκρισίας καὶ τῆς	Ταρκυνίου	γυναικὸς Τανακυλίδος καὶ τῆς συγγενείας
[4, 82]	τύραννος ἐξιὼν ἐπὶ τὸν πόλεμον,	Ταρκυνίου	δὲ Κολλατίνου γυνὴ τοῦ συγγενοῦς
[4, 62]	τι καὶ ἕτερον ἐπὶ τῆς	Ταρκυνίου	δυναστείας πάνυ θαυμαστὸν εὐτύχημα τῇ
[4, 46]	αὐτὴν εἶναι δωρεὰν καὶ τοῖς	Ταρκυνίου	ἐγγόνοις, τὸν δ´ ἀξιοῦντα τῶν
[4, 82]	μεθεστηκότος μὲν ἐκ τῆς πόλεως	Ταρκυνίου,	ἡγουμένων δὲ τῆς ἐπιχειρήσεως τῶν
[4, 68]	δὲ Ταρκυνία τοῦ προτέρου βασιλέως	Ταρκυνίου	θυγάτηρ· αὐτὸς δὲ τροφῆς τε
[4, 40]	σὺν ὀλίγοις τισὶ τῶν φίλων,	Ταρκυνίου	θυγάτηρ οὖσα τοῦ προτέρου βασιλέως,
[4, 6]	εἶναι τοὺς καταλειφθέντας παῖδας ὑπὸ	Ταρκυνίου,	ἵνα μή τινες τῶν ἐκείναις
[4, 55]	δ´ ἐπὶ τοῖς συμβεβηκόσι τοῦ	Ταρκυνίου	καὶ οὔτε διαλύσασθαι τὸν πόλεμον
[4, 52]	παραδιδόντες σφᾶς αὐτοὺς ὑπηκόους εἶναι	Ταρκυνίου	καὶ φόρου τὸ λοιπὸν ὑποτελεῖς.
[4, 5]	τὸ δημόσιον ἀσφαλῶς ἤδη τὴν	Ταρκυνίου	κατεῖχεν ἀρχήν. ~Βούλομαι δ´ ἐπιστήσας
[4, 45]	ἀνθ´ ἑαυτοῦ, πολλὴν ἐποιεῖτο τοῦ	Ταρκυνίου	κατηγορίαν τ´ ἄλλα διεξιὼν ἔργα
[4, 29]	βουλὰς ἀπορρήτους; κελεύσαντος δὲ τοῦ	Ταρκυνίου	λέγειν, ὅ τι βούλεται, καὶ
[4, 7]	γίνεται πάλιν ὁ γάμος τοῦ	Ταρκυνίου	μικρὸν ἀπολείποντος ἐτῶν ὀγδοήκοντα, καὶ
[4, 4]	πρὸς τὸν ὄχλον, ὡς δὴ	Ταρκυνίου	μοι ταῦτ´ εἰπεῖν ἐπισκήψαντος, ὅτι
[4, 51]	οἱ δὲ προαποσταλέντες ὑπὸ τοῦ	Ταρκυνίου	νύκτωρ ὑποστρέψαντες ἐκ τῆς ὁδοῦ
[4, 64]	καιρῷ Σέξτος ὁ πρεσβύτατος τῶν	Ταρκυνίου	παίδων ἀποσταλεὶς ὑπὸ τοῦ πατρὸς
[4, 11]	λόγον. ~Οὐκέτι μοι περὶ τῶν	Ταρκυνίου	παίδων μόνον ὁ κίνδυνός ἐστιν,
[4, 71]	πρότερον οὔτε τὰς ὕβρεις τῶν	Ταρκυνίου	παίδων τε καὶ κολάκων φέρειν
[4, 64]	γε τὴν αὐτὴν εἶχε τοῖς	Ταρκυνίου	παισὶν ἡλικίαν, ὡς Φάβιός τε
[4, 11]	ἄλλους συγγενεῖς τε καὶ φίλους	Ταρκυνίου	πάντας ἀρεῖσθαι· γυναῖκας δ´ ἡμῶν
[4, 82]	ὑπομένειν, καὶ περὶ μὲν τῆς	Ταρκυνίου	πλεονεξίας πολλοὺς ἀναιρεῖσθαι πολέμους, περὶ
[4, 53]	δεόμενοι συμμαχίας· τὸν κατὰ τοῦ	Ταρκυνίου	πόλεμον ἀναλαβεῖν. ἐγίνοντο δὴ μετὰ
[4, 11]	ὑμῖν καταλιπόντα καὶ ἡ ἄλλη	Ταρκυνίου	συγγένεια· ἐγὼ δ´ ἕτερόν τι
[4, 37]	πολεμικὰς ἑαυτοῦ πράξεις ἐξαριθμούμενος, ἃς	Ταρκυνίου	τε ζῶντος διεπράξατο καὶ μετὰ
[4, 27]	οὐ μακρὰν ἀπέχων, ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ	Ταρκυνίου	τε τοῦ γαμβροῦ καὶ τῆς
[4, 27]	μέλλω νῦν διεξιέναι. ~Μετὰ τὴν	Ταρκυνίου	τελευτὴν αἱ παραδοῦσαι τὴν ἡγεμονίαν
[4, 7]	ὡμολόγηται γάρ, ὅτι μετὰ τὴν	Ταρκυνίου	τελευτὴν παραλαβὼν τὴν βασιλείαν Τύλλιος
[4, 62]	θέλουσα. οὐκ ἀξιοῦντος δὲ τοῦ	Ταρκυνίου	τῆς αἰτηθείσης τιμῆς πρίασθαι τὰς
[4, 30]	ἔφην, ὅτι γέγραφεν υἱὸν εἶναι	Ταρκυνίου	τὸν Ἀρροῦντα· ἀλλὰ καὶ καθ´
[4, 56]	τὸ παραπλήσιον δὴ καὶ τοῦ	Ταρκυνίου	τότε ποιήσαντος συνεὶς τὴν διάνοιαν
[4, 27]	πρὸς αὐτὰς συνθήκαις ὑπὸ βασιλέως	Ταρκυνίου·	τρεῖς δ´ ἐξ αὐτῶν πόλεις,
[4, 81]	μάθητε, οἵους σκύλακας ὑμῖν ἡ	Ταρκυνίου	τυραννὶς ὑποτρέφει, θεάσασθε ἔργον ἑνὸς
[4, 28]	τῆς μητρὸς αὐτῶν, υἱωνοῖς δὲ	Ταρκυνίου,	τῷ τε πρεσβυτέρῳ τὴν πρεσβυτέραν
[4, 45]	τινὰς ἀναφέροντος αἰτίας τὸν τοῦ	Ταρκυνίου	χρονισμὸν ἀναβάλλεσθαι τ´ ἀξιοῦντος τὸν
[4, 76]	ἀρχῆς. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην	Ἰουνίου	Βρούτου πάντες ἐπῄνεσαν καὶ αὐτίκα
[4, 40]	τῷ Τυλλίου σώματι, μνήμης δ´	αἰωνίου	τοῖς ἔργοις αὐτοῦ παρὰ πάντα
[4, 25]	καὶ δόξας προῆλθον, οὔτε τοῦ	Βαβυλωνίου	τείχους ἐμακάρισε τὴν Ἀσσυρίαν ἐκείνην
[4, 65]	ὧν ποτέραν αὐτὴ προῃρεῖτο λαβεῖν	ἠξίου,	θάνατον μετ´ αἰσχύνης ἢ βίον
[4, 67]	εἰς τὴν οἰκίαν συνελθόντων ὥσπερ	ἠξίου,	λέγει πρὸς αὐτοὺς ἅπαν τὸ
[4, 37]	τούτῳ γενομένης σιωπῆσαι κελεύσας αὐτοὺς	ἠξίου	μηδὲν ἄχθεσθαι μηδὲ ἀγανακτεῖν πρὸς
[4, 77]	με μήθ´ ὡς ἡ φύσις	ἠξίου	μήθ´ ὡς ἥρμοττέ μοι ζῆν,
[4, 38]	διὰ φίλων λιπαρῶν τὸν Τύλλιον	ἠξίου	συγγνώμονα γενέσθαι. ῥᾷστα δὲ πείσας
[4, 23]	μέχρι τίνος αὐτῷ παρέσται χρόνου.	ἠξίου	τ´ αὐτοὺς σκοπεῖν, ὅσαι μὲν
[4, 3]	δῆμος τῆς μετὰ βασιλέα τιμῆς	ἠξίου,	τοιάδε. ἀντίπαις μὲν ὢν ἔτι
[4, 12]	~Ταῦτα λέγοντος αὐτοῦ καὶ παραχωρεῖν	οἵου	τε ὄντος ἀπὸ τοῦ βήματος
[4, 75]	τοὺς ἄνδρας ἅπαντα μετὰ τοῦ	συνεδρίου	τῆς βουλῆς, ὥσπερ οἱ βασιλεῖς
[4, 80]	ἀρχὴν Ταρκύνιος ἐλάμβανε; ποῖον προβούλευμα	συνεδρίου;	τίνα μεσοβασιλέων διάγνωσιν; ποίαν δήμου
[4, 64]	καὶ τοῦτον υἱωνὸν εἶναι τοῦ	Ἠγερίου	πείθομαι, εἴ γε τὴν αὐτὴν
[4, 64]	Φάβιος μὲν υἱὸν εἶναί φησιν	Ἠγερίου,	περὶ οὗ δεδήλωκα πρότερον, ὅτι
[4, 70]	~Τότε δ´ ὡς ἤκουσε τοῦ	Οὐαλερίου	τὰ συμβάντα τῇ Λουκρητίᾳ καὶ
[4, 39]	τῆς κρηπῖδος ἑστῶτα πρὸ τοῦ	βουλευτηρίου	θεασαμένη βασιλέα τ´ αὐτὸν ἠσπάσατο
[4, 7]	Τύλλιον αὐτὸς ἀράμενος ἐκ τοῦ	βουλευτηρίου	καὶ φέρων ἔξω κατὰ τῶν
[4, 38]	ἔφερε. γενόμενος δ´ ἔξω τοῦ	βουλευτηρίου	μετέωρον ἐξαρπάσας αὐτὸν ἀκμάζων τὸ
[4, 38]	τὴν ἀγορὰν καὶ πρὸ τοῦ	βουλευτηρίου	στὰς ἐκέλευσε τῷ κήρυκι τοὺς
[4, 76]	τὴν νεκράν· ἣν πρὸ τοῦ	βουλευτηρίου	τεθῆναι κελεύσαντες ὑψηλὴν καὶ περιφανῆ
[4, 38]	ῥιπτεῖ κατὰ τῶν κρηπίδων τοῦ	βουλευτηρίου	τῶν εἰς τὸ ἐκκλησιαστήριον φερουσῶν.
[4, 82]	ἑνὸς αὐτῶν τοῦ πρεσβυτάτου. ~Αὕτη	Σπορίου	μέν ἐστι Λουκρητίου θυγάτηρ, ὃν
[4, 50]	μὲν στρατιωτῶν ἕκαστον πέντε μνᾶς	ἀργυρίου	λαβεῖν, τὸ δὲ τοῖς θεοῖς
[4, 45]	τῶν ὅπλων κτησαμένοις, οὐ μόνον	ἐπιχωρίου	δεῖ φυλακῆς, ἀλλὰ καὶ ξενικῆς,
[4, 68]	τροφῆς τε καὶ παιδείας τῆς	ἐπιχωρίου	πάσης μετέλαβε καὶ φύσιν εἶχε
[4, 56]	πολλάκις ἐπερωτῶντι, τὴν Θρασυβούλου τοῦ	Μιλησίου	διάνοιαν ὡς ἔμοιγε δοκεῖ μιμησάμενος·
[4, 19]	οὐ γὰρ ἐλάμβανον ἐκ τοῦ	δημοσίου	τότε Ῥωμαῖοι στρατιωτικοὺς μισθούς, ἀλλὰ
[4, 24]	ἢ γὰρ ὠνησάμενοι παρὰ τοῦ	δημοσίου	τοὺς ὑπὸ δόρυ πωλουμένους ἐκ
[4, 46]	θεοβλαβείας εἶναι παρὰ πονηροῦ καὶ	ἀνοσίου	τρόπου χρηστόν τι καὶ φιλάνθρωπον
[4, 0]		~ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ	ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΛΟΓΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ.
[4, 5]	καιρὸς ἦν, ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ	δωματίου	καὶ παρήγγειλε τοῖς ἔνδον εὐτρεπῆ
[4, 64]	τοὺς παρὰ ταῖς θύραις τοῦ	δωματίου	κοιμωμένους εἰσέρχεται ξίφος ἔχων. ~Ἐπιστὰς
[4, 4]	μήτ´ ἔξω· ἔπειτ´ ἐκ τοῦ	δωματίου	πάντας ἐξελθεῖν κελεύσασα τοὺς ἄλλους,
[4, 64]	δὲ συνοικοῦσα αὐτῷ γυνὴ Ῥωμαία,	Λουκρητίου	θυγάτηρ ἀνδρὸς ἐπιφανοῦς, ἐξένιζεν αὐτὸν
[4, 82]	πρεσβυτάτου. ~Αὕτη Σπορίου μέν ἐστι	Λουκρητίου	θυγάτηρ, ὃν ἀπέδειξε τῆς πόλεως
[4, 58]	Ῥώμῃ κείμενον ἐν ἱερῷ Διὸς	Πιστίου,	ὃν Ῥωμαῖοι Σάγκον καλοῦσιν, ἀσπὶς
[4, 70]	τοῦ φρονεῖν γεγονὼς ὑπὸ τοῦ	κακοῦ.	πολλὰ δ´ αὐτοῦ κατολοφυρομένου καὶ
[4, 57]	καὶ οὐδὲ φωνὴν ὑπὸ τοῦ	κακοῦ	ῥῆξαι δυνάμενον ἀποκτείνουσι βάλλοντες λίθοις·
[4, 27]	πόλεσιν ἁπλῶς καὶ δίχα ὀργῆς	μνησικάκου	πολιτεύεσθαί τ´ ἀποδοὺς ὡς πρότερον
[4, 50]	παραστρατοπεδεύσας αὐτοῖς ἀπετάφρευέ τε καὶ	περιεχαράκου	καὶ προσβολὰς ἐποιεῖτο τοῖς τείχεσι
[4, 6]	κατὰ τὸν ἔνατον ἐνιαυτὸν τῆς	Ἄγκου	δυναστείας ἱππέων ἡγούμενος ἐπὶ τὸν
[4, 6]	ἱστορίας. παραγίνεται δ´ εἰς Ῥώμην	Ἄγκου	Μαρκίου βασιλεύοντος, ὡς μὲν Γέλλιος
[4, 4]	συνέβη Ταρκύνιον ἐπιβουλευθέντα ὑπὸ τῶν	Ἄγκου	Μαρκίου παίδων ἀνασώσασθαι τὴν τοῦ
[4, 34]	πάππος ὑμῶν τὴν ἡγεμονίαν παρέλαβεν	Ἄγκου	τελευτήσαντος, ἀλλ´ ὁ πρεσβύτερος τῶν
[4, 40]	ἀνεπίληπτα. ὁ δὲ Τύλλιος ἐπιτρόπου	βασιλικοῦ	σχῆμα κατ´ ἀρχὰς λαβών, ὡς
[4, 63]	σκόπελος ὑψηλὸς ἐπιεικῶς ἐπὶ τοῦ	Τυρρηνικοῦ	πελάγους κείμενος, ἔνθα λόγος ἔχει
[4, 58]	τὸ πλῆθος καὶ βασιλικὸν ἐκ	τυραννικοῦ	τρόπου μεταλαβὼν τήν τε πόλιν
[4, 85]	τοὺς Ἀρδεάτας πεντεκαιδεκαετεῖς ἀπήγαγον ἐπ´	οἴκου	τὰς δυνάμεις. {ἡ μὲν δὴ
[4, 62]	διέμειναν οἱ χρησμοὶ μέχρι τοῦ	Μαρσικοῦ	κληθέντος πολέμου κείμενοι κατὰ γῆς
[4, 22]	δὲ καὶ τῆς αὐξήσεως τοῦ	πολιτικοῦ	συντάγματος οὐ μικρὰν πρόνοιαν οὗτος
[4, 43]	τοῦτο τὸ πολίτευμα πολὺ τοῦ	δημοτικοῦ	πλήθους ἀπανήλωσεν ἐπὶ τῆς πρώτης
[4, 12]	τότε τὴν ἀρχὴν παρὰ τοῦ	δημοτικοῦ	πλήθους πολλὰ χαίρειν τῇ βουλῇ
[4, 30]	πολιτεύματα παρακαλοῦντες ἔκ τε τοῦ	δημοτικοῦ	πλήθους τοὺς ἀπορωτάτους, οἷς οὐδενὸς
[4, 41]	Θηρικλέους. οὗτος ὑπεριδὼν μὲν τοῦ	δημοτικοῦ	πλήθους, ὑπεριδὼν δὲ τῶν πατρικίων,
[4, 40]	εἰς ἑαυτὸν ὁρμὴ γένηται τοῦ	δημοτικοῦ,	πρὶν ἢ βεβαίως κρατύνασθαι τὴν
[4, 67]	σὺν ἐκείνῳ πράξων ἀπόστασιν τοῦ	στρατιωτικοῦ	πλήθους ἀπὸ τῶν τυράννων. ἄρτι
[4, 47]	τὰ κοινὰ πράττοντες ὑπὸ τοῦ	καλοῦ	τούτου δημαγωγοῦ, ὃς παρεσκεύασταί τε
[4, 56]	τυράννῳ πυνθανομένῳ διὰ τοῦ πεμφθέντος	ἀγγέλου,	πῶς ἂν ἐγκρατέστατα τὴν ἀρχὴν
[4, 25]	ἠκολούθουν μόνον, ἐπαίνου δὲ καὶ	ζήλου	ἄξια τὰ τῆς γνώμης ἔργα
[4, 63]	νεοττιὰν ἔπλαττον ἐπὶ κορυφῇ φοίνικος	ὑψηλοῦ.	τούτων δὲ τῶν αἰετῶν ἀπτῆνας
[4, 24]	τοιχωρυχίας καὶ πορνείας καὶ παντὸς	ἄλλου	πονηροῦ πόρου χρηματισάμενοι τούτων ὠνοῦνται
[4, 77]	ψευδῆ γενομένην καὶ οὐχ ὑπ´	ἄλλου	τινὸς κατασκευασθεῖσαν, ἀλλ´ ὑπ´ ἐμοῦ.
[4, 65]	τὸ σῶμά σου τυχεῖν μηδ´	ἄλλου	τῶν νομίμων μηδενός. Ὡς δὲ
[4, 80]	πρὸ αὐτοῦ γενόμενοι βασιλεῖς; πόθεν;	πολλοῦ	γε καὶ δεῖ. ἐκεῖνοι μέντοι
[4, 37]	ἔδοξεν ἐσχηκέναι τὸ κοινὸν ὠφελείας.	πολλοῦ	δ´ ἐφ´ ἑκάστῳ τῶν λεγομένων
[4, 15]	αὐτὸν μαστιγωθέντα πραθῆναι· καὶ μέχρι	πολλοῦ	διέμεινε παρὰ Ῥωμαίοις οὗτος ὁ
[4, 40]	εἶχον, ἀναλαβεῖν. θορύβου δὲ γενομένου	πολλοῦ	κατὰ τὴν πόλιν ὅλην καὶ
[4, 30]	διαπραξάμενος ἀπέρχεται. διελθόντος δ´ οὐ	πολλοῦ	μετὰ ταῦτα χρόνου τοῖς αὐτοῖς
[4, 5]	μεταξὺ νύκτα τῇ κατόπιν ἡμέρᾳ	πολλοῦ	πρὸς τὰ βασίλεια συνδραμόντος ὄχλου
[4, 10]	βασιλικῆς ὅλης. ὄχλου δὲ συνδραμόντος	πολλοῦ	πρὸς τὸ παράδοξον τῆς ὄψεως
[4, 54]	ἀποσπασθὲν ἴδοιεν μέρος ὀλίγον ἀπὸ	πολλοῦ	στρατοῦ καὶ οἷα εἰκὸς ἐν
[4, 4]	νεανίας μὲν υἱὸς οὐ πρὸ	πολλοῦ	τετελευτηκὼς χρόνου, παιδία δ´ ἐξ
[4, 5]	ὁ βασιλεὺς δεινόν, καὶ μέχρι	πολλοῦ	τὴν δόξαν ἔχων ταύτην διετέλει.
[4, 10]	ἀκόντων ἐκείνων. κατασκευάσας γὰρ ἐκ	πολλοῦ	φήμας λέγεσθαι κατὰ {τὴν} πόλιν
[4, 21]	δὲ τῷ μίαν εἶναι ψῆφον	ὅλου	τοῦ λόχου τοῦ τ´ ὀλίγους
[4, 54]	πρὸς τοὺς Γαβίους φέροντα τοῦ	περιβόλου	διὰ πολυχειρίας ἐξωχυροῦτο τάφρον ὀρυξάμενος
[4, 56]	ἀποκρινάμενος τῷ πολλάκις ἐπερωτῶντι, τὴν	Θρασυβούλου	τοῦ Μιλησίου διάνοιαν ὡς ἔμοιγε
[4, 23]	φύσει τὸ ἐλεύθερον οἴονται τοῦ	δούλου	διαφέρειν, ἀλλ´ οὐ τῇ τύχῃ·
[4, 65]	κατειληφὼς ἀσχημονοῦσάν σε μετὰ τοῦ	δούλου	τετιμωρῆσθαι τὴν τοῦ συγγενοῦς ὕβριν
[4, 76]	συνεκάλουν τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν.	ὄχλου	δὲ συναχθέντος οὐ μόνον τοῦ
[4, 10]	τῆς συγγενείας τῆς βασιλικῆς ὅλης.	ὄχλου	δὲ συνδραμόντος πολλοῦ πρὸς τὸ
[4, 37]	ἀγορὰν τοῦ κατὰ {τὴν} πόλιν	ὄχλου	προελθὼν ἐπὶ τὸ βῆμα μακρὰν
[4, 5]	πολλοῦ πρὸς τὰ βασίλεια συνδραμόντος	ὄχλου	προῆλθεν εἰς τοὐμφανὲς ταῖς θυρίσιν
[4, 34]	ἐπειδὴ τοῦτ´ ἐστιν, ὃ κατηγορεῖς	μου,	ἄκουσον, ὅπως τ´ αὐτῆς ἔτυχον,
[4, 47]	ὦ σύνεδροι, τούτων ὧν νυνί	μου	κατηγορεῖ πάντων δικαστὴς γενόμενος αὐτὸς
[4, 30]	δή, Ταρκύνιε, μηδὲν ἀποκρυψάμενος, τί	μου	κατηγορεῖν ἔχεις, ἐπειδὴ τούτους ἠξίους
[4, 35]	δῆμον εἰς ἐκκλησίαν συναγαγεῖν κἀκεῖ	μου	κατηγορεῖν. πλὴν ἐπεὶ σὺ τοῦτο
[4, 35]	παρέξομαί σοι δικαστὴν ὧν ἄν	μου	κατηγορήσῃς, καὶ ἀποδώσω πάλιν αὐτῷ
[4, 47]	ἀγανακτῶν ἐπὶ τούτῳ νῦν ἥκει	μου	κατηγορῶν. ἔδει δ´ αὐτόν, εἰ
[4, 35]	μακρᾶς ἀνανήψας μέθης νῦν ἥκεις	μου	κατηγορῶν καὶ οὐδὲ νῦν, ὅπου
[4, 9]	χάριν τὴν ἐκκλησίαν συνεκάλεσα, ἀκούσατέ	μου.	ὅσοι μὲν ὑμῶν ὀφείλοντες ἤδη
[4, 34]	ἡσυχίαν. οὐκ ἠνέσχοντο Ῥωμαῖοι ταῦτά	μου	πράττειν βουλομένου οὐδ´ ἠξίωσαν ἕτερόν
[4, 75]	τρόπον ἔσται τούτων ἕκαστον, ἀκούσατέ	μου·	συνάξω μὲν ἐγὼ τὴν ἐκκλησίαν,
[4, 77]	ψυχῆς φόβος ἦν. πατέρα γάρ	μου	Ταρκύνιος ἀποκτείνας ἅμα τῷ παραλαβεῖν
[4, 36]	τὴν ἀρχήν, οὐδεὶς φέρειν δύναταί	μου;	τίς μέντοι τῶν πρὸ ἐμοῦ
[4, 31]	τριάκοντα γεγονὼς ἔτη, μετὰ τοῦ	γάμου	τῆς θυγατρὸς καὶ τὰ τῆς
[4, 44]	ἐκεῖνος ὀρύττειν ἤρξατο, μέχρι τοῦ	ποταμοῦ	καταγαγεῖν, τὸν δ´ ἀμφιθέατρον ἱππόδρομον
[4, 36]	μου; τίς μέντοι τῶν πρὸ	ἐμοῦ	βασιλέων οὕτω μέτριος ὢν ἐν
[4, 36]	ἀδικημάτων οὐδὲν ἔχουσιν εἰπεῖν ὑπ´	ἐμοῦ	γεγονός, ὕβρεις δέ μοί τινας
[4, 77]	ἐκποδῶν, ἀφανεῖ θανάτῳ διαχρησάμενος, οὐδ´	ἐμοῦ	δῆλος ἦν φεισόμενος ἐρήμου τῶν
[4, 60]	σφάλλεσθαι κατὰ τὴν ἐρώτησιν, ὑπ´	ἐμοῦ	διδαχθεῖσι μηδὲν ἐξαμαρτεῖν· μοῖρα δ´
[4, 70]	ἐφύλαττον; ἆρα πέπρωται Ῥωμαίοις ὑπ´	ἐμοῦ	καὶ δι´ ἐμὲ τῆς ἀφορήτου
[4, 4]	καὶ βασιλεὺς ἔτι γένῃ Ῥωμαίων	ἐμοῦ	καὶ εἰς τοῦτό σοι συναγωνισαμένης,
[4, 35]	ἄρχεσθαι τὴν πόλιν ἐνόμιζες ὑπ´	ἐμοῦ	καὶ σεαυτὸν ἐπιτηδειότερον εἶναι τὴν
[4, 31]	Ταρκύνιος· Βραχύς ἐστιν ὁ παρ´	ἐμοῦ	λόγος, ὦ Τύλλιε, καὶ δίκαιος·
[4, 60]	γὰρ ὑμῖν προεγνωκέναι ταῦτα· παρ´	ἐμοῦ	μάθετε. ὅταν ἀφηγήσησθε αὐτῷ τὸ
[4, 75]	ἀρχήν. ὁ δὲ κατασταθεὶς ὑπ´	ἐμοῦ	μεσοβασιλεὺς συναγαγὼν τὴν λοχῖτιν ἐκκλησίαν
[4, 77]	ἄλλου τινὸς κατασκευασθεῖσαν, ἀλλ´ ὑπ´	ἐμοῦ.	ὁ δ´ ἀναγκάσας με μήθ´
[4, 77]	τὴν κοινὴν ὑπόληψιν, ἣν περὶ	ἐμοῦ	πάντες εἴχετε ὡς ἠλιθίου, ψευδῆ
[4, 47]	τὸν μέγιστον τρέχουσιν οὐ περὶ	ἐμοῦ	σκεπτέον ἐστὶ νυνί, πότερα χρηστὸς
[4, 30]	τὴν πόλιν ὁρῶν ἀδικουμένην ὑπ´	ἐμοῦ	ταῦτ´ ἐπ´ ἐμοὶ μηχανᾶται. ἀπόκριναι
[4, 35]	τὴν ἐξουσίαν ἀγανακτεῖν καὶ κατηγορεῖν	ἐμοῦ	τε, ὅτι τὰ μὴ προσήκοντα
[4, 66]	τε καὶ συγγενεῖς, ἵνα παρ´	ἐμοῦ	τῆς τὰ δεινὰ παθούσης ἀκούσωσι
[4, 77]	ἀποτίθεμαι. καὶ τὰ μὲν περὶ	ἐμοῦ	τοσαῦτα. ~Τὰ δὲ κοινά, ὑπὲρ
[4, 64]	κάμνοντες ἐπὶ τῇ τριβῇ τοῦ	πολέμου	καὶ οἱ κατὰ πόλιν ἀπειρηκότες
[4, 25]	περὶ τοῦ πρὸς τοὺς βαρβάρους	πολέμου	καὶ περὶ τῆς πρὸς ἀλλήλους
[4, 85]	καὶ τὸν Ὁράτιον ἀνοχὰς τοῦ	πολέμου	καταστησάμενοι πρὸς τοὺς Ἀρδεάτας πεντεκαιδεκαετεῖς
[4, 62]	χρησμοὶ μέχρι τοῦ Μαρσικοῦ κληθέντος	πολέμου	κείμενοι κατὰ γῆς ἐν τῷ
[4, 55]	πατέρα περὶ τῆς καταλύσεως τοῦ	πολέμου·	μαστιγωθεὶς δ´ ὑπ´ αὐτοῦ ῥάβδοις
[4, 83]	οὔτ´ ὀλίγων ὄντων οὔτ´ ἀπείρων	πολέμου·	πρὸς δὲ τούτοις ταῖς παρὰ
[4, 17]	ὀργάνοις ἐπισημαινόντων τὰ παρακλητικὰ τοῦ	πολέμου.	προσέκειντο δ´ οἱ μὲν χειροτέχναι
[4, 20]	τοὺς δ´ ἀνελεῖν, καὶ περὶ	πολέμου	συνισταμένου τε καὶ καταλυομένου διαγνῶναι.
[4, 83]	ὁρῶσι μεταποιουμένους ἄσμενοι συναροῦνται τοῦ	πολέμου·	τυραννὶς γὰρ ἅπασιν ἐχθρὰ τοῖς
[4, 40]	πάντες, ἀλλὰ παρὰ μόνου τοῦ	δήμου,	δεκασμοῖς δὲ {καὶ δωροδοκίαις} καὶ
[4, 20]	τὰ μέγιστα ἐπεκυροῦτο ὑπὸ τοῦ	δήμου.	εἴρηται δέ μοι καὶ πρότερον,
[4, 40]	παρὰ τῆς βουλῆς καὶ τοῦ	δήμου,	καθάπερ οἱ πρὸ αὐτοῦ πάντες,
[4, 12]	ἅπαντας παρεῖναι. συνελθόντος δὲ τοῦ	δήμου	καλῶν τὰς φράτρας κατὰ μίαν
[4, 38]	οἰκεῖον καιρὸν ἔλαβε διεσκεδασμένου τοῦ	δήμου	κατὰ τοὺς ἀγροὺς ἐπὶ τὴν
[4, 12]	οὐκ ἠξίωσεν ἐπικυρῶσαι τὰ τοῦ	δήμου	κρίματα, ὥσπερ αὐτῇ ποιεῖν ἔθος
[4, 80]	ψῆφον ἐπενέγκαντος ἐν ἀρχαιρεσίαις τοῦ	δήμου,	μέθ´ ἧς ἅπαντα ἐπικυροῦσθαι βούλεται
[4, 3]	Ῥωμαῖοι μὲν αὐτὸν ἐκ τοῦ	δήμου	μεταγαγεῖν ἠξίωσαν εἰς τοὺς πατρικίους
[4, 63]	αὐτῷ τῶν πατρικίων καὶ τοῦ	δήμου	συμφρονήσαντος ἐξέπεσε τῆς δυναστείας. οἵτινες
[4, 80]	συνεδρίου; τίνα μεσοβασιλέων διάγνωσιν; ποίαν	δήμου	ψηφοφορίαν; ποίους οἰωνοὺς αἰσίους; οὐ
[4, 77]	οὐδ´ ἐμοῦ δῆλος ἦν φεισόμενος	ἐρήμου	τῶν ἀναγκαιοτάτων γεγονότος, εἰ μὴ
[4, 8]	ἐκκομιδῇ τε πολυτελεῖ καὶ μνήματος	ἐπισήμου	κατασκευῇ καὶ ταῖς ἄλλαις τιμαῖς
[4, 72]	ἀπὸ καλῆς ὑποθέσεως ἀρξάμενον καὶ	νομίμου	τὰ λοιπὰ λέγειν αὐτὸν ἠξίουν.
[4, 79]	οὔτ´ ἐκκομιδῆς οὔτε ταφῆς ἐάσας	νομίμου	τὸ σῶμα τυχεῖν· Ταρκυνίαν δὲ
[4, 69]	Ἄρροντα καὶ Τῖτον ὑπὲρ τοῦ	λοιμοῦ·	κατέσκηψε γάρ τις ἐπὶ τῆς
[4, 23]	πολεμεῖν. χωρὶς δὲ τοῦ κοινῇ	χρησίμου	καὶ ἰδίᾳ πολλὰ ὠφελήσεσθαι τοὺς
[4, 73]	ταύτης γένοιτ´ ἂν ἑκάστῳ τῆς	ἰσοτίμου	δυναστείας μάλιστα. ~Τῶν τε παρασήμων,
[4, 25]	τοῦ Ἀπόλλωνος· ἔνθα συνιόντες γυναιξὶν	ὁμοῦ	καὶ τέκνοις κατὰ τοὺς ἀποδειχθέντας
[4, 20]	γὰρ ἀρχὰς ἀποδεικνύειν ἢ περὶ	νόμου	διαγινώσκειν ἢ πόλεμον ἐκφέρειν δόξειεν
[4, 8]	ἀλλήλους περὶ τῆς καταλύσεως τῆς	παρανόμου	ἀρχῆς, καὶ ἐδόκει αὐτοῖς, ἐπειδὰν
[4, 40]	τὴν κατασκευήν· διαμένει γὰρ ἔτι	σεβασμοῦ	τυγχάνουσα ὑπὸ Ῥωμαίων. καὶ περὶ
[4, 69]	οἱ μὲν οὖν νεανίσκοι τοῦ	χρησμοῦ	τὴν διάνοιαν ἀγνοήσαντες συνέθεντο πρὸς
[4, 6]	ὅτ´ ἐτελεύτα. ἐκ γὰρ τοῦ	συλλογισμοῦ	τῶν ἐτῶν τοῦτο συνάγεται τὸ
[4, 56]	Σέξτος κύριος δι´ ἀπάτης καὶ	φενακισμοῦ	τῶν θεραπόντων τινὰ λαθὼν τοὺς
[4, 46]	συλλόγου μικρά θ´ ὑπὲρ τοῦ	χρονισμοῦ	προειπὼν ὑπὲρ τῆς ἡγεμονίας εὐθὺς
[4, 29]	ὤν. ἢ σώματος οὐκ ἔτυχες	ἱκανοῦ	πράττειν, ὅσα βασιλεῖ προσῆκε, δι´
[4, 49]	αἱ δὲ ὅμοιόν τι τούτοις	{πελάνου	γένος} ἑνὸς δὲ ταύρου κοινῶς
[4, 55]	αἰσχρῶς ὑπομένοντος οὔτ´ ἀντέχειν ἔτι	δυναμένου,	πάσας δὲ πείρας ἐπιτεχνωμένου καὶ
[4, 76]	ἕξει τὰ τῆς ἀρχῆς. ~Ταύτην	ἀποδειξαμένου	τὴν γνώμην Ἰουνίου Βρούτου πάντες
[4, 47]	αὐτοῖς. ~Τοιαύτῃ καταδρομῇ τοῦ Τύρνου	χρησαμένου	καὶ τῶν πολλῶν σφόδρα κινηθέντων
[4, 33]	μὴ πείθοιο τὰ βίαια πράξων.	~Παυσαμένου	δ´ αὐτοῦ παραλαβὼν τὸν λόγον
[4, 20]	δ´ ἀνελεῖν, καὶ περὶ πολέμου	συνισταμένου	τε καὶ καταλυομένου διαγνῶναι. τὴν
[4, 69]	αὐλὸν χρυσῆν ῥάβδον ἐνέθηκεν οὐδενὸς	ἐπισταμένου·	μετὰ τοῦτ´ ἠρώτων τὸν θεόν,
[4, 2]	καὶ παράδοξος ἧττον ἀπιστεῖσθαι ποιεῖ.	καθημένου	γάρ ποτ´ αὐτοῦ μεσούσης μάλισθ´
[4, 39]	καταλαβόντες κατέσφαξαν. ἔτι δὲ νεοσφαγοῦς	ἐρριμμένου	τοῦ σώματος καὶ σπαίροντος ἡ
[4, 43]	ἐπὶ τῆς πρώτης εὐθὺς εἰσφορᾶς	ἀναγκαζομένου	κατὰ κεφαλὴν ἑκάστου δραχμὰς δέκα
[4, 82]	φιλοῦσα, ὥσπερ ἀγαθῇ προσήκει γυναικί,	ξενιζομένου	παρ´ αὐτῇ Σέξτου διὰ τὴν
[4, 61]	φράζουσι τῷ μάντει τὸ τέρας.	σοφιζομένου	δ´ αὐτοῦ καὶ διαγράφοντος ἐπὶ
[4, 4]	ἰσχυρόν ἐστι ζῆν τοῦ βασιλέως	ἀγγελλομένου,	παραλαβὼν σὺ τάς τε ῥάβδους
[4, 37]	καταβαίνειν τ´ ἀπὸ τοῦ βήματος	βουλομένου	κραυγή τ´ ἐξ ἁπάντων ἐγίνετο
[4, 34]	ἠνέσχοντο Ῥωμαῖοι ταῦτά μου πράττειν	βουλομένου	οὐδ´ ἠξίωσαν ἕτερόν τινα τῶν
[4, 57]	πλήθους καὶ μετὰ πολλῆς προθυμίας	πυνθανομένου,	τίνες εἰσὶν οἱ μέλλοντες αὐτὸν
[4, 21]	πολλοὺς ὄντας καὶ τελευταίους καλεῖσθαι.	γενομένου	δὲ τούτου τοῖς μὲν πλουσίοις
[4, 40]	πρότερον εἶχον, ἀναλαβεῖν. θορύβου δὲ	γενομένου	πολλοῦ κατὰ τὴν πόλιν ὅλην
[4, 70]	τοῦ κακοῦ. πολλὰ δ´ αὐτοῦ	κατολοφυρομένου	καὶ τοῦ πατρὸς ἐν μέρει
[4, 10]	αὐτὸς καθιστάμενος. ταῦτα δ´ αὐτοῦ	πολιτευομένου	χαλεπῶς ἔφερον οἱ πατρίκιοι καταλυομένην
[4, 49]	δὲ ταύρου κοινῶς ὑπὸ πασῶν	θυομένου	μέρος ἑκάστη τὸ τεταγμένον λαμβάνει.
[4, 20]	περὶ πολέμου συνισταμένου τε καὶ	καταλυομένου	διαγνῶναι. τὴν δὲ περὶ τούτων
[4, 38]	ἐπειδὴ τὸν οἰκεῖον καιρὸν ἔλαβε	διεσκεδασμένου	τοῦ δήμου κατὰ τοὺς ἀγροὺς
[4, 57]	ἀλήθειαν ὑπὲρ τῆς ψυχῆς ἀγωνιῶντες.	~Ἠρεθισμένου	δὲ τοῦ πλήθους καὶ μετὰ
[4, 70]	Λουκρητίᾳ καὶ τὴν ἀναίρεσιν αὐτῆς	διηγουμένου	τὰς χεῖρας ἀνατείνας εἰς τὸν
[4, 57]	πολλὰς τετελεκὼς ἐπιφανέστατος ἁπάντων ἐγεγόνει·	ἀπολογουμένου	δὲ τοῦ ἀνδρὸς καὶ διὰ
[4, 45]	κεκληκότα τῶν ἄλλων ἁπάντων παρόντων.	ἀπολογουμένου	δὲ τοῦ Μαμιλίου καὶ εἰς
[4, 61]	καὶ καθ´ ἓν ἕκαστον χωρίον	ποιουμένου	τὰς ὑπὲρ τῆς εὑρέσεως ἐρωτήσεις
[4, 55]	ἔτι δυναμένου, πάσας δὲ πείρας	ἐπιτεχνωμένου	καὶ δόλους παντοδαποὺς συντιθέντος, ὁ
[4, 39]	καὶ σπαίροντος ἡ θυγάτηρ παρῆν.	στενοῦ	δ´ ὄντος πάνυ τοῦ στενωποῦ,
[4, 67]	{τὸ ξίφος. κραυγῆς δὲ καὶ	θρήνου	καὶ τυπετοῦ γυναικείου τὴν οἰκίαν
[4, 25]	μακαρισμοὶ τοῖς κατασκευασαμένοις ἠκολούθουν μόνον,	ἐπαίνου	δὲ καὶ ζήλου ἄξια τὰ
[4, 37]	ἐφ´ ἑκάστῳ τῶν λεγομένων ἀπαντῶντος	ἐπαίνου	καὶ πάντων σπουδὴν ἐχόντων μαθεῖν,
[4, 39]	καλούμενος πρότερον ἐξ ἐκείνου τοῦ	δεινοῦ	καὶ μυσαροῦ πάθους ἀσεβὴς ὑπὸ
[4, 69]	κατέσκηψε γάρ τις ἐπὶ τῆς	ἐκείνου	βασιλείας οὐκ εἰωθυῖα νόσος εἰς
[4, 40]	τισὶ τὸν δῆμον οἰκειωσάμενος ὑπ´	ἐκείνου	βασιλεὺς ἀπεδείχθη μόνου. ἐπιεικὴς δὲ
[4, 32]	σκηπτόμενος; πότερον οὐχ ἡγούμενος ἐξ	ἐκείνου	γένους εἶναί με γνήσιον, ἀλλ´
[4, 79]	σῶμα τυχεῖν· Ταρκυνίαν δὲ τὴν	ἐκείνου	γυναῖκα, ἣν προσῆκεν αὐτῷ τιμᾶν
[4, 79]	τοῦτο τὸ μῦσος λαβὼν τὴν	ἐκείνου	γυναῖκα, τῆς δ´ αὐτῷ συνοικούσης
[4, 40]	πολλὰ μὲν τὸν ἑαυτῆς καὶ	ἐκείνου	δαίμονα κατοδυραμένη, μυρίας δὲ κατάρας
[4, 76]	πατέρα τῆς διαχρησαμένης ἑαυτήν· ὑπ´	ἐκείνου	δὲ τοὺς ἕξοντας τὴν τῶν
[4, 4]	τετελευτηκὼς χρόνου, παιδία δ´ ἐξ	ἐκείνου	δύο νήπια καταλειπόμενα. ἐνθυμουμένη δὲ
[4, 46]	ἡγεμονίαν, λελύσθαι λέγων μετὰ τὸν	ἐκείνου	θάνατον διὰ τὸ μὴ προσγεγράφθαι
[4, 61]	ᾧ τὴν κεφαλὴν εὕρετε. ἐξ	ἐκείνου	καλεῖται τοῦ χρόνου Καπιτωλῖνος ὁ
[4, 25]	Ἑλληνικὸν γένος, εἰς τὴν ἐπ´	ἐκείνου	κληθεῖσαν Ἀμφικτυονικὴν σύνοδον καὶ πανήγυριν
[4, 34]	τελευτήσαντος, ἀλλ´ ὁ πρεσβύτερος τῶν	ἐκείνου	παίδων. ἀλλ´ ὁ δῆμος ὁ
[4, 68]	πολλοῖς καὶ ἀγαθοῖς καὶ τὸν	ἐκείνου	πατέρα διεχρήσατο ἀφανεῖ θανάτῳ δι´
[4, 67]	τὸν πατέρα καὶ πολλὰς λιτανείας	ἐκείνου	τε καὶ τῶν σὺν αὐτῷ
[4, 37]	ζῶντος διεπράξατο καὶ μετὰ τὴν	ἐκείνου	τελευτὴν καὶ τῶν πολιτευμάτων καθ´
[4, 65]	ἔδωκε πόλεως, μετὰ δὲ τὴν	ἐκείνου	τελευτὴν Ῥωμαίων τε καὶ Λατίνων
[4, 31]	μεγάλους ἀγῶνας ὑπὲρ αὐτῆς ἀράμενος·	ἐκείνου	τελευτήσαντος ἐγὼ διάδοχός εἰμι κατὰ
[4, 39]	στενωπὸς ὄρβιος καλούμενος πρότερον ἐξ	ἐκείνου	τοῦ δεινοῦ καὶ μυσαροῦ πάθους
[4, 81]	χρὴ νομίζειν ἔσεσθαι τοὺς ἐξ	ἐκείνου	φύντας, οἷς πονηρὸν μὲν γένος,
[4, 68]	καὶ διέμεινεν ἅπαντα τὸν ἐξ	ἐκείνου	χρόνον, ἕως {οὗ} τὸν ἐπιτήδειον
[4, 8]	τιμαῖς ἐκόσμει, καὶ τὸν ἐξ	ἐκείνου	χρόνον ὡς ἐπίτροπος ὢν τῶν
[4, 62]	γῆς ἐν τῷ ναῷ τοῦ	Καπιτωλίνου	Διὸς ἐν λιθίνῃ λάρνακι, ὑπ´
[4, 45]	ἀγορὰν τοὺς εἰωθότας ὑπὲρ τοῦ	κοινοῦ	τῶν Λατίνων συνεδρεύειν, ἡμέραν τινὰ
[4, 82]	ἐπὶ τὸν πόλεμον, Ταρκυνίου δὲ	Κολλατίνου	γυνὴ τοῦ συγγενοῦς τῶν τυράννων
[4, 82]	τὴν συγγένειαν τῇ παρελθούσῃ νυκτί,	Κολλατίνου	δὲ τότ´ ἀποδημοῦντος ἐπὶ στρατοπέδου,
[4, 63]	δὲ κατὰ λογισμόν, ὅτι τοῦ	Πωμεντίνου	πεδίου μεγίστου τῶν περὶ τῇ
[4, 26]	ἐν τῇ Ῥώμῃ λόφων ἱδρυμένον	Αὐεντίνου·	καὶ τοὺς νόμους συνέγραψε ταῖς
[4, 53]	σφέτερα, τήν τε κατάλυσιν τοῦ	τυράννου	δυνατὴν ἀποφαίνοντες καὶ ῥᾳδίαν, ὡς
[4, 71]	καὶ δεινὰ πεπόνθασιν ὑπὸ τοῦ	τυράννου	καὶ μικρᾶς ἀφορμῆς δέονται. ὅταν
[4, 85]	στρατοπέδου παρακαλοῦντες αὐτοὺς ἀποστῆναι τοῦ	τυράννου	καὶ τὰ δόξαντα τοῖς ἐν
[4, 72]	πολιτείας κόσμος, ὃν ἀπαλλαττόμενοι τοῦ	τυράννου	καταστησόμεθα. βεβουλεῦσθαι γὰρ ἅπαντα βέλτιον,
[4, 43]	καὶ ἔστιν ὅτε κατὰ τοῦ	τυράννου	λέγοντες αὐτοί, πεῖραν τῆς ἑκάστου
[4, 71]	χρησομένῳ· καὶ τὸν κατὰ τοῦ	τυράννου	λόγον πρῶτος ἐγὼ διαθήσομαι. ~Ὡς
[4, 77]	τὸ πλάσμα πιστευθὲν ὑπὸ τοῦ	τυράννου	μὴ ταὐτὰ παθεῖν ἐκείνοις ἐρρύσατο
[4, 68]	ἐρρύσατο μηδὲν δεινὸν ὑπὸ τοῦ	τυράννου	παθεῖν πολλῶν καὶ ἀγαθῶν ἀνδρῶν
[4, 78]	ἁπάσας διεξῆλθον ἂν τὰς τοῦ	τυράννου	παρανομίας, ἐφ´ αἷς οὐχ ἅπαξ,
[4, 34]	αὐτοῖς τὴν ἀρχὴν ἀντὶ τῆς	ἐπιφθόνου	ταύτης καὶ πλείω τὰ λυπηρὰ
[4, 40]	οἰκειωσάμενος ὑπ´ ἐκείνου βασιλεὺς ἀπεδείχθη	μόνου.	ἐπιεικὴς δὲ καὶ μέτριος ἀνὴρ
[4, 40]	πρὸ αὐτοῦ πάντες, ἀλλὰ παρὰ	μόνου	τοῦ δήμου, δεκασμοῖς δὲ {καὶ
[4, 58]	ἐπὶ τοῦτο παρεσκευασμένων εἰσελθὼν δίχα	πόνου	κύριος ἐγεγόνει τῆς πόλεως. ὡς
[4, 11]	πατρικίων κατασχόντες τὰ πράγματα δίχα	πόνου,	πρῶτον μὲν ἐμὲ τὸν φύλακα
[4, 6]	γὰρ οὐκέτι κυΐσκεται τούτου τοῦ	χρόνου	γυνή, ἀλλ´ ἔστιν οὗτος αὐτὸς
[4, 23]	μακαρίων μέχρι τίνος αὐτῷ παρέσται	χρόνου.	ἠξίου τ´ αὐτοὺς σκοπεῖν, ὅσαι
[4, 61]	εὕρετε. ἐξ ἐκείνου καλεῖται τοῦ	χρόνου	Καπιτωλῖνος ὁ λόφος ἐπὶ τῆς
[4, 58]	δεῖμα περὶ τοῦ μέλλοντος ὑπάρχῃ	χρόνου	μηδ´ ἐνδοιάζωσιν, εἰ βέβαια ταῦτα
[4, 77]	καὶ μέχρι τοῦ παρόντος διασέσωκε	χρόνου·	νῦν δ´ αὐτὸ πρῶτον, ἥκει
[4, 4]	υἱὸς οὐ πρὸ πολλοῦ τετελευτηκὼς	χρόνου,	παιδία δ´ ἐξ ἐκείνου δύο
[4, 60]	παρόν· ἔσται δ´ ὑμῖν ὀλίγου	χρόνου	παρελθεῖν πρὸς αὐτόν. ἐν ᾧ
[4, 81]	τῶν συμφορῶν, καὶ μέχρι τίνος	χρόνου	ταῦτα πάσχοντες ὑπομενοῦμεν, καὶ πότε
[4, 30]	δ´ οὐ πολλοῦ μετὰ ταῦτα	χρόνου	τοῖς αὐτοῖς πάθεσιν ἀποθνήσκουσιν ἥ
[4, 47]	ὑποζύγια καὶ τὴν ἀποσκευὴν τοῦ	Τύρνου	θεραπόντων τοὺς πονηροτάτους ἐξευρὼν καὶ
[4, 47]	παθεῖν αὐτοῖς. ~Τοιαύτῃ καταδρομῇ τοῦ	Τύρνου	χρησαμένου καὶ τῶν πολλῶν σφόδρα
[4, 43]	βαρείας ἐσομένης, σφίσι δ´ αὐτοῖς	ἀκινδύνου.	ἧκε δὲ κἀκείνοις οὐ μετὰ
[4, 13]	ταῖς φράτραις· ἦσαν δὲ πεντήκοντά	που	μάλιστα τὸν ἀριθμόν, ὧν οὐδὲν
[4, 13]	σημεῖον οὐδέν, ᾧ διαγνώσεται, μέχρι	ποῦ	προβαίνουσα ἔτι πόλις ἐστὶ καὶ
[4, 14]	μεταλαμβάνειν ἑτέραν οἴκησιν μήτ´ ἄλλοθι	που	συντελεῖν, τάς τε καταγραφὰς τῶν
[4, 34]	τῶν κατὰ νόμον, τούτους ἀδικῶ	δήπου	καὶ οὐχὶ σέ, καὶ ὑπὸ
[4, 6]	νεωτέρα καθάπερ εἰκός, ἑβδομηκοστὸν ἂν	δήπου	καὶ πέμπτον εἶχεν ἔτος, ὅτ´
[4, 11]	τὰ μετὰ ταῦτα πάντες ἴστε	δήπου,	κἂν ἐγὼ μὴ λέγω, ὅτι
[4, 29]	πραγματευσαμένῳ, μετὰ τὴν τοῦ Τυλλίου	δήπου	τελευτήν; ὥσπερ ἀναμενούσης τῆς τύχης
[4, 81]	ἕξομεν πολλῷ μιαρωτέρους τοῦ πατρός.	ὅπου	γὰρ ὁ γενόμενος ἐξ ἰδιώτου
[4, 33]	παράδοξα} καὶ μηδὲν ἡγεῖσθαι ἄπιστον,	ὅπου	γε κἀμὲ Ταρκύνιος οὑτοσὶ τῆς
[4, 35]	μου κατηγορῶν καὶ οὐδὲ νῦν,	ὅπου	δεῖ. οὐ γὰρ ἐνθάδε σοι
[4, 78]	ὕβρει τε καὶ παρανομίᾳ τοὺς	ὅπου	δή ποτε γενομένους τυράννους, ἀφελέσθαι
[4, 60]	ἀφικομένοις εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ	τερατοσκόπου	περιτυγχάνει τι μειράκιον ἐξιόν, ᾧ
[4, 58]	πλῆθος καὶ βασιλικὸν ἐκ τυραννικοῦ	τρόπου	μεταλαβὼν τήν τε πόλιν αὐτοῖς
[4, 40]	ἀδυνάτους δ´ ὄντας δι´ ἑτέρου	τρόπου	τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ καταλῦσαι καὶ
[4, 20]	εἶδεν ἀγανακτοῦντας αὐτούς, δι´ ἑτέρου	τρόπου	τήν τ´ ἀθυμίαν αὐτῶν παρεμυθήσατο
[4, 46]	εἶναι παρὰ πονηροῦ καὶ ἀνοσίου	τρόπου	χρηστόν τι καὶ φιλάνθρωπον ἐλπίζειν
[4, 40]	θεῶν ἀνεπίληπτα. ὁ δὲ Τύλλιος	ἐπιτρόπου	βασιλικοῦ σχῆμα κατ´ ἀρχὰς λαβών,
[4, 24]	πόλει καὶ παντὸς ἄρχειν ἀξιούσῃ	τόπου	τοιούτους ποιεῖσθαι πολίτας. ἔχοι δ´
[4, 46]	τὸν δ´ ἀξιοῦντα τῶν τοῦ	πάππου	δωρεῶν κληρονομεῖν ἁπάντων ἀνθρώπων παρανομώτατον
[4, 11]	ἐξελαύνειν καὶ τὴν ὑπὸ τοῦ	πάππου	καταλειφθεῖσαν ἀρχὴν ἀφαιρεῖσθαι, στέρξομεν τὴν
[4, 31]	ὅτε μοι τὸν οἶκον τοῦ	πάππου	παρεδίδους, ἅμα τοῖς χρήμασι καὶ
[4, 59]	τῶν ἱερῶν ἐγίνετο τὰς τοῦ	πάππου	προθυμούμενος εὐχὰς ἐπιτελέσαι. ἐκεῖνος γὰρ
[4, 44]	τὰ καταλειφθέντα ἡμίεργα ὑπὸ τοῦ	πάππου	τελειῶσαι, τὰς μὲν ἐξαγωγίμους τῶν
[4, 32]	οὐκ ἀξιοῖς με τῶν τοῦ	πάππου	τιμῶν κληρονομεῖν καὶ τίνα πρόφασιν
[4, 56]	αὐτῷ πεφυκυῖαι πλήρεις ἤδη τοῦ	καρποῦ	καὶ συγκομιδῆς ὥραν ἔχουσαι· διεξιὼν
[4, 39]	στενοῦ δ´ ὄντος πάνυ τοῦ	στενωποῦ,	δι´ οὗ τὴν ἀπήνην ἔδει
[4, 59]	ἤδη προϊούσης, εὑρῆσθαι κεφαλὴ νεοσφαγοῦς	ἀνθρώπου	τό τε πρόσωπον ἔχουσα τοῖς
[4, 79]	ἐξάγιστα καὶ οὔθ´ Ἑλλάδος οὔτε	βαρβάρου	γῆς οὐδαμόθι γενόμενα πρῶτος εἰς
[4, 39]	ἐξ ἐκείνου τοῦ δεινοῦ καὶ	μυσαροῦ	πάθους ἀσεβὴς ὑπὸ Ῥωμαίων κατὰ
[4, 27]	ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ Ταρκυνίου τε τοῦ	γαμβροῦ	καὶ τῆς ἑαυτοῦ θυγατρὸς ἀποθνήσκει.
[4, 40]	ἀποθανεῖν· οἱ δ´ ὑπὸ τοῦ	γαμβροῦ	καὶ τῆς θυγατρὸς ἀναιρεθῆναι τῆς
[4, 5]	τὰς ἀγκάλας ἐμβαλοῦσα τοῦ τε	γαμβροῦ	καὶ τῆς θυγατρὸς καὶ πολὺν
[4, 50]	τὴν δεκάτην ἐξελόμενος εἰς κατασκευὴν	ἱεροῦ	τὰ λοιπὰ χρήματα τοῖς στρατιώταις
[4, 4]	ταφὰς αὐτοῦ ποιῶμεν ἀπὸ τοῦ	φανεροῦ.	δίκαιος δ´ εἶ, Τύλλιε, τραφείς
[4, 4]	νοῦν, τότε καὶ ἐκ τοῦ	φανεροῦ	πάσῃ δυνάμει καὶ μεθ´ ὅπλων
[4, 6]	διήλλαττεν, ἀλλὰ τρισὶ μόνον ἔτεσι	θατέρου	πρεσβύτερος ἦν· ὥστ´ οὐκ ἄν
[4, 73]	καὶ τὴν αὐτὴν ἔχοντος ἰσχὺν	ἑκατέρου·	αἰδώς τ´ ἀλλήλων καὶ κώλυσις
[4, 40]	συνεπιβουλεῦσαι· ἀδυνάτους δ´ ὄντας δι´	ἑτέρου	τρόπου τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ καταλῦσαι
[4, 20]	ὡς εἶδεν ἀγανακτοῦντας αὐτούς, δι´	ἑτέρου	τρόπου τήν τ´ ἀθυμίαν αὐτῶν
[4, 40]	φίλων, Ταρκυνίου θυγάτηρ οὖσα τοῦ	προτέρου	βασιλέως, νυκτὸς ἐκκομίζει τὸ σῶμα
[4, 68]	ἀρετήν, μήτηρ δὲ Ταρκυνία τοῦ	προτέρου	βασιλέως Ταρκυνίου θυγάτηρ· αὐτὸς δὲ
[4, 73]	νῦν καὶ ἵνα μηδ´ ἐξ	ὑστέρου	γένηταί ποτε φυλάξασθαι παραινῶ. τίνα
[4, 20]	οὗτοι, τότε τοὺς ἀπὸ τοῦ	δευτέρου	τιμήματος εἴκοσι καὶ δύο λόχους
[4, 46]	ἔφη καὶ θεοβλαβείας εἶναι παρὰ	πονηροῦ	καὶ ἀνοσίου τρόπου χρηστόν τι
[4, 47]	με ᾐτεῖτο, μηδὲ νῦν ὡς	πονηροῦ	κατηγορεῖν. καὶ περὶ μὲν ἐμαυτοῦ
[4, 24]	καὶ πορνείας καὶ παντὸς ἄλλου	πονηροῦ	πόρου χρηματισάμενοι τούτων ὠνοῦνται τῶν
[4, 32]	με τῶν ἐμῶν, οὔτε σώματος	ἀναπήρου	τυχόντα οὔτε διανοίας ἠλιθίου. ἔπειτ´
[4, 55]	αὐτοὺς ἀφικομένων καὶ οὐ διὰ	μακροῦ	τὴν Ῥώμην ὑποχείριον ἕξειν ἐλπίσαντες
[4, 39]	ἄξεις, ἀλιτήριε, καὶ διὰ τοῦ	νεκροῦ;	κἀκεῖνος ἐπὶ τῷ πάθει μᾶλλον
[4, 24]	πορνείας καὶ παντὸς ἄλλου πονηροῦ	πόρου	χρηματισάμενοι τούτων ὠνοῦνται τῶν χρημάτων
[4, 56]	αὐτοῦ κελεύσας, ἦγε δι´ ἀρούρας	σιτοσπόρου	καὶ τοὺς ὑπερέχοντας τῶν σταχύων
[4, 52]	αὐτοὺς ὑπηκόους εἶναι Ταρκυνίου καὶ	φόρου	τὸ λοιπὸν ὑποτελεῖς. σπεισάμενος δὴ
[4, 49]	τούτοις {πελάνου γένος} ἑνὸς δὲ	ταύρου	κοινῶς ὑπὸ πασῶν θυομένου μέρος
[4, 38]	ἰδὼν ἀναπηδᾷ τ´ ἀπὸ τοῦ	δίφρου,	καὶ συναρπάσας τὸν γέροντα κεκραγότα
[4, 34]	εἰμι τῆς ἀρχῆς, οὐχ ὑπὸ	σοῦ.	ἀλλ´ οὔτε τούτους οὔτ´ ἄλλον
[4, 65]	μετερχόμενος, ὥστ´ αἰσχρὰν καὶ ἐπονείδιστόν	σου	γενέσθαι τὴν τελευτὴν καὶ μηδὲ
[4, 31]	οὔτε ἡ βουλὴ ψῆφον ὑπὲρ	σοῦ	διήνεγκεν, οὔτε ἀρχαιρεσίαις νομίμοις τῆς
[4, 32]	σύνηθες, ἐπὶ τὸν ἐκδημαγωγούμενον ὑπὸ	σοῦ	καταφεύγῃς ὄχλον, οὐκ ἐπιτρέψω σοι·
[4, 32]	ἡγοῦμαί σε καὶ διὰ τί	σου	κατηγορῶ; σὺ μὲν οὖν ἀπόκριναί
[4, 39]	εἶπεν, ὦ Τυλλία, τὸν πατέρα	σου	νεκρὸν κείμενον καὶ πάροδον οὐκ
[4, 66]	ἀξιοῦντος λέγειν· Ἱκέτις ἔφη γίνομαί	σου	πάτερ δεινὴν καὶ ἀνήκεστον ὑπομείνασα
[4, 35]	σὺ τοῦτο πέφευγας, ἐγὼ περὶ	σοῦ	ποιήσω καὶ συγκαλέσας τὸν δῆμον
[4, 29]	ἀκούω, γενεάς· τῷ δὲ πάππῳ	σου	Ταρκυνίῳ μεταθεμένῳ τὴν οἴκησιν ἐκ
[4, 4]	ἄκουσι Ῥωμαίοις, ἀλλὰ βουλομένοις ὑπὸ	σοῦ	τὴν πόλιν ἐπιτροπεύεσθαι, ὑφ´ οὗ
[4, 29]	τόλμα καὶ τὸ φιλοκίνδυνον ἔνεστί	σου	τοῖς τρόποις, ὧν μάλιστα τῷ
[4, 29]	τε λαβεῖν ἐμὲ γυναῖκα κἀμὲ	σοῦ	τυχεῖν ἀνδρός, οὐκ ἂν ἐν
[4, 65]	καὶ μηδὲ ταφῆς τὸ σῶμά	σου	τυχεῖν μηδ´ ἄλλου τῶν νομίμων
[4, 66]	πολὺν ποίει χρόνον τὸν διὰ	μέσου.	~Ταχείᾳ δὲ καὶ κατεσπουδασμένῃ παρακλήσει
[4, 11]	ἐθισθήσονται ζῆν τὰ δίκαια ἐξ	ἴσου	διδόντες ὑμῖν καὶ λαμβάνοντες, ἀλλ´
[4, 9]	οἱ μείζους τοῖς ἐλάττοσιν ἐξ	ἴσου,	νόμους θήσομαι κωλυτὰς μὲν τῆς
[4, 43]	Τυλλίου γραφέντας, καθ´ οὓς ἐξ	ἴσου	τὰ δίκαια παρ´ ἀλλήλων ἐλάμβανον
[4, 69]	γοναῖς· τήν τ´ αἰτίαν τῆς	νόσου	γνῶναι παρὰ τοῦ θεοῦ καὶ
[4, 57]	ἐπιφανέστατος ἁπάντων ἐγεγόνει· ἀπολογουμένου δὲ	τοῦ	ἀνδρὸς καὶ διὰ τὸ μηδὲν
[4, 45]	κατηγορίαν τ´ ἄλλα διεξιὼν ἔργα	τοῦ	ἀνδρός, οἷς αὐθάδειά τις ἐδόκει
[4, 64]	ἐπιφανοῦς, ἐξένιζεν αὐτὸν ὡς συγγενῆ	τοῦ	ἀνδρὸς πολλῇ προθυμίᾳ τε καὶ
[4, 25]	Δωριεῖς δ´ ἐπὶ Τριοπίῳ τὸ	τοῦ	Ἀπόλλωνος· ἔνθα συνιόντες γυναιξὶν ὁμοῦ
[4, 61]	πολυτελείᾳ τῆς ὕλης μόνον διαλλάττων	τοῦ	ἀρχαίου, ἐκ μὲν τοῦ κατὰ
[4, 25]	ὀνόματα καὶ δόξας προῆλθον, οὔτε	τοῦ	Βαβυλωνίου τείχους ἐμακάρισε τὴν Ἀσσυρίαν
[4, 29]	τοῖς κράτιστα πεφυκόσι, καὶ μορφὴ	τοῦ	βασιλείου γένους ἀξία. ἢ τούτων
[4, 8]	ὡς ἐπίτροπος ὢν τῶν ἐκ	τοῦ	βασιλείου γένους παίδων τόν τ´
[4, 1]	Λατίνων ἔθνους ἀνήρ τις ἐκ	τοῦ	βασιλείου γένους Τύλλιος ὄνομα γυναικὶ
[4, 3]	τοιαῦτ´ ἐστίν. ~Ἃ δὲ πρὸ	τοῦ	βασιλεῦσαι διεπράξατο λόγου ἄξια, ἐξ
[4, 4]	τῶν ἐχθρῶν ἰσχυρόν ἐστι ζῆν	τοῦ	βασιλέως ἀγγελλομένου, παραλαβὼν σὺ τάς
[4, 2]	τε μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἡ	τοῦ	βασιλέως γυνὴ πορευόμεναι διὰ τῆς
[4, 3]	φανεὶς στεφάνοις αὖθις ἀριστείοις ὑπὸ	τοῦ	βασιλέως ἐκοσμεῖτο. ἔτη δὲ γεγονὼς
[4, 5]	Τύλλιον αὐτοῖς συνίστησιν ὡς ὑπὸ	τοῦ	βασιλέως ἐπίτροπον ἁπάντων τῶν τ´
[4, 4]	ἐστί; πρῶτον μὲν κρυπτώμεθα τὸν	τοῦ	βασιλέως θάνατον καὶ πρὸς ἅπαντας
[4, 7]	ἄρα γόνῳ μὲν ἦσαν υἱωνοὶ	τοῦ	βασιλέως οἱ παῖδες, ποιήσει δ´
[4, 6]	τὸν πρὸς Λατίνους πόλεμον ὑπὸ	τοῦ	βασιλέως πέμπεται, ὡς ἀμφότεροι λέγουσιν
[4, 10]	ἐπὶ τῷ δήμῳ ποιήσωσι τὴν	τοῦ	βασιλέως προαίρεσιν, ἅπασαι τὸν Τύλλιον
[4, 26]	βάρβαροι. Πολιτικαὶ μὲν δὴ πράξεις	τοῦ	βασιλέως τούτου σὺν ἄλλαις πολλαῖς
[4, 85]	γράμματα λαβόντες οἱ καταλειφθέντες ὑπὸ	τοῦ	βασιλέως ὕπαρχοι Τῖτος Ἑρμίνιος καὶ
[4, 15]	μὲν τἀληθῆ καὶ ἀπὸ παντὸς	τοῦ	βελτίστου τετιμῆσθαι, πατέρων τε ὧν
[4, 37]	λέξαντος αὐτοῦ καταβαίνειν τ´ ἀπὸ	τοῦ	βήματος βουλομένου κραυγή τ´ ἐξ
[4, 12]	παραχωρεῖν οἵου τε ὄντος ἀπὸ	τοῦ	βήματος κραυγή τε παρὰ πάντων
[4, 70]	ὅρκον τοιαύτην αὑτῷ τελευτὴν ἠράσατο	τοῦ	βίου γενέσθαι καὶ τοῖς αὑτοῦ
[4, 82]	μακαριώτερος ἔδοξεν ὁ θάνατος εἶναι	τοῦ	βίου, ἡμῖν δ´ ἆρ´ οὐ
[4, 79]	ἐπὶ ταῖς δυσμαῖς ὄντας ἤδη	τοῦ	βίου; Σερούιον μὲν Τύλλιον τὸν
[4, 67]	ταχεῖαν αὐτῇ δοῦναι τὴν ἀπαλλαγὴν	τοῦ	βίου σπᾶται τὸ ξιφίδιον, ὃ
[4, 70]	νῦν, ὃν ἐγὼ περιμένων ταύτην	τοῦ	βίου τὴν προσποίησιν ἐφύλαττον; ἆρα
[4, 29]	γάμους, καὶ σὺ μὲν ἀπαλλάττεις	τοῦ	βίου τὴν σαυτοῦ γυναῖκα, ἐγὼ
[4, 9]	γυναῖκα, καὶ παρὰ πάντα τὸν	τοῦ	βίου χρόνον ὥσπερ ἐξ αὑτοῦ
[4, 7]	ἁπάντων ἐστὶ δόξας, καὶ ὁ	τοῦ	βίου χρόνος αὐτῷ πλείων ἀναφαίνεται
[4, 39]	ἐπὶ τῆς κρηπῖδος ἑστῶτα πρὸ	τοῦ	βουλευτηρίου θεασαμένη βασιλέα τ´ αὐτὸν
[4, 7]	ὅτι Τύλλιον αὐτὸς ἀράμενος ἐκ	τοῦ	βουλευτηρίου καὶ φέρων ἔξω κατὰ
[4, 38]	ἐπικαλούμενον ἔφερε. γενόμενος δ´ ἔξω	τοῦ	βουλευτηρίου μετέωρον ἐξαρπάσας αὐτὸν ἀκμάζων
[4, 38]	εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ πρὸ	τοῦ	βουλευτηρίου στὰς ἐκέλευσε τῷ κήρυκι
[4, 76]	αἵματι τὴν νεκράν· ἣν πρὸ	τοῦ	βουλευτηρίου τεθῆναι κελεύσαντες ὑψηλὴν καὶ
[4, 38]	ἀνὴρ ῥιπτεῖ κατὰ τῶν κρηπίδων	τοῦ	βουλευτηρίου τῶν εἰς τὸ ἐκκλησιαστήριον
[4, 84]	καὶ σώζεσθαι ὑφ´ ἡμῶν. ~Τοιαῦτα	τοῦ	Βρούτου δημηγοροῦντος ἀναβοήσεις τε συνεχεῖς
[4, 69]	ἀναθήμασι δωρησάμενοι τὸν θεὸν καὶ	τοῦ	Βρούτου πολλὰ καταγελάσαντες, ὅτι βακτηρίαν
[4, 27]	ἀπέχων, ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ Ταρκυνίου τε	τοῦ	γαμβροῦ καὶ τῆς ἑαυτοῦ θυγατρὸς
[4, 40]	αὐτὴν ἀποθανεῖν· οἱ δ´ ὑπὸ	τοῦ	γαμβροῦ καὶ τῆς θυγατρὸς ἀναιρεθῆναι
[4, 31]	ἀκμὴν τριάκοντα γεγονὼς ἔτη, μετὰ	τοῦ	γάμου τῆς θυγατρὸς καὶ τὰ
[4, 20]	τιμήματος. καὶ τοῦτ´ ἐποίει μέχρι	τοῦ	γενέσθαι λόχους ἑπτὰ καὶ ἐνενήκοντα
[4, 1]	παρελθεῖν. τὰ μὲν οὖν περὶ	τοῦ	γένους αὐτοῦ λεγόμενα, οἷς μάλιστ´
[4, 2]	ἠφανίσθη. τὰ μὲν δὴ περὶ	τοῦ	γένους αὐτοῦ λεγόμενα τοιαῦτ´ ἐστίν.
[4, 32]	τί οὖν ἐπετρόπευες τὸν ἀλλότριον	τοῦ	γένους καὶ τὸν οἶκον ἀνδρωθέντι
[4, 13]	πόλεως οὐκ ἐῶντος, ὥς φασι,	τοῦ	δαιμονίου, ἀλλ´ ἔστιν ἅπαντα τὰ
[4, 26]	πραγμάτων ὄγκῳ καὶ τῇ προνοίᾳ	τοῦ	δαιμονίου κρείττονι κεχρημένους ἐκείνων, δι´
[4, 63]	καὶ τῆς πόλεως, προθεσπίσαντος αὐτῷ	τοῦ	δαιμονίου τὴν μέλλουσαν γενήσεσθαι περὶ
[4, 49]	προκλήσεις, Ἐχετρανοί τε καὶ Ἀντιᾶται.	τοῦ	δὲ μένειν εἰς ἅπαντα χρόνον
[4, 68]	θανάτῳ δι´ οὐδὲν μὲν ἀδίκημα,	τοῦ	δὲ πλούτου προαχθεὶς εἰς ἐπιθυμίαν,
[4, 39]	ὄρβιος καλούμενος πρότερον ἐξ ἐκείνου	τοῦ	δεινοῦ καὶ μυσαροῦ πάθους ἀσεβὴς
[4, 47]	λαβόντας εἰσενεγκεῖν εἰς τὴν κατάλυσιν	τοῦ	δεσπότου καὶ ἀποθέσθαι κρύψαντας ἐν
[4, 20]	ἅπαντες οὗτοι, τότε τοὺς ἀπὸ	τοῦ	δευτέρου τιμήματος εἴκοσι καὶ δύο
[4, 19]	ἀνεισφορίαν. οὐ γὰρ ἐλάμβανον ἐκ	τοῦ	δημοσίου τότε Ῥωμαῖοι στρατιωτικοὺς μισθούς,
[4, 24]	τρόπους. ἢ γὰρ ὠνησάμενοι παρὰ	τοῦ	δημοσίου τοὺς ὑπὸ δόρυ πωλουμένους
[4, 43]	κατέφερε. τοῦτο τὸ πολίτευμα πολὺ	τοῦ	δημοτικοῦ πλήθους ἀπανήλωσεν ἐπὶ τῆς
[4, 12]	παραλαμβάνει τότε τὴν ἀρχὴν παρὰ	τοῦ	δημοτικοῦ πλήθους πολλὰ χαίρειν τῇ
[4, 30]	δημοτικὰ πολιτεύματα παρακαλοῦντες ἔκ τε	τοῦ	δημοτικοῦ πλήθους τοὺς ἀπορωτάτους, οἷς
[4, 41]	Ἀθήνησι Θηρικλέους. οὗτος ὑπεριδὼν μὲν	τοῦ	δημοτικοῦ πλήθους, ὑπεριδὼν δὲ τῶν
[4, 40]	τις εἰς ἑαυτὸν ὁρμὴ γένηται	τοῦ	δημοτικοῦ, πρὶν ἢ βεβαίως κρατύνασθαι
[4, 40]	αὐτοῦ πάντες, ἀλλὰ παρὰ μόνου	τοῦ	δήμου, δεκασμοῖς δὲ {καὶ δωροδοκίαις}
[4, 20]	αἷς τὰ μέγιστα ἐπεκυροῦτο ὑπὸ	τοῦ	δήμου. εἴρηται δέ μοι καὶ
[4, 40]	οὐ παρὰ τῆς βουλῆς καὶ	τοῦ	δήμου, καθάπερ οἱ πρὸ αὐτοῦ
[4, 12]	ἀγρῶν ἅπαντας παρεῖναι. συνελθόντος δὲ	τοῦ	δήμου καλῶν τὰς φράτρας κατὰ
[4, 38]	τὸν οἰκεῖον καιρὸν ἔλαβε διεσκεδασμένου	τοῦ	δήμου κατὰ τοὺς ἀγροὺς ἐπὶ
[4, 12]	ἣν οὐκ ἠξίωσεν ἐπικυρῶσαι τὰ	τοῦ	δήμου κρίματα, ὥσπερ αὐτῇ ποιεῖν
[4, 80]	ταῦτα ψῆφον ἐπενέγκαντος ἐν ἀρχαιρεσίαις	τοῦ	δήμου, μέθ´ ἧς ἅπαντα ἐπικυροῦσθαι
[4, 3]	ταῦτα Ῥωμαῖοι μὲν αὐτὸν ἐκ	τοῦ	δήμου μεταγαγεῖν ἠξίωσαν εἰς τοὺς
[4, 63]	ἐπιθεμένων αὐτῷ τῶν πατρικίων καὶ	τοῦ	δήμου συμφρονήσαντος ἐξέπεσε τῆς δυναστείας.
[4, 74]	τε καὶ ἄρχεσθαι καὶ πρὸ	τοῦ	διαφθαρῆναι τὴν διάνοιαν ἀφίστασθαι τῆς
[4, 61]	ἀλλ´ ἀπὸ τοῦ κρατίστου καὶ	τοῦ	δικαιοτάτου λέγειν. οὐ δυνηθεὶς δὲ
[4, 46]	ἐκεῖνον. πολὺν δὲ λόγον ὑπὲρ	τοῦ	δικαίου καὶ τῶν ὁμολογιῶν διεξελθὼν
[4, 31]	ἤδη κατέχεις χρόνον, οὐκ ἐκ	τοῦ	δικαίου λαβών· οὔτε γὰρ μεσοβασιλεῖς
[4, 34]	ἀδικῶ. μάρτυς δὲ τῆς ἐκ	τοῦ	δικαίου μοι καὶ τότε δοθείσης
[4, 61]	ἔχοντες πλευράς, μέσος μὲν ὁ	τοῦ	Διός, παρ´ ἑκάτερον δὲ τὸ
[4, 38]	τοῦτ´ ἰδὼν ἀναπηδᾷ τ´ ἀπὸ	τοῦ	δίφρου, καὶ συναρπάσας τὸν γέροντα
[4, 23]	τῇ φύσει τὸ ἐλεύθερον οἴονται	τοῦ	δούλου διαφέρειν, ἀλλ´ οὐ τῇ
[4, 65]	φήσω κατειληφὼς ἀσχημονοῦσάν σε μετὰ	τοῦ	δούλου τετιμωρῆσθαι τὴν τοῦ συγγενοῦς
[4, 5]	ἐπειδὴ καιρὸς ἦν, ἐξῆλθεν ἐκ	τοῦ	δωματίου καὶ παρήγγειλε τοῖς ἔνδον
[4, 64]	λαθὼν τοὺς παρὰ ταῖς θύραις	τοῦ	δωματίου κοιμωμένους εἰσέρχεται ξίφος ἔχων.
[4, 4]	ἔσω μήτ´ ἔξω· ἔπειτ´ ἐκ	τοῦ	δωματίου πάντας ἐξελθεῖν κελεύσασα τοὺς
[4, 48]	τοὺς ἀρίστους ἄνδρας, ἡγεμόνα ποιοῦνται	τοῦ	ἔθνους ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς τοῖς
[4, 25]	τῶν τοιούτων ἔργων τὴν Ἀμφικτύονος	τοῦ	Ἕλληνος ἐπίνοιαν ἠγάσθη, ὃς ἀσθενὲς
[4, 57]	αὐτῷ τε καὶ τοῖς συλλαβομένοις	τοῦ	ἔργου χωρὶς τῶν ἄλλων μισθῶν,
[4, 28]	ἕως ἡ φύσις αὐτὸν ἐκ	τοῦ	ζῆν ἐξαγάγῃ, καὶ τὸν ἀδελφὸν
[4, 64]	δὲ καὶ τοῦτον υἱωνὸν εἶναι	τοῦ	Ἠγερίου πείθομαι, εἴ γε τὴν
[4, 40]	ταφὴν τῇ κατόπιν νυκτὶ ἀποθνήσκει.	τοῦ	θανάτου δ´ ὁ τρόπος, ὅστις
[4, 62]	ταὐτομάτου, σὺν τοῖς ἄλλοις ἀναθήμασι	τοῦ	θεοῦ καὶ οὗτοι διεφθάρησαν ὑπὸ
[4, 69]	αἰτίαν τῆς νόσου γνῶναι παρὰ	τοῦ	θεοῦ καὶ τὴν λύσιν βουλόμενος
[4, 73]	αἰδώς τ´ ἀλλήλων καὶ κώλυσις	τοῦ	καθ´ ἡδονὴν ζῆν φιλοτιμία τε
[4, 29]	ὅ τι βούλεται, καὶ περὶ	τοῦ	καθέξειν ἐν ἑαυτῷ τοὺς λόγους
[4, 70]	ἔξω τοῦ φρονεῖν γεγονὼς ὑπὸ	τοῦ	κακοῦ. πολλὰ δ´ αὐτοῦ κατολοφυρομένου
[4, 57]	συμφορᾷ καὶ οὐδὲ φωνὴν ὑπὸ	τοῦ	κακοῦ ῥῆξαι δυνάμενον ἀποκτείνουσι βάλλοντες
[4, 47]	καὶ τὰ κοινὰ πράττοντες ὑπὸ	τοῦ	καλοῦ τούτου δημαγωγοῦ, ὃς παρεσκεύασταί
[4, 62]	κατὰ γῆς ἐν τῷ ναῷ	τοῦ	Καπιτωλίνου Διὸς ἐν λιθίνῃ λάρνακι,
[4, 56]	ἐν αὐτῷ πεφυκυῖαι πλήρεις ἤδη	τοῦ	καρποῦ καὶ συγκομιδῆς ὥραν ἔχουσαι·
[4, 76]	ὄχλου δὲ συναχθέντος οὐ μόνον	τοῦ	κατ´ ἀγορὰν τότ´ ὄντος, ἀλλὰ
[4, 2]	Ἡφαίστου καθάπερ οἴονταί τινες εἴτε	τοῦ	κατ´ οἰκίαν ἥρωος, ἐγκύμονα γενέσθαι
[4, 61]	διαλλάττων τοῦ ἀρχαίου, ἐκ μὲν	τοῦ	κατὰ πρόσωπον μέρους τοῦ πρὸς
[4, 76]	ἀγορὰν τότ´ ὄντος, ἀλλὰ καὶ	τοῦ	κατὰ τὴν πόλιν ὅλην· διεξῄεσαν
[4, 37]	συνδραμόντος δ´ εἰς τὴν ἀγορὰν	τοῦ	κατὰ {τὴν} πόλιν ὄχλου προελθὼν
[4, 29]	τὴν ἡλικίαν. φέρε, ἀλλ´ ἡ	τοῦ	κατέχοντος τὰ πράγματα εὐγένεια καὶ
[4, 23]	ἀνθρώπους ἀναγκασθῇ πολεμεῖν. χωρὶς δὲ	τοῦ	κοινῇ χρησίμου καὶ ἰδίᾳ πολλὰ
[4, 45]	γινομένην ἀγορὰν τοὺς εἰωθότας ὑπὲρ	τοῦ	κοινοῦ τῶν Λατίνων συνεδρεύειν, ἡμέραν
[4, 61]	σφετερίζεσθαι τὸ σημεῖον, ἀλλ´ ἀπὸ	τοῦ	κρατίστου καὶ τοῦ δικαιοτάτου λέγειν.
[4, 53]	ὀλίγων ἐρῶ. ~Πόλις ἦν ἐκ	τοῦ	Λατίνων γένους Ἀλβανῶν ἀπόκτισις ἀπέχουσα
[4, 25]	αὐτὸς ἁπάσας τὰς μετεχούσας πόλεις	τοῦ	Λατίνων γένους συστῆσαι καὶ συναγαγεῖν,
[4, 1]	τοιαῦτ´ ἐστίν. ἐν Κορνικόλῳ πόλει	τοῦ	Λατίνων ἔθνους ἀνήρ τις ἐκ
[4, 45]	καὶ ξενικῆς, τὸν ἐπιφανέστατον ἐκ	τοῦ	Λατίνων ἔθνους καὶ πλεῖστον ἁπάντων
[4, 6]	καὶ ταῦτ´ ἐν τῇ κρατίστῃ	τοῦ	λέγειν τε καὶ πράττειν ὄντες
[4, 69]	παίδων Ἄρροντα καὶ Τῖτον ὑπὲρ	τοῦ	λοιμοῦ· κατέσκηψε γάρ τις ἐπὶ
[4, 21]	τῷ μίαν εἶναι ψῆφον ὅλου	τοῦ	λόχου τοῦ τ´ ὀλίγους ἔχοντος
[4, 45]	ἄλλων ἁπάντων παρόντων. ἀπολογουμένου δὲ	τοῦ	Μαμιλίου καὶ εἰς ἀναγκαίας τινὰς
[4, 61]	ἐφύλαττον ἀπόκρισιν, ὥσπερ αὐτοῖς ὁ	τοῦ	μάντεως ὑπέθετο υἱός, τὴν Ῥώμην
[4, 62]	οὗτοι διέμειναν οἱ χρησμοὶ μέχρι	τοῦ	Μαρσικοῦ κληθέντος πολέμου κείμενοι κατὰ
[4, 13]	φανείη κύκλος. ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν	τοῦ	μεγέθους τε καὶ κάλλους τῆς
[4, 76]	Ἑλλήνων ἀνὰ χρόνον ὠνομάσθησαν ἐπὶ	τοῦ	μεγέθους τῆς ἐξουσίας, ὅτι πάντων
[4, 20]	πρώτους μὲν λόχους τοὺς ἀπὸ	τοῦ	μεγίστου τιμήματος καταγραφέντας, ἐν οἷς
[4, 26]	τῆς Ἀρτέμιδος νεών, τὸν ἐπὶ	τοῦ	μεγίστου τῶν ἐν τῇ Ῥώμῃ
[4, 54]	ἀμφοτέραις ἔσεσθαι καὶ δεινὴ περὶ	τοῦ	μέλλοντος ἀθυμία· κάκιον δὲ τοὺς
[4, 58]	μηδὲν αὐτοῖς ἔτι δεῖμα περὶ	τοῦ	μέλλοντος ὑπάρχῃ χρόνου μηδ´ ἐνδοιάζωσιν,
[4, 59]	τὸ τέρας ἰδὼν ὁ Ταρκύνιος	τοῦ	μὲν ὀρύγματος ἐπισχεῖν ἐκέλευσε τοὺς
[4, 24]	τοὺς τιμητὰς ἀξιώσαιμ´ ἂν τούτου	τοῦ	μέρους προνοεῖν· εἰ δὲ μή
[4, 26]	ἄν τις οὐ μικρὸν τεκμήριον	τοῦ	μὴ βαρβάρους εἶναι τοὺς οἰκίσαντας
[4, 46]	χαλινὸν εἰλήφασι {τῆς δουλείας} περὶ	τοῦ	μὴ λαβεῖν αὐτὸν διαμάχεσθαι, ἐξ
[4, 74]	τῶν εἰρημένων χρησιμώτατον ἔσεσθαι καὶ	τοῦ	μὴ πολλὰ ἐξαμαρτάνειν τοὺς παραληψομένους
[4, 23]	μὲν δεσπόταις πολλὴ φροντὶς ἔσται	τοῦ	μὴ προχείρως τινὰς ἐλευθεροῦν, ὡς
[4, 84]	ἐπαίροντες, οἱ δὲ κατὰ λογισμὸν	τοῦ	μὴ ῥᾳδίαν εἶναι τὴν καθαίρεσιν
[4, 29]	τὸ δοκοῦν αἴτιον εἶναί μοι	τοῦ	μηδεμιᾶς ὀρέγεσθαί σε μήτε φιλοτιμίας
[4, 4]	φιλανθρώποις τὸ πλῆθος ἀναλαμβάνων καὶ	τοῦ	μηδὲν ἀδίκημα γενέσθαι πολλὴν ἔχων
[4, 37]	δεήσεις πολλαὶ σὺν οἰμωγαῖς ὑπὲρ	τοῦ	μηδενὶ παραχωρεῖν τῆς ἀρχῆς· τινὲς
[4, 71]	ψῆφόν τ´ αὐτοῖς ἀναδῶμεν ὑπὲρ	τοῦ	μηκέτι Ῥωμαίων Ταρκύνιον ἄρξειν καὶ
[4, 61]	εὕροι τις ἂν τῆς ὑπεροχῆς	τοῦ	μήκους παρὰ τὸ πλάτος οὐδ´
[4, 56]	τῷ πολλάκις ἐπερωτῶντι, τὴν Θρασυβούλου	τοῦ	Μιλησίου διάνοιαν ὡς ἔμοιγε δοκεῖ
[4, 62]	ἑβδομήκοντα καὶ ἑκατὸν ὀλυμπιάσιν ἐμπρησθέντος	τοῦ	ναοῦ, εἴτ´ ἐξ ἐπιβουλῆς, ὡς
[4, 61]	καὶ τὰ μὲν πολλὰ ἐξειργάσατο	τοῦ	ναοῦ, τελειῶσαι δ´ οὐκ ἔφθασεν
[4, 39]	Οὐκ ἄξεις, ἀλιτήριε, καὶ διὰ	τοῦ	νεκροῦ; κἀκεῖνος ἐπὶ τῷ πάθει
[4, 70]	ἦν. ~Τότε δ´ ὡς ἤκουσε	τοῦ	Οὐαλερίου τὰ συμβάντα τῇ Λουκρητίᾳ
[4, 49]	ποιεῖν τὴν συμμαχίαν, ἐκ δὲ	τοῦ	Οὐολούσκων ἔθνους δύο πόλεις ἐδέξαντο
[4, 15]	θεῶν ἐπισκόπων τε καὶ φυλάκων	τοῦ	πάγου, οὓς ἔταξε θυσίαις κοιναῖς
[4, 21]	ἔχοντος ἐν αὑτῷ πολίτας καὶ	τοῦ	πάνυ πολλούς· καὶ τῷ πρώτους
[4, 46]	ἐγγόνοις, τὸν δ´ ἀξιοῦντα τῶν	τοῦ	πάππου δωρεῶν κληρονομεῖν ἁπάντων ἀνθρώπων
[4, 11]	παῖδας ἐξελαύνειν καὶ τὴν ὑπὸ	τοῦ	πάππου καταλειφθεῖσαν ἀρχὴν ἀφαιρεῖσθαι, στέρξομεν
[4, 31]	ἤθελες, ὅτε μοι τὸν οἶκον	τοῦ	πάππου παρεδίδους, ἅμα τοῖς χρήμασι
[4, 59]	κατασκευὴν τῶν ἱερῶν ἐγίνετο τὰς	τοῦ	πάππου προθυμούμενος εὐχὰς ἐπιτελέσαι. ἐκεῖνος
[4, 44]	ἀρχῆς τὰ καταλειφθέντα ἡμίεργα ὑπὸ	τοῦ	πάππου τελειῶσαι, τὰς μὲν ἐξαγωγίμους
[4, 32]	χάριν οὐκ ἀξιοῖς με τῶν	τοῦ	πάππου τιμῶν κληρονομεῖν καὶ τίνα
[4, 79]	πολῖται, ὁ Ταρκύνιος ὁ πρὸ	τοῦ	παραλαβεῖν τὴν ἀρχὴν Ἄρροντα τὸν
[4, 77]	παθεῖν ἐκείνοις ἐρρύσατο καὶ μέχρι	τοῦ	παρόντος διασέσωκε χρόνου· νῦν δ´
[4, 34]	ὁ Ῥωμαίων οὐ τὸν διάδοχον	τοῦ	πατρός, ἀλλὰ τὸν ἄξιον τῆς
[4, 55]	αὐτῷ πιστεύσειαν ἀληθεύειν τὴν ἀπὸ	τοῦ	πατρὸς ἀπόστασιν, ἀργύριόν τε καὶ
[4, 55]	ἐξαπατηθέντες ὑφ´ ὧν ἔπραττεν ὁ	τοῦ	πατρὸς ἀποστάτης συνεχῶς ἐπὶ τὴν
[4, 4]	Ἄγκου Μαρκίου παίδων ἀνασώσασθαι τὴν	τοῦ	πατρὸς ἀρχὴν βουλομένων, ὡς ἐν
[4, 30]	ἐπάγεται γυναῖκα τὴν Τυλλίαν οὔτε	τοῦ	πατρὸς αὐτῆς βεβαιοῦντος τὸν γάμον
[4, 65]	γὰρ οἶδ´, ὅτι παραλήψομαι τὴν	τοῦ	πατρὸς βασιλείαν, ὥσπερ ἐστὶ δίκαιον,
[4, 6]	Τυρρηνίδα ἐπηγάγετο, ἣν ζῶντος ἔτι	τοῦ	πατρὸς ἔγημεν, ἅπαντες ὁμολογοῦσιν οἱ
[4, 77]	ὃς ἔμελλε τιμωρήσειν τῷ θανάτῳ	τοῦ	πατρός, εἰ μὴ γένοιτο ἐκποδῶν,
[4, 64]	τῶν Ταρκυνίου παίδων ἀποσταλεὶς ὑπὸ	τοῦ	πατρὸς εἰς πόλιν, ἣ ἐκαλεῖτο
[4, 39]	γὰρ τὴν εἰς τὸ βουλευτήριον	τοῦ	πατρὸς εἴσοδον καὶ σπουδὴν ἔχουσα
[4, 70]	πολλὰ δ´ αὐτοῦ κατολοφυρομένου καὶ	τοῦ	πατρὸς ἐν μέρει καὶ τῆς
[4, 66]	δ´ εἰς τὴν οἰκίαν εἰσῆλθε	τοῦ	πατρός· ἔτυχον δὲ συγγενεῖς ὄντες
[4, 6]	πέντε καὶ εἴκοσι κατὰ τὸν	τοῦ	πατρὸς θάνατον, ὁ δὲ Λεύκιος
[4, 66]	οὐδεμίαν προϊεμένη, ἔπειτ´ ἀνιστάντος αὐτὴν	τοῦ	πατρὸς καὶ τί πέπονθεν ἀξιοῦντος
[4, 57]	γραφεῖσαν, ἐπιγινώσκειν φήσας τὴν σφραγῖδα	τοῦ	πατρὸς ὁ Σέξτος ἔλυσε, καὶ
[4, 56]	τότε ποιήσαντος συνεὶς τὴν διάνοιαν	τοῦ	πατρὸς ὁ Σέξτος, ὅτι κελεύει
[4, 81]	ἑνὸς Ταρκυνίους ἕξομεν πολλῷ μιαρωτέρους	τοῦ	πατρός. ὅπου γὰρ ὁ γενόμενος
[4, 82]	ὑπὸ τοῖς κόλποις ξίφος σπασαμένη	τοῦ	πατρὸς ὁρῶντος, ὦ δημόται, διὰ
[4, 68]	τὸ μὴ τιμωρῆσαι τῷ θανάτῳ	τοῦ	πατρὸς οὐκ ἂν ὑπομείναντα, νέος
[4, 55]	οὐ μὴν ἀδυνάτῳ γε, συγχωρήσαντος	τοῦ	πατρὸς ποιεῖν ὅσα βούλεται, σκήπτεται
[4, 57]	Πέτρωνος κατασκευασθείσας ἐπιστολὰς σεσημειωμένας τῇ	τοῦ	πατρὸς σφραγῖδι λαβόντας ἔνδον ἀποθέσθαι.
[4, 1]	καὶ συγγενικὸν ὄνομα Τύλλιον ἐπὶ	τοῦ	πατρός, τὸ δὲ κοινὸν καὶ
[4, 56]	τῷ Κορινθίων τυράννῳ πυνθανομένῳ διὰ	τοῦ	πεμφθέντος ἀγγέλου, πῶς ἂν ἐγκρατέστατα
[4, 54]	τὰ πρὸς τοὺς Γαβίους φέροντα	τοῦ	περιβόλου διὰ πολυχειρίας ἐξωχυροῦτο τάφρον
[4, 57]	ἀργυρίῳ τὰς ἐπὶ τὸν ὄλεθρον	τοῦ	Πέτρωνος κατασκευασθείσας ἐπιστολὰς σεσημειωμένας τῇ
[4, 84]	ἐφ´ ἑκάστῳ τῶν λεγομένων ἐκ	τοῦ	πλήθους ἐγίνοντο διασημαίνουσαι τὸ βουλόμενόν
[4, 57]	τῆς ψυχῆς ἀγωνιῶντες. ~Ἠρεθισμένου δὲ	τοῦ	πλήθους καὶ μετὰ πολλῆς προθυμίας
[4, 44]	αὐτῷ παρανομεῖν, ἀλλ´ ἐπιλέξας ἐκ	τοῦ	πλήθους, ὅσον ἦν πιστὸν ἑαυτῷ
[4, 64]	στρατοπέδου κάμνοντες ἐπὶ τῇ τριβῇ	τοῦ	πολέμου καὶ οἱ κατὰ πόλιν
[4, 85]	τε καὶ τὸν Ὁράτιον ἀνοχὰς	τοῦ	πολέμου καταστησάμενοι πρὸς τοὺς Ἀρδεάτας
[4, 55]	τὸν πατέρα περὶ τῆς καταλύσεως	τοῦ	πολέμου· μαστιγωθεὶς δ´ ὑπ´ αὐτοῦ
[4, 17]	τισὶν ὀργάνοις ἐπισημαινόντων τὰ παρακλητικὰ	τοῦ	πολέμου. προσέκειντο δ´ οἱ μὲν
[4, 83]	ἀρετῆς ὁρῶσι μεταποιουμένους ἄσμενοι συναροῦνται	τοῦ	πολέμου· τυραννὶς γὰρ ἅπασιν ἐχθρὰ
[4, 73]	καὶ διὰ τοῦτο τὸ σχῆμα	τοῦ	πολιτεύματος ἁπάντων μάλιστα τῶν Ἑλλήνων
[4, 21]	ὅσα δεῖ. οὗτος ὁ κόσμος	τοῦ	πολιτεύματος ἐπὶ πολλὰς διέμεινε γενεὰς
[4, 22]	ἐποιήσατο δὲ καὶ τῆς αὐξήσεως	τοῦ	πολιτικοῦ συντάγματος οὐ μικρὰν πρόνοιαν
[4, 44]	ἃς ἐκεῖνος ὀρύττειν ἤρξατο, μέχρι	τοῦ	ποταμοῦ καταγαγεῖν, τὸν δ´ ἀμφιθέατρον
[4, 81]	ὑποτρέφει, θεάσασθε ἔργον ἑνὸς αὐτῶν	τοῦ	πρεσβυτάτου. ~Αὕτη Σπορίου μέν ἐστι
[4, 61]	μὲν τοῦ κατὰ πρόσωπον μέρους	τοῦ	πρὸς μεσημβρίαν βλέποντος τριπλῷ περιλαμβανόμενος
[4, 25]	δικασταὶ καθεζόμενοι διῄτων καὶ περὶ	τοῦ	πρὸς τοὺς βαρβάρους πολέμου καὶ
[4, 40]	τῶν φίλων, Ταρκυνίου θυγάτηρ οὖσα	τοῦ	προτέρου βασιλέως, νυκτὸς ἐκκομίζει τὸ
[4, 68]	δι´ ἀρετήν, μήτηρ δὲ Ταρκυνία	τοῦ	προτέρου βασιλέως Ταρκυνίου θυγάτηρ· αὐτὸς
[4, 38]	καὶ κακῶς ὅλον ἑαυτὸν ἐκ	τοῦ	πτώματας ἔχων. ~Τὰ μετὰ ταῦτα
[4, 38]	ἐκκλησιαστήριον φερουσῶν. μόγις δ´ ἐκ	τοῦ	πτώματος ἀναστὰς ὁ πρεσβύτης ὡς
[4, 39]	οὖσαν ἄλλην, εἰ μὴ διὰ	τοῦ	πτώματος; ἡ δ´ ἐκπικρανθεῖσα καὶ
[4, 39]	ἄγει βίᾳ τὰς ἡμιόνους κατὰ	τοῦ	πτώματος. οὗτος ὁ στενωπὸς ὄρβιος
[4, 2]	τῶν δείπνων ἀπαρχὰς ἁγίζουσιν, ὑπὲρ	τοῦ	πυρὸς ἀνασχεῖν λέγουσιν αἰδοῖον ἀνδρός.
[4, 40]	μόνη διέμεινεν οὐδὲν λωβηθεῖσα ὑπὸ	τοῦ	πυρός. καὶ ἔτι νῦν ὁ
[4, 62]	θεοῦ καὶ οὗτοι διεφθάρησαν ὑπὸ	τοῦ	πυρός. οἱ δὲ νῦν ὄντες
[4, 63]	Κιρκαίαν δὲ κατὰ λογισμόν, ὅτι	τοῦ	Πωμεντίνου πεδίου μεγίστου τῶν περὶ
[4, 40]	τὸ σῶμα. ἀπελθοῦσα δ´ ἀπὸ	τοῦ	σήματος οἴκαδε καὶ μίαν ἡμέραν
[4, 39]	παρῆν. στενοῦ δ´ ὄντος πάνυ	τοῦ	στενωποῦ, δι´ οὗ τὴν ἀπήνην
[4, 24]	πωλουμένους ἐκ τῶν λαφύρων, ἢ	τοῦ	στρατηγοῦ συγχωρήσαντος ἅμα ταῖς ἄλλαις
[4, 67]	καὶ σὺν ἐκείνῳ πράξων ἀπόστασιν	τοῦ	στρατιωτικοῦ πλήθους ἀπὸ τῶν τυράννων.
[4, 64]	πολιορκίας γινομένης οἵ τ´ ἐπὶ	τοῦ	στρατοπέδου κάμνοντες ἐπὶ τῇ τριβῇ
[4, 85]	ἑτέρας ὁδοὺς πρὸς τοὺς ἐπὶ	τοῦ	στρατοπέδου παρακαλοῦντες αὐτοὺς ἀποστῆναι τοῦ
[4, 82]	πόλεμον, Ταρκυνίου δὲ Κολλατίνου γυνὴ	τοῦ	συγγενοῦς τῶν τυράννων καὶ πολλὰ
[4, 65]	μετὰ τοῦ δούλου τετιμωρῆσθαι τὴν	τοῦ	συγγενοῦς ὕβριν μετερχόμενος, ὥστ´ αἰσχρὰν
[4, 6]	ἦν, ὅτ´ ἐτελεύτα. ἐκ γὰρ	τοῦ	συλλογισμοῦ τῶν ἐτῶν τοῦτο συνάγεται
[4, 46]	παρῆν ὁ Ταρκύνιος καὶ συναχθέντος	τοῦ	συλλόγου μικρά θ´ ὑπὲρ τοῦ
[4, 23]	τἀγαθά. τελευτῶν δὲ τὸν περὶ	τοῦ	συμφέροντος εἰσηγήσατο λόγον τοὺς μὲν
[4, 75]	χρῆναι τοὺς ἄνδρας ἅπαντα μετὰ	τοῦ	συνεδρίου τῆς βουλῆς, ὥσπερ οἱ
[4, 28]	χαλεπαίνειν καὶ ἀπαλλαγῆναι ζητεῖν ἀπὸ	τοῦ	συνοικοῦντος. ἔπειτα δ´ ἡ κακὴ
[4, 58]	ἀσπὶς ξυλίνη βύρσῃ βοείᾳ περίτονος	τοῦ	σφαγιασθέντος ἐπὶ τῶν ὁρκίων τότε
[4, 39]	κατέσφαξαν. ἔτι δὲ νεοσφαγοῦς ἐρριμμένου	τοῦ	σώματος καὶ σπαίροντος ἡ θυγάτηρ
[4, 31]	ὅτ´ εἰς τὴν κρατίστην παρεγενόμην	τοῦ	σώματος καὶ τῆς φρονήσεως ἀκμὴν
[4, 21]	εἶναι ψῆφον ὅλου τοῦ λόχου	τοῦ	τ´ ὀλίγους ἔχοντος ἐν αὑτῷ
[4, 33]	ἐκεῖνοι τῆς ἀρχῆς οὐδὲ σπέρμα	τοῦ	Ταρκυνιείου καταλείψουσι γένους. κηδεμὼν δὲ
[4, 55]	~Ἀδημονοῦντος δ´ ἐπὶ τοῖς συμβεβηκόσι	τοῦ	Ταρκυνίου καὶ οὔτε διαλύσασθαι τὸν
[4, 45]	λαβεῖν ἀνθ´ ἑαυτοῦ, πολλὴν ἐποιεῖτο	τοῦ	Ταρκυνίου κατηγορίαν τ´ ἄλλα διεξιὼν
[4, 29]	μέσον βουλὰς ἀπορρήτους; κελεύσαντος δὲ	τοῦ	Ταρκυνίου λέγειν, ὅ τι βούλεται,
[4, 7]	δὴ γίνεται πάλιν ὁ γάμος	τοῦ	Ταρκυνίου μικρὸν ἀπολείποντος ἐτῶν ὀγδοήκοντα,
[4, 51]	ἀγών· οἱ δὲ προαποσταλέντες ὑπὸ	τοῦ	Ταρκυνίου νύκτωρ ὑποστρέψαντες ἐκ τῆς
[4, 53]	κἀκεῖνοι δεόμενοι συμμαχίας· τὸν κατὰ	τοῦ	Ταρκυνίου πόλεμον ἀναλαβεῖν. ἐγίνοντο δὴ
[4, 62]	ἀπεμπολῆσαι θέλουσα. οὐκ ἀξιοῦντος δὲ	τοῦ	Ταρκυνίου τῆς αἰτηθείσης τιμῆς πρίασθαι
[4, 56]	διαφθείρειν. τὸ παραπλήσιον δὴ καὶ	τοῦ	Ταρκυνίου τότε ποιήσαντος συνεὶς τὴν
[4, 45]	ἀναγκαίας τινὰς ἀναφέροντος αἰτίας τὸν	τοῦ	Ταρκυνίου χρονισμὸν ἀναβάλλεσθαι τ´ ἀξιοῦντος
[4, 5]	ἑκάτερον εἰς τὰς ἀγκάλας ἐμβαλοῦσα	τοῦ	τε γαμβροῦ καὶ τῆς θυγατρὸς
[4, 27]	δ´ ἕτερον ἐπὶ ταῖς ἠιόσι	τοῦ	Τεβέριος, ἣν ἀνδρείαν προσηγόρευσεν, ὡς
[4, 85]	καὶ διακοσίων ἀριθμόν, ἐπὶ δὲ	τοῦ	τελευταίου βασιλέως τυραννὶς γενομένη, διὰ
[4, 60]	ἀνδράσιν ἀφικομένοις εἰς τὴν οἰκίαν	τοῦ	τερατοσκόπου περιτυγχάνει τι μειράκιον ἐξιόν,
[4, 20]	ἐκάλει· καὶ τετάρτους τοὺς ἀπὸ	τοῦ	τετάρτου τιμήματος. καὶ τοῦτ´ ἐποίει
[4, 4]	αἰτία γενομένη τῶν ἀγαθῶν ἡ	τοῦ	τετελευτηκότος βασιλέως ἦν γυνὴ γαμβρῷ
[4, 9]	οὐσίας ἅπαντας κελεύσω καὶ ἀπὸ	τοῦ	τιμήματος ἕκαστον εἰσφέρειν τὸ ἐπιβάλλον,
[4, 67]	ἀνεκαλεῖτο καὶ ὡς ἀνοίσουσαν ἐκ	τοῦ	τραύματος ἐτημελεῖτο, ἡ δ´ ἐν
[4, 20]	τότε τῶν ψήφων τοὺς ἀπὸ	τοῦ	τρίτου τιμήματος ἐκάλει· καὶ τετάρτους
[4, 8]	πρῶτον εἰς τὸ συνέδριον ὑπὸ	τοῦ	Τυλλίου ἀναχθῶσιν, ἀναγκάσαι τὸν ἄνδρα
[4, 29]	εἰς τοῦτο πραγματευσαμένῳ, μετὰ τὴν	τοῦ	Τυλλίου δήπου τελευτήν; ὥσπερ ἀναμενούσης
[4, 27]	Οὐιεντανοὶ καὶ τοῖς ἐλθοῦσι παρὰ	τοῦ	Τυλλίου πρεσβευταῖς ἀπεκρίναντο μηδεμίαν εἶναί
[4, 40]	αὐτῷ γενέσθαι· ἀλλ´ ἡ γυνὴ	τοῦ	Τυλλίου σὺν ὀλίγοις τισὶ τῶν
[4, 53]	τὰ σφέτερα, τήν τε κατάλυσιν	τοῦ	τυράννου δυνατὴν ἀποφαίνοντες καὶ ῥᾳδίαν,
[4, 71]	γὰρ καὶ δεινὰ πεπόνθασιν ὑπὸ	τοῦ	τυράννου καὶ μικρᾶς ἀφορμῆς δέονται.
[4, 85]	τοῦ στρατοπέδου παρακαλοῦντες αὐτοὺς ἀποστῆναι	τοῦ	τυράννου καὶ τὰ δόξαντα τοῖς
[4, 72]	ἔσται πολιτείας κόσμος, ὃν ἀπαλλαττόμενοι	τοῦ	τυράννου καταστησόμεθα. βεβουλεῦσθαι γὰρ ἅπαντα
[4, 43]	πέλας καὶ ἔστιν ὅτε κατὰ	τοῦ	τυράννου λέγοντες αὐτοί, πεῖραν τῆς
[4, 71]	γνοίην, χρησομένῳ· καὶ τὸν κατὰ	τοῦ	τυράννου λόγον πρῶτος ἐγὼ διαθήσομαι.
[4, 77]	με τὸ πλάσμα πιστευθὲν ὑπὸ	τοῦ	τυράννου μὴ ταὐτὰ παθεῖν ἐκείνοις
[4, 68]	αὐτὸν ἐρρύσατο μηδὲν δεινὸν ὑπὸ	τοῦ	τυράννου παθεῖν πολλῶν καὶ ἀγαθῶν
[4, 78]	λέγειν, ἁπάσας διεξῆλθον ἂν τὰς	τοῦ	τυράννου παρανομίας, ἐφ´ αἷς οὐχ
[4, 47]	θ´ ὑποζύγια καὶ τὴν ἀποσκευὴν	τοῦ	Τύρνου θεραπόντων τοὺς πονηροτάτους ἐξευρὼν
[4, 47]	συμβήσεται παθεῖν αὐτοῖς. ~Τοιαύτῃ καταδρομῇ	τοῦ	Τύρνου χρησαμένου καὶ τῶν πολλῶν
[4, 63]	χερσονησοειδὴς σκόπελος ὑψηλὸς ἐπιεικῶς ἐπὶ	τοῦ	Τυρρηνικοῦ πελάγους κείμενος, ἔνθα λόγος
[4, 4]	καὶ ταφὰς αὐτοῦ ποιῶμεν ἀπὸ	τοῦ	φανεροῦ. δίκαιος δ´ εἶ, Τύλλιε,
[4, 4]	κατὰ νοῦν, τότε καὶ ἐκ	τοῦ	φανεροῦ πάσῃ δυνάμει καὶ μεθ´
[4, 63]	καὶ παίοντες τοῖς ταρσοῖς ἀπὸ	τοῦ	φοίνικος ἀπήλασαν. τούτους τοὺς οἰωνοὺς
[4, 70]	πρὸς αὐτὴν ὥσπερ ζῶσαν ἔξω	τοῦ	φρονεῖν γεγονὼς ὑπὸ τοῦ κακοῦ.
[4, 29]	ἀσθενὴς ἔτι καὶ πολὺ ἀπέχουσα	τοῦ	φρονεῖν τὰ προσήκοντα νεότης μεθέλκει
[4, 6]	ὅλον ἀνασκευασάμενος ἐν τῇ κρατίστῃ	τοῦ	φρονεῖν ὑπάρχων ἡλικίᾳ. πολιτεύεσθαι γὰρ
[4, 51]	δ´ οὐδ´ οἱ καταλειφθέντες ἐπὶ	τοῦ	χάρακος, ἀλλὰ καὶ τὸ ἔρυμα
[4, 52]	ἔτυχον δὲ κἀκεῖνοι προεξεληλυθότες ἐκ	τοῦ	χάρακος καὶ ἤδη ὄντες ἐν
[4, 51]	ἡμέραν γενέσθαι συντάξας προῆγεν ἐκ	τοῦ	χάρακος ὡς εἰς μάχην· καὶ
[4, 69]	φιλήσαντι. οἱ μὲν οὖν νεανίσκοι	τοῦ	χρησμοῦ τὴν διάνοιαν ἀγνοήσαντες συνέθεντο
[4, 46]	τοῦ συλλόγου μικρά θ´ ὑπὲρ	τοῦ	χρονισμοῦ προειπὼν ὑπὲρ τῆς ἡγεμονίας
[4, 6]	προσωτέρω γὰρ οὐκέτι κυΐσκεται τούτου	τοῦ	χρόνου γυνή, ἀλλ´ ἔστιν οὗτος
[4, 61]	κεφαλὴν εὕρετε. ἐξ ἐκείνου καλεῖται	τοῦ	χρόνου Καπιτωλῖνος ὁ λόφος ἐπὶ
[4, 62]	ὡς οἴονταί τινες, εἴτ´ ἀπὸ	ταὐτομάτου,	σὺν τοῖς ἄλλοις ἀναθήμασι τοῦ
[4, 63]	οὐ κατὰ προαίρεσεν, ἀλλ´ ἐκ	ταὐτομάτου,	χειμασάντων ἐν τῷ χωρίῳ τῶν
[4, 40]	τῇ κατόπιν νυκτὶ ἀποθνήσκει. τοῦ	θανάτου	δ´ ὁ τρόπος, ὅστις ἦν,
[4, 42]	ἐκείνων ἦγεν εἰς ἐγκλήματα καὶ	θανάτου	δίκας πολλοὺς τῶν ἐπιφανῶν· πρώτους
[4, 70]	μὴ ταὐτὰ βουλόμενον καὶ μέχρι	θανάτου	τῇ τυραννίδι καὶ τοῖς συναγωνιζομένοις
[4, 66]	μὴ περιιδεῖν τὴν σεαυτοῦ θυγατέρα	θανάτου	χείρονα παθοῦσαν. Θαυμάσαντος δ´ αὐτοῦ
[4, 20]	σπάνιον καὶ οὐ μακρὰν ἀπέχον	τἀδυνάτου.	τὰ πολλὰ μὲν γὰρ ἐπὶ
[4, 54]	ἴδοιεν μέρος ὀλίγον ἀπὸ πολλοῦ	στρατοῦ	καὶ οἷα εἰκὸς ἐν προνομαῖς
[4, 61]	ἀπὸ τοῦ κρατίστου καὶ τοῦ	δικαιοτάτου	λέγειν. οὐ δυνηθεὶς δὲ παρακρούσασθαι
[4, 81]	θεάσασθε ἔργον ἑνὸς αὐτῶν τοῦ	πρεσβυτάτου.	~Αὕτη Σπορίου μέν ἐστι Λουκρητίου
[4, 61]	ὁ τῆς Ἀθηνᾶς ὑφ´ ἑνὸς	ἀετοῦ	καὶ μιᾶς στέγης καλυπτόμενοι. ~Λέγεται
[4, 67]	κραυγῆς δὲ καὶ θρήνου καὶ	τυπετοῦ	γυναικείου τὴν οἰκίαν ὅλην κατασχόντος
[4, 51]	λεηλατεῖ τοὺς ἀγρούς, ἡ μὲν	Ἠρήτου	πλησίον θεμένη τὸν χάρακα, ἡ
[4, 70]	ἐμοῦ καὶ δι´ ἐμὲ τῆς	ἀφορήτου	τυραννίδος ἀπαλλαγῆναι; ταῦτ´ εἰπὼν ἐχώρει
[4, 73]	τῶν πολιτειῶν. ~Χαλεπῆς δὲ καὶ	δυσκρίτου	τῆς αἱρέσεως ἅπασι φαινομένης διὰ
[4, 20]	τῶν ψήφων τοὺς ἀπὸ τοῦ	τρίτου	τιμήματος ἐκάλει· καὶ τετάρτους τοὺς
[4, 82]	προσήκει γυναικί, ξενιζομένου παρ´ αὐτῇ	Σέξτου	διὰ τὴν συγγένειαν τῇ παρελθούσῃ
[4, 47]	εἰσενεγκεῖν εἰς τὴν κατάλυσιν τοῦ	δεσπότου	καὶ ἀποθέσθαι κρύψαντας ἐν τοῖς
[4, 37]	πληθὺς ἅπασα μετὰ χαρᾶς καὶ	κρότου	καὶ πολλῆς εὐφημίας παραπέμπουσα μέχρι
[4, 25]	τῶν ἐν Μέμφει πυραμίδων τοὺς	Αἰγύπτου	βασιλεῖς οὔτ´ εἴ τις ἄλλη
[4, 20]	καὶ τετάρτους τοὺς ἀπὸ τοῦ	τετάρτου	τιμήματος. καὶ τοῦτ´ ἐποίει μέχρι
[4, 43]	τυράννου λέγοντες αὐτοί, πεῖραν τῆς	ἑκάστου	γνώμης ἐλάμβανον· ἔπειθ´ οὓς αἴσθοιντο
[4, 43]	εὐθὺς εἰσφορᾶς ἀναγκαζομένου κατὰ κεφαλὴν	ἑκάστου	δραχμὰς δέκα εἰσφέρειν. συνόδους τε
[4, 15]	ὅσον ἔδει νόμισμα καταφέρειν ὑπὲρ	ἑκάστου	τοὺς προσήκοντας, εἰς μὲν τὸν
[4, 84]	λόγων· πάθη τε ποικίλα τὴν	ἑκάστου	ψυχὴν κατελάμβανεν οὐδὲν ἀλλήλοις ἐοικότα·
[4, 2]	μετὰ τὴν μίξιν ἀφανισθέντος εἴθ´	Ἡφαίστου	καθάπερ οἴονταί τινες εἴτε τοῦ
[4, 20]	μὲν λόχους τοὺς ἀπὸ τοῦ	μεγίστου	τιμήματος καταγραφέντας, ἐν οἷς ἦσαν
[4, 26]	Ἀρτέμιδος νεών, τὸν ἐπὶ τοῦ	μεγίστου	τῶν ἐν τῇ Ῥώμῃ λόφων
[4, 63]	λογισμόν, ὅτι τοῦ Πωμεντίνου πεδίου	μεγίστου	τῶν περὶ τῇ Λατίνῃ καὶ
[4, 61]	τὸ σημεῖον, ἀλλ´ ἀπὸ τοῦ	κρατίστου	καὶ τοῦ δικαιοτάτου λέγειν. οὐ
[4, 15]	τἀληθῆ καὶ ἀπὸ παντὸς τοῦ	βελτίστου	τετιμῆσθαι, πατέρων τε ὧν εἰσι
[4, 22]	ὃ παρέλιπον ἅπαντες οἱ πρὸ	αὐτοῦ	βασιλεῖς. ἐκεῖνοι μὲν γὰρ τοὺς
[4, 46]	ἑκόντων λαβὼν ὥσπερ οἱ πρὸ	αὐτοῦ	βασιλεῖς, ὅπλοις δὲ καὶ βίᾳ
[4, 25]	ἐξουσίας ἀφελόμενος. τῶν γὰρ πρὸ	αὐτοῦ	βασιλέων ἁπάσας ἀξιούντων ἐφ´ ἑαυτοὺς
[4, 31]	οὑμὸς καὶ πάντες οἱ πρὸ	αὐτοῦ	γενόμενοι βασιλεῖς· ἀλλὰ τὸ ἀνέστιον
[4, 80]	ἆρά γ´ ὡς οἱ πρὸ	αὐτοῦ	γενόμενοι βασιλεῖς; πόθεν; πολλοῦ γε
[4, 7]	τ´ ἐκ τῆς ἀρχῆς ἔκπτωσις	αὐτοῦ	γίνεται πέμπτῳ καὶ εἰκοστῷ μετὰ
[4, 1]	δὲ τῆς ἡγεμονίας ὁ γαμβρὸς	αὐτοῦ	γίνεται Τύλλιος ἐνιαυτῷ τετάρτῳ τῆς
[4, 6]	ὑπολάβωσιν οὐχ υἱοὺς, ἀλλ´ υἱωνοὺς	αὐτοῦ	γράφοντα τοὺς παῖδας. παντάπασι γὰρ
[4, 55]	πολλοὶ δὲ καὶ χρήμασιν ὑπ´	αὐτοῦ	δεκασθέντες, ἐπὶ τὴν αὐτοκράτορα παράγουσιν
[4, 46]	Τύρνος ὁ καὶ τὸν ὀψισμὸν	αὐτοῦ	διαβαλὼν οὐκ εἴα τοὺς συνέδρους
[4, 80]	οἰκτρῶς καὶ κακῶς ἅπαντες ὑπ´	αὐτοῦ	διατεθείμεθα; ~Τὰς μὲν οὖν ἡμετέρας
[4, 46]	καὶ πονηρότατον καὶ τὰς πράξεις	αὐτοῦ	διεξιών, ἃς ἐπὶ τῷ κατασχεῖν
[4, 57]	ὑπομένοντος ἔφη βούλεσθαι τὴν οἰκίαν	αὐτοῦ	διερευνῆσαι πέμψας ἑτέρους, αὐτὸς δ´
[4, 48]	τῶν ἐνοδίων, ἢ τὸν καταψευσάμενον	αὐτοῦ	δίκην ὑποσχεῖν. ἐδόκει ταῦτα· καὶ
[4, 10]	γὰρ ὥρμησαν ἀφελέσθαι τὴν παράνομον	αὐτοῦ	δυναστείαν ἀποδείξαντες μεσοβασιλεῖς καὶ δι´
[4, 29]	τὸ σῶμα, μαρανθεῖσαν δ´ ὑπ´	αὐτοῦ.	εἰ δ´ ἐξεγένετο σοί τε
[4, 2]	πῦρ ἀπέλαμψεν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς	αὐτοῦ,	ἥ τε μήτηρ αὐτοῦ καὶ
[4, 3]	τοῖς ἐπινικίοις στεφάνοις ἀνεδεῖτο ὑπ´	αὐτοῦ.	ἦν δὲ καὶ φρονῆσαι τὰ
[4, 39]	καὶ ἄπιστα πραχθῆναι, τῆς ἀνοσίας	αὐτοῦ	θυγατρὸς ἔργα παραδίδοται. πεπυσμένη γὰρ
[4, 46]	ἀρχὴν ἐπετελέσατο. διεξελθὼν δὲ πολλὰς	αὐτοῦ	καὶ δεινὰς κατηγορίας τελευτῶν ἐδίδασκεν,
[4, 61]	μάντει τὸ τέρας. σοφιζομένου δ´	αὐτοῦ	καὶ διαγράφοντος ἐπὶ τῆς γῆς
[4, 2]	κεφαλῆς αὐτοῦ, ἥ τε μήτηρ	αὐτοῦ	καὶ ἡ τοῦ βασιλέως γυνὴ
[4, 78]	μέγιστα καὶ φανερώτατα τῶν ἔργων	αὐτοῦ	καὶ οὐδ´ ἀπολογίας οὐδεμιᾶς δυνάμενα
[4, 12]	οὐκ ἐνοχλήσω παρών. ~Ταῦτα λέγοντος	αὐτοῦ	καὶ παραχωρεῖν οἵου τε ὄντος
[4, 66]	θανάτου χείρονα παθοῦσαν. Θαυμάσαντος δ´	αὐτοῦ	καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων καὶ
[4, 24]	μεῖζον ἐκραγῇ τῷ κοινῷ δι´	αὐτοῦ	κακόν· ἐπανορθοῦσθαι μέντοι φημὶ δεῖν
[4, 67]	στρατοπέδου, τῶν κατεσχηκότων τὴν οἰκίαν	αὐτοῦ	κακῶν οὐδὲν εἰδὼς καὶ σὺν
[4, 42]	οἳ καὶ κρύφα διεφθάρησαν ὑπ´	αὐτοῦ	κατ´ οἰκίας τε καὶ ἐπ´
[4, 37]	ὧν αὐτὴν ἔλαβεν. ταῦτα λέξαντος	αὐτοῦ	καταβαίνειν τ´ ἀπὸ τοῦ βήματος
[4, 48]	οἱ πορευθέντες ἐπὶ τὴν κατάλυσιν	αὐτοῦ	καταλαμβάνουσιν ἐν τοῖς σκευοφόροις τὰ
[4, 2]	τούτου διέμενεν ἡ φλὸξ ὅλην	αὐτοῦ	καταλάμπουσα τὴν κεφαλήν, ἕως ἡ
[4, 40]	δι´ ἑτέρου τρόπου τὴν ἐξουσίαν	αὐτοῦ	καταλῦσαι καὶ Ταρκύνιον ἐπὶ τὰ
[4, 77]	τὴν ἀρχήν, ἵνα τὴν οὐσίαν	αὐτοῦ	κατάσχοι πολλὴν σφόδρα οὖσαν, καὶ
[4, 70]	ὑπὸ τοῦ κακοῦ. πολλὰ δ´	αὐτοῦ	κατολοφυρομένου καὶ τοῦ πατρὸς ἐν
[4, 40]	Τύχης, ὃν αὐτὸς κατεσκεύασεν, εἰκὼν	αὐτοῦ	κειμένη ξυλίνη κατάχρυσος ἐμπρήσεως γενομένης
[4, 56]	ἀκολουθεῖν δὲ τὸν ἥκοντα παρ´	αὐτοῦ	κελεύσας, ἦγε δι´ ἀρούρας σιτοσπόρου
[4, 31]	χρημάτων, ἀλλὰ καὶ τῆς βασιλείας	αὐτοῦ	κληρονομεῖν. σὺ δὲ τὰ μὲν
[4, 66]	τινὲς παρ´ αὐτῷ· τῶν γονάτων	αὐτοῦ	λαβομένη καὶ περιπεσοῦσα τέως μὲν
[4, 47]	ὑπὸ νύκτα ξίφη πολλὰ παρ´	αὐτοῦ	λαβόντας εἰσενεγκεῖν εἰς τὴν κατάλυσιν
[4, 1]	μὲν οὖν περὶ τοῦ γένους	αὐτοῦ	λεγόμενα, οἷς μάλιστ´ ἔγωγε συγκατατίθεμαι,
[4, 2]	μὲν δὴ περὶ τοῦ γένους	αὐτοῦ	λεγόμενα τοιαῦτ´ ἐστίν. ~Ἃ δὲ
[4, 2]	καὶ ἕτερος ὑπὲρ τῆς γενέσεως	αὐτοῦ	λόγος ἐπὶ τὸ μυθῶδες ἐξαίρων
[4, 2]	ἀπιστεῖσθαι ποιεῖ. καθημένου γάρ ποτ´	αὐτοῦ	μεσούσης μάλισθ´ ἡμέρας ἐν τῇ
[4, 44]	οἱ πένητες εἰργάζοντο σῖτα παρ´	αὐτοῦ	μέτρια λαμβάνοντες· οἱ μὲν λατομοῦντες,
[4, 40]	καὶ ἡ περὶ τῆς γενέσεως	αὐτοῦ	μυθικὴ καὶ ἄπιστος ὑπόληψις, ὥσπερ
[4, 6]	δ´ εἰ πέντε ἔτεσιν ἦν	αὐτοῦ	νεωτέρα καθάπερ εἰκός, ἑβδομηκοστὸν ἂν
[4, 40]	τοῦ δήμου, καθάπερ οἱ πρὸ	αὐτοῦ	πάντες, ἀλλὰ παρὰ μόνου τοῦ
[4, 40]	μνήμης δ´ αἰωνίου τοῖς ἔργοις	αὐτοῦ	παρὰ πάντα τὸν χρόνον ὑπάρχει
[4, 31]	μὲν χρήματα τὰ καταλειφθέντα ὑπ´	αὐτοῦ	παραδέδωκάς μοι, τὴν δὲ βασιλείαν
[4, 46]	ἃς ἐποιήσαντο πρὸς τὸν πάππον	αὐτοῦ	παραδιδόντες τὴν ἡγεμονίαν, λελύσθαι λέγων
[4, 33]	τὰ βίαια πράξων. ~Παυσαμένου δ´	αὐτοῦ	παραλαβὼν τὸν λόγον ὁ Τύλλιος
[4, 71]	κολάκων φέρειν δυνάμενοι. Ταῦτα λέξαντος	αὐτοῦ	παραλαβὼν τὸν λόγον Οὐαλέριος, Τὰ
[4, 80]	τί τούτοις ἐπιτιμῶ τοσαύτας ἔχων	αὐτοῦ	παρανομίας κατηγορεῖν ἔξω τῶν εἰς
[4, 51]	δ´ ἐν τῇ Συέσσῃ διατρίβοντος	αὐτοῦ	παρῆν τις ἀγγέλλων, ὅτι Σαβίνων
[4, 30]	μεμνῆσθαι Φαβίου καὶ τὸ ῥᾴθυμον	αὐτοῦ	περὶ τὴν ἐξέτασιν τῶν χρόνων
[4, 4]	λέγωμεν ἀποτεθνηκέναι Ταρκύνιον καὶ ταφὰς	αὐτοῦ	ποιῶμεν ἀπὸ τοῦ φανεροῦ. δίκαιος
[4, 46]	Ταρκύνιος αὐτὴν κατέσχεν ὁ πάππος	αὐτοῦ	πολέμῳ κτησάμενος, καὶ τὰς συνθήκας
[4, 10]	δ´ αὐτὸς καθιστάμενος. ταῦτα δ´	αὐτοῦ	πολιτευομένου χαλεπῶς ἔφερον οἱ πατρίκιοι
[4, 10]	ἁπάντων προνοούμενος ἰσηγορίας. ~Τοιαῦτα λέγοντος	αὐτοῦ	πολὺς ἔπαινος ἐκ τῆς ἐκκλησίας
[4, 65]	ὥσπερ ἐστὶ δίκαιον, τῶν υἱῶν	αὐτοῦ	πρεσβύτατος ὤν. ὅσα δ´ ὑπάρχει
[4, 41]	τὸν ὑπερήφανον. τὸν δὲ πάππον	αὐτοῦ	Πρίσκον ἐκάλουν· ὡς δ´ ἡμεῖς
[4, 48]	οἷς Ταρκύνιόν τε τὸν πάππον	αὐτοῦ	πρότερον ἐποιήσαντο καὶ μετὰ ταῦτα
[4, 12]	ποιήσομαι δὲ περὶ τῶν πολιτευμάτων	αὐτοῦ	πρῶτον τοὺς λόγους. ~Εὐθὺς ἅμα
[4, 55]	τοῦ πολέμου· μαστιγωθεὶς δ´ ὑπ´	αὐτοῦ	ῥάβδοις ἐν ἀγορᾷ καὶ τἆλλα
[4, 67]	ἡ δ´ ἐν ταῖς ἀγκάλαις	αὐτοῦ	σπαίρουσα καὶ ψυχορραγοῦσα ἀποθνήσκει. τοῖς
[4, 33]	ὑμῖν δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις	αὐτοῦ	συγγενέσιν ἐπιβουλεύειν ἐλέγοντο ἀφανῶς· καὶ
[4, 60]	ἀποκρίσεις καὶ μηδὲν παράγησθε ὑπ´	αὐτοῦ,	συγγνούς, ὅτι τὸ χρεὼν οὐκ
[4, 23]	τοῖς ἑαυτῶν καταλείποντας. Τοιαῦτα λέγοντος	αὐτοῦ	συνεχώρησαν οἱ πατρίκιοι τὸ ἔθος
[4, 55]	ἀφύλακτα, καὶ τοὺς ἀπολουμένους ὑπ´	αὐτοῦ	συνεχῶς ἔπεμπεν, ἐπιλεγόμενος ἐκ τῶν
[4, 47]	ἐθελήσητε ἐλθεῖν ἐπὶ τὴν κατάλυσιν	αὐτοῦ,	τὰ κεκρυμμένα ἐν αὐτῇ δείξας
[4, 53]	τείχους κύκλον, ἔτι γὰρ ἕστηκεν	αὐτοῦ	τὰ πλεῖστα. εἰς ταύτην συνερρύησαν
[4, 3]	ἢ Τύλλιον· οὕτως ἐξεθεραπεύθησαν ὑπ´	αὐτοῦ	ταῖς εὐεργεσίαις. ~Φύσεώς τε δὴ
[4, 9]	τετελεύτηκε τὸν βίον τοῖς ἐγγόνοις	αὐτοῦ	τὰς ἀμοιβὰς ἀποτίνειν, καὶ μὴ
[4, 38]	ὁ δὲ θαυμάσας τὴν τόλμαν	αὐτοῦ	τάχιον ἢ φρονιμώτερον προῆλθεν ἐκ
[4, 85]	διεφθαρμένα. οἱ γὰρ ὕπατοι ταχεῖαν	αὐτοῦ	τὴν παρουσίαν ἐπὶ τὴν πόλιν
[4, 30]	πάντων ὑμῶν παρόντων μαθεῖν παρ´	αὐτοῦ,	τί πεπονθὼς ἰδίᾳ κακὸν ἢ
[4, 30]	ὀλίγον ἐστὶν ἐν ταῖς ἱστορίαις	αὐτοῦ	τὸ περὶ τὴν ἐξέτασιν τῆς
[4, 60]	πρὸς τὰς δύσεις, βόρειον δ´	αὐτοῦ	τόδε καὶ τοὐναντίον νότιον. ταῦτα
[4, 45]	ἄνδρα φίλον ἔχων καὶ δι´	αὐτοῦ	τοὺς ἀρίστους ἐν ἑκάστῃ πόλει
[4, 60]	ὁ Ταρπήιος λόφος, μέρος δ´	αὐτοῦ	τουτὶ μὲν τὸ πρὸς τὰς
[4, 57]	ἔλθωσι, μένειν. ἔτυχε δὲ διεφθαρκὼς	αὐτοῦ	τῶν θεραπόντων τινὰς ἀργυρίῳ τὰς
[4, 63]	ὕβριν αὐτῆς, ἣν ὁ πρεσβύτατος	αὐτοῦ	τῶν παίδων Σέξτος διέφθειρεν, ἐξελαύνεται
[4, 55]	δόλους παντοδαποὺς συντιθέντος, ὁ πρεσβύτατος	αὐτοῦ	τῶν υἱῶν Σέξτος ὄνομα κοινωσάμενος
[4, 4]	ἀρχὴν κατάσχωσιν, οὐδὲ τοῖς ἄλλοις	αὐτοῦ	φίλοις καὶ συγγενέσιν οὐδ´ ἡμῖν
[4, 38]	τὸν Ταρκύνιον ἑταιρείας, τῶν δ´	αὐτοῦ	φίλων πολλὴν ἐρημίαν, ἀπῄει στένων
[4, 36]	πολίταις ὡς πατὴρ πρᾷος υἱοῖς	αὐτοῦ	χρώμενος; ὅς γε καὶ τὴν
[4, 9]	τοῦ βίου χρόνον ὥσπερ ἐξ	αὑτοῦ	γεγονότα τιμῶν καὶ φιλῶν, ὡς
[4, 56]	τὸ πλῆθος καὶ πολὺν ὑπὲρ	αὑτοῦ	λόγον διαθέμενος, ὅτι καταπεφευγὼς εἰς
[4, 70]	τοῦ βίου γενέσθαι καὶ τοῖς	αὑτοῦ	παισίν, οἵας ἔτυχεν ἡ γυνή.
[4, 9]	ἐξέθρεψεν οὐδὲν ἐνδεέστερον ἄγων τῶν	αὑτοῦ	τέκνων καὶ τὴν ἑτέραν τῶν
[4, 4]	ὑγιὴς γένηται, τὸν ἕτερον τῶν	ἑαυτοῦ	γαμβρῶν, τὸ σὸν εἰποῦσα, ὦ
[4, 79]	τὰς διαβολάς, ὡς οὐχ ὑφ´	ἑαυτοῦ	γενομένων, ἠξίωσεν ἐλεεινῷ χρησάμενος σχήματι
[4, 1]	βασιλεὺς καὶ δίδωσι δωρεὰν τῇ	ἑαυτοῦ	γυναικί. μαθοῦσα δ´ ἐκείνη πάντα
[4, 30]	Τύλλιος ἤχθετο μὲν καὶ περὶ	ἑαυτοῦ	δεδιώς, εἴ τι πείσεται προκαταληφθείς·
[4, 14]	τέτταρας τὰς τοπικὰς τὰς ὑφ´	ἑαυτοῦ	διαταχθείσας ἐποιεῖτο, ἡγεμόνας ἐφ´ ἑκάστης
[4, 4]	βίος, οἷς ἐνεγγύησε Ταρκύνιος τὰς	ἑαυτοῦ	θυγατέρας ἐκείνους ὑπεριδών, ἐὰν οἱ
[4, 27]	τε τοῦ γαμβροῦ καὶ τῆς	ἑαυτοῦ	θυγατρὸς ἀποθνήσκει. διηγήσομαι δὲ καὶ
[4, 68]	ἐπεχείρησε ποιῆσαι πάντων φρονιμώτατον, ἐπίθετον	ἑαυτοῦ	καταψεύσασθαι μωρίαν· καὶ διέμεινεν ἅπαντα
[4, 70]	δ´ ὁ Βροῦτος ἀρξάμενος ὑπὲρ	ἑαυτοῦ	λέγειν, ὅτι τὴν δοκοῦσαν τοῖς
[4, 25]	ἦλθεν ἐπιφανές τι διαπραξάμενος αἰώνιον	ἑαυτοῦ	μνήμην τοῖς ἐπιγινομένοις καταλιπεῖν. ἐφιστὰς
[4, 4]	συγγενῶν ἀνόσια παθὼν ἐκπεπλήρωκε τὴν	ἑαυτοῦ	μοῖραν οὔτε περὶ τῶν ἰδίων
[4, 45]	κηδεστὴν ἐκεῖνον ἠξίωσε λαβεῖν ἀνθ´	ἑαυτοῦ,	πολλὴν ἐποιεῖτο τοῦ Ταρκυνίου κατηγορίαν
[4, 37]	διεξῆλθε δημηγορίαν τάς τε πολεμικὰς	ἑαυτοῦ	πράξεις ἐξαριθμούμενος, ἃς Ταρκυνίου τε
[4, 58]	πράττων· κρατίστην ἡγούμενος ἔσεσθαι φυλακὴν	ἑαυτοῦ	τε καὶ τῶν παίδων τὴν
[4, 7]	καὶ πάντα τὰ ἔργα δι´	ἑαυτοῦ	τελῶν· οὐκ εἶχε δὲ λόγον
[4, 64]	ἐκλήθη καὶ τοῖς ἐγγόνοις ἀφ´	ἑαυτοῦ	τὴν αὐτὴν κατέλιπεν ἐπίκλησιν· ἐγὼ
[4, 25]	τὴν βασιλικὴν ἀρχὴν ἐμείωσεν αὐτὸς	ἑαυτοῦ	τὴν ἡμίσειαν τῆς ἐξουσίας ἀφελόμενος.
[4, 3]	γῆρας ἀδύνατος ἦν ἐπιτελεῖν, δι´	ἑαυτοῦ	τούτῳ πράττειν ἐπέσκηπτεν, οὐ μόνον
[4, 41]	τοὺς νόμους, ἀλλ´ ἐπὶ τοὺς	ἑαυτοῦ	τρόπους ἀναφέρων ἐποιεῖτο. διὰ ταῦτ´
[4, 56]	ἐβούλετο δακρύων ἅμα καὶ τὴν	ἑαυτοῦ	τύχην κατολοφυρόμενος, ὥσπερ οἱ κατ´
[4, 28]	παρακαλούσης, ἀλλ´ ἑκάτερος ἐπὶ τὴν	ἑαυτοῦ	φύσιν ἐφέρετο καὶ λυπηρὰν ἡγεῖτο
[4, 28]	ἑκατέρῳ φέρεσθαι μὲν ἐπὶ τὴν	ἑαυτοῦ	φύσιν, μετάγεσθαι δ´ ὑπὸ τῆς
[4, 66]	μοι καὶ μὴ περιιδεῖν τὴν	σεαυτοῦ	θυγατέρα θανάτου χείρονα παθοῦσαν. Θαυμάσαντος
[4, 11]	ἕτερόν τι βουλεύσομαι γενναιότερον ὑπὲρ	ἐμαυτοῦ·	βεβίωται γὰρ ἤδη μοι καὶ
[4, 34]	παρέλαβον, αἰσθόμενος ἐπιβουλάς τινας κατ´	ἐμαυτοῦ	γινομένας, παραδοῦναι τῷ δήμῳ τὰ
[4, 11]	ὧν αὐτὸς ἐγὼ κατὰ τὴν	ἐμαυτοῦ	δύναμιν ἐγενόμην ὑμῖν χρήσιμος, ἀξιοῦμεν
[4, 33]	γενεᾶς ἄρρενος οὐχ ὑπαρχούσης τῶν	ἐμαυτοῦ	κυρίους προειλόμην ποιῆσαι. ἔχεις τὸν
[4, 9]	ὀφείλω χάριτας; ἀλλ´ οὔτε τὴν	ἐμαυτοῦ	προδώσω πίστιν οὐδὲ τὴν τῶν
[4, 77]	ὑμᾶς ποιεῖσθαι, ἄνδρες πολῖται, περὶ	ἐμαυτοῦ	πρῶτον ὀλίγα βούλομαι προειπεῖν· ἴσως
[4, 47]	πονηροῦ κατηγορεῖν. καὶ περὶ μὲν	ἐμαυτοῦ	τοσαῦτα λέγω· ὑμῖν δ´, ὦ
[4, 9]	τὴν κοινὴν βεβαιώσαντες, ἐκ τῶν	ἐμαυτοῦ	χρημάτων δίδωμι διαλύσασθαι τὰ χρέα.
[4, 29]	μὲν ἀπαλλάττεις τοῦ βίου τὴν	σαυτοῦ	γυναῖκα, ἐγὼ δὲ ταὐτὸ διαθήσομαι
[4, 35]	ἐμῶν ποιησάμενον ἁμαρτημάτων καὶ τὰς	σαυτοῦ	πράξεις ἐξαριθμησάμενον καλεῖν με εἰς
[4, 58]	μὲν δὴ πρὸς Γαβίους πόλεμος	τοιούτου	τέλους ἔτυχεν. ~Ταρκύνιος δὲ μετὰ
[4, 25]	βασιλεῖς οὔτ´ εἴ τις ἄλλη	πλούτου	καὶ πολυχειρίας ἐπίδειξις ἦν ἀνδρὸς
[4, 68]	οὐδὲν μὲν ἀδίκημα, τοῦ δὲ	πλούτου	προαχθεὶς εἰς ἐπιθυμίαν, ὃν ἐκ
[4, 84]	σώζεσθαι ὑφ´ ἡμῶν. ~Τοιαῦτα τοῦ	Βρούτου	δημηγοροῦντος ἀναβοήσεις τε συνεχεῖς ἐφ´
[4, 76]	~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην Ἰουνίου	Βρούτου	πάντες ἐπῄνεσαν καὶ αὐτίκα περὶ
[4, 69]	δωρησάμενοι τὸν θεὸν καὶ τοῦ	Βρούτου	πολλὰ καταγελάσαντες, ὅτι βακτηρίαν ξυλίνην
[4, 4]	βουλομένων, ὡς ἐν τῷ πρὸ	τούτου	δεδήλωκα λόγῳ, δόξας ὑπὸ τῶν
[4, 47]	κοινὰ πράττοντες ὑπὸ τοῦ καλοῦ	τούτου	δημαγωγοῦ, ὃς παρεσκεύασταί τε τοὺς
[4, 2]	ἐτύγχανον τότε παρόντες, καὶ μέχρι	τούτου	διέμενεν ἡ φλὸξ ὅλην αὐτοῦ
[4, 59]	καθάπερ ἔφην ἐν τῷ πρὸ	τούτου	λόγῳ, τὴν δὲ τῶν ναῶν
[4, 3]	τε πρότερον καὶ ἔτι πρὸ	τούτου	Νόμαν Πομπίλιον· ὁ δὲ βασιλεὺς
[4, 35]	ἀφαιρούμενος τὴν διάγνωσιν, ἀλλὰ τὴν	τούτου	συκοφαντίαν ἐπιδείξασθαι βουλόμενος ταῦτα λέγω·
[4, 26]	μὲν δὴ πράξεις τοῦ βασιλέως	τούτου	σὺν ἄλλαις πολλαῖς ἐλάττοσί τε
[4, 36]	με ἀπαλλάξαι βουλόμενοι, καὶ μετὰ	τούτου	συνεστηκότες ἐπ´ ἐμοί· ἡδέως δ´
[4, 21]	καὶ τελευταίους καλεῖσθαι. γενομένου δὲ	τούτου	τοῖς μὲν πλουσίοις τοῖς πολλὰ
[4, 24]	μὲν τοὺς τιμητὰς ἀξιώσαιμ´ ἂν	τούτου	τοῦ μέρους προνοεῖν· εἰ δὲ
[4, 6]	πεντηκοστόν· προσωτέρω γὰρ οὐκέτι κυΐσκεται	τούτου	τοῦ χρόνου γυνή, ἀλλ´ ἔστιν
[4, 81]	ὅπου γὰρ ὁ γενόμενος ἐξ	ἰδιώτου	τύραννος καὶ ὀψὲ ἀρξάμενος πονηρὸς
[4, 51]	τῆς ὁδοῦ καὶ γενόμενοι κατὰ	νώτου	τῶν Σαβίνων ἐπῄεσαν. τούτους ἰδόντες
[4, 58]	δύναμιν καὶ περὶ μέσον νυκτὸς	ἀγχοῦ	τῆς πόλεως γενόμενος ἀνοιχθεισῶν τῶν
[4, 21]	μίαν εἶναι ψῆφον ὅλου τοῦ	λόχου	τοῦ τ´ ὀλίγους ἔχοντος ἐν
[4, 24]	παρὰ τοῦ δημοσίου τοὺς ὑπὸ	δόρυ	πωλουμένους ἐκ τῶν λαφύρων, ἢ
[4, 31]	καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ κληρονομεῖν.	σὺ	δὲ τὰ μὲν χρήματα τὰ
[4, 82]	ἔβαψε τὸν σίδηρον. ὦ θαυμαστὴ	σὺ	καὶ πολλῶν ἐπαίνων ἀξία τῆς
[4, 29]	πόλεως ἐξεγένετο δι´ ἀρετήν· οὗ	σὺ	κληρονομεῖν οὐ μόνον τῶν χρημάτων,
[4, 29]	ἡμεῖς μεταθέμενοι τοὺς γάμους, καὶ	σὺ	μὲν ἀπαλλάττεις τοῦ βίου τὴν
[4, 32]	καὶ διὰ τί σου κατηγορῶ;	σὺ	μὲν οὖν ἀπόκριναί μοι, Τύλλιε,
[4, 82]	ἔτι τοιοῦτον συμβῇ παθεῖν. ἔπειτα	σὺ	μέν, ὦ Λουκρητία, γυναικείας τυχοῦσα
[4, 4]	ζῆν τοῦ βασιλέως ἀγγελλομένου, παραλαβὼν	σὺ	τάς τε ῥάβδους καὶ τὴν
[4, 31]	τοι τὴν ἡλικίαν ἔχων καὶ	σὺ	τόν τ´ οἶκον τὸν ἡμέτερον
[4, 35]	κἀκεῖ μου κατηγορεῖν. πλὴν ἐπεὶ	σὺ	τοῦτο πέφευγας, ἐγὼ περὶ σοῦ
[4, 13]	κύκλον τὸν περιέχοντα Ἀθηναίων τὸ	ἄστυ,	οὐ πολλῷ τινι μείζων ὁ
[4, 13]	εἶναι πόλις, οὕτω συνύφανται τὸ	ἄστυ	τῇ χώρᾳ καὶ εἰς ἄπειρον
[4, 1]	παρελίπομεν, ἐξ ὧν τε γονέων	ἔφυ	καὶ τίνας ἀπεδείξατο πράξεις ἰδιώτης
[4, 51]	ἤκουσεν, ἐν μὲν τῇ Συέσσῃ	βραχύ	τι καταλείπει μέρος τῆς στρατιᾶς