Livre, Chap.
[4, 6]	θατέρου πρεσβύτερος ἦν· ὥστ´ οὐκ	ἄν	γε παρεχώρησαν αὐτῷ τῆς βασιλείας
[4, 36]	σῶμα ἐλεύθερον ἀκολασίαν; δικαίως μέντ´	ἄν,	εἴ τί μοι τοιοῦτον ἡμάρτηται,
[4, 32]	τῆς βασιλείας ἐπιμελεῖσθαι. ~Περιῆν γὰρ	ἄν	σοι ταῦτα πράξαντι πρῶτον μὲν
[4, 53]	ἄλλη καὶ μεγάλη. τεκμήραιτο δ´	ἄν	τις αὐτῆς τὸ μέγεθος καὶ
[4, 6]	τιμῆς μεταλαμβάνειν. ἕτερος μὲν οὖν	ἄν	τις αὐτὸν ὑπέθετο καὶ τριακοστὸν
[4, 81]	συμφοράς, ἃς καὶ τῶν πολεμίων	ἄν	τις μαθὼν δακρύσειε, σιωπῶ, εἴ
[4, 26]	ἐχρῆτο. ὃ καὶ αὐτὸ ποιήσαιτ´	ἄν	τις οὐ μικρὸν τεκμήριον τοῦ
[4, 24]	τοιούτους ποιεῖσθαι πολίτας. ἔχοι δ´	ἄν	τις πολλὰ καὶ ἄλλα διαβαλεῖν
[4, 29]	κοινῇ συμφερόντων, καὶ καθέξεις οὓς	ἂν	ἀκούσῃς λόγους; ἢ σιωπᾶν ἄμεινόν
[4, 11]	πρὸς εὐδοξίαν ἀποχρώντως καὶ οὐκ	ἂν	ἀξιώσαιμι τῆς παρ´ ὑμῶν εὐνοίας
[4, 35]	τὴν ἀρχήν· καὶ ὅ τι	ἂν	ἅπαντες οὗτοι γνῶσι πράττειν με
[4, 6]	ἐκ δούλης γεγονότι χαρίζεσθαι· οὔτ´	ἂν	αὐτοὶ τῆς πατρῴας ἀρχῆς ἀποστερούμενοι
[4, 13]	τινι μείζων ὁ τῆς Ῥώμης	ἂν	αὐτῷ φανείη κύκλος. ἀλλ´ ὑπὲρ
[4, 80]	καλῶν γενομένων, ὧν χωρὶς οὐδὲν	ἂν	γένοιτο τῆς ἀνθρωπίνης σπουδῆς καὶ
[4, 9]	τὰς ἰδίας γεωργῆτε· οὐ γὰρ	ἂν	γένοιτο φρόνημα εὐγενὲς ἐν ἀνδράσιν
[4, 6]	αὐτοῦ νεωτέρα καθάπερ εἰκός, ἑβδομηκοστὸν	ἂν	δήπου καὶ πέμπτον εἶχεν ἔτος,
[4, 56]	διὰ τοῦ πεμφθέντος ἀγγέλου, πῶς	ἂν	ἐγκρατέστατα τὴν ἀρχὴν κατάσχοι, λόγον
[4, 6]	ἐν ὑστέρῳ μὲν γὰρ οὐκ	ἂν	εἴη χρόνῳ παραγεγονώς, εἴγε δὴ
[4, 41]	Πρίσκον ἐκάλουν· ὡς δ´ ἡμεῖς	ἂν	εἴποιμεν, προγενέστερον· ὁμώνυμος γὰρ ἦν
[4, 9]	ἀρχήν. οὐδὲν γὰρ τοσοῦτον ἀπολαύσειαν	ἂν	ἐκ τῆς ἐμῆς ἑνὸς ὄντος
[4, 73]	ἀρετῆς δόκησιν ἐκ ταύτης γένοιτ´	ἂν	ἑκάστῳ τῆς ἰσοτίμου δυναστείας μάλιστα.
[4, 54]	καὶ τὸν πόλεμον ἐφ´ οἷς	ἂν	ἐκεῖνοι θέλωσι διαλύσασθαι. ~Ἀδημονοῦντος δ´
[4, 60]	μηδενὶ τῶν τόπων τούτων, οὓς	ἂν	ἐκεῖνος τῷ σκήπωνι δεικνὺς πυνθάνηται,
[4, 6]	γράφουσιν· οὗτος μὲν οὖν οὐκ	ἂν	ἐλάττω γεγονὼς ἦν ἐτῶν πέντε
[4, 26]	οἰκίσαντας τὴν Ῥώμην. οὐ γὰρ	ἂν	Ἑλληνικοῖς ἐχρῶντο γράμμασιν ὄντες βάρβαροι.
[4, 29]	κἀμὲ σοῦ τυχεῖν ἀνδρός, οὐκ	ἂν	ἐν ἰδιώτῃ βίῳ τοσοῦτον διεζήσαμεν
[4, 67]	Βροῦτος ἐπωνύμιον ἦν· εἴη δ´	ἂν	ἐξερμηνευόμενος ὁ Βροῦτος εἰς τὴν
[4, 35]	τἀλλότρια ἐχαρίσαντό μοι· ῥᾳδίως γὰρ	ἂν	ἔπεισας αὐτούς, εἴ τι δίκαιον
[4, 33]	λόγον, ὦ Ταρκύνιε, καὶ οὐκ	ἂν	ἐπιχειρήσειας εἰπεῖν, ὡς ψεύδομαί τι
[4, 24]	βίους ἐξετάζουσιν· ἔπειθ´ οὓς μὲν	ἂν	εὕρωσιν ἀξίους τῆς πόλεως ὄντας,
[4, 34]	συνθήκας εἰς μέσον; ἀλλ´ οὐκ	ἂν	ἔχοις. εἰ δ´ οὐ κατὰ
[4, 32]	τούτοις ἐπιτρέπειν δικασταῖς, ὧν οὐκ	ἂν	ἔχοις ἑτέρους εἰπεῖν ἄνδρας ἐν
[4, 22]	διατελεῖ τὸ ἐξελευθερικὸν φῦλον, ὅσον	ἂν	ᾖ· καὶ πάντων ἀπέδωκε τῶν
[4, 6]	ὁ πατὴρ αὐτῶν ἀπέθνησκεν, οὔτ´	ἂν	ἡ μήτηρ αὐτῶν οὕτως ἦν
[4, 6]	αὐτὸς ὡς ἅπαντες ὁμολογοῦσιν, ὀγδοηκονταέτης	ἂν	ἦν, ὅτ´ ἐτελεύτα. ἐκ γὰρ
[4, 7]	Ταρκυνίων, ὑπὲρ ἑβδομήκοντα ἔτη γεγονὼς	ἂν	ἦν, ὅτε τὸν Τύλλιον ἀπέκτεινεν.
[4, 29]	σοῦ τυχεῖν ἀνδρός, οὐκ ἂν	ἐν	ἰδιώτῃ βίῳ τοσοῦτον διεζήσαμεν χρόνον.
[4, 9]	διαλύσασθαι τὰ χρέα. ὅσοι δ´	ἂν	μετὰ ταῦτα δανείσωνται, τούτους οὐκ
[4, 83]	πάσχειν ἕτοιμοι πᾶν, ὅ τι	ἂν	ὁ δαίμων καὶ τὸ χρεὼν
[4, 1]	δουλεύουσα ἔτεκεν αὐτόν. εἴη δ´	ἂν	ὁ Σερούιος εἰς τὴν Ἑλληνικὴν
[4, 57]	τῆς ἐκκλησίας σὺν ἐκείνῳ, τέως	ἂν	οἱ πεμφθέντες ἔλθωσι, μένειν. ἔτυχε
[4, 26]	καὶ πανηγύρεις ἄξουσιν, ἐν οἷς	ἂν	ὁρίσωσι χρόνοις, καί, εἴ τι
[4, 6]	ὡς ἅπαντες ὁμολογοῦσιν, ὀγδοηκονταέτης ἂν	ἦν,	ὅτ´ ἐτελεύτα. ἐκ γὰρ τοῦ
[4, 7]	ὑπὲρ ἑβδομήκοντα ἔτη γεγονὼς ἂν	ἦν,	ὅτε τὸν Τύλλιον ἀπέκτεινεν. ἐν
[4, 36]	συνεστηκότες ἐπ´ ἐμοί· ἡδέως δ´	ἂν	πυθοίμην παρ´ αὐτῶν, τίνος ἀδικήματος
[4, 34]	τὰς βασιλείας αὐτῶν παραλαμβάνειν, οὐκ	ἂν	Ταρκύνιος ὁ πάππος ὑμῶν τὴν
[4, 78]	ἀγνοοῦντας ἔμελλον λέγειν, ἁπάσας διεξῆλθον	ἂν	τὰς τοῦ τυράννου παρανομίας, ἐφ´
[4, 61]	τι τὸ διαλλάττον εὕροι τις	ἂν	τῆς ὑπεροχῆς τοῦ μήκους παρὰ
[4, 24]	μάλιστα μὲν τοὺς τιμητὰς ἀξιώσαιμ´	ἂν	τούτου τοῦ μέρους προνοεῖν· εἰ
[4, 47]	κατὰ τὸ εἰκός· τίς γὰρ	ἂν	τῶν νοῦν ἐχόντων Μαμίλιον τὸν
[4, 80]	ἧς αὐτοὶ παρέλαβον; καὶ τίς	ἂν	ὑγιαίνων ταῦτα φήσειεν, ὁρῶν ὡς
[4, 84]	ἀποδεικνύναι βασιλικὴν ἕξοντας ἐξουσίαν, οὓς	ἂν	ὑμεῖς ἐν ἀρχαιρεσίαις ἀποδείξητε ψῆφον
[4, 68]	τῷ θανάτῳ τοῦ πατρὸς οὐκ	ἂν	ὑπομείναντα, νέος ὢν ὁ Βροῦτος
[4, 51]	τοὺς ἐκεῖ· σοφίᾳ πρὸς τὸ	συμβὰν	ἀπὸ τύχης ἐχρήσατο τοιᾷδε. νείμας
[4, 12]	καὶ ἄλλων πολιτευμάτων εἰσηγητὴς ἐγένετο,	μέγαν	δὲ καὶ λόγου ἄξιον ἐπολέμησε
[4, 55]	τολμηρῷ μὲν ἐπιχειρεῖν πράγματι καὶ	μέγαν	ἔχοντι κίνδυνον, οὐ μὴν ἀδυνάτῳ
[4, 8]	παρανόμου ἀρχῆς, καὶ ἐδόκει αὐτοῖς,	ἐπειδὰν	πρῶτον εἰς τὸ συνέδριον ὑπὸ
[4, 83]	ταῦτά τ´ οὖν αὐτοῖς ἀποδώσειν,	ἐὰν	ἀποστῶσι τῶν τυράννων, ὑπισχνούμενοι καὶ
[4, 4]	μεθ´ ὅπλων αὐτοῖς ὁμόσε χωροῦντας,	ἐὰν	ἄρα καὶ τούτων δέῃ. ἀλλ´
[4, 74]	μὴ διὰ βίου τοὺς αὐτοὺς	ἐᾶν	ἄρχειν· χαλεπὴ γὰρ ἅπασιν ἀόριστος
[4, 12]	ἔτι πλείονα ὑποσχόμενος ἀγαθὰ ποιήσειν,	ἐὰν	αὐτὸν ἀποδείξωσι βασιλέα, προεῖπεν ἡμέραν
[4, 84]	ὅπλα. καὶ ὁ Βροῦτος ἡσθείς,	Ἐάν	γε πρότερον, ἔφη, τὰ δόξαντα
[4, 74]	ἕνεκα λήψονται· λυπήσει γὰρ οὐδέν´,	ἐὰν	γένηται σπάνια· θρόνον δὲ τοῖς
[4, 57]	{καὶ κομίζεσθαι τοὺς διωμολογημένους μισθούς}	ἐὰν	δ´ ἀδύνατος ᾖ τοῦτο τὴν
[4, 83]	μὲν ἡμῶν οὐδὲν ἀξιώσουσι πολυπραγμονεῖν,	ἐὰν	δ´ ἀρετῆς ὁρῶσι μεταποιουμένους ἄσμενοι
[4, 32]	ἄνδρας ἐν τῇ πόλει κρείττους·	ἐὰν	δ´ ἐντεῦθεν ἀποδιδράσκων, ὅπερ ἐστὶν
[4, 10]	δῆμος ἐναντιώσεται τὴν ψῆφον ἀναλαβών·	ἐὰν	δ´ ἐπὶ τῷ δήμῳ ποιήσωσι
[4, 4]	μὲν ὑπομείνωσι τὰς κρίσεις, θανάτοις,	ἐὰν	δ´ ἐρήμους ἀφῶσιν, ὃ μᾶλλον
[4, 84]	μήτε πράττειν μηδὲν μήτε λέγειν,	ἐὰν	δέ τις παρὰ ταῦτα ποιῶν
[4, 75]	ὑπὲρ αὐτῶν τοῖς πολίταις δότω·	ἐὰν	δὲ τοῖς πλείοσι δόξῃ λόχοις
[4, 4]	μεταλαμβάνουσι, καὶ θυγατρὶ συνοικῶν ἡμετέρᾳ,	ἐὰν	δὴ καὶ βασιλεὺς ἔτι γένῃ
[4, 9]	πρὸς ἀνθρώπους δίκαιον ὑπολήψεταί με,	ἐὰν	ἐγκαταλίπω καὶ προδῶ τοὺς ὀρφανούς,
[4, 47]	παρέξομαι τῶν λόγων ἔργον ἀναμφίλεκτον,	ἐὰν	ἐθελήσητε ἐλθεῖν ἐπὶ τὴν κατάλυσιν
[4, 82]	πατρικίων, οὐδενὸς δ´ ἡμῖν ἐλλείψοντος,	ἐὰν	ἐκ προθυμίας χωρήσωμεν ἐπὶ τὰ
[4, 46]	μεγάλα τὰς πόλεις εὐεργετήσειν ὑποσχόμενος,	ἐὰν	ἐν τῇ φιλίᾳ διαμείνωσι, τελευτῶν
[4, 65]	τῷ δωματίῳ σφάξειν αὐτὴν ἀπειλήσας,	ἐὰν	ἐπιχειρήσῃ φεύγειν ἢ βοᾶν. τούτῳ
[4, 48]	ἔφη δεῖν, ἢ αὐτὸς ἀποθανεῖν,	ἐὰν	εὑρεθῇ παρεσκευασμένος ὅπλα ἔξω τῶν
[4, 71]	δὲ πᾶσι Ῥωμαίοις κατ´ εὐχήν,	ἐὰν	ἴδωσιν ἡμᾶς τοὺς πατρικίους ἄρχοντας
[4, 39]	αὖθις ἐπὶ σοὶ τὸν ὄχλον,	ἐὰν	καὶ ὁποσονοῦν ταύτης τῆς ἡμέρας
[4, 59]	τῇ Ἥρᾳ καὶ τῇ Ἀθηνᾷ,	ἐὰν	κρατήσῃ τῇ μάχῃ, ναοὺς αὐτοῖς
[4, 23]	χρηστοῖς εἶναι περὶ τοὺς δεσπότας,	ἐὰν	μάθωσιν, ὅτι τῆς ἐλευθερίας ἄξιοι
[4, 4]	δίκας· τιμωρησάμενος δὲ τούτους ἅπαντας,	ἐὰν	μὲν ὑπομείνωσι τὰς κρίσεις, θανάτοις,
[4, 22]	καὶ τοῖς ἐλευθερουμένοις τῶν θεραπόντων,	ἐὰν	μὴ θέλωσιν εἰς τὰς ἑαυτῶν
[4, 75]	παρελθεῖν πάλιν ἐπὶ τὴν δυναστείαν,	ἐὰν	μὴ φυλαττώμεθα αὐτούς. Ταυτὶ μὲν
[4, 78]	τὴν ἀρχὴν κατέσχεν, οὔθ´ ὕστερον,	ἐὰν	νῦν μαλακισθῶμεν, ἐξέσται. εἰ μὲν
[4, 4]	τὰς ἑαυτοῦ θυγατέρας ἐκείνους ὑπεριδών,	ἐὰν	οἱ φονεύσαντες αὐτὸν τὴν ἀρχὴν
[4, 37]	Ταρκύνιος, καλεῖν αὐτὸν καὶ διδαχθέντας,	ἐάν	τ´ ἀδικούμενον εὕρωσιν ἐάν τ´
[4, 37]	διδαχθέντας, ἐάν τ´ ἀδικούμενον εὕρωσιν	ἐάν	τ´ ἐπιτηδειότερον ἄρχειν, ἐκείνῳ παραδοῦναι
[4, 29]	τὰ λυποῦντα ἡμᾶς. καὶ γὰρ	ἐὰν	τἆλλα τις ἀδικεῖν ὀκνῇ, βασιλείας
[4, 80]	κατὰ τοὺς νόμους παραλελεῖφθαι, ἀλλ´	ἐάν	τις ἓν μόνον ἔχῃ τούτων
[4, 23]	πολλὰ ὠφελήσεσθαι τοὺς εὐπορωτάτους Ῥωμαίων,	ἐὰν	τοὺς ἀπελευθέρους ἐῶσι τῆς πολιτείας
[4, 60]	ἡμῖν ἐν Ταρπηίῳ λόφῳ. ταύτας	ἐὰν	φυλάττητε τὰς ἀποκρίσεις καὶ μηδὲν
[4, 46]	ταῖς ὁμολογίαις τὴν αὐτὴν εἶναι	δωρεὰν	καὶ τοῖς Ταρκυνίου ἐγγόνοις, τὸν
[4, 1]	Ταρκύνιος ὁ βασιλεὺς καὶ δίδωσι	δωρεὰν	τῇ ἑαυτοῦ γυναικί. μαθοῦσα δ´
[4, 11]	ὑμᾶς μίαν ἡμῖν δοῦναι ταύτην	δωρεάν,	φανερὰν ποιῆσαι τὴν ὑμῶν αὐτῶν
[4, 79]	μητέρα, πατρὸς ἀδελφὴν οὖσαν καὶ	σπουδαίαν	περὶ αὐτὸν γενομένην, πρὶν ἢ
[4, 63]	στρατόπεδον ὡς μηδὲν διαφέρειν πόλεως·	Κιρκαίαν	δὲ κατὰ λογισμόν, ὅτι τοῦ
[4, 63]	δυσὶ τῶν παίδων οἰκισταῖς ἀναθείς,	Κιρκαίαν	μὲν Ἄρροντι, Σιγνίαν δὲ Τίτῳ,
[4, 21]	τῆς κλήσεως αὐτῶν οὐκέτι τὴν	ἀρχαίαν	ἀκρίβειαν φυλαττούσης, ὡς ἔγνων ταῖς
[4, 47]	κατηγορηθέντων βραχεῖαν ἔλεγεν εἶναι τὴν	ἀπολογίαν	καὶ δικαστὴν ἁπάντων ἐποιεῖτο τῶν
[4, 47]	ἐπὶ τοῖς λόγοις αἰτησάμενος εἰς	ἀπολογίαν	ὁ Ταρκύνιος τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν
[4, 84]	δὲ κατὰ λογισμὸν τοῦ μὴ	ῥᾳδίαν	εἶναι τὴν καθαίρεσιν τῆς τυραννίδος
[4, 53]	τοῦ τυράννου δυνατὴν ἀποφαίνοντες καὶ	ῥᾳδίαν,	ὡς καὶ τῶν ἐν τῇ
[4, 40]	τῆς Τυλλίου πολιτείας, καὶ τὴν	ἰδίαν	ἀξίωσιν, ἣν πρότερον εἶχον, ἀναλαβεῖν.
[4, 58]	τε πόλιν αὐτοῖς ἔφη τὴν	ἰδίαν	ἀποδιδόναι καὶ τὰς οὐσίας, ἃς
[4, 9]	παιδίοις ἀποδοῦναι τούτοις. οὐ γὰρ	ἰδίαν	ἀρχὴν ἐμαυτῷ κατασκευαζόμενος, ἧς οὐδενὸς
[4, 9]	ἀνηντλήκασι πόνους, ἵνα μὴ τὴν	ἰδίαν	ἀφαιρεθῶσιν ἐλευθερίαν οἱ τὴν κοινὴν
[4, 47]	οὐδενὸς ἔφη δεῖν τοῖς πράγμασιν,	ἰδίαν	δὲ γνώμην ἀπεδείκνυτο μὴ τὰ
[4, 21]	κλήσεως αὐτῶν οὐκέτι τὴν ἀρχαίαν	ἀκρίβειαν	φυλαττούσης, ὡς ἔγνων ταῖς ἀρχαιρεσίαις
[4, 83]	ἀποστῶσι τῶν τυράννων, ὑπισχνούμενοι καὶ	ἄδειαν	ὧν ἥμαρτον ψηφιζόμενοι ῥᾳδίως πείσομεν.
[4, 36]	διὰ βαρύτητα ἐπαχθὴς καὶ τὴν	αὐθάδειαν,	ᾗ κέχρημαι περὶ τὴν ἀρχήν,
[4, 69]	καὶ πράττων ὅμοια τοῖς κατ´	ἀλήθειαν	ἠλιθίοις. καὶ δὴ καὶ ὅτε
[4, 69]	περὶ αὐτόν, ἀλλ´ οὐ κατ´	ἀλήθειαν	ὑπαρχούσης μωρίας, ἀφελόμενος ἅπαντα τὰ
[4, 56]	τύχην κατολοφυρόμενος, ὥσπερ οἱ κατ´	ἀλήθειαν	ὑπὲρ τῆς ψυχῆς ἀγωνιῶντες. ~Ἠρεθισμένου
[4, 38]	ἀδημονῶν ἐπὶ τῷ μηδεμίαν αὐτῷ	βοήθειαν	παρὰ τῆς βουλῆς, ᾗ μάλιστα
[4, 23]	δ´ εἰς δουλείαν ἐξ ἐλευθερίας·	εὐήθειάν	τε πολλὴν αὐτῶν κατεγίνωσκεν, εἰ
[4, 53]	εἰς τὴν πόλιν ἀνδράποδα καὶ	λείαν	αὐτῶν πολλὴν ἀπῆγον. ~Συνεχῶς δὲ
[4, 55]	οὓς παρέσται τόπους, τήν τε	λείαν	ἄφθονον καὶ τὰ χωρία ἀφύλακτα,
[4, 41]	πολλὴν τὴν ἀπὸ τῶν ἐπιβουλευσόντων	ἀσφάλειαν	παρείχοντο. ἔπειτα τὰς ἐξόδους οὔτε
[4, 62]	διὰ βίου ταύτην ἔχουσι τὴν	ἐπιμέλειαν	στρατειῶν ἀφειμένοι καὶ τῶν ἄλλων
[4, 34]	ἄλλῳ τινὶ μεθίεμαι. ὅτε τὴν	ἐπιμέλειαν	τῆς πόλεως παρέλαβον, αἰσθόμενος ἐπιβουλάς
[4, 35]	καὶ σεαυτὸν ἐπιτηδειότερον εἶναι τὴν	ἐπιμέλειαν	τῶν κοινῶν παραλαβεῖν, ἐκεῖνα ποιεῖν
[4, 9]	πάθοι τῶν ἀνθρωπίνων, ἐμοὶ τὴν	ἐπιμέλειαν	τῶν παιδίων ἐπίστευσε. τίς οὖν
[4, 61]	ἡ Ῥωμαίων πόλις αὐτὸν εἰς	συντέλειαν	ἐξειργάσατο. ἐποιήθη δ´ ἐπὶ κρηπῖδος
[4, 22]	χρόνων Ῥωμαῖοι καθαίρονται μετὰ τὴν	συντέλειαν	τῶν τιμήσεων ὑπὸ τῶν ἐχόντων
[4, 27]	τὸν ἡγεμόνα γενομένην μεγάλην σφίσιν	ὠφέλειαν	παρέξειν νομίζουσαι. ἤρξαντο δὲ τῆς
[4, 10]	ὁ Τύλλιος καὶ κατέσχε τὴν	βασιλείαν	ἀκόντων ἐκείνων. κατασκευάσας γὰρ ἐκ
[4, 31]	ἅμα τοῖς χρήμασι καὶ τὴν	βασιλείαν	ἀποδεδωκέναι παραδείγμασι χρώμενον τοῖς τῶν
[4, 11]	καὶ τοῖς Μαρκίου παισὶ τὴν	βασιλείαν	ἀποδιδόναι, οὓς ὑμεῖς Ταρκύνιον ἀποκτείναντας
[4, 31]	αὐτοῦ παραδέδωκάς μοι, τὴν δὲ	βασιλείαν	ἀποστερεῖς με καὶ τοσοῦτον ἤδη
[4, 34]	ἀλλ´ ἐμὲ κατέσχον καὶ τὴν	βασιλείαν	ἔδωκάν μοι ψῆφον ἐπενέγκαντες, τὴν
[4, 46]	τελευτῶν ἐδίδασκεν, ὡς οὐδὲ τὴν	βασιλείαν	εἶχε τὴν Ῥωμαίων κατὰ νόμους
[4, 39]	τὸ δέον· βεβαίως δὲ τὴν	βασιλείαν	ἔχειν Τυλλίου περιόντος οὐκ ἔνεστί
[4, 4]	τῶν πραγμάτων αὐτῶν ἐπὶ τὴν	βασιλείαν	καλεῖσθαι, δραστήριος ἀνὴρ οὐκ ἀφῆκεν
[4, 69]	τὴν μητέρα βουλόμενοι κοινῇ τὴν	βασιλείαν	κατασχεῖν, ὁ δὲ Βροῦτος συνεὶς
[4, 85]	δὲ πέντε καὶ εἴκοσι τὴν	βασιλείαν	κατασχών. οἱ δὲ περὶ τὸν
[4, 40]	ἔτη τετταράκοντα καὶ τέτταρα τὴν	βασιλείαν	κατασχών. τοῦτον τὸν ἄνδρα λέγουσι
[4, 35]	ἐν ἀνθρώποις δίκαια τὴν σὴν	βασιλείαν	κατεῖχον, ἐχρῆν σε παραγενόμενον ἐπὶ
[4, 6]	δ´ ὀκτὼ καὶ τριάκοντα τὴν	βασιλείαν	κατέσχεν αὐτὸς ὡς ἅπαντες ὁμολογοῦσιν,
[4, 84]	ἀρχὴ γενήσεται τῶν κοινῶν κυρία,	βασιλείαν	μὲν οὐκέτι καταστήσασθαι δοκεῖ, ἄρχοντας
[4, 29]	ὃς ἥξει σοι φέρων τὴν	βασιλείαν	μηδὲν εἰς τοῦτο πραγματευσαμένῳ, μετὰ
[4, 34]	ἔχεις δικαίωμα φέρειν, ὅτι τὴν	βασιλείαν	ὁ πάππος ὑμῶν ἐπὶ ῥητοῖς
[4, 37]	ὅτι Ταρκύνιος αὐτὸν αἰτιᾶται τὴν	βασιλείαν	οὐ δικαίως κατέχειν ἑαυτῷ προσήκουσαν·
[4, 12]	δὲ τὸν τρόπον ἐπὶ τὴν	βασιλείαν	παρελθὼν πολλῶν μὲν καὶ ἄλλων
[4, 7]	τὴν Ταρκυνίου τελευτὴν παραλαβὼν τὴν	βασιλείαν	Τύλλιος ἐπ´ ἔτη τετταράκοντα καὶ
[4, 34]	τῶν κτησαμένων εἶναι, τὴν δὲ	βασιλείαν	τῶν δεδωκότων· καὶ τὰ μὲν
[4, 65]	ὅτι παραλήψομαι τὴν τοῦ πατρὸς	βασιλείαν,	ὥσπερ ἐστὶ δίκαιον, τῶν υἱῶν
[4, 23]	καὶ Ἑλληνίδες, ὅσαι δ´ εἰς	δουλείαν	ἐξ ἐλευθερίας· εὐήθειάν τε πολλὴν
[4, 26]	ἐκείνων, δι´ ἣν εἰς τοσαύτην	ἐπιφάνειαν	προῆλθον. τοιαῦτα διεξελθὼν συνεβούλευεν αὐτοῖς
[4, 4]	παιδία καὶ πᾶσαν τὴν βασιλικὴν	συγγένειαν	ἀφανίσωσι, πρῶτον μὲν ἐπέταξε τὰς
[4, 82]	παρ´ αὐτῇ Σέξτου διὰ τὴν	συγγένειαν	τῇ παρελθούσῃ νυκτί, Κολλατίνου δὲ
[4, 29]	πράττειν, ὅσα βασιλεῖ προσῆκε, δι´	ἀσθένειάν	τε καὶ ἀμορφίαν; ἀλλὰ σοί
[4, 32]	ἀπέχω πεντηκονταετίας; κατάβαλε {δὲ} τὴν	εἰρωνείαν	τῶν ἀναισχύντων ἐρωτημάτων καὶ παῦσαί
[4, 58]	προσδοκώντων, εἰ δὲ τὰ κράτιστα	πράξειαν,	δουλείας τε καὶ χρημάτων ἀφαιρέσεις
[4, 5]	ἔνδον εὐτρεπῆ τὰ πρὸς τὴν	θεραπείαν	ἐπιτήδεια ποιεῖν καὶ τοὺς ἰατροὺς
[4, 33]	αὐτὸν ἐρῶ. ἐγὼ τὴν μὲν	ἐπιτροπείαν	ὑμῶν ἔλαβον, ὦ Ταρκύνιε, νηπίων
[4, 2]	γενέσθαι κρεῖττον ἢ κατὰ τὴν	ἀνθρωπείαν	φύσιν ἐκ τῆς μιχθείσης τῷ
[4, 42]	καὶ τῶν ἄλλων, οὓς ὑπελάμβανε	βαρεῖαν	ἡγεῖσθαι τὴν μεταβολὴν καὶ οἷς
[4, 27]	ταῖς ἠιόσι τοῦ Τεβέριος, ἣν	ἀνδρείαν	προσηγόρευσεν, ὡς καὶ νῦν ὑπὸ
[4, 29]	παρρησίας, καὶ εἴ με φήσεις	θρασεῖαν,	τὸ δοκοῦν αἴτιον εἶναί μοι
[4, 20]	ὄντες τῶν ὑπολειπομένων εἰ ταὐτὸ	φρονήσειαν,	ἐκράτουν τῶν ἑτέρων καὶ τέλος
[4, 25]	ἀρχὴν ἐμείωσεν αὐτὸς ἑαυτοῦ τὴν	ἡμίσειαν	τῆς ἐξουσίας ἀφελόμενος. τῶν γὰρ
[4, 9]	κατέλιπεν ἀρχήν. οὐδὲν γὰρ τοσοῦτον	ἀπολαύσειαν	ἂν ἐκ τῆς ἐμῆς ἑνὸς
[4, 55]	καὶ ἵνα δὴ μᾶλλον αὐτῷ	πιστεύσειαν	ἀληθεύειν τὴν ἀπὸ τοῦ πατρὸς
[4, 73]	κατὰ σχολὴν βουλευομένοις τὴν κρείττονα	πολιτείαν	ἀντὶ τῆς χείρονος ἑλέσθαι, εἰ
[4, 24]	καὶ ῥύπους δυσεκκαθάρτους εἰς τὴν	πολιτείαν	εἰσαγομένους. καὶ μάλιστα μὲν τοὺς
[4, 72]	τοῖς μὲν βασιλικὴν αὖθις καταστήσασθαι	πολιτείαν	ἐξαριθμουμένοις, ὅσα τὴν πόλιν ἐποίησαν
[4, 40]	τῆς βουλῆς, οἵαν προέλοιτο καταστήσασθαι	πολιτείαν·	ἡ δὲ βουλὴ μεσοβασιλεῖς ἀπεδείκνυεν·
[4, 9]	ἴσην καὶ κοινὴν ποιεῖν τὴν	πολιτείαν	καὶ τὰ δίκαια πᾶσι πρὸς
[4, 73]	οὐδεμίαν οἴομαι δεῖν ἡμᾶς καθίστασθαι	πολιτείαν	κατὰ τὸ παρόν· ὅ τε
[4, 75]	δηλώσας αὐτοῖς ἣν διανοούμεθα καταστήσασθαι	πολιτείαν	μεσοβασιλέα ἑλοῦμαι τὸν ἀποδείξοντα τοὺς
[4, 27]	τοῖς νεωστὶ προσεληλυθόσι πρὸς τὴν	πολιτείαν.	Ταῦτα διαπραξάμενος ἐν εἰρήνῃ τε
[4, 57]	ἄλλων μισθῶν, οὓς πρότερον ὑπέσχητο,	πολιτείαν	τε τὴν ἐν Ῥώμῃ δώσειν
[4, 58]	καὶ σὺν τούτοις τὴν Ῥωμαίων	ἰσοπολιτείαν	ἅπασι χαρίζεσθαι, οὐ δι´ εὔνοιαν
[4, 10]	ὥρμησαν ἀφελέσθαι τὴν παράνομον αὐτοῦ	δυναστείαν	ἀποδείξαντες μεσοβασιλεῖς καὶ δι´ ἐκείνων
[4, 75]	τρόπῳ παρελθεῖν πάλιν ἐπὶ τὴν	δυναστείαν,	ἐὰν μὴ φυλαττώμεθα αὐτούς. Ταυτὶ
[4, 25]	ἐξουσίαν καὶ τὴν τῶν πατρικίων	δυναστείαν	ἐλαττοῦν, ἀλλὰ καὶ ἐν οἷς
[4, 78]	ἡμῶν ἐθισμοὺς καὶ νόμους τὴν	δυναστείαν	κατασχόντα οὔτ´, ἐπειδὴ κατέσχεν ὅπως
[4, 31]	τότε μέντοι σαυτῷ πράττειν τὴν	δυναστείαν	λέγων, ἀλλ´ ἡμῖν φυλάξειν σκηπτόμενος
[4, 80]	πῶς οὖν παρῆλθεν ἐπὶ τὴν	δυναστείαν;	ὅπλοις καὶ βίᾳ καὶ πονηρῶν
[4, 80]	φέρε, ἀλλ´ ἐπειδὴ κατέσχε τὴν	δυναστείαν	ὁπωσδήποτε λαβών, ἆρα βασιλικῶς αὐτῇ
[4, 41]	παραλαμβάνει Λεύκιος Ταρκύνιος τὴν Ῥωμαίων	δυναστείαν	οὐ κατὰ νόμους, ἀλλὰ διὰ
[4, 1]	ἔτι καὶ πρὶν ἐπὶ τὴν	δυναστείαν	παρελθεῖν. τὰ μὲν οὖν περὶ
[4, 41]	πατρικίων, ὑφ´ ὧν ἐπὶ τὴν	δυναστείαν	παρήχθη, ἔθη τε καὶ νόμους
[4, 10]	ἔφερον οἱ πατρίκιοι καταλυομένην τὴν	δυναστείαν	τῆς βουλῆς ὁρῶντες καὶ λογισμοὺς
[4, 47]	παρελθὼν ὑπὲρ μὲν τῶν κατηγορηθέντων	βραχεῖαν	ἔλεγεν εἶναι τὴν ἀπολογίαν καὶ
[4, 67]	θεοῖς τε καὶ δαίμοσιν εὐξαμένη	ταχεῖαν	αὐτῇ δοῦναι τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ
[4, 85]	ἤδη διεφθαρμένα. οἱ γὰρ ὕπατοι	ταχεῖαν	αὐτοῦ τὴν παρουσίαν ἐπὶ τὴν
[4, 24]	οἱ μὲν πλεῖστοι προῖκα διὰ	καλοκἀγαθίαν·	καὶ κράτιστος ἀπαλλαγῆς δεσποτῶν τρόπος
[4, 81]	εἶναι, πᾶσαν ἀκριβοῖ τὴν τυραννικὴν	κακίαν,	ποδαποὺς χρὴ νομίζειν ἔσεσθαι τοὺς
[4, 7]	γένεσις τοῖς ταύτην ἔχουσι τὴν	ἡλικίαν	ἄπιστος· οὐδὲ γὰρ ἄπαις ἦν,
[4, 16]	ἀπὸ τῶν ἐχόντων τὴν στρατεύσιμον	ἡλικίαν,	δέκα μὲν ἐποίησε λόχους νεωτέρων,
[4, 6]	γυναικός. ἀλλὰ μὴν εἴγ´ ἀνδρῶν	ἡλικίαν	εἶχον οἱ παῖδες, ὅθ´ ὁ
[4, 15]	τίνες ἐξ αὐτῶν τὴν στρατεύσιμον	ἡλικίαν	εἶχον. ταῦτα καταστησάμενος ἐκέλευσεν ἅπαντας
[4, 29]	τῆς φύσεως ἡμῶν τὰς καθ´	ἡλικίαν	ἑκάστῳ τελευτὰς φερούσης, ἀλλ´ οὐκ
[4, 13]	ὡς κατὰ τὴν ἐμὴν εἶχεν	ἡλικίαν,	ἕτερος ἔσται τῇ διηγήσει καιρὸς
[4, 31]	πράγματα· ταύτην γέ τοι τὴν	ἡλικίαν	ἔχων καὶ σὺ τόν τ´
[4, 15]	τε ὧν εἰσι γράφοντας καὶ	ἡλικίαν	ἣν ἔχουσι δηλοῦντας γυναῖκάς τε
[4, 85]	Σέξτον, ὡς καὶ πρότερον ἔφην·	ἡλικίαν	μὲν ἤδη πολιὸς ὤν, ἔτη
[4, 17]	δεύτερον ἔχουσι τίμημα διῃρημένοι καθ´	ἡλικίαν,	ὁ μὲν τοῖς πρεσβυτέροις, ὁ
[4, 17]	διῄρηντο δὲ καὶ οὗτοι καθ´	ἡλικίαν·	πεντεκαίδεκα μὲν γὰρ ἐξ αὐτῶν
[4, 29]	περὶ ταύτην μάλιστα γενόμενοι τὴν	ἡλικίαν.	φέρε, ἀλλ´ ἡ τοῦ κατέχοντος
[4, 64]	αὐτὴν εἶχε τοῖς Ταρκυνίου παισὶν	ἡλικίαν,	ὡς Φάβιός τε καὶ οἱ
[4, 70]	ἐχώρει κατὰ σπουδὴν ἐπὶ τὴν	οἰκίαν	ἅμα τῷ Κολλατίνῳ τε καὶ
[4, 39]	ἀλλὰ καὶ πρὶν εἰς τὴν	οἰκίαν	αὐτὸν εἰσελθεῖν, ἀποστείλας τοὺς διαχρησομένους
[4, 57]	ἐξέτασιν ὑπομένοντος ἔφη βούλεσθαι τὴν	οἰκίαν	αὐτοῦ διερευνῆσαι πέμψας ἑτέρους, αὐτὸς
[4, 67]	ἀπὸ στρατοπέδου, τῶν κατεσχηκότων τὴν	οἰκίαν	αὐτοῦ κακῶν οὐδὲν εἰδὼς καὶ
[4, 66]	δακρύων. ὡς δ´ εἰς τὴν	οἰκίαν	εἰσῆλθε τοῦ πατρός· ἔτυχον δὲ
[4, 14]	κωμάρχας, οἷς προσέταξεν εἰδέναι, ποίαν	οἰκίαν	ἕκαστος οἰκεῖ. Ἔπειτα κατὰ πάντας
[4, 57]	ὁ Πέτρων, ἀλλ´ ἐφῆκε τὴν	οἰκίαν	ἐρευνᾶν· εὑρόντες, ἔνθα ἦν ἀποκεκρυμμένα
[4, 2]	οἴονταί τινες εἴτε τοῦ κατ´	οἰκίαν	ἥρωος, ἐγκύμονα γενέσθαι καὶ τεκεῖν
[4, 67]	θρήνου καὶ τυπετοῦ γυναικείου τὴν	οἰκίαν	ὅλην κατασχόντος ὁ μὲν πατὴρ
[4, 38]	λέγει τις ἐλθὼν ὄντι κατ´	οἰκίαν,	ὅτι Ταρκύνιος ἐν ἐσθῆτι βασιλικῇ
[4, 67]	τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν εἰς τὴν	οἰκίαν	συνελθόντων ὥσπερ ἠξίου, λέγει πρὸς
[4, 38]	χρόνον μέν τινα διέτριβε κατ´	οἰκίαν	τοῖς ἑταίροις μόνοις διαλεγόμενος· ἔπειτα
[4, 60]	τοῖς ἀνδράσιν ἀφικομένοις εἰς τὴν	οἰκίαν	τοῦ τερατοσκόπου περιτυγχάνει τι μειράκιον
[4, 68]	ἑνὸς τῶν σὺν Αἰνείᾳ τὴν	ἀποικίαν	στειλάντων ἀπόγονος, ἐν τοῖς ἐπιφανεστάτοις
[4, 24]	εὐπρεπὲς ὄνομα τῷ πράγματι τιθέντες,	ἀποικίαν.	ταῦτα μὲν οὖν τῆς ὑποθέσεως
[4, 79]	κατὰ γῆς ἀνδρὶ ποιῆσαι τὴν	ἀθλίαν	ἀγχόνῃ διαχρησάμενος, ὑφ´ ὧν ἐσώθη
[4, 2]	πρώτῃ ἐφάνη τὸ τέρας, εἰς	ὁμιλίαν	αὐτῷ συνελθεῖν· καὶ μετὰ τοῦτο
[4, 43]	τοὺς πολλούς, οἳ συγκαθιέντες εἰς	ὁμιλίαν	τοῖς πέλας καὶ ἔστιν ὅτε
[4, 49]	τὰς Οὐολούσκων προκαλούμενος κἀκείνους εἰς	φιλίαν	τε καὶ συμμαχίαν. Ἕρνικες μὲν
[4, 30]	ὁ Ταρκύνιος ἐπάγεται γυναῖκα τὴν	Τυλλίαν	οὔτε τοῦ πατρὸς αὐτῆς βεβαιοῦντος
[4, 12]	δήμου καλῶν τὰς φράτρας κατὰ	μίαν	ἀνεδίδου τὰς ψήφους. ἁπάσαις δὲ
[4, 67]	καὶ ἐλεεινὸν τὸ πάθος, ὥστε	μίαν	ἁπάντων γενέσθαι φωνήν, ὡς μυριάκις
[4, 16]	τὸ δὲ πολίτευμα τοιόνδε ἦν·	μίαν	ἀφεῖλεν ἐξ ἁπάντων μοῖραν, ἧς
[4, 73]	θέσθαι προσηγορίαν. ἔπειτα μὴ ποιεῖν	μίαν	γνώμην ἁπάντων κυρίαν, ἀλλὰ δυσὶν
[4, 21]	ἕκαστοι λόχοις, ἐξηπατῶντο δὲ τῷ	μίαν	εἶναι ψῆφον ὅλου τοῦ λόχου
[4, 67]	κατέκρυπτεν ὑπὸ τοῖς πέπλοις, καὶ	μίαν	ἐνέγκασα διὰ τῶν στέρνων πληγὴν
[4, 82]	γενησόμεθα; καὶ σοὶ μέν, ὅτι	μίαν	ἐτυραννήθης νύκτα τὴν ἀμίαντον ἀφαιρεθεῖς´
[4, 82]	τοῦτο ὑπολαβεῖν, ὧν Ταρκύνιος οὐ	μίαν	ἡμέραν, ἀλλὰ πέμπτον καὶ εἰκοστὸν
[4, 40]	ἀπὸ τοῦ σήματος οἴκαδε καὶ	μίαν	ἡμέραν ἐπιβιώσασα μετὰ τὴν ταφὴν
[4, 11]	ἐγενόμην ὑμῖν χρήσιμος, ἀξιοῦμεν ὑμᾶς	μίαν	ἡμῖν δοῦναι ταύτην δωρεάν, φανερὰν
[4, 15]	ὡς δὲ Οὐεννώνιος ἱστόρηκεν, εἰς	μίαν	τε καὶ τριάκοντα, ὥστε σὺν
[4, 21]	μάλιστα δὲ τῷ τοὺς ἀπόρους	μίαν	ψῆφον ἔχειν πολλοὺς ὄντας καὶ
[4, 21]	πλουσίοις τοῖς πολλὰ δαπανωμένοις καὶ	μηδεμίαν	ἀνάπαυσιν τῶν πολεμικῶν κινδύνων λαμβάνουσιν
[4, 38]	ὁ Ταρκύνιος, ἀδημονῶν ἐπὶ τῷ	μηδεμίαν	αὐτῷ βοήθειαν παρὰ τῆς βουλῆς,
[4, 27]	παρὰ τοῦ Τυλλίου πρεσβευταῖς ἀπεκρίναντο	μηδεμίαν	εἶναί σφισι πρὸς ἐκεῖνον μήθ´
[4, 74]	γὰρ ἅπασιν ἀόριστος ἀρχὴ καὶ	μηδεμίαν	ἐξέτασιν διδοῦσα τῶν πραττομένων, ἐξ
[4, 44]	τὰ ἔργα τριβόμενος ὁ λεὼς	οὐδεμίαν	ἀνάπαυσιν ἐλάμβανεν· ὥσθ´ οἱ πατρίκιοι
[4, 22]	φύσιν τ´ ἢ τύχην αὐτῶν	οὐδεμίαν	ἀπαξιοῦντες, εἰς πολυανθρωπίαν προήγαγον τὴν
[4, 71]	τοῦτο πράττειν· ἡμῶν δ´ οὐδεὶς	οὐδεμίαν	ἀρχὴν ἔχει. Ὁ δ´ ὑπολαβών·
[4, 4]	ἅπαντας ἐξενεχθῆναι παρασκευάσωμεν, ὅτι πληγὴν	οὐδεμίαν	ἔχει καίριον, οἵ τ´ ἰατροὶ
[4, 73]	καὶ ἐξ ἀγαθῶν, καινὴν μὲν	οὐδεμίαν	οἴομαι δεῖν ἡμᾶς καθίστασθαι πολιτείαν
[4, 7]	ἀλλὰ Γεγανίαν τινά, περὶ ἧς	οὐδεμίαν	παρειλήφαμεν ἱστορίαν· ἄωρος δὴ γίνεται
[4, 66]	περιπεσοῦσα τέως μὲν ἔκλαιε φωνὴν	οὐδεμίαν	προϊεμένη, ἔπειτ´ ἀνιστάντος αὐτὴν τοῦ
[4, 50]	τὰ σώματα καὶ οὔτ´ ἐπικουρίαν	οὐδεμίαν	προσλαβόντες οὐδ´ ἀναπαύσεως τυγχάνοντες, ἀλλὰ
[4, 38]	τῶν δ´ αὐτοῦ φίλων πολλὴν	ἐρημίαν,	ἀπῄει στένων κρατούντων καὶ παραπεμπόντων
[4, 9]	πίστιν οὐδὲ τὴν τῶν παιδίων	ἐρημίαν	ἐγκαταλείψω κατὰ δύναμιν τὴν ἐμήν.
[4, 4]	δὲ τὴν περὶ τὸν οἶκον	ἐρημίαν	καὶ περιδεὴς οὖσα, μὴ κατασχόντες
[4, 15]	καὶ ταύτην ἐν τοῖς πάνυ	τιμίαν	καταστησάμενος, τὰ καλούμενα Παγανάλια· καὶ
[4, 58]	ἐξήλασε τῆς πόλεως οὔτ´ εἰς	ἀτιμίαν	ἢ χρημάτων ἀφαίρεσιν ἐζημίωσε, συγκαλέσας
[4, 31]	πρὸς καταδίκας ἢ χρέα τὴν	ἐπιτιμίαν	ἀπολωλεκὸς φῦλον, ᾧ τῶν κοινῶν
[4, 45]	διὰ τὴν πρὸς τὰ κοινὰ	φιλοτιμίαν	καὶ Ταρκυνίῳ διὰ τὸν Μαμίλιον
[4, 72]	ὑπερέχοντας ἐλευθέρᾳ τε πόλει τὴν	ἰσονομίαν	ἀποφαίνοντες ἀσφαλεστάτην οὖσαν καὶ πρεπωδεστάτην
[4, 20]	δι´ ἑτέρου τρόπου τήν τ´	ἀθυμίαν	αὐτῶν παρεμυθήσατο καὶ τὴν ὀργὴν
[4, 66]	στρατόπεδον ἀπῄει πονηρὰν καὶ ὀλέθριον	ἐπιθυμίαν	ἐκπεπληρωκώς, ἡ δὲ Λουκρητία δεινῶς
[4, 25]	τὸν κράτιστον εἰλήφει κόσμον, εἰς	ἐπιθυμίαν	ἦλθεν ἐπιφανές τι διαπραξάμενος αἰώνιον
[4, 68]	τοῦ δὲ πλούτου προαχθεὶς εἰς	ἐπιθυμίαν,	ὃν ἐκ παλαιᾶς τε καὶ
[4, 25]	τὰ ὅμοια τούτοις παραδείγματα λαβὼν	προθυμίαν	ἔσχε καὶ αὐτὸς ἁπάσας τὰς
[4, 44]	ἀπορώτατοι σχολὴν ἄγωσι, καὶ ἅμα	προθυμίαν	ἔχων ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀρχῆς
[4, 41]	τρόπους ἀναφέρων ἐποιεῖτο. διὰ ταῦτ´	ἐπωνυμίαν	τίθενται αὐτῷ Ῥωμαῖοι τὸν Σούπερβον,
[4, 7]	ποιοῦντες μητέρα τῶν παιδίων, ἀλλὰ	Γεγανίαν	τινά, περὶ ἧς οὐδεμίαν παρειλήφαμεν
[4, 63]	οἰκισταῖς ἀναθείς, Κιρκαίαν μὲν Ἄρροντι,	Σιγνίαν	δὲ Τίτῳ, δέος ἅτε οὐδὲν
[4, 63]	πόλεις ἀποικίσας τὴν μὲν καλουμένην	Σιγνίαν	οὐ κατὰ προαίρεσεν, ἀλλ´ ἐκ
[4, 9]	ὑμῶν ὀφείλοντες ἤδη χρέα διὰ	πενίαν	ἀδύνατοί εἰσιν ἀποδοῦναι, τούτοις βοηθεῖν
[4, 81]	δ´ ἐκ μεγάλων γεγόναμεν, εἰς	πενίαν	δὲ καὶ δεινὴν ἀπορίαν ἥκομεν
[4, 4]	καιρόν. ἡ δὲ συγκατασκευάσασα τὴν	ἡγεμονίαν	αὐτῷ καὶ πάντων αἰτία γενομένη
[4, 58]	Γαβίους, ἀλλ´ ἵνα τὴν Ῥωμαίων	ἡγεμονίαν	ἐγκρατέστερον κατέχῃ ταῦτα πράττων· κρατίστην
[4, 27]	Ταρκυνίου τελευτὴν αἱ παραδοῦσαι τὴν	ἡγεμονίαν	ἐκείνῳ πόλεις οὐκέτι φυλάττειν ἐβούλοντο
[4, 27]	γνώμην ἔσχον παραδοῦναι Ῥωμαίοις τὴν	ἡγεμονίαν	ἐφ´ οἷς πρότερον ἐψηφίσαντο. καὶ
[4, 80]	καὶ τῶν ἐθῶν; αὐτίκα τὴν	ἡγεμονίαν,	ἵν´ ἀπὸ ταύτης ἄρξωμαι, πῶς
[4, 75]	τοὺς μέλλοντας ἕξειν τὴν ἐνιαύσιον	ἡγεμονίαν	καὶ ψῆφον ὑπὲρ αὐτῶν τοῖς
[4, 46]	τὸν πάππον αὐτοῦ παραδιδόντες τὴν	ἡγεμονίαν,	λελύσθαι λέγων μετὰ τὸν ἐκείνου
[4, 4]	δὴ μετειληφὼς ἀποχρώντως κατεσκευασμένης πρὸς	ἡγεμονίαν	οὗτος ὁ ἀνὴρ καὶ τὰς
[4, 34]	Ταρκύνιος ὁ πάππος ὑμῶν τὴν	ἡγεμονίαν	παρέλαβεν Ἄγκου τελευτήσαντος, ἀλλ´ ὁ
[4, 74]	ἔργον ὥσπερ ὁ βασιλεύς, τὴν	ἡγεμονίαν	τῶν θυηπολιῶν, ἄλλο δ´ οὐδέν.
[4, 49]	δ´ ὑπὲρ ἁπάντων καὶ τὴν	ἡγεμονίαν	τῶν ἱερῶν ἔχουσι Ῥωμαῖοι. ~Ὡς
[4, 79]	ἐάσας νομίμου τὸ σῶμα τυχεῖν·	Ταρκυνίαν	δὲ τὴν ἐκείνου γυναῖκα, ἣν
[4, 29]	με ταπεινὴν ποιεῖ μεγάλων οὖσαν	ἀξίαν	καὶ καλὴν τὸ σῶμα, μαρανθεῖσαν
[4, 11]	καὶ πρὸς ἀρετὴν καὶ πρὸς	εὐδοξίαν	ἀποχρώντως καὶ οὐκ ἂν ἀξιώσαιμι
[4, 40]	ἐδίδου τῷ συνεδρίῳ τῆς βουλῆς,	οἵαν	προέλοιτο καταστήσασθαι πολιτείαν· ἡ δὲ
[4, 69]	οὖν νεανίσκοι τοῦ χρησμοῦ τὴν	διάνοιαν	ἀγνοήσαντες συνέθεντο πρὸς ἀλλήλους ἅμα
[4, 30]	δ´ οὐ προσεῖχεν αὐτῷ τὴν	διάνοιαν,	ἀλλ´ ἐπὶ τῆς βουλῆς ἔφη
[4, 77]	ὅτι πολλοῖς τεταράχθαι δόξω τὴν	διάνοιαν,	ἀνὴρ οὐ φρενήρης περὶ τῶν
[4, 51]	ἐν Φιδήνῃ στράτευμα, μαθὼν τὴν	διάνοιαν	αὐτῶν ὁ Ταρκύνιος· ἑάλω γὰρ
[4, 74]	καὶ πρὸ τοῦ διαφθαρῆναι τὴν	διάνοιαν	ἀφίστασθαι τῆς ἐξουσίας συστέλλει τὰς
[4, 25]	ἐπιγινομένοις καταλιπεῖν. ἐφιστὰς δὲ τὴν	διάνοιαν	ἐπὶ τὰ τῶν ἀρχαίων βασιλέων
[4, 56]	Ταρκυνίου τότε ποιήσαντος συνεὶς τὴν	διάνοιαν	τοῦ πατρὸς ὁ Σέξτος, ὅτι
[4, 56]	ἐπερωτῶντι, τὴν Θρασυβούλου τοῦ Μιλησίου	διάνοιαν	ὡς ἔμοιγε δοκεῖ μιμησάμενος· καὶ
[4, 25]	ἔργων τὴν Ἀμφικτύονος τοῦ Ἕλληνος	ἐπίνοιαν	ἠγάσθη, ὃς ἀσθενὲς ὁρῶν καὶ
[4, 47]	ἐπεχείρησεν ἥκιστα δυναμένῳ πεσεῖν εἰς	πρόνοιαν	ἀνθρωπίνην καὶ φυλακήν. τῶν γὰρ
[4, 49]	χρόνον τὰ συγκείμενα ταῖς πόλεσι	πρόνοιαν	ὁ Ταρκύνιος λαμβάνων ἱερὸν ἔγνω
[4, 22]	τοῦ πολιτικοῦ συντάγματος οὐ μικρὰν	πρόνοιαν	οὗτος ὁ βασιλεὺς πρᾶγμα συνιδών,
[4, 58]	ἰσοπολιτείαν ἅπασι χαρίζεσθαι, οὐ δι´	εὔνοιαν	τὴν πρὸς τοὺς Γαβίους, ἀλλ´
[4, 4]	εἰς τοῦτό σοι συναγωνισαμένης, πατρὸς	εὔνοιαν	τοῖς παιδίοις τοῖςδε παρασχέσθαι· ὅταν
[4, 80]	προβούλευμα συνεδρίου; τίνα μεσοβασιλέων διάγνωσιν;	ποίαν	δήμου ψηφοφορίαν; ποίους οἰωνοὺς αἰσίους;
[4, 14]	ἢ κωμάρχας, οἷς προσέταξεν εἰδέναι,	ποίαν	οἰκίαν ἕκαστος οἰκεῖ. Ἔπειτα κατὰ
[4, 24]	κουφότητα τῶν δεσποτῶν καὶ κενὴν	δοξοκοπίαν.	ἔγωγ´ οὖν ἐπίσταμαί τινας ἅπασι
[4, 28]	συναφθεὶς τύχῃ κατὰ τὴν οὐχ	ὁμοτροπίαν·	Λευκίῳ μὲν γὰρ τῷ πρεσβυτέρῳ
[4, 22]	τύχην αὐτῶν οὐδεμίαν ἀπαξιοῦντες, εἰς	πολυανθρωπίαν	προήγαγον τὴν πόλιν. ὁ δὲ
[4, 61]	κατὰ πρόσωπον μέρους τοῦ πρὸς	μεσημβρίαν	βλέποντος τριπλῷ περιλαμβανόμενος στοίχῳ κιόνων,
[4, 28]	τε καὶ λοιδορουμένης καὶ τὴν	ἀνανδρίαν	κακιζούσης· ὡς δ´ οὐδὲν ἐπέραινον
[4, 81]	ὑπομενοῦμεν, καὶ πότε τὴν πάτριον	ἐλευθερίαν	ἀνακτησόμεθα; ὅταν ἀποθάνῃ Ταρκύνιος; νὴ
[4, 11]	πένητας ὑμῶν οὐκ εἴασα τὴν	ἐλευθερίαν	ἀφαιρεθῆναι πρὸς τὰ χρέα ὑπ´
[4, 25]	ὑπὸ τῶν προσοικούντων βαρβάρων τὴν	ἐλευθερίαν	ἀφαιρεθῶσι. ~Γνοὺς δὲ ταῦτα τοὺς
[4, 46]	ἅμα τὴν παρρησίαν καὶ τὴν	ἐλευθερίαν	ἀφαιροῖτο· πολλῆς τε μωρίας ἔφη
[4, 82]	τὰς ἐν τῷ ζῆν ἡδονὰς	ἐλευθερίαν	ἀφελόμενος; οὐκ ἔστιν ἡμῖν, ὦ
[4, 23]	πόλεις ἐκ δουλείας μετέβαλον εἰς	ἐλευθερίαν	βάρβαροί τε καὶ Ἑλληνίδες, ὅσαι
[4, 71]	πρόθυμοι περὶ τὴν τῆς πατρίδος	ἐλευθερίαν	γενήσονται οὔτε δωρεαῖς ἔτι κατεχόμενοι
[4, 24]	τούτων ὠνοῦνται τῶν χρημάτων τὴν	ἐλευθερίαν	καὶ εὐθύς εἰσι Ῥωμαῖοι· οἱ
[4, 24]	φιλανθρωπία φέρωσι τοῖς δεδωκόσι τὴν	ἐλευθερίαν·	οἱ δὲ διὰ κουφότητα τῶν
[4, 9]	ἵνα μὴ τὴν ἰδίαν ἀφαιρεθῶσιν	ἐλευθερίαν	οἱ τὴν κοινὴν βεβαιώσαντες, ἐκ
[4, 71]	καὶ τοὺς πολίτας ἐπὶ τὴν	ἐλευθερίαν	παρακαλείτω. ἔσται δὲ πᾶσι Ῥωμαίοις
[4, 85]	καὶ τοὺς πολίτας ἐπὶ τὴν	ἐλευθερίαν	παρακαλῶν, οὐδενὶ τῶν ἄλλων φράσας
[4, 78]	συναγωνιστὰς ἀξιώσωμεν ἡμῖν γενέσθαι, πράττοντας	ἐλευθερίαν	τῇ πατρίδι, ἧς οὔτε πρότερον
[4, 24]	τήν τε πατρίδα καὶ τὴν	ἐλευθερίαν	χρηστοῖς γενομένοις περὶ τοὺς καταδουλωσαμένους
[4, 69]	τοῦ Βρούτου πολλὰ καταγελάσαντες, ὅτι	βακτηρίαν	ξυλίνην ἀνέθηκε τῷ Ἀπόλλωνι· ὁ
[4, 8]	βασιλείας ὁ Τύλλιος καὶ τὴν	ἑταιρίαν	τῶν Μαρκίων ἐξελάσας βεβαίως ἤδη
[4, 60]	εἴ τι μέλλετε διὰ τὴν	ἀπειρίαν	σφάλλεσθαι κατὰ τὴν ἐρώτησιν, ὑπ´
[4, 37]	βῆμα μακρὰν καὶ συμπαθῆ διεξῆλθε	δημηγορίαν	τάς τε πολεμικὰς ἑαυτοῦ πράξεις
[4, 73]	καὶ φιλανθρωποτέραν ἐπ´ αὐτοῖς θέσθαι	προσηγορίαν.	ἔπειτα μὴ ποιεῖν μίαν γνώμην
[4, 45]	ἑαυτοῦ, πολλὴν ἐποιεῖτο τοῦ Ταρκυνίου	κατηγορίαν	τ´ ἄλλα διεξιὼν ἔργα τοῦ
[4, 26]	ἀσθενείας καὶ ταῖς πάνυ ἰσχυραῖς	ἀλληλοφθορίαν.	ταῦτα διεξελθὼν ἐδίδασκεν αὐτούς, ὡς
[4, 18]	ἐπεῖχον δὲ τὴν μὲν πρώτην	συμμορίαν	ὀκτὼ καὶ ἐνενήκοντα λόχοι σὺν
[4, 81]	εἰς πενίαν δὲ καὶ δεινὴν	ἀπορίαν	ἥκομεν ἐκ πολλῶν καὶ μακαρίων
[4, 19]	μὲν εἰσφορῶν ἀπολυομένους διὰ τὴν	ἀπορίαν,	τῶν δὲ στρατειῶν διὰ τὴν
[4, 7]	τινά, περὶ ἧς οὐδεμίαν παρειλήφαμεν	ἱστορίαν·	ἄωρος δὴ γίνεται πάλιν ὁ
[4, 6]	περὶ αὐτῶν ταύτην ἐξενηνόχασι τὴν	ἱστορίαν	οὐδὲν ἐξητακότες τῶν ἀναιρούντων αὐτὴν
[4, 80]	τίνα μεσοβασιλέων διάγνωσιν; ποίαν δήμου	ψηφοφορίαν;	ποίους οἰωνοὺς αἰσίους; οὐ λέγω
[4, 19]	τῶν δὲ στρατειῶν διὰ τὴν	ἀνεισφορίαν.	οὐ γὰρ ἐλάμβανον ἐκ τοῦ
[4, 73]	μὴ ποιεῖν μίαν γνώμην ἁπάντων	κυρίαν,	ἀλλὰ δυσὶν ἐπιτρέπειν ἀνδράσι τὴν
[4, 84]	ὑμῖν ἐστι τὴν γνώμην εἶναι	κυρίαν,	διαστάντες κατὰ τὰς φράτρας ψῆφον
[4, 75]	δὲ τοῖς πλείοσι δόξῃ λόχοις	κυρίαν	εἶναι τὴν τῶν ἀνδρῶν αἵρεσιν
[4, 50]	ἐξασθενοῦντες τὰ σώματα καὶ οὔτ´	ἐπικουρίαν	οὐδεμίαν προσλαβόντες οὐδ´ ἀναπαύσεως τυγχάνοντες,
[4, 25]	τοῦ Βαβυλωνίου τείχους ἐμακάρισε τὴν	Ἀσσυρίαν	ἐκείνην γυναῖκα οὔτε τῶν ἐν
[4, 68]	πάντων φρονιμώτατον, ἐπίθετον ἑαυτοῦ καταψεύσασθαι	μωρίαν·	καὶ διέμεινεν ἅπαντα τὸν ἐξ
[4, 70]	ὅτι τὴν δοκοῦσαν τοῖς πολλοῖς	μωρίαν	οὐκ εἶχεν ἀληθινήν, ἀλλ´ ἐπίθετον,
[4, 77]	εἰ μὴ τὴν ἐπίθετον ἐσκηψάμην	μωρίαν.	τοῦτό με τὸ πλάσμα πιστευθὲν
[4, 57]	τῶν ἄλλων ζήτησίν τε καὶ	τιμωρίαν	τῶν ταὐτὰ τῷ Πέτρωνι βουλευσαμένων
[4, 15]	προστιθέντας· τῷ δὲ μὴ τιμησαμένῳ	τιμωρίαν	ὥρισε τῆς τ´ οὐσίας στέρεσθαι
[4, 35]	πράξεις ἐξαριθμησάμενον καλεῖν με εἰς	διαδικασίαν·	ὧν οὐδέτερον ἐποίησας, ἀλλὰ τοσούτοις
[4, 36]	ἄλλην τινὰ περὶ σῶμα ἐλεύθερον	ἀκολασίαν;	δικαίως μέντ´ ἄν, εἴ τί
[4, 62]	πόλις ἀναλαβοῦσα τὴν τῶν χρησμῶν	προστασίαν	ἄνδρας τε τοὺς ἐπιφανεστάτους ἀποδείκνυσιν
[4, 37]	ἐκείνῳ παραδοῦναι τὴν τῆς πόλεως	προστασίαν·	αὐτὸς δὲ τῆς ἀρχῆς ἔφησεν
[4, 26]	δὲ τὴν ἁπάντων Λατίνων ἔχειν	προστασίαν	μεγέθει τε πόλεως προὔχοντας καὶ
[4, 57]	τὰ γράμματα, παρῆσαν εἰς τὴν	ἐκκλησίαν	ἄλλας τε πολλὰς φέροντες ἐπιστολὰς
[4, 34]	ἐβουλήθην· καὶ συναγαγὼν ἅπαντας εἰς	ἐκκλησίαν	ἀπεδίδουν αὐτοῖς τὴν ἀρχὴν ἀντὶ
[4, 85]	μόνον ἀπαγγελλόντων, ὅτι κατέχει τὴν	ἐκκλησίαν	Βροῦτος δημαγωγῶν καὶ τοὺς πολίτας
[4, 20]	λοχῖτιν ἀντὶ τῆς φρατρικῆς συνῆγεν	ἐκκλησίαν.	ἐκάλει δ´ εἰς ἀπόφασιν γνώμης
[4, 84]	Σπόριον Λουκρήτιον· κἀκεῖνος ἀπολύσας τὴν	ἐκκλησίαν	ἐκέλευσεν ἅπαντας ἥκειν εἰς τὸ
[4, 75]	ἐμοῦ μεσοβασιλεὺς συναγαγὼν τὴν λοχῖτιν	ἐκκλησίαν	ὀνομασάτω τε τοὺς μέλλοντας ἕξειν
[4, 71]	φανερῷ συγκαλῶμεν τὸν δῆμον εἰς	ἐκκλησίαν.	ὅταν δὲ συνέλθῃ καὶ πλήθουσαν
[4, 71]	καὶ ἀποδέδοταί μοι κατὰ νόμους	ἐκκλησίαν,	ὅτε βουλοίμην, συγκαλεῖν. ἔδωκε δέ
[4, 76]	περιφανῆ συνεκάλουν τὸν δῆμον εἰς	ἐκκλησίαν.	ὄχλου δὲ συναχθέντος οὐ μόνον
[4, 23]	δυσανασχετούντων συγκαλέσας τὸ πλῆθος εἰς	ἐκκλησίαν	Πρῶτον μὲν θαυμάζειν, ἔφη, τῶν
[4, 37]	στενωπῶν διεξιόντας τὸν δῆμον εἰς	ἐκκλησίαν	συγκαλεῖν. συνδραμόντος δ´ εἰς τὴν
[4, 10]	πρὸς τὸ παράδοξον τῆς ὄψεως	ἐκκλησίαν	συγκαλέσας προῆλθεν ἐπὶ τὸ βῆμα
[4, 35]	ἔδει μοι τὸν δῆμον εἰς	ἐκκλησίαν	συναγαγεῖν κἀκεῖ μου κατηγορεῖν. πλὴν
[4, 9]	ἀγαθὰ καὶ ὧν χάριν τὴν	ἐκκλησίαν	συνεκάλεσα, ἀκούσατέ μου. ὅσοι μὲν
[4, 78]	κοινά, ὑπὲρ ὧν ὑμᾶς εἰς	ἐκκλησίαν	συνεκάλεσα, ταῦτ´ ἐστί. Ταρκύνιον οὔτε
[4, 8]	καὶ συγκαλέσας τὸ πλῆθος εἰς	ἐκκλησίαν	τά τε παιδία προήγαγεν ἐπὶ
[4, 58]	ἀφαίρεσιν ἐζημίωσε, συγκαλέσας δ´ εἰς	ἐκκλησίαν	τὸ πλῆθος καὶ βασιλικὸν ἐκ
[4, 56]	τῶν Γαβίων ἀναιρεῖν, συνεκάλεσεν εἰς	ἐκκλησίαν	τὸ πλῆθος καὶ πολὺν ὑπὲρ
[4, 75]	μου· συνάξω μὲν ἐγὼ τὴν	ἐκκλησίαν,	ὥσπερ ἔφην, ἐπειδὴ συγκεχώρηταί μοι
[4, 42]	μετεῖχον, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ τὴν	παρρησίαν	ἅμα τοῖς δημοτικοῖς ἀφῃρέθησαν, ὠδύροντο
[4, 46]	οὐσίας, ἁπάντων δ´ ἅμα τὴν	παρρησίαν	καὶ τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιροῖτο· πολλῆς
[4, 1]	κατελαμβάνετο, μαχόμενος ἀποθνήσκει, τὴν δ´	Ὀκρισίαν	ἐγκύμονα οὖσαν ἐξαίρετον ἐκ τῶν
[4, 2]	ἀποφηναμένων δόξαι τῷ βασιλεῖ τὴν	Ὀκρισίαν,	ᾗ πρώτῃ ἐφάνη τὸ τέρας,
[4, 4]	Ταρκύνιον ἡμιθνῆτα ἔθεσαν, τὴν δ´	Ὀκρισίαν	καὶ τὸν Τύλλιον καὶ τὴν
[4, 2]	ἀνδρός. τοῦτο δὲ θεάσασθαι τὴν	Ὀκρισίαν	πρώτην φέρουσαν τοὺς εἰωθότας πελάνους
[4, 13]	παραλαβεῖν τὴν ἀρχὴν διένειμε τὴν	δημοσίαν	χώραν τοῖς θητεύουσι Ῥωμαίων· ἔπειτα
[4, 15]	Ῥωμαῖοι, συνέγραψεν. εἰς δὲ τὴν	θυσίαν	ταύτην καὶ τὴν σύνοδον ἅπαντας
[4, 77]	παραλαβεῖν τὴν ἀρχήν, ἵνα τὴν	οὐσίαν	αὐτοῦ κατάσχοι πολλὴν σφόδρα οὖσαν,
[4, 17]	τοὺς ἐλάττω πεντακισχιλίων δραχμῶν ἔχοντας	οὐσίαν	ἄχρι πέντε καὶ εἴκοσι μνῶν,
[4, 34]	τοὺς διαδεχομένους τήν τε φανερὰν	οὐσίαν	καὶ τὰ χρήματα τῶν ἐκλειπόντων
[4, 35]	ἐπὶ τοὺς δεδωκότας μοι τὴν	ἐξουσίαν	ἀγανακτεῖν καὶ κατηγορεῖν ἐμοῦ τε,
[4, 40]	ὄντας δι´ ἑτέρου τρόπου τὴν	ἐξουσίαν	αὐτοῦ καταλῦσαι καὶ Ταρκύνιον ἐπὶ
[4, 78]	ποτε γενομένους τυράννους, ἀφελέσθαι τὴν	ἐξουσίαν	βεβουλεύμεθα συνελθόντες οἱ πατρίκιοι, πάλαι
[4, 56]	πρὸς τὸν πατέρα τήν τ´	ἐξουσίαν,	ἣν εἰληφὼς ἦν, δηλώσοντα καὶ
[4, 36]	χρώμενος; ὅς γε καὶ τὴν	ἐξουσίαν,	ἣν ὑμεῖς ἐδώκατέ μοι πατέρων
[4, 25]	ἐδόκει τήν τε τῆς βουλῆς	ἐξουσίαν	καὶ τὴν τῶν πατρικίων δυναστείαν
[4, 4]	ῥάβδους καὶ τὴν τῶν ὅπλων	ἐξουσίαν	κάλει τοὺς βουλεύσαντας ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον
[4, 73]	τοὺς μέλλοντας ἕξειν τὴν ἁπάντων	ἐξουσίαν	μήτε βασιλεῖς ἔτι μήτε μονάρχους
[4, 8]	αὐτὸν ἑαυτῷ τινα μηχανήσασθαι βασιλικὴν	ἐξουσίαν,	μήτε βουλῆς ψηφισαμένης μήτε τῶν
[4, 40]	ὁπότε βασιλεὺς ἀποθάνοι, τὴν μὲν	ἐξουσίαν	ὁ δῆμος ἐδίδου τῷ συνεδρίῳ
[4, 76]	τοὺς ἕξοντας τὴν τῶν βασιλέων	ἐξουσίαν	ὀνομασθῆναι Λεύκιον Ἰούνιον Βροῦτον καὶ
[4, 84]	ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἀποδεικνύναι βασιλικὴν ἕξοντας	ἐξουσίαν,	οὓς ἂν ὑμεῖς ἐν ἀρχαιρεσίαις
[4, 85]	γὰρ ὕπατοι ταχεῖαν αὐτοῦ τὴν	παρουσίαν	ἐπὶ τὴν πόλιν προορώμενοι πέμπουσι
[4, 72]	μὲν οὐδετέραν προῃροῦντο τῶν πολιτειῶν,	δημοκρατίαν	δὲ συνεβούλευον ὥσπερ Ἀθήνησι καταστῆσαι,
[4, 40]	τὸ σχῆμα τῆς πολιτείας εἰς	δημοκρατίαν.	καὶ ἐπὶ ταύτῃ μάλιστα τῇ
[4, 52]	εἰς Ῥώμην ἀπῄει πλουτοῦσαν τὴν	στρατιὰν	ἀπάγων. ἐποιήσατο δὲ καὶ μετὰ
[4, 45]	ὑπαιθρίων ἐπεχείρει πειρᾶσθαι πολέμων καὶ	στρατιὰν	ἐπὶ Σαβίνους ἐξάγειν οὐ βουλομένους
[4, 70]	ὁ μὲν Κολλατῖνος ἰδὼν τὴν	Λουκρητίαν	ἐν τῷ μέσῳ κειμένην καὶ
[4, 64]	τὸ δωμάτιον, ἐν ᾧ τὴν	Λουκρητίαν	ᾔδει καθεύδουσαν, καὶ λαθὼν τοὺς
[4, 69]	ἐν ταῖς γοναῖς· τήν τ´	αἰτίαν	τῆς νόσου γνῶναι παρὰ τοῦ
[4, 35]	τὴν διάγνωσιν, ἀλλὰ τὴν τούτου	συκοφαντίαν	ἐπιδείξασθαι βουλόμενος ταῦτα λέγω· προειπόντα
[4, 63]	γῦπες ἀθρόοι προσπετασθέντες τήν τε	νεοττιὰν	διεφόρησαν καὶ τοὺς νεοττοὺς ἀπέκτειναν
[4, 63]	τοῖς βασιλείοις κῆπον ἔαρος ὥρᾳ	νεοττιὰν	ἔπλαττον ἐπὶ κορυφῇ φοίνικος ὑψηλοῦ.
[4, 79]	γυναῖκα, σώφρονα καὶ τέκνων κοινωνὸν	γεγονυῖαν,	ἐν ταῖς αὐταῖς ἡμέραις καὶ
[4, 29]	προσῆκε, δι´ ἀσθένειάν τε καὶ	ἀμορφίαν;	ἀλλὰ σοί γε καὶ ῥώμη
[4, 49]	οὖν ἅπαντες ἐψηφίσαντο ποιεῖν τὴν	συμμαχίαν,	ἐκ δὲ τοῦ Οὐολούσκων ἔθνους
[4, 49]	κἀκείνους εἰς φιλίαν τε καὶ	συμμαχίαν.	Ἕρνικες μὲν οὖν ἅπαντες ἐψηφίσαντο
[4, 49]	Οὐολούσκων τῶν ἐγγραψαμένων εἰς τὴν	συμμαχίαν,	ἵνα συνερχόμενοι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν
[4, 73]	ὠφελίμων, ἐν οἷς καὶ τὴν	μοναρχίαν	εἶναι συμβέβηκε, μεταθέσθαι τοὔνομα τῆς
[4, 46]	καὶ βίᾳ κατισχύσας τυραννικήν τε	μοναρχίαν	καταστησάμενος τοὺς μὲν ἀποκτείνοι τῶν
[4, 71]	τὸ πλῆθος ὡρμημένον καταλῦσαι τὴν	μοναρχίαν	ψῆφόν τ´ αὐτοῖς ἀναδῶμεν ὑπὲρ
[4, 34]	ἐχούσης ἡγεμονίας τὴν ἀκίνδυνον ἀντικαταλλασσόμενος	ἡσυχίαν.	οὐκ ἠνέσχοντο Ῥωμαῖοι ταῦτά μου
[4, 50]	πλησιοχώρων καὶ διὰ τὴν πολλὴν	εὐτυχίαν	ἅπασι λυπηροὶ καὶ βαρεῖς, ἐγκαλῶν
[4, 11]	μετὰ ταῦτα πάντες ἴστε δήπου,	κἂν	ἐγὼ μὴ λέγω, ὅτι Μάρκιοι
[4, 23]	ἀλλ´ ἕξειν δυνάμεις αἰεὶ διαρκεῖς,	κἂν	πρὸς πάντας ἀνθρώπους ἀναγκασθῇ πολεμεῖν.
[4, 73]	ἥ τε πεῖρα τῆς μεταβολῆς,	κἂν	τὰ κράτιστα τύχωμεν περὶ αὐτῆς
[4, 6]	φαύλως καὶ ῥᾳθύμως τὸ ἀδίκημα	ἤνεγκαν	καὶ ταῦτ´ ἐν τῇ κρατίστῃ
[4, 26]	τοῦτο κατεσκεύασεν ἐξ ὧν ἅπασαι	συνήνεγκαν	αἱ πόλεις χρημάτων τὸν τῆς
[4, 33]	ὡς ἔοικεν, ἄνθρωπον ὄντα δεῖ	προσδοκᾶν,	ὦ βουλή, {τὰ παράδοξα} καὶ
[4, 50]	ὑπὲρ ὧν αἰτούμενοι δίκας αὐθάδεις	ἔδωκαν	ἀποκρίσεις. οἱ δ´ ἦσαν ἕτοιμοι
[4, 34]	ἐμὲ κατέσχον καὶ τὴν βασιλείαν	ἔδωκάν	μοι ψῆφον ἐπενέγκαντες, τὴν ἑαυτῶν,
[4, 31]	δικαίως τὰς πατρῴας καὶ προγονικὰς	ἀπέδωκαν	ἀρχάς· εἰ δὲ μήπω σοι
[4, 79]	ἐκείνου γυναῖκα, ἣν προσῆκεν αὐτῷ	τιμᾶν	ὥσπερ μητέρα, πατρὸς ἀδελφὴν οὖσαν
[4, 38]	συνέδριον. ὁ δὲ θαυμάσας τὴν	τόλμαν	αὐτοῦ τάχιον ἢ φρονιμώτερον προῆλθεν
[4, 29]	γε χάριν οὐ νέμεσις ἅπαντα	τολμᾶν.	~Τοιαῦτα τῆς Τυλλίας λεγούσης ἄσμενος
[4, 3]	πρότερον καὶ ἔτι πρὸ τούτου	Νόμαν	Πομπίλιον· ὁ δὲ βασιλεὺς κηδεστὴν
[4, 66]	τῆς ἀπήνης εἰς Ῥώμην ᾤχετο,	μέλαιναν	ἐσθῆτα περιβαλομένη καὶ ξιφίδιόν τι
[4, 62]	φανέντων, οἷα πολλάκις συνέβη. οὗτοι	διέμειναν	οἱ χρησμοὶ μέχρι τοῦ Μαρσικοῦ
[4, 63]	νεοττιὰν διεφόρησαν καὶ τοὺς νεοττοὺς	ἀπέκτειναν	καὶ τοὺς αἰετοὺς προσιόντας ἀπὸ
[4, 33]	οἱ τῆς βασιλείας ἀντιποιούμενοι φανερῶς	ἀπέκτειναν,	ὑμῖν δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις
[4, 39]	ἐλεεινὸν ἐπέστη καὶ πρὸς τὴν	δέσποιναν	ἀπέβλεψε. πυνθανομένης δ´ ἐκείνης, τί
[4, 76]	ἡγεμονίας ἀνδρῶν βουλευόμενοι μεσοβασιλέα μὲν	ἔκριναν	ἀποδειχθῆναι Σπόριον Λουκρήτιον τὸν πατέρα
[4, 57]	Πέτρων, ἀλλ´ ἐφῆκε τὴν οἰκίαν	ἐρευνᾶν·	εὑρόντες, ἔνθα ἦν ἀποκεκρυμμένα τὰ
[4, 57]	δ´ οἱ πεμφθέντες ἐπὶ τὴν	ἔρευναν·	οὐδὲν γὰρ ἀντεῖπεν ὁ Πέτρων,
[4, 48]	καὶ τοὺς προέδρους ἐπὶ τὴν	ἔρευναν	τῆς καταλύσεως ἐκάλει καὶ δυεῖν
[4, 76]	Κολλατῖνον. τοὺς δ´ ἄρχοντας τούτους	ἔταξαν	καλεῖσθαι κατὰ τὴν ἑαυτῶν διάλεκτον
[4, 39]	οἰκίας ἤδη τὸν Τύλλιον καταλαβόντες	κατέσφαξαν.	ἔτι δὲ νεοσφαγοῦς ἐρριμμένου τοῦ
[4, 31]	λαβών· οὔτε γὰρ μεσοβασιλεῖς σε	ἀπέδειξαν,	οὔτε ἡ βουλὴ ψῆφον ὑπὲρ
[4, 51]	ὀλίγον τὸ μεταξὺ χωρίον καταλιπών.	δόξαν	δὲ τοῖς ἡγεμόσι τῶν Σαβίνων
[4, 5]	δεινόν, καὶ μέχρι πολλοῦ τὴν	δόξαν	ἔχων ταύτην διετέλει. ὁ δὲ
[4, 65]	ἀπειλήσας, ἐὰν ἐπιχειρήσῃ φεύγειν ἢ	βοᾶν.	τούτῳ καταπληξάμενος τῷ τρόπῳ τὴν
[4, 49]	ἐν ᾧ πανηγύρεις τ´ ἀνὰ	πᾶν	ἔτος ἄγεσθαι καὶ ἐκεχειρίας εἶναι
[4, 83]	καὶ ψυχαῖς, καὶ πάσχειν ἕτοιμοι	πᾶν,	ὅ τι ἂν ὁ δαίμων
[4, 70]	Ἄρη καὶ τοὺς ἄλλους θεοὺς	πᾶν	ὅσον δύναται πράξειν ἐπὶ καταλύσει
[4, 11]	καὶ μητέρας καὶ θυγατέρας καὶ	πᾶν	τὸ θῆλυ γένος ἐν ἀνδραπόδων
[4, 21]	τε γεγονόσι τῶν μεγίστων καὶ	πᾶν	τὸ κράτος ἀφῃρημένοις τῶν μὴ
[4, 39]	εὔνουν ἐστὶν αὐτῷ τὸ δημοτικὸν	ἅπαν·	ἀλλὰ καὶ πρὶν εἰς τὴν
[4, 20]	μισθοφόρους. ~Τοῦτον δὲ τὸν τρόπον	ἅπαν	ἐπιθεὶς τὸ βάρος τοῖς πλουσίοις
[4, 84]	καὶ γένος τὸ ἐξ αὐτῶν	ἅπαν·	καὶ μηδενὶ ἐξεῖναι περὶ καθόδου
[4, 14]	θεραπόντων τοὺς ἥρωας ἱλασκόμενοι καὶ	ἅπαν	τὸ δοῦλον ἀφαιροῦντες αὐτῶν ἐν
[4, 61]	ναοῦ, τελειῶσαι δ´ οὐκ ἔφθασεν	ἅπαν	τὸ ἔργον ἐκπεσὼν τάχιον ἐκ
[4, 67]	ὥσπερ ἠξίου, λέγει πρὸς αὐτοὺς	ἅπαν	τὸ πρᾶγμα ἐξ ἀρχῆς ἀναλαβοῦσα.
[4, 29]	οὓς ἂν ἀκούσῃς λόγους; ἢ	σιωπᾶν	ἄμεινόν ἐστί μοι καὶ μὴ
[4, 65]	πυνθανομένης, ὅστις εἴη, φράσας τοὔνομα	σιωπᾶν	ἐκέλευε καὶ μένειν ἐν τῷ
[4, 10]	προῆλθεν εἰς τὴν ἀγορὰν ἐσθῆτα	πιναρὰν	περιβεβλημένος καὶ κατηφὴς συνούσης αὐτῷ
[4, 1]	ἄνθρωπον οὐ πολλοῖς χρόνοις ὕστερον	ἐλευθέραν	αὐτὴν ἀφίησι καὶ πασῶν μάλιστα
[4, 75]	βασιλικῆς ἐξουσίας σύμβολα πραττέτωσαν, ὅπως	ἐλευθέραν	οἰκήσομεν τὴν πατρίδα καὶ μηκέτι
[4, 82]	ὑπολαβεῖν, ὧν Ταρκύνιος οὐ μίαν	ἡμέραν,	ἀλλὰ πέμπτον καὶ εἰκοστὸν ἔτος
[4, 19]	ὁπόθεν συνεισοίσουσιν, ἀλλὰ τῶν καθ´	ἡμέραν	ἀναγκαίων ἀπορουμένους ᾤετο δεῖν, οὔτε
[4, 9]	ἐν ἀνδράσιν ἀπορουμένοις τῶν καθ´	ἡμέραν	ἀναγκαίων. ὑπὲρ ἅπαντα δὲ ταῦτ´
[4, 12]	ἐὰν αὐτὸν ἀποδείξωσι βασιλέα, προεῖπεν	ἡμέραν	ἀρχαιρεσιῶν, εἰς ἣν ἐκέλευσε καὶ
[4, 69]	μικρὰ δ´ εἰς τὸν καθ´	ἡμέραν	βίον ἐπιχορηγῶν, ὡς παῖδα ὀρφανὸν
[4, 51]	δ´ ἑτέραν ἅμα τῷ λαμπρὰν	ἡμέραν	γενέσθαι συντάξας προῆγεν ἐκ τοῦ
[4, 41]	βασίλειον αὐλιζόμενοι αὐλὴν καὶ μεθ´	ἡμέραν	ἐξιόντι παρακολουθοῦντες, ὅπῃ πορεύοιτο, πολλὴν
[4, 40]	τοῦ σήματος οἴκαδε καὶ μίαν	ἡμέραν	ἐπιβιώσασα μετὰ τὴν ταφὴν τῇ
[4, 47]	ἀπολογίαν ὁ Ταρκύνιος τὴν ἐπιοῦσαν	ἡμέραν	καὶ λαβών, ὡς ὁ σύλλογος
[4, 50]	ἀναπαύσεως τυγχάνοντες, ἀλλὰ καὶ μεθ´	ἡμέραν	καὶ νύκτωρ αὐτοὶ ταλαιπωροῦντες ἁλίσκονται
[4, 45]	τὸν σύλλογον εἰς τὴν ἐπιοῦσαν	ἡμέραν,	πεισθέντες οἱ πρόεδροι τῶν Λατίνων
[4, 45]	τοῦ κοινοῦ τῶν Λατίνων συνεδρεύειν,	ἡμέραν	τινὰ ὁρίσας, ὡς περὶ κοινῶν
[4, 34]	ἦν τοὺς διαδεχομένους τήν τε	φανερὰν	οὐσίαν καὶ τὰ χρήματα τῶν
[4, 11]	μίαν ἡμῖν δοῦναι ταύτην δωρεάν,	φανερὰν	ποιῆσαι τὴν ὑμῶν αὐτῶν γνώμην.
[4, 51]	ἀπὸ Φιδήνης ὁδόν, τὴν δ´	ἑτέραν	ἅμα τῷ λαμπρὰν ἡμέραν γενέσθαι
[4, 16]	ὅλης. ἔπειτ´ ἐκ τῶν ὑπολειπομένων	ἑτέραν	ἀφῄρει μοῖραν, οἷς ἦν ἐντὸς
[4, 42]	μέρος θανάτοις τε καὶ ἀειφυγίαις,	ἑτέραν	βουλὴν αὐτὸς κατεστήσατο παραγαγὼν ἐπὶ
[4, 14]	οἰκοῦντας, ὥσπερ κωμήτας, μήτε μεταλαμβάνειν	ἑτέραν	οἴκησιν μήτ´ ἄλλοθι που συντελεῖν,
[4, 3]	δὲ βασιλεὺς κηδεστὴν ἐποιήσατο τὴν	ἑτέραν	τῶν θυγατέρων ἐγγυήσας, καὶ πάνθ´
[4, 9]	τῶν αὑτοῦ τέκνων καὶ τὴν	ἑτέραν	τῶν θυγατέρων ἔδωκέ μοι γυναῖκα,
[4, 51]	τὴν δύναμιν διχῇ τὴν μὲν	ἑτέραν	ὑπὸ νύκτα πέμπει λαθὼν τοὺς
[4, 72]	πόλεων· οἱ δὲ τούτων μὲν	οὐδετέραν	προῃροῦντο τῶν πολιτειῶν, δημοκρατίαν δὲ
[4, 41]	δὲ δηλοῦν βούλεται κατὰ τὴν	ἡμετέραν	γλῶτταν τὸν ὑπερήφανον. τὸν δὲ
[4, 34]	ἑαυτῶν, Ταρκύνιε, κτῆσιν, οὐ τὴν	ὑμετέραν·	ὥσπερ γε καὶ τὸν πάππον
[4, 65]	αἱρέσεις αὐτῇ δύο προὔτεινεν, ὧν	ποτέραν	αὐτὴ προῃρεῖτο λαβεῖν ἠξίου, θάνατον
[4, 73]	καλεῖν, ἀλλὰ μετριωτέραν τινὰ καὶ	φιλανθρωποτέραν	ἐπ´ αὐτοῖς θέσθαι προσηγορίαν. ἔπειτα
[4, 80]	πράττοντες τοιαῦτα διετέλουν, ἐξ ὧν	εὐδαιμονεστέραν	τε καὶ μείζω τὴν πόλιν
[4, 28]	Ταρκυνίου, τῷ τε πρεσβυτέρῳ τὴν	πρεσβυτέραν	ἁρμόσας καὶ τῷ νεωτέρῳ τὴν
[4, 18]	σὺν τοῖς ἱππεῦσι· τὴν δὲ	δευτέραν	εἴκοσι καὶ δύο σὺν τοῖς
[4, 54]	διὰ πολυχειρίας ἐξωχυροῦτο τάφρον ὀρυξάμενος	εὐρυτέραν	καὶ τεῖχος ἐγείρας ὑψηλότερον καὶ
[4, 28]	ἁρμόσας καὶ τῷ νεωτέρῳ τὴν	νεωτέραν·	οὕτως οἰόμενος αὐτὰς μάλιστα συνοίσεσθαι
[4, 73]	ἔτι μήτε μονάρχους καλεῖν, ἀλλὰ	μετριωτέραν	τινὰ καὶ φιλανθρωποτέραν ἐπ´ αὐτοῖς
[4, 15]	Εἰλειθυίας θησαυρόν, ἣν Ῥωμαῖοι καλοῦσιν	Ἥραν	φωσφόρον, ὑπὲρ τῶν γεννωμένων· εἰς
[4, 66]	μὲν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον ἀπῄει	πονηρὰν	καὶ ὀλέθριον ἐπιθυμίαν ἐκπεπληρωκώς, ἡ
[4, 28]	τὴν ἑαυτοῦ φύσιν ἐφέρετο καὶ	λυπηρὰν	ἡγεῖτο τὴν μὴ τὰ ὅμοια
[4, 43]	κατὰ τοῦ τυράννου λέγοντες αὐτοί,	πεῖραν	τῆς ἑκάστου γνώμης ἐλάμβανον· ἔπειθ´
[4, 42]	τοῖς μὲν κατηγόροις μικράν τινα	μοῖραν	ἀπέθυεν, αὐτὸς δὲ τὰ πλείω
[4, 17]	καὶ εἴκοσι μνῶν, τετάρτην ἐποίησε	μοῖραν.	διέταξε δὲ καὶ τούτους εἰς
[4, 21]	τοῖς πολλοστὴν ἔχουσι τῶν πολιτικῶν	μοῖραν	εὐλογίστως καὶ πρᾴως φέρειν τὴν
[4, 49]	πόλιν εἰς τὰ ἱερά, καὶ	μοῖραν,	ἣν ἑκάστην δεήσει λαμβάνειν. αἱ
[4, 16]	ἦν· μίαν ἀφεῖλεν ἐξ ἁπάντων	μοῖραν,	ἧς τὸ μέγιστον ἦν τίμημα
[4, 17]	τὴν ὑστάτην. τὴν δὲ πέμπτην	μοῖραν,	οἷς ἐντὸς εἴκοσι καὶ πέντε
[4, 16]	ἐκ τῶν ὑπολειπομένων ἑτέραν ἀφῄρει	μοῖραν,	οἷς ἦν ἐντὸς μὲν μυρίων
[4, 63]	εἴ πως δύναιτο διακρούσασθαι τὴν	μοῖραν,	οὐκ ἴσχυσε νικῆσαι τὸ χρεών,
[4, 4]	ἀνόσια παθὼν ἐκπεπλήρωκε τὴν ἑαυτοῦ	μοῖραν	οὔτε περὶ τῶν ἰδίων πραγμάτων
[4, 20]	δ´ ἦν σπάνιον καὶ οὐ	μακρὰν	ἀπέχον τἀδυνάτου. τὰ πολλὰ μὲν
[4, 27]	τῆς κατὰ φύσιν τελευτῆς οὐ	μακρὰν	ἀπέχων, ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ Ταρκυνίου τε
[4, 37]	ὄχλου προελθὼν ἐπὶ τὸ βῆμα	μακρὰν	καὶ συμπαθῆ διεξῆλθε δημηγορίαν τάς
[4, 66]	συμφοράς, ὦ πάτερ, οὐκ εἰς	μακράν·	χάρισαι δέ μοι ταύτην πρῶτον
[4, 76]	τε καὶ πεφυρμένην αἵματι τὴν	νεκράν·	ἣν πρὸ τοῦ βουλευτηρίου τεθῆναι
[4, 70]	μέγα ἀνοιμώξας καὶ περιλαβὼν τὴν	νεκρὰν	κατεφίλει καὶ ἀνεκαλεῖτο καὶ διελέγετο
[4, 22]	αὐξήσεως τοῦ πολιτικοῦ συντάγματος οὐ	μικρὰν	πρόνοιαν οὗτος ὁ βασιλεὺς πρᾶγμα
[4, 42]	ἐξελαυνομένους ἀφαιρούμενος τοῖς μὲν κατηγόροις	μικράν	τινα μοῖραν ἀπέθυεν, αὐτὸς δὲ
[4, 23]	τὰ ἐν ποσὶ καὶ κοινότατα	ὁρᾶν	ἔφασκεν, ἃ καὶ τοῖς φαυλοτάτοις
[4, 12]	ἔπειτ´ ἐγκέλευστοί τινες διειληφότες τὴν	ἀγορὰν	βασιλέα ποιεῖν αὐτὸν ἐβόων καὶ
[4, 10]	τῶν πατρικίων προῆλθεν εἰς τὴν	ἀγορὰν	ἐσθῆτα πιναρὰν περιβεβλημένος καὶ κατηφὴς
[4, 76]	ἔργων ἐφιεμένοις ἐξῄεσαν εἰς τὴν	ἀγοράν.	ἠκολούθουν δ´ αὐτοῖς οἱ θεράποντες
[4, 38]	ἐπαγόμενος· ἐλθὼν δ´ εἰς τὴν	ἀγορὰν	καὶ πρὸ τοῦ βουλευτηρίου στὰς
[4, 71]	ἔστιν αἵματι πεφυρμένον εἰς τὴν	ἀγορὰν	καὶ προθέντες ἐν φανερῷ συγκαλῶμεν
[4, 5]	τοὺς βασιλικοὺς προῆλθεν εἰς τὴν	ἀγορὰν	καὶ τοὺς Μαρκίους ἐκήρυττεν ἥκειν
[4, 76]	στενωπῶν τὸν δῆμον εἰς τὴν	ἀγορὰν	καλοῦντες· ἀναβὰς ὁ Βροῦτος, ἔνθα
[4, 39]	ἀπήνης καθεζομένη παρῆν εἰς τὴν	ἀγοράν.	μαθοῦσα δὲ τὰ γενόμενα καὶ
[4, 38]	ἐκ παρασκευῆς ἕτοιμοι περὶ τὴν	ἀγορὰν	οἱ συνειδότες αὐτῷ τὴν πρᾶξιν
[4, 71]	συνέλθῃ καὶ πλήθουσαν ἴδωμεν τὴν	ἀγοράν,	προελθὼν Λουκρήτιός τε καὶ Κολλατῖνος
[4, 76]	συναχθέντος οὐ μόνον τοῦ κατ´	ἀγορὰν	τότ´ ὄντος, ἀλλὰ καὶ τοῦ
[4, 37]	συγκαλεῖν. συνδραμόντος δ´ εἰς τὴν	ἀγορὰν	τοῦ κατὰ {τὴν} πόλιν ὄχλου
[4, 45]	εἰς τὴν ἐν Φερεντίνῳ γινομένην	ἀγορὰν	τοὺς εἰωθότας ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ
[4, 67]	ὕβρεις ὑπὸ τῶν τυράννων γενομένας	περιορᾶν.	ἦν δέ τις ἐν αὐτοῖς
[4, 24]	δεῖν τὰ δυνατὰ καὶ μὴ	περιορᾶν	ὀνείδη μεγάλα καὶ ῥύπους δυσεκκαθάρτους
[4, 23]	ἐλευθέρους, εἰ δὲ χρηστούς, μὴ	περιορᾶν	ὄντας ἀλλοτρίους· ἄτοπόν τε πρᾶγμα
[4, 4]	οὖν ἐνθυμουμένους ἡμᾶς δεῖ μὴ	περιορᾶν	τοὺς ἐκεῖνον ἀποκτείναντας ἄνδρας ἀνοσίους
[4, 84]	δράσαι τὰ μισούμενα τῆς ἀσφαλείας	ὑπερορᾶν	ἐπαίροντες, οἱ δὲ κατὰ λογισμὸν
[4, 55]	πατρὸς ποιεῖν ὅσα βούλεται, σκήπτεται	διαφορὰν	πρὸς τὸν πατέρα περὶ τῆς
[4, 27]	γένος ὄντι ὑπακούειν, καὶ τὴν	διαφορὰν	τῶν πατρικίων τὴν πρὸς τὸν
[4, 62]	θεόπεμπτον ἀγαθὸν ἀπεστράφη, καὶ μεγάλην	συμφορὰν	ἀποφαίνοντες τὸ μὴ πάσας αὐτὸν
[4, 63]	μέλλουσαν γενήσεσθαι περὶ τὸν οἶκον	συμφορὰν	πολλοῖς μὲν καὶ ἄλλοις οἰωνοῖς,
[4, 51]	τὴν δ´ ἑτέραν ἅμα τῷ	λαμπρὰν	ἡμέραν γενέσθαι συντάξας προῆγεν ἐκ
[4, 61]	περίοδον, διακοσίων ποδῶν ἔγγιστα τὴν	πλευρὰν	ἔχων ἑκάστην· ὀλίγον δέ τι
[4, 54]	χώρας ὅσα ἦν ἐρυμνὰ τειχίζοντες	φρουρὰν	ἐν αὐτοῖς καθιστάναι καταφυγῆς τῶν
[4, 5]	ταύτην διετέλει. ὁ δὲ Τύλλιος	ἰσχυρὰν	χεῖρα περὶ αὑτὸν ἔχων καὶ
[4, 65]	τοῦ συγγενοῦς ὕβριν μετερχόμενος, ὥστ´	αἰσχρὰν	καὶ ἐπονείδιστόν σου γενέσθαι τὴν
[4, 56]	ἤδη τοῦ καρποῦ καὶ συγκομιδῆς	ὥραν	ἔχουσαι· διεξιὼν δὴ διὰ τούτων
[4, 15]	βαρύνωνται. ~Διεῖλε δὲ καὶ τὴν	χώραν	ἅπασαν, ὡς μὲν Φάβιός φησιν,
[4, 16]	φυλάττειν. αὕτη πρώτη σύνταξις ἦν·	χώραν	δὲ κατεῖχεν ἐν τοῖς πολέμοις
[4, 55]	πατρὸς ἀποστάτης συνεχῶς ἐπὶ τὴν	χώραν	ἐξιὼν καὶ πολλὰς περιβαλλόμενος ὠφελείας·
[4, 53]	καὶ πολλοὺς καταβαλόντες ἀδεῶς τὴν	χώραν	ἐπόρθουν, πολλάκις δ´ οἱ Ῥωμαῖοι
[4, 76]	τ´ ἄρχουσι καὶ τὴν ἀνωτάτω	χώραν	ἔχουσι. τὸ γὰρ ὑπερέχον καὶ
[4, 84]	πόλιν τε τὴν Ῥωμαίων καὶ	χώραν,	ὅσης ἄρχουσι Ῥωμαῖοι, καὶ γένος
[4, 13]	τὴν ἀρχὴν διένειμε τὴν δημοσίαν	χώραν	τοῖς θητεύουσι Ῥωμαίων· ἔπειτα τοὺς
[4, 52]	πολλὰς ἐξόδους ἐπὶ τὴν Οὐολούσκων	χώραν	τοτὲ μὲν ἁπάσῃ τῇ δυνάμει,
[4, 63]	τοῖς ταρσοῖς ἀπὸ τοῦ φοίνικος	ἀπήλασαν.	τούτους τοὺς οἰωνοὺς ἰδὼν ὁ
[4, 81]	καὶ ὀψὲ ἀρξάμενος πονηρὸς εἶναι,	πᾶσαν	ἀκριβοῖ τὴν τυραννικὴν κακίαν, ποδαποὺς
[4, 57]	διὰ τὸ μηδὲν ἑαυτῷ συνειδέναι	πᾶσαν	ἐξέτασιν ὑπομένοντος ἔφη βούλεσθαι τὴν
[4, 4]	ἀρχὴν ἄρωνται τὰ παιδία καὶ	πᾶσαν	τὴν βασιλικὴν συγγένειαν ἀφανίσωσι, πρῶτον
[4, 36]	μοι πατέρων φυλάττοντες παραδοχάς, οὐχ	ἅπασαν	ἐβουλήθην ἔχειν, ἀλλὰ νόμους θ´
[4, 15]	~Διεῖλε δὲ καὶ τὴν χώραν	ἅπασαν,	ὡς μὲν Φάβιός φησιν, εἰς
[4, 40]	εἴτ´ ἐκ τῶν ξένων, βασιλέα	καθίστασαν.	εἰ μὲν οὖν ἥ τε
[4, 25]	τόπους τὰς πόλεις ἱδρυσάμενοι ἱερὰ	κατεσκεύασαν	ἀπὸ κοινῶν ἀναλωμάτων· Ἴωνες μὲν
[4, 38]	πατρικίων συχνοί. οἱ μὲν δὴ	συνῄεσαν·	τῷ δὲ Τυλλίῳ λέγει τις
[4, 76]	ὁσίων καὶ δικαίων ἔργων ἐφιεμένοις	ἐξῄεσαν	εἰς τὴν ἀγοράν. ἠκολούθουν δ´
[4, 76]	τοῦ κατὰ τὴν πόλιν ὅλην·	διεξῄεσαν	γὰρ οἱ κήρυκες διὰ τῶν
[4, 51]	μάχην· καὶ οἱ Σαβῖνοι τεθαρρηκότες	ἀντεπεξῄεσαν	τούς τε πολεμίους οὐ πολλοὺς
[4, 50]	εἰς τὸ τεῖχος, ὡς οὐκέτι	προῄεσαν	ἐκ τῆς πόλεως, παραστρατοπεδεύσας αὐτοῖς
[4, 51]	γενόμενοι κατὰ νώτου τῶν Σαβίνων	ἐπῄεσαν.	τούτους ἰδόντες οἱ Σαβῖνοι καὶ
[4, 4]	ἐν ᾧ τὸν Ταρκύνιον ἡμιθνῆτα	ἔθεσαν,	τὴν δ´ Ὀκρισίαν καὶ τὸν
[4, 58]	Ταρκύνιος ὧν προσεδόκων τε καὶ	ἐδεδοίκεσαν	καίτοι πικρὸς ὀργὴν καὶ περὶ
[4, 76]	τὴν γνώμην Ἰουνίου Βρούτου πάντες	ἐπῄνεσαν	καὶ αὐτίκα περὶ τῶν παραληψομένων
[4, 72]	~Ὡς δὲ τοῦτ´ ἤκουσαν ἅπαντες,	ἐπῄνεσάν	τε καὶ ὡς ἀπὸ καλῆς
[4, 7]	παντὸς ἐπιθυμῆσαι τέκνων, ἀλλὰ θυγατέρες	ἦσαν	αὐτῷ δύο καὶ αὗταί γ´
[4, 43]	οὐδὲ τὰς σανίδας, ἐν αἷς	ἦσαν	γεγραμμένοι, κατέλιπεν, ἀλλὰ καὶ ταύτας
[4, 43]	ποιῶνται περὶ καταλύσεως τῆς ἀρχῆς.	ἦσαν	δ´ αὐτῷ πολλαχῇ διεσπαρμένοι κατόπται
[4, 38]	βουλευτὰς καλεῖν εἰς τὸ συνέδριον.	ἦσαν	δ´ ἐκ παρασκευῆς ἕτοιμοι περὶ
[4, 13]	τῶν ἀδικημάτων ἐπεκύρωσε ταῖς φράτραις·	ἦσαν	δὲ πεντήκοντά που μάλιστα τὸν
[4, 42]	πολλῷ πλείονες ἐγένοντο τῶν ἑτέρων.	ἦσαν	δέ τινες, οἳ καὶ κρύφα
[4, 17]	ὅπλον ἀκολουθεῖν ἐκέλευσε τοῖς ἐνόπλοις·	ἦσαν	δὲ τῶν τεττάρων τούτων δύο
[4, 64]	ταῖς εἰσφοραῖς ἕτοιμοι πρὸς ἀπόστασιν	ἦσαν,	εἴ τις ἀρχὴ γένοιτο. ἐν
[4, 50]	αὐθάδεις ἔδωκαν ἀποκρίσεις. οἱ δ´	ἦσαν	ἕτοιμοι προσδεχόμενοι τὸν πόλεμον καὶ
[4, 15]	ἐνιαυτόν, ὅσοι τε οἱ σύμπαντες	ἦσαν	καὶ τίνες ἐξ αὐτῶν τὴν
[4, 20]	κατὰ τὰς φράτρας ψηφοφορῶν· καὶ	ἦσαν	οἱ τἀλάχιστα κεκτημένοι τοῖς τὰς
[4, 63]	ἐξέπεσε τῆς δυναστείας. οἵτινες δ´	ἦσαν	οἱ τῆς ἐπαναστάσεως ἄρξαντες καὶ
[4, 20]	μεγίστου τιμήματος καταγραφέντας, ἐν οἷς	ἦσαν	οἵ τε τῶν ἱππέων ὀκτωκαίδεκα
[4, 15]	ἐνταῦθα. ἄρχοντες δὲ καὶ τούτων	ἦσαν,	οἷς ἐπιμελὲς ἐγίνετο τά τ´
[4, 28]	μικρὰ τῶν ἔμπροσθεν γενομένων ἀναλαβών.	~Ἦσαν	τῷ Τυλλίῳ δύο θυγατέρες ἐκ
[4, 7]	μή γ´ ἄρα γόνῳ μὲν	ἦσαν	υἱωνοὶ τοῦ βασιλέως οἱ παῖδες,
[4, 10]	ὑποχρέους, ὅσοι τὴν πίστιν ἀδύνατοι	ἦσαν	φυλάττειν, τίσιν ὀφείλουσι καὶ πόσον
[4, 27]	οὓς ἐγγυητὰς ποιησάμενοι τῶν ὁμολογιῶν	παρέβησαν	τὰ συγκείμενα, πολλῶν αὐτοὺς ἔφη
[4, 7]	συγγραφέων τινὲς ἑτέραις αὐτὰ λύειν	ἐπειράθησαν	ἀτοπίαις, οὐ Τανακυλίδα ποιοῦντες μητέρα
[4, 42]	τὴν παρρησίαν ἅμα τοῖς δημοτικοῖς	ἀφῃρέθησαν,	ὠδύροντο μὲν καὶ τὰ μέλλοντα
[4, 69]	καὶ περιυβρίζειν ἔχοιεν. ὡς δὲ	παρεγενήθησαν	ἐπὶ τὸ μαντεῖον οἱ νεανίσκοι
[4, 76]	δ´ ὑφ´ Ἑλλήνων ἀνὰ χρόνον	ὠνομάσθησαν	ἐπὶ τοῦ μεγέθους τῆς ἐξουσίας,
[4, 30]	παρ´ ἑαυτῆς λαβών. ὡς δὲ	συνεκεράσθησαν	αἱ ἀνόσιοι καὶ ἀνδροφόνοι φύσεις,
[4, 3]	τῶν κοινῶν ἢ Τύλλιον· οὕτως	ἐξεθεραπεύθησαν	ὑπ´ αὐτοῦ ταῖς εὐεργεσίαις. ~Φύσεώς
[4, 27]	ἀρξάντων δὲ τούτων Καιρητανοί τ´	ἠκολούθησαν	καὶ Ταρκυνιῆται, καὶ τελευτῶσα ἐν
[4, 51]	ἀπέκλειεν· ὥστ´ ὀλίγοι μέν τινες	ἔφθησαν	τὰ δεινὰ ὑπεκδύντες, οἱ δὲ
[4, 42]	μὴ κελεύσειεν αὐτός. ὥσθ´ ὁπόσοι	κατελείφθησαν	ἐν τῷ συνεδρίῳ βουλευταὶ τῶν
[4, 69]	τοὺς χρησμοὺς ἔλαβον ὑπὲρ ὧν	ἐπέμφθησαν,	ἀναθήμασι δωρησάμενοι τὸν θεὸν καὶ
[4, 39]	αἱ ἡμίονοι τὸ πτῶμα ἰδοῦσαι	διεταράχθησαν,	καὶ ὁ προηγούμενος αὐτῶν ὀρεοκόμος
[4, 72]	ὑμῶν ἃ φρονεῖ. Μετὰ τοῦτ´	ἐλέχθησαν	πολλοὶ καὶ παρὰ πολλῶν λόγοι.
[4, 24]	καὶ διὰ τί καὶ πῶς	ἠλευθερώθησαν,	ὥσπερ γε τοὺς τῶν ἱππέων
[4, 72]	πολιτείαν ἐξαριθμουμένοις, ὅσα τὴν πόλιν	ἐποίησαν	ἀγαθὰ πάντες οἱ πρότεροι βασιλεῖς·
[4, 10]	ἐλάμβανον. ἐν ἀρχαῖς μὲν γὰρ	ὥρμησαν	ἀφελέσθαι τὴν παράνομον αὐτοῦ δυναστείαν
[4, 41]	ἐπιχώριον κόσμον, ᾧ τὴν πόλιν	ἐκόσμησαν	οἱ πρότεροι βασιλεῖς, συγχέας καὶ
[4, 48]	ὅπλα. ~Ὡς δὲ ταῦτ´ εἶπεν,	ἀνεβόησάν	τε πάντες καὶ περὶ τοῖς
[4, 7]	τὸ πρᾶγμα ἀτοπίας, ἃς ἅπαντες	ἠγνόησαν	οἱ τὰ Ῥωμαϊκὰ συνταξάμενοι πλὴν
[4, 51]	δεινὰ ὑπεκδύντες, οἱ δὲ πλείους	κατεκόπησαν	ὑπὸ τῶν πολεμίων ἢ παρέδοσαν
[4, 42]	δέ τινες, οἳ καὶ κρύφα	διεφθάρησαν	ὑπ´ αὐτοῦ κατ´ οἰκίας τε
[4, 62]	ἀναθήμασι τοῦ θεοῦ καὶ οὗτοι	διεφθάρησαν	ὑπὸ τοῦ πυρός. οἱ δὲ
[4, 27]	ἐφ´ οἷς πρότερον ἐψηφίσαντο. καὶ	παρῆσαν	ἀπὸ πάσης πόλεως οἱ προχειρισθέντες
[4, 57]	ἔνθα ἦν ἀποκεκρυμμένα τὰ γράμματα,	παρῆσαν	εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἄλλας τε
[4, 45]	αὐτοῖς βουλευσόμενος. οἱ μὲν δὴ	παρῆσαν,	ὁ δὲ Ταρκύνιος αὐτὸς ὁ
[4, 63]	ἀθρόοι προσπετασθέντες τήν τε νεοττιὰν	διεφόρησαν	καὶ τοὺς νεοττοὺς ἀπέκτειναν καὶ
[4, 23]	ἑαυτῶν καταλείποντας. Τοιαῦτα λέγοντος αὐτοῦ	συνεχώρησαν	οἱ πατρίκιοι τὸ ἔθος εἰς
[4, 6]	ἦν· ὥστ´ οὐκ ἄν γε	παρεχώρησαν	αὐτῷ τῆς βασιλείας ἑκόντες. ~Ἔχει
[4, 27]	δ´ ἐξ αὐτῶν πόλεις, αἳ	προεξανέστησάν	τε καὶ τὰς ἄλλας ἐπηγάγοντο
[4, 27]	πρὸς ὅλον τὸ ἔθνος αὐτῷ	συνέστησαν,	καὶ τρισὶν ἐπιφανεστάτοις κοσμηθεὶς θριάμβοις
[4, 51]	ὅπλων καὶ ἀπὸ τῶν σημείων	ἐξέστησαν	τῶν λογισμῶν καὶ τὰ ὅπλα
[4, 53]	αὐτοῦ τὰ πλεῖστα. εἰς ταύτην	συνερρύησαν	Πωμεντίνων τε τῶν ἐκ Συέσσης
[4, 25]	γένος, εἰς τὴν ἐπ´ ἐκείνου	κληθεῖσαν	Ἀμφικτυονικὴν σύνοδον καὶ πανήγυριν αὐτὸ
[4, 29]	ἀξίαν καὶ καλὴν τὸ σῶμα,	μαρανθεῖσαν	δ´ ὑπ´ αὐτοῦ. εἰ δ´
[4, 77]	καὶ οὐχ ὑπ´ ἄλλου τινὸς	κατασκευασθεῖσαν,	ἀλλ´ ὑπ´ ἐμοῦ. ὁ δ´
[4, 11]	καὶ τὴν ὑπὸ τοῦ πάππου	καταλειφθεῖσαν	ἀρχὴν ἀφαιρεῖσθαι, στέρξομεν τὴν τύχην.
[4, 52]	ᾤχετο. ἐκεῖθεν δὲ τήν τε	καταλειφθεῖσαν	δύναμιν καὶ τὰ λάφυρα καὶ
[4, 53]	τῶν ἐν τῇ πόλει συλληψομένων,	ἔπεισαν	αὐτοὺς συμπροθυμηθέντων καὶ Οὐολούσκων· ἐπρεσβεύσαντο
[4, 57]	καὶ τὴν πρὸς τὸν Ἀντίστιον	γραφεῖσαν,	ἐπιγινώσκειν φήσας τὴν σφραγῖδα τοῦ
[4, 51]	κατεκόπησαν ὑπὸ τῶν πολεμίων ἢ	παρέδοσαν	ἑαυτούς. ἀντέσχον δ´ οὐδ´ οἱ
[4, 52]	εἰς ἱκεσίας καὶ δεήσεις τραπόμενοι	παρέδοσαν	ἑαυτούς. οὕτω δ´ αἰσχρῶς καὶ
[4, 73]	οἱ μετ´ ἐκείνους βασιλεῖς καταστησάμενοι	παρέδοσαν	ἡμῖν, ἐξ ἧς μεγάλη καὶ
[4, 80]	μείζω τὴν πόλιν τοῖς ἐπιγινομένοις	παρέδοσαν,	ἧς αὐτοὶ παρέλαβον; καὶ τίς
[4, 50]	τὴν δύναμιν, οἳ πόλιν μὲν	Σύεσσαν	ᾤκουν, εὐδαιμονέστατοι δ´ ἐδόκουν ἁπάντων
[4, 52]	συνθήκαις παραλαβὼν τὰς πόλεις ἐπὶ	Σύεσσαν	ᾤχετο. ἐκεῖθεν δὲ τήν τε
[4, 62]	πάσας αὐτὸν τὰς βύβλους πρίασθαι,	ἐκέλευσαν	ἀπαριθμῆσαι τῇ γυναικὶ τὸ χρυσίον,
[4, 48]	φυλακῆς τῶν συγκειμένων ὅρκια τεμόντες	διέλυσαν	τὸν σύλλογον. ~Τυχὼν δὲ τῆς
[4, 39]	νεκρὸν κείμενον καὶ πάροδον οὐκ	οὖσαν	ἄλλην, εἰ μὴ διὰ τοῦ
[4, 29]	ὅς με ταπεινὴν ποιεῖ μεγάλων	οὖσαν	ἀξίαν καὶ καλὴν τὸ σῶμα,
[4, 1]	ἀποθνήσκει, τὴν δ´ Ὀκρισίαν ἐγκύμονα	οὖσαν	ἐξαίρετον ἐκ τῶν λαφύρων λαμβάνει
[4, 77]	οὐσίαν αὐτοῦ κατάσχοι πολλὴν σφόδρα	οὖσαν,	καὶ ἀδελφὸν πρεσβύτερον, ὃς ἔμελλε
[4, 2]	Τανακυλίδα τά τ´ ἄλλα σοφὴν	οὖσαν	καὶ δὴ καὶ τὰ μαντικὰ
[4, 72]	πόλει τὴν ἰσονομίαν ἀποφαίνοντες ἀσφαλεστάτην	οὖσαν	καὶ πρεπωδεστάτην τῶν πολιτειῶν. ~Χαλεπῆς
[4, 79]	τιμᾶν ὥσπερ μητέρα, πατρὸς ἀδελφὴν	οὖσαν	καὶ σπουδαίαν περὶ αὐτὸν γενομένην,
[4, 14]	ἐποίησε τὴν πόλιν εἶναι, τρίφυλον	οὖσαν	τέως· καὶ τοὺς ἀνθρώπους ἔταξε
[4, 64]	φιλοφροσύνῃ. ταύτην τὴν γυναῖκα καλλίστην	οὖσαν	τῶν ἐν Ῥώμῃ γυναικῶν καὶ
[4, 71]	ἀρχὴν ταύτην ὁ τύραννος μεγίστην	οὖσαν	ὡς ἠλιθίῳ καὶ οὔτ´ εἰσομένῳ
[4, 64]	ἐν ᾧ τὴν Λουκρητίαν ᾔδει	καθεύδουσαν,	καὶ λαθὼν τοὺς παρὰ ταῖς
[4, 66]	τὴν σεαυτοῦ θυγατέρα θανάτου χείρονα	παθοῦσαν.	Θαυμάσαντος δ´ αὐτοῦ καὶ τῶν
[4, 71]	ἐκκλησίαν. ὅταν δὲ συνέλθῃ καὶ	πλήθουσαν	ἴδωμεν τὴν ἀγοράν, προελθὼν Λουκρήτιός
[4, 2]	καὶ αὐτίκα πρὸς τοὺς βασιλεῖς	ἐλθοῦσαν	εἰπεῖν. τὸν μὲν οὖν Ταρκύνιον
[4, 47]	εἰς ἀπολογίαν ὁ Ταρκύνιος τὴν	ἐπιοῦσαν	ἡμέραν καὶ λαβών, ὡς ὁ
[4, 45]	ἀξιοῦντος τὸν σύλλογον εἰς τὴν	ἐπιοῦσαν	ἡμέραν, πεισθέντες οἱ πρόεδροι τῶν
[4, 72]	ἐγὼ διαθήσομαι. ~Ὡς δὲ τοῦτ´	ἤκουσαν	ἅπαντες, ἐπῄνεσάν τε καὶ ὡς
[4, 37]	βασιλείαν οὐ δικαίως κατέχειν ἑαυτῷ	προσήκουσαν·	καταλιπεῖν γὰρ αὐτῷ τὸν πάππον
[4, 4]	Τύλλιον καὶ τὴν θυγατέρα τὴν	συνοικοῦσαν	τῷ Τυλλίῳ κατασχοῦσα καὶ τὰ
[4, 70]	ὑπὲρ ἑαυτοῦ λέγειν, ὅτι τὴν	δοκοῦσαν	τοῖς πολλοῖς μωρίαν οὐκ εἶχεν
[4, 63]	προθεσπίσαντος αὐτῷ τοῦ δαιμονίου τὴν	μέλλουσαν	γενήσεσθαι περὶ τὸν οἶκον συμφορὰν
[4, 65]	ὑμῶν ἅμα καὶ φήσω κατειληφὼς	ἀσχημονοῦσάν	σε μετὰ τοῦ δούλου τετιμωρῆσθαι
[4, 51]	λαθὼν τοὺς πολεμίους ἐπὶ τὴν	φέρουσαν	ἀπὸ Φιδήνης ὁδόν, τὴν δ´
[4, 2]	δὲ θεάσασθαι τὴν Ὀκρισίαν πρώτην	φέρουσαν	τοὺς εἰωθότας πελάνους ἐπὶ τὸ
[4, 67]	περιέβαλλε καὶ ἀνεκαλεῖτο καὶ ὡς	ἀνοίσουσαν	ἐκ τοῦ τραύματος ἐτημελεῖτο, ἡ
[4, 68]	εἶχε πρὸς οὐδὲν τῶν καλῶν	ἀντιπράττουσαν.	ἐπεὶ δὲ Τύλλιον ἀποκτείνας Ταρκύνιος
[4, 52]	ἀποσκευὴν ἀναλαβὼν εἰς Ῥώμην ἀπῄει	πλουτοῦσαν	τὴν στρατιὰν ἀπάγων. ἐποιήσατο δὲ
[4, 50]	προσλαβὼν πολλῷ πλείονα τῆς πολιτικῆς	ὑπάρχουσαν.	δῃώσας δ´ αὐτῶν τοὺς ἀγροὺς
[4, 70]	καὶ διελέγετο πρὸς αὐτὴν ὥσπερ	ζῶσαν	ἔξω τοῦ φρονεῖν γεγονὼς ὑπὸ
[4, 71]	προελθὼν Λουκρήτιός τε καὶ Κολλατῖνος	ἀποδυράσθωσαν	τὰς ἑαυτῶν τύχας ἅπαντα τὰ
[4, 3]	αὐτὸν ἐκ τοῦ δήμου μεταγαγεῖν	ἠξίωσαν	εἰς τοὺς πατρικίους ψῆφον ἐπενέγκαντες,
[4, 34]	ταῦτά μου πράττειν βουλομένου οὐδ´	ἠξίωσαν	ἕτερόν τινα τῶν κοινῶν ἀποδεῖξαι
[4, 85]	Τῖτος Ἑρμίνιος καὶ Μάρκος Ὁράτιος	ἀνέγνωσαν	ἐν ἐκκλησίᾳ· καὶ γνώμας διερωτήσαντες
[4, 4]	ἔχει καίριον, οἵ τ´ ἰατροὶ	λεγέτωσαν	ἐν ὀλίγαις ἡμέραις αὐτὸν ἀποδείξειν
[4, 75]	λοιπὰ τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας σύμβολα	πραττέτωσαν,	ὅπως ἐλευθέραν οἰκήσομεν τὴν πατρίδα
[4, 31]	παρῆλθες καὶ πάντων ἀκουόντων ὡμολόγεις,	ὅταν	ἀνδρωθῶμεν ἡμεῖς, ἐμοὶ παραδώσειν ὄντι
[4, 73]	ἀκίνδυνος, ἐξέσται θ´ ἡμῖν ὕστερον,	ὅταν	ἀπαλλαγῶμεν τῆς τυραννίδος μετὰ πλείονος
[4, 81]	πότε τὴν πάτριον ἐλευθερίαν ἀνακτησόμεθα;	ὅταν	ἀποθάνῃ Ταρκύνιος; νὴ Δία. καὶ
[4, 60]	προεγνωκέναι ταῦτα· παρ´ ἐμοῦ μάθετε.	ὅταν	ἀφηγήσησθε αὐτῷ τὸ τέρας, οὐκ
[4, 4]	εὔνοιαν τοῖς παιδίοις τοῖςδε παρασχέσθαι·	ὅταν	δ´ εἰς ἄνδρας ἔλθωσι καὶ
[4, 75]	καὶ γένος τὸ ἐξ αὐτῶν·	ὅταν	δ´ ἐπιψηφίσωσι τὴν γνώμην οἱ
[4, 71]	τυράννου καὶ μικρᾶς ἀφορμῆς δέονται.	ὅταν	δὲ λάβωμεν τὸ πλῆθος ὡρμημένον
[4, 66]	ἀκούσωσι καὶ μὴ παρ´ ἑτέρων.	ὅταν	δὲ μάθῃς τὰς κατασχούσας αἰσχρὰς
[4, 71]	συγκαλῶμεν τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν.	ὅταν	δὲ συνέλθῃ καὶ πλήθουσαν ἴδωμεν
[4, 4]	γὰρ ἐν τῷ παρόντι δεῖ·	ὅταν	δὲ τὰ πρῶτα ἡμῖν χωρήσῃ
[4, 4]	πολλάκις ἤδη καὶ πρότερον ἐπετροπεύθη.	ὅταν	δὲ τὸν παρόντα κίνδυνον διασκεδάσωμεν,
[4, 8]	τὰ λοιπὰ τῆς ἀρχῆς σύμβολα·	ὅταν	δὲ τοῦτο γένηται, τοὺς καλουμένους
[4, 29]	ταὐτὸ διαθήσομαι τὸν ἐμὸν ἄνδρα;	ὅταν	δὲ τούτων διαχειρισθέντων συνέλθωμεν εἰς
[4, 34]	διαδόχους προσήκειν παραλαμβάνειν, τὴν δ´	ὅταν	ἐκλίπωσιν οἱ λαβόντες τοὺς δεδωκότας
[4, 62]	Σιβύλλεια θέσφατα. χρῶνται δ´ αὐτοῖς,	ὅταν	ἡ βουλὴ ψηφίσηται, στάσεως καταλαβούσης
[4, 4]	τισὶ καὶ δωρεαῖς ὑπαγόμενος· ἔπειθ´	ὅταν	ἡμῖν καιρὸς εἶναι δοκῇ, τότε
[4, 44]	οἰόμενος εἶναι κίνδυνον τοῖς μονάρχοις,	ὅταν	οἱ πονηρότατοι τῶν πολιτῶν καὶ
[4, 34]	τῶν δεδωκότων· καὶ τὰ μὲν	ὅταν	τι πάθωσιν οἱ κύριοι τοὺς
[4, 39]	ὑπὸ Ῥωμαίων κατὰ τὴν πάτριον	γλῶτταν	καλεῖται. ~Τοιαύτης τελευτῆς ἔτυχε Τύλλιος
[4, 41]	δηλοῦν βούλεται κατὰ τὴν ἡμετέραν	γλῶτταν	τὸν ὑπερήφανον. τὸν δὲ πάππον
[4, 76]	τοῦτο μεθερμηνευόμενον εἰς τὴν Ἑλλάδα	γλῶτταν	τοὔνομα συμβούλους ἢ προβούλους δύναται
[4, 32]	τυχόντα οὔτε διανοίας ἠλιθίου. ἔπειτ´	ἐρωτᾶν	με τολμᾷς, τί παθὼν δεινὸν
[4, 57]	τῶν ταὐτὰ τῷ Πέτρωνι βουλευσαμένων	ἐπέτρεψαν	τῷ Σέξτῳ ποιήσασθαι. ὁ δὲ
[4, 3]	στρατηγὸς ἀπεδείχθη δυνάμεως, ἣν Λατῖνοι	ἔπεμψαν,	καὶ συγκατεκτήσατο βασιλεῖ Ταρκυνίῳ τὴν
[4, 35]	σοῖς λόγοις, εἴ σε παρακαταθήκην	παππῴαν	ἀπεστέρουν καὶ παρὰ πάντα τὰ
[4, 55]	μαστιγωθεὶς δ´ ὑπ´ αὐτοῦ ῥάβδοις	ἐν	ἀγορᾷ καὶ τἆλλα περιυβρισθείς, ὥστε
[4, 10]	τὰς ἀπογραφὰς ἔλαβε, τραπέζας θεὶς	ἐν	ἀγορᾷ πάντων ὁρώντων ἀπηρίθμει τοῖς
[4, 41]	τῶν ἀναγκαιοτάτων συμπαρόντων, ὀλίγα δ´	ἐν	ἀγορᾷ. προσελθεῖν δ´ οὐδενὶ τῶν
[4, 27]	ἔδοξεν ἀγαθῇ κεχρῆσθαι, τὸν μὲν	ἐν	ἀγορᾷ τῇ καλουμένῃ Βοαρίᾳ, τὸν
[4, 29]	ἑκάστῳ τελευτὰς φερούσης, ἀλλ´ οὐκ	ἐν	ἀδήλῳ καὶ δυστεκμάρτῳ τέλει πάντων
[4, 43]	ἀνεῖλε· καὶ οὐδὲ τὰς σανίδας,	ἐν	αἷς ἦσαν γεγραμμένοι, κατέλιπεν, ἀλλὰ
[4, 22]	τὰς κατὰ πόλιν τέτταρας ὑπαρχούσας,	ἐν	αἷς καὶ μέχρι τῶν καθ´
[4, 15]	αὐτὸν πάγον, καὶ τὰς κτήσεις,	ἐν	αἷς ὁ βίος αὐτῶν ἦν·
[4, 53]	τοτὲ δὲ πᾶσι πρὸς πάντας,	ἐν	αἷς πολλάκις μὲν οἱ Γάβιοι
[4, 20]	τὸ πλεονέκτημα περὶ τὰς ἐκκλησίας,	ἐν	αἷς τὰ μέγιστα ἐπεκυροῦτο ὑπὸ
[4, 24]	μήτε τοὺς παραδεξαμένους τὸν νόμον	ἐν	αἰτίαις σχῇ τις, ὡς ῥιπτοῦντας
[4, 17]	καὶ δέκα μὲν ἐποίησε τῶν	ἐν	ἀκμῇ, δέκα δὲ τῶν ὑπερηλίκων
[4, 11]	παντὸς εἱλόμην ἀγαθοῦ, ζῆν αἰσχρῶς	ἐν	ἄλλοις τισί. παραλάβετε δὴ τὰς
[4, 15]	δὲ τὸν τῆς Ἀφροδίτης τῆς	ἐν	ἄλσει καθιδρυμένης, ἣν προσαγορεύουσι Λιβιτίνην,
[4, 54]	καρποὺς ἐκφερούσης, σπάνις ἁπάσης τροφῆς	ἐν	ἀμφοτέραις ἔσεσθαι καὶ δεινὴ περὶ
[4, 11]	καὶ πᾶν τὸ θῆλυ γένος	ἐν	ἀνδραπόδων ποιήσασθαι λόγῳ, πολὺ τὸ
[4, 9]	γὰρ ἂν γένοιτο φρόνημα εὐγενὲς	ἐν	ἀνδράσιν ἀπορουμένοις τῶν καθ´ ἡμέραν
[4, 23]	ἐλευθεροῦν, ὡς τὰ μέγιστα τῶν	ἐν	ἀνθρώποις ἀγαθῶν οἷς ἔτυχε δωρησομένοις·
[4, 35]	ἀπεστέρουν καὶ παρὰ πάντα τὰ	ἐν	ἀνθρώποις δίκαια τὴν σὴν βασιλείαν
[4, 27]	παρατάξεις ἄλλας ἐπ´ ἄλλαις συνισταμένων.	ἐν	ἁπάσαις δὲ ταῖς μάχαις κατορθῶν
[4, 3]	ἱππέων ἡγούμενος, τοτὲ δὲ πεζῶν	ἐν	ἁπάσαις ἐφάνη ψυχὴν ἄριστος καὶ
[4, 84]	ἕξοντας ἐξουσίαν, οὓς ἂν ὑμεῖς	ἐν	ἀρχαιρεσίαις ἀποδείξητε ψῆφον ἐπιφέροντες κατὰ
[4, 80]	ἐπιτηδειότατον· μετὰ ταῦτα ψῆφον ἐπενέγκαντος	ἐν	ἀρχαιρεσίαις τοῦ δήμου, μέθ´ ἧς
[4, 30]	περιεῖναι τοὺς χρόνους. ἐδείχθη γὰρ	ἐν	ἀρχαῖς ἑβδομηκοστὸν ἔχουσα καὶ πέμπτον
[4, 10]	ἀλλ´ ἐναντίους τοῖς προτέροις ἐλάμβανον.	ἐν	ἀρχαῖς μὲν γὰρ ὥρμησαν ἀφελέσθαι
[4, 62]	οἱ δ´ ἐξ Ἐρυθρῶν τῶν	ἐν	Ἀσίᾳ, κατὰ δόγμα βουλῆς τριῶν
[4, 15]	ἀναγραφῶν ἱστορεῖ, βουλόμενος καὶ τῶν	ἐν	ἄστει διατριβόντων τὸ πλῆθος εἰδέναι,
[4, 85]	τυράννου καὶ τὰ δόξαντα τοῖς	ἐν	ἄστει ποιοῦντες φανερά. ταῦτα τὰ
[4, 44]	σήραγγας ἕτεροι καὶ πλάττοντες τὰς	ἐν	αὐταῖς καμάρας καὶ τὰς παστάδας
[4, 47]	τὴν κατάλυσιν αὐτοῦ, τὰ κεκρυμμένα	ἐν	αὐτῇ δείξας ὅπλα. ~Ὡς δὲ
[4, 57]	δοὺς ἐκέλευσεν ἀναγινώσκειν. ἐγέγραπτο δ´	ἐν	αὐτῇ, μάλιστα μὲν ζῶντα παραδοῦναι
[4, 54]	ὅσα ἦν ἐρυμνὰ τειχίζοντες φρουρὰν	ἐν	αὐτοῖς καθιστάναι καταφυγῆς τῶν γεωργῶν
[4, 67]	γενομένας περιορᾶν. ἦν δέ τις	ἐν	αὐτοῖς Πόπλιος Οὐαλέριος ἑνὸς τῶν
[4, 61]	ὁ λόφος ἐπὶ τῆς εὑρεθείσης	ἐν	αὐτῷ κεφαλῆς· κάπιτα γὰρ οἱ
[4, 40]	ὁ μὲν νεὼς καὶ τὰ	ἐν	αὐτῷ πάντα, ὅσα μετὰ τὴν
[4, 56]	βασιλείοις κῆπον· ἔτυχον δὲ μήκωνες	ἐν	αὐτῷ πεφυκυῖαι πλήρεις ἤδη τοῦ
[4, 21]	λόχου τοῦ τ´ ὀλίγους ἔχοντος	ἐν	αὑτῷ πολίτας καὶ τοῦ πάνυ
[4, 30]	πέντε ἔτεσιν ἑτέρων τετταράκοντα ἐτῶν·	ἐν	γὰρ ταῖς ἐνιαυσίοις ἀναγραφαῖς κατὰ
[4, 40]	ἀπόρους· καὶ ἔχει τἀληθὲς οὕτως.	ἐν	γὰρ τοῖς πρότερον χρόνοις, ὁπότε
[4, 40]	ἀληθὴς εἶναι ὑπὸ πολλῶν ἐπιστεύθη.	ἐν	γὰρ τῷ ναῷ τῆς Τύχης,
[4, 61]	ἐκ δὲ τῶν πλαγίων ἁπλῷ·	ἐν	δ´ αὐτῷ τρεῖς ἔνεισι σηκοὶ
[4, 21]	διέμεινε γενεὰς φυλαττόμενος ὑπὸ Ῥωμαίων·	ἐν	δὲ τοῖς καθ´ ἡμᾶς κεκίνηται
[4, 29]	βούλεται, καὶ περὶ τοῦ καθέξειν	ἐν	ἑαυτῷ τοὺς λόγους πίστεις ἐπιθέντος
[4, 80]	ἔμελλεν ἕξειν καλῶς, μηδὲν τῶν	ἐν	ἔθει κατὰ τοὺς νόμους παραλελεῖφθαι,
[4, 27]	πρὸς τὴν πολιτείαν. Ταῦτα διαπραξάμενος	ἐν	εἰρήνῃ τε καὶ κατὰ πολέμους
[4, 63]	πραγματείᾳ. ~Ταῦτα διαπραξάμενος ὁ Ταρκύνιος	ἐν	εἰρήνῃ τε καὶ κατὰ πολέμους
[4, 57]	Γαβίων} Ἀντίστιον Πέτρωνα ὠνόμασεν, ὃς	ἐν	εἰρήνῃ τε πολλὰ καὶ σπουδαῖα
[4, 14]	καὶ τοὺς ἀνθρώπους ἔταξε τοὺς	ἐν	ἑκάστῃ μοίρᾳ τῶν τεττάρων οἰκοῦντας,
[4, 45]	καὶ δι´ αὐτοῦ τοὺς ἀρίστους	ἐν	ἑκάστῃ πόλει τῶν τὰ κοινὰ
[4, 64]	Κολλατείας ἡγεμὼν ἀποδειχθεὶς ἀπὸ τῆς	ἐν	ἐκείνῃ τῇ πόλει διατριβῆς αὐτός
[4, 85]	Ἑρμίνιος καὶ Μάρκος Ὁράτιος ἀνέγνωσαν	ἐν	ἐκκλησίᾳ· καὶ γνώμας διερωτήσαντες κατὰ
[4, 23]	ἀπελευθέρους ἐῶσι τῆς πολιτείας μετέχειν,	ἐν	ἐκκλησίαις τε καὶ ψηφοφορίαις καὶ
[4, 19]	καὶ μικρὰ κεκτημένοις πλείοσιν οὖσιν	ἐν	ἐλάττοσι λόχοις, στρατεύεσθαί τ´ ὀλιγάκις
[4, 33]	γῆρας ἑτέρων δεομένη κηδεμόνων· ἀλλ´	ἐν	ἐμοὶ κατελείπεσθε μόνῳ φύλακι τῆς
[4, 38]	ὄντι κατ´ οἰκίαν, ὅτι Ταρκύνιος	ἐν	ἐσθῆτι βασιλικῇ προελήλυθε καὶ καλεῖ
[4, 25]	ἀπὸ κοινῶν ἀναλωμάτων· Ἴωνες μὲν	ἐν	Ἐφέσῳ τὸ τῆς Ἀρτέμιδος, Δωριεῖς
[4, 83]	λελόγχατε, καὶ πόλις θεοφιλεστάτη πόλεων,	ἐν	ᾗ γενέσεώς τε καὶ τροφῆς
[4, 2]	μετὰ ταῦτ´ ἰδόντα τὸ τέρας	ἐν	θαύματι γενέσθαι, τὴν δὲ Τανακυλίδα
[4, 58]	ὁρκίων μνημεῖον ἐν Ῥώμῃ κείμενον	ἐν	ἱερῷ Διὸς Πιστίου, ὃν Ῥωμαῖοι
[4, 35]	πρὸς μὲν σὲ ταῦθ´ ἱκανά·	ἐν	ἴσῳ γάρ ἐστι τό τε
[4, 64]	τὸν πλοῦτον εὐδαιμονούσῃ μάλιστα τῶν	ἐν	Ἰταλίᾳ πόλεων. γενναίως δὲ τῶν
[4, 62]	τόπων, οἱ μὲν ἐκ τῶν	ἐν	Ἰταλίᾳ πόλεων κομισθέντες, οἱ δ´
[4, 78]	οἱ πατρίκιοι, πάλαι μὲν δέον,	ἐν	καιρῷ δὲ νῦν αὐτὸ ποιοῦντες
[4, 63]	τῆς συναπτούσης αὐτῷ θαλάττης ἔκειτο	ἐν	καλῷ· ἔστι δὲ χερσονησοειδὴς σκόπελος
[4, 1]	καλλίστῃ τε καὶ σωφρονεστάτῃ τῶν	ἐν	Κορνικόλῳ γυναικῶν. αὐτὸς μὲν οὖν
[4, 1]	μάλιστ´ ἔγωγε συγκατατίθεμαι, τοιαῦτ´ ἐστίν.	ἐν	Κορνικόλῳ πόλει τοῦ Λατίνων ἔθνους
[4, 7]	ἦν, ὅτε τὸν Τύλλιον ἀπέκτεινεν.	ἐν	κρατίστῃ δέ γ´ αὐτὸν ἡλικίᾳ
[4, 62]	τῷ ναῷ τοῦ Καπιτωλίνου Διὸς	ἐν	λιθίνῃ λάρνακι, ὑπ´ ἀνδρῶν δέκα
[4, 60]	μοῖρα δ´ οὐκ ἐλαχίστη τῶν	ἐν	μαντικῇ θεωρημάτων ἐρώτησις ὀρθή. ἐδόκει
[4, 25]	Ἀσσυρίαν ἐκείνην γυναῖκα οὔτε τῶν	ἐν	Μέμφει πυραμίδων τοὺς Αἰγύπτου βασιλεῖς
[4, 51]	τἀκεῖ. ὡς δὲ ταῦτ´ ἤκουσεν,	ἐν	μὲν τῇ Συέσσῃ βραχύ τι
[4, 70]	αὐτοῦ κατολοφυρομένου καὶ τοῦ πατρὸς	ἐν	μέρει καὶ τῆς οἰκίας ὅλης
[4, 44]	τὰς λατρείας ὁρῶντες ἔχαιρόν τ´	ἐν	μέρει καὶ τῶν ἰδίων ἐπελανθάνοντο
[4, 74]	τῆς ἀρχῆς συνάγειν. τὸ γὰρ	ἐν	μέρει τὸν αὐτὸν ἄρχειν τε
[4, 49]	ἀπέδειξεν, ἔνθα ποιήσονται τὴν σύνοδον	ἐν	μέσῳ μάλιστα τῶν ἐθνῶν κείμενον
[4, 60]	ὑμῖν ἀποκρίνασθαι παραινῶ; μὴ συγχωρεῖν	ἐν	μηδενὶ τῶν τόπων τούτων, οὓς
[4, 52]	τοῦ χάρακος καὶ ἤδη ὄντες	ἐν	ὁδῷ· ὡς δὴ πλησίον ἐγένοντο
[4, 26]	κοινὰς θυσίας καὶ πανηγύρεις ἄξουσιν,	ἐν	οἷς ἂν ὁρίσωσι χρόνοις, καί,
[4, 3]	κοινὰ τῆς πόλεως διοικεῖν ἀξιῶν.	ἐν	οἷς ἅπασιν ἐξητάσθη πιστὸς καὶ
[4, 70]	ὑμεῖς οἱ τῇ γυναικὶ προσήκοντες,	ἐν	οἷς αὐτὴν κλαύσετε, νυνὶ δ´
[4, 25]	τοῖς πολιτεύμασι δημοτικὸς ὢν ἐδήλωσεν,	ἐν	οἷς ἐδόκει τήν τε τῆς
[4, 24]	πίλους ἔχοντες ἐπὶ ταῖς κεφαλαῖς·	ἐν	οἷς ἐπόμπευόν τινες, ὡς ἦν
[4, 62]	καὶ παρ´ ἀνδρῶν ἰδιωτῶν μεταγραφέντες·	ἐν	οἷς εὑρίσκονταί τινες ἐμπεποιημένοι τοῖς
[4, 20]	ἀπὸ τοῦ μεγίστου τιμήματος καταγραφέντας,	ἐν	οἷς ἦσαν οἵ τε τῶν
[4, 73]	βλαβερῶν ἢ φεύγουσι τῶν ὠφελίμων,	ἐν	οἷς καὶ τὴν μοναρχίαν εἶναι
[4, 23]	ἄλλαις πολιτικαῖς χρείαις τὰς χάριτας,	ἐν	οἷς μάλιστα δέονται πράγμασι, κομιζομένους
[4, 25]	πατρικίων δυναστείαν ἐλαττοῦν, ἀλλὰ καὶ	ἐν	οἷς τὴν βασιλικὴν ἀρχὴν ἐμείωσεν
[4, 4]	καίριον, οἵ τ´ ἰατροὶ λεγέτωσαν	ἐν	ὀλίγαις ἡμέραις αὐτὸν ἀποδείξειν ὑγιῆ·
[4, 45]	ἐδόκει δὲ τὰ πολιτικὰ συνετὸς	ἐν	ὀλίγοις εἶναι καὶ πολέμους στρατηγεῖν
[4, 27]	ἠκολούθησαν καὶ Ταρκυνιῆται, καὶ τελευτῶσα	ἐν	ὅπλοις ἦν ἅπασα ἡ Τυρρηνία.
[4, 45]	εἶναι τὸ πρᾶγμα, ἀνήρ τις	ἐν	πόλει μὲν οἰκῶν Κορίλλῃ, δυνατὸς
[4, 45]	Ὀδυσσέως καὶ Κίρκης, κατῴκει δ´	ἐν	πόλει Τύσκλῳ, ἐδόκει δὲ τὰ
[4, 7]	τελῶν· οὐκ εἶχε δὲ λόγον	ἐν	πολέμοις ἐξετάζεσθαι ἓξ καὶ ἐνενήκοντα
[4, 24]	διαφυλάξαντες ᾤοντο, εἰ τοῖς ἀφαιρεθεῖσιν	ἐν	πολέμῳ τήν τε πατρίδα καὶ
[4, 72]	βουλῆς ἁπάντων ἀποδεῖξαι κύριον ὡς	ἐν	πολλαῖς τῶν Ἑλληνίδων πόλεων· οἱ
[4, 74]	κατὰ καιρούς τινας ἑορταίους καὶ	ἐν	πομπαῖς θριάμβων, ὅτε αὐτὰ τιμῆς
[4, 23]	οἰομένους τῶν ἄλλων οὐδὲ τὰ	ἐν	ποσὶ καὶ κοινότατα ὁρᾶν ἔφασκεν,
[4, 54]	πολλοῦ στρατοῦ καὶ οἷα εἰκὸς	ἐν	προνομαῖς ἀσύντακτον διὰ καταφρόνησιν, κατιόντες
[4, 64]	τὴν γυναῖκα καλλίστην οὖσαν τῶν	ἐν	Ῥώμῃ γυναικῶν καὶ σωφρονεστάτην ἐπεχείρησεν
[4, 57]	πρότερον ὑπέσχητο, πολιτείαν τε τὴν	ἐν	Ῥώμῃ δώσειν ἔφη καὶ εἰς
[4, 26]	ἱερὸν ἄσυλον ἀπὸ κοινῶν ἀναλωμάτων	ἐν	Ῥώμῃ κατασκευάσασθαι, ἐν ᾧ θύσουσί
[4, 58]	τούτων ἐστὶ τῶν ὁρκίων μνημεῖον	ἐν	Ῥώμῃ κείμενον ἐν ἱερῷ Διὸς
[4, 60]	πυνθάνηται, τὸ τέρας εὑρεθῆναι, ἀλλ´	ἐν	Ῥώμῃ φάναι παρ´ ἡμῖν ἐν
[4, 48]	ταῦτα Τύλλιον· συνθήκας τε γράψαντες	ἐν	στήλαις καὶ περὶ φυλακῆς τῶν
[4, 67]	τοῦ τραύματος ἐτημελεῖτο, ἡ δ´	ἐν	ταῖς ἀγκάλαις αὐτοῦ σπαίρουσα καὶ
[4, 57]	ἵνα μὴ διαφύγοιεν αὐτὸν οἱ	ἐν	ταῖς αἰτίαις, πέμπων ἐπὶ τὰς
[4, 79]	σώφρονα καὶ τέκνων κοινωνὸν γεγονυῖαν,	ἐν	ταῖς αὐταῖς ἡμέραις καὶ διὰ
[4, 69]	αὐτοῖς βρέφεσιν ἀποκτείνουσα τὰς μητέρας	ἐν	ταῖς γοναῖς· τήν τ´ αἰτίαν
[4, 27]	καὶ τὰ ἴδια καρποῦσθαι, μενούσαις	ἐν	ταῖς γραφείσαις πρὸς αὐτὰς συνθήκαις
[4, 7]	τῷ Φρῦγι συγκαταθέμενος. ἐκεῖνος γὰρ	ἐν	ταῖς ἐνιαυσίοις πραγματείαις ταῦθ´ ἱστόρηκε
[4, 74]	ἐσθῆτα περιπόρφυρον καὶ τοὺς προηγουμένους	ἐν	ταῖς ἐξόδοις δώδεκα πελέκεις καταλιπεῖν.
[4, 2]	μεταβιβαζόμενος Δούλιος. ~Φέρεται δέ τις	ἐν	ταῖς ἐπιχωρίοις ἀναγραφαῖς καὶ ἕτερος
[4, 14]	ἅπαν τὸ δοῦλον ἀφαιροῦντες αὐτῶν	ἐν	ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἵνα τῇ
[4, 30]	τοῖς ἑκατόν. οὕτως ὀλίγον ἐστὶν	ἐν	ταῖς ἱστορίαις αὐτοῦ τὸ περὶ
[4, 16]	στάσις ἦν τούτων τῶν λόχων	ἐν	ταῖς μάχαις ἡ μετὰ τοὺς
[4, 9]	ἕκαστον εἰσφέρειν τὸ ἐπιβάλλον, ὡς	ἐν	ταῖς μεγίσταις καὶ εὐνομωτάταις πόλεσι
[4, 47]	ἐπιβουλεύεσθε γὰρ οἱ κορυφαιότατοι τῶν	ἐν	ταῖς πόλεσι καὶ τὰ κοινὰ
[4, 20]	εἰκός, τῶν πλουσίων, οἱ πένητες	ἐν	ταῖς ψηφοφορίαις ἐπεκράτουν μακρῷ πλείους
[4, 60]	ἐν Ῥώμῃ φάναι παρ´ ἡμῖν	ἐν	Ταρπηίῳ λόφῳ. ταύτας ἐὰν φυλάττητε
[4, 81]	ἄξια} ταλαιπωρεῖν λατομοῦντας ὑλοτομοῦντας ἀχθοφοροῦντας,	ἐν	ταρτάροις καὶ βαράθροις δαπανωμένους, ἀνάπαυσιν
[4, 26]	ἀφανίσῃ, στήλην κατασκευάσας χαλκῆν ἔγραψεν	ἐν	ταύτῃ τά τε δόξαντα τοῖς
[4, 84]	ἦν ἀρχαιρεσιάζειν, ἔχοντας τὰ ὅπλα	ἐν	τάχει. ἀφικομένων δ´ αὐτῶν ἄνδρας
[4, 71]	πρὸς τοὺς ἐπὶ στρατοπέδου διαπεμψώμεθα	ἐν	τάχει. καὶ γὰρ οἱ τὰ
[4, 62]	δ´ ἃ Τερέντιος Οὐάρρων ἱστόρηκεν	ἐν	τῇ θεολογικῇ πραγματείᾳ. ~Ταῦτα διαπραξάμενος
[4, 6]	τὸ ἀδίκημα ἤνεγκαν καὶ ταῦτ´	ἐν	τῇ κρατίστῃ τοῦ λέγειν τε
[4, 6]	μετανίσταται τὸν οἶκον ὅλον ἀνασκευασάμενος	ἐν	τῇ κρατίστῃ τοῦ φρονεῖν ὑπάρχων
[4, 47]	ἐπιστάμενος λέγω μηνύσεώς μοι γενομένης	ἐν	τῇ παρελθούσῃ νυκτὶ ὑπό τινος
[4, 2]	ποτ´ αὐτοῦ μεσούσης μάλισθ´ ἡμέρας	ἐν	τῇ παστάδι τῶν βασιλείων καὶ
[4, 32]	ἂν ἔχοις ἑτέρους εἰπεῖν ἄνδρας	ἐν	τῇ πόλει κρείττους· ἐὰν δ´
[4, 71]	πύλας ἔχωμεν, ἵνα μηδὲν τῶν	ἐν	τῇ πόλει λεγομένων τε καὶ
[4, 71]	ἔχοντες, εἰ μάθοιεν, ὅτι τὰ	ἐν	τῇ πόλει πάντα τοῖς τυράννοις
[4, 25]	νόμους. ἐπεὶ δ´ αὐτῷ τὰ	ἐν	τῇ πόλει πράγματα τὸν κράτιστον
[4, 53]	καὶ ῥᾳδίαν, ὡς καὶ τῶν	ἐν	τῇ πόλει συλληψομένων, ἔπεισαν αὐτοὺς
[4, 16]	νεότητος εἰς πόλεμον ἐξιούσης ὑπομένοντας	ἐν	τῇ πόλει τὰ ἐντὸς τείχους
[4, 83]	χρηστούς· ὅμηρα γὰρ αὐτῶν ἔχομεν	ἐν	τῇ πόλει τέκνα καὶ γυναῖκας
[4, 6]	ἐκεῖθεν πεποιημένος διὰ τὸ μηδεμιᾶς	ἐν	τῇ πόλει τιμῆς μεταλαμβάνειν. ἕτερος
[4, 24]	φυλὰς καταγράψουσι καὶ μένειν ἐφήσουσιν	ἐν	τῇ πόλει· τὸ δὲ μιαρὸν
[4, 23]	καὶ ἀκινήτων νομίμων διατελεῖ τοῦτ´	ἐν	τῇ πόλει φυλαττόμενον. ~Ἐπειδὴ δὲ
[4, 15]	ἡλικίας. ὡς δὲ Πείσων Λεύκιος	ἐν	τῇ πρώτῃ τῶν ἐνιαυσίων ἀναγραφῶν
[4, 26]	τὸν ἐπὶ τοῦ μεγίστου τῶν	ἐν	τῇ Ῥώμῃ λόφων ἱδρυμένον Αὐεντίνου·
[4, 51]	μεῖον γενέσθαι ταλάντων. ~Ἔτι δ´	ἐν	τῇ Συέσσῃ διατρίβοντος αὐτοῦ παρῆν
[4, 46]	τὰς πόλεις εὐεργετήσειν ὑποσχόμενος, ἐὰν	ἐν	τῇ φιλίᾳ διαμείνωσι, τελευτῶν ἔπειθεν
[4, 11]	λόγῳ, πολὺ τὸ θηριῶδες ἔχοντες	ἐν	τῇ φύσει καὶ τυραννικόν. εἰ
[4, 15]	τε καὶ παῖδας ὀνομάζοντας καὶ	ἐν	τίνι κατοικοῦσιν ἕκαστοι τῆς πόλεως
[4, 82]	ἔστιν ἡμῖν, ὦ δημόται, βιωτὸν	ἐν	τοιούτοις καλινδουμένοις κακοῖς, ἐκείνων τῶν
[4, 16]	δευτέρα σύνταξις ἦν, ἐκοσμεῖτο δ´	ἐν	τοῖς ἀγῶσι μετὰ τοὺς προμάχους.
[4, 17]	καὶ δόρατα καὶ στάσιν ἔχειν	ἐν	τοῖς ἀγῶσι τὴν ὑστάτην. τὴν
[4, 68]	Αἰνείᾳ τὴν ἀποικίαν στειλάντων ἀπόγονος,	ἐν	τοῖς ἐπιφανεστάτοις Ῥωμαίων ἀριθμούμενος δι´
[4, 21]	κατ´ ἄνδρα διερωτώμενοι τὰς γνώμας	ἐν	τοῖς ἰδίοις ἕκαστοι λόχοις, ἐξηπατῶντο
[4, 22]	τοὺς ἐσταλμένους τὸν ψιλικὸν ὁπλισμὸν	ἐν	τοῖς ἰδίοις ἑκάστους λόχοις καθαρμὸν
[4, 3]	ἣν ἐπὶ Τυρρηνοὺς Ταρκύνιος ἐστράτευσεν,	ἐν	τοῖς ἱππεῦσι τεταγμένος οὕτως ἔδοξεν
[4, 24]	δικαίων ἐργασιῶν συναχθέντα. ἀλλ´ οὐκ	ἐν	τοῖς καθ´ ἡμᾶς χρόνοις οὕτω
[4, 2]	γενέσθαι καὶ τεκεῖν τὸν Τύλλιον	ἐν	τοῖς καθήκουσι χρόνοις. τοῦτο τὸ
[4, 54]	πάσαις φιλεῖ συμβαίνειν ταῖς πόλεσιν	ἐν	τοῖς μακροῖς πολέμοις δῃουμένης διὰ
[4, 50]	τῆς πόλεως ἐγκρατὴς τοὺς μὲν	ἐν	τοῖς ὅπλοις διέφθειρε, γυναῖκας δ´
[4, 50]	ἕτοιμοι προσδεχόμενοι τὸν πόλεμον καὶ	ἐν	τοῖς ὅπλοις. συνάψας δ´ αὐτοῖς
[4, 14]	ὕστερον ἡμέραις τῶν Κρονίων, σεμνὴν	ἐν	τοῖς πάνυ καὶ πολυτελῆ, Κομπιτάλια
[4, 15]	συνερχομένους, ἑορτήν τινα καὶ ταύτην	ἐν	τοῖς πάνυ τιμίαν καταστησάμενος, τὰ
[4, 16]	σύνταξις ἦν· χώραν δὲ κατεῖχεν	ἐν	τοῖς πολέμοις τὴν προαγωνιζομένην τῆς
[4, 7]	τεττάρων καὶ δέκα ἐτῶν, αὐτὸς	ἐν	τοῖς πράγμασιν ἐξεταζόμενος, ὥς φασι,
[4, 14]	περὶ τῶν γειτόνων ἱερὰ συντελοῦσιν	ἐν	τοῖς προνωπίοις οὐ τοὺς ἐλευθέρους,
[4, 48]	ἐπὶ τὴν κατάλυσιν αὐτοῦ καταλαμβάνουσιν	ἐν	τοῖς σκευοφόροις τὰ κατακρυφθέντα ὑπὸ
[4, 47]	τοῦ δεσπότου καὶ ἀποθέσθαι κρύψαντας	ἐν	τοῖς σκευοφόροις. τῇ δ´ ἑξῆς
[4, 22]	τοὺς βίους Ῥωμαίων ἀριθμός, ὡς	ἐν	τοῖς τιμητικοῖς φέρεται γράμμασιν, ἐπὶ
[4, 21]	εὐλογίστως καὶ πρᾴως φέρειν τὴν	ἐν	τούτοις ἐλάττωσιν, ἀφειμένοις τῶν εἰσφορῶν
[4, 25]	εἰπεῖν. ~Ὁ δὲ Τύλλιος οὐκ	ἐν	τούτοις μόνον τοῖς πολιτεύμασι δημοτικὸς
[4, 64]	ἦσαν, εἴ τις ἀρχὴ γένοιτο.	ἐν	τούτῳ δὴ τῷ καιρῷ Σέξτος
[4, 59]	καὶ μαθὼν τὸν ἐπιφανέστατον τῶν	ἐν	Τυρρηνοῖς τερατοσκόπων, ὅστις ἦν, πέμπει
[4, 65]	τοὔνομα σιωπᾶν ἐκέλευε καὶ μένειν	ἐν	τῷ δωματίῳ σφάξειν αὐτὴν ἀπειλήσας,
[4, 82]	ἤδη τυραννῶν, πάσας ἀφῄρηται τὰς	ἐν	τῷ ζῆν ἡδονὰς ἐλευθερίαν ἀφελόμενος;
[4, 82]	τυραννικὴν ὕβριν, ἁπάσας ὑπεριδοῦσα τὰς	ἐν	τῷ ζῆν ἡδονάς, ἵνα σοι
[4, 13]	καὶ αὐτὸς ἐποιήσατο τὴν οἴκησιν	ἐν	τῷ κρατίστῳ τῆς Ἰσκυλίας τόπῳ.
[4, 70]	μὲν Κολλατῖνος ἰδὼν τὴν Λουκρητίαν	ἐν	τῷ μέσῳ κειμένην καὶ τὸν
[4, 62]	κληθέντος πολέμου κείμενοι κατὰ γῆς	ἐν	τῷ ναῷ τοῦ Καπιτωλίνου Διὸς
[4, 27]	λιτανείαις παρῃτοῦντο τὴν ὀργήν, οὐδὲν	ἐν	τῷ παρόντι ἀτυχήσειν. ταῦτ´ εἰπὼν
[4, 4]	καὶ δόλῳ χρησαμένους· τούτων γὰρ	ἐν	τῷ παρόντι δεῖ· ὅταν δὲ
[4, 75]	μέγιστα καὶ κυριώτατα ὧν ὑμῖν	ἐν	τῷ παρόντι λέγειν ἔχω καὶ
[4, 4]	τοῦ πατρὸς ἀρχὴν βουλομένων, ὡς	ἐν	τῷ πρὸ τούτου δεδήλωκα λόγῳ,
[4, 59]	χώμασι μεγάλοις ἐξειργάσατο, καθάπερ ἔφην	ἐν	τῷ πρὸ τούτου λόγῳ, τὴν
[4, 7]	καὶ τούτῳ τῷ ἔτει στρατευόμενος	ἐν	τῷ πρὸς Ἀρδεάτας εἰσάγεται πολέμῳ
[4, 42]	κελεύσειεν αὐτός. ὥσθ´ ὁπόσοι κατελείφθησαν	ἐν	τῷ συνεδρίῳ βουλευταὶ τῶν ἐπὶ
[4, 26]	βουλευτήριον ἐγκαταστησάμενοι πάντας ἔπεισε τοὺς	ἐν	τῷ συνεδρίῳ παρόντας· καὶ μετὰ
[4, 59]	προθυμούμενος εὐχὰς ἐπιτελέσαι. ἐκεῖνος γὰρ	ἐν	τῷ τελευταίῳ πολέμῳ μαχόμενος πρὸς
[4, 26]	στήλη μέχρι τῆς ἐμῆς ἡλικίας	ἐν	τῷ τῆς Ἀρτέμιδος ἱερῷ κειμένη
[4, 84]	καὶ τὰ μὲν κατὰ πόλιν	ἐν	τῷ τότε χρόνῳ πραχθέντα τοιαῦτ´
[4, 63]	προαίρεσεν, ἀλλ´ ἐκ ταὐτομάτου, χειμασάντων	ἐν	τῷ χωρίῳ τῶν στρατιωτῶν καὶ
[4, 55]	ἐπιλεγόμενος ἐκ τῶν πολιτῶν, οὓς	ἐν	ὑποψίαις εἶχεν· ἐξ ἁπάντων τε
[4, 6]	γράφει Λικίννιος, καὶ μὴ πρότερον·	ἐν	ὑστέρῳ μὲν γὰρ οὐκ ἂν
[4, 22]	κατὰ τέλη καὶ τοὺς πεζοὺς	ἐν	φάλαγγι καὶ τοὺς ἐσταλμένους τὸν
[4, 10]	τὰ χρέα. ταῦτα διαπραξάμενος ἐξέθηκεν	ἐν	φανερῷ διάταγμα βασιλικόν, ἐκχωρεῖν τῆς
[4, 70]	προσελθὼν αὐτῆς· ἔτι γὰρ ἔκειτο	ἐν	φανερῷ θέαμα οἴκτιστον· ὤμοσε τόν
[4, 71]	εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ προθέντες	ἐν	φανερῷ συγκαλῶμεν τὸν δῆμον εἰς
[4, 45]	δι´ ἀγγέλων ἥκειν εἰς τὴν	ἐν	Φερεντίνῳ γινομένην ἀγορὰν τοὺς εἰωθότας
[4, 52]	τὴν δύναμιν ἧκεν ἐπὶ τοὺς	ἐν	Φιδήνῃ ἐστρατοπεδευκότας τῶν Σαβίνων, οἷς
[4, 51]	μάχην ἕωθεν τίθεσθαι μεταπεμψαμένοις τὸ	ἐν	Φιδήνῃ στράτευμα, μαθὼν τὴν διάνοιαν
[4, 60]	ὀλίγου χρόνου παρελθεῖν πρὸς αὐτόν.	ἐν	ᾧ δ´ ἐκεῖνον ἐκδέχεσθε, πρὸς
[4, 58]	πολλοὺς τῶν Γαβίων καὶ ἀγαθούς.	~Ἐν	ᾧ δὲ ταῦτ´ ἐπράττετο, θορύβου
[4, 26]	κοινῶν ἀναλωμάτων ἐν Ῥώμῃ κατασκευάσασθαι,	ἐν	ᾧ θύσουσί θ´ αἱ πόλεις
[4, 74]	θρόνον δὲ τοῖς ἀνδράσιν ἐλεφάντινον,	ἐν	ᾧ καθεζόμενοι δικάσουσι, καὶ λευκὴν
[4, 78]	τὰ πράγματά μοι δίδωσι, βραχύς,	ἐν	ᾧ λέγειν μὲν ὀλίγα δεῖ,
[4, 73]	συνήγμεθα ὑπὸ τῶν πραγμάτων, βραχύς,	ἐν	ᾧ μεθαρμόσασθαι πόλεως κόσμον οὐ
[4, 49]	ὃ τῆς Ἀλβανῶν ὑπέρκειται πόλεως,	ἐν	ᾧ πανηγύρεις τ´ ἀνὰ πᾶν
[4, 34]	νῦν ὑπαρχούσης ἐξουσίας ὁ χρόνος,	ἐν	ᾧ τετταρακονταετεῖ γεγονότι Ῥωμαίων οὐδεὶς
[4, 61]	συμπάσης Ἰταλίας τὸν τόπον τοῦτον,	ἐν	ᾧ τὴν κεφαλὴν εὕρετε. ἐξ
[4, 64]	ἀναστὰς ἧκεν ἐπὶ τὸ δωμάτιον,	ἐν	ᾧ τὴν Λουκρητίαν ᾔδει καθεύδουσαν,
[4, 2]	κατακλεισθῆναι μόνην εἰς τὸν οἶκον,	ἐν	ᾧ τὸ τέρας ὤφθη. μιχθέντος
[4, 20]	τότε τὸν ἔσχατον ἐκάλει λόχον,	ἐν	ᾧ τὸ τῶν ἀπόρων καὶ
[4, 4]	πάντας ἐξελθεῖν κελεύσασα τοὺς ἄλλους,	ἐν	ᾧ τὸν Ταρκύνιον ἡμιθνῆτα ἔθεσαν,
[4, 10]	τε καὶ ἰδίᾳ κατέχοντας αὐτὴν	ἐν	ὡρισμένῳ τινὶ χρόνῳ, καὶ τοὺς
[4, 43]	κωμητῶν ἢ φρατριαστῶν ἢ γειτόνων	ἔν	τε τῇ πόλει καὶ ἐπὶ
[4, 3]	Ταρκυνίῳ τὴν τῶν Τυρρηνῶν ἀρχήν·	ἔν	τε τῷ πρὸς Σαβίνους πολέμῳ
[4, 23]	τῶν καθ´ ἡμᾶς χρόνων ὡς	ἕν	τι τῶν ἱερῶν καὶ ἀκινήτων
[4, 30]	Ἀρροῦντος τελευτῆς γενόμενος οὐ καθ´	ἓν	ἁμαρτάνει μόνον, ὃ καὶ πρότερον
[4, 37]	τελευτὴν καὶ τῶν πολιτευμάτων καθ´	ἓν	ἕκαστον ἐπιλεγόμενος, ἐξ ὧν πολλὰς
[4, 61]	ἑτέρας αὖθις εὐθείας καὶ καθ´	ἓν	ἕκαστον χωρίον ποιουμένου τὰς ὑπὲρ
[4, 80]	νόμους παραλελεῖφθαι, ἀλλ´ ἐάν τις	ἓν	μόνον ἔχῃ τούτων ἐπιδεῖξαι γεγονός,
[4, 26]	μνημονεύονται, πολεμικαὶ δ´ αἱ πρὸς	ἓν	τὸ Τυρρηνῶν ἔθνος γενόμεναι, περὶ
[4, 74]	ἀπολελυμένος πολεμικῆς καὶ πολιτικῆς ἀσχολίας,	ἓν	τοῦτο μόνον ἔχων ἔργον ὥσπερ
[4, 50]	χρυσόν, ὅσος εὑρέθη, συναγαγὼν εἰς	ἓν	χωρίον καὶ τὴν δεκάτην ἐξελόμενος
[4, 3]	καὶ ἐκ ταύτης τῆς μάχης	ἔλαβεν·	ἑτέρας τε πολλὰς πρὸς τὸ
[4, 37]	τοῖς κυρίοις, παρ´ ὧν αὐτὴν	ἔλαβεν.	ταῦτα λέξαντος αὐτοῦ καταβαίνειν τ´
[4, 14]	τοὺς ἑπτὰ λόφους ἑνὶ τείχει	περιέλαβεν,	εἰς τέτταρας μοίρας διελὼν τὴν
[4, 34]	ὁ πάππος ὑμῶν τὴν ἡγεμονίαν	παρέλαβεν	Ἄγκου τελευτήσαντος, ἀλλ´ ὁ πρεσβύτερος
[4, 80]	ἵν´ ἀπὸ ταύτης ἄρξωμαι, πῶς	παρέλαβεν;	ἆρά γ´ ὡς οἱ πρὸ
[4, 34]	πάππος ὑμῶν ἐπὶ ῥητοῖς τισι	παρέλαβεν,	ὥστε καὶ αὐτὸς ἔχειν ἀναφαίρετον
[4, 8]	εἰς ἐκκλησίαν τά τε παιδία	προήγαγεν	ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ λόγον
[4, 5]	τοὖργον ἀποσταλέντας ὑπ´ αὐτῶν δεδεμένους	παρήγαγεν·	ἔπειθ´ ὡς εἶδε πολλοὺς ὀλοφυρομένους
[4, 47]	ὑπὲρ μὲν τῶν κατηγορηθέντων βραχεῖαν	ἔλεγεν	εἶναι τὴν ἀπολογίαν καὶ δικαστὴν
[4, 23]	καταστήσονται τὸν νόμον, πολλὴν αὐτοῖς	ἔλεγεν	ἐκ τῶν ἐλευθερουμένων ἐπιτραφήσεσθαι νεότητα
[4, 42]	ἑταίρων τοὺς πονηροτάτους δι´ ἐκείνων	ἦγεν	εἰς ἐγκλήματα καὶ θανάτου δίκας
[4, 51]	δ´ ἄλλην δύναμιν εὔζωνον ἀναλαβὼν	ἦγεν	ἐπὶ τοὺς πρὸς Ἠρήτῳ κατεστρατοπεδευκότας
[4, 20]	τὴν λοχῖτιν ἀντὶ τῆς φρατρικῆς	συνῆγεν	ἐκκλησίαν. ἐκάλει δ´ εἰς ἀπόφασιν
[4, 51]	τῷ λαμπρὰν ἡμέραν γενέσθαι συντάξας	προῆγεν	ἐκ τοῦ χάρακος ὡς εἰς
[4, 4]	τὸ πλῆθος ἀναλαμβάνων καὶ τοῦ	μηδὲν	ἀδίκημα γενέσθαι πολλὴν ἔχων φροντίδα
[4, 72]	πρὶν ἐπιχειρεῖν ἔργῳ τηλικῷδε, καὶ	μηδὲν	ἀνεξέταστον ἀφεῖσθαι μηδὲ ἀπροβούλευτον. ἀποφαινέσθω
[4, 27]	ἐπιτρέποντες Τυλλίῳ τὰς πόλεις καὶ	μηδὲν	ἀνήκεστον βουλεῦσαι περὶ αὐτῶν ἀξιοῦντες.
[4, 30]	ἐμοὶ μηχανᾶται. ἀπόκριναι δή, Ταρκύνιε,	μηδὲν	ἀποκρυψάμενος, τί μου κατηγορεῖν ἔχεις,
[4, 58]	πάντα κεκομισμένων πίστιν. καὶ ἵνα	μηδὲν	αὐτοῖς ἔτι δεῖμα περὶ τοῦ
[4, 37]	γενομένης σιωπῆσαι κελεύσας αὐτοὺς ἠξίου	μηδὲν	ἄχθεσθαι μηδὲ ἀγανακτεῖν πρὸς τὸν
[4, 35]	σοι ταῦτα προσήκει λέγειν· καὶ	μηδὲν	ἀχθεσθῆτέ μοι ταῦτα λέγοντι, ὦ
[4, 68]	τῆς ἐπωνυμίας· τοῦτ´ αὐτὸν ἐρρύσατο	μηδὲν	δεινὸν ὑπὸ τοῦ τυράννου παθεῖν
[4, 63]	καὶ κατασκευασαμένων τὸ στρατόπεδον ὡς	μηδὲν	διαφέρειν πόλεως· Κιρκαίαν δὲ κατὰ
[4, 57]	τοῦ ἀνδρὸς καὶ διὰ τὸ	μηδὲν	ἑαυτῷ συνειδέναι πᾶσαν ἐξέτασιν ὑπομένοντος
[4, 55]	Γαβίων τὸν λόγον ἀκουσάντων καὶ	μηδὲν	εἰς αὐτὸν παρανομήσειν διομολογησαμένων παρῆν
[4, 30]	δὲ νουθετῶν, τὰ δὲ πείθων	μηδὲν	εἰς ἑαυτὸν ἐξαμαρτάνειν· ὡς δ´
[4, 29]	ἥξει σοι φέρων τὴν βασιλείαν	μηδὲν	εἰς τοῦτο πραγματευσαμένῳ, μετὰ τὴν
[4, 60]	τὴν ἐρώτησιν, ὑπ´ ἐμοῦ διδαχθεῖσι	μηδὲν	ἐξαμαρτεῖν· μοῖρα δ´ οὐκ ἐλαχίστη
[4, 29]	μήτε δόξης. γυνή σοι σύνεστι	μηδὲν	ἐοικυῖα τοῖς σοῖς τρόποις, ἥ
[4, 38]	ἔπειτα γνώμην ἀποδειξαμένης τῆς γυναικὸς	μηδὲν	ἔτι μαλακίζεσθαι μηδὲ κατοκνεῖν, ἀλλὰ
[4, 82]	τῷ ζῆν ἡδονάς, ἵνα σοι	μηδὲν	ἔτι τοιοῦτον συμβῇ παθεῖν. ἔπειτα
[4, 33]	ὦ βουλή, {τὰ παράδοξα} καὶ	μηδὲν	ἡγεῖσθαι ἄπιστον, ὅπου γε κἀμὲ
[4, 19]	τοὺς δὲ περὶ μηδενὸς δεδοικότας	μηδὲν	κακοπαθεῖν, τῶν μὲν εἰσφορῶν ἀπολυομένους
[4, 84]	περὶ καθόδου Ταρκυνίων μήτε πράττειν	μηδὲν	μήτε λέγειν, ἐὰν δέ τις
[4, 60]	ἐὰν φυλάττητε τὰς ἀποκρίσεις καὶ	μηδὲν	παράγησθε ὑπ´ αὐτοῦ, συγγνούς, ὅτι
[4, 5]	δῆμος ἀπῄει περιχαρὴς γενόμενος, εἰ	μηδὲν	πέπονθεν ὁ βασιλεὺς δεινόν, καὶ
[4, 10]	τοῖς παροῦσιν ᾤοντο δεῖν καὶ	μηδὲν	πολυπραγμονεῖν. εἰσῄει γὰρ αὐτοῖς λογισμός,
[4, 75]	ὥσπερ οἱ βασιλεῖς ἐποίουν, καὶ	μηδὲν	πράττειν δίχα ὑμῶν καὶ τὰ
[4, 19]	ἀναγκαίων ἀπορουμένους ᾤετο δεῖν, οὔτε	μηδὲν	συμβαλλομένους στρατεύεσθαί τινας ἐκ τῶν
[4, 80]	εἰ γοῦν ἔμελλεν ἕξειν καλῶς,	μηδὲν	τῶν ἐν ἔθει κατὰ τοὺς
[4, 71]	φυλακῆς τὰς πύλας ἔχωμεν, ἵνα	μηδὲν	τῶν ἐν τῇ πόλει λεγομένων
[4, 11]	μόνον ὁ κίνδυνός ἐστιν, ἵνα	μηδὲν	ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν δεινὸν πάθωσιν,
[4, 29]	αὐτῆς γενόμενος ἐξ ἀνδρὸς τὸ	μηδέν·	ὥσπερ γε κἀμοὶ ψοφοδεὴς καὶ
[4, 20]	κινδύνων καὶ τῶν ἀναλωμάτων, ὡς	εἶδεν	ἀγανακτοῦντας αὐτούς, δι´ ἑτέρου τρόπου
[4, 70]	τοῦτο διαλεχθείς. ἐπεὶ δὲ πάντας	εἶδεν	ἐπὶ τῆς αὐτῆς γνώμης ὄντας
[4, 84]	ποικίλα τὴν ἑκάστου ψυχὴν κατελάμβανεν	οὐδὲν	ἀλλήλοις ἐοικότα· λύπαι τε γὰρ
[4, 80]	σημείων καλῶν γενομένων, ὧν χωρὶς	οὐδὲν	ἂν γένοιτο τῆς ἀνθρωπίνης σπουδῆς
[4, 83]	οἳ μὴ καλούντων μὲν ἡμῶν	οὐδὲν	ἀξιώσουσι πολυπραγμονεῖν, ἐὰν δ´ ἀρετῆς
[4, 56]	ταῦτα ποιήσας ἀπέστειλε τὸν ἄγγελον	οὐδὲν	ἀποκρινάμενος τῷ πολλάκις ἐπερωτῶντι, τὴν
[4, 10]	καὶ φανερῶς λαβόντα κατέχειν. ἀλλ´	οὐδὲν	αὐτοῖς ἐγένετο προὔργου τῶν λελογισμένων·
[4, 5]	τοῖς δεδρακόσιν ἀπεχθομένους, τελευτῶσα εἶπεν	οὐδὲν	αὐτοῖς ἐκ τῶν ἀνοσίων ἐπιβουλευμάτων
[4, 40]	ἀρχήν, οὐκ εἴασε τῶν νομίμων	οὐδὲν	αὐτῷ γενέσθαι· ἀλλ´ ἡ γυνὴ
[4, 67]	τί τῆς ἐπωνυμίας ταύτης ἔτυχεν	οὐδὲν	αὐτῷ προσηκούσης. ~Τῷ ἀνδρὶ τούτῳ
[4, 57]	οἱ πεμφθέντες ἐπὶ τὴν ἔρευναν·	οὐδὲν	γὰρ ἀντεῖπεν ὁ Πέτρων, ἀλλ´
[4, 4]	δὲ τὸν παρόντα κίνδυνον διασκεδάσωμεν,	οὐδὲν	γὰρ ἔτι τῶν ἐχθρῶν ἰσχυρόν
[4, 9]	ἣν ὁ πάππος κατέλιπεν ἀρχήν.	οὐδὲν	γὰρ τοσοῦτον ἀπολαύσειαν ἂν ἐκ
[4, 59]	τί βούλεται σημαίνειν τὸ τέρας.	οὐδὲν	δ´ αὐτῶν ἀποφαινομένων, ἀλλὰ Τυρρηνοῖς
[4, 36]	πολλάκις ἀπολελόγημαι πρὸς ὑμᾶς. ἀλλ´	οὐδὲν	δεῖ τούτων νυνὶ τῶν λόγων·
[4, 13]	που μάλιστα τὸν ἀριθμόν, ὧν	οὐδὲν	δέομαι μεμνῆσθαι κατὰ τὸ παρόν.
[4, 9]	δέοντα καὶ ποιήσουσιν, ὅσα προσήκει,	οὐδὲν	δέομαι πλείω λέγειν· ἃ δὲ
[4, 9]	μικρῶν ὄντων οὔτ´ ὀλίγων, οὓς	οὐδὲν	δέομαι πρὸς εἰδότας ὑμᾶς λέγειν,
[4, 24]	κυρίων γενομένων ἐκέκτηντο τοὺς δούλους.	οὐδὲν	δὴ πρᾶγμα ποιεῖν αἰσχύνης ἢ
[4, 67]	κατεσχηκότων τὴν οἰκίαν αὐτοῦ κακῶν	οὐδὲν	εἰδὼς καὶ σὺν αὐτῷ Λεύκιος
[4, 36]	βασιλέων. ἀλλ´ ἔοικεν ἀδίκημα μὲν	οὐδὲν	εἶναι, δι´ ὃ δυσχεραίνουσί μοί
[4, 27]	καὶ λιτανείαις παρῃτοῦντο τὴν ὀργήν,	οὐδὲν	ἐν τῷ παρόντι ἀτυχήσειν. ταῦτ´
[4, 9]	ἄπολιν ὄντα με παραλαβὼν ἐξέθρεψεν	οὐδὲν	ἐνδεέστερον ἄγων τῶν αὑτοῦ τέκνων
[4, 6]	αὐτῶν ταύτην ἐξενηνόχασι τὴν ἱστορίαν	οὐδὲν	ἐξητακότες τῶν ἀναιρούντων αὐτὴν ἀδυνάτων
[4, 44]	καταγαγεῖν, τὸν δ´ ἀμφιθέατρον ἱππόδρομον	οὐδὲν	ἔξω τῶν κρηπίδων ἔχοντα παστάσιν
[4, 28]	τὴν ἀνανδρίαν κακιζούσης· ὡς δ´	οὐδὲν	ἐπέραινον οὔτε αἱ τῆς σώφρονος
[4, 61]	τὰς ὑπὲρ τῆς εὑρέσεως ἐρωτήσεις	οὐδὲν	ἐπιταραττόμενοι τὴν γνώμην οἱ πρέσβεις
[4, 29]	δι´ ὅρκων, οὓς ἐκείνη προῃρεῖτο,	οὐδὲν	ἔτι αἰσχυνθεῖσα λέγει πρὸς αὐτόν·
[4, 52]	διέφθαρται τὸ ἕτερον αὐτῶν στράτευμα,	οὐδὲν	ἔτι ἀπεδείξαντο γενναῖον ἔργον, ἀλλ´
[4, 30]	ταλαίπωρον. Μετὰ τοῦτο τὸ ἔργον	οὐδὲν	ἔτι διαμελλήσας ὁ Ταρκύνιος ἐπάγεται
[4, 71]	τὸν αὐτὸν ὅρκον· οἱ δ´	οὐδὲν	ἔτι ἐνδοιάσαντες ἀνίσταντο καὶ τὸ
[4, 63]	Σιγνίαν δὲ Τίτῳ, δέος ἅτε	οὐδὲν	ἔτι περὶ τῆς ἀρχῆς ἔχων,
[4, 17]	τάξεως συστρατεύεσθαι. τέτταρας δὲ λόχους	οὐδὲν	ἔχοντας ὅπλον ἀκολουθεῖν ἐκέλευσε τοῖς
[4, 36]	τούτων μὲν τῶν τυραννικῶν ἀδικημάτων	οὐδὲν	ἔχουσιν εἰπεῖν ὑπ´ ἐμοῦ γεγονός,
[4, 29]	ὥσπερ γε κἀμοὶ ψοφοδεὴς καὶ	οὐδὲν	ἔχων ἀνδρὸς ἀνήρ, ὅς με
[4, 40]	ἄλλων ἁπάντων διαφθαρέντων μόνη διέμεινεν	οὐδὲν	λωβηθεῖσα ὑπὸ τοῦ πυρός. καὶ
[4, 68]	πατέρα διεχρήσατο ἀφανεῖ θανάτῳ δι´	οὐδὲν	μὲν ἀδίκημα, τοῦ δὲ πλούτου
[4, 58]	καὶ τὰ ὅμοια τούτοις κατεψηφικότων,	οὐδὲν	ὁ Ταρκύνιος ὧν προσεδόκων τε
[4, 28]	καὶ ὀδυρομένης· ὁ δ´ ἐπιεικὴς	οὐδὲν	οἰόμενος δεῖν ἐξαμαρτάνειν εἰς τὸν
[4, 74]	ἡγεμονίαν τῶν θυηπολιῶν, ἄλλο δ´	οὐδέν.	~Ὃν δὲ τρόπον ἔσται τούτων
[4, 81]	τροφαί, πολιτικὸν δὲ καὶ μέτριον	οὐδὲν	οὔτ´ ἰδεῖν ἐξεγένετο πώποτε πραττόμενον
[4, 42]	τοῖς ἀνδράσιν οὔτε πράττειν ἐπέτρεπεν	οὐδὲν	οὔτε λέγειν ὅ τι μὴ
[4, 11]	ἀποκτεῖναί με συνομνύμενοι ἀδίκημα μὲν	οὐδὲν	οὔτε μεῖζον οὔτ´ ἔλαττον ἔχοντες
[4, 4]	περὶ τῶν ἰδίων πραγμάτων διαθέμενος	οὐδὲν	οὔτε περὶ τῶν κοινῶν καὶ
[4, 62]	ἀνδράσι ποιεῖσθαι. συνελόντι δ´ εἰπεῖν	οὐδὲν	οὕτω Ῥωμαῖοι φυλάττουσιν οὔθ´ ὅσιον
[4, 33]	ἐρημίας, ὃν νῦν ἀλλότριον καὶ	οὐδὲν	προσήκοντα ἀποκαλεῖς. τοιούτοις μέντοι πράγμασιν
[4, 34]	τὰ πράγματα ξένον ὄντα καὶ	οὐδὲν	προσήκοντα τῷ πρότερον βασιλεῖ· καίτοι
[4, 68]	μετέλαβε καὶ φύσιν εἶχε πρὸς	οὐδὲν	τῶν καλῶν ἀντιπράττουσαν. ἐπεὶ δὲ
[4, 43]	δίκαια παρ´ ἀλλήλων ἐλάμβανον καὶ	οὐδὲν	ὑπὸ τῶν πατρικίων ὡς πρότερον
[4, 60]	ὑμῖν ὁ πατὴρ διελεῖται καὶ	οὐδὲν	ψεύσεται· μάντει γὰρ οὐ θέμις·
[4, 13]	καὶ οὐχ ἕξει βέβαιον σημεῖον	οὐδέν,	ᾧ διαγνώσεται, μέχρι ποῦ προβαίνουσα
[4, 3]	ἐξητάσθη πιστὸς καὶ δίκαιος, καὶ	οὐδὲν	ᾤοντο διαφέρειν οἱ δημόται Ταρκύνιον
[4, 7]	φέρων ἔξω κατὰ τῶν κρηπίδων	ἐξέχεεν.	ἥ τ´ ἐκ τῆς ἀρχῆς
[4, 54]	ἀθυμία· κάκιον δὲ τοὺς Ῥωμαίους	ἐπίεζεν	ἢ τοὺς Γαβίους ἡ τῶν
[4, 64]	πολὺ μέρος, ἐπειδὴ καθεύδειν ἅπαντας	ἐνόμιζεν,	ἀναστὰς ἧκεν ἐπὶ τὸ δωμάτιον,
[4, 47]	τότε πενθερόν· εἰ δὲ χρηστὸν	ἐνόμιζεν,	ὅτε τὴν θυγατέρα με ᾐτεῖτο,
[4, 64]	Ῥωμαία, Λουκρητίου θυγάτηρ ἀνδρὸς ἐπιφανοῦς,	ἐξένιζεν	αὐτὸν ὡς συγγενῆ τοῦ ἀνδρὸς
[4, 62]	θεῶν τινος εἴτε δαιμόνων εὐνοίᾳ	δωρηθέν·	ὅπερ οὐ πρὸς ὀλίγον καιρόν,
[4, 52]	τὰς πόλεις ἐπὶ Σύεσσαν ᾤχετο.	ἐκεῖθεν	δὲ τήν τε καταλειφθεῖσαν δύναμιν
[4, 6]	ἀξιῶν παραδίδοται, καὶ τὴν ἄπαρσιν	ἐκεῖθεν	πεποιημένος διὰ τὸ μηδεμιᾶς ἐν
[4, 46]	ἐν τῇ φιλίᾳ διαμείνωσι, τελευτῶν	ἔπειθεν	αὐτοὺς ἐπὶ τὸ Σαβίνων ἔθνος
[4, 70]	ἀνθρώπων εἶναι φρονιμώτατος, μετὰ τοῦτ´	ἔπειθεν	αὐτοὺς τὴν αὐτὴν γνώμην ἅπαντας
[4, 47]	πονηροτάτους ἐξευρὼν καὶ διαφθείρας χρήμασιν	ἔπειθεν	ὑπὸ νύκτα ξίφη πολλὰ παρ´
[4, 25]	κράτιστον εἰλήφει κόσμον, εἰς ἐπιθυμίαν	ἦλθεν	ἐπιφανές τι διαπραξάμενος αἰώνιον ἑαυτοῦ
[4, 65]	τῶν λεγομένων ἑκάτερον, εἰς ἀνάγκην	ἦλθεν	ἡ Λουκρητία φοβηθεῖσα τὴν περὶ
[4, 5]	κινήσασα οἶκτον, ἐπειδὴ καιρὸς ἦν,	ἐξῆλθεν	ἐκ τοῦ δωματίου καὶ παρήγγειλε
[4, 10]	ὡς ἐπιβουλευόντων αὐτῷ τῶν πατρικίων	προῆλθεν	εἰς τὴν ἀγορὰν ἐσθῆτα πιναρὰν
[4, 5]	τοὺς ῥαβδούχους ἐπαγόμενος τοὺς βασιλικοὺς	προῆλθεν	εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ τοὺς
[4, 56]	ἐκέλευσε ποιεῖν, ἄγων τὸν ἄγγελον	προῆλθεν	εἰς τὸν παρακείμενον τοῖς βασιλείοις
[4, 5]	πρὸς τὰ βασίλεια συνδραμόντος ὄχλου	προῆλθεν	εἰς τοὐμφανὲς ταῖς θυρίσιν ἐπιστᾶσα
[4, 38]	τόλμαν αὐτοῦ τάχιον ἢ φρονιμώτερον	προῆλθεν	ἐκ τῆς οἰκίας οὐ πολλοὺς
[4, 10]	παράδοξον τῆς ὄψεως ἐκκλησίαν συγκαλέσας	προῆλθεν	ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ διεξῆλθε
[4, 13]	ὅσια διαπραξάμενος. προσωτέρω δ´ οὐκέτι	προῆλθεν	ἡ κατασκευὴ τῆς πόλεως οὐκ
[4, 80]	τὰ παραλειφθέντα συκοφαντεῖν. πῶς οὖν	παρῆλθεν	ἐπὶ τὴν δυναστείαν; ὅπλοις καὶ
[4, 70]	τε καὶ Οὐαλερίῳ. ὡς δ´	εἰσῆλθεν	ὁ μὲν Κολλατῖνος ἰδὼν τὴν
[4, 66]	τοῖς μαθεῖν βουλομένοις, ὅ τι	πέπονθεν,	ἀλλὰ σύννους καὶ κατηφὴς καὶ
[4, 66]	αὐτὴν τοῦ πατρὸς καὶ τί	πέπονθεν	ἀξιοῦντος λέγειν· Ἱκέτις ἔφη γίνομαί
[4, 5]	ἀπῄει περιχαρὴς γενόμενος, εἰ μηδὲν	πέπονθεν	ὁ βασιλεὺς δεινόν, καὶ μέχρι
[4, 54]	καθιστάναι καταφυγῆς τῶν γεωργῶν ἕνεκα·	ὅθεν	ὁρμώμενοι τά τε λῃστήρια, καὶ
[4, 13]	προβαίνουσα ἔτι πόλις ἐστὶ καὶ	πόθεν	ἄρχεται μηκέτ´ εἶναι πόλις, οὕτω
[4, 80]	οἱ πρὸ αὐτοῦ γενόμενοι βασιλεῖς;	πόθεν;	πολλοῦ γε καὶ δεῖ. ἐκεῖνοι
[4, 19]	χρήματα συνεισφέρειν τοὺς οὐκ ἔχοντας,	ὁπόθεν	συνεισοίσουσιν, ἀλλὰ τῶν καθ´ ἡμέραν
[4, 51]	τὰ γράμματα κομίζων παρὰ τῶν	αὐτόθεν	ἡγεμόνων πρὸς τοὺς ἐκεῖ· σοφίᾳ
[4, 13]	ὄντι διὰ τὰς περιλαμβανούσας αὐτὸ	πολλαχόθεν	οἰκήσεις, ἴχνη δέ τινα φυλάττοντι
[4, 51]	τῶν Ῥωμαίων ἡ ἵππος ἐπικειμένη	πανταχόθεν	αὐτοὺς ἀπέκλειεν· ὥστ´ ὀλίγοι μέν
[4, 54]	τε λῃστήρια, καὶ εἴ τι	ἀποσπασθὲν	ἴδοιεν μέρος ὀλίγον ἀπὸ πολλοῦ
[4, 27]	ἐπιβουλῆς τὸν τρόπον μικρὰ τῶν	ἔμπροσθεν	γενομένων ἀναλαβών. ~Ἦσαν τῷ Τυλλίῳ
[4, 36]	ὑμῖν ἀπέδωκα διαγινώσκειν, ὃ τῶν	ἔμπροσθεν	οὐδεὶς ἐποίησε βασιλέων. ἀλλ´ ἔοικεν
[4, 50]	λαβεῖν, τὸ δὲ τοῖς θεοῖς	δεκατευθὲν	ἀργύριον τετρακοσίων οὐ μεῖον γενέσθαι
[4, 32]	τῇ πόλει κρείττους· ἐὰν δ´	ἐντεῦθεν	ἀποδιδράσκων, ὅπερ ἐστὶν ἀεί σοι
[4, 77]	μωρίαν. τοῦτό με τὸ πλάσμα	πιστευθὲν	ὑπὸ τοῦ τυράννου μὴ ταὐτὰ
[4, 84]	τῷ συνεδρίῳ μαθόντες ἐπικυρώσητε {τὸ	δοχθέν.	δέδοκται γὰρ ἡμῖν φεύγειν Ταρκυνίους
[4, 51]	τοῖς ἡγεμόσι τῶν Σαβίνων μάχην	ἕωθεν	τίθεσθαι μεταπεμψαμένοις τὸ ἐν Φιδήνῃ
[4, 20]	γενόμενον, ἀλλ´ εἰς ἴσα μέρη	σχισθεῖεν	αἱ τῶν ἑκατὸν ἐνενήκοντα δύο
[4, 51]	ἡ ἵππος ἐπικειμένη πανταχόθεν αὐτοὺς	ἀπέκλειεν·	ὥστ´ ὀλίγοι μέν τινες ἔφθησαν
[4, 20]	νόμου διαγινώσκειν ἢ πόλεμον ἐκφέρειν	δόξειεν	αὐτῷ, τὴν λοχῖτιν ἀντὶ τῆς
[4, 41]	βουλομένων ἐπέτρεπεν, εἰ μή τινα	καλέσειεν	αὐτός· οὔτε τοῖς προσιοῦσιν εὐμενὴς
[4, 43]	ἀρχῆς τρόπον ἀποκατέστησε· καὶ ὁπότε	δεήσειεν	αὐτῷ χρημάτων, τὸ ἴσον διάφορον
[4, 80]	καὶ τίς ἂν ὑγιαίνων ταῦτα	φήσειεν,	ὁρῶν ὡς οἰκτρῶς καὶ κακῶς
[4, 42]	οὔτε λέγειν ὅ τι μὴ	κελεύσειεν	αὐτός. ὥσθ´ ὁπόσοι κατελείφθησαν ἐν
[4, 57]	ἐπιτρέψας τῶν πυλῶν, ἵνα μὴ	διαφύγοιεν	αὐτὸν οἱ ἐν ταῖς αἰτίαις,
[4, 54]	λῃστήρια, καὶ εἴ τι ἀποσπασθὲν	ἴδοιεν	μέρος ὀλίγον ἀπὸ πολλοῦ στρατοῦ
[4, 71]	οἱ τὰ ὅπλα ἔχοντες, εἰ	μάθοιεν,	ὅτι τὰ ἐν τῇ πόλει
[4, 53]	καὶ πολλὰς ὑπισχνούμενοι δωρεάς, εἰ	κατέλθοιεν	ἐπὶ τὰ σφέτερα, τήν τε
[4, 69]	ἵνα κατασκώπτειν τε καὶ περιυβρίζειν	ἔχοιεν.	ὡς δὲ παρεγενήθησαν ἐπὶ τὸ
[4, 31]	ἡ βουλὴ ψῆφον ὑπὲρ σοῦ	διήνεγκεν,	οὔτε ἀρχαιρεσίαις νομίμοις τῆς ἐξουσίας
[4, 42]	ἐπαγομένας σφίσι δίκας, εἰδότες ὧν	ἕνεκεν	ἐπεβουλεύοντο, καταλείψειν τῷ τυράννῳ τὴν
[4, 1]	τῆς ἰδίας τύχης, ὅτι δουλεύουσα	ἔτεκεν	αὐτόν. εἴη δ´ ἂν ὁ
[4, 64]	ἐπειδὴ καθεύδειν ἅπαντας ἐνόμιζεν, ἀναστὰς	ἧκεν	ἐπὶ τὸ δωμάτιον, ἐν ᾧ
[4, 52]	νοῦν ἐχώρησεν, ἀναλαβὼν τὴν δύναμιν	ἧκεν	ἐπὶ τοὺς ἐν Φιδήνῃ ἐστρατοπεδευκότας
[4, 69]	ὅλην ὥσπερ αὐλὸν χρυσῆν ῥάβδον	ἐνέθηκεν	οὐδενὸς ἐπισταμένου· μετὰ τοῦτ´ ἠρώτων
[4, 10]	δανεισταῖς τὰ χρέα. ταῦτα διαπραξάμενος	ἐξέθηκεν	ἐν φανερῷ διάταγμα βασιλικόν, ἐκχωρεῖν
[4, 21]	καθ´ ἡμᾶς κεκίνηται χρόνοις καὶ	μεταβέβληκεν	εἰς τὸ δημοτικώτερον, ἀνάγκαις τισὶ
[4, 15]	αὐταῖς τέτταρας· ὡς δὲ Οὐεννώνιος	ἱστόρηκεν,	εἰς μίαν τε καὶ τριάκοντα,
[4, 62]	λέγω δ´ ἃ Τερέντιος Οὐάρρων	ἱστόρηκεν	ἐν τῇ θεολογικῇ πραγματείᾳ. ~Ταῦτα
[4, 79]	δὲ τὴν ἐκείνου γυναῖκα, ἣν	προσῆκεν	αὐτῷ τιμᾶν ὥσπερ μητέρα, πατρὸς
[4, 35]	κοινῶν παραλαβεῖν, ἐκεῖνα ποιεῖν σοι	προσῆκεν·	ἐξέτασιν τῶν ἐμῶν ποιησάμενον ἁμαρτημάτων
[4, 9]	οὖν αὐτὸς ἔζη χρόνον, ἐκείνῳ	προσῆκεν	ὑμᾶς τὰς ὑπὲρ τῶν εὐεργεσιῶν
[4, 53]	καὶ τείχους κύκλον, ἔτι γὰρ	ἕστηκεν	αὐτοῦ τὰ πλεῖστα. εἰς ταύτην
[4, 4]	βασιλείαν καλεῖσθαι, δραστήριος ἀνὴρ οὐκ	ἀφῆκεν	ἐκ τῶν χειρῶν τὸν καιρόν.
[4, 50]	καὶ τὴν ἐπὶ τῶν ἀγρῶν	ἐφῆκεν·	ἄργυρον δὲ καὶ χρυσόν, ὅσος
[4, 36]	ἔμπροσθεν οὐδεὶς ἐποίησε βασιλέων. ἀλλ´	ἔοικεν	ἀδίκημα μὲν οὐδὲν εἶναι, δι´
[4, 33]	ἔλεξεν ὧδε· Ἅπαντα μέν, ὡς	ἔοικεν,	ἄνθρωπον ὄντα δεῖ προσδοκᾶν, ὦ
[4, 66]	τῶν ἄλλων ἁπάντων καὶ τίς	ὕβρικεν	αὐτὴν καὶ ποδαπὴν ὕβριν ἀξιοῦντος
[4, 26]	πάνυ ἰσχυραῖς ἀλληλοφθορίαν. ταῦτα διεξελθὼν	ἐδίδασκεν	αὐτούς, ὡς χρὴ Λατίνους μὲν
[4, 46]	αὐτοῦ καὶ δεινὰς κατηγορίας τελευτῶν	ἐδίδασκεν,	ὡς οὐδὲ τὴν βασιλείαν εἶχε
[4, 23]	ἐν ποσὶ καὶ κοινότατα ὁρᾶν	ἔφασκεν,	ἃ καὶ τοῖς φαυλοτάτοις εἶναι
[4, 6]	παῖδες, ὅθ´ ὁ πατὴρ αὐτῶν	ἀπέθνησκεν,	οὔτ´ ἂν ἡ μήτηρ αὐτῶν
[4, 23]	ἐλευθερίας· εὐήθειάν τε πολλὴν αὐτῶν	κατεγίνωσκεν,	εἰ τῆς ἐλευθερίας τοῖς ἀξίοις
[4, 6]	τέτταρα γὰρ ἐπὶ τοῖς εἴκοσι	βεβασίλευκεν	Ἄγκος· ἔτη δ´ ὀκτὼ καὶ
[4, 83]	ἢ πονηρὰς τροφὰς τὸ φιλοτύραννον	ἐμπέφυκεν	οὐ πολλοῖς οὖσι μὰ Δία,
[4, 55]	ἀπορρήτων, ὅτι πολεμεῖν τῷ πατρὶ	διέγνωκεν	ὡς αὐτοὺς ἀφικόμενος, εἰ λάβοι
[4, 50]	τὰ λοιπὰ χρήματα τοῖς στρατιώταις	διεῖλεν.	οὕτω δ´ ἄρα πολὺς ὁ
[4, 56]	ἀρχὴν κατάσχοι, λόγον μὲν οὐδένα	ἀπέστειλεν,	ἀκολουθεῖν δὲ τὸν ἥκοντα παρ´
[4, 16]	δὲ πολίτευμα τοιόνδε ἦν· μίαν	ἀφεῖλεν	ἐξ ἁπάντων μοῖραν, ἧς τὸ
[4, 59]	σκόπελον, ἔνθα ἱδρύσεσθαι τοὺς θεοὺς	ἔμελλεν,	ἀναλήμμασί τε καὶ χώμασι μεγάλοις
[4, 80]	πάντα, καίτοι δέον, εἰ γοῦν	ἔμελλεν	ἕξειν καλῶς, μηδὲν τῶν ἐν
[4, 79]	οὓς διαδέξεσθαι μετὰ τὴν τελευτὴν	ἔμελλεν	ὀλίγον ἀναμείνας, ἕως ὁ κατὰ
[4, 74]	ταῦθ´ ἡμῖν καταστησαμένοις ὑπάρξει τὰ	μὲν	ἀγαθὰ καρποῦσθαι τῆς βασιλικῆς πολιτείας,
[4, 68]	διεχρήσατο ἀφανεῖ θανάτῳ δι´ οὐδὲν	μὲν	ἀδίκημα, τοῦ δὲ πλούτου προαχθεὶς
[4, 39]	ἔχων. ~Τὰ μετὰ ταῦτα δεινὰ	μὲν	ἀκουσθῆναι, θαυμαστὰ δὲ καὶ ἄπιστα
[4, 71]	παραλαβὼν τὸν λόγον Οὐαλέριος, Τὰ	μὲν	ἄλλα, ἔφησεν, ὀρθῶς ἐπιλογίζεσθαί μοι
[4, 16]	τούτους εἰς εἴκοσι λόχους τὰ	μὲν	ἄλλα φορεῖν ὅπλα προσέταξεν, ὅσα
[4, 27]	τὸν πρὸς αὐτοὺς πόλεμον, ταῖς	μὲν	ἄλλαις πόλεσιν ἁπλῶς καὶ δίχα
[4, 24]	βουλευτῶν βίους ἐξετάζουσιν· ἔπειθ´ οὓς	μὲν	ἂν εὕρωσιν ἀξίους τῆς πόλεως
[4, 11]	βουλομένοις ἐστίν, ὦ δημόται, τοὺς	μὲν	ἀνδροφόνους κατάγειν καὶ βασιλεῖς ἀποδεικνύναι,
[4, 57]	οἷς ἐρεθισθέντες οἱ Γάβιοι τὸν	μὲν	Ἀντίστιον ἐκπεπληγότα ἐπὶ τῇ παραδόξῳ
[4, 29]	μεταθέμενοι τοὺς γάμους, καὶ σὺ	μὲν	ἀπαλλάττεις τοῦ βίου τὴν σαυτοῦ
[4, 52]	ἐπὶ τὴν Οὐολούσκων χώραν τοτὲ	μὲν	ἁπάσῃ τῇ δυνάμει, τότε δὲ
[4, 4]	ἀλλ´ ἐναντιοῦσθαι καὶ κωλύειν νῦν	μὲν	ἀπάτῃ καὶ δόλῳ χρησαμένους· τούτων
[4, 49]	πάντων τὸ πρᾶγμα δεξαμένων τόπον	μὲν	ἀπέδειξεν, ἔνθα ποιήσονται τὴν σύνοδον
[4, 50]	συνεχεῖς. οἱ δ´ ἔνδον τέως	μὲν	ἀπεμάχοντο καὶ πολὺν ἀντέσχον τῇ
[4, 24]	καὶ ῥυπαρὰ γέγονεν, ὥσθ´ οἱ	μὲν	ἀπὸ λῃστείας καὶ τοιχωρυχίας καὶ
[4, 50]	περὶ τὰ μεθόρια καὶ πολλοὺς	μὲν	ἀποκτείνας, τοὺς δὲ λοιποὺς τρεψάμενος
[4, 46]	τυραννικήν τε μοναρχίαν καταστησάμενος τοὺς	μὲν	ἀποκτείνοι τῶν πολιτῶν, τοὺς δ´
[4, 81]	πόλις ἡμῶν ποτε ἦν, οἱ	μὲν	ἀπολώλασιν, οἱ δὲ φεύγουσι τὴν
[4, 49]	μετέχουσαι τῶν ἱερῶν πόλεις αἱ	μὲν	ἄρνας, αἱ δὲ τυρούς, αἱ
[4, 63]	τῶν παίδων οἰκισταῖς ἀναθείς, Κιρκαίαν	μὲν	Ἄρροντι, Σιγνίαν δὲ Τίτῳ, δέος
[4, 29]	ἀλλὰ πάντες ἴσασιν, ὅτι τοῖς	μὲν	ἀρχαίοις ὑμῶν προγόνοις Ἕλλησιν οὖσι
[4, 3]	δυνατώτατος. καὶ διὰ ταῦτα Ῥωμαῖοι	μὲν	αὐτὸν ἐκ τοῦ δήμου μεταγαγεῖν
[4, 27]	αὐτῶν ἀξιοῦντες. Τύλλιος δὲ τῆς	μὲν	ἀφροσύνης ἕνεκα καὶ τῶν εἰς
[4, 72]	πολλῶν λόγοι. ἐδόκει δὲ τοῖς	μὲν	βασιλικὴν αὖθις καταστήσασθαι πολιτείαν ἐξαριθμουμένοις,
[4, 10]	γὰρ αὐτοῖς λογισμός, ὅτι τῆς	μὲν	βουλῆς, ὃν αὐτὴ προῃρεῖτο, παραγούσης
[4, 21]	πένητας ἀπελάσας τῶν κοινῶν. ὑπελάμβανον	μὲν	γὰρ ἅπαντες ἴσον ἔχειν τῆς
[4, 17]	καὶ οὗτοι καθ´ ἡλικίαν· πεντεκαίδεκα	μὲν	γὰρ ἐξ αὐτῶν λόχοι τοὺς
[4, 20]	μακρὰν ἀπέχον τἀδυνάτου. τὰ πολλὰ	μὲν	γὰρ ἐπὶ τῆς πρώτης κλήσεως
[4, 44]	τῶν ἰδίων ἐπελανθάνοντο ἀλγεινῶν· κωλύειν	μὲν	γὰρ οὐδέτεροι τὰ γινόμενα ἐπεχείρουν.
[4, 6]	καὶ μὴ πρότερον· ἐν ὑστέρῳ	μὲν	γὰρ οὐκ ἂν εἴη χρόνῳ
[4, 22]	οἱ πρὸ αὐτοῦ βασιλεῖς. ἐκεῖνοι	μὲν	γὰρ τοὺς ξένους ὑποδεχόμενοι καὶ
[4, 28]	κατὰ τὴν οὐχ ὁμοτροπίαν· Λευκίῳ	μὲν	γὰρ τῷ πρεσβυτέρῳ τολμηρῷ καὶ
[4, 65]	ἢ βίον μετ´ εὐδαιμονίας. Εἰ	μὲν	γὰρ ὑπομενεῖς, ἔφη, χαρίσασθαί μοι,
[4, 10]	τοῖς προτέροις ἐλάμβανον. ἐν ἀρχαῖς	μὲν	γὰρ ὥρμησαν ἀφελέσθαι τὴν παράνομον
[4, 28]	τῆς γυναικὸς ἐπὶ τἀναντία· ὁ	μέν	γε πονηρὸς ἐκβαλεῖν τῆς βασιλείας
[4, 6]	Ῥώμην Ἄγκου Μαρκίου βασιλεύοντος, ὡς	μὲν	Γέλλιος ἱστορεῖ κατὰ τὸν πρῶτον
[4, 81]	ἐξ ἐκείνου φύντας, οἷς πονηρὸν	μὲν	γένος, πονηραὶ δὲ τροφαί, πολιτικὸν
[4, 78]	βεβουλεύμεθα συνελθόντες οἱ πατρίκιοι, πάλαι	μὲν	δέον, ἐν καιρῷ δὲ νῦν
[4, 23]	φαυλοτάτοις εἶναι πρόδηλα, ὅτι τοῖς	μὲν	δεσπόταις πολλὴ φροντὶς ἔσται τοῦ
[4, 85]	ἐπ´ οἴκου τὰς δυνάμεις. {ἡ	μὲν	δὴ βασιλικὴ πολιτεία διαμείνασα μετὰ
[4, 51]	ὅσον οὔπω παρέσεσθαι νομίζοντες. οὗτοι	μὲν	δὴ καταστάντες ἐμάχοντο, καὶ ἦν
[4, 45]	πραγμάτων σὺν αὐτοῖς βουλευσόμενος. οἱ	μὲν	δὴ παρῆσαν, ὁ δὲ Ταρκύνιος
[4, 2]	τῷ ὕπνῳ διασκεδασθεῖσα ἠφανίσθη. τὰ	μὲν	δὴ περὶ τοῦ γένους αὐτοῦ
[4, 26]	ἐχρῶντο γράμμασιν ὄντες βάρβαροι. Πολιτικαὶ	μὲν	δὴ πράξεις τοῦ βασιλέως τούτου
[4, 58]	ἀποδείξας ἀπῆγε τὴν δύναμιν. ὁ	μὲν	δὴ πρὸς Γαβίους πόλεμος τοιούτου
[4, 38]	ἐκ τῶν πατρικίων συχνοί. οἱ	μὲν	δὴ συνῄεσαν· τῷ δὲ Τυλλίῳ
[4, 1]	ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΛΟΓΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ. ~Βασιλεὺς	μὲν	δὴ Ταρκύνιος οὐ μικρῶν οὐδ´
[4, 71]	Βροῦτος αὐτοῖς ὑποτίθεται τοιάδε· Πρῶτον	μὲν	διὰ φυλακῆς τὰς πύλας ἔχωμεν,
[4, 30]	λόγους τὸν Ταρκύνιον, καὶ τὰ	μὲν	ἐγκαλῶν, τὰ δὲ νουθετῶν, τὰ
[4, 75]	τούτων ἕκαστον, ἀκούσατέ μου· συνάξω	μὲν	ἐγὼ τὴν ἐκκλησίαν, ὥσπερ ἔφην,
[4, 5]	τῶν θυρῶν στενωπόν, καὶ πρῶτον	μὲν	ἐδήλωσε τοῖς παροῦσι τοὺς βουλεύσαντας
[4, 6]	οἱ συγγραφεῖς· εἰ δὴ παρεγένετο	μὲν	εἰς Ῥώμην οὐ πλείω τῶν
[4, 13]	ἐλθοῦσιν ὑποχείρια γενέσθαι· καὶ εἰ	μὲν	εἰς ταῦτά τις ὁρῶν τὸ
[4, 25]	τῶν ἰδιωτικῶν τὰ δημόσια, τῶν	μὲν	εἰς τὸ κοινὸν φερόντων ἀδικημάτων
[4, 19]	μηδενὸς δεδοικότας μηδὲν κακοπαθεῖν, τῶν	μὲν	εἰσφορῶν ἀπολυομένους διὰ τὴν ἀπορίαν,
[4, 81]	δακρύσειε, σιωπῶ, εἴ γ´ ὀλίγοι	μὲν	ἐκ πολλῶν λελείμμεθα, ταπεινοὶ δ´
[4, 82]	δὲ καιρός, οἷον εὐχόμεθα, μεθεστηκότος	μὲν	ἐκ τῆς πόλεως Ταρκυνίου, ἡγουμένων
[4, 10]	ἀπογράφεσθαι· νόμους τε συνέγραφεν οὓς	μὲν	ἐκ τῶν ἀρχαίων καὶ παρημελημένων
[4, 62]	πολλῶν εἰσι συμφορητοὶ τόπων, οἱ	μὲν	ἐκ τῶν ἐν Ἰταλίᾳ πόλεων
[4, 55]	περιβόητον γενέσθαι τὸ πρᾶγμα, πρῶτον	μὲν	ἐκ τῶν ἑταίρων τοὺς πιστοτάτους
[4, 66]	αὐτοῦ λαβομένη καὶ περιπεσοῦσα τέως	μὲν	ἔκλαιε φωνὴν οὐδεμίαν προϊεμένη, ἔπειτ´
[4, 76]	τὰς ἡγεμονίας ἀνδρῶν βουλευόμενοι μεσοβασιλέα	μὲν	ἔκριναν ἀποδειχθῆναι Σπόριον Λουκρήτιον τὸν
[4, 47]	ὡς πονηροῦ κατηγορεῖν. καὶ περὶ	μὲν	ἐμαυτοῦ τοσαῦτα λέγω· ὑμῖν δ´,
[4, 11]	τὰ πράγματα δίχα πόνου, πρῶτον	μὲν	ἐμὲ τὸν φύλακα τῶν βασιλέων
[4, 27]	βίον ἔδοξεν ἀγαθῇ κεχρῆσθαι, τὸν	μὲν	ἐν ἀγορᾷ τῇ καλουμένῃ Βοαρίᾳ,
[4, 25]	κατεσκεύασαν ἀπὸ κοινῶν ἀναλωμάτων· Ἴωνες	μὲν	ἐν Ἐφέσῳ τὸ τῆς Ἀρτέμιδος,
[4, 50]	δὲ τῆς πόλεως ἐγκρατὴς τοὺς	μὲν	ἐν τοῖς ὅπλοις διέφθειρε, γυναῖκας
[4, 18]	ἐποίησεν ἀτελεῖς. ἐγένοντο δὴ συμμορίαι	μὲν	ἕξ, ἃς Ῥωμαῖοι καλοῦσι κλάσσεις,
[4, 44]	ὑπὸ τοῦ πάππου τελειῶσαι, τὰς	μὲν	ἐξαγωγίμους τῶν ὑδάτων τάφρους, ἃς
[4, 40]	χρόνοις, ὁπότε βασιλεὺς ἀποθάνοι, τὴν	μὲν	ἐξουσίαν ὁ δῆμος ἐδίδου τῷ
[4, 73]	τίνα δ´ ἐστὶ ταῦτα; πρῶτον	μὲν	ἐπειδὴ τὰ ὀνόματα τῶν πραγμάτων
[4, 4]	τὴν βασιλικὴν συγγένειαν ἀφανίσωσι, πρῶτον	μὲν	ἐπέταξε τὰς τῶν βασιλείων θύρας
[4, 28]	δὴ τῶν ἀνδρῶν ἑκατέρῳ φέρεσθαι	μὲν	ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ φύσιν, μετάγεσθαι
[4, 66]	διαπραξάμενον. ~Ἡμέρας δὲ γενομένης ὁ	μὲν	ἐπὶ τὸ στρατόπεδον ἀπῄει πονηρὰν
[4, 84]	τε γὰρ ἡδοναῖς ἐκέκραντο, αἱ	μὲν	ἐπὶ τοῖς προγεγονόσι δεινοῖς, αἱ
[4, 84]	καὶ θυμοὶ συνεξέπιπτον φόβοις, οἱ	μὲν	ἐπὶ τῷ κακῶς δράσαι τὰ
[4, 20]	ἐπὶ στρατοπέδου, καὶ νόμους τοὺς	μὲν	ἐπικυρῶσαι, τοὺς δ´ ἀνελεῖν, καὶ
[4, 23]	τοῦ συμφέροντος εἰσηγήσατο λόγον τοὺς	μὲν	ἐπισταμένους ὑπομιμνήσκων, τοὺς δ´ ἀγνοοῦντας
[4, 33]	πρὸς αὐτὸν ἐρῶ. ἐγὼ τὴν	μὲν	ἐπιτροπείαν ὑμῶν ἔλαβον, ὦ Ταρκύνιε,
[4, 55]	πατρὶ μόνῳ καὶ δόξας τολμηρῷ	μὲν	ἐπιχειρεῖν πράγματι καὶ μέγαν ἔχοντι
[4, 16]	ἐχόντων τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν, δέκα	μὲν	ἐποίησε λόχους νεωτέρων, οὓς ἔδει
[4, 16]	διελὼν δ´ αὐτοὺς διχῇ, τετταράκοντα	μὲν	ἐποίησε νεωτέρων λόχους, οἷς τὰς
[4, 17]	εἰς εἴκοσι λόχους, καὶ δέκα	μὲν	ἐποίησε τῶν ἐν ἀκμῇ, δέκα
[4, 82]	αὐτῶν τοῦ πρεσβυτάτου. ~Αὕτη Σπορίου	μέν	ἐστι Λουκρητίου θυγάτηρ, ὃν ἀπέδειξε
[4, 60]	τι· ἔπειθ´ ὑμῖν ἐρεῖ, Τουτὶ	μέν	ἐστιν ὁ Ταρπήιος λόφος, μέρος
[4, 51]	νείμας τὴν δύναμιν διχῇ τὴν	μὲν	ἑτέραν ὑπὸ νύκτα πέμπει λαθὼν
[4, 64]	ἐπεχείρησεν ὁ Σέξτος διαφθεῖραι, παλαίτερον	μὲν	ἔτι εἰργόμενος, ὁπότε κατάγοιτο παρὰ
[4, 32]	ἄν σοι ταῦτα πράξαντι πρῶτον	μὲν	εὐσεβεῖ καὶ δικαίῳ λέγεσθαι, ἔπειτα
[4, 57]	ἐγέγραπτο δ´ ἐν αὐτῇ, μάλιστα	μὲν	ζῶντα παραδοῦναι τὸν υἱὸν αὐτῷ
[4, 18]	εὐπειθεῖς τοῖς παραγγελλομένοις παρείχοντο. ~Αὕτη	μὲν	ἡ διακόσμησις ἦν ἡ τὸ
[4, 47]	κατηγορῶν. ἔδει δ´ αὐτόν, εἰ	μὲν	ᾔδει με τοιοῦτον ὄντα, οἷον
[4, 23]	ἠξίου τ´ αὐτοὺς σκοπεῖν, ὅσαι	μὲν	ἤδη πόλεις ἐκ δουλείας μετέβαλον
[4, 85]	ὡς καὶ πρότερον ἔφην· ἡλικίαν	μὲν	ἤδη πολιὸς ὤν, ἔτη δὲ
[4, 4]	κελεύσασα λέγει πρὸς αὐτούς· Ταρκύνιος	μὲν	ἡμῖν ὁ βασιλεύς, ὦ Τύλλιε,
[4, 83]	συμμάχων ἐπικουρίαις, οἳ μὴ καλούντων	μὲν	ἡμῶν οὐδὲν ἀξιώσουσι πολυπραγμονεῖν, ἐὰν
[4, 68]	προσηκούσης. ~Τῷ ἀνδρὶ τούτῳ πατὴρ	μὲν	ἦν Μάρκος Ἰούνιος ἑνὸς τῶν
[4, 51]	ἐμβαλοῦσα λεηλατεῖ τοὺς ἀγρούς, ἡ	μὲν	Ἠρήτου πλησίον θεμένη τὸν χάρακα,
[4, 65]	καὶ βασιλεύσεις σὺν ἐμοὶ νῦν	μὲν	ἧς ὁ πατήρ μοι ἔδωκε
[4, 7]	εἰ μή γ´ ἄρα γόνῳ	μὲν	ἦσαν υἱωνοὶ τοῦ βασιλέως οἱ
[4, 42]	αὐτῷ δικαστῇ. ὁ δὲ τῶν	μὲν	θάνατον κατεδίκαζε, τῶν δὲ φυγήν,
[4, 23]	τὸ πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν Πρῶτον	μὲν	θαυμάζειν, ἔφη, τῶν ἀγανακτούντων, εἰ
[4, 1]	τίθεται τραφέντι ἡ μήτηρ τὸ	μὲν	ἴδιόν τε καὶ συγγενικὸν ὄνομα
[4, 3]	αὐτὸ ἔθνος ἀγωνισάμενος μάχας τοτὲ	μὲν	ἱππέων ἡγούμενος, τοτὲ δὲ πεζῶν
[4, 63]	περὶ τὸν οἶκον συμφορὰν πολλοῖς	μὲν	καὶ ἄλλοις οἰωνοῖς, τελευταίῳ δὲ
[4, 12]	ἐπὶ τὴν βασιλείαν παρελθὼν πολλῶν	μὲν	καὶ ἄλλων πολιτευμάτων εἰσηγητὴς ἐγένετο,
[4, 30]	δ´ ὁρῶν ὁ Τύλλιος ἤχθετο	μὲν	καὶ περὶ ἑαυτοῦ δεδιώς, εἴ
[4, 42]	ἅμα τοῖς δημοτικοῖς ἀφῃρέθησαν, ὠδύροντο	μὲν	καὶ τὰ μέλλοντα τῶν παρόντων
[4, 63]	καὶ δύο πόλεις ἀποικίσας τὴν	μὲν	καλουμένην Σιγνίαν οὐ κατὰ προαίρεσεν,
[4, 84]	ἀνδράσι τὴν ἀρχήν. καὶ τὰ	μὲν	κατὰ πόλιν ἐν τῷ τότε
[4, 42]	καὶ τοὺς ἐξελαυνομένους ἀφαιρούμενος τοῖς	μὲν	κατηγόροις μικράν τινα μοῖραν ἀπέθυεν,
[4, 70]	Οὐαλερίῳ. ὡς δ´ εἰσῆλθεν ὁ	μὲν	Κολλατῖνος ἰδὼν τὴν Λουκρητίαν ἐν
[4, 4]	τίνα δὲ ταῦτ´ ἐστί; πρῶτον	μὲν	κρυπτώμεθα τὸν τοῦ βασιλέως θάνατον
[4, 44]	παρ´ αὐτοῦ μέτρια λαμβάνοντες· οἱ	μὲν	λατομοῦντες, οἱ δ´ ὑλοτομοῦντες, οἱ
[4, 20]	δ´ εἰς ἀπόφασιν γνώμης πρώτους	μὲν	λόχους τοὺς ἀπὸ τοῦ μεγίστου
[4, 74]	ἐπιφθόνους τοῖς πολλοῖς παρέχεται, τὰ	μὲν	μειῶσαι, τὰ δ´ ἀφελεῖν ἡμᾶς
[4, 16]	ἀφῄρει μοῖραν, οἷς ἦν ἐντὸς	μὲν	μυρίων δραχμῶν, οὐ μεῖον δὲ
[4, 40]	πυρός. καὶ ἔτι νῦν ὁ	μὲν	νεὼς καὶ τὰ ἐν αὐτῷ
[4, 61]	παράλληλοι κοινὰς ἔχοντες πλευράς, μέσος	μὲν	ὁ τοῦ Διός, παρ´ ἑκάτερον
[4, 28]	μὴ τὰ ὅμοια βουλομένην, τῇ	μὲν	ὀδύρεσθαί τε καὶ φέρειν τὸν
[4, 53]	πρὸς πάντας, ἐν αἷς πολλάκις	μὲν	οἱ Γάβιοι τοὺς Ῥωμαίους τρεψάμενοι
[4, 45]	πρᾶγμα, ἀνήρ τις ἐν πόλει	μὲν	οἰκῶν Κορίλλῃ, δυνατὸς δὲ καὶ
[4, 45]	συζεύξας τῆς θυγατρός, ὃς ἐκαλεῖτο	μὲν	Ὀκταούιος Μαμίλιος, ἀνέφερε δὲ τὸ
[4, 78]	δίδωσι, βραχύς, ἐν ᾧ λέγειν	μὲν	ὀλίγα δεῖ, πράττειν δὲ πολλά,
[4, 53]	μάχαι τε, ὅπερ εἰκός, τοτὲ	μὲν	ὀλίγοις πρὸς ὀλίγους, τοτὲ δὲ
[4, 21]	μέγιστον ἔχοντας τίμημα λόχους, πλείους	μὲν	ὄντας τῶν ὑπολειπομένων, ἐλάττονα δ´
[4, 25]	καλοῦσιν Ἀμφικτυονικούς, ἐξ ὧν φίλοι	μὲν	ὄντες ἀλλήλοις διετέλουν καὶ τὸ
[4, 13]	δὲ τῷ τείχει {τῷ} δυσευρέτῳ	μὲν	ὄντι διὰ τὰς περιλαμβανούσας αὐτὸ
[4, 17]	δὲ τῶν τεττάρων τούτων δύο	μὲν	ὁπλοποιῶν τε καὶ τεκτόνων καὶ
[4, 59]	τέρας ἰδὼν ὁ Ταρκύνιος τοῦ	μὲν	ὀρύγματος ἐπισχεῖν ἐκέλευσε τοὺς ἐργαζομένους·
[4, 34]	βασιλείαν τῶν δεδωκότων· καὶ τὰ	μὲν	ὅταν τι πάθωσιν οἱ κύριοι
[4, 82]	χείρους ἀρετῇ γενησόμεθα; καὶ σοὶ	μέν,	ὅτι μίαν ἐτυραννήθης νύκτα τὴν
[4, 10]	ἐκ τῆς ἐκκλησίας ἐγένετο τῶν	μέν,	ὅτι πιστὸς ἦν καὶ δίκαιος
[4, 11]	τε καὶ ἀναξιοπαθοῦντες· οἱ δανεισταὶ	μὲν	ὅτι τοὺς πένητας ὑμῶν οὐκ
[4, 73]	ἀγαθοὶ καὶ ἐξ ἀγαθῶν, καινὴν	μὲν	οὐδεμίαν οἴομαι δεῖν ἡμᾶς καθίστασθαι
[4, 36]	ἐποίησε βασιλέων. ἀλλ´ ἔοικεν ἀδίκημα	μὲν	οὐδὲν εἶναι, δι´ ὃ δυσχεραίνουσί
[4, 11]	αὐτῶν ἀποκτεῖναί με συνομνύμενοι ἀδίκημα	μὲν	οὐδὲν οὔτε μεῖζον οὔτ´ ἔλαττον
[4, 56]	ἐγκρατέστατα τὴν ἀρχὴν κατάσχοι, λόγον	μὲν	οὐδένα ἀπέστειλεν, ἀκολουθεῖν δὲ τὸν
[4, 47]	αὐτὸς δ´ ὁ Ταρκύνιος τούτων	μὲν	οὐδενὸς ἔφη δεῖν τοῖς πράγμασιν,
[4, 72]	Ἑλληνίδων πόλεων· οἱ δὲ τούτων	μὲν	οὐδετέραν προῃροῦντο τῶν πολιτειῶν, δημοκρατίαν
[4, 29]	βασιλείου γένους ἀξία. ἢ τούτων	μὲν	οὐδέτερον, ἡ δ´ ἀσθενὴς ἔτι
[4, 35]	εἶχες λέγειν. εἰ δὲ τούτῳ	μὲν	οὐκ ἐπίστευες τῷ λόγῳ, οὐ
[4, 84]	γενήσεται τῶν κοινῶν κυρία, βασιλείαν	μὲν	οὐκέτι καταστήσασθαι δοκεῖ, ἄρχοντας δὲ
[4, 53]	κειμένη· Γαβίους αὐτὴν ἐκάλουν· νῦν	μὲν	οὐκέτι συνοικουμένη πᾶσα, πλὴν ὅσα
[4, 47]	χρηστέον τοῖς πράγμασι τρόπον. οἱ	μὲν	οὖν ἄλλοι τοὺς λόγους, οὓς
[4, 6]	τῇ πόλει τιμῆς μεταλαμβάνειν. ἕτερος	μὲν	οὖν ἄν τις αὐτὸν ὑπέθετο
[4, 49]	φιλίαν τε καὶ συμμαχίαν. Ἕρνικες	μὲν	οὖν ἅπαντες ἐψηφίσαντο ποιεῖν τὴν
[4, 32]	διὰ τί σου κατηγορῶ; σὺ	μὲν	οὖν ἀπόκριναί μοι, Τύλλιε, τίνος
[4, 9]	καὶ μεγάλων κινδύνων κατεργασάμενος. ὅσον	μὲν	οὖν αὐτὸς ἔζη χρόνον, ἐκείνῳ
[4, 40]	τε καὶ εὐνοίας ἕνεκα. ταφῆς	μὲν	οὖν βασιλικῆς καὶ μνήματος ἐπιφανοῦς
[4, 62]	περιόντας τῶν χρησμῶν λαβεῖν. ἡ	μὲν	οὖν γυνὴ τὰς βύβλους δοῦσα
[4, 37]	βάλλειν τὸν Ταρκύνιον ἐβόων. ἐκεῖνος	μὲν	οὖν δείσας τὴν ἐκ χειρὸς
[4, 5]	ἀποδεικνύμενον, ἕως αὐτὸς ῥαΐσῃ. ὁ	μὲν	οὖν δῆμος ἀπῄει περιχαρὴς γενόμενος,
[4, 75]	ἐὰν μὴ φυλαττώμεθα αὐτούς. Ταυτὶ	μὲν	οὖν ἐστι τὰ μέγιστα καὶ
[4, 40]	τῶν ξένων, βασιλέα καθίστασαν. εἰ	μὲν	οὖν ἥ τε βουλὴ τὸν
[4, 81]	ἅπαντες ὑπ´ αὐτοῦ διατεθείμεθα; ~Τὰς	μὲν	οὖν ἡμετέρας τῶν πατρικίων συμφοράς,
[4, 11]	τῇ φύσει καὶ τυραννικόν. εἰ	μὲν	οὖν καὶ ὑμῖν ταῦτα βουλομένοις
[4, 64]	μοι τὴν ὑπόληψιν βεβαιοῖ. ὁ	μὲν	οὖν Κολλατῖνος ἐπὶ στρατοπέδου τότε
[4, 69]	πρώτῳ τὴν μητέρα φιλήσαντι. οἱ	μὲν	οὖν νεανίσκοι τοῦ χρησμοῦ τὴν
[4, 1]	τῶν ἐν Κορνικόλῳ γυναικῶν. αὐτὸς	μὲν	οὖν ὁ Τύλλιος, ὅθ´ ἡ
[4, 6]	οἱ ταῦτ´ ἐξητακότες γράφουσιν· οὗτος	μὲν	οὖν οὐκ ἂν ἐλάττω γεγονὼς
[4, 1]	ἐπὶ τὴν δυναστείαν παρελθεῖν. τὰ	μὲν	οὖν περὶ τοῦ γένους αὐτοῦ
[4, 69]	ἁπάντων ἀνθρώπων εἶναι μητέρα. τὰ	μὲν	οὖν προγενόμενα τῷ ἀνδρὶ τούτῳ
[4, 31]	ὄντι πρεσβυτέρῳ τὴν ἀρχήν. ἐχρῆν	μὲν	οὖν σε, εἰ τὰ δίκαια
[4, 2]	τοὺς βασιλεῖς ἐλθοῦσαν εἰπεῖν. τὸν	μὲν	οὖν Ταρκύνιον ἀκούσαντά τε καὶ
[4, 24]	τῷ πράγματι τιθέντες, ἀποικίαν. ταῦτα	μὲν	οὖν τῆς ὑποθέσεως ἀπαιτούσης ἀναγκαῖόν
[4, 78]	ἐὰν νῦν μαλακισθῶμεν, ἐξέσται. εἰ	μὲν	οὖν χρόνον εἶχον, ὅσον ἐβουλόμην,
[4, 83]	ἤρασθε πολέμων τόνδε ὑποστησόμενοι. ἡμεῖς	μὲν	οὖν, ὦ θεοὶ πατρῷοι, φύλακες
[4, 19]	τὰς μεγίστας ἔχουσιν οὐσίας ἐλάττοσι	μὲν	οὖσιν, εἰς πλείονας δὲ λόχους
[4, 11]	ταύτης τῆς τιμῆς τυγχάνειν, τὰ	μὲν	παιδία οἰχήσεται τὴν πόλιν ὑμῖν
[4, 14]	ταῖς μοίραις τὰς ἐπικλήσεις, τῇ	μὲν	Παλατίνην, τῇ δὲ Σουβουράνην, τῇ
[4, 33]	τῶν πραγμάτων ἀναγκασθείς· ἐπειδὴ τὸν	μὲν	πάππον ὑμῶν οἱ τῆς βασιλείας
[4, 67]	τὴν οἰκίαν ὅλην κατασχόντος ὁ	μὲν	πατὴρ περιχυθεὶς τῷ σώματι περιέβαλλε
[4, 77]	ἔτος φυλάξας ἀποτίθεμαι. καὶ τὰ	μὲν	περὶ ἐμοῦ τοσαῦτα. ~Τὰ δὲ
[4, 19]	ὀρθῶς οὖν ἔχειν ᾤετο τοὺς	μὲν	περὶ μειζόνων κινδυνεύοντας ἄθλων μείζονας
[4, 24]	ἐτύγχανον δὲ τῆς ἐλευθερίας οἱ	μὲν	πλεῖστοι προῖκα διὰ καλοκἀγαθίαν· καὶ
[4, 21]	καλεῖσθαι. γενομένου δὲ τούτου τοῖς	μὲν	πλουσίοις τοῖς πολλὰ δαπανωμένοις καὶ
[4, 64]	πόλιν ὁ Ταρκύνιος ἐπολιόρκει πρόφασιν	μὲν	ποιούμενος, ὅτι τοὺς ἐκ Ῥώμης
[4, 61]	ἔργοις τοὺς τεχνίτας· καὶ τὰ	μὲν	πολλὰ ἐξειργάσατο τοῦ ναοῦ, τελειῶσαι
[4, 9]	τῷ κοινῷ τοῦθ´ ἡγούμενος τοὺς	μὲν	πολλὰ κεκτημένους πολλὰ εἰσφέρειν, τοὺς
[4, 23]	φθονοῦσι· συνεβούλευέ τ´ αὐτοῖς, εἰ	μὲν	πονηροὺς νομίζουσι, μὴ ποιεῖν ἐλευθέρους,
[4, 39]	ἀρχὴν λαβοῦσα μόνον αὐτόν· Τὰ	μὲν	πρῶτα, ἔφη, πέπρακταί σοι, Ταρκύνιε,
[4, 18]	καὶ ἐνενηκοντατρεῖς. ἐπεῖχον δὲ τὴν	μὲν	πρώτην συμμορίαν ὀκτὼ καὶ ἐνενήκοντα
[4, 35]	με δεῖν, ποιήσω. καὶ πρὸς	μὲν	σὲ ταῦθ´ ἱκανά· ἐν ἴσῳ
[4, 59]	ναοὺς αὐτοῖς κατασκευάσειν· καὶ τὸν	μὲν	σκόπελον, ἔνθα ἱδρύσεσθαι τοὺς θεοὺς
[4, 50]	καὶ χρυσὸς ἦν, ὥστε τῶν	μὲν	στρατιωτῶν ἕκαστον πέντε μνᾶς ἀργυρίου
[4, 50]	ἦγε τὴν δύναμιν, οἳ πόλιν	μὲν	Σύεσσαν ᾤκουν, εὐδαιμονέστατοι δ´ ἐδόκουν
[4, 83]	Ταρκυνίῳ πολίτας δεδοίκασιν, ὡς ἐκείνῳ	μὲν	συναγωνιουμένους, ἡμῖν δὲ πολεμήσοντας, οὐκ
[4, 46]	ὑπὲρ ἀμφοτέρων διεξῆλθε λόγους τὰς	μὲν	συνθήκας, ἃς ἐποιήσαντο πρὸς τὸν
[4, 41]	περὶ τῶν κοινῶν κατ´ οἶκον	μὲν	τὰ πολλὰ καὶ αὐτῶν τῶν
[4, 26]	ἀλλήλαις διαφερομένων· αἴτιόν τ´ ἰσχύος	μὲν	ταῖς ἀσθενέσιν ἀποφαίνων ὁμοφροσύνην, ταπεινότητος
[4, 83]	τοῦτο γὰρ λοιπὸν εἰπεῖν. πρώταις	μὲν	ταῖς παρὰ τῶν θεῶν ἐλπίσιν,
[4, 15]	ὀμόσαντας τὸν νόμιμον ὅρκον, ἦ	μὲν	τἀληθῆ καὶ ἀπὸ παντὸς τοῦ
[4, 60]	Ἀκούσατ´, ἔφησεν, ἄνδρες Ῥωμαῖοι· τὸ	μὲν	τέρας ὑμῖν ὁ πατὴρ διελεῖται
[4, 51]	ὡς δὲ ταῦτ´ ἤκουσεν, ἐν	μὲν	τῇ Συέσσῃ βραχύ τι καταλείπει
[4, 9]	ἐξ ἴσου, νόμους θήσομαι κωλυτὰς	μὲν	τῆς βίας, φύλακας δὲ τῆς
[4, 82]	δουλεύοντας ἑτέροις ὑπομένειν, καὶ περὶ	μὲν	τῆς Ταρκυνίου πλεονεξίας πολλοὺς ἀναιρεῖσθαι
[4, 15]	ὡρισμένον νόμισμά τι συνεισφέρειν, ἕτερον	μέν	τι τοὺς ἄνδρας, ἕτερον δέ
[4, 38]	ᾗ μάλιστα ἐπεποίθει, γενέσθαι, χρόνον	μέν	τινα διέτριβε κατ´ οἰκίαν τοῖς
[4, 51]	πανταχόθεν αὐτοὺς ἀπέκλειεν· ὥστ´ ὀλίγοι	μέν	τινες ἔφθησαν τὰ δεινὰ ὑπεκδύντες,
[4, 60]	λόφος, μέρος δ´ αὐτοῦ τουτὶ	μὲν	τὸ πρὸς τὰς ἀνατολὰς βλέπον,
[4, 17]	τίμημα διῃρημένοι καθ´ ἡλικίαν, ὁ	μὲν	τοῖς πρεσβυτέροις, ὁ δὲ τοῖς
[4, 40]	τῶν ἐπιτυχόντων τινός· καὶ πολλὰ	μὲν	τὸν ἑαυτῆς καὶ ἐκείνου δαίμονα
[4, 15]	ὑπὲρ ἑκάστου τοὺς προσήκοντας, εἰς	μὲν	τὸν τῆς Εἰλειθυίας θησαυρόν, ἣν
[4, 41]	ἄρχοντος Ἀθήνησι Θηρικλέους. οὗτος ὑπεριδὼν	μὲν	τοῦ δημοτικοῦ πλήθους, ὑπεριδὼν δὲ
[4, 61]	μόνον διαλλάττων τοῦ ἀρχαίου, ἐκ	μὲν	τοῦ κατὰ πρόσωπον μέρους τοῦ
[4, 13]	αὐτῷ φανείη κύκλος. ἀλλ´ ὑπὲρ	μὲν	τοῦ μεγέθους τε καὶ κάλλους
[4, 42]	δίκας πολλοὺς τῶν ἐπιφανῶν· πρώτους	μὲν	τοὺς ἐχθρῶς διακειμένους πρὸς αὐτόν,
[4, 24]	τὴν πολιτείαν εἰσαγομένους. καὶ μάλιστα	μὲν	τοὺς τιμητὰς ἀξιώσαιμ´ ἂν τούτου
[4, 21]	αὐτῶν πολλάκις παρών. ἀλλ´ ὑπὲρ	μὲν	τούτων οὐχ ὁ παρὼν καιρὸς
[4, 9]	τῆς πόλεως ἐξελαθησομένους. ἀλλ´ ὑπὲρ	μὲν	τούτων ὡς ἐγνωκόσιν ὑμῖν τὰ
[4, 79]	ὄντας ἤδη τοῦ βίου; Σερούιον	μὲν	Τύλλιον τὸν ἐπιεικέστατον τῶν βασιλέων
[4, 40]	τυγχάνουσα ὑπὸ Ῥωμαίων. καὶ περὶ	μὲν	Τυλλίου τοσαῦτα παρελάβομεν. ~Μετὰ δὲ
[4, 48]	θεραπόντων ξίφη. μετὰ τοῦτο τὸν	μὲν	Τύρνον οὐκέτι λόγου τυχεῖν ἐάσαντες
[4, 33]	ὥσπερ ἀδικῶν αὐτὸς ἐγκαλοῦμαι, τὴν	μὲν	τύχην ὕστερον ἀνακλαύσομαι, τὰ δὲ
[4, 6]	ἀθλία καὶ θεοβλαβής, ὥστ´ ἀφαιρεῖσθαι	μὲν	τῶν ἑαυτῆς τέκνων ἣν κατέλιπεν
[4, 16]	ὑπολειπομένων, ὅσοι τίμησιν εἶχον ἐλάττονα	μὲν	τῶν ἑπτακισχιλίων καὶ πεντακοσίων δραχμῶν,
[4, 47]	συναχθείσης τῆς ἐκκλησίας παρελθὼν ὑπὲρ	μὲν	τῶν κατηγορηθέντων βραχεῖαν ἔλεγεν εἶναι
[4, 17]	ἦν δὲ καὶ τούτων εἷς	μὲν	τῶν πρεσβυτέρων λόχος, εἷς δὲ
[4, 26]	ἐδίδασκεν αὐτούς, ὡς χρὴ Λατίνους	μὲν	τῶν προσοίκων ἄρχειν καὶ τὰ
[4, 19]	~Ταύτῃ τῇ διακοσμήσει χρησάμενος τὰς	μὲν	τῶν στρατιωτῶν καταγραφὰς κατὰ τὴν
[4, 36]	συμφορᾷ κεχρημένους ἀδίκως; ἢ τούτων	μὲν	τῶν τυραννικῶν ἀδικημάτων οὐδὲν ἔχουσιν
[4, 64]	προσαγορευομένῳ. τοῦτον τὸν ἄνδρα Φάβιος	μὲν	υἱὸν εἶναί φησιν Ἠγερίου, περὶ
[4, 4]	εἵμαρτο. ἔτυχε δ´ αὐτῇ νεανίας	μὲν	υἱὸς οὐ πρὸ πολλοῦ τετελευτηκὼς
[4, 9]	αὐτῶν τὸ κοινὸν εὐηργέτησεν ὑποτάξας	μὲν	ὑμῖν τὰς Λατίνων τοσαύτας πόλεις
[4, 9]	ἐκκλησίαν συνεκάλεσα, ἀκούσατέ μου. ὅσοι	μὲν	ὑμῶν ὀφείλοντες ἤδη χρέα διὰ
[4, 81]	δημόται, πῶς ἔχει; οὐκ ἀφῄρηται	μὲν	ὑμῶν τοὺς νόμους, ἀφῄρηται δὲ
[4, 9]	μὴ τοὺς ὀρφανοὺς ἐγκαταλιπεῖν νῦν	μὲν	ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς κινδυνεύοντας, εἰ
[4, 40]	τοῖς πολλοῖς· ἔλεγον δ´ οἱ	μὲν	ὑπὸ λύπης αὐτοχειρίᾳ τὸ ζῆν
[4, 24]	καὶ ἄλλα διαβαλεῖν ἔθη καλῶς	μὲν	ὑπὸ τῶν ἀρχαίων ἐπινοηθέντα, κακῶς
[4, 4]	τιμωρησάμενος δὲ τούτους ἅπαντας, ἐὰν	μὲν	ὑπομείνωσι τὰς κρίσεις, θανάτοις, ἐὰν
[4, 15]	καὶ τὴν χώραν ἅπασαν, ὡς	μὲν	Φάβιός φησιν, εἰς μοίρας ἕξ
[4, 41]	μετέστησε τὴν ἀρχήν. καὶ πρῶτον	μὲν	φυλακὴν κατεστήσατο περὶ ἑαυτὸν ἀνθρώπων
[4, 17]	τοῦ πολέμου. προσέκειντο δ´ οἱ	μὲν	χειροτέχναι τοῖς τὸ δεύτερον ἔχουσι
[4, 26]	παρακλητικὸν ὁμονοίας, διδάσκων ὡς καλὸν	μὲν	χρῆμα πολλαὶ πόλεις μιᾷ γνώμῃ
[4, 31]	αὐτοῦ κληρονομεῖν. σὺ δὲ τὰ	μὲν	χρήματα τὰ καταλειφθέντα ὑπ´ αὐτοῦ
[4, 34]	πράγματ´ ἐκάλει· ἡγεῖτο γὰρ τὰ	μὲν	χρήματα τῶν κτησαμένων εἶναι, τὴν
[4, 80]	πατρίους ἐθισμοὺς καὶ νόμους· πρῶτον	μὲν	ψηφίσματος ὑπὸ τῆς βουλῆς γραφέντος,
[4, 82]	τοιοῦτον συμβῇ παθεῖν. ἔπειτα σὺ	μέν,	ὦ Λουκρητία, γυναικείας τυχοῦσα φύσεως
[4, 3]	βασιλέα τιμῆς ἠξίου, τοιάδε. ἀντίπαις	μὲν	ὢν ἔτι τῇ πρώτῃ στρατείᾳ,
[4, 11]	τε καὶ τέκνοις ἀντὶ πολλῶν	μέν,	ὧν Ταρκύνιος ὁ τῶν παιδίων
[4, 33]	ὁ Τύλλιος ἔλεξεν ὧδε· Ἅπαντα	μέν,	ὡς ἔοικεν, ἄνθρωπον ὄντα δεῖ
[4, 81]	λελείμμεθα, ταπεινοὶ δ´ ἐκ μεγάλων	γεγόναμεν,	εἰς πενίαν δὲ καὶ δεινὴν
[4, 78]	ἐπιτηδείῳ, ὑμᾶς τ´, ὦ δημόται,	συνεκαλέσαμεν,	ἵνα τὴν προαίρεσιν ἀποδειξάμενοι τὴν
[4, 29]	ἂν ἐν ἰδιώτῃ βίῳ τοσοῦτον	διεζήσαμεν	χρόνον. τί οὖν οὐκ ἐπανορθούμεθα
[4, 30]	Τυλλίου ἀρχῆς τὸν Ἀρροῦντα τετελευτηκότα	παρειλήφαμεν·	ἐτῶν ἡ Τανακυλλὶς ἔσται πεντεκαίδεκα
[4, 7]	Γεγανίαν τινά, περὶ ἧς οὐδεμίαν	παρειλήφαμεν	ἱστορίαν· ἄωρος δὴ γίνεται πάλιν
[4, 6]	ἣν ζῶντος ἔτι τοῦ πατρὸς	ἔγημεν,	ἅπαντες ὁμολογοῦσιν οἱ τὰς Ῥωμαϊκὰς
[4, 13]	ἀξιολόγου πόλεως ἔχει μέγεθος, καὶ	διένειμεν	αὐτοὺς τοῖς ἀνεστίοις Ῥωμαίων οἰκίας
[4, 18]	δ´ εἰς ὀκτωκαίδεκα λόχους καὶ	προσένειμεν	αὐτοὺς τοῖς πρώτοις τῶν φαλαγγιτῶν
[4, 41]	ἐκάλουν· ὡς δ´ ἡμεῖς ἂν	εἴποιμεν,	προγενέστερον· ὁμώνυμος γὰρ ἦν τῷ
[4, 40]	καὶ περὶ μὲν Τυλλίου τοσαῦτα	παρελάβομεν.	~Μετὰ δὲ τοῦτον παραλαμβάνει Λεύκιος
[4, 81]	πενίαν δὲ καὶ δεινὴν ἀπορίαν	ἥκομεν	ἐκ πολλῶν καὶ μακαρίων ἐκπεσόντες
[4, 81]	τρεῖς γὰρ ἐξ ἑνὸς Ταρκυνίους	ἕξομεν	πολλῷ μιαρωτέρους τοῦ πατρός. ὅπου
[4, 11]	τοῦ πάππου καταλειφθεῖσαν ἀρχὴν ἀφαιρεῖσθαι,	στέρξομεν	τὴν τύχην. ἀλλὰ πρὸς ἁπάντων
[4, 83]	Δία, μεγάλαις καὶ τούτους ἀνάγκαις	ἐνζεύξομεν,	ὥστ´ ἐκ πονηρῶν γενέσθαι χρηστούς·
[4, 1]	ἤδη λέγειν, ἃ κατ´ ἀρχὰς	παρελίπομεν,	ἐξ ὧν τε γονέων ἔφυ
[4, 18]	γὰρ ἡμεῖς ῥῆμα προστακτικῶς σχηματίσαντες	ἐκφέρομεν,	κάλει, τοῦτ´ ἐκεῖνοι λέγουσι κάλα
[4, 2]	ὃν ἐν πολλαῖς Ῥωμαϊκαῖς ἱστορίαις	εὕρομεν,	εἰ θεοῖς τε καὶ δαίμοσι
[4, 75]	ἐξουσίας σύμβολα πραττέτωσαν, ὅπως ἐλευθέραν	οἰκήσομεν	τὴν πατρίδα καὶ μηκέτι κάθοδον
[4, 70]	αὐτὴν κλαύσετε, νυνὶ δ´ ὡς	τιμωρήσομεν	αὐτῇ, σκοπῶμεν· τοῦτο γὰρ ὁ
[4, 83]	ἄδειαν ὧν ἥμαρτον ψηφιζόμενοι ῥᾳδίως	πείσομεν.	ὥστε θαρροῦντες, ὦ δημόται, καὶ
[4, 29]	ταὐτό, ἀσφαλῶς ἤδη τὰ λοιπὰ	βουλεύσομεν,	ἐκποδῶν πεποιημένοι τὰ λυποῦντα ἡμᾶς.
[4, 83]	γενέσθαι χρηστούς· ὅμηρα γὰρ αὐτῶν	ἔχομεν	ἐν τῇ πόλει τέκνα καὶ
[4, 83]	ᾗ γενέσεώς τε καὶ τροφῆς	ἐτύχομεν,	ἀμυνοῦμεν ὑμῖν καὶ γνώμαις καὶ
[4, 11]	ἐμαυτοῦ δύναμιν ἐγενόμην ὑμῖν χρήσιμος,	ἀξιοῦμεν	ὑμᾶς μίαν ἡμῖν δοῦναι ταύτην
[4, 81]	μέχρι τίνος χρόνου ταῦτα πάσχοντες	ὑπομενοῦμεν,	καὶ πότε τὴν πάτριον ἐλευθερίαν
[4, 83]	γενέσεώς τε καὶ τροφῆς ἐτύχομεν,	ἀμυνοῦμεν	ὑμῖν καὶ γνώμαις καὶ λόγοις
[4, 71]	μικρᾶς ἀφορμῆς δέονται. ὅταν δὲ	λάβωμεν	τὸ πλῆθος ὡρμημένον καταλῦσαι τὴν
[4, 73]	ἐξέσται θ´ ἡμῖν ὕστερον, ὅταν	ἀπαλλαγῶμεν	τῆς τυραννίδος μετὰ πλείονος ἐξουσίας
[4, 4]	ἡμῖν καιρὸς εἶναι δοκῇ, τότε	λέγωμεν	ἀποτεθνηκέναι Ταρκύνιον καὶ ταφὰς αὐτοῦ
[4, 71]	τὴν μοναρχίαν ψῆφόν τ´ αὐτοῖς	ἀναδῶμεν	ὑπὲρ τοῦ μηκέτι Ῥωμαίων Ταρκύνιον
[4, 71]	ὅταν δὲ συνέλθῃ καὶ πλήθουσαν	ἴδωμεν	τὴν ἀγοράν, προελθὼν Λουκρήτιός τε
[4, 29]	ἄνδρα; ὅταν δὲ τούτων διαχειρισθέντων	συνέλθωμεν	εἰς ταὐτό, ἀσφαλῶς ἤδη τὰ
[4, 78]	κατέσχεν, οὔθ´ ὕστερον, ἐὰν νῦν	μαλακισθῶμεν,	ἐξέσται. εἰ μὲν οὖν χρόνον
[4, 31]	καὶ πάντων ἀκουόντων ὡμολόγεις, ὅταν	ἀνδρωθῶμεν	ἡμεῖς, ἐμοὶ παραδώσειν ὄντι πρεσβυτέρῳ
[4, 4]	ἀποτεθνηκέναι Ταρκύνιον καὶ ταφὰς αὐτοῦ	ποιῶμεν	ἀπὸ τοῦ φανεροῦ. δίκαιος δ´
[4, 71]	ἀγορὰν καὶ προθέντες ἐν φανερῷ	συγκαλῶμεν	τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν. ὅταν
[4, 70]	νυνὶ δ´ ὡς τιμωρήσομεν αὐτῇ,	σκοπῶμεν·	τοῦτο γὰρ ὁ παρὼν καιρὸς
[4, 4]	ὅταν δὲ τὸν παρόντα κίνδυνον	διασκεδάσωμεν,	οὐδὲν γὰρ ἔτι τῶν ἐχθρῶν
[4, 4]	θάνατον καὶ πρὸς ἅπαντας ἐξενεχθῆναι	παρασκευάσωμεν,	ὅτι πληγὴν οὐδεμίαν ἔχει καίριον,
[4, 82]	ἡμῖν ἐλλείψοντος, ἐὰν ἐκ προθυμίας	χωρήσωμεν	ἐπὶ τὰ ἔργα, οὐ σωμάτων,
[4, 78]	προαίρεσιν ἀποδειξάμενοι τὴν ἑαυτῶν συναγωνιστὰς	ἀξιώσωμεν	ἡμῖν γενέσθαι, πράττοντας ἐλευθερίαν τῇ
[4, 71]	μὲν διὰ φυλακῆς τὰς πύλας	ἔχωμεν,	ἵνα μηδὲν τῶν ἐν τῇ
[4, 73]	τῆς μεταβολῆς, κἂν τὰ κράτιστα	τύχωμεν	περὶ αὐτῆς βουλευσάμενοι, σφαλερὰ καὶ
[4, 20]	ἐπὶ τῆς πρώτης κλήσεως τέλος	ἐλάμβανεν,	ὀλίγα δὲ μέχρι τῆς τετάρτης
[4, 44]	τριβόμενος ὁ λεὼς οὐδεμίαν ἀνάπαυσιν	ἐλάμβανεν·	ὥσθ´ οἱ πατρίκιοι τὰ τούτων
[4, 40]	ἐπεψήφισε καὶ τὰ μαντεύματα ἐπεκύρωσε,	παρελάμβανεν	οὗτος τὴν ἀρχήν· ἐλλείποντος δέ
[4, 84]	τε ποικίλα τὴν ἑκάστου ψυχὴν	κατελάμβανεν	οὐδὲν ἀλλήλοις ἐοικότα· λύπαι τε
[4, 64]	Κολλατῖνος ἐπὶ στρατοπέδου τότε ὢν	ἐτύγχανεν,	ἡ δὲ συνοικοῦσα αὐτῷ γυνὴ
[4, 2]	τότε παρόντες, καὶ μέχρι τούτου	διέμενεν	ἡ φλὸξ ὅλην αὐτοῦ καταλάμπουσα
[4, 19]	ἑκάστῳ διάφορον ἅπαντας ἐκέλευεν εἰσφέρειν.	συνέβαινεν	οὖν τοῖς τὰς μεγίστας ἔχουσιν
[4, 20]	ὀλίγα δὲ μέχρι τῆς τετάρτης	προὔβαινεν·	ἡ δὲ πέμπτη κλῆσις καὶ
[4, 68]	ἐπίθετον ἑαυτοῦ καταψεύσασθαι μωρίαν· καὶ	διέμεινεν	ἅπαντα τὸν ἐξ ἐκείνου χρόνον,
[4, 27]	Τυρρηνία. οὗτος ὁ πόλεμος εἴκοσι	διέμεινεν	ἔτη συνεχῶς πολεμούμενος εἰσβολάς τε
[4, 26]	μετεχούσας τῆς συνόδου πόλεις. αὕτη	διέμεινεν	ἡ στήλη μέχρι τῆς ἐμῆς
[4, 40]	τῶν ἄλλων ἁπάντων διαφθαρέντων μόνη	διέμεινεν	οὐδὲν λωβηθεῖσα ὑπὸ τοῦ πυρός.
[4, 82]	ὥσπερ αἰχμάλωτος ὑπ´ ἀνάγκης κρατηθεῖσα	ὑπέμεινεν	ὅσα μὴ θέμις ἐλευθέρᾳ γυναικὶ
[4, 42]	ἀγαθῷ γενήσεσθαι· τοιαύτας γὰρ αὐτοῖς	ὑπέτεινεν	ὁ Ταρκύνιος ὑποσχέσεις ἐξαπατῶν καὶ
[4, 7]	ἂν ἦν, ὅτε τὸν Τύλλιον	ἀπέκτεινεν.	ἐν κρατίστῃ δέ γ´ αὐτὸν
[4, 58]	ἀπαραίτητος ὢν ἔδρασεν. οὔτε γὰρ	ἀπέκτεινεν	οὐδένα Γαβίων οὔτ´ ἐξήλασε τῆς
[4, 65]	τὴν ἄνθρωπον αἱρέσεις αὐτῇ δύο	προὔτεινεν,	ὧν ποτέραν αὐτὴ προῃρεῖτο λαβεῖν
[4, 24]	πόλεως οὕτως ἄτιμα καὶ ῥυπαρὰ	γέγονεν,	ὥσθ´ οἱ μὲν ἀπὸ λῃστείας
[4, 17]	τοῖς προτέροις. ὅπλα δὲ φέρειν	ἔταξεν	αὐτοὺς θυρεοὺς καὶ ξίφη καὶ
[4, 25]	διαγνώσεις, τῶν δ´ ἰδιωτικῶν ἰδιώτας	ἔταξεν	εἶναι δικαστάς, ὅρους καὶ κανόνας
[4, 26]	καὶ πανήγυριν, ὃν ἐπιτελεσθήσεται τρόπον,	ἔταξεν.	ἵνα δὲ μηδεὶς χρόνος αὐτοὺς
[4, 15]	καὶ τῶν εἰς ἄνδρας ἐγγραφομένων,	ἔταξεν	ὅσον ἔδει νόμισμα καταφέρειν ὑπὲρ
[4, 16]	εἰς ὀγδοήκοντα λόχους ὅπλα φέρειν	ἐπέταξεν	ἀσπίδας Ἀργολικὰς καὶ δόρατα καὶ
[4, 14]	ὥσπερ φυλάρχους ἢ κωμάρχας, οἷς	προσέταξεν	εἰδέναι, ποίαν οἰκίαν ἕκαστος οἰκεῖ.
[4, 16]	τὰ μὲν ἄλλα φορεῖν ὅπλα	προσέταξεν,	ὅσα τοὺς προτέρους, τοὺς δὲ
[4, 22]	τιμήσασθαι τὰς οὐσίας, εἰς φυλὰς	κατέταξεν	αὐτοὺς τὰς κατὰ πόλιν τέτταρας
[4, 33]	παραλαβὼν τὸν λόγον ὁ Τύλλιος	ἔλεξεν	ὧδε· Ἅπαντα μέν, ὡς ἔοικεν,
[4, 18]	τὸ δὲ τῶν ἱππέων πλῆθος	ἐπέλεξεν	ἐκ τῶν ἐχόντων τὸ μέγιστον
[4, 49]	τὸ πρᾶγμα δεξαμένων τόπον μὲν	ἀπέδειξεν,	ἔνθα ποιήσονται τὴν σύνοδον ἐν
[4, 27]	ᾗ παρὰ πάντα τὸν βίον	ἔδοξεν	ἀγαθῇ κεχρῆσθαι, τὸν μὲν ἐν
[4, 3]	ἐν τοῖς ἱππεῦσι τεταγμένος οὕτως	ἔδοξεν	ἀγωνίσασθαι καλῶς, ὥστε περιβόητος εὐθὺ
[4, 67]	δὲ παροῦσι Ῥωμαίων οὕτω δεινὸν	ἔδοξεν	εἶναι καὶ ἐλεεινὸν τὸ πάθος,
[4, 24]	ἀπαιτούσης ἀναγκαῖόν τε καὶ δίκαιον	ἔδοξεν	εἶναί μοι πρὸς τοὺς ἐπιτιμῶντας
[4, 37]	ἐξ ὧν πολλὰς καὶ μεγάλας	ἔδοξεν	ἐσχηκέναι τὸ κοινὸν ὠφελείας. πολλοῦ
[4, 82]	μετὰ βίας, ἡδίων καὶ μακαριώτερος	ἔδοξεν	ὁ θάνατος εἶναι τοῦ βίου,
[4, 77]	τ´ ἦν βουλομένῳ κἀμοὶ συνοίσειν	ἔδοξεν,	ὁ περὶ τῆς ψυχῆς φόβος
[4, 10]	τὸ δοκεῖν κατὰ νόμους ἄρχειν.	ἔδοξεν	οὖν αὐτοῖς ἄμεινον εἶναι κλέπτοντα
[4, 29]	εὐδαίμονος ἄρξαι Κορίνθου τὴν αὐτοκράτορα	ὑπῆρξεν	ἀρχὴν ἐπὶ πολλάς, ὡς ἀκούω,
[4, 41]	προσελθεῖν δ´ οὐδενὶ τῶν βουλομένων	ἐπέτρεπεν,	εἰ μή τινα καλέσειεν αὐτός·
[4, 69]	τε μετὰ τῶν ἰδίων παίδων	ἐπέτρεπεν,	οὐ διὰ τιμήν, ὡς ἐσκήπτετο
[4, 42]	μέντοι τοῖς ἀνδράσιν οὔτε πράττειν	ἐπέτρεπεν	οὐδὲν οὔτε λέγειν ὅ τι
[4, 48]	δείξας ὅπλα. ~Ὡς δὲ ταῦτ´	εἶπεν,	ἀνεβόησάν τε πάντες καὶ περὶ
[4, 73]	παραλαβὼν τὸν λόγον ὁ Βροῦτος	εἶπεν·	Ἐγὼ δ´, ὦ Λουκρήτιε καὶ
[4, 72]	λοιπὰ λέγειν αὐτὸν ἠξίουν. κἀκεῖνος	εἶπεν,	Ἐπειδὴ ταῦτα οὕτω πράττειν ὑμῖν
[4, 5]	καὶ τοῖς δεδρακόσιν ἀπεχθομένους, τελευτῶσα	εἶπεν	οὐδὲν αὐτοῖς ἐκ τῶν ἀνοσίων
[4, 70]	χεῖρας ἀνατείνας εἰς τὸν οὐρανὸν	εἶπεν·	Ὦ Ζεῦ καὶ θεοὶ πάντες,
[4, 38]	ἄλλον βασίλειον ἔχοντα κόσμον· Τίς,	εἶπεν,	ὦ μιαρώτατε ἀνθρώπων, τοῦτό σοι
[4, 39]	ἄγει τὸ ζεῦγος· Οὐχ ὁρᾷς,	εἶπεν,	ὦ Τυλλία, τὸν πατέρα σου
[4, 38]	Ἡ σὴ τόλμα καὶ ἀναίδεια,	εἶπεν,	ὦ Τύλλιε, ὃς οὐδ´ ἐλεύθερος
[4, 50]	τῇ ταλαιπωρίᾳ χρόνον· ὡς δ´	ὑπέλειπεν	αὐτοὺς τἀπιτήδεια, ἐξασθενοῦντες τὰ σώματα
[4, 12]	ποιήσειν, ἐὰν αὐτὸν ἀποδείξωσι βασιλέα,	προεῖπεν	ἡμέραν ἀρχαιρεσιῶν, εἰς ἣν ἐκέλευσε
[4, 57]	ἐπὶ τὴν ἔρευναν· οὐδὲν γὰρ	ἀντεῖπεν	ὁ Πέτρων, ἀλλ´ ἐφῆκε τὴν
[4, 34]	γ´ Ἄγκος Μάρκιος ὁ βασιλεὺς	κατέλιπεν	ἀκμάζοντας, οὐχ υἱωνοὺς καὶ νηπίους,
[4, 43]	σανίδας, ἐν αἷς ἦσαν γεγραμμένοι,	κατέλιπεν,	ἀλλὰ καὶ ταύτας καθαιρεθῆναι κελεύσας
[4, 9]	βεβαιοῦτε αὐτοῖς ἣν ὁ πάππος	κατέλιπεν	ἀρχήν. οὐδὲν γὰρ τοσοῦτον ἀπολαύσειαν
[4, 6]	μὲν τῶν ἑαυτῆς τέκνων ἣν	κατέλιπεν	αὐτοῖς ὁ πατὴρ ἀρχήν, τῷ
[4, 64]	ἐγγόνοις ἀφ´ ἑαυτοῦ τὴν αὐτὴν	κατέλιπεν	ἐπίκλησιν· ἐγὼ δὲ καὶ τοῦτον
[4, 6]	μείων ἑπτακαιεικοσαέτους· οὐκ ἄρα νηπίους	κατέλιπεν	υἱοὺς ὁ Ταρκύνιος ἐκ ταύτης
[4, 55]	τοὺς ἀπολουμένους ὑπ´ αὐτοῦ συνεχῶς	ἔπεμπεν,	ἐπιλεγόμενος ἐκ τῶν πολιτῶν, οὓς
[4, 55]	ἐκ τῶν ἑταίρων τοὺς πιστοτάτους	ἔπεμπεν	ὡς αὐτομόλους φράσοντας τοῖς Γαβίοις
[4, 6]	τριακοστὸν ἔτος ἔχοντα τοὐλάχιστον, ὅτ´	ἀπῆρεν	ἐκ Τυρρηνίας· ἀπὸ ταύτης γὰρ
[4, 63]	πρεσβύτατος αὐτοῦ τῶν παίδων Σέξτος	διέφθειρεν,	ἐξελαύνεται τῆς τ´ ἀρχῆς καὶ
[4, 43]	καθαιρεθῆναι κελεύσας ἐκ τῆς ἀγορᾶς	διέφθειρεν.	ἔπειτα κατέλυσε τὰς ἀπὸ τῶν
[4, 61]	τοῦ ναοῦ, τελειῶσαι δ´ οὐκ	ἔφθασεν	ἅπαν τὸ ἔργον ἐκπεσὼν τάχιον
[4, 44]	πολεμικὰς χρείας ἐπιτήδειον, τὸ λοιπὸν	ἠνάγκασεν	ἐργάζεσθαι τὰς κατὰ πόλιν ἐργασίας,
[4, 57]	ἐπιφανέστατον τῶν Γαβίων} Ἀντίστιον Πέτρωνα	ὠνόμασεν,	ὃς ἐν εἰρήνῃ τε πολλὰ
[4, 58]	τιμωρίας τῶν ἐχθρῶν ἀπαραίτητος ὢν	ἔδρασεν.	οὔτε γὰρ ἀπέκτεινεν οὐδένα Γαβίων
[4, 40]	ναῷ τῆς Τύχης, ὃν αὐτὸς	κατεσκεύασεν,	εἰκὼν αὐτοῦ κειμένη ξυλίνη κατάχρυσος
[4, 15]	γεωργοῖς παρέχειν δυνησομένους ὄχθους κρησφύγετα	κατεσκεύασεν,	Ἑλληνικοῖς ὀνόμασιν αὐτὰ καλῶν Πάγους,
[4, 26]	συνεδρίῳ παρόντας· καὶ μετὰ τοῦτο	κατεσκεύασεν	ἐξ ὧν ἅπασαι συνήνεγκαν αἱ
[4, 56]	τοὺς ὑπερέχοντας τῶν Γαβίων ἀναιρεῖν,	συνεκάλεσεν	εἰς ἐκκλησίαν τὸ πλῆθος καὶ
[4, 73]	ἄρχουσα ἀνθρώπων ἡ πόλις ἡμῶν	διετέλεσεν.	ἃ δὲ παρακολουθεῖν εἴωθε ταῖς
[4, 11]	παιδίων πάππος εὖ ποιῶν ὑμᾶς	διετέλεσεν,	ἀντὶ πολλῶν δέ, ὧν αὐτὸς
[4, 1]	γυναικῶν ἀσπαζομένη τε καὶ τιμῶσα	διετέλεσεν.	ἐκ ταύτης γίνεται τῆς Ὀκρισίας
[4, 58]	φίλοι, τὰ περὶ τούτων ὅρκια	συνετέλεσεν	ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας παραχρῆμα καὶ
[4, 9]	τὰ περὶ τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ	συνέπεσεν,	εἴ τι πάθοι τῶν ἀνθρωπίνων,
[4, 63]	μὲν καλουμένην Σιγνίαν οὐ κατὰ	προαίρεσεν,	ἀλλ´ ἐκ ταὐτομάτου, χειμασάντων ἐν
[4, 10]	ἐγένετο προὔργου τῶν λελογισμένων· οὕτω	κατεστρατήγησεν	αὐτοὺς ὁ Τύλλιος καὶ κατέσχε
[4, 18]	τ´ ἀπέλυσε καὶ πάσης εἰσφορᾶς	ἐποίησεν	ἀτελεῖς. ἐγένοντο δὴ συμμορίαι μὲν
[4, 38]	τῷ λόγῳ παρὰ τὸ συμφέρον	ὥρμησεν	ἐπ´ αὐτὸν ὡς ἐξαναστήσων τῆς
[4, 47]	τὰ κατὰ τὴν ἐπίθεσιν πράγματι	ἐπεχείρησεν	ἥκιστα δυναμένῳ πεσεῖν εἰς πρόνοιαν
[4, 64]	ἐν Ῥώμῃ γυναικῶν καὶ σωφρονεστάτην	ἐπεχείρησεν	ὁ Σέξτος διαφθεῖραι, παλαίτερον μὲν
[4, 34]	οὐδ´ ἐκβαλεῖν με τῆς ἀρχῆς	ἐπεχείρησεν	οὔθ´ ὁ δῆμος οὔθ´ ἡ
[4, 52]	πεῖρα τῷ Ταρκυνίῳ κατὰ νοῦν	ἐχώρησεν,	ἀναλαβὼν τὴν δύναμιν ἧκεν ἐπὶ
[4, 9]	ὁ πάππος αὐτῶν τὸ κοινὸν	εὐηργέτησεν	ὑποτάξας μὲν ὑμῖν τὰς Λατίνων
[4, 14]	ἥρωσι προνωπίοις καὶ θυσίας αὐτοῖς	ἐνομοθέτησεν	ἐπιτελεῖσθαι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν πελάνους
[4, 2]	κεφαλήν, ἕως ἡ μήτηρ προσδραμοῦσα	διανέστησεν	αὐτὸν καὶ ἡ φλὸξ ἅμα
[4, 37]	εὐφημίας παραπέμπουσα μέχρι τῆς οἰκίας	κατέστησεν.	~Ὡς δὲ καὶ ταύτης διήμαρτε
[4, 28]	ἐκ γυναικὸς γενόμεναι Ταρκυνίας, ἣν	ἐνεγγύησεν	αὐτῷ βασιλεὺς Ταρκύνιος. ταύτας τὰς
[4, 6]	τὸν νεώτερον τῶν υἱῶν ἔσχατον	ἐκύησεν	ἔτος ἔχουσα πεντηκοστόν· προσωτέρω γὰρ
[4, 60]	ἤκουσε μικρὸν ἐπισχὼν χρόνον, Ἀκούσατ´,	ἔφησεν,	ἄνδρες Ῥωμαῖοι· τὸ μὲν τέρας
[4, 37]	προστασίαν· αὐτὸς δὲ τῆς ἀρχῆς	ἔφησεν	ἀφίστασθαι καὶ ἀποδιδόναι τοῖς κυρίοις,
[4, 71]	λόγον Οὐαλέριος, Τὰ μὲν ἄλλα,	ἔφησεν,	ὀρθῶς ἐπιλογίζεσθαί μοι δοκεῖς, Ἰούνιε·
[4, 37]	τίνων ἕνεκα ταῦτα λέγει, τελευτῶν	ἔφησεν,	ὅτι Ταρκύνιος αὐτὸν αἰτιᾶται τὴν
[4, 29]	μόνη διαλεχθείη πρὸς μόνον, Ἆρ´,	ἔφησεν,	ὦ Ταρκύνιε, μετὰ παρρησίας ἔξεστί
[4, 60]	ὁ νεανίας, Πατὴρ ἐμός ἐστιν,	ἔφησεν,	ᾧ χρῄζετε συντυχεῖν· ἀσχολεῖται δὲ
[4, 57]	ἔλυσε, καὶ τῷ γραμματεῖ δοὺς	ἐκέλευσεν	ἀναγινώσκειν. ἐγέγραπτο δ´ ἐν αὐτῇ,
[4, 84]	Λουκρήτιον· κἀκεῖνος ἀπολύσας τὴν ἐκκλησίαν	ἐκέλευσεν	ἅπαντας ἥκειν εἰς τὸ πεδίον,
[4, 15]	στρατεύσιμον ἡλικίαν εἶχον. ταῦτα καταστησάμενος	ἐκέλευσεν	ἅπαντας Ῥωμαίους ἀπογράφεσθαί τε καὶ
[4, 15]	εὐλόγιστος ᾖ καὶ φανερά, βωμοὺς	ἐκέλευσεν	αὐτοῖς ἱδρύσασθαι θεῶν ἐπισκόπων τε
[4, 27]	ἠιόσι τοῦ Τεβέριος, ἣν ἀνδρείαν	προσηγόρευσεν,	ὡς καὶ νῦν ὑπὸ Ῥωμαίων
[4, 3]	στρατείᾳ, ἣν ἐπὶ Τυρρηνοὺς Ταρκύνιος	ἐστράτευσεν,	ἐν τοῖς ἱππεῦσι τεταγμένος οὕτως
[4, 51]	οἰχήσεται τἀκεῖ. ὡς δὲ ταῦτ´	ἤκουσεν,	ἐν μὲν τῇ Συέσσῃ βραχύ
[4, 38]	σεαυτὸν ἀναδεῖξαι. ὡς δὲ ταῦτ´	ἤκουσεν	ὁ Τύλλιος, ἐκπικρανθεὶς ἐπὶ τῷ
[4, 25]	ἐν οἷς τὴν βασιλικὴν ἀρχὴν	ἐμείωσεν	αὐτὸς ἑαυτοῦ τὴν ἡμίσειαν τῆς
[4, 79]	ὡς οὐχ ὑφ´ ἑαυτοῦ γενομένων,	ἠξίωσεν	ἐλεεινῷ χρησάμενος σχήματι καὶ μικρᾷ
[4, 12]	τῇ βουλῇ φράσας, ἣν οὐκ	ἠξίωσεν	ἐπικυρῶσαι τὰ τοῦ δήμου κρίματα,
[4, 25]	μόνον τοῖς πολιτεύμασι δημοτικὸς ὢν	ἐδήλωσεν,	ἐν οἷς ἐδόκει τήν τε
[4, 43]	πολίτευμα πολὺ τοῦ δημοτικοῦ πλήθους	ἀπανήλωσεν	ἐπὶ τῆς πρώτης εὐθὺς εἰσφορᾶς
[4, 62]	ἅπαντα τὸν βίον πολλάκις αὐτὴν	ἔσωσεν	ἐκ μεγάλων κακῶν. γυνή τις
[4, 3]	ἐπιτελεῖν, δι´ ἑαυτοῦ τούτῳ πράττειν	ἐπέσκηπτεν,	οὐ μόνον τὸν ἴδιον οἶκον
[4, 67]	βίου σπᾶται τὸ ξιφίδιον, ὃ	κατέκρυπτεν	ὑπὸ τοῖς πέπλοις, καὶ μίαν
[4, 6]	οὔθ´ ἡλικίας ἀξιώματι παρὰ πολὺ	διήλλαττεν,	ἀλλὰ τρισὶ μόνον ἔτεσι θατέρου
[4, 69]	παῖδα ὀρφανὸν ἐπιτρόπων ἔτι δεόμενον	ἐφύλαττεν	ὑφ´ ἑαυτῷ διαιτᾶσθαί τε μετὰ
[4, 55]	ἔτι μᾶλλον ἐξαπατηθέντες ὑφ´ ὧν	ἔπραττεν	ὁ τοῦ πατρὸς ἀποστάτης συνεχῶς
[4, 64]	ἐκ Ῥώμης φυγάδας ὑπεδέχετο καὶ	συνέπραττεν	αὐτοῖς περὶ καθόδου· ὡς δὲ
[4, 5]	τὴν ἀγορὰν καὶ τοὺς Μαρκίους	ἐκήρυττεν	ἥκειν ὑφέξοντας δίκην· ὡς δ´
[4, 19]	τιμήσεως ἐπιβάλλον ἑκάστῳ διάφορον ἅπαντας	ἐκέλευεν	εἰσφέρειν. συνέβαινεν οὖν τοῖς τὰς
[4, 26]	τοσαύτην ἐπιφάνειαν προῆλθον. τοιαῦτα διεξελθὼν	συνεβούλευεν	αὐτοῖς ἱερὸν ἄσυλον ἀπὸ κοινῶν
[4, 50]	τ´ αὐτῶν ἐπιλέξας οὓς ἥκιστα	ὑπώπτευεν,	εἰ κύριοι τῶν ὅπλων γένοιντο,
[4, 79]	δ´ αὐτῷ συνοικούσης ἀδελφήν, ἣν	ἐμοίχευεν	ὁ θεοῖς ἐχθρὸς ἔτι καὶ
[4, 42]	μὲν κατηγόροις μικράν τινα μοῖραν	ἀπέθυεν,	αὐτὸς δὲ τὰ πλείω κατεῖχεν.
[4, 40]	πολιτείαν· ἡ δὲ βουλὴ μεσοβασιλεῖς	ἀπεδείκνυεν·	ἐκεῖνοι δὲ τὸν ἄριστον ἄνδρα,
[4, 30]	ὃ καὶ πρότερον ἔφην, ὅτι	γέγραφεν	υἱὸν εἶναι Ταρκυνίου τὸν Ἀρροῦντα·
[4, 10]	πρὸς ἑαυτὸν ἀπογράφεσθαι· νόμους τε	συνέγραφεν	οὓς μὲν ἐκ τῶν ἀρχαίων
[4, 9]	διεξῆλθε τοιόνδε. ~Πολλή με ἀνάγκη	κατείληφεν,	ἄνδρες πολῖται, κήδεσθαι τῶν παιδίων
[4, 70]	δοκοῦσαν τοῖς πολλοῖς μωρίαν οὐκ	εἶχεν	ἀληθινήν, ἀλλ´ ἐπίθετον, καὶ τὰς
[4, 55]	τῶν πολιτῶν, οὓς ἐν ὑποψίαις	εἶχεν·	ἐξ ἁπάντων τε τούτων δόξαντες
[4, 64]	περὶ καθόδου· ὡς δὲ τἀληθὲς	εἶχεν	ἐπιβουλεύων αὐτῇ διὰ τὸν πλοῦτον
[4, 6]	ἑβδομηκοστὸν ἂν δήπου καὶ πέμπτον	εἶχεν	ἔτος, ὅτ´ ἀπέθνησκε Ταρκύνιος. εἰ
[4, 20]	ἐκράτουν τῶν ἑτέρων καὶ τέλος	εἶχεν	ἡ γνώμη· εἰ δὲ μὴ
[4, 13]	πόλεως, ὡς κατὰ τὴν ἐμὴν	εἶχεν	ἡλικίαν, ἕτερος ἔσται τῇ διηγήσει
[4, 6]	ὄντες ἀκμῇ· οὔτε γὰρ εὐγενείᾳ	προεῖχεν	αὐτῶν ὁ Τύλλιος ἐκ δούλης
[4, 30]	ἑαυτὸν ἐξαμαρτάνειν· ὡς δ´ οὐ	προσεῖχεν	αὐτῷ τὴν διάνοιαν, ἀλλ´ ἐπὶ
[4, 5]	δημόσιον ἀσφαλῶς ἤδη τὴν Ταρκυνίου	κατεῖχεν	ἀρχήν. ~Βούλομαι δ´ ἐπιστήσας τὸν
[4, 42]	ἀπέθυεν, αὐτὸς δὲ τὰ πλείω	κατεῖχεν.	ἔμελλον δ´ ἄρα πολλοὶ τῶν
[4, 16]	πρώτη σύνταξις ἦν· χώραν δὲ	κατεῖχεν	ἐν τοῖς πολέμοις τὴν προαγωνιζομένην
[4, 6]	ὀκτὼ καὶ τριάκοντα τὴν βασιλείαν	κατέσχεν	αὐτὸς ὡς ἅπαντες ὁμολογοῦσιν, ὀγδοηκονταέτης
[4, 46]	αὑτῷ προσηκούσης, ἐπειδὴ Ταρκύνιος αὐτὴν	κατέσχεν	ὁ πάππος αὐτοῦ πολέμῳ κτησάμενος,
[4, 78]	τὴν δυναστείαν κατασχόντα οὔτ´, ἐπειδὴ	κατέσχεν	ὅπως δή ποτε λαβών, καλῶς
[4, 78]	ἐξ οὗ Ταρκύνιος τὴν ἀρχὴν	κατέσχεν,	οὔθ´ ὕστερον, ἐὰν νῦν μαλακισθῶμεν,
[4, 7]	ἐπ´ ἔτη τετταράκοντα καὶ τέτταρα	κατέσχεν,	ὥστ´ εἰ κατ´ ἐκεῖνον τὸν
[4, 52]	αἰτιῶν ἤρξατο καὶ τελευτῆς ὁποίας	ἔτυχεν,	ἐπειδὴ δολίῳ τ´ ἀπάτῃ καὶ
[4, 70]	καὶ τοῖς αὑτοῦ παισίν, οἵας	ἔτυχεν	ἡ γυνή. ~Ταῦτ´ εἰπὼν ἐκάλει
[4, 67]	διὰ τί τῆς ἐπωνυμίας ταύτης	ἔτυχεν	οὐδὲν αὐτῷ προσηκούσης. ~Τῷ ἀνδρὶ
[4, 58]	πρὸς Γαβίους πόλεμος τοιούτου τέλους	ἔτυχεν.	~Ταρκύνιος δὲ μετὰ τοῦτο τὸ
[4, 26]	αὐτοὺς ἀφανίσῃ, στήλην κατασκευάσας χαλκῆν	ἔγραψεν	ἐν ταύτῃ τά τε δόξαντα
[4, 15]	ἔτι διὰ φυλακῆς ἔχουσι Ῥωμαῖοι,	συνέγραψεν.	εἰς δὲ τὴν θυσίαν ταύτην
[4, 9]	καὶ ἄπολιν ὄντα με παραλαβὼν	ἐξέθρεψεν	οὐδὲν ἐνδεέστερον ἄγων τῶν αὑτοῦ
[4, 50]	οὐδ´ ἀριθμηθῆναι ῥᾴδιον τοῖς στρατιώταις	ἐπέτρεψεν	ἀπάγεσθαι τήν τ´ ἄλλην κτῆσιν
[4, 62]	πατροκτόνον εἰς ἀσκὸν ἐνράψας βόειον	ἔρριψεν	εἰς τὸ πέλαγος. μετὰ δὲ
[4, 6]	ἀρχῆς ἐνιαυτὸν φίλος γενόμενος ἑπτακαίδεκα	διέτριψεν	ἔτη παρ´ αὐτῷ τὰ λοιπά·
[4, 2]	καὶ κατενεχθέντος ἐφ´ ὕπνον, πῦρ	ἀπέλαμψεν	ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, ἥ
[4, 6]	ἂν ἡ μήτηρ αὐτῶν οὕτως	ἦν	ἀθλία καὶ θεοβλαβής, ὥστ´ ἀφαιρεῖσθαι
[4, 7]	ποιήσει δ´ υἱοί, καὶ τοῦτ´	ἦν	αἴτιον τῆς ἀπάτης τοῖς ἄλλοις
[4, 41]	τοῖς προσιοῦσιν εὐμενὴς οὐδὲ πρᾷος	ἦν,	ἀλλ´ οἷα δὴ τύραννος, βαρύς
[4, 25]	ἄλλη πλούτου καὶ πολυχειρίας ἐπίδειξις	ἦν	ἀνδρὸς ἡγεμόνος, ἀλλὰ ταῦτα πάντα
[4, 40]	ἄλλο δαιμόνιον ἔργον, ὅτι θεοφιλὴς	ἦν	ἁνήρ, ἐξ οὗ καὶ ἡ
[4, 27]	Ταρκυνιῆται, καὶ τελευτῶσα ἐν ὅπλοις	ἦν	ἅπασα ἡ Τυρρηνία. οὗτος ὁ
[4, 65]	νομίμων μηδενός. Ὡς δὲ πολὺς	ἦν	ἀπειλῶν θ´ ἅμα καὶ ἀντιβολῶν
[4, 56]	παραδοθῆναι, τήν τ´ ἀρχὴν ἕτοιμος	ἦν	ἀποθέσθαι, καὶ πρὶν ἢ παθεῖν
[4, 57]	τὴν οἰκίαν ἐρευνᾶν· εὑρόντες, ἔνθα	ἦν	ἀποκεκρυμμένα τὰ γράμματα, παρῆσαν εἰς
[4, 40]	ἡ δ´ εἰκών, οἵα πρότερον	ἦν,	ἀρχαικὴ τὴν κατασκευήν· διαμένει γὰρ
[4, 84]	τὸ πεδίον, ἔνθα σύνηθες αὐτοῖς	ἦν	ἀρχαιρεσιάζειν, ἔχοντας τὰ ὅπλα ἐν
[4, 6]	γυνὴ δ´ εἰ πέντε ἔτεσιν	ἦν	αὐτοῦ νεωτέρα καθάπερ εἰκός, ἑβδομηκοστὸν
[4, 47]	οὖν ἄλλοι τοὺς λόγους, οὓς	ἦν	αὐτῷ λεκτέον ἐπὶ τῆς ἀπολογίας,
[4, 34]	καὶ ὁ δῆμος οὐ κύριος	ἦν	ἀφελόμενος αὐτὴν ὑμῶν ἐμοὶ δοῦναι.
[4, 84]	τῷ τότε χρόνῳ πραχθέντα τοιαῦτ´	ἦν.	~Βασιλεὺς δὲ Ταρκύνιος ὡς ἤκουσε
[4, 9]	κατασκευαζόμενος, ἧς οὐδενὸς ἧττον ἄξιος	ἦν	βουληθεὶς τυγχάνειν, ἀλλὰ τῷ Ταρκυνίου
[4, 42]	διακειμένους πρὸς αὐτόν, οἷς οὐκ	ἦν	βουλομένοις Τύλλιον ἐκ τῆς ἀρχῆς
[4, 77]	ζῆν, ἀλλ´ ὡς Ταρκυνίῳ τ´	ἦν	βουλομένῳ κἀμοὶ συνοίσειν ἔδοξεν, ὁ
[4, 4]	ἀγαθῶν ἡ τοῦ τετελευτηκότος βασιλέως	ἦν	γυνὴ γαμβρῷ τε συλλαμβάνουσα ἰδίῳ
[4, 51]	ὅπλα ῥίψαντες ἐπειρῶντο σώζειν ἑαυτούς.	ἦν	δ´ ἄπορος ἡ σωτηρία τοῖς
[4, 17]	βυκανισταὶ τῇ τετάρτῃ συνετάττοντο μοίρᾳ.	ἦν	δὲ καὶ τούτων εἷς μὲν
[4, 3]	ἐπινικίοις στεφάνοις ἀνεδεῖτο ὑπ´ αὐτοῦ.	ἦν	δὲ καὶ φρονῆσαι τὰ πολιτικὰ
[4, 67]	ὑπὸ τῶν τυράννων γενομένας περιορᾶν.	ἦν	δέ τις ἐν αὐτοῖς Πόπλιος
[4, 20]	τοῦτο διαπραξάμενος ἔλαθε τοὺς δημοτικούς.	ἦν	δὲ τὸ πλεονέκτημα περὶ τὰς
[4, 56]	τήν τ´ ἐξουσίαν, ἣν εἰληφὼς	ἦν,	δηλώσοντα καὶ πευσόμενον, τί χρὴ
[4, 67]	Λεύκιος Ἰούνιος, ᾧ Βροῦτος ἐπωνύμιον	ἦν·	εἴη δ´ ἂν ἐξερμηνευόμενος ὁ
[4, 17]	καὶ ἡμίσους μνῶν ὁ βίος	ἦν,	εἰς τριάκοντα συνέταξε λόχους. διῄρηντο
[4, 53]	κατειργάσθη, δι´ ὀλίγων ἐρῶ. ~Πόλις	ἦν	ἐκ τοῦ Λατίνων γένους Ἀλβανῶν
[4, 16]	ἀπέδωκε τειχοφυλακεῖν. αὕτη δευτέρα σύνταξις	ἦν,	ἐκοσμεῖτο δ´ ἐν τοῖς ἀγῶσι
[4, 16]	ὑπολειπομένων ἑτέραν ἀφῄρει μοῖραν, οἷς	ἦν	ἐντὸς μὲν μυρίων δραχμῶν, οὐ
[4, 5]	ἀμφοτέρων κινήσασα οἶκτον, ἐπειδὴ καιρὸς	ἦν,	ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ δωματίου καὶ
[4, 54]	διέφθειρον· καὶ τῶν πόλεων ὅσα	ἦν	ἐπίμαχα καὶ ῥᾴδια ληφθῆναι διὰ
[4, 3]	νόσους ἢ διὰ γῆρας ἀδύνατος	ἦν	ἐπιτελεῖν, δι´ ἑαυτοῦ τούτῳ πράττειν
[4, 54]	ἠναγκάζοντο ἀμφότεροι τῆς χώρας ὅσα	ἦν	ἐρυμνὰ τειχίζοντες φρουρὰν ἐν αὐτοῖς
[4, 30]	μητρὸς Τανακυλλίδος τεθάφθαι, ἣν ἀμήχανον	ἦν	ἔτι καὶ κατ´ ἐκείνους περιεῖναι
[4, 6]	οὖν οὐκ ἂν ἐλάττω γεγονὼς	ἦν	ἐτῶν πέντε καὶ εἴκοσι κατὰ
[4, 28]	ἀνοσία καὶ μισοπάτωρ καὶ πάντολμος	ἦν	ἡ γαμετή. συνέβαινε δὴ τῶν
[4, 18]	παρείχοντο. ~Αὕτη μὲν ἡ διακόσμησις	ἦν	ἡ τὸ πεζικὸν ἐκπληροῦσα τῶν
[4, 40]	θανάτου δ´ ὁ τρόπος, ὅστις	ἦν,	ἠγνοεῖτο τοῖς πολλοῖς· ἔλεγον δ´
[4, 51]	μὲν δὴ καταστάντες ἐμάχοντο, καὶ	ἦν	ἰσόρροπος αὐτοῖς ἐπὶ πολὺν χρόνον
[4, 67]	τυράννων αἰτιώτατον γενέσθαι, τίς τ´	ἦν	καὶ ἀπὸ τίνων καὶ διὰ
[4, 10]	ἐγένετο τῶν μέν, ὅτι πιστὸς	ἦν	καὶ δίκαιος περὶ τοὺς εὐεργέτας,
[4, 64]	τῷ προτέρῳ βασιλεύσαντι Ῥωμαίων ἀδελφόπαις	ἦν	καὶ Κολλατείας ἡγεμὼν ἀποδειχθεὶς ἀπὸ
[4, 15]	ἐν αἷς ὁ βίος αὐτῶν	ἦν·	καὶ ὁπότε χρεία γένοιτο ἐπὶ
[4, 13]	λόφοις, ὀρνιθευσάμενός τε ὡς νόμος	ἦν	καὶ τἆλλα τὰ πρὸς θεοὺς
[4, 54]	ὁ Ταρκύνιος περὶ ταῦτ´ ἐνεργὸς	ἦν	καὶ τῆς πόλεως τὰ πρὸς
[4, 76]	συνάγουσι τὰς ἐκκλησίας δημηγορεῖν ἔθος	ἦν,	καὶ τοὺς πατρικίους παραστησάμενος ἔλεξε
[4, 55]	καὶ χεὶρ ἤδη περὶ αὐτὸν	ἦν	καρτερά. δόξαντες δ´ οἱ Γάβιοι
[4, 68]	~Τῷ ἀνδρὶ τούτῳ πατὴρ μὲν	ἦν	Μάρκος Ἰούνιος ἑνὸς τῶν σὺν
[4, 75]	τοῖς προγόνοις ἡμῶν ποιεῖν ἔθος	ἦν,	μηδενὸς ἀφαιρουμένους αὐτὸν ὧν ἐν
[4, 16]	ἐδήλωσε. τὸ δὲ πολίτευμα τοιόνδε	ἦν·	μίαν ἀφεῖλεν ἐξ ἁπάντων μοῖραν,
[4, 52]	τῶν Σαβίνων, οἷς οὔπω δῆλος	ἦν	ὁ τῶν σφετέρων ὄλεθρος. ἔτυχον
[4, 42]	μεταβολὴν καὶ οἷς πολὺς πλοῦτος	ἦν.	οἱ δ´ ὑπάγοντες αὐτοὺς ὑπὸ
[4, 81]	ἐπιφανὴς ἡ πόλις ἡμῶν ποτε	ἦν,	οἱ μὲν ἀπολώλασιν, οἱ δὲ
[4, 24]	κράτιστος ἀπαλλαγῆς δεσποτῶν τρόπος οὗτος	ἦν·	ὀλίγοι δέ τινες λύτρα κατατιθέντες
[4, 20]	τε καὶ εἰσφορᾶς πολιτῶν πλῆθος	ἦν·	ὁποτέρᾳ δὲ προσθοῖτο τῶν μερίδων
[4, 7]	κατ´ ἐκεῖνον τὸν χρόνον ἑκτακαιεικοσαέτης	ἦν,	ὅτ´ ἀπεστερεῖτο τῆς ἀρχῆς ὁ
[4, 33]	καὶ φύλαξ οὐδεὶς ὑμῶν ἕτερος	ἦν,	ὅτι μὴ γυνή, πατρὸς μήτηρ,
[4, 75]	ἐν τοῖς πρότερον καιροῖς κύριος	ἦν.	οὕτω γὰρ αὐτοῖς ἀσφαλέστατα καὶ
[4, 24]	ἐν οἷς ἐπόμπευόν τινες, ὡς	ἦν	παρὰ τῶν ἐπισταμένων ἀκούειν, ἐκ
[4, 77]	ὁ περὶ τῆς ψυχῆς φόβος	ἦν.	πατέρα γάρ μου Ταρκύνιος ἀποκτείνας
[4, 59]	τῶν ἐν Τυρρηνοῖς τερατοσκόπων, ὅστις	ἦν,	πέμπει τῶν ἀστῶν τοὺς δοκιμωτάτους
[4, 44]	ἐπιλέξας ἐκ τοῦ πλήθους, ὅσον	ἦν	πιστὸν ἑαυτῷ καὶ εἰς τὰς
[4, 20]	τὸ κράτος ἐλάμβανε. τοῦτο δ´	ἦν	σπάνιον καὶ οὐ μακρὰν ἀπέχον
[4, 8]	ἐποιεῖτο. τοῖς δὲ πατρικίοις οὐκ	ἦν	τὰ γινόμενα καθ´ ἡδονάς, ἀλλ´
[4, 16]	ἁπάντων μοῖραν, ἧς τὸ μέγιστον	ἦν	τίμημα τῆς οὐσίας οὐκ ἔλαττον
[4, 69]	προγενόμενα τῷ ἀνδρὶ τούτῳ τοιαῦτ´	ἦν.	~Τότε δ´ ὡς ἤκουσε τοῦ
[4, 34]	εἰ δὲ κοινὸς ἁπάντων νόμος	ἦν	τοὺς διαδεχομένους τήν τε φανερὰν
[4, 12]	κρίματα, ὥσπερ αὐτῇ ποιεῖν ἔθος	ἦν.	τοῦτον δὲ τὸν τρόπον ἐπὶ
[4, 16]	πρεσβυτέροις. χώρα δὲ καὶ στάσις	ἦν	τούτων τῶν λόχων ἐν ταῖς
[4, 41]	ἂν εἴποιμεν, προγενέστερον· ὁμώνυμος γὰρ	ἦν	τῷ νεωτέρῳ κατ´ ἄμφω τὰ
[4, 20]	ἐκ τῶν παλαιῶν νόμων κύριος	ἦν	τῶν μεγίστων τε καὶ ἀναγκαιοτάτων,
[4, 77]	θανάτῳ διαχρησάμενος, οὐδ´ ἐμοῦ δῆλος	ἦν	φεισόμενος ἐρήμου τῶν ἀναγκαιοτάτων γεγονότος,
[4, 30]	οἷς οὐδενὸς τῶν δικαίων φροντὶς	ἦν,	χρήμασιν ἐξωνούμενοι καὶ οὐδὲ ἀφανῶς
[4, 16]	τείχους φυλάττειν. αὕτη πρώτη σύνταξις	ἦν·	χώραν δὲ κατεῖχεν ἐν τοῖς
[4, 7]	ἡλικίαν ἄπιστος· οὐδὲ γὰρ ἄπαις	ἦν,	ὥστ´ ἐκ παντὸς ἐπιθυμῆσαι τέκνων,
[4, 6]	τρισὶ μόνον ἔτεσι θατέρου πρεσβύτερος	ἦν·	ὥστ´ οὐκ ἄν γε παρεχώρησαν
[4, 50]	καταληφθεὶς ἄργυρός τε καὶ χρυσὸς	ἦν,	ὥστε τῶν μὲν στρατιωτῶν ἕκαστον
[4, 30]	ὑπὸ τῆς μητρὸς Τανακυλλίδος τεθάφθαι,	ἣν	ἀμήχανον ἦν ἔτι καὶ κατ´
[4, 27]	ἐπὶ ταῖς ἠιόσι τοῦ Τεβέριος,	ἣν	ἀνδρείαν προσηγόρευσεν, ὡς καὶ νῦν
[4, 11]	τῆς παρ´ ὑμῶν εὐνοίας ψευσθείς,	ἣν	ἀντὶ παντὸς εἱλόμην ἀγαθοῦ, ζῆν
[4, 9]	μοι καὶ τῆς δημοσίας γῆς,	ἣν	διὰ τῶν ὅπλων κτησάμενοι κατέχετε,
[4, 75]	γνώμην οἱ πολῖται, δηλώσας αὐτοῖς	ἣν	διανοούμεθα καταστήσασθαι πολιτείαν μεσοβασιλέα ἑλοῦμαι
[4, 56]	τὸν πατέρα τήν τ´ ἐξουσίαν,	ἣν	εἰληφὼς ἦν, δηλώσοντα καὶ πευσόμενον,
[4, 26]	δαιμονίου κρείττονι κεχρημένους ἐκείνων, δι´	ἣν	εἰς τοσαύτην ἐπιφάνειαν προῆλθον. τοιαῦτα
[4, 49]	εἰς τὰ ἱερά, καὶ μοῖραν,	ἣν	ἑκάστην δεήσει λαμβάνειν. αἱ δὲ
[4, 12]	βασιλέα, προεῖπεν ἡμέραν ἀρχαιρεσιῶν, εἰς	ἣν	ἐκέλευσε καὶ τοὺς ἐκ τῶν
[4, 79]	τῆς δ´ αὐτῷ συνοικούσης ἀδελφήν,	ἣν	ἐμοίχευεν ὁ θεοῖς ἐχθρὸς ἔτι
[4, 28]	θυγατέρες ἐκ γυναικὸς γενόμεναι Ταρκυνίας,	ἣν	ἐνεγγύησεν αὐτῷ βασιλεὺς Ταρκύνιος. ταύτας
[4, 41]	τῆς ἑξηκοστῆς καὶ πρώτης ὀλυμπιάδος,	ἣν	ἐνίκα στάδιον Ἀγάθαρχος Κερκυραῖος ἄρχοντος
[4, 1]	ἐνιαυτῷ τετάρτῳ τῆς πεντηκοστῆς ὀλυμπιάδος,	ἣν	ἐνίκα στάδιον Ἐπιτελίδης Λάκων ἄρχοντος
[4, 3]	ὢν ἔτι τῇ πρώτῃ στρατείᾳ,	ἣν	ἐπὶ Τυρρηνοὺς Ταρκύνιος ἐστράτευσεν, ἐν
[4, 14]	ἥρωσι τῆς τῶν θεραπόντων ὑπηρεσίας·	ἣν	ἔτι καὶ καθ´ ἡμᾶς ἑορτὴν
[4, 15]	ὧν εἰσι γράφοντας καὶ ἡλικίαν	ἣν	ἔχουσι δηλοῦντας γυναῖκάς τε καὶ
[4, 6]	μὴν ὅτι γυναῖκα Τυρρηνίδα ἐπηγάγετο,	ἣν	ζῶντος ἔτι τοῦ πατρὸς ἔγημεν,
[4, 27]	καὶ Οὐιεντανούς, ἀφαιρέσει χώρας τιμωρησάμενος,	ἣν	κατεκληρούχησε Ῥωμαίων τοῖς νεωστὶ προσεληλυθόσι
[4, 6]	ἀφαιρεῖσθαι μὲν τῶν ἑαυτῆς τέκνων	ἣν	κατέλιπεν αὐτοῖς ὁ πατὴρ ἀρχήν,
[4, 3]	τῆς συμμαχικῆς στρατηγὸς ἀπεδείχθη δυνάμεως,	ἣν	Λατῖνοι ἔπεμψαν, καὶ συγκατεκτήσατο βασιλεῖ
[4, 9]	τῶν παιδίων καὶ βεβαιοῦτε αὐτοῖς	ἣν	ὁ πάππος κατέλιπεν ἀρχήν. οὐδὲν
[4, 63]	ἔχων, διὰ γυναικὸς ὕβριν αὐτῆς,	ἣν	ὁ πρεσβύτατος αὐτοῦ τῶν παίδων
[4, 62]	τιμὴν αἰτεῖν περὶ τῶν ἐλαττόνων,	ἣν	οὐδὲ περὶ τῶν πλειόνων ἐδυνήθη
[4, 29]	προσήκοντα νεότης μεθέλκει σε, δι´	ἣν	οὐκ ἀξιοῖς τὰ πολιτικὰ πράττειν,
[4, 29]	κρατίστους τῶν πολιτῶν ἐπιτηδειότης, δι´	ἣν	οὐκ εὐεπιχείρητός ἐστιν, ἀνέχεσθαί σε
[4, 12]	πολλὰ χαίρειν τῇ βουλῇ φράσας,	ἣν	οὐκ ἠξίωσεν ἐπικυρῶσαι τὰ τοῦ
[4, 38]	ὤν, ἀλλὰ δοῦλος ἐκ δούλης,	ἣν	οὑμὸς ἐκτήσατο πάππος ἐκ τῶν
[4, 77]	ἴστε δὴ τὴν κοινὴν ὑπόληψιν,	ἣν	περὶ ἐμοῦ πάντες εἴχετε ὡς
[4, 76]	καὶ πεφυρμένην αἵματι τὴν νεκράν·	ἣν	πρὸ τοῦ βουλευτηρίου τεθῆναι κελεύσαντες
[4, 15]	Ἀφροδίτης τῆς ἐν ἄλσει καθιδρυμένης,	ἣν	προσαγορεύουσι Λιβιτίνην, ὑπὲρ τῶν ἀπογινομένων·
[4, 79]	Ταρκυνίαν δὲ τὴν ἐκείνου γυναῖκα,	ἣν	προσῆκεν αὐτῷ τιμᾶν ὥσπερ μητέρα,
[4, 40]	πολιτείας, καὶ τὴν ἰδίαν ἀξίωσιν,	ἣν	πρότερον εἶχον, ἀναλαβεῖν. θορύβου δὲ
[4, 15]	μὲν τὸν τῆς Εἰλειθυίας θησαυρόν,	ἣν	Ῥωμαῖοι καλοῦσιν Ἥραν φωσφόρον, ὑπὲρ
[4, 11]	κατανοσφιζόμενοι τὰ δημόσια καὶ κατέχοντες,	ἣν	ὑμεῖς δι´ αἵματος ἐκτήσασθε γῆν
[4, 36]	ὅς γε καὶ τὴν ἐξουσίαν,	ἣν	ὑμεῖς ἐδώκατέ μοι πατέρων φυλάττοντες
[4, 48]	καὶ ἐπικατασκάψαντες ἔτι ζῶντος τὴν	γῆν	διαφθείρουσι παραχρῆμα. τὸν δὲ Ταρκύνιον
[4, 53]	μεγάλοις στρατεύμασιν εἰς τὴν ἀλλήλων	γῆν	εἰσβολαὶ καὶ καταδρομαὶ μάχαι τε,
[4, 11]	ἣν ὑμεῖς δι´ αἵματος ἐκτήσασθε	γῆν	ἐκλιπεῖν ἀναγκαζόμενοι, ὥσπερ τὰ πατρῷα
[4, 15]	εἰς ὁπόσας δήποτε μοίρας τὴν	γῆν	κατὰ τοὺς ὀρεινοὺς καὶ πολὺ
[4, 69]	Ἰταλίας ἐπέβη, προσκύψας κατεφίλησε τὴν	γῆν,	ταύτην οἰόμενος ἁπάντων ἀνθρώπων εἶναι
[4, 67]	εὐξαμένη ταχεῖαν αὐτῇ δοῦναι τὴν	ἀπαλλαγὴν	τοῦ βίου σπᾶται τὸ ξιφίδιον,
[4, 67]	μίαν ἐνέγκασα διὰ τῶν στέρνων	πληγὴν	ἕως τῆς καρδίας ὠθεῖ {τὸ
[4, 4]	πρὸς ἅπαντας ἐξενεχθῆναι παρασκευάσωμεν, ὅτι	πληγὴν	οὐδεμίαν ἔχει καίριον, οἵ τ´
[4, 20]	ἀθυμίαν αὐτῶν παρεμυθήσατο καὶ τὴν	ὀργὴν	ἐπράυνε πλεονέκτημα δωρησάμενος, ἐξ οὗ
[4, 58]	τε καὶ ἐδεδοίκεσαν καίτοι πικρὸς	ὀργὴν	καὶ περὶ τὰς τιμωρίας τῶν
[4, 41]	τύραννος, βαρύς τε καὶ χαλεπὸς	ὀργὴν	καὶ φοβερὸς μᾶλλον ἢ φαιδρὸς
[4, 27]	στέμμασι καὶ λιτανείαις παρῃτοῦντο τὴν	ὀργήν,	οὐδὲν ἐν τῷ παρόντι ἀτυχήσειν.
[4, 42]	μὲν θάνατον κατεδίκαζε, τῶν δὲ	φυγήν,	καὶ τὰ χρήματα τούς τ´
[4, 84]	ταῦτα· καὶ ἐπειδὴ πᾶσαι τὴν	φυγὴν	τῶν τυράννων αἱ φρᾶτραι κατεψηφίσαντο,
[4, 38]	ἀγροὺς ἐπὶ τὴν τῶν καρπῶν	συγκομιδήν,	ἐξῆλθε μετὰ τῶν ἑταίρων ἐχόντων
[4, 70]	ἀπαλλαγῆναι; ταῦτ´ εἰπὼν ἐχώρει κατὰ	σπουδὴν	ἐπὶ τὴν οἰκίαν ἅμα τῷ
[4, 37]	λεγομένων ἀπαντῶντος ἐπαίνου καὶ πάντων	σπουδὴν	ἐχόντων μαθεῖν, τίνων ἕνεκα ταῦτα
[4, 39]	βουλευτήριον τοῦ πατρὸς εἴσοδον καὶ	σπουδὴν	ἔχουσα μαθεῖν οἷόν τι λήψεται
[4, 11]	ἣν ἀντὶ παντὸς εἱλόμην ἀγαθοῦ,	ζῆν	αἰσχρῶς ἐν ἄλλοις τισί. παραλάβετε
[4, 77]	ἠξίου μήθ´ ὡς ἥρμοττέ μοι	ζῆν,	ἀλλ´ ὡς Ταρκυνίῳ τ´ ἦν
[4, 28]	ἡ φύσις αὐτὸν ἐκ τοῦ	ζῆν	ἐξαγάγῃ, καὶ τὸν ἀδελφὸν οὐκ
[4, 82]	πάσας ἀφῄρηται τὰς ἐν τῷ	ζῆν	ἡδονὰς ἐλευθερίαν ἀφελόμενος; οὐκ ἔστιν
[4, 82]	ἁπάσας ὑπεριδοῦσα τὰς ἐν τῷ	ζῆν	ἡδονάς, ἵνα σοι μηδὲν ἔτι
[4, 40]	μὲν ὑπὸ λύπης αὐτοχειρίᾳ τὸ	ζῆν	προεμένην αὐτὴν ἀποθανεῖν· οἱ δ´
[4, 11]	ὅτι κατὰ νόμους γεγραμμένους ἐθισθήσονται	ζῆν	τὰ δίκαια ἐξ ἴσου διδόντες
[4, 4]	ἔτι τῶν ἐχθρῶν ἰσχυρόν ἐστι	ζῆν	τοῦ βασιλέως ἀγγελλομένου, παραλαβὼν σὺ
[4, 73]	καὶ κώλυσις τοῦ καθ´ ἡδονὴν	ζῆν	φιλοτιμία τε πρὸς ἀρετῆς δόκησιν
[4, 36]	πατέρων φυλάττοντες παραδοχάς, οὐχ ἅπασαν	ἐβουλήθην	ἔχειν, ἀλλὰ νόμους θ´ ὑπὲρ
[4, 34]	παραδοῦναι τῷ δήμῳ τὰ πράγματ´	ἐβουλήθην·	καὶ συναγαγὼν ἅπαντας εἰς ἐκκλησίαν
[4, 36]	θ´ ἅμα καὶ τῆς ψυχῆς	ἀποστερηθείην.	φέρε ἀλλ´ ὑπερήφανός εἰμι καὶ
[4, 71]	τὴν δύναμιν αὐτῆς οὔτ´, εἰ	γνοίην,	χρησομένῳ· καὶ τὸν κατὰ τοῦ
[4, 32]	ἤρξω καὶ τῆς βασιλείας ἐπιμελεῖσθαι.	~Περιῆν	γὰρ ἄν σοι ταῦτα πράξαντι
[4, 28]	καὶ φέρειν τὸν ἑαυτῆς δαίμονα	περιῆν·	τῇ δὲ παντόλμῳ χαλεπαίνειν καὶ
[4, 83]	δέ τισιν αὐτῶν ἄρα διὰ	κακὴν	φύσιν ἢ πονηρὰς τροφὰς τὸ
[4, 58]	ταῦτα πράττων· κρατίστην ἡγούμενος ἔσεσθαι	φυλακὴν	ἑαυτοῦ τε καὶ τῶν παίδων
[4, 57]	δὲ τοῖς ἰδίοις ἑταίροις τὴν	φυλακὴν	ἐπιτρέψας τῶν πυλῶν, ἵνα μὴ
[4, 41]	τὴν ἀρχήν. καὶ πρῶτον μὲν	φυλακὴν	κατεστήσατο περὶ ἑαυτὸν ἀνθρώπων θρασυτάτων
[4, 47]	πεσεῖν εἰς πρόνοιαν ἀνθρωπίνην καὶ	φυλακήν.	τῶν γὰρ παρακομιζόντων τά θ´
[4, 62]	ἐκείνοις ἀπέδωκε τὴν τῶν βιβλίων	φυλακήν,	ὧν τὸν ἕτερον Μάρκον Ἀτίλιον
[4, 65]	ἀληθεύειν τῶν λεγομένων ἑκάτερον, εἰς	ἀνάγκην	ἦλθεν ἡ Λουκρητία φοβηθεῖσα τὴν
[4, 83]	πᾶσα μεταβολῆς πρόφασις τοῖς δι´	ἀνάγκην	ταλαιπωροῦσιν ἱκανή· οὕς, εἰ ψηφιεῖσθε
[4, 35]	τοῖς σοῖς λόγοις, εἴ σε	παρακαταθήκην	παππῴαν ἀπεστέρουν καὶ παρὰ πάντα
[4, 27]	μήτε περὶ φιλίας καὶ συμμαχίας	συνθήκην.	ἀρξάντων δὲ τούτων Καιρητανοί τ´
[4, 37]	οὖν δείσας τὴν ἐκ χειρὸς	δίκην	ὁρμῆς ἤδη γινομένης τῶν ὄχλων
[4, 48]	ἐνοδίων, ἢ τὸν καταψευσάμενον αὐτοῦ	δίκην	ὑποσχεῖν. ἐδόκει ταῦτα· καὶ οἱ
[4, 5]	τοὺς Μαρκίους ἐκήρυττεν ἥκειν ὑφέξοντας	δίκην·	ὡς δ´ οὐχ ὑπήκουον, ἐπικηρύξας
[4, 25]	ἀλλὰ καὶ ἐν οἷς τὴν	βασιλικὴν	ἀρχὴν ἐμείωσεν αὐτὸς ἑαυτοῦ τὴν
[4, 73]	ἀλλὰ δυσὶν ἐπιτρέπειν ἀνδράσι τὴν	βασιλικὴν	ἀρχήν, ὡς Λακεδαιμονίους πυνθάνομαι ποιεῖν
[4, 72]	λόγοι. ἐδόκει δὲ τοῖς μὲν	βασιλικὴν	αὖθις καταστήσασθαι πολιτείαν ἐξαριθμουμένοις, ὅσα
[4, 84]	δύο καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἀποδεικνύναι	βασιλικὴν	ἕξοντας ἐξουσίαν, οὓς ἂν ὑμεῖς
[4, 8]	ἀξιοῦντες αὐτὸν ἑαυτῷ τινα μηχανήσασθαι	βασιλικὴν	ἐξουσίαν, μήτε βουλῆς ψηφισαμένης μήτε
[4, 38]	τισὶν ἀναδοὺς καὶ αὐτὸς τὴν	βασιλικὴν	ἐσθῆτα λαβὼν καὶ τἆλλα παράσημα
[4, 4]	τὰ παιδία καὶ πᾶσαν τὴν	βασιλικὴν	συγγένειαν ἀφανίσωσι, πρῶτον μὲν ἐπέταξε
[4, 11]	ἐμοὶ περὶ τούτων ἐγένετο μήνυσις,	ξενικὴν	δύναμιν ἐπαγόμενοι νυκτὸς ἔτι πολλὴν
[4, 67]	ἐξερμηνευόμενος ὁ Βροῦτος εἰς τὴν	Ἑλληνικὴν	διάλεκτον ἠλίθιος· ὑπὲρ οὗ μικρὰ
[4, 1]	ἂν ὁ Σερούιος εἰς τὴν	Ἑλληνικὴν	διάλεκτον μεταβιβαζόμενος Δούλιος. ~Φέρεται δέ
[4, 81]	πονηρὸς εἶναι, πᾶσαν ἀκριβοῖ τὴν	τυραννικὴν	κακίαν, ποδαποὺς χρὴ νομίζειν ἔσεσθαι
[4, 46]	ὅπλοις δὲ καὶ βίᾳ κατισχύσας	τυραννικήν	τε μοναρχίαν καταστησάμενος τοὺς μὲν
[4, 82]	οἴχῃ καὶ ἀπόλωλας οὐχ ὑπομείνασα	τυραννικὴν	ὕβριν, ἁπάσας ὑπεριδοῦσα τὰς ἐν
[4, 73]	μοναρχίαις χαλεπά, ἐξ ὧν εἰς	τυραννικὴν	ὠμότητα περιίστανται καὶ δι´ ἃ
[4, 25]	εἰς τὴν ἐπ´ ἐκείνου κληθεῖσαν	Ἀμφικτυονικὴν	σύνοδον καὶ πανήγυριν αὐτὸ συνήγαγε,
[4, 25]	καὶ γυμνικοὺς καὶ τῶν περὶ	μουσικὴν	ἀκουσμάτων καὶ τοὺς θεοὺς ἀναθήμασι
[4, 26]	χρόνος αὐτοὺς ἀφανίσῃ, στήλην κατασκευάσας	χαλκῆν	ἔγραψεν ἐν ταύτῃ τά τε
[4, 63]	πελάγους κείμενος, ἔνθα λόγος ἔχει	Κίρκην	τὴν Ἡλίου θυγατέρα κατοικῆσαι· καὶ
[4, 74]	ἐν ᾧ καθεζόμενοι δικάσουσι, καὶ	λευκὴν	ἐσθῆτα περιπόρφυρον καὶ τοὺς προηγουμένους
[4, 62]	ὅτι θεόπεμπτον ἀγαθὸν ἀπεστράφη, καὶ	μεγάλην	συμφορὰν ἀποφαίνοντες τὸ μὴ πάσας
[4, 27]	τὴν πρὸς τὸν ἡγεμόνα γενομένην	μεγάλην	σφίσιν ὠφέλειαν παρέξειν νομίζουσαι. ἤρξαντο
[4, 29]	ποιεῖ μεγάλων οὖσαν ἀξίαν καὶ	καλὴν	τὸ σῶμα, μαρανθεῖσαν δ´ ὑπ´
[4, 56]	μήκωνος τῷ σκήπωνι παίων τὴν	κεφαλὴν	ἀπήραττε. ταῦτα ποιήσας ἀπέστειλε τὸν
[4, 57]	δ´ ἀδύνατος ᾖ τοῦτο τὴν	κεφαλὴν	ἀποτεμόντα πέμψαι. ταῦτα δὲ ποιήσαντι
[4, 61]	πρὸς τοὺς ἑαυτῶν πολίτας, ὅτι	κεφαλὴν	εἵμαρται γενέσθαι συμπάσης Ἰταλίας τὸν
[4, 43]	πρώτης εὐθὺς εἰσφορᾶς ἀναγκαζομένου κατὰ	κεφαλὴν	ἑκάστου δραχμὰς δέκα εἰσφέρειν. συνόδους
[4, 61]	τόπον τοῦτον, ἐν ᾧ τὴν	κεφαλὴν	εὕρετε. ἐξ ἐκείνου καλεῖται τοῦ
[4, 2]	φλὸξ ὅλην αὐτοῦ καταλάμπουσα τὴν	κεφαλήν,	ἕως ἡ μήτηρ προσδραμοῦσα διανέστησεν
[4, 15]	ἅπαντας ἐκέλευσε τοὺς ὁμοπάγους κατὰ	κεφαλὴν	ὡρισμένον νόμισμά τι συνεισφέρειν, ἕτερον
[4, 26]	δὲ μηδεὶς χρόνος αὐτοὺς ἀφανίσῃ,	στήλην	κατασκευάσας χαλκῆν ἔγραψεν ἐν ταύτῃ
[4, 76]	πρὸ τοῦ βουλευτηρίου τεθῆναι κελεύσαντες	ὑψηλὴν	καὶ περιφανῆ συνεκάλουν τὸν δῆμον
[4, 52]	καὶ τὰ λάφυρα καὶ τὴν	ἄλλην	ἀποσκευὴν ἀναλαβὼν εἰς Ῥώμην ἀπῄει
[4, 51]	ἀποσκευὴν φυλάττειν παρακελευσάμενος, τὴν δ´	ἄλλην	δύναμιν εὔζωνον ἀναλαβὼν ἦγεν ἐπὶ
[4, 39]	κείμενον καὶ πάροδον οὐκ οὖσαν	ἄλλην,	εἰ μὴ διὰ τοῦ πτώματος;
[4, 50]	στρατιώταις ἐπέτρεψεν ἀπάγεσθαι τήν τ´	ἄλλην	κτῆσιν τῆς πόλεως ἄγειν καὶ
[4, 36]	προπηλακισμοὺς εἰς θυγατέρας παρθένους ἢ	ἄλλην	τινὰ περὶ σῶμα ἐλεύθερον ἀκολασίαν;
[4, 37]	σωφρόνως. ~Τοιαῦτα διαλεχθεὶς καὶ εἰς	πολλὴν	αἰδῶ καταστήσας τοὺς συνισταμένους ἐπ´
[4, 53]	πόλιν ἀνδράποδα καὶ λείαν αὐτῶν	πολλὴν	ἀπῆγον. ~Συνεχῶς δὲ τούτων γινομένων
[4, 23]	καὶ τοῦτον καταστήσονται τὸν νόμον,	πολλὴν	αὐτοῖς ἔλεγεν ἐκ τῶν ἐλευθερουμένων
[4, 23]	δουλείαν ἐξ ἐλευθερίας· εὐήθειάν τε	πολλὴν	αὐτῶν κατεγίνωσκεν, εἰ τῆς ἐλευθερίας
[4, 45]	ἐκεῖνον ἠξίωσε λαβεῖν ἀνθ´ ἑαυτοῦ,	πολλὴν	ἐποιεῖτο τοῦ Ταρκυνίου κατηγορίαν τ´
[4, 38]	ἑταιρείας, τῶν δ´ αὐτοῦ φίλων	πολλὴν	ἐρημίαν, ἀπῄει στένων κρατούντων καὶ
[4, 50]	τῶν πλησιοχώρων καὶ διὰ τὴν	πολλὴν	εὐτυχίαν ἅπασι λυπηροὶ καὶ βαρεῖς,
[4, 4]	καὶ τοῦ μηδὲν ἀδίκημα γενέσθαι	πολλὴν	ἔχων φροντίδα καὶ τοὺς ἀπόρους
[4, 11]	ξενικὴν δύναμιν ἐπαγόμενοι νυκτὸς ἔτι	πολλὴν	κατάγειν εἰς τὴν πόλιν τοὺς
[4, 77]	ἵνα τὴν οὐσίαν αὐτοῦ κατάσχοι	πολλὴν	σφόδρα οὖσαν, καὶ ἀδελφὸν πρεσβύτερον,
[4, 41]	ἡμέραν ἐξιόντι παρακολουθοῦντες, ὅπῃ πορεύοιτο,	πολλὴν	τὴν ἀπὸ τῶν ἐπιβουλευσόντων ἀσφάλειαν
[4, 2]	μέχρι τούτου διέμενεν ἡ φλὸξ	ὅλην	αὐτοῦ καταλάμπουσα τὴν κεφαλήν, ἕως
[4, 76]	καὶ τοῦ κατὰ τὴν πόλιν	ὅλην·	διεξῄεσαν γὰρ οἱ κήρυκες διὰ
[4, 40]	γενομένου πολλοῦ κατὰ τὴν πόλιν	ὅλην	καὶ οἰμωγῆς ἐπὶ τῷ Τυλλίου
[4, 67]	καὶ τυπετοῦ γυναικείου τὴν οἰκίαν	ὅλην	κατασχόντος ὁ μὲν πατὴρ περιχυθεὶς
[4, 69]	Ἀπόλλωνι· ὁ δὲ διατρήσας αὐτὴν	ὅλην	ὥσπερ αὐλὸν χρυσῆν ῥάβδον ἐνέθηκεν
[4, 42]	οὓς ὑπελάμβανε βαρεῖαν ἡγεῖσθαι τὴν	μεταβολὴν	καὶ οἷς πολὺς πλοῦτος ἦν.
[4, 42]	δημοτικοῖς τέως ὄντες καὶ τὴν	μεταβολὴν	τῆς πολιτείας ἐπὶ τῷ σφετέρῳ
[4, 62]	τὸ πέλαγος. μετὰ δὲ τὴν	ἐκβολὴν	τῶν βασιλέων ἡ πόλις ἀναλαβοῦσα
[4, 44]	πονηρότατοι τῶν πολιτῶν καὶ ἀπορώτατοι	σχολὴν	ἄγωσι, καὶ ἅμα προθυμίαν ἔχων
[4, 73]	μετὰ πλείονος ἐξουσίας καὶ κατὰ	σχολὴν	βουλευομένοις τὴν κρείττονα πολιτείαν ἀντὶ
[4, 61]	~Ταῦτα μαθόντες οἱ πρέσβεις, ἐπειδὴ	σχολὴν	ὁ πρεσβύτης ἔσχε καὶ προῆλθέ
[4, 74]	τὰς ἁλουργεῖς καὶ χρυσοσήμους ἀμπεχόνας,	πλὴν	εἰ μὴ κατὰ καιρούς τινας
[4, 7]	ἠγνόησαν οἱ τὰ Ῥωμαϊκὰ συνταξάμενοι	πλὴν	ἑνός, οὗ μετὰ μικρὸν ἐρῶ
[4, 35]	ἐκκλησίαν συναγαγεῖν κἀκεῖ μου κατηγορεῖν.	πλὴν	ἐπεὶ σὺ τοῦτο πέφευγας, ἐγὼ
[4, 53]	νῦν μὲν οὐκέτι συνοικουμένη πᾶσα,	πλὴν	ὅσα μέρη πανδοκεύεται κατὰ τὴν
[4, 41]	τε περὶ τὴν βασίλειον αὐλιζόμενοι	αὐλὴν	καὶ μεθ´ ἡμέραν ἐξιόντι παρακολουθοῦντες,
[4, 42]	θανάτοις τε καὶ ἀειφυγίαις, ἑτέραν	βουλὴν	αὐτὸς κατεστήσατο παραγαγὼν ἐπὶ τὰς
[4, 26]	συνῆλθον, συναγαγὼν τήν τε Ῥωμαίων	βουλὴν	καὶ τοὺς ἀπὸ τῶν πόλεων
[4, 45]	πρόεδροι τῶν Λατίνων ἀνεβάλοντο τὴν	βουλήν.	~Τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ παρῆν
[4, 9]	καὶ ἐπειδὴ τὰ περὶ τὴν	ἐπιβουλὴν	αὐτῷ συνέπεσεν, εἴ τι πάθοι
[4, 48]	ὁ Τύρνος, οἷα δὴ τὴν	ἐπιβουλὴν	οὐ προεγνωκώς, ἄσμενος τὴν ἐξέτασιν
[4, 55]	καὶ μέγαν ἔχοντι κίνδυνον, οὐ	μὴν	ἀδυνάτῳ γε, συγχωρήσαντος τοῦ πατρὸς
[4, 6]	ταύτης γεγονότας τῆς γυναικός. ἀλλὰ	μὴν	εἴγ´ ἀνδρῶν ἡλικίαν εἶχον οἱ
[4, 29]	αὐτὸς αὐτά γε ἀγνοεῖς. καὶ	μὴν	ἥ γε τόλμα καὶ τὸ
[4, 6]	καὶ εἰκοστὸν ἔτος ἀπανιστάμενον. καὶ	μὴν	ὅτι γυναῖκα Τυρρηνίδα ἐπηγάγετο, ἣν
[4, 33]	τ´ ἀποκτείναντας τὸν πάππον ὑμῶν	ἐτιμωρησάμην	καὶ ὑμᾶς εἰς ἄνδρας ἤγαγον
[4, 9]	ἀγώνων, οὓς ὑπὲρ τῆς ἡγεμονίας	ἠγωνισάμην,	οὔτε μικρῶν ὄντων οὔτ´ ὀλίγων,
[4, 77]	γεγονότος, εἰ μὴ τὴν ἐπίθετον	ἐσκηψάμην	μωρίαν. τοῦτό με τὸ πλάσμα
[4, 9]	ἐρημίαν ἐγκαταλείψω κατὰ δύναμιν τὴν	ἐμήν.	δίκαιοι δ´ ἐστὲ καὶ ὑμεῖς
[4, 47]	με, ὅτε τὴν θυγατέρα τὴν	ἐμὴν	ἐβούλετο λαβεῖν γυναῖκα. ἐπεὶ δ´
[4, 13]	τῆς πόλεως, ὡς κατὰ τὴν	ἐμὴν	εἶχεν ἡλικίαν, ἕτερος ἔσται τῇ
[4, 6]	αἰτίας, δι´ ἃς οὔτε Φαβίῳ	συγκατεθέμην	οὔτε τοῖς ἄλλοις ἱστορικοῖς, ὅσοι
[4, 25]	ἐπιφανές τι διαπραξάμενος αἰώνιον ἑαυτοῦ	μνήμην	τοῖς ἐπιγινομένοις καταλιπεῖν. ἐφιστὰς δὲ
[4, 9]	σώμασι τῶν εὐεργετῶν καὶ τὴν	μνήμην	τῶν ἔργων. δόξατε οὖν κοινῇ
[4, 59]	ἀποδιδόντων τὴν περὶ τῶν τοιούτων	ἐπιστήμην	ἐξετάσας παρ´ αὐτῶν καὶ μαθὼν
[4, 36]	ἐπ´ ἐμοί· ἡδέως δ´ ἂν	πυθοίμην	παρ´ αὐτῶν, τίνος ἀδικήματος ἕνεκα
[4, 71]	μοι κατὰ νόμους ἐκκλησίαν, ὅτε	βουλοίμην,	συγκαλεῖν. ἔδωκε δέ μοι τὴν
[4, 62]	γελασθεῖσα ἐπὶ τῷ τὴν αὐτὴν	τιμὴν	αἰτεῖν περὶ τῶν ἐλαττόνων, ἣν
[4, 74]	τις ἀεὶ βασιλεύς, ὁ τὴν	τιμὴν	ταύτην ἕξων διὰ βίου, πάσης
[4, 69]	ἰδίων παίδων ἐπέτρεπεν, οὐ διὰ	τιμήν,	ὡς ἐσκήπτετο πρὸς τοὺς πέλας
[4, 31]	τοῦ σώματος καὶ τῆς φρονήσεως	ἀκμὴν	τριάκοντα γεγονὼς ἔτη, μετὰ τοῦ
[4, 36]	δίκαια καὶ λαμβάνειν, καὶ αὐτὸς	ἐξηταζόμην	πρῶτος οἷς ὥρισα κατὰ τῶν
[4, 11]	εὐνοίας ψευσθείς, ἣν ἀντὶ παντὸς	εἱλόμην	ἀγαθοῦ, ζῆν αἰσχρῶς ἐν ἄλλοις
[4, 31]	καὶ δίκαιος· καὶ διὰ τοῦτο	προειλόμην	αὐτὸν εἰς τούτους ἐκφέρειν. Ταρκύνιος
[4, 33]	οὐχ ὑπαρχούσης τῶν ἐμαυτοῦ κυρίους	προειλόμην	ποιῆσαι. ἔχεις τὸν τῆς ἐπιτροπῆς
[4, 78]	μὲν οὖν χρόνον εἶχον, ὅσον	ἐβουλόμην,	ἢ πρὸς ἀγνοοῦντας ἔμελλον λέγειν,
[4, 11]	ἐγὼ κατὰ τὴν ἐμαυτοῦ δύναμιν	ἐγενόμην	ὑμῖν χρήσιμος, ἀξιοῦμεν ὑμᾶς μίαν
[4, 31]	διοικεῖν, ὅτ´ εἰς τὴν κρατίστην	παρεγενόμην	τοῦ σώματος καὶ τῆς φρονήσεως
[4, 31]	μήπω σοι φρονεῖν τὰ καθήκοντα	ἐφαινόμην,	ἀλλ´ ἔτι διὰ τὸ νέον
[4, 36]	τ´ ἀδικημάτων οὐχ ἁπάντων αὐτὸς	ἐγινόμην	δικαστής, ἀλλὰ τὰς ἰδιωτικὰς δίκας
[4, 77]	καιρός, ὃν εὐχόμην τε καὶ	προσεδεχόμην,	πέμπτον ἤδη τοῦτο καὶ εἰκοστὸν
[4, 77]	ἥκει γὰρ ὁ καιρός, ὃν	εὐχόμην	τε καὶ προσεδεχόμην, πέμπτον ἤδη
[4, 33]	τῶν ἐμῶν. ἐπειδὴ δὲ παρὰ	γνώμην	ἅπαντ´ ἀπήντηκέ μοι καὶ ὥσπερ
[4, 70]	τοῦτ´ ἔπειθεν αὐτοὺς τὴν αὐτὴν	γνώμην	ἅπαντας λαβόντας ἐξελάσαι Ταρκύνιόν τε
[4, 73]	προσηγορίαν. ἔπειτα μὴ ποιεῖν μίαν	γνώμην	ἁπάντων κυρίαν, ἀλλὰ δυσὶν ἐπιτρέπειν
[4, 47]	κατηγορήσαντα ἀναιρεῖν. ἐπαινεσάντων δὲ τὴν	γνώμην	ἁπάντων συνταξάμενος μετ´ αὐτῶν τὰ
[4, 47]	δεῖν τοῖς πράγμασιν, ἰδίαν δὲ	γνώμην	ἀπεδείκνυτο μὴ τὰ κατηγορηθέντα λύειν,
[4, 38]	τοῖς ἑταίροις μόνοις διαλεγόμενος· ἔπειτα	γνώμην	ἀποδειξαμένης τῆς γυναικὸς μηδὲν ἔτι
[4, 11]	φανερὰν ποιῆσαι τὴν ὑμῶν αὐτῶν	γνώμην.	εἰ γὰρ ἑτέρους τινὰς ἀξιονικοτέρους
[4, 84]	εἰ βουλομένοις ὑμῖν ἐστι τὴν	γνώμην	εἶναι κυρίαν, διαστάντες κατὰ τὰς
[4, 75]	συγκεχώρηταί μοι κατὰ νόμον καὶ	γνώμην	εἰσηγήσομαι· φεύγειν Ταρκύνιον ἅμα τοῖς
[4, 27]	τε σώματα καὶ τὰ χρήματα	γνώμην	ἔσχον παραδοῦναι Ῥωμαίοις τὴν ἡγεμονίαν
[4, 76]	τῆς ἀρχῆς. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν	γνώμην	Ἰουνίου Βρούτου πάντες ἐπῄνεσαν καὶ
[4, 84]	ἐπιψηφίσατε. Ἐπῄνει καὶ ταύτην τὴν	γνώμην	ὁ δῆμος, καὶ ψῆφος οὐδεμία
[4, 75]	αὐτῶν· ὅταν δ´ ἐπιψηφίσωσι τὴν	γνώμην	οἱ πολῖται, δηλώσας αὐτοῖς ἣν
[4, 61]	εὑρέσεως ἐρωτήσεις οὐδὲν ἐπιταραττόμενοι τὴν	γνώμην	οἱ πρέσβεις τὴν αὐτὴν ἐφύλαττον
[4, 55]	υἱῶν Σέξτος ὄνομα κοινωσάμενος τὴν	γνώμην	τῷ πατρὶ μόνῳ καὶ δόξας
[4, 6]	συγγράψαντες ἱστορίας. παραγίνεται δ´ εἰς	Ῥώμην	Ἄγκου Μαρκίου βασιλεύοντος, ὡς μὲν
[4, 52]	τὴν ἄλλην ἀποσκευὴν ἀναλαβὼν εἰς	Ῥώμην	ἀπῄει πλουτοῦσαν τὴν στρατιὰν ἀπάγων.
[4, 61]	τοῦ μάντεως ὑπέθετο υἱός, τὴν	Ῥώμην	καὶ τὸν Ταρπήιον ὀνομάζοντες ἀεὶ
[4, 26]	βαρβάρους εἶναι τοὺς οἰκίσαντας τὴν	Ῥώμην.	οὐ γὰρ ἂν Ἑλληνικοῖς ἐχρῶντο
[4, 6]	εἰ δὴ παρεγένετο μὲν εἰς	Ῥώμην	οὐ πλείω τῶν πέντε καὶ
[4, 67]	τῶν ἅμα Τατίῳ παραγενομένων εἰς	Ῥώμην	Σαβίνων ἀπόγονος, δραστήριος ἀνὴρ καὶ
[4, 55]	καὶ οὐ διὰ μακροῦ τὴν	Ῥώμην	ὑποχείριον ἕξειν ἐλπίσαντες καὶ ἔτι
[4, 66]	τάχους ἐπιβᾶσα τῆς ἀπήνης εἰς	Ῥώμην	ᾤχετο, μέλαιναν ἐσθῆτα περιβαλομένη καὶ
[4, 19]	παρέχειν ἕκαστον λόχον· τὴν δὲ	δαπάνην	τὴν εἰς τὸν ἐπισιτισμὸν τῶν
[4, 14]	τῇ μὲν Παλατίνην, τῇ δὲ	Σουβουράνην,	τῇ δὲ τρίτῃ Κολλίνην, τῇ
[4, 24]	διὰ κουφότητα τῶν δεσποτῶν καὶ	κενὴν	δοξοκοπίαν. ἔγωγ´ οὖν ἐπίσταμαί τινας
[4, 2]	καὶ μετὰ τοῦτο τὴν γυναῖκα	κοσμησαμένην,	οἷς ἔθος ἐστὶ κοσμεῖσθαι τὰς
[4, 65]	κυρία, τί δεῖ σε καλῶς	ἐπισταμένην	διδάσκειν; εἰ δ´ ἀντιπράττειν ἐπιχειρήσεις
[4, 2]	τὰ μαντικὰ οὐδενὸς χεῖρον Τυρρηνῶν	ἐπισταμένην	εἰπεῖν πρὸς αὐτόν, ὅτι γένος
[4, 18]	τριάκοντα· τὴν δ´ ἐπὶ πάσαις	τεταγμένην	εἷς λόχος ὁ τῶν ἀπόρων.
[4, 50]	καὶ τὴν παρὰ τῶν συμμάχων	ἀφιγμένην	δύναμιν προσλαβὼν πολλῷ πλείονα τῆς
[4, 40]	ὑπὸ λύπης αὐτοχειρίᾳ τὸ ζῆν	προεμένην	αὐτὴν ἀποθανεῖν· οἱ δ´ ὑπὸ
[4, 70]	τὴν Λουκρητίαν ἐν τῷ μέσῳ	κειμένην	καὶ τὸν πατέρα περικείμενον αὐτῇ
[4, 16]	κατεῖχεν ἐν τοῖς πολέμοις τὴν	προαγωνιζομένην	τῆς φάλαγγος ὅλης. ἔπειτ´ ἐκ
[4, 28]	ἡγεῖτο τὴν μὴ τὰ ὅμοια	βουλομένην,	τῇ μὲν ὀδύρεσθαί τε καὶ
[4, 77]	πάντες εἴχετε ὡς ἠλιθίου, ψευδῆ	γενομένην	καὶ οὐχ ὑπ´ ἄλλου τινὸς
[4, 27]	πατρικίων τὴν πρὸς τὸν ἡγεμόνα	γενομένην	μεγάλην σφίσιν ὠφέλειαν παρέξειν νομίζουσαι.
[4, 79]	οὖσαν καὶ σπουδαίαν περὶ αὐτὸν	γενομένην,	πρὶν ἢ πενθῆσαι καὶ τὰ
[4, 45]	ἥκειν εἰς τὴν ἐν Φερεντίνῳ	γινομένην	ἀγορὰν τοὺς εἰωθότας ὑπὲρ τοῦ
[4, 7]	τούτων καιρὸς ἐπανάγειν ἐπὶ τὴν	ἀπολειπομένην	διήγησιν. ~Ἐπειδὴ δὲ παραλαβὼν τὴν
[4, 19]	τὰς ἄλλας χορηγίας τὰς πολεμικὰς	ἐπιτελεσθησομένην	συμμετρησάμενος, ὁπόση τις ἀρκοῦσα ἔσται,
[4, 10]	πολιτευομένου χαλεπῶς ἔφερον οἱ πατρίκιοι	καταλυομένην	τὴν δυναστείαν τῆς βουλῆς ὁρῶντες
[4, 76]	ἐστρωμένης κομίζοντες ἀθεράπευτόν τε καὶ	πεφυρμένην	αἵματι τὴν νεκράν· ἣν πρὸ
[4, 41]	βασιλεῖς, συγχέας καὶ διαφθείρας εἰς	ὁμολογουμένην	τυραννίδα μετέστησε τὴν ἀρχήν. καὶ
[4, 30]	ἢ τί τὴν πόλιν ὁρῶν	ἀδικουμένην	ὑπ´ ἐμοῦ ταῦτ´ ἐπ´ ἐμοὶ
[4, 63]	δύο πόλεις ἀποικίσας τὴν μὲν	καλουμένην	Σιγνίαν οὐ κατὰ προαίρεσεν, ἀλλ´
[4, 51]	τὸν χάρακα, ἡ δὲ περὶ	Φιδήνην·	καὶ εἰ μή τις αὐτοῖς
[4, 39]	τοῦ στενωποῦ, δι´ οὗ τὴν	ἀπήνην	ἔδει διελθεῖν, αἱ ἡμίονοι τὸ
[4, 73]	ἄνδρες ἀγαθοὶ καὶ ἐξ ἀγαθῶν,	καινὴν	μὲν οὐδεμίαν οἴομαι δεῖν ἡμᾶς
[4, 81]	γεγόναμεν, εἰς πενίαν δὲ καὶ	δεινὴν	ἀπορίαν ἥκομεν ἐκ πολλῶν καὶ
[4, 66]	Ἱκέτις ἔφη γίνομαί σου πάτερ	δεινὴν	καὶ ἀνήκεστον ὑπομείνασα ὕβριν, τιμωρῆσαί
[4, 25]	Βαβυλωνίου τείχους ἐμακάρισε τὴν Ἀσσυρίαν	ἐκείνην	γυναῖκα οὔτε τῶν ἐν Μέμφει
[4, 29]	ἔχων ἀνδρὸς ἀνήρ, ὅς με	ταπεινὴν	ποιεῖ μεγάλων οὖσαν ἀξίαν καὶ
[4, 70]	τοῖς πολλοῖς μωρίαν οὐκ εἶχεν	ἀληθινήν,	ἀλλ´ ἐπίθετον, καὶ τὰς αἰτίας
[4, 14]	δὲ Σουβουράνην, τῇ δὲ τρίτῃ	Κολλίνην,	τῇ δὲ τετάρτῃ τῶν μοιρῶν
[4, 14]	τῇ δὲ τετάρτῃ τῶν μοιρῶν	Ἰσκυλίνην,	τετράφυλον ἐποίησε τὴν πόλιν εἶναι,
[4, 69]	Βρούτου πολλὰ καταγελάσαντες, ὅτι βακτηρίαν	ξυλίνην	ἀνέθηκε τῷ Ἀπόλλωνι· ὁ δὲ
[4, 9]	ἰδίαν ἀφαιρεθῶσιν ἐλευθερίαν οἱ τὴν	κοινὴν	βεβαιώσαντες, ἐκ τῶν ἐμαυτοῦ χρημάτων
[4, 9]	ταῦτ´ ἔγνων καὶ ἴσην καὶ	κοινὴν	ποιεῖν τὴν πολιτείαν καὶ τὰ
[4, 77]	ὑγιαίνοντι δεῖ. ἴστε δὴ τὴν	κοινὴν	ὑπόληψιν, ἣν περὶ ἐμοῦ πάντες
[4, 47]	ἥκιστα δυναμένῳ πεσεῖν εἰς πρόνοιαν	ἀνθρωπίνην	καὶ φυλακήν. τῶν γὰρ παρακομιζόντων
[4, 14]	μοίραις τὰς ἐπικλήσεις, τῇ μὲν	Παλατίνην,	τῇ δὲ Σουβουράνην, τῇ δὲ
[4, 15]	ἐν ἄλσει καθιδρυμένης, ἣν προσαγορεύουσι	Λιβιτίνην,	ὑπὲρ τῶν ἀπογινομένων· εἰς δὲ
[4, 14]	ὀλίγαις ὕστερον ἡμέραις τῶν Κρονίων,	σεμνὴν	ἐν τοῖς πάνυ καὶ πολυτελῆ,
[4, 73]	ἀλλήλων καὶ κώλυσις τοῦ καθ´	ἡδονὴν	ζῆν φιλοτιμία τε πρὸς ἀρετῆς
[4, 2]	ἐστὶ κοσμεῖσθαι τὰς γαμουμένας, κατακλεισθῆναι	μόνην	εἰς τὸν οἶκον, ἐν ᾧ
[4, 1]	βασιλείου γένους Τύλλιος ὄνομα γυναικὶ	συνῆν	Ὀκρισίᾳ καλλίστῃ τε καὶ σωφρονεστάτῃ
[4, 65]	φοβηθεῖσα τὴν περὶ τὸν θάνατον	ἀσχημοσύνην	εἶξαί τε καὶ περιιδεῖν αὐτὸν
[4, 26]	ἰσχύος μὲν ταῖς ἀσθενέσιν ἀποφαίνων	ὁμοφροσύνην,	ταπεινότητος δὲ καὶ ἀσθενείας καὶ
[4, 84]	ἑνὸς στόματος ἅπαντες τὴν αὐτὴν	φωνὴν	ἀνέκραγον ἄγειν σφᾶς ἐπὶ τὰ
[4, 66]	καὶ περιπεσοῦσα τέως μὲν ἔκλαιε	φωνὴν	οὐδεμίαν προϊεμένη, ἔπειτ´ ἀνιστάντος αὐτὴν
[4, 57]	τῇ παραδόξῳ συμφορᾷ καὶ οὐδὲ	φωνὴν	ὑπὸ τοῦ κακοῦ ῥῆξαι δυνάμενον
[4, 67]	πάθος, ὥστε μίαν ἁπάντων γενέσθαι	φωνήν,	ὡς μυριάκις αὐτοῖς κρεῖττον εἴη
[4, 84]	τοὺς πράξοντας ὅσα τοῖς βασιλεῦσιν	ἐξῆν,	Βροῦτόν τε καὶ Κολλατῖνον· καὶ
[4, 66]	καὶ τίς ὕβρικεν αὐτὴν καὶ	ποδαπὴν	ὕβριν ἀξιοῦντος λέγειν· Ἀκούσῃ τὰς
[4, 8]	διήγησιν. ~Ἐπειδὴ δὲ παραλαβὼν τὴν	ἐπιτροπὴν	τῆς βασιλείας ὁ Τύλλιος καὶ
[4, 58]	γινόμενα διὰ γραμμάτων ὁ Ταρκύνιος	παρῆν	ἄγων τὴν δύναμιν καὶ περὶ
[4, 39]	τέλος, ἐπὶ τῆς ἀπήνης καθεζομένη	παρῆν	εἰς τὴν ἀγοράν. μαθοῦσα δὲ
[4, 55]	μηδὲν εἰς αὐτὸν παρανομήσειν διομολογησαμένων	παρῆν	ἑταίρους τε πολλοὺς καὶ πελάτας
[4, 46]	βουλήν. ~Τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ	παρῆν	ὁ Ταρκύνιος καὶ συναχθέντος τοῦ
[4, 39]	σώματος καὶ σπαίροντος ἡ θυγάτηρ	παρῆν.	στενοῦ δ´ ὄντος πάνυ τοῦ
[4, 51]	ἐν τῇ Συέσσῃ διατρίβοντος αὐτοῦ	παρῆν	τις ἀγγέλλων, ὅτι Σαβίνων ἡ
[4, 31]	παραδώσειν ὄντι πρεσβυτέρῳ τὴν ἀρχήν.	ἐχρῆν	μὲν οὖν σε, εἰ τὰ
[4, 35]	δίκαια τὴν σὴν βασιλείαν κατεῖχον,	ἐχρῆν	σε παραγενόμενον ἐπὶ τοὺς δεδωκότας
[4, 35]	τὰ ἐν ἀνθρώποις δίκαια τὴν	σὴν	βασιλείαν κατεῖχον, ἐχρῆν σε παραγενόμενον
[4, 9]	ἅπαντα δὲ ταῦτ´ ἔγνων καὶ	ἴσην	καὶ κοινὴν ποιεῖν τὴν πολιτείαν
[4, 69]	διατρήσας αὐτὴν ὅλην ὥσπερ αὐλὸν	χρυσῆν	ῥάβδον ἐνέθηκεν οὐδενὸς ἐπισταμένου· μετὰ
[4, 12]	δεδοικώς. ἔπειτ´ ἐγκέλευστοί τινες διειληφότες	τὴν	ἀγορὰν βασιλέα ποιεῖν αὐτὸν ἐβόων
[4, 10]	αὐτῷ τῶν πατρικίων προῆλθεν εἰς	τὴν	ἀγορὰν ἐσθῆτα πιναρὰν περιβεβλημένος καὶ
[4, 76]	δικαίων ἔργων ἐφιεμένοις ἐξῄεσαν εἰς	τὴν	ἀγοράν. ἠκολούθουν δ´ αὐτοῖς οἱ
[4, 38]	ἀρχῆς ἐπαγόμενος· ἐλθὼν δ´ εἰς	τὴν	ἀγορὰν καὶ πρὸ τοῦ βουλευτηρίου
[4, 71]	ὡς ἔστιν αἵματι πεφυρμένον εἰς	τὴν	ἀγορὰν καὶ προθέντες ἐν φανερῷ
[4, 5]	ἐπαγόμενος τοὺς βασιλικοὺς προῆλθεν εἰς	τὴν	ἀγορὰν καὶ τοὺς Μαρκίους ἐκήρυττεν
[4, 76]	τῶν στενωπῶν τὸν δῆμον εἰς	τὴν	ἀγορὰν καλοῦντες· ἀναβὰς ὁ Βροῦτος,
[4, 39]	τῆς ἀπήνης καθεζομένη παρῆν εἰς	τὴν	ἀγοράν. μαθοῦσα δὲ τὰ γενόμενα
[4, 38]	δ´ ἐκ παρασκευῆς ἕτοιμοι περὶ	τὴν	ἀγορὰν οἱ συνειδότες αὐτῷ τὴν
[4, 71]	δὲ συνέλθῃ καὶ πλήθουσαν ἴδωμεν	τὴν	ἀγοράν, προελθὼν Λουκρήτιός τε καὶ
[4, 37]	ἐκκλησίαν συγκαλεῖν. συνδραμόντος δ´ εἰς	τὴν	ἀγορὰν τοῦ κατὰ {τὴν} πόλιν
[4, 79]	τῷ κατὰ γῆς ἀνδρὶ ποιῆσαι	τὴν	ἀθλίαν ἀγχόνῃ διαχρησάμενος, ὑφ´ ὧν
[4, 34]	λυπηρὰ τῶν ἡδέων ἐχούσης ἡγεμονίας	τὴν	ἀκίνδυνον ἀντικαταλλασσόμενος ἡσυχίαν. οὐκ ἠνέσχοντο
[4, 82]	δὲ τότ´ ἀποδημοῦντος ἐπὶ στρατοπέδου,	τὴν	ἀκόλαστον ὕβριν τῆς τυραννίδος οὐκ
[4, 53]	μετὰ ταῦτα μεγάλοις στρατεύμασιν εἰς	τὴν	ἀλλήλων γῆν εἰσβολαὶ καὶ καταδρομαὶ
[4, 27]	ἀμφοτέρων μεγάλοις στρατεύμασι ποιουμένων εἰς	τὴν	ἀλλήλων καὶ παρατάξεις ἄλλας ἐπ´
[4, 52]	δύναμιν καὶ τὰ λάφυρα καὶ	τὴν	ἄλλην ἀποσκευὴν ἀναλαβὼν εἰς Ῥώμην
[4, 82]	μέν, ὅτι μίαν ἐτυραννήθης νύκτα	τὴν	ἀμίαντον ἀφαιρεθεῖς´ αἰδῶ μετὰ βίας,
[4, 25]	πάντων μάλιστα τῶν τοιούτων ἔργων	τὴν	Ἀμφικτύονος τοῦ Ἕλληνος ἐπίνοιαν ἠγάσθη,
[4, 70]	τὰ συμβάντα τῇ Λουκρητίᾳ καὶ	τὴν	ἀναίρεσιν αὐτῆς διηγουμένου τὰς χεῖρας
[4, 28]	νουθετούσης τε καὶ λοιδορουμένης καὶ	τὴν	ἀνανδρίαν κακιζούσης· ὡς δ´ οὐδὲν
[4, 79]	εἱστία καὶ γάμους ἐπετέλει καὶ	τὴν	ἀνδροφόνον νύμφην ἐπὶ τὸν τῆς
[4, 75]	δόξῃ λόχοις κυρίαν εἶναι τὴν	τῶν	ἀνδρῶν αἵρεσιν καὶ τὰ μαντεύματα
[4, 19]	ἀπορίαν, τῶν δὲ στρατειῶν διὰ	τὴν	ἀνεισφορίαν. οὐ γὰρ ἐλάμβανον ἐκ
[4, 2]	πέπρωται γενέσθαι κρεῖττον ἢ κατὰ	τὴν	ἀνθρωπείαν φύσιν ἐκ τῆς μιχθείσης
[4, 65]	βοᾶν. τούτῳ καταπληξάμενος τῷ τρόπῳ	τὴν	ἄνθρωπον αἱρέσεις αὐτῇ δύο προὔτεινεν,
[4, 1]	δ´ ἐκείνη πάντα τὰ περὶ	τὴν	ἄνθρωπον οὐ πολλοῖς χρόνοις ὕστερον
[4, 39]	δὲ καὶ ταῦτ´ ὀρθῶς δόξας	τὴν	ἀνοσιωτάτην γυναῖκα ὑποτίθεσθαι πέμπει τινὰς
[4, 62]	βουλῆς τριῶν ἀποσταλέντων πρεσβευτῶν ἐπὶ	τὴν	ἀντιγραφήν· οἱ δ´ ἐξ ἄλλων
[4, 76]	ὅτι πάντων τ´ ἄρχουσι καὶ	τὴν	ἀνωτάτω χώραν ἔχουσι. τὸ γὰρ
[4, 53]	τις αὐτῆς τὸ μέγεθος καὶ	τὴν	ἀξίωσιν ἐρείπια θεασάμενος οἰκιῶν πολλαχῇ
[4, 67]	δαίμοσιν εὐξαμένη ταχεῖαν αὐτῇ δοῦναι	τὴν	ἀπαλλαγὴν τοῦ βίου σπᾶται τὸ
[4, 73]	παραινῶ καὶ τοὺς μέλλοντας ἕξειν	τὴν	ἁπάντων ἐξουσίαν μήτε βασιλεῖς ἔτι
[4, 26]	Ἕλληνας ὄντας βαρβάροις· Ῥωμαίους δὲ	τὴν	ἁπάντων Λατίνων ἔχειν προστασίαν μεγέθει
[4, 6]	κοινὰ πράττειν ἀξιῶν παραδίδοται, καὶ	τὴν	ἄπαρσιν ἐκεῖθεν πεποιημένος διὰ τὸ
[4, 60]	ὑμῖν, εἴ τι μέλλετε διὰ	τὴν	ἀπειρίαν σφάλλεσθαι κατὰ τὴν ἐρώτησιν,
[4, 39]	πάνυ τοῦ στενωποῦ, δι´ οὗ	τὴν	ἀπήνην ἔδει διελθεῖν, αἱ ἡμίονοι
[4, 55]	δὴ μᾶλλον αὐτῷ πιστεύσειαν ἀληθεύειν	τὴν	ἀπὸ τοῦ πατρὸς ἀπόστασιν, ἀργύριόν
[4, 41]	ἐξιόντι παρακολουθοῦντες, ὅπῃ πορεύοιτο, πολλὴν	τὴν	ἀπὸ τῶν ἐπιβουλευσόντων ἀσφάλειαν παρείχοντο.
[4, 51]	ὁρῶντες καὶ τὴν ἑαυτῶν δύναμιν	τὴν	ἀπὸ Φιδήνης ὅσον οὔπω παρέσεσθαι
[4, 68]	Ἰούνιος ἑνὸς τῶν σὺν Αἰνείᾳ	τὴν	ἀποικίαν στειλάντων ἀπόγονος, ἐν τοῖς
[4, 7]	δὴ τούτων καιρὸς ἐπανάγειν ἐπὶ	τὴν	ἀπολειπομένην διήγησιν. ~Ἐπειδὴ δὲ παραλαβὼν
[4, 47]	τῶν κατηγορηθέντων βραχεῖαν ἔλεγεν εἶναι	τὴν	ἀπολογίαν καὶ δικαστὴν ἁπάντων ἐποιεῖτο
[4, 19]	τῶν μὲν εἰσφορῶν ἀπολυομένους διὰ	τὴν	ἀπορίαν, τῶν δὲ στρατειῶν διὰ
[4, 47]	παρακομιζόντων τά θ´ ὑποζύγια καὶ	τὴν	ἀποσκευὴν τοῦ Τύρνου θεραπόντων τοὺς
[4, 51]	στρατιᾶς τά τε λάφυρα καὶ	τὴν	ἀποσκευὴν φυλάττειν παρακελευσάμενος, τὴν δ´
[4, 85]	ἵππους ἀπὸ ῥυτῆρος, ὡς φθάσων	τὴν	ἀπόστασιν. εὑρὼν δὲ κεκλεισμένας τὰς
[4, 64]	πράγματα, δι´ ὀλίγων πειράσομαι διελθεῖν.	~Τὴν	Ἀρδεατῶν πόλιν ὁ Ταρκύνιος ἐπολιόρκει
[4, 21]	ἀλλὰ τῆς κλήσεως αὐτῶν οὐκέτι	τὴν	ἀρχαίαν ἀκρίβειαν φυλαττούσης, ὡς ἔγνων
[4, 74]	μὴ πολλὰ ἐξαμαρτάνειν τοὺς παραληψομένους	τὴν	ἀρχὴν αἰτιώτατον, μὴ διὰ βίου
[4, 34]	ἅπαντας εἰς ἐκκλησίαν ἀπεδίδουν αὐτοῖς	τὴν	ἀρχὴν ἀντὶ τῆς ἐπιφθόνου ταύτης
[4, 79]	Ταρκύνιος ὁ πρὸ τοῦ παραλαβεῖν	τὴν	ἀρχὴν Ἄρροντα τὸν γνήσιον ἀδελφόν,
[4, 4]	οὖσα, μὴ κατασχόντες οἱ Μάρκιοι	τὴν	ἀρχὴν ἄρωνται τὰ παιδία καὶ
[4, 39]	συμφέροντι τῆς πόλεως τῆς Ῥωμαίων	τὴν	ἀρχὴν αὐτὸν κατασχεῖν. ἀσπασαμένων δὲ
[4, 13]	λόγους. ~Εὐθὺς ἅμα τῷ παραλαβεῖν	τὴν	ἀρχὴν διένειμε τὴν δημοσίαν χώραν
[4, 40]	τὰ πράγματα παραλαβεῖν καὶ συγκατασκευάσαι	τὴν	ἀρχὴν ἐκείνῳ, κακῶσαί τε βουλομένους
[4, 40]	τὰ μαντεύματα ἐπεκύρωσε, παρελάμβανεν οὗτος	τὴν	ἀρχήν· ἐλλείποντος δέ τινος τούτων
[4, 30]	εἰ μὴ βούλοιτο ἑκὼν παραδοῦναι	τὴν	ἀρχήν, ἐμηχανῶντο ἑταιρίας τε συνάγοντες
[4, 9]	τινὰς ἐπ´ αὐτοὺς αἰσθόμενος καὶ	τὴν	ἀρχὴν ἑτέροις παραδοῦναι βουλομένους. ἀξιῶ
[4, 31]	ἡμεῖς, ἐμοὶ παραδώσειν ὄντι πρεσβυτέρῳ	τὴν	ἀρχήν. ἐχρῆν μὲν οὖν σε,
[4, 77]	Ταρκύνιος ἀποκτείνας ἅμα τῷ παραλαβεῖν	τὴν	ἀρχήν, ἵνα τὴν οὐσίαν αὐτοῦ
[4, 8]	πολιτῶν ἐτρέπετο, δι´ ἐκείνων ἐλπίσας	τὴν	ἀρχὴν καθέξειν, καὶ συγκαλέσας τὸ
[4, 35]	πότερος ἡμῶν ἐπιτηδειότερός ἐστιν ἔχειν	τὴν	ἀρχήν· καὶ ὅ τι ἂν
[4, 41]	διαφθείρας εἰς ὁμολογουμένην τυραννίδα μετέστησε	τὴν	ἀρχήν. καὶ πρῶτον μὲν φυλακὴν
[4, 84]	κατὰ λόχους ἐπεκύρωσε τοῖς ἀνδράσι	τὴν	ἀρχήν. καὶ τὰ μὲν κατὰ
[4, 56]	πεμφθέντος ἀγγέλου, πῶς ἂν ἐγκρατέστατα	τὴν	ἀρχὴν κατάσχοι, λόγον μὲν οὐδένα
[4, 1]	γενόμενος, ὀκτὼ καὶ τριάκοντα ἔτη	τὴν	ἀρχὴν κατασχὼν οὕτω τελευτᾷ υἱωνούς
[4, 4]	ὑπεριδών, ἐὰν οἱ φονεύσαντες αὐτὸν	τὴν	ἀρχὴν κατάσχωσιν, οὐδὲ τοῖς ἄλλοις
[4, 78]	ἐξεγένετο μεταλαβεῖν, ἐξ οὗ Ταρκύνιος	τὴν	ἀρχὴν κατέσχεν, οὔθ´ ὕστερον, ἐὰν
[4, 40]	πάτρια ἔθη καὶ νόμιμα κινῆσαι,	τὴν	ἀρχὴν λαβόντα οὐ παρὰ τῆς
[4, 39]	αὐτὸν ὡς βασιλέα τῶν συγκατασκευασάντων	τὴν	ἀρχὴν λαβοῦσα μόνον αὐτόν· Τὰ
[4, 4]	ὑπαρχόντων, καθίστας´ ἤδη τὰ περὶ	τὴν	ἀρχὴν ὁμιλίαις τε φιλανθρώποις τὸ
[4, 36]	τὴν αὐθάδειαν, ᾗ κέχρημαι περὶ	τὴν	ἀρχήν, οὐδεὶς φέρειν δύναταί μου;
[4, 40]	δημοτικοῦ, πρὶν ἢ βεβαίως κρατύνασθαι	τὴν	ἀρχήν, οὐκ εἴασε τῶν νομίμων
[4, 12]	τῆς βασιλείας ἄξιος παραλαμβάνει τότε	τὴν	ἀρχὴν παρὰ τοῦ δημοτικοῦ πλήθους
[4, 42]	δ´ ἐγκρατῶς ἤδη κατέχειν ὑπελάμβανε	τὴν	ἀρχήν, παρασκευάσας ἐκ τῶν ἑταίρων
[4, 75]	οἴομαι δεῖν ποιῆσαι τοῖς παραληψομένοις	τὴν	ἀρχήν. σκοπεῖσθαι μέντοι φημὶ χρῆναι
[4, 50]	~Ὡς δὲ καὶ ταύταις ἐκρατύνατο	τὴν	ἀρχὴν ταῖς συμμαχίαις, στρατὸν ἐξάγειν
[4, 80]	οἶδέ τις ὑμῶν γενόμενον, ὅτε	τὴν	ἀρχὴν Ταρκύνιος ἐλάμβανε; ποῖον προβούλευμα
[4, 71]	βουλοίμην, συγκαλεῖν. ἔδωκε δέ μοι	τὴν	ἀρχὴν ταύτην ὁ τύραννος μεγίστην
[4, 10]	οὖν αὐτοῖς ἄμεινον εἶναι κλέπτοντα	τὴν	ἀρχὴν τὸν ἄνδρα καὶ παρακρουόμενον
[4, 37]	ἀποθνήσκοντα σὺν τοῖς χρήμασι καὶ	τὴν	ἀρχήν, τὸν δὲ δῆμον οὐκ
[4, 10]	ἑλέσθαι τὸν κατὰ νόμους ἕξοντα	τὴν	ἀρχήν· τότε δὲ στέργειν ἐπὶ
[4, 36]	πόλει βελτίονος ἡγεμόνος· ἀποδοὺς δὲ	τὴν	ἀρχὴν τῷ δεδωκότι μοι δήμῳ
[4, 25]	οὔτε τοῦ Βαβυλωνίου τείχους ἐμακάρισε	τὴν	Ἀσσυρίαν ἐκείνην γυναῖκα οὔτε τῶν
[4, 36]	καὶ διὰ βαρύτητα ἐπαχθὴς καὶ	τὴν	αὐθάδειαν, ᾗ κέχρημαι περὶ τὴν
[4, 70]	φρονιμώτατος, μετὰ τοῦτ´ ἔπειθεν αὐτοὺς	τὴν	αὐτὴν γνώμην ἅπαντας λαβόντας ἐξελάσαι
[4, 46]	τὸ μὴ προσγεγράφθαι ταῖς ὁμολογίαις	τὴν	αὐτὴν εἶναι δωρεὰν καὶ τοῖς
[4, 64]	τοῦ Ἠγερίου πείθομαι, εἴ γε	τὴν	αὐτὴν εἶχε τοῖς Ταρκυνίου παισὶν
[4, 61]	ἐπιταραττόμενοι τὴν γνώμην οἱ πρέσβεις	τὴν	αὐτὴν ἐφύλαττον ἀπόκρισιν, ὥσπερ αὐτοῖς
[4, 73]	διαιρεθείσης τῆς ἐξουσίας διχῇ καὶ	τὴν	αὐτὴν ἔχοντος ἰσχὺν ἑκατέρου· αἰδώς
[4, 64]	καὶ τοῖς ἐγγόνοις ἀφ´ ἑαυτοῦ	τὴν	αὐτὴν κατέλιπεν ἐπίκλησιν· ἐγὼ δὲ
[4, 62]	εἶναι καὶ γελασθεῖσα ἐπὶ τῷ	τὴν	αὐτὴν τιμὴν αἰτεῖν περὶ τῶν
[4, 84]	ὥσπερ ἐξ ἑνὸς στόματος ἅπαντες	τὴν	αὐτὴν φωνὴν ἀνέκραγον ἄγειν σφᾶς
[4, 55]	χρήμασιν ὑπ´ αὐτοῦ δεκασθέντες, ἐπὶ	τὴν	αὐτοκράτορα παράγουσιν ἀρχήν. ~Τοσαύτης δὴ
[4, 29]	γεγονόσι τῆς εὐδαίμονος ἄρξαι Κορίνθου	τὴν	αὐτοκράτορα ὑπῆρξεν ἀρχὴν ἐπὶ πολλάς,
[4, 10]	αὐτοὺς ὁ Τύλλιος καὶ κατέσχε	τὴν	βασιλείαν ἀκόντων ἐκείνων. κατασκευάσας γὰρ
[4, 31]	παρεδίδους, ἅμα τοῖς χρήμασι καὶ	τὴν	βασιλείαν ἀποδεδωκέναι παραδείγμασι χρώμενον τοῖς
[4, 11]	φυγάδας καὶ τοῖς Μαρκίου παισὶ	τὴν	βασιλείαν ἀποδιδόναι, οὓς ὑμεῖς Ταρκύνιον
[4, 34]	κύριον, ἀλλ´ ἐμὲ κατέσχον καὶ	τὴν	βασιλείαν ἔδωκάν μοι ψῆφον ἐπενέγκαντες,
[4, 46]	κατηγορίας τελευτῶν ἐδίδασκεν, ὡς οὐδὲ	τὴν	βασιλείαν εἶχε τὴν Ῥωμαίων κατὰ
[4, 39]	κατὰ τὸ δέον· βεβαίως δὲ	τὴν	βασιλείαν ἔχειν Τυλλίου περιόντος οὐκ
[4, 4]	ὑπὸ τῶν πραγμάτων αὐτῶν ἐπὶ	τὴν	βασιλείαν καλεῖσθαι, δραστήριος ἀνὴρ οὐκ
[4, 69]	φιλῆσαι τὴν μητέρα βουλόμενοι κοινῇ	τὴν	βασιλείαν κατασχεῖν, ὁ δὲ Βροῦτος
[4, 85]	ἔτη δὲ πέντε καὶ εἴκοσι	τὴν	βασιλείαν κατασχών. οἱ δὲ περὶ
[4, 40]	Τύλλιος ἔτη τετταράκοντα καὶ τέτταρα	τὴν	βασιλείαν κατασχών. τοῦτον τὸν ἄνδρα
[4, 6]	ἔτη δ´ ὀκτὼ καὶ τριάκοντα	τὴν	βασιλείαν κατέσχεν αὐτὸς ὡς ἅπαντες
[4, 29]	καιρόν, ὃς ἥξει σοι φέρων	τὴν	βασιλείαν μηδὲν εἰς τοῦτο πραγματευσαμένῳ,
[4, 34]	τοιοῦτον ἔχεις δικαίωμα φέρειν, ὅτι	τὴν	βασιλείαν ὁ πάππος ὑμῶν ἐπὶ
[4, 37]	ἔφησεν, ὅτι Ταρκύνιος αὐτὸν αἰτιᾶται	τὴν	βασιλείαν οὐ δικαίως κατέχειν ἑαυτῷ
[4, 12]	τοῦτον δὲ τὸν τρόπον ἐπὶ	τὴν	βασιλείαν παρελθὼν πολλῶν μὲν καὶ
[4, 7]	μετὰ τὴν Ταρκυνίου τελευτὴν παραλαβὼν	τὴν	βασιλείαν Τύλλιος ἐπ´ ἔτη τετταράκοντα
[4, 41]	ἀλλοδαπῶν, οἳ νυκτός τε περὶ	τὴν	βασίλειον αὐλιζόμενοι αὐλὴν καὶ μεθ´
[4, 76]	ἐκείνου δὲ τοὺς ἕξοντας τὴν	τῶν	βασιλέων ἐξουσίαν ὀνομασθῆναι Λεύκιον Ἰούνιον
[4, 25]	ἐλαττοῦν, ἀλλὰ καὶ ἐν οἷς	τὴν	βασιλικὴν ἀρχὴν ἐμείωσεν αὐτὸς ἑαυτοῦ
[4, 73]	κυρίαν, ἀλλὰ δυσὶν ἐπιτρέπειν ἀνδράσι	τὴν	βασιλικὴν ἀρχήν, ὡς Λακεδαιμονίους πυνθάνομαι
[4, 38]	ὑπηρέταις τισὶν ἀναδοὺς καὶ αὐτὸς	τὴν	βασιλικὴν ἐσθῆτα λαβὼν καὶ τἆλλα
[4, 4]	ἄρωνται τὰ παιδία καὶ πᾶσαν	τὴν	βασιλικὴν συγγένειαν ἀφανίσωσι, πρῶτον μὲν
[4, 62]	δύο παραζεύξας ἐκείνοις ἀπέδωκε τὴν	τῶν	βιβλίων φυλακήν, ὧν τὸν ἕτερον
[4, 45]	οἱ πρόεδροι τῶν Λατίνων ἀνεβάλοντο	τὴν	βουλήν. ~Τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ
[4, 79]	ἔτι καὶ πάλαι· οὗτος ὁ	τὴν	γαμετὴν γυναῖκα, σώφρονα καὶ τέκνων
[4, 48]	καταβάλλουσι καὶ ἐπικατασκάψαντες ἔτι ζῶντος	τὴν	γῆν διαφθείρουσι παραχρῆμα. τὸν δὲ
[4, 15]	Τύλλιος εἰς ὁπόσας δήποτε μοίρας	τὴν	γῆν κατὰ τοὺς ὀρεινοὺς καὶ
[4, 69]	τῆς Ἰταλίας ἐπέβη, προσκύψας κατεφίλησε	τὴν	γῆν, ταύτην οἰόμενος ἁπάντων ἀνθρώπων
[4, 47]	τὸν κατηγορήσαντα ἀναιρεῖν. ἐπαινεσάντων δὲ	τὴν	γνώμην ἁπάντων συνταξάμενος μετ´ αὐτῶν
[4, 84]	ταύτην εἰ βουλομένοις ὑμῖν ἐστι	τὴν	γνώμην εἶναι κυρίαν, διαστάντες κατὰ
[4, 76]	τὰ τῆς ἀρχῆς. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου	τὴν	γνώμην Ἰουνίου Βρούτου πάντες ἐπῄνεσαν
[4, 84]	ὑμῖν, ἐπιψηφίσατε. Ἐπῄνει καὶ ταύτην	τὴν	γνώμην ὁ δῆμος, καὶ ψῆφος
[4, 75]	ἐξ αὐτῶν· ὅταν δ´ ἐπιψηφίσωσι	τὴν	γνώμην οἱ πολῖται, δηλώσας αὐτοῖς
[4, 61]	τῆς εὑρέσεως ἐρωτήσεις οὐδὲν ἐπιταραττόμενοι	τὴν	γνώμην οἱ πρέσβεις τὴν αὐτὴν
[4, 55]	τῶν υἱῶν Σέξτος ὄνομα κοινωσάμενος	τὴν	γνώμην τῷ πατρὶ μόνῳ καὶ
[4, 64]	προθυμίᾳ τε καὶ φιλοφροσύνῃ. ταύτην	τὴν	γυναῖκα καλλίστην οὖσαν τῶν ἐν
[4, 2]	αὐτῷ συνελθεῖν· καὶ μετὰ τοῦτο	τὴν	γυναῖκα κοσμησαμένην, οἷς ἔθος ἐστὶ
[4, 51]	καὶ τὴν ἀποσκευὴν φυλάττειν παρακελευσάμενος,	τὴν	δ´ ἄλλην δύναμιν εὔζωνον ἀναλαβὼν
[4, 18]	βυκανισταῖς· τὴν δὲ πέμπτην τριάκοντα·	τὴν	δ´ ἐπὶ πάσαις τεταγμένην εἷς
[4, 51]	τὴν φέρουσαν ἀπὸ Φιδήνης ὁδόν,	τὴν	δ´ ἑτέραν ἅμα τῷ λαμπρὰν
[4, 1]	ὑπὸ Ῥωμαίων κατελαμβάνετο, μαχόμενος ἀποθνήσκει,	τὴν	δ´ Ὀκρισίαν ἐγκύμονα οὖσαν ἐξαίρετον
[4, 4]	ᾧ τὸν Ταρκύνιον ἡμιθνῆτα ἔθεσαν,	τὴν	δ´ Ὀκρισίαν καὶ τὸν Τύλλιον
[4, 34]	κατὰ διαθήκας διαδόχους προσήκειν παραλαμβάνειν,	τὴν	δ´ ὅταν ἐκλίπωσιν οἱ λαβόντες
[4, 31]	καταλειφθέντα ὑπ´ αὐτοῦ παραδέδωκάς μοι,	τὴν	δὲ βασιλείαν ἀποστερεῖς με καὶ
[4, 34]	μὲν χρήματα τῶν κτησαμένων εἶναι,	τὴν	δὲ βασιλείαν τῶν δεδωκότων· καὶ
[4, 19]	πλῆθος ἐκέλευε παρέχειν ἕκαστον λόχον·	τὴν	δὲ δαπάνην τὴν εἰς τὸν
[4, 18]	ἐνενήκοντα λόχοι σὺν τοῖς ἱππεῦσι·	τὴν	δὲ δευτέραν εἴκοσι καὶ δύο
[4, 57]	ῥῆξαι δυνάμενον ἀποκτείνουσι βάλλοντες λίθοις·	τὴν	δὲ κατὰ τῶν ἄλλων ζήτησίν
[4, 17]	ἐν τοῖς ἀγῶσι τὴν ὑστάτην.	τὴν	δὲ πέμπτην μοῖραν, οἷς ἐντὸς
[4, 18]	σὺν τοῖς σαλπισταῖς καὶ βυκανισταῖς·	τὴν	δὲ πέμπτην τριάκοντα· τὴν δ´
[4, 20]	συνισταμένου τε καὶ καταλυομένου διαγνῶναι.	τὴν	δὲ περὶ τούτων διάσκεψιν καὶ
[4, 2]	τὸ τέρας ἐν θαύματι γενέσθαι,	τὴν	δὲ Τανακυλίδα τά τ´ ἄλλα
[4, 18]	χειροτέχναις· τὴν δὲ τρίτην εἴκοσι·	τὴν	δὲ τετάρτην πάλιν εἴκοσι καὶ
[4, 18]	καὶ δύο σὺν τοῖς χειροτέχναις·	τὴν	δὲ τρίτην εἴκοσι· τὴν δὲ
[4, 16]	τοῖς ἀγῶσι μετὰ τοὺς προμάχους.	τὴν	δὲ τρίτην ἐποίει σύνταξιν ἐκ
[4, 59]	ἐν τῷ πρὸ τούτου λόγῳ,	τὴν	δὲ τῶν ναῶν κατασκευὴν οὐκ
[4, 50]	συναγαγὼν εἰς ἓν χωρίον καὶ	τὴν	δεκάτην ἐξελόμενος εἰς κατασκευὴν ἱεροῦ
[4, 39]	ὄψεως ἐλεεινὸν ἐπέστη καὶ πρὸς	τὴν	δέσποιναν ἀπέβλεψε. πυνθανομένης δ´ ἐκείνης,
[4, 13]	τῷ παραλαβεῖν τὴν ἀρχὴν διένειμε	τὴν	δημοσίαν χώραν τοῖς θητεύουσι Ῥωμαίων·
[4, 35]	βουλή· οὐ γὰρ ὑμῶν ἀφαιρούμενος	τὴν	διάγνωσιν, ἀλλὰ τὴν τούτου συκοφαντίαν
[4, 19]	μὲν τῶν στρατιωτῶν καταγραφὰς κατὰ	τὴν	διαίρεσιν ἐποιεῖτο τὴν τῶν λόχων,
[4, 69]	μὲν οὖν νεανίσκοι τοῦ χρησμοῦ	τὴν	διάνοιαν ἀγνοήσαντες συνέθεντο πρὸς ἀλλήλους
[4, 30]	ὡς δ´ οὐ προσεῖχεν αὐτῷ	τὴν	διάνοιαν, ἀλλ´ ἐπὶ τῆς βουλῆς
[4, 77]	οἶδ´ ὅτι πολλοῖς τεταράχθαι δόξω	τὴν	διάνοιαν, ἀνὴρ οὐ φρενήρης περὶ
[4, 51]	τὸ ἐν Φιδήνῃ στράτευμα, μαθὼν	τὴν	διάνοιαν αὐτῶν ὁ Ταρκύνιος· ἑάλω
[4, 74]	ἄρχεσθαι καὶ πρὸ τοῦ διαφθαρῆναι	τὴν	διάνοιαν ἀφίστασθαι τῆς ἐξουσίας συστέλλει
[4, 25]	τοῖς ἐπιγινομένοις καταλιπεῖν. ἐφιστὰς δὲ	τὴν	διάνοιαν ἐπὶ τὰ τῶν ἀρχαίων
[4, 56]	τοῦ Ταρκυνίου τότε ποιήσαντος συνεὶς	τὴν	διάνοιαν τοῦ πατρὸς ὁ Σέξτος,
[4, 27]	κατὰ γένος ὄντι ὑπακούειν, καὶ	τὴν	διαφορὰν τῶν πατρικίων τὴν πρὸς
[4, 53]	πλὴν ὅσα μέρη πανδοκεύεται κατὰ	τὴν	δίοδον, τότε δὲ πολυάνθρωπος εἰ
[4, 70]	ἀρξάμενος ὑπὲρ ἑαυτοῦ λέγειν, ὅτι	τὴν	δοκοῦσαν τοῖς πολλοῖς μωρίαν οὐκ
[4, 5]	βασιλεὺς δεινόν, καὶ μέχρι πολλοῦ	τὴν	δόξαν ἔχων ταύτην διετέλει. ὁ
[4, 71]	ὡς ἠλιθίῳ καὶ οὔτ´ εἰσομένῳ	τὴν	δύναμιν αὐτῆς οὔτ´, εἰ γνοίην,
[4, 51]	ἀπὸ τύχης ἐχρήσατο τοιᾷδε. νείμας	τὴν	δύναμιν διχῇ τὴν μὲν ἑτέραν
[4, 52]	Ταρκυνίῳ κατὰ νοῦν ἐχώρησεν, ἀναλαβὼν	τὴν	δύναμιν ἧκεν ἐπὶ τοὺς ἐν
[4, 58]	γραμμάτων ὁ Ταρκύνιος παρῆν ἄγων	τὴν	δύναμιν καὶ περὶ μέσον νυκτὸς
[4, 58]	τὸν υἱὸν Σέξτον ἀποδείξας ἀπῆγε	τὴν	δύναμιν. ὁ μὲν δὴ πρὸς
[4, 50]	ἐπὶ τοὺς καλουμένους Πωμεντίνους ἦγε	τὴν	δύναμιν, οἳ πόλιν μὲν Σύεσσαν
[4, 75]	ἄλλῳ τρόπῳ παρελθεῖν πάλιν ἐπὶ	τὴν	δυναστείαν, ἐὰν μὴ φυλαττώμεθα αὐτούς.
[4, 78]	πατρίους ἡμῶν ἐθισμοὺς καὶ νόμους	τὴν	δυναστείαν κατασχόντα οὔτ´, ἐπειδὴ κατέσχεν
[4, 31]	οὐδὲ τότε μέντοι σαυτῷ πράττειν	τὴν	δυναστείαν λέγων, ἀλλ´ ἡμῖν φυλάξειν
[4, 80]	συκοφαντεῖν. πῶς οὖν παρῆλθεν ἐπὶ	τὴν	δυναστείαν; ὅπλοις καὶ βίᾳ καὶ
[4, 80]	δυσχεραινόντων. φέρε, ἀλλ´ ἐπειδὴ κατέσχε	τὴν	δυναστείαν ὁπωσδήποτε λαβών, ἆρα βασιλικῶς
[4, 1]	ὢν ἔτι καὶ πρὶν ἐπὶ	τὴν	δυναστείαν παρελθεῖν. τὰ μὲν οὖν
[4, 41]	τῶν πατρικίων, ὑφ´ ὧν ἐπὶ	τὴν	δυναστείαν παρήχθη, ἔθη τε καὶ
[4, 10]	χαλεπῶς ἔφερον οἱ πατρίκιοι καταλυομένην	τὴν	δυναστείαν τῆς βουλῆς ὁρῶντες καὶ
[4, 4]	καὶ συγγενῶν ἀνόσια παθὼν ἐκπεπλήρωκε	τὴν	ἑαυτοῦ μοῖραν οὔτε περὶ τῶν
[4, 56]	πόλεως ἐβούλετο δακρύων ἅμα καὶ	τὴν	ἑαυτοῦ τύχην κατολοφυρόμενος, ὥσπερ οἱ
[4, 28]	πεφυκότα παρακαλούσης, ἀλλ´ ἑκάτερος ἐπὶ	τὴν	ἑαυτοῦ φύσιν ἐφέρετο καὶ λυπηρὰν
[4, 28]	ἀνδρῶν ἑκατέρῳ φέρεσθαι μὲν ἐπὶ	τὴν	ἑαυτοῦ φύσιν, μετάγεσθαι δ´ ὑπὸ
[4, 76]	ἄρχοντας τούτους ἔταξαν καλεῖσθαι κατὰ	τὴν	ἑαυτῶν διάλεκτον κωνσούλας· τοῦτο μεθερμηνευόμενον
[4, 51]	πολεμίους οὐ πολλοὺς ὁρῶντες καὶ	τὴν	ἑαυτῶν δύναμιν τὴν ἀπὸ Φιδήνης
[4, 78]	συνεκαλέσαμεν, ἵνα τὴν προαίρεσιν ἀποδειξάμενοι	τὴν	ἑαυτῶν συναγωνιστὰς ἀξιώσωμεν ἡμῖν γενέσθαι,
[4, 34]	βασιλείαν ἔδωκάν μοι ψῆφον ἐπενέγκαντες,	τὴν	ἑαυτῶν, Ταρκύνιε, κτῆσιν, οὐ τὴν
[4, 32]	πολὺ ἀπέχω πεντηκονταετίας; κατάβαλε {δὲ}	τὴν	εἰρωνείαν τῶν ἀναισχύντων ἐρωτημάτων καὶ
[4, 39]	θυγατρὸς ἔργα παραδίδοται. πεπυσμένη γὰρ	τὴν	εἰς τὸ βουλευτήριον τοῦ πατρὸς
[4, 19]	ἕκαστον λόχον· τὴν δὲ δαπάνην	τὴν	εἰς τὸν ἐπισιτισμὸν τῶν στρατευομένων
[4, 58]	ἑαυτοῦ τε καὶ τῶν παίδων	τὴν	ἐκ τῶν παρ´ ἐλπίδας σεσωσμένων
[4, 37]	ἐβόων. ἐκεῖνος μὲν οὖν δείσας	τὴν	ἐκ χειρὸς δίκην ὁρμῆς ἤδη
[4, 84]	ἀκούουσι λόγων· πάθη τε ποικίλα	τὴν	ἑκάστου ψυχὴν κατελάμβανεν οὐδὲν ἀλλήλοις
[4, 62]	εἰς τὸ πέλαγος. μετὰ δὲ	τὴν	ἐκβολὴν τῶν βασιλέων ἡ πόλις
[4, 79]	τὸ σῶμα τυχεῖν· Ταρκυνίαν δὲ	τὴν	ἐκείνου γυναῖκα, ἣν προσῆκεν αὐτῷ
[4, 79]	εἰς τοῦτο τὸ μῦσος λαβὼν	τὴν	ἐκείνου γυναῖκα, τῆς δ´ αὐτῷ
[4, 37]	τε ζῶντος διεπράξατο καὶ μετὰ	τὴν	ἐκείνου τελευτὴν καὶ τῶν πολιτευμάτων
[4, 65]	μοι ἔδωκε πόλεως, μετὰ δὲ	τὴν	ἐκείνου τελευτὴν Ῥωμαίων τε καὶ
[4, 56]	λόγον διαθέμενος, ὅτι καταπεφευγὼς εἰς	τὴν	ἐκείνων πίστιν ἅμα τοῖς ἑταίροις
[4, 57]	ἀποκεκρυμμένα τὰ γράμματα, παρῆσαν εἰς	τὴν	ἐκκλησίαν ἄλλας τε πολλὰς φέροντες
[4, 85]	τοσοῦτο μόνον ἀπαγγελλόντων, ὅτι κατέχει	τὴν	ἐκκλησίαν Βροῦτος δημαγωγῶν καὶ τοὺς
[4, 84]	νόμους Σπόριον Λουκρήτιον· κἀκεῖνος ἀπολύσας	τὴν	ἐκκλησίαν ἐκέλευσεν ἅπαντας ἥκειν εἰς
[4, 9]	αὐτὸς ἀγαθὰ καὶ ὧν χάριν	τὴν	ἐκκλησίαν συνεκάλεσα, ἀκούσατέ μου. ὅσοι
[4, 75]	ἀκούσατέ μου· συνάξω μὲν ἐγὼ	τὴν	ἐκκλησίαν, ὥσπερ ἔφην, ἐπειδὴ συγκεχώρηταί
[4, 81]	δαπανωμένους, ἀνάπαυσιν τῶν κακῶν οὐδὲ	τὴν	ἐλαχίστην λαμβάνοντας; τίς οὖν ὅρος
[4, 11]	τοὺς πένητας ὑμῶν οὐκ εἴασα	τὴν	ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῆναι πρὸς τὰ χρέα
[4, 25]	ἀλλήλας ὑπὸ τῶν προσοικούντων βαρβάρων	τὴν	ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῶσι. ~Γνοὺς δὲ ταῦτα
[4, 46]	δ´ ἅμα τὴν παρρησίαν καὶ	τὴν	ἐλευθερίαν ἀφαιροῖτο· πολλῆς τε μωρίας
[4, 24]	χρηματισάμενοι τούτων ὠνοῦνται τῶν χρημάτων	τὴν	ἐλευθερίαν καὶ εὐθύς εἰσι Ῥωμαῖοι·
[4, 24]	πολιτῶν φιλανθρωπία φέρωσι τοῖς δεδωκόσι	τὴν	ἐλευθερίαν· οἱ δὲ διὰ κουφότητα
[4, 71]	τυραννίδος καὶ τοὺς πολίτας ἐπὶ	τὴν	ἐλευθερίαν παρακαλείτω. ἔσται δὲ πᾶσι
[4, 85]	δημαγωγῶν καὶ τοὺς πολίτας ἐπὶ	τὴν	ἐλευθερίαν παρακαλῶν, οὐδενὶ τῶν ἄλλων
[4, 24]	πολέμῳ τήν τε πατρίδα καὶ	τὴν	ἐλευθερίαν χρηστοῖς γενομένοις περὶ τοὺς
[4, 76]	διάλεκτον κωνσούλας· τοῦτο μεθερμηνευόμενον εἰς	τὴν	Ἑλλάδα γλῶτταν τοὔνομα συμβούλους ἢ
[4, 67]	ἂν ἐξερμηνευόμενος ὁ Βροῦτος εἰς	τὴν	Ἑλληνικὴν διάλεκτον ἠλίθιος· ὑπὲρ οὗ
[4, 1]	δ´ ἂν ὁ Σερούιος εἰς	τὴν	Ἑλληνικὴν διάλεκτον μεταβιβαζόμενος Δούλιος. ~Φέρεται
[4, 11]	δέ, ὧν αὐτὸς ἐγὼ κατὰ	τὴν	ἐμαυτοῦ δύναμιν ἐγενόμην ὑμῖν χρήσιμος,
[4, 9]	τοσαύτας ὀφείλω χάριτας; ἀλλ´ οὔτε	τὴν	ἐμαυτοῦ προδώσω πίστιν οὐδὲ τὴν
[4, 9]	παιδίων ἐρημίαν ἐγκαταλείψω κατὰ δύναμιν	τὴν	ἐμήν. δίκαιοι δ´ ἐστὲ καὶ
[4, 47]	ἀπέλυσέ με, ὅτε τὴν θυγατέρα	τὴν	ἐμὴν ἐβούλετο λαβεῖν γυναῖκα. ἐπεὶ
[4, 13]	κάλλους τῆς πόλεως, ὡς κατὰ	τὴν	ἐμὴν εἶχεν ἡλικίαν, ἕτερος ἔσται
[4, 40]	ἐν αὐτῷ πάντα, ὅσα μετὰ	τὴν	ἔμπρησιν εἰς τὸν ἀρχαῖον κόσμον
[4, 61]	τοῖς αὐτοῖς θεμελίοις ὁ μετὰ	τὴν	ἔμπρησιν οἰκοδομηθεὶς κατὰ τοὺς πατέρας
[4, 57]	οὓς πρότερον ὑπέσχητο, πολιτείαν τε	τὴν	ἐν Ῥώμῃ δώσειν ἔφη καὶ
[4, 21]	μοῖραν εὐλογίστως καὶ πρᾴως φέρειν	τὴν	ἐν τούτοις ἐλάττωσιν, ἀφειμένοις τῶν
[4, 45]	προεῖπε δι´ ἀγγέλων ἥκειν εἰς	τὴν	ἐν Φερεντίνῳ γινομένην ἀγορὰν τοὺς
[4, 75]	ὀνομασάτω τε τοὺς μέλλοντας ἕξειν	τὴν	ἐνιαύσιον ἡγεμονίαν καὶ ψῆφον ὑπὲρ
[4, 48]	τὴν ἐπιβουλὴν οὐ προεγνωκώς, ἄσμενος	τὴν	ἐξέτασιν ἔφη δέχεσθαι καὶ τοὺς
[4, 30]	ταῖς ἱστορίαις αὐτοῦ τὸ περὶ	τὴν	ἐξέτασιν τῆς ἀληθείας ταλαίπωρον. Μετὰ
[4, 30]	καὶ τὸ ῥᾴθυμον αὐτοῦ περὶ	τὴν	ἐξέτασιν τῶν χρόνων ἐλέγχειν. ἐπὶ
[4, 35]	παραγενόμενον ἐπὶ τοὺς δεδωκότας μοι	τὴν	ἐξουσίαν ἀγανακτεῖν καὶ κατηγορεῖν ἐμοῦ
[4, 40]	δ´ ὄντας δι´ ἑτέρου τρόπου	τὴν	ἐξουσίαν αὐτοῦ καταλῦσαι καὶ Ταρκύνιον
[4, 78]	δή ποτε γενομένους τυράννους, ἀφελέσθαι	τὴν	ἐξουσίαν βεβουλεύμεθα συνελθόντες οἱ πατρίκιοι,
[4, 36]	αὐτοῦ χρώμενος; ὅς γε καὶ	τὴν	ἐξουσίαν, ἣν ὑμεῖς ἐδώκατέ μοι
[4, 26]	ἀλλήλας καὶ τἆλλα τὰ περὶ	τὴν	ἑορτὴν καὶ πανήγυριν, ὃν ἐπιτελεσθήσεται
[4, 25]	ἐξαναλωθῆναι τὸ Ἑλληνικὸν γένος, εἰς	τὴν	ἐπ´ ἐκείνου κληθεῖσαν Ἀμφικτυονικὴν σύνοδον
[4, 50]	τήν τ´ ἐντὸς τείχους καὶ	τὴν	ἐπὶ τῶν ἀγρῶν ἐφῆκεν· ἄργυρον
[4, 9]	διετέλεσε, καὶ ἐπειδὴ τὰ περὶ	τὴν	ἐπιβουλὴν αὐτῷ συνέπεσεν, εἴ τι
[4, 48]	καὶ ὁ Τύρνος, οἷα δὴ	τὴν	ἐπιβουλὴν οὐ προεγνωκώς, ἄσμενος τὴν
[4, 47]	συνταξάμενος μετ´ αὐτῶν τὰ κατὰ	τὴν	ἐπίθεσιν πράγματι ἐπεχείρησεν ἥκιστα δυναμένῳ
[4, 77]	τῶν ἀναγκαιοτάτων γεγονότος, εἰ μὴ	τὴν	ἐπίθετον ἐσκηψάμην μωρίαν. τοῦτό με
[4, 62]	οἳ διὰ βίου ταύτην ἔχουσι	τὴν	ἐπιμέλειαν στρατειῶν ἀφειμένοι καὶ τῶν
[4, 34]	οὔτ´ ἄλλῳ τινὶ μεθίεμαι. ὅτε	τὴν	ἐπιμέλειαν τῆς πόλεως παρέλαβον, αἰσθόμενος
[4, 35]	ἐμοῦ καὶ σεαυτὸν ἐπιτηδειότερον εἶναι	τὴν	ἐπιμέλειαν τῶν κοινῶν παραλαβεῖν, ἐκεῖνα
[4, 9]	τι πάθοι τῶν ἀνθρωπίνων, ἐμοὶ	τὴν	ἐπιμέλειαν τῶν παιδίων ἐπίστευσε. τίς
[4, 47]	αἰτησάμενος εἰς ἀπολογίαν ὁ Ταρκύνιος	τὴν	ἐπιοῦσαν ἡμέραν καὶ λαβών, ὡς
[4, 45]	τ´ ἀξιοῦντος τὸν σύλλογον εἰς	τὴν	ἐπιοῦσαν ἡμέραν, πεισθέντες οἱ πρόεδροι
[4, 31]	καὶ πρὸς καταδίκας ἢ χρέα	τὴν	ἐπιτιμίαν ἀπολωλεκὸς φῦλον, ᾧ τῶν
[4, 8]	ἀπολειπομένην διήγησιν. ~Ἐπειδὴ δὲ παραλαβὼν	τὴν	ἐπιτροπὴν τῆς βασιλείας ὁ Τύλλιος
[4, 57]	ὡς δ´ οἱ πεμφθέντες ἐπὶ	τὴν	ἔρευναν· οὐδὲν γὰρ ἀντεῖπεν ὁ
[4, 48]	δέχεσθαι καὶ τοὺς προέδρους ἐπὶ	τὴν	ἔρευναν τῆς καταλύσεως ἐκάλει καὶ
[4, 60]	διὰ τὴν ἀπειρίαν σφάλλεσθαι κατὰ	τὴν	ἐρώτησιν, ὑπ´ ἐμοῦ διδαχθεῖσι μηδὲν
[4, 8]	τῆς βασιλείας ὁ Τύλλιος καὶ	τὴν	ἑταιρίαν τῶν Μαρκίων ἐξελάσας βεβαίως
[4, 3]	ὁ δὲ βασιλεὺς κηδεστὴν ἐποιήσατο	τὴν	ἑτέραν τῶν θυγατέρων ἐγγυήσας, καὶ
[4, 9]	ἄγων τῶν αὑτοῦ τέκνων καὶ	τὴν	ἑτέραν τῶν θυγατέρων ἔδωκέ μοι
[4, 4]	τὸν καιρόν. ἡ δὲ συγκατασκευάσασα	τὴν	ἡγεμονίαν αὐτῷ καὶ πάντων αἰτία
[4, 27]	τὴν Ταρκυνίου τελευτὴν αἱ παραδοῦσαι	τὴν	ἡγεμονίαν ἐκείνῳ πόλεις οὐκέτι φυλάττειν
[4, 27]	χρήματα γνώμην ἔσχον παραδοῦναι Ῥωμαίοις	τὴν	ἡγεμονίαν ἐφ´ οἷς πρότερον ἐψηφίσαντο.
[4, 80]	νομίμων καὶ τῶν ἐθῶν; αὐτίκα	τὴν	ἡγεμονίαν, ἵν´ ἀπὸ ταύτης ἄρξωμαι,
[4, 46]	πρὸς τὸν πάππον αὐτοῦ παραδιδόντες	τὴν	ἡγεμονίαν, λελύσθαι λέγων μετὰ τὸν
[4, 34]	ἂν Ταρκύνιος ὁ πάππος ὑμῶν	τὴν	ἡγεμονίαν παρέλαβεν Ἄγκου τελευτήσαντος, ἀλλ´
[4, 74]	ἔχων ἔργον ὥσπερ ὁ βασιλεύς,	τὴν	ἡγεμονίαν τῶν θυηπολιῶν, ἄλλο δ´
[4, 49]	θύουσι δ´ ὑπὲρ ἁπάντων καὶ	τὴν	ἡγεμονίαν τῶν ἱερῶν ἔχουσι Ῥωμαῖοι.
[4, 7]	τέκνων γένεσις τοῖς ταύτην ἔχουσι	τὴν	ἡλικίαν ἄπιστος· οὐδὲ γὰρ ἄπαις
[4, 31]	ἐγχειρίσαι πράγματα· ταύτην γέ τοι	τὴν	ἡλικίαν ἔχων καὶ σὺ τόν
[4, 29]	οἱ περὶ ταύτην μάλιστα γενόμενοι	τὴν	ἡλικίαν. φέρε, ἀλλ´ ἡ τοῦ
[4, 63]	κείμενος, ἔνθα λόγος ἔχει Κίρκην	τὴν	Ἡλίου θυγατέρα κατοικῆσαι· καὶ τὰς
[4, 41]	τοῦτο δὲ δηλοῦν βούλεται κατὰ	τὴν	ἡμετέραν γλῶτταν τὸν ὑπερήφανον. τὸν
[4, 25]	βασιλικὴν ἀρχὴν ἐμείωσεν αὐτὸς ἑαυτοῦ	τὴν	ἡμίσειαν τῆς ἐξουσίας ἀφελόμενος. τῶν
[4, 5]	τοῖς ἔνδον εὐτρεπῆ τὰ πρὸς	τὴν	θεραπείαν ἐπιτήδεια ποιεῖν καὶ τοὺς
[4, 56]	οὐδὲν ἀποκρινάμενος τῷ πολλάκις ἐπερωτῶντι,	τὴν	Θρασυβούλου τοῦ Μιλησίου διάνοιαν ὡς
[4, 47]	εἰ δὲ χρηστὸν ἐνόμιζεν, ὅτε	τὴν	θυγατέρα με ᾐτεῖτο, μηδὲ νῦν
[4, 47]	γενόμενος αὐτὸς ἀπέλυσέ με, ὅτε	τὴν	θυγατέρα τὴν ἐμὴν ἐβούλετο λαβεῖν
[4, 4]	Ὀκρισίαν καὶ τὸν Τύλλιον καὶ	τὴν	θυγατέρα τὴν συνοικοῦσαν τῷ Τυλλίῳ
[4, 15]	ἔχουσι Ῥωμαῖοι, συνέγραψεν. εἰς δὲ	τὴν	θυσίαν ταύτην καὶ τὴν σύνοδον
[4, 40]	ἐκ τῆς Τυλλίου πολιτείας, καὶ	τὴν	ἰδίαν ἀξίωσιν, ἣν πρότερον εἶχον,
[4, 58]	τήν τε πόλιν αὐτοῖς ἔφη	τὴν	ἰδίαν ἀποδιδόναι καὶ τὰς οὐσίας,
[4, 9]	πατρίδος ἀνηντλήκασι πόνους, ἵνα μὴ	τὴν	ἰδίαν ἀφαιρεθῶσιν ἐλευθερίαν οἱ τὴν
[4, 22]	τῶν τιμήσεων ὑπὸ τῶν ἐχόντων	τὴν	ἱερωτάτην ἀρχὴν Λοῦστρον ὀνομάζοντες. ἐγένετο
[4, 72]	τοὺς ὑπερέχοντας ἐλευθέρᾳ τε πόλει	τὴν	ἰσονομίαν ἀποφαίνοντες ἀσφαλεστάτην οὖσαν καὶ
[4, 6]	συγγραφεῖς περὶ αὐτῶν ταύτην ἐξενηνόχασι	τὴν	ἱστορίαν οὐδὲν ἐξητακότες τῶν ἀναιρούντων
[4, 84]	λογισμὸν τοῦ μὴ ῥᾳδίαν εἶναι	τὴν	καθαίρεσιν τῆς τυραννίδος ὄκνον ταῖς
[4, 38]	κατὰ τοὺς ἀγροὺς ἐπὶ τὴν	τῶν	καρπῶν συγκομιδήν, ἐξῆλθε μετὰ τῶν
[4, 48]	ταῦτα· καὶ οἱ πορευθέντες ἐπὶ	τὴν	κατάλυσιν αὐτοῦ καταλαμβάνουσιν ἐν τοῖς
[4, 47]	ἀναμφίλεκτον, ἐὰν ἐθελήσητε ἐλθεῖν ἐπὶ	τὴν	κατάλυσιν αὐτοῦ, τὰ κεκρυμμένα ἐν
[4, 47]	παρ´ αὐτοῦ λαβόντας εἰσενεγκεῖν εἰς	τὴν	κατάλυσιν τοῦ δεσπότου καὶ ἀποθέσθαι
[4, 72]	πόλιν ἐπιτροπεύσουσα ἀρχὴ γενήσεται μετὰ	τὴν	κατάλυσιν τῶν βασιλέων καὶ ὑπὸ
[4, 40]	εἰκών, οἵα πρότερον ἦν, ἀρχαικὴ	τὴν	κατασκευήν· διαμένει γὰρ ἔτι σεβασμοῦ
[4, 59]	τῶν στρατειῶν καὶ πολέμων περὶ	τὴν	κατασκευὴν τῶν ἱερῶν ἐγίνετο τὰς
[4, 75]	κοινά, καὶ αὐτὸς ἀποθήσομαι τὴν	τῶν	Κελερίων ἀρχήν. ὁ δὲ κατασταθεὶς
[4, 56]	ἀεὶ μήκωνος τῷ σκήπωνι παίων	τὴν	κεφαλὴν ἀπήραττε. ταῦτα ποιήσας ἀπέστειλε
[4, 57]	ἐὰν δ´ ἀδύνατος ᾖ τοῦτο	τὴν	κεφαλὴν ἀποτεμόντα πέμψαι. ταῦτα δὲ
[4, 61]	τὸν τόπον τοῦτον, ἐν ᾧ	τὴν	κεφαλὴν εὕρετε. ἐξ ἐκείνου καλεῖται
[4, 2]	ἡ φλὸξ ὅλην αὐτοῦ καταλάμπουσα	τὴν	κεφαλήν, ἕως ἡ μήτηρ προσδραμοῦσα
[4, 9]	τὴν ἰδίαν ἀφαιρεθῶσιν ἐλευθερίαν οἱ	τὴν	κοινὴν βεβαιώσαντες, ἐκ τῶν ἐμαυτοῦ
[4, 77]	οὐχ ὑγιαίνοντι δεῖ. ἴστε δὴ	τὴν	κοινὴν ὑπόληψιν, ἣν περὶ ἐμοῦ
[4, 31]	πόλιν τηλικαύτην διοικεῖν, ὅτ´ εἰς	τὴν	κρατίστην παρεγενόμην τοῦ σώματος καὶ
[4, 73]	ἐξουσίας καὶ κατὰ σχολὴν βουλευομένοις	τὴν	κρείττονα πολιτείαν ἀντὶ τῆς χείρονος
[4, 70]	εἰσῆλθεν ὁ μὲν Κολλατῖνος ἰδὼν	τὴν	Λουκρητίαν ἐν τῷ μέσῳ κειμένην
[4, 64]	ἐπὶ τὸ δωμάτιον, ἐν ᾧ	τὴν	Λουκρητίαν ᾔδει καθεύδουσαν, καὶ λαθὼν
[4, 20]	ἢ πόλεμον ἐκφέρειν δόξειεν αὐτῷ,	τὴν	λοχῖτιν ἀντὶ τῆς φρατρικῆς συνῆγεν
[4, 75]	κατασταθεὶς ὑπ´ ἐμοῦ μεσοβασιλεὺς συναγαγὼν	τὴν	λοχῖτιν ἐκκλησίαν ὀνομασάτω τε τοὺς
[4, 19]	κατὰ τὴν διαίρεσιν ἐποιεῖτο τὴν	τῶν	λόχων, τὰς δὲ τῶν εἰσφορῶν
[4, 69]	γνῶναι παρὰ τοῦ θεοῦ καὶ	τὴν	λύσιν βουλόμενος συνέπεμψε κἀκεῖνον ἅμα
[4, 63]	πόλεως, προθεσπίσαντος αὐτῷ τοῦ δαιμονίου	τὴν	μέλλουσαν γενήσεσθαι περὶ τὸν οἶκον
[4, 40]	πρότερον χρόνοις, ὁπότε βασιλεὺς ἀποθάνοι,	τὴν	μὲν ἐξουσίαν ὁ δῆμος ἐδίδου
[4, 33]	νῦν πρὸς αὐτὸν ἐρῶ. ἐγὼ	τὴν	μὲν ἐπιτροπείαν ὑμῶν ἔλαβον, ὦ
[4, 51]	τοιᾷδε. νείμας τὴν δύναμιν διχῇ	τὴν	μὲν ἑτέραν ὑπὸ νύκτα πέμπει
[4, 63]	πολέμους καὶ δύο πόλεις ἀποικίσας	τὴν	μὲν καλουμένην Σιγνίαν οὐ κατὰ
[4, 18]	ἑκατὸν καὶ ἐνενηκοντατρεῖς. ἐπεῖχον δὲ	τὴν	μὲν πρώτην συμμορίαν ὀκτὼ καὶ
[4, 33]	καὶ ὥσπερ ἀδικῶν αὐτὸς ἐγκαλοῦμαι,	τὴν	μὲν τύχην ὕστερον ἀνακλαύσομαι, τὰ
[4, 42]	ἄλλων, οὓς ὑπελάμβανε βαρεῖαν ἡγεῖσθαι	τὴν	μεταβολὴν καὶ οἷς πολὺς πλοῦτος
[4, 42]	τοῖς δημοτικοῖς τέως ὄντες καὶ	τὴν	μεταβολὴν τῆς πολιτείας ἐπὶ τῷ
[4, 39]	ἔχοντας ξίφη· οἳ τάχει πολλῷ	τὴν	μεταξὺ διανύσαντες ὁδὸν ἐγγὺς ὄντα
[4, 5]	τοὺς ἰατροὺς συγκαλεῖν. διαλιποῦσα δὲ	τὴν	μεταξὺ νύκτα τῇ κατόπιν ἡμέρᾳ
[4, 28]	φύσιν ἐφέρετο καὶ λυπηρὰν ἡγεῖτο	τὴν	μὴ τὰ ὅμοια βουλομένην, τῇ
[4, 69]	συνέθεντο πρὸς ἀλλήλους ἅμα φιλῆσαι	τὴν	μητέρα βουλόμενοι κοινῇ τὴν βασιλείαν
[4, 69]	θεὸς αὐτοῖς ἀνεῖλε, τῷ πρώτῳ	τὴν	μητέρα φιλήσαντι. οἱ μὲν οὖν
[4, 2]	θεῶν ἢ δαιμόνων καὶ μετὰ	τὴν	μίξιν ἀφανισθέντος εἴθ´ Ἡφαίστου καθάπερ
[4, 9]	τοῖς σώμασι τῶν εὐεργετῶν καὶ	τὴν	μνήμην τῶν ἔργων. δόξατε οὖν
[4, 63]	φυλαττόμενος, εἴ πως δύναιτο διακρούσασθαι	τὴν	μοῖραν, οὐκ ἴσχυσε νικῆσαι τὸ
[4, 73]	τῶν ὠφελίμων, ἐν οἷς καὶ	τὴν	μοναρχίαν εἶναι συμβέβηκε, μεταθέσθαι τοὔνομα
[4, 71]	λάβωμεν τὸ πλῆθος ὡρμημένον καταλῦσαι	τὴν	μοναρχίαν ψῆφόν τ´ αὐτοῖς ἀναδῶμεν
[4, 76]	ἀθεράπευτόν τε καὶ πεφυρμένην αἵματι	τὴν	νεκράν· ἣν πρὸ τοῦ βουλευτηρίου
[4, 70]	αὐτῇ μέγα ἀνοιμώξας καὶ περιλαβὼν	τὴν	νεκρὰν κατεφίλει καὶ ἀνεκαλεῖτο καὶ
[4, 28]	πρεσβυτέραν ἁρμόσας καὶ τῷ νεωτέρῳ	τὴν	νεωτέραν· οὕτως οἰόμενος αὐτὰς μάλιστα
[4, 25]	λαβόντες Ἴωνές θ´ οἱ μεταθέμενοι	τὴν	οἴκησιν ἐκ τῆς Εὐρώπης εἰς
[4, 29]	δὲ πάππῳ σου Ταρκυνίῳ μεταθεμένῳ	τὴν	οἴκησιν ἐκ Τυρρηνῶν ταύτης βασιλεῦσαι
[4, 13]	κατασκευάσασθαι· ἔνθα καὶ αὐτὸς ἐποιήσατο	τὴν	οἴκησιν ἐν τῷ κρατίστῳ τῆς
[4, 70]	εἰπὼν ἐχώρει κατὰ σπουδὴν ἐπὶ	τὴν	οἰκίαν ἅμα τῷ Κολλατίνῳ τε
[4, 39]	ἅπαν· ἀλλὰ καὶ πρὶν εἰς	τὴν	οἰκίαν αὐτὸν εἰσελθεῖν, ἀποστείλας τοὺς
[4, 57]	πᾶσαν ἐξέτασιν ὑπομένοντος ἔφη βούλεσθαι	τὴν	οἰκίαν αὐτοῦ διερευνῆσαι πέμψας ἑτέρους,
[4, 67]	Κολλατῖνος ἀπὸ στρατοπέδου, τῶν κατεσχηκότων	τὴν	οἰκίαν αὐτοῦ κακῶν οὐδὲν εἰδὼς
[4, 66]	ὀφθαλμοὺς δακρύων. ὡς δ´ εἰς	τὴν	οἰκίαν εἰσῆλθε τοῦ πατρός· ἔτυχον
[4, 57]	ἀντεῖπεν ὁ Πέτρων, ἀλλ´ ἐφῆκε	τὴν	οἰκίαν ἐρευνᾶν· εὑρόντες, ἔνθα ἦν
[4, 67]	καὶ θρήνου καὶ τυπετοῦ γυναικείου	τὴν	οἰκίαν ὅλην κατασχόντος ὁ μὲν
[4, 67]	παρακλήσει τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν εἰς	τὴν	οἰκίαν συνελθόντων ὥσπερ ἠξίου, λέγει
[4, 60]	~Τούτοις τοῖς ἀνδράσιν ἀφικομένοις εἰς	τὴν	οἰκίαν τοῦ τερατοσκόπου περιτυγχάνει τι
[4, 2]	τερατοσκόπων ἀποφηναμένων δόξαι τῷ βασιλεῖ	τὴν	Ὀκρισίαν, ᾗ πρώτῃ ἐφάνη τὸ
[4, 2]	αἰδοῖον ἀνδρός. τοῦτο δὲ θεάσασθαι	τὴν	Ὀκρισίαν πρώτην φέρουσαν τοὺς εἰωθότας
[4, 4]	τάς τε ῥάβδους καὶ τὴν	τῶν	ὅπλων ἐξουσίαν κάλει τοὺς βουλεύσαντας
[4, 20]	τ´ ἀθυμίαν αὐτῶν παρεμυθήσατο καὶ	τὴν	ὀργὴν ἐπράυνε πλεονέκτημα δωρησάμενος, ἐξ
[4, 27]	ἀδικεῖν στέμμασι καὶ λιτανείαις παρῃτοῦντο	τὴν	ὀργήν, οὐδὲν ἐν τῷ παρόντι
[4, 52]	μετὰ ταῦτα πολλὰς ἐξόδους ἐπὶ	τὴν	Οὐολούσκων χώραν τοτὲ μὲν ἁπάσῃ
[4, 77]	τῷ παραλαβεῖν τὴν ἀρχήν, ἵνα	τὴν	οὐσίαν αὐτοῦ κατάσχοι πολλὴν σφόδρα
[4, 28]	ἑκάτερος ἐναντίᾳ συναφθεὶς τύχῃ κατὰ	τὴν	οὐχ ὁμοτροπίαν· Λευκίῳ μὲν γὰρ
[4, 9]	ἐμαυτοῦ προδώσω πίστιν οὐδὲ τὴν	τῶν	παιδίων ἐρημίαν ἐγκαταλείψω κατὰ δύναμιν
[4, 50]	ὅπλων γένοιντο, ἐλευθερίας μεταποιήσεσθαι, καὶ	τὴν	παρὰ τῶν συμμάχων ἀφιγμένην δύναμιν
[4, 10]	ἀρχαῖς μὲν γὰρ ὥρμησαν ἀφελέσθαι	τὴν	παράνομον αὐτοῦ δυναστείαν ἀποδείξαντες μεσοβασιλεῖς
[4, 85]	οἱ γὰρ ὕπατοι ταχεῖαν αὐτοῦ	τὴν	παρουσίαν ἐπὶ τὴν πόλιν προορώμενοι
[4, 42]	ἔτι μετεῖχον, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ	τὴν	παρρησίαν ἅμα τοῖς δημοτικοῖς ἀφῃρέθησαν,
[4, 46]	τὰς οὐσίας, ἁπάντων δ´ ἅμα	τὴν	παρρησίαν καὶ τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιροῖτο·
[4, 81]	μὲν ἀπολώλασιν, οἱ δὲ φεύγουσι	τὴν	πατρίδα. ἀλλὰ τὰ ὑμέτερα πράγματα,
[4, 75]	σύμβολα πραττέτωσαν, ὅπως ἐλευθέραν οἰκήσομεν	τὴν	πατρίδα καὶ μηκέτι κάθοδον ἕξουσιν
[4, 80]	καὶ κηδεστὰς γενομένων, τὰς εἰς	τὴν	πατρίδα καὶ πάντας ἡμᾶς ἐπιτελεσθείσας,
[4, 25]	τῆς βουλῆς ἐξουσίαν καὶ τὴν	τῶν	πατρικίων δυναστείαν ἐλαττοῦν, ἀλλὰ καὶ
[4, 39]	πάθους ἀσεβὴς ὑπὸ Ῥωμαίων κατὰ	τὴν	πάτριον γλῶτταν καλεῖται. ~Τοιαύτης τελευτῆς
[4, 81]	ταῦτα πάσχοντες ὑπομενοῦμεν, καὶ πότε	τὴν	πάτριον ἐλευθερίαν ἀνακτησόμεθα; ὅταν ἀποθάνῃ
[4, 65]	ἀνάγκην ἦλθεν ἡ Λουκρητία φοβηθεῖσα	τὴν	περὶ τὸν θάνατον ἀσχημοσύνην εἶξαί
[4, 4]	δύο νήπια καταλειπόμενα. ἐνθυμουμένη δὲ	τὴν	περὶ τὸν οἶκον ἐρημίαν καὶ
[4, 59]	αὐτῶν ἀποφαινομένων, ἀλλὰ Τυρρηνοῖς ἀποδιδόντων	τὴν	περὶ τῶν τοιούτων ἐπιστήμην ἐξετάσας
[4, 61]	ἐπὶ κρηπῖδος ὑψηλῆς βεβηκὼς ὀκτάπλεθρος	τὴν	περίοδον, διακοσίων ποδῶν ἔγγιστα τὴν
[4, 10]	ἀπογράφεσθαι κελεύσας τοὺς ὑποχρέους, ὅσοι	τὴν	πίστιν ἀδύνατοι ἦσαν φυλάττειν, τίσιν
[4, 61]	τὴν περίοδον, διακοσίων ποδῶν ἔγγιστα	τὴν	πλευρὰν ἔχων ἑκάστην· ὀλίγον δέ
[4, 53]	Γαβίους ὠσάμενοι καὶ κατακλείσαντες εἰς	τὴν	πόλιν ἀνδράποδα καὶ λείαν αὐτῶν
[4, 74]	αἰσίοις θεῶν ἐπικυρωσάντων παρεληλυθὸς εἰς	τὴν	πόλιν αὐτῆς ἕνεκα τῆς ὁσίας
[4, 53]	ἐκ Συέσσης διαφυγόντων τινές, ὅτε	τὴν	πόλιν αὐτῶν Ταρκύνιος κατελάβετο, καὶ
[4, 14]	τῶν μοιρῶν Ἰσκυλίνην, τετράφυλον ἐποίησε	τὴν	πόλιν εἶναι, τρίφυλον οὖσαν τέως·
[4, 42]	ἕνεκεν ἐπεβουλεύοντο, καταλείψειν τῷ τυράννῳ	τὴν	πόλιν ἑκόντες καὶ πολλῷ πλείονες
[4, 41]	πάντα τὸν ἐπιχώριον κόσμον, ᾧ	τὴν	πόλιν ἐκόσμησαν οἱ πρότεροι βασιλεῖς,
[4, 35]	λόγῳ, οὐ δικαίως δ´ ἄρχεσθαι	τὴν	πόλιν ἐνόμιζες ὑπ´ ἐμοῦ καὶ
[4, 4]	Ῥωμαίοις, ἀλλὰ βουλομένοις ὑπὸ σοῦ	τὴν	πόλιν ἐπιτροπεύεσθαι, ὑφ´ οὗ πολλάκις
[4, 72]	δοκεῖ, σκοπώμεθα πάλιν, τίς ἡ	τὴν	πόλιν ἐπιτροπεύσουσα ἀρχὴ γενήσεται μετὰ
[4, 72]	αὖθις καταστήσασθαι πολιτείαν ἐξαριθμουμένοις, ὅσα	τὴν	πόλιν ἐποίησαν ἀγαθὰ πάντες οἱ
[4, 62]	ἡ βουλὴ ψηφίσηται, στάσεως καταλαβούσης	τὴν	πόλιν ἢ δυστυχίας τινὸς μεγάλης
[4, 14]	περιέλαβεν, εἰς τέτταρας μοίρας διελὼν	τὴν	πόλιν καὶ θέμενος ἐπὶ τῶν
[4, 22]	οὐδεμίαν ἀπαξιοῦντες, εἰς πολυανθρωπίαν προήγαγον	τὴν	πόλιν. ὁ δὲ Τύλλιος καὶ
[4, 67]	συναντᾷ κατὰ δαίμονα παραγινόμενος εἰς	τὴν	πόλιν ὁ Κολλατῖνος ἀπὸ στρατοπέδου,
[4, 23]	ἐπιτραφήσεσθαι νεότητα καὶ οὐδέποτε ἀπορήσειν	τὴν	πόλιν οἰκείων ὅπλων, ἀλλ´ ἕξειν
[4, 13]	ἀλλ´ ἔστιν ἅπαντα τὰ περὶ	τὴν	πόλιν οἰκούμενα χωρία, πολλὰ ὄντα
[4, 76]	ὄντος, ἀλλὰ καὶ τοῦ κατὰ	τὴν	πόλιν ὅλην· διεξῄεσαν γὰρ οἱ
[4, 40]	θορύβου δὲ γενομένου πολλοῦ κατὰ	τὴν	πόλιν ὅλην καὶ οἰμωγῆς ἐπὶ
[4, 58]	δὲ ταῦτ´ ἐπράττετο, θορύβου κατὰ	τὴν	πόλιν ὄντος ὡς ἐπὶ τοσούτῳ
[4, 30]	πεπονθὼς ἰδίᾳ κακὸν ἢ τί	τὴν	πόλιν ὁρῶν ἀδικουμένην ὑπ´ ἐμοῦ
[4, 37]	εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ κατὰ	{τὴν}	πόλιν ὄχλου προελθὼν ἐπὶ τὸ
[4, 23]	οἱ πατρίκιοι τὸ ἔθος εἰς	τὴν	πόλιν παρελθεῖν, καὶ μέχρι τῶν
[4, 85]	ταχεῖαν αὐτοῦ τὴν παρουσίαν ἐπὶ	τὴν	πόλιν προορώμενοι πέμπουσι γράμματα καθ´
[4, 80]	ὧν εὐδαιμονεστέραν τε καὶ μείζω	τὴν	πόλιν τοῖς ἐπιγινομένοις παρέδοσαν, ἧς
[4, 11]	νυκτὸς ἔτι πολλὴν κατάγειν εἰς	τὴν	πόλιν τοὺς φυγάδας. τὰ μετὰ
[4, 11]	τυγχάνειν, τὰ μὲν παιδία οἰχήσεται	τὴν	πόλιν ὑμῖν καταλιπόντα καὶ ἡ
[4, 10]	ἐκ πολλοῦ φήμας λέγεσθαι κατὰ	{τὴν}	πόλιν ὡς ἐπιβουλευόντων αὐτῷ τῶν
[4, 24]	μεγάλα καὶ ῥύπους δυσεκκαθάρτους εἰς	τὴν	πολιτείαν εἰσαγομένους. καὶ μάλιστα μὲν
[4, 9]	καὶ ἴσην καὶ κοινὴν ποιεῖν	τὴν	πολιτείαν καὶ τὰ δίκαια πᾶσι
[4, 27]	Ῥωμαίων τοῖς νεωστὶ προσεληλυθόσι πρὸς	τὴν	πολιτείαν. Ταῦτα διαπραξάμενος ἐν εἰρήνῃ
[4, 50]	εἶναι τῶν πλησιοχώρων καὶ διὰ	τὴν	πολλὴν εὐτυχίαν ἅπασι λυπηροὶ καὶ
[4, 38]	τὴν ἀγορὰν οἱ συνειδότες αὐτῷ	τὴν	πρᾶξιν καὶ παρορμῶντες ἐκ τῶν
[4, 28]	δὲ Ταρκυνίου, τῷ τε πρεσβυτέρῳ	τὴν	πρεσβυτέραν ἁρμόσας καὶ τῷ νεωτέρῳ
[4, 16]	δὲ κατεῖχεν ἐν τοῖς πολέμοις	τὴν	προαγωνιζομένην τῆς φάλαγγος ὅλης. ἔπειτ´
[4, 78]	τ´, ὦ δημόται, συνεκαλέσαμεν, ἵνα	τὴν	προαίρεσιν ἀποδειξάμενοι τὴν ἑαυτῶν συναγωνιστὰς
[4, 45]	Μαμιλίῳ τε διάφορος ὢν διὰ	τὴν	πρὸς τὰ κοινὰ φιλοτιμίαν καὶ
[4, 57]	πολλὰς φέροντες ἐπιστολὰς ἐπισεσημασμένας καὶ	τὴν	πρὸς τὸν Ἀντίστιον γραφεῖσαν, ἐπιγινώσκειν
[4, 27]	καὶ τὴν διαφορὰν τῶν πατρικίων	τὴν	πρὸς τὸν ἡγεμόνα γενομένην μεγάλην
[4, 58]	ἅπασι χαρίζεσθαι, οὐ δι´ εὔνοιαν	τὴν	πρὸς τοὺς Γαβίους, ἀλλ´ ἵνα
[4, 70]	ἐγὼ περιμένων ταύτην τοῦ βίου	τὴν	προσποίησιν ἐφύλαττον; ἆρα πέπρωται Ῥωμαίοις
[4, 62]	Ἀτίλιον ἀδικεῖν τι δόξαντα περὶ	τὴν	πύστιν καταμηνυθέντα ὑφ´ ἑνὸς τῶν
[4, 46]	διεξιών, ἃς ἐπὶ τῷ κατασχεῖν	τὴν	Ῥωμαίων ἀρχὴν ἐπετελέσατο. διεξελθὼν δὲ
[4, 69]	ἠρώτων τὸν θεόν, τίνι πέπρωται	τὴν	Ῥωμαίων ἀρχὴν παραλαβεῖν, ὁ δὲ
[4, 31]	Ταρκύνιος ἐμὸς ὢν πάππος ἐκτήσατο	τὴν	Ῥωμαίων ἀρχὴν πολλοὺς καὶ μεγάλους
[4, 41]	δὲ τοῦτον παραλαμβάνει Λεύκιος Ταρκύνιος	τὴν	Ῥωμαίων δυναστείαν οὐ κατὰ νόμους,
[4, 51]	καὶ δυσὶ μεγάλοις στρατεύμασιν εἰς	τὴν	Ῥωμαίων ἐμβαλοῦσα λεηλατεῖ τοὺς ἀγρούς,
[4, 58]	πρὸς τοὺς Γαβίους, ἀλλ´ ἵνα	τὴν	Ῥωμαίων ἡγεμονίαν ἐγκρατέστερον κατέχῃ ταῦτα
[4, 58]	ἔχουσι, συγχωρεῖν καὶ σὺν τούτοις	τὴν	Ῥωμαίων ἰσοπολιτείαν ἅπασι χαρίζεσθαι, οὐ
[4, 84]	ἡμῖν φεύγειν Ταρκυνίους πόλιν τε	τὴν	Ῥωμαίων καὶ χώραν, ὅσης ἄρχουσι
[4, 46]	ὡς οὐδὲ τὴν βασιλείαν εἶχε	τὴν	Ῥωμαίων κατὰ νόμους παρ´ ἑκόντων
[4, 79]	γῆς οὐδαμόθι γενόμενα πρῶτος εἰς	τὴν	Ῥωμαίων πόλιν εἰσαγαγὼν καὶ μόνος.
[4, 61]	ὁ τοῦ μάντεως ὑπέθετο υἱός,	τὴν	Ῥώμην καὶ τὸν Ταρπήιον ὀνομάζοντες
[4, 26]	μὴ βαρβάρους εἶναι τοὺς οἰκίσαντας	τὴν	Ῥώμην. οὐ γὰρ ἂν Ἑλληνικοῖς
[4, 55]	ἀφικομένων καὶ οὐ διὰ μακροῦ	τὴν	Ῥώμην ὑποχείριον ἕξειν ἐλπίσαντες καὶ
[4, 29]	σὺ μὲν ἀπαλλάττεις τοῦ βίου	τὴν	σαυτοῦ γυναῖκα, ἐγὼ δὲ ταὐτὸ
[4, 66]	τιμωρῆσαί μοι καὶ μὴ περιιδεῖν	τὴν	σεαυτοῦ θυγατέρα θανάτου χείρονα παθοῦσαν.
[4, 35]	πάντα τὰ ἐν ἀνθρώποις δίκαια	τὴν	σὴν βασιλείαν κατεῖχον, ἐχρῆν σε
[4, 16]	ἔτη γεγονότας ἀπὸ τῶν ἐχόντων	τὴν	στρατεύσιμον ἡλικίαν, δέκα μὲν ἐποίησε
[4, 15]	ἦσαν καὶ τίνες ἐξ αὐτῶν	τὴν	στρατεύσιμον ἡλικίαν εἶχον. ταῦτα καταστησάμενος
[4, 52]	ἀναλαβὼν εἰς Ῥώμην ἀπῄει πλουτοῦσαν	τὴν	στρατιὰν ἀπάγων. ἐποιήσατο δὲ καὶ
[4, 82]	ξενιζομένου παρ´ αὐτῇ Σέξτου διὰ	τὴν	συγγένειαν τῇ παρελθούσῃ νυκτί, Κολλατίνου
[4, 49]	μὲν οὖν ἅπαντες ἐψηφίσαντο ποιεῖν	τὴν	συμμαχίαν, ἐκ δὲ τοῦ Οὐολούσκων
[4, 49]	καὶ Οὐολούσκων τῶν ἐγγραψαμένων εἰς	τὴν	συμμαχίαν, ἵνα συνερχόμενοι καθ´ ἕκαστον
[4, 15]	δὲ τὴν θυσίαν ταύτην καὶ	τὴν	σύνοδον ἅπαντας ἐκέλευσε τοὺς ὁμοπάγους
[4, 49]	τόπον μὲν ἀπέδειξεν, ἔνθα ποιήσονται	τὴν	σύνοδον ἐν μέσῳ μάλιστα τῶν
[4, 4]	τὸν Τύλλιον καὶ τὴν θυγατέρα	τὴν	συνοικοῦσαν τῷ Τυλλίῳ κατασχοῦσα καὶ
[4, 22]	ἐμὲ χρόνων Ῥωμαῖοι καθαίρονται μετὰ	τὴν	συντέλειαν τῶν τιμήσεων ὑπὸ τῶν
[4, 57]	τὸν Ἀντίστιον γραφεῖσαν, ἐπιγινώσκειν φήσας	τὴν	σφραγῖδα τοῦ πατρὸς ὁ Σέξτος
[4, 20]	ἀγανακτοῦντας αὐτούς, δι´ ἑτέρου τρόπου	τήν	τ´ ἀθυμίαν αὐτῶν παρεμυθήσατο καὶ
[4, 69]	τὰς μητέρας ἐν ταῖς γοναῖς·	τήν	τ´ αἰτίαν τῆς νόσου γνῶναι
[4, 50]	ῥᾴδιον τοῖς στρατιώταις ἐπέτρεψεν ἀπάγεσθαι	τήν	τ´ ἄλλην κτῆσιν τῆς πόλεως
[4, 56]	ὑπό τινων τῷ πατρὶ παραδοθῆναι,	τήν	τ´ ἀρχὴν ἕτοιμος ἦν ἀποθέσθαι,
[4, 50]	καὶ φέρειν, εἴ τις ἐπιτύχοι,	τήν	τ´ ἐντὸς τείχους καὶ τὴν
[4, 56]	Γαβίους πέμπει πρὸς τὸν πατέρα	τήν	τ´ ἐξουσίαν, ἣν εἰληφὼς ἦν,
[4, 5]	εἰς τὸ δημόσιον ἀσφαλῶς ἤδη	τὴν	Ταρκυνίου κατεῖχεν ἀρχήν. ~Βούλομαι δ´
[4, 27]	ὧν μέλλω νῦν διεξιέναι. ~Μετὰ	τὴν	Ταρκυνίου τελευτὴν αἱ παραδοῦσαι τὴν
[4, 7]	τοὔνομα. ὡμολόγηται γάρ, ὅτι μετὰ	τὴν	Ταρκυνίου τελευτὴν παραλαβὼν τὴν βασιλείαν
[4, 40]	καὶ μίαν ἡμέραν ἐπιβιώσασα μετὰ	τὴν	ταφὴν τῇ κατόπιν νυκτὶ ἀποθνήσκει.
[4, 52]	ἐπὶ Σύεσσαν ᾤχετο. ἐκεῖθεν δὲ	τήν	τε καταλειφθεῖσαν δύναμιν καὶ τὰ
[4, 53]	εἰ κατέλθοιεν ἐπὶ τὰ σφέτερα,	τήν	τε κατάλυσιν τοῦ τυράννου δυνατὴν
[4, 55]	προειδὼς εἰς οὓς παρέσται τόπους,	τήν	τε λείαν ἄφθονον καὶ τὰ
[4, 63]	νεοττοὺς ἐχόντων γῦπες ἀθρόοι προσπετασθέντες	τήν	τε νεοττιὰν διεφόρησαν καὶ τοὺς
[4, 24]	εἰ τοῖς ἀφαιρεθεῖσιν ἐν πολέμῳ	τήν	τε πατρίδα καὶ τὴν ἐλευθερίαν
[4, 58]	βασιλικὸν ἐκ τυραννικοῦ τρόπου μεταλαβὼν	τήν	τε πόλιν αὐτοῖς ἔφη τὴν
[4, 26]	συγκαλεῖν. ἐπεὶ δὲ συνῆλθον, συναγαγὼν	τήν	τε Ῥωμαίων βουλὴν καὶ τοὺς
[4, 25]	ὢν ἐδήλωσεν, ἐν οἷς ἐδόκει	τήν	τε τῆς βουλῆς ἐξουσίαν καὶ
[4, 34]	ἁπάντων νόμος ἦν τοὺς διαδεχομένους	τήν	τε φανερὰν οὐσίαν καὶ τὰ
[4, 79]	ἐτράφη καὶ οὓς διαδέξεσθαι μετὰ	τὴν	τελευτὴν ἔμελλεν ὀλίγον ἀναμείνας, ἕως
[4, 65]	αἰσχρὰν καὶ ἐπονείδιστόν σου γενέσθαι	τὴν	τελευτὴν καὶ μηδὲ ταφῆς τὸ
[4, 71]	τυράννοις ἐστὶν ἀλλότρια, πρόθυμοι περὶ	τὴν	τῆς πατρίδος ἐλευθερίαν γενήσονται οὔτε
[4, 37]	τ´ ἐπιτηδειότερον ἄρχειν, ἐκείνῳ παραδοῦναι	τὴν	τῆς πόλεως προστασίαν· αὐτὸς δὲ
[4, 74]	ἀποδεικνύσθω τις ἀεὶ βασιλεύς, ὁ	τὴν	τιμὴν ταύτην ἕξων διὰ βίου,
[4, 38]	τὸ συνέδριον. ὁ δὲ θαυμάσας	τὴν	τόλμαν αὐτοῦ τάχιον ἢ φρονιμώτερον
[4, 10]	δ´ ἐπὶ τῷ δήμῳ ποιήσωσι	τὴν	τοῦ βασιλέως προαίρεσιν, ἅπασαι τὸν
[4, 4]	τῶν Ἄγκου Μαρκίου παίδων ἀνασώσασθαι	τὴν	τοῦ πατρὸς ἀρχὴν βουλομένων, ὡς
[4, 65]	ἐγὼ γὰρ οἶδ´, ὅτι παραλήψομαι	τὴν	τοῦ πατρὸς βασιλείαν, ὥσπερ ἐστὶ
[4, 65]	σε μετὰ τοῦ δούλου τετιμωρῆσθαι	τὴν	τοῦ συγγενοῦς ὕβριν μετερχόμενος, ὥστ´
[4, 29]	μηδὲν εἰς τοῦτο πραγματευσαμένῳ, μετὰ	τὴν	τοῦ Τυλλίου δήπου τελευτήν; ὥσπερ
[4, 35]	ὑμῶν ἀφαιρούμενος τὴν διάγνωσιν, ἀλλὰ	τὴν	τούτου συκοφαντίαν ἐπιδείξασθαι βουλόμενος ταῦτα
[4, 62]	ἀνδρῶν δέκα φυλαττόμενοι. μετὰ δὲ	τὴν	τρίτην ἐπὶ ταῖς ἑβδομήκοντα καὶ
[4, 30]	διαμελλήσας ὁ Ταρκύνιος ἐπάγεται γυναῖκα	τὴν	Τυλλίαν οὔτε τοῦ πατρὸς αὐτῆς
[4, 55]	τῶν ἐκ τῆς πόλεως φεύγειν	τὴν	τυραννίδα σκηπτόμενοι, καὶ χεὶρ ἤδη
[4, 81]	ἀρξάμενος πονηρὸς εἶναι, πᾶσαν ἀκριβοῖ	τὴν	τυραννικὴν κακίαν, ποδαποὺς χρὴ νομίζειν
[4, 3]	καὶ συγκατεκτήσατο βασιλεῖ Ταρκυνίῳ τὴν	τῶν	Τυρρηνῶν ἀρχήν· ἔν τε τῷ
[4, 11]	πάππου καταλειφθεῖσαν ἀρχὴν ἀφαιρεῖσθαι, στέρξομεν	τὴν	τύχην. ἀλλὰ πρὸς ἁπάντων θεῶν
[4, 75]	πλείοσι δόξῃ λόχοις κυρίαν εἶναι	τὴν	τῶν ἀνδρῶν αἵρεσιν καὶ τὰ
[4, 76]	ὑπ´ ἐκείνου δὲ τοὺς ἕξοντας	τὴν	τῶν βασιλέων ἐξουσίαν ὀνομασθῆναι Λεύκιον
[4, 62]	θεράποντας δύο παραζεύξας ἐκείνοις ἀπέδωκε	τὴν	τῶν βιβλίων φυλακήν, ὧν τὸν
[4, 38]	δήμου κατὰ τοὺς ἀγροὺς ἐπὶ	τὴν	τῶν καρπῶν συγκομιδήν, ἐξῆλθε μετὰ
[4, 75]	τὰ κοινά, καὶ αὐτὸς ἀποθήσομαι	τὴν	τῶν Κελερίων ἀρχήν. ὁ δὲ
[4, 19]	καταγραφὰς κατὰ τὴν διαίρεσιν ἐποιεῖτο	τὴν	τῶν λόχων, τὰς δὲ τῶν
[4, 4]	σὺ τάς τε ῥάβδους καὶ	τὴν	τῶν ὅπλων ἐξουσίαν κάλει τοὺς
[4, 9]	τὴν ἐμαυτοῦ προδώσω πίστιν οὐδὲ	τὴν	τῶν παιδίων ἐρημίαν ἐγκαταλείψω κατὰ
[4, 25]	τε τῆς βουλῆς ἐξουσίαν καὶ	τὴν	τῶν πατρικίων δυναστείαν ἐλαττοῦν, ἀλλὰ
[4, 3]	ἔπεμψαν, καὶ συγκατεκτήσατο βασιλεῖ Ταρκυνίῳ	τὴν	τῶν Τυρρηνῶν ἀρχήν· ἔν τε
[4, 62]	τῶν βασιλέων ἡ πόλις ἀναλαβοῦσα	τὴν	τῶν χρησμῶν προστασίαν ἄνδρας τε
[4, 82]	οἷς ἀγανακτοῦσα καὶ ἀφόρητον ἡγουμένη	τὴν	ὕβριν ἐπειδὴ πρὸς τὸν πατέρα
[4, 34]	τὴν ἑαυτῶν, Ταρκύνιε, κτῆσιν, οὐ	τὴν	ὑμετέραν· ὥσπερ γε καὶ τὸν
[4, 11]	δοῦναι ταύτην δωρεάν, φανερὰν ποιῆσαι	τὴν	ὑμῶν αὐτῶν γνώμην. εἰ γὰρ
[4, 11]	τῶν εὐεργετῶν παῖδας ἐξελαύνειν καὶ	τὴν	ὑπὸ τοῦ πάππου καταλειφθεῖσαν ἀρχὴν
[4, 64]	ὁ γὰρ χρόνος ταύτην μοι	τὴν	ὑπόληψιν βεβαιοῖ. ὁ μὲν οὖν
[4, 17]	στάσιν ἔχειν ἐν τοῖς ἀγῶσι	τὴν	ὑστάτην. τὴν δὲ πέμπτην μοῖραν,
[4, 51]	πέμπει λαθὼν τοὺς πολεμίους ἐπὶ	τὴν	φέρουσαν ἀπὸ Φιδήνης ὁδόν, τὴν
[4, 84]	Ἐγίνετο ταῦτα· καὶ ἐπειδὴ πᾶσαι	τὴν	φυγὴν τῶν τυράννων αἱ φρᾶτραι
[4, 57]	ὁ δὲ τοῖς ἰδίοις ἑταίροις	τὴν	φυλακὴν ἐπιτρέψας τῶν πυλῶν, ἵνα
[4, 28]	συνοικοῦντος. ἔπειτα δ´ ἡ κακὴ	τὴν	φύσιν ἀπονοηθεῖσα καὶ νομίσασα τοῖς
[4, 28]	τολμηρῷ καὶ αὐθάδει καὶ τυραννικῷ	τὴν	φύσιν ὄντι χρηστὴ καὶ σώφρων
[4, 66]	δέ μοι ταύτην πρῶτον αἰτουμένῃ	τὴν	χάριν· κάλεσον ὅσους δύνασαι πλείστους
[4, 62]	βασιλέων ἡ πόλις ἀναλαβοῦσα τὴν	τῶν	χρησμῶν προστασίαν ἄνδρας τε τοὺς
[4, 15]	ἧττον βαρύνωνται. ~Διεῖλε δὲ καὶ	τὴν	χώραν ἅπασαν, ὡς μὲν Φάβιός
[4, 55]	τοῦ πατρὸς ἀποστάτης συνεχῶς ἐπὶ	τὴν	χώραν ἐξιὼν καὶ πολλὰς περιβαλλόμενος
[4, 53]	τειχῶν καὶ πολλοὺς καταβαλόντες ἀδεῶς	τὴν	χώραν ἐπόρθουν, πολλάκις δ´ οἱ
[4, 71]	ἔσται αὐτὴν κατὰ νόμους καὶ	τὴν	ψῆφον ἀναδώσων ταῖς φράτραις. ἄρχοντι
[4, 10]	τὰ πράγματα ὁ δῆμος ἐναντιώσεται	τὴν	ψῆφον ἀναλαβών· ἐὰν δ´ ἐπὶ
[4, 50]	εἰς ἓν χωρίον καὶ τὴν	δεκάτην	ἐξελόμενος εἰς κατασκευὴν ἱεροῦ τὰ
[4, 55]	εἶναί σφισι τὸν ἄνδρα καὶ	στρατηλάτην	ἀγαθόν, πολλοὶ δὲ καὶ χρήμασιν
[4, 53]	τήν τε κατάλυσιν τοῦ τυράννου	δυνατὴν	ἀποφαίνοντες καὶ ῥᾳδίαν, ὡς καὶ
[4, 72]	ἰσονομίαν ἀποφαίνοντες ἀσφαλεστάτην οὖσαν καὶ	πρεπωδεστάτην	τῶν πολιτειῶν. ~Χαλεπῆς δὲ καὶ
[4, 72]	τε πόλει τὴν ἰσονομίαν ἀποφαίνοντες	ἀσφαλεστάτην	οὖσαν καὶ πρεπωδεστάτην τῶν πολιτειῶν.
[4, 64]	τῶν ἐν Ῥώμῃ γυναικῶν καὶ	σωφρονεστάτην	ἐπεχείρησεν ὁ Σέξτος διαφθεῖραι, παλαίτερον
[4, 17]	ἔχειν ἐν τοῖς ἀγῶσι τὴν	ὑστάτην.	τὴν δὲ πέμπτην μοῖραν, οἷς
[4, 39]	καὶ ταῦτ´ ὀρθῶς δόξας τὴν	ἀνοσιωτάτην	γυναῖκα ὑποτίθεσθαι πέμπει τινὰς τῶν
[4, 22]	τιμήσεων ὑπὸ τῶν ἐχόντων τὴν	ἱερωτάτην	ἀρχὴν Λοῦστρον ὀνομάζοντες. ἐγένετο δ´
[4, 32]	ἐμοὶ καὶ πάσης μετέχειν τιμῆς,	εὐεργέτην	τε καὶ πατέρα καὶ σωτῆρα
[4, 48]	ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας ὡς κοινὸν	εὐεργέτην	τῶν πόλεων ἐπὶ τῷ σεσωκέναι
[4, 79]	καὶ πάλαι· οὗτος ὁ τὴν	γαμετὴν	γυναῖκα, σώφρονα καὶ τέκνων κοινωνὸν
[4, 11]	γὰρ ἤδη μοι καὶ πρὸς	ἀρετὴν	καὶ πρὸς εὐδοξίαν ἀποχρώντως καὶ
[4, 68]	τοῖς ἐπιφανεστάτοις Ῥωμαίων ἀριθμούμενος δι´	ἀρετήν,	μήτηρ δὲ Ταρκυνία τοῦ προτέρου
[4, 29]	βασιλεῦσαι τῆς πόλεως ἐξεγένετο δι´	ἀρετήν·	οὗ σὺ κληρονομεῖν οὐ μόνον
[4, 61]	ὀνομάζοντες ἀεὶ λόφον καὶ τὸν	ἐξηγητὴν	ἀξιοῦντες μὴ σφετερίζεσθαι τὸ σημεῖον,
[4, 4]	εἰπεῖν ἐπισκήψαντος, ὅτι πάντων ἀποδείκνυσιν	ἐπιμελητὴν	καὶ φύλακα τῶν τ´ ἰδίων
[4, 18]	σὺν τοῖς χειροτέχναις· τὴν δὲ	τρίτην	εἴκοσι· τὴν δὲ τετάρτην πάλιν
[4, 62]	δέκα φυλαττόμενοι. μετὰ δὲ τὴν	τρίτην	ἐπὶ ταῖς ἑβδομήκοντα καὶ ἑκατὸν
[4, 16]	μετὰ τοὺς προμάχους. τὴν δὲ	τρίτην	ἐποίει σύνταξιν ἐκ τῶν ὑπολειπομένων,
[4, 17]	ἀγῶσι τὴν ὑστάτην. τὴν δὲ	πέμπτην	μοῖραν, οἷς ἐντὸς εἴκοσι καὶ
[4, 18]	σαλπισταῖς καὶ βυκανισταῖς· τὴν δὲ	πέμπτην	τριάκοντα· τὴν δ´ ἐπὶ πάσαις
[4, 17]	ἄχρι πέντε καὶ εἴκοσι μνῶν,	τετάρτην	ἐποίησε μοῖραν. διέταξε δὲ καὶ
[4, 18]	δὲ τρίτην εἴκοσι· τὴν δὲ	τετάρτην	πάλιν εἴκοσι καὶ δύο σὺν
[4, 14]	ἣν ἔτι καὶ καθ´ ἡμᾶς	ἑορτὴν	ἄγοντες Ῥωμαῖοι διετέλουν ὀλίγαις ὕστερον
[4, 26]	καὶ τἆλλα τὰ περὶ τὴν	ἑορτὴν	καὶ πανήγυριν, ὃν ἐπιτελεσθήσεται τρόπον,
[4, 15]	καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἅμα συνερχομένους,	ἑορτήν	τινα καὶ ταύτην ἐν τοῖς
[4, 49]	τὰ ἱερά, καὶ μοῖραν, ἣν	ἑκάστην	δεήσει λαμβάνειν. αἱ δὲ μετασχοῦσαι
[4, 61]	ποδῶν ἔγγιστα τὴν πλευρὰν ἔχων	ἑκάστην·	ὀλίγον δέ τι τὸ διαλλάττον
[4, 49]	συνεστιάσεις, τάξας ἃ δεῖ παρέχειν	ἑκάστην	πόλιν εἰς τὰ ἱερά, καὶ
[4, 47]	ἔλεγεν εἶναι τὴν ἀπολογίαν καὶ	δικαστὴν	ἁπάντων ἐποιεῖτο τῶν ἐγκλημάτων αὐτὸν
[4, 35]	συγκαλέσας τὸν δῆμον παρέξομαί σοι	δικαστὴν	ὧν ἄν μου κατηγορήσῃς, καὶ
[4, 45]	διὰ τὸν Μαμίλιον ἀπεχθόμενος, ὅτι	κηδεστὴν	ἐκεῖνον ἠξίωσε λαβεῖν ἀνθ´ ἑαυτοῦ,
[4, 3]	Νόμαν Πομπίλιον· ὁ δὲ βασιλεὺς	κηδεστὴν	ἐποιήσατο τὴν ἑτέραν τῶν θυγατέρων
[4, 33]	ἐξέθρεψα καὶ εἰς ἄνδρας ἐλθόντα	κηδεστὴν	ἠξίωσα λαβεῖν, καὶ εἴ τι
[4, 47]	κράτιστον Λατίνων ἀπεώσατο, τοῦτον δὲ	κηδεστὴν	ἠξίωσε λαβεῖν, ὃς οὐδ´ εἰς
[4, 28]	πονηρὸς ἐκβαλεῖν τῆς βασιλείας τὸν	κηδεστὴν	προθυμούμενος καὶ πάντα μηχανώμενος εἰς
[4, 71]	τὴν ἀρχὴν ταύτην ὁ τύραννος	μεγίστην	οὖσαν ὡς ἠλιθίῳ καὶ οὔτ´
[4, 64]	καὶ φιλοφροσύνῃ. ταύτην τὴν γυναῖκα	καλλίστην	οὖσαν τῶν ἐν Ῥώμῃ γυναικῶν
[4, 58]	ἡγεμονίαν ἐγκρατέστερον κατέχῃ ταῦτα πράττων·	κρατίστην	ἡγούμενος ἔσεσθαι φυλακὴν ἑαυτοῦ τε
[4, 31]	τηλικαύτην διοικεῖν, ὅτ´ εἰς τὴν	κρατίστην	παρεγενόμην τοῦ σώματος καὶ τῆς
[4, 81]	ἀνάπαυσιν τῶν κακῶν οὐδὲ τὴν	ἐλαχίστην	λαμβάνοντας; τίς οὖν ὅρος ἔσται
[4, 21]	ποιούντων· τοῖς δὲ πένησι τοῖς	πολλοστὴν	ἔχουσι τῶν πολιτικῶν μοῖραν εὐλογίστως
[4, 6]	ἱστορίαν οὐδὲν ἐξητακότες τῶν ἀναιρούντων	αὐτὴν	ἀδυνάτων τε καὶ ἀτόπων· ὧν
[4, 82]	τοὺς ἄλλους συγγενεῖς τὰς κατασχούσας	αὐτὴν	ἀνάγκας διεξῆλθε πολλὰς ποιησαμένη δεήσεις
[4, 65]	μένειν ἐν τῷ δωματίῳ σφάξειν	αὐτὴν	ἀπειλήσας, ἐὰν ἐπιχειρήσῃ φεύγειν ἢ
[4, 40]	λύπης αὐτοχειρίᾳ τὸ ζῆν προεμένην	αὐτὴν	ἀποθανεῖν· οἱ δ´ ὑπὸ τοῦ
[4, 1]	οὐ πολλοῖς χρόνοις ὕστερον ἐλευθέραν	αὐτὴν	ἀφίησι καὶ πασῶν μάλιστα γυναικῶν
[4, 70]	μετὰ τοῦτ´ ἔπειθεν αὐτοὺς τὴν	αὐτὴν	γνώμην ἅπαντας λαβόντας ἐξελάσαι Ταρκύνιόν
[4, 46]	μὴ προσγεγράφθαι ταῖς ὁμολογίαις τὴν	αὐτὴν	εἶναι δωρεὰν καὶ τοῖς Ταρκυνίου
[4, 64]	Ἠγερίου πείθομαι, εἴ γε τὴν	αὐτὴν	εἶχε τοῖς Ταρκυνίου παισὶν ἡλικίαν,
[4, 53]	Πραίνεστον φερούσης ὁδοῦ κειμένη· Γαβίους	αὐτὴν	ἐκάλουν· νῦν μὲν οὐκέτι συνοικουμένη
[4, 37]	ἀποδιδόναι τοῖς κυρίοις, παρ´ ὧν	αὐτὴν	ἔλαβεν. ταῦτα λέξαντος αὐτοῦ καταβαίνειν
[4, 10]	καρπουμένους τε καὶ ἰδίᾳ κατέχοντας	αὐτὴν	ἐν ὡρισμένῳ τινὶ χρόνῳ, καὶ
[4, 14]	πάνυ καὶ πολυτελῆ, Κομπιτάλια προσαγορεύοντες	αὐτὴν	ἐπὶ τῶν στενωπῶν· κομπίτους γὰρ
[4, 62]	εἰς ἅπαντα τὸν βίον πολλάκις	αὐτὴν	ἔσωσεν ἐκ μεγάλων κακῶν. γυνή
[4, 61]	τὴν γνώμην οἱ πρέσβεις τὴν	αὐτὴν	ἐφύλαττον ἀπόκρισιν, ὥσπερ αὐτοῖς ὁ
[4, 73]	τῆς ἐξουσίας διχῇ καὶ τὴν	αὐτὴν	ἔχοντος ἰσχὺν ἑκατέρου· αἰδώς τ´
[4, 66]	ἄλλων ἁπάντων καὶ τίς ὕβρικεν	αὐτὴν	καὶ ποδαπὴν ὕβριν ἀξιοῦντος λέγειν·
[4, 71]	μαθεῖν, τίς ὁ καλέσων ἔσται	αὐτὴν	κατὰ νόμους καὶ τὴν ψῆφον
[4, 13]	τῆς ἀρχαίας κατασκευῆς, βουληθείη μετρεῖν	αὐτὴν	κατὰ τὸν κύκλον τὸν περιέχοντα
[4, 64]	τοῖς ἐγγόνοις ἀφ´ ἑαυτοῦ τὴν	αὐτὴν	κατέλιπεν ἐπίκλησιν· ἐγὼ δὲ καὶ
[4, 46]	δίκαιον αὑτῷ προσηκούσης, ἐπειδὴ Ταρκύνιος	αὐτὴν	κατέσχεν ὁ πάππος αὐτοῦ πολέμῳ
[4, 70]	τῇ γυναικὶ προσήκοντες, ἐν οἷς	αὐτὴν	κλαύσετε, νυνὶ δ´ ὡς τιμωρήσομεν
[4, 69]	τῷ Ἀπόλλωνι· ὁ δὲ διατρήσας	αὐτὴν	ὅλην ὥσπερ αὐλὸν χρυσῆν ῥάβδον
[4, 79]	ἤγετο τὰς ἀπορρήτους ἐμπεδῶν πρὸς	αὐτὴν	ὁμολογίας· ἀνόσια καὶ ἐξάγιστα καὶ
[4, 30]	οὔτε τῆς μητρὸς συνευδοκούσης, ἀλλ´	αὐτὴν	παρ´ ἑαυτῆς λαβών. ὡς δὲ
[4, 38]	ἧττον αὐτὸν φυλάττοιτο, δόξας δ´	αὐτὴν	τὰ κράτιστα ὑποθέσθαι μετανοεῖν τε
[4, 75]	καὶ μηκέτι κάθοδον ἕξουσιν εἰς	αὐτὴν	Ταρκύνιοι· πειράσονται γάρ, εὖ ἴστε,
[4, 62]	καὶ γελασθεῖσα ἐπὶ τῷ τὴν	αὐτὴν	τιμὴν αἰτεῖν περὶ τῶν ἐλαττόνων,
[4, 66]	φωνὴν οὐδεμίαν προϊεμένη, ἔπειτ´ ἀνιστάντος	αὐτὴν	τοῦ πατρὸς καὶ τί πέπονθεν
[4, 34]	δῆμος οὐ κύριος ἦν ἀφελόμενος	αὐτὴν	ὑμῶν ἐμοὶ δοῦναι. εἰ γάρ
[4, 84]	ἐξ ἑνὸς στόματος ἅπαντες τὴν	αὐτὴν	φωνὴν ἀνέκραγον ἄγειν σφᾶς ἐπὶ
[4, 70]	καὶ ἀνεκαλεῖτο καὶ διελέγετο πρὸς	αὐτὴν	ὥσπερ ζῶσαν ἔξω τοῦ φρονεῖν
[4, 23]	δυναστείας ἐφιεμένῃ καὶ μεγάλων πραγμάτων	ἑαυτὴν	ἀξιούσῃ οὐδενὸς οὕτω δεῖ πράγματος
[4, 70]	λαβὼν τὸ ξιφίδιον, ᾧ διεχρήσατο	ἑαυτὴν	ἡ γυνή, καὶ τῷ πτώματι
[4, 76]	Λουκρήτιον τὸν πατέρα τῆς διαχρησαμένης	ἑαυτήν·	ὑπ´ ἐκείνου δὲ τοὺς ἕξοντας
[4, 70]	εἰ δὲ παραβαίη τὸν ὅρκον	τοιαύτην	αὑτῷ τελευτὴν ἠράσατο τοῦ βίου
[4, 31]	ἡλικίας οὐχ ἱκανὸς εἶναι πόλιν	τηλικαύτην	διοικεῖν, ὅτ´ εἰς τὴν κρατίστην
[4, 4]	ἀνοσίους καὶ πᾶσιν ἡμῖν ἐχθροὺς	τοσαύτην	ἀρχὴν κτησαμένους, ἀλλ´ ἐναντιοῦσθαι καὶ
[4, 26]	κεχρημένους ἐκείνων, δι´ ἣν εἰς	τοσαύτην	ἐπιφάνειαν προῆλθον. τοιαῦτα διεξελθὼν συνεβούλευεν
[4, 24]	οὕτω ταῦτ´ ἔχει, ἀλλ´ εἰς	τοσαύτην	σύγχυσιν ἥκει τὰ πράγματα καὶ
[4, 76]	κάλλιστα ἕξει τὰ τῆς ἀρχῆς.	~Ταύτην	ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην Ἰουνίου Βρούτου
[4, 31]	τὰ τῆς πόλεως ἐγχειρίσαι πράγματα·	ταύτην	γέ τοι τὴν ἡλικίαν ἔχων
[4, 5]	μέχρι πολλοῦ τὴν δόξαν ἔχων	ταύτην	διετέλει. ὁ δὲ Τύλλιος ἰσχυρὰν
[4, 11]	ἀξιοῦμεν ὑμᾶς μίαν ἡμῖν δοῦναι	ταύτην	δωρεάν, φανερὰν ποιῆσαι τὴν ὑμῶν
[4, 84]	παρὰ ταῦτα ποιῶν εὑρίσκηται τεθνάναι.	ταύτην	εἰ βουλομένοις ὑμῖν ἐστι τὴν
[4, 15]	ἅμα συνερχομένους, ἑορτήν τινα καὶ	ταύτην	ἐν τοῖς πάνυ τιμίαν καταστησάμενος,
[4, 6]	ῥᾳθύμως οἱ συγγραφεῖς περὶ αὐτῶν	ταύτην	ἐξενηνόχασι τὴν ἱστορίαν οὐδὲν ἐξητακότες
[4, 74]	ἀεὶ βασιλεύς, ὁ τὴν τιμὴν	ταύτην	ἕξων διὰ βίου, πάσης ἀπολελυμένος
[4, 62]	αὐτῶν φύλακας, οἳ διὰ βίου	ταύτην	ἔχουσι τὴν ἐπιμέλειαν στρατειῶν ἀφειμένοι
[4, 7]	ἡ τῶν τέκνων γένεσις τοῖς	ταύτην	ἔχουσι τὴν ἡλικίαν ἄπιστος· οὐδὲ
[4, 15]	συνέγραψεν. εἰς δὲ τὴν θυσίαν	ταύτην	καὶ τὴν σύνοδον ἅπαντας ἐκέλευσε
[4, 29]	ἄνθρωποι πεφύκασι φρονεῖν οἱ περὶ	ταύτην	μάλιστα γενόμενοι τὴν ἡλικίαν. φέρε,
[4, 64]	συγγραφεῖς παραδεδώκασιν· ὁ γὰρ χρόνος	ταύτην	μοι τὴν ὑπόληψιν βεβαιοῖ. ὁ
[4, 71]	ἔδωκε δέ μοι τὴν ἀρχὴν	ταύτην	ὁ τύραννος μεγίστην οὖσαν ὡς
[4, 69]	ἐπέβη, προσκύψας κατεφίλησε τὴν γῆν,	ταύτην	οἰόμενος ἁπάντων ἀνθρώπων εἶναι μητέρα.
[4, 66]	εἰς μακράν· χάρισαι δέ μοι	ταύτην	πρῶτον αἰτουμένῃ τὴν χάριν· κάλεσον
[4, 53]	ἕστηκεν αὐτοῦ τὰ πλεῖστα. εἰς	ταύτην	συνερρύησαν Πωμεντίνων τε τῶν ἐκ
[4, 84]	ἐστὶν ὑμῖν, ἐπιψηφίσατε. Ἐπῄνει καὶ	ταύτην	τὴν γνώμην ὁ δῆμος, καὶ
[4, 64]	πολλῇ προθυμίᾳ τε καὶ φιλοφροσύνῃ.	ταύτην	τὴν γυναῖκα καλλίστην οὖσαν τῶν
[4, 70]	ἥκει νῦν, ὃν ἐγὼ περιμένων	ταύτην	τοῦ βίου τὴν προσποίησιν ἐφύλαττον;
[4, 27]	νῦν διεξιέναι. ~Μετὰ τὴν Ταρκυνίου	τελευτὴν	αἱ παραδοῦσαι τὴν ἡγεμονίαν ἐκείνῳ
[4, 79]	καὶ οὓς διαδέξεσθαι μετὰ τὴν	τελευτὴν	ἔμελλεν ὀλίγον ἀναμείνας, ἕως ὁ
[4, 70]	παραβαίη τὸν ὅρκον τοιαύτην αὑτῷ	τελευτὴν	ἠράσατο τοῦ βίου γενέσθαι καὶ
[4, 65]	καὶ ἐπονείδιστόν σου γενέσθαι τὴν	τελευτὴν	καὶ μηδὲ ταφῆς τὸ σῶμά
[4, 37]	διεπράξατο καὶ μετὰ τὴν ἐκείνου	τελευτὴν	καὶ τῶν πολιτευμάτων καθ´ ἓν
[4, 7]	γάρ, ὅτι μετὰ τὴν Ταρκυνίου	τελευτὴν	παραλαβὼν τὴν βασιλείαν Τύλλιος ἐπ´
[4, 65]	πόλεως, μετὰ δὲ τὴν ἐκείνου	τελευτὴν	Ῥωμαίων τε καὶ Λατίνων καὶ
[4, 29]	μετὰ τὴν τοῦ Τυλλίου δήπου	τελευτήν;	ὥσπερ ἀναμενούσης τῆς τύχης τὰς
[4, 18]	ἐνενηκοντατρεῖς. ἐπεῖχον δὲ τὴν μὲν	πρώτην	συμμορίαν ὀκτὼ καὶ ἐνενήκοντα λόχοι
[4, 2]	τοῦτο δὲ θεάσασθαι τὴν Ὀκρισίαν	πρώτην	φέρουσαν τοὺς εἰωθότας πελάνους ἐπὶ
[4, 40]	οἵα πρότερον ἦν, ἀρχαικὴ τὴν	κατασκευήν·	διαμένει γὰρ ἔτι σεβασμοῦ τυγχάνουσα
[4, 50]	καὶ τὴν δεκάτην ἐξελόμενος εἰς	κατασκευὴν	ἱεροῦ τὰ λοιπὰ χρήματα τοῖς
[4, 59]	λόγῳ, τὴν δὲ τῶν ναῶν	κατασκευὴν	οὐκ ἔφθη τελέσαι. τοῦτο δὴ
[4, 59]	στρατειῶν καὶ πολέμων περὶ τὴν	κατασκευὴν	τῶν ἱερῶν ἐγίνετο τὰς τοῦ
[4, 52]	τὰ λάφυρα καὶ τὴν ἄλλην	ἀποσκευὴν	ἀναλαβὼν εἰς Ῥώμην ἀπῄει πλουτοῦσαν
[4, 47]	τά θ´ ὑποζύγια καὶ τὴν	ἀποσκευὴν	τοῦ Τύρνου θεραπόντων τοὺς πονηροτάτους
[4, 51]	τά τε λάφυρα καὶ τὴν	ἀποσκευὴν	φυλάττειν παρακελευσάμενος, τὴν δ´ ἄλλην
[4, 62]	τριῶν ἀποσταλέντων πρεσβευτῶν ἐπὶ τὴν	ἀντιγραφήν·	οἱ δ´ ἐξ ἄλλων πόλεων
[4, 40]	μίαν ἡμέραν ἐπιβιώσασα μετὰ τὴν	ταφὴν	τῇ κατόπιν νυκτὶ ἀποθνήσκει. τοῦ
[4, 59]	καὶ χώμασι μεγάλοις ἐξειργάσατο, καθάπερ	ἔφην	ἐν τῷ πρὸ τούτου λόγῳ,
[4, 75]	μὲν ἐγὼ τὴν ἐκκλησίαν, ὥσπερ	ἔφην,	ἐπειδὴ συγκεχώρηταί μοι κατὰ νόμον
[4, 85]	υἱῶν Σέξτον, ὡς καὶ πρότερον	ἔφην·	ἡλικίαν μὲν ἤδη πολιὸς ὤν,
[4, 21]	δοὺς ἔλαθε τὸν δῆμον, ὥσπερ	ἔφην,	καταστρατηγήσας καὶ τοὺς πένητας ἀπελάσας
[4, 30]	ἁμαρτάνει μόνον, ὃ καὶ πρότερον	ἔφην,	ὅτι γέγραφεν υἱὸν εἶναι Ταρκυνίου
[4, 79]	γυναῖκα, τῆς δ´ αὐτῷ συνοικούσης	ἀδελφήν,	ἣν ἐμοίχευεν ὁ θεοῖς ἐχθρὸς
[4, 79]	αὐτῷ τιμᾶν ὥσπερ μητέρα, πατρὸς	ἀδελφὴν	οὖσαν καὶ σπουδαίαν περὶ αὐτὸν
[4, 79]	γάμους ἐπετέλει καὶ τὴν ἀνδροφόνον	νύμφην	ἐπὶ τὸν τῆς ἀδελφῆς θάλαμον
[4, 2]	δὲ Τανακυλίδα τά τ´ ἄλλα	σοφὴν	οὖσαν καὶ δὴ καὶ τὰ
[4, 51]	δὲ τοῖς ἡγεμόσι τῶν Σαβίνων	μάχην	ἕωθεν τίθεσθαι μεταπεμψαμένοις τὸ ἐν
[4, 51]	ἐκ τοῦ χάρακος ὡς εἰς	μάχην·	καὶ οἱ Σαβῖνοι τεθαρρηκότες ἀντεπεξῄεσαν
[4, 50]	τοῖς ὅπλοις. συνάψας δ´ αὐτοῖς	μάχην	περὶ τὰ μεθόρια καὶ πολλοὺς
[4, 74]	πολλὰ ἐξαμαρτάνειν τοὺς παραληψομένους τὴν	ἀρχὴν	αἰτιώτατον, μὴ διὰ βίου τοὺς
[4, 34]	εἰς ἐκκλησίαν ἀπεδίδουν αὐτοῖς τὴν	ἀρχὴν	ἀντὶ τῆς ἐπιφθόνου ταύτης καὶ
[4, 79]	ὁ πρὸ τοῦ παραλαβεῖν τὴν	ἀρχὴν	Ἄρροντα τὸν γνήσιον ἀδελφόν, ὅτι
[4, 4]	μὴ κατασχόντες οἱ Μάρκιοι τὴν	ἀρχὴν	ἄρωνται τὰ παιδία καὶ πᾶσαν
[4, 39]	τῆς πόλεως τῆς Ῥωμαίων τὴν	ἀρχὴν	αὐτὸν κατασχεῖν. ἀσπασαμένων δὲ καὶ
[4, 11]	τὴν ὑπὸ τοῦ πάππου καταλειφθεῖσαν	ἀρχὴν	ἀφαιρεῖσθαι, στέρξομεν τὴν τύχην. ἀλλὰ
[4, 5]	ἀσφαλῶς ἤδη τὴν Ταρκυνίου κατεῖχεν	ἀρχήν.	~Βούλομαι δ´ ἐπιστήσας τὸν ἑξῆς
[4, 4]	παίδων ἀνασώσασθαι τὴν τοῦ πατρὸς	ἀρχὴν	βουλομένων, ὡς ἐν τῷ πρὸ
[4, 13]	~Εὐθὺς ἅμα τῷ παραλαβεῖν τὴν	ἀρχὴν	διένειμε τὴν δημοσίαν χώραν τοῖς
[4, 40]	πράγματα παραλαβεῖν καὶ συγκατασκευάσαι τὴν	ἀρχὴν	ἐκείνῳ, κακῶσαί τε βουλομένους τὸ
[4, 40]	μαντεύματα ἐπεκύρωσε, παρελάμβανεν οὗτος τὴν	ἀρχήν·	ἐλλείποντος δέ τινος τούτων ἕτερον
[4, 9]	ἀποδοῦναι τούτοις. οὐ γὰρ ἰδίαν	ἀρχὴν	ἐμαυτῷ κατασκευαζόμενος, ἧς οὐδενὸς ἧττον
[4, 25]	καὶ ἐν οἷς τὴν βασιλικὴν	ἀρχὴν	ἐμείωσεν αὐτὸς ἑαυτοῦ τὴν ἡμίσειαν
[4, 30]	μὴ βούλοιτο ἑκὼν παραδοῦναι τὴν	ἀρχήν,	ἐμηχανῶντο ἑταιρίας τε συνάγοντες καὶ
[4, 3]	βασιλεῖ Ταρκυνίῳ τὴν τῶν Τυρρηνῶν	ἀρχήν·	ἔν τε τῷ πρὸς Σαβίνους
[4, 46]	ἐπὶ τῷ κατασχεῖν τὴν Ῥωμαίων	ἀρχὴν	ἐπετελέσατο. διεξελθὼν δὲ πολλὰς αὐτοῦ
[4, 29]	ἄρξαι Κορίνθου τὴν αὐτοκράτορα ὑπῆρξεν	ἀρχὴν	ἐπὶ πολλάς, ὡς ἀκούω, γενεάς·
[4, 9]	ἐπ´ αὐτοὺς αἰσθόμενος καὶ τὴν	ἀρχὴν	ἑτέροις παραδοῦναι βουλομένους. ἀξιῶ δ´
[4, 56]	τῷ πατρὶ παραδοθῆναι, τήν τ´	ἀρχὴν	ἕτοιμος ἦν ἀποθέσθαι, καὶ πρὶν
[4, 71]	πράττειν· ἡμῶν δ´ οὐδεὶς οὐδεμίαν	ἀρχὴν	ἔχει. Ὁ δ´ ὑπολαβών· Ἐγώ,
[4, 31]	ἐμοὶ παραδώσειν ὄντι πρεσβυτέρῳ τὴν	ἀρχήν.	ἐχρῆν μὲν οὖν σε, εἰ
[4, 77]	ἀποκτείνας ἅμα τῷ παραλαβεῖν τὴν	ἀρχήν,	ἵνα τὴν οὐσίαν αὐτοῦ κατάσχοι
[4, 8]	ἐτρέπετο, δι´ ἐκείνων ἐλπίσας τὴν	ἀρχὴν	καθέξειν, καὶ συγκαλέσας τὸ πλῆθος
[4, 35]	ἡμῶν ἐπιτηδειότερός ἐστιν ἔχειν τὴν	ἀρχήν·	καὶ ὅ τι ἂν ἅπαντες
[4, 41]	εἰς ὁμολογουμένην τυραννίδα μετέστησε τὴν	ἀρχήν.	καὶ πρῶτον μὲν φυλακὴν κατεστήσατο
[4, 84]	λόχους ἐπεκύρωσε τοῖς ἀνδράσι τὴν	ἀρχήν.	καὶ τὰ μὲν κατὰ πόλιν
[4, 56]	ἀγγέλου, πῶς ἂν ἐγκρατέστατα τὴν	ἀρχὴν	κατάσχοι, λόγον μὲν οὐδένα ἀπέστειλεν,
[4, 1]	ὀκτὼ καὶ τριάκοντα ἔτη τὴν	ἀρχὴν	κατασχὼν οὕτω τελευτᾷ υἱωνούς τε
[4, 4]	ἐὰν οἱ φονεύσαντες αὐτὸν τὴν	ἀρχὴν	κατάσχωσιν, οὐδὲ τοῖς ἄλλοις αὐτοῦ
[4, 78]	μεταλαβεῖν, ἐξ οὗ Ταρκύνιος τὴν	ἀρχὴν	κατέσχεν, οὔθ´ ὕστερον, ἐὰν νῦν
[4, 4]	καὶ πᾶσιν ἡμῖν ἐχθροὺς τοσαύτην	ἀρχὴν	κτησαμένους, ἀλλ´ ἐναντιοῦσθαι καὶ κωλύειν
[4, 40]	ἔθη καὶ νόμιμα κινῆσαι, τὴν	ἀρχὴν	λαβόντα οὐ παρὰ τῆς βουλῆς
[4, 39]	ὡς βασιλέα τῶν συγκατασκευασάντων τὴν	ἀρχὴν	λαβοῦσα μόνον αὐτόν· Τὰ μὲν
[4, 22]	ὑπὸ τῶν ἐχόντων τὴν ἱερωτάτην	ἀρχὴν	Λοῦστρον ὀνομάζοντες. ἐγένετο δ´ ὁ
[4, 75]	αὐτὸς ἀποθήσομαι τὴν τῶν Κελερίων	ἀρχήν.	ὁ δὲ κατασταθεὶς ὑπ´ ἐμοῦ
[4, 4]	καθίστας´ ἤδη τὰ περὶ τὴν	ἀρχὴν	ὁμιλίαις τε φιλανθρώποις τὸ πλῆθος
[4, 36]	αὐθάδειαν, ᾗ κέχρημαι περὶ τὴν	ἀρχήν,	οὐδεὶς φέρειν δύναταί μου; τίς
[4, 9]	αὐτοῖς ἣν ὁ πάππος κατέλιπεν	ἀρχήν.	οὐδὲν γὰρ τοσοῦτον ἀπολαύσειαν ἂν
[4, 40]	πρὶν ἢ βεβαίως κρατύνασθαι τὴν	ἀρχήν,	οὐκ εἴασε τῶν νομίμων οὐδὲν
[4, 12]	βασιλείας ἄξιος παραλαμβάνει τότε τὴν	ἀρχὴν	παρὰ τοῦ δημοτικοῦ πλήθους πολλὰ
[4, 69]	θεόν, τίνι πέπρωται τὴν Ῥωμαίων	ἀρχὴν	παραλαβεῖν, ὁ δὲ θεὸς αὐτοῖς
[4, 42]	ἐγκρατῶς ἤδη κατέχειν ὑπελάμβανε τὴν	ἀρχήν,	παρασκευάσας ἐκ τῶν ἑταίρων τοὺς
[4, 31]	ὢν πάππος ἐκτήσατο τὴν Ῥωμαίων	ἀρχὴν	πολλοὺς καὶ μεγάλους ἀγῶνας ὑπὲρ
[4, 75]	δεῖν ποιῆσαι τοῖς παραληψομένοις τὴν	ἀρχήν.	σκοπεῖσθαι μέντοι φημὶ χρῆναι τοὺς
[4, 50]	δὲ καὶ ταύταις ἐκρατύνατο τὴν	ἀρχὴν	ταῖς συμμαχίαις, στρατὸν ἐξάγειν ἐπὶ
[4, 80]	τις ὑμῶν γενόμενον, ὅτε τὴν	ἀρχὴν	Ταρκύνιος ἐλάμβανε; ποῖον προβούλευμα συνεδρίου;
[4, 71]	συγκαλεῖν. ἔδωκε δέ μοι τὴν	ἀρχὴν	ταύτην ὁ τύραννος μεγίστην οὖσαν
[4, 10]	αὐτοῖς ἄμεινον εἶναι κλέπτοντα τὴν	ἀρχὴν	τὸν ἄνδρα καὶ παρακρουόμενον τοὺς
[4, 37]	σὺν τοῖς χρήμασι καὶ τὴν	ἀρχήν,	τὸν δὲ δῆμον οὐκ εἶναι
[4, 55]	δεκασθέντες, ἐπὶ τὴν αὐτοκράτορα παράγουσιν	ἀρχήν.	~Τοσαύτης δὴ γενόμενος ἐξουσίας ὁ
[4, 10]	τὸν κατὰ νόμους ἕξοντα τὴν	ἀρχήν·	τότε δὲ στέργειν ἐπὶ τοῖς
[4, 6]	ἣν κατέλιπεν αὐτοῖς ὁ πατὴρ	ἀρχήν,	τῷ δ´ ἀλλοτρίῳ καὶ ἐκ
[4, 36]	βελτίονος ἡγεμόνος· ἀποδοὺς δὲ τὴν	ἀρχὴν	τῷ δεδωκότι μοι δήμῳ καὶ
[4, 73]	δυσὶν ἐπιτρέπειν ἀνδράσι τὴν βασιλικὴν	ἀρχήν,	ὡς Λακεδαιμονίους πυνθάνομαι ποιεῖν ἐπὶ
[4, 71]	ἔσται δὲ πᾶσι Ῥωμαίοις κατ´	εὐχήν,	ἐὰν ἴδωσιν ἡμᾶς τοὺς πατρικίους
[4, 11]	καταλειφθεῖσαν ἀρχὴν ἀφαιρεῖσθαι, στέρξομεν τὴν	τύχην.	ἀλλὰ πρὸς ἁπάντων θεῶν τε
[4, 22]	τῆς ἰσοπολιτείας φύσιν τ´ ἢ	τύχην	αὐτῶν οὐδεμίαν ἀπαξιοῦντες, εἰς πολυανθρωπίαν
[4, 56]	δακρύων ἅμα καὶ τὴν ἑαυτοῦ	τύχην	κατολοφυρόμενος, ὥσπερ οἱ κατ´ ἀλήθειαν
[4, 33]	ἀδικῶν αὐτὸς ἐγκαλοῦμαι, τὴν μὲν	τύχην	ὕστερον ἀνακλαύσομαι, τὰ δὲ δίκαια
[4, 3]	δὲ πεζῶν ἐν ἁπάσαις ἐφάνη	ψυχὴν	ἄριστος καὶ πρῶτος ἐστεφανοῦτο τῶν
[4, 84]	πάθη τε ποικίλα τὴν ἑκάστου	ψυχὴν	κατελάμβανεν οὐδὲν ἀλλήλοις ἐοικότα· λύπαι
[4, 45]	ἀπεχθόμενος, ὅτι κηδεστὴν ἐκεῖνον ἠξίωσε	λαβεῖν	ἀνθ´ ἑαυτοῦ, πολλὴν ἐποιεῖτο τοῦ
[4, 62]	οὐδὲ περὶ τῶν πλειόνων ἐδυνήθη	λαβεῖν,	ἀπελθοῦσα πάλιν τὰς ἡμισείας τῶν
[4, 46]	{τῆς δουλείας} περὶ τοῦ μὴ	λαβεῖν	αὐτὸν διαμάχεσθαι, ἐξ ὧν ἕτεροι
[4, 47]	τὴν θυγατέρα τὴν ἐμὴν ἐβούλετο	λαβεῖν	γυναῖκα. ἐπεὶ δ´ ἀπηξιώθη τῶν
[4, 27]	ἀξιοῦντας ἄρχεσθαι τὸν χαλινὸν ἑκόντας	λαβεῖν.	εἰκοστῷ δ´ οὖν ἔτει συνελθοῦσαι
[4, 29]	εἰ δ´ ἐξεγένετο σοί τε	λαβεῖν	ἐμὲ γυναῖκα κἀμὲ σοῦ τυχεῖν
[4, 3]	γενέσθαι καὶ τἀριστεῖα πρῶτος ἁπάντων	λαβεῖν·	ἔπειθ´ ἑτέρας γενομένης ἐπὶ τὸ
[4, 62]	καὶ τοὺς περιόντας τῶν χρησμῶν	λαβεῖν.	ἡ μὲν οὖν γυνὴ τὰς
[4, 65]	προὔτεινεν, ὧν ποτέραν αὐτὴ προῃρεῖτο	λαβεῖν	ἠξίου, θάνατον μετ´ αἰσχύνης ἢ
[4, 33]	εἰς ἄνδρας ἐλθόντα κηδεστὴν ἠξίωσα	λαβεῖν,	καὶ εἴ τι πάθοιμι διάδοχον
[4, 38]	τοῦτό σοι τὸ σχῆμα συνεχώρησε	λαβεῖν;	καὶ ὃς ὑπολαβών· Ἡ σὴ
[4, 47]	ἀπεώσατο, τοῦτον δὲ κηδεστὴν ἠξίωσε	λαβεῖν,	ὃς οὐδ´ εἰς τρίτον πάππον
[4, 50]	στρατιωτῶν ἕκαστον πέντε μνᾶς ἀργυρίου	λαβεῖν,	τὸ δὲ τοῖς θεοῖς δεκατευθὲν
[4, 47]	οἷον νῦν αἰτιᾶται, μὴ προθυμεῖσθαι	λαβεῖν	τότε πενθερόν· εἰ δὲ χρηστὸν
[4, 53]	τὸν κατὰ τοῦ Ταρκυνίου πόλεμον	ἀναλαβεῖν.	ἐγίνοντο δὴ μετὰ ταῦτα μεγάλοις
[4, 40]	ἰδίαν ἀξίωσιν, ἣν πρότερον εἶχον,	ἀναλαβεῖν.	θορύβου δὲ γενομένου πολλοῦ κατὰ
[4, 35]	εἶναι τὴν ἐπιμέλειαν τῶν κοινῶν	παραλαβεῖν,	ἐκεῖνα ποιεῖν σοι προσῆκεν· ἐξέτασιν
[4, 40]	καὶ Ταρκύνιον ἐπὶ τὰ πράγματα	παραλαβεῖν	καὶ συγκατασκευάσαι τὴν ἀρχὴν ἐκείνῳ,
[4, 69]	τίνι πέπρωται τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν	παραλαβεῖν,	ὁ δὲ θεὸς αὐτοῖς ἀνεῖλε,
[4, 79]	ὁ Ταρκύνιος ὁ πρὸ τοῦ	παραλαβεῖν	τὴν ἀρχὴν Ἄρροντα τὸν γνήσιον
[4, 13]	τοὺς λόγους. ~Εὐθὺς ἅμα τῷ	παραλαβεῖν	τὴν ἀρχὴν διένειμε τὴν δημοσίαν
[4, 77]	μου Ταρκύνιος ἀποκτείνας ἅμα τῷ	παραλαβεῖν	τὴν ἀρχήν, ἵνα τὴν οὐσίαν
[4, 78]	ἧς οὔτε πρότερον ἡμῖν ἐξεγένετο	μεταλαβεῖν,	ἐξ οὗ Ταρκύνιος τὴν ἀρχὴν
[4, 44]	τῶν κρηπίδων ἔχοντα παστάσιν ὑποστέγοις	περιλαβεῖν·	{εἰς} ταῦτα δὴ πάντες οἱ
[4, 82]	οὐ παραστήσεται τὸ αὐτὸ τοῦτο	ὑπολαβεῖν,	ὧν Ταρκύνιος οὐ μίαν ἡμέραν,
[4, 50]	τ´ ἄλλην κτῆσιν τῆς πόλεως	ἄγειν	καὶ φέρειν, εἴ τις ἐπιτύχοι,
[4, 84]	ἅπαντες τὴν αὐτὴν φωνὴν ἀνέκραγον	ἄγειν	σφᾶς ἐπὶ τὰ ὅπλα. καὶ
[4, 25]	βασιλέων ἁπάσας ἀξιούντων ἐφ´ ἑαυτοὺς	ἄγειν	τὰς δίκας καὶ πάντα τὰ
[4, 25]	τοῦ Λατίνων γένους συστῆσαι καὶ	συναγαγεῖν,	ἵνα μὴ στασιάζουσαι καὶ πολεμοῦσαι
[4, 35]	μοι τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν	συναγαγεῖν	κἀκεῖ μου κατηγορεῖν. πλὴν ἐπεὶ
[4, 44]	ὀρύττειν ἤρξατο, μέχρι τοῦ ποταμοῦ	καταγαγεῖν,	τὸν δ´ ἀμφιθέατρον ἱππόδρομον οὐδὲν
[4, 3]	μὲν αὐτὸν ἐκ τοῦ δήμου	μεταγαγεῖν	ἠξίωσαν εἰς τοὺς πατρικίους ψῆφον
[4, 7]	ἱστορίας. προειρημένων δὴ τούτων καιρὸς	ἐπανάγειν	ἐπὶ τὴν ἀπολειπομένην διήγησιν. ~Ἐπειδὴ
[4, 74]	γίνεται, τὸ κράτος τῆς ἀρχῆς	συνάγειν.	τὸ γὰρ ἐν μέρει τὸν
[4, 50]	τὴν ἀρχὴν ταῖς συμμαχίαις, στρατὸν	ἐξάγειν	ἐπὶ Σαβίνους ἔγνω Ῥωμαίων τ´
[4, 45]	πολέμων καὶ στρατιὰν ἐπὶ Σαβίνους	ἐξάγειν	οὐ βουλομένους ὑπηκόους εἶναι τοῖς
[4, 11]	δύναμιν ἐπαγόμενοι νυκτὸς ἔτι πολλὴν	κατάγειν	εἰς τὴν πόλιν τοὺς φυγάδας.
[4, 11]	ὦ δημόται, τοὺς μὲν ἀνδροφόνους	κατάγειν	καὶ βασιλεῖς ἀποδεικνύναι, τοὺς δὲ
[4, 11]	κοινὸν βεβούλευνταί τε καὶ συνομωμόκασι	κατάγειν	τοὺς φυγάδας καὶ τοῖς Μαρκίου
[4, 9]	ὅσα προσήκει, οὐδὲν δέομαι πλείω	λέγειν·	ἃ δὲ παρεσκεύασμαι ποιεῖν ὑμᾶς
[4, 1]	Ἀρχεστρατίδου· περὶ οὗ καιρὸς ἤδη	λέγειν,	ἃ κατ´ ἀρχὰς παρελίπομεν, ἐξ
[4, 66]	αὐτὴν καὶ ποδαπὴν ὕβριν ἀξιοῦντος	λέγειν·	Ἀκούσῃ τὰς ἐμάς, ἔφη, συμφοράς,
[4, 78]	ἐβουλόμην, ἢ πρὸς ἀγνοοῦντας ἔμελλον	λέγειν,	ἁπάσας διεξῆλθον ἂν τὰς τοῦ
[4, 72]	ἀρξάμενον καὶ νομίμου τὰ λοιπὰ	λέγειν	αὐτὸν ἠξίουν. κἀκεῖνος εἶπεν, Ἐπειδὴ
[4, 84]	Ταρκυνίων μήτε πράττειν μηδὲν μήτε	λέγειν,	ἐὰν δέ τις παρὰ ταῦτα
[4, 35]	αὐτούς, εἴ τι δίκαιον εἶχες	λέγειν.	εἰ δὲ τούτῳ μὲν οὐκ
[4, 75]	ὧν ὑμῖν ἐν τῷ παρόντι	λέγειν	ἔχω καὶ παραινεῖν· τὰ δὲ
[4, 66]	πατρὸς καὶ τί πέπονθεν ἀξιοῦντος	λέγειν·	Ἱκέτις ἔφη γίνομαί σου πάτερ
[4, 70]	καιρὸς ἀπαιτεῖ. Ἐδόκει ταῦτ´ εἰκότα	λέγειν,	καὶ καθεζόμενοι καθ´ ἑαυτοὺς τόν
[4, 35]	γὰρ ἐνθάδε σοι ταῦτα προσήκει	λέγειν·	καὶ μηδὲν ἀχθεσθῆτέ μοι ταῦτα
[4, 35]	δίκαια πρὸς τοὺς ἀγνώμονας ἀντιδίκους	λέγειν	καὶ τὸ ὀλίγα· τὸ γὰρ
[4, 78]	μοι δίδωσι, βραχύς, ἐν ᾧ	λέγειν	μὲν ὀλίγα δεῖ, πράττειν δὲ
[4, 29]	ἀπορρήτους; κελεύσαντος δὲ τοῦ Ταρκυνίου	λέγειν,	ὅ τι βούλεται, καὶ περὶ
[4, 42]	οὔτε πράττειν ἐπέτρεπεν οὐδὲν οὔτε	λέγειν	ὅ τι μὴ κελεύσειεν αὐτός.
[4, 70]	ὁ Βροῦτος ἀρξάμενος ὑπὲρ ἑαυτοῦ	λέγειν,	ὅτι τὴν δοκοῦσαν τοῖς πολλοῖς
[4, 61]	τοῦ κρατίστου καὶ τοῦ δικαιοτάτου	λέγειν.	οὐ δυνηθεὶς δὲ παρακρούσασθαι τοὺς
[4, 9]	οὐδὲν δέομαι πρὸς εἰδότας ὑμᾶς	λέγειν,	τὰς ἀντὶ τούτων ὀφειλομένας ἐμοὶ
[4, 6]	ταῦτ´ ἐν τῇ κρατίστῃ τοῦ	λέγειν	τε καὶ πράττειν ὄντες ἀκμῇ·
[4, 77]	φρενήρης περὶ τῶν μεγίστων ἐπιχειρῶν	λέγειν,	ᾧ κηδεμόνων οὐχ ὑγιαίνοντι δεῖ.
[4, 15]	ἢ χρημάτων εἰσφορὰς κατ´ ἄνδρα	ἐκλέγειν,	οὗτοι τά τε σώματα συνῆγον
[4, 45]	ἐν ὀλίγοις εἶναι καὶ πολέμους	στρατηγεῖν	ἱκανός. τοῦτον τὸν ἄνδρα φίλον
[4, 42]	μέλλοντα τῶν παρόντων δεινότερα ὑπώπτευον,	στέργειν	δὲ τὰ παρόντα ἠναγκάζοντο δύναμιν
[4, 10]	ἕξοντα τὴν ἀρχήν· τότε δὲ	στέργειν	ἐπὶ τοῖς παροῦσιν ᾤοντο δεῖν
[4, 11]	ἑαυτοῖς τιμησαμένους πυρὸς καὶ ὕδατος	εἴργειν	ἐψηφίσασθε· ἔμελλόν τ´, εἰ μὴ
[4, 14]	δούλους ἔταξε παρεῖναί τε καὶ	συνιερουργεῖν,	ὡς κεχαρισμένης τοῖς ἥρωσι τῆς
[4, 65]	σφάξειν αὐτὴν ἀπειλήσας, ἐὰν ἐπιχειρήσῃ	φεύγειν	ἢ βοᾶν. τούτῳ καταπληξάμενος τῷ
[4, 75]	κατὰ νόμον καὶ γνώμην εἰσηγήσομαι·	φεύγειν	Ταρκύνιον ἅμα τοῖς παισὶ καὶ
[4, 84]	{τὸ δοχθέν. δέδοκται γὰρ ἡμῖν	φεύγειν	Ταρκυνίους πόλιν τε τὴν Ῥωμαίων
[4, 55]	ταῦτα τῶν ἐκ τῆς πόλεως	φεύγειν	τὴν τυραννίδα σκηπτόμενοι, καὶ χεὶρ
[4, 82]	ὕβριν τῆς τυραννίδος οὐκ ἐδυνήθη	διαφυγεῖν,	ἀλλ´ ὥσπερ αἰχμάλωτος ὑπ´ ἀνάγκης
[4, 8]	ἐπιγνοὺς ὁ Τύλλιος ἐπὶ τὸ	δημαγωγεῖν	καὶ θεραπεύειν τοὺς ἀπόρους τῶν
[4, 24]	τὸν νόμον τοῦτον οὐκ οἴομαι	δεῖν	ἀναιρεῖν, μή τι μεῖζον ἐκραγῇ
[4, 28]	ὁ δ´ ἐπιεικὴς οὐδὲν οἰόμενος	δεῖν	ἐξαμαρτάνειν εἰς τὸν πενθερόν, ἀλλὰ
[4, 48]	καὶ δυεῖν γενέσθαι θάτερον ἔφη	δεῖν,	ἢ αὐτὸς ἀποθανεῖν, ἐὰν εὑρεθῇ
[4, 73]	ἀγαθῶν, καινὴν μὲν οὐδεμίαν οἴομαι	δεῖν	ἡμᾶς καθίστασθαι πολιτείαν κατὰ τὸ
[4, 10]	στέργειν ἐπὶ τοῖς παροῦσιν ᾤοντο	δεῖν	καὶ μηδὲν πολυπραγμονεῖν. εἰσῄει γὰρ
[4, 70]	γνώμης ὄντας οὐ λόγων ἔφη	δεῖν	οὐδ´ ὑποσχέσεων, ἀλλ´ ἔργων, εἴ
[4, 19]	καθ´ ἡμέραν ἀναγκαίων ἀπορουμένους ᾤετο	δεῖν,	οὔτε μηδὲν συμβαλλομένους στρατεύεσθαί τινας
[4, 75]	καιρὸν ὀξύν· ἐπ´ αὐτοῖς οἴομαι	δεῖν	ποιῆσαι τοῖς παραληψομένοις τὴν ἀρχήν.
[4, 54]	αὐτῶν μάλιστα κάμνοντες ὁμολογίας ᾤοντο	δεῖν	ποιήσασθαι πρὸς τοὺς Γαβίους καὶ
[4, 35]	ἅπαντες οὗτοι γνῶσι πράττειν με	δεῖν,	ποιήσω. καὶ πρὸς μὲν σὲ
[4, 24]	αὐτοῦ κακόν· ἐπανορθοῦσθαι μέντοι φημὶ	δεῖν	τὰ δυνατὰ καὶ μὴ περιορᾶν
[4, 74]	τὰ δ´ ἀφελεῖν ἡμᾶς οἴομαι	δεῖν·	τὰ σκῆπτρα ταυτὶ λέγω καὶ
[4, 47]	Ταρκύνιος τούτων μὲν οὐδενὸς ἔφη	δεῖν	τοῖς πράγμασιν, ἰδίαν δὲ γνώμην
[4, 81]	δὲ καὶ μέτριον οὐδὲν οὔτ´	ἰδεῖν	ἐξεγένετο πώποτε πραττόμενον οὔτε μαθεῖν;
[4, 65]	θάνατον ἀσχημοσύνην εἶξαί τε καὶ	περιιδεῖν	αὐτὸν ἃ προῃρεῖτο διαπραξάμενον. ~Ἡμέρας
[4, 66]	ὕβριν, τιμωρῆσαί μοι καὶ μὴ	περιιδεῖν	τὴν σεαυτοῦ θυγατέρα θανάτου χείρονα
[4, 64]	τῆς νυκτὸς πολὺ μέρος, ἐπειδὴ	καθεύδειν	ἅπαντας ἐνόμιζεν, ἀναστὰς ἧκεν ἐπὶ
[4, 6]	τῶν ἐκείναις ἐντυχόντων ταῖς ἱστορίαις	σχεδιάζειν	με ὑπολάβωσιν οὐχ υἱοὺς, ἀλλ´
[4, 84]	πεδίον, ἔνθα σύνηθες αὐτοῖς ἦν	ἀρχαιρεσιάζειν,	ἔχοντας τὰ ὅπλα ἐν τάχει.
[4, 23]	πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν Πρῶτον μὲν	θαυμάζειν,	ἔφη, τῶν ἀγανακτούντων, εἰ τῇ
[4, 13]	ταῦτά τις ὁρῶν τὸ μέγεθος	ἐξετάζειν	βουλήσεται τῆς Ῥώμης, πλανᾶσθαί τ´
[4, 9]	ἀπάγεσθαι καὶ νόμον θήσομαι μηδένα	δανείζειν	ἐπὶ σώμασιν ἐλευθέροις ἱκανὸν ἡγούμενος
[4, 48]	ἐλέγχειν τὸ πρᾶγμα καὶ μὴ	φενακίζειν	ἠξίουν. καὶ ὁ Τύρνος, οἷα
[4, 81]	τὴν τυραννικὴν κακίαν, ποδαποὺς χρὴ	νομίζειν	ἔσεσθαι τοὺς ἐξ ἐκείνου φύντας,
[4, 46]	τι καὶ φιλάνθρωπον ἐλπίζειν καὶ	νομίζειν,	ὡς ὁ τῶν συγγενεστάτων τε
[4, 46]	τρόπου χρηστόν τι καὶ φιλάνθρωπον	ἐλπίζειν	καὶ νομίζειν, ὡς ὁ τῶν
[4, 9]	γὰρ ἥκουσί τινες αὐθαδείας, ὥσθ´	ὑβρίζειν	εἰς τὸ δημοτικὸν ἀξιοῦσι καὶ
[4, 69]	δεηθεῖσιν, ἵνα κατασκώπτειν τε καὶ	περιυβρίζειν	ἔχοιεν. ὡς δὲ παρεγενήθησαν ἐπὶ
[4, 65]	διδάσκειν; εἰ δ´ ἀντιπράττειν ἐπιχειρήσεις	σώζειν	βουλομένη τὸ σῶφρον, ἀποκτενῶ σε
[4, 51]	καὶ τὰ ὅπλα ῥίψαντες ἐπειρῶντο	σώζειν	ἑαυτούς. ἦν δ´ ἄπορος ἡ
[4, 83]	θάρσος καὶ μιᾷ γνώμῃ χρησαμένοις,	σώζειν	θ´ ἡμᾶς καὶ σώζεσθαι ὑφ´
[4, 66]	τῶν ἀσπαζομένων οὔτ´ ἀποκρινομένη τοῖς	μαθεῖν	βουλομένοις, ὅ τι πέπονθεν, ἀλλὰ
[4, 81]	ἰδεῖν ἐξεγένετο πώποτε πραττόμενον οὔτε	μαθεῖν;	ἵνα δὲ μὴ μαντεύησθε τὰς
[4, 39]	πατρὸς εἴσοδον καὶ σπουδὴν ἔχουσα	μαθεῖν	οἷόν τι λήψεται τὰ πράγματα
[4, 30]	βούλομαι δὲ πάντων ὑμῶν παρόντων	μαθεῖν	παρ´ αὐτοῦ, τί πεπονθὼς ἰδίᾳ
[4, 37]	ἐπαίνου καὶ πάντων σπουδὴν ἐχόντων	μαθεῖν,	τίνων ἕνεκα ταῦτα λέγει, τελευτῶν
[4, 71]	δὲ τῆς ἐκκλησίας ἔτι βούλομαι	μαθεῖν,	τίς ὁ καλέσων ἔσται αὐτὴν
[4, 46]	πεπόνθασι δεινῶν τεκμαιρομένους, ἃ συμβήσεται	παθεῖν	αὐτοῖς. ~Τοιαύτῃ καταδρομῇ τοῦ Τύρνου
[4, 77]	ὑπὸ τοῦ τυράννου μὴ ταὐτὰ	παθεῖν	ἐκείνοις ἐρρύσατο καὶ μέχρι τοῦ
[4, 82]	σοι μηδὲν ἔτι τοιοῦτον συμβῇ	παθεῖν.	ἔπειτα σὺ μέν, ὦ Λουκρητία,
[4, 82]	ὅσα μὴ θέμις ἐλευθέρᾳ γυναικὶ	παθεῖν.	ἐφ´ οἷς ἀγανακτοῦσα καὶ ἀφόρητον
[4, 68]	μηδὲν δεινὸν ὑπὸ τοῦ τυράννου	παθεῖν	πολλῶν καὶ ἀγαθῶν ἀνδρῶν ἀπολλυμένων.
[4, 56]	ἦν ἀποθέσθαι, καὶ πρὶν ἢ	παθεῖν	τι δεινὸν ἀπαίρειν ἐκ τῆς
[4, 19]	δὲ περὶ μηδενὸς δεδοικότας μηδὲν	κακοπαθεῖν,	τῶν μὲν εἰσφορῶν ἀπολυομένους διὰ
[4, 83]	οὕς, εἰ ψηφιεῖσθε τῇ πατρίδι	βοηθεῖν,	οὐ φόβος ὁ καθέξων ἔσται
[4, 9]	πενίαν ἀδύνατοί εἰσιν ἀποδοῦναι, τούτοις	βοηθεῖν	προθυμούμενος, ἐπειδὴ πολῖταί τ´ εἰσι
[4, 47]	λόγων ἔργον ἀναμφίλεκτον, ἐὰν ἐθελήσητε	ἐλθεῖν	ἐπὶ τὴν κατάλυσιν αὐτοῦ, τὰ
[4, 39]	δι´ οὗ τὴν ἀπήνην ἔδει	διελθεῖν,	αἱ ἡμίονοι τὸ πτῶμα ἰδοῦσαι
[4, 63]	τὰ πράγματα, δι´ ὀλίγων πειράσομαι	διελθεῖν.	~Τὴν Ἀρδεατῶν πόλιν ὁ Ταρκύνιος
[4, 24]	διηγήσεως, ἀναγκαῖον εἶναί μοι δοκεῖ	διελθεῖν,	ὡς εἶχε τότε τοῖς Ῥωμαίοις
[4, 22]	τιμήσεις, κελεύσας τοὺς πολίτας ἅπαντας	συνελθεῖν	εἰς τὸ μέγιστον τῶν πρὸ
[4, 2]	τὸ τέρας, εἰς ὁμιλίαν αὐτῷ	συνελθεῖν·	καὶ μετὰ τοῦτο τὴν γυναῖκα
[4, 4]	ἔπειτ´ ἐκ τοῦ δωματίου πάντας	ἐξελθεῖν	κελεύσασα τοὺς ἄλλους, ἐν ᾧ
[4, 23]	τὸ ἔθος εἰς τὴν πόλιν	παρελθεῖν,	καὶ μέχρι τῶν καθ´ ἡμᾶς
[4, 75]	δόλῳ καὶ παντὶ ἄλλῳ τρόπῳ	παρελθεῖν	πάλιν ἐπὶ τὴν δυναστείαν, ἐὰν
[4, 60]	ἔσται δ´ ὑμῖν ὀλίγου χρόνου	παρελθεῖν	πρὸς αὐτόν. ἐν ᾧ δ´
[4, 1]	καὶ πρὶν ἐπὶ τὴν δυναστείαν	παρελθεῖν.	τὰ μὲν οὖν περὶ τοῦ
[4, 39]	πρὶν εἰς τὴν οἰκίαν αὐτὸν	εἰσελθεῖν,	ἀποστείλας τοὺς διαχρησομένους ἐκποδῶν ποίησον.
[4, 41]	συμπαρόντων, ὀλίγα δ´ ἐν ἀγορᾷ.	προσελθεῖν	δ´ οὐδενὶ τῶν βουλομένων ἐπέτρεπεν,
[4, 56]	κατάσχοι, λόγον μὲν οὐδένα ἀπέστειλεν,	ἀκολουθεῖν	δὲ τὸν ἥκοντα παρ´ αὐτοῦ
[4, 17]	δὲ λόχους οὐδὲν ἔχοντας ὅπλον	ἀκολουθεῖν	ἐκέλευσε τοῖς ἐνόπλοις· ἦσαν δὲ
[4, 73]	πόλις ἡμῶν διετέλεσεν. ἃ δὲ	παρακολουθεῖν	εἴωθε ταῖς μοναρχίαις χαλεπά, ἐξ
[4, 56]	βουλόμενος, ἃ τὸν υἱὸν ἐκέλευσε	ποιεῖν,	ἄγων τὸν ἄγγελον προῆλθεν εἰς
[4, 24]	τοὺς δούλους. οὐδὲν δὴ πρᾶγμα	ποιεῖν	αἰσχύνης ἢ βλάβης κοινῆς αἴτιον
[4, 12]	τινες διειληφότες τὴν ἀγορὰν βασιλέα	ποιεῖν	αὐτὸν ἐβόων καὶ συγκαλεῖν τὰς
[4, 23]	ὄντας ἀλλοτρίους· ἄτοπόν τε πρᾶγμα	ποιεῖν	αὐτοὺς ἔφη καὶ ἀμαθὲς ἅπασι
[4, 11]	δῆμον εὖ πεποίηκα καὶ παρεσκεύασμαι	ποιεῖν	ἀχθόμενοί τε καὶ ἀναξιοπαθοῦντες· οἱ
[4, 75]	δῆμον, ὡς τοῖς προγόνοις ἡμῶν	ποιεῖν	ἔθος ἦν, μηδενὸς ἀφαιρουμένους αὐτὸν
[4, 12]	τοῦ δήμου κρίματα, ὥσπερ αὐτῇ	ποιεῖν	ἔθος ἦν. τοῦτον δὲ τὸν
[4, 23]	εἰ μὲν πονηροὺς νομίζουσι, μὴ	ποιεῖν	ἐλευθέρους, εἰ δὲ χρηστούς, μὴ
[4, 85]	κατὰ λόχους, ὅ τι χρὴ	ποιεῖν,	ἐπειδὴ πᾶσιν ἐφάνη κύρια ἡγεῖσθαι
[4, 73]	βασιλικὴν ἀρχήν, ὡς Λακεδαιμονίους πυνθάνομαι	ποιεῖν	ἐπὶ πολλὰς ἤδη γενεάς, καὶ
[4, 72]	πρότεροι βασιλεῖς· τοῖς δὲ μηκέτι	ποιεῖν	ἐφ´ ἑνὶ δυνάστῃ τὰ κοινὰ
[4, 31]	οὖν σε, εἰ τὰ δίκαια	ποιεῖν	ἤθελες, ὅτε μοι τὸν οἶκον
[4, 60]	ὀρθή. ἐδόκει τοῖς ἀνδράσιν οὕτω	ποιεῖν,	καὶ λέγουσιν αὐτῷ τὸ τέρας.
[4, 5]	τὰ πρὸς τὴν θεραπείαν ἐπιτήδεια	ποιεῖν	καὶ τοὺς ἰατροὺς συγκαλεῖν. διαλιποῦσα
[4, 9]	ἐπιβαροῦνταί τε καὶ ἀναγκάζονται δανείσματα	ποιεῖν,	κουφοτέρας εἰς τὸ λοιπὸν φέρητε,
[4, 24]	πρῶτον ἐπιχειρήσαντα τοὺς δεδουλευκότας ἀστοὺς	ποιεῖν	μήτε τοὺς παραδεξαμένους τὸν νόμον
[4, 73]	αὐτοῖς θέσθαι προσηγορίαν. ἔπειτα μὴ	ποιεῖν	μίαν γνώμην ἁπάντων κυρίαν, ἀλλὰ
[4, 56]	δηλώσοντα καὶ πευσόμενον, τί χρὴ	ποιεῖν.	ὁ δὲ Ταρκύνιος οὐδὲ τὸν
[4, 55]	ἀδυνάτῳ γε, συγχωρήσαντος τοῦ πατρὸς	ποιεῖν	ὅσα βούλεται, σκήπτεται διαφορὰν πρὸς
[4, 35]	ἐπιμέλειαν τῶν κοινῶν παραλαβεῖν, ἐκεῖνα	ποιεῖν	σοι προσῆκεν· ἐξέτασιν τῶν ἐμῶν
[4, 32]	ἀποδιδράσκων, ὅπερ ἐστὶν ἀεί σοι	ποιεῖν	σύνηθες, ἐπὶ τὸν ἐκδημαγωγούμενον ὑπὸ
[4, 9]	ἔγνων καὶ ἴσην καὶ κοινὴν	ποιεῖν	τὴν πολιτείαν καὶ τὰ δίκαια
[4, 49]	Ἕρνικες μὲν οὖν ἅπαντες ἐψηφίσαντο	ποιεῖν	τὴν συμμαχίαν, ἐκ δὲ τοῦ
[4, 9]	πλείω λέγειν· ἃ δὲ παρεσκεύασμαι	ποιεῖν	ὑμᾶς αὐτὸς ἀγαθὰ καὶ ὧν
[4, 16]	δέκα δὲ πρεσβυτέρων, οἷς ἀπέδωκε	τειχοφυλακεῖν.	αὕτη δευτέρα σύνταξις ἦν, ἐκοσμεῖτο
[4, 47]	ὃς οὐδ´ εἰς τρίτον πάππον	ἀνενεγκεῖν	ἔχει τὸ γένος; ἀγανακτῶν ἐπὶ
[4, 3]	συνετώτατος καὶ λόγῳ τὰ βουλευθέντα	ἐξενεγκεῖν	οὐδενὸς χείρων ἁπάσαις θ´ ἁρμόσαι
[4, 27]	τὰς ἄλλας ἐπηγάγοντο κατὰ Ῥωμαίων	ἐξενεγκεῖν	τὸν πόλεμον, Καιρητανοὺς καὶ Ταρκυνιήτας
[4, 47]	ξίφη πολλὰ παρ´ αὐτοῦ λαβόντας	εἰσενεγκεῖν	εἰς τὴν κατάλυσιν τοῦ δεσπότου
[4, 2]	οἰκίαν ἥρωος, ἐγκύμονα γενέσθαι καὶ	τεκεῖν	τὸν Τύλλιον ἐν τοῖς καθήκουσι
[4, 45]	δὲ ταῦτα προεῖπε δι´ ἀγγέλων	ἥκειν	εἰς τὴν ἐν Φερεντίνῳ γινομένην
[4, 84]	ἀπολύσας τὴν ἐκκλησίαν ἐκέλευσεν ἅπαντας	ἥκειν	εἰς τὸ πεδίον, ἔνθα σύνηθες
[4, 5]	ἀγορὰν καὶ τοὺς Μαρκίους ἐκήρυττεν	ἥκειν	ὑφέξοντας δίκην· ὡς δ´ οὐχ
[4, 34]	γένος ἢ κατὰ διαθήκας διαδόχους	προσήκειν	παραλαμβάνειν, τὴν δ´ ὅταν ἐκλίπωσιν
[4, 29]	καὶ γὰρ ἐὰν τἆλλα τις	ἀδικεῖν	ὀκνῇ, βασιλείας γε χάριν οὐ
[4, 34]	Ῥωμαίων οὐδεὶς ἡγήσατό με πώποτ´	ἀδικεῖν,	οὐδ´ ἐκβαλεῖν με τῆς ἀρχῆς
[4, 27]	ἐπιεικείας καὶ μετριότητος, ἐπειδὴ συγγνόντες	ἀδικεῖν	στέμμασι καὶ λιτανείαις παρῃτοῦντο τὴν
[4, 62]	ὧν τὸν ἕτερον Μάρκον Ἀτίλιον	ἀδικεῖν	τι δόξαντα περὶ τὴν πύστιν
[4, 3]	καὶ τὰ κοινὰ τῆς πόλεως	διοικεῖν	ἀξιῶν. ἐν οἷς ἅπασιν ἐξητάσθη
[4, 31]	οὐχ ἱκανὸς εἶναι πόλιν τηλικαύτην	διοικεῖν,	ὅτ´ εἰς τὴν κρατίστην παρεγενόμην
[4, 10]	καὶ περιέσται τῷ ἀνδρὶ τὸ	δοκεῖν	κατὰ νόμους ἄρχειν. ἔδοξεν οὖν
[4, 65]	τί δεῖ σε καλῶς ἐπισταμένην	διδάσκειν;	εἰ δ´ ἀντιπράττειν ἐπιχειρήσεις σώζειν
[4, 56]	δὲ Ταρκύνιος οὐδὲ τὸν θεράποντα	γινώσκειν	βουλόμενος, ἃ τὸν υἱὸν ἐκέλευσε
[4, 20]	ἀρχὰς ἀποδεικνύειν ἢ περὶ νόμου	διαγινώσκειν	ἢ πόλεμον ἐκφέρειν δόξειεν αὐτῷ,
[4, 36]	τὰς ἰδιωτικὰς δίκας ὑμῖν ἀπέδωκα	διαγινώσκειν,	ὃ τῶν ἔμπροσθεν οὐδεὶς ἐποίησε
[4, 57]	καὶ τῷ γραμματεῖ δοὺς ἐκέλευσεν	ἀναγινώσκειν.	ἐγέγραπτο δ´ ἐν αὐτῇ, μάλιστα
[4, 57]	τὴν πρὸς τὸν Ἀντίστιον γραφεῖσαν,	ἐπιγινώσκειν	φήσας τὴν σφραγῖδα τοῦ πατρὸς
[4, 24]	ἄν τις πολλὰ καὶ ἄλλα	διαβαλεῖν	ἔθη καλῶς μὲν ὑπὸ τῶν
[4, 30]	αἱ ἀνόσιοι καὶ ἀνδροφόνοι φύσεις,	ἐκβαλεῖν	ἐκ τῆς βασιλείας τὸν Τύλλιον,
[4, 34]	ἡγήσατό με πώποτ´ ἀδικεῖν, οὐδ´	ἐκβαλεῖν	με τῆς ἀρχῆς ἐπεχείρησεν οὔθ´
[4, 30]	ἐπ´ ἐμὲ συνάγων καὶ προθυμούμενος	ἐκβαλεῖν	με τῆς ἀρχῆς καταφανὴς γέγονέ
[4, 28]	τἀναντία· ὁ μέν γε πονηρὸς	ἐκβαλεῖν	τῆς βασιλείας τὸν κηδεστὴν προθυμούμενος
[4, 73]	μήτε βασιλεῖς ἔτι μήτε μονάρχους	καλεῖν,	ἀλλὰ μετριωτέραν τινὰ καὶ φιλανθρωποτέραν
[4, 80]	εἰ δὴ καὶ παρανομίας δεῖ	καλεῖν	αὐτάς, ἀλλ´ οὐκ ἀνατροπὰς καὶ
[4, 37]	τι δίκαιον εἰπεῖν ἔχει Ταρκύνιος,	καλεῖν	αὐτὸν καὶ διδαχθέντας, ἐάν τ´
[4, 38]	ἐκέλευσε τῷ κήρυκι τοὺς βουλευτὰς	καλεῖν	εἰς τὸ συνέδριον. ἦσαν δ´
[4, 15]	ἐπὶ τὰ ὅπλα τοὺς χωρίτας	καλεῖν	ἢ χρημάτων εἰσφορὰς κατ´ ἄνδρα
[4, 35]	καὶ τὰς σαυτοῦ πράξεις ἐξαριθμησάμενον	καλεῖν	με εἰς διαδικασίαν· ὧν οὐδέτερον
[4, 11]	οὔτε μεῖζον οὔτ´ ἔλαττον ἔχοντες	ἐγκαλεῖν,	ὧν δὲ τὸν δῆμον εὖ
[4, 5]	ἐπιτήδεια ποιεῖν καὶ τοὺς ἰατροὺς	συγκαλεῖν.	διαλιποῦσα δὲ τὴν μεταξὺ νύκτα
[4, 71]	κατὰ νόμους ἐκκλησίαν, ὅτε βουλοίμην,	συγκαλεῖν.	ἔδωκε δέ μοι τὴν ἀρχὴν
[4, 26]	κοινῶν φήσας πραγμάτων συμβούλους αὐτοὺς	συγκαλεῖν.	ἐπεὶ δὲ συνῆλθον, συναγαγὼν τήν
[4, 37]	διεξιόντας τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν	συγκαλεῖν.	συνδραμόντος δ´ εἰς τὴν ἀγορὰν
[4, 12]	βασιλέα ποιεῖν αὐτὸν ἐβόων καὶ	συγκαλεῖν	τὰς φράτρας ἠξίουν καὶ ψῆφον
[4, 20]	τοὺς μὲν ἐπικυρῶσαι, τοὺς δ´	ἀνελεῖν,	καὶ περὶ πολέμου συνισταμένου τε
[4, 3]	ἢ διὰ γῆρας ἀδύνατος ἦν	ἐπιτελεῖν,	δι´ ἑαυτοῦ τούτῳ πράττειν ἐπέσκηπτεν,
[4, 19]	καὶ ἐκ διαδοχῆς καὶ βραχείας	συντελεῖν	εἰσφοράς· τοῖς δ´ ἐλάττω τῶν
[4, 15]	ὑπὲρ τῶν εἰς ἄνδρας ἀρχομένων	συντελεῖν·	ἐξ ὧν ἤμελλε διαγνώσεσθαι καθ´
[4, 43]	θυσίας ἅπασι κοινὰς προεῖπε μηκέτι	συντελεῖν,	ἵνα μὴ συνιόντες εἰς ταὐτὸ
[4, 14]	ἑτέραν οἴκησιν μήτ´ ἄλλοθι που	συντελεῖν,	τάς τε καταγραφὰς τῶν στρατιωτῶν
[4, 74]	τὰ μὲν μειῶσαι, τὰ δ´	ἀφελεῖν	ἡμᾶς οἴομαι δεῖν· τὰ σκῆπτρα
[4, 37]	τινὲς δ´ ἐξ αὐτῶν καὶ	βάλλειν	τὸν Ταρκύνιον ἐβόων. ἐκεῖνος μὲν
[4, 30]	ἥκιστα, εἰ θυγατρὶ καὶ γαμβρῷ	πολεμεῖν	ἀναγκασθήσεται καὶ τιμωρίας ὡς παρ´
[4, 38]	πόλεμον ἄσπειστον θυγατρὶ καὶ γαμβρῷ	πολεμεῖν,	ἐπειδὴ τὸν οἰκεῖον καιρὸν ἔλαβε
[4, 7]	ἐκπεσών τε τῆς ἀρχῆς ἔτι	πολεμεῖν	Ῥωμαίοις οὐκ ἐλάττω τεττάρων καὶ
[4, 55]	τοῖς Γαβίοις δι´ ἀπορρήτων, ὅτι	πολεμεῖν	τῷ πατρὶ διέγνωκεν ὡς αὐτοὺς
[4, 23]	κἂν πρὸς πάντας ἀνθρώπους ἀναγκασθῇ	πολεμεῖν.	χωρὶς δὲ τοῦ κοινῇ χρησίμου
[4, 16]	ἐποίησε λόχους νεωτέρων, οὓς ἔδει	προπολεμεῖν	τῆς πόλεως, δέκα δὲ πρεσβυτέρων,
[4, 54]	καὶ ῥᾴδια ληφθῆναι διὰ κλιμάκων	ἐξοικοδομεῖν	τε καὶ ἀποταφρεύειν δεδοικότες τὰς
[4, 44]	μόνον εἰς τοὺς δημοτικοὺς αὐτῷ	παρανομεῖν,	ἀλλ´ ἐπιλέξας ἐκ τοῦ πλήθους,
[4, 46]	ἀξιοῦντα τῶν τοῦ πάππου δωρεῶν	κληρονομεῖν	ἁπάντων ἀνθρώπων παρανομώτατον ἀποφαίνων καὶ
[4, 32]	με τῶν τοῦ πάππου τιμῶν	κληρονομεῖν	καὶ τίνα πρόφασιν εὐπρεπῆ τῆς
[4, 29]	ἐξεγένετο δι´ ἀρετήν· οὗ σὺ	κληρονομεῖν	οὐ μόνον τῶν χρημάτων, ἀλλὰ
[4, 31]	ἀλλὰ καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ	κληρονομεῖν.	σὺ δὲ τὰ μὲν χρήματα
[4, 49]	καὶ μοῖραν, ἣν ἑκάστην δεήσει	λαμβάνειν.	αἱ δὲ μετασχοῦσαι τῆς ἑορτῆς
[4, 36]	ἀπέδωκα διδόναι τὰ δίκαια καὶ	λαμβάνειν,	καὶ αὐτὸς ἐξηταζόμην πρῶτος οἷς
[4, 30]	καὶ τιμωρίας ὡς παρ´ ἐχθρῶν	λαμβάνειν,	πολλάκις μετὰ τῶν φίλων προκαλούμενος
[4, 34]	τούτοις καὶ τὰς βασιλείας αὐτῶν	παραλαμβάνειν,	οὐκ ἂν Ταρκύνιος ὁ πάππος
[4, 34]	ἢ κατὰ διαθήκας διαδόχους προσήκειν	παραλαμβάνειν,	τὴν δ´ ὅταν ἐκλίπωσιν οἱ
[4, 14]	τεττάρων οἰκοῦντας, ὥσπερ κωμήτας, μήτε	μεταλαμβάνειν	ἑτέραν οἴκησιν μήτ´ ἄλλοθι που
[4, 6]	μηδεμιᾶς ἐν τῇ πόλει τιμῆς	μεταλαμβάνειν.	ἕτερος μὲν οὖν ἄν τις
[4, 60]	αὐτῷ τὸ τέρας, οὐκ ἀκριβῶς	μανθάνειν	φήσας ὅ τι λέγετε περιγράψει
[4, 48]	θάτερον ἔφη δεῖν, ἢ αὐτὸς	ἀποθανεῖν,	ἐὰν εὑρεθῇ παρεσκευασμένος ὅπλα ἔξω
[4, 40]	αὐτοχειρίᾳ τὸ ζῆν προεμένην αὐτὴν	ἀποθανεῖν·	οἱ δ´ ὑπὸ τοῦ γαμβροῦ
[4, 28]	δ´ ἐπιεικὴς οὐδὲν οἰόμενος δεῖν	ἐξαμαρτάνειν	εἰς τὸν πενθερόν, ἀλλὰ περιμένειν,
[4, 74]	ἔσεσθαι καὶ τοῦ μὴ πολλὰ	ἐξαμαρτάνειν	τοὺς παραληψομένους τὴν ἀρχὴν αἰτιώτατον,
[4, 30]	δὲ πείθων μηδὲν εἰς ἑαυτὸν	ἐξαμαρτάνειν·	ὡς δ´ οὐ προσεῖχεν αὐτῷ
[4, 9]	οὐδενὸς ἧττον ἄξιος ἦν βουληθεὶς	τυγχάνειν,	ἀλλὰ τῷ Ταρκυνίου γένει βοηθῶν
[4, 40]	παρὰ πάντα τὸν χρόνον ὑπάρχει	τυγχάνειν.	ἐδήλωσε δέ τι καὶ ἄλλο
[4, 11]	ὑπειλήφατε εἶναι ταύτης τῆς τιμῆς	τυγχάνειν,	τὰ μὲν παιδία οἰχήσεται τὴν
[4, 49]	τε καὶ Ἀντιᾶται. τοῦ δὲ	μένειν	εἰς ἅπαντα χρόνον τὰ συγκείμενα
[4, 65]	φράσας τοὔνομα σιωπᾶν ἐκέλευε καὶ	μένειν	ἐν τῷ δωματίῳ σφάξειν αὐτὴν
[4, 57]	τέως ἂν οἱ πεμφθέντες ἔλθωσι,	μένειν.	ἔτυχε δὲ διεφθαρκὼς αὐτοῦ τῶν
[4, 24]	ὄντας, εἰς φυλὰς καταγράψουσι καὶ	μένειν	ἐφήσουσιν ἐν τῇ πόλει· τὸ
[4, 28]	ἐξαμαρτάνειν εἰς τὸν πενθερόν, ἀλλὰ	περιμένειν,	ἕως ἡ φύσις αὐτὸν ἐκ
[4, 82]	ἀξιοῦν, αὐτοὺς δὲ δουλεύοντας ἑτέροις	ὑπομένειν,	καὶ περὶ μὲν τῆς Ταρκυνίου
[4, 19]	περὶ μειζόνων κινδυνεύοντας ἄθλων μείζονας	ὑπομένειν	κακοπαθείας τοῖς τε σώμασι καὶ
[4, 37]	αὐτὴν ἔλαβεν. ταῦτα λέξαντος αὐτοῦ	καταβαίνειν	τ´ ἀπὸ τοῦ βήματος βουλομένου
[4, 54]	ἔμελλε δ´, ὃ πάσαις φιλεῖ	συμβαίνειν	ταῖς πόλεσιν ἐν τοῖς μακροῖς
[4, 60]	τέρας ὑμῖν ὅ τι βούλεται	σημαίνειν	καὶ οὐκ ἀποκρύψεται. ~Ταῦτα μαθόντες
[4, 59]	ἐπυνθάνετο παρ´ αὐτῶν, τί βούλεται	σημαίνειν	τὸ τέρας. οὐδὲν δ´ αὐτῶν
[4, 28]	δαίμονα περιῆν· τῇ δὲ παντόλμῳ	χαλεπαίνειν	καὶ ἀπαλλαγῆναι ζητεῖν ἀπὸ τοῦ
[4, 75]	τῷ παρόντι λέγειν ἔχω καὶ	παραινεῖν·	τὰ δὲ κατὰ μέρος πολλὰ
[4, 9]	τοῖς ἐγγόνοις αὐτοῦ τὰς ἀμοιβὰς	ἀποτίνειν,	καὶ μὴ συγκατορύττειν ἅμα τοῖς
[4, 38]	γυναικὸς μηδὲν ἔτι μαλακίζεσθαι μηδὲ	κατοκνεῖν,	ἀλλὰ καταβαλόντα τοὺς λόγους ἐπὶ
[4, 83]	καλούντων μὲν ἡμῶν οὐδὲν ἀξιώσουσι	πολυπραγμονεῖν,	ἐὰν δ´ ἀρετῆς ὁρῶσι μεταποιουμένους
[4, 10]	παροῦσιν ᾤοντο δεῖν καὶ μηδὲν	πολυπραγμονεῖν.	εἰσῄει γὰρ αὐτοῖς λογισμός, ὅτι
[4, 73]	τῶν Ἑλλήνων εὐνομεῖσθαί τε καὶ	εὐδαιμονεῖν·	ἧττον γὰρ ὑβρισταὶ καὶ βαρεῖς
[4, 29]	οὐκ ἀξιοῖς ἐπὶ σεαυτῷ μέγα	φρονεῖν;	ἀλλὰ πάντες ἴσασιν, ὅτι τοῖς
[4, 70]	αὐτὴν ὥσπερ ζῶσαν ἔξω τοῦ	φρονεῖν	γεγονὼς ὑπὸ τοῦ κακοῦ. πολλὰ
[4, 29]	εἶναι; κράτιστα δ´ ἄνθρωποι πεφύκασι	φρονεῖν	οἱ περὶ ταύτην μάλιστα γενόμενοι
[4, 31]	ἀρχάς· εἰ δὲ μήπω σοι	φρονεῖν	τὰ καθήκοντα ἐφαινόμην, ἀλλ´ ἔτι
[4, 29]	ἔτι καὶ πολὺ ἀπέχουσα τοῦ	φρονεῖν	τὰ προσήκοντα νεότης μεθέλκει σε,
[4, 6]	ἀνασκευασάμενος ἐν τῇ κρατίστῃ τοῦ	φρονεῖν	ὑπάρχων ἡλικίᾳ. πολιτεύεσθαι γὰρ ἤδη
[4, 82]	ὑπὲρ αὐτῶν κακοπαθήσαντος. αὕτη μέντοι	σωφρονεῖν	βουλομένη καὶ τὸν ἄνδρα τὸν
[4, 11]	τοὺς δὲ τῶν εὐεργετῶν παῖδας	ἐξελαύνειν	καὶ τὴν ὑπὸ τοῦ πάππου
[4, 31]	τὴν δυναστείαν λέγων, ἀλλ´ ἡμῖν	φυλάξειν	σκηπτόμενος ὀρφανοῖς οὖσι καὶ νηπίοις,
[4, 70]	ἄλλους θεοὺς πᾶν ὅσον δύναται	πράξειν	ἐπὶ καταλύσει τῆς Ταρκυνίων δυναστείας,
[4, 65]	καὶ μένειν ἐν τῷ δωματίῳ	σφάξειν	αὐτὴν ἀπειλήσας, ἐὰν ἐπιχειρήσῃ φεύγειν
[4, 23]	τὴν πόλιν οἰκείων ὅπλων, ἀλλ´	ἕξειν	δυνάμεις αἰεὶ διαρκεῖς, κἂν πρὸς
[4, 55]	διὰ μακροῦ τὴν Ῥώμην ὑποχείριον	ἕξειν	ἐλπίσαντες καὶ ἔτι μᾶλλον ἐξαπατηθέντες
[4, 80]	καίτοι δέον, εἰ γοῦν ἔμελλεν	ἕξειν	καλῶς, μηδὲν τῶν ἐν ἔθει
[4, 73]	ὑμῖν παραινῶ καὶ τοὺς μέλλοντας	ἕξειν	τὴν ἁπάντων ἐξουσίαν μήτε βασιλεῖς
[4, 75]	ἐκκλησίαν ὀνομασάτω τε τοὺς μέλλοντας	ἕξειν	τὴν ἐνιαύσιον ἡγεμονίαν καὶ ψῆφον
[4, 29]	τι βούλεται, καὶ περὶ τοῦ	καθέξειν	ἐν ἑαυτῷ τοὺς λόγους πίστεις
[4, 8]	δι´ ἐκείνων ἐλπίσας τὴν ἀρχὴν	καθέξειν,	καὶ συγκαλέσας τὸ πλῆθος εἰς
[4, 27]	ἡγεμόνα γενομένην μεγάλην σφίσιν ὠφέλειαν	παρέξειν	νομίζουσαι. ἤρξαντο δὲ τῆς ἀποστάσεως
[4, 4]	λεγέτωσαν ἐν ὀλίγαις ἡμέραις αὐτὸν	ἀποδείξειν	ὑγιῆ· ἔπειτ´ ἐγὼ προελθοῦσα εἰς
[4, 70]	τι τῶν δεόντων μέλλει γενήσεσθαι·	ἄρξειν	δὲ τούτων αὐτὸς ἔφη. Ταῦτ´
[4, 71]	ὑπὲρ τοῦ μηκέτι Ῥωμαίων Ταρκύνιον	ἄρξειν	καὶ τὸ περὶ τούτων δόγμα
[4, 38]	δ´ αὐτὴν τὰ κράτιστα ὑποθέσθαι	μετανοεῖν	τε περὶ τῶν γεγονότων ἐσκήπτετο
[4, 24]	ἀξιώσαιμ´ ἂν τούτου τοῦ μέρους	προνοεῖν·	εἰ δὲ μή γε, τοὺς
[4, 73]	γνώμην ἁπάντων κυρίαν, ἀλλὰ δυσὶν	ἐπιτρέπειν	ἀνδράσι τὴν βασιλικὴν ἀρχήν, ὡς
[4, 32]	ταῦτ´ εἰπεῖν, ἕτοιμός εἰμι τούτοις	ἐπιτρέπειν	δικασταῖς, ὧν οὐκ ἂν ἔχοις
[4, 32]	ὧν οὐκ ἂν ἔχοις ἑτέρους	εἰπεῖν	ἄνδρας ἐν τῇ πόλει κρείττους·
[4, 4]	ὡς δὴ Ταρκυνίου μοι ταῦτ´	εἰπεῖν	ἐπισκήψαντος, ὅτι πάντων ἀποδείκνυσιν ἐπιμελητὴν
[4, 32]	τι δίκαιον ἔχεις πρὸς ταῦτ´	εἰπεῖν,	ἕτοιμός εἰμι τούτοις ἐπιτρέπειν δικασταῖς,
[4, 37]	λόγον, ἀλλ´ εἴ τι δίκαιον	εἰπεῖν	ἔχει Ταρκύνιος, καλεῖν αὐτὸν καὶ
[4, 34]	δοῦναι. εἰ γάρ τι τοιοῦτον	εἰπεῖν	ἔχεις, τί οὐ φέρεις τὰς
[4, 9]	ἁπάντων ὑμῶν βοηθείας. ταῦτα δ´	εἰπεῖν	ἠνάγκασμαι συνισταμένους τινὰς ἐπ´ αὐτοὺς
[4, 24]	τοὺς ἐπιτιμῶντας τοῖς Ῥωμαίων ἔθεσιν	εἰπεῖν.	~Ὁ δὲ Τύλλιος οὐκ ἐν
[4, 29]	ἔξεστί μοι καὶ ἀκινδύνως ἅπαντα	εἰπεῖν,	ὅσα φρονῶ περὶ τῶν κοινῇ
[4, 23]	καὶ ἀγχίστροφον, καὶ οὐδενὶ ῥᾴδιον	εἰπεῖν	οὐδὲ τῶν πάνυ μακαρίων μέχρι
[4, 62]	τοῖς ἀνδράσι ποιεῖσθαι. συνελόντι δ´	εἰπεῖν	οὐδὲν οὕτω Ῥωμαῖοι φυλάττουσιν οὔθ´
[4, 45]	πολέμια ἄλκιμος πολιτικόν τε λόγον	εἰπεῖν	οὐκ ἀδύνατος, Τύρνος Ἑρδώνιος ὄνομα,
[4, 2]	μαντικὰ οὐδενὸς χεῖρον Τυρρηνῶν ἐπισταμένην	εἰπεῖν	πρὸς αὐτόν, ὅτι γένος ἀπὸ
[4, 83]	ποίαις συμμαχίαις; τοῦτο γὰρ λοιπὸν	εἰπεῖν.	πρώταις μὲν ταῖς παρὰ τῶν
[4, 2]	αὐτίκα πρὸς τοὺς βασιλεῖς ἐλθοῦσαν	εἰπεῖν.	τὸν μὲν οὖν Ταρκύνιον ἀκούσαντά
[4, 36]	τῶν τυραννικῶν ἀδικημάτων οὐδὲν ἔχουσιν	εἰπεῖν	ὑπ´ ἐμοῦ γεγονός, ὕβρεις δέ
[4, 33]	Ταρκύνιε, καὶ οὐκ ἂν ἐπιχειρήσειας	εἰπεῖν,	ὡς ψεύδομαί τι τούτων. ~Περὶ
[4, 67]	διάλεκτον ἠλίθιος· ὑπὲρ οὗ μικρὰ	προειπεῖν	ἀναγκαῖον, ἐπειδὴ τοῦτον ἀποφαίνουσι Ῥωμαῖοι
[4, 77]	περὶ ἐμαυτοῦ πρῶτον ὀλίγα βούλομαι	προειπεῖν·	ἴσως γάρ τισιν ὑμῶν, μᾶλλον
[4, 37]	οὐ δικαίως κατέχειν ἑαυτῷ προσήκουσαν·	καταλιπεῖν	γὰρ αὐτῷ τὸν πάππον ἀποθνήσκοντα
[4, 74]	ἐν ταῖς ἐξόδοις δώδεκα πελέκεις	καταλιπεῖν.	ἔτι πρὸς τούτοις, ὃ πάντων
[4, 25]	αἰώνιον ἑαυτοῦ μνήμην τοῖς ἐπιγινομένοις	καταλιπεῖν.	ἐφιστὰς δὲ τὴν διάνοιαν ἐπὶ
[4, 34]	ἀναφαίρετον καὶ ὑμῖν τοῖς ἐγγόνοις	καταλιπεῖν,	καὶ ὁ δῆμος οὐ κύριος
[4, 9]	ὑμῶν γίνομαι μὴ τοὺς ὀρφανοὺς	ἐγκαταλιπεῖν	νῦν μὲν ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς
[4, 11]	ὑμεῖς δι´ αἵματος ἐκτήσασθε γῆν	ἐκλιπεῖν	ἀναγκαζόμενοι, ὥσπερ τὰ πατρῷα ἀποστερούμενοι
[4, 47]	ἐξέσται καὶ μετὰ ταῦθ´ ὑμῖν	σκοπεῖν·	ἀλλὰ περὶ τῆς ὑμῶν αὐτῶν
[4, 23]	παρέσται χρόνου. ἠξίου τ´ αὐτοὺς	σκοπεῖν,	ὅσαι μὲν ἤδη πόλεις ἐκ
[4, 36]	εἰς τὸ δημοτικὸν πλῆθος εὐεργεσίαι	λυπεῖν	ὑμᾶς δοκοῦσι, περὶ ὧν πολλάκις
[4, 30]	ἔφη τὰ δίκαια πρὸς αὐτὸν	ἐρεῖν,	συγκαλέσας τὸ συνέδριον· Ἄνδρες, ἔφη,
[4, 32]	ἤδη τοῦτο καὶ τετταρακοστὸν ἔτος	ἀποστερεῖν	με τῶν ἐμῶν, οὔτε σώματος
[4, 71]	Ταρκυνίου παίδων τε καὶ κολάκων	φέρειν	δυνάμενοι. Ταῦτα λέξαντος αὐτοῦ παραλαβὼν
[4, 36]	κέχρημαι περὶ τὴν ἀρχήν, οὐδεὶς	φέρειν	δύναταί μου; τίς μέντοι τῶν
[4, 50]	κτῆσιν τῆς πόλεως ἄγειν καὶ	φέρειν,	εἴ τις ἐπιτύχοι, τήν τ´
[4, 29]	ἄμεινόν ἐστί μοι καὶ μὴ	φέρειν	εἰς μέσον βουλὰς ἀπορρήτους; κελεύσαντος
[4, 75]	καὶ τὰ δόξαντα τῇ βουλῇ	φέρειν	εἰς τὸν δῆμον, ὡς τοῖς
[4, 16]	συντάξας εἰς ὀγδοήκοντα λόχους ὅπλα	φέρειν	ἐπέταξεν ἀσπίδας Ἀργολικὰς καὶ δόρατα
[4, 17]	ταὐτὰ τοῖς προτέροις. ὅπλα δὲ	φέρειν	ἔταξεν αὐτοὺς θυρεοὺς καὶ ξίφη
[4, 35]	αὐτοὺς εἶναι χρηστοὺς οὐ πεφύκασι	φέρειν	οἱ λόγοι. ~Ὑμῶν δὲ τεθαύμακα,
[4, 34]	μή τι τοιοῦτον ἔχεις δικαίωμα	φέρειν,	ὅτι τὴν βασιλείαν ὁ πάππος
[4, 21]	πολιτικῶν μοῖραν εὐλογίστως καὶ πρᾴως	φέρειν	τὴν ἐν τούτοις ἐλάττωσιν, ἀφειμένοις
[4, 28]	τῇ μὲν ὀδύρεσθαί τε καὶ	φέρειν	τὸν ἑαυτῆς δαίμονα περιῆν· τῇ
[4, 23]	τὸ ἐλεύθερον οἴονται τοῦ δούλου	διαφέρειν,	ἀλλ´ οὐ τῇ τύχῃ· ἔπειτ´
[4, 3]	καὶ δίκαιος, καὶ οὐδὲν ᾤοντο	διαφέρειν	οἱ δημόται Ταρκύνιον ἐπιμελεῖσθαι τῶν
[4, 23]	ταύτης τῆς χάριτος· φρονήσει τε	διαφέρειν	οἰομένους τῶν ἄλλων οὐδὲ τὰ
[4, 63]	κατασκευασαμένων τὸ στρατόπεδον ὡς μηδὲν	διαφέρειν	πόλεως· Κιρκαίαν δὲ κατὰ λογισμόν,
[4, 15]	ἐγγραφομένων, ἔταξεν ὅσον ἔδει νόμισμα	καταφέρειν	ὑπὲρ ἑκάστου τοὺς προσήκοντας, εἰς
[4, 21]	πάνυ πολλούς· καὶ τῷ πρώτους	ἐπιφέρειν	ψῆφον τοὺς τὸ μέγιστον ἔχοντας
[4, 20]	περὶ νόμου διαγινώσκειν ἢ πόλεμον	ἐκφέρειν	δόξειεν αὐτῷ, τὴν λοχῖτιν ἀντὶ
[4, 31]	τοῦτο προειλόμην αὐτὸν εἰς τούτους	ἐκφέρειν.	Ταρκύνιος ἐμὸς ὢν πάππος ἐκτήσατο
[4, 19]	ἐπιβάλλον ἑκάστῳ διάφορον ἅπαντας ἐκέλευεν	εἰσφέρειν.	συνέβαινεν οὖν τοῖς τὰς μεγίστας
[4, 43]	κατὰ κεφαλὴν ἑκάστου δραχμὰς δέκα	εἰσφέρειν.	συνόδους τε συμπάσας, ὅσαι πρότερον
[4, 9]	καὶ ἀπὸ τοῦ τιμήματος ἕκαστον	εἰσφέρειν	τὸ ἐπιβάλλον, ὡς ἐν ταῖς
[4, 19]	καὶ χρήματα πλείω τῶν ἄλλων	εἰσφέρειν·	τοῖς δὲ τὰ μέτρια καὶ
[4, 9]	τοὺς μὲν πολλὰ κεκτημένους πολλὰ	εἰσφέρειν,	τοὺς δ´ ὀλίγα ἔχοντας ὀλίγα.
[4, 15]	κατὰ κεφαλὴν ὡρισμένον νόμισμά τι	συνεισφέρειν,	ἕτερον μέν τι τοὺς ἄνδρας,
[4, 11]	ἀπὸ τῶν τιμημάτων τὰς εἰσφορὰς	συνεισφέρειν·	κοινῇ δὲ σύμπαντες, ὅτι κατὰ
[4, 19]	τέλεσιν ἐστρατεύοντο. οὔτε δὴ χρήματα	συνεισφέρειν	τοὺς οὐκ ἔχοντας, ὁπόθεν συνεισοίσουσιν,
[4, 62]	τὰς βύβλους δοῦσα καὶ φράσασα	τηρεῖν	ἐπιμελῶς ἐξ ἀνθρώπων ἠφανίσθη, Ταρκύνιος
[4, 47]	λύειν, ἀλλ´ αὐτὸν τὸν κατηγορήσαντα	ἀναιρεῖν.	ἐπαινεσάντων δὲ τὴν γνώμην ἁπάντων
[4, 24]	νόμον τοῦτον οὐκ οἴομαι δεῖν	ἀναιρεῖν,	μή τι μεῖζον ἐκραγῇ τῷ
[4, 56]	κελεύει τοὺς ὑπερέχοντας τῶν Γαβίων	ἀναιρεῖν,	συνεκάλεσεν εἰς ἐκκλησίαν τὸ πλῆθος
[4, 56]	πρὶν ἢ παθεῖν τι δεινὸν	ἀπαίρειν	ἐκ τῆς πόλεως ἐβούλετο δακρύων
[4, 15]	πάγου, οὓς ἔταξε θυσίαις κοιναῖς	γεραίρειν	καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἅμα συνερχομένους,
[4, 12]	παρὰ τοῦ δημοτικοῦ πλήθους πολλὰ	χαίρειν	τῇ βουλῇ φράσας, ἣν οὐκ
[4, 56]	τοὺς δοκιμωτάτους κολούειν τε καὶ	διαφθείρειν.	τὸ παραπλήσιον δὴ καὶ τοῦ
[4, 72]	βεβουλεῦσθαι γὰρ ἅπαντα βέλτιον, πρὶν	ἐπιχειρεῖν	ἔργῳ τηλικῷδε, καὶ μηδὲν ἀνεξέταστον
[4, 55]	μόνῳ καὶ δόξας τολμηρῷ μὲν	ἐπιχειρεῖν	πράγματι καὶ μέγαν ἔχοντι κίνδυνον,
[4, 76]	ἔνθα τοῖς συνάγουσι τὰς ἐκκλησίας	δημηγορεῖν	ἔθος ἦν, καὶ τοὺς πατρικίους
[4, 35]	μοι τὴν ἐξουσίαν ἀγανακτεῖν καὶ	κατηγορεῖν	ἐμοῦ τε, ὅτι τὰ μὴ
[4, 80]	ἐπιτιμῶ τοσαύτας ἔχων αὐτοῦ παρανομίας	κατηγορεῖν	ἔξω τῶν εἰς τοὺς συγγενεῖς
[4, 30]	Ταρκύνιε, μηδὲν ἀποκρυψάμενος, τί μου	κατηγορεῖν	ἔχεις, ἐπειδὴ τούτους ἠξίους ἀκοῦσαι.
[4, 47]	ᾐτεῖτο, μηδὲ νῦν ὡς πονηροῦ	κατηγορεῖν.	καὶ περὶ μὲν ἐμαυτοῦ τοσαῦτα
[4, 35]	εἰς ἐκκλησίαν συναγαγεῖν κἀκεῖ μου	κατηγορεῖν.	πλὴν ἐπεὶ σὺ τοῦτο πέφευγας,
[4, 16]	εἴκοσι λόχους τὰ μὲν ἄλλα	φορεῖν	ὅπλα προσέταξεν, ὅσα τοὺς προτέρους,
[4, 13]	τόπους τῆς ἀρχαίας κατασκευῆς, βουληθείη	μετρεῖν	αὐτὴν κατὰ τὸν κύκλον τὸν
[4, 81]	ὅσα δούλους ἀργυρωνήτους {αἰσχύνης ἄξια}	ταλαιπωρεῖν	λατομοῦντας ὑλοτομοῦντας ἀχθοφοροῦντας, ἐν ταρτάροις
[4, 38]	τοὺς λόγους ἐπὶ τὰ ἔργα	χωρεῖν	διαλλαγὰς πρῶτον εὑρόμενον διὰ φίλων
[4, 12]	παρών. ~Ταῦτα λέγοντος αὐτοῦ καὶ	παραχωρεῖν	οἵου τε ὄντος ἀπὸ τοῦ
[4, 37]	σὺν οἰμωγαῖς ὑπὲρ τοῦ μηδενὶ	παραχωρεῖν	τῆς ἀρχῆς· τινὲς δ´ ἐξ
[4, 46]	διαβαλὼν οὐκ εἴα τοὺς συνέδρους	παραχωρεῖν	τῷ ἀνδρὶ τῆς ἀρχῆς, ὡς
[4, 60]	οὖν ὑμῖν ἀποκρίνασθαι παραινῶ; μὴ	συγχωρεῖν	ἐν μηδενὶ τῶν τόπων τούτων,
[4, 58]	καὶ τὰς οὐσίας, ἃς ἔχουσι,	συγχωρεῖν	καὶ σὺν τούτοις τὴν Ῥωμαίων
[4, 10]	ἐξέθηκεν ἐν φανερῷ διάταγμα βασιλικόν,	ἐκχωρεῖν	τῆς δημοσίας γῆς τοὺς καρπουμένους
[4, 59]	κρατήσῃ τῇ μάχῃ, ναοὺς αὐτοῖς	κατασκευάσειν·	καὶ τὸν μὲν σκόπελον, ἔνθα
[4, 47]	ἐπίθεσιν πράγματι ἐπεχείρησεν ἥκιστα δυναμένῳ	πεσεῖν	εἰς πρόνοιαν ἀνθρωπίνην καὶ φυλακήν.
[4, 42]	βουλομένοις Τύλλιον ἐκ τῆς ἀρχῆς	ἐκπεσεῖν·	ἔπειτα καὶ τῶν ἄλλων, οὓς
[4, 57]	κλήρους καὶ ἄλλας δωρεὰς πολλὰς	ἐπιθήσειν	καὶ μεγάλας. ἐφ´ οἷς ἐρεθισθέντες
[4, 83]	μαντεύομαι δὲ καλοῖς ἐγχειρήμασιν εὐτυχὲς	ἀκολουθήσειν	τέλος. εἴη δὲ τούτοις ἅπασι
[4, 4]	ἀφῶσιν, ὃ μᾶλλον αὐτοὺς οἶμαι	ποιήσειν,	ἀειφυγίᾳ καὶ δημεύσει τῶν ὑπαρχόντων,
[4, 12]	καὶ ἔτι πλείονα ὑποσχόμενος ἀγαθὰ	ποιήσειν,	ἐὰν αὐτὸν ἀποδείξωσι βασιλέα, προεῖπεν
[4, 55]	ἀκουσάντων καὶ μηδὲν εἰς αὐτὸν	παρανομήσειν	διομολογησαμένων παρῆν ἑταίρους τε πολλοὺς
[4, 23]	ἐλευθερουμένων ἐπιτραφήσεσθαι νεότητα καὶ οὐδέποτε	ἀπορήσειν	τὴν πόλιν οἰκείων ὅπλων, ἀλλ´
[4, 77]	καὶ ἀδελφὸν πρεσβύτερον, ὃς ἔμελλε	τιμωρήσειν	τῷ θανάτῳ τοῦ πατρός, εἰ
[4, 46]	διεξελθὼν καὶ μεγάλα τὰς πόλεις	εὐεργετήσειν	ὑποσχόμενος, ἐὰν ἐν τῇ φιλίᾳ
[4, 27]	ὀργήν, οὐδὲν ἐν τῷ παρόντι	ἀτυχήσειν.	ταῦτ´ εἰπὼν καταλύεται τὸν πρὸς
[4, 77]	Ταρκυνίῳ τ´ ἦν βουλομένῳ κἀμοὶ	συνοίσειν	ἔδοξεν, ὁ περὶ τῆς ψυχῆς
[4, 70]	τυραννίδι καὶ τοῖς συναγωνιζομένοις αὐτῇ	διεχθρεύσειν.	εἰ δὲ παραβαίη τὸν ὅρκον
[4, 57]	πολιτείαν τε τὴν ἐν Ῥώμῃ	δώσειν	ἔφη καὶ εἰς τὸν τῶν
[4, 31]	ὡμολόγεις, ὅταν ἀνδρωθῶμεν ἡμεῖς, ἐμοὶ	παραδώσειν	ὄντι πρεσβυτέρῳ τὴν ἀρχήν. ἐχρῆν
[4, 83]	ψυχῆς. ταῦτά τ´ οὖν αὐτοῖς	ἀποδώσειν,	ἐὰν ἀποστῶσι τῶν τυράννων, ὑπισχνούμενοι
[4, 9]	δανεισταῖς τῆς οὐσίας τῶν συμβαλόντων	κρατεῖν.	ἵνα δὲ καὶ τὰς εἰς
[4, 9]	μὴ τοὺς ἀναιδεστάτους ὥσπερ νῦν	κρατεῖν	οὔτε χάριτι λαβόντας οὔτ´ ὠνῇ
[4, 8]	βεβαίως ἤδη τῆς ἀρχῆς ἐνόμιζε	κρατεῖν,	τόν τε βασιλέα Ταρκύνιον, ὡς
[4, 28]	δὲ παντόλμῳ χαλεπαίνειν καὶ ἀπαλλαγῆναι	ζητεῖν	ἀπὸ τοῦ συνοικοῦντος. ἔπειτα δ´
[4, 62]	ἐπὶ τῷ τὴν αὐτὴν τιμὴν	αἰτεῖν	περὶ τῶν ἐλαττόνων, ἣν οὐδὲ
[4, 35]	τοὺς δεδωκότας μοι τὴν ἐξουσίαν	ἀγανακτεῖν	καὶ κατηγορεῖν ἐμοῦ τε, ὅτι
[4, 37]	αὐτοὺς ἠξίου μηδὲν ἄχθεσθαι μηδὲ	ἀγανακτεῖν	πρὸς τὸν λόγον, ἀλλ´ εἴ
[4, 80]	γεγονός, οὐκ ἀξιῶ τὰ παραλειφθέντα	συκοφαντεῖν.	πῶς οὖν παρῆλθεν ἐπὶ τὴν
[4, 69]	ἅμα τοῖς μειρακίοις δεηθεῖσιν, ἵνα	κατασκώπτειν	τε καὶ περιυβρίζειν ἔχοιεν. ὡς
[4, 60]	ἐρώτησιν, ὑπ´ ἐμοῦ διδαχθεῖσι μηδὲν	ἐξαμαρτεῖν·	μοῖρα δ´ οὐκ ἐλαχίστη τῶν
[4, 16]	τῇ πόλει τὰ ἐντὸς τείχους	φυλάττειν.	αὕτη πρώτη σύνταξις ἦν· χώραν
[4, 27]	τὴν ἡγεμονίαν ἐκείνῳ πόλεις οὐκέτι	φυλάττειν	ἐβούλοντο τὰς ὁμολογίας Τυλλίῳ τ´
[4, 51]	τε λάφυρα καὶ τὴν ἀποσκευὴν	φυλάττειν	παρακελευσάμενος, τὴν δ´ ἄλλην δύναμιν
[4, 10]	ὅσοι τὴν πίστιν ἀδύνατοι ἦσαν	φυλάττειν,	τίσιν ὀφείλουσι καὶ πόσον ἕκαστος,
[4, 32]	εἶναι παῖδα καὶ τὰ κοινὰ	πράττειν	ἀδύνατον, ὃς οὐ πολὺ ἀπέχω
[4, 6]	καὶ ἄρχειν καὶ τὰ κοινὰ	πράττειν	ἀξιῶν παραδίδοται, καὶ τὴν ἄπαρσιν
[4, 34]	οὐκ ἠνέσχοντο Ῥωμαῖοι ταῦτά μου	πράττειν	βουλομένου οὐδ´ ἠξίωσαν ἕτερόν τινα
[4, 6]	πολὺ τοὺς ἄρχειν τε καὶ	πράττειν	βουλομένους τὰ κοινά· ἐγὼ δ´
[4, 78]	ᾧ λέγειν μὲν ὀλίγα δεῖ,	πράττειν	δὲ πολλά, καὶ πρὸς εἰδότας
[4, 75]	οἱ βασιλεῖς ἐποίουν, καὶ μηδὲν	πράττειν	δίχα ὑμῶν καὶ τὰ δόξαντα
[4, 83]	πειθόντων ἀνθρώπους τὰ μὴ δίκαια	πράττειν.	εἰ δέ τισιν αὐτῶν ἄρα
[4, 3]	ἦν ἐπιτελεῖν, δι´ ἑαυτοῦ τούτῳ	πράττειν	ἐπέσκηπτεν, οὐ μόνον τὸν ἴδιον
[4, 42]	τούτοις μέντοι τοῖς ἀνδράσιν οὔτε	πράττειν	ἐπέτρεπεν οὐδὲν οὔτε λέγειν ὅ
[4, 71]	φράτραις. ἄρχοντι γὰρ ἀποδέδοται τοῦτο	πράττειν·	ἡμῶν δ´ οὐδεὶς οὐδεμίαν ἀρχὴν
[4, 62]	αὐτοῖς τὸ πρᾶγμα, τί χρὴ	πράττειν,	ἤρετο. κἀκεῖνοι διὰ σημείων τινῶν
[4, 4]	ἄνδρας ἔλθωσι καὶ τὰ κοινὰ	πράττειν	ἱκανοὶ γένωνται, τὸν πρεσβύτερον αὐτῶν
[4, 35]	τι ἂν ἅπαντες οὗτοι γνῶσι	πράττειν	με δεῖν, ποιήσω. καὶ πρὸς
[4, 84]	ἐξεῖναι περὶ καθόδου Ταρκυνίων μήτε	πράττειν	μηδὲν μήτε λέγειν, ἐὰν δέ
[4, 4]	ἀλλ´ οὐ δεήσει βουληθέντων ἡμῶν	πράττειν	νῦν ἃ δεῖ. τίνα δὲ
[4, 6]	κρατίστῃ τοῦ λέγειν τε καὶ	πράττειν	ὄντες ἀκμῇ· οὔτε γὰρ εὐγενείᾳ
[4, 29]	ἣν οὐκ ἀξιοῖς τὰ πολιτικὰ	πράττειν,	ὃς οὐ πολλοῖς ἀποδεῖς ἔτεσι
[4, 29]	ἢ σώματος οὐκ ἔτυχες ἱκανοῦ	πράττειν,	ὅσα βασιλεῖ προσῆκε, δι´ ἀσθένειάν
[4, 9]	Ταρκυνίου γένει βοηθῶν τὰ κοινὰ	πράττειν	προῄρημαι. ἱκέτης δ´ ὑμῶν γίνομαι
[4, 70]	ἐκποδῶν μεταστήσαντες ἐβουλεύοντο, τί χρὴ	πράττειν.	πρῶτος δ´ ὁ Βροῦτος ἀρξάμενος
[4, 28]	καὶ τὸν ἀδελφὸν οὐκ ἐῶν	πράττειν	τὰ μὴ δίκαια, ὑπὸ τῆς
[4, 31]	καὶ οὐδὲ τότε μέντοι σαυτῷ	πράττειν	τὴν δυναστείαν λέγων, ἀλλ´ ἡμῖν
[4, 72]	κἀκεῖνος εἶπεν, Ἐπειδὴ ταῦτα οὕτω	πράττειν	ὑμῖν δοκεῖ, σκοπώμεθα πάλιν, τίς
[4, 65]	καλῶς ἐπισταμένην διδάσκειν; εἰ δ´	ἀντιπράττειν	ἐπιχειρήσεις σώζειν βουλομένη τὸ σῶφρον,
[4, 26]	προσοίκων ἄρχειν καὶ τὰ δίκαια	τάττειν	Ἕλληνας ὄντας βαρβάροις· Ῥωμαίους δὲ
[4, 82]	οὖσιν ἀπογόνοις, οἳ τὰ δίκαια	τάττειν	ἠξίουν τοῖς ἄλλοις καὶ πολλοὺς
[4, 28]	καὶ νομίσασα τοῖς ἑαυτῆς τρόποις	ἁρμόττειν	μάλιστα τὸν τῆς ἀδελφῆς ἄνδρα
[4, 44]	τῶν ὑδάτων τάφρους, ἃς ἐκεῖνος	ὀρύττειν	ἤρξατο, μέχρι τοῦ ποταμοῦ καταγαγεῖν,
[4, 9]	τὰς ἀμοιβὰς ἀποτίνειν, καὶ μὴ	συγκατορύττειν	ἅμα τοῖς σώμασι τῶν εὐεργετῶν
[4, 48]	ἔρευναν τῆς καταλύσεως ἐκάλει καὶ	δυεῖν	γενέσθαι θάτερον ἔφη δεῖν, ἢ
[4, 82]	καὶ δόξης ἤραντο κινδύνους· ἀλλὰ	δυεῖν	θάτερον ἅπασιν αἱρετέον, ἢ βίον
[4, 55]	ἵνα δὴ μᾶλλον αὐτῷ πιστεύσειαν	ἀληθεύειν	τὴν ἀπὸ τοῦ πατρὸς ἀπόστασιν,
[4, 65]	ἅμα καὶ ἀντιβολῶν καὶ διομνύμενος	ἀληθεύειν	τῶν λεγομένων ἑκάτερον, εἰς ἀνάγκην
[4, 29]	τοῖς τρόποις, ὧν μάλιστα τῷ	βασιλεύειν	μέλλοντι δεῖ. ὑπάρχει δέ σοι
[4, 32]	εὐσεβεῖ καὶ δικαίῳ λέγεσθαι, ἔπειτα	συμβασιλεύειν	ἐμοὶ καὶ πάσης μετέχειν τιμῆς,
[4, 42]	ἄλλαις ψευδέσιν αἰτίαις, μάλιστα δ´	ἐπιβουλεύειν	αἰτιώμενοι τῷ βασιλεῖ, κατηγόρουν ἐπ´
[4, 33]	καὶ τοῖς ἄλλοις αὐτοῦ συγγενέσιν	ἐπιβουλεύειν	ἐλέγοντο ἀφανῶς· καὶ πάντες τοῦθ´
[4, 80]	περὶ πάντων ἀποδέδοται τῶν κοινῶν	προβουλεύειν·	ἔπειτα μεσοβασιλέων αἱρεθέντων, οἷς ἐπιτρέπει
[4, 8]	Τύλλιος ἐπὶ τὸ δημαγωγεῖν καὶ	θεραπεύειν	τοὺς ἀπόρους τῶν πολιτῶν ἐτρέπετο,
[4, 47]	τρόπους, οἷς ἔδει τὸ πλῆθος	ἀποθεραπεύειν,	ἀπελογίζοντο. αὐτὸς δ´ ὁ Ταρκύνιος
[4, 31]	τόν τ´ οἶκον τὸν ἡμέτερον	ἐπιτροπεύειν	ἤρξω καὶ τῆς βασιλείας ἐπιμελεῖσθαι.
[4, 45]	ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ τῶν Λατίνων	συνεδρεύειν,	ἡμέραν τινὰ ὁρίσας, ὡς περὶ
[4, 54]	διὰ κλιμάκων ἐξοικοδομεῖν τε καὶ	ἀποταφρεύειν	δεδοικότες τὰς αἰφνιδίους ἀλλήλων ἐφόδους.
[4, 46]	αὐτοὺς ἐπὶ τὸ Σαβίνων ἔθνος	συστρατεύειν.	ὡς δ´ ἐπαύσατο λέγων, παρελθὼν
[4, 47]	γνώμην ἀπεδείκνυτο μὴ τὰ κατηγορηθέντα	λύειν,	ἀλλ´ αὐτὸν τὸν κατηγορήσαντα ἀναιρεῖν.
[4, 7]	Ῥωμαϊκῶν συγγραφέων τινὲς ἑτέραις αὐτὰ	λύειν	ἐπειράθησαν ἀτοπίαις, οὐ Τανακυλίδα ποιοῦντες
[4, 44]	καὶ τῶν ἰδίων ἐπελανθάνοντο ἀλγεινῶν·	κωλύειν	μὲν γὰρ οὐδέτεροι τὰ γινόμενα
[4, 4]	ἀρχὴν κτησαμένους, ἀλλ´ ἐναντιοῦσθαι καὶ	κωλύειν	νῦν μὲν ἀπάτῃ καὶ δόλῳ
[4, 42]	παρόντα ἠναγκάζοντο δύναμιν οὐκ ἔχοντες	κωλύειν	τὰ πραττόμενα. ~Ταῦτα δ´ ὁρῶντες
[4, 20]	ψήφων κράτος. ὁπότε γὰρ ἀρχὰς	ἀποδεικνύειν	ἢ περὶ νόμου διαγινώσκειν ἢ
[4, 24]	ὡς ἦν παρὰ τῶν ἐπισταμένων	ἀκούειν,	ἐκ τῶν δεσμωτηρίων ἐξεληλυθότες ἀρτίως
[4, 32]	ἀνθρώπων ἐπὶ καλοῖς κεῖται πράγμασιν,	ἀκούειν	καὶ μὴ τέταρτον ἤδη τοῦτο
[4, 27]	ἀξιοῦσαι ταπεινῷ κατὰ γένος ὄντι	ὑπακούειν,	καὶ τὴν διαφορὰν τῶν πατρικίων
[4, 56]	δεῖ τῶν ἀστῶν τοὺς δοκιμωτάτους	κολούειν	τε καὶ διαφθείρειν. τὸ παραπλήσιον
[4, 30]	περὶ τὴν ἐξέτασιν τῶν χρόνων	ἐλέγχειν.	ἐπὶ γὰρ τῆς Ἀρροῦντος τελευτῆς
[4, 48]	καὶ περὶ τοῖς ἀνδράσι δεδιότες	ἐλέγχειν	τὸ πρᾶγμα καὶ μὴ φενακίζειν
[4, 36]	φυλάττοντες παραδοχάς, οὐχ ἅπασαν ἐβουλήθην	ἔχειν,	ἀλλὰ νόμους θ´ ὑπὲρ τῶν
[4, 34]	τισι παρέλαβεν, ὥστε καὶ αὐτὸς	ἔχειν	ἀναφαίρετον καὶ ὑμῖν τοῖς ἐγγόνοις
[4, 34]	ἐκλίπωσιν οἱ λαβόντες τοὺς δεδωκότας	ἔχειν·	εἰ μή τι τοιοῦτον ἔχεις
[4, 17]	ξίφη καὶ δόρατα καὶ στάσιν	ἔχειν	ἐν τοῖς ἀγῶσι τὴν ὑστάτην.
[4, 24]	καὶ τοὺς δορυαλώτους τοῖς λαβοῦσιν	ἔχειν	ἢ πριαμένοις παρ´ ἑτέρων κατὰ
[4, 21]	τῷ τοὺς ἀπόρους μίαν ψῆφον	ἔχειν	πολλοὺς ὄντας καὶ τελευταίους καλεῖσθαι.
[4, 26]	Ῥωμαίους δὲ τὴν ἁπάντων Λατίνων	ἔχειν	προστασίαν μεγέθει τε πόλεως προὔχοντας
[4, 35]	διαγνῶναι, πότερος ἡμῶν ἐπιτηδειότερός ἐστιν	ἔχειν	τὴν ἀρχήν· καὶ ὅ τι
[4, 21]	ὑπελάμβανον μὲν γὰρ ἅπαντες ἴσον	ἔχειν	τῆς πολιτείας μέρος κατ´ ἄνδρα
[4, 21]	τῇ δὲ πόλει τοὺς αὐτοὺς	ἔχειν	τοὺς βουλευσομένους θ´ ὑπὲρ αὐτῆς
[4, 39]	δέον· βεβαίως δὲ τὴν βασιλείαν	ἔχειν	Τυλλίου περιόντος οὐκ ἔνεστί σοι.
[4, 68]	{οὗ} τὸν ἐπιτήδειον ἔδοξε καιρὸν	ἔχειν,	φυλάττων τὸ προσποίημα τῆς ἀνοίας,
[4, 19]	φυλακῆς ἅπαντες κακοπαθοῦσιν· ὀρθῶς οὖν	ἔχειν	ᾤετο τοὺς μὲν περὶ μειζόνων
[4, 64]	τότε δὲ καιρὸν ἁρμόττοντα οἰόμενος	ἔχειν.	ὡς δὲ μετὰ τὸ δεῖπνον
[4, 15]	πολὺ τὸ ἀσφαλὲς τοῖς γεωργοῖς	παρέχειν	δυνησομένους ὄχθους κρησφύγετα κατεσκεύασεν, Ἑλληνικοῖς
[4, 49]	καὶ συνεστιάσεις, τάξας ἃ δεῖ	παρέχειν	ἑκάστην πόλιν εἰς τὰ ἱερά,
[4, 19]	ἐπιβάλλον ἑκάστῳ λόχῳ πλῆθος ἐκέλευε	παρέχειν	ἕκαστον λόχον· τὴν δὲ δαπάνην
[4, 14]	ἃς ἕκαστον ἔδει τῷ κοινῷ	παρέχειν,	οὐκέτι κατὰ τὰς τρεῖς φυλὰς
[4, 10]	ἢ πείσαντα καὶ φανερῶς λαβόντα	κατέχειν.	ἀλλ´ οὐδὲν αὐτοῖς ἐγένετο προὔργου
[4, 37]	αἰτιᾶται τὴν βασιλείαν οὐ δικαίως	κατέχειν	ἑαυτῷ προσήκουσαν· καταλιπεῖν γὰρ αὐτῷ
[4, 42]	ὀνόματα. ~Ἐπεὶ δ´ ἐγκρατῶς ἤδη	κατέχειν	ὑπελάμβανε τὴν ἀρχήν, παρασκευάσας ἐκ
[4, 23]	τοὺς ἀπελευθέρους ἐῶσι τῆς πολιτείας	μετέχειν,	ἐν ἐκκλησίαις τε καὶ ψηφοφορίαις
[4, 23]	τοῖς ξένοις ἐπιτρέποντας τῆς πόλεως	μετέχειν	καὶ μὴ διακρίνοντας αὐτῶν τὰς
[4, 22]	εἰς τὰς ἑαυτῶν πόλεις ἀπιέναι,	μετέχειν	τῆς ἰσοπολιτείας ἐπέτρεψε. κελεύσας γὰρ
[4, 32]	ἔπειτα συμβασιλεύειν ἐμοὶ καὶ πάσης	μετέχειν	τιμῆς, εὐεργέτην τε καὶ πατέρα
[4, 22]	πάντων ἀπέδωκε τῶν κοινῶν αὐτοῖς	μετέχειν,	ὧν τοῖς ἄλλοις δημοτικοῖς. ~Ἀχθομένων
[4, 55]	τὸν πόλεμον αἰσχρῶς ὑπομένοντος οὔτ´	ἀντέχειν	ἔτι δυναμένου, πάσας δὲ πείρας
[4, 82]	καὶ Σαβίνων καὶ μυρίων ἄλλων	ἄρχειν	ἀξιοῦν, αὐτοὺς δὲ δουλεύοντας ἑτέροις
[4, 24]	πρέπον ἡγεμονικῇ πόλει καὶ παντὸς	ἄρχειν	ἀξιούσῃ τόπου τοιούτους ποιεῖσθαι πολίτας.
[4, 10]	ἀνδρὶ τὸ δοκεῖν κατὰ νόμους	ἄρχειν.	ἔδοξεν οὖν αὐτοῖς ἄμεινον εἶναι
[4, 37]	ἀδικούμενον εὕρωσιν ἐάν τ´ ἐπιτηδειότερον	ἄρχειν,	ἐκείνῳ παραδοῦναι τὴν τῆς πόλεως
[4, 36]	ποιῆσαι πᾶσι φανερόν, ὅτι καὶ	ἄρχειν	ἐπίσταμαι καλῶς καὶ ἄρχεσθαι δύναμαι
[4, 26]	χρὴ Λατίνους μὲν τῶν προσοίκων	ἄρχειν	καὶ τὰ δίκαια τάττειν Ἕλληνας
[4, 6]	ἡλικίᾳ. πολιτεύεσθαι γὰρ ἤδη καὶ	ἄρχειν	καὶ τὰ κοινὰ πράττειν ἀξιῶν
[4, 74]	γὰρ ἐν μέρει τὸν αὐτὸν	ἄρχειν	τε καὶ ἄρχεσθαι καὶ πρὸ
[4, 6]	ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ τοὺς	ἄρχειν	τε καὶ πράττειν βουλομένους τὰ
[4, 74]	διὰ βίου τοὺς αὐτοὺς ἐᾶν	ἄρχειν·	χαλεπὴ γὰρ ἅπασιν ἀόριστος ἀρχὴ
[4, 2]	ἀπαρχὰς ἁγίζουσιν, ὑπὲρ τοῦ πυρὸς	ἀνασχεῖν	λέγουσιν αἰδοῖον ἀνδρός. τοῦτο δὲ
[4, 43]	δ´ ὁρῶντες οἱ δημοτικοὶ δίκαια	πάσχειν	αὐτοὺς ὑπελάμβανον καὶ ἐπέχαιρον ὑπ´
[4, 83]	καὶ χερσὶ καὶ ψυχαῖς, καὶ	πάσχειν	ἕτοιμοι πᾶν, ὅ τι ἂν
[4, 39]	τῆς Ῥωμαίων τὴν ἀρχὴν αὐτὸν	κατασχεῖν.	ἀσπασαμένων δὲ καὶ τῶν ἄλλων
[4, 69]	μητέρα βουλόμενοι κοινῇ τὴν βασιλείαν	κατασχεῖν,	ὁ δὲ Βροῦτος συνεὶς ὃ
[4, 46]	αὐτοῦ διεξιών, ἃς ἐπὶ τῷ	κατασχεῖν	τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν ἐπετελέσατο. διεξελθὼν
[4, 59]	ὁ Ταρκύνιος τοῦ μὲν ὀρύγματος	ἐπισχεῖν	ἐκέλευσε τοὺς ἐργαζομένους· συγκαλέσας δὲ
[4, 48]	ἢ τὸν καταψευσάμενον αὐτοῦ δίκην	ὑποσχεῖν.	ἐδόκει ταῦτα· καὶ οἱ πορευθέντες
[4, 29]	λαβεῖν ἐμὲ γυναῖκα κἀμὲ σοῦ	τυχεῖν	ἀνδρός, οὐκ ἂν ἐν ἰδιώτῃ
[4, 48]	τὸν μὲν Τύρνον οὐκέτι λόγου	τυχεῖν	ἐάσαντες εἰς βάραθρόν τι καταβάλλουσι
[4, 65]	μηδὲ ταφῆς τὸ σῶμά σου	τυχεῖν	μηδ´ ἄλλου τῶν νομίμων μηδενός.
[4, 79]	ταφῆς ἐάσας νομίμου τὸ σῶμα	τυχεῖν·	Ταρκυνίαν δὲ τὴν ἐκείνου γυναῖκα,
[4, 78]	καὶ οὐδ´ ἀπολογίας οὐδεμιᾶς δυνάμενα	τυχεῖν,	ταῦθ´ ὑμᾶς ὑπομνήσω. ~Οὗτός ἐστιν,
[4, 40]	ταύτας τὰς αἰτίας οὐκ ἐξεγένετο	τυχεῖν	τῷ Τυλλίου σώματι, μνήμης δ´
[4, 60]	ἐμός ἐστιν, ἔφησεν, ᾧ χρῄζετε	συντυχεῖν·	ἀσχολεῖται δὲ κατὰ τὸ παρόν·
[4, 60]	εἰσὶ πρέσβεις τῷ μάντει βουλόμενοι	συντυχεῖν,	παρεκάλουν ἀπαγγεῖλαι πρὸς αὐτόν. καὶ
[4, 57]	τὸν τῶν πατρικίων ἀριθμὸν ἅπαντας	ἐγγράψειν	οἰκίας τε καὶ κλήρους καὶ
[4, 70]	τοὺς τυράννους οὔτε τοῖς διαλλαττομένοις	ἐπιτρέψειν,	ἀλλ´ ἐχθρὸν ἡγήσεσθαι τὸν μὴ
[4, 33]	εἴ τι πάθοιμι διάδοχον ἔμελλον	καταλείψειν	ἁπάντων τῶν ἐμῶν. ἐπειδὴ δὲ
[4, 42]	δίκας, εἰδότες ὧν ἕνεκεν ἐπεβουλεύοντο,	καταλείψειν	τῷ τυράννῳ τὴν πόλιν ἑκόντες
[4, 27]	εἰκοστῷ δ´ οὖν ἔτει συνελθοῦσαι	πάλιν	αἱ δώδεκα πόλεις ἐξανηλωμέναι τῷ
[4, 30]	ὁ νεώτερος τῶν Ταρκυνίων. ἐνταῦθα	πάλιν	ἀναγκάζομαι μεμνῆσθαι Φαβίου καὶ τὸ
[4, 35]	ἄν μου κατηγορήσῃς, καὶ ἀποδώσω	πάλιν	αὐτῷ διαγνῶναι, πότερος ἡμῶν ἐπιτηδειότερός
[4, 18]	τρίτην εἴκοσι· τὴν δὲ τετάρτην	πάλιν	εἴκοσι καὶ δύο σὺν τοῖς
[4, 17]	ἐφεστῶτας τοῖς προμάχοις. ~Ἀφελὼν δὲ	πάλιν	ἐκ τῶν ὑπολειπομένων τοὺς ἐλάττω
[4, 75]	καὶ παντὶ ἄλλῳ τρόπῳ παρελθεῖν	πάλιν	ἐπὶ τὴν δυναστείαν, ἐὰν μὴ
[4, 39]	ποίησον. Ταῦτ´ εἰποῦσα καὶ καθεζομένη	πάλιν	ἐπὶ τῆς ἀπήνης ᾤχετο· Ταρκύνιος
[4, 85]	μεστὰς ὅπλων τὰς ἐπάλξεις ᾤχετο	πάλιν	ἐπὶ τὸ στρατόπεδον ὡς εἶχε
[4, 84]	τυράννων αἱ φρᾶτραι κατεψηφίσαντο, παρελθὼν	πάλιν	ὁ Βροῦτος λέγει· Ἐπειδὴ τὰ
[4, 7]	παρειλήφαμεν ἱστορίαν· ἄωρος δὴ γίνεται	πάλιν	ὁ γάμος τοῦ Ταρκυνίου μικρὸν
[4, 62]	τῶν πλειόνων ἐδυνήθη λαβεῖν, ἀπελθοῦσα	πάλιν	τὰς ἡμισείας τῶν ἀπολειπομένων κατέκαυσε
[4, 72]	οὕτω πράττειν ὑμῖν δοκεῖ, σκοπώμεθα	πάλιν,	τίς ἡ τὴν πόλιν ἐπιτροπεύσουσα
[4, 53]	ὠσάμενοι καὶ κατακλείσαντες εἰς τὴν	πόλιν	ἀνδράποδα καὶ λείαν αὐτῶν πολλὴν
[4, 64]	τοῦ πολέμου καὶ οἱ κατὰ	πόλιν	ἀπειρηκότες ταῖς εἰσφοραῖς ἕτοιμοι πρὸς
[4, 74]	θεῶν ἐπικυρωσάντων παρεληλυθὸς εἰς τὴν	πόλιν	αὐτῆς ἕνεκα τῆς ὁσίας φυλάττηται,
[4, 58]	τυραννικοῦ τρόπου μεταλαβὼν τήν τε	πόλιν	αὐτοῖς ἔφη τὴν ἰδίαν ἀποδιδόναι
[4, 53]	Συέσσης διαφυγόντων τινές, ὅτε τὴν	πόλιν	αὐτῶν Ταρκύνιος κατελάβετο, καὶ τῶν
[4, 25]	εἴ τι πρόσκρουσμα πόλει πρὸς	πόλιν	ἐγεγόνει, δικασταὶ καθεζόμενοι διῄτων καὶ
[4, 14]	μοιρῶν Ἰσκυλίνην, τετράφυλον ἐποίησε τὴν	πόλιν	εἶναι, τρίφυλον οὖσαν τέως· καὶ
[4, 49]	τάξας ἃ δεῖ παρέχειν ἑκάστην	πόλιν	εἰς τὰ ἱερά, καὶ μοῖραν,
[4, 79]	γενόμενα πρῶτος εἰς τὴν Ῥωμαίων	πόλιν	εἰσαγαγὼν καὶ μόνος. οἷα δ´
[4, 42]	ἐπεβουλεύοντο, καταλείψειν τῷ τυράννῳ τὴν	πόλιν	ἑκόντες καὶ πολλῷ πλείονες ἐγένοντο
[4, 41]	τὸν ἐπιχώριον κόσμον, ᾧ τὴν	πόλιν	ἐκόσμησαν οἱ πρότεροι βασιλεῖς, συγχέας
[4, 84]	ἀρχήν. καὶ τὰ μὲν κατὰ	πόλιν	ἐν τῷ τότε χρόνῳ πραχθέντα
[4, 35]	οὐ δικαίως δ´ ἄρχεσθαι τὴν	πόλιν	ἐνόμιζες ὑπ´ ἐμοῦ καὶ σεαυτὸν
[4, 4]	ἀλλὰ βουλομένοις ὑπὸ σοῦ τὴν	πόλιν	ἐπιτροπεύεσθαι, ὑφ´ οὗ πολλάκις ἤδη
[4, 72]	σκοπώμεθα πάλιν, τίς ἡ τὴν	πόλιν	ἐπιτροπεύσουσα ἀρχὴ γενήσεται μετὰ τὴν
[4, 72]	καταστήσασθαι πολιτείαν ἐξαριθμουμένοις, ὅσα τὴν	πόλιν	ἐποίησαν ἀγαθὰ πάντες οἱ πρότεροι
[4, 44]	λοιπὸν ἠνάγκασεν ἐργάζεσθαι τὰς κατὰ	πόλιν	ἐργασίας, μέγιστον οἰόμενος εἶναι κίνδυνον
[4, 62]	βουλὴ ψηφίσηται, στάσεως καταλαβούσης τὴν	πόλιν	ἢ δυστυχίας τινὸς μεγάλης συμπεσούσης
[4, 64]	ἀποσταλεὶς ὑπὸ τοῦ πατρὸς εἰς	πόλιν,	ἣ ἐκαλεῖτο Κολλάτεια, χρείας τινὰς
[4, 3]	στρατείας καὶ μάχης καρτερᾶς περὶ	πόλιν	Ἤρητον ἀνδρειότατος ἁπάντων φανεὶς στεφάνοις
[4, 85]	φεύγει σὺν ὀλίγοις εἰς Γαβίων	πόλιν,	ἧς βασιλέα τὸν πρεσβύτερον ἀπέδειξε
[4, 14]	εἰς τέτταρας μοίρας διελὼν τὴν	πόλιν	καὶ θέμενος ἐπὶ τῶν λόφων
[4, 20]	ἀρχὰς ἀποδεῖξαι τάς τε κατὰ	πόλιν	καὶ τὰς ἐπὶ στρατοπέδου, καὶ
[4, 50]	Πωμεντίνους ἦγε τὴν δύναμιν, οἳ	πόλιν	μὲν Σύεσσαν ᾤκουν, εὐδαιμονέστατοι δ´
[4, 22]	ἀπαξιοῦντες, εἰς πολυανθρωπίαν προήγαγον τὴν	πόλιν.	ὁ δὲ Τύλλιος καὶ τοῖς
[4, 67]	κατὰ δαίμονα παραγινόμενος εἰς τὴν	πόλιν	ὁ Κολλατῖνος ἀπὸ στρατοπέδου, τῶν
[4, 64]	ὀλίγων πειράσομαι διελθεῖν. ~Τὴν Ἀρδεατῶν	πόλιν	ὁ Ταρκύνιος ἐπολιόρκει πρόφασιν μὲν
[4, 23]	νεότητα καὶ οὐδέποτε ἀπορήσειν τὴν	πόλιν	οἰκείων ὅπλων, ἀλλ´ ἕξειν δυνάμεις
[4, 13]	ἔστιν ἅπαντα τὰ περὶ τὴν	πόλιν	οἰκούμενα χωρία, πολλὰ ὄντα καὶ
[4, 76]	ἀλλὰ καὶ τοῦ κατὰ τὴν	πόλιν	ὅλην· διεξῄεσαν γὰρ οἱ κήρυκες
[4, 40]	δὲ γενομένου πολλοῦ κατὰ τὴν	πόλιν	ὅλην καὶ οἰμωγῆς ἐπὶ τῷ
[4, 58]	ταῦτ´ ἐπράττετο, θορύβου κατὰ τὴν	πόλιν	ὄντος ὡς ἐπὶ τοσούτῳ κακῷ
[4, 30]	ἰδίᾳ κακὸν ἢ τί τὴν	πόλιν	ὁρῶν ἀδικουμένην ὑπ´ ἐμοῦ ταῦτ´
[4, 15]	τριάκοντα, ὥστε σὺν ταῖς κατὰ	πόλιν	οὔσαις ἐκπεπληρῶσθαι τὰς ἔτι καὶ
[4, 37]	τὴν ἀγορὰν τοῦ κατὰ {τὴν}	πόλιν	ὄχλου προελθὼν ἐπὶ τὸ βῆμα
[4, 23]	πατρίκιοι τὸ ἔθος εἰς τὴν	πόλιν	παρελθεῖν, καὶ μέχρι τῶν καθ´
[4, 62]	καὶ τῶν ἄλλων τῶν κατὰ	πόλιν	πραγματειῶν, καὶ δημοσίους αὐτοῖς παρακαθίστησιν,
[4, 85]	αὐτοῦ τὴν παρουσίαν ἐπὶ τὴν	πόλιν	προορώμενοι πέμπουσι γράμματα καθ´ ἑτέρας
[4, 84]	δέδοκται γὰρ ἡμῖν φεύγειν Ταρκυνίους	πόλιν	τε τὴν Ῥωμαίων καὶ χώραν,
[4, 22]	φυλὰς κατέταξεν αὐτοὺς τὰς κατὰ	πόλιν	τέτταρας ὑπαρχούσας, ἐν αἷς καὶ
[4, 31]	τῆς ἡλικίας οὐχ ἱκανὸς εἶναι	πόλιν	τηλικαύτην διοικεῖν, ὅτ´ εἰς τὴν
[4, 80]	εὐδαιμονεστέραν τε καὶ μείζω τὴν	πόλιν	τοῖς ἐπιγινομένοις παρέδοσαν, ἧς αὐτοὶ
[4, 11]	ἔτι πολλὴν κατάγειν εἰς τὴν	πόλιν	τοὺς φυγάδας. τὰ μετὰ ταῦτα
[4, 11]	τὰ μὲν παιδία οἰχήσεται τὴν	πόλιν	ὑμῖν καταλιπόντα καὶ ἡ ἄλλη
[4, 10]	πολλοῦ φήμας λέγεσθαι κατὰ {τὴν}	πόλιν	ὡς ἐπιβουλευόντων αὐτῷ τῶν πατρικίων
[4, 9]	ὁ πάππος αὐτῶν ἀπάτορα καὶ	ἄπολιν	ὄντα με παραλαβὼν ἐξέθρεψεν οὐδὲν
[4, 11]	βασιλέα ὑμῶν ἄνδρα χρηστὸν καὶ	φιλόπολιν	καὶ τηλικοῦτο διαπραξαμένους ἄγος τάς
[4, 71]	ἠλιθίῳ καὶ οὔτ´ εἰσομένῳ τὴν	δύναμιν	αὐτῆς οὔτ´, εἰ γνοίην, χρησομένῳ·
[4, 51]	τύχης ἐχρήσατο τοιᾷδε. νείμας τὴν	δύναμιν	διχῇ τὴν μὲν ἑτέραν ὑπὸ
[4, 11]	αὐτὸς ἐγὼ κατὰ τὴν ἐμαυτοῦ	δύναμιν	ἐγενόμην ὑμῖν χρήσιμος, ἀξιοῦμεν ὑμᾶς
[4, 11]	περὶ τούτων ἐγένετο μήνυσις, ξενικὴν	δύναμιν	ἐπαγόμενοι νυκτὸς ἔτι πολλὴν κατάγειν
[4, 51]	φυλάττειν παρακελευσάμενος, τὴν δ´ ἄλλην	δύναμιν	εὔζωνον ἀναλαβὼν ἦγεν ἐπὶ τοὺς
[4, 52]	κατὰ νοῦν ἐχώρησεν, ἀναλαβὼν τὴν	δύναμιν	ἧκεν ἐπὶ τοὺς ἐν Φιδήνῃ
[4, 58]	ὁ Ταρκύνιος παρῆν ἄγων τὴν	δύναμιν	καὶ περὶ μέσον νυκτὸς ἀγχοῦ
[4, 52]	ἐκεῖθεν δὲ τήν τε καταλειφθεῖσαν	δύναμιν	καὶ τὰ λάφυρα καὶ τὴν
[4, 58]	υἱὸν Σέξτον ἀποδείξας ἀπῆγε τὴν	δύναμιν.	ὁ μὲν δὴ πρὸς Γαβίους
[4, 50]	τοὺς καλουμένους Πωμεντίνους ἦγε τὴν	δύναμιν,	οἳ πόλιν μὲν Σύεσσαν ᾤκουν,
[4, 42]	στέργειν δὲ τὰ παρόντα ἠναγκάζοντο	δύναμιν	οὐκ ἔχοντες κωλύειν τὰ πραττόμενα.
[4, 50]	τὴν παρὰ τῶν συμμάχων ἀφιγμένην	δύναμιν	προσλαβὼν πολλῷ πλείονα τῆς πολιτικῆς
[4, 51]	πολλοὺς ὁρῶντες καὶ τὴν ἑαυτῶν	δύναμιν	τὴν ἀπὸ Φιδήνης ὅσον οὔπω
[4, 9]	τῶν παιδίων ἐρημίαν ἐγκαταλείψω κατὰ	δύναμιν	τὴν ἐμήν. δίκαιοι δ´ ἐστὲ
[4, 78]	ἀποδειξάμενοι τὴν ἑαυτῶν συναγωνιστὰς ἀξιώσωμεν	ἡμῖν	γενέσθαι, πράττοντας ἐλευθερίαν τῇ πατρίδι,
[4, 82]	ὁ θάνατος εἶναι τοῦ βίου,	ἡμῖν	δ´ ἆρ´ οὐ παραστήσεται τὸ
[4, 83]	δεδοίκασιν, ὡς ἐκείνῳ μὲν συναγωνιουμένους,	ἡμῖν	δὲ πολεμήσοντας, οὐκ ὀρθῶς δεδοίκασι.
[4, 11]	ὑμῖν χρήσιμος, ἀξιοῦμεν ὑμᾶς μίαν	ἡμῖν	δοῦναι ταύτην δωρεάν, φανερὰν ποιῆσαι
[4, 82]	ἐπιχειρήσεως τῶν πατρικίων, οὐδενὸς δ´	ἡμῖν	ἐλλείψοντος, ἐὰν ἐκ προθυμίας χωρήσωμεν
[4, 60]	ἀλλ´ ἐν Ῥώμῃ φάναι παρ´	ἡμῖν	ἐν Ταρπηίῳ λόφῳ. ταύτας ἐὰν
[4, 73]	μετ´ ἐκείνους βασιλεῖς καταστησάμενοι παρέδοσαν	ἡμῖν,	ἐξ ἧς μεγάλη καὶ εὐδαίμων
[4, 78]	τῇ πατρίδι, ἧς οὔτε πρότερον	ἡμῖν	ἐξεγένετο μεταλαβεῖν, ἐξ οὗ Ταρκύνιος
[4, 81]	νὴ Δία. καὶ τί πλέον	ἡμῖν	ἔσται τότε, τί δ´ οὐ
[4, 4]	ἀποκτείναντας ἄνδρας ἀνοσίους καὶ πᾶσιν	ἡμῖν	ἐχθροὺς τοσαύτην ἀρχὴν κτησαμένους, ἀλλ´
[4, 74]	τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας πάτριον ὑπάρχον	ἡμῖν	καὶ σὺν οἰωνοῖς αἰσίοις θεῶν
[4, 4]	καὶ δωρεαῖς ὑπαγόμενος· ἔπειθ´ ὅταν	ἡμῖν	καιρὸς εἶναι δοκῇ, τότε λέγωμεν
[4, 74]	ταῖς ἐξουσίαις τὰ ἤθη. ταῦθ´	ἡμῖν	καταστησαμένοις ὑπάρξει τὰ μὲν ἀγαθὰ
[4, 84]	Βροῦτος λέγει· Ἐπειδὴ τὰ πρῶτα	ἡμῖν	κεκύρωται κατὰ τὸ δέον, ἀκούσατε
[4, 4]	λέγει πρὸς αὐτούς· Ταρκύνιος μὲν	ἡμῖν	ὁ βασιλεύς, ὦ Τύλλιε, παρ´
[4, 84]	ὅσα βεβουλεύμεθα περὶ τῆς πολιτείας.	ἡμῖν	σκοπουμένοις, τίς ἀρχὴ γενήσεται τῶν
[4, 4]	αὐτοῦ φίλοις καὶ συγγενέσιν οὐδ´	ἡμῖν	ταῖς ἀθλίαις γυναιξίν· ἀλλὰ πάντας
[4, 73]	καὶ οὐκ ἀκίνδυνος, ἐξέσται θ´	ἡμῖν	ὕστερον, ὅταν ἀπαλλαγῶμεν τῆς τυραννίδος
[4, 84]	ἐπικυρώσητε {τὸ δοχθέν. δέδοκται γὰρ	ἡμῖν	φεύγειν Ταρκυνίους πόλιν τε τὴν
[4, 31]	πράττειν τὴν δυναστείαν λέγων, ἀλλ´	ἡμῖν	φυλάξειν σκηπτόμενος ὀρφανοῖς οὖσι καὶ
[4, 4]	δεῖ· ὅταν δὲ τὰ πρῶτα	ἡμῖν	χωρήσῃ κατὰ νοῦν, τότε καὶ
[4, 82]	ἡδονὰς ἐλευθερίαν ἀφελόμενος; οὐκ ἔστιν	ἡμῖν,	ὦ δημόται, βιωτὸν ἐν τοιούτοις
[4, 36]	δικαστής, ἀλλὰ τὰς ἰδιωτικὰς δίκας	ὑμῖν	ἀπέδωκα διαγινώσκειν, ὃ τῶν ἔμπροσθεν
[4, 36]	οὓς ἅπαντες ἐπεκυρώσατε, κατὰ τούτους	ὑμῖν	ἀπέδωκα διδόναι τὰ δίκαια καὶ
[4, 60]	εὑρέθη ἡ κεφαλή. τί οὖν	ὑμῖν	ἀποκρίνασθαι παραινῶ; μὴ συγχωρεῖν ἐν
[4, 4]	ὑπ´ αὐτῶν· ἔσται γ´ οὐδ´	ὑμῖν	ἀσφαλὴς ὁ βίος, οἷς ἐνεγγύησε
[4, 9]	δὲ τὸ Σαβίνων ἔθνος ὑποχείριον	ὑμῖν	γενέσθαι, μετὰ πολλῶν ἅπαντα ταῦτα
[4, 47]	περὶ μὲν ἐμαυτοῦ τοσαῦτα λέγω·	ὑμῖν	δ´, ὦ σύνεδροι, κινδύνων τὸν
[4, 33]	τῆς βασιλείας ἀντιποιούμενοι φανερῶς ἀπέκτειναν,	ὑμῖν	δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις αὐτοῦ
[4, 72]	εἶπεν, Ἐπειδὴ ταῦτα οὕτω πράττειν	ὑμῖν	δοκεῖ, σκοπώμεθα πάλιν, τίς ἡ
[4, 60]	περὶ τίνος ἥκετε. περιέσται γὰρ	ὑμῖν,	εἴ τι μέλλετε διὰ τὴν
[4, 75]	τὰ μέγιστα καὶ κυριώτατα ὧν	ὑμῖν	ἐν τῷ παρόντι λέγειν ἔχω
[4, 73]	ἃ δυσχεραίνουσιν ἅπαντες αὐτάς, ταῦθ´	ὑμῖν	ἐπανορθώσασθαί τε καὶ νῦν καὶ
[4, 84]	δὴ καὶ ταῦτα βουλομένοις ἐστὶν	ὑμῖν,	ἐπιψηφίσατε. Ἐπῄνει καὶ ταύτην τὴν
[4, 60]	μέρος ὅσον δή τι· ἔπειθ´	ὑμῖν	ἐρεῖ, Τουτὶ μέν ἐστιν ὁ
[4, 84]	εὑρίσκηται τεθνάναι. ταύτην εἰ βουλομένοις	ὑμῖν	ἐστι τὴν γνώμην εἶναι κυρίαν,
[4, 81]	ἀλλ´ ἀκριβῶς μάθητε, οἵους σκύλακας	ὑμῖν	ἡ Ταρκυνίου τυραννὶς ὑποτρέφει, θεάσασθε
[4, 83]	τε καὶ τροφῆς ἐτύχομεν, ἀμυνοῦμεν	ὑμῖν	καὶ γνώμαις καὶ λόγοις καὶ
[4, 11]	τὰ δίκαια ἐξ ἴσου διδόντες	ὑμῖν	καὶ λαμβάνοντες, ἀλλ´ οὐχ ὥσπερ
[4, 11]	μὲν παιδία οἰχήσεται τὴν πόλιν	ὑμῖν	καταλιπόντα καὶ ἡ ἄλλη Ταρκυνίου
[4, 60]	ἄνδρες Ῥωμαῖοι· τὸ μὲν τέρας	ὑμῖν	ὁ πατὴρ διελεῖται καὶ οὐδὲν
[4, 60]	ἔνεστι μετατεθῆναι, διελεῖται τὸ τέρας	ὑμῖν	ὅ τι βούλεται σημαίνειν καὶ
[4, 60]	κατὰ τὸ παρόν· ἔσται δ´	ὑμῖν	ὀλίγου χρόνου παρελθεῖν πρὸς αὐτόν.
[4, 11]	βούλεσθε, τοῖς πατρικίοις· ἐγὼ δ´	ὑμῖν	οὐκ ἐνοχλήσω παρών. ~Ταῦτα λέγοντος
[4, 34]	καὶ δι´ ἃς αἰτίας οὔθ´	ὑμῖν	οὔτ´ ἄλλῳ τινὶ μεθίεμαι. ὅτε
[4, 73]	συμβέβηκε, μεταθέσθαι τοὔνομα τῆς πολιτείας	ὑμῖν	παραινῶ καὶ τοὺς μέλλοντας ἕξειν
[4, 47]	μετεσχηκότων τῆς συνωμοσίας. τεκμήριον δ´	ὑμῖν	παρέξομαι τῶν λόγων ἔργον ἀναμφίλεκτον,
[4, 60]	καὶ ἀψευδεῖς ἔσεσθε· διαφέρει γὰρ	ὑμῖν	προεγνωκέναι ταῦτα· παρ´ ἐμοῦ μάθετε.
[4, 84]	φράτρας ψῆφον ἐπενέγκατε, καὶ τοῦθ´	ὑμῖν	πρῶτον ἀρξάτω τὸ δικαίωμα τῆς
[4, 47]	γὰρ ἐξέσται καὶ μετὰ ταῦθ´	ὑμῖν	σκοπεῖν· ἀλλὰ περὶ τῆς ὑμῶν
[4, 9]	ὑπὲρ μὲν τούτων ὡς ἐγνωκόσιν	ὑμῖν	τὰ δέοντα καὶ ποιήσουσιν, ὅσα
[4, 9]	τὸ κοινὸν εὐηργέτησεν ὑποτάξας μὲν	ὑμῖν	τὰς Λατίνων τοσαύτας πόλεις ἀντιποιουμένας
[4, 11]	τυραννικόν. εἰ μὲν οὖν καὶ	ὑμῖν	ταῦτα βουλομένοις ἐστίν, ὦ δημόται,
[4, 34]	καὶ αὐτὸς ἔχειν ἀναφαίρετον καὶ	ὑμῖν	τοῖς ἐγγόνοις καταλιπεῖν, καὶ ὁ
[4, 11]	κατὰ τὴν ἐμαυτοῦ δύναμιν ἐγενόμην	ὑμῖν	χρήσιμος, ἀξιοῦμεν ὑμᾶς μίαν ἡμῖν
[4, 33]	καὶ πάντες τοῦθ´ οἱ προσήκοντες	ὑμῖν	ὡμολόγουν, ὅτι κρατήσαντες ἐκεῖνοι τῆς
[4, 38]	ἀγορὰν οἱ συνειδότες αὐτῷ τὴν	πρᾶξιν	καὶ παρορμῶντες ἐκ τῶν πατρικίων
[4, 16]	τὸν ὁπλισμὸν οὐ μόνον τοῖς	θώραξιν,	ὥσπερ τῶν δευτέρων, ἀλλὰ καὶ
[4, 16]	προμάχους. τὴν δὲ τρίτην ἐποίει	σύνταξιν	ἐκ τῶν ὑπολειπομένων, ὅσοι τίμησιν
[4, 3]	καὶ ἐπειδὴ παρέστη Ῥωμαίοις εἰς	ὑπόταξίν	τε καὶ παράδοσιν τῶν πόλεων
[4, 4]	συγγενέσιν οὐδ´ ἡμῖν ταῖς ἀθλίαις	γυναιξίν·	ἀλλὰ πάντας ἡμᾶς φανερῶς τε
[4, 2]	καὶ πάντες ὅσοι σὺν ταῖς	γυναιξὶν	ἐτύγχανον τότε παρόντες, καὶ μέχρι
[4, 25]	τὸ τοῦ Ἀπόλλωνος· ἔνθα συνιόντες	γυναιξὶν	ὁμοῦ καὶ τέκνοις κατὰ τοὺς
[4, 2]	ἢ δαιμόνων καὶ μετὰ τὴν	μίξιν	ἀφανισθέντος εἴθ´ Ἡφαίστου καθάπερ οἴονταί
[4, 5]	δὲ τὴν μεταξὺ νύκτα τῇ	κατόπιν	ἡμέρᾳ πολλοῦ πρὸς τὰ βασίλεια
[4, 40]	ἐπιβιώσασα μετὰ τὴν ταφὴν τῇ	κατόπιν	νυκτὶ ἀποθνήσκει. τοῦ θανάτου δ´
[4, 66]	μοι ταύτην πρῶτον αἰτουμένῃ τὴν	χάριν·	κάλεσον ὅσους δύνασαι πλείστους φίλους
[4, 29]	τις ἀδικεῖν ὀκνῇ, βασιλείας γε	χάριν	οὐ νέμεσις ἅπαντα τολμᾶν. ~Τοιαῦτα
[4, 32]	ἀπόκριναί μοι, Τύλλιε, τίνος αἰτίας	χάριν	οὐκ ἀξιοῖς με τῶν τοῦ
[4, 9]	ὑμᾶς αὐτὸς ἀγαθὰ καὶ ὧν	χάριν	τὴν ἐκκλησίαν συνεκάλεσα, ἀκούσατέ μου.
[4, 66]	τίς ὕβρικεν αὐτὴν καὶ ποδαπὴν	ὕβριν	ἀξιοῦντος λέγειν· Ἀκούσῃ τὰς ἐμάς,
[4, 82]	καὶ ἀπόλωλας οὐχ ὑπομείνασα τυραννικὴν	ὕβριν,	ἁπάσας ὑπεριδοῦσα τὰς ἐν τῷ
[4, 63]	τῆς ἀρχῆς ἔχων, διὰ γυναικὸς	ὕβριν	αὐτῆς, ἣν ὁ πρεσβύτατος αὐτοῦ
[4, 82]	ἀγανακτοῦσα καὶ ἀφόρητον ἡγουμένη τὴν	ὕβριν	ἐπειδὴ πρὸς τὸν πατέρα καὶ
[4, 65]	δούλου τετιμωρῆσθαι τὴν τοῦ συγγενοῦς	ὕβριν	μετερχόμενος, ὥστ´ αἰσχρὰν καὶ ἐπονείδιστόν
[4, 82]	ἀποδημοῦντος ἐπὶ στρατοπέδου, τὴν ἀκόλαστον	ὕβριν	τῆς τυραννίδος οὐκ ἐδυνήθη διαφυγεῖν,
[4, 66]	πάτερ δεινὴν καὶ ἀνήκεστον ὑπομείνασα	ὕβριν,	τιμωρῆσαί μοι καὶ μὴ περιιδεῖν
[4, 42]	δ´ ἄρα πολλοὶ τῶν δυνατῶν,	πρὶν	ἁλῶναι τὰς ἐπαγομένας σφίσι δίκας,
[4, 39]	τὸ δημοτικὸν ἅπαν· ἀλλὰ καὶ	πρὶν	εἰς τὴν οἰκίαν αὐτὸν εἰσελθεῖν,
[4, 1]	πράξεις ἰδιώτης ὢν ἔτι καὶ	πρὶν	ἐπὶ τὴν δυναστείαν παρελθεῖν. τὰ
[4, 72]	καταστησόμεθα. βεβουλεῦσθαι γὰρ ἅπαντα βέλτιον,	πρὶν	ἐπιχειρεῖν ἔργῳ τηλικῷδε, καὶ μηδὲν
[4, 40]	ἑαυτὸν ὁρμὴ γένηται τοῦ δημοτικοῦ,	πρὶν	ἢ βεβαίως κρατύνασθαι τὴν ἀρχήν,
[4, 85]	πόλεως ἀγγέλων, οἷς ἐξεγένετο πρώτοις	πρὶν	ἢ κλεισθῆναι τὰς πύλας διαδρᾶναι,
[4, 79]	αὐτὰ διαπράξασθαι τὰ θαυμαστὰ ἔργα,	πρὶν	ἢ μαρανθῆναι τὰς ὑποδεξαμένας τὰ
[4, 56]	ἀρχὴν ἕτοιμος ἦν ἀποθέσθαι, καὶ	πρὶν	ἢ παθεῖν τι δεινὸν ἀπαίρειν
[4, 79]	καὶ σπουδαίαν περὶ αὐτὸν γενομένην,	πρὶν	ἢ πενθῆσαι καὶ τὰ νομιζόμενα
[4, 71]	κατὰ τῆς τυραννίδος αἴσθηται Ταρκύνιος,	πρὶν	ἢ τὰ παρ´ ἡμῶν εὐτρεπῆ
[4, 25]	ἐκείνου κληθεῖσαν Ἀμφικτυονικὴν σύνοδον καὶ	πανήγυριν	αὐτὸ συνήγαγε, νόμους καταστησάμενος ἔξω
[4, 26]	τὰ περὶ τὴν ἑορτὴν καὶ	πανήγυριν,	ὃν ἐπιτελεσθήσεται τρόπον, ἔταξεν. ἵνα
[4, 36]	γεγονός, ὕβρεις δέ μοί τινας	συνοίδασιν	εἰς γυναῖκας γαμετὰς ἢ προπηλακισμοὺς
[4, 71]	ἐλευθερίας· πολλὰ γὰρ καὶ δεινὰ	πεπόνθασιν	ὑπὸ τοῦ τυράννου καὶ μικρᾶς
[4, 62]	ἐπὶ ταῖς ἑβδομήκοντα καὶ ἑκατὸν	ὀλυμπιάσιν	ἐμπρησθέντος τοῦ ναοῦ, εἴτ´ ἐξ
[4, 22]	τοῖς τιμητικοῖς φέρεται γράμμασιν, ἐπὶ	μυριάσιν	ὀκτὼ χιλιάδες πέντε τριακοσίων ἀποδέουσαι.
[4, 83]	στρατοπέδου συνόντας ἅμα Ταρκυνίῳ πολίτας	δεδοίκασιν,	ὡς ἐκείνῳ μὲν συναγωνιουμένους, ἡμῖν
[4, 64]	τε καὶ οἱ λοιποὶ συγγραφεῖς	παραδεδώκασιν·	ὁ γὰρ χρόνος ταύτην μοι
[4, 7]	γ´ αὐτὸν ἡλικίᾳ τότ´ ὄντα	παραδεδώκασιν	οἱ συγγραφεῖς καί φασιν, ὅτι
[4, 76]	αὐτοῖς οἱ θεράποντες ἐπὶ κλίνης	μέλασιν	ἀμφίοις ἐστρωμένης κομίζοντες ἀθεράπευτόν τε
[4, 81]	ἡμῶν ποτε ἦν, οἱ μὲν	ἀπολώλασιν,	οἱ δὲ φεύγουσι τὴν πατρίδα.
[4, 32]	ὑπ´ ἀνθρώπων ἐπὶ καλοῖς κεῖται	πράγμασιν,	ἀκούειν καὶ μὴ τέταρτον ἤδη
[4, 43]	ἔπειθ´ οὓς αἴσθοιντο τοῖς καθεστηκόσι	πράγμασιν	ἀχθομένους κατεμήνυον πρὸς τὸν τύραννον·
[4, 7]	δέκα ἐτῶν, αὐτὸς ἐν τοῖς	πράγμασιν	ἐξεταζόμενος, ὥς φασι, παρὰ τὰς
[4, 33]	οὐδὲν προσήκοντα ἀποκαλεῖς. τοιούτοις μέντοι	πράγμασιν	ἐπιστὰς ἐγὼ τούς τ´ ἀποκτείναντας
[4, 47]	μὲν οὐδενὸς ἔφη δεῖν τοῖς	πράγμασιν,	ἰδίαν δὲ γνώμην ἀπεδείκνυτο μὴ
[4, 45]	οὐ βουλομένους ὑπηκόους εἶναι τοῖς	ἐπιτάγμασιν,	ἀλλ´ ἀπηλλάχθαι τῶν ὁμολογιῶν οἰομένους,
[4, 83]	χρεὼν φέρῃ. μαντεύομαι δὲ καλοῖς	ἐγχειρήμασιν	εὐτυχὲς ἀκολουθήσειν τέλος. εἴη δὲ
[4, 30]	οὐδενὸς τῶν δικαίων φροντὶς ἦν,	χρήμασιν	ἐξωνούμενοι καὶ οὐδὲ ἀφανῶς ἕκαστα
[4, 47]	τοὺς πονηροτάτους ἐξευρὼν καὶ διαφθείρας	χρήμασιν	ἔπειθεν ὑπὸ νύκτα ξίφη πολλὰ
[4, 55]	στρατηλάτην ἀγαθόν, πολλοὶ δὲ καὶ	χρήμασιν	ὑπ´ αὐτοῦ δεκασθέντες, ἐπὶ τὴν
[4, 58]	ἐπὶ τῶν ὁρκίων τότε βοός,	γράμμασιν	ἀρχαϊκοῖς ἐπιγεγραμμένη τὰς γενομένας αὐτοῖς
[4, 22]	ὡς ἐν τοῖς τιμητικοῖς φέρεται	γράμμασιν,	ἐπὶ μυριάσιν ὀκτὼ χιλιάδες πέντε
[4, 26]	οὐ γὰρ ἂν Ἑλληνικοῖς ἐχρῶντο	γράμμασιν	ὄντες βάρβαροι. Πολιτικαὶ μὲν δὴ
[4, 15]	δυνησομένους ὄχθους κρησφύγετα κατεσκεύασεν, Ἑλληνικοῖς	ὀνόμασιν	αὐτὰ καλῶν Πάγους, ἔνθα συνέφευγον
[4, 53]	ἐγίνοντο δὴ μετὰ ταῦτα μεγάλοις	στρατεύμασιν	εἰς τὴν ἀλλήλων γῆν εἰσβολαὶ
[4, 51]	νεότης ἐξελήλυθε καὶ δυσὶ μεγάλοις	στρατεύμασιν	εἰς τὴν Ῥωμαίων ἐμβαλοῦσα λεηλατεῖ
[4, 9]	νόμον θήσομαι μηδένα δανείζειν ἐπὶ	σώμασιν	ἐλευθέροις ἱκανὸν ἡγούμενος τοῖς δανεισταῖς
[4, 19]	ἄτερ αἰτίας, ἀλλὰ πεπεισμένος, ὅτι	πᾶσιν	ἀνθρώποις ἆθλα τῶν πολέμων ἐστὶ
[4, 85]	ὅ τι χρὴ ποιεῖν, ἐπειδὴ	πᾶσιν	ἐφάνη κύρια ἡγεῖσθαι τὰ κριθέντα
[4, 4]	ἐκεῖνον ἀποκτείναντας ἄνδρας ἀνοσίους καὶ	πᾶσιν	ἡμῖν ἐχθροὺς τοσαύτην ἀρχὴν κτησαμένους,
[4, 82]	ἤραντο κινδύνους· ἀλλὰ δυεῖν θάτερον	ἅπασιν	αἱρετέον, ἢ βίον ἐλεύθερον, ἢ
[4, 83]	κἀκείνοις ἡ τυραννὶς καὶ ἔμφυτος	ἅπασιν	ἀνθρώποις ὁ τῆς ἐλευθερίας πόθος,
[4, 74]	αὐτοὺς ἐᾶν ἄρχειν· χαλεπὴ γὰρ	ἅπασιν	ἀόριστος ἀρχὴ καὶ μηδεμίαν ἐξέτασιν
[4, 78]	αἷς οὐχ ἅπαξ, ἀλλὰ πολλάκις	ἅπασιν	εἴη δίκαιος ἀπολωλέναι· ἐπειδὴ δ´
[4, 22]	κελεύσας γὰρ ἅμα τοῖς ἄλλοις	ἅπασιν	ἐλευθέροις καὶ τούτους τιμήσασθαι τὰς
[4, 3]	πόλεως διοικεῖν ἀξιῶν. ἐν οἷς	ἅπασιν	ἐξητάσθη πιστὸς καὶ δίκαιος, καὶ
[4, 83]	συναροῦνται τοῦ πολέμου· τυραννὶς γὰρ	ἅπασιν	ἐχθρὰ τοῖς βουλομένοις ἐλευθέροις εἶναι.
[4, 25]	ἑκάστη πόλις εἶχε, τοὺς κοινοὺς	ἅπασιν,	οὓς καλοῦσιν Ἀμφικτυονικούς, ἐξ ὧν
[4, 9]	ἂν γένοιτο φρόνημα εὐγενὲς ἐν	ἀνδράσιν	ἀπορουμένοις τῶν καθ´ ἡμέραν ἀναγκαίων.
[4, 60]	πρέσβεις πρὸς αὐτόν. ~Τούτοις τοῖς	ἀνδράσιν	ἀφικομένοις εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ
[4, 74]	γένηται σπάνια· θρόνον δὲ τοῖς	ἀνδράσιν	ἐλεφάντινον, ἐν ᾧ καθεζόμενοι δικάσουσι,
[4, 1]	καταλιπὼν νηπίους καὶ δύο θυγατέρας	ἀνδράσιν	ἤδη συνοικούσας. διάδοχος δὲ τῆς
[4, 42]	καὶ οὐδὲ τούτοις μέντοι τοῖς	ἀνδράσιν	οὔτε πράττειν ἐπέτρεπεν οὐδὲν οὔτε
[4, 60]	θεωρημάτων ἐρώτησις ὀρθή. ἐδόκει τοῖς	ἀνδράσιν	οὕτω ποιεῖν, καὶ λέγουσιν αὐτῷ
[4, 36]	ἔργων ἀχθόμενοι· πότερον ὅτι πολλοὺς	ἴσασιν	ἐπὶ τῆς ἐμῆς ἀρχῆς ἀκρίτους
[4, 29]	σεαυτῷ μέγα φρονεῖν; ἀλλὰ πάντες	ἴσασιν,	ὅτι τοῖς μὲν ἀρχαίοις ὑμῶν
[4, 74]	ἅπασιν ἀόριστος ἀρχὴ καὶ μηδεμίαν	ἐξέτασιν	διδοῦσα τῶν πραττομένων, ἐξ ἧς
[4, 48]	ἐπιβουλὴν οὐ προεγνωκώς, ἄσμενος τὴν	ἐξέτασιν	ἔφη δέχεσθαι καὶ τοὺς προέδρους
[4, 30]	ἱστορίαις αὐτοῦ τὸ περὶ τὴν	ἐξέτασιν	τῆς ἀληθείας ταλαίπωρον. Μετὰ τοῦτο
[4, 35]	παραλαβεῖν, ἐκεῖνα ποιεῖν σοι προσῆκεν·	ἐξέτασιν	τῶν ἐμῶν ποιησάμενον ἁμαρτημάτων καὶ
[4, 30]	τὸ ῥᾴθυμον αὐτοῦ περὶ τὴν	ἐξέτασιν	τῶν χρόνων ἐλέγχειν. ἐπὶ γὰρ
[4, 57]	τὸ μηδὲν ἑαυτῷ συνειδέναι πᾶσαν	ἐξέτασιν	ὑπομένοντος ἔφη βούλεσθαι τὴν οἰκίαν
[4, 17]	καὶ ξίφη καὶ δόρατα καὶ	στάσιν	ἔχειν ἐν τοῖς ἀγῶσι τὴν
[4, 44]	οὐδὲν ἔξω τῶν κρηπίδων ἔχοντα	παστάσιν	ὑποστέγοις περιλαβεῖν· {εἰς} ταῦτα δὴ
[4, 55]	ἀληθεύειν τὴν ἀπὸ τοῦ πατρὸς	ἀπόστασιν,	ἀργύριόν τε καὶ χρυσίον πολὺ
[4, 85]	ἀπὸ ῥυτῆρος, ὡς φθάσων τὴν	ἀπόστασιν.	εὑρὼν δὲ κεκλεισμένας τὰς πύλας
[4, 64]	ἀπειρηκότες ταῖς εἰσφοραῖς ἕτοιμοι πρὸς	ἀπόστασιν	ἦσαν, εἴ τις ἀρχὴ γένοιτο.
[4, 67]	φράσων καὶ σὺν ἐκείνῳ πράξων	ἀπόστασιν	τοῦ στρατιωτικοῦ πλήθους ἀπὸ τῶν
[4, 7]	ὄντα παραδεδώκασιν οἱ συγγραφεῖς καί	φασιν,	ὅτι Τύλλιον αὐτὸς ἀράμενος ἐκ
[4, 20]	συνῆγεν ἐκκλησίαν. ἐκάλει δ´ εἰς	ἀπόφασιν	γνώμης πρώτους μὲν λόχους τοὺς
[4, 32]	πάππου τιμῶν κληρονομεῖν καὶ τίνα	πρόφασιν	εὐπρεπῆ τῆς ἀποστερήσεως σκηπτόμενος; πότερον
[4, 64]	Ἀρδεατῶν πόλιν ὁ Ταρκύνιος ἐπολιόρκει	πρόφασιν	μὲν ποιούμενος, ὅτι τοὺς ἐκ
[4, 42]	τὰς δίκας ἄλλους ἐπ´ ἄλλαις	ψευδέσιν	αἰτίαις, μάλιστα δ´ ἐπιβουλεύειν αἰτιώμενοι
[4, 30]	μετὰ ταῦτα χρόνου τοῖς αὐτοῖς	πάθεσιν	ἀποθνήσκουσιν ἥ τε πρεσβυτέρα τῶν
[4, 24]	πρὸς τοὺς ἐπιτιμῶντας τοῖς Ῥωμαίων	ἔθεσιν	εἰπεῖν. ~Ὁ δὲ Τύλλιος οὐκ
[4, 47]	μετ´ αὐτῶν τὰ κατὰ τὴν	ἐπίθεσιν	πράγματι ἐπεχείρησεν ἥκιστα δυναμένῳ πεσεῖν
[4, 19]	στρατιωτικοὺς μισθούς, ἀλλὰ τοῖς ἰδίοις	τέλεσιν	ἐστρατεύοντο. οὔτε δὴ χρήματα συνεισφέρειν
[4, 27]	αὐτοὺς πόλεμον, ταῖς μὲν ἄλλαις	πόλεσιν	ἁπλῶς καὶ δίχα ὀργῆς μνησικάκου
[4, 54]	ὃ πάσαις φιλεῖ συμβαίνειν ταῖς	πόλεσιν	ἐν τοῖς μακροῖς πολέμοις δῃουμένης
[4, 26]	ἱερῶν τοῦτο διαλύσονται, ταῖς ἄλλαις	πόλεσιν	ἐπιτρέψασαι τὰ ἐγκλήματα διαγνῶναι. διεξιὼν
[4, 33]	δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις αὐτοῦ	συγγενέσιν	ἐπιβουλεύειν ἐλέγοντο ἀφανῶς· καὶ πάντες
[4, 4]	τοῖς ἄλλοις αὐτοῦ φίλοις καὶ	συγγενέσιν	οὐδ´ ἡμῖν ταῖς ἀθλίαις γυναιξίν·
[4, 26]	αἴτιόν τ´ ἰσχύος μὲν ταῖς	ἀσθενέσιν	ἀποφαίνων ὁμοφροσύνην, ταπεινότητος δὲ καὶ
[4, 75]	κυρίαν εἶναι τὴν τῶν ἀνδρῶν	αἵρεσιν	καὶ τὰ μαντεύματα γένηται περὶ
[4, 84]	τοῦ μὴ ῥᾳδίαν εἶναι τὴν	καθαίρεσιν	τῆς τυραννίδος ὄκνον ταῖς ἐπιβολαῖς
[4, 19]	τῶν στρατιωτῶν καταγραφὰς κατὰ τὴν	διαίρεσιν	ἐποιεῖτο τὴν τῶν λόχων, τὰς
[4, 70]	συμβάντα τῇ Λουκρητίᾳ καὶ τὴν	ἀναίρεσιν	αὐτῆς διηγουμένου τὰς χεῖρας ἀνατείνας
[4, 10]	δήμῳ ποιήσωσι τὴν τοῦ βασιλέως	προαίρεσιν,	ἅπασαι τὸν Τύλλιον ψηφοφορήσουσιν αἱ
[4, 78]	ὦ δημόται, συνεκαλέσαμεν, ἵνα τὴν	προαίρεσιν	ἀποδειξάμενοι τὴν ἑαυτῶν συναγωνιστὰς ἀξιώσωμεν
[4, 58]	οὔτ´ εἰς ἀτιμίαν ἢ χρημάτων	ἀφαίρεσιν	ἐζημίωσε, συγκαλέσας δ´ εἰς ἐκκλησίαν
[4, 30]	δὴ τοῖς ἑβδομήκοντα καὶ πέντε	ἔτεσιν	ἑτέρων τετταράκοντα ἐτῶν· ἐν γὰρ
[4, 6]	ἡ γυνὴ δ´ εἰ πέντε	ἔτεσιν	ἦν αὐτοῦ νεωτέρα καθάπερ εἰκός,
[4, 69]	εἰς τὰς κυούσας γυναῖκας αὐτοῖς	βρέφεσιν	ἀποκτείνουσα τὰς μητέρας ἐν ταῖς
[4, 7]	καιρὸς ἐπανάγειν ἐπὶ τὴν ἀπολειπομένην	διήγησιν.	~Ἐπειδὴ δὲ παραλαβὼν τὴν ἐπιτροπὴν
[4, 70]	περιμένων ταύτην τοῦ βίου τὴν	προσποίησιν	ἐφύλαττον; ἆρα πέπρωται Ῥωμαίοις ὑπ´
[4, 25]	Ἴωνές θ´ οἱ μεταθέμενοι τὴν	οἴκησιν	ἐκ τῆς Εὐρώπης εἰς τὰ
[4, 29]	πάππῳ σου Ταρκυνίῳ μεταθεμένῳ τὴν	οἴκησιν	ἐκ Τυρρηνῶν ταύτης βασιλεῦσαι τῆς
[4, 13]	ἔνθα καὶ αὐτὸς ἐποιήσατο τὴν	οἴκησιν	ἐν τῷ κρατίστῳ τῆς Ἰσκυλίας
[4, 14]	ὥσπερ κωμήτας, μήτε μεταλαμβάνειν ἑτέραν	οἴκησιν	μήτ´ ἄλλοθι που συντελεῖν, τάς
[4, 73]	ζῆν φιλοτιμία τε πρὸς ἀρετῆς	δόκησιν	ἐκ ταύτης γένοιτ´ ἂν ἑκάστῳ
[4, 64]	ἀφ´ ἑαυτοῦ τὴν αὐτὴν κατέλιπεν	ἐπίκλησιν·	ἐγὼ δὲ καὶ τοῦτον υἱωνὸν
[4, 29]	τοῖς μὲν ἀρχαίοις ὑμῶν προγόνοις	Ἕλλησιν	οὖσι καὶ ἀφ´ Ἡρακλέους γεγονόσι
[4, 18]	τοὺς δὲ λοιποὺς πολίτας, οἳ	τίμησιν	εἶχον ἐλάττονα δώδεκα καὶ ἡμίσους
[4, 16]	σύνταξιν ἐκ τῶν ὑπολειπομένων, ὅσοι	τίμησιν	εἶχον ἐλάττονα μὲν τῶν ἑπτακισχιλίων
[4, 11]	οὐχ ὥσπερ ἀργυρωνήτοις παραχρήσονται τοῖς	πένησιν,	ὃ ποιοῦσι νῦν. καὶ ταῦτα
[4, 1]	ἐνίκα στάδιον Ἐπιτελίδης Λάκων ἄρχοντος	Ἀθήνησιν	Ἀρχεστρατίδου· περὶ οὗ καιρὸς ἤδη
[4, 54]	εἰκὸς ἐν προνομαῖς ἀσύντακτον διὰ	καταφρόνησιν,	κατιόντες ἀθρόοι διέφθειρον· καὶ τῶν
[4, 40]	αὐτῷ πάντα, ὅσα μετὰ τὴν	ἔμπρησιν	εἰς τὸν ἀρχαῖον κόσμον ἐπετελέσθη
[4, 61]	αὐτοῖς θεμελίοις ὁ μετὰ τὴν	ἔμπρησιν	οἰκοδομηθεὶς κατὰ τοὺς πατέρας ἡμῶν
[4, 57]	τὴν δὲ κατὰ τῶν ἄλλων	ζήτησίν	τε καὶ τιμωρίαν τῶν ταὐτὰ
[4, 34]	ψῆφον ἐπενέγκαντες, τὴν ἑαυτῶν, Ταρκύνιε,	κτῆσιν,	οὐ τὴν ὑμετέραν· ὥσπερ γε
[4, 50]	ἐπέτρεψεν ἀπάγεσθαι τήν τ´ ἄλλην	κτῆσιν	τῆς πόλεως ἄγειν καὶ φέρειν,
[4, 62]	πόλιν πραγματειῶν, καὶ δημοσίους αὐτοῖς	παρακαθίστησιν,	ὧν χωρὶς οὐκ ἐπιτρέπει τὰς
[4, 5]	δεξαμένων τότε τὸν Τύλλιον αὐτοῖς	συνίστησιν	ὡς ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἐπίτροπον
[4, 60]	τὴν ἀπειρίαν σφάλλεσθαι κατὰ τὴν	ἐρώτησιν,	ὑπ´ ἐμοῦ διδαχθεῖσι μηδὲν ἐξαμαρτεῖν·
[4, 30]	ἀλλὰ καὶ καθ´ ἕτερον, ὅτι	φησὶν	ἀποθανόντα ὑπὸ τῆς μητρὸς Τανακυλλίδος
[4, 15]	χώραν ἅπασαν, ὡς μὲν Φάβιός	φησιν,	εἰς μοίρας ἕξ τε καὶ
[4, 64]	ἄνδρα Φάβιος μὲν υἱὸν εἶναί	φησιν	Ἠγερίου, περὶ οὗ δεδήλωκα πρότερον,
[4, 39]	ἁρπάσασα βάλλει τὸν ὀρεοκόμον καί	φησιν·	Οὐκ ἄξεις, ἀλιτήριε, καὶ διὰ
[4, 71]	ἔχει. Ὁ δ´ ὑπολαβών· Ἐγώ,	φησίν,	ὦ Οὐαλέριε. τῶν γὰρ Κελερίων
[4, 64]	τὴν αὐτὴν εἶχε τοῖς Ταρκυνίου	παισὶν	ἡλικίαν, ὡς Φάβιός τε καὶ
[4, 70]	βίου γενέσθαι καὶ τοῖς αὑτοῦ	παισίν,	οἵας ἔτυχεν ἡ γυνή. ~Ταῦτ´
[4, 9]	ἤδη χρέα διὰ πενίαν ἀδύνατοί	εἰσιν	ἀποδοῦναι, τούτοις βοηθεῖν προθυμούμενος, ἐπειδὴ
[4, 57]	μετὰ πολλῆς προθυμίας πυνθανομένου, τίνες	εἰσὶν	οἱ μέλλοντες αὐτὸν προδιδόναι, {τὸν
[4, 36]	~Ὑμῶν δὲ τεθαύμακα, εἴ τινές	εἰσιν,	ὦ βουλή, τῆς ἀρχῆς με
[4, 24]	καὶ διαφυλάξαντες ᾤοντο, εἰ τοῖς	ἀφαιρεθεῖσιν	ἐν πολέμῳ τήν τε πατρίδα
[4, 69]	συνέπεμψε κἀκεῖνον ἅμα τοῖς μειρακίοις	δεηθεῖσιν,	ἵνα κατασκώπτειν τε καὶ περιυβρίζειν
[4, 5]	τῶν ἀνοσίων ἐπιβουλευμάτων γεγονέναι οὐ	δυνηθεῖσιν	ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον. ἀγαπητῶς δὲ τὸν
[4, 83]	μὲν ταῖς παρὰ τῶν θεῶν	ἐλπίσιν,	ὧν ἱερὰ καὶ τεμένη καὶ
[4, 20]	δὲ περὶ τούτων διάσκεψιν καὶ	κρίσιν	ἐποιεῖτο κατὰ τὰς φράτρας ψηφοφορῶν·
[4, 61]	οἱ πρέσβεις τὴν αὐτὴν ἐφύλαττον	ἀπόκρισιν,	ὥσπερ αὐτοῖς ὁ τοῦ μάντεως
[4, 27]	τὸ ἔθνος αὐτῷ συνέστησαν, καὶ	τρισὶν	ἐπιφανεστάτοις κοσμηθεὶς θριάμβοις τελευτῶν ἠνάγκασε
[4, 5]	ὄχλου προῆλθεν εἰς τοὐμφανὲς ταῖς	θυρίσιν	ἐπιστᾶσα ταῖς φερούσαις εἰς τὸν
[4, 38]	ξίφη, τούς τε πελέκεις ὑπηρέταις	τισὶν	ἀναδοὺς καὶ αὐτὸς τὴν βασιλικὴν
[4, 83]	μὴ δίκαια πράττειν. εἰ δέ	τισιν	αὐτῶν ἄρα διὰ κακὴν φύσιν
[4, 17]	καὶ βυκανιστῶν καὶ τῶν ἄλλοις	τισὶν	ὀργάνοις ἐπισημαινόντων τὰ παρακλητικὰ τοῦ
[4, 83]	δὲ τῆς ἑαυτῶν ἐλευθερίας μηδένα.	~Τίσιν	οὖν ἀφορμαῖς εἰς τὰ πράγματα
[4, 10]	τὴν πίστιν ἀδύνατοι ἦσαν φυλάττειν,	τίσιν	ὀφείλουσι καὶ πόσον ἕκαστος, ἐπειδὴ
[4, 77]	ὀλίγα βούλομαι προειπεῖν· ἴσως γάρ	τισιν	ὑμῶν, μᾶλλον δ´ ἀκριβῶς οἶδ´
[4, 76]	τοὺς θεοὺς εὐχαῖς λιτανεύσαντες συλλαβέσθαι	σφίσιν	ὁσίων καὶ δικαίων ἔργων ἐφιεμένοις
[4, 27]	πρὸς τὸν ἡγεμόνα γενομένην μεγάλην	σφίσιν	ὠφέλειαν παρέξειν νομίζουσαι. ἤρξαντο δὲ
[4, 3]	Ῥωμαίοις εἰς ὑπόταξίν τε καὶ	παράδοσιν	τῶν πόλεων τὸ ἔθνος, αἰτιώτατος
[4, 84]	τε καὶ ἐπικελευόμενον, τοῖς δὲ	πλείοσιν	αὐτῶν καὶ δάκρυα ὑφ´ ἡδονῆς
[4, 19]	τὰ μέτρια καὶ μικρὰ κεκτημένοις	πλείοσιν	οὖσιν ἐν ἐλάττοσι λόχοις, στρατεύεσθαί
[4, 45]	ὁ χρόνος καὶ ἐδόκει τοῖς	πλείοσιν	ὕβρις εἶναι τὸ πρᾶγμα, ἀνήρ
[4, 5]	τε τὸ πάθος καὶ τοῖς	δεδρακόσιν	ἀπεχθομένους, τελευτῶσα εἶπεν οὐδὲν αὐτοῖς
[4, 51]	αἰχμαλώτοις ἔτι ἀκέραια ὄντα τοῖς	ἀπολωλεκόσιν	ἀνεσώθη. ~Ὡς δ´ ἡ πρώτη
[4, 15]	εἰς μοίρας ἕξ τε καὶ	εἴκοσιν,	ἃς καὶ αὐτὰς καλεῖ φυλὰς
[4, 9]	ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τούτων ὡς	ἐγνωκόσιν	ὑμῖν τὰ δέοντα καὶ ποιήσουσιν,
[4, 67]	παρόντων ποιησαμένη θεοῖς τε καὶ	δαίμοσιν	εὐξαμένη ταχεῖαν αὐτῇ δοῦναι τὴν
[4, 9]	καὶ ὑπέχωσιν οἱ μείζους τοῖς	ἐλάττοσιν	ἐξ ἴσου, νόμους θήσομαι κωλυτὰς
[4, 6]	πράττειν ἀξιῶν παραδίδοται, καὶ τὴν	ἄπαρσιν	ἐκεῖθεν πεποιημένος διὰ τὸ μηδεμιᾶς
[4, 44]	ἔργα τριβόμενος ὁ λεὼς οὐδεμίαν	ἀνάπαυσιν	ἐλάμβανεν· ὥσθ´ οἱ πατρίκιοι τὰ
[4, 81]	ἐν ταρτάροις καὶ βαράθροις δαπανωμένους,	ἀνάπαυσιν	τῶν κακῶν οὐδὲ τὴν ἐλαχίστην
[4, 21]	τοῖς πολλὰ δαπανωμένοις καὶ μηδεμίαν	ἀνάπαυσιν	τῶν πολεμικῶν κινδύνων λαμβάνουσιν ἧττον
[4, 73]	μίαν γνώμην ἁπάντων κυρίαν, ἀλλὰ	δυσὶν	ἐπιτρέπειν ἀνδράσι τὴν βασιλικὴν ἀρχήν,
[4, 65]	ὤν. ὅσα δ´ ὑπάρχει τοῖς	βασιλεῦσιν	ἀγαθά, ὧν ἁπάντων ἔσῃ σὺν
[4, 74]	~Τῶν τε παρασήμων, ἃ τοῖς	βασιλεῦσιν	ἀποδέδοται, πολλῶν ὄντων εἴ τινα
[4, 84]	δύο τοὺς πράξοντας ὅσα τοῖς	βασιλεῦσιν	ἐξῆν, Βροῦτόν τε καὶ Κολλατῖνον·
[4, 69]	παρὰ τοῦ θεοῦ καὶ τὴν	λύσιν	βουλόμενος συνέπεμψε κἀκεῖνον ἅμα τοῖς
[4, 48]	καὶ οἱ πορευθέντες ἐπὶ τὴν	κατάλυσιν	αὐτοῦ καταλαμβάνουσιν ἐν τοῖς σκευοφόροις
[4, 47]	ἐὰν ἐθελήσητε ἐλθεῖν ἐπὶ τὴν	κατάλυσιν	αὐτοῦ, τὰ κεκρυμμένα ἐν αὐτῇ
[4, 47]	αὐτοῦ λαβόντας εἰσενεγκεῖν εἰς τὴν	κατάλυσιν	τοῦ δεσπότου καὶ ἀποθέσθαι κρύψαντας
[4, 53]	ἐπὶ τὰ σφέτερα, τήν τε	κατάλυσιν	τοῦ τυράννου δυνατὴν ἀποφαίνοντες καὶ
[4, 72]	ἐπιτροπεύσουσα ἀρχὴ γενήσεται μετὰ τὴν	κατάλυσιν	τῶν βασιλέων καὶ ὑπὸ τίνος
[4, 62]	προστασίαν ἄνδρας τε τοὺς ἐπιφανεστάτους	ἀποδείκνυσιν	αὐτῶν φύλακας, οἳ διὰ βίου
[4, 4]	ταῦτ´ εἰπεῖν ἐπισκήψαντος, ὅτι πάντων	ἀποδείκνυσιν	ἐπιμελητὴν καὶ φύλακα τῶν τ´
[4, 82]	καλινδουμένοις κακοῖς, ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν	οὖσιν	ἀπογόνοις, οἳ τὰ δίκαια τάττειν
[4, 19]	μεγίστας ἔχουσιν οὐσίας ἐλάττοσι μὲν	οὖσιν,	εἰς πλείονας δὲ λόχους μεμερισμένοις,
[4, 19]	μέτρια καὶ μικρὰ κεκτημένοις πλείοσιν	οὖσιν	ἐν ἐλάττοσι λόχοις, στρατεύεσθαί τ´
[4, 28]	οἰόμενος αὐτὰς μάλιστα συνοίσεσθαι τοῖς	λαβοῦσιν.	ἔτυχε δὲ τῶν γαμβρῶν ἑκάτερος
[4, 24]	ὠφελείαις καὶ τοὺς δορυαλώτους τοῖς	λαβοῦσιν	ἔχειν ἢ πριαμένοις παρ´ ἑτέρων
[4, 55]	αὐτοῦ δεκασθέντες, ἐπὶ τὴν αὐτοκράτορα	παράγουσιν	ἀρχήν. ~Τοσαύτης δὴ γενόμενος ἐξουσίας
[4, 2]	ἁγίζουσιν, ὑπὲρ τοῦ πυρὸς ἀνασχεῖν	λέγουσιν	αἰδοῖον ἀνδρός. τοῦτο δὲ θεάσασθαι
[4, 60]	τοῖς ἀνδράσιν οὕτω ποιεῖν, καὶ	λέγουσιν	αὐτῷ τὸ τέρας. ὁ δ´
[4, 6]	τοῦ βασιλέως πέμπεται, ὡς ἀμφότεροι	λέγουσιν	οἱ συγγραφεῖς· εἰ δὴ παρεγένετο
[4, 6]	βασιλείαν κατέσχεν αὐτὸς ὡς ἅπαντες	ὁμολογοῦσιν,	ὀγδοηκονταέτης ἂν ἦν, ὅτ´ ἐτελεύτα.
[4, 6]	ἔτι τοῦ πατρὸς ἔγημεν, ἅπαντες	ὁμολογοῦσιν	οἱ τὰς Ῥωμαϊκὰς συγγράψαντες ἱστορίας.
[4, 24]	καὶ τοὺς τῶν βουλευτῶν βίους	ἐξετάζουσιν·	ἔπειθ´ οὓς μὲν ἂν εὕρωσιν
[4, 2]	τὰς ἀπὸ τῶν δείπνων ἀπαρχὰς	ἁγίζουσιν,	ὑπὲρ τοῦ πυρὸς ἀνασχεῖν λέγουσιν
[4, 19]	περὶ τῆς τούτων φυλακῆς ἅπαντες	κακοπαθοῦσιν·	ὀρθῶς οὖν ἔχειν ᾤετο τοὺς
[4, 31]	ὀρφανοὺς πατέρων παραλαβόντες εἰς ἄνδρας	ἐλθοῦσιν	ὀρθῶς καὶ δικαίως τὰς πατρῴας
[4, 13]	καὶ ἀτείχιστα καὶ ῥᾷστα πολεμίοις	ἐλθοῦσιν	ὑποχείρια γενέσθαι· καὶ εἰ μὲν
[4, 41]	τινα καλέσειεν αὐτός· οὔτε τοῖς	προσιοῦσιν	εὐμενὴς οὐδὲ πρᾷος ἦν, ἀλλ´
[4, 15]	παῖδας ὀνομάζοντας καὶ ἐν τίνι	κατοικοῦσιν	ἕκαστοι τῆς πόλεως φυλῇ ἢ
[4, 30]	ταῦτα χρόνου τοῖς αὐτοῖς πάθεσιν	ἀποθνήσκουσιν	ἥ τε πρεσβυτέρα τῶν Τυλλίου
[4, 24]	δὲ μιαρὸν καὶ ἀκάθαρτον φῦλον	ἐκβαλοῦσιν	ἐκ τῆς πόλεως εὐπρεπὲς ὄνομα
[4, 25]	εἶχε, τοὺς κοινοὺς ἅπασιν, οὓς	καλοῦσιν	Ἀμφικτυονικούς, ἐξ ὧν φίλοι μὲν
[4, 58]	Διὸς Πιστίου, ὃν Ῥωμαῖοι Σάγκον	καλοῦσιν,	ἀσπὶς ξυλίνη βύρσῃ βοείᾳ περίτονος
[4, 15]	τῆς Εἰλειθυίας θησαυρόν, ἣν Ῥωμαῖοι	καλοῦσιν	Ἥραν φωσφόρον, ὑπὲρ τῶν γεννωμένων·
[4, 76]	γὰρ οἱ Ῥωμαῖοι τὰς συμβουλὰς	καλοῦσιν·	ὕπατοι δ´ ὑφ´ Ἑλλήνων ἀνὰ
[4, 6]	γὰρ οἱ νόμοι τῆς ἡλικίας	καλοῦσιν	ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ τοὺς
[4, 14]	τὰ περὶ τῶν γειτόνων ἱερὰ	συντελοῦσιν	ἐν τοῖς προνωπίοις οὐ τοὺς
[4, 2]	ἐφ´ ἧς ἄλλας τε Ῥωμαῖοι	συντελοῦσιν	ἱερουργίας καὶ τὰς ἀπὸ τῶν
[4, 21]	μηδεμίαν ἀνάπαυσιν τῶν πολεμικῶν κινδύνων	λαμβάνουσιν	ἧττον ἐσῄει βαρύνεσθαι κυρίοις τε
[4, 48]	πορευθέντες ἐπὶ τὴν κατάλυσιν αὐτοῦ	καταλαμβάνουσιν	ἐν τοῖς σκευοφόροις τὰ κατακρυφθέντα
[4, 73]	ὠμότητα περιίστανται καὶ δι´ ἃ	δυσχεραίνουσιν	ἅπαντες αὐτάς, ταῦθ´ ὑμῖν ἐπανορθώσασθαί
[4, 26]	καὶ κοινὰς θυσίας καὶ πανηγύρεις	ἄξουσιν,	ἐν οἷς ἂν ὁρίσωσι χρόνοις,
[4, 55]	ἀφικόμενος, εἰ λάβοι πίστεις, ὅτι	φυλάξουσιν	αὐτὸν ὥσπερ καὶ τοὺς ἄλλους
[4, 26]	ταῦτα τε καὶ ὅσα ἄλλα	ἕξουσιν	ἀγαθὰ βουλευτήριον ἐγκαταστησάμενοι πάντας ἔπεισε
[4, 23]	ἔσονται πολῖται πόλεως, καὶ ταῦθ´	ἕξουσιν	ἀμφότερα παρὰ τῶν δεσποτῶν τἀγαθά.
[4, 75]	τὴν πατρίδα καὶ μηκέτι κάθοδον	ἕξουσιν	εἰς αὐτὴν Ταρκύνιοι· πειράσονται γάρ,
[4, 10]	τότε δὲ στέργειν ἐπὶ τοῖς	παροῦσιν	ᾤοντο δεῖν καὶ μηδὲν πολυπραγμονεῖν.
[4, 49]	ἐπιτελοῦσι Ῥωμαῖοι Λατίνας καλοῦντες, καὶ	φέρουσιν	εἰς αὐτὰς αἱ μετέχουσαι τῶν
[4, 7]	τὸ μῆκος τῶν βίων οὐ	φέρουσιν	οἱ καθ´ ἡμᾶς τόποι. ταῦτα
[4, 83]	μεταβολῆς πρόφασις τοῖς δι´ ἀνάγκην	ταλαιπωροῦσιν	ἱκανή· οὕς, εἰ ψηφιεῖσθε τῇ
[4, 9]	ἐγνωκόσιν ὑμῖν τὰ δέοντα καὶ	ποιήσουσιν,	ὅσα προσήκει, οὐδὲν δέομαι πλείω
[4, 10]	βασιλέως προαίρεσιν, ἅπασαι τὸν Τύλλιον	ψηφοφορήσουσιν	αἱ φρᾶτραι, καὶ περιέσται τῷ
[4, 24]	εἰς φυλὰς καταγράψουσι καὶ μένειν	ἐφήσουσιν	ἐν τῇ πόλει· τὸ δὲ
[4, 19]	συνεισφέρειν τοὺς οὐκ ἔχοντας, ὁπόθεν	συνεισοίσουσιν,	ἀλλὰ τῶν καθ´ ἡμέραν ἀναγκαίων
[4, 62]	δ´ εἰπεῖν οὐδὲν οὕτω Ῥωμαῖοι	φυλάττουσιν	οὔθ´ ὅσιον κτῆμα οὔθ´ ἱερὸν
[4, 6]	ὅρος, ὡς οἱ ταῦτ´ ἐξητακότες	γράφουσιν·	οὗτος μὲν οὖν οὐκ ἂν
[4, 6]	οὔτε τοῖς ἄλλοις ἱστορικοῖς, ὅσοι	γράφουσιν	υἱοὺς εἶναι τοὺς καταλειφθέντας παῖδας
[4, 36]	μὲν τῶν τυραννικῶν ἀδικημάτων οὐδὲν	ἔχουσιν	εἰπεῖν ὑπ´ ἐμοῦ γεγονός, ὕβρεις
[4, 19]	συνέβαινεν οὖν τοῖς τὰς μεγίστας	ἔχουσιν	οὐσίας ἐλάττοσι μὲν οὖσιν, εἰς
[4, 20]	τἀλάχιστα κεκτημένοι τοῖς τὰς μεγίστας	ἔχουσιν	οὐσίας ἰσόψηφοι· ὀλίγων δ´ ὄντων,
[4, 47]	ὦ σύνεδροι, κινδύνων τὸν μέγιστον	τρέχουσιν	οὐ περὶ ἐμοῦ σκεπτέον ἐστὶ
[4, 12]	ἐξαίσιος ἐγίνετο καὶ δεήσεις μεμιγμέναι	δάκρυσιν,	ἵνα μένῃ τε καὶ διακατέχῃ
[4, 28]	ἔπειτα δ´ ἡ κακὴ τὴν	φύσιν	ἀπονοηθεῖσα καὶ νομίσασα τοῖς ἑαυτῆς
[4, 79]	ὀλίγον ἀναμείνας, ἕως ὁ κατὰ	φύσιν	αὐτοῖς παραγένηται θάνατος. ~Ἀλλὰ τί
[4, 68]	τῆς ἐπιχωρίου πάσης μετέλαβε καὶ	φύσιν	εἶχε πρὸς οὐδὲν τῶν καλῶν
[4, 2]	κρεῖττον ἢ κατὰ τὴν ἀνθρωπείαν	φύσιν	ἐκ τῆς μιχθείσης τῷ φάσματι
[4, 28]	ἀλλ´ ἑκάτερος ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ	φύσιν	ἐφέρετο καὶ λυπηρὰν ἡγεῖτο τὴν
[4, 83]	τισιν αὐτῶν ἄρα διὰ κακὴν	φύσιν	ἢ πονηρὰς τροφὰς τὸ φιλοτύραννον
[4, 28]	φέρεσθαι μὲν ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ	φύσιν,	μετάγεσθαι δ´ ὑπὸ τῆς γυναικὸς
[4, 28]	καὶ αὐθάδει καὶ τυραννικῷ τὴν	φύσιν	ὄντι χρηστὴ καὶ σώφρων καὶ
[4, 22]	ὑποδεχόμενοι καὶ μεταδιδόντες τῆς ἰσοπολιτείας	φύσιν	τ´ ἢ τύχην αὐτῶν οὐδεμίαν
[4, 27]	ἐπὶ πολὺ καὶ τῆς κατὰ	φύσιν	τελευτῆς οὐ μακρὰν ἀπέχων, ἐπιβουλευθεὶς
[4, 24]	ταῦτ´ ἔχει, ἀλλ´ εἰς τοσαύτην	σύγχυσιν	ἥκει τὰ πράγματα καὶ τὰ
[4, 6]	ἐντυχόντων ταῖς ἱστορίαις σχεδιάζειν με	ὑπολάβωσιν	οὐχ υἱοὺς, ἀλλ´ υἱωνοὺς αὐτοῦ
[4, 71]	πᾶσι Ῥωμαίοις κατ´ εὐχήν, ἐὰν	ἴδωσιν	ἡμᾶς τοὺς πατρικίους ἄρχοντας τῆς
[4, 58]	τοῦ μέλλοντος ὑπάρχῃ χρόνου μηδ´	ἐνδοιάζωσιν,	εἰ βέβαια ταῦτα σφίσι διαμενεῖ,
[4, 23]	εἶναι περὶ τοὺς δεσπότας, ἐὰν	μάθωσιν,	ὅτι τῆς ἐλευθερίας ἄξιοι κριθέντες
[4, 11]	μηδὲν ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν δεινὸν	πάθωσιν,	ἀλλ´ ἤδη καὶ περὶ τῆς
[4, 34]	καὶ τὰ μὲν ὅταν τι	πάθωσιν	οἱ κύριοι τοὺς κατὰ γένος
[4, 9]	πόνους, ἵνα μὴ τὴν ἰδίαν	ἀφαιρεθῶσιν	ἐλευθερίαν οἱ τὴν κοινὴν βεβαιώσαντες,
[4, 8]	τὸ συνέδριον ὑπὸ τοῦ Τυλλίου	ἀναχθῶσιν,	ἀναγκάσαι τὸν ἄνδρα τὰς ῥάβδους
[4, 53]	αὐτῆς τὸ μέγεθος καὶ τὴν	ἀξίωσιν	ἐρείπια θεασάμενος οἰκιῶν πολλαχῇ καὶ
[4, 40]	Τυλλίου πολιτείας, καὶ τὴν ἰδίαν	ἀξίωσιν,	ἣν πρότερον εἶχον, ἀναλαβεῖν. θορύβου
[4, 22]	ἐλευθερουμένοις τῶν θεραπόντων, ἐὰν μὴ	θέλωσιν	εἰς τὰς ἑαυτῶν πόλεις ἀπιέναι,
[4, 49]	καὶ συνεστιῶνται καὶ κοινῶν ἱερῶν	μεταλαμβάνωσιν.	ἀγαπητῶς δὲ πάντων τὸ πρᾶγμα
[4, 35]	οὐ γὰρ ὑμῶν ἀφαιρούμενος τὴν	διάγνωσιν,	ἀλλὰ τὴν τούτου συκοφαντίαν ἐπιδείξασθαι
[4, 80]	ποῖον προβούλευμα συνεδρίου; τίνα μεσοβασιλέων	διάγνωσιν;	ποίαν δήμου ψηφοφορίαν; ποίους οἰωνοὺς
[4, 34]	προσήκειν παραλαμβάνειν, τὴν δ´ ὅταν	ἐκλίπωσιν	οἱ λαβόντες τοὺς δεδωκότας ἔχειν·
[4, 24]	ἐξετάζουσιν· ἔπειθ´ οὓς μὲν ἂν	εὕρωσιν	ἀξίους τῆς πόλεως ὄντας, εἰς
[4, 37]	καὶ διδαχθέντας, ἐάν τ´ ἀδικούμενον	εὕρωσιν	ἐάν τ´ ἐπιτηδειότερον ἄρχειν, ἐκείνῳ
[4, 21]	πρᾴως φέρειν τὴν ἐν τούτοις	ἐλάττωσιν,	ἀφειμένοις τῶν εἰσφορῶν καὶ τῶν
[4, 4]	κρίσεις, θανάτοις, ἐὰν δ´ ἐρήμους	ἀφῶσιν,	ὃ μᾶλλον αὐτοὺς οἶμαι ποιήσειν,
[4, 9]	καὶ λαμβάνωσι τὰ δίκαια καὶ	ὑπέχωσιν	οἱ μείζους τοῖς ἐλάττοσιν ἐξ
[4, 4]	οἱ φονεύσαντες αὐτὸν τὴν ἀρχὴν	κατάσχωσιν,	οὐδὲ τοῖς ἄλλοις αὐτοῦ φίλοις
[4, 20]	πόλεμον ἐκφέρειν δόξειεν αὐτῷ, τὴν	λοχῖτιν	ἀντὶ τῆς φρατρικῆς συνῆγεν ἐκκλησίαν.
[4, 75]	ὑπ´ ἐμοῦ μεσοβασιλεὺς συναγαγὼν τὴν	λοχῖτιν	ἐκκλησίαν ὀνομασάτω τε τοὺς μέλλοντας
[4, 2]	τοῦ γένους αὐτοῦ λεγόμενα τοιαῦτ´	ἐστίν.	~Ἃ δὲ πρὸ τοῦ βασιλεῦσαι
[4, 32]	ἐὰν δ´ ἐντεῦθεν ἀποδιδράσκων, ὅπερ	ἐστὶν	ἀεί σοι ποιεῖν σύνηθες, ἐπὶ
[4, 71]	τῇ πόλει πάντα τοῖς τυράννοις	ἐστὶν	ἀλλότρια, πρόθυμοι περὶ τὴν τῆς
[4, 79]	τυχεῖν, ταῦθ´ ὑμᾶς ὑπομνήσω. ~Οὗτός	ἐστιν,	ἄνδρες πολῖται, ὁ Ταρκύνιος ὁ
[4, 29]	ἐπιτηδειότης, δι´ ἣν οὐκ εὐεπιχείρητός	ἐστιν,	ἀνέχεσθαί σε ἀναγκάζει; ἀλλὰ καὶ
[4, 39]	χρόνον· ἐπίστασαι δ´, ὡς εὔνουν	ἐστὶν	αὐτῷ τὸ δημοτικὸν ἅπαν· ἀλλὰ
[4, 83]	γονεῖς, ἃ τιμιώτερα τῆς ἰδίας	ἐστὶν	ἑκάστῳ ψυχῆς. ταῦτά τ´ οὖν
[4, 1]	οἷς μάλιστ´ ἔγωγε συγκατατίθεμαι, τοιαῦτ´	ἐστίν.	ἐν Κορνικόλῳ πόλει τοῦ Λατίνων
[4, 30]	πρὸς τοῖς ἑκατόν. οὕτως ὀλίγον	ἐστὶν	ἐν ταῖς ἱστορίαις αὐτοῦ τὸ
[4, 60]	καὶ ὁ νεανίας, Πατὴρ ἐμός	ἐστιν,	ἔφησεν, ᾧ χρῄζετε συντυχεῖν· ἀσχολεῖται
[4, 35]	αὐτῷ διαγνῶναι, πότερος ἡμῶν ἐπιτηδειότερός	ἐστιν	ἔχειν τὴν ἀρχήν· καὶ ὅ
[4, 11]	Ταρκυνίου παίδων μόνον ὁ κίνδυνός	ἐστιν,	ἵνα μηδὲν ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν
[4, 31]	πρὸς αὐτὸν ὁ Ταρκύνιος· Βραχύς	ἐστιν	ὁ παρ´ ἐμοῦ λόγος, ὦ
[4, 60]	ἔπειθ´ ὑμῖν ἐρεῖ, Τουτὶ μέν	ἐστιν	ὁ Ταρπήιος λόφος, μέρος δ´
[4, 34]	δὲ τῆς βασιλείας, ἐπειδὴ τοῦτ´	ἐστιν,	ὃ κατηγορεῖς μου, ἄκουσον, ὅπως
[4, 33]	οὑτοσὶ τῆς ἀρχῆς παῦσαι πρόθυμός	ἐστιν·	ὃν ἐγὼ νήπιον παραλαβὼν καὶ
[4, 84]	εἰ δὴ καὶ ταῦτα βουλομένοις	ἐστὶν	ὑμῖν, ἐπιψηφίσατε. Ἐπῄνει καὶ ταύτην
[4, 11]	οὖν καὶ ὑμῖν ταῦτα βουλομένοις	ἐστίν,	ὦ δημόται, τοὺς μὲν ἀνδροφόνους
[4, 71]	τὸ σῶμα τῆς γυναικὸς ὡς	ἔστιν	αἵματι πεφυρμένον εἰς τὴν ἀγορὰν
[4, 13]	ὥς φασι, τοῦ δαιμονίου, ἀλλ´	ἔστιν	ἅπαντα τὰ περὶ τὴν πόλιν
[4, 82]	ζῆν ἡδονὰς ἐλευθερίαν ἀφελόμενος; οὐκ	ἔστιν	ἡμῖν, ὦ δημόται, βιωτὸν ἐν
[4, 43]	εἰς ὁμιλίαν τοῖς πέλας καὶ	ἔστιν	ὅτε κατὰ τοῦ τυράννου λέγοντες
[4, 6]	τούτου τοῦ χρόνου γυνή, ἀλλ´	ἔστιν	οὗτος αὐτὸς τῶν ὠδίνων ὁ
[4, 29]	ἀλλὰ σοί γε καὶ ῥώμη	πάρεστιν,	οἵα τοῖς κράτιστα πεφυκόσι, καὶ
[4, 10]	κελεύσας τοὺς ὑποχρέους, ὅσοι τὴν	πίστιν	ἀδύνατοι ἦσαν φυλάττειν, τίσιν ὀφείλουσι
[4, 56]	ὅτι καταπεφευγὼς εἰς τὴν ἐκείνων	πίστιν	ἅμα τοῖς ἑταίροις κινδυνεύει συλληφθεὶς
[4, 58]	καὶ τὰ ἴδια πάντα κεκομισμένων	πίστιν.	καὶ ἵνα μηδὲν αὐτοῖς ἔτι
[4, 9]	ἀλλ´ οὔτε τὴν ἐμαυτοῦ προδώσω	πίστιν	οὐδὲ τὴν τῶν παιδίων ἐρημίαν
[4, 62]	ἀδικεῖν τι δόξαντα περὶ τὴν	πύστιν	καταμηνυθέντα ὑφ´ ἑνὸς τῶν δημοσίων,
[4, 20]	διαγνῶναι. τὴν δὲ περὶ τούτων	διάσκεψιν	καὶ κρίσιν ἐποιεῖτο κατὰ τὰς
[4, 64]	γὰρ χρόνος ταύτην μοι τὴν	ὑπόληψιν	βεβαιοῖ. ὁ μὲν οὖν Κολλατῖνος
[4, 77]	δεῖ. ἴστε δὴ τὴν κοινὴν	ὑπόληψιν,	ἣν περὶ ἐμοῦ πάντες εἴχετε
[4, 13]	καὶ εἰς ἄπειρον ἐκμηκυνομένης πόλεως	ὑπόληψιν	τοῖς θεωμένοις παρέχεται. εἰ δὲ
[4, 40]	ταῦτ´ ἔργοις, παρέσχε τε πολλοῖς	ὑπόληψιν	ὡς, εἰ μὴ θᾶττον ἀνῃρέθη,
[4, 72]	πρότερον, ὅστις ἔσται πολιτείας κόσμος,	ὃν	ἀπαλλαττόμενοι τοῦ τυράννου καταστησόμεθα. βεβουλεῦσθαι
[4, 82]	Σπορίου μέν ἐστι Λουκρητίου θυγάτηρ,	ὃν	ἀπέδειξε τῆς πόλεως ἔπαρχον ὁ
[4, 10]	λογισμός, ὅτι τῆς μὲν βουλῆς,	ὃν	αὐτὴ προῃρεῖτο, παραγούσης ἐπὶ τὰ
[4, 40]	γὰρ τῷ ναῷ τῆς Τύχης,	ὃν	αὐτὸς κατεσκεύασεν, εἰκὼν αὐτοῦ κειμένη
[4, 6]	τοῦτον ἐληλυθὼς τὸν ἐνιαυτόν, καθ´	ὃν	γράφει Λικίννιος, καὶ μὴ πρότερον·
[4, 75]	τῶν θυηπολιῶν, ἄλλο δ´ οὐδέν.	~Ὃν	δὲ τρόπον ἔσται τούτων ἕκαστον,
[4, 33]	τῆς ἀρχῆς παῦσαι πρόθυμός ἐστιν·	ὃν	ἐγὼ νήπιον παραλαβὼν καὶ ἐπιβουλευόμενον
[4, 70]	ὁ καιρὸς ἐκεῖνος ἥκει νῦν,	ὃν	ἐγὼ περιμένων ταύτην τοῦ βίου
[4, 68]	δὲ πλούτου προαχθεὶς εἰς ἐπιθυμίαν,	ὃν	ἐκ παλαιᾶς τε καὶ προγονικῆς
[4, 2]	μυθῶδες ἐξαίρων τὰ περὶ αὐτόν,	ὃν	ἐν πολλαῖς Ῥωμαϊκαῖς ἱστορίαις εὕρομεν,
[4, 26]	περὶ τὴν ἑορτὴν καὶ πανήγυριν,	ὃν	ἐπιτελεσθήσεται τρόπον, ἔταξεν. ἵνα δὲ
[4, 45]	ἐξ οὗ Τύλλιος ἐτελεύτησε, πρὸς	ὃν	ἐποιήσαντο τὰς ὁμολογίας. γνοὺς δὲ
[4, 77]	πρῶτον, ἥκει γὰρ ὁ καιρός,	ὃν	εὐχόμην τε καὶ προσεδεχόμην, πέμπτον
[4, 33]	κατελείπεσθε μόνῳ φύλακι τῆς ἐρημίας,	ὃν	νῦν ἀλλότριον καὶ οὐδὲν προσήκοντα
[4, 2]	ἐξαίρων τὰ περὶ αὐτόν, ὃν	ἐν	πολλαῖς Ῥωμαϊκαῖς ἱστορίαις εὕρομεν, εἰ
[4, 58]	κείμενον ἐν ἱερῷ Διὸς Πιστίου,	ὃν	Ῥωμαῖοι Σάγκον καλοῦσιν, ἀσπὶς ξυλίνη
[4, 73]	ὅ τε γὰρ καιρός, εἰς	ὃν	συνήγμεθα ὑπὸ τῶν πραγμάτων, βραχύς,
[4, 78]	ἐπειδὴ δ´ ὅ τε καιρός,	ὃν	τὰ πράγματά μοι δίδωσι, βραχύς,
[4, 28]	δὲ τῷ νεωτέρῳ πολὺ τὸ	πρᾷον	ἔχοντι καὶ εὐλόγιστον ἀνοσία καὶ
[4, 69]	οἱ νεανίσκοι καὶ τοὺς χρησμοὺς	ἔλαβον	ὑπὲρ ὧν ἐπέμφθησαν, ἀναθήμασι δωρησάμενοι
[4, 33]	ἐγὼ τὴν μὲν ἐπιτροπείαν ὑμῶν	ἔλαβον,	ὦ Ταρκύνιε, νηπίων καταλειφθέντων οὐχ
[4, 34]	ὅτε τὴν ἐπιμέλειαν τῆς πόλεως	παρέλαβον,	αἰσθόμενος ἐπιβουλάς τινας κατ´ ἐμαυτοῦ
[4, 80]	τοῖς ἐπιγινομένοις παρέδοσαν, ἧς αὐτοὶ	παρέλαβον;	καὶ τίς ἂν ὑγιαίνων ταῦτα
[4, 41]	ἐπωνυμίαν τίθενται αὐτῷ Ῥωμαῖοι τὸν	Σούπερβον,	τοῦτο δὲ δηλοῦν βούλεται κατὰ
[4, 33]	ἐτιμωρησάμην καὶ ὑμᾶς εἰς ἄνδρας	ἤγαγον	καὶ γενεᾶς ἄρρενος οὐχ ὑπαρχούσης
[4, 22]	αὐτῶν οὐδεμίαν ἀπαξιοῦντες, εἰς πολυανθρωπίαν	προήγαγον	τὴν πόλιν. ὁ δὲ Τύλλιος
[4, 85]	καταστησάμενοι πρὸς τοὺς Ἀρδεάτας πεντεκαιδεκαετεῖς	ἀπήγαγον	ἐπ´ οἴκου τὰς δυνάμεις. {ἡ
[4, 34]	γε καὶ τὸν πάππον ὑμῶν	παρήγαγον	ἐπὶ τὰ πράγματα ξένον ὄντα
[4, 15]	τῶν συντελούντων εἰς τὸν αὐτὸν	πάγον,	καὶ τὰς κτήσεις, ἐν αἷς
[4, 84]	στόματος ἅπαντες τὴν αὐτὴν φωνὴν	ἀνέκραγον	ἄγειν σφᾶς ἐπὶ τὰ ὅπλα.
[4, 40]	ὅστις ἦν, ἠγνοεῖτο τοῖς πολλοῖς·	ἔλεγον	δ´ οἱ μὲν ὑπὸ λύπης
[4, 15]	ἐκλέγειν, οὗτοι τά τε σώματα	συνῆγον	καὶ τὰ χρήματα εἰσέπραττον. ἵνα
[4, 53]	ἀνδράποδα καὶ λείαν αὐτῶν πολλὴν	ἀπῆγον.	~Συνεχῶς δὲ τούτων γινομένων ἠναγκάζοντο
[4, 79]	διαδέξεσθαι μετὰ τὴν τελευτὴν ἔμελλεν	ὀλίγον	ἀναμείνας, ἕως ὁ κατὰ φύσιν
[4, 54]	εἴ τι ἀποσπασθὲν ἴδοιεν μέρος	ὀλίγον	ἀπὸ πολλοῦ στρατοῦ καὶ οἷα
[4, 61]	ἔγγιστα τὴν πλευρὰν ἔχων ἑκάστην·	ὀλίγον	δέ τι τὸ διαλλάττον εὕροι
[4, 30]	πεντεκαίδεκα πρὸς τοῖς ἑκατόν. οὕτως	ὀλίγον	ἐστὶν ἐν ταῖς ἱστορίαις αὐτοῦ
[4, 62]	εὐνοίᾳ δωρηθέν· ὅπερ οὐ πρὸς	ὀλίγον	καιρόν, ἀλλ´ εἰς ἅπαντα τὸν
[4, 51]	καὶ τίθεται τὸν χάρακα μετέωρον	ὀλίγον	τὸ μεταξὺ χωρίον καταλιπών. δόξαν
[4, 55]	ἀσμένως δὲ τῶν Γαβίων τὸν	λόγον	ἀκουσάντων καὶ μηδὲν εἰς αὐτὸν
[4, 37]	ἄχθεσθαι μηδὲ ἀγανακτεῖν πρὸς τὸν	λόγον,	ἀλλ´ εἴ τι δίκαιον εἰπεῖν
[4, 5]	ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον. ἀγαπητῶς δὲ τὸν	λόγον	ἁπάντων δεξαμένων τότε τὸν Τύλλιον
[4, 6]	~Βούλομαι δ´ ἐπιστήσας τὸν ἑξῆς	λόγον	ἀποδοῦναι τὰς αἰτίας, δι´ ἃς
[4, 56]	πλῆθος καὶ πολὺν ὑπὲρ αὑτοῦ	λόγον	διαθέμενος, ὅτι καταπεφευγὼς εἰς τὴν
[4, 26]	τοὺς ἀπὸ τῶν πόλεων ἥκοντας	λόγον	διεξῆλθε παρακλητικὸν ὁμονοίας, διδάσκων ὡς
[4, 8]	προήγαγεν ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ	λόγον	διεξῆλθε τοιόνδε. ~Πολλή με ἀνάγκη
[4, 45]	τὰ πολέμια ἄλκιμος πολιτικόν τε	λόγον	εἰπεῖν οὐκ ἀδύνατος, Τύρνος Ἑρδώνιος
[4, 7]	ἑαυτοῦ τελῶν· οὐκ εἶχε δὲ	λόγον	ἐν πολέμοις ἐξετάζεσθαι ἓξ καὶ
[4, 56]	ἂν ἐγκρατέστατα τὴν ἀρχὴν κατάσχοι,	λόγον	μὲν οὐδένα ἀπέστειλεν, ἀκολουθεῖν δὲ
[4, 73]	πολιτειῶν κακίας τελευταῖος παραλαβὼν τὸν	λόγον	ὁ Βροῦτος εἶπεν· Ἐγὼ δ´,
[4, 33]	~Παυσαμένου δ´ αὐτοῦ παραλαβὼν τὸν	λόγον	ὁ Τύλλιος ἔλεξεν ὧδε· Ἅπαντα
[4, 71]	Ταῦτα λέξαντος αὐτοῦ παραλαβὼν τὸν	λόγον	Οὐαλέριος, Τὰ μὲν ἄλλα, ἔφησεν,
[4, 10]	βῆμα καὶ διεξῆλθε τοιοῦτόν τινα	λόγον.	~Οὐκέτι μοι περὶ τῶν Ταρκυνίου
[4, 71]	καὶ τὸν κατὰ τοῦ τυράννου	λόγον	πρῶτος ἐγὼ διαθήσομαι. ~Ὡς δὲ
[4, 23]	τὸν περὶ τοῦ συμφέροντος εἰσηγήσατο	λόγον	τοὺς μὲν ἐπισταμένους ὑπομιμνήσκων, τοὺς
[4, 46]	πόλεσι πρὸς ἐκεῖνον. πολὺν δὲ	λόγον	ὑπὲρ τοῦ δικαίου καὶ τῶν
[4, 33]	ποιῆσαι. ἔχεις τὸν τῆς ἐπιτροπῆς	λόγον,	ὦ Ταρκύνιε, καὶ οὐκ ἂν
[4, 45]	τὸ μὴ παρεῖναι πρὸς τὸν	σύλλογον	αὐτὸν τὸν κεκληκότα τῶν ἄλλων
[4, 45]	χρονισμὸν ἀναβάλλεσθαι τ´ ἀξιοῦντος τὸν	σύλλογον	εἰς τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν, πεισθέντες
[4, 37]	συνισταμένους ἐπ´ αὐτῷ διέλυσε τὸν	σύλλογον	καὶ μετὰ τοῦτο τοὺς κήρυκας
[4, 48]	συγκειμένων ὅρκια τεμόντες διέλυσαν τὸν	σύλλογον.	~Τυχὼν δὲ τῆς Λατίνων ἡγεμονίας
[4, 52]	στράτευμα, οὐδὲν ἔτι ἀπεδείξαντο γενναῖον	ἔργον,	ἀλλ´ εἰς ἱκεσίας καὶ δεήσεις
[4, 47]	δ´ ὑμῖν παρέξομαι τῶν λόγων	ἔργον	ἀναμφίλεκτον, ἐὰν ἐθελήσητε ἐλθεῖν ἐπὶ
[4, 59]	~Ταρκύνιος δὲ μετὰ τοῦτο τὸ	ἔργον	ἀναπαύσας τὸν λεὼν τῶν στρατειῶν
[4, 61]	δ´ οὐκ ἔφθασεν ἅπαν τὸ	ἔργον	ἐκπεσὼν τάχιον ἐκ τῆς δυναστείας,
[4, 81]	ἡ Ταρκυνίου τυραννὶς ὑποτρέφει, θεάσασθε	ἔργον	ἑνὸς αὐτῶν τοῦ πρεσβυτάτου. ~Αὕτη
[4, 68]	καὶ κομιδῇ βοηθείας συγγενικῆς ἔρημος	ἔργον	ἐπεχείρησε ποιῆσαι πάντων φρονιμώτατον, ἐπίθετον
[4, 59]	ἔφθη τελέσαι. τοῦτο δὴ τὸ	ἔργον	ὁ Ταρκύνιος ἀπὸ τῆς δεκάτης
[4, 40]	δέ τι καὶ ἄλλο δαιμόνιον	ἔργον,	ὅτι θεοφιλὴς ἦν ἁνήρ, ἐξ
[4, 30]	ἀληθείας ταλαίπωρον. Μετὰ τοῦτο τὸ	ἔργον	οὐδὲν ἔτι διαμελλήσας ὁ Ταρκύνιος
[4, 74]	ἀσχολίας, ἓν τοῦτο μόνον ἔχων	ἔργον	ὥσπερ ὁ βασιλεύς, τὴν ἡγεμονίαν
[4, 79]	οὐκ ἐβούλετο γενέσθαι, φαρμάκοις διαχρησάμενος,	συνεργὸν	εἰς τοῦτο τὸ μῦσος λαβὼν
[4, 5]	τὸν φόνον, καὶ τοὺς ἐπὶ	τοὖργον	ἀποσταλέντας ὑπ´ αὐτῶν δεδεμένους παρήγαγεν·
[4, 15]	ὀνόμασιν αὐτὰ καλῶν Πάγους, ἔνθα	συνέφευγον	ἐκ τῶν ἀγρῶν ἅπαντες, ὁπότε
[4, 69]	αὐτὴν ὅλην ὥσπερ αὐλὸν χρυσῆν	ῥάβδον	ἐνέθηκεν οὐδενὸς ἐπισταμένου· μετὰ τοῦτ´
[4, 66]	γενομένης ὁ μὲν ἐπὶ τὸ	στρατόπεδον	ἀπῄει πονηρὰν καὶ ὀλέθριον ἐπιθυμίαν
[4, 22]	ταῦτα τρὶς περιαχθῆναι περὶ τὸ	στρατόπεδον	κελεύσας ἔθυσε τῷ κατέχοντι τὸ
[4, 67]	ἀνὴρ καὶ φρόνιμος. οὗτος ἐπὶ	στρατόπεδον	ὑπ´ αὐτῶν πέμπεται τῷ τ´
[4, 85]	ἐπάλξεις ᾤχετο πάλιν ἐπὶ τὸ	στρατόπεδον	ὡς εἶχε τάχους οἰμώζων καὶ
[4, 63]	τῶν στρατιωτῶν καὶ κατασκευασαμένων τὸ	στρατόπεδον	ὡς μηδὲν διαφέρειν πόλεως· Κιρκαίαν
[4, 52]	ὡς δὴ πλησίον ἐγένοντο καὶ	εἶδον	ἐπὶ δορατίων ἀναπεπηγυίας τὰς κεφαλὰς
[4, 57]	τῇ τοῦ πατρὸς σφραγῖδι λαβόντας	ἔνδον	ἀποθέσθαι. ὡς δ´ οἱ πεμφθέντες
[4, 5]	τοῦ δωματίου καὶ παρήγγειλε τοῖς	ἔνδον	εὐτρεπῆ τὰ πρὸς τὴν θεραπείαν
[4, 29]	ἐπειδὴ παρεγένετο, μεταστῆναι κελεύσασα τοὺς	ἔνδον,	ἵνα μόνη διαλεχθείη πρὸς μόνον,
[4, 50]	τοῖς τείχεσι συνεχεῖς. οἱ δ´	ἔνδον	τέως μὲν ἀπεμάχοντο καὶ πολὺν
[4, 39]	τάχει πολλῷ τὴν μεταξὺ διανύσαντες	ὁδὸν	ἐγγὺς ὄντα τῆς οἰκίας ἤδη
[4, 51]	ἐπὶ τὴν φέρουσαν ἀπὸ Φιδήνης	ὁδόν,	τὴν δ´ ἑτέραν ἅμα τῷ
[4, 75]	οἰκήσομεν τὴν πατρίδα καὶ μηκέτι	κάθοδον	ἕξουσιν εἰς αὐτὴν Ταρκύνιοι· πειράσονται
[4, 53]	ὅσα μέρη πανδοκεύεται κατὰ τὴν	δίοδον,	τότε δὲ πολυάνθρωπος εἰ καί
[4, 61]	κρηπῖδος ὑψηλῆς βεβηκὼς ὀκτάπλεθρος τὴν	περίοδον,	διακοσίων ποδῶν ἔγγιστα τὴν πλευρὰν
[4, 15]	τὴν θυσίαν ταύτην καὶ τὴν	σύνοδον	ἅπαντας ἐκέλευσε τοὺς ὁμοπάγους κατὰ
[4, 49]	μὲν ἀπέδειξεν, ἔνθα ποιήσονται τὴν	σύνοδον	ἐν μέσῳ μάλιστα τῶν ἐθνῶν
[4, 25]	τὴν ἐπ´ ἐκείνου κληθεῖσαν Ἀμφικτυονικὴν	σύνοδον	καὶ πανήγυριν αὐτὸ συνήγαγε, νόμους
[4, 39]	πατέρα σου νεκρὸν κείμενον καὶ	πάροδον	οὐκ οὖσαν ἄλλην, εἰ μὴ
[4, 39]	εἰς τὸ βουλευτήριον τοῦ πατρὸς	εἴσοδον	καὶ σπουδὴν ἔχουσα μαθεῖν οἷόν
[4, 84]	πρῶτα ἡμῖν κεκύρωται κατὰ τὸ	δέον,	ἀκούσατε καὶ τὰ λοιπὰ ὅσα
[4, 39]	πέπρακταί σοι, Ταρκύνιε, κατὰ τὸ	δέον·	βεβαίως δὲ τὴν βασιλείαν ἔχειν
[4, 80]	οὐ λέγω ταῦτα πάντα, καίτοι	δέον,	εἰ γοῦν ἔμελλεν ἕξειν καλῶς,
[4, 78]	συνελθόντες οἱ πατρίκιοι, πάλαι μὲν	δέον,	ἐν καιρῷ δὲ νῦν αὐτὸ
[4, 69]	ὧν ἐπέμφθησαν, ἀναθήμασι δωρησάμενοι τὸν	θεὸν	καὶ τοῦ Βρούτου πολλὰ καταγελάσαντες,
[4, 69]	ἐπισταμένου· μετὰ τοῦτ´ ἠρώτων τὸν	θεόν,	τίνι πέπρωται τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν
[4, 81]	Ταρκύνιος; νὴ Δία. καὶ τί	πλέον	ἡμῖν ἔσται τότε, τί δ´
[4, 31]	ἐφαινόμην, ἀλλ´ ἔτι διὰ τὸ	νέον	τῆς ἡλικίας οὐχ ἱκανὸς εἶναι
[4, 55]	τε καὶ χρυσίον πολὺ κομίζων·	ἐπισυνέρρεόν	τ´ αὐτῷ πολλοὶ μετὰ ταῦτα
[4, 82]	κινδύνους· ἀλλὰ δυεῖν θάτερον ἅπασιν	αἱρετέον,	ἢ βίον ἐλεύθερον, ἢ θάνατον
[4, 47]	τοὺς λόγους, οὓς ἦν αὐτῷ	λεκτέον	ἐπὶ τῆς ἀπολογίας, ὑπετίθεντο καὶ
[4, 47]	μέγιστον τρέχουσιν οὐ περὶ ἐμοῦ	σκεπτέον	ἐστὶ νυνί, πότερα χρηστὸς ἢ
[4, 47]	ἀναγκαιοτάτους ἐσκόπει μετ´ ἐκείνων, τίνα	χρηστέον	τοῖς πράγμασι τρόπον. οἱ μὲν
[4, 40]	ἐλλείποντος δέ τινος τούτων ἕτερον	ὠνόμαζον,	καὶ τρίτον, εἰ μὴ συμβαίη
[4, 24]	οἴομαι δεῖν ἀναιρεῖν, μή τι	μεῖζον	ἐκραγῇ τῷ κοινῷ δι´ αὐτοῦ
[4, 11]	συνομνύμενοι ἀδίκημα μὲν οὐδὲν οὔτε	μεῖζον	οὔτ´ ἔλαττον ἔχοντες ἐγκαλεῖν, ὧν
[4, 25]	ἀποδειχθέντας χρόνους συνέθυόν τε καὶ	συνεπανηγύριζον	καὶ ἀγῶνας ἐπετέλουν ἱππικοὺς καὶ
[4, 62]	σημείων τινῶν μαθόντες, ὅτι θεόπεμπτον	ἀγαθὸν	ἀπεστράφη, καὶ μεγάλην συμφορὰν ἀποφαίνοντες
[4, 55]	σφισι τὸν ἄνδρα καὶ στρατηλάτην	ἀγαθόν,	πολλοὶ δὲ καὶ χρήμασιν ὑπ´
[4, 63]	ἄρξαντες καὶ δι´ οἵων τρόπων	ἦλθον	ἐπὶ τὰ πράγματα, δι´ ὀλίγων
[4, 26]	συμβούλους αὐτοὺς συγκαλεῖν. ἐπεὶ δὲ	συνῆλθον,	συναγαγὼν τήν τε Ῥωμαίων βουλὴν
[4, 78]	πρὸς ἀγνοοῦντας ἔμελλον λέγειν, ἁπάσας	διεξῆλθον	ἂν τὰς τοῦ τυράννου παρανομίας,
[4, 25]	ὧν εἰς ὀνόματα καὶ δόξας	προῆλθον,	οὔτε τοῦ Βαβυλωνίου τείχους ἐμακάρισε
[4, 26]	δι´ ἣν εἰς τοσαύτην ἐπιφάνειαν	προῆλθον.	τοιαῦτα διεξελθὼν συνεβούλευεν αὐτοῖς ἱερὸν
[4, 32]	γνήσιον, ἀλλ´ ὑποβολιμαῖόν τινα καὶ	νόθον;	τί οὖν ἐπετρόπευες τὸν ἀλλότριον
[4, 13]	τ´ ἀναγκασθήσεται καὶ οὐχ ἕξει	βέβαιον	σημεῖον οὐδέν, ᾧ διαγνώσεται, μέχρι
[4, 24]	γέγονα τὸ μέρος τῆς διηγήσεως,	ἀναγκαῖον	εἶναί μοι δοκεῖ διελθεῖν, ὡς
[4, 67]	ἠλίθιος· ὑπὲρ οὗ μικρὰ προειπεῖν	ἀναγκαῖον,	ἐπειδὴ τοῦτον ἀποφαίνουσι Ῥωμαῖοι τῆς
[4, 24]	μὲν οὖν τῆς ὑποθέσεως ἀπαιτούσης	ἀναγκαῖόν	τε καὶ δίκαιον ἔδοξεν εἶναί
[4, 28]	λιτανεῖαι τὰ κράτιστα τὸν οὐ	δίκαιον	ἄνδρα πειθούσης, οὔτε αἱ τῆς
[4, 46]	ἀρχῆς, ὡς οὔτε κατὰ τὸ	δίκαιον	αὐτῷ προσηκούσης οὔτ´ ἐπὶ τῷ
[4, 46]	ἐποιεῖτο λόγους ὡς κατὰ τὸ	δίκαιον	αὑτῷ προσηκούσης, ἐπειδὴ Ταρκύνιος αὐτὴν
[4, 24]	ὑποθέσεως ἀπαιτούσης ἀναγκαῖόν τε καὶ	δίκαιον	ἔδοξεν εἶναί μοι πρὸς τοὺς
[4, 37]	τὸν λόγον, ἀλλ´ εἴ τι	δίκαιον	εἰπεῖν ἔχει Ταρκύνιος, καλεῖν αὐτὸν
[4, 35]	ἂν ἔπεισας αὐτούς, εἴ τι	δίκαιον	εἶχες λέγειν. εἰ δὲ τούτῳ
[4, 32]	πονηρὸς ὤν· εἰ δέ τι	δίκαιον	ἔχεις πρὸς ταῦτ´ εἰπεῖν, ἕτοιμός
[4, 9]	καὶ εὐνομωτάταις πόλεσι πυνθάνομαι γινόμενον,	δίκαιόν	τε καὶ συμφέρον τῷ κοινῷ
[4, 65]	τοῦ πατρὸς βασιλείαν, ὥσπερ ἐστὶ	δίκαιον,	τῶν υἱῶν αὐτοῦ πρεσβύτατος ὤν.
[4, 9]	θεοὺς ὅσιον ἢ πρὸς ἀνθρώπους	δίκαιον	ὑπολήψεταί με, ἐὰν ἐγκαταλίπω καὶ
[4, 26]	ἔχουσα χαρακτῆρας {Ἑλληνικῶν} οἷς τὸ	παλαιὸν	ἡ Ἑλλὰς ἐχρῆτο. ὃ καὶ
[4, 32]	γένους εἶναί με γνήσιον, ἀλλ´	ὑποβολιμαῖόν	τινα καὶ νόθον; τί οὖν
[4, 52]	αὐτῶν στράτευμα, οὐδὲν ἔτι ἀπεδείξαντο	γενναῖον	ἔργον, ἀλλ´ εἰς ἱκεσίας καὶ
[4, 14]	στενωποὺς καλοῦσι· καὶ φυλάττουσι τὸν	ἀρχαῖον	ἐθισμὸν ἐπὶ τῶν ἱερῶν, διὰ
[4, 18]	κάλα καὶ τὰς κλάσσεις τὸ	ἀρχαῖον	ἐκάλουν καλέσεις· λόχοι δ´, οὓς
[4, 40]	μετὰ τὴν ἔμπρησιν εἰς τὸν	ἀρχαῖον	κόσμον ἐπετελέσθη φανερά, ὅτι τῆς
[4, 70]	πάντες, ὅσοι τὸν ἀνθρώπινον ἐπισκοπεῖτε	βίον,	ἆρά γ´ ὁ καιρὸς ἐκεῖνος
[4, 27]	Τύχης, ᾗ παρὰ πάντα τὸν	βίον	ἔδοξεν ἀγαθῇ κεχρῆσθαι, τὸν μὲν
[4, 82]	δυεῖν θάτερον ἅπασιν αἱρετέον, ἢ	βίον	ἐλεύθερον, ἢ θάνατον ἔνδοξον. ἥκει
[4, 69]	δ´ εἰς τὸν καθ´ ἡμέραν	βίον	ἐπιχορηγῶν, ὡς παῖδα ὀρφανὸν ἐπιτρόπων
[4, 11]	δαιμόνων, ὅσοι τὸν ἀνθρώπινον ἐποπτεύουσι	βίον,	ἱκέται πάντες ὑμῶν γινόμενοι σὺν
[4, 8]	παίδων τόν τ´ ἴδιον αὐτῶν	βίον	καὶ τὰ κοινὰ πράγματα τῆς
[4, 65]	ἠξίου, θάνατον μετ´ αἰσχύνης ἢ	βίον	μετ´ εὐδαιμονίας. Εἰ μὲν γὰρ
[4, 62]	καιρόν, ἀλλ´ εἰς ἅπαντα τὸν	βίον	πολλάκις αὐτὴν ἔσωσεν ἐκ μεγάλων
[4, 9]	εἰδέναι, ἐπειδὴ δὲ τετελεύτηκε τὸν	βίον	τοῖς ἐγγόνοις αὐτοῦ τὰς ἀμοιβὰς
[4, 23]	εὐτυχία καὶ ἀγχίστροφον, καὶ οὐδενὶ	ῥᾴδιον	εἰπεῖν οὐδὲ τῶν πάνυ μακαρίων
[4, 73]	ᾧ μεθαρμόσασθαι πόλεως κόσμον οὐ	ῥᾴδιον,	ἥ τε πεῖρα τῆς μεταβολῆς,
[4, 50]	τῶν θεραπόντων πλῆθος οὐδ´ ἀριθμηθῆναι	ῥᾴδιον	τοῖς στρατιώταις ἐπέτρεψεν ἀπάγεσθαι τήν
[4, 25]	ἠγάσθη, ὃς ἀσθενὲς ὁρῶν καὶ	ῥᾴδιον	ὑπὸ τῶν περιοικούντων βαρβάρων ἐξαναλωθῆναι
[4, 41]	καὶ πρώτης ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα	στάδιον	Ἀγάθαρχος Κερκυραῖος ἄρχοντος Ἀθήνησι Θηρικλέους.
[4, 1]	τῆς πεντηκοστῆς ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα	στάδιον	Ἐπιτελίδης Λάκων ἄρχοντος Ἀθήνησιν Ἀρχεστρατίδου·
[4, 22]	κελεύσας ἔθυσε τῷ κατέχοντι τὸ	πεδίον	Ἄρει. τοῦτον τὸν καθαρμὸν ἕως
[4, 84]	ἐκέλευσεν ἅπαντας ἥκειν εἰς τὸ	πεδίον,	ἔνθα σύνηθες αὐτοῖς ἦν ἀρχαιρεσιάζειν,
[4, 8]	βασιλείου γένους παίδων τόν τ´	ἴδιον	αὐτῶν βίον καὶ τὰ κοινὰ
[4, 3]	πράττειν ἐπέσκηπτεν, οὐ μόνον τὸν	ἴδιον	οἶκον ἐπιτρέπων, ἀλλὰ καὶ τὰ
[4, 1]	τραφέντι ἡ μήτηρ τὸ μὲν	ἴδιόν	τε καὶ συγγενικὸν ὄνομα Τύλλιον
[4, 1]	γίνεται τῆς Ὀκρισίας ἔτι δουλευούσης	παιδίον,	ᾧ τίθεται τραφέντι ἡ μήτηρ
[4, 67]	ἀπαλλαγὴν τοῦ βίου σπᾶται τὸ	ξιφίδιον,	ὃ κατέκρυπτεν ὑπὸ τοῖς πέπλοις,
[4, 66]	ᾤχετο, μέλαιναν ἐσθῆτα περιβαλομένη καὶ	ξιφίδιόν	τι κρύπτουσα ὑπὸ τῇ στολῇ,
[4, 70]	Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ λαβὼν τὸ	ξιφίδιον,	ᾧ διεχρήσατο ἑαυτὴν ἡ γυνή,
[4, 59]	δὴ λέγεται τέρας τι θαυμαστὸν	ὑπόγειον	ὀρυττομένων τε τῶν θεμελίων καὶ
[4, 68]	ἐκείνου χρόνον, ἕως {οὗ} τὸν	ἐπιτήδειον	ἔδοξε καιρὸν ἔχειν, φυλάττων τὸ
[4, 44]	καὶ εἰς τὰς πολεμικὰς χρείας	ἐπιτήδειον,	τὸ λοιπὸν ἠνάγκασεν ἐργάζεσθαι τὰς
[4, 38]	καὶ γαμβρῷ πολεμεῖν, ἐπειδὴ τὸν	οἰκεῖον	καιρὸν ἔλαβε διεσκεδασμένου τοῦ δήμου
[4, 41]	οἳ νυκτός τε περὶ τὴν	βασίλειον	αὐλιζόμενοι αὐλὴν καὶ μεθ´ ἡμέραν
[4, 38]	καθήμενον ἕδρας καὶ τὸν ἄλλον	βασίλειον	ἔχοντα κόσμον· Τίς, εἶπεν, ὦ
[4, 40]	ἔστι Ῥωμαίοις ἔθος, τόν τε	βασίλειον	κόσμον ἔχων καὶ τἆλλ´, ὅσα
[4, 50]	θεοῖς δεκατευθὲν ἀργύριον τετρακοσίων οὐ	μεῖον	γενέσθαι ταλάντων. ~Ἔτι δ´ ἐν
[4, 16]	ἐντὸς μὲν μυρίων δραχμῶν, οὐ	μεῖον	δὲ πέντε καὶ ἑβδομήκοντα μνῶν
[4, 58]	σφαγίων. τούτων ἐστὶ τῶν ὁρκίων	μνημεῖον	ἐν Ῥώμῃ κείμενον ἐν ἱερῷ
[4, 61]	ἐξηγητὴν ἀξιοῦντες μὴ σφετερίζεσθαι τὸ	σημεῖον,	ἀλλ´ ἀπὸ τοῦ κρατίστου καὶ
[4, 13]	ἀναγκασθήσεται καὶ οὐχ ἕξει βέβαιον	σημεῖον	οὐδέν, ᾧ διαγνώσεται, μέχρι ποῦ
[4, 62]	ὡς πατροκτόνον εἰς ἀσκὸν ἐνράψας	βόειον	ἔρριψεν εἰς τὸ πέλαγος. μετὰ
[4, 60]	δὲ τὸ πρὸς τὰς δύσεις,	βόρειον	δ´ αὐτοῦ τόδε καὶ τοὐναντίον
[4, 69]	ὡς δὲ παρεγενήθησαν ἐπὶ τὸ	μαντεῖον	οἱ νεανίσκοι καὶ τοὺς χρησμοὺς
[4, 61]	υἱός, τὴν Ῥώμην καὶ τὸν	Ταρπήιον	ὀνομάζοντες ἀεὶ λόφον καὶ τὸν
[4, 54]	δεινὴ περὶ τοῦ μέλλοντος ἀθυμία·	κάκιον	δὲ τοὺς Ῥωμαίους ἐπίεζεν ἢ
[4, 60]	οἰκίαν τοῦ τερατοσκόπου περιτυγχάνει τι	μειράκιον	ἐξιόν, ᾧ φράσαντες, ὅτι Ῥωμαίων
[4, 76]	τὴν τῶν βασιλέων ἐξουσίαν ὀνομασθῆναι	Λεύκιον	Ἰούνιον Βροῦτον καὶ Λεύκιον Ταρκύνιον
[4, 76]	ὀνομασθῆναι Λεύκιον Ἰούνιον Βροῦτον καὶ	Λεύκιον	Ταρκύνιον Κολλατῖνον. τοὺς δ´ ἄρχοντας
[4, 13]	προσέθηκε δύο λόφους, τόν τε	Οὐιμινάλιον	καλούμενον καὶ τὸ Ἰσκυλῖνον, ὧν
[4, 45]	φιλοτιμίαν καὶ Ταρκυνίῳ διὰ τὸν	Μαμίλιον	ἀπεχθόμενος, ὅτι κηδεστὴν ἐκεῖνον ἠξίωσε
[4, 47]	γὰρ ἂν τῶν νοῦν ἐχόντων	Μαμίλιον	τὸν εὐγενέστατόν τε καὶ κράτιστον
[4, 3]	καὶ ἔτι πρὸ τούτου Νόμαν	Πομπίλιον·	ὁ δὲ βασιλεὺς κηδεστὴν ἐποιήσατο
[4, 62]	φυλακήν, ὧν τὸν ἕτερον Μάρκον	Ἀτίλιον	ἀδικεῖν τι δόξαντα περὶ τὴν
[4, 7]	γεγονὼς ἂν ἦν, ὅτε τὸν	Τύλλιον	ἀπέκτεινεν. ἐν κρατίστῃ δέ γ´
[4, 68]	τῶν καλῶν ἀντιπράττουσαν. ἐπεὶ δὲ	Τύλλιον	ἀποκτείνας Ταρκύνιος σὺν ἄλλοις ἀνδράσι
[4, 5]	λόγον ἁπάντων δεξαμένων τότε τὸν	Τύλλιον	αὐτοῖς συνίστησιν ὡς ὑπὸ τοῦ
[4, 7]	οἱ συγγραφεῖς καί φασιν, ὅτι	Τύλλιον	αὐτὸς ἀράμενος ἐκ τοῦ βουλευτηρίου
[4, 30]	ἐκβαλεῖν ἐκ τῆς βασιλείας τὸν	Τύλλιον,	εἰ μὴ βούλοιτο ἑκὼν παραδοῦναι
[4, 42]	αὐτόν, οἷς οὐκ ἦν βουλομένοις	Τύλλιον	ἐκ τῆς ἀρχῆς ἐκπεσεῖν· ἔπειτα
[4, 2]	ἐγκύμονα γενέσθαι καὶ τεκεῖν τὸν	Τύλλιον	ἐν τοῖς καθήκουσι χρόνοις. τοῦτο
[4, 1]	ἴδιόν τε καὶ συγγενικὸν ὄνομα	Τύλλιον	ἐπὶ τοῦ πατρός, τὸ δὲ
[4, 37]	ἅμα τοῖς ἑταίροις· τὸν δὲ	Τύλλιον	ἡ πληθὺς ἅπασα μετὰ χαρᾶς
[4, 38]	πολλὰ διὰ φίλων λιπαρῶν τὸν	Τύλλιον	ἠξίου συγγνώμονα γενέσθαι. ῥᾷστα δὲ
[4, 38]	εὑρόμενον διὰ φίλων πρὸς τὸν	Τύλλιον,	ἵνα πιστεύσας ὡς φίλῳ γεγονότι
[4, 4]	τὴν δ´ Ὀκρισίαν καὶ τὸν	Τύλλιον	καὶ τὴν θυγατέρα τὴν συνοικοῦσαν
[4, 39]	ὄντα τῆς οἰκίας ἤδη τὸν	Τύλλιον	καταλαβόντες κατέσφαξαν. ἔτι δὲ νεοσφαγοῦς
[4, 3]	Ταρκύνιον ἐπιμελεῖσθαι τῶν κοινῶν ἢ	Τύλλιον·	οὕτως ἐξεθεραπεύθησαν ὑπ´ αὐτοῦ ταῖς
[4, 48]	πρότερον ἐποιήσαντο καὶ μετὰ ταῦτα	Τύλλιον·	συνθήκας τε γράψαντες ἐν στήλαις
[4, 79]	ἤδη τοῦ βίου; Σερούιον μὲν	Τύλλιον	τὸν ἐπιεικέστατον τῶν βασιλέων καὶ
[4, 10]	τοῦ βασιλέως προαίρεσιν, ἅπασαι τὸν	Τύλλιον	ψηφοφορήσουσιν αἱ φρᾶτραι, καὶ περιέσται
[4, 67]	αὐτῷ Λεύκιος Ἰούνιος, ᾧ Βροῦτος	ἐπωνύμιον	ἦν· εἴη δ´ ἂν ἐξερμηνευόμενος
[4, 20]	κράτος ἐλάμβανε. τοῦτο δ´ ἦν	σπάνιον	καὶ οὐ μακρὰν ἀπέχον τἀδυνάτου.
[4, 85]	κατασχών. οἱ δὲ περὶ τὸν	Ἑρμίνιόν	τε καὶ τὸν Ὁράτιον ἀνοχὰς
[4, 40]	ἐδήλωσε δέ τι καὶ ἄλλο	δαιμόνιον	ἔργον, ὅτι θεοφιλὴς ἦν ἁνήρ,
[4, 5]	ἐπιβουλευμάτων γεγονέναι οὐ δυνηθεῖσιν ἀποκτεῖναι	Ταρκύνιον.	ἀγαπητῶς δὲ τὸν λόγον ἁπάντων
[4, 2]	ἐλθοῦσαν εἰπεῖν. τὸν μὲν οὖν	Ταρκύνιον	ἀκούσαντά τε καὶ μετὰ ταῦτ´
[4, 75]	νόμον καὶ γνώμην εἰσηγήσομαι· φεύγειν	Ταρκύνιον	ἅμα τοῖς παισὶ καὶ τῇ
[4, 11]	τὴν βασιλείαν ἀποδιδόναι, οὓς ὑμεῖς	Ταρκύνιον	ἀποκτείναντας τὸν βασιλέα ὑμῶν ἄνδρα
[4, 85]	πόλεως, οὐκέτι προσδέχονται παραγενηθέντα τὸν	Ταρκύνιον.	ἀπωσθεὶς δὴ καὶ ταύτης ὁ
[4, 71]	ἀναδῶμεν ὑπὲρ τοῦ μηκέτι Ῥωμαίων	Ταρκύνιον	ἄρξειν καὶ τὸ περὶ τούτων
[4, 37]	ἐξ αὐτῶν καὶ βάλλειν τὸν	Ταρκύνιον	ἐβόων. ἐκεῖνος μὲν οὖν δείσας
[4, 48]	γῆν διαφθείρουσι παραχρῆμα. τὸν δὲ	Ταρκύνιον	ἐπαινέσαντες ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας ὡς
[4, 40]	τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ καταλῦσαι καὶ	Ταρκύνιον	ἐπὶ τὰ πράγματα παραλαβεῖν καὶ
[4, 39]	δὲ τὰ γενόμενα καὶ τὸν	Ταρκύνιον	ἐπὶ τῆς κρηπῖδος ἑστῶτα πρὸ
[4, 4]	ἐξουσίαν κάλει τοὺς βουλεύσαντας ἀποκτεῖναι	Ταρκύνιον	ἐπὶ τὸν δῆμον ἀπὸ τῶν
[4, 4]	ἐσχηκὼς ἀφορμάς, ἐπειδὴ τελευτῆσαι συνέβη	Ταρκύνιον	ἐπιβουλευθέντα ὑπὸ τῶν Ἄγκου Μαρκίου
[4, 3]	οὐδὲν ᾤοντο διαφέρειν οἱ δημόται	Ταρκύνιον	ἐπιμελεῖσθαι τῶν κοινῶν ἢ Τύλλιον·
[4, 38]	πέριξ ἅπαντα τῆς περὶ τὸν	Ταρκύνιον	ἑταιρείας, τῶν δ´ αὐτοῦ φίλων
[4, 4]	τοὺς ἄλλους, ἐν ᾧ τὸν	Ταρκύνιον	ἡμιθνῆτα ἔθεσαν, τὴν δ´ Ὀκρισίαν
[4, 38]	εἰς τὸ συνέδριον καὶ τὸν	Ταρκύνιον	ἰδὼν ἐπὶ τῆς βασιλικῆς καθήμενον
[4, 30]	φίλων προκαλούμενος εἰς λόγους τὸν	Ταρκύνιον,	καὶ τὰ μὲν ἐγκαλῶν, τὰ
[4, 4]	εἶναι δοκῇ, τότε λέγωμεν ἀποτεθνηκέναι	Ταρκύνιον	καὶ ταφὰς αὐτοῦ ποιῶμεν ἀπὸ
[4, 76]	Λεύκιον Ἰούνιον Βροῦτον καὶ Λεύκιον	Ταρκύνιον	Κολλατῖνον. τοὺς δ´ ἄρχοντας τούτους
[4, 78]	εἰς ἐκκλησίαν συνεκάλεσα, ταῦτ´ ἐστί.	Ταρκύνιον	οὔτε κατὰ τοὺς πατρίους ἡμῶν
[4, 70]	αὐτὴν γνώμην ἅπαντας λαβόντας ἐξελάσαι	Ταρκύνιόν	τε καὶ τοὺς παῖδας ἐκ
[4, 3]	τοὺς πατρικίους ψῆφον ἐπενέγκαντες, ὥσπερ	Ταρκύνιόν	τε πρότερον καὶ ἔτι πρὸ
[4, 48]	αὐτοῖς τοῖς δικαίοις, ἐφ´ οἷς	Ταρκύνιόν	τε τὸν πάππον αὐτοῦ πρότερον
[4, 8]	ἐνόμιζε κρατεῖν, τόν τε βασιλέα	Ταρκύνιον,	ὡς ἐκ τῶν τραυμάτων τετελευτηκότα
[4, 76]	τῶν βασιλέων ἐξουσίαν ὀνομασθῆναι Λεύκιον	Ἰούνιον	Βροῦτον καὶ Λεύκιον Ταρκύνιον Κολλατῖνον.
[4, 25]	ἐπιθυμίαν ἦλθεν ἐπιφανές τι διαπραξάμενος	αἰώνιον	ἑαυτοῦ μνήμην τοῖς ἐπιγινομένοις καταλιπεῖν.
[4, 12]	ἐγένετο, μέγαν δὲ καὶ λόγου	ἄξιον	ἐπολέμησε πρὸς Τυρρηνοὺς πόλεμον. ποιήσομαι
[4, 34]	διάδοχον τοῦ πατρός, ἀλλὰ τὸν	ἄξιον	τῆς ἀρχῆς ἐπὶ τὰ πράγματ´
[4, 60]	τοῦ τερατοσκόπου περιτυγχάνει τι μειράκιον	ἐξιόν,	ᾧ φράσαντες, ὅτι Ῥωμαίων εἰσὶ
[4, 82]	θάνατον ἔνδοξον. ἥκει δὲ καιρός,	οἷον	εὐχόμεθα, μεθεστηκότος μὲν ἐκ τῆς
[4, 47]	μὲν ᾔδει με τοιοῦτον ὄντα,	οἷον	νῦν αἰτιᾶται, μὴ προθυμεῖσθαι λαβεῖν
[4, 39]	εἴσοδον καὶ σπουδὴν ἔχουσα μαθεῖν	οἷόν	τι λήψεται τὰ πράγματα τέλος,
[4, 2]	ὑπὲρ τοῦ πυρὸς ἀνασχεῖν λέγουσιν	αἰδοῖον	ἀνδρός. τοῦτο δὲ θεάσασθαι τὴν
[4, 59]	τε πρόσωπον ἔχουσα τοῖς ἐμψύχοις	ὅμοιον	καὶ τὸ καταφερόμενον ἐκ τῆς
[4, 49]	γάλακτός τι μέτρον, αἱ δὲ	ὅμοιόν	τι τούτοις {πελάνου γένος} ἑνὸς
[4, 80]	ὅτε τὴν ἀρχὴν Ταρκύνιος ἐλάμβανε;	ποῖον	προβούλευμα συνεδρίου; τίνα μεσοβασιλέων διάγνωσιν;
[4, 33]	παῦσαι πρόθυμός ἐστιν· ὃν ἐγὼ	νήπιον	παραλαβὼν καὶ ἐπιβουλευόμενον ὑπὸ τῶν
[4, 30]	πρὸς αὐτὸν ἐρεῖν, συγκαλέσας τὸ	συνέδριον·	Ἄνδρες, ἔφη, βουλευταί, Ταρκύνιος ἑταιρίας
[4, 80]	μεσοβασιλέων αἱρεθέντων, οἷς ἐπιτρέπει τὸ	συνέδριον	ἐκ τῶν ἀξίων τῆς ἀρχῆς
[4, 38]	τοὺς βουλευτὰς καλεῖν εἰς τὸ	συνέδριον.	ἦσαν δ´ ἐκ παρασκευῆς ἕτοιμοι
[4, 38]	ἔχων. ἐλθὼν δ´ εἰς τὸ	συνέδριον	καὶ τὸν Ταρκύνιον ἰδὼν ἐπὶ
[4, 38]	καλεῖ τοὺς βουλευτὰς εἰς τὸ	συνέδριον.	ὁ δὲ θαυμάσας τὴν τόλμαν
[4, 72]	καὶ Ταρκύνιος τελευτῶν, ἀλλὰ τὸ	συνέδριον	τῆς βουλῆς ἁπάντων ἀποδεῖξαι κύριον
[4, 8]	αὐτοῖς, ἐπειδὰν πρῶτον εἰς τὸ	συνέδριον	ὑπὸ τοῦ Τυλλίου ἀναχθῶσιν, ἀναγκάσαι
[4, 47]	τινος τῶν μετεσχηκότων τῆς συνωμοσίας.	τεκμήριον	δ´ ὑμῖν παρέξομαι τῶν λόγων
[4, 26]	ποιήσαιτ´ ἄν τις οὐ μικρὸν	τεκμήριον	τοῦ μὴ βαρβάρους εἶναι τοὺς
[4, 38]	τοῦ βουλευτηρίου τῶν εἰς τὸ	ἐκκλησιαστήριον	φερουσῶν. μόγις δ´ ἐκ τοῦ
[4, 26]	καὶ ὅσα ἄλλα ἕξουσιν ἀγαθὰ	βουλευτήριον	ἐγκαταστησάμενοι πάντας ἔπεισε τοὺς ἐν
[4, 39]	πεπυσμένη γὰρ τὴν εἰς τὸ	βουλευτήριον	τοῦ πατρὸς εἴσοδον καὶ σπουδὴν
[4, 66]	τὸ στρατόπεδον ἀπῄει πονηρὰν καὶ	ὀλέθριον	ἐπιθυμίαν ἐκπεπληρωκώς, ἡ δὲ Λουκρητία
[4, 4]	παρασκευάσωμεν, ὅτι πληγὴν οὐδεμίαν ἔχει	καίριον,	οἵ τ´ ἰατροὶ λεγέτωσαν ἐν
[4, 55]	οὐ διὰ μακροῦ τὴν Ῥώμην	ὑποχείριον	ἕξειν ἐλπίσαντες καὶ ἔτι μᾶλλον
[4, 9]	ἀναγκάσας δὲ τὸ Σαβίνων ἔθνος	ὑποχείριον	ὑμῖν γενέσθαι, μετὰ πολλῶν ἅπαντα
[4, 84]	ἀρχαιρεσιῶν κατὰ τοὺς πατρίους νόμους	Σπόριον	Λουκρήτιον· κἀκεῖνος ἀπολύσας τὴν ἐκκλησίαν
[4, 76]	βουλευόμενοι μεσοβασιλέα μὲν ἔκριναν ἀποδειχθῆναι	Σπόριον	Λουκρήτιον τὸν πατέρα τῆς διαχρησαμένης
[4, 39]	ἀσεβὴς ὑπὸ Ῥωμαίων κατὰ τὴν	πάτριον	γλῶτταν καλεῖται. ~Τοιαύτης τελευτῆς ἔτυχε
[4, 81]	πάσχοντες ὑπομενοῦμεν, καὶ πότε τὴν	πάτριον	ἐλευθερίαν ἀνακτησόμεθα; ὅταν ἀποθάνῃ Ταρκύνιος;
[4, 74]	καὶ τοὔνομα τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας	πάτριον	ὑπάρχον ἡμῖν καὶ σὺν οἰωνοῖς
[4, 81]	δὲ τροφαί, πολιτικὸν δὲ καὶ	μέτριον	οὐδὲν οὔτ´ ἰδεῖν ἐξεγένετο πώποτε
[4, 33]	φύλακι τῆς ἐρημίας, ὃν νῦν	ἀλλότριον	καὶ οὐδὲν προσήκοντα ἀποκαλεῖς. τοιούτοις
[4, 32]	νόθον; τί οὖν ἐπετρόπευες τὸν	ἀλλότριον	τοῦ γένους καὶ τὸν οἶκον
[4, 15]	καὶ τιμᾶσθαι τὰς οὐσίας πρὸς	ἀργύριον	ὀμόσαντας τὸν νόμιμον ὅρκον, ἦ
[4, 55]	τὴν ἀπὸ τοῦ πατρὸς ἀπόστασιν,	ἀργύριόν	τε καὶ χρυσίον πολὺ κομίζων·
[4, 50]	τὸ δὲ τοῖς θεοῖς δεκατευθὲν	ἀργύριον	τετρακοσίων οὐ μεῖον γενέσθαι ταλάντων.
[4, 34]	ἕτερόν τινα τῶν κοινῶν ἀποδεῖξαι	κύριον,	ἀλλ´ ἐμὲ κατέσχον καὶ τὴν
[4, 37]	τὸν δὲ δῆμον οὐκ εἶναι	κύριον	τἀλλότρια ἑτέρῳ διδόναι. κραυγῆς δὲ
[4, 72]	συνέδριον τῆς βουλῆς ἁπάντων ἀποδεῖξαι	κύριον	ὡς ἐν πολλαῖς τῶν Ἑλληνίδων
[4, 50]	ὅσος εὑρέθη, συναγαγὼν εἰς ἓν	χωρίον	καὶ τὴν δεκάτην ἐξελόμενος εἰς
[4, 51]	χάρακα μετέωρον ὀλίγον τὸ μεταξὺ	χωρίον	καταλιπών. δόξαν δὲ τοῖς ἡγεμόσι
[4, 61]	εὐθείας καὶ καθ´ ἓν ἕκαστον	χωρίον	ποιουμένου τὰς ὑπὲρ τῆς εὑρέσεως
[4, 54]	ὑψηλότερον καὶ πύργοις διαλαβὼν τὸ	χωρίον	πυκνοτέροις· κατὰ τοῦτο γὰρ ἐδόκει
[4, 41]	καὶ νόμους καὶ πάντα τὸν	ἐπιχώριον	κόσμον, ᾧ τὴν πόλιν ἐκόσμησαν
[4, 52]	ὄντες ἐν ὁδῷ· ὡς δὴ	πλησίον	ἐγένοντο καὶ εἶδον ἐπὶ δορατίων
[4, 51]	τοὺς ἀγρούς, ἡ μὲν Ἠρήτου	πλησίον	θεμένη τὸν χάρακα, ἡ δὲ
[4, 56]	κολούειν τε καὶ διαφθείρειν. τὸ	παραπλήσιον	δὴ καὶ τοῦ Ταρκυνίου τότε
[4, 79]	παραλαβεῖν τὴν ἀρχὴν Ἄρροντα τὸν	γνήσιον	ἀδελφόν, ὅτι πονηρὸς οὐκ ἐβούλετο
[4, 32]	ἐξ ἐκείνου γένους εἶναί με	γνήσιον,	ἀλλ´ ὑποβολιμαῖόν τινα καὶ νόθον;
[4, 9]	τίς οὖν ἢ πρὸς θεοὺς	ὅσιον	ἢ πρὸς ἀνθρώπους δίκαιον ὑπολήψεταί
[4, 62]	οὐδὲν οὕτω Ῥωμαῖοι φυλάττουσιν οὔθ´	ὅσιον	κτῆμα οὔθ´ ἱερὸν ὡς τὰ
[4, 5]	τὰς οὐσίας ἀναλαβὼν εἰς τὸ	δημόσιον	ἀσφαλῶς ἤδη τὴν Ταρκυνίου κατεῖχεν
[4, 9]	δὲ καὶ τὰς εἰς τὸ	δημόσιον	γινομένας εἰσφοράς, δι´ ἃς οἱ
[4, 75]	τε τοὺς μέλλοντας ἕξειν τὴν	ἐνιαύσιον	ἡγεμονίαν καὶ ψῆφον ὑπὲρ αὐτῶν
[4, 74]	ἧς φύεται τυραννίς· ἀλλ´ εἰς	ἐνιαύσιον	χρόνον, ὡς παρ´ Ἀθηναίοις γίνεται,
[4, 62]	τρεῖς ἐνέγκασα τὸ ἴσον ᾔτει	χρυσίον.	θαυμάσας δὴ τὸ βούλημα τῆς
[4, 62]	ἐκέλευσαν ἀπαριθμῆσαι τῇ γυναικὶ τὸ	χρυσίον,	ὅσον ᾔτει καὶ τοὺς περιόντας
[4, 55]	πατρὸς ἀπόστασιν, ἀργύριόν τε καὶ	χρυσίον	πολὺ κομίζων· ἐπισυνέρρεόν τ´ αὐτῷ
[4, 64]	ἐνόμιζεν, ἀναστὰς ἧκεν ἐπὶ τὸ	δωμάτιον,	ἐν ᾧ τὴν Λουκρητίαν ᾔδει
[4, 85]	τὸν Ἑρμίνιόν τε καὶ τὸν	Ὁράτιον	ἀνοχὰς τοῦ πολέμου καταστησάμενοι πρὸς
[4, 84]	κατὰ τοὺς πατρίους νόμους Σπόριον	Λουκρήτιον·	κἀκεῖνος ἀπολύσας τὴν ἐκκλησίαν ἐκέλευσεν
[4, 76]	μεσοβασιλέα μὲν ἔκριναν ἀποδειχθῆναι Σπόριον	Λουκρήτιον	τὸν πατέρα τῆς διαχρησαμένης ἑαυτήν·
[4, 29]	με φήσεις θρασεῖαν, τὸ δοκοῦν	αἴτιον	εἶναί μοι τοῦ μηδεμιᾶς ὀρέγεσθαί
[4, 24]	ποιεῖν αἰσχύνης ἢ βλάβης κοινῆς	αἴτιον	οὔθ´ ὁ Τύλλιος ὁ καταστησάμενος
[4, 26]	δ´ ὄψις συγγενῶν ἀλλήλαις διαφερομένων·	αἴτιόν	τ´ ἰσχύος μὲν ταῖς ἀσθενέσιν
[4, 7]	δ´ υἱοί, καὶ τοῦτ´ ἦν	αἴτιον	τῆς ἀπάτης τοῖς ἄλλοις ἅπασι
[4, 16]	εἰσηγήσατο καὶ μεγίστων Ῥωμαίοις ἀγαθῶν	αἴτιον,	ὡς τὰ ἔργα ἐδήλωσε. τὸ
[4, 72]	τυράννου καταστησόμεθα. βεβουλεῦσθαι γὰρ ἅπαντα	βέλτιον,	πρὶν ἐπιχειρεῖν ἔργῳ τηλικῷδε, καὶ
[4, 60]	βόρειον δ´ αὐτοῦ τόδε καὶ	τοὐναντίον	νότιον. ταῦτα τῷ σκήπωνι δεικνὺς
[4, 60]	δ´ αὐτοῦ τόδε καὶ τοὐναντίον	νότιον.	ταῦτα τῷ σκήπωνι δεικνὺς πεύσεται
[4, 31]	αὐτοῦ γενόμενοι βασιλεῖς· ἀλλὰ τὸ	ἀνέστιον	καὶ ἄπορον καὶ πρὸς καταδίκας
[4, 57]	ἐπισεσημασμένας καὶ τὴν πρὸς τὸν	Ἀντίστιον	γραφεῖσαν, ἐπιγινώσκειν φήσας τὴν σφραγῖδα
[4, 57]	ἐρεθισθέντες οἱ Γάβιοι τὸν μὲν	Ἀντίστιον	ἐκπεπληγότα ἐπὶ τῇ παραδόξῳ συμφορᾷ
[4, 57]	προδιδόναι, {τὸν ἐπιφανέστατον τῶν Γαβίων}	Ἀντίστιον	Πέτρωνα ὠνόμασεν, ὃς ἐν εἰρήνῃ
[4, 57]	μάλιστα μὲν ζῶντα παραδοῦναι τὸν	υἱὸν	αὐτῷ {καὶ κομίζεσθαι τοὺς διωμολογημένους
[4, 30]	καὶ πρότερον ἔφην, ὅτι γέγραφεν	υἱὸν	εἶναι Ταρκυνίου τὸν Ἀρροῦντα· ἀλλὰ
[4, 64]	τοῦτον τὸν ἄνδρα Φάβιος μὲν	υἱὸν	εἶναί φησιν Ἠγερίου, περὶ οὗ
[4, 56]	θεράποντα γινώσκειν βουλόμενος, ἃ τὸν	υἱὸν	ἐκέλευσε ποιεῖν, ἄγων τὸν ἄγγελον
[4, 68]	καὶ σὺν αὐτῷ τὸν πρεσβύτερον	υἱὸν	εὐγενές τι φρόνημα διαφαίνοντα καὶ
[4, 58]	καὶ βασιλέα τῶν Γαβίων τὸν	υἱὸν	Σέξτον ἀποδείξας ἀπῆγε τὴν δύναμιν.
[4, 1]	τὸ δὲ κοινὸν καὶ προσηγορικὸν	Σερούιον	ἐπὶ τῆς ἰδίας τύχης, ὅτι
[4, 79]	δυσμαῖς ὄντας ἤδη τοῦ βίου;	Σερούιον	μὲν Τύλλιον τὸν ἐπιεικέστατον τῶν
[4, 61]	ἔφθασεν ἅπαν τὸ ἔργον ἐκπεσὼν	τάχιον	ἐκ τῆς δυναστείας, ἀλλ´ ἐπὶ
[4, 38]	δὲ θαυμάσας τὴν τόλμαν αὐτοῦ	τάχιον	ἢ φρονιμώτερον προῆλθεν ἐκ τῆς
[4, 29]	ἥ σε κηλοῦσα καὶ κατᾴδουσα	μαλθακὸν	ἀποδέδωκε, καὶ λήσεις ὑπ´ αὐτῆς
[4, 24]	ἐκραγῇ τῷ κοινῷ δι´ αὐτοῦ	κακόν·	ἐπανορθοῦσθαι μέντοι φημὶ δεῖν τὰ
[4, 30]	παρ´ αὐτοῦ, τί πεπονθὼς ἰδίᾳ	κακὸν	ἢ τί τὴν πόλιν ὁρῶν
[4, 58]	ἱερῷ Διὸς Πιστίου, ὃν Ῥωμαῖοι	Σάγκον	καλοῦσιν, ἀσπὶς ξυλίνη βύρσῃ βοείᾳ
[4, 18]	ἡ διακόσμησις ἦν ἡ τὸ	πεζικὸν	ἐκπληροῦσα τῶν τε φαλαγγιτῶν καὶ
[4, 58]	εἰς ἐκκλησίαν τὸ πλῆθος καὶ	βασιλικὸν	ἐκ τυραννικοῦ τρόπου μεταλαβὼν τήν
[4, 10]	διαπραξάμενος ἐξέθηκεν ἐν φανερῷ διάταγμα	βασιλικόν,	ἐκχωρεῖν τῆς δημοσίας γῆς τοὺς
[4, 22]	φάλαγγι καὶ τοὺς ἐσταλμένους τὸν	ψιλικὸν	ὁπλισμὸν ἐν τοῖς ἰδίοις ἑκάστους
[4, 1]	τὸ μὲν ἴδιόν τε καὶ	συγγενικὸν	ὄνομα Τύλλιον ἐπὶ τοῦ πατρός,
[4, 25]	τῶν περιοικούντων βαρβάρων ἐξαναλωθῆναι τὸ	Ἑλληνικὸν	γένος, εἰς τὴν ἐπ´ ἐκείνου
[4, 11]	ἔχοντες ἐν τῇ φύσει καὶ	τυραννικόν.	εἰ μὲν οὖν καὶ ὑμῖν
[4, 32]	ἀλλότριον τοῦ γένους καὶ τὸν	οἶκον	ἀνδρωθέντι ἀπεδίδους; ἀλλ´ ἔτι νομίζων
[4, 2]	γαμουμένας, κατακλεισθῆναι μόνην εἰς τὸν	οἶκον,	ἐν ᾧ τὸ τέρας ὤφθη.
[4, 3]	ἐπέσκηπτεν, οὐ μόνον τὸν ἴδιον	οἶκον	ἐπιτρέπων, ἀλλὰ καὶ τὰ κοινὰ
[4, 4]	ἐνθυμουμένη δὲ τὴν περὶ τὸν	οἶκον	ἐρημίαν καὶ περιδεὴς οὖσα, μὴ
[4, 41]	τε περὶ τῶν κοινῶν κατ´	οἶκον	μὲν τὰ πολλὰ καὶ αὐτῶν
[4, 6]	Ταρκύνιος ἐκ Τυρρηνίας μετανίσταται τὸν	οἶκον	ὅλον ἀνασκευασάμενος ἐν τῇ κρατίστῃ
[4, 63]	τὴν μέλλουσαν γενήσεσθαι περὶ τὸν	οἶκον	συμφορὰν πολλοῖς μὲν καὶ ἄλλοις
[4, 31]	ἔχων καὶ σὺ τόν τ´	οἶκον	τὸν ἡμέτερον ἐπιτροπεύειν ἤρξω καὶ
[4, 31]	ποιεῖν ἤθελες, ὅτε μοι τὸν	οἶκον	τοῦ πάππου παρεδίδους, ἅμα τοῖς
[4, 22]	ἡμᾶς χρόνων ταττόμενον διατελεῖ τὸ	ἐξελευθερικὸν	φῦλον, ὅσον ἂν ᾖ· καὶ
[4, 1]	πατρός, τὸ δὲ κοινὸν καὶ	προσηγορικὸν	Σερούιον ἐπὶ τῆς ἰδίας τύχης,
[4, 70]	καθεζόμενοι καθ´ ἑαυτοὺς τόν τ´	οἰκετικὸν	καὶ θητικὸν ὄχλον ἐκποδῶν μεταστήσαντες
[4, 70]	ἑαυτοὺς τόν τ´ οἰκετικὸν καὶ	θητικὸν	ὄχλον ἐκποδῶν μεταστήσαντες ἐβουλεύοντο, τί
[4, 26]	τῶν πόλεων ἥκοντας λόγον διεξῆλθε	παρακλητικὸν	ὁμονοίας, διδάσκων ὡς καλὸν μὲν
[4, 81]	μὲν γένος, πονηραὶ δὲ τροφαί,	πολιτικὸν	δὲ καὶ μέτριον οὐδὲν οὔτ´
[4, 45]	φίλοις καὶ τὰ πολέμια ἄλκιμος	πολιτικόν	τε λόγον εἰπεῖν οὐκ ἀδύνατος,
[4, 9]	αὐθαδείας, ὥσθ´ ὑβρίζειν εἰς τὸ	δημοτικὸν	ἀξιοῦσι καὶ μηδ´ ἐλευθέρους ἡγεῖσθαι
[4, 39]	ὡς εὔνουν ἐστὶν αὐτῷ τὸ	δημοτικὸν	ἅπαν· ἀλλὰ καὶ πρὶν εἰς
[4, 40]	ἐκείνῳ, κακῶσαί τε βουλομένους τὸ	δημοτικὸν	ἰσχύος οὐ μικρᾶς ἐπειλημμένον ἐκ
[4, 36]	τινες, αἱ δ´ εἰς τὸ	δημοτικὸν	πλῆθος εὐεργεσίαι λυπεῖν ὑμᾶς δοκοῦσι,
[4, 62]	βιβλίων φυλακήν, ὧν τὸν ἕτερον	Μάρκον	Ἀτίλιον ἀδικεῖν τι δόξαντα περὶ
[4, 15]	πρὸς ἀργύριον ὀμόσαντας τὸν νόμιμον	ὅρκον,	ἦ μὲν τἀληθῆ καὶ ἀπὸ
[4, 71]	ἄλλους ἅπαντας ἐπὶ τὸν αὐτὸν	ὅρκον·	οἱ δ´ οὐδὲν ἔτι ἐνδοιάσαντες
[4, 70]	διεχθρεύσειν. εἰ δὲ παραβαίη τὸν	ὅρκον	τοιαύτην αὑτῷ τελευτὴν ἠράσατο τοῦ
[4, 62]	τῶν δημοσίων, ὡς πατροκτόνον εἰς	ἀσκὸν	ἐνράψας βόειον ἔρριψεν εἰς τὸ
[4, 41]	ὑπερήφανον. τὸν δὲ πάππον αὐτοῦ	Πρίσκον	ἐκάλουν· ὡς δ´ ἡμεῖς ἂν
[4, 23]	μὲν ἤδη πόλεις ἐκ δουλείας	μετέβαλον	εἰς ἐλευθερίαν βάρβαροί τε καὶ
[4, 26]	διεξῆλθε παρακλητικὸν ὁμονοίας, διδάσκων ὡς	καλὸν	μὲν χρῆμα πολλαὶ πόλεις μιᾷ
[4, 56]	ἀπήραττε. ταῦτα ποιήσας ἀπέστειλε τὸν	ἄγγελον	οὐδὲν ἀποκρινάμενος τῷ πολλάκις ἐπερωτῶντι,
[4, 56]	υἱὸν ἐκέλευσε ποιεῖν, ἄγων τὸν	ἄγγελον	προῆλθεν εἰς τὸν παρακείμενον τοῖς
[4, 59]	αὐτοῖς κατασκευάσειν· καὶ τὸν μὲν	σκόπελον,	ἔνθα ἱδρύσεσθαι τοὺς θεοὺς ἔμελλεν,
[4, 49]	μάλιστα τῶν ἐθνῶν κείμενον ὄρος	ὑψηλόν,	ὃ τῆς Ἀλβανῶν ὑπέρκειται πόλεως,
[4, 45]	στρατηγεῖν ἱκανός. τοῦτον τὸν ἄνδρα	φίλον	ἔχων καὶ δι´ αὐτοῦ τοὺς
[4, 45]	καὶ πλεῖστον ἁπάντων δυνάμενον ἐσπούδαζε	φίλον	ποιήσασθαι τῷ γάμῳ συζεύξας τῆς
[4, 55]	ἐξ ἁπάντων τε τούτων δόξαντες	φίλον	{τε} πιστὸν εἶναί σφισι τὸν
[4, 53]	θεασάμενος οἰκιῶν πολλαχῇ καὶ τείχους	κύκλον,	ἔτι γὰρ ἕστηκεν αὐτοῦ τὰ
[4, 13]	βουληθείη μετρεῖν αὐτὴν κατὰ τὸν	κύκλον	τὸν περιέχοντα Ἀθηναίων τὸ ἄστυ,
[4, 38]	βασιλικῆς καθήμενον ἕδρας καὶ τὸν	ἄλλον	βασίλειον ἔχοντα κόσμον· Τίς, εἶπεν,
[4, 34]	σοῦ. ἀλλ´ οὔτε τούτους οὔτ´	ἄλλον	οὐδένα ἀδικῶ. μάρτυς δὲ τῆς
[4, 54]	πόλις ἀνώχυρος εἶναι, πάντα τὸν	ἄλλον	περίβολον ἀσφαλὴς ἐπιεικῶς οὖσα καὶ
[4, 19]	λόχους, τὸ ἐκ τῆς τιμήσεως	ἐπιβάλλον	ἑκάστῳ διάφορον ἅπαντας ἐκέλευεν εἰσφέρειν.
[4, 19]	τοὺς ἑκατὸν ἐνενηκοντατρεῖς λόχους τὸ	ἐπιβάλλον	ἑκάστῳ λόχῳ πλῆθος ἐκέλευε παρέχειν
[4, 9]	τοῦ τιμήματος ἕκαστον εἰσφέρειν τὸ	ἐπιβάλλον,	ὡς ἐν ταῖς μεγίσταις καὶ
[4, 4]	ἐὰν δ´ ἐρήμους ἀφῶσιν, ὃ	μᾶλλον	αὐτοὺς οἶμαι ποιήσειν, ἀειφυγίᾳ καὶ
[4, 55]	ὡς αὐτόμολος καὶ ἵνα δὴ	μᾶλλον	αὐτῷ πιστεύσειαν ἀληθεύειν τὴν ἀπὸ
[4, 77]	προειπεῖν· ἴσως γάρ τισιν ὑμῶν,	μᾶλλον	δ´ ἀκριβῶς οἶδ´ ὅτι πολλοῖς
[4, 54]	δεδοικότες τὰς αἰφνιδίους ἀλλήλων ἐφόδους.	μᾶλλον	δ´ ὁ Ταρκύνιος περὶ ταῦτ´
[4, 55]	ὑποχείριον ἕξειν ἐλπίσαντες καὶ ἔτι	μᾶλλον	ἐξαπατηθέντες ὑφ´ ὧν ἔπραττεν ὁ
[4, 25]	διετέλουν καὶ τὸ συγγενὲς φυλάττοντες	μᾶλλον	ἔργοις ἢ λόγοις, λυπηροὶ δὲ
[4, 10]	ἄνδρα καὶ παρακρουόμενον τοὺς πολίτας	μᾶλλον	ἢ πείσαντα καὶ φανερῶς λαβόντα
[4, 39]	νεκροῦ; κἀκεῖνος ἐπὶ τῷ πάθει	μᾶλλον	ἢ τῇ πληγῇ στενάξας ἄγει
[4, 41]	καὶ χαλεπὸς ὀργὴν καὶ φοβερὸς	μᾶλλον	ἢ φαιδρὸς ὀφθῆναι· καὶ τὰς
[4, 11]	τὰς κατ´ αὐτῶν ἐπιτελεσάμενον δίκας	ἔμελλον	ἀναρπάσεσθαι, ἔπειτα ταυτὶ τὰ παιδία
[4, 42]	αὐτὸς δὲ τὰ πλείω κατεῖχεν.	ἔμελλον	δ´ ἄρα πολλοὶ τῶν δυνατῶν,
[4, 33]	καὶ εἴ τι πάθοιμι διάδοχον	ἔμελλον	καταλείψειν ἁπάντων τῶν ἐμῶν. ἐπειδὴ
[4, 78]	ὅσον ἐβουλόμην, ἢ πρὸς ἀγνοοῦντας	ἔμελλον	λέγειν, ἁπάσας διεξῆλθον ἂν τὰς
[4, 11]	πυρὸς καὶ ὕδατος εἴργειν ἐψηφίσασθε·	ἔμελλόν	τ´, εἰ μὴ θᾶττον ἐμοὶ
[4, 20]	πλεονέκτημα δωρησάμενος, ἐξ οὗ πάσης	ἔμελλον	τῆς πολιτείας ἔσεσθαι κύριοι, τοὺς
[4, 6]	ἐκ Τυρρηνίας μετανίσταται τὸν οἶκον	ὅλον	ἀνασκευασάμενος ἐν τῇ κρατίστῃ τοῦ
[4, 38]	αἵματι πολλῷ ῥεόμενος καὶ κακῶς	ὅλον	ἑαυτὸν ἐκ τοῦ πτώματας ἔχων.
[4, 27]	κατὰ πόλεις τε καὶ πρὸς	ὅλον	τὸ ἔθνος αὐτῷ συνέστησαν, καὶ
[4, 54]	ἀνώχυρος εἶναι, πάντα τὸν ἄλλον	περίβολον	ἀσφαλὴς ἐπιεικῶς οὖσα καὶ δυσπρόσιτος.
[4, 13]	ὁ βασιλεὺς τελευταῖος ηὔξησε τὸν	περίβολον	τῆς πόλεως τοὺς δύο τοῖς
[4, 17]	τέτταρας δὲ λόχους οὐδὲν ἔχοντας	ὅπλον	ἀκολουθεῖν ἐκέλευσε τοῖς ἐνόπλοις· ἦσαν
[4, 69]	δὲ διατρήσας αὐτὴν ὅλην ὥσπερ	αὐλὸν	χρυσῆν ῥάβδον ἐνέθηκεν οὐδενὸς ἐπισταμένου·
[4, 14]	ἥρωας ἱλασκόμενοι καὶ ἅπαν τὸ	δοῦλον	ἀφαιροῦντες αὐτῶν ἐν ταῖς ἡμέραις
[4, 26]	τοιαῦτα διεξελθὼν συνεβούλευεν αὐτοῖς ἱερὸν	ἄσυλον	ἀπὸ κοινῶν ἀναλωμάτων ἐν Ῥώμῃ
[4, 24]	τὸ δὲ μιαρὸν καὶ ἀκάθαρτον	φῦλον	ἐκβαλοῦσιν ἐκ τῆς πόλεως εὐπρεπὲς
[4, 22]	χρόνων ταττόμενον διατελεῖ τὸ ἐξελευθερικὸν	φῦλον,	ὅσον ἂν ᾖ· καὶ πάντων
[4, 31]	ἢ χρέα τὴν ἐπιτιμίαν ἀπολωλεκὸς	φῦλον,	ᾧ τῶν κοινῶν οὐδενὸς ἔμελε,
[4, 14]	δὲ τετάρτῃ τῶν μοιρῶν Ἰσκυλίνην,	τετράφυλον	ἐποίησε τὴν πόλιν εἶναι, τρίφυλον
[4, 14]	τετράφυλον ἐποίησε τὴν πόλιν εἶναι,	τρίφυλον	οὖσαν τέως· καὶ τοὺς ἀνθρώπους
[4, 39]	γὰρ αὖθις ἐπὶ σοὶ τὸν	ὄχλον,	ἐὰν καὶ ὁποσονοῦν ταύτης τῆς
[4, 70]	τόν τ´ οἰκετικὸν καὶ θητικὸν	ὄχλον	ἐκποδῶν μεταστήσαντες ἐβουλεύοντο, τί χρὴ
[4, 32]	τὸν ἐκδημαγωγούμενον ὑπὸ σοῦ καταφεύγῃς	ὄχλον,	οὐκ ἐπιτρέψω σοι· παρεσκεύασμαι γὰρ
[4, 4]	εἰς τοὐμφανὲς ἐρῶ πρὸς τὸν	ὄχλον,	ὡς δὴ Ταρκυνίου μοι ταῦτ´
[4, 30]	τοῦ πατρὸς αὐτῆς βεβαιοῦντος τὸν	γάμον	οὔτε τῆς μητρὸς συνευδοκούσης, ἀλλ´
[4, 79]	νύμφην ἐπὶ τὸν τῆς ἀδελφῆς	θάλαμον	ἤγετο τὰς ἀπορρήτους ἐμπεδῶν πρὸς
[4, 29]	ἐγὼ δὲ ταὐτὸ διαθήσομαι τὸν	ἐμὸν	ἄνδρα; ὅταν δὲ τούτων διαχειρισθέντων
[4, 55]	Ταρκυνίου καὶ οὔτε διαλύσασθαι τὸν	πόλεμον	αἰσχρῶς ὑπομένοντος οὔτ´ ἀντέχειν ἔτι
[4, 53]	συμμαχίας· τὸν κατὰ τοῦ Ταρκυνίου	πόλεμον	ἀναλαβεῖν. ἐγίνοντο δὴ μετὰ ταῦτα
[4, 38]	εὐδιάλλακτον ὄντα καὶ οὐκ ἀξιοῦντα	πόλεμον	ἄσπειστον θυγατρὶ καὶ γαμβρῷ πολεμεῖν,
[4, 20]	ἢ περὶ νόμου διαγινώσκειν ἢ	πόλεμον	ἐκφέρειν δόξειεν αὐτῷ, τὴν λοχῖτιν
[4, 16]	οὓς ἔδει τῆς νεότητος εἰς	πόλεμον	ἐξιούσης ὑπομένοντας ἐν τῇ πόλει
[4, 17]	τῶν κατασκευαζόντων τὰ εἰς τὸν	πόλεμον	εὔχρηστα· δύο δὲ σαλπιστῶν τε
[4, 54]	πρὸς τοὺς Γαβίους καὶ τὸν	πόλεμον	ἐφ´ οἷς ἂν ἐκεῖνοι θέλωσι
[4, 62]	δυστυχίας τινὸς μεγάλης συμπεσούσης κατὰ	πόλεμον	ἢ τεράτων τινῶν καὶ φαντασμάτων
[4, 50]	δ´ ἦσαν ἕτοιμοι προσδεχόμενοι τὸν	πόλεμον	καὶ ἐν τοῖς ὅπλοις. συνάψας
[4, 52]	σπεισάμενος δὴ πρὸς αὐτοὺς τὸν	πόλεμον	καὶ ἐπὶ ταῖς αὐταῖς συνθήκαις
[4, 27]	ἐπηγάγοντο κατὰ Ῥωμαίων ἐξενεγκεῖν τὸν	πόλεμον,	Καιρητανοὺς καὶ Ταρκυνιήτας καὶ Οὐιεντανούς,
[4, 12]	λόγου ἄξιον ἐπολέμησε πρὸς Τυρρηνοὺς	πόλεμον.	ποιήσομαι δὲ περὶ τῶν πολιτευμάτων
[4, 27]	εἰπὼν καταλύεται τὸν πρὸς αὐτοὺς	πόλεμον,	ταῖς μὲν ἄλλαις πόλεσιν ἁπλῶς
[4, 82]	ὁ τύραννος ἐξιὼν ἐπὶ τὸν	πόλεμον,	Ταρκυνίου δὲ Κολλατίνου γυνὴ τοῦ
[4, 6]	ἡγούμενος ἐπὶ τὸν πρὸς Λατίνους	πόλεμον	ὑπὸ τοῦ βασιλέως πέμπεται, ὡς
[4, 4]	βουλεύσαντας ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον ἐπὶ τὸν	δῆμον	ἀπὸ τῶν Μαρκίου παίδων ἀρξάμενος
[4, 71]	προθέντες ἐν φανερῷ συγκαλῶμεν τὸν	δῆμον	εἰς ἐκκλησίαν. ὅταν δὲ συνέλθῃ
[4, 76]	ὑψηλὴν καὶ περιφανῆ συνεκάλουν τὸν	δῆμον	εἰς ἐκκλησίαν. ὄχλου δὲ συναχθέντος
[4, 37]	πάντων τῶν στενωπῶν διεξιόντας τὸν	δῆμον	εἰς ἐκκλησίαν συγκαλεῖν. συνδραμόντος δ´
[4, 35]	δέ ς´ ἔδει μοι τὸν	δῆμον	εἰς ἐκκλησίαν συναγαγεῖν κἀκεῖ μου
[4, 76]	κήρυκες διὰ τῶν στενωπῶν τὸν	δῆμον	εἰς τὴν ἀγορὰν καλοῦντες· ἀναβὰς
[4, 11]	ἔχοντες ἐγκαλεῖν, ὧν δὲ τὸν	δῆμον	εὖ πεποίηκα καὶ παρεσκεύασμαι ποιεῖν
[4, 40]	πρότερον, ἔπειτα φιλανθρωπίαις τισὶ τὸν	δῆμον	οἰκειωσάμενος ὑπ´ ἐκείνου βασιλεὺς ἀπεδείχθη
[4, 37]	καὶ τὴν ἀρχήν, τὸν δὲ	δῆμον	οὐκ εἶναι κύριον τἀλλότρια ἑτέρῳ
[4, 35]	σοῦ ποιήσω καὶ συγκαλέσας τὸν	δῆμον	παρέξομαί σοι δικαστὴν ὧν ἄν
[4, 75]	τῇ βουλῇ φέρειν εἰς τὸν	δῆμον,	ὡς τοῖς προγόνοις ἡμῶν ποιεῖν
[4, 21]	πλουσίοις τηλικοῦτο δοὺς ἔλαθε τὸν	δῆμον,	ὥσπερ ἔφην, καταστρατηγήσας καὶ τοὺς
[4, 21]	ὄντας τῶν ὑπολειπομένων, ἐλάττονα δ´	ἀριθμὸν	ἀνθρώπων ἔχοντας· μάλιστα δὲ τῷ
[4, 57]	καὶ εἰς τὸν τῶν πατρικίων	ἀριθμὸν	ἅπαντας ἐγγράψειν οἰκίας τε καὶ
[4, 15]	οὐ χωρίζει τῶν μοιρῶν τὸν	ἀριθμόν.	διελὼν δ´ οὖν ὁ Τύλλιος
[4, 85]	τεττάρων καὶ τετταράκοντα καὶ διακοσίων	ἀριθμόν,	ἐπὶ δὲ τοῦ τελευταίου βασιλέως
[4, 18]	καὶ ἡμίσους μνῶν, πλείους τὸν	ἀριθμὸν	ὄντας τῶν προτέρων, ἅπαντας εἰς
[4, 13]	δὲ πεντήκοντά που μάλιστα τὸν	ἀριθμόν,	ὧν οὐδὲν δέομαι μεμνῆσθαι κατὰ
[4, 15]	οὐσίας πρὸς ἀργύριον ὀμόσαντας τὸν	νόμιμον	ὅρκον, ἦ μὲν τἀληθῆ καὶ
[4, 16]	γεγονότας ἀπὸ τῶν ἐχόντων τὴν	στρατεύσιμον	ἡλικίαν, δέκα μὲν ἐποίησε λόχους
[4, 15]	καὶ τίνες ἐξ αὐτῶν τὴν	στρατεύσιμον	ἡλικίαν εἶχον. ταῦτα καταστησάμενος ἐκέλευσεν
[4, 39]	τὸ βάθρον ἁρπάσασα βάλλει τὸν	ὀρεοκόμον	καί φησιν· Οὐκ ἄξεις, ἀλιτήριε,
[4, 24]	ποιεῖν μήτε τοὺς παραδεξαμένους τὸν	νόμον	ἐν αἰτίαις σχῇ τις, ὡς
[4, 8]	μήτε τῶν ἄλλων τῶν κατὰ	νόμον	ἐπιτελεσθέντων. συνιόντες τε πολλάκις οἱ
[4, 9]	πρὸς τὰ χρέα ἀπάγεσθαι καὶ	νόμον	θήσομαι μηδένα δανείζειν ἐπὶ σώμασιν
[4, 75]	ἔφην, ἐπειδὴ συγκεχώρηταί μοι κατὰ	νόμον	καὶ γνώμην εἰσηγήσομαι· φεύγειν Ταρκύνιον
[4, 23]	δὲ καὶ τοῦτον καταστήσονται τὸν	νόμον,	πολλὴν αὐτοῖς ἔλεγεν ἐκ τῶν
[4, 24]	νῦν ἐπιτριβόμενα. ἐγὼ δὲ τὸν	νόμον	τοῦτον οὐκ οἴομαι δεῖν ἀναιρεῖν,
[4, 34]	τῶν ἄλλων γενομένων τῶν κατὰ	νόμον,	τούτους ἀδικῶ δήπου καὶ οὐχὶ
[4, 10]	μὲν γὰρ ὥρμησαν ἀφελέσθαι τὴν	παράνομον	αὐτοῦ δυναστείαν ἀποδείξαντες μεσοβασιλεῖς καὶ
[4, 44]	ποταμοῦ καταγαγεῖν, τὸν δ´ ἀμφιθέατρον	ἱππόδρομον	οὐδὲν ἔξω τῶν κρηπίδων ἔχοντα
[4, 22]	ἐν τοῖς ἰδίοις ἑκάστους λόχοις	καθαρμὸν	αὐτῶν ἐποιήσατο ταύρῳ καὶ κριῷ
[4, 22]	τὸ πεδίον Ἄρει. τοῦτον τὸν	καθαρμὸν	ἕως τῶν κατ´ ἐμὲ χρόνων
[4, 59]	καταφερόμενον ἐκ τῆς ἀποτομῆς αἷμα	θερμὸν	ἔτι καὶ νεαρόν. τοῦτο τὸ
[4, 63]	διαφέρειν πόλεως· Κιρκαίαν δὲ κατὰ	λογισμόν,	ὅτι τοῦ Πωμεντίνου πεδίου μεγίστου
[4, 84]	ὑπερορᾶν ἐπαίροντες, οἱ δὲ κατὰ	λογισμὸν	τοῦ μὴ ῥᾳδίαν εἶναι τὴν
[4, 14]	καλοῦσι· καὶ φυλάττουσι τὸν ἀρχαῖον	ἐθισμὸν	ἐπὶ τῶν ἱερῶν, διὰ τῶν
[4, 85]	βασιλικὴ πολιτεία διαμείνασα μετὰ τὸν	οἰκισμὸν	τῆς Ῥώμης ἐτῶν τεττάρων καὶ
[4, 22]	καὶ τοὺς ἐσταλμένους τὸν ψιλικὸν	ὁπλισμὸν	ἐν τοῖς ἰδίοις ἑκάστους λόχοις
[4, 16]	πεντήκοντα. τούτων δ´ ἐμείωσε τὸν	ὁπλισμὸν	οὐ μόνον τοῖς θώραξιν, ὥσπερ
[4, 45]	ἀναφέροντος αἰτίας τὸν τοῦ Ταρκυνίου	χρονισμὸν	ἀναβάλλεσθαι τ´ ἀξιοῦντος τὸν σύλλογον
[4, 19]	δὲ δαπάνην τὴν εἰς τὸν	ἐπισιτισμὸν	τῶν στρατευομένων καὶ εἰς τὰς
[4, 46]	ὁ Τύρνος ὁ καὶ τὸν	ὀψισμὸν	αὐτοῦ διαβαλὼν οὐκ εἴα τοὺς
[4, 25]	πόλει πράγματα τὸν κράτιστον εἰλήφει	κόσμον,	εἰς ἐπιθυμίαν ἦλθεν ἐπιφανές τι
[4, 40]	τὴν ἔμπρησιν εἰς τὸν ἀρχαῖον	κόσμον	ἐπετελέσθη φανερά, ὅτι τῆς καινῆς
[4, 40]	Ῥωμαίοις ἔθος, τόν τε βασίλειον	κόσμον	ἔχων καὶ τἆλλ´, ὅσα νόμος
[4, 73]	βραχύς, ἐν ᾧ μεθαρμόσασθαι πόλεως	κόσμον	οὐ ῥᾴδιον, ἥ τε πεῖρα
[4, 38]	καὶ τὸν ἄλλον βασίλειον ἔχοντα	κόσμον·	Τίς, εἶπεν, ὦ μιαρώτατε ἀνθρώπων,
[4, 41]	νόμους καὶ πάντα τὸν ἐπιχώριον	κόσμον,	ᾧ τὴν πόλιν ἐκόσμησαν οἱ
[4, 30]	ἀναγκάζομαι μεμνῆσθαι Φαβίου καὶ τὸ	ῥᾴθυμον	αὐτοῦ περὶ τὴν ἐξέτασιν τῶν
[4, 19]	διὰ τὴν ἀνεισφορίαν. οὐ γὰρ	ἐλάμβανον	ἐκ τοῦ δημοσίου τότε Ῥωμαῖοι
[4, 10]	αὐτούς, ἀλλ´ ἐναντίους τοῖς προτέροις	ἐλάμβανον.	ἐν ἀρχαῖς μὲν γὰρ ὥρμησαν
[4, 43]	αὐτοί, πεῖραν τῆς ἑκάστου γνώμης	ἐλάμβανον·	ἔπειθ´ οὓς αἴσθοιντο τοῖς καθεστηκόσι
[4, 43]	ἴσου τὰ δίκαια παρ´ ἀλλήλων	ἐλάμβανον	καὶ οὐδὲν ὑπὸ τῶν πατρικίων
[4, 18]	λόχοι δ´, οὓς αἱ συμμορίαι	περιελάμβανον,	ἑκατὸν καὶ ἐνενηκοντατρεῖς. ἐπεῖχον δὲ
[4, 43]	οἱ δημοτικοὶ δίκαια πάσχειν αὐτοὺς	ὑπελάμβανον	καὶ ἐπέχαιρον ὑπ´ εὐηθείας, ὡς
[4, 21]	τοὺς πένητας ἀπελάσας τῶν κοινῶν.	ὑπελάμβανον	μὲν γὰρ ἅπαντες ἴσον ἔχειν
[4, 9]	μηδένα δανείζειν ἐπὶ σώμασιν ἐλευθέροις	ἱκανὸν	ἡγούμενος τοῖς δανεισταῖς τῆς οὐσίας
[4, 70]	τὰς χεῖρας ἀνατείνας εἰς τὸν	οὐρανὸν	εἶπεν· Ὦ Ζεῦ καὶ θεοὶ
[4, 41]	κατὰ τὴν ἡμετέραν γλῶτταν τὸν	ὑπερήφανον.	τὸν δὲ πάππον αὐτοῦ Πρίσκον
[4, 32]	ἀπεδίδους; ἀλλ´ ἔτι νομίζων με	ὀρφανὸν	εἶναι παῖδα καὶ τὰ κοινὰ
[4, 69]	ἡμέραν βίον ἐπιχορηγῶν, ὡς παῖδα	ὀρφανὸν	ἐπιτρόπων ἔτι δεόμενον ἐφύλαττεν ὑφ´
[4, 24]	ταῦτα παρὰ τῶν δεσποτῶν ὑπάρξει.	ἐτύγχανον	δὲ τῆς ἐλευθερίας οἱ μὲν
[4, 24]	ὡς ῥιπτοῦντας εἰκῆ τὰ καλά.	ἐτύγχανον	δὴ τοῖς Ῥωμαίοις αἱ τῶν
[4, 2]	πάντες ὅσοι σὺν ταῖς γυναιξὶν	ἐτύγχανον	τότε παρόντες, καὶ μέχρι τούτου
[4, 30]	τῆς μητρὸς Τανακυλλίδος τεθάφθαι, ἣν	ἀμήχανον	ἦν ἔτι καὶ κατ´ ἐκείνους
[4, 57]	φωνὴν ὑπὸ τοῦ κακοῦ ῥῆξαι	δυνάμενον	ἀποκτείνουσι βάλλοντες λίθοις· τὴν δὲ
[4, 45]	Λατίνων ἔθνους καὶ πλεῖστον ἁπάντων	δυνάμενον	ἐσπούδαζε φίλον ποιήσασθαι τῷ γάμῳ
[4, 65]	καὶ περιιδεῖν αὐτὸν ἃ προῃρεῖτο	διαπραξάμενον.	~Ἡμέρας δὲ γενομένης ὁ μὲν
[4, 72]	καὶ ὡς ἀπὸ καλῆς ὑποθέσεως	ἀρξάμενον	καὶ νομίμου τὰ λοιπὰ λέγειν
[4, 11]	βασιλέων καὶ τὰς κατ´ αὐτῶν	ἐπιτελεσάμενον	δίκας ἔμελλον ἀναρπάσεσθαι, ἔπειτα ταυτὶ
[4, 35]	σοι προσῆκεν· ἐξέτασιν τῶν ἐμῶν	ποιησάμενον	ἁμαρτημάτων καὶ τὰς σαυτοῦ πράξεις
[4, 35]	ἁμαρτημάτων καὶ τὰς σαυτοῦ πράξεις	ἐξαριθμησάμενον	καλεῖν με εἰς διαδικασίαν· ὧν
[4, 48]	ἔξω τῶν ἐνοδίων, ἢ τὸν	καταψευσάμενον	αὐτοῦ δίκην ὑποσχεῖν. ἐδόκει ταῦτα·
[4, 6]	τὸ πέμπτον καὶ εἰκοστὸν ἔτος	ἀπανιστάμενον.	καὶ μὴν ὅτι γυναῖκα Τυρρηνίδα
[4, 49]	πασῶν θυομένου μέρος ἑκάστη τὸ	τεταγμένον	λαμβάνει. θύουσι δ´ ὑπὲρ ἁπάντων
[4, 38]	Ταρκύνιον ἰδὼν ἐπὶ τῆς βασιλικῆς	καθήμενον	ἕδρας καὶ τὸν ἄλλον βασίλειον
[4, 71]	ὅταν δὲ λάβωμεν τὸ πλῆθος	ὡρμημένον	καταλῦσαι τὴν μοναρχίαν ψῆφόν τ´
[4, 58]	τῶν ὁρκίων μνημεῖον ἐν Ῥώμῃ	κείμενον	ἐν ἱερῷ Διὸς Πιστίου, ὃν
[4, 39]	Τυλλία, τὸν πατέρα σου νεκρὸν	κείμενον	καὶ πάροδον οὐκ οὖσαν ἄλλην,
[4, 49]	ἐν μέσῳ μάλιστα τῶν ἐθνῶν	κείμενον	ὄρος ὑψηλόν, ὃ τῆς Ἀλβανῶν
[4, 63]	τῷδε. αἰετοὶ συνιόντες εἰς τὸν	παρακείμενον	τοῖς βασιλείοις κῆπον ἔαρος ὥρᾳ
[4, 56]	τὸν ἄγγελον προῆλθεν εἰς τὸν	παρακείμενον	τοῖς βασιλείοις κῆπον· ἔτυχον δὲ
[4, 70]	μέσῳ κειμένην καὶ τὸν πατέρα	περικείμενον	αὐτῇ μέγα ἀνοιμώξας καὶ περιλαβὼν
[4, 40]	τὸ δημοτικὸν ἰσχύος οὐ μικρᾶς	ἐπειλημμένον	ἐκ τῆς Τυλλίου πολιτείας, καὶ
[4, 82]	κακοῖς αὐτῆς γένοιντο καὶ τὸ	κεκρυμμένον	ὑπὸ τοῖς κόλποις ξίφος σπασαμένη
[4, 24]	οἱ δ´ ἵνα τὸν δημοσίᾳ	διδόμενον	σῖτον λαμβάνοντες κατὰ μῆνα καὶ
[4, 69]	ὡς παῖδα ὀρφανὸν ἐπιτρόπων ἔτι	δεόμενον	ἐφύλαττεν ὑφ´ ἑαυτῷ διαιτᾶσθαί τε
[4, 70]	ἐχθρὸν ἡγήσεσθαι τὸν μὴ ταὐτὰ	βουλόμενον	καὶ μέχρι θανάτου τῇ τυραννίδι
[4, 84]	τοῦ πλήθους ἐγίνοντο διασημαίνουσαι τὸ	βουλόμενόν	τε καὶ ἐπικελευόμενον, τοῖς δὲ
[4, 20]	πέμπτης κλήσεως μὴ τύχοι τοῦτο	γενόμενον,	ἀλλ´ εἰς ἴσα μέρη σχισθεῖεν
[4, 80]	τί τούτων οἶδέ τις ὑμῶν	γενόμενον,	ὅτε τὴν ἀρχὴν Ταρκύνιος ἐλάμβανε;
[4, 35]	σὴν βασιλείαν κατεῖχον, ἐχρῆν σε	παραγενόμενον	ἐπὶ τοὺς δεδωκότας μοι τὴν
[4, 9]	μεγίσταις καὶ εὐνομωτάταις πόλεσι πυνθάνομαι	γινόμενον,	δίκαιόν τε καὶ συμφέρον τῷ
[4, 59]	τοῖς ἐμψύχοις ὅμοιον καὶ τὸ	καταφερόμενον	ἐκ τῆς ἀποτομῆς αἷμα θερμὸν
[4, 38]	τὰ ἔργα χωρεῖν διαλλαγὰς πρῶτον	εὑρόμενον	διὰ φίλων πρὸς τὸν Τύλλιον,
[4, 84]	ὁ Βροῦτος ἀποδείκνυσι μεσοβασιλέα τὸν	ἐπιμελησόμενον	τῶν ἀρχαιρεσιῶν κατὰ τοὺς πατρίους
[4, 56]	ἣν εἰληφὼς ἦν, δηλώσοντα καὶ	πευσόμενον,	τί χρὴ ποιεῖν. ὁ δὲ
[4, 23]	διατελεῖ τοῦτ´ ἐν τῇ πόλει	φυλαττόμενον.	~Ἐπειδὴ δὲ κατὰ τοῦτο γέγονα
[4, 81]	οὐδὲν οὔτ´ ἰδεῖν ἐξεγένετο πώποτε	πραττόμενον	οὔτε μαθεῖν; ἵνα δὲ μὴ
[4, 22]	μέχρι τῶν καθ´ ἡμᾶς χρόνων	ταττόμενον	διατελεῖ τὸ ἐξελευθερικὸν φῦλον, ὅσον
[4, 84]	διασημαίνουσαι τὸ βουλόμενόν τε καὶ	ἐπικελευόμενον,	τοῖς δὲ πλείοσιν αὐτῶν καὶ
[4, 33]	ὃν ἐγὼ νήπιον παραλαβὼν καὶ	ἐπιβουλευόμενον	ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν ἔσωσα καὶ
[4, 76]	τὴν ἑαυτῶν διάλεκτον κωνσούλας· τοῦτο	μεθερμηνευόμενον	εἰς τὴν Ἑλλάδα γλῶτταν τοὔνομα
[4, 10]	τὴν ἀρχὴν τὸν ἄνδρα καὶ	παρακρουόμενον	τοὺς πολίτας μᾶλλον ἢ πείσαντα
[4, 71]	τῆς γυναικὸς ὡς ἔστιν αἵματι	πεφυρμένον	εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ προθέντες
[4, 15]	ἐκέλευσε τοὺς ὁμοπάγους κατὰ κεφαλὴν	ὡρισμένον	νόμισμά τι συνεισφέρειν, ἕτερον μέν
[4, 5]	τ´ ἰδίων καὶ τῶν κοινῶν	ἀποδεικνύμενον,	ἕως αὐτὸς ῥαΐσῃ. ὁ μὲν
[4, 32]	σοι ποιεῖν σύνηθες, ἐπὶ τὸν	ἐκδημαγωγούμενον	ὑπὸ σοῦ καταφεύγῃς ὄχλον, οὐκ
[4, 37]	αὐτὸν καὶ διδαχθέντας, ἐάν τ´	ἀδικούμενον	εὕρωσιν ἐάν τ´ ἐπιτηδειότερον ἄρχειν,
[4, 13]	δύο λόφους, τόν τε Οὐιμινάλιον	καλούμενον	καὶ τὸ Ἰσκυλῖνον, ὧν ἑκάτερος
[4, 38]	γέροντα κεκραγότα καὶ τοὺς ὑπηρέτας	ἐπικαλούμενον	ἔφερε. γενόμενος δ´ ἔξω τοῦ
[4, 26]	τῶν ἐν τῇ Ῥώμῃ λόφων	ἱδρυμένον	Αὐεντίνου· καὶ τοὺς νόμους συνέγραψε
[4, 78]	λαβών, καλῶς αὐτῇ καὶ βασιλικῶς	χρώμενον,	ἀλλ´ ὑπερβεβληκότα πάντας ὕβρει τε
[4, 31]	καὶ τὴν βασιλείαν ἀποδεδωκέναι παραδείγμασι	χρώμενον	τοῖς τῶν καλῶν καὶ ἀγαθῶν
[4, 34]	ὑμῶν παρήγαγον ἐπὶ τὰ πράγματα	ξένον	ὄντα καὶ οὐδὲν προσήκοντα τῷ
[4, 28]	ἀνανδρίαν κακιζούσης· ὡς δ´ οὐδὲν	ἐπέραινον	οὔτε αἱ τῆς σώφρονος λιτανεῖαι
[4, 56]	καὶ πρὶν ἢ παθεῖν τι	δεινὸν	ἀπαίρειν ἐκ τῆς πόλεως ἐβούλετο
[4, 67]	τοῖς δὲ παροῦσι Ῥωμαίων οὕτω	δεινὸν	ἔδοξεν εἶναι καὶ ἐλεεινὸν τὸ
[4, 32]	ἐρωτᾶν με τολμᾷς, τί παθὼν	δεινὸν	ἐχθρὸν ἡγοῦμαί σε καὶ διὰ
[4, 5]	εἰ μηδὲν πέπονθεν ὁ βασιλεὺς	δεινόν,	καὶ μέχρι πολλοῦ τὴν δόξαν
[4, 11]	ἵνα μηδὲν ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν	δεινὸν	πάθωσιν, ἀλλ´ ἤδη καὶ περὶ
[4, 68]	ἐπωνυμίας· τοῦτ´ αὐτὸν ἐρρύσατο μηδὲν	δεινὸν	ὑπὸ τοῦ τυράννου παθεῖν πολλῶν
[4, 39]	τι πρὸς τὸ τῆς ὄψεως	ἐλεεινὸν	ἐπέστη καὶ πρὸς τὴν δέσποιναν
[4, 67]	οὕτω δεινὸν ἔδοξεν εἶναι καὶ	ἐλεεινὸν	τὸ πάθος, ὥστε μίαν ἁπάντων
[4, 69]	καὶ τὴν λύσιν βουλόμενος συνέπεμψε	κἀκεῖνον	ἅμα τοῖς μειρακίοις δεηθεῖσιν, ἵνα
[4, 4]	ἡμᾶς δεῖ μὴ περιορᾶν τοὺς	ἐκεῖνον	ἀποκτείναντας ἄνδρας ἀνοσίους καὶ πᾶσιν
[4, 60]	πρὸς αὐτόν. ἐν ᾧ δ´	ἐκεῖνον	ἐκδέχεσθε, πρὸς ἐμὲ δηλώσατε, περὶ
[4, 45]	τὸν Μαμίλιον ἀπεχθόμενος, ὅτι κηδεστὴν	ἐκεῖνον	ἠξίωσε λαβεῖν ἀνθ´ ἑαυτοῦ, πολλὴν
[4, 27]	ἀπεκρίναντο μηδεμίαν εἶναί σφισι πρὸς	ἐκεῖνον	μήθ´ ὑπὲρ ἡγεμονίας παραχωρήσεως μήτε
[4, 46]	τὰς γενομένας ταῖς πόλεσι πρὸς	ἐκεῖνον.	πολὺν δὲ λόγον ὑπὲρ τοῦ
[4, 4]	συνεγνωκυῖα θεσφάτων, ὅτι βασιλεῦσαι Ῥωμαίων	ἐκεῖνον	τὸν ἄνδρα εἵμαρτο. ἔτυχε δ´
[4, 7]	τέτταρα κατέσχεν, ὥστ´ εἰ κατ´	ἐκεῖνον	τὸν χρόνον ἑκτακαιεικοσαέτης ἦν, ὅτ´
[4, 10]	νόμους ἄρχειν. ἔδοξεν οὖν αὐτοῖς	ἄμεινον	εἶναι κλέπτοντα τὴν ἀρχὴν τὸν
[4, 29]	ἂν ἀκούσῃς λόγους; ἢ σιωπᾶν	ἄμεινόν	ἐστί μοι καὶ μὴ φέρειν
[4, 52]	τὰς κεφαλὰς τῶν σφετέρων ἡγεμόνων·	προὔτεινον	γὰρ αὐτὰς οἱ Ῥωμαῖοι καταπλήξεως
[4, 46]	παρῄνει τε τέως οὔπω τὸν	χαλινὸν	εἰλήφασι {τῆς δουλείας} περὶ τοῦ
[4, 27]	τοὺς οὐκ ἀξιοῦντας ἄρχεσθαι τὸν	χαλινὸν	ἑκόντας λαβεῖν. εἰκοστῷ δ´ οὖν
[4, 13]	τε Οὐιμινάλιον καλούμενον καὶ τὸ	Ἰσκυλῖνον,	ὧν ἑκάτερος ἀξιολόγου πόλεως ἔχει
[4, 24]	τῶν εἰς θεοὺς ἢ τὸ	κοινὸν	ἀδικημάτων ταύτας φέρονται παρ´ αὐτῶν
[4, 49]	ὁ Ταρκύνιος λαμβάνων ἱερὸν ἔγνω	κοινὸν	ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων τε καὶ Λατίνων
[4, 11]	τὰ ἐγκλήματα συνενέγκαντες εἰς τὸ	κοινὸν	βεβούλευνταί τε καὶ συνομωμόκασι κατάγειν
[4, 48]	ἐπαινέσαντες ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας ὡς	κοινὸν	εὐεργέτην τῶν πόλεων ἐπὶ τῷ
[4, 9]	ἃς ὁ πάππος αὐτῶν τὸ	κοινὸν	εὐηργέτησεν ὑποτάξας μὲν ὑμῖν τὰς
[4, 1]	ἐπὶ τοῦ πατρός, τὸ δὲ	κοινὸν	καὶ προσηγορικὸν Σερούιον ἐπὶ τῆς
[4, 25]	δημόσια, τῶν μὲν εἰς τὸ	κοινὸν	φερόντων ἀδικημάτων αὐτὸς ἐποιεῖτο τὰς
[4, 37]	καὶ μεγάλας ἔδοξεν ἐσχηκέναι τὸ	κοινὸν	ὠφελείας. πολλοῦ δ´ ἐφ´ ἑκάστῳ
[4, 70]	καὶ θεοὶ πάντες, ὅσοι τὸν	ἀνθρώπινον	ἐπισκοπεῖτε βίον, ἆρά γ´ ὁ
[4, 11]	τε καὶ δαιμόνων, ὅσοι τὸν	ἀνθρώπινον	ἐποπτεύουσι βίον, ἱκέται πάντες ὑμῶν
[4, 84]	βασιλεῦσιν ἐξῆν, Βροῦτόν τε καὶ	Κολλατῖνον·	καὶ ὁ δῆμος καλούμενος κατὰ
[4, 76]	Ἰούνιον Βροῦτον καὶ Λεύκιον Ταρκύνιον	Κολλατῖνον.	τοὺς δ´ ἄρχοντας τούτους ἔταξαν
[4, 74]	σπάνια· θρόνον δὲ τοῖς ἀνδράσιν	ἐλεφάντινον,	ἐν ᾧ καθεζόμενοι δικάσουσι, καὶ
[4, 84]	εἶναι τὴν καθαίρεσιν τῆς τυραννίδος	ὄκνον	ταῖς ἐπιβολαῖς ἐπιφέροντες. ἐπεὶ δ´
[4, 14]	ταύτῃ τιθασσευόμενοι μέγα τι καὶ	σεμνὸν	ἐχούσῃ χαριέστεροι γίνωνται περὶ τοὺς
[4, 43]	πράγμασιν ἀχθομένους κατεμήνυον πρὸς τὸν	τύραννον·	αἱ δὲ τιμωρίαι κατὰ τῶν
[4, 62]	γυνή τις ἀφίκετο πρὸς τὸν	τύραννον	οὐκ ἐπιχωρία βύβλους ἐννέα μεστὰς
[4, 83]	φύσιν ἢ πονηρὰς τροφὰς τὸ	φιλοτύραννον	ἐμπέφυκεν οὐ πολλοῖς οὖσι μὰ
[4, 45]	ἀνέφερε δὲ τὸ γένος εἰς	Τηλέγονον	τὸν ἐξ Ὀδυσσέως καὶ Κίρκης,
[4, 55]	παρέσται τόπους, τήν τε λείαν	ἄφθονον	καὶ τὰ χωρία ἀφύλακτα, καὶ
[4, 85]	κλεισθῆναι τὰς πύλας διαδρᾶναι, τοσοῦτο	μόνον	ἀπαγγελλόντων, ὅτι κατέχει τὴν ἐκκλησίαν
[4, 29]	ἔνδον, ἵνα μόνη διαλεχθείη πρὸς	μόνον,	Ἆρ´, ἔφησεν, ὦ Ταρκύνιε, μετὰ
[4, 39]	τῶν συγκατασκευασάντων τὴν ἀρχὴν λαβοῦσα	μόνον	αὐτόν· Τὰ μὲν πρῶτα, ἔφη,
[4, 61]	εὑρέθη τῇ πολυτελείᾳ τῆς ὕλης	μόνον	διαλλάττων τοῦ ἀρχαίου, ἐκ μὲν
[4, 44]	ἀπαραίτητοι. ~Καὶ οὐκ ἀπέχρη ταῦτα	μόνον	εἰς τοὺς δημοτικοὺς αὐτῷ παρανομεῖν,
[4, 25]	ὧν μακαρισμοὶ τοῖς κατασκευασαμένοις ἠκολούθουν	μόνον,	ἐπαίνου δὲ καὶ ζήλου ἄξια
[4, 45]	διὰ τῶν ὅπλων κτησαμένοις, οὐ	μόνον	ἐπιχωρίου δεῖ φυλακῆς, ἀλλὰ καὶ
[4, 6]	παρὰ πολὺ διήλλαττεν, ἀλλὰ τρισὶ	μόνον	ἔτεσι θατέρου πρεσβύτερος ἦν· ὥστ´
[4, 80]	παραλελεῖφθαι, ἀλλ´ ἐάν τις ἓν	μόνον	ἔχῃ τούτων ἐπιδεῖξαι γεγονός, οὐκ
[4, 74]	καὶ πολιτικῆς ἀσχολίας, ἓν τοῦτο	μόνον	ἔχων ἔργον ὥσπερ ὁ βασιλεύς,
[4, 11]	μοι περὶ τῶν Ταρκυνίου παίδων	μόνον	ὁ κίνδυνός ἐστιν, ἵνα μηδὲν
[4, 30]	γενόμενος οὐ καθ´ ἓν ἁμαρτάνει	μόνον,	ὃ καὶ πρότερον ἔφην, ὅτι
[4, 16]	δ´ ἐμείωσε τὸν ὁπλισμὸν οὐ	μόνον	τοῖς θώραξιν, ὥσπερ τῶν δευτέρων,
[4, 25]	δὲ Τύλλιος οὐκ ἐν τούτοις	μόνον	τοῖς πολιτεύμασι δημοτικὸς ὢν ἐδήλωσεν,
[4, 3]	ἑαυτοῦ τούτῳ πράττειν ἐπέσκηπτεν, οὐ	μόνον	τὸν ἴδιον οἶκον ἐπιτρέπων, ἀλλὰ
[4, 76]	ἐκκλησίαν. ὄχλου δὲ συναχθέντος οὐ	μόνον	τοῦ κατ´ ἀγορὰν τότ´ ὄντος,
[4, 31]	τοῖς διαδεχομένοις τὰ παππῷα, μὴ	μόνον	τῶν χρημάτων, ἀλλὰ καὶ τῆς
[4, 29]	ἀρετήν· οὗ σὺ κληρονομεῖν οὐ	μόνον	τῶν χρημάτων, ἀλλὰ καὶ τῆς
[4, 74]	γὰρ οὐδέν´, ἐὰν γένηται σπάνια·	θρόνον	δὲ τοῖς ἀνδράσιν ἐλεφάντινον, ἐν
[4, 60]	δ´ ὡς ἤκουσε μικρὸν ἐπισχὼν	χρόνον,	Ἀκούσατ´, ἔφησεν, ἄνδρες Ῥωμαῖοι· τὸ
[4, 9]	τῆς δικαιοσύνης καὶ αὐτὸς οὐδένα	χρόνον	ἀνήσω τῆς ἁπάντων προνοούμενος ἰσηγορίας.
[4, 78]	μαλακισθῶμεν, ἐξέσται. εἰ μὲν οὖν	χρόνον	εἶχον, ὅσον ἐβουλόμην, ἢ πρὸς
[4, 9]	ὅσον μὲν οὖν αὐτὸς ἔζη	χρόνον,	ἐκείνῳ προσῆκεν ὑμᾶς τὰς ὑπὲρ
[4, 7]	ὥστ´ εἰ κατ´ ἐκεῖνον τὸν	χρόνον	ἑκτακαιεικοσαέτης ἦν, ὅτ´ ἀπεστερεῖτο τῆς
[4, 39]	ὁποσονοῦν ταύτης τῆς ἡμέρας περιγένηται	χρόνον·	ἐπίστασαι δ´, ὡς εὔνουν ἐστὶν
[4, 43]	δὲ κἀκείνοις οὐ μετὰ πολὺν	χρόνον	ἔτι πλείω τὰ χαλεπά. τούς
[4, 68]	διέμεινεν ἅπαντα τὸν ἐξ ἐκείνου	χρόνον,	ἕως {οὗ} τὸν ἐπιτήδειον ἔδοξε
[4, 75]	τῆς Ῥωμαίων εἰργομένους τὸν ἀεὶ	χρόνον	καὶ γένος τὸ ἐξ αὐτῶν·
[4, 25]	τ´ ἀπολαύουσι καὶ ἐπὶ μήκιστον	χρόνον	καρποῦνται τὰς ὠφελείας, πάντων μάλιστα
[4, 38]	βουλῆς, ᾗ μάλιστα ἐπεποίθει, γενέσθαι,	χρόνον	μέν τινα διέτριβε κατ´ οἰκίαν
[4, 51]	ἦν ἰσόρροπος αὐτοῖς ἐπὶ πολὺν	χρόνον	ὁ ἀγών· οἱ δὲ προαποσταλέντες
[4, 31]	με καὶ τοσοῦτον ἤδη κατέχεις	χρόνον,	οὐκ ἐκ τοῦ δικαίου λαβών·
[4, 49]	τοῦ δὲ μένειν εἰς ἅπαντα	χρόνον	τὰ συγκείμενα ταῖς πόλεσι πρόνοιαν
[4, 62]	κατέκαυσε· καὶ μετ´ οὐ πολὺν	χρόνον	τὰς λοιπὰς ἓξ ἐνέγκασα τῆς
[4, 29]	ἐν ἰδιώτῃ βίῳ τοσοῦτον διεζήσαμεν	χρόνον.	τί οὖν οὐκ ἐπανορθούμεθα τὸ
[4, 66]	τρόπον καὶ μὴ πολὺν ποίει	χρόνον	τὸν διὰ μέσου. ~Ταχείᾳ δὲ
[4, 40]	ἔργοις αὐτοῦ παρὰ πάντα τὸν	χρόνον	ὑπάρχει τυγχάνειν. ἐδήλωσε δέ τι
[4, 76]	ὕπατοι δ´ ὑφ´ Ἑλλήνων ἀνὰ	χρόνον	ὠνομάσθησαν ἐπὶ τοῦ μεγέθους τῆς
[4, 50]	καὶ πολὺν ἀντέσχον τῇ ταλαιπωρίᾳ	χρόνον·	ὡς δ´ ὑπέλειπεν αὐτοὺς τἀπιτήδεια,
[4, 8]	ἐκόσμει, καὶ τὸν ἐξ ἐκείνου	χρόνον	ὡς ἐπίτροπος ὢν τῶν ἐκ
[4, 74]	φύεται τυραννίς· ἀλλ´ εἰς ἐνιαύσιον	χρόνον,	ὡς παρ´ Ἀθηναίοις γίνεται, τὸ
[4, 9]	παρὰ πάντα τὸν τοῦ βίου	χρόνον	ὥσπερ ἐξ αὑτοῦ γεγονότα τιμῶν
[4, 62]	ὑφ´ ἑνὸς τῶν δημοσίων, ὡς	πατροκτόνον	εἰς ἀσκὸν ἐνράψας βόειον ἔρριψεν
[4, 5]	βουλεύσαντας ἐπὶ τῷ βασιλεῖ τὸν	φόνον,	καὶ τοὺς ἐπὶ τοὖργον ἀποσταλέντας
[4, 79]	καὶ γάμους ἐπετέλει καὶ τὴν	ἀνδροφόνον	νύμφην ἐπὶ τὸν τῆς ἀδελφῆς
[4, 64]	ἔχειν. ὡς δὲ μετὰ τὸ	δεῖπνον	ἀπῆλθε κοιμησόμενος ἐπισχὼν τῆς νυκτὸς
[4, 2]	τῶν βασιλείων καὶ κατενεχθέντος ἐφ´	ὕπνον,	πῦρ ἀπέλαμψεν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς
[4, 48]	ξίφη. μετὰ τοῦτο τὸν μὲν	Τύρνον	οὐκέτι λόγου τυχεῖν ἐάσαντες εἰς
[4, 4]	ἐπετροπεύθη. ὅταν δὲ τὸν παρόντα	κίνδυνον	διασκεδάσωμεν, οὐδὲν γὰρ ἔτι τῶν
[4, 55]	ἐπιχειρεῖν πράγματι καὶ μέγαν ἔχοντι	κίνδυνον,	οὐ μὴν ἀδυνάτῳ γε, συγχωρήσαντος
[4, 4]	τὰ δύστηνα ταυτὶ παιδία καταλείπεται	κίνδυνον	οὐ τὸν ἐλάχιστον ὑπὲρ τῆς
[4, 44]	πόλιν ἐργασίας, μέγιστον οἰόμενος εἶναι	κίνδυνον	τοῖς μονάρχοις, ὅταν οἱ πονηρότατοι
[4, 34]	τῶν ἡδέων ἐχούσης ἡγεμονίας τὴν	ἀκίνδυνον	ἀντικαταλλασσόμενος ἡσυχίαν. οὐκ ἠνέσχοντο Ῥωμαῖοι
[4, 29]	ἥ γε τόλμα καὶ τὸ	φιλοκίνδυνον	ἔνεστί σου τοῖς τρόποις, ὧν
[4, 51]	παρακελευσάμενος, τὴν δ´ ἄλλην δύναμιν	εὔζωνον	ἀναλαβὼν ἦγεν ἐπὶ τοὺς πρὸς
[4, 61]	ὁ μάντις οὐδὲ σφετερίσασθαι τὸν	οἰωνὸν	λέγει πρὸς αὐτούς, Ἄνδρες Ῥωμαῖοι,
[4, 64]	ἐπίκλησιν· ἐγὼ δὲ καὶ τοῦτον	υἱωνὸν	εἶναι τοῦ Ἠγερίου πείθομαι, εἴ
[4, 79]	γαμετὴν γυναῖκα, σώφρονα καὶ τέκνων	κοινωνὸν	γεγονυῖαν, ἐν ταῖς αὐταῖς ἡμέραις
[4, 10]	δὲ συνδραμόντος πολλοῦ πρὸς τὸ	παράδοξον	τῆς ὄψεως ἐκκλησίαν συγκαλέσας προῆλθεν
[4, 82]	ἢ βίον ἐλεύθερον, ἢ θάνατον	ἔνδοξον.	ἥκει δὲ καιρός, οἷον εὐχόμεθα,
[4, 6]	δὲ Λικίννιος γράφει κατὰ τὸν	ὄγδοον.	ἔστω δὴ κατὰ τοῦτον ἐληλυθὼς
[4, 6]	Ἄγκῳ δὲ βασιλεῖ κατὰ τὸν	ὄγδοον	τῆς ἀρχῆς ἐνιαυτὸν φίλος γενόμενος
[4, 60]	μὲν τὸ πρὸς τὰς ἀνατολὰς	βλέπον,	τουτὶ δὲ τὸ πρὸς τὰς
[4, 24]	προβέβληνται τὸ ἔθος, ὡς οὐ	πρέπον	ἡγεμονικῇ πόλει καὶ παντὸς ἄρχειν
[4, 63]	εἰς τὸν παρακείμενον τοῖς βασιλείοις	κῆπον	ἔαρος ὥρᾳ νεοττιὰν ἔπλαττον ἐπὶ
[4, 56]	εἰς τὸν παρακείμενον τοῖς βασιλείοις	κῆπον·	ἔτυχον δὲ μήκωνες ἐν αὐτῷ
[4, 22]	ὁ βασιλεὺς πρᾶγμα συνιδών, ὃ	παρέλιπον	ἅπαντες οἱ πρὸ αὐτοῦ βασιλεῖς.
[4, 83]	καὶ ποίαις συμμαχίαις; τοῦτο γὰρ	λοιπὸν	εἰπεῖν. πρώταις μὲν ταῖς παρὰ
[4, 44]	τὰς πολεμικὰς χρείας ἐπιτήδειον, τὸ	λοιπὸν	ἠνάγκασεν ἐργάζεσθαι τὰς κατὰ πόλιν
[4, 52]	εἶναι Ταρκυνίου καὶ φόρου τὸ	λοιπὸν	ὑποτελεῖς. σπεισάμενος δὴ πρὸς αὐτοὺς
[4, 9]	δανείσματα ποιεῖν, κουφοτέρας εἰς τὸ	λοιπὸν	φέρητε, τιμήσασθαι τὰς οὐσίας ἅπαντας
[4, 20]	{τοὺς} μισθοφόρους. ~Τοῦτον δὲ τὸν	τρόπον	ἅπαν ἐπιθεὶς τὸ βάρος τοῖς
[4, 43]	καὶ εἰς τὸν ἐξ ἀρχῆς	τρόπον	ἀποκατέστησε· καὶ ὁπότε δεήσειεν αὐτῷ
[4, 31]	οὐδενὸς ἔμελε, καταμισθοδοτήσας καὶ πάντα	τρόπον	διαφθείρας, καὶ οὐδὲ τότε μέντοι
[4, 25]	τὰ κοινὰ πρὸς τὸν ἑαυτῶν	τρόπον	δικαζόντων ἐκεῖνος διελὼν ἀπὸ τῶν
[4, 19]	ἀρκοῦσα ἔσται, διαιρῶν τὸν αὐτὸν	τρόπον	εἰς τοὺς ἑκατὸν ἐνενηκοντατρεῖς λόχους,
[4, 12]	ἔθος ἦν. τοῦτον δὲ τὸν	τρόπον	ἐπὶ τὴν βασιλείαν παρελθὼν πολλῶν
[4, 75]	ἄλλο δ´ οὐδέν. ~Ὃν δὲ	τρόπον	ἔσται τούτων ἕκαστον, ἀκούσατέ μου·
[4, 26]	ἑορτὴν καὶ πανήγυριν, ὃν ἐπιτελεσθήσεται	τρόπον,	ἔταξεν. ἵνα δὲ μηδεὶς χρόνος
[4, 66]	τιμωρήσεις ἐμοί τε καὶ σεαυτῷ	τρόπον	καὶ μὴ πολὺν ποίει χρόνον
[4, 27]	δὲ καὶ τῆς ἐπιβουλῆς τὸν	τρόπον	μικρὰ τῶν ἔμπροσθεν γενομένων ἀναλαβών.
[4, 47]	ἐκείνων, τίνα χρηστέον τοῖς πράγμασι	τρόπον.	οἱ μὲν οὖν ἄλλοι τοὺς
[4, 16]	λόχους καὶ διεῖλε τὸν αὐτὸν	τρόπον	τοῖς προτέροις καθ´ ἡλικίας, δέκα
[4, 4]	ἔσται πράγματα, τὸν οἴκτιστον ἀπολοῦνται	τρόπον	ὑπ´ αὐτῶν· ἔσται γ´ οὐδ´
[4, 34]	τὸν βέλτιστον αὐτῆς ἔτυχον ἐγὼ	τρόπον,	ὡς λέγεις, μήθ´ ὑπὸ τῶν
[4, 5]	συνίστησιν ὡς ὑπὸ τοῦ βασιλέως	ἐπίτροπον	ἁπάντων τῶν τ´ ἰδίων καὶ
[4, 49]	δὲ πάντων τὸ πρᾶγμα δεξαμένων	τόπον	μὲν ἀπέδειξεν, ἔνθα ποιήσονται τὴν
[4, 49]	ἕκαστον ἐνιαυτὸν εἰς τὸν ἀποδειχθέντα	τόπον	πανηγυρίζωσι καὶ συνεστιῶνται καὶ κοινῶν
[4, 61]	εἵμαρται γενέσθαι συμπάσης Ἰταλίας τὸν	τόπον	τοῦτον, ἐν ᾧ τὴν κεφαλὴν
[4, 23]	χρηστούς, μὴ περιορᾶν ὄντας ἀλλοτρίους·	ἄτοπόν	τε πρᾶγμα ποιεῖν αὐτοὺς ἔφη
[4, 47]	λαβεῖν, ὃς οὐδ´ εἰς τρίτον	πάππον	ἀνενεγκεῖν ἔχει τὸ γένος; ἀγανακτῶν
[4, 37]	προσήκουσαν· καταλιπεῖν γὰρ αὐτῷ τὸν	πάππον	ἀποθνήσκοντα σὺν τοῖς χρήμασι καὶ
[4, 46]	συνθήκας, ἃς ἐποιήσαντο πρὸς τὸν	πάππον	αὐτοῦ παραδιδόντες τὴν ἡγεμονίαν, λελύσθαι
[4, 41]	γλῶτταν τὸν ὑπερήφανον. τὸν δὲ	πάππον	αὐτοῦ Πρίσκον ἐκάλουν· ὡς δ´
[4, 48]	ἐφ´ οἷς Ταρκύνιόν τε τὸν	πάππον	αὐτοῦ πρότερον ἐποιήσαντο καὶ μετὰ
[4, 4]	ἐπὶ Μαρκίοις τοῖς ἀνελοῦσι τὸν	πάππον	αὐτῶν τὰ τῆς πόλεως ἔσται
[4, 33]	ἐγὼ τούς τ´ ἀποκτείναντας τὸν	πάππον	ὑμῶν ἐτιμωρησάμην καὶ ὑμᾶς εἰς
[4, 33]	πραγμάτων ἀναγκασθείς· ἐπειδὴ τὸν μὲν	πάππον	ὑμῶν οἱ τῆς βασιλείας ἀντιποιούμενοι
[4, 34]	ὑμετέραν· ὥσπερ γε καὶ τὸν	πάππον	ὑμῶν παρήγαγον ἐπὶ τὰ πράγματα
[4, 5]	εἰς τὸν πρὸ τῶν θυρῶν	στενωπόν,	καὶ πρῶτον μὲν ἐδήλωσε τοῖς
[4, 65]	τούτῳ καταπληξάμενος τῷ τρόπῳ τὴν	ἄνθρωπον	αἱρέσεις αὐτῇ δύο προὔτεινεν, ὧν
[4, 33]	ὧδε· Ἅπαντα μέν, ὡς ἔοικεν,	ἄνθρωπον	ὄντα δεῖ προσδοκᾶν, ὦ βουλή,
[4, 1]	ἐκείνη πάντα τὰ περὶ τὴν	ἄνθρωπον	οὐ πολλοῖς χρόνοις ὕστερον ἐλευθέραν
[4, 46]	ἀνοσίου τρόπου χρηστόν τι καὶ	φιλάνθρωπον	ἐλπίζειν καὶ νομίζειν, ὡς ὁ
[4, 59]	κεφαλὴ νεοσφαγοῦς ἀνθρώπου τό τε	πρόσωπον	ἔχουσα τοῖς ἐμψύχοις ὅμοιον καὶ
[4, 61]	ἀρχαίου, ἐκ μὲν τοῦ κατὰ	πρόσωπον	μέρους τοῦ πρὸς μεσημβρίαν βλέποντος
[4, 59]	ἀποτομῆς αἷμα θερμὸν ἔτι καὶ	νεαρόν.	τοῦτο τὸ τέρας ἰδὼν ὁ
[4, 24]	ἐν τῇ πόλει· τὸ δὲ	μιαρὸν	καὶ ἀκάθαρτον φῦλον ἐκβαλοῦσιν ἐκ
[4, 60]	συντυχεῖν· ἀσχολεῖται δὲ κατὰ τὸ	παρόν·	ἔσται δ´ ὑμῖν ὀλίγου χρόνου
[4, 73]	ἡμᾶς καθίστασθαι πολιτείαν κατὰ τὸ	παρόν·	ὅ τε γὰρ καιρός, εἰς
[4, 13]	οὐδὲν δέομαι μεμνῆσθαι κατὰ τὸ	παρόν.	τῇ τε πόλει προσέθηκε δύο
[4, 28]	οἰόμενος δεῖν ἐξαμαρτάνειν εἰς τὸν	πενθερόν,	ἀλλὰ περιμένειν, ἕως ἡ φύσις
[4, 47]	αἰτιᾶται, μὴ προθυμεῖσθαι λαβεῖν τότε	πενθερόν·	εἰ δὲ χρηστὸν ἐνόμιζεν, ὅτε
[4, 36]	ἢ ἄλλην τινὰ περὶ σῶμα	ἐλεύθερον	ἀκολασίαν; δικαίως μέντ´ ἄν, εἴ
[4, 82]	θάτερον ἅπασιν αἱρετέον, ἢ βίον	ἐλεύθερον,	ἢ θάνατον ἔνδοξον. ἥκει δὲ
[4, 23]	ἀγανακτούντων, εἰ τῇ φύσει τὸ	ἐλεύθερον	οἴονται τοῦ δούλου διαφέρειν, ἀλλ´
[4, 26]	προῆλθον. τοιαῦτα διεξελθὼν συνεβούλευεν αὐτοῖς	ἱερὸν	ἄσυλον ἀπὸ κοινῶν ἀναλωμάτων ἐν
[4, 49]	πόλεσι πρόνοιαν ὁ Ταρκύνιος λαμβάνων	ἱερὸν	ἔγνω κοινὸν ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων τε
[4, 62]	φυλάττουσιν οὔθ´ ὅσιον κτῆμα οὔθ´	ἱερὸν	ὡς τὰ Σιβύλλεια θέσφατα. χρῶνται
[4, 6]	ὧν ἕκαστον ἐγὼ πειράσομαι ποιῆσαι	φανερὸν	δι´ ὀλίγων. Ταρκύνιος ἐκ Τυρρηνίας
[4, 36]	γενόμενος ἰδιώτης πειράσομαι ποιῆσαι πᾶσι	φανερόν,	ὅτι καὶ ἄρχειν ἐπίσταμαι καλῶς
[4, 82]	δόξης ἤραντο κινδύνους· ἀλλὰ δυεῖν	θάτερον	ἅπασιν αἱρετέον, ἢ βίον ἐλεύθερον,
[4, 48]	καταλύσεως ἐκάλει καὶ δυεῖν γενέσθαι	θάτερον	ἔφη δεῖν, ἢ αὐτὸς ἀποθανεῖν,
[4, 61]	μὲν ὁ τοῦ Διός, παρ´	ἑκάτερον	δὲ τὸ μέρος ὅ τε
[4, 65]	καὶ διομνύμενος ἀληθεύειν τῶν λεγομένων	ἑκάτερον,	εἰς ἀνάγκην ἦλθεν ἡ Λουκρητία
[4, 5]	~Ταῦτ´ εἰποῦσα καὶ τῶν παιδίων	ἑκάτερον	εἰς τὰς ἀγκάλας ἐμβαλοῦσα τοῦ
[4, 52]	ἕνεκα· μαθόντες, ὅτι διέφθαρται τὸ	ἕτερον	αὐτῶν στράτευμα, οὐδὲν ἔτι ἀπεδείξαντο
[4, 15]	ἕτερον μέν τι τοὺς ἄνδρας,	ἕτερον	δέ τι τὰς γυναῖκας, ἄλλο
[4, 27]	τῇ καλουμένῃ Βοαρίᾳ, τὸν δ´	ἕτερον	ἐπὶ ταῖς ἠιόσι τοῦ Τεβέριος,
[4, 62]	καλυπτόμενοι. ~Λέγεται δέ τι καὶ	ἕτερον	ἐπὶ τῆς Ταρκυνίου δυναστείας πάνυ
[4, 62]	τῶν βιβλίων φυλακήν, ὧν τὸν	ἕτερον	Μάρκον Ἀτίλιον ἀδικεῖν τι δόξαντα
[4, 15]	κεφαλὴν ὡρισμένον νόμισμά τι συνεισφέρειν,	ἕτερον	μέν τι τοὺς ἄνδρας, ἕτερον
[4, 30]	τὸν Ἀρροῦντα· ἀλλὰ καὶ καθ´	ἕτερον,	ὅτι φησὶν ἀποθανόντα ὑπὸ τῆς
[4, 11]	ἄλλη Ταρκυνίου συγγένεια· ἐγὼ δ´	ἕτερόν	τι βουλεύσομαι γενναιότερον ὑπὲρ ἐμαυτοῦ·
[4, 83]	τοῖς τυράννοις, οὐ χάρις, οὐχ	ἕτερόν	τι τῶν βιαζομένων ἢ πειθόντων
[4, 34]	μου πράττειν βουλομένου οὐδ´ ἠξίωσαν	ἕτερόν	τινα τῶν κοινῶν ἀποδεῖξαι κύριον,
[4, 4]	τῶν τραυμάτων ὑγιὴς γένηται, τὸν	ἕτερον	τῶν ἑαυτοῦ γαμβρῶν, τὸ σὸν
[4, 40]	ἀρχήν· ἐλλείποντος δέ τινος τούτων	ἕτερον	ὠνόμαζον, καὶ τρίτον, εἰ μὴ
[4, 35]	καλεῖν με εἰς διαδικασίαν· ὧν	οὐδέτερον	ἐποίησας, ἀλλὰ τοσούτοις χρόνοις ὕστερον
[4, 29]	γένους ἀξία. ἢ τούτων μὲν	οὐδέτερον,	ἡ δ´ ἀσθενὴς ἔτι καὶ
[4, 31]	σὺ τόν τ´ οἶκον τὸν	ἡμέτερον	ἐπιτροπεύειν ἤρξω καὶ τῆς βασιλείας
[4, 64]	σωφρονεστάτην ἐπεχείρησεν ὁ Σέξτος διαφθεῖραι,	παλαίτερον	μὲν ἔτι εἰργόμενος, ὁπότε κατάγοιτο
[4, 11]	ἐγὼ δ´ ἕτερόν τι βουλεύσομαι	γενναιότερον	ὑπὲρ ἐμαυτοῦ· βεβίωται γὰρ ἤδη
[4, 37]	τ´ ἀδικούμενον εὕρωσιν ἐάν τ´	ἐπιτηδειότερον	ἄρχειν, ἐκείνῳ παραδοῦναι τὴν τῆς
[4, 35]	ἐνόμιζες ὑπ´ ἐμοῦ καὶ σεαυτὸν	ἐπιτηδειότερον	εἶναι τὴν ἐπιμέλειαν τῶν κοινῶν
[4, 54]	ὀρυξάμενος εὐρυτέραν καὶ τεῖχος ἐγείρας	ὑψηλότερον	καὶ πύργοις διαλαβὼν τὸ χωρίον
[4, 29]	τῆς βασιλείας ἀποστερούμενος ἀνέχεσθαι διανοῇ;	πότερον	ἐκ ταπεινῶν καὶ ἀσήμων ἔφυς
[4, 36]	τίνι τῶν ἐμῶν ἔργων ἀχθόμενοι·	πότερον	ὅτι πολλοὺς ἴσασιν ἐπὶ τῆς
[4, 32]	πρόφασιν εὐπρεπῆ τῆς ἀποστερήσεως σκηπτόμενος;	πότερον	οὐχ ἡγούμενος ἐξ ἐκείνου γένους
[4, 40]	ἄπιστος ὑπόληψις, ὥσπερ εἴρηταί μοι	πρότερον,	ἀληθὴς εἶναι ὑπὸ πολλῶν ἐπιστεύθη.
[4, 14]	τρεῖς φυλὰς τὰς γενικὰς ὡς	πρότερον,	ἀλλὰ κατὰ τὰς τέτταρας τὰς
[4, 34]	ὄντα καὶ οὐδὲν προσήκοντα τῷ	πρότερον	βασιλεῖ· καίτοι παῖδάς γ´ Ἄγκος
[4, 43]	οὐδὲν ὑπὸ τῶν πατρικίων ὡς	πρότερον	ἐβλάπτοντο περὶ τὰ συμβόλαια, πάντας
[4, 43]	εἰσφέρειν. συνόδους τε συμπάσας, ὅσαι	πρότερον	ἐγίνοντο κωμητῶν ἢ φρατριαστῶν ἢ
[4, 40]	καὶ τὴν ἰδίαν ἀξίωσιν, ἣν	πρότερον	εἶχον, ἀναλαβεῖν. θορύβου δὲ γενομένου
[4, 6]	ὃν γράφει Λικίννιος, καὶ μὴ	πρότερον·	ἐν ὑστέρῳ μὲν γὰρ οὐκ
[4, 39]	οὗτος ὁ στενωπὸς ὄρβιος καλούμενος	πρότερον	ἐξ ἐκείνου τοῦ δεινοῦ καὶ
[4, 40]	ἀρχὰς λαβών, ὡς εἴρηταί μοι	πρότερον,	ἔπειτα φιλανθρωπίαις τισὶ τὸν δῆμον
[4, 4]	ὑφ´ οὗ πολλάκις ἤδη καὶ	πρότερον	ἐπετροπεύθη. ὅταν δὲ τὸν παρόντα
[4, 48]	Ταρκύνιόν τε τὸν πάππον αὐτοῦ	πρότερον	ἐποιήσαντο καὶ μετὰ ταῦτα Τύλλιον·
[4, 84]	ὁ Βροῦτος ἡσθείς, Ἐάν γε	πρότερον,	ἔφη, τὰ δόξαντα τῷ συνεδρίῳ
[4, 85]	τῶν υἱῶν Σέξτον, ὡς καὶ	πρότερον	ἔφην· ἡλικίαν μὲν ἤδη πολιὸς
[4, 30]	ἓν ἁμαρτάνει μόνον, ὃ καὶ	πρότερον	ἔφην, ὅτι γέγραφεν υἱὸν εἶναι
[4, 27]	Ῥωμαίοις τὴν ἡγεμονίαν ἐφ´ οἷς	πρότερον	ἐψηφίσαντο. καὶ παρῆσαν ἀπὸ πάσης
[4, 78]	ἐλευθερίαν τῇ πατρίδι, ἧς οὔτε	πρότερον	ἡμῖν ἐξεγένετο μεταλαβεῖν, ἐξ οὗ
[4, 40]	τέχνης, ἡ δ´ εἰκών, οἵα	πρότερον	ἦν, ἀρχαικὴ τὴν κατασκευήν· διαμένει
[4, 3]	ψῆφον ἐπενέγκαντες, ὥσπερ Ταρκύνιόν τε	πρότερον	καὶ ἔτι πρὸ τούτου Νόμαν
[4, 27]	μνησικάκου πολιτεύεσθαί τ´ ἀποδοὺς ὡς	πρότερον	καὶ τὰ ἴδια καρποῦσθαι, μενούσαις
[4, 75]	ἀφαιρουμένους αὐτὸν ὧν ἐν τοῖς	πρότερον	καιροῖς κύριος ἦν. οὕτω γὰρ
[4, 72]	τίνος ἀποδειχθεῖσα ἀνδρός, καὶ ἔτι	πρότερον,	ὅστις ἔσται πολιτείας κόσμος, ὃν
[4, 64]	φησιν Ἠγερίου, περὶ οὗ δεδήλωκα	πρότερον,	ὅτι Ταρκυνίῳ τῷ προτέρῳ βασιλεύσαντι
[4, 20]	δήμου. εἴρηται δέ μοι καὶ	πρότερον,	ὅτι τριῶν πραγμάτων ὁ δῆμος
[4, 71]	οὔτε δωρεαῖς ἔτι κατεχόμενοι ὡς	πρότερον	οὔτε τὰς ὕβρεις τῶν Ταρκυνίου
[4, 57]	χωρὶς τῶν ἄλλων μισθῶν, οὓς	πρότερον	ὑπέσχητο, πολιτείαν τε τὴν ἐν
[4, 40]	τἀληθὲς οὕτως. ἐν γὰρ τοῖς	πρότερον	χρόνοις, ὁπότε βασιλεὺς ἀποθάνοι, τὴν
[4, 9]	ὄντα με παραλαβὼν ἐξέθρεψεν οὐδὲν	ἐνδεέστερον	ἄγων τῶν αὑτοῦ τέκνων καὶ
[4, 41]	ὡς δ´ ἡμεῖς ἂν εἴποιμεν,	προγενέστερον·	ὁμώνυμος γὰρ ἦν τῷ νεωτέρῳ
[4, 58]	ἀλλ´ ἵνα τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν	ἐγκρατέστερον	κατέχῃ ταῦτα πράττων· κρατίστην ἡγούμενος
[4, 33]	αὐτὸς ἐγκαλοῦμαι, τὴν μὲν τύχην	ὕστερον	ἀνακλαύσομαι, τὰ δὲ δίκαια νῦν
[4, 78]	Ταρκύνιος τὴν ἀρχὴν κατέσχεν, οὔθ´	ὕστερον,	ἐὰν νῦν μαλακισθῶμεν, ἐξέσται. εἰ
[4, 1]	τὴν ἄνθρωπον οὐ πολλοῖς χρόνοις	ὕστερον	ἐλευθέραν αὐτὴν ἀφίησι καὶ πασῶν
[4, 14]	ἑορτὴν ἄγοντες Ῥωμαῖοι διετέλουν ὀλίγαις	ὕστερον	ἡμέραις τῶν Κρονίων, σεμνὴν ἐν
[4, 73]	οὐκ ἀκίνδυνος, ἐξέσται θ´ ἡμῖν	ὕστερον,	ὅταν ἀπαλλαγῶμεν τῆς τυραννίδος μετὰ
[4, 35]	οὐδέτερον ἐποίησας, ἀλλὰ τοσούτοις χρόνοις	ὕστερον	ὥσπερ ἐκ μακρᾶς ἀνανήψας μέθης
[4, 85]	Γαβίων πόλιν, ἧς βασιλέα τὸν	πρεσβύτερον	ἀπέδειξε τῶν υἱῶν Σέξτον, ὡς
[4, 4]	κοινὰ πράττειν ἱκανοὶ γένωνται, τὸν	πρεσβύτερον	αὐτῶν ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων ἡγεμόνα. ~Ταῦτ´
[4, 77]	πολλὴν σφόδρα οὖσαν, καὶ ἀδελφὸν	πρεσβύτερον,	ὃς ἔμελλε τιμωρήσειν τῷ θανάτῳ
[4, 68]	ἐκέκτητο, καὶ σὺν αὐτῷ τὸν	πρεσβύτερον	υἱὸν εὐγενές τι φρόνημα διαφαίνοντα
[4, 17]	οἱ μὲν χειροτέχναι τοῖς τὸ	δεύτερον	ἔχουσι τίμημα διῃρημένοι καθ´ ἡλικίαν,
[4, 6]	τὰ κοινά· ἐγὼ δ´ ἔτι	νεώτερον	αὐτὸν ὑποτίθεμαι πέντε ὅλοις ἔτεσι,
[4, 6]	ἀπέθνησκε Ταρκύνιος. εἰ δὴ τὸν	νεώτερον	τῶν υἱῶν ἔσχατον ἐκύησεν ἔτος
[4, 21]	χρόνοις καὶ μεταβέβληκεν εἰς τὸ	δημοτικώτερον,	ἀνάγκαις τισὶ βιασθεὶς ἰσχυραῖς, οὐ
[4, 38]	τὴν τόλμαν αὐτοῦ τάχιον ἢ	φρονιμώτερον	προῆλθεν ἐκ τῆς οἰκίας οὐ
[4, 10]	ταῦτα δ´ αὐτοῦ πολιτευομένου χαλεπῶς	ἔφερον	οἱ πατρίκιοι καταλυομένην τὴν δυναστείαν
[4, 8]	ἡδονάς, ἀλλ´ ἠγανάκτουν καὶ χαλεπῶς	ἔφερον	οὐκ ἀξιοῦντες αὐτὸν ἑαυτῷ τινα
[4, 9]	πυνθάνομαι γινόμενον, δίκαιόν τε καὶ	συμφέρον	τῷ κοινῷ τοῦθ´ ἡγούμενος τοὺς
[4, 38]	ἐπὶ τῷ λόγῳ παρὰ τὸ	συμφέρον	ὥρμησεν ἐπ´ αὐτὸν ὡς ἐξαναστήσων
[4, 82]	τῶν ἑαυτῆς σπλάγχνων ἔβαψε τὸν	σίδηρον.	ὦ θαυμαστὴ σὺ καὶ πολλῶν
[4, 10]	τινὶ χρόνῳ, καὶ τοὺς οὐδένα	κλῆρον	ἔχοντας τῶν πολιτῶν πρὸς ἑαυτὸν
[4, 9]	ὠνῇ κτησαμένους, ἀλλὰ τοὺς μηδένα	κλῆρον	ἔχοντας ὑμῶν, ἵνα μὴ θητεύητε
[4, 28]	τὰς ἀνοσίους πράξεις τὸν οὐ	πονηρὸν	εἶναι πεφυκότα παρακαλούσης, ἀλλ´ ἑκάτερος
[4, 81]	τοὺς ἐξ ἐκείνου φύντας, οἷς	πονηρὸν	μὲν γένος, πονηραὶ δὲ τροφαί,
[4, 39]	καὶ ἀπὸ τῶν ποδῶν τὸ	βάθρον	ἁρπάσασα βάλλει τὸν ὀρεοκόμον καί
[4, 48]	οὐκέτι λόγου τυχεῖν ἐάσαντες εἰς	βάραθρόν	τι καταβάλλουσι καὶ ἐπικατασκάψαντες ἔτι
[4, 57]	τινὰς ἀργυρίῳ τὰς ἐπὶ τὸν	ὄλεθρον	τοῦ Πέτρωνος κατασκευασθείσας ἐπιστολὰς σεσημειωμένας
[4, 70]	οὔτε τοῖς διαλλαττομένοις ἐπιτρέψειν, ἀλλ´	ἐχθρὸν	ἡγήσεσθαι τὸν μὴ ταὐτὰ βουλόμενον
[4, 32]	με τολμᾷς, τί παθὼν δεινὸν	ἐχθρὸν	ἡγοῦμαί σε καὶ διὰ τί
[4, 62]	δωρηθέν· ὅπερ οὐ πρὸς ὀλίγον	καιρόν,	ἀλλ´ εἰς ἅπαντα τὸν βίον
[4, 12]	ὁ Τύλλιος οὐκέτι παρῆκε τὸν	καιρόν,	ἀλλὰ πολλὰς αὐτοῖς εἰδέναι φήσας
[4, 64]	παρὰ τῷ συγγενεῖ, τότε δὲ	καιρὸν	ἁρμόττοντα οἰόμενος ἔχειν. ὡς δὲ
[4, 38]	γαμβρῷ πολεμεῖν, ἐπειδὴ τὸν οἰκεῖον	καιρὸν	ἔλαβε διεσκεδασμένου τοῦ δήμου κατὰ
[4, 68]	ἕως {οὗ} τὸν ἐπιτήδειον ἔδοξε	καιρὸν	ἔχειν, φυλάττων τὸ προσποίημα τῆς
[4, 4]	ἀφῆκεν ἐκ τῶν χειρῶν τὸν	καιρόν.	ἡ δὲ συγκατασκευάσασα τὴν ἡγεμονίαν
[4, 75]	ἀκριβείας ἐξετασθῆναι· συνήγμεθα γὰρ εἰς	καιρὸν	ὀξύν· ἐπ´ αὐτοῖς οἴομαι δεῖν
[4, 29]	μέλλεις καὶ τὸν αὐτόματον ἐκδέχῃ	καιρόν,	ὃς ἥξει σοι φέρων τὴν
[4, 44]	κακὰ καὶ τὰς λατρείας ὁρῶντες	ἔχαιρόν	τ´ ἐν μέρει καὶ τῶν
[4, 43]	δίκαια πάσχειν αὐτοὺς ὑπελάμβανον καὶ	ἐπέχαιρον	ὑπ´ εὐηθείας, ὡς ἐκείνοις μόνοις
[4, 54]	ἀσύντακτον διὰ καταφρόνησιν, κατιόντες ἀθρόοι	διέφθειρον·	καὶ τῶν πόλεων ὅσα ἦν
[4, 13]	ἄστυ τῇ χώρᾳ καὶ εἰς	ἄπειρον	ἐκμηκυνομένης πόλεως ὑπόληψιν τοῖς θεωμένοις
[4, 81]	ἔσται τότε, τί δ´ οὐ	χεῖρον;	τρεῖς γὰρ ἐξ ἑνὸς Ταρκυνίους
[4, 2]	δὴ καὶ τὰ μαντικὰ οὐδενὸς	χεῖρον	Τυρρηνῶν ἐπισταμένην εἰπεῖν πρὸς αὐτόν,
[4, 76]	ἔχουσι. τὸ γὰρ ὑπερέχον καὶ	ἄκρον	ὕπατον ἐκάλουν οἱ παλαιοί. ταῦτα
[4, 39]	ὦ Τυλλία, τὸν πατέρα σου	νεκρὸν	κείμενον καὶ πάροδον οὐκ οὖσαν
[4, 7]	πάλιν ὁ γάμος τοῦ Ταρκυνίου	μικρὸν	ἀπολείποντος ἐτῶν ὀγδοήκοντα, καὶ ἡ
[4, 60]	τέρας. ὁ δ´ ὡς ἤκουσε	μικρὸν	ἐπισχὼν χρόνον, Ἀκούσατ´, ἔφησεν, ἄνδρες
[4, 7]	συνταξάμενοι πλὴν ἑνός, οὗ μετὰ	μικρὸν	ἐρῶ τοὔνομα. ὡμολόγηται γάρ, ὅτι
[4, 26]	αὐτὸ ποιήσαιτ´ ἄν τις οὐ	μικρὸν	τεκμήριον τοῦ μὴ βαρβάρους εἶναι
[4, 47]	ἐποιεῖτο τῶν ἐγκλημάτων αὐτὸν τὸν	κατήγορον.	Οὑτοσὶ γάρ, ἔφη, Τύρνος, ὦ
[4, 31]	βασιλεῖς· ἀλλὰ τὸ ἀνέστιον καὶ	ἄπορον	καὶ πρὸς καταδίκας ἢ χρέα
[4, 19]	ἐκ τῆς τιμήσεως ἐπιβάλλον ἑκάστῳ	διάφορον	ἅπαντας ἐκέλευεν εἰσφέρειν. συνέβαινεν οὖν
[4, 43]	δεήσειεν αὐτῷ χρημάτων, τὸ ἴσον	διάφορον	ὁ πενέστατος τῷ πλουσιωτάτῳ κατέφερε.
[4, 15]	θησαυρόν, ἣν Ῥωμαῖοι καλοῦσιν Ἥραν	φωσφόρον,	ὑπὲρ τῶν γεννωμένων· εἰς δὲ
[4, 44]	τοῦ ποταμοῦ καταγαγεῖν, τὸν δ´	ἀμφιθέατρον	ἱππόδρομον οὐδὲν ἔξω τῶν κρηπίδων
[4, 49]	τυρούς, αἱ δὲ γάλακτός τι	μέτρον,	αἱ δὲ ὅμοιόν τι τούτοις
[4, 22]	τῶν ἐχόντων τὴν ἱερωτάτην ἀρχὴν	Λοῦστρον	ὀνομάζοντες. ἐγένετο δ´ ὁ σύμπας
[4, 15]	εἰς μὲν τὸν τῆς Εἰλειθυίας	θησαυρόν,	ἣν Ῥωμαῖοι καλοῦσιν Ἥραν φωσφόρον,
[4, 50]	τὴν ἐπὶ τῶν ἀγρῶν ἐφῆκεν·	ἄργυρον	δὲ καὶ χρυσόν, ὅσος εὑρέθη,
[4, 74]	καθεζόμενοι δικάσουσι, καὶ λευκὴν ἐσθῆτα	περιπόρφυρον	καὶ τοὺς προηγουμένους ἐν ταῖς
[4, 4]	οὐδὲν γὰρ ἔτι τῶν ἐχθρῶν	ἰσχυρόν	ἐστι ζῆν τοῦ βασιλέως ἀγγελλομένου,
[4, 54]	τοῦ περιβόλου διὰ πολυχειρίας ἐξωχυροῦτο	τάφρον	ὀρυξάμενος εὐρυτέραν καὶ τεῖχος ἐγείρας
[4, 65]	ἀντιπράττειν ἐπιχειρήσεις σώζειν βουλομένη τὸ	σῶφρον,	ἀποκτενῶ σε καὶ τῶν θεραπόντων
[4, 82]	μεστὴ γὰρ ἁπάντων ἡ πόλις,	αἰσχρόν	τε Οὐολούσκων καὶ Σαβίνων καὶ
[4, 38]	γενόμενος δ´ ἔξω τοῦ βουλευτηρίου	μετέωρον	ἐξαρπάσας αὐτὸν ἀκμάζων τὸ σῶμα
[4, 51]	κατεστρατοπεδευκότας καὶ τίθεται τὸν χάρακα	μετέωρον	ὀλίγον τὸ μεταξὺ χωρίον καταλιπών.
[4, 30]	περὶ τὴν ἐξέτασιν τῆς ἀληθείας	ταλαίπωρον.	Μετὰ τοῦτο τὸ ἔργον οὐδὲν
[4, 4]	ἕτερον τῶν ἑαυτοῦ γαμβρῶν, τὸ	σὸν	εἰποῦσα, ὦ Τύλλιε, ὄνομα ἔσται
[4, 66]	ταύτην πρῶτον αἰτουμένῃ τὴν χάριν·	κάλεσον	ὅσους δύνασαι πλείστους φίλους τε
[4, 34]	οὐ φέρεις τὰς συνθήκας εἰς	μέσον;	ἀλλ´ οὐκ ἂν ἔχοις. εἰ
[4, 29]	μοι καὶ μὴ φέρειν εἰς	μέσον	βουλὰς ἀπορρήτους; κελεύσαντος δὲ τοῦ
[4, 58]	ἄγων τὴν δύναμιν καὶ περὶ	μέσον	νυκτὸς ἀγχοῦ τῆς πόλεως γενόμενος
[4, 39]	εἰσελθεῖν, ἀποστείλας τοὺς διαχρησομένους ἐκποδῶν	ποίησον.	Ταῦτ´ εἰποῦσα καὶ καθεζομένη πάλιν
[4, 43]	ὁπότε δεήσειεν αὐτῷ χρημάτων, τὸ	ἴσον	διάφορον ὁ πενέστατος τῷ πλουσιωτάτῳ
[4, 21]	κοινῶν. ὑπελάμβανον μὲν γὰρ ἅπαντες	ἴσον	ἔχειν τῆς πολιτείας μέρος κατ´
[4, 62]	τὰς λοιπὰς τρεῖς ἐνέγκασα τὸ	ἴσον	ᾔτει χρυσίον. θαυμάσας δὴ τὸ
[4, 35]	καὶ τὸ ὀλίγα· τὸ γὰρ	πεῖσον	αὐτοὺς εἶναι χρηστοὺς οὐ πεφύκασι
[4, 22]	ταττόμενον διατελεῖ τὸ ἐξελευθερικὸν φῦλον,	ὅσον	ἂν ᾖ· καὶ πάντων ἀπέδωκε
[4, 60]	τῷ σκήπωνι τῆς γῆς μέρος	ὅσον	δή τι· ἔπειθ´ ὑμῖν ἐρεῖ,
[4, 70]	καὶ τοὺς ἄλλους θεοὺς πᾶν	ὅσον	δύναται πράξειν ἐπὶ καταλύσει τῆς
[4, 78]	εἰ μὲν οὖν χρόνον εἶχον,	ὅσον	ἐβουλόμην, ἢ πρὸς ἀγνοοῦντας ἔμελλον
[4, 15]	τῶν εἰς ἄνδρας ἐγγραφομένων, ἔταξεν	ὅσον	ἔδει νόμισμα καταφέρειν ὑπὲρ ἑκάστου
[4, 9]	τῆς ἐμῆς ἑνὸς ὄντος προστασίας,	ὅσον	ἐκ τῆς κοινῆς ἁπάντων ὑμῶν
[4, 44]	ἀλλ´ ἐπιλέξας ἐκ τοῦ πλήθους,	ὅσον	ἦν πιστὸν ἑαυτῷ καὶ εἰς
[4, 62]	ἀπαριθμῆσαι τῇ γυναικὶ τὸ χρυσίον,	ὅσον	ᾔτει καὶ τοὺς περιόντας τῶν
[4, 9]	ταῦτα καὶ μεγάλων κινδύνων κατεργασάμενος.	ὅσον	μὲν οὖν αὐτὸς ἔζη χρόνον,
[4, 51]	ἑαυτῶν δύναμιν τὴν ἀπὸ Φιδήνης	ὅσον	οὔπω παρέσεσθαι νομίζοντες. οὗτοι μὲν
[4, 10]	ἦσαν φυλάττειν, τίσιν ὀφείλουσι καὶ	πόσον	ἕκαστος, ἐπειδὴ τὰς ἀπογραφὰς ἔλαβε,
[4, 34]	τοῦτ´ ἐστιν, ὃ κατηγορεῖς μου,	ἄκουσον,	ὅπως τ´ αὐτῆς ἔτυχον, καὶ
[4, 50]	ἀγρῶν ἐφῆκεν· ἄργυρον δὲ καὶ	χρυσόν,	ὅσος εὑρέθη, συναγαγὼν εἰς ἓν
[4, 56]	κεφαλὴν ἀπήραττε. ταῦτα ποιήσας ἀπέστειλε	τὸν	ἄγγελον οὐδὲν ἀποκρινάμενος τῷ πολλάκις
[4, 56]	τὸν υἱὸν ἐκέλευσε ποιεῖν, ἄγων	τὸν	ἄγγελον προῆλθεν εἰς τὸν παρακείμενον
[4, 83]	τῶν μελλόντων ἐλπίδας χωρεῖτε πρὸς	τὸν	ἀγῶνα, κάλλιστον ὧν πώποτε ἤρασθε
[4, 28]	ἐκ τοῦ ζῆν ἐξαγάγῃ, καὶ	τὸν	ἀδελφὸν οὐκ ἐῶν πράττειν τὰ
[4, 75]	καὶ χώρας τῆς Ῥωμαίων εἰργομένους	τὸν	ἀεὶ χρόνον καὶ γένος τὸ
[4, 40]	μὲν οὖν ἥ τε βουλὴ	τὸν	αἱρεθέντα ὑπ´ αὐτῶν ἐδοκίμασε, καὶ
[4, 38]	τῆς βασιλικῆς καθήμενον ἕδρας καὶ	τὸν	ἄλλον βασίλειον ἔχοντα κόσμον· Τίς,
[4, 54]	ἡ πόλις ἀνώχυρος εἶναι, πάντα	τὸν	ἄλλον περίβολον ἀσφαλὴς ἐπιεικῶς οὖσα
[4, 32]	καὶ νόθον; τί οὖν ἐπετρόπευες	τὸν	ἀλλότριον τοῦ γένους καὶ τὸν
[4, 4]	θεσφάτων, ὅτι βασιλεῦσαι Ῥωμαίων ἐκεῖνον	τὸν	ἄνδρα εἵμαρτο. ἔτυχε δ´ αὐτῇ
[4, 2]	τις ἐπιφάνεια θεία γενομένη περὶ	τὸν	ἄνδρα θαυμαστὴ καὶ παράδοξος ἧττον
[4, 10]	ἄμεινον εἶναι κλέπτοντα τὴν ἀρχὴν	τὸν	ἄνδρα καὶ παρακρουόμενον τοὺς πολίτας
[4, 55]	φίλον {τε} πιστὸν εἶναί σφισι	τὸν	ἄνδρα καὶ στρατηλάτην ἀγαθόν, πολλοὶ
[4, 40]	τέτταρα τὴν βασιλείαν κατασχών. τοῦτον	τὸν	ἄνδρα λέγουσι Ῥωμαῖοι πρῶτον τὰ
[4, 40]	τῆς θυγατρὸς ἀναιρεθῆναι τῆς εἰς	τὸν	ἄνδρα συμπαθείας τε καὶ εὐνοίας
[4, 8]	ὑπὸ τοῦ Τυλλίου ἀναχθῶσιν, ἀναγκάσαι	τὸν	ἄνδρα τὰς ῥάβδους ἀποθέσθαι καὶ
[4, 82]	αὕτη μέντοι σωφρονεῖν βουλομένη καὶ	τὸν	ἄνδρα τὸν ἑαυτῆς φιλοῦσα, ὥσπερ
[4, 64]	Ταρκυνίῳ τῷ Κολλατίνῳ προσαγορευομένῳ. τοῦτον	τὸν	ἄνδρα Φάβιος μὲν υἱὸν εἶναί
[4, 45]	καὶ πολέμους στρατηγεῖν ἱκανός. τοῦτον	τὸν	ἄνδρα φίλον ἔχων καὶ δι´
[4, 38]	συγγνώμονα γενέσθαι. ῥᾷστα δὲ πείσας	τὸν	ἄνδρα φύσει τ´ εὐδιάλλακτον ὄντα
[4, 70]	Ζεῦ καὶ θεοὶ πάντες, ὅσοι	τὸν	ἀνθρώπινον ἐπισκοπεῖτε βίον, ἆρά γ´
[4, 11]	θεῶν τε καὶ δαιμόνων, ὅσοι	τὸν	ἀνθρώπινον ἐποπτεύουσι βίον, ἱκέται πάντες
[4, 57]	ἐπιστολὰς ἐπισεσημασμένας καὶ τὴν πρὸς	τὸν	Ἀντίστιον γραφεῖσαν, ἐπιγινώσκειν φήσας τὴν
[4, 34]	τὸν διάδοχον τοῦ πατρός, ἀλλὰ	τὸν	ἄξιον τῆς ἀρχῆς ἐπὶ τὰ
[4, 75]	διανοούμεθα καταστήσασθαι πολιτείαν μεσοβασιλέα ἑλοῦμαι	τὸν	ἀποδείξοντα τοὺς παραληψομένους τὰ κοινά,
[4, 49]	συνερχόμενοι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν εἰς	τὸν	ἀποδειχθέντα τόπον πανηγυρίζωσι καὶ συνεστιῶνται
[4, 15]	καὶ οὐ χωρίζει τῶν μοιρῶν	τὸν	ἀριθμόν. διελὼν δ´ οὖν ὁ
[4, 18]	δώδεκα καὶ ἡμίσους μνῶν, πλείους	τὸν	ἀριθμὸν ὄντας τῶν προτέρων, ἅπαντας
[4, 13]	ἦσαν δὲ πεντήκοντά που μάλιστα	τὸν	ἀριθμόν, ὧν οὐδὲν δέομαι μεμνῆσθαι
[4, 40]	βουλὴ μεσοβασιλεῖς ἀπεδείκνυεν· ἐκεῖνοι δὲ	τὸν	ἄριστον ἄνδρα, εἴτ´ ἐκ τῶν
[4, 8]	ἀποδεῖξαι καὶ δι´ ἐκείνων ἑλέσθαι	τὸν	ἄρξοντα τῆς πόλεως κατὰ νόμους.
[4, 30]	ὅτι γέγραφεν υἱὸν εἶναι Ταρκυνίου	τὸν	Ἀρροῦντα· ἀλλὰ καὶ καθ´ ἕτερον,
[4, 30]	τετταρακοστὸν ἐνιαυτὸν τῆς Τυλλίου ἀρχῆς	τὸν	Ἀρροῦντα τετελευτηκότα παρειλήφαμεν· ἐτῶν ἡ
[4, 14]	τοὺς στενωποὺς καλοῦσι· καὶ φυλάττουσι	τὸν	ἀρχαῖον ἐθισμὸν ἐπὶ τῶν ἱερῶν,
[4, 40]	ὅσα μετὰ τὴν ἔμπρησιν εἰς	τὸν	ἀρχαῖον κόσμον ἐπετελέσθη φανερά, ὅτι
[4, 29]	τί οὖν ἔτι μέλλεις καὶ	τὸν	αὐτόματον ἐκδέχῃ καιρόν, ὃς ἥξει
[4, 74]	συνάγειν. τὸ γὰρ ἐν μέρει	τὸν	αὐτὸν ἄρχειν τε καὶ ἄρχεσθαι
[4, 71]	καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας ἐπὶ	τὸν	αὐτὸν ὅρκον· οἱ δ´ οὐδὲν
[4, 15]	γεωργῶν εἰδέναι τῶν συντελούντων εἰς	τὸν	αὐτὸν πάγον, καὶ τὰς κτήσεις,
[4, 19]	ὁπόση τις ἀρκοῦσα ἔσται, διαιρῶν	τὸν	αὐτὸν τρόπον εἰς τοὺς ἑκατὸν
[4, 16]	εἰς εἴκοσι λόχους καὶ διεῖλε	τὸν	αὐτὸν τρόπον τοῖς προτέροις καθ´
[4, 30]	πατρικίων τοὺς ἀλλοτρίως ἔχοντας πρὸς	τὸν	βασιλέα καὶ τὰ δημοτικὰ πολιτεύματα
[4, 24]	τοὺς δούλους ἔθη, ἵνα μήτε	τὸν	βασιλέα τὸν πρῶτον ἐπιχειρήσαντα τοὺς
[4, 11]	ἀποδιδόναι, οὓς ὑμεῖς Ταρκύνιον ἀποκτείναντας	τὸν	βασιλέα ὑμῶν ἄνδρα χρηστὸν καὶ
[4, 34]	ἔχοις. εἰ δ´ οὐ κατὰ	τὸν	βέλτιστον αὐτῆς ἔτυχον ἐγὼ τρόπον,
[4, 27]	κατασκευασάμενος Τύχης, ᾗ παρὰ πάντα	τὸν	βίον ἔδοξεν ἀγαθῇ κεχρῆσθαι, τὸν
[4, 62]	ὀλίγον καιρόν, ἀλλ´ εἰς ἅπαντα	τὸν	βίον πολλάκις αὐτὴν ἔσωσεν ἐκ
[4, 9]	χάριτας εἰδέναι, ἐπειδὴ δὲ τετελεύτηκε	τὸν	βίον τοῖς ἐγγόνοις αὐτοῦ τὰς
[4, 30]	οὔτε τοῦ πατρὸς αὐτῆς βεβαιοῦντος	τὸν	γάμον οὔτε τῆς μητρὸς συνευδοκούσης,
[4, 38]	ἀπὸ τοῦ δίφρου, καὶ συναρπάσας	τὸν	γέροντα κεκραγότα καὶ τοὺς ὑπηρέτας
[4, 79]	τοῦ παραλαβεῖν τὴν ἀρχὴν Ἄρροντα	τὸν	γνήσιον ἀδελφόν, ὅτι πονηρὸς οὐκ
[4, 44]	ἤρξατο, μέχρι τοῦ ποταμοῦ καταγαγεῖν,	τὸν	δ´ ἀμφιθέατρον ἱππόδρομον οὐδὲν ἔξω
[4, 46]	δωρεὰν καὶ τοῖς Ταρκυνίου ἐγγόνοις,	τὸν	δ´ ἀξιοῦντα τῶν τοῦ πάππου
[4, 27]	ἐν ἀγορᾷ τῇ καλουμένῃ Βοαρίᾳ,	τὸν	δ´ ἕτερον ἐπὶ ταῖς ἠιόσι
[4, 37]	τοῖς χρήμασι καὶ τὴν ἀρχήν,	τὸν	δὲ δῆμον οὐκ εἶναι κύριον
[4, 41]	τὴν ἡμετέραν γλῶτταν τὸν ὑπερήφανον.	τὸν	δὲ πάππον αὐτοῦ Πρίσκον ἐκάλουν·
[4, 48]	ζῶντος τὴν γῆν διαφθείρουσι παραχρῆμα.	τὸν	δὲ Ταρκύνιον ἐπαινέσαντες ἐπὶ τῆς
[4, 37]	ᾤχετο φεύγων ἅμα τοῖς ἑταίροις·	τὸν	δὲ Τύλλιον ἡ πληθὺς ἅπασα
[4, 4]	τοὺς βουλεύσαντας ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον ἐπὶ	τὸν	δῆμον ἀπὸ τῶν Μαρκίου παίδων
[4, 71]	καὶ προθέντες ἐν φανερῷ συγκαλῶμεν	τὸν	δῆμον εἰς ἐκκλησίαν. ὅταν δὲ
[4, 76]	κελεύσαντες ὑψηλὴν καὶ περιφανῆ συνεκάλουν	τὸν	δῆμον εἰς ἐκκλησίαν. ὄχλου δὲ
[4, 37]	διὰ πάντων τῶν στενωπῶν διεξιόντας	τὸν	δῆμον εἰς ἐκκλησίαν συγκαλεῖν. συνδραμόντος
[4, 35]	προειπόντα δέ ς´ ἔδει μοι	τὸν	δῆμον εἰς ἐκκλησίαν συναγαγεῖν κἀκεῖ
[4, 76]	οἱ κήρυκες διὰ τῶν στενωπῶν	τὸν	δῆμον εἰς τὴν ἀγορὰν καλοῦντες·
[4, 11]	ἔλαττον ἔχοντες ἐγκαλεῖν, ὧν δὲ	τὸν	δῆμον εὖ πεποίηκα καὶ παρεσκεύασμαι
[4, 40]	μοι πρότερον, ἔπειτα φιλανθρωπίαις τισὶ	τὸν	δῆμον οἰκειωσάμενος ὑπ´ ἐκείνου βασιλεὺς
[4, 35]	περὶ σοῦ ποιήσω καὶ συγκαλέσας	τὸν	δῆμον παρέξομαί σοι δικαστὴν ὧν
[4, 75]	δόξαντα τῇ βουλῇ φέρειν εἰς	τὸν	δῆμον, ὡς τοῖς προγόνοις ἡμῶν
[4, 21]	τοῖς πλουσίοις τηλικοῦτο δοὺς ἔλαθε	τὸν	δῆμον, ὥσπερ ἔφην, καταστρατηγήσας καὶ
[4, 24]	τὰς χάριτας· οἱ δ´ ἵνα	τὸν	δημοσίᾳ διδόμενον σῖτον λαμβάνοντες κατὰ
[4, 66]	καὶ μὴ πολὺν ποίει χρόνον	τὸν	διὰ μέσου. ~Ταχείᾳ δὲ καὶ
[4, 34]	ὁ δῆμος ὁ Ῥωμαίων οὐ	τὸν	διάδοχον τοῦ πατρός, ἀλλὰ τὸν
[4, 28]	μὲν ὀδύρεσθαί τε καὶ φέρειν	τὸν	ἑαυτῆς δαίμονα περιῆν· τῇ δὲ
[4, 40]	ἐπιτυχόντων τινός· καὶ πολλὰ μὲν	τὸν	ἑαυτῆς καὶ ἐκείνου δαίμονα κατοδυραμένη,
[4, 82]	σωφρονεῖν βουλομένη καὶ τὸν ἄνδρα	τὸν	ἑαυτῆς φιλοῦσα, ὥσπερ ἀγαθῇ προσήκει
[4, 25]	ἴδια καὶ τὰ κοινὰ πρὸς	τὸν	ἑαυτῶν τρόπον δικαζόντων ἐκεῖνος διελὼν
[4, 32]	ἀεί σοι ποιεῖν σύνηθες, ἐπὶ	τὸν	ἐκδημαγωγούμενον ὑπὸ σοῦ καταφεύγῃς ὄχλον,
[4, 46]	τὴν ἡγεμονίαν, λελύσθαι λέγων μετὰ	τὸν	ἐκείνου θάνατον διὰ τὸ μὴ
[4, 68]	ἀνδράσι πολλοῖς καὶ ἀγαθοῖς καὶ	τὸν	ἐκείνου πατέρα διεχρήσατο ἀφανεῖ θανάτῳ
[4, 4]	ταυτὶ παιδία καταλείπεται κίνδυνον οὐ	τὸν	ἐλάχιστον ὑπὲρ τῆς ψυχῆς τρέχοντα·
[4, 29]	γυναῖκα, ἐγὼ δὲ ταὐτὸ διαθήσομαι	τὸν	ἐμὸν ἄνδρα; ὅταν δὲ τούτων
[4, 6]	χρόνῳ παραγεγονώς, εἴγε δὴ κατὰ	τὸν	ἔνατον ἐνιαυτὸν τῆς Ἄγκου δυναστείας
[4, 6]	ἔστω δὴ κατὰ τοῦτον ἐληλυθὼς	τὸν	ἐνιαυτόν, καθ´ ὃν γράφει Λικίννιος,
[4, 43]	τῶν τιμημάτων εἰσφορὰς καὶ εἰς	τὸν	ἐξ ἀρχῆς τρόπον ἀποκατέστησε· καὶ
[4, 68]	καταψεύσασθαι μωρίαν· καὶ διέμεινεν ἅπαντα	τὸν	ἐξ ἐκείνου χρόνον, ἕως {οὗ}
[4, 8]	ταῖς ἄλλαις τιμαῖς ἐκόσμει, καὶ	τὸν	ἐξ ἐκείνου χρόνον ὡς ἐπίτροπος
[4, 45]	δὲ τὸ γένος εἰς Τηλέγονον	τὸν	ἐξ Ὀδυσσέως καὶ Κίρκης, κατῴκει
[4, 61]	Ταρπήιον ὀνομάζοντες ἀεὶ λόφον καὶ	τὸν	ἐξηγητὴν ἀξιοῦντες μὴ σφετερίζεσθαι τὸ
[4, 6]	κατεῖχεν ἀρχήν. ~Βούλομαι δ´ ἐπιστήσας	τὸν	ἑξῆς λόγον ἀποδοῦναι τὰς αἰτίας,
[4, 26]	χρημάτων τὸν τῆς Ἀρτέμιδος νεών,	τὸν	ἐπὶ τοῦ μεγίστου τῶν ἐν
[4, 79]	τοῦ βίου; Σερούιον μὲν Τύλλιον	τὸν	ἐπιεικέστατον τῶν βασιλέων καὶ πλεῖστα
[4, 84]	παρελθὼν ὁ Βροῦτος ἀποδείκνυσι μεσοβασιλέα	τὸν	ἐπιμελησόμενον τῶν ἀρχαιρεσιῶν κατὰ τοὺς
[4, 19]	τὴν δὲ δαπάνην τὴν εἰς	τὸν	ἐπισιτισμὸν τῶν στρατευομένων καὶ εἰς
[4, 68]	ἐξ ἐκείνου χρόνον, ἕως {οὗ}	τὸν	ἐπιτήδειον ἔδοξε καιρὸν ἔχειν, φυλάττων
[4, 80]	τῶν ἀξίων τῆς ἀρχῆς διαγνῶναι	τὸν	ἐπιτηδειότατον· μετὰ ταῦτα ψῆφον ἐπενέγκαντος
[4, 45]	δεῖ φυλακῆς, ἀλλὰ καὶ ξενικῆς,	τὸν	ἐπιφανέστατον ἐκ τοῦ Λατίνων ἔθνους
[4, 57]	εἰσὶν οἱ μέλλοντες αὐτὸν προδιδόναι,	{τὸν	ἐπιφανέστατον τῶν Γαβίων} Ἀντίστιον Πέτρωνα
[4, 59]	ἐξετάσας παρ´ αὐτῶν καὶ μαθὼν	τὸν	ἐπιφανέστατον τῶν ἐν Τυρρηνοῖς τερατοσκόπων,
[4, 41]	τε καὶ νόμους καὶ πάντα	τὸν	ἐπιχώριον κόσμον, ᾧ τὴν πόλιν
[4, 85]	βασιλείαν κατασχών. οἱ δὲ περὶ	τὸν	Ἑρμίνιόν τε καὶ τὸν Ὁράτιον
[4, 20]	ἐνενήκοντα δύο λόχων γνῶμαι, τότε	τὸν	ἔσχατον ἐκάλει λόχον, ἐν ᾧ
[4, 62]	τὴν τῶν βιβλίων φυλακήν, ὧν	τὸν	ἕτερον Μάρκον Ἀτίλιον ἀδικεῖν τι
[4, 4]	ἐκ τῶν τραυμάτων ὑγιὴς γένηται,	τὸν	ἕτερον τῶν ἑαυτοῦ γαμβρῶν, τὸ
[4, 47]	ἂν τῶν νοῦν ἐχόντων Μαμίλιον	τὸν	εὐγενέστατόν τε καὶ κράτιστον Λατίνων
[4, 27]	διαφορὰν τῶν πατρικίων τὴν πρὸς	τὸν	ἡγεμόνα γενομένην μεγάλην σφίσιν ὠφέλειαν
[4, 56]	μὲν οὐδένα ἀπέστειλεν, ἀκολουθεῖν δὲ	τὸν	ἥκοντα παρ´ αὐτοῦ κελεύσας, ἦγε
[4, 31]	καὶ σὺ τόν τ´ οἶκον	τὸν	ἡμέτερον ἐπιτροπεύειν ἤρξω καὶ τῆς
[4, 65]	ἡ Λουκρητία φοβηθεῖσα τὴν περὶ	τὸν	θάνατον ἀσχημοσύνην εἶξαί τε καὶ
[4, 69]	ὑπὲρ ὧν ἐπέμφθησαν, ἀναθήμασι δωρησάμενοι	τὸν	θεὸν καὶ τοῦ Βρούτου πολλὰ
[4, 69]	οὐδενὸς ἐπισταμένου· μετὰ τοῦτ´ ἠρώτων	τὸν	θεόν, τίνι πέπρωται τὴν Ῥωμαίων
[4, 56]	ποιεῖν. ὁ δὲ Ταρκύνιος οὐδὲ	τὸν	θεράποντα γινώσκειν βουλόμενος, ἃ τὸν
[4, 3]	τούτῳ πράττειν ἐπέσκηπτεν, οὐ μόνον	τὸν	ἴδιον οἶκον ἐπιτρέπων, ἀλλὰ καὶ
[4, 69]	τὰ πατρῷα, μικρὰ δ´ εἰς	τὸν	καθ´ ἡμέραν βίον ἐπιχορηγῶν, ὡς
[4, 22]	κατέχοντι τὸ πεδίον Ἄρει. τοῦτον	τὸν	καθαρμὸν ἕως τῶν κατ´ ἐμὲ
[4, 12]	καταμαθὼν ὁ Τύλλιος οὐκέτι παρῆκε	τὸν	καιρόν, ἀλλὰ πολλὰς αὐτοῖς εἰδέναι
[4, 4]	οὐκ ἀφῆκεν ἐκ τῶν χειρῶν	τὸν	καιρόν. ἡ δὲ συγκατασκευάσασα τὴν
[4, 10]	μεσοβασιλεῖς καὶ δι´ ἐκείνων ἑλέσθαι	τὸν	κατὰ νόμους ἕξοντα τὴν ἀρχήν·
[4, 53]	ἐπρεσβεύσαντο γὰρ κἀκεῖνοι δεόμενοι συμμαχίας·	τὸν	κατὰ τοῦ Ταρκυνίου πόλεμον ἀναλαβεῖν.
[4, 71]	οὔτ´, εἰ γνοίην, χρησομένῳ· καὶ	τὸν	κατὰ τοῦ τυράννου λόγον πρῶτος
[4, 48]	ὅπλα ἔξω τῶν ἐνοδίων, ἢ	τὸν	καταψευσάμενον αὐτοῦ δίκην ὑποσχεῖν. ἐδόκει
[4, 47]	τὰ κατηγορηθέντα λύειν, ἀλλ´ αὐτὸν	τὸν	κατηγορήσαντα ἀναιρεῖν. ἐπαινεσάντων δὲ τὴν
[4, 47]	ἁπάντων ἐποιεῖτο τῶν ἐγκλημάτων αὐτὸν	τὸν	κατήγορον. Οὑτοσὶ γάρ, ἔφη, Τύρνος,
[4, 45]	παρεῖναι πρὸς τὸν σύλλογον αὐτὸν	τὸν	κεκληκότα τῶν ἄλλων ἁπάντων παρόντων.
[4, 28]	γε πονηρὸς ἐκβαλεῖν τῆς βασιλείας	τὸν	κηδεστὴν προθυμούμενος καὶ πάντα μηχανώμενος
[4, 25]	τὰ ἐν τῇ πόλει πράγματα	τὸν	κράτιστον εἰλήφει κόσμον, εἰς ἐπιθυμίαν
[4, 13]	κατασκευῆς, βουληθείη μετρεῖν αὐτὴν κατὰ	τὸν	κύκλον τὸν περιέχοντα Ἀθηναίων τὸ
[4, 59]	μετὰ τοῦτο τὸ ἔργον ἀναπαύσας	τὸν	λεὼν τῶν στρατειῶν καὶ πολέμων
[4, 55]	διαλύσεσθαι. ἀσμένως δὲ τῶν Γαβίων	τὸν	λόγον ἀκουσάντων καὶ μηδὲν εἰς
[4, 37]	μηδὲν ἄχθεσθαι μηδὲ ἀγανακτεῖν πρὸς	τὸν	λόγον, ἀλλ´ εἴ τι δίκαιον
[4, 5]	δυνηθεῖσιν ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον. ἀγαπητῶς δὲ	τὸν	λόγον ἁπάντων δεξαμένων τότε τὸν
[4, 73]	τῶν πολιτειῶν κακίας τελευταῖος παραλαβὼν	τὸν	λόγον ὁ Βροῦτος εἶπεν· Ἐγὼ
[4, 33]	πράξων. ~Παυσαμένου δ´ αὐτοῦ παραλαβὼν	τὸν	λόγον ὁ Τύλλιος ἔλεξεν ὧδε·
[4, 71]	δυνάμενοι. Ταῦτα λέξαντος αὐτοῦ παραλαβὼν	τὸν	λόγον Οὐαλέριος, Τὰ μὲν ἄλλα,
[4, 45]	κοινὰ φιλοτιμίαν καὶ Ταρκυνίῳ διὰ	τὸν	Μαμίλιον ἀπεχθόμενος, ὅτι κηδεστὴν ἐκεῖνον
[4, 47]	ὑμῖν δ´, ὦ σύνεδροι, κινδύνων	τὸν	μέγιστον τρέχουσιν οὐ περὶ ἐμοῦ
[4, 57]	ἐφ´ οἷς ἐρεθισθέντες οἱ Γάβιοι	τὸν	μὲν Ἀντίστιον ἐκπεπληγότα ἐπὶ τῇ
[4, 27]	τὸν βίον ἔδοξεν ἀγαθῇ κεχρῆσθαι,	τὸν	μὲν ἐν ἀγορᾷ τῇ καλουμένῃ
[4, 2]	πρὸς τοὺς βασιλεῖς ἐλθοῦσαν εἰπεῖν.	τὸν	μὲν οὖν Ταρκύνιον ἀκούσαντά τε
[4, 33]	ὑπὸ τῶν πραγμάτων ἀναγκασθείς· ἐπειδὴ	τὸν	μὲν πάππον ὑμῶν οἱ τῆς
[4, 59]	μάχῃ, ναοὺς αὐτοῖς κατασκευάσειν· καὶ	τὸν	μὲν σκόπελον, ἔνθα ἱδρύσεσθαι τοὺς
[4, 48]	τῶν θεραπόντων ξίφη. μετὰ τοῦτο	τὸν	μὲν Τύρνον οὐκέτι λόγου τυχεῖν
[4, 70]	διαλλαττομένοις ἐπιτρέψειν, ἀλλ´ ἐχθρὸν ἡγήσεσθαι	τὸν	μὴ ταὐτὰ βουλόμενον καὶ μέχρι
[4, 6]	ὅτ´ ἀπέθνησκε Ταρκύνιος. εἰ δὴ	τὸν	νεώτερον τῶν υἱῶν ἔσχατον ἐκύησεν
[4, 15]	τὰς οὐσίας πρὸς ἀργύριον ὀμόσαντας	τὸν	νόμιμον ὅρκον, ἦ μὲν τἀληθῆ
[4, 24]	ἀστοὺς ποιεῖν μήτε τοὺς παραδεξαμένους	τὸν	νόμον ἐν αἰτίαις σχῇ τις,
[4, 23]	εἰ δὲ καὶ τοῦτον καταστήσονται	τὸν	νόμον, πολλὴν αὐτοῖς ἔλεγεν ἐκ
[4, 24]	τῶν νῦν ἐπιτριβόμενα. ἐγὼ δὲ	τὸν	νόμον τοῦτον οὐκ οἴομαι δεῖν
[4, 6]	ὡς δὲ Λικίννιος γράφει κατὰ	τὸν	ὄγδοον. ἔστω δὴ κατὰ τοῦτον
[4, 6]	ἐτῶν, Ἄγκῳ δὲ βασιλεῖ κατὰ	τὸν	ὄγδοον τῆς ἀρχῆς ἐνιαυτὸν φίλος
[4, 38]	θυγατρὶ καὶ γαμβρῷ πολεμεῖν, ἐπειδὴ	τὸν	οἰκεῖον καιρὸν ἔλαβε διεσκεδασμένου τοῦ
[4, 85]	δὴ βασιλικὴ πολιτεία διαμείνασα μετὰ	τὸν	οἰκισμὸν τῆς Ῥώμης ἐτῶν τεττάρων
[4, 32]	τὸν ἀλλότριον τοῦ γένους καὶ	τὸν	οἶκον ἀνδρωθέντι ἀπεδίδους; ἀλλ´ ἔτι
[4, 2]	τὰς γαμουμένας, κατακλεισθῆναι μόνην εἰς	τὸν	οἶκον, ἐν ᾧ τὸ τέρας
[4, 4]	καταλειπόμενα. ἐνθυμουμένη δὲ τὴν περὶ	τὸν	οἶκον ἐρημίαν καὶ περιδεὴς οὖσα,
[4, 6]	ὀλίγων. Ταρκύνιος ἐκ Τυρρηνίας μετανίσταται	τὸν	οἶκον ὅλον ἀνασκευασάμενος ἐν τῇ
[4, 63]	δαιμονίου τὴν μέλλουσαν γενήσεσθαι περὶ	τὸν	οἶκον συμφορὰν πολλοῖς μὲν καὶ
[4, 31]	δίκαια ποιεῖν ἤθελες, ὅτε μοι	τὸν	οἶκον τοῦ πάππου παρεδίδους, ἅμα
[4, 4]	τὰ τῆς πόλεως ἔσται πράγματα,	τὸν	οἴκτιστον ἀπολοῦνται τρόπον ὑπ´ αὐτῶν·
[4, 61]	ἄνδρας ὁ μάντις οὐδὲ σφετερίσασθαι	τὸν	οἰωνὸν λέγει πρὸς αὐτούς, Ἄνδρες
[4, 57]	θεραπόντων τινὰς ἀργυρίῳ τὰς ἐπὶ	τὸν	ὄλεθρον τοῦ Πέτρωνος κατασκευασθείσας ἐπιστολὰς
[4, 16]	μνῶν πεντήκοντα. τούτων δ´ ἐμείωσε	τὸν	ὁπλισμὸν οὐ μόνον τοῖς θώραξιν,
[4, 85]	περὶ τὸν Ἑρμίνιόν τε καὶ	τὸν	Ὁράτιον ἀνοχὰς τοῦ πολέμου καταστησάμενοι
[4, 39]	ποδῶν τὸ βάθρον ἁρπάσασα βάλλει	τὸν	ὀρεοκόμον καί φησιν· Οὐκ ἄξεις,
[4, 70]	αὐτῇ διεχθρεύσειν. εἰ δὲ παραβαίη	τὸν	ὅρκον τοιαύτην αὑτῷ τελευτὴν ἠράσατο
[4, 28]	τῆς σώφρονος λιτανεῖαι τὰ κράτιστα	τὸν	οὐ δίκαιον ἄνδρα πειθούσης, οὔτε
[4, 28]	παραινέσεις ἐπὶ τὰς ἀνοσίους πράξεις	τὸν	οὐ πονηρὸν εἶναι πεφυκότα παρακαλούσης,
[4, 70]	διηγουμένου τὰς χεῖρας ἀνατείνας εἰς	τὸν	οὐρανὸν εἶπεν· Ὦ Ζεῦ καὶ
[4, 39]	ἐκδημαγωγήσει γὰρ αὖθις ἐπὶ σοὶ	τὸν	ὄχλον, ἐὰν καὶ ὁποσονοῦν ταύτης
[4, 4]	προελθοῦσα εἰς τοὐμφανὲς ἐρῶ πρὸς	τὸν	ὄχλον, ὡς δὴ Ταρκυνίου μοι
[4, 46]	παρελθὼν ὁ Τύρνος ὁ καὶ	τὸν	ὀψισμὸν αὐτοῦ διαβαλὼν οὐκ εἴα
[4, 37]	ἑαυτῷ προσήκουσαν· καταλιπεῖν γὰρ αὐτῷ	τὸν	πάππον ἀποθνήσκοντα σὺν τοῖς χρήμασι
[4, 46]	μὲν συνθήκας, ἃς ἐποιήσαντο πρὸς	τὸν	πάππον αὐτοῦ παραδιδόντες τὴν ἡγεμονίαν,
[4, 48]	δικαίοις, ἐφ´ οἷς Ταρκύνιόν τε	τὸν	πάππον αὐτοῦ πρότερον ἐποιήσαντο καὶ
[4, 4]	γὰρ ἐπὶ Μαρκίοις τοῖς ἀνελοῦσι	τὸν	πάππον αὐτῶν τὰ τῆς πόλεως
[4, 33]	ἐπιστὰς ἐγὼ τούς τ´ ἀποκτείναντας	τὸν	πάππον ὑμῶν ἐτιμωρησάμην καὶ ὑμᾶς
[4, 34]	τὴν ὑμετέραν· ὥσπερ γε καὶ	τὸν	πάππον ὑμῶν παρήγαγον ἐπὶ τὰ
[4, 63]	δὲ τῷδε. αἰετοὶ συνιόντες εἰς	τὸν	παρακείμενον τοῖς βασιλείοις κῆπον ἔαρος
[4, 56]	ἄγων τὸν ἄγγελον προῆλθεν εἰς	τὸν	παρακείμενον τοῖς βασιλείοις κῆπον· ἔτυχον
[4, 4]	καὶ πρότερον ἐπετροπεύθη. ὅταν δὲ	τὸν	παρόντα κίνδυνον διασκεδάσωμεν, οὐδὲν γὰρ
[4, 67]	ἀναλαβοῦσα. καὶ μετὰ τοῦτ´ ἀσπασαμένη	τὸν	πατέρα καὶ πολλὰς λιτανείας ἐκείνου
[4, 82]	ἡγουμένη τὴν ὕβριν ἐπειδὴ πρὸς	τὸν	πατέρα καὶ τοὺς ἄλλους συγγενεῖς
[4, 55]	ὅσα βούλεται, σκήπτεται διαφορὰν πρὸς	τὸν	πατέρα περὶ τῆς καταλύσεως τοῦ
[4, 70]	ἐν τῷ μέσῳ κειμένην καὶ	τὸν	πατέρα περικείμενον αὐτῇ μέγα ἀνοιμώξας
[4, 39]	Οὐχ ὁρᾷς, εἶπεν, ὦ Τυλλία,	τὸν	πατέρα σου νεκρὸν κείμενον καὶ
[4, 56]	λαθὼν τοὺς Γαβίους πέμπει πρὸς	τὸν	πατέρα τήν τ´ ἐξουσίαν, ἣν
[4, 76]	μὲν ἔκριναν ἀποδειχθῆναι Σπόριον Λουκρήτιον	τὸν	πατέρα τῆς διαχρησαμένης ἑαυτήν· ὑπ´
[4, 57]	δώσειν ἔφη καὶ εἰς τὸν	τῶν	πατρικίων ἀριθμὸν ἅπαντας ἐγγράψειν οἰκίας
[4, 28]	οὐδὲν οἰόμενος δεῖν ἐξαμαρτάνειν εἰς	τὸν	πενθερόν, ἀλλὰ περιμένειν, ἕως ἡ
[4, 23]	τῶν δεσποτῶν τἀγαθά. τελευτῶν δὲ	τὸν	περὶ τοῦ συμφέροντος εἰσηγήσατο λόγον
[4, 13]	οὗτος ὁ βασιλεὺς τελευταῖος ηὔξησε	τὸν	περίβολον τῆς πόλεως τοὺς δύο
[4, 13]	μετρεῖν αὐτὴν κατὰ τὸν κύκλον	τὸν	περιέχοντα Ἀθηναίων τὸ ἄστυ, οὐ
[4, 64]	τἀληθὲς εἶχεν ἐπιβουλεύων αὐτῇ διὰ	τὸν	πλοῦτον εὐδαιμονούσῃ μάλιστα τῶν ἐν
[4, 55]	τοῦ Ταρκυνίου καὶ οὔτε διαλύσασθαι	τὸν	πόλεμον αἰσχρῶς ὑπομένοντος οὔτ´ ἀντέχειν
[4, 17]	ἄλλων τῶν κατασκευαζόντων τὰ εἰς	τὸν	πόλεμον εὔχρηστα· δύο δὲ σαλπιστῶν
[4, 54]	ποιήσασθαι πρὸς τοὺς Γαβίους καὶ	τὸν	πόλεμον ἐφ´ οἷς ἂν ἐκεῖνοι
[4, 50]	οἱ δ´ ἦσαν ἕτοιμοι προσδεχόμενοι	τὸν	πόλεμον καὶ ἐν τοῖς ὅπλοις.
[4, 52]	ὑποτελεῖς. σπεισάμενος δὴ πρὸς αὐτοὺς	τὸν	πόλεμον καὶ ἐπὶ ταῖς αὐταῖς
[4, 27]	ἄλλας ἐπηγάγοντο κατὰ Ῥωμαίων ἐξενεγκεῖν	τὸν	πόλεμον, Καιρητανοὺς καὶ Ταρκυνιήτας καὶ
[4, 82]	ἔπαρχον ὁ τύραννος ἐξιὼν ἐπὶ	τὸν	πόλεμον, Ταρκυνίου δὲ Κολλατίνου γυνὴ
[4, 85]	εἰς Γαβίων πόλιν, ἧς βασιλέα	τὸν	πρεσβύτερον ἀπέδειξε τῶν υἱῶν Σέξτον,
[4, 4]	τὰ κοινὰ πράττειν ἱκανοὶ γένωνται,	τὸν	πρεσβύτερον αὐτῶν ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων ἡγεμόνα.
[4, 68]	εὐτυχίας ἐκέκτητο, καὶ σὺν αὐτῷ	τὸν	πρεσβύτερον υἱὸν εὐγενές τι φρόνημα
[4, 5]	θυρίσιν ἐπιστᾶσα ταῖς φερούσαις εἰς	τὸν	πρὸ τῶν θυρῶν στενωπόν, καὶ
[4, 27]	παρόντι ἀτυχήσειν. ταῦτ´ εἰπὼν καταλύεται	τὸν	πρὸς αὐτοὺς πόλεμον, ταῖς μὲν
[4, 6]	Ἄγκου δυναστείας ἱππέων ἡγούμενος ἐπὶ	τὸν	πρὸς Λατίνους πόλεμον ὑπὸ τοῦ
[4, 6]	ὡς μὲν Γέλλιος ἱστορεῖ κατὰ	τὸν	πρῶτον ἐνιαυτὸν τῆς βασιλείας, ὡς
[4, 24]	ἔθη, ἵνα μήτε τὸν βασιλέα	τὸν	πρῶτον ἐπιχειρήσαντα τοὺς δεδουλευκότας ἀστοὺς
[4, 82]	διὰ τῶν ἑαυτῆς σπλάγχνων ἔβαψε	τὸν	σίδηρον. ὦ θαυμαστὴ σὺ καὶ
[4, 41]	ταῦτ´ ἐπωνυμίαν τίθενται αὐτῷ Ῥωμαῖοι	τὸν	Σούπερβον, τοῦτο δὲ δηλοῦν βούλεται
[4, 45]	καὶ τὸ μὴ παρεῖναι πρὸς	τὸν	σύλλογον αὐτὸν τὸν κεκληκότα τῶν
[4, 45]	Ταρκυνίου χρονισμὸν ἀναβάλλεσθαι τ´ ἀξιοῦντος	τὸν	σύλλογον εἰς τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν,
[4, 37]	τοὺς συνισταμένους ἐπ´ αὐτῷ διέλυσε	τὸν	σύλλογον καὶ μετὰ τοῦτο τοὺς
[4, 48]	τῶν συγκειμένων ὅρκια τεμόντες διέλυσαν	τὸν	σύλλογον. ~Τυχὼν δὲ τῆς Λατίνων
[4, 70]	ἐν φανερῷ θέαμα οἴκτιστον· ὤμοσε	τόν	τ´ Ἄρη καὶ τοὺς ἄλλους
[4, 8]	ἐκ τοῦ βασιλείου γένους παίδων	τόν	τ´ ἴδιον αὐτῶν βίον καὶ
[4, 70]	λέγειν, καὶ καθεζόμενοι καθ´ ἑαυτοὺς	τόν	τ´ οἰκετικὸν καὶ θητικὸν ὄχλον
[4, 31]	τὴν ἡλικίαν ἔχων καὶ σὺ	τόν	τ´ οἶκον τὸν ἡμέτερον ἐπιτροπεύειν
[4, 85]	τῆς πόλεως, οὐκέτι προσδέχονται παραγενηθέντα	τὸν	Ταρκύνιον. ἀπωσθεὶς δὴ καὶ ταύτης
[4, 37]	δ´ ἐξ αὐτῶν καὶ βάλλειν	τὸν	Ταρκύνιον ἐβόων. ἐκεῖνος μὲν οὖν
[4, 39]	μαθοῦσα δὲ τὰ γενόμενα καὶ	τὸν	Ταρκύνιον ἐπὶ τῆς κρηπῖδος ἑστῶτα
[4, 38]	τὰ πέριξ ἅπαντα τῆς περὶ	τὸν	Ταρκύνιον ἑταιρείας, τῶν δ´ αὐτοῦ
[4, 4]	κελεύσασα τοὺς ἄλλους, ἐν ᾧ	τὸν	Ταρκύνιον ἡμιθνῆτα ἔθεσαν, τὴν δ´
[4, 38]	δ´ εἰς τὸ συνέδριον καὶ	τὸν	Ταρκύνιον ἰδὼν ἐπὶ τῆς βασιλικῆς
[4, 30]	τῶν φίλων προκαλούμενος εἰς λόγους	τὸν	Ταρκύνιον, καὶ τὰ μὲν ἐγκαλῶν,
[4, 61]	ὑπέθετο υἱός, τὴν Ῥώμην καὶ	τὸν	Ταρπήιον ὀνομάζοντες ἀεὶ λόφον καὶ
[4, 8]	ἤδη τῆς ἀρχῆς ἐνόμιζε κρατεῖν,	τόν	τε βασιλέα Ταρκύνιον, ὡς ἐκ
[4, 40]	φέροιτο, ὡς ἔστι Ῥωμαίοις ἔθος,	τόν	τε βασίλειον κόσμον ἔχων καὶ
[4, 13]	τε πόλει προσέθηκε δύο λόφους,	τόν	τε Οὐιμινάλιον καλούμενον καὶ τὸ
[4, 41]	διὰ τῶν ὅπλων κατασχών, κατὰ	τὸν	τέταρτον ἐνιαυτὸν τῆς ἑξηκοστῆς καὶ
[4, 30]	γὰρ ταῖς ἐνιαυσίοις ἀναγραφαῖς κατὰ	τὸν	τετταρακοστὸν ἐνιαυτὸν τῆς Τυλλίου ἀρχῆς
[4, 28]	τοῖς ἑαυτῆς τρόποις ἁρμόττειν μάλιστα	τὸν	τῆς ἀδελφῆς ἄνδρα μεταπέμπεταί τ´
[4, 79]	καὶ τὴν ἀνδροφόνον νύμφην ἐπὶ	τὸν	τῆς ἀδελφῆς θάλαμον ἤγετο τὰς
[4, 26]	ἅπασαι συνήνεγκαν αἱ πόλεις χρημάτων	τὸν	τῆς Ἀρτέμιδος νεών, τὸν ἐπὶ
[4, 15]	ὑπὲρ τῶν γεννωμένων· εἰς δὲ	τὸν	τῆς Ἀφροδίτης τῆς ἐν ἄλσει
[4, 15]	ἑκάστου τοὺς προσήκοντας, εἰς μὲν	τὸν	τῆς Εἰλειθυίας θησαυρόν, ἣν Ῥωμαῖοι
[4, 33]	ἐμαυτοῦ κυρίους προειλόμην ποιῆσαι. ἔχεις	τὸν	τῆς ἐπιτροπῆς λόγον, ὦ Ταρκύνιε,
[4, 15]	ὑπὲρ τῶν ἀπογινομένων· εἰς δὲ	τὸν	τῆς Νεότητος, ὑπὲρ τῶν εἰς
[4, 61]	κεφαλὴν εἵμαρται γενέσθαι συμπάσης Ἰταλίας	τὸν	τόπον τοῦτον, ἐν ᾧ τὴν
[4, 4]	ταῦτ´ ἐστί; πρῶτον μὲν κρυπτώμεθα	τὸν	τοῦ βασιλέως θάνατον καὶ πρὸς
[4, 9]	μοι γυναῖκα, καὶ παρὰ πάντα	τὸν	τοῦ βίου χρόνον ὥσπερ ἐξ
[4, 6]	ἐτῶν πέντε καὶ εἴκοσι κατὰ	τὸν	τοῦ πατρὸς θάνατον, ὁ δὲ
[4, 45]	εἰς ἀναγκαίας τινὰς ἀναφέροντος αἰτίας	τὸν	τοῦ Ταρκυνίου χρονισμὸν ἀναβάλλεσθαι τ´
[4, 20]	ὥσπερ {τοὺς} μισθοφόρους. ~Τοῦτον δὲ	τὸν	τρόπον ἅπαν ἐπιθεὶς τὸ βάρος
[4, 12]	ποιεῖν ἔθος ἦν. τοῦτον δὲ	τὸν	τρόπον ἐπὶ τὴν βασιλείαν παρελθὼν
[4, 27]	διηγήσομαι δὲ καὶ τῆς ἐπιβουλῆς	τὸν	τρόπον μικρὰ τῶν ἔμπροσθεν γενομένων
[4, 7]	ἔτη γεγονὼς ἂν ἦν, ὅτε	τὸν	Τύλλιον ἀπέκτεινεν. ἐν κρατίστῃ δέ
[4, 5]	τὸν λόγον ἁπάντων δεξαμένων τότε	τὸν	Τύλλιον αὐτοῖς συνίστησιν ὡς ὑπὸ
[4, 30]	φύσεις, ἐκβαλεῖν ἐκ τῆς βασιλείας	τὸν	Τύλλιον, εἰ μὴ βούλοιτο ἑκὼν
[4, 2]	ἥρωος, ἐγκύμονα γενέσθαι καὶ τεκεῖν	τὸν	Τύλλιον ἐν τοῖς καθήκουσι χρόνοις.
[4, 38]	καὶ πολλὰ διὰ φίλων λιπαρῶν	τὸν	Τύλλιον ἠξίου συγγνώμονα γενέσθαι. ῥᾷστα
[4, 38]	πρῶτον εὑρόμενον διὰ φίλων πρὸς	τὸν	Τύλλιον, ἵνα πιστεύσας ὡς φίλῳ
[4, 4]	ἔθεσαν, τὴν δ´ Ὀκρισίαν καὶ	τὸν	Τύλλιον καὶ τὴν θυγατέρα τὴν
[4, 39]	ἐγγὺς ὄντα τῆς οἰκίας ἤδη	τὸν	Τύλλιον καταλαβόντες κατέσφαξαν. ἔτι δὲ
[4, 10]	τὴν τοῦ βασιλέως προαίρεσιν, ἅπασαι	τὸν	Τύλλιον ψηφοφορήσουσιν αἱ φρᾶτραι, καὶ
[4, 43]	καθεστηκόσι πράγμασιν ἀχθομένους κατεμήνυον πρὸς	τὸν	τύραννον· αἱ δὲ τιμωρίαι κατὰ
[4, 62]	κακῶν. γυνή τις ἀφίκετο πρὸς	τὸν	τύραννον οὐκ ἐπιχωρία βύβλους ἐννέα
[4, 57]	Ῥώμῃ δώσειν ἔφη καὶ εἰς	τὸν	τῶν πατρικίων ἀριθμὸν ἅπαντας ἐγγράψειν
[4, 57]	αὐτῇ, μάλιστα μὲν ζῶντα παραδοῦναι	τὸν	υἱὸν αὐτῷ {καὶ κομίζεσθαι τοὺς
[4, 56]	τὸν θεράποντα γινώσκειν βουλόμενος, ἃ	τὸν	υἱὸν ἐκέλευσε ποιεῖν, ἄγων τὸν
[4, 58]	πράξας καὶ βασιλέα τῶν Γαβίων	τὸν	υἱὸν Σέξτον ἀποδείξας ἀπῆγε τὴν
[4, 41]	βούλεται κατὰ τὴν ἡμετέραν γλῶτταν	τὸν	ὑπερήφανον. τὸν δὲ πάππον αὐτοῦ
[4, 5]	τοὺς βουλεύσαντας ἐπὶ τῷ βασιλεῖ	τὸν	φόνον, καὶ τοὺς ἐπὶ τοὖργον
[4, 11]	δίχα πόνου, πρῶτον μὲν ἐμὲ	τὸν	φύλακα τῶν βασιλέων καὶ τὰς
[4, 46]	φείσεται· παρῄνει τε τέως οὔπω	τὸν	χαλινὸν εἰλήφασι {τῆς δουλείας} περὶ
[4, 27]	ἠνάγκασε τοὺς οὐκ ἀξιοῦντας ἄρχεσθαι	τὸν	χαλινὸν ἑκόντας λαβεῖν. εἰκοστῷ δ´
[4, 51]	ἡ μὲν Ἠρήτου πλησίον θεμένη	τὸν	χάρακα, ἡ δὲ περὶ Φιδήνην·
[4, 51]	πρὸς Ἠρήτῳ κατεστρατοπεδευκότας καὶ τίθεται	τὸν	χάρακα μετέωρον ὀλίγον τὸ μεταξὺ
[4, 7]	κατέσχεν, ὥστ´ εἰ κατ´ ἐκεῖνον	τὸν	χρόνον ἑκτακαιεικοσαέτης ἦν, ὅτ´ ἀπεστερεῖτο
[4, 40]	τοῖς ἔργοις αὐτοῦ παρὰ πάντα	τὸν	χρόνον ὑπάρχει τυγχάνειν. ἐδήλωσε δέ
[4, 22]	ἐν φάλαγγι καὶ τοὺς ἐσταλμένους	τὸν	ψιλικὸν ὁπλισμὸν ἐν τοῖς ἰδίοις
[4, 65]	κλίνῃ διεγερθείσης ἅμα τῷ συνεῖναι	τὸν	ψόφον τῆς γυναικὸς καὶ πυνθανομένης,
[4, 20]	ἴσα μέρη σχισθεῖεν αἱ τῶν	ἑκατὸν	ἐνενήκοντα δύο λόχων γνῶμαι, τότε
[4, 19]	τὸν αὐτὸν τρόπον εἰς τοὺς	ἑκατὸν	ἐνενηκοντατρεῖς λόχους, τὸ ἐκ τῆς
[4, 19]	καταδιαιρῶν τὸ πλῆθος εἰς τοὺς	ἑκατὸν	ἐνενηκοντατρεῖς λόχους τὸ ἐπιβάλλον ἑκάστῳ
[4, 53]	ἀπόκτισις ἀπέχουσα τῆς Ῥώμης σταδίους	ἑκατὸν	ἐπὶ τῆς εἰς Πραίνεστον φερούσης
[4, 7]	χρόνος αὐτῷ πλείων ἀναφαίνεται τῶν	ἑκατὸν	καὶ δέκα γεγονὼς ἐτῶν· τοῦτο
[4, 18]	δ´, οὓς αἱ συμμορίαι περιελάμβανον,	ἑκατὸν	καὶ ἐνενηκοντατρεῖς. ἐπεῖχον δὲ τὴν
[4, 16]	τίμημα τῆς οὐσίας οὐκ ἔλαττον	ἑκατὸν	μνῶν. τούτους δὲ συντάξας εἰς
[4, 62]	τρίτην ἐπὶ ταῖς ἑβδομήκοντα καὶ	ἑκατὸν	ὀλυμπιάσιν ἐμπρησθέντος τοῦ ναοῦ, εἴτ´
[4, 30]	Τανακυλλὶς ἔσται πεντεκαίδεκα πρὸς τοῖς	ἑκατόν.	οὕτως ὀλίγον ἐστὶν ἐν ταῖς
[4, 29]	οὖν ἔτι μέλλεις καὶ τὸν	αὐτόματον	ἐκδέχῃ καιρόν, ὃς ἥξει σοι
[4, 65]	Λουκρητία φοβηθεῖσα τὴν περὶ τὸν	θάνατον	ἀσχημοσύνην εἶξαί τε καὶ περιιδεῖν
[4, 46]	λελύσθαι λέγων μετὰ τὸν ἐκείνου	θάνατον	διὰ τὸ μὴ προσγεγράφθαι ταῖς
[4, 82]	αἱρετέον, ἢ βίον ἐλεύθερον, ἢ	θάνατον	ἔνδοξον. ἥκει δὲ καιρός, οἷον
[4, 4]	μὲν κρυπτώμεθα τὸν τοῦ βασιλέως	θάνατον	καὶ πρὸς ἅπαντας ἐξενεχθῆναι παρασκευάσωμεν,
[4, 42]	δικαστῇ. ὁ δὲ τῶν μὲν	θάνατον	κατεδίκαζε, τῶν δὲ φυγήν, καὶ
[4, 65]	ποτέραν αὐτὴ προῃρεῖτο λαβεῖν ἠξίου,	θάνατον	μετ´ αἰσχύνης ἢ βίον μετ´
[4, 6]	εἴκοσι κατὰ τὸν τοῦ πατρὸς	θάνατον,	ὁ δὲ Λεύκιος ὁ πρεσβύτερος
[4, 6]	παραγεγονώς, εἴγε δὴ κατὰ τὸν	ἔνατον	ἐνιαυτὸν τῆς Ἄγκου δυναστείας ἱππέων
[4, 32]	παῖδα καὶ τὰ κοινὰ πράττειν	ἀδύνατον,	ὃς οὐ πολὺ ἀπέχω πεντηκονταετίας;
[4, 76]	τὸ γὰρ ὑπερέχον καὶ ἄκρον	ὕπατον	ἐκάλουν οἱ παλαιοί. ταῦτα βουλευσάμενοί
[4, 50]	ἐκρατύνατο τὴν ἀρχὴν ταῖς συμμαχίαις,	στρατὸν	ἐξάγειν ἐπὶ Σαβίνους ἔγνω Ῥωμαίων
[4, 80]	ἀξίων τῆς ἀρχῆς διαγνῶναι τὸν	ἐπιτηδειότατον·	μετὰ ταῦτα ψῆφον ἐπενέγκαντος ἐν
[4, 46]	ἁπάντων ἀνθρώπων παρανομώτατον ἀποφαίνων καὶ	πονηρότατον	καὶ τὰς πράξεις αὐτοῦ διεξιών,
[4, 79]	βίου; Σερούιον μὲν Τύλλιον τὸν	ἐπιεικέστατον	τῶν βασιλέων καὶ πλεῖστα ὑμᾶς
[4, 45]	φυλακῆς, ἀλλὰ καὶ ξενικῆς, τὸν	ἐπιφανέστατον	ἐκ τοῦ Λατίνων ἔθνους καὶ
[4, 57]	οἱ μέλλοντες αὐτὸν προδιδόναι, {τὸν	ἐπιφανέστατον	τῶν Γαβίων} Ἀντίστιον Πέτρωνα ὠνόμασεν,
[4, 59]	παρ´ αὐτῶν καὶ μαθὼν τὸν	ἐπιφανέστατον	τῶν ἐν Τυρρηνοῖς τερατοσκόπων, ὅστις
[4, 47]	τῶν νοῦν ἐχόντων Μαμίλιον τὸν	εὐγενέστατόν	τε καὶ κράτιστον Λατίνων ἀπεώσατο,
[4, 67]	Ῥωμαῖοι τῆς καταλύσεως τῶν τυράννων	αἰτιώτατον	γενέσθαι, τίς τ´ ἦν καὶ
[4, 74]	ἐξαμαρτάνειν τοὺς παραληψομένους τὴν ἀρχὴν	αἰτιώτατον,	μὴ διὰ βίου τοὺς αὐτοὺς
[4, 68]	ἔρημος ἔργον ἐπεχείρησε ποιῆσαι πάντων	φρονιμώτατον,	ἐπίθετον ἑαυτοῦ καταψεύσασθαι μωρίαν· καὶ
[4, 74]	ὃ πάντων οἴομαι τῶν εἰρημένων	χρησιμώτατον	ἔσεσθαι καὶ τοῦ μὴ πολλὰ
[4, 46]	πάππου δωρεῶν κληρονομεῖν ἁπάντων ἀνθρώπων	παρανομώτατον	ἀποφαίνων καὶ πονηρότατον καὶ τὰς
[4, 16]	καὶ τὰ μεγέθη τῶν βίων	σοφώτατον	ἁπάντων πολιτευμάτων εἰσηγήσατο καὶ μεγίστων
[4, 20]	δύο λόχων γνῶμαι, τότε τὸν	ἔσχατον	ἐκάλει λόχον, ἐν ᾧ τὸ
[4, 6]	δὴ τὸν νεώτερον τῶν υἱῶν	ἔσχατον	ἐκύησεν ἔτος ἔχουσα πεντηκοστόν· προσωτέρω
[4, 68]	ἔργον ἐπεχείρησε ποιῆσαι πάντων φρονιμώτατον,	ἐπίθετον	ἑαυτοῦ καταψεύσασθαι μωρίαν· καὶ διέμεινεν
[4, 77]	ἀναγκαιοτάτων γεγονότος, εἰ μὴ τὴν	ἐπίθετον	ἐσκηψάμην μωρίαν. τοῦτό με τὸ
[4, 70]	μωρίαν οὐκ εἶχεν ἀληθινήν, ἀλλ´	ἐπίθετον,	καὶ τὰς αἰτίας εἰπών, δι´
[4, 1]	τὴν δ´ Ὀκρισίαν ἐγκύμονα οὖσαν	ἐξαίρετον	ἐκ τῶν λαφύρων λαμβάνει Ταρκύνιος
[4, 34]	παρέλαβεν, ὥστε καὶ αὐτὸς ἔχειν	ἀναφαίρετον	καὶ ὑμῖν τοῖς ἐγγόνοις καταλιπεῖν,
[4, 23]	ἀλλὰ ταῖς συντυχίαις, ὁρῶντες ὡς	ἀστάθμητόν	ἐστι πρᾶγμα εὐτυχία καὶ ἀγχίστροφον,
[4, 55]	ἀγορᾷ καὶ τἆλλα περιυβρισθείς, ὥστε	περιβόητον	γενέσθαι τὸ πρᾶγμα, πρῶτον μὲν
[4, 3]	καὶ μάχης καρτερᾶς περὶ πόλιν	Ἤρητον	ἀνδρειότατος ἁπάντων φανεὶς στεφάνοις αὖθις
[4, 82]	παθεῖν. ἐφ´ οἷς ἀγανακτοῦσα καὶ	ἀφόρητον	ἡγουμένη τὴν ὕβριν ἐπειδὴ πρὸς
[4, 40]	τινος τούτων ἕτερον ὠνόμαζον, καὶ	τρίτον,	εἰ μὴ συμβαίη μηδὲ τῷ
[4, 47]	ἠξίωσε λαβεῖν, ὃς οὐδ´ εἰς	τρίτον	πάππον ἀνενεγκεῖν ἔχει τὸ γένος;
[4, 24]	δ´ ἵνα τὸν δημοσίᾳ διδόμενον	σῖτον	λαμβάνοντες κατὰ μῆνα καὶ εἴ
[4, 69]	δύο τῶν παίδων Ἄρροντα καὶ	Τῖτον	ὑπὲρ τοῦ λοιμοῦ· κατέσκηψε γάρ
[4, 38]	πείσας τὸν ἄνδρα φύσει τ´	εὐδιάλλακτον	ὄντα καὶ οὐκ ἀξιοῦντα πόλεμον
[4, 54]	καὶ οἷα εἰκὸς ἐν προνομαῖς	ἀσύντακτον	διὰ καταφρόνησιν, κατιόντες ἀθρόοι διέφθειρον·
[4, 67]	ὁ Βροῦτος εἰς τὴν Ἑλληνικὴν	διάλεκτον	ἠλίθιος· ὑπὲρ οὗ μικρὰ προειπεῖν
[4, 76]	ἔταξαν καλεῖσθαι κατὰ τὴν ἑαυτῶν	διάλεκτον	κωνσούλας· τοῦτο μεθερμηνευόμενον εἰς τὴν
[4, 1]	ὁ Σερούιος εἰς τὴν Ἑλληνικὴν	διάλεκτον	μεταβιβαζόμενος Δούλιος. ~Φέρεται δέ τις
[4, 47]	ὑμῖν παρέξομαι τῶν λόγων ἔργον	ἀναμφίλεκτον,	ἐὰν ἐθελήσητε ἐλθεῖν ἐπὶ τὴν
[4, 5]	καὶ πολὺν ἐξ ἀμφοτέρων κινήσασα	οἶκτον,	ἐπειδὴ καιρὸς ἦν, ἐξῆλθεν ἐκ
[4, 82]	ὅτι μίαν ἐτυραννήθης νύκτα τὴν	ἀμίαντον	ἀφαιρεθεῖς´ αἰδῶ μετὰ βίας, ἡδίων
[4, 58]	βασιλέα τῶν Γαβίων τὸν υἱὸν	Σέξτον	ἀποδείξας ἀπῆγε τὴν δύναμιν. ὁ
[4, 85]	τὸν πρεσβύτερον ἀπέδειξε τῶν υἱῶν	Σέξτον,	ὡς καὶ πρότερον ἔφην· ἡλικίαν
[4, 84]	τοῖς προσδοκωμένοις ἀγαθοῖς, καὶ θυμοὶ	συνεξέπιπτον	φόβοις, οἱ μὲν ἐπὶ τῷ
[4, 6]	εἰκός, ἑβδομηκοστὸν ἂν δήπου καὶ	πέμπτον	εἶχεν ἔτος, ὅτ´ ἀπέθνησκε Ταρκύνιος.
[4, 30]	ἐν ἀρχαῖς ἑβδομηκοστὸν ἔχουσα καὶ	πέμπτον	ἔτος ἡ Τανακυλλίς, ὅτε βασιλεὺς
[4, 77]	ὃν εὐχόμην τε καὶ προσεδεχόμην,	πέμπτον	ἤδη τοῦτο καὶ εἰκοστὸν ἔτος
[4, 6]	ἔτεσι, καὶ ποιῶ κατὰ τὸ	πέμπτον	καὶ εἰκοστὸν ἔτος ἀπανιστάμενον. καὶ
[4, 82]	Ταρκύνιος οὐ μίαν ἡμέραν, ἀλλὰ	πέμπτον	καὶ εἰκοστὸν ἔτος ἤδη τυραννῶν,
[4, 62]	διὰ σημείων τινῶν μαθόντες, ὅτι	θεόπεμπτον	ἀγαθὸν ἀπεστράφη, καὶ μεγάλην συμφορὰν
[4, 24]	πόλει· τὸ δὲ μιαρὸν καὶ	ἀκάθαρτον	φῦλον ἐκβαλοῦσιν ἐκ τῆς πόλεως
[4, 83]	τυράννων, ὑπισχνούμενοι καὶ ἄδειαν ὧν	ἥμαρτον	ψηφιζόμενοι ῥᾳδίως πείσομεν. ὥστε θαρροῦντες,
[4, 41]	τῶν ὅπλων κατασχών, κατὰ τὸν	τέταρτον	ἐνιαυτὸν τῆς ἑξηκοστῆς καὶ πρώτης
[4, 32]	κεῖται πράγμασιν, ἀκούειν καὶ μὴ	τέταρτον	ἤδη τοῦτο καὶ τετταρακοστὸν ἔτος
[4, 75]	~Ὃν δὲ τρόπον ἔσται τούτων	ἕκαστον,	ἀκούσατέ μου· συνάξω μὲν ἐγὼ
[4, 6]	ἀδυνάτων τε καὶ ἀτόπων· ὧν	ἕκαστον	ἐγὼ πειράσομαι ποιῆσαι φανερὸν δι´
[4, 14]	καὶ τὰς ἄλλας χρείας, ἃς	ἕκαστον	ἔδει τῷ κοινῷ παρέχειν, οὐκέτι
[4, 9]	κελεύσω καὶ ἀπὸ τοῦ τιμήματος	ἕκαστον	εἰσφέρειν τὸ ἐπιβάλλον, ὡς ἐν
[4, 15]	ἔταξε θυσίαις κοιναῖς γεραίρειν καθ´	ἕκαστον	ἐνιαυτὸν ἅμα συνερχομένους, ἑορτήν τινα
[4, 84]	δοκεῖ, ἄρχοντας δὲ δύο καθ´	ἕκαστον	ἐνιαυτὸν ἀποδεικνύναι βασιλικὴν ἕξοντας ἐξουσίαν,
[4, 49]	τὴν συμμαχίαν, ἵνα συνερχόμενοι καθ´	ἕκαστον	ἐνιαυτὸν εἰς τὸν ἀποδειχθέντα τόπον
[4, 24]	τινος μεγάλης· οἳ τοὺς καθ´	ἕκαστον	ἐνιαυτὸν ἐλευθέρους γινομένους ἐξετάσουσι, τίνες
[4, 26]	θ´ αἱ πόλεις συνερχόμεναι καθ´	ἕκαστον	ἐνιαυτὸν ἰδίας τε καὶ κοινὰς
[4, 15]	ἐξ ὧν ἤμελλε διαγνώσεσθαι καθ´	ἕκαστον	ἐνιαυτόν, ὅσοι τε οἱ σύμπαντες
[4, 14]	θυσίας αὐτοῖς ἐνομοθέτησεν ἐπιτελεῖσθαι καθ´	ἕκαστον	ἐνιαυτὸν πελάνους εἰσφερούσης ἑκάστης οἰκίας·
[4, 37]	καὶ τῶν πολιτευμάτων καθ´ ἓν	ἕκαστον	ἐπιλεγόμενος, ἐξ ὧν πολλὰς καὶ
[4, 19]	ἑκάστῳ λόχῳ πλῆθος ἐκέλευε παρέχειν	ἕκαστον	λόχον· τὴν δὲ δαπάνην τὴν
[4, 19]	πάντων ὀχληρῶν. ἐποίει δὲ τούτων	ἕκαστον	οὐκ ἄτερ αἰτίας, ἀλλὰ πεπεισμένος,
[4, 50]	ἦν, ὥστε τῶν μὲν στρατιωτῶν	ἕκαστον	πέντε μνᾶς ἀργυρίου λαβεῖν, τὸ
[4, 61]	αὖθις εὐθείας καὶ καθ´ ἓν	ἕκαστον	χωρίον ποιουμένου τὰς ὑπὲρ τῆς
[4, 82]	τότ´ ἀποδημοῦντος ἐπὶ στρατοπέδου, τὴν	ἀκόλαστον	ὕβριν τῆς τυραννίδος οὐκ ἐδυνήθη
[4, 62]	ἐπὶ τῆς Ταρκυνίου δυναστείας πάνυ	θαυμαστὸν	εὐτύχημα τῇ Ῥωμαίων ὑπάρξαι πόλει
[4, 59]	ἔνθα δὴ λέγεται τέρας τι	θαυμαστὸν	ὑπόγειον ὀρυττομένων τε τῶν θεμελίων
[4, 72]	ἐπιχειρεῖν ἔργῳ τηλικῷδε, καὶ μηδὲν	ἀνεξέταστον	ἀφεῖσθαι μηδὲ ἀπροβούλευτον. ἀποφαινέσθω δὴ
[4, 27]	Τυλλίῳ τὰς πόλεις καὶ μηδὲν	ἀνήκεστον	βουλεῦσαι περὶ αὐτῶν ἀξιοῦντες. Τύλλιος
[4, 66]	γίνομαί σου πάτερ δεινὴν καὶ	ἀνήκεστον	ὑπομείνασα ὕβριν, τιμωρῆσαί μοι καὶ
[4, 53]	σταδίους ἑκατὸν ἐπὶ τῆς εἰς	Πραίνεστον	φερούσης ὁδοῦ κειμένη· Γαβίους αὐτὴν
[4, 47]	λαβεῖν τότε πενθερόν· εἰ δὲ	χρηστὸν	ἐνόμιζεν, ὅτε τὴν θυγατέρα με
[4, 11]	ἀποκτείναντας τὸν βασιλέα ὑμῶν ἄνδρα	χρηστὸν	καὶ φιλόπολιν καὶ τηλικοῦτο διαπραξαμένους
[4, 46]	παρὰ πονηροῦ καὶ ἀνοσίου τρόπου	χρηστόν	τι καὶ φιλάνθρωπον ἐλπίζειν καὶ
[4, 21]	πρώτους ἐπιφέρειν ψῆφον τοὺς τὸ	μέγιστον	ἔχοντας τίμημα λόχους, πλείους μὲν
[4, 16]	ἐξ ἁπάντων μοῖραν, ἧς τὸ	μέγιστον	ἦν τίμημα τῆς οὐσίας οὐκ
[4, 44]	ἐργάζεσθαι τὰς κατὰ πόλιν ἐργασίας,	μέγιστον	οἰόμενος εἶναι κίνδυνον τοῖς μονάρχοις,
[4, 18]	ἐπέλεξεν ἐκ τῶν ἐχόντων τὸ	μέγιστον	τίμημα καὶ κατὰ γένος ἐπιφανῶν·
[4, 47]	δ´, ὦ σύνεδροι, κινδύνων τὸν	μέγιστον	τρέχουσιν οὐ περὶ ἐμοῦ σκεπτέον
[4, 9]	ὑπηκόους δὲ ποιήσας Τυρρηνοὺς ἅπαντας	μέγιστον	τῶν περιοίκων δυναμένους, ἀναγκάσας δὲ
[4, 22]	πολίτας ἅπαντας συνελθεῖν εἰς τὸ	μέγιστον	τῶν πρὸ τῆς πόλεως πεδίων
[4, 28]	πολὺ τὸ πρᾷον ἔχοντι καὶ	εὐλόγιστον	ἀνοσία καὶ μισοπάτωρ καὶ πάντολμος
[4, 65]	ὕβριν μετερχόμενος, ὥστ´ αἰσχρὰν καὶ	ἐπονείδιστόν	σου γενέσθαι τὴν τελευτὴν καὶ
[4, 45]	ἐκ τοῦ Λατίνων ἔθνους καὶ	πλεῖστον	ἁπάντων δυνάμενον ἐσπούδαζε φίλον ποιήσασθαι
[4, 8]	ἐπιτελεσθέντων. συνιόντες τε πολλάκις οἱ	πλεῖστον	ἐξ αὐτῶν δυνάμενοι διελέγοντο πρὸς
[4, 21]	δεῖ, καὶ τοὺς τῶν κινδύνων	πλεῖστον	τῶν ἄλλων μεταλαχόντας καὶ πράξοντας
[4, 38]	ὄντα καὶ οὐκ ἀξιοῦντα πόλεμον	ἄσπειστον	θυγατρὶ καὶ γαμβρῷ πολεμεῖν, ἐπειδὴ
[4, 25]	πλεῖστοί τ´ ἀπολαύουσι καὶ ἐπὶ	μήκιστον	χρόνον καρποῦνται τὰς ὠφελείας, πάντων
[4, 83]	ἐλπίδας χωρεῖτε πρὸς τὸν ἀγῶνα,	κάλλιστον	ὧν πώποτε ἤρασθε πολέμων τόνδε
[4, 44]	ἐκ τοῦ πλήθους, ὅσον ἦν	πιστὸν	ἑαυτῷ καὶ εἰς τὰς πολεμικὰς
[4, 2]	τὸ μύθευμα οὐ πάνυ τι	πιστὸν	εἶναι δοκοῦν ἑτέρα τις ἐπιφάνεια
[4, 55]	τε τούτων δόξαντες φίλον {τε}	πιστὸν	εἶναί σφισι τὸν ἄνδρα καὶ
[4, 33]	{τὰ παράδοξα} καὶ μηδὲν ἡγεῖσθαι	ἄπιστον,	ὅπου γε κἀμὲ Ταρκύνιος οὑτοσὶ
[4, 40]	μεσοβασιλεῖς ἀπεδείκνυεν· ἐκεῖνοι δὲ τὸν	ἄριστον	ἄνδρα, εἴτ´ ἐκ τῶν ἐπιχωρίων,
[4, 25]	ἐν τῇ πόλει πράγματα τὸν	κράτιστον	εἰλήφει κόσμον, εἰς ἐπιθυμίαν ἦλθεν
[4, 47]	Μαμίλιον τὸν εὐγενέστατόν τε καὶ	κράτιστον	Λατίνων ἀπεώσατο, τοῦτον δὲ κηδεστὴν
[4, 42]	ἐφάνη. ἐπεὶ δὲ διέφθειρε τὸ	κράτιστον	τῆς βουλῆς μέρος θανάτοις τε
[4, 4]	τῆς πόλεως ἔσται πράγματα, τὸν	οἴκτιστον	ἀπολοῦνται τρόπον ὑπ´ αὐτῶν· ἔσται
[4, 70]	γὰρ ἔκειτο ἐν φανερῷ θέαμα	οἴκτιστον·	ὤμοσε τόν τ´ Ἄρη καὶ
[4, 34]	εἰ δ´ οὐ κατὰ τὸν	βέλτιστον	αὐτῆς ἔτυχον ἐγὼ τρόπον, ὡς
[4, 4]	παιδία καταλείπεται κίνδυνον οὐ τὸν	ἐλάχιστον	ὑπὲρ τῆς ψυχῆς τρέχοντα· εἰ
[4, 6]	ὑπέθετο καὶ τριακοστὸν ἔτος ἔχοντα	τοὐλάχιστον,	ὅτ´ ἀπῆρεν ἐκ Τυρρηνίας· ἀπὸ
[4, 6]	ἄν τις αὐτὸν ὑπέθετο καὶ	τριακοστὸν	ἔτος ἔχοντα τοὐλάχιστον, ὅτ´ ἀπῆρεν
[4, 30]	ταῖς ἐνιαυσίοις ἀναγραφαῖς κατὰ τὸν	τετταρακοστὸν	ἐνιαυτὸν τῆς Τυλλίου ἀρχῆς τὸν
[4, 32]	μὴ τέταρτον ἤδη τοῦτο καὶ	τετταρακοστὸν	ἔτος ἀποστερεῖν με τῶν ἐμῶν,
[4, 6]	ἦν αὐτοῦ νεωτέρα καθάπερ εἰκός,	ἑβδομηκοστὸν	ἂν δήπου καὶ πέμπτον εἶχεν
[4, 30]	χρόνους. ἐδείχθη γὰρ ἐν ἀρχαῖς	ἑβδομηκοστὸν	ἔχουσα καὶ πέμπτον ἔτος ἡ
[4, 6]	υἱῶν ἔσχατον ἐκύησεν ἔτος ἔχουσα	πεντηκοστόν·	προσωτέρω γὰρ οὐκέτι κυΐσκεται τούτου
[4, 6]	ποιῶ κατὰ τὸ πέμπτον καὶ	εἰκοστὸν	ἔτος ἀπανιστάμενον. καὶ μὴν ὅτι
[4, 82]	μίαν ἡμέραν, ἀλλὰ πέμπτον καὶ	εἰκοστὸν	ἔτος ἤδη τυραννῶν, πάσας ἀφῄρηται
[4, 77]	προσεδεχόμην, πέμπτον ἤδη τοῦτο καὶ	εἰκοστὸν	ἔτος φυλάξας ἀποτίθεμαι. καὶ τὰ
[4, 40]	πολλοῖς ὑπόληψιν ὡς, εἰ μὴ	θᾶττον	ἀνῃρέθη, μεταστήσων τὸ σχῆμα τῆς
[4, 11]	ἐψηφίσασθε· ἔμελλόν τ´, εἰ μὴ	θᾶττον	ἐμοὶ περὶ τούτων ἐγένετο μήνυσις,
[4, 16]	ἦν τίμημα τῆς οὐσίας οὐκ	ἔλαττον	ἑκατὸν μνῶν. τούτους δὲ συντάξας
[4, 11]	μὲν οὐδὲν οὔτε μεῖζον οὔτ´	ἔλαττον	ἔχοντες ἐγκαλεῖν, ὧν δὲ τὸν
[4, 61]	ἑκάστην· ὀλίγον δέ τι τὸ	διαλλάττον	εὕροι τις ἂν τῆς ὑπεροχῆς
[4, 63]	βασιλείοις κῆπον ἔαρος ὥρᾳ νεοττιὰν	ἔπλαττον	ἐπὶ κορυφῇ φοίνικος ὑψηλοῦ. τούτων
[4, 61]	γνώμην οἱ πρέσβεις τὴν αὐτὴν	ἐφύλαττον	ἀπόκρισιν, ὥσπερ αὐτοῖς ὁ τοῦ
[4, 70]	ταύτην τοῦ βίου τὴν προσποίησιν	ἐφύλαττον;	ἆρα πέπρωται Ῥωμαίοις ὑπ´ ἐμοῦ
[4, 15]	σώματα συνῆγον καὶ τὰ χρήματα	εἰσέπραττον.	ἵνα δὲ καὶ τούτων ἡ
[4, 9]	ἀρχὴν ἐμαυτῷ κατασκευαζόμενος, ἧς οὐδενὸς	ἧττον	ἄξιος ἦν βουληθεὶς τυγχάνειν, ἀλλὰ
[4, 2]	τὸν ἄνδρα θαυμαστὴ καὶ παράδοξος	ἧττον	ἀπιστεῖσθαι ποιεῖ. καθημένου γάρ ποτ´
[4, 38]	ἵνα πιστεύσας ὡς φίλῳ γεγονότι	ἧττον	αὐτὸν φυλάττοιτο, δόξας δ´ αὐτὴν
[4, 14]	καὶ τὰ λυπηρὰ τῆς τύχης	ἧττον	βαρύνωνται. ~Διεῖλε δὲ καὶ τὴν
[4, 73]	Ἑλλήνων εὐνομεῖσθαί τε καὶ εὐδαιμονεῖν·	ἧττον	γὰρ ὑβρισταὶ καὶ βαρεῖς ἔσονται
[4, 19]	χρήμασι, τοὺς δὲ περὶ ἐλαττόνων	ἧττον	ἐνοχλεῖσθαι κατ´ ἀμφότερα, τοὺς δὲ
[4, 21]	ἀνάπαυσιν τῶν πολεμικῶν κινδύνων λαμβάνουσιν	ἧττον	ἐσῄει βαρύνεσθαι κυρίοις τε γεγονόσι
[4, 67]	γενέσθαι φωνήν, ὡς μυριάκις αὐτοῖς	κρεῖττον	εἴη τεθνάναι περὶ τῆς ἐλευθερίας
[4, 36]	τῶν λόγων· εἰ δὲ δοκεῖ	κρεῖττον	ἐπιμελήσεσθαι τῶν κοινῶν Ταρκύνιος οὑτοσὶ
[4, 2]	ἑστίας τῆς βασιλείου πέπρωται γενέσθαι	κρεῖττον	ἢ κατὰ τὴν ἀνθρωπείαν φύσιν
[4, 65]	ἀσχημοσύνην εἶξαί τε καὶ περιιδεῖν	αὐτὸν	ἃ προῃρεῖτο διαπραξάμενον. ~Ἡμέρας δὲ
[4, 37]	λέγει, τελευτῶν ἔφησεν, ὅτι Ταρκύνιος	αὐτὸν	αἰτιᾶται τὴν βασιλείαν οὐ δικαίως
[4, 38]	ἔξω τοῦ βουλευτηρίου μετέωρον ἐξαρπάσας	αὐτὸν	ἀκμάζων τὸ σῶμα καὶ ῥωμαλέος
[4, 69]	Ταρκύνιος τῆς δοκούσης εἶναι περὶ	αὐτόν,	ἀλλ´ οὐ κατ´ ἀλήθειαν ὑπαρχούσης
[4, 4]	ἰατροὶ λεγέτωσαν ἐν ὀλίγαις ἡμέραις	αὐτὸν	ἀποδείξειν ὑγιῆ· ἔπειτ´ ἐγὼ προελθοῦσα
[4, 12]	πλείονα ὑποσχόμενος ἀγαθὰ ποιήσειν, ἐὰν	αὐτὸν	ἀποδείξωσι βασιλέα, προεῖπεν ἡμέραν ἀρχαιρεσιῶν,
[4, 74]	τὸ γὰρ ἐν μέρει τὸν	αὐτὸν	ἄρχειν τε καὶ ἄρχεσθαι καὶ
[4, 79]	ἀδελφὴν οὖσαν καὶ σπουδαίαν περὶ	αὐτὸν	γενομένην, πρὶν ἢ πενθῆσαι καὶ
[4, 46]	δουλείας} περὶ τοῦ μὴ λαβεῖν	αὐτὸν	διαμάχεσθαι, ἐξ ὧν ἕτεροι πεπόνθασι
[4, 8]	καὶ χαλεπῶς ἔφερον οὐκ ἀξιοῦντες	αὐτὸν	ἑαυτῷ τινα μηχανήσασθαι βασιλικὴν ἐξουσίαν,
[4, 12]	διειληφότες τὴν ἀγορὰν βασιλέα ποιεῖν	αὐτὸν	ἐβόων καὶ συγκαλεῖν τὰς φράτρας
[4, 47]	ἥκει μου κατηγορῶν. ἔδει δ´	αὐτόν,	εἰ μὲν ᾔδει με τοιοῦτον
[4, 1]	ἰδίας τύχης, ὅτι δουλεύουσα ἔτεκεν	αὐτόν.	εἴη δ´ ἂν ὁ Σερούιος
[4, 61]	τρίτης ὑπατείας ἡ Ῥωμαίων πόλις	αὐτὸν	εἰς συντέλειαν ἐξειργάσατο. ἐποιήθη δ´
[4, 31]	δίκαιος· καὶ διὰ τοῦτο προειλόμην	αὐτὸν	εἰς τούτους ἐκφέρειν. Ταρκύνιος ἐμὸς
[4, 39]	καὶ πρὶν εἰς τὴν οἰκίαν	αὐτὸν	εἰσελθεῖν, ἀποστείλας τοὺς διαχρησομένους ἐκποδῶν
[4, 3]	καὶ διὰ ταῦτα Ῥωμαῖοι μὲν	αὐτὸν	ἐκ τοῦ δήμου μεταγαγεῖν ἠξίωσαν
[4, 28]	ἀλλὰ περιμένειν, ἕως ἡ φύσις	αὐτὸν	ἐκ τοῦ ζῆν ἐξαγάγῃ, καὶ
[4, 60]	ὑμῖν ὀλίγου χρόνου παρελθεῖν πρὸς	αὐτόν.	ἐν ᾧ δ´ ἐκεῖνον ἐκδέχεσθε,
[4, 30]	βουλῆς ἔφη τὰ δίκαια πρὸς	αὐτὸν	ἐρεῖν, συγκαλέσας τὸ συνέδριον· Ἄνδρες,
[4, 68]	ταύτης ἔτυχε τῆς ἐπωνυμίας· τοῦτ´	αὐτὸν	ἐρρύσατο μηδὲν δεινὸν ὑπὸ τοῦ
[4, 33]	τὰ δὲ δίκαια νῦν πρὸς	αὐτὸν	ἐρῶ. ἐγὼ τὴν μὲν ἐπιτροπείαν
[4, 39]	πέμπει τινὰς τῶν θεραπόντων ἐπ´	αὐτὸν	ἔχοντας ξίφη· οἳ τάχει πολλῷ
[4, 3]	ἄξια, ἐξ ὧν Ταρκύνιός τ´	αὐτὸν	ἠγάσθη καὶ ὁ Ῥωμαίων δῆμος
[4, 7]	ἀπέκτεινεν. ἐν κρατίστῃ δέ γ´	αὐτὸν	ἡλικίᾳ τότ´ ὄντα παραδεδώκασιν οἱ
[4, 55]	σκηπτόμενοι, καὶ χεὶρ ἤδη περὶ	αὐτὸν	ἦν καρτερά. δόξαντες δ´ οἱ
[4, 72]	καὶ νομίμου τὰ λοιπὰ λέγειν	αὐτὸν	ἠξίουν. κἀκεῖνος εἶπεν, Ἐπειδὴ ταῦτα
[4, 39]	τοῦ βουλευτηρίου θεασαμένη βασιλέα τ´	αὐτὸν	ἠσπάσατο πρώτη μεγάλῃ τῇ φωνῇ
[4, 37]	δίκαιον εἰπεῖν ἔχει Ταρκύνιος, καλεῖν	αὐτὸν	καὶ διδαχθέντας, ἐάν τ´ ἀδικούμενον
[4, 2]	ἕως ἡ μήτηρ προσδραμοῦσα διανέστησεν	αὐτὸν	καὶ ἡ φλὸξ ἅμα τῷ
[4, 60]	βουλόμενοι συντυχεῖν, παρεκάλουν ἀπαγγεῖλαι πρὸς	αὐτόν.	καὶ ὁ νεανίας, Πατὴρ ἐμός
[4, 39]	πόλεως τῆς Ῥωμαίων τὴν ἀρχὴν	αὐτὸν	κατασχεῖν. ἀσπασαμένων δὲ καὶ τῶν
[4, 15]	τῆς τ´ οὐσίας στέρεσθαι καὶ	αὐτὸν	μαστιγωθέντα πραθῆναι· καὶ μέχρι πολλοῦ
[4, 29]	οὐδὲν ἔτι αἰσχυνθεῖσα λέγει πρὸς	αὐτόν·	Μέχρι τίνος, ὦ Ταρκύνιε, τῆς
[4, 31]	τούτους ἠξίους ἀκοῦσαι. ~Λέγει πρὸς	αὐτὸν	ὁ Ταρκύνιος· Βραχύς ἐστιν ὁ
[4, 57]	τῶν πυλῶν, ἵνα μὴ διαφύγοιεν	αὐτὸν	οἱ ἐν ταῖς αἰτίαις, πέμπων
[4, 42]	μὲν τοὺς ἐχθρῶς διακειμένους πρὸς	αὐτόν,	οἷς οὐκ ἦν βουλομένοις Τύλλιον
[4, 38]	ἀπῄει στένων κρατούντων καὶ παραπεμπόντων	αὐτὸν	ὀλίγων, αἵματι πολλῷ ῥεόμενος καὶ
[4, 2]	τὸ μυθῶδες ἐξαίρων τὰ περὶ	αὐτόν,	ὃν ἐν πολλαῖς Ῥωμαϊκαῖς ἱστορίαις
[4, 71]	τοὺς ἄλλους ἅπαντας ἐπὶ τὸν	αὐτὸν	ὅρκον· οἱ δ´ οὐδὲν ἔτι
[4, 2]	χεῖρον Τυρρηνῶν ἐπισταμένην εἰπεῖν πρὸς	αὐτόν,	ὅτι γένος ἀπὸ τῆς ἑστίας
[4, 15]	εἰδέναι τῶν συντελούντων εἰς τὸν	αὐτὸν	πάγον, καὶ τὰς κτήσεις, ἐν
[4, 55]	λόγον ἀκουσάντων καὶ μηδὲν εἰς	αὐτὸν	παρανομήσειν διομολογησαμένων παρῆν ἑταίρους τε
[4, 57]	πυνθανομένου, τίνες εἰσὶν οἱ μέλλοντες	αὐτὸν	προδιδόναι, {τὸν ἐπιφανέστατον τῶν Γαβίων}
[4, 39]	συγκατασκευασάντων τὴν ἀρχὴν λαβοῦσα μόνον	αὐτόν·	Τὰ μὲν πρῶτα, ἔφη, πέπρακταί
[4, 62]	συμφορὰν ἀποφαίνοντες τὸ μὴ πάσας	αὐτὸν	τὰς βύβλους πρίασθαι, ἐκέλευσαν ἀπαριθμῆσαι
[4, 4]	ἐκείνους ὑπεριδών, ἐὰν οἱ φονεύσαντες	αὐτὸν	τὴν ἀρχὴν κατάσχωσιν, οὐδὲ τοῖς
[4, 47]	μὴ τὰ κατηγορηθέντα λύειν, ἀλλ´	αὐτὸν	τὸν κατηγορήσαντα ἀναιρεῖν. ἐπαινεσάντων δὲ
[4, 47]	δικαστὴν ἁπάντων ἐποιεῖτο τῶν ἐγκλημάτων	αὐτὸν	τὸν κατήγορον. Οὑτοσὶ γάρ, ἔφη,
[4, 45]	μὴ παρεῖναι πρὸς τὸν σύλλογον	αὐτὸν	τὸν κεκληκότα τῶν ἄλλων ἁπάντων
[4, 59]	ἀστῶν τοὺς δοκιμωτάτους πρέσβεις πρὸς	αὐτόν.	~Τούτοις τοῖς ἀνδράσιν ἀφικομένοις εἰς
[4, 19]	τις ἀρκοῦσα ἔσται, διαιρῶν τὸν	αὐτὸν	τρόπον εἰς τοὺς ἑκατὸν ἐνενηκοντατρεῖς
[4, 16]	εἴκοσι λόχους καὶ διεῖλε τὸν	αὐτὸν	τρόπον τοῖς προτέροις καθ´ ἡλικίας,
[4, 6]	ἕτερος μὲν οὖν ἄν τις	αὐτὸν	ὑπέθετο καὶ τριακοστὸν ἔτος ἔχοντα
[4, 6]	κοινά· ἐγὼ δ´ ἔτι νεώτερον	αὐτὸν	ὑποτίθεμαι πέντε ὅλοις ἔτεσι, καὶ
[4, 38]	πιστεύσας ὡς φίλῳ γεγονότι ἧττον	αὐτὸν	φυλάττοιτο, δόξας δ´ αὐτὴν τὰ
[4, 75]	ποιεῖν ἔθος ἦν, μηδενὸς ἀφαιρουμένους	αὐτὸν	ὧν ἐν τοῖς πρότερον καιροῖς
[4, 39]	ἀσπασαμένων δὲ καὶ τῶν ἄλλων	αὐτὸν	ὡς βασιλέα τῶν συγκατασκευασάντων τὴν
[4, 38]	παρὰ τὸ συμφέρον ὥρμησεν ἐπ´	αὐτὸν	ὡς ἐξαναστήσων τῆς ἕδρας. καὶ
[4, 64]	Λουκρητίου θυγάτηρ ἀνδρὸς ἐπιφανοῦς, ἐξένιζεν	αὐτὸν	ὡς συγγενῆ τοῦ ἀνδρὸς πολλῇ
[4, 28]	τῆς ἀδελφῆς ἄνδρα μεταπέμπεταί τ´	αὐτὸν	ὡς ὑπὲρ ἀναγκαίου πράγματος διαλεξομένη,
[4, 55]	εἰ λάβοι πίστεις, ὅτι φυλάξουσιν	αὐτὸν	ὥσπερ καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς
[4, 37]	ἤδη γινομένης τῶν ὄχλων ἐπ´	αὐτὸν	ᾤχετο φεύγων ἅμα τοῖς ἑταίροις·
[4, 5]	δὲ Τύλλιος ἰσχυρὰν χεῖρα περὶ	αὑτὸν	ἔχων καὶ τοὺς ῥαβδούχους ἐπαγόμενος
[4, 41]	πρῶτον μὲν φυλακὴν κατεστήσατο περὶ	ἑαυτὸν	ἀνθρώπων θρασυτάτων ξίφη καὶ λόγχας
[4, 10]	κλῆρον ἔχοντας τῶν πολιτῶν πρὸς	ἑαυτὸν	ἀπογράφεσθαι· νόμους τε συνέγραφεν οὓς
[4, 38]	πολλῷ ῥεόμενος καὶ κακῶς ὅλον	ἑαυτὸν	ἐκ τοῦ πτώματας ἔχων. ~Τὰ
[4, 30]	τὰ δὲ πείθων μηδὲν εἰς	ἑαυτὸν	ἐξαμαρτάνειν· ὡς δ´ οὐ προσεῖχεν
[4, 38]	τῆς οἰκίας οὐ πολλοὺς περὶ	ἑαυτὸν	ἔχων. ἐλθὼν δ´ εἰς τὸ
[4, 40]	ταφαῖς βασιλικαῖς μή τις εἰς	ἑαυτὸν	ὁρμὴ γένηται τοῦ δημοτικοῦ, πρὶν
[4, 38]	τῶν αἰχμαλώτων, ἐτόλμησας βασιλέα Ῥωμαίων	σεαυτὸν	ἀναδεῖξαι. ὡς δὲ ταῦτ´ ἤκουσεν
[4, 35]	πόλιν ἐνόμιζες ὑπ´ ἐμοῦ καὶ	σεαυτὸν	ἐπιτηδειότερον εἶναι τὴν ἐπιμέλειαν τῶν
[4, 15]	θυσίαις κοιναῖς γεραίρειν καθ´ ἕκαστον	ἐνιαυτὸν	ἅμα συνερχομένους, ἑορτήν τινα καὶ
[4, 84]	ἄρχοντας δὲ δύο καθ´ ἕκαστον	ἐνιαυτὸν	ἀποδεικνύναι βασιλικὴν ἕξοντας ἐξουσίαν, οὓς
[4, 49]	συμμαχίαν, ἵνα συνερχόμενοι καθ´ ἕκαστον	ἐνιαυτὸν	εἰς τὸν ἀποδειχθέντα τόπον πανηγυρίζωσι
[4, 24]	μεγάλης· οἳ τοὺς καθ´ ἕκαστον	ἐνιαυτὸν	ἐλευθέρους γινομένους ἐξετάσουσι, τίνες ὄντες
[4, 26]	αἱ πόλεις συνερχόμεναι καθ´ ἕκαστον	ἐνιαυτὸν	ἰδίας τε καὶ κοινὰς θυσίας
[4, 6]	δὴ κατὰ τοῦτον ἐληλυθὼς τὸν	ἐνιαυτόν,	καθ´ ὃν γράφει Λικίννιος, καὶ
[4, 15]	ὧν ἤμελλε διαγνώσεσθαι καθ´ ἕκαστον	ἐνιαυτόν,	ὅσοι τε οἱ σύμπαντες ἦσαν
[4, 14]	αὐτοῖς ἐνομοθέτησεν ἐπιτελεῖσθαι καθ´ ἕκαστον	ἐνιαυτὸν	πελάνους εἰσφερούσης ἑκάστης οἰκίας· τοῖς
[4, 6]	εἴγε δὴ κατὰ τὸν ἔνατον	ἐνιαυτὸν	τῆς Ἄγκου δυναστείας ἱππέων ἡγούμενος
[4, 6]	Γέλλιος ἱστορεῖ κατὰ τὸν πρῶτον	ἐνιαυτὸν	τῆς βασιλείας, ὡς δὲ Λικίννιος
[4, 41]	ὅπλων κατασχών, κατὰ τὸν τέταρτον	ἐνιαυτὸν	τῆς ἑξηκοστῆς καὶ πρώτης ὀλυμπιάδος,
[4, 30]	ἐνιαυσίοις ἀναγραφαῖς κατὰ τὸν τετταρακοστὸν	ἐνιαυτὸν	τῆς Τυλλίου ἀρχῆς τὸν Ἀρροῦντα
[4, 6]	κατὰ τὸν ὄγδοον τῆς ἀρχῆς	ἐνιαυτὸν	φίλος γενόμενος ἑπτακαίδεκα διέτριψεν ἔτη
[4, 72]	καὶ μηδὲν ἀνεξέταστον ἀφεῖσθαι μηδὲ	ἀπροβούλευτον.	ἀποφαινέσθω δὴ περὶ τούτων ἕκαστος
[4, 76]	κλίνης μέλασιν ἀμφίοις ἐστρωμένης κομίζοντες	ἀθεράπευτόν	τε καὶ πεφυρμένην αἵματι τὴν
[4, 34]	ἐμοὶ δοῦναι. εἰ γάρ τι	τοιοῦτον	εἰπεῖν ἔχεις, τί οὐ φέρεις
[4, 34]	δεδωκότας ἔχειν· εἰ μή τι	τοιοῦτον	ἔχεις δικαίωμα φέρειν, ὅτι τὴν
[4, 36]	μέντ´ ἄν, εἴ τί μοι	τοιοῦτον	ἡμάρτηται, τῆς ἀρχῆς θ´ ἅμα
[4, 47]	αὐτόν, εἰ μὲν ᾔδει με	τοιοῦτον	ὄντα, οἷον νῦν αἰτιᾶται, μὴ
[4, 82]	ἡδονάς, ἵνα σοι μηδὲν ἔτι	τοιοῦτον	συμβῇ παθεῖν. ἔπειτα σὺ μέν,
[4, 10]	ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ διεξῆλθε	τοιοῦτόν	τινα λόγον. ~Οὐκέτι μοι περὶ
[4, 64]	εἶχεν ἐπιβουλεύων αὐτῇ διὰ τὸν	πλοῦτον	εὐδαιμονούσῃ μάλιστα τῶν ἐν Ἰταλίᾳ
[4, 76]	βασιλέων ἐξουσίαν ὀνομασθῆναι Λεύκιον Ἰούνιον	Βροῦτον	καὶ Λεύκιον Ταρκύνιον Κολλατῖνον. τοὺς
[4, 84]	πράξοντας ὅσα τοῖς βασιλεῦσιν ἐξῆν,	Βροῦτόν	τε καὶ Κολλατῖνον· καὶ ὁ
[4, 9]	πάππος κατέλιπεν ἀρχήν. οὐδὲν γὰρ	τοσοῦτον	ἀπολαύσειαν ἂν ἐκ τῆς ἐμῆς
[4, 29]	οὐκ ἂν ἐν ἰδιώτῃ βίῳ	τοσοῦτον	διεζήσαμεν χρόνον. τί οὖν οὐκ
[4, 31]	δὲ βασιλείαν ἀποστερεῖς με καὶ	τοσοῦτον	ἤδη κατέχεις χρόνον, οὐκ ἐκ
[4, 67]	οὗ μικρὰ προειπεῖν ἀναγκαῖον, ἐπειδὴ	τοῦτον	ἀποφαίνουσι Ῥωμαῖοι τῆς καταλύσεως τῶν
[4, 47]	τε καὶ κράτιστον Λατίνων ἀπεώσατο,	τοῦτον	δὲ κηδεστὴν ἠξίωσε λαβεῖν, ὃς
[4, 20]	ὀψωνιαζομένους χρημάτων, ὥσπερ {τοὺς} μισθοφόρους.	~Τοῦτον	δὲ τὸν τρόπον ἅπαν ἐπιθεὶς
[4, 12]	ὥσπερ αὐτῇ ποιεῖν ἔθος ἦν.	τοῦτον	δὲ τὸν τρόπον ἐπὶ τὴν
[4, 6]	τὸν ὄγδοον. ἔστω δὴ κατὰ	τοῦτον	ἐληλυθὼς τὸν ἐνιαυτόν, καθ´ ὃν
[4, 61]	γενέσθαι συμπάσης Ἰταλίας τὸν τόπον	τοῦτον,	ἐν ᾧ τὴν κεφαλὴν εὕρετε.
[4, 23]	τοῖς ξένοις. εἰ δὲ καὶ	τοῦτον	καταστήσονται τὸν νόμον, πολλὴν αὐτοῖς
[4, 24]	ἐπιτριβόμενα. ἐγὼ δὲ τὸν νόμον	τοῦτον	οὐκ οἴομαι δεῖν ἀναιρεῖν, μή
[4, 41]	Τυλλίου τοσαῦτα παρελάβομεν. ~Μετὰ δὲ	τοῦτον	παραλαμβάνει Λεύκιος Ταρκύνιος τὴν Ῥωμαίων
[4, 40]	καὶ τέτταρα τὴν βασιλείαν κατασχών.	τοῦτον	τὸν ἄνδρα λέγουσι Ῥωμαῖοι πρῶτον
[4, 64]	Λευκίῳ Ταρκυνίῳ τῷ Κολλατίνῳ προσαγορευομένῳ.	τοῦτον	τὸν ἄνδρα Φάβιος μὲν υἱὸν
[4, 45]	εἶναι καὶ πολέμους στρατηγεῖν ἱκανός.	τοῦτον	τὸν ἄνδρα φίλον ἔχων καὶ
[4, 22]	τῷ κατέχοντι τὸ πεδίον Ἄρει.	τοῦτον	τὸν καθαρμὸν ἕως τῶν κατ´
[4, 64]	κατέλιπεν ἐπίκλησιν· ἐγὼ δὲ καὶ	τοῦτον	υἱωνὸν εἶναι τοῦ Ἠγερίου πείθομαι,
[4, 82]	οὐκ ἔστιν ἡμῖν, ὦ δημόται,	βιωτὸν	ἐν τοιούτοις καλινδουμένοις κακοῖς, ἐκείνων
[4, 66]	μακράν· χάρισαι δέ μοι ταύτην	πρῶτον	αἰτουμένῃ τὴν χάριν· κάλεσον ὅσους
[4, 84]	ψῆφον ἐπενέγκατε, καὶ τοῦθ´ ὑμῖν	πρῶτον	ἀρξάτω τὸ δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας.
[4, 8]	ἀρχῆς, καὶ ἐδόκει αὐτοῖς, ἐπειδὰν	πρῶτον	εἰς τὸ συνέδριον ὑπὸ τοῦ
[4, 6]	μὲν Γέλλιος ἱστορεῖ κατὰ τὸν	πρῶτον	ἐνιαυτὸν τῆς βασιλείας, ὡς δὲ
[4, 24]	ἵνα μήτε τὸν βασιλέα τὸν	πρῶτον	ἐπιχειρήσαντα τοὺς δεδουλευκότας ἀστοὺς ποιεῖν
[4, 38]	ἐπὶ τὰ ἔργα χωρεῖν διαλλαγὰς	πρῶτον	εὑρόμενον διὰ φίλων πρὸς τὸν
[4, 77]	διασέσωκε χρόνου· νῦν δ´ αὐτὸ	πρῶτον,	ἥκει γὰρ ὁ καιρός, ὃν
[4, 71]	ὁ Βροῦτος αὐτοῖς ὑποτίθεται τοιάδε·	Πρῶτον	μὲν διὰ φυλακῆς τὰς πύλας
[4, 5]	πρὸ τῶν θυρῶν στενωπόν, καὶ	πρῶτον	μὲν ἐδήλωσε τοῖς παροῦσι τοὺς
[4, 55]	ὥστε περιβόητον γενέσθαι τὸ πρᾶγμα,	πρῶτον	μὲν ἐκ τῶν ἑταίρων τοὺς
[4, 11]	κατασχόντες τὰ πράγματα δίχα πόνου,	πρῶτον	μὲν ἐμὲ τὸν φύλακα τῶν
[4, 73]	παραινῶ. τίνα δ´ ἐστὶ ταῦτα;	πρῶτον	μὲν ἐπειδὴ τὰ ὀνόματα τῶν
[4, 4]	πᾶσαν τὴν βασιλικὴν συγγένειαν ἀφανίσωσι,	πρῶτον	μὲν ἐπέταξε τὰς τῶν βασιλείων
[4, 32]	γὰρ ἄν σοι ταῦτα πράξαντι	πρῶτον	μὲν εὐσεβεῖ καὶ δικαίῳ λέγεσθαι,
[4, 23]	συγκαλέσας τὸ πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν	Πρῶτον	μὲν θαυμάζειν, ἔφη, τῶν ἀγανακτούντων,
[4, 4]	δεῖ. τίνα δὲ ταῦτ´ ἐστί;	πρῶτον	μὲν κρυπτώμεθα τὸν τοῦ βασιλέως
[4, 41]	τυραννίδα μετέστησε τὴν ἀρχήν. καὶ	πρῶτον	μὲν φυλακὴν κατεστήσατο περὶ ἑαυτὸν
[4, 80]	τοὺς πατρίους ἐθισμοὺς καὶ νόμους·	πρῶτον	μὲν ψηφίσματος ὑπὸ τῆς βουλῆς
[4, 77]	ποιεῖσθαι, ἄνδρες πολῖται, περὶ ἐμαυτοῦ	πρῶτον	ὀλίγα βούλομαι προειπεῖν· ἴσως γάρ
[4, 40]	τοῦτον τὸν ἄνδρα λέγουσι Ῥωμαῖοι	πρῶτον	τὰ πάτρια ἔθη καὶ νόμιμα
[4, 12]	δὲ περὶ τῶν πολιτευμάτων αὐτοῦ	πρῶτον	τοὺς λόγους. ~Εὐθὺς ἅμα τῷ
[4, 72]	προῃροῦντο τῶν πολιτειῶν, δημοκρατίαν δὲ	συνεβούλευον	ὥσπερ Ἀθήνησι καταστῆσαι, τὰς ὕβρεις
[4, 24]	ἐπὶ ταῖς κεφαλαῖς· ἐν οἷς	ἐπόμπευόν	τινες, ὡς ἦν παρὰ τῶν
[4, 15]	πολεμίων ἔφοδος, καὶ τὰ πολλὰ	διενυκτέρευον	ἐνταῦθα. ἄρχοντες δὲ καὶ τούτων
[4, 42]	τὰ μέλλοντα τῶν παρόντων δεινότερα	ὑπώπτευον,	στέργειν δὲ τὰ παρόντα ἠναγκάζοντο
[4, 25]	τέκνοις κατὰ τοὺς ἀποδειχθέντας χρόνους	συνέθυόν	τε καὶ συνεπανηγύριζον καὶ ἀγῶνας
[4, 43]	αἴσθοιντο τοῖς καθεστηκόσι πράγμασιν ἀχθομένους	κατεμήνυον	πρὸς τὸν τύραννον· αἱ δὲ
[4, 71]	τὸ ξίφος δεχόμενοι παρ´ ἀλλήλων	ὤμνυον.	γενομένων δὲ τῶν ὁρκωμοσιῶν μετὰ
[4, 5]	ὑφέξοντας δίκην· ὡς δ´ οὐχ	ὑπήκουον,	ἐπικηρύξας αὐτοῖς ἀϊδίους φυγὰς καὶ
[4, 71]	αὐτὴν κατὰ νόμους καὶ τὴν	ψῆφον	ἀναδώσων ταῖς φράτραις. ἄρχοντι γὰρ
[4, 10]	πράγματα ὁ δῆμος ἐναντιώσεται τὴν	ψῆφον	ἀναλαβών· ἐὰν δ´ ἐπὶ τῷ
[4, 34]	καὶ τὴν βασιλείαν ἔδωκάν μοι	ψῆφον	ἐπενέγκαντες, τὴν ἑαυτῶν, Ταρκύνιε, κτῆσιν,
[4, 3]	μεταγαγεῖν ἠξίωσαν εἰς τοὺς πατρικίους	ψῆφον	ἐπενέγκαντες, ὥσπερ Ταρκύνιόν τε πρότερον
[4, 80]	διαγνῶναι τὸν ἐπιτηδειότατον· μετὰ ταῦτα	ψῆφον	ἐπενέγκαντος ἐν ἀρχαιρεσίαις τοῦ δήμου,
[4, 84]	κυρίαν, διαστάντες κατὰ τὰς φράτρας	ψῆφον	ἐπενέγκατε, καὶ τοῦθ´ ὑμῖν πρῶτον
[4, 84]	ἂν ὑμεῖς ἐν ἀρχαιρεσίαις ἀποδείξητε	ψῆφον	ἐπιφέροντες κατὰ λόχους. εἰ δὴ
[4, 21]	δὲ τῷ τοὺς ἀπόρους μίαν	ψῆφον	ἔχειν πολλοὺς ὄντας καὶ τελευταίους
[4, 12]	συγκαλεῖν τὰς φράτρας ἠξίουν καὶ	ψῆφον	ᾔτουν. ἀρξαμένων δὲ τούτων εὐθὺς
[4, 21]	ἐξηπατῶντο δὲ τῷ μίαν εἶναι	ψῆφον	ὅλου τοῦ λόχου τοῦ τ´
[4, 71]	πλῆθος ὡρμημένον καταλῦσαι τὴν μοναρχίαν	ψῆφόν	τ´ αὐτοῖς ἀναδῶμεν ὑπὲρ τοῦ
[4, 21]	πολλούς· καὶ τῷ πρώτους ἐπιφέρειν	ψῆφον	τοὺς τὸ μέγιστον ἔχοντας τίμημα
[4, 75]	ἕξειν τὴν ἐνιαύσιον ἡγεμονίαν καὶ	ψῆφον	ὑπὲρ αὐτῶν τοῖς πολίταις δότω·
[4, 31]	σε ἀπέδειξαν, οὔτε ἡ βουλὴ	ψῆφον	ὑπὲρ σοῦ διήνεγκεν, οὔτε ἀρχαιρεσίαις
[4, 79]	τὴν ἀρχὴν Ἄρροντα τὸν γνήσιον	ἀδελφόν,	ὅτι πονηρὸς οὐκ ἐβούλετο γενέσθαι,
[4, 28]	τοῦ ζῆν ἐξαγάγῃ, καὶ τὸν	ἀδελφὸν	οὐκ ἐῶν πράττειν τὰ μὴ
[4, 77]	κατάσχοι πολλὴν σφόδρα οὖσαν, καὶ	ἀδελφὸν	πρεσβύτερον, ὃς ἔμελλε τιμωρήσειν τῷ
[4, 61]	καὶ τὸν Ταρπήιον ὀνομάζοντες ἀεὶ	λόφον	καὶ τὸν ἐξηγητὴν ἀξιοῦντες μὴ
[4, 23]	ἀστάθμητόν ἐστι πρᾶγμα εὐτυχία καὶ	ἀγχίστροφον,	καὶ οὐδενὶ ῥᾴδιον εἰπεῖν οὐδὲ
[4, 65]	διεγερθείσης ἅμα τῷ συνεῖναι τὸν	ψόφον	τῆς γυναικὸς καὶ πυνθανομένης, ὅστις
[4, 20]	ἦν σπάνιον καὶ οὐ μακρὰν	ἀπέχον	τἀδυνάτου. τὰ πολλὰ μὲν γὰρ
[4, 76]	ἀνωτάτω χώραν ἔχουσι. τὸ γὰρ	ὑπερέχον	καὶ ἄκρον ὕπατον ἐκάλουν οἱ
[4, 40]	τὴν ἰδίαν ἀξίωσιν, ἣν πρότερον	εἶχον,	ἀναλαβεῖν. θορύβου δὲ γενομένου πολλοῦ
[4, 18]	πρώτοις τῶν φαλαγγιτῶν ὀγδοήκοντα λόχοις·	εἶχον	δὲ καὶ οὗτοι τοὺς ἐπιφανεστάτους
[4, 18]	δὲ λοιποὺς πολίτας, οἳ τίμησιν	εἶχον	ἐλάττονα δώδεκα καὶ ἡμίσους μνῶν,
[4, 16]	ἐκ τῶν ὑπολειπομένων, ὅσοι τίμησιν	εἶχον	ἐλάττονα μὲν τῶν ἑπτακισχιλίων καὶ
[4, 6]	ἀλλὰ μὴν εἴγ´ ἀνδρῶν ἡλικίαν	εἶχον	οἱ παῖδες, ὅθ´ ὁ πατὴρ
[4, 78]	ἐξέσται. εἰ μὲν οὖν χρόνον	εἶχον,	ὅσον ἐβουλόμην, ἢ πρὸς ἀγνοοῦντας
[4, 17]	ἐξ αὐτῶν λόχοι τοὺς πρεσβυτέρους	εἶχον,	πεντεκαίδεκα δὲ τοὺς νεωτέρους. τούτους
[4, 15]	ἐξ αὐτῶν τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν	εἶχον.	ταῦτα καταστησάμενος ἐκέλευσεν ἅπαντας Ῥωμαίους
[4, 18]	συμμορίαι περιελάμβανον, ἑκατὸν καὶ ἐνενηκοντατρεῖς.	ἐπεῖχον	δὲ τὴν μὲν πρώτην συμμορίαν
[4, 35]	ἀνθρώποις δίκαια τὴν σὴν βασιλείαν	κατεῖχον,	ἐχρῆν σε παραγενόμενον ἐπὶ τοὺς
[4, 42]	ὅτι τῶν κοινῶν οὐδενὸς ἔτι	μετεῖχον,	ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ τὴν παρρησίαν
[4, 33]	λαβεῖν, καὶ εἴ τι πάθοιμι	διάδοχον	ἔμελλον καταλείψειν ἁπάντων τῶν ἐμῶν.
[4, 34]	δῆμος ὁ Ῥωμαίων οὐ τὸν	διάδοχον	τοῦ πατρός, ἀλλὰ τὸν ἄξιον
[4, 20]	γνῶμαι, τότε τὸν ἔσχατον ἐκάλει	λόχον,	ἐν ᾧ τὸ τῶν ἀπόρων
[4, 18]	προτέρων, ἅπαντας εἰς ἕνα συντάξας	λόχον	στρατείας τ´ ἀπέλυσε καὶ πάσης
[4, 19]	λόχῳ πλῆθος ἐκέλευε παρέχειν ἕκαστον	λόχον·	τὴν δὲ δαπάνην τὴν εἰς
[4, 82]	θυγάτηρ, ὃν ἀπέδειξε τῆς πόλεως	ἔπαρχον	ὁ τύραννος ἐξιὼν ἐπὶ τὸν
[4, 74]	τοὔνομα τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας πάτριον	ὑπάρχον	ἡμῖν καὶ σὺν οἰωνοῖς αἰσίοις
[4, 27]	σώματα καὶ τὰ χρήματα γνώμην	ἔσχον	παραδοῦναι Ῥωμαίοις τὴν ἡγεμονίαν ἐφ´
[4, 34]	κοινῶν ἀποδεῖξαι κύριον, ἀλλ´ ἐμὲ	κατέσχον	καὶ τὴν βασιλείαν ἔδωκάν μοι
[4, 51]	τῶν πολεμίων ἢ παρέδοσαν ἑαυτούς.	ἀντέσχον	δ´ οὐδ´ οἱ καταλειφθέντες ἐπὶ
[4, 50]	τέως μὲν ἀπεμάχοντο καὶ πολὺν	ἀντέσχον	τῇ ταλαιπωρίᾳ χρόνον· ὡς δ´
[4, 52]	ἦν ὁ τῶν σφετέρων ὄλεθρος.	ἔτυχον	δὲ κἀκεῖνοι προεξεληλυθότες ἐκ τοῦ
[4, 56]	τὸν παρακείμενον τοῖς βασιλείοις κῆπον·	ἔτυχον	δὲ μήκωνες ἐν αὐτῷ πεφυκυῖαι
[4, 66]	τὴν οἰκίαν εἰσῆλθε τοῦ πατρός·	ἔτυχον	δὲ συγγενεῖς ὄντες τινὲς παρ´
[4, 34]	οὐ κατὰ τὸν βέλτιστον αὐτῆς	ἔτυχον	ἐγὼ τρόπον, ὡς λέγεις, μήθ´
[4, 34]	μου, ἄκουσον, ὅπως τ´ αὐτῆς	ἔτυχον,	καὶ δι´ ἃς αἰτίας οὔθ´
[4, 50]	ἔνδον τέως μὲν ἀπεμάχοντο καὶ	πολὺν	ἀντέσχον τῇ ταλαιπωρίᾳ χρόνον· ὡς
[4, 46]	γενομένας ταῖς πόλεσι πρὸς ἐκεῖνον.	πολὺν	δὲ λόγον ὑπὲρ τοῦ δικαίου
[4, 5]	γαμβροῦ καὶ τῆς θυγατρὸς καὶ	πολὺν	ἐξ ἀμφοτέρων κινήσασα οἶκτον, ἐπειδὴ
[4, 66]	καὶ σεαυτῷ τρόπον καὶ μὴ	πολὺν	ποίει χρόνον τὸν διὰ μέσου.
[4, 56]	εἰς ἐκκλησίαν τὸ πλῆθος καὶ	πολὺν	ὑπὲρ αὑτοῦ λόγον διαθέμενος, ὅτι
[4, 43]	ἧκε δὲ κἀκείνοις οὐ μετὰ	πολὺν	χρόνον ἔτι πλείω τὰ χαλεπά.
[4, 51]	καὶ ἦν ἰσόρροπος αὐτοῖς ἐπὶ	πολὺν	χρόνον ὁ ἀγών· οἱ δὲ
[4, 62]	αὐτῶν κατέκαυσε· καὶ μετ´ οὐ	πολὺν	χρόνον τὰς λοιπὰς ἓξ ἐνέγκασα
[4, 4]	οὐ δεήσει βουληθέντων ἡμῶν πράττειν	νῦν	ἃ δεῖ. τίνα δὲ ταῦτ´
[4, 47]	ᾔδει με τοιοῦτον ὄντα, οἷον	νῦν	αἰτιᾶται, μὴ προθυμεῖσθαι λαβεῖν τότε
[4, 33]	μόνῳ φύλακι τῆς ἐρημίας, ὃν	νῦν	ἀλλότριον καὶ οὐδὲν προσήκοντα ἀποκαλεῖς.
[4, 78]	μὲν δέον, ἐν καιρῷ δὲ	νῦν	αὐτὸ ποιοῦντες ἐπιτηδείῳ, ὑμᾶς τ´,
[4, 77]	μέχρι τοῦ παρόντος διασέσωκε χρόνου·	νῦν	δ´ αὐτὸ πρῶτον, ἥκει γὰρ
[4, 75]	πολλὰ ὄντα καὶ οὐ ῥᾴδια	νῦν	δι´ ἀκριβείας ἐξετασθῆναι· συνήγμεθα γὰρ
[4, 26]	ἔθνος γενόμεναι, περὶ ὧν μέλλω	νῦν	διεξιέναι. ~Μετὰ τὴν Ταρκυνίου τελευτὴν
[4, 24]	ἐπινοηθέντα, κακῶς δ´ ὑπὸ τῶν	νῦν	ἐπιτριβόμενα. ἐγὼ δὲ τὸν νόμον
[4, 47]	τὸ γένος; ἀγανακτῶν ἐπὶ τούτῳ	νῦν	ἥκει μου κατηγορῶν. ἔδει δ´
[4, 35]	ὥσπερ ἐκ μακρᾶς ἀνανήψας μέθης	νῦν	ἥκεις μου κατηγορῶν καὶ οὐδὲ
[4, 73]	ταῦθ´ ὑμῖν ἐπανορθώσασθαί τε καὶ	νῦν	καὶ ἵνα μηδ´ ἐξ ὑστέρου
[4, 11]	παραχρήσονται τοῖς πένησιν, ὃ ποιοῦσι	νῦν.	καὶ ταῦτα δὴ τὰ ἐγκλήματα
[4, 9]	κατέχετε, μὴ τοὺς ἀναιδεστάτους ὥσπερ	νῦν	κρατεῖν οὔτε χάριτι λαβόντας οὔτ´
[4, 78]	ἀρχὴν κατέσχεν, οὔθ´ ὕστερον, ἐὰν	νῦν	μαλακισθῶμεν, ἐξέσται. εἰ μὲν οὖν
[4, 4]	κτησαμένους, ἀλλ´ ἐναντιοῦσθαι καὶ κωλύειν	νῦν	μὲν ἀπάτῃ καὶ δόλῳ χρησαμένους·
[4, 65]	ποιήσομαι καὶ βασιλεύσεις σὺν ἐμοὶ	νῦν	μὲν ἧς ὁ πατήρ μοι
[4, 53]	ὁδοῦ κειμένη· Γαβίους αὐτὴν ἐκάλουν·	νῦν	μὲν οὐκέτι συνοικουμένη πᾶσα, πλὴν
[4, 9]	γίνομαι μὴ τοὺς ὀρφανοὺς ἐγκαταλιπεῖν	νῦν	μὲν ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς κινδυνεύοντας,
[4, 40]	ὑπὸ τοῦ πυρός. καὶ ἔτι	νῦν	ὁ μὲν νεὼς καὶ τὰ
[4, 70]	γ´ ὁ καιρὸς ἐκεῖνος ἥκει	νῦν,	ὃν ἐγὼ περιμένων ταύτην τοῦ
[4, 62]	ὑπὸ τοῦ πυρός. οἱ δὲ	νῦν	ὄντες ἐκ πολλῶν εἰσι συμφορητοὶ
[4, 35]	ἥκεις μου κατηγορῶν καὶ οὐδὲ	νῦν,	ὅπου δεῖ. οὐ γὰρ ἐνθάδε
[4, 33]	ὕστερον ἀνακλαύσομαι, τὰ δὲ δίκαια	νῦν	πρὸς αὐτὸν ἐρῶ. ἐγὼ τὴν
[4, 34]	μοι καὶ τότε δοθείσης καὶ	νῦν	ὑπαρχούσης ἐξουσίας ὁ χρόνος, ἐν
[4, 27]	ἣν ἀνδρείαν προσηγόρευσεν, ὡς καὶ	νῦν	ὑπὸ Ῥωμαίων καλεῖται· ἡλικίας τε
[4, 47]	τὴν θυγατέρα με ᾐτεῖτο, μηδὲ	νῦν	ὡς πονηροῦ κατηγορεῖν. καὶ περὶ
[4, 75]	ἐξετασθῆναι· συνήγμεθα γὰρ εἰς καιρὸν	ὀξύν·	ἐπ´ αὐτοῖς οἴομαι δεῖν ποιῆσαι
[4, 47]	τοῖς πράγμασι τρόπον. οἱ μὲν	οὖν	ἄλλοι τοὺς λόγους, οὓς ἦν
[4, 6]	πόλει τιμῆς μεταλαμβάνειν. ἕτερος μὲν	οὖν	ἄν τις αὐτὸν ὑπέθετο καὶ
[4, 49]	τε καὶ συμμαχίαν. Ἕρνικες μὲν	οὖν	ἅπαντες ἐψηφίσαντο ποιεῖν τὴν συμμαχίαν,
[4, 32]	τί σου κατηγορῶ; σὺ μὲν	οὖν	ἀπόκριναί μοι, Τύλλιε, τίνος αἰτίας
[4, 10]	δοκεῖν κατὰ νόμους ἄρχειν. ἔδοξεν	οὖν	αὐτοῖς ἄμεινον εἶναι κλέπτοντα τὴν
[4, 83]	ἐστὶν ἑκάστῳ ψυχῆς. ταῦτά τ´	οὖν	αὐτοῖς ἀποδώσειν, ἐὰν ἀποστῶσι τῶν
[4, 9]	μεγάλων κινδύνων κατεργασάμενος. ὅσον μὲν	οὖν	αὐτὸς ἔζη χρόνον, ἐκείνῳ προσῆκεν
[4, 83]	τῆς ἑαυτῶν ἐλευθερίας μηδένα. ~Τίσιν	οὖν	ἀφορμαῖς εἰς τὰ πράγματα χρησόμεθα
[4, 40]	καὶ εὐνοίας ἕνεκα. ταφῆς μὲν	οὖν	βασιλικῆς καὶ μνήματος ἐπιφανοῦς διὰ
[4, 62]	τῶν χρησμῶν λαβεῖν. ἡ μὲν	οὖν	γυνὴ τὰς βύβλους δοῦσα καὶ
[4, 37]	τὸν Ταρκύνιον ἐβόων. ἐκεῖνος μὲν	οὖν	δείσας τὴν ἐκ χειρὸς δίκην
[4, 5]	ἕως αὐτὸς ῥαΐσῃ. ὁ μὲν	οὖν	δῆμος ἀπῄει περιχαρὴς γενόμενος, εἰ
[4, 4]	καὶ κρύφα πειράσονται διολέσαι. ταῦτ´	οὖν	ἐνθυμουμένους ἡμᾶς δεῖ μὴ περιορᾶν
[4, 32]	ὑποβολιμαῖόν τινα καὶ νόθον; τί	οὖν	ἐπετρόπευες τὸν ἀλλότριον τοῦ γένους
[4, 24]	δεσποτῶν καὶ κενὴν δοξοκοπίαν. ἔγωγ´	οὖν	ἐπίσταμαί τινας ἅπασι τοῖς δούλοις
[4, 75]	μὴ φυλαττώμεθα αὐτούς. Ταυτὶ μὲν	οὖν	ἐστι τὰ μέγιστα καὶ κυριώτατα
[4, 27]	χαλινὸν ἑκόντας λαβεῖν. εἰκοστῷ δ´	οὖν	ἔτει συνελθοῦσαι πάλιν αἱ δώδεκα
[4, 29]	ἀφορμαὶ πολλαὶ καὶ μεγάλαι. τί	οὖν	ἔτι μέλλεις καὶ τὸν αὐτόματον
[4, 19]	τούτων φυλακῆς ἅπαντες κακοπαθοῦσιν· ὀρθῶς	οὖν	ἔχειν ᾤετο τοὺς μὲν περὶ
[4, 9]	ἐπιμέλειαν τῶν παιδίων ἐπίστευσε. τίς	οὖν	ἢ πρὸς θεοὺς ὅσιον ἢ
[4, 40]	ξένων, βασιλέα καθίστασαν. εἰ μὲν	οὖν	ἥ τε βουλὴ τὸν αἱρεθέντα
[4, 81]	ὑπ´ αὐτοῦ διατεθείμεθα; ~Τὰς μὲν	οὖν	ἡμετέρας τῶν πατρικίων συμφοράς, ἃς
[4, 11]	φύσει καὶ τυραννικόν. εἰ μὲν	οὖν	καὶ ὑμῖν ταῦτα βουλομένοις ἐστίν,
[4, 9]	τὴν μνήμην τῶν ἔργων. δόξατε	οὖν	κοινῇ πάντες ἐπίτροποι καταλελεῖφθαι τῶν
[4, 64]	τὴν ὑπόληψιν βεβαιοῖ. ὁ μὲν	οὖν	Κολλατῖνος ἐπὶ στρατοπέδου τότε ὢν
[4, 69]	τὴν μητέρα φιλήσαντι. οἱ μὲν	οὖν	νεανίσκοι τοῦ χρησμοῦ τὴν διάνοιαν
[4, 15]	μοιρῶν τὸν ἀριθμόν. διελὼν δ´	οὖν	ὁ Τύλλιος εἰς ὁπόσας δήποτε
[4, 22]	ἁρμόττων τοῖς λόγοις. ~Τότε δ´	οὖν	ὁ Τύλλιος ἐπειδὴ διέταξε τὸ
[4, 1]	ἐν Κορνικόλῳ γυναικῶν. αὐτὸς μὲν	οὖν	ὁ Τύλλιος, ὅθ´ ἡ πόλις
[4, 81]	οὐδὲ τὴν ἐλαχίστην λαμβάνοντας; τίς	οὖν	ὅρος ἔσται τῶν συμφορῶν, καὶ
[4, 6]	ταῦτ´ ἐξητακότες γράφουσιν· οὗτος μὲν	οὖν	οὐκ ἂν ἐλάττω γεγονὼς ἦν
[4, 29]	βίῳ τοσοῦτον διεζήσαμεν χρόνον. τί	οὖν	οὐκ ἐπανορθούμεθα τὸ τῆς τύχης
[4, 80]	ἀξιῶ τὰ παραλειφθέντα συκοφαντεῖν. πῶς	οὖν	παρῆλθεν ἐπὶ τὴν δυναστείαν; ὅπλοις
[4, 1]	τὴν δυναστείαν παρελθεῖν. τὰ μὲν	οὖν	περὶ τοῦ γένους αὐτοῦ λεγόμενα,
[4, 69]	ἀνθρώπων εἶναι μητέρα. τὰ μὲν	οὖν	προγενόμενα τῷ ἀνδρὶ τούτῳ τοιαῦτ´
[4, 31]	πρεσβυτέρῳ τὴν ἀρχήν. ἐχρῆν μὲν	οὖν	σε, εἰ τὰ δίκαια ποιεῖν
[4, 2]	βασιλεῖς ἐλθοῦσαν εἰπεῖν. τὸν μὲν	οὖν	Ταρκύνιον ἀκούσαντά τε καὶ μετὰ
[4, 24]	πράγματι τιθέντες, ἀποικίαν. ταῦτα μὲν	οὖν	τῆς ὑποθέσεως ἀπαιτούσης ἀναγκαῖόν τε
[4, 19]	διάφορον ἅπαντας ἐκέλευεν εἰσφέρειν. συνέβαινεν	οὖν	τοῖς τὰς μεγίστας ἔχουσιν οὐσίας
[4, 60]	τούτων εὑρέθη ἡ κεφαλή. τί	οὖν	ὑμῖν ἀποκρίνασθαι παραινῶ; μὴ συγχωρεῖν
[4, 78]	νῦν μαλακισθῶμεν, ἐξέσται. εἰ μὲν	οὖν	χρόνον εἶχον, ὅσον ἐβουλόμην, ἢ
[4, 83]	πολέμων τόνδε ὑποστησόμενοι. ἡμεῖς μὲν	οὖν,	ὦ θεοὶ πατρῷοι, φύλακες ἀγαθοὶ
[4, 80]	ταῦτα πάντα, καίτοι δέον, εἰ	γοῦν	ἔμελλεν ἕξειν καλῶς, μηδὲν τῶν
[4, 33]	πάντες τοῦθ´ οἱ προσήκοντες ὑμῖν	ὡμολόγουν,	ὅτι κρατήσαντες ἐκεῖνοι τῆς ἀρχῆς
[4, 34]	καὶ συναγαγὼν ἅπαντας εἰς ἐκκλησίαν	ἀπεδίδουν	αὐτοῖς τὴν ἀρχὴν ἀντὶ τῆς
[4, 53]	πολλοὺς καταβαλόντες ἀδεῶς τὴν χώραν	ἐπόρθουν,	πολλάκις δ´ οἱ Ῥωμαῖοι τοὺς
[4, 76]	ἐφιεμένοις ἐξῄεσαν εἰς τὴν ἀγοράν.	ἠκολούθουν	δ´ αὐτοῖς οἱ θεράποντες ἐπὶ
[4, 25]	ἐξ ὧν μακαρισμοὶ τοῖς κατασκευασαμένοις	ἠκολούθουν	μόνον, ἐπαίνου δὲ καὶ ζήλου
[4, 82]	Σαβίνων καὶ μυρίων ἄλλων ἄρχειν	ἀξιοῦν,	αὐτοὺς δὲ δουλεύοντας ἑτέροις ὑπομένειν,
[4, 48]	τὸ πρᾶγμα καὶ μὴ φενακίζειν	ἠξίουν.	καὶ ὁ Τύρνος, οἷα δὴ
[4, 12]	ἐβόων καὶ συγκαλεῖν τὰς φράτρας	ἠξίουν	καὶ ψῆφον ᾔτουν. ἀρξαμένων δὲ
[4, 72]	νομίμου τὰ λοιπὰ λέγειν αὐτὸν	ἠξίουν.	κἀκεῖνος εἶπεν, Ἐπειδὴ ταῦτα οὕτω
[4, 82]	ἀπογόνοις, οἳ τὰ δίκαια τάττειν	ἠξίουν	τοῖς ἄλλοις καὶ πολλοὺς ὑπὲρ
[4, 75]	τῆς βουλῆς, ὥσπερ οἱ βασιλεῖς	ἐποίουν,	καὶ μηδὲν πράττειν δίχα ὑμῶν
[4, 29]	εἴ με φήσεις θρασεῖαν, τὸ	δοκοῦν	αἴτιον εἶναί μοι τοῦ μηδεμιᾶς
[4, 2]	οὐ πάνυ τι πιστὸν εἶναι	δοκοῦν	ἑτέρα τις ἐπιφάνεια θεία γενομένη
[4, 50]	μὲν Σύεσσαν ᾤκουν, εὐδαιμονέστατοι δ´	ἐδόκουν	ἁπάντων εἶναι τῶν πλησιοχώρων καὶ
[4, 50]	δύναμιν, οἳ πόλιν μὲν Σύεσσαν	ᾤκουν,	εὐδαιμονέστατοι δ´ ἐδόκουν ἁπάντων εἶναι
[4, 18]	καὶ τὰς κλάσσεις τὸ ἀρχαῖον	ἐκάλουν	καλέσεις· λόχοι δ´, οὓς αἱ
[4, 53]	φερούσης ὁδοῦ κειμένη· Γαβίους αὐτὴν	ἐκάλουν·	νῦν μὲν οὐκέτι συνοικουμένη πᾶσα,
[4, 76]	γὰρ ὑπερέχον καὶ ἄκρον ὕπατον	ἐκάλουν	οἱ παλαιοί. ταῦτα βουλευσάμενοί τε
[4, 41]	τὸν δὲ πάππον αὐτοῦ Πρίσκον	ἐκάλουν·	ὡς δ´ ἡμεῖς ἂν εἴποιμεν,
[4, 76]	τεθῆναι κελεύσαντες ὑψηλὴν καὶ περιφανῆ	συνεκάλουν	τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν. ὄχλου
[4, 60]	πρέσβεις τῷ μάντει βουλόμενοι συντυχεῖν,	παρεκάλουν	ἀπαγγεῖλαι πρὸς αὐτόν. καὶ ὁ
[4, 80]	λέγοντές τε καὶ πράττοντες τοιαῦτα	διετέλουν,	ἐξ ὧν εὐδαιμονεστέραν τε καὶ
[4, 25]	ὧν φίλοι μὲν ὄντες ἀλλήλοις	διετέλουν	καὶ τὸ συγγενὲς φυλάττοντες μᾶλλον
[4, 14]	καθ´ ἡμᾶς ἑορτὴν ἄγοντες Ῥωμαῖοι	διετέλουν	ὀλίγαις ὕστερον ἡμέραις τῶν Κρονίων,
[4, 25]	τε καὶ συνεπανηγύριζον καὶ ἀγῶνας	ἐπετέλουν	ἱππικοὺς καὶ γυμνικοὺς καὶ τῶν
[4, 41]	Ῥωμαῖοι τὸν Σούπερβον, τοῦτο δὲ	δηλοῦν	βούλεται κατὰ τὴν ἡμετέραν γλῶτταν
[4, 76]	τοὔνομα συμβούλους ἢ προβούλους δύναται	δηλοῦν,	κωνσίλια γὰρ οἱ Ῥωμαῖοι τὰς
[4, 69]	δὲ Βροῦτος συνεὶς ὃ βούλεται	δηλοῦν	ὁ θεός, ἐπειδὴ τάχιστα τῆς
[4, 47]	εἰκός· τίς γὰρ ἂν τῶν	νοῦν	ἐχόντων Μαμίλιον τὸν εὐγενέστατόν τε
[4, 52]	πρώτη πεῖρα τῷ Ταρκυνίῳ κατὰ	νοῦν	ἐχώρησεν, ἀναλαβὼν τὴν δύναμιν ἧκεν
[4, 9]	τοῖς ἐχθροῖς αὐτῶν χωρήσει κατὰ	νοῦν,	καὶ ἐκ τῆς πόλεως ἐξελαθησομένους.
[4, 4]	τὰ πρῶτα ἡμῖν χωρήσῃ κατὰ	νοῦν,	τότε καὶ ἐκ τοῦ φανεροῦ
[4, 52]	δὲ τῶν πλείστων αὐτῷ κατὰ	νοῦν	χωρούντων πόλεμος ἐκ τῶν ὁμόρων
[4, 39]	σοὶ τὸν ὄχλον, ἐὰν καὶ	ὁποσονοῦν	ταύτης τῆς ἡμέρας περιγένηται χρόνον·
[4, 39]	περιγένηται χρόνον· ἐπίστασαι δ´, ὡς	εὔνουν	ἐστὶν αὐτῷ τὸ δημοτικὸν ἅπαν·
[4, 23]	ἔσται τοῦ μὴ προχείρως τινὰς	ἐλευθεροῦν,	ὡς τὰ μέγιστα τῶν ἐν
[4, 35]	λόγοις, εἴ σε παρακαταθήκην παππῴαν	ἀπεστέρουν	καὶ παρὰ πάντα τὰ ἐν
[4, 44]	μὲν γὰρ οὐδέτεροι τὰ γινόμενα	ἐπεχείρουν.	~Λογιζόμενος δ´ ὁ Ταρκύνιος, ὅτι
[4, 42]	δ´ ἐπιβουλεύειν αἰτιώμενοι τῷ βασιλεῖ,	κατηγόρουν	ἐπ´ αὐτῷ δικαστῇ. ὁ δὲ
[4, 20]	τῶν ὑπολειπομένων εἰ ταὐτὸ φρονήσειαν,	ἐκράτουν	τῶν ἑτέρων καὶ τέλος εἶχεν
[4, 20]	οἱ πένητες ἐν ταῖς ψηφοφορίαις	ἐπεκράτουν	μακρῷ πλείους ὄντες ἐκείνων. τοῦτο
[4, 12]	τὰς φράτρας ἠξίουν καὶ ψῆφον	ᾔτουν.	ἀρξαμένων δὲ τούτων εὐθὺς ὁ
[4, 71]	τῶν ὁρκωμοσιῶν μετὰ τοῦτ´ εὐθὺς	ἐζήτουν,	τίς ὁ τῆς ἐπιχειρήσεως ἔσται
[4, 8]	τὰ γινόμενα καθ´ ἡδονάς, ἀλλ´	ἠγανάκτουν	καὶ χαλεπῶς ἔφερον οὐκ ἀξιοῦντες
[4, 25]	καὶ τὴν τῶν πατρικίων δυναστείαν	ἐλαττοῦν,	ἀλλὰ καὶ ἐν οἷς τὴν
[4, 68]	ἦν Μάρκος Ἰούνιος ἑνὸς τῶν	σὺν	Αἰνείᾳ τὴν ἀποικίαν στειλάντων ἀπόγονος,
[4, 26]	δὴ πράξεις τοῦ βασιλέως τούτου	σὺν	ἄλλαις πολλαῖς ἐλάττοσί τε καὶ
[4, 68]	ἐπεὶ δὲ Τύλλιον ἀποκτείνας Ταρκύνιος	σὺν	ἄλλοις ἀνδράσι πολλοῖς καὶ ἀγαθοῖς
[4, 45]	περὶ κοινῶν καὶ μεγάλων πραγμάτων	σὺν	αὐτοῖς βουλευσόμενος. οἱ μὲν δὴ
[4, 67]	αὐτοῦ κακῶν οὐδὲν εἰδὼς καὶ	σὺν	αὐτῷ Λεύκιος Ἰούνιος, ᾧ Βροῦτος
[4, 67]	λιτανείας ἐκείνου τε καὶ τῶν	σὺν	αὐτῷ παρόντων ποιησαμένη θεοῖς τε
[4, 68]	προγονικῆς παραλαβὼν εὐτυχίας ἐκέκτητο, καὶ	σὺν	αὐτῷ τὸν πρεσβύτερον υἱὸν εὐγενές
[4, 11]	βίον, ἱκέται πάντες ὑμῶν γινόμενοι	σὺν	γυναιξί τε καὶ τέκνοις ἀντὶ
[4, 67]	Λουκρητίας τὰ συμβεβηκότα φράσων καὶ	σὺν	ἐκείνῳ πράξων ἀπόστασιν τοῦ στρατιωτικοῦ
[4, 57]	αὐτὸς δ´ ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας	σὺν	ἐκείνῳ, τέως ἂν οἱ πεμφθέντες
[4, 65]	βασιλεῦσιν ἀγαθά, ὧν ἁπάντων ἔσῃ	σὺν	ἐμοὶ κυρία, τί δεῖ σε
[4, 65]	γυναῖκά σε ποιήσομαι καὶ βασιλεύσεις	σὺν	ἐμοὶ νῦν μὲν ἧς ὁ
[4, 27]	ἀπὸ πάσης πόλεως οἱ προχειρισθέντες	σὺν	ἱκετηρίαις ἐπιτρέποντες Τυλλίῳ τὰς πόλεις
[4, 37]	ἁπάντων ἐγίνετο καὶ δεήσεις πολλαὶ	σὺν	οἰμωγαῖς ὑπὲρ τοῦ μηδενὶ παραχωρεῖν
[4, 74]	ἐξουσίας πάτριον ὑπάρχον ἡμῖν καὶ	σὺν	οἰωνοῖς αἰσίοις θεῶν ἐπικυρωσάντων παρεληλυθὸς
[4, 85]	ὁ βασιλεὺς τῆς ἐλπίδος φεύγει	σὺν	ὀλίγοις εἰς Γαβίων πόλιν, ἧς
[4, 40]	ἀλλ´ ἡ γυνὴ τοῦ Τυλλίου	σὺν	ὀλίγοις τισὶ τῶν φίλων, Ταρκυνίου
[4, 51]	χρήμασι καὶ τὰ Ῥωμαίων ἅπαντα	σὺν	πολλοῖς αἰχμαλώτοις ἔτι ἀκέραια ὄντα
[4, 2]	παστάδος ἐθεάσαντο καὶ πάντες ὅσοι	σὺν	ταῖς γυναιξὶν ἐτύγχανον τότε παρόντες,
[4, 15]	μίαν τε καὶ τριάκοντα, ὥστε	σὺν	ταῖς κατὰ πόλιν οὔσαις ἐκπεπληρῶσθαι
[4, 62]	οἴονταί τινες, εἴτ´ ἀπὸ ταὐτομάτου,	σὺν	τοῖς ἄλλοις ἀναθήμασι τοῦ θεοῦ
[4, 51]	ἑάλω τῇ πρώτῃ ἐφόδῳ· ἔνθα	σὺν	τοῖς ἰδίοις τῶν Σαβίνων χρήμασι
[4, 18]	συμμορίαν ὀκτὼ καὶ ἐνενήκοντα λόχοι	σὺν	τοῖς ἱππεῦσι· τὴν δὲ δευτέραν
[4, 18]	τετάρτην πάλιν εἴκοσι καὶ δύο	σὺν	τοῖς σαλπισταῖς καὶ βυκανισταῖς· τὴν
[4, 18]	δὲ δευτέραν εἴκοσι καὶ δύο	σὺν	τοῖς χειροτέχναις· τὴν δὲ τρίτην
[4, 37]	γὰρ αὐτῷ τὸν πάππον ἀποθνήσκοντα	σὺν	τοῖς χρήμασι καὶ τὴν ἀρχήν,
[4, 34]	τὰ χρήματα τῶν ἐκλειπόντων βασιλέων	σὺν	τούτοις καὶ τὰς βασιλείας αὐτῶν
[4, 58]	οὐσίας, ἃς ἔχουσι, συγχωρεῖν καὶ	σὺν	τούτοις τὴν Ῥωμαίων ἰσοπολιτείαν ἅπασι
[4, 73]	διχῇ καὶ τὴν αὐτὴν ἔχοντος	ἰσχὺν	ἑκατέρου· αἰδώς τ´ ἀλλήλων καὶ
[4, 38]	ὦ Τύλλιε, ὃς οὐδ´ ἐλεύθερος	ὤν,	ἀλλὰ δοῦλος ἐκ δούλης, ἣν
[4, 32]	καὶ παῦσαί ποτε ἤδη πονηρὸς	ὤν·	εἰ δέ τι δίκαιον ἔχεις
[4, 85]	ἔφην· ἡλικίαν μὲν ἤδη πολιὸς	ὤν,	ἔτη δὲ πέντε καὶ εἴκοσι
[4, 29]	τῆς βασιλείας ὀφείλεις πρεσβύτερος υἱωνὸς	ὤν.	ἢ σώματος οὐκ ἔτυχες ἱκανοῦ
[4, 65]	δίκαιον, τῶν υἱῶν αὐτοῦ πρεσβύτατος	ὤν.	ὅσα δ´ ὑπάρχει τοῖς βασιλεῦσιν
[4, 45]	Ἑρδώνιος ὄνομα, Μαμιλίῳ τε διάφορος	ὢν	διὰ τὴν πρὸς τὰ κοινὰ
[4, 25]	τούτοις μόνον τοῖς πολιτεύμασι δημοτικὸς	ὢν	ἐδήλωσεν, ἐν οἷς ἐδόκει τήν
[4, 58]	τὰς τιμωρίας τῶν ἐχθρῶν ἀπαραίτητος	ὢν	ἔδρασεν. οὔτε γὰρ ἀπέκτεινεν οὐδένα
[4, 36]	πρὸ ἐμοῦ βασιλέων οὕτω μέτριος	ὢν	ἐν ἐξουσίᾳ διετέλεσε καὶ φιλάνθρωπος
[4, 36]	ἐμοῦ βασιλέων οὕτω μέτριος ὢν	ἐν	ἐξουσίᾳ διετέλεσε καὶ φιλάνθρωπος ἅπασι
[4, 1]	καὶ τίνας ἀπεδείξατο πράξεις ἰδιώτης	ὢν	ἔτι καὶ πρὶν ἐπὶ τὴν
[4, 3]	τιμῆς ἠξίου, τοιάδε. ἀντίπαις μὲν	ὢν	ἔτι τῇ πρώτῃ στρατείᾳ, ἣν
[4, 64]	οὖν Κολλατῖνος ἐπὶ στρατοπέδου τότε	ὢν	ἐτύγχανεν, ἡ δὲ συνοικοῦσα αὐτῷ
[4, 68]	πατρὸς οὐκ ἂν ὑπομείναντα, νέος	ὢν	ὁ Βροῦτος ἔτι καὶ κομιδῇ
[4, 6]	ὁ Τύλλιος ἐκ δούλης μητρὸς	ὢν	οὔθ´ ἡλικίας ἀξιώματι παρὰ πολὺ
[4, 31]	εἰς τούτους ἐκφέρειν. Ταρκύνιος ἐμὸς	ὢν	πάππος ἐκτήσατο τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν
[4, 15]	Κάτων μέντοι τούτων ἀμφοτέρων ἀξιοπιστότερος	ὢν	τριάκοντα φυλὰς ἐπὶ Τυλλίου τὰς
[4, 8]	ἐξ ἐκείνου χρόνον ὡς ἐπίτροπος	ὢν	τῶν ἐκ τοῦ βασιλείου γένους
[4, 50]	ἁρπαγάς τινας καὶ λῃστείας, ὑπὲρ	ὧν	αἰτούμενοι δίκας αὐθάδεις ἔδωκαν ἀποκρίσεις.
[4, 35]	τὸν δῆμον παρέξομαί σοι δικαστὴν	ὧν	ἄν μου κατηγορήσῃς, καὶ ἀποδώσω
[4, 65]	δ´ ὑπάρχει τοῖς βασιλεῦσιν ἀγαθά,	ὧν	ἁπάντων ἔσῃ σὺν ἐμοὶ κυρία,
[4, 26]	καὶ μετὰ τοῦτο κατεσκεύασεν ἐξ	ὧν	ἅπασαι συνήνεγκαν αἱ πόλεις χρημάτων
[4, 37]	καὶ ἀποδιδόναι τοῖς κυρίοις, παρ´	ὧν	αὐτὴν ἔλαβεν. ταῦτα λέξαντος αὐτοῦ
[4, 11]	ὑμᾶς διετέλεσεν, ἀντὶ πολλῶν δέ,	ὧν	αὐτὸς ἐγὼ κατὰ τὴν ἐμαυτοῦ
[4, 52]	χαλεποῖς καὶ ἀπροσδοκήτοις μέγας. ἀφ´	ὧν	δ´ αἰτιῶν ἤρξατο καὶ τελευτῆς
[4, 11]	μεῖζον οὔτ´ ἔλαττον ἔχοντες ἐγκαλεῖν,	ὧν	δὲ τὸν δῆμον εὖ πεποίηκα
[4, 25]	καὶ πολιτικῶν ἀνδρῶν μνημεῖα, ἐξ	ὧν	εἰς ὀνόματα καὶ δόξας προῆλθον,
[4, 73]	εἴωθε ταῖς μοναρχίαις χαλεπά, ἐξ	ὧν	εἰς τυραννικὴν ὠμότητα περιίστανται καὶ
[4, 15]	τοῦ βελτίστου τετιμῆσθαι, πατέρων τε	ὧν	εἰσι γράφοντας καὶ ἡλικίαν ἣν
[4, 25]	νόμους καταστησάμενος ἔξω τῶν ἰδίων,	ὧν	ἑκάστη πόλις εἶχε, τοὺς κοινοὺς
[4, 6]	αὐτὴν ἀδυνάτων τε καὶ ἀτόπων·	ὧν	ἕκαστον ἐγὼ πειράσομαι ποιῆσαι φανερὸν
[4, 13]	Οὐιμινάλιον καλούμενον καὶ τὸ Ἰσκυλῖνον,	ὧν	ἑκάτερος ἀξιολόγου πόλεως ἔχει μέγεθος,
[4, 75]	ἔθος ἦν, μηδενὸς ἀφαιρουμένους αὐτὸν	ὧν	ἐν τοῖς πρότερον καιροῖς κύριος
[4, 42]	τὰς ἐπαγομένας σφίσι δίκας, εἰδότες	ὧν	ἕνεκεν ἐπεβουλεύοντο, καταλείψειν τῷ τυράννῳ
[4, 69]	καὶ τοὺς χρησμοὺς ἔλαβον ὑπὲρ	ὧν	ἐπέμφθησαν, ἀναθήμασι δωρησάμενοι τὸν θεὸν
[4, 41]	ὑπεριδὼν δὲ τῶν πατρικίων, ὑφ´	ὧν	ἐπὶ τὴν δυναστείαν παρήχθη, ἔθη
[4, 55]	καὶ ἔτι μᾶλλον ἐξαπατηθέντες ὑφ´	ὧν	ἔπραττεν ὁ τοῦ πατρὸς ἀποστάτης
[4, 79]	τὴν ἀθλίαν ἀγχόνῃ διαχρησάμενος, ὑφ´	ὧν	ἐσώθη καὶ παρ´ οἷς ἐτράφη
[4, 46]	μὴ λαβεῖν αὐτὸν διαμάχεσθαι, ἐξ	ὧν	ἕτεροι πεπόνθασι δεινῶν τεκμαιρομένους, ἃ
[4, 80]	καὶ πράττοντες τοιαῦτα διετέλουν, ἐξ	ὧν	εὐδαιμονεστέραν τε καὶ μείζω τὴν
[4, 83]	τῶν τυράννων, ὑπισχνούμενοι καὶ ἄδειαν	ὧν	ἥμαρτον ψηφιζόμενοι ῥᾳδίως πείσομεν. ὥστε
[4, 15]	εἰς ἄνδρας ἀρχομένων συντελεῖν· ἐξ	ὧν	ἤμελλε διαγνώσεσθαι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτόν,
[4, 83]	ταῖς παρὰ τῶν θεῶν ἐλπίσιν,	ὧν	ἱερὰ καὶ τεμένη καὶ βωμοὺς
[4, 25]	βίου καὶ πραγμάτων ὠφελείας, ἐξ	ὧν	μακαρισμοὶ τοῖς κατασκευασαμένοις ἠκολούθουν μόνον,
[4, 29]	φιλοκίνδυνον ἔνεστί σου τοῖς τρόποις,	ὧν	μάλιστα τῷ βασιλεύειν μέλλοντι δεῖ.
[4, 26]	τὸ Τυρρηνῶν ἔθνος γενόμεναι, περὶ	ὧν	μέλλω νῦν διεξιέναι. ~Μετὰ τὴν
[4, 35]	δῆμον παρέξομαί σοι δικαστὴν ὧν	ἄν	μου κατηγορήσῃς, καὶ ἀποδώσω πάλιν
[4, 47]	ἔφη, Τύρνος, ὦ σύνεδροι, τούτων	ὧν	νυνί μου κατηγορεῖ πάντων δικαστὴς
[4, 42]	ἀγρῶν ἀναρπαζόμενοι, λόγου ἄξιοι ἄνδρες,	ὧν	οὐδὲ τὰ σώματα ἐφάνη. ἐπεὶ
[4, 13]	πεντήκοντά που μάλιστα τὸν ἀριθμόν,	ὧν	οὐδὲν δέομαι μεμνῆσθαι κατὰ τὸ
[4, 35]	ἐξαριθμησάμενον καλεῖν με εἰς διαδικασίαν·	ὧν	οὐδέτερον ἐποίησας, ἀλλὰ τοσούτοις χρόνοις
[4, 32]	ἕτοιμός εἰμι τούτοις ἐπιτρέπειν δικασταῖς,	ὧν	οὐκ ἂν ἔχοις ἑτέρους εἰπεῖν
[4, 36]	εὐεργεσίαι λυπεῖν ὑμᾶς δοκοῦσι, περὶ	ὧν	πολλάκις ἀπολελόγημαι πρὸς ὑμᾶς. ἀλλ´
[4, 37]	καθ´ ἓν ἕκαστον ἐπιλεγόμενος, ἐξ	ὧν	πολλὰς καὶ μεγάλας ἔδοξεν ἐσχηκέναι
[4, 65]	ἄνθρωπον αἱρέσεις αὐτῇ δύο προὔτεινεν,	ὧν	ποτέραν αὐτὴ προῃρεῖτο λαβεῖν ἠξίου,
[4, 58]	τούτοις κατεψηφικότων, οὐδὲν ὁ Ταρκύνιος	ὧν	προσεδόκων τε καὶ ἐδεδοίκεσαν καίτοι
[4, 83]	χωρεῖτε πρὸς τὸν ἀγῶνα, κάλλιστον	ὧν	πώποτε ἤρασθε πολέμων τόνδε ὑποστησόμενοι.
[4, 11]	καὶ τέκνοις ἀντὶ πολλῶν μέν,	ὧν	Ταρκύνιος ὁ τῶν παιδίων πάππος
[4, 82]	παραστήσεται τὸ αὐτὸ τοῦτο ὑπολαβεῖν,	ὧν	Ταρκύνιος οὐ μίαν ἡμέραν, ἀλλὰ
[4, 3]	βασιλεῦσαι διεπράξατο λόγου ἄξια, ἐξ	ὧν	Ταρκύνιός τ´ αὐτὸν ἠγάσθη καὶ
[4, 1]	ἃ κατ´ ἀρχὰς παρελίπομεν, ἐξ	ὧν	τε γονέων ἔφυ καὶ τίνας
[4, 22]	ἀπέδωκε τῶν κοινῶν αὐτοῖς μετέχειν,	ὧν	τοῖς ἄλλοις δημοτικοῖς. ~Ἀχθομένων δὲ
[4, 75]	ἦν, μηδενὸς ἀφαιρουμένους αὐτὸν ὧν	ἐν	τοῖς πρότερον καιροῖς κύριος ἦν.
[4, 62]	ἀπέδωκε τὴν τῶν βιβλίων φυλακήν,	ὧν	τὸν ἕτερον Μάρκον Ἀτίλιον ἀδικεῖν
[4, 78]	τοσαῦτα. ~Τὰ δὲ κοινά, ὑπὲρ	ὧν	ὑμᾶς εἰς ἐκκλησίαν συνεκάλεσα, ταῦτ´
[4, 75]	ἐστι τὰ μέγιστα καὶ κυριώτατα	ὧν	ὑμῖν ἐν τῷ παρόντι λέγειν
[4, 25]	ἅπασιν, οὓς καλοῦσιν Ἀμφικτυονικούς, ἐξ	ὧν	φίλοι μὲν ὄντες ἀλλήλοις διετέλουν
[4, 9]	ποιεῖν ὑμᾶς αὐτὸς ἀγαθὰ καὶ	ὧν	χάριν τὴν ἐκκλησίαν συνεκάλεσα, ἀκούσατέ
[4, 80]	τῶν ἄλλων σημείων καλῶν γενομένων,	ὧν	χωρὶς οὐδὲν ἂν γένοιτο τῆς
[4, 62]	πραγματειῶν, καὶ δημοσίους αὐτοῖς παρακαθίστησιν,	ὧν	χωρὶς οὐκ ἐπιτρέπει τὰς ἐπισκέψεις
[4, 59]	τούτου λόγῳ, τὴν δὲ τῶν	ναῶν	κατασκευὴν οὐκ ἔφθη τελέσαι. τοῦτο
[4, 80]	ἐπειδὴ κατέσχε τὴν δυναστείαν ὁπωσδήποτε	λαβών,	ἆρα βασιλικῶς αὐτῇ κέχρηται ζηλῶν
[4, 38]	καὶ αὐτὸς τὴν βασιλικὴν ἐσθῆτα	λαβὼν	καὶ τἆλλα παράσημα τῆς ἀρχῆς
[4, 78]	ἐπειδὴ κατέσχεν ὅπως δή ποτε	λαβών,	καλῶς αὐτῇ καὶ βασιλικῶς χρώμενον,
[4, 31]	χρόνον, οὐκ ἐκ τοῦ δικαίου	λαβών·	οὔτε γὰρ μεσοβασιλεῖς σε ἀπέδειξαν,
[4, 25]	καὶ τὰ ὅμοια τούτοις παραδείγματα	λαβὼν	προθυμίαν ἔσχε καὶ αὐτὸς ἁπάσας
[4, 30]	αὐτίκα δοὺς αὐτῇ πίστεις καὶ	λαβὼν	τὰ προτέλεια τῶν ἀνοσίων γάμων
[4, 79]	συνεργὸν εἰς τοῦτο τὸ μῦσος	λαβὼν	τὴν ἐκείνου γυναῖκα, τῆς δ´
[4, 70]	αὐτὸς ἔφη. Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ	λαβὼν	τὸ ξιφίδιον, ᾧ διεχρήσατο ἑαυτὴν
[4, 30]	συνευδοκούσης, ἀλλ´ αὐτὴν παρ´ ἑαυτῆς	λαβών.	ὡς δὲ συνεκεράσθησαν αἱ ἀνόσιοι
[4, 40]	ἐπιτρόπου βασιλικοῦ σχῆμα κατ´ ἀρχὰς	λαβών,	ὡς εἴρηταί μοι πρότερον, ἔπειτα
[4, 47]	Ταρκύνιος τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν καὶ	λαβών,	ὡς ὁ σύλλογος διελύθη, παρακαλέσας
[4, 46]	Ῥωμαίων κατὰ νόμους παρ´ ἑκόντων	λαβὼν	ὥσπερ οἱ πρὸ αὐτοῦ βασιλεῖς,
[4, 54]	τεῖχος ἐγείρας ὑψηλότερον καὶ πύργοις	διαλαβὼν	τὸ χωρίον πυκνοτέροις· κατὰ τοῦτο
[4, 10]	ὁ δῆμος ἐναντιώσεται τὴν ψῆφον	ἀναλαβών·	ἐὰν δ´ ἐπὶ τῷ δήμῳ
[4, 52]	λάφυρα καὶ τὴν ἄλλην ἀποσκευὴν	ἀναλαβὼν	εἰς Ῥώμην ἀπῄει πλουτοῦσαν τὴν
[4, 5]	ἀϊδίους φυγὰς καὶ τὰς οὐσίας	ἀναλαβὼν	εἰς τὸ δημόσιον ἀσφαλῶς ἤδη
[4, 51]	τὴν δ´ ἄλλην δύναμιν εὔζωνον	ἀναλαβὼν	ἦγεν ἐπὶ τοὺς πρὸς Ἠρήτῳ
[4, 27]	τρόπον μικρὰ τῶν ἔμπροσθεν γενομένων	ἀναλαβών.	~Ἦσαν τῷ Τυλλίῳ δύο θυγατέρες
[4, 85]	ἄλλων φράσας ἠπείγετο τοὺς υἱοὺς	ἀναλαβὼν	καὶ τῶν ἑταίρων τοὺς πιστοτάτους,
[4, 16]	ὁ νόμος. ~Τιμησαμένων δὲ πάντων	ἀναλαβὼν	τὰ γραμματεῖα καὶ διαγνοὺς τό
[4, 52]	τῷ Ταρκυνίῳ κατὰ νοῦν ἐχώρησεν,	ἀναλαβὼν	τὴν δύναμιν ἧκεν ἐπὶ τοὺς
[4, 9]	ἀπάτορα καὶ ἄπολιν ὄντα με	παραλαβὼν	ἐξέθρεψεν οὐδὲν ἐνδεέστερον ἄγων τῶν
[4, 68]	ἐκ παλαιᾶς τε καὶ προγονικῆς	παραλαβὼν	εὐτυχίας ἐκέκτητο, καὶ σὺν αὐτῷ
[4, 33]	πρόθυμός ἐστιν· ὃν ἐγὼ νήπιον	παραλαβὼν	καὶ ἐπιβουλευόμενον ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν
[4, 36]	κοινῶν Ταρκύνιος οὑτοσὶ τὰ πράγματα	παραλαβών,	οὐ φθονῶ τῇ πόλει βελτίονος
[4, 4]	ἐστι ζῆν τοῦ βασιλέως ἀγγελλομένου,	παραλαβὼν	σὺ τάς τε ῥάβδους καὶ
[4, 52]	καὶ ἐπὶ ταῖς αὐταῖς συνθήκαις	παραλαβὼν	τὰς πόλεις ἐπὶ Σύεσσαν ᾤχετο.
[4, 7]	ὅτι μετὰ τὴν Ταρκυνίου τελευτὴν	παραλαβὼν	τὴν βασιλείαν Τύλλιος ἐπ´ ἔτη
[4, 8]	τὴν ἀπολειπομένην διήγησιν. ~Ἐπειδὴ δὲ	παραλαβὼν	τὴν ἐπιτροπὴν τῆς βασιλείας ὁ
[4, 73]	ἑκάστῃ τῶν πολιτειῶν κακίας τελευταῖος	παραλαβὼν	τὸν λόγον ὁ Βροῦτος εἶπεν·
[4, 33]	βίαια πράξων. ~Παυσαμένου δ´ αὐτοῦ	παραλαβὼν	τὸν λόγον ὁ Τύλλιος ἔλεξεν
[4, 71]	φέρειν δυνάμενοι. Ταῦτα λέξαντος αὐτοῦ	παραλαβὼν	τὸν λόγον Οὐαλέριος, Τὰ μὲν
[4, 58]	καὶ βασιλικὸν ἐκ τυραννικοῦ τρόπου	μεταλαβὼν	τήν τε πόλιν αὐτοῖς ἔφη
[4, 70]	περικείμενον αὐτῇ μέγα ἀνοιμώξας καὶ	περιλαβὼν	τὴν νεκρὰν κατεφίλει καὶ ἀνεκαλεῖτο
[4, 71]	οὐδεμίαν ἀρχὴν ἔχει. Ὁ δ´	ὑπολαβών·	Ἐγώ, φησίν, ὦ Οὐαλέριε. τῶν
[4, 38]	σχῆμα συνεχώρησε λαβεῖν; καὶ ὃς	ὑπολαβών·	Ἡ σὴ τόλμα καὶ ἀναίδεια,
[4, 25]	ἄξια τὰ τῆς γνώμης ἔργα	ὑπολαβών,	ἧς πλεῖστοί τ´ ἀπολαύουσι καὶ
[4, 50]	παρὰ τῶν συμμάχων ἀφιγμένην δύναμιν	προσλαβὼν	πολλῷ πλείονα τῆς πολιτικῆς ὑπάρχουσαν.
[4, 45]	πόλει τῶν τὰ κοινὰ πραττόντων	προσλαβὼν	τότ´ ἤδη καὶ τῶν ὑπαιθρίων
[4, 74]	τινας ἑορταίους καὶ ἐν πομπαῖς	θριάμβων,	ὅτε αὐτὰ τιμῆς θεῶν ἕνεκα
[4, 51]	αὐτοῖς ἐπὶ πολὺν χρόνον ὁ	ἀγών·	οἱ δὲ προαποσταλέντες ὑπὸ τοῦ
[4, 58]	διὰ γραμμάτων ὁ Ταρκύνιος παρῆν	ἄγων	τὴν δύναμιν καὶ περὶ μέσον
[4, 56]	ἃ τὸν υἱὸν ἐκέλευσε ποιεῖν,	ἄγων	τὸν ἄγγελον προῆλθεν εἰς τὸν
[4, 9]	με παραλαβὼν ἐξέθρεψεν οὐδὲν ἐνδεέστερον	ἄγων	τῶν αὑτοῦ τέκνων καὶ τὴν
[4, 34]	δήμῳ τὰ πράγματ´ ἐβουλήθην· καὶ	συναγαγὼν	ἅπαντας εἰς ἐκκλησίαν ἀπεδίδουν αὐτοῖς
[4, 50]	δὲ καὶ χρυσόν, ὅσος εὑρέθη,	συναγαγὼν	εἰς ἓν χωρίον καὶ τὴν
[4, 75]	δὲ κατασταθεὶς ὑπ´ ἐμοῦ μεσοβασιλεὺς	συναγαγὼν	τὴν λοχῖτιν ἐκκλησίαν ὀνομασάτω τε
[4, 26]	αὐτοὺς συγκαλεῖν. ἐπεὶ δὲ συνῆλθον,	συναγαγὼν	τήν τε Ῥωμαίων βουλὴν καὶ
[4, 42]	ἀειφυγίαις, ἑτέραν βουλὴν αὐτὸς κατεστήσατο	παραγαγὼν	ἐπὶ τὰς τῶν ἐκλιπόντων τιμὰς
[4, 79]	πρῶτος εἰς τὴν Ῥωμαίων πόλιν	εἰσαγαγὼν	καὶ μόνος. οἷα δ´ ἐξειργάσατο,
[4, 30]	βουλευταί, Ταρκύνιος ἑταιρίας ἐπ´ ἐμὲ	συνάγων	καὶ προθυμούμενος ἐκβαλεῖν με τῆς
[4, 52]	Ῥώμην ἀπῄει πλουτοῦσαν τὴν στρατιὰν	ἀπάγων.	ἐποιήσατο δὲ καὶ μετὰ ταῦτα
[4, 31]	μέντοι σαυτῷ πράττειν τὴν δυναστείαν	λέγων,	ἀλλ´ ἡμῖν φυλάξειν σκηπτόμενος ὀρφανοῖς
[4, 46]	αὐτοῦ παραδιδόντες τὴν ἡγεμονίαν, λελύσθαι	λέγων	μετὰ τὸν ἐκείνου θάνατον διὰ
[4, 46]	ἔθνος συστρατεύειν. ὡς δ´ ἐπαύσατο	λέγων,	παρελθὼν ὁ Τύρνος ὁ καὶ
[4, 69]	ἵνα γέλωτα παρέχῃ τοῖς μειρακίοις	λέγων	τ´ ἀνόητα πολλὰ καὶ πράττων
[4, 84]	ἐπιβολαῖς ἐπιφέροντες. ἐπεὶ δ´ ἐπαύσατο	λέγων,	ὥσπερ ἐξ ἑνὸς στόματος ἅπαντες
[4, 69]	εἰς τὸν καθ´ ἡμέραν βίον	ἐπιχορηγῶν,	ὡς παῖδα ὀρφανὸν ἐπιτρόπων ἔτι
[4, 82]	οὐ χρημάτων, οὐχ ὅπλων, οὐ	στρατηγῶν,	οὐ τῆς ἄλλης τῆς εἰς
[4, 38]	στένων κρατούντων καὶ παραπεμπόντων αὐτὸν	ὀλίγων,	αἵματι πολλῷ ῥεόμενος καὶ κακῶς
[4, 20]	τὰς μεγίστας ἔχουσιν οὐσίας ἰσόψηφοι·	ὀλίγων	δ´ ὄντων, ὥσπερ εἰκός, τῶν
[4, 52]	καὶ στρατηγήματι παραδόξῳ κατειργάσθη, δι´	ὀλίγων	ἐρῶ. ~Πόλις ἦν ἐκ τοῦ
[4, 83]	ταῖς ἐξ ἡμῶν αὐτῶν οὔτ´	ὀλίγων	ὄντων οὔτ´ ἀπείρων πολέμου· πρὸς
[4, 9]	ἠγωνισάμην, οὔτε μικρῶν ὄντων οὔτ´	ὀλίγων,	οὓς οὐδὲν δέομαι πρὸς εἰδότας
[4, 63]	ἦλθον ἐπὶ τὰ πράγματα, δι´	ὀλίγων	πειράσομαι διελθεῖν. ~Τὴν Ἀρδεατῶν πόλιν
[4, 72]	ὕβρεις καὶ τὰς πλεονεξίας τῶν	ὀλίγων	προφερόμενοι καὶ τὰς στάσεις τὰς
[4, 1]	δὴ Ταρκύνιος οὐ μικρῶν οὐδ´	ὀλίγων	Ῥωμαίοις ἀγαθῶν αἴτιος γενόμενος, ὀκτὼ
[4, 6]	ἐγὼ πειράσομαι ποιῆσαι φανερὸν δι´	ὀλίγων.	Ταρκύνιος ἐκ Τυρρηνίας μετανίσταται τὸν
[4, 36]	οὐδὲν δεῖ τούτων νυνὶ τῶν	λόγων·	εἰ δὲ δοκεῖ κρεῖττον ἐπιμελήσεσθαι
[4, 47]	τεκμήριον δ´ ὑμῖν παρέξομαι τῶν	λόγων	ἔργον ἀναμφίλεκτον, ἐὰν ἐθελήσητε ἐλθεῖν
[4, 70]	τῆς αὐτῆς γνώμης ὄντας οὐ	λόγων	ἔφη δεῖν οὐδ´ ὑποσχέσεων, ἀλλ´
[4, 84]	ἔρρει θαυμαστῶν καὶ ἀπροσδοκήτων ἀκούουσι	λόγων·	πάθη τε ποικίλα τὴν ἑκάστου
[4, 78]	τὰ μέγιστα καὶ φανερώτατα τῶν	ἔργων	αὐτοῦ καὶ οὐδ´ ἀπολογίας οὐδεμιᾶς
[4, 44]	τέκτονες καὶ λιθουργοὶ τῶν ἰδιωτικῶν	ἔργων	ἀφεστῶτες ἐπὶ ταῖς δημοσίαις κατείχοντο
[4, 36]	καὶ ἐπὶ τίνι τῶν ἐμῶν	ἔργων	ἀχθόμενοι· πότερον ὅτι πολλοὺς ἴσασιν
[4, 9]	εὐεργετῶν καὶ τὴν μνήμην τῶν	ἔργων.	δόξατε οὖν κοινῇ πάντες ἐπίτροποι
[4, 70]	ἔφη δεῖν οὐδ´ ὑποσχέσεων, ἀλλ´	ἔργων,	εἴ τι τῶν δεόντων μέλλει
[4, 76]	συλλαβέσθαι σφίσιν ὁσίων καὶ δικαίων	ἔργων	ἐφιεμένοις ἐξῄεσαν εἰς τὴν ἀγοράν.
[4, 25]	ὠφελείας, πάντων μάλιστα τῶν τοιούτων	ἔργων	τὴν Ἀμφικτύονος τοῦ Ἕλληνος ἐπίνοιαν
[4, 15]	ἐγίνετο τά τ´ ὀνόματα τῶν	γεωργῶν	εἰδέναι τῶν συντελούντων εἰς τὸν
[4, 54]	ἐν αὐτοῖς καθιστάναι καταφυγῆς τῶν	γεωργῶν	ἕνεκα· ὅθεν ὁρμώμενοι τά τε
[4, 37]	τῶν ὄχλων ἐπ´ αὐτὸν ᾤχετο	φεύγων	ἅμα τοῖς ἑταίροις· τὸν δὲ
[4, 85]	ὅτι κατέχει τὴν ἐκκλησίαν Βροῦτος	δημαγωγῶν	καὶ τοὺς πολίτας ἐπὶ τὴν
[4, 53]	κατελάβετο, καὶ τῶν ἐκ Ῥώμης	φυγάδων	συχνοί· οὗτοι δεόμενοι καὶ λιπαροῦντες
[4, 79]	ἀδελφῆς θάλαμον ἤγετο τὰς ἀπορρήτους	ἐμπεδῶν	πρὸς αὐτὴν ὁμολογίας· ἀνόσια καὶ
[4, 52]	αἰσχρῶς καὶ κακῶς ἀμφοτέρων τῶν	στρατοπέδων	ἀναρπασθέντων εἰς στενὰς ἐλπίδας οἱ
[4, 38]	καὶ ὁ Ταρκύνιος ἄσμενος τοῦτ´	ἰδὼν	ἀναπηδᾷ τ´ ἀπὸ τοῦ δίφρου,
[4, 38]	τὸ συνέδριον καὶ τὸν Ταρκύνιον	ἰδὼν	ἐπὶ τῆς βασιλικῆς καθήμενον ἕδρας
[4, 63]	φοίνικος ἀπήλασαν. τούτους τοὺς οἰωνοὺς	ἰδὼν	ὁ Ταρκύνιος καὶ φυλαττόμενος, εἴ
[4, 59]	καὶ νεαρόν. τοῦτο τὸ τέρας	ἰδὼν	ὁ Ταρκύνιος τοῦ μὲν ὀρύγματος
[4, 70]	δ´ εἰσῆλθεν ὁ μὲν Κολλατῖνος	ἰδὼν	τὴν Λουκρητίαν ἐν τῷ μέσῳ
[4, 34]	ἀλλ´ ὁ πρεσβύτερος τῶν ἐκείνου	παίδων.	ἀλλ´ ὁ δῆμος ὁ Ῥωμαίων
[4, 4]	ἐπιβουλευθέντα ὑπὸ τῶν Ἄγκου Μαρκίου	παίδων	ἀνασώσασθαι τὴν τοῦ πατρὸς ἀρχὴν
[4, 64]	Σέξτος ὁ πρεσβύτατος τῶν Ταρκυνίου	παίδων	ἀποσταλεὶς ὑπὸ τοῦ πατρὸς εἰς
[4, 4]	τὸν δῆμον ἀπὸ τῶν Μαρκίου	παίδων	ἀρξάμενος καὶ πρόθες αὐτοῖς δίκας·
[4, 69]	χρησομένους ἀπέστελλε τοὺς δύο τῶν	παίδων	Ἄρροντα καὶ Τῖτον ὑπὲρ τοῦ
[4, 69]	διαιτᾶσθαί τε μετὰ τῶν ἰδίων	παίδων	ἐπέτρεπεν, οὐ διὰ τιμήν, ὡς
[4, 11]	~Οὐκέτι μοι περὶ τῶν Ταρκυνίου	παίδων	μόνον ὁ κίνδυνός ἐστιν, ἵνα
[4, 63]	τὰς ἀποικίας ἀμφοτέρας δυσὶ τῶν	παίδων	οἰκισταῖς ἀναθείς, Κιρκαίαν μὲν Ἄρροντι,
[4, 63]	ἣν ὁ πρεσβύτατος αὐτοῦ τῶν	παίδων	Σέξτος διέφθειρεν, ἐξελαύνεται τῆς τ´
[4, 71]	οὔτε τὰς ὕβρεις τῶν Ταρκυνίου	παίδων	τε καὶ κολάκων φέρειν δυνάμενοι.
[4, 58]	φυλακὴν ἑαυτοῦ τε καὶ τῶν	παίδων	τὴν ἐκ τῶν παρ´ ἐλπίδας
[4, 8]	τῶν ἐκ τοῦ βασιλείου γένους	παίδων	τόν τ´ ἴδιον αὐτῶν βίον
[4, 25]	γυναῖκα οὔτε τῶν ἐν Μέμφει	πυραμίδων	τοὺς Αἰγύπτου βασιλεῖς οὔτ´ εἴ
[4, 72]	κύριον ὡς ἐν πολλαῖς τῶν	Ἑλληνίδων	πόλεων· οἱ δὲ τούτων μὲν
[4, 20]	μακρῷ πλείους ὄντες ἐκείνων. τοῦτο	συνιδὼν	ὁ Τύλλιος ἐπὶ τοὺς πλουσίους
[4, 22]	πρόνοιαν οὗτος ὁ βασιλεὺς πρᾶγμα	συνιδών,	ὃ παρέλιπον ἅπαντες οἱ πρὸ
[4, 7]	καὶ φέρων ἔξω κατὰ τῶν	κρηπίδων	ἐξέχεεν. ἥ τ´ ἐκ τῆς
[4, 44]	ἀμφιθέατρον ἱππόδρομον οὐδὲν ἔξω τῶν	κρηπίδων	ἔχοντα παστάσιν ὑποστέγοις περιλαβεῖν· {εἰς}
[4, 38]	ῥωμαλέος ἀνὴρ ῥιπτεῖ κατὰ τῶν	κρηπίδων	τοῦ βουλευτηρίου τῶν εἰς τὸ
[4, 16]	αὐτῶν ἀφεῖλε, καὶ ἀντὶ τῶν	ἀσπίδων	ἀνέδωκε θυρεούς. διελὼν δὲ καὶ
[4, 20]	ἦν· ὁποτέρᾳ δὲ προσθοῖτο τῶν	μερίδων	οὗτος ὁ λόχος, αὕτη τὸ
[4, 41]	ὑπεριδὼν μὲν τοῦ δημοτικοῦ πλήθους,	ὑπεριδὼν	δὲ τῶν πατρικίων, ὑφ´ ὧν
[4, 4]	Ταρκύνιος τὰς ἑαυτοῦ θυγατέρας ἐκείνους	ὑπεριδών,	ἐὰν οἱ φονεύσαντες αὐτὸν τὴν
[4, 41]	Κερκυραῖος ἄρχοντος Ἀθήνησι Θηρικλέους. οὗτος	ὑπεριδὼν	μὲν τοῦ δημοτικοῦ πλήθους, ὑπεριδὼν
[4, 47]	ἀσφαλείας καὶ περὶ τῆς τῶν	πατρίδων	ἐλευθερίας. ἐπιβουλεύεσθε γὰρ οἱ κορυφαιότατοι
[4, 83]	ἐμφυλίου γεμούσαις ἄγους θυσιῶν καὶ	σπονδῶν	καταρχόμενος· ἔπειτα ταῖς ἐξ ἡμῶν
[4, 61]	βεβηκὼς ὀκτάπλεθρος τὴν περίοδον, διακοσίων	ποδῶν	ἔγγιστα τὴν πλευρὰν ἔχων ἑκάστην·
[4, 61]	τὸ πλάτος οὐδ´ ὅλων πεντεκαίδεκα	ποδῶν.	ἐπὶ γὰρ τοῖς αὐτοῖς θεμελίοις
[4, 39]	δ´ ἐκπικρανθεῖσα καὶ ἀπὸ τῶν	ποδῶν	τὸ βάθρον ἁρπάσασα βάλλει τὸν
[4, 11]	πᾶν τὸ θῆλυ γένος ἐν	ἀνδραπόδων	ποιήσασθαι λόγῳ, πολὺ τὸ θηριῶδες
[4, 77]	τοῦ πατρός, εἰ μὴ γένοιτο	ἐκποδῶν,	ἀφανεῖ θανάτῳ διαχρησάμενος, οὐδ´ ἐμοῦ
[4, 70]	τ´ οἰκετικὸν καὶ θητικὸν ὄχλον	ἐκποδῶν	μεταστήσαντες ἐβουλεύοντο, τί χρὴ πράττειν.
[4, 29]	ἀσφαλῶς ἤδη τὰ λοιπὰ βουλεύσομεν,	ἐκποδῶν	πεποιημένοι τὰ λυποῦντα ἡμᾶς. καὶ
[4, 39]	αὐτὸν εἰσελθεῖν, ἀποστείλας τοὺς διαχρησομένους	ἐκποδῶν	ποίησον. Ταῦτ´ εἰποῦσα καὶ καθεζομένη
[4, 28]	ἐξαγάγῃ, καὶ τὸν ἀδελφὸν οὐκ	ἐῶν	πράττειν τὰ μὴ δίκαια, ὑπὸ
[4, 34]	καὶ πλείω τὰ λυπηρὰ τῶν	ἡδέων	ἐχούσης ἡγεμονίας τὴν ἀκίνδυνον ἀντικαταλλασσόμενος
[4, 40]	ἀνθρώπων καὶ τὰ παρὰ τῶν	θεῶν	ἀνεπίληπτα. ὁ δὲ Τύλλιος ἐπιτρόπου
[4, 83]	πρώταις μὲν ταῖς παρὰ τῶν	θεῶν	ἐλπίσιν, ὧν ἱερὰ καὶ τεμένη
[4, 74]	πομπαῖς θριάμβων, ὅτε αὐτὰ τιμῆς	θεῶν	ἕνεκα λήψονται· λυπήσει γὰρ οὐδέν´,
[4, 74]	ἡμῖν καὶ σὺν οἰωνοῖς αἰσίοις	θεῶν	ἐπικυρωσάντων παρεληλυθὸς εἰς τὴν πόλιν
[4, 15]	φανερά, βωμοὺς ἐκέλευσεν αὐτοῖς ἱδρύσασθαι	θεῶν	ἐπισκόπων τε καὶ φυλάκων τοῦ
[4, 2]	ὤφθη. μιχθέντος δή τινος αὐτῇ	θεῶν	ἢ δαιμόνων καὶ μετὰ τὴν
[4, 11]	τὴν τύχην. ἀλλὰ πρὸς ἁπάντων	θεῶν	τε καὶ δαιμόνων, ὅσοι τὸν
[4, 62]	τῇ Ῥωμαίων ὑπάρξαι πόλει εἴτε	θεῶν	τινος εἴτε δαιμόνων εὐνοίᾳ δωρηθέν·
[4, 59]	τοῦτο τὸ ἔργον ἀναπαύσας τὸν	λεὼν	τῶν στρατειῶν καὶ πολέμων περὶ
[4, 36]	ὃ τῶν ἔμπροσθεν οὐδεὶς ἐποίησε	βασιλέων.	ἀλλ´ ἔοικεν ἀδίκημα μὲν οὐδὲν
[4, 25]	ἀφελόμενος. τῶν γὰρ πρὸ αὐτοῦ	βασιλέων	ἁπάσας ἀξιούντων ἐφ´ ἑαυτοὺς ἄγειν
[4, 76]	δὲ τοὺς ἕξοντας τὴν τῶν	βασιλέων	ἐξουσίαν ὀνομασθῆναι Λεύκιον Ἰούνιον Βροῦτον
[4, 62]	μετὰ δὲ τὴν ἐκβολὴν τῶν	βασιλέων	ἡ πόλις ἀναλαβοῦσα τὴν τῶν
[4, 79]	μὲν Τύλλιον τὸν ἐπιεικέστατον τῶν	βασιλέων	καὶ πλεῖστα ὑμᾶς εὖ ποιήσαντα
[4, 11]	μὲν ἐμὲ τὸν φύλακα τῶν	βασιλέων	καὶ τὰς κατ´ αὐτῶν ἐπιτελεσάμενον
[4, 72]	γενήσεται μετὰ τὴν κατάλυσιν τῶν	βασιλέων	καὶ ὑπὸ τίνος ἀποδειχθεῖσα ἀνδρός,
[4, 36]	τίς μέντοι τῶν πρὸ ἐμοῦ	βασιλέων	οὕτω μέτριος ὢν ἐν ἐξουσίᾳ
[4, 34]	καὶ τὰ χρήματα τῶν ἐκλειπόντων	βασιλέων	σὺν τούτοις καὶ τὰς βασιλείας
[4, 25]	διάνοιαν ἐπὶ τὰ τῶν ἀρχαίων	βασιλέων	τε καὶ πολιτικῶν ἀνδρῶν μνημεῖα,
[4, 34]	ὡς λέγεις, μήθ´ ὑπὸ τῶν	μεσοβασιλέων	αἱρεθεὶς μήτε τῆς βουλῆς μοι
[4, 80]	ἀποδέδοται τῶν κοινῶν προβουλεύειν· ἔπειτα	μεσοβασιλέων	αἱρεθέντων, οἷς ἐπιτρέπει τὸ συνέδριον
[4, 80]	ἐλάμβανε; ποῖον προβούλευμα συνεδρίου; τίνα	μεσοβασιλέων	διάγνωσιν; ποίαν δήμου ψηφοφορίαν; ποίους
[4, 64]	εὐδαιμονούσῃ μάλιστα τῶν ἐν Ἰταλίᾳ	πόλεων.	γενναίως δὲ τῶν Ἀρδεατῶν ἀπομαχομένων
[4, 83]	ἡμῶν λελόγχατε, καὶ πόλις θεοφιλεστάτη	πόλεων,	ἐν ᾗ γενέσεώς τε καὶ
[4, 48]	ἐκκλησίας ὡς κοινὸν εὐεργέτην τῶν	πόλεων	ἐπὶ τῷ σεσωκέναι τοὺς ἀρίστους
[4, 26]	βουλὴν καὶ τοὺς ἀπὸ τῶν	πόλεων	ἥκοντας λόγον διεξῆλθε παρακλητικὸν ὁμονοίας,
[4, 62]	ἀντιγραφήν· οἱ δ´ ἐξ ἄλλων	πόλεων	καὶ παρ´ ἀνδρῶν ἰδιωτῶν μεταγραφέντες·
[4, 62]	μὲν ἐκ τῶν ἐν Ἰταλίᾳ	πόλεων	κομισθέντες, οἱ δ´ ἐξ Ἐρυθρῶν
[4, 52]	Σαβῖνοι κατακεκλεισμένοι καὶ περὶ τῶν	πόλεων,	μὴ ἐξ ἐφόδου καταληφθῶσι, δεδιότες
[4, 72]	ὡς ἐν πολλαῖς τῶν Ἑλληνίδων	πόλεων·	οἱ δὲ τούτων μὲν οὐδετέραν
[4, 54]	κατιόντες ἀθρόοι διέφθειρον· καὶ τῶν	πόλεων	ὅσα ἦν ἐπίμαχα καὶ ῥᾴδια
[4, 3]	ὑπόταξίν τε καὶ παράδοσιν τῶν	πόλεων	τὸ ἔθνος, αἰτιώτατος εἶναι δόξας
[4, 26]	πόλεις χρημάτων τὸν τῆς Ἀρτέμιδος	νεών,	τὸν ἐπὶ τοῦ μεγίστου τῶν
[4, 1]	ἀρχὰς παρελίπομεν, ἐξ ὧν τε	γονέων	ἔφυ καὶ τίνας ἀπεδείξατο πράξεις
[4, 3]	πολέμῳ τῷ πρώτῳ συστάντι τῶν	ἱππέων	ἀποδειχθεὶς ἡγεμὼν ἐτρέψατο τοὺς τῶν
[4, 6]	ἔνατον ἐνιαυτὸν τῆς Ἄγκου δυναστείας	ἱππέων	ἡγούμενος ἐπὶ τὸν πρὸς Λατίνους
[4, 3]	ἔθνος ἀγωνισάμενος μάχας τοτὲ μὲν	ἱππέων	ἡγούμενος, τοτὲ δὲ πεζῶν ἐν
[4, 24]	ἠλευθερώθησαν, ὥσπερ γε τοὺς τῶν	ἱππέων	καὶ τοὺς τῶν βουλευτῶν βίους
[4, 20]	οἷς ἦσαν οἵ τε τῶν	ἱππέων	ὀκτωκαίδεκα καὶ οἱ τῶν πεζῶν
[4, 18]	ψιλῶν στράτευμα· τὸ δὲ τῶν	ἱππέων	πλῆθος ἐπέλεξεν ἐκ τῶν ἐχόντων
[4, 63]	μοῖραν, οὐκ ἴσχυσε νικῆσαι τὸ	χρεών,	ἀλλ´ ἐπιθεμένων αὐτῷ τῶν πατρικίων
[4, 60]	ὑπ´ αὐτοῦ, συγγνούς, ὅτι τὸ	χρεὼν	οὐκ ἔνεστι μετατεθῆναι, διελεῖται τὸ
[4, 83]	ἂν ὁ δαίμων καὶ τὸ	χρεὼν	φέρῃ. μαντεύομαι δὲ καλοῖς ἐγχειρήμασιν
[4, 46]	δ´ ἀξιοῦντα τῶν τοῦ πάππου	δωρεῶν	κληρονομεῖν ἁπάντων ἀνθρώπων παρανομώτατον ἀποφαίνων
[4, 70]	οὐ λόγων ἔφη δεῖν οὐδ´	ὑποσχέσεων,	ἀλλ´ ἔργων, εἴ τι τῶν
[4, 22]	καθαίρονται μετὰ τὴν συντέλειαν τῶν	τιμήσεων	ὑπὸ τῶν ἐχόντων τὴν ἱερωτάτην
[4, 7]	τὰ ἄτοπα συνειδότες τῶν Ῥωμαϊκῶν	συγγραφέων	τινὲς ἑτέραις αὐτὰ λύειν ἐπειράθησαν
[4, 47]	τοῦθ´ ἥκει. ταῦτα δ´ οὐκ	εἰκάζων,	ἀλλ´ ἀκριβῶς ἐπιστάμενος λέγω μηνύσεώς
[4, 38]	τοῦ βουλευτηρίου μετέωρον ἐξαρπάσας αὐτὸν	ἀκμάζων	τὸ σῶμα καὶ ῥωμαλέος ἀνὴρ
[4, 3]	μὲν ἱππέων ἡγούμενος, τοτὲ δὲ	πεζῶν	ἐν ἁπάσαις ἐφάνη ψυχὴν ἄριστος
[4, 20]	ἱππέων ὀκτωκαίδεκα καὶ οἱ τῶν	πεζῶν	ὀγδοήκοντα. οὗτοι τρισὶ πλείους ὄντες
[4, 13]	τὸ ἄστυ, οὐ πολλῷ τινι	μείζων	ὁ τῆς Ῥώμης ἂν αὐτῷ
[4, 23]	δωρησομένοις· τοῖς δὲ δούλοις ἔτι	μείζων	ὑπάρξει προθυμία χρηστοῖς εἶναι περὶ
[4, 42]	ὁ Ταρκύνιος ὑποσχέσεις ἐξαπατῶν καὶ	φενακίζων·	τότε μαθόντες, ὅτι τῶν κοινῶν
[4, 55]	ἀργύριόν τε καὶ χρυσίον πολὺ	κομίζων·	ἐπισυνέρρεόν τ´ αὐτῷ πολλοὶ μετὰ
[4, 51]	ἑάλω γὰρ ὁ τὰ γράμματα	κομίζων	παρὰ τῶν αὐτόθεν ἡγεμόνων πρὸς
[4, 32]	οἶκον ἀνδρωθέντι ἀπεδίδους; ἀλλ´ ἔτι	νομίζων	με ὀρφανὸν εἶναι παῖδα καὶ
[4, 85]	τὸ στρατόπεδον ὡς εἶχε τάχους	οἰμώζων	καὶ δεινοπαθῶν. ἔτυχε δὲ καὶ
[4, 16]	πολιτευμάτων εἰσηγήσατο καὶ μεγίστων Ῥωμαίοις	ἀγαθῶν	αἴτιον, ὡς τὰ ἔργα ἐδήλωσε.
[4, 1]	οὐ μικρῶν οὐδ´ ὀλίγων Ῥωμαίοις	ἀγαθῶν	αἴτιος γενόμενος, ὀκτὼ καὶ τριάκοντα
[4, 68]	τοῦ τυράννου παθεῖν πολλῶν καὶ	ἀγαθῶν	ἀνδρῶν ἀπολλυμένων. ~Καταφρονήσας γὰρ ὁ
[4, 31]	χρώμενον τοῖς τῶν καλῶν καὶ	ἀγαθῶν	ἐπιτρόπων ἔργοις, ὅσοι βασιλικοὺς παῖδας
[4, 4]	καὶ πάντων αἰτία γενομένη τῶν	ἀγαθῶν	ἡ τοῦ τετελευτηκότος βασιλέως ἦν
[4, 73]	παρόντες ἄνδρες ἀγαθοὶ καὶ ἐξ	ἀγαθῶν,	καινὴν μὲν οὐδεμίαν οἴομαι δεῖν
[4, 81]	ἐκ πολλῶν καὶ μακαρίων ἐκπεσόντες	ἀγαθῶν.	οἱ λαμπροὶ δ´ ἐκεῖνοι καὶ
[4, 23]	τὰ μέγιστα τῶν ἐν ἀνθρώποις	ἀγαθῶν	οἷς ἔτυχε δωρησομένοις· τοῖς δὲ
[4, 4]	καὶ παιδευθεὶς καὶ πάντων μετεσχηκὼς	ἀγαθῶν,	ὅσων παρὰ μητρός τε καὶ
[4, 56]	καὶ φενακισμοῦ τῶν θεραπόντων τινὰ	λαθὼν	τοὺς Γαβίους πέμπει πρὸς τὸν
[4, 64]	τὴν Λουκρητίαν ᾔδει καθεύδουσαν, καὶ	λαθὼν	τοὺς παρὰ ταῖς θύραις τοῦ
[4, 51]	μὲν ἑτέραν ὑπὸ νύκτα πέμπει	λαθὼν	τοὺς πολεμίους ἐπὶ τὴν φέρουσαν
[4, 81]	καὶ τῶν πολεμίων ἄν τις	μαθὼν	δακρύσειε, σιωπῶ, εἴ γ´ ὀλίγοι
[4, 58]	ὄντος ὡς ἐπὶ τοσούτῳ κακῷ	μαθὼν	τὰ γινόμενα διὰ γραμμάτων ὁ
[4, 51]	μεταπεμψαμένοις τὸ ἐν Φιδήνῃ στράτευμα,	μαθὼν	τὴν διάνοιαν αὐτῶν ὁ Ταρκύνιος·
[4, 59]	ἐπιστήμην ἐξετάσας παρ´ αὐτῶν καὶ	μαθὼν	τὸν ἐπιφανέστατον τῶν ἐν Τυρρηνοῖς
[4, 12]	τῆς αὐτῆς προαιρέσεως ἐγεγόνει. τοῦτο	καταμαθὼν	ὁ Τύλλιος οὐκέτι παρῆκε τὸν
[4, 32]	ἔπειτ´ ἐρωτᾶν με τολμᾷς, τί	παθὼν	δεινὸν ἐχθρὸν ἡγοῦμαί σε καὶ
[4, 4]	τιμήσας φίλων καὶ συγγενῶν ἀνόσια	παθὼν	ἐκπεπλήρωκε τὴν ἑαυτοῦ μοῖραν οὔτε
[4, 39]	ἀπέβλεψε. πυνθανομένης δ´ ἐκείνης, τί	παθὼν	οὐκ ἄγει τὸ ζεῦγος· Οὐχ
[4, 39]	καὶ ὁ προηγούμενος αὐτῶν ὀρεοκόμος	παθών	τι πρὸς τὸ τῆς ὄψεως
[4, 85]	ὡς εἶχε τάχους οἰμώζων καὶ	δεινοπαθῶν.	ἔτυχε δὲ καὶ τἀκεῖ πράγματα
[4, 80]	τῶν τε νομίμων καὶ τῶν	ἐθῶν;	αὐτίκα τὴν ἡγεμονίαν, ἵν´ ἀπὸ
[4, 9]	τυγχάνειν, ἀλλὰ τῷ Ταρκυνίου γένει	βοηθῶν	τὰ κοινὰ πράττειν προῄρημαι. ἱκέτης
[4, 30]	τὰ δὲ νουθετῶν, τὰ δὲ	πείθων	μηδὲν εἰς ἑαυτὸν ἐξαμαρτάνειν· ὡς
[4, 38]	τἆλλα παράσημα τῆς ἀρχῆς ἐπαγόμενος·	ἐλθὼν	δ´ εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ
[4, 38]	οὐ πολλοὺς περὶ ἑαυτὸν ἔχων.	ἐλθὼν	δ´ εἰς τὸ συνέδριον καὶ
[4, 38]	τῷ δὲ Τυλλίῳ λέγει τις	ἐλθὼν	ὄντι κατ´ οἰκίαν, ὅτι Ταρκύνιος
[4, 46]	κατασχεῖν τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν ἐπετελέσατο.	διεξελθὼν	δὲ πολλὰς αὐτοῦ καὶ δεινὰς
[4, 26]	ταῖς πάνυ ἰσχυραῖς ἀλληλοφθορίαν. ταῦτα	διεξελθὼν	ἐδίδασκεν αὐτούς, ὡς χρὴ Λατίνους
[4, 46]	τοῦ δικαίου καὶ τῶν ὁμολογιῶν	διεξελθὼν	καὶ μεγάλα τὰς πόλεις εὐεργετήσειν
[4, 26]	εἰς τοσαύτην ἐπιφάνειαν προῆλθον. τοιαῦτα	διεξελθὼν	συνεβούλευεν αὐτοῖς ἱερὸν ἄσυλον ἀπὸ
[4, 37]	τοῦ κατὰ {τὴν} πόλιν ὄχλου	προελθὼν	ἐπὶ τὸ βῆμα μακρὰν καὶ
[4, 71]	καὶ πλήθουσαν ἴδωμεν τὴν ἀγοράν,	προελθὼν	Λουκρήτιός τε καὶ Κολλατῖνος ἀποδυράσθωσαν
[4, 84]	οὐδεμία ἐγένετο ἐναντία. μετὰ τοῦτο	παρελθὼν	ὁ Βροῦτος ἀποδείκνυσι μεσοβασιλέα τὸν
[4, 46]	συστρατεύειν. ὡς δ´ ἐπαύσατο λέγων,	παρελθὼν	ὁ Τύρνος ὁ καὶ τὸν
[4, 84]	τῶν τυράννων αἱ φρᾶτραι κατεψηφίσαντο,	παρελθὼν	πάλιν ὁ Βροῦτος λέγει· Ἐπειδὴ
[4, 12]	τὸν τρόπον ἐπὶ τὴν βασιλείαν	παρελθὼν	πολλῶν μὲν καὶ ἄλλων πολιτευμάτων
[4, 47]	ἑξῆς ἡμέρᾳ συναχθείσης τῆς ἐκκλησίας	παρελθὼν	ὑπὲρ μὲν τῶν κατηγορηθέντων βραχεῖαν
[4, 58]	ὑπὸ τῶν ἐπὶ τοῦτο παρεσκευασμένων	εἰσελθὼν	δίχα πόνου κύριος ἐγεγόνει τῆς
[4, 70]	ἡ γυνή, καὶ τῷ πτώματι	προσελθὼν	αὐτῆς· ἔτι γὰρ ἔκειτο ἐν
[4, 27]	ἐν ἁπάσαις δὲ ταῖς μάχαις	κατορθῶν	ὁ Τύλλιος, ὅσαι κατὰ πόλεις
[4, 57]	τοῦ ἔργου χωρὶς τῶν ἄλλων	μισθῶν,	οὓς πρότερον ὑπέσχητο, πολιτείαν τε
[4, 17]	πρεσβυτέροις, ὁ δὲ τοῖς νεωτέροις	ἀκολουθῶν	λόχος. οἱ δὲ σαλπισταί τε
[4, 19]	συνεισοίσουσιν, ἀλλὰ τῶν καθ´ ἡμέραν	ἀναγκαίων	ἀπορουμένους ᾤετο δεῖν, οὔτε μηδὲν
[4, 54]	ἢ τοὺς Γαβίους ἡ τῶν	ἀναγκαίων	ἔνδεια, καὶ οἱ πενέστατοι αὐτῶν
[4, 77]	πατρικίους παραστησάμενος ἔλεξε τοιάδε. ~Ὑπὲρ	ἀναγκαίων	καὶ κοινῶν πραγμάτων τοὺς λόγους
[4, 9]	ἀνδράσιν ἀπορουμένοις τῶν καθ´ ἡμέραν	ἀναγκαίων.	ὑπὲρ ἅπαντα δὲ ταῦτ´ ἔγνων
[4, 24]	λύτρα κατατιθέντες ἐξ ὁσίων καὶ	δικαίων	ἐργασιῶν συναχθέντα. ἀλλ´ οὐκ ἐν
[4, 76]	λιτανεύσαντες συλλαβέσθαι σφίσιν ὁσίων καὶ	δικαίων	ἔργων ἐφιεμένοις ἐξῄεσαν εἰς τὴν
[4, 30]	τοὺς ἀπορωτάτους, οἷς οὐδενὸς τῶν	δικαίων	φροντὶς ἦν, χρήμασιν ἐξωνούμενοι καὶ
[4, 20]	πραγμάτων ὁ δῆμος ἐκ τῶν	παλαιῶν	νόμων κύριος ἦν τῶν μεγίστων
[4, 41]	καὶ τὰς περὶ τῶν ἀμφισβητήτων	συμβολαίων	κρίσεις οὐκ ἐπὶ τὰ δίκαια
[4, 64]	ὅτι Ταρκυνίῳ τῷ προτέρῳ βασιλεύσαντι	Ῥωμαίων	ἀδελφόπαις ἦν καὶ Κολλατείας ἡγεμὼν
[4, 51]	τῶν Σαβίνων χρήμασι καὶ τὰ	Ῥωμαίων	ἅπαντα σὺν πολλοῖς αἰχμαλώτοις ἔτι
[4, 22]	σύμπας τῶν τιμησαμένων τοὺς βίους	Ῥωμαίων	ἀριθμός, ὡς ἐν τοῖς τιμητικοῖς
[4, 68]	στειλάντων ἀπόγονος, ἐν τοῖς ἐπιφανεστάτοις	Ῥωμαίων	ἀριθμούμενος δι´ ἀρετήν, μήτηρ δὲ
[4, 46]	ἃς ἐπὶ τῷ κατασχεῖν τὴν	Ῥωμαίων	ἀρχὴν ἐπετελέσατο. διεξελθὼν δὲ πολλὰς
[4, 69]	τὸν θεόν, τίνι πέπρωται τὴν	Ῥωμαίων	ἀρχὴν παραλαβεῖν, ὁ δὲ θεὸς
[4, 31]	ἐμὸς ὢν πάππος ἐκτήσατο τὴν	Ῥωμαίων	ἀρχὴν πολλοὺς καὶ μεγάλους ἀγῶνας
[4, 26]	δὲ συνῆλθον, συναγαγὼν τήν τε	Ῥωμαίων	βουλὴν καὶ τοὺς ἀπὸ τῶν
[4, 3]	τ´ αὐτὸν ἠγάσθη καὶ ὁ	Ῥωμαίων	δῆμος τῆς μετὰ βασιλέα τιμῆς
[4, 41]	τοῦτον παραλαμβάνει Λεύκιος Ταρκύνιος τὴν	Ῥωμαίων	δυναστείαν οὐ κατὰ νόμους, ἀλλὰ
[4, 23]	ἰδίᾳ πολλὰ ὠφελήσεσθαι τοὺς εὐπορωτάτους	Ῥωμαίων,	ἐὰν τοὺς ἀπελευθέρους ἐῶσι τῆς
[4, 24]	μοι πρὸς τοὺς ἐπιτιμῶντας τοῖς	Ῥωμαίων	ἔθεσιν εἰπεῖν. ~Ὁ δὲ Τύλλιος
[4, 75]	πόλεώς τε καὶ χώρας τῆς	Ῥωμαίων	εἰργομένους τὸν ἀεὶ χρόνον καὶ
[4, 60]	μειράκιον ἐξιόν, ᾧ φράσαντες, ὅτι	Ῥωμαίων	εἰσὶ πρέσβεις τῷ μάντει βουλόμενοι
[4, 4]	πολλῶν συνεγνωκυῖα θεσφάτων, ὅτι βασιλεῦσαι	Ῥωμαίων	ἐκεῖνον τὸν ἄνδρα εἵμαρτο. ἔτυχε
[4, 51]	δυσὶ μεγάλοις στρατεύμασιν εἰς τὴν	Ῥωμαίων	ἐμβαλοῦσα λεηλατεῖ τοὺς ἀγρούς, ἡ
[4, 4]	δὴ καὶ βασιλεὺς ἔτι γένῃ	Ῥωμαίων	ἐμοῦ καὶ εἰς τοῦτό σοι
[4, 21]	πολλὰς διέμεινε γενεὰς φυλαττόμενος ὑπὸ	Ῥωμαίων·	ἐν δὲ τοῖς καθ´ ἡμᾶς
[4, 27]	καὶ τὰς ἄλλας ἐπηγάγοντο κατὰ	Ῥωμαίων	ἐξενεγκεῖν τὸν πόλεμον, Καιρητανοὺς καὶ
[4, 13]	τὴν δημοσίαν χώραν τοῖς θητεύουσι	Ῥωμαίων·	ἔπειτα τοὺς νόμους τούς τε
[4, 27]	εἶναι καὶ μεγάλων· τῆς δὲ	Ῥωμαίων	ἐπιεικείας καὶ μετριότητος, ἐπειδὴ συγγνόντες
[4, 51]	κύκλῳ ὑπ´ ἐχθρῶν, καὶ τῶν	Ῥωμαίων	ἡ ἵππος ἐπικειμένη πανταχόθεν αὐτοὺς
[4, 4]	γένωνται, τὸν πρεσβύτερον αὐτῶν ἀποδεῖξαι	Ῥωμαίων	ἡγεμόνα. ~Ταῦτ´ εἰποῦσα καὶ τῶν
[4, 58]	τοὺς Γαβίους, ἀλλ´ ἵνα τὴν	Ῥωμαίων	ἡγεμονίαν ἐγκρατέστερον κατέχῃ ταῦτα πράττων·
[4, 58]	συγχωρεῖν καὶ σὺν τούτοις τὴν	Ῥωμαίων	ἰσοπολιτείαν ἅπασι χαρίζεσθαι, οὐ δι´
[4, 40]	γὰρ ἔτι σεβασμοῦ τυγχάνουσα ὑπὸ	Ῥωμαίων.	καὶ περὶ μὲν Τυλλίου τοσαῦτα
[4, 84]	φεύγειν Ταρκυνίους πόλιν τε τὴν	Ῥωμαίων	καὶ χώραν, ὅσης ἄρχουσι Ῥωμαῖοι,
[4, 27]	προσηγόρευσεν, ὡς καὶ νῦν ὑπὸ	Ῥωμαίων	καλεῖται· ἡλικίας τε προβεβηκὼς ἐπὶ
[4, 46]	οὐδὲ τὴν βασιλείαν εἶχε τὴν	Ῥωμαίων	κατὰ νόμους παρ´ ἑκόντων λαβὼν
[4, 39]	καὶ μυσαροῦ πάθους ἀσεβὴς ὑπὸ	Ῥωμαίων	κατὰ τὴν πάτριον γλῶτταν καλεῖται.
[4, 1]	Τύλλιος, ὅθ´ ἡ πόλις ὑπὸ	Ῥωμαίων	κατελαμβάνετο, μαχόμενος ἀποθνήσκει, τὴν δ´
[4, 13]	καὶ διένειμεν αὐτοὺς τοῖς ἀνεστίοις	Ῥωμαίων	οἰκίας κατασκευάσασθαι· ἔνθα καὶ αὐτὸς
[4, 34]	παίδων. ἀλλ´ ὁ δῆμος ὁ	Ῥωμαίων	οὐ τὸν διάδοχον τοῦ πατρός,
[4, 34]	χρόνος, ἐν ᾧ τετταρακονταετεῖ γεγονότι	Ῥωμαίων	οὐδεὶς ἡγήσατό με πώποτ´ ἀδικεῖν,
[4, 67]	ψυχορραγοῦσα ἀποθνήσκει. τοῖς δὲ παροῦσι	Ῥωμαίων	οὕτω δεινὸν ἔδοξεν εἶναι καὶ
[4, 24]	πράγματα καὶ τὰ καλὰ τῆς	Ῥωμαίων	πόλεως οὕτως ἄτιμα καὶ ῥυπαρὰ
[4, 79]	οὐδαμόθι γενόμενα πρῶτος εἰς τὴν	Ῥωμαίων	πόλιν εἰσαγαγὼν καὶ μόνος. οἷα
[4, 61]	ἐπὶ τῆς τρίτης ὑπατείας ἡ	Ῥωμαίων	πόλις αὐτὸν εἰς συντέλειαν ἐξειργάσατο.
[4, 38]	ἐκ τῶν αἰχμαλώτων, ἐτόλμησας βασιλέα	Ῥωμαίων	σεαυτὸν ἀναδεῖξαι. ὡς δὲ ταῦτ´
[4, 50]	στρατὸν ἐξάγειν ἐπὶ Σαβίνους ἔγνω	Ῥωμαίων	τ´ αὐτῶν ἐπιλέξας οὓς ἥκιστα
[4, 71]	αὐτοῖς ἀναδῶμεν ὑπὲρ τοῦ μηκέτι	Ῥωμαίων	Ταρκύνιον ἄρξειν καὶ τὸ περὶ
[4, 49]	λαμβάνων ἱερὸν ἔγνω κοινὸν ἀποδεῖξαι	Ῥωμαίων	τε καὶ Λατίνων καὶ Ἑρνίκων
[4, 65]	μετὰ δὲ τὴν ἐκείνου τελευτὴν	Ῥωμαίων	τε καὶ Λατίνων καὶ Τυρρηνῶν
[4, 39]	τῷ συμφέροντι τῆς πόλεως τῆς	Ῥωμαίων	τὴν ἀρχὴν αὐτὸν κατασχεῖν. ἀσπασαμένων
[4, 27]	ἀφαιρέσει χώρας τιμωρησάμενος, ἣν κατεκληρούχησε	Ῥωμαίων	τοῖς νεωστὶ προσεληλυθόσι πρὸς τὴν
[4, 62]	δυναστείας πάνυ θαυμαστὸν εὐτύχημα τῇ	Ῥωμαίων	ὑπάρξαι πόλει εἴτε θεῶν τινος
[4, 13]	κατὰ τὸν κύκλον τὸν περιέχοντα	Ἀθηναίων	τὸ ἄστυ, οὐ πολλῷ τινι
[4, 56]	ὑπερεχούσης ἀεὶ μήκωνος τῷ σκήπωνι	παίων	τὴν κεφαλὴν ἀπήραττε. ταῦτα ποιήσας
[4, 25]	τὴν διάνοιαν ἐπὶ τὰ τῶν	ἀρχαίων	βασιλέων τε καὶ πολιτικῶν ἀνδρῶν
[4, 24]	ἔθη καλῶς μὲν ὑπὸ τῶν	ἀρχαίων	ἐπινοηθέντα, κακῶς δ´ ὑπὸ τῶν
[4, 10]	συνέγραφεν οὓς μὲν ἐκ τῶν	ἀρχαίων	καὶ παρημελημένων ἀνανεούμενος, οὓς Ῥωμύλος
[4, 19]	ἐπιταγὰς κατὰ τὰ τιμήματα τῶν	βίων.	ὁπότε γὰρ αὐτῷ δεήσειε μυρίων
[4, 7]	τοῦτο δὲ τὸ μῆκος τῶν	βίων	οὐ φέρουσιν οἱ καθ´ ἡμᾶς
[4, 16]	αὐτῶν καὶ τὰ μεγέθη τῶν	βίων	σοφώτατον ἁπάντων πολιτευμάτων εἰσηγήσατο καὶ
[4, 56]	ὅτι κελεύει τοὺς ὑπερέχοντας τῶν	Γαβίων	ἀναιρεῖν, συνεκάλεσεν εἰς ἐκκλησίαν τὸ
[4, 57]	αὐτὸν προδιδόναι, {τὸν ἐπιφανέστατον τῶν	Γαβίων}	Ἀντίστιον Πέτρωνα ὠνόμασεν, ὃς ἐν
[4, 57]	ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν ἀπέκτεινε πολλοὺς τῶν	Γαβίων	καὶ ἀγαθούς. ~Ἐν ᾧ δὲ
[4, 58]	ἔδρασεν. οὔτε γὰρ ἀπέκτεινεν οὐδένα	Γαβίων	οὔτ´ ἐξήλασε τῆς πόλεως οὔτ´
[4, 85]	ἐλπίδος φεύγει σὺν ὀλίγοις εἰς	Γαβίων	πόλιν, ἧς βασιλέα τὸν πρεσβύτερον
[4, 55]	συμφέροντι διαλύσεσθαι. ἀσμένως δὲ τῶν	Γαβίων	τὸν λόγον ἀκουσάντων καὶ μηδὲν
[4, 58]	ταῦτα πράξας καὶ βασιλέα τῶν	Γαβίων	τὸν υἱὸν Σέξτον ἀποδείξας ἀπῆγε
[4, 61]	στοίχῳ κιόνων, ἐκ δὲ τῶν	πλαγίων	ἁπλῷ· ἐν δ´ αὐτῷ τρεῖς
[4, 80]	ἅπασι δὲ τούτοις οἰωνῶν καὶ	σφαγίων	καὶ τῶν ἄλλων σημείων καλῶν
[4, 58]	παραχρῆμα καὶ διωμόσατο κατὰ τῶν	σφαγίων.	τούτων ἐστὶ τῶν ὁρκίων μνημεῖον
[4, 46]	ὑπὲρ τοῦ δικαίου καὶ τῶν	ὁμολογιῶν	διεξελθὼν καὶ μεγάλα τὰς πόλεις
[4, 45]	τοῖς ἐπιτάγμασιν, ἀλλ´ ἀπηλλάχθαι τῶν	ὁμολογιῶν	οἰομένους, ἐξ οὗ Τύλλιος ἐτελεύτησε,
[4, 27]	ἀσεβημάτων, οὓς ἐγγυητὰς ποιησάμενοι τῶν	ὁμολογιῶν	παρέβησαν τὰ συγκείμενα, πολλῶν αὐτοὺς
[4, 22]	μέγιστον τῶν πρὸ τῆς πόλεως	πεδίων	ἔχοντας τὰ ὅπλα καὶ τάξας
[4, 82]	ἀμίαντον ἀφαιρεθεῖς´ αἰδῶ μετὰ βίας,	ἡδίων	καὶ μακαριώτερος ἔδοξεν ὁ θάνατος
[4, 44]	τ´ ἐν μέρει καὶ τῶν	ἰδίων	ἐπελανθάνοντο ἀλγεινῶν· κωλύειν μὲν γὰρ
[4, 5]	βασιλέως ἐπίτροπον ἁπάντων τῶν τ´	ἰδίων	καὶ τῶν κοινῶν ἀποδεικνύμενον, ἕως
[4, 4]	ἐπιμελητὴν καὶ φύλακα τῶν τ´	ἰδίων	καὶ τῶν κοινῶν, ἕως αὐτὸς
[4, 69]	ἑαυτῷ διαιτᾶσθαί τε μετὰ τῶν	ἰδίων	παίδων ἐπέτρεπεν, οὐ διὰ τιμήν,
[4, 72]	ἄλλοι τε πολλοὶ κατὰ τῶν	ἰδίων	πολιτῶν ἐχρήσαντο καὶ Ταρκύνιος τελευτῶν,
[4, 4]	ἑαυτοῦ μοῖραν οὔτε περὶ τῶν	ἰδίων	πραγμάτων διαθέμενος οὐδὲν οὔτε περὶ
[4, 25]	συνήγαγε, νόμους καταστησάμενος ἔξω τῶν	ἰδίων,	ὧν ἑκάστη πόλις εἶχε, τοὺς
[4, 7]	οὐ Τανακυλίδα ποιοῦντες μητέρα τῶν	παιδίων,	ἀλλὰ Γεγανίαν τινά, περὶ ἧς
[4, 5]	ἡγεμόνα. ~Ταῦτ´ εἰποῦσα καὶ τῶν	παιδίων	ἑκάτερον εἰς τὰς ἀγκάλας ἐμβαλοῦσα
[4, 9]	ἀνθρωπίνων, ἐμοὶ τὴν ἐπιμέλειαν τῶν	παιδίων	ἐπίστευσε. τίς οὖν ἢ πρὸς
[4, 9]	προδώσω πίστιν οὐδὲ τὴν τῶν	παιδίων	ἐρημίαν ἐγκαταλείψω κατὰ δύναμιν τὴν
[4, 9]	κοινῇ πάντες ἐπίτροποι καταλελεῖφθαι τῶν	παιδίων	καὶ βεβαιοῦτε αὐτοῖς ἣν ὁ
[4, 11]	μέν, ὧν Ταρκύνιος ὁ τῶν	παιδίων	πάππος εὖ ποιῶν ὑμᾶς διετέλεσεν,
[4, 9]	κατείληφεν, ἄνδρες πολῖται, κήδεσθαι τῶν	παιδίων	τούτων καὶ νηπίων. Ταρκύνιος γὰρ
[4, 48]	εὑρεθῇ παρεσκευασμένος ὅπλα ἔξω τῶν	ἐνοδίων,	ἢ τὸν καταψευσάμενον αὐτοῦ δίκην
[4, 79]	φαρμάκων ἀποκτείνας οὐδ´ ἀφοσιώσασθαι τῶν	φαρμακειῶν	ἀμφοτέρων τὰς διαβολάς, ὡς οὐχ
[4, 24]	καὶ συνεργοὶ τοῖς δεσπόταις γενόμενοι	φαρμακειῶν	καὶ ἀνδροφονιῶν καὶ τῶν εἰς
[4, 23]	καὶ οὐδέποτε ἀπορήσειν τὴν πόλιν	οἰκείων	ὅπλων, ἀλλ´ ἕξειν δυνάμεις αἰεὶ
[4, 2]	αἵτινες ἀπὸ τῆς ἑστίας τῶν	βασιλείων,	ἐφ´ ἧς ἄλλας τε Ῥωμαῖοι
[4, 4]	πρῶτον μὲν ἐπέταξε τὰς τῶν	βασιλείων	θύρας κλεῖσαι καὶ φύλακας ἐπ´
[4, 2]	ἡμέρας ἐν τῇ παστάδι τῶν	βασιλείων	καὶ κατενεχθέντος ἐφ´ ὕπνον, πῦρ
[4, 62]	οὐκ ἐπιχωρία βύβλους ἐννέα μεστὰς	Σιβυλλείων	χρησμῶν ἀπεμπολῆσαι θέλουσα. οὐκ ἀξιοῦντος
[4, 7]	ὁ τοῦ βίου χρόνος αὐτῷ	πλείων	ἀναφαίνεται τῶν ἑκατὸν καὶ δέκα
[4, 6]	δὲ Λεύκιος ὁ πρεσβύτερος οὐ	μείων	ἑπτακαιεικοσαέτους· οὐκ ἄρα νηπίους κατέλιπεν
[4, 51]	τῶν ὅπλων καὶ ἀπὸ τῶν	σημείων	ἐξέστησαν τῶν λογισμῶν καὶ τὰ
[4, 80]	καὶ σφαγίων καὶ τῶν ἄλλων	σημείων	καλῶν γενομένων, ὧν χωρὶς οὐδὲν
[4, 62]	χρὴ πράττειν, ἤρετο. κἀκεῖνοι διὰ	σημείων	τινῶν μαθόντες, ὅτι θεόπεμπτον ἀγαθὸν
[4, 62]	τῶν ἄλλων τῶν κατὰ πόλιν	πραγματειῶν,	καὶ δημοσίους αὐτοῖς παρακαθίστησιν, ὧν
[4, 62]	βίου ταύτην ἔχουσι τὴν ἐπιμέλειαν	στρατειῶν	ἀφειμένοι καὶ τῶν ἄλλων τῶν
[4, 19]	διὰ τὴν ἀπορίαν, τῶν δὲ	στρατειῶν	διὰ τὴν ἀνεισφορίαν. οὐ γὰρ
[4, 59]	ἔργον ἀναπαύσας τὸν λεὼν τῶν	στρατειῶν	καὶ πολέμων περὶ τὴν κατασκευὴν
[4, 21]	ἀφειμένοις τῶν εἰσφορῶν καὶ τῶν	στρατειῶν·	τῇ δὲ πόλει τοὺς αὐτοὺς
[4, 72]	τούτων μὲν οὐδετέραν προῃροῦντο τῶν	πολιτειῶν,	δημοκρατίαν δὲ συνεβούλευον ὥσπερ Ἀθήνησι
[4, 73]	διὰ τὰς παρακολουθούσας ἑκάστῃ τῶν	πολιτειῶν	κακίας τελευταῖος παραλαβὼν τὸν λόγον
[4, 72]	ἀσφαλεστάτην οὖσαν καὶ πρεπωδεστάτην τῶν	πολιτειῶν.	~Χαλεπῆς δὲ καὶ δυσκρίτου τῆς
[4, 56]	γὰρ ἐκεῖνος Περιάνδρῳ ποτὲ τῷ	Κορινθίων	τυράννῳ πυνθανομένῳ διὰ τοῦ πεμφθέντος
[4, 53]	καὶ τὴν ἀξίωσιν ἐρείπια θεασάμενος	οἰκιῶν	πολλαχῇ καὶ τείχους κύκλον, ἔτι
[4, 57]	ἔφη καὶ εἰς τὸν τῶν	πατρικίων	ἀριθμὸν ἅπαντας ἐγγράψειν οἰκίας τε
[4, 40]	μάλιστα τῇ αἰτίᾳ λέγεται τῶν	πατρικίων	αὐτῷ τινας συνεπιβουλεῦσαι· ἀδυνάτους δ´
[4, 25]	βουλῆς ἐξουσίαν καὶ τὴν τῶν	πατρικίων	δυναστείαν ἐλαττοῦν, ἀλλὰ καὶ ἐν
[4, 23]	ἄλλοις δημοτικοῖς. ~Ἀχθομένων δὲ τῶν	πατρικίων	ἐπὶ τῷ πράγματι καὶ δυσανασχετούντων
[4, 11]	ἀπολάβω. ἐπιβουλεύομαι γὰρ ὑπὸ τῶν	πατρικίων,	καὶ μεμήνυνταί μοι τινὲς ἐξ
[4, 63]	χρεών, ἀλλ´ ἐπιθεμένων αὐτῷ τῶν	πατρικίων	καὶ τοῦ δήμου συμφρονήσαντος ἐξέπεσε
[4, 11]	ὅτι Μάρκιοι συλλαμβανόντων αὐτοῖς τῶν	πατρικίων	κατασχόντες τὰ πράγματα δίχα πόνου,
[4, 82]	ἡγουμένων δὲ τῆς ἐπιχειρήσεως τῶν	πατρικίων,	οὐδενὸς δ´ ἡμῖν ἐλλείψοντος, ἐὰν
[4, 10]	πόλιν ὡς ἐπιβουλευόντων αὐτῷ τῶν	πατρικίων	προῆλθεν εἰς τὴν ἀγορὰν ἐσθῆτα
[4, 81]	~Τὰς μὲν οὖν ἡμετέρας τῶν	πατρικίων	συμφοράς, ἃς καὶ τῶν πολεμίων
[4, 38]	πρᾶξιν καὶ παρορμῶντες ἐκ τῶν	πατρικίων	συχνοί. οἱ μὲν δὴ συνῄεσαν·
[4, 27]	ὑπακούειν, καὶ τὴν διαφορὰν τῶν	πατρικίων	τὴν πρὸς τὸν ἡγεμόνα γενομένην
[4, 30]	ἑταιρίας τε συνάγοντες καὶ τῶν	πατρικίων	τοὺς ἀλλοτρίως ἔχοντας πρὸς τὸν
[4, 41]	δημοτικοῦ πλήθους, ὑπεριδὼν δὲ τῶν	πατρικίων,	ὑφ´ ὧν ἐπὶ τὴν δυναστείαν
[4, 43]	ἐλάμβανον καὶ οὐδὲν ὑπὸ τῶν	πατρικίων	ὡς πρότερον ἐβλάπτοντο περὶ τὰ
[4, 8]	Τύλλιος καὶ τὴν ἑταιρίαν τῶν	Μαρκίων	ἐξελάσας βεβαίως ἤδη τῆς ἀρχῆς
[4, 58]	τῶν σφαγίων. τούτων ἐστὶ τῶν	ὁρκίων	μνημεῖον ἐν Ῥώμῃ κείμενον ἐν
[4, 58]	περίτονος τοῦ σφαγιασθέντος ἐπὶ τῶν	ὁρκίων	τότε βοός, γράμμασιν ἀρχαϊκοῖς ἐπιγεγραμμένη
[4, 62]	παραζεύξας ἐκείνοις ἀπέδωκε τὴν τῶν	βιβλίων	φυλακήν, ὧν τὸν ἕτερον Μάρκον
[4, 59]	θαυμαστὸν ὑπόγειον ὀρυττομένων τε τῶν	θεμελίων	καὶ τῆς ὀρυγῆς εἰς πολὺ
[4, 17]	ἐκ τῶν ὑπολειπομένων τοὺς ἐλάττω	πεντακισχιλίων	δραχμῶν ἔχοντας οὐσίαν ἄχρι πέντε
[4, 16]	τίμησιν εἶχον ἐλάττονα μὲν τῶν	ἑπτακισχιλίων	καὶ πεντακοσίων δραχμῶν, οὐ μείονα
[4, 74]	ὁ βασιλεύς, τὴν ἡγεμονίαν τῶν	θυηπολιῶν,	ἄλλο δ´ οὐδέν. ~Ὃν δὲ
[4, 81]	πατρικίων συμφοράς, ἃς καὶ τῶν	πολεμίων	ἄν τις μαθὼν δακρύσειε, σιωπῶ,
[4, 54]	δῃουμένης διὰ τὰς συνεχεῖς τῶν	πολεμίων	εἰσβολὰς τῆς γῆς καὶ μηκέτι
[4, 52]	αὐτὰς οἱ Ῥωμαῖοι καταπλήξεως τῶν	πολεμίων	ἕνεκα· μαθόντες, ὅτι διέφθαρται τὸ
[4, 15]	τῶν ἀγρῶν ἅπαντες, ὁπότε γένοιτο	πολεμίων	ἔφοδος, καὶ τὰ πολλὰ διενυκτέρευον
[4, 51]	δὲ πλείους κατεκόπησαν ὑπὸ τῶν	πολεμίων	ἢ παρέδοσαν ἑαυτούς. ἀντέσχον δ´
[4, 3]	ἀποδειχθεὶς ἡγεμὼν ἐτρέψατο τοὺς τῶν	πολεμίων	ἱππεῖς καὶ μέχρι πόλεως Ἀντέμνης
[4, 14]	διετέλουν ὀλίγαις ὕστερον ἡμέραις τῶν	Κρονίων,	σεμνὴν ἐν τοῖς πάνυ καὶ
[4, 24]	τοῖς δεσπόταις γενόμενοι φαρμακειῶν καὶ	ἀνδροφονιῶν	καὶ τῶν εἰς θεοὺς ἢ
[4, 70]	δύναται πράξειν ἐπὶ καταλύσει τῆς	Ταρκυνίων	δυναστείας, καὶ οὔτ´ αὐτὸς διαλλαγήσεσθαι
[4, 30]	θυγατέρων καὶ ὁ νεώτερος τῶν	Ταρκυνίων.	ἐνταῦθα πάλιν ἀναγκάζομαι μεμνῆσθαι Φαβίου
[4, 84]	καὶ μηδενὶ ἐξεῖναι περὶ καθόδου	Ταρκυνίων	μήτε πράττειν μηδὲν μήτε λέγειν,
[4, 7]	τῆς ἀρχῆς ὁ πρεσβύτερος τῶν	Ταρκυνίων,	ὑπὲρ ἑβδομήκοντα ἔτη γεγονὼς ἂν
[4, 3]	τὰ κοινὰ τῆς πόλεως διοικεῖν	ἀξιῶν.	ἐν οἷς ἅπασιν ἐξητάσθη πιστὸς
[4, 6]	ἄρχειν καὶ τὰ κοινὰ πράττειν	ἀξιῶν	παραδίδοται, καὶ τὴν ἄπαρσιν ἐκεῖθεν
[4, 80]	ἐπιτρέπει τὸ συνέδριον ἐκ τῶν	ἀξίων	τῆς ἀρχῆς διαγνῶναι τὸν ἐπιτηδειότατον·
[4, 82]	τῆς πόλεως ἔπαρχον ὁ τύραννος	ἐξιὼν	ἐπὶ τὸν πόλεμον, Ταρκυνίου δὲ
[4, 55]	ἀποστάτης συνεχῶς ἐπὶ τὴν χώραν	ἐξιὼν	καὶ πολλὰς περιβαλλόμενος ὠφελείας· παρεσκεύασε
[4, 46]	πονηρότατον καὶ τὰς πράξεις αὐτοῦ	διεξιών,	ἃς ἐπὶ τῷ κατασχεῖν τὴν
[4, 56]	καρποῦ καὶ συγκομιδῆς ὥραν ἔχουσαι·	διεξιὼν	δὴ διὰ τούτων τῆς ὑπερεχούσης
[4, 45]	τοῦ Ταρκυνίου κατηγορίαν τ´ ἄλλα	διεξιὼν	ἔργα τοῦ ἀνδρός, οἷς αὐθάδειά
[4, 26]	πόλεσιν ἐπιτρέψασαι τὰ ἐγκλήματα διαγνῶναι.	διεξιὼν	ταῦτα τε καὶ ὅσα ἄλλα
[4, 63]	τῆς ἐπαναστάσεως ἄρξαντες καὶ δι´	οἵων	τρόπων ἦλθον ἐπὶ τὰ πράγματα,
[4, 84]	ἐὰν δέ τις παρὰ ταῦτα	ποιῶν	εὑρίσκηται τεθνάναι. ταύτην εἰ βουλομένοις
[4, 11]	ὁ τῶν παιδίων πάππος εὖ	ποιῶν	ὑμᾶς διετέλεσεν, ἀντὶ πολλῶν δέ,
[4, 17]	τῶν τεττάρων τούτων δύο μὲν	ὁπλοποιῶν	τε καὶ τεκτόνων καὶ τῶν
[4, 33]	ἐπιτροπείαν ὑμῶν ἔλαβον, ὦ Ταρκύνιε,	νηπίων	καταλειφθέντων οὐχ ἑκών, ἀλλ´ ὑπὸ
[4, 9]	κήδεσθαι τῶν παιδίων τούτων καὶ	νηπίων.	Ταρκύνιος γὰρ ὁ πάππος αὐτῶν
[4, 81]	ἀπορίαν ἥκομεν ἐκ πολλῶν καὶ	μακαρίων	ἐκπεσόντες ἀγαθῶν. οἱ λαμπροὶ δ´
[4, 23]	ῥᾴδιον εἰπεῖν οὐδὲ τῶν πάνυ	μακαρίων	μέχρι τίνος αὐτῷ παρέσται χρόνου.
[4, 71]	φράσαντες. ἔπειτα τῶν ἄλλων ἕκαστος	παριὼν	κατηγορείτω τῆς τυραννίδος καὶ τοὺς
[4, 75]	καὶ αὐτὸς ἀποθήσομαι τὴν τῶν	Κελερίων	ἀρχήν. ὁ δὲ κατασταθεὶς ὑπ´
[4, 71]	φησίν, ὦ Οὐαλέριε. τῶν γὰρ	Κελερίων	ἄρχων εἰμί, καὶ ἀποδέδοταί μοι
[4, 24]	τῶν ἐπισταμένων ἀκούειν, ἐκ τῶν	δεσμωτηρίων	ἐξεληλυθότες ἀρτίως κακοῦργοι μυρίων ἄξια
[4, 45]	προσλαβὼν τότ´ ἤδη καὶ τῶν	ὑπαιθρίων	ἐπεχείρει πειρᾶσθαι πολέμων καὶ στρατιὰν
[4, 62]	ἐν Ἀσίᾳ, κατὰ δόγμα βουλῆς	τριῶν	ἀποσταλέντων πρεσβευτῶν ἐπὶ τὴν ἀντιγραφήν·
[4, 49]	τε καὶ τῆς θυσίας πόλεις	τριῶν	δέουσαι πεντήκοντα ἐγένοντο. ταύτας τὰς
[4, 20]	δέ μοι καὶ πρότερον, ὅτι	τριῶν	πραγμάτων ὁ δῆμος ἐκ τῶν
[4, 19]	συμβαλλομένους στρατεύεσθαί τινας ἐκ τῶν	ἀλλοτρίων	ὀψωνιαζομένους χρημάτων, ὥσπερ {τοὺς} μισθοφόρους.
[4, 46]	καὶ ἀναγκαιοτάτων μὴ φεισάμενος τῶν	ἀλλοτρίων	φείσεται· παρῄνει τε τέως οὔπω
[4, 24]	ἑτέρων κατὰ τοὺς αὐτοὺς τρόπους	κυρίων	γενομένων ἐκέκτηντο τοὺς δούλους. οὐδὲν
[4, 82]	τε Οὐολούσκων καὶ Σαβίνων καὶ	μυρίων	ἄλλων ἄρχειν ἀξιοῦν, αὐτοὺς δὲ
[4, 24]	τῶν δεσμωτηρίων ἐξεληλυθότες ἀρτίως κακοῦργοι	μυρίων	ἄξια διαπεπραγμένοι θανάτων. εἰς τούτους
[4, 16]	μοῖραν, οἷς ἦν ἐντὸς μὲν	μυρίων	δραχμῶν, οὐ μεῖον δὲ πέντε
[4, 19]	βίων. ὁπότε γὰρ αὐτῷ δεήσειε	μυρίων	ἢ δισμυρίων, εἰ τύχοι, στρατιωτῶν,
[4, 19]	γὰρ αὐτῷ δεήσειε μυρίων ἢ	δισμυρίων,	εἰ τύχοι, στρατιωτῶν, καταδιαιρῶν τὸ
[4, 27]	τὰ συγκείμενα, πολλῶν αὐτοὺς ἔφη	τιμωριῶν	ἀξίους εἶναι καὶ μεγάλων· τῆς
[4, 40]	ἄριστον ἄνδρα, εἴτ´ ἐκ τῶν	ἐπιχωρίων,	{εἴτ´ ἐκ τῶν πολιτῶν, εἴτ´
[4, 41]	θρασυτάτων ξίφη καὶ λόγχας φερόντων	ἐπιχωρίων	τε καὶ ἀλλοδαπῶν, οἳ νυκτός
[4, 24]	κατατιθέντες ἐξ ὁσίων καὶ δικαίων	ἐργασιῶν	συναχθέντα. ἀλλ´ οὐκ ἐν τοῖς
[4, 12]	φήσας χάριτας, ὅτι μέμνηνται τῶν	εὐεργεσιῶν,	καὶ ἔτι πλείονα ὑποσχόμενος ἀγαθὰ
[4, 9]	προσῆκεν ὑμᾶς τὰς ὑπὲρ τῶν	εὐεργεσιῶν	χάριτας εἰδέναι, ἐπειδὴ δὲ τετελεύτηκε
[4, 12]	αὐτὸν ἀποδείξωσι βασιλέα, προεῖπεν ἡμέραν	ἀρχαιρεσιῶν,	εἰς ἣν ἐκέλευσε καὶ τοὺς
[4, 84]	ἀποδείκνυσι μεσοβασιλέα τὸν ἐπιμελησόμενον τῶν	ἀρχαιρεσιῶν	κατὰ τοὺς πατρίους νόμους Σπόριον
[4, 24]	δέ τινες λύτρα κατατιθέντες ἐξ	ὁσίων	καὶ δικαίων ἐργασιῶν συναχθέντα. ἀλλ´
[4, 76]	θεοὺς εὐχαῖς λιτανεύσαντες συλλαβέσθαι σφίσιν	ὁσίων	καὶ δικαίων ἔργων ἐφιεμένοις ἐξῄεσαν
[4, 85]	ἐτῶν τεττάρων καὶ τετταράκοντα καὶ	διακοσίων	ἀριθμόν, ἐπὶ δὲ τοῦ τελευταίου
[4, 61]	ὑψηλῆς βεβηκὼς ὀκτάπλεθρος τὴν περίοδον,	διακοσίων	ποδῶν ἔγγιστα τὴν πλευρὰν ἔχων
[4, 22]	ἐπὶ μυριάσιν ὀκτὼ χιλιάδες πέντε	τριακοσίων	ἀποδέουσαι. ἐποιήσατο δὲ καὶ τῆς
[4, 50]	δὲ τοῖς θεοῖς δεκατευθὲν ἀργύριον	τετρακοσίων	οὐ μεῖον γενέσθαι ταλάντων. ~Ἔτι
[4, 16]	ἐλάττονα μὲν τῶν ἑπτακισχιλίων καὶ	πεντακοσίων	δραχμῶν, οὐ μείονα δὲ μνῶν
[4, 62]	πύστιν καταμηνυθέντα ὑφ´ ἑνὸς τῶν	δημοσίων,	ὡς πατροκτόνον εἰς ἀσκὸν ἐνράψας
[4, 71]	ἀλλήλων ὤμνυον. γενομένων δὲ τῶν	ὁρκωμοσιῶν	μετὰ τοῦτ´ εὐθὺς ἐζήτουν, τίς
[4, 30]	καὶ λαβὼν τὰ προτέλεια τῶν	ἀνοσίων	γάμων διαπραξάμενος ἀπέρχεται. διελθόντος δ´
[4, 5]	εἶπεν οὐδὲν αὐτοῖς ἐκ τῶν	ἀνοσίων	ἐπιβουλευμάτων γεγονέναι οὐ δυνηθεῖσιν ἀποκτεῖναι
[4, 15]	Λεύκιος ἐν τῇ πρώτῃ τῶν	ἐνιαυσίων	ἀναγραφῶν ἱστορεῖ, βουλόμενος καὶ τῶν
[4, 83]	καὶ παντὸς ἐμφυλίου γεμούσαις ἄγους	θυσιῶν	καὶ σπονδῶν καταρχόμενος· ἔπειτα ταῖς
[4, 20]	δ´ ὄντων, ὥσπερ εἰκός, τῶν	πλουσίων,	οἱ πένητες ἐν ταῖς ψηφοφορίαις
[4, 52]	πλησίον ἐγένοντο καὶ εἶδον ἐπὶ	δορατίων	ἀναπεπηγυίας τὰς κεφαλὰς τῶν σφετέρων
[4, 61]	ἔσχε καὶ προῆλθέ τις αὐτοὺς	μετιών,	εἰσελθόντες φράζουσι τῷ μάντει τὸ
[4, 52]	ἀπροσδοκήτοις μέγας. ἀφ´ ὧν δ´	αἰτιῶν	ἤρξατο καὶ τελευτῆς ὁποίας ἔτυχεν,
[4, 65]	βασιλείαν, ὥσπερ ἐστὶ δίκαιον, τῶν	υἱῶν	αὐτοῦ πρεσβύτατος ὤν. ὅσα δ´
[4, 6]	εἰ δὴ τὸν νεώτερον τῶν	υἱῶν	ἔσχατον ἐκύησεν ἔτος ἔχουσα πεντηκοστόν·
[4, 85]	βασιλέα τὸν πρεσβύτερον ἀπέδειξε τῶν	υἱῶν	Σέξτον, ὡς καὶ πρότερον ἔφην·
[4, 55]	συντιθέντος, ὁ πρεσβύτατος αὐτοῦ τῶν	υἱῶν	Σέξτος ὄνομα κοινωσάμενος τὴν γνώμην
[4, 74]	πολιτείας, τῶν δὲ παρακολουθούντων αὐτῇ	κακῶν	ἀπηλλάχθαι. ἵνα δὲ καὶ τοὔνομα
[4, 62]	πολλάκις αὐτὴν ἔσωσεν ἐκ μεγάλων	κακῶν.	γυνή τις ἀφίκετο πρὸς τὸν
[4, 81]	καὶ βαράθροις δαπανωμένους, ἀνάπαυσιν τῶν	κακῶν	οὐδὲ τὴν ἐλαχίστην λαμβάνοντας; τίς
[4, 67]	τῶν κατεσχηκότων τὴν οἰκίαν αὐτοῦ	κακῶν	οὐδὲν εἰδὼς καὶ σὺν αὐτῷ
[4, 1]	ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα στάδιον Ἐπιτελίδης	Λάκων	ἄρχοντος Ἀθήνησιν Ἀρχεστρατίδου· περὶ οὗ
[4, 71]	τῶν Ταρκυνίου παίδων τε καὶ	κολάκων	φέρειν δυνάμενοι. Ταῦτα λέξαντος αὐτοῦ
[4, 15]	ἱδρύσασθαι θεῶν ἐπισκόπων τε καὶ	φυλάκων	τοῦ πάγου, οὓς ἔταξε θυσίαις
[4, 54]	ἐπίμαχα καὶ ῥᾴδια ληφθῆναι διὰ	κλιμάκων	ἐξοικοδομεῖν τε καὶ ἀποταφρεύειν δεδοικότες
[4, 79]	ἡμέραις καὶ διὰ τῶν αὐτῶν	φαρμάκων	ἀποκτείνας οὐδ´ ἀφοσιώσασθαι τῶν φαρμακειῶν
[4, 33]	ὦ Ταρκύνιε, νηπίων καταλειφθέντων οὐχ	ἑκών,	ἀλλ´ ὑπὸ τῶν πραγμάτων ἀναγκασθείς·
[4, 30]	τὸν Τύλλιον, εἰ μὴ βούλοιτο	ἑκὼν	παραδοῦναι τὴν ἀρχήν, ἐμηχανῶντο ἑταιρίας
[4, 7]	δὴ τὰ ἄτοπα συνειδότες τῶν	Ῥωμαϊκῶν	συγγραφέων τινὲς ἑτέραις αὐτὰ λύειν
[4, 1]	αὐτὴν ἀφίησι καὶ πασῶν μάλιστα	γυναικῶν	ἀσπαζομένη τε καὶ τιμῶσα διετέλεσεν.
[4, 1]	καὶ σωφρονεστάτῃ τῶν ἐν Κορνικόλῳ	γυναικῶν.	αὐτὸς μὲν οὖν ὁ Τύλλιος,
[4, 64]	καλλίστην οὖσαν τῶν ἐν Ῥώμῃ	γυναικῶν	καὶ σωφρονεστάτην ἐπεχείρησεν ὁ Σέξτος
[4, 82]	ἔσχες, ἡμεῖς δ´ ἄνδρες γενόμενοι	γυναικῶν	χείρους ἀρετῇ γενησόμεθα; καὶ σοὶ
[4, 33]	ἅπαντ´ ἀπήντηκέ μοι καὶ ὥσπερ	ἀδικῶν	αὐτὸς ἐγκαλοῦμαι, τὴν μὲν τύχην
[4, 40]	τῆς Τύχης, ὃν αὐτὸς κατεσκεύασεν,	εἰκὼν	αὐτοῦ κειμένη ξυλίνη κατάχρυσος ἐμπρήσεως
[4, 40]	καινῆς ἐστι τέχνης, ἡ δ´	εἰκών,	οἵα πρότερον ἦν, ἀρχαικὴ τὴν
[4, 17]	ἐν ἀκμῇ, δέκα δὲ τῶν	ὑπερηλίκων	κατὰ ταὐτὰ τοῖς προτέροις. ὅπλα
[4, 21]	δαπανωμένοις καὶ μηδεμίαν ἀνάπαυσιν τῶν	πολεμικῶν	κινδύνων λαμβάνουσιν ἧττον ἐσῄει βαρύνεσθαι
[4, 26]	ἱερῷ κειμένη γραμμάτων ἔχουσα χαρακτῆρας	{Ἑλληνικῶν}	οἷς τὸ παλαιὸν ἡ Ἑλλὰς
[4, 36]	ἀδίκως; ἢ τούτων μὲν τῶν	τυραννικῶν	ἀδικημάτων οὐδὲν ἔχουσιν εἰπεῖν ὑπ´
[4, 49]	Ῥωμαίων τε καὶ Λατίνων καὶ	Ἑρνίκων	καὶ Οὐολούσκων τῶν ἐγγραψαμένων εἰς
[4, 49]	Ταρκύνιος ἐπρεσβεύσατο καὶ πρὸς τὰς	Ἑρνίκων	πόλεις καὶ πρὸς τὰς Οὐολούσκων
[4, 45]	ἀνήρ τις ἐν πόλει μὲν	οἰκῶν	Κορίλλῃ, δυνατὸς δὲ καὶ χρήμασι
[4, 9]	ποιήσας Τυρρηνοὺς ἅπαντας μέγιστον τῶν	περιοίκων	δυναμένους, ἀναγκάσας δὲ τὸ Σαβίνων
[4, 4]	πατρὸς υἱοὶ μεταλαμβάνουσι, καὶ θυγατρὶ	συνοικῶν	ἡμετέρᾳ, ἐὰν δὴ καὶ βασιλεὺς
[4, 26]	ὡς χρὴ Λατίνους μὲν τῶν	προσοίκων	ἄρχειν καὶ τὰ δίκαια τάττειν
[4, 25]	τῶν ἀρχαίων βασιλέων τε καὶ	πολιτικῶν	ἀνδρῶν μνημεῖα, ἐξ ὧν εἰς
[4, 4]	οὔτε περὶ τῶν κοινῶν καὶ	πολιτικῶν	ἐπισκήψας, ἀλλ´ οὐδ´ ἀσπάσασθαί τινα
[4, 21]	πένησι τοῖς πολλοστὴν ἔχουσι τῶν	πολιτικῶν	μοῖραν εὐλογίστως καὶ πρᾴως φέρειν
[4, 44]	καὶ τέκτονες καὶ λιθουργοὶ τῶν	ἰδιωτικῶν	ἔργων ἀφεστῶτες ἐπὶ ταῖς δημοσίαις
[4, 25]	ἐποιεῖτο τὰς διαγνώσεις, τῶν δ´	ἰδιωτικῶν	ἰδιώτας ἔταξεν εἶναι δικαστάς, ὅρους
[4, 25]	δικαζόντων ἐκεῖνος διελὼν ἀπὸ τῶν	ἰδιωτικῶν	τὰ δημόσια, τῶν μὲν εἰς
[4, 58]	κατεψηφικότων, οὐδὲν ὁ Ταρκύνιος ὧν	προσεδόκων	τε καὶ ἐδεδοίκεσαν καίτοι πικρὸς
[4, 29]	τοὺς λόγους πίστεις ἐπιθέντος δι´	ὅρκων,	οὓς ἐκείνη προῃρεῖτο, οὐδὲν ἔτι
[4, 56]	τῶν σταχύων ἀποθραύων ἐρρίπτει χαμαὶ	διδάσκων,	ὅτι δεῖ τῶν ἀστῶν τοὺς
[4, 23]	ἐπισταμένους ὑπομιμνήσκων, τοὺς δ´ ἀγνοοῦντας	διδάσκων,	ὅτι πόλει δυναστείας ἐφιεμένῃ καὶ
[4, 26]	ἥκοντας λόγον διεξῆλθε παρακλητικὸν ὁμονοίας,	διδάσκων	ὡς καλὸν μὲν χρῆμα πολλαὶ
[4, 32]	πόλει κρείττους· ἐὰν δ´ ἐντεῦθεν	ἀποδιδράσκων,	ὅπερ ἐστὶν ἀεί σοι ποιεῖν
[4, 23]	εἰσηγήσατο λόγον τοὺς μὲν ἐπισταμένους	ὑπομιμνήσκων,	τοὺς δ´ ἀγνοοῦντας διδάσκων, ὅτι
[4, 49]	τὴν συμμαχίαν, ἐκ δὲ τοῦ	Οὐολούσκων	ἔθνους δύο πόλεις ἐδέξαντο μόναι
[4, 53]	συλληψομένων, ἔπεισαν αὐτοὺς συμπροθυμηθέντων καὶ	Οὐολούσκων·	ἐπρεσβεύσαντο γὰρ κἀκεῖνοι δεόμενοι συμμαχίας·
[4, 82]	ἁπάντων ἡ πόλις, αἰσχρόν τε	Οὐολούσκων	καὶ Σαβίνων καὶ μυρίων ἄλλων
[4, 49]	Ἑρνίκων πόλεις καὶ πρὸς τὰς	Οὐολούσκων	προκαλούμενος κἀκείνους εἰς φιλίαν τε
[4, 49]	καὶ Λατίνων καὶ Ἑρνίκων καὶ	Οὐολούσκων	τῶν ἐγγραψαμένων εἰς τὴν συμμαχίαν,
[4, 52]	ταῦτα πολλὰς ἐξόδους ἐπὶ τὴν	Οὐολούσκων	χώραν τοτὲ μὲν ἁπάσῃ τῇ
[4, 46]	ὁ καὶ τὸν ὀψισμὸν αὐτοῦ	διαβαλὼν	οὐκ εἴα τοὺς συνέδρους παραχωρεῖν
[4, 81]	πολλῶν λελείμμεθα, ταπεινοὶ δ´ ἐκ	μεγάλων	γεγόναμεν, εἰς πενίαν δὲ καὶ
[4, 62]	ἢ τεράτων τινῶν καὶ φαντασμάτων	μεγάλων	καὶ δυσευρέτων αὐτοῖς φανέντων, οἷα
[4, 26]	ἐξ ἑκάστης πόλεως συνεκάλει περὶ	μεγάλων	καὶ κοινῶν φήσας πραγμάτων συμβούλους
[4, 62]	βίον πολλάκις αὐτὴν ἔσωσεν ἐκ	μεγάλων	κακῶν. γυνή τις ἀφίκετο πρὸς
[4, 9]	μετὰ πολλῶν ἅπαντα ταῦτα καὶ	μεγάλων	κινδύνων κατεργασάμενος. ὅσον μὲν οὖν
[4, 29]	ἀνήρ, ὅς με ταπεινὴν ποιεῖ	μεγάλων	οὖσαν ἀξίαν καὶ καλὴν τὸ
[4, 23]	ὅτι πόλει δυναστείας ἐφιεμένῃ καὶ	μεγάλων	πραγμάτων ἑαυτὴν ἀξιούσῃ οὐδενὸς οὕτω
[4, 45]	ὁρίσας, ὡς περὶ κοινῶν καὶ	μεγάλων	πραγμάτων σὺν αὐτοῖς βουλευσόμενος. οἱ
[4, 27]	ἔφη τιμωριῶν ἀξίους εἶναι καὶ	μεγάλων·	τῆς δὲ Ῥωμαίων ἐπιεικείας καὶ
[4, 23]	τρόποις ἐξετάζουσι τοὺς ἀξίους τῶν	καλῶν,	ἀλλὰ ταῖς συντυχίαις, ὁρῶντες ὡς
[4, 68]	φύσιν εἶχε πρὸς οὐδὲν τῶν	καλῶν	ἀντιπράττουσαν. ἐπεὶ δὲ Τύλλιον ἀποκτείνας
[4, 80]	σφαγίων καὶ τῶν ἄλλων σημείων	καλῶν	γενομένων, ὧν χωρὶς οὐδὲν ἂν
[4, 31]	ἀποδεδωκέναι παραδείγμασι χρώμενον τοῖς τῶν	καλῶν	καὶ ἀγαθῶν ἐπιτρόπων ἔργοις, ὅσοι
[4, 15]	κρησφύγετα κατεσκεύασεν, Ἑλληνικοῖς ὀνόμασιν αὐτὰ	καλῶν	Πάγους, ἔνθα συνέφευγον ἐκ τῶν
[4, 12]	παρεῖναι. συνελθόντος δὲ τοῦ δήμου	καλῶν	τὰς φράτρας κατὰ μίαν ἀνεδίδου
[4, 85]	τοὺς πολίτας ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν	παρακαλῶν,	οὐδενὶ τῶν ἄλλων φράσας ἠπείγετο
[4, 50]	εὐτυχίαν ἅπασι λυπηροὶ καὶ βαρεῖς,	ἐγκαλῶν	αὐτοῖς ἁρπαγάς τινας καὶ λῃστείας,
[4, 30]	τὸν Ταρκύνιον, καὶ τὰ μὲν	ἐγκαλῶν,	τὰ δὲ νουθετῶν, τὰ δὲ
[4, 45]	γνοὺς δὲ ταῦτα προεῖπε δι´	ἀγγέλων	ἥκειν εἰς τὴν ἐν Φερεντίνῳ
[4, 85]	παρὰ τῶν ἀπὸ τῆς πόλεως	ἀγγέλων,	οἷς ἐξεγένετο πρώτοις πρὶν ἢ
[4, 25]	τὸν ἑαυτῶν τρόπον δικαζόντων ἐκεῖνος	διελὼν	ἀπὸ τῶν ἰδιωτικῶν τὰ δημόσια,
[4, 16]	θώρακας καὶ κνημῖδας καὶ ξίφη.	διελὼν	δ´ αὐτοὺς διχῇ, τετταράκοντα μὲν
[4, 15]	χωρίζει τῶν μοιρῶν τὸν ἀριθμόν.	διελὼν	δ´ οὖν ὁ Τύλλιος εἰς
[4, 16]	ἀντὶ τῶν ἀσπίδων ἀνέδωκε θυρεούς.	διελὼν	δὲ καὶ τούτων τοὺς ὑπὲρ
[4, 14]	τείχει περιέλαβεν, εἰς τέτταρας μοίρας	διελὼν	τὴν πόλιν καὶ θέμενος ἐπὶ
[4, 7]	πάντα τὰ ἔργα δι´ ἑαυτοῦ	τελῶν·	οὐκ εἶχε δὲ λόγον ἐν
[4, 17]	μετὰ τοὺς ἐφεστῶτας τοῖς προμάχοις.	~Ἀφελὼν	δὲ πάλιν ἐκ τῶν ὑπολειπομένων
[4, 80]	λαβών, ἆρα βασιλικῶς αὐτῇ κέχρηται	ζηλῶν	τοὺς προτέρους ἡγεμόνας, οἳ λέγοντές
[4, 25]	καὶ τὰς ἄλλας φιλοφροσύνας παρ´	ἀλλήλων	ἀναλαβόντες, εἴ τι πρόσκρουσμα πόλει
[4, 53]	ταῦτα μεγάλοις στρατεύμασιν εἰς τὴν	ἀλλήλων	γῆν εἰσβολαὶ καὶ καταδρομαὶ μάχαι
[4, 43]	ἐξ ἴσου τὰ δίκαια παρ´	ἀλλήλων	ἐλάμβανον καὶ οὐδὲν ὑπὸ τῶν
[4, 54]	καὶ ἀποταφρεύειν δεδοικότες τὰς αἰφνιδίους	ἀλλήλων	ἐφόδους. μᾶλλον δ´ ὁ Ταρκύνιος
[4, 73]	ἔχοντος ἰσχὺν ἑκατέρου· αἰδώς τ´	ἀλλήλων	καὶ κώλυσις τοῦ καθ´ ἡδονὴν
[4, 27]	μεγάλοις στρατεύμασι ποιουμένων εἰς τὴν	ἀλλήλων	καὶ παρατάξεις ἄλλας ἐπ´ ἄλλαις
[4, 43]	ταὐτὸ πολλοὶ βουλὰς ἀπορρήτους μετ´	ἀλλήλων	ποιῶνται περὶ καταλύσεως τῆς ἀρχῆς.
[4, 71]	καὶ τὸ ξίφος δεχόμενοι παρ´	ἀλλήλων	ὤμνυον. γενομένων δὲ τῶν ὁρκωμοσιῶν
[4, 19]	τοὺς μὲν περὶ μειζόνων κινδυνεύοντας	ἄθλων	μείζονας ὑπομένειν κακοπαθείας τοῖς τε
[4, 65]	μηδενός. Ὡς δὲ πολὺς ἦν	ἀπειλῶν	θ´ ἅμα καὶ ἀντιβολῶν καὶ
[4, 4]	ἔτυχες, ἁπάντων μάλιστα σὲ τιμήσας	φίλων	καὶ συγγενῶν ἀνόσια παθὼν ἐκπεπλήρωκε
[4, 38]	γεγονότων ἐσκήπτετο καὶ πολλὰ διὰ	φίλων	λιπαρῶν τὸν Τύλλιον ἠξίου συγγνώμονα
[4, 38]	Ταρκύνιον ἑταιρείας, τῶν δ´ αὐτοῦ	φίλων	πολλὴν ἐρημίαν, ἀπῄει στένων κρατούντων
[4, 30]	ἐχθρῶν λαμβάνειν, πολλάκις μετὰ τῶν	φίλων	προκαλούμενος εἰς λόγους τὸν Ταρκύνιον,
[4, 38]	χωρεῖν διαλλαγὰς πρῶτον εὑρόμενον διὰ	φίλων	πρὸς τὸν Τύλλιον, ἵνα πιστεύσας
[4, 40]	Τυλλίου σὺν ὀλίγοις τισὶ τῶν	φίλων,	Ταρκυνίου θυγάτηρ οὖσα τοῦ προτέρου
[4, 9]	ἐξ αὑτοῦ γεγονότα τιμῶν καὶ	φιλῶν,	ὡς καὶ ὑμεῖς ἴστε, διετέλεσε,
[4, 18]	τῶν τε φαλαγγιτῶν καὶ τῶν	ψιλῶν	στράτευμα· τὸ δὲ τῶν ἱππέων
[4, 40]	κατάχρυσος ἐμπρήσεως γενομένης καὶ τῶν	ἄλλων	ἁπάντων διαφθαρέντων μόνη διέμεινεν οὐδὲν
[4, 66]	Θαυμάσαντος δ´ αὐτοῦ καὶ τῶν	ἄλλων	ἁπάντων καὶ τίς ὕβρικεν αὐτὴν
[4, 45]	σύλλογον αὐτὸν τὸν κεκληκότα τῶν	ἄλλων	ἁπάντων παρόντων. ἀπολογουμένου δὲ τοῦ
[4, 82]	Οὐολούσκων καὶ Σαβίνων καὶ μυρίων	ἄλλων	ἄρχειν ἀξιοῦν, αὐτοὺς δὲ δουλεύοντας
[4, 39]	κατασχεῖν. ἀσπασαμένων δὲ καὶ τῶν	ἄλλων	αὐτὸν ὡς βασιλέα τῶν συγκατασκευασάντων
[4, 34]	παραδούσης τὰ πράγματα μήτε τῶν	ἄλλων	γενομένων τῶν κατὰ νόμον, τούτους
[4, 36]	πρῶτος οἷς ὥρισα κατὰ τῶν	ἄλλων	δικαίοις ὥσπερ ἰδιώτης πειθόμενος· τῶν
[4, 19]	ἀναπαυομένους καὶ χρήματα πλείω τῶν	ἄλλων	εἰσφέρειν· τοῖς δὲ τὰ μέτρια
[4, 71]	τὰ γενόμενα φράσαντες. ἔπειτα τῶν	ἄλλων	ἕκαστος παριὼν κατηγορείτω τῆς τυραννίδος
[4, 57]	λίθοις· τὴν δὲ κατὰ τῶν	ἄλλων	ζήτησίν τε καὶ τιμωρίαν τῶν
[4, 3]	ἄριστος καὶ πρῶτος ἐστεφανοῦτο τῶν	ἄλλων.	καὶ ἐπειδὴ παρέστη Ῥωμαίοις εἰς
[4, 21]	τοὺς τῶν κινδύνων πλεῖστον τῶν	ἄλλων	μεταλαχόντας καὶ πράξοντας ὅσα δεῖ.
[4, 57]	συλλαβομένοις τοῦ ἔργου χωρὶς τῶν	ἄλλων	μισθῶν, οὓς πρότερον ὑπέσχητο, πολιτείαν
[4, 65]	Λατίνων καὶ Τυρρηνῶν καὶ τῶν	ἄλλων	ὅσων ἐκεῖνος ἄρχει. ἐγὼ γὰρ
[4, 23]	φρονήσει τε διαφέρειν οἰομένους τῶν	ἄλλων	οὐδὲ τὰ ἐν ποσὶ καὶ
[4, 42]	ἀρχῆς ἐκπεσεῖν· ἔπειτα καὶ τῶν	ἄλλων,	οὓς ὑπελάμβανε βαρεῖαν ἡγεῖσθαι τὴν
[4, 62]	τὴν ἀντιγραφήν· οἱ δ´ ἐξ	ἄλλων	πόλεων καὶ παρ´ ἀνδρῶν ἰδιωτῶν
[4, 12]	βασιλείαν παρελθὼν πολλῶν μὲν καὶ	ἄλλων	πολιτευμάτων εἰσηγητὴς ἐγένετο, μέγαν δὲ
[4, 80]	οἰωνῶν καὶ σφαγίων καὶ τῶν	ἄλλων	σημείων καλῶν γενομένων, ὧν χωρὶς
[4, 2]	τὰ δ´ αὐτὰ καὶ τῶν	ἄλλων	τερατοσκόπων ἀποφηναμένων δόξαι τῷ βασιλεῖ
[4, 8]	μήτε βουλῆς ψηφισαμένης μήτε τῶν	ἄλλων	τῶν κατὰ νόμον ἐπιτελεσθέντων. συνιόντες
[4, 62]	ἐπιμέλειαν στρατειῶν ἀφειμένοι καὶ τῶν	ἄλλων	τῶν κατὰ πόλιν πραγματειῶν, καὶ
[4, 17]	τε καὶ τεκτόνων καὶ τῶν	ἄλλων	τῶν κατασκευαζόντων τὰ εἰς τὸν
[4, 85]	τὴν ἐλευθερίαν παρακαλῶν, οὐδενὶ τῶν	ἄλλων	φράσας ἠπείγετο τοὺς υἱοὺς ἀναλαβὼν
[4, 51]	Συέσσῃ διατρίβοντος αὐτοῦ παρῆν τις	ἀγγέλλων,	ὅτι Σαβίνων ἡ κρατίστη νεότης
[4, 77]	καὶ κοινῶν πραγμάτων τοὺς λόγους	μέλλων	πρὸς ὑμᾶς ποιεῖσθαι, ἄνδρες πολῖται,
[4, 9]	ἔθνος ὑποχείριον ὑμῖν γενέσθαι, μετὰ	πολλῶν	ἅπαντα ταῦτα καὶ μεγάλων κινδύνων
[4, 73]	ἧς μεγάλη καὶ εὐδαίμων καὶ	πολλῶν	ἄρχουσα ἀνθρώπων ἡ πόλις ἡμῶν
[4, 27]	τῶν ὁμολογιῶν παρέβησαν τὰ συγκείμενα,	πολλῶν	αὐτοὺς ἔφη τιμωριῶν ἀξίους εἶναι
[4, 11]	εὖ ποιῶν ὑμᾶς διετέλεσεν, ἀντὶ	πολλῶν	δέ, ὧν αὐτὸς ἐγὼ κατὰ
[4, 62]	οἱ δὲ νῦν ὄντες ἐκ	πολλῶν	εἰσι συμφορητοὶ τόπων, οἱ μὲν
[4, 82]	σίδηρον. ὦ θαυμαστὴ σὺ καὶ	πολλῶν	ἐπαίνων ἀξία τῆς εὐγενοῦς προαιρέσεως,
[4, 40]	μοι πρότερον, ἀληθὴς εἶναι ὑπὸ	πολλῶν	ἐπιστεύθη. ἐν γὰρ τῷ ναῷ
[4, 68]	δεινὸν ὑπὸ τοῦ τυράννου παθεῖν	πολλῶν	καὶ ἀγαθῶν ἀνδρῶν ἀπολλυμένων. ~Καταφρονήσας
[4, 81]	καὶ δεινὴν ἀπορίαν ἥκομεν ἐκ	πολλῶν	καὶ μακαρίων ἐκπεσόντες ἀγαθῶν. οἱ
[4, 81]	εἴ γ´ ὀλίγοι μὲν ἐκ	πολλῶν	λελείμμεθα, ταπεινοὶ δ´ ἐκ μεγάλων
[4, 72]	τοῦτ´ ἐλέχθησαν πολλοὶ καὶ παρὰ	πολλῶν	λόγοι. ἐδόκει δὲ τοῖς μὲν
[4, 12]	τρόπον ἐπὶ τὴν βασιλείαν παρελθὼν	πολλῶν	μὲν καὶ ἄλλων πολιτευμάτων εἰσηγητὴς
[4, 11]	γυναιξί τε καὶ τέκνοις ἀντὶ	πολλῶν	μέν, ὧν Ταρκύνιος ὁ τῶν
[4, 74]	παρασήμων, ἃ τοῖς βασιλεῦσιν ἀποδέδοται,	πολλῶν	ὄντων εἴ τινα λυπηρὰς ὄψεις
[4, 4]	τε συλλαμβάνουσα ἰδίῳ καὶ ἐκ	πολλῶν	συνεγνωκυῖα θεσφάτων, ὅτι βασιλεῦσαι Ῥωμαίων
[4, 47]	τοῦ Τύρνου χρησαμένου καὶ τῶν	πολλῶν	σφόδρα κινηθέντων ἐπὶ τοῖς λόγοις
[4, 55]	Γάβιοι μέγα προσγεγονέναι σφίσι πλεονέκτημα	πολλῶν	ὡς αὐτοὺς ἀφικομένων καὶ οὐ
[4, 61]	μήκους παρὰ τὸ πλάτος οὐδ´	ὅλων	πεντεκαίδεκα ποδῶν. ἐπὶ γὰρ τοῖς
[4, 65]	ἦν ἀπειλῶν θ´ ἅμα καὶ	ἀντιβολῶν	καὶ διομνύμενος ἀληθεύειν τῶν λεγομένων
[4, 23]	οὐδέποτε ἀπορήσειν τὴν πόλιν οἰκείων	ὅπλων,	ἀλλ´ ἕξειν δυνάμεις αἰεὶ διαρκεῖς,
[4, 4]	φανεροῦ πάσῃ δυνάμει καὶ μεθ´	ὅπλων	αὐτοῖς ὁμόσε χωροῦντας, ἐὰν ἄρα
[4, 50]	ἥκιστα ὑπώπτευεν, εἰ κύριοι τῶν	ὅπλων	γένοιντο, ἐλευθερίας μεταποιήσεσθαι, καὶ τὴν
[4, 4]	τε ῥάβδους καὶ τὴν τῶν	ὅπλων	ἐξουσίαν κάλει τοὺς βουλεύσαντας ἀποκτεῖναι
[4, 51]	Σαβῖνοι καὶ γνωρίσαντες ἐκ τῶν	ὅπλων	καὶ ἀπὸ τῶν σημείων ἐξέστησαν
[4, 41]	κατὰ νόμους, ἀλλὰ διὰ τῶν	ὅπλων	κατασχών, κατὰ τὸν τέταρτον ἐνιαυτὸν
[4, 9]	δημοσίας γῆς, ἣν διὰ τῶν	ὅπλων	κτησάμενοι κατέχετε, μὴ τοὺς ἀναιδεστάτους
[4, 45]	τὰς δυναστείας, ἀλλὰ διὰ τῶν	ὅπλων	κτησαμένοις, οὐ μόνον ἐπιχωρίου δεῖ
[4, 82]	οὐ σωμάτων, οὐ χρημάτων, οὐχ	ὅπλων,	οὐ στρατηγῶν, οὐ τῆς ἄλλης
[4, 85]	κεκλεισμένας τὰς πύλας καὶ μεστὰς	ὅπλων	τὰς ἐπάλξεις ᾤχετο πάλιν ἐπὶ
[4, 23]	τύχας μηδ´ εἴ τινες ἐκ	δούλων	ἐγένοντο ἐλεύθεροι πολυπραγμονοῦντας, τοὺς δὲ
[4, 57]	ἑταίροις τὴν φυλακὴν ἐπιτρέψας τῶν	πυλῶν,	ἵνα μὴ διαφύγοιεν αὐτὸν οἱ
[4, 58]	τῆς πόλεως γενόμενος ἀνοιχθεισῶν τῶν	πυλῶν	ὑπὸ τῶν ἐπὶ τοῦτο παρεσκευασμένων
[4, 37]	δίκην ὁρμῆς ἤδη γινομένης τῶν	ὄχλων	ἐπ´ αὐτὸν ᾤχετο φεύγων ἅμα
[4, 30]	λαβὼν τὰ προτέλεια τῶν ἀνοσίων	γάμων	διαπραξάμενος ἀπέρχεται. διελθόντος δ´ οὐ
[4, 47]	γυναῖκα. ἐπεὶ δ´ ἀπηξιώθη τῶν	γάμων	κατὰ τὸ εἰκός· τίς γὰρ
[4, 33]	διάδοχον ἔμελλον καταλείψειν ἁπάντων τῶν	ἐμῶν.	ἐπειδὴ δὲ παρὰ γνώμην ἅπαντ´
[4, 36]	μοι καὶ ἐπὶ τίνι τῶν	ἐμῶν	ἔργων ἀχθόμενοι· πότερον ὅτι πολλοὺς
[4, 9]	ὑμᾶς, ἄνδρες Ῥωμαῖοι, καὶ τῶν	ἐμῶν	μεμνημένους ἀγώνων, οὓς ὑπὲρ τῆς
[4, 32]	τετταρακοστὸν ἔτος ἀποστερεῖν με τῶν	ἐμῶν,	οὔτε σώματος ἀναπήρου τυχόντα οὔτε
[4, 35]	ποιεῖν σοι προσῆκεν· ἐξέτασιν τῶν	ἐμῶν	ποιησάμενον ἁμαρτημάτων καὶ τὰς σαυτοῦ
[4, 64]	Ῥωμαίων ἀδελφόπαις ἦν καὶ Κολλατείας	ἡγεμὼν	ἀποδειχθεὶς ἀπὸ τῆς ἐν ἐκείνῃ
[4, 3]	πρώτῳ συστάντι τῶν ἱππέων ἀποδειχθεὶς	ἡγεμὼν	ἐτρέψατο τοὺς τῶν πολεμίων ἱππεῖς
[4, 33]	σπέρμα τοῦ Ταρκυνιείου καταλείψουσι γένους.	κηδεμὼν	δὲ καὶ φύλαξ οὐδεὶς ὑμῶν
[4, 19]	ὅτι πᾶσιν ἀνθρώποις ἆθλα τῶν	πολέμων	ἐστὶ τὰ χρήματα καὶ περὶ
[4, 45]	καὶ τῶν ὑπαιθρίων ἐπεχείρει πειρᾶσθαι	πολέμων	καὶ στρατιὰν ἐπὶ Σαβίνους ἐξάγειν
[4, 59]	τὸν λεὼν τῶν στρατειῶν καὶ	πολέμων	περὶ τὴν κατασκευὴν τῶν ἱερῶν
[4, 83]	ἀγῶνα, κάλλιστον ὧν πώποτε ἤρασθε	πολέμων	τόνδε ὑποστησόμενοι. ἡμεῖς μὲν οὖν,
[4, 83]	σπονδῶν καταρχόμενος· ἔπειτα ταῖς ἐξ	ἡμῶν	αὐτῶν οὔτ´ ὀλίγων ὄντων οὔτ´
[4, 71]	ἄρχοντι γὰρ ἀποδέδοται τοῦτο πράττειν·	ἡμῶν	δ´ οὐδεὶς οὐδεμίαν ἀρχὴν ἔχει.
[4, 73]	πολλῶν ἄρχουσα ἀνθρώπων ἡ πόλις	ἡμῶν	διετέλεσεν. ἃ δὲ παρακολουθεῖν εἴωθε
[4, 78]	Ταρκύνιον οὔτε κατὰ τοὺς πατρίους	ἡμῶν	ἐθισμοὺς καὶ νόμους τὴν δυναστείαν
[4, 35]	ἀποδώσω πάλιν αὐτῷ διαγνῶναι, πότερος	ἡμῶν	ἐπιτηδειότερός ἐστιν ἔχειν τὴν ἀρχήν·
[4, 61]	ἔμπρησιν οἰκοδομηθεὶς κατὰ τοὺς πατέρας	ἡμῶν	εὑρέθη τῇ πολυτελείᾳ τῆς ὕλης
[4, 71]	Ταρκύνιος, πρὶν ἢ τὰ παρ´	ἡμῶν	εὐτρεπῆ γενέσθαι. ἔπειτα κομίσαντες τὸ
[4, 11]	Ταρκυνίου πάντας ἀρεῖσθαι· γυναῖκας δ´	ἡμῶν	καὶ μητέρας καὶ θυγατέρας καὶ
[4, 4]	εἶ, Τύλλιε, τραφείς θ´ ὑφ´	ἡμῶν	καὶ παιδευθεὶς καὶ πάντων μετεσχηκὼς
[4, 4]	ἐπισκήψας, ἀλλ´ οὐδ´ ἀσπάσασθαί τινα	ἡμῶν	καὶ προσαγορεῦσαι τοὺς ἐσχάτους ἀσπασμοὺς
[4, 83]	καὶ δαίμονες, οἳ τοὺς πατέρας	ἡμῶν	λελόγχατε, καὶ πόλις θεοφιλεστάτη πόλεων,
[4, 83]	ἐπικουρίαις, οἳ μὴ καλούντων μὲν	ἡμῶν	οὐδὲν ἀξιώσουσι πολυπραγμονεῖν, ἐὰν δ´
[4, 75]	τὸν δῆμον, ὡς τοῖς προγόνοις	ἡμῶν	ποιεῖν ἔθος ἦν, μηδενὸς ἀφαιρουμένους
[4, 81]	δι´ οὓς ἐπιφανὴς ἡ πόλις	ἡμῶν	ποτε ἦν, οἱ μὲν ἀπολώλασιν,
[4, 4]	δέῃ. ἀλλ´ οὐ δεήσει βουληθέντων	ἡμῶν	πράττειν νῦν ἃ δεῖ. τίνα
[4, 29]	ἀνθρωπίνας μελλήσεις, ἢ τῆς φύσεως	ἡμῶν	τὰς καθ´ ἡλικίαν ἑκάστῳ τελευτὰς
[4, 83]	θ´ ἡμᾶς καὶ σώζεσθαι ὑφ´	ἡμῶν.	~Τοιαῦτα τοῦ Βρούτου δημηγοροῦντος ἀναβοήσεις
[4, 11]	εἰ γὰρ ἑτέρους τινὰς ἀξιονικοτέρους	ἡμῶν	ὑπειλήφατε εἶναι ταύτης τῆς τιμῆς
[4, 29]	διανοῇ; πότερον ἐκ ταπεινῶν καὶ	ἀσήμων	ἔφυς προγόνων καὶ διὰ τοῦτ´
[4, 74]	ἰσοτίμου δυναστείας μάλιστα. ~Τῶν τε	παρασήμων,	ἃ τοῖς βασιλεῦσιν ἀποδέδοται, πολλῶν
[4, 83]	πᾶν, ὅ τι ἂν ὁ	δαίμων	καὶ τὸ χρεὼν φέρῃ. μαντεύομαι
[4, 73]	ἡμῖν, ἐξ ἧς μεγάλη καὶ	εὐδαίμων	καὶ πολλῶν ἄρχουσα ἀνθρώπων ἡ
[4, 73]	τῶν βλαβερῶν ἢ φεύγουσι τῶν	ὠφελίμων,	ἐν οἷς καὶ τὴν μοναρχίαν
[4, 23]	τι τῶν ἱερῶν καὶ ἀκινήτων	νομίμων	διατελεῖ τοῦτ´ ἐν τῇ πόλει
[4, 80]	καὶ ἀφανισμοὺς ἁπάντων τῶν τε	νομίμων	καὶ τῶν ἐθῶν; αὐτίκα τὴν
[4, 65]	σου τυχεῖν μηδ´ ἄλλου τῶν	νομίμων	μηδενός. Ὡς δὲ πολὺς ἦν
[4, 40]	τὴν ἀρχήν, οὐκ εἴασε τῶν	νομίμων	οὐδὲν αὐτῷ γενέσθαι· ἀλλ´ ἡ
[4, 9]	χρόνον ὥσπερ ἐξ αὑτοῦ γεγονότα	τιμῶν	καὶ φιλῶν, ὡς καὶ ὑμεῖς
[4, 32]	ἀξιοῖς με τῶν τοῦ πάππου	τιμῶν	κληρονομεῖν καὶ τίνα πρόφασιν εὐπρεπῆ
[4, 20]	ὁ δῆμος ἐκ τῶν παλαιῶν	νόμων	κύριος ἦν τῶν μεγίστων τε
[4, 62]	ἐπιχωρία βύβλους ἐννέα μεστὰς Σιβυλλείων	χρησμῶν	ἀπεμπολῆσαι θέλουσα. οὐκ ἀξιοῦντος δὲ
[4, 62]	ᾔτει καὶ τοὺς περιόντας τῶν	χρησμῶν	λαβεῖν. ἡ μὲν οὖν γυνὴ
[4, 62]	ἡ πόλις ἀναλαβοῦσα τὴν τῶν	χρησμῶν	προστασίαν ἄνδρας τε τοὺς ἐπιφανεστάτους
[4, 62]	οὐκ ἐπιτρέπει τὰς ἐπισκέψεις τῶν	χρησμῶν	τοῖς ἀνδράσι ποιεῖσθαι. συνελόντι δ´
[4, 51]	ἀπὸ τῶν σημείων ἐξέστησαν τῶν	λογισμῶν	καὶ τὰ ὅπλα ῥίψαντες ἐπειρῶντο
[4, 72]	ἀποφαινέσθω δὴ περὶ τούτων ἕκαστος	ὑμῶν	ἃ φρονεῖ. Μετὰ τοῦτ´ ἐλέχθησαν
[4, 65]	ἐπικατασφάξας ἕνα θήσω τὰ σώματα	ὑμῶν	ἅμα καὶ φήσω κατειληφὼς ἀσχημονοῦσάν
[4, 11]	ὑμεῖς Ταρκύνιον ἀποκτείναντας τὸν βασιλέα	ὑμῶν	ἄνδρα χρηστὸν καὶ φιλόπολιν καὶ
[4, 47]	ὃς παρεσκεύασταί τε τοὺς ἐπιφανεστάτους	ὑμῶν	ἀποκτείνας ἐπιθέσθαι τῇ Λατίνων ἀρχῇ
[4, 47]	ὑμῖν σκοπεῖν· ἀλλὰ περὶ τῆς	ὑμῶν	αὐτῶν ἀσφαλείας καὶ περὶ τῆς
[4, 11]	ταύτην δωρεάν, φανερὰν ποιῆσαι τὴν	ὑμῶν	αὐτῶν γνώμην. εἰ γὰρ ἑτέρους
[4, 35]	λέγοντι, ὦ βουλή· οὐ γὰρ	ὑμῶν	ἀφαιρούμενος τὴν διάγνωσιν, ἀλλὰ τὴν
[4, 9]	ὅσον ἐκ τῆς κοινῆς ἁπάντων	ὑμῶν	βοηθείας. ταῦτα δ´ εἰπεῖν ἠνάγκασμαι
[4, 80]	δὴ τί τούτων οἶδέ τις	ὑμῶν	γενόμενον, ὅτε τὴν ἀρχὴν Ταρκύνιος
[4, 9]	κοινὰ πράττειν προῄρημαι. ἱκέτης δ´	ὑμῶν	γίνομαι μὴ τοὺς ὀρφανοὺς ἐγκαταλιπεῖν
[4, 11]	ἀνθρώπινον ἐποπτεύουσι βίον, ἱκέται πάντες	ὑμῶν	γινόμενοι σὺν γυναιξί τε καὶ
[4, 36]	οὐ πεφύκασι φέρειν οἱ λόγοι.	~Ὑμῶν	δὲ τεθαύμακα, εἴ τινές εἰσιν,
[4, 33]	ἐρῶ. ἐγὼ τὴν μὲν ἐπιτροπείαν	ὑμῶν	ἔλαβον, ὦ Ταρκύνιε, νηπίων καταλειφθέντων
[4, 34]	οὐ κύριος ἦν ἀφελόμενος αὐτὴν	ὑμῶν	ἐμοὶ δοῦναι. εἰ γάρ τι
[4, 60]	τῷ σκήπωνι δεικνὺς πεύσεται παρ´	ὑμῶν,	ἐπὶ ποίῳ τῶν μερῶν τούτων
[4, 34]	ὅτι τὴν βασιλείαν ὁ πάππος	ὑμῶν	ἐπὶ ῥητοῖς τισι παρέλαβεν, ὥστε
[4, 80]	δεῖ. ἐκεῖνοι μέντοι πάντες ὑφ´	ὑμῶν	ἐπὶ τὰς δυναστείας παρήγοντο κατὰ
[4, 33]	κηδεμὼν δὲ καὶ φύλαξ οὐδεὶς	ὑμῶν	ἕτερος ἦν, ὅτι μὴ γυνή,
[4, 33]	τούς τ´ ἀποκτείναντας τὸν πάππον	ὑμῶν	ἐτιμωρησάμην καὶ ὑμᾶς εἰς ἄνδρας
[4, 11]	οὐκ ἂν ἀξιώσαιμι τῆς παρ´	ὑμῶν	εὐνοίας ψευσθείς, ἣν ἀντὶ παντὸς
[4, 9]	μηδ´ ἐλευθέρους ἡγεῖσθαι τοὺς πένητας	ὑμῶν.	ἵνα δὲ καὶ λαμβάνωσι τὰ
[4, 9]	ἀλλὰ τοὺς μηδένα κλῆρον ἔχοντας	ὑμῶν,	ἵνα μὴ θητεύητε ὄντες ἐλεύθεροι
[4, 80]	συνωμοσίαις, ὡς τυράννοις ἔθος, ἀκόντων	ὑμῶν	καὶ δυσχεραινόντων. φέρε, ἀλλ´ ἐπειδὴ
[4, 75]	ἐποίουν, καὶ μηδὲν πράττειν δίχα	ὑμῶν	καὶ τὰ δόξαντα τῇ βουλῇ
[4, 77]	βούλομαι προειπεῖν· ἴσως γάρ τισιν	ὑμῶν,	μᾶλλον δ´ ἀκριβῶς οἶδ´ ὅτι
[4, 33]	ἀναγκασθείς· ἐπειδὴ τὸν μὲν πάππον	ὑμῶν	οἱ τῆς βασιλείας ἀντιποιούμενοι φανερῶς
[4, 11]	δανεισταὶ μὲν ὅτι τοὺς πένητας	ὑμῶν	οὐκ εἴασα τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῆναι
[4, 9]	συνεκάλεσα, ἀκούσατέ μου. ὅσοι μὲν	ὑμῶν	ὀφείλοντες ἤδη χρέα διὰ πενίαν
[4, 34]	ὥσπερ γε καὶ τὸν πάππον	ὑμῶν	παρήγαγον ἐπὶ τὰ πράγματα ξένον
[4, 30]	γέγονέ μοι. βούλομαι δὲ πάντων	ὑμῶν	παρόντων μαθεῖν παρ´ αὐτοῦ, τί
[4, 29]	ἴσασιν, ὅτι τοῖς μὲν ἀρχαίοις	ὑμῶν	προγόνοις Ἕλλησιν οὖσι καὶ ἀφ´
[4, 34]	οὐκ ἂν Ταρκύνιος ὁ πάππος	ὑμῶν	τὴν ἡγεμονίαν παρέλαβεν Ἄγκου τελευτήσαντος,
[4, 83]	ἐλευθέροις εἶναι. εἰ δέ τινες	ὑμῶν	τοὺς ἐπὶ στρατοπέδου συνόντας ἅμα
[4, 81]	πῶς ἔχει; οὐκ ἀφῄρηται μὲν	ὑμῶν	τοὺς νόμους, ἀφῄρηται δὲ τὰς
[4, 17]	τῶν ὑπολειπομένων τοὺς ἐλάττω πεντακισχιλίων	δραχμῶν	ἔχοντας οὐσίαν ἄχρι πέντε καὶ
[4, 16]	οἷς ἦν ἐντὸς μὲν μυρίων	δραχμῶν,	οὐ μεῖον δὲ πέντε καὶ
[4, 16]	μὲν τῶν ἑπτακισχιλίων καὶ πεντακοσίων	δραχμῶν,	οὐ μείονα δὲ μνῶν πεντήκοντα.
[4, 44]	ἄγοντες, οἱ δ´ ἐπὶ τῶν	ὤμων	αὐτοὶ τὰ ἄχθη φέροντες· μεταλλεύοντές
[4, 53]	ἦν ἐκ τοῦ Λατίνων γένους	Ἀλβανῶν	ἀπόκτισις ἀπέχουσα τῆς Ῥώμης σταδίους
[4, 49]	κείμενον ὄρος ὑψηλόν, ὃ τῆς	Ἀλβανῶν	ὑπέρκειται πόλεως, ἐν ᾧ πανηγύρεις
[4, 49]	ταῖς πόλεσι πρόνοιαν ὁ Ταρκύνιος	λαμβάνων	ἱερὸν ἔγνω κοινὸν ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων
[4, 4]	ὁμιλίαις τε φιλανθρώποις τὸ πλῆθος	ἀναλαμβάνων	καὶ τοῦ μηδὲν ἀδίκημα γενέσθαι
[4, 19]	εἰσφοράς· τοῖς δ´ ἐλάττω τῶν	ἱκανῶν	κεκτημένοις ἀφεῖσθαι πάντων ὀχληρῶν. ἐποίει
[4, 42]	καὶ θανάτου δίκας πολλοὺς τῶν	ἐπιφανῶν·	πρώτους μὲν τοὺς ἐχθρῶς διακειμένους
[4, 18]	μέγιστον τίμημα καὶ κατὰ γένος	ἐπιφανῶν·	συνέταξε δ´ εἰς ὀκτωκαίδεκα λόχους
[4, 9]	ἀναγκαίων. ὑπὲρ ἅπαντα δὲ ταῦτ´	ἔγνων	καὶ ἴσην καὶ κοινὴν ποιεῖν
[4, 21]	τὴν ἀρχαίαν ἀκρίβειαν φυλαττούσης, ὡς	ἔγνων	ταῖς ἀρχαιρεσίαις αὐτῶν πολλάκις παρών.
[4, 26]	γνώμῃ χρώμεναι, αἰσχρὰ δ´ ὄψις	συγγενῶν	ἀλλήλαις διαφερομένων· αἴτιόν τ´ ἰσχύος
[4, 4]	μάλιστα σὲ τιμήσας φίλων καὶ	συγγενῶν	ἀνόσια παθὼν ἐκπεπλήρωκε τὴν ἑαυτοῦ
[4, 2]	αὐτὰ καὶ τῶν ἄλλων τερατοσκόπων	ἀποφηναμένων	δόξαι τῷ βασιλεῖ τὴν Ὀκρισίαν,
[4, 49]	ἀγαπητῶς δὲ πάντων τὸ πρᾶγμα	δεξαμένων	τόπον μὲν ἀπέδειξεν, ἔνθα ποιήσονται
[4, 5]	ἀγαπητῶς δὲ τὸν λόγον ἁπάντων	δεξαμένων	τότε τὸν Τύλλιον αὐτοῖς συνίστησιν
[4, 12]	φράτρας ἠξίουν καὶ ψῆφον ᾔτουν.	ἀρξαμένων	δὲ τούτων εὐθὺς ὁ δῆμος
[4, 39]	Ῥωμαίων τὴν ἀρχὴν αὐτὸν κατασχεῖν.	ἀσπασαμένων	δὲ καὶ τῶν ἄλλων αὐτὸν
[4, 63]	τῷ χωρίῳ τῶν στρατιωτῶν καὶ	κατασκευασαμένων	τὸ στρατόπεδον ὡς μηδὲν διαφέρειν
[4, 55]	καὶ μηδὲν εἰς αὐτὸν παρανομήσειν	διομολογησαμένων	παρῆν ἑταίρους τε πολλοὺς καὶ
[4, 16]	παρὰ Ῥωμαίοις οὗτος ὁ νόμος.	~Τιμησαμένων	δὲ πάντων ἀναλαβὼν τὰ γραμματεῖα
[4, 22]	ἐγένετο δ´ ὁ σύμπας τῶν	τιμησαμένων	τοὺς βίους Ῥωμαίων ἀριθμός, ὡς
[4, 34]	γὰρ τὰ μὲν χρήματα τῶν	κτησαμένων	εἶναι, τὴν δὲ βασιλείαν τῶν
[4, 57]	τιμωρίαν τῶν ταὐτὰ τῷ Πέτρωνι	βουλευσαμένων	ἐπέτρεψαν τῷ Σέξτῳ ποιήσασθαι. ὁ
[4, 27]	καὶ παρατάξεις ἄλλας ἐπ´ ἄλλαις	συνισταμένων.	ἐν ἁπάσαις δὲ ταῖς μάχαις
[4, 24]	τινες, ὡς ἦν παρὰ τῶν	ἐπισταμένων	ἀκούειν, ἐκ τῶν δεσμωτηρίων ἐξεληλυθότες
[4, 49]	καὶ Ἑρνίκων καὶ Οὐολούσκων τῶν	ἐγγραψαμένων	εἰς τὴν συμμαχίαν, ἵνα συνερχόμενοι
[4, 63]	ἴσχυσε νικῆσαι τὸ χρεών, ἀλλ´	ἐπιθεμένων	αὐτῷ τῶν πατρικίων καὶ τοῦ
[4, 10]	μὲν ἐκ τῶν ἀρχαίων καὶ	παρημελημένων	ἀνανεούμενος, οὓς Ῥωμύλος τ´ εἰσηγήσατο
[4, 74]	τούτοις, ὃ πάντων οἴομαι τῶν	εἰρημένων	χρησιμώτατον ἔσεσθαι καὶ τοῦ μὴ
[4, 7]	τοῖς συγγράψασι τὰς Ῥωμαϊκὰς ἱστορίας.	προειρημένων	δὴ τούτων καιρὸς ἐπανάγειν ἐπὶ
[4, 29]	τέλει πάντων τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων	κειμένων.	ἐρῶ δὴ μετὰ παρρησίας, καὶ
[4, 48]	στήλαις καὶ περὶ φυλακῆς τῶν	συγκειμένων	ὅρκια τεμόντες διέλυσαν τὸν σύλλογον.
[4, 20]	τῶν ἀπόρων καὶ διὰ τοῦτ´	ἀφειμένων	ἁπάσης στρατείας τε καὶ εἰσφορᾶς
[4, 70]	ἐκεῖνος ἥκει νῦν, ὃν ἐγὼ	περιμένων	ταύτην τοῦ βίου τὴν προσποίησιν
[4, 37]	πολλοῦ δ´ ἐφ´ ἑκάστῳ τῶν	λεγομένων	ἀπαντῶντος ἐπαίνου καὶ πάντων σπουδὴν
[4, 84]	τε συνεχεῖς ἐφ´ ἑκάστῳ τῶν	λεγομένων	ἐκ τοῦ πλήθους ἐγίνοντο διασημαίνουσαι
[4, 65]	ἀντιβολῶν καὶ διομνύμενος ἀληθεύειν τῶν	λεγομένων	ἑκάτερον, εἰς ἀνάγκην ἦλθεν ἡ
[4, 71]	μηδὲν τῶν ἐν τῇ πόλει	λεγομένων	τε καὶ πραττομένων κατὰ τῆς
[4, 43]	κατόπται τινὲς καὶ διερευνηταὶ τῶν	λεγομένων	τε καὶ πραττομένων λεληθότες τοὺς
[4, 83]	χάρις, οὐχ ἕτερόν τι τῶν	βιαζομένων	ἢ πειθόντων ἀνθρώπους τὰ μὴ
[4, 66]	κατὰ τὰς συναντήσεις οὐδένα τῶν	ἀσπαζομένων	οὔτ´ ἀποκρινομένη τοῖς μαθεῖν βουλομένοις,
[4, 23]	μετέχειν, ὧν τοῖς ἄλλοις δημοτικοῖς.	~Ἀχθομένων	δὲ τῶν πατρικίων ἐπὶ τῷ
[4, 84]	ἔχοντας τὰ ὅπλα ἐν τάχει.	ἀφικομένων	δ´ αὐτῶν ἄνδρας αἱρεῖται δύο
[4, 55]	σφίσι πλεονέκτημα πολλῶν ὡς αὐτοὺς	ἀφικομένων	καὶ οὐ διὰ μακροῦ τὴν
[4, 41]	ἀγορᾷ. προσελθεῖν δ´ οὐδενὶ τῶν	βουλομένων	ἐπέτρεπεν, εἰ μή τινα καλέσειεν
[4, 4]	ἀνασώσασθαι τὴν τοῦ πατρὸς ἀρχὴν	βουλομένων,	ὡς ἐν τῷ πρὸ τούτου
[4, 27]	τὸν τρόπον μικρὰ τῶν ἔμπροσθεν	γενομένων	ἀναλαβών. ~Ἦσαν τῷ Τυλλίῳ δύο
[4, 71]	ξίφος δεχόμενοι παρ´ ἀλλήλων ὤμνυον.	γενομένων	δὲ τῶν ὁρκωμοσιῶν μετὰ τοῦτ´
[4, 24]	κατὰ τοὺς αὐτοὺς τρόπους κυρίων	γενομένων	ἐκέκτηντο τοὺς δούλους. οὐδὲν δὴ
[4, 79]	διαβολάς, ὡς οὐχ ὑφ´ ἑαυτοῦ	γενομένων,	ἠξίωσεν ἐλεεινῷ χρησάμενος σχήματι καὶ
[4, 80]	εἰς τοὺς συγγενεῖς καὶ κηδεστὰς	γενομένων,	τὰς εἰς τὴν πατρίδα καὶ
[4, 34]	τὰ πράγματα μήτε τῶν ἄλλων	γενομένων	τῶν κατὰ νόμον, τούτους ἀδικῶ
[4, 80]	καὶ τῶν ἄλλων σημείων καλῶν	γενομένων,	ὧν χωρὶς οὐδὲν ἂν γένοιτο
[4, 67]	Οὐαλέριος ἑνὸς τῶν ἅμα Τατίῳ	παραγενομένων	εἰς Ῥώμην Σαβίνων ἀπόγονος, δραστήριος
[4, 59]	τὸ τέρας. οὐδὲν δ´ αὐτῶν	ἀποφαινομένων,	ἀλλὰ Τυρρηνοῖς ἀποδιδόντων τὴν περὶ
[4, 54]	πολλὴν ἀπῆγον. ~Συνεχῶς δὲ τούτων	γινομένων	ἠναγκάζοντο ἀμφότεροι τῆς χώρας ὅσα
[4, 15]	ἣν προσαγορεύουσι Λιβιτίνην, ὑπὲρ τῶν	ἀπογινομένων·	εἰς δὲ τὸν τῆς Νεότητος,
[4, 15]	τῶν τε γεννωμένων καὶ τῶν	ἀπογινομένων	καὶ τῶν εἰς ἄνδρας ἐγγραφομένων,
[4, 62]	ἀπελθοῦσα πάλιν τὰς ἡμισείας τῶν	ἀπολειπομένων	κατέκαυσε καὶ τὰς λοιπὰς τρεῖς
[4, 20]	οὗτοι τρισὶ πλείους ὄντες τῶν	ὑπολειπομένων	εἰ ταὐτὸ φρονήσειαν, ἐκράτουν τῶν
[4, 21]	λόχους, πλείους μὲν ὄντας τῶν	ὑπολειπομένων,	ἐλάττονα δ´ ἀριθμὸν ἀνθρώπων ἔχοντας·
[4, 16]	φάλαγγος ὅλης. ἔπειτ´ ἐκ τῶν	ὑπολειπομένων	ἑτέραν ἀφῄρει μοῖραν, οἷς ἦν
[4, 16]	τρίτην ἐποίει σύνταξιν ἐκ τῶν	ὑπολειπομένων,	ὅσοι τίμησιν εἶχον ἐλάττονα μὲν
[4, 17]	~Ἀφελὼν δὲ πάλιν ἐκ τῶν	ὑπολειπομένων	τοὺς ἐλάττω πεντακισχιλίων δραχμῶν ἔχοντας
[4, 26]	αἰσχρὰ δ´ ὄψις συγγενῶν ἀλλήλαις	διαφερομένων·	αἴτιόν τ´ ἰσχύος μὲν ταῖς
[4, 58]	δ´ ἐγνώσθη τὸ πάθος ἁπάντων	κατοδυρομένων	ἑαυτοὺς οἵα πείσονται, σφαγάς τε
[4, 74]	καὶ μηδεμίαν ἐξέτασιν διδοῦσα τῶν	πραττομένων,	ἐξ ἧς φύεται τυραννίς· ἀλλ´
[4, 71]	τῇ πόλει λεγομένων τε καὶ	πραττομένων	κατὰ τῆς τυραννίδος αἴσθηται Ταρκύνιος,
[4, 43]	διερευνηταὶ τῶν λεγομένων τε καὶ	πραττομένων	λεληθότες τοὺς πολλούς, οἳ συγκαθιέντες
[4, 59]	λέγεται τέρας τι θαυμαστὸν ὑπόγειον	ὀρυττομένων	τε τῶν θεμελίων καὶ τῆς
[4, 19]	τὴν εἰς τὸν ἐπισιτισμὸν τῶν	στρατευομένων	καὶ εἰς τὰς ἄλλας χορηγίας
[4, 15]	ἀπογινομένων καὶ τῶν εἰς ἄνδρας	ἐγγραφομένων,	ἔταξεν ὅσον ἔδει νόμισμα καταφέρειν
[4, 64]	πόλεων. γενναίως δὲ τῶν Ἀρδεατῶν	ἀπομαχομένων	καὶ πολυχρονίου τῆς πολιορκίας γινομένης
[4, 15]	Νεότητος, ὑπὲρ τῶν εἰς ἄνδρας	ἀρχομένων	συντελεῖν· ἐξ ὧν ἤμελλε διαγνώσεσθαι
[4, 76]	ἐπῄνεσαν καὶ αὐτίκα περὶ τῶν	παραληψομένων	τὰς ἡγεμονίας ἀνδρῶν βουλευόμενοι μεσοβασιλέα
[4, 53]	καὶ τῶν ἐν τῇ πόλει	συλληψομένων,	ἔπεισαν αὐτοὺς συμπροθυμηθέντων καὶ Οὐολούσκων·
[4, 58]	πυλῶν ὑπὸ τῶν ἐπὶ τοῦτο	παρεσκευασμένων	εἰσελθὼν δίχα πόνου κύριος ἐγεγόνει
[4, 10]	οὐδὲν αὐτοῖς ἐγένετο προὔργου τῶν	λελογισμένων·	οὕτω κατεστρατήγησεν αὐτοὺς ὁ Τύλλιος
[4, 58]	σεσωσμένων καὶ τὰ ἴδια πάντα	κεκομισμένων	πίστιν. καὶ ἵνα μηδὲν αὐτοῖς
[4, 58]	τὴν ἐκ τῶν παρ´ ἐλπίδας	σεσωσμένων	καὶ τὰ ἴδια πάντα κεκομισμένων
[4, 68]	παθεῖν πολλῶν καὶ ἀγαθῶν ἀνδρῶν	ἀπολλυμένων.	~Καταφρονήσας γὰρ ὁ Ταρκύνιος τῆς
[4, 24]	εἴ τις ἄλλη παρὰ τῶν	ἡγουμένων	γίγνοιτο τοῖς ἀπόροις τῶν πολιτῶν
[4, 82]	μὲν ἐκ τῆς πόλεως Ταρκυνίου,	ἡγουμένων	δὲ τῆς ἐπιχειρήσεως τῶν πατρικίων,
[4, 27]	τε πολλὰς ἀμφοτέρων μεγάλοις στρατεύμασι	ποιουμένων	εἰς τὴν ἀλλήλων καὶ παρατάξεις
[4, 8]	τῆς πόλεως κατὰ νόμους. ταῦτα	διανοουμένων	αὐτῶν ἐπιγνοὺς ὁ Τύλλιος ἐπὶ
[4, 23]	πολλὴν αὐτοῖς ἔλεγεν ἐκ τῶν	ἐλευθερουμένων	ἐπιτραφήσεσθαι νεότητα καὶ οὐδέποτε ἀπορήσειν
[4, 15]	καλοῦσιν Ἥραν φωσφόρον, ὑπὲρ τῶν	γεννωμένων·	εἰς δὲ τὸν τῆς Ἀφροδίτης
[4, 15]	τὸ πλῆθος εἰδέναι, τῶν τε	γεννωμένων	καὶ τῶν ἀπογινομένων καὶ τῶν
[4, 40]	τῶν πολιτῶν, εἴτ´ ἐκ τῶν	ξένων,	βασιλέα καθίστασαν. εἰ μὲν οὖν
[4, 38]	αὐτοῦ φίλων πολλὴν ἐρημίαν, ἀπῄει	στένων	κρατούντων καὶ παραπεμπόντων αὐτὸν ὀλίγων,
[4, 76]	συμβουλὰς καλοῦσιν· ὕπατοι δ´ ὑφ´	Ἑλλήνων	ἀνὰ χρόνον ὠνομάσθησαν ἐπὶ τοῦ
[4, 73]	τοῦ πολιτεύματος ἁπάντων μάλιστα τῶν	Ἑλλήνων	εὐνομεῖσθαί τε καὶ εὐδαιμονεῖν· ἧττον
[4, 31]	εἰμι κατὰ τοὺς κοινοὺς ἁπάντων	Ἑλλήνων	τε καὶ βαρβάρων νόμους· καὶ
[4, 3]	συγκατεκτήσατο βασιλεῖ Ταρκυνίῳ τὴν τῶν	Τυρρηνῶν	ἀρχήν· ἔν τε τῷ πρὸς
[4, 26]	δ´ αἱ πρὸς ἓν τὸ	Τυρρηνῶν	ἔθνος γενόμεναι, περὶ ὧν μέλλω
[4, 2]	καὶ τὰ μαντικὰ οὐδενὸς χεῖρον	Τυρρηνῶν	ἐπισταμένην εἰπεῖν πρὸς αὐτόν, ὅτι
[4, 65]	Ῥωμαίων τε καὶ Λατίνων καὶ	Τυρρηνῶν	καὶ τῶν ἄλλων ὅσων ἐκεῖνος
[4, 29]	Ταρκυνίῳ μεταθεμένῳ τὴν οἴκησιν ἐκ	Τυρρηνῶν	ταύτης βασιλεῦσαι τῆς πόλεως ἐξεγένετο
[4, 49]	σύνοδον ἐν μέσῳ μάλιστα τῶν	ἐθνῶν	κείμενον ὄρος ὑψηλόν, ὃ τῆς
[4, 80]	αὐτοὶ παρέλαβον; καὶ τίς ἂν	ὑγιαίνων	ταῦτα φήσειεν, ὁρῶν ὡς οἰκτρῶς
[4, 82]	ὦ θαυμαστὴ σὺ καὶ πολλῶν	ἐπαίνων	ἀξία τῆς εὐγενοῦς προαιρέσεως, οἴχῃ
[4, 46]	δωρεῶν κληρονομεῖν ἁπάντων ἀνθρώπων παρανομώτατον	ἀποφαίνων	καὶ πονηρότατον καὶ τὰς πράξεις
[4, 26]	τ´ ἰσχύος μὲν ταῖς ἀσθενέσιν	ἀποφαίνων	ὁμοφροσύνην, ταπεινότητος δὲ καὶ ἀσθενείας
[4, 67]	ἅμα Τατίῳ παραγενομένων εἰς Ῥώμην	Σαβίνων	ἀπόγονος, δραστήριος ἀνὴρ καὶ φρόνιμος.
[4, 46]	τελευτῶν ἔπειθεν αὐτοὺς ἐπὶ τὸ	Σαβίνων	ἔθνος συστρατεύειν. ὡς δ´ ἐπαύσατο
[4, 9]	περιοίκων δυναμένους, ἀναγκάσας δὲ τὸ	Σαβίνων	ἔθνος ὑποχείριον ὑμῖν γενέσθαι, μετὰ
[4, 51]	καὶ γενόμενοι κατὰ νώτου τῶν	Σαβίνων	ἐπῄεσαν. τούτους ἰδόντες οἱ Σαβῖνοι
[4, 51]	αὐτοῦ παρῆν τις ἀγγέλλων, ὅτι	Σαβίνων	ἡ κρατίστη νεότης ἐξελήλυθε καὶ
[4, 82]	πόλις, αἰσχρόν τε Οὐολούσκων καὶ	Σαβίνων	καὶ μυρίων ἄλλων ἄρχειν ἀξιοῦν,
[4, 51]	δόξαν δὲ τοῖς ἡγεμόσι τῶν	Σαβίνων	μάχην ἕωθεν τίθεσθαι μεταπεμψαμένοις τὸ
[4, 52]	τοὺς ἐν Φιδήνῃ ἐστρατοπεδευκότας τῶν	Σαβίνων,	οἷς οὔπω δῆλος ἦν ὁ
[4, 51]	ἔνθα σὺν τοῖς ἰδίοις τῶν	Σαβίνων	χρήμασι καὶ τὰ Ῥωμαίων ἅπαντα
[4, 6]	ἀλλ´ ἔστιν οὗτος αὐτὸς τῶν	ὠδίνων	ὁ ὅρος, ὡς οἱ ταῦτ´
[4, 44]	μέρει καὶ τῶν ἰδίων ἐπελανθάνοντο	ἀλγεινῶν·	κωλύειν μὲν γὰρ οὐδέτεροι τὰ
[4, 46]	διαμάχεσθαι, ἐξ ὧν ἕτεροι πεπόνθασι	δεινῶν	τεκμαιρομένους, ἃ συμβήσεται παθεῖν αὐτοῖς.
[4, 26]	προνοίᾳ τοῦ δαιμονίου κρείττονι κεχρημένους	ἐκείνων,	δι´ ἣν εἰς τοσαύτην ἐπιφάνειαν
[4, 8]	καλουμένους μεσοβασιλεῖς ἀποδεῖξαι καὶ δι´	ἐκείνων	ἑλέσθαι τὸν ἄρξοντα τῆς πόλεως
[4, 10]	δυναστείαν ἀποδείξαντες μεσοβασιλεῖς καὶ δι´	ἐκείνων	ἑλέσθαι τὸν κατὰ νόμους ἕξοντα
[4, 8]	ἀπόρους τῶν πολιτῶν ἐτρέπετο, δι´	ἐκείνων	ἐλπίσας τὴν ἀρχὴν καθέξειν, καὶ
[4, 42]	τῶν ἑταίρων τοὺς πονηροτάτους δι´	ἐκείνων	ἦγεν εἰς ἐγκλήματα καὶ θανάτου
[4, 10]	καὶ κατέσχε τὴν βασιλείαν ἀκόντων	ἐκείνων.	κατασκευάσας γὰρ ἐκ πολλοῦ φήμας
[4, 56]	διαθέμενος, ὅτι καταπεφευγὼς εἰς τὴν	ἐκείνων	πίστιν ἅμα τοῖς ἑταίροις κινδυνεύει
[4, 47]	παρακαλέσας τοὺς ἀναγκαιοτάτους ἐσκόπει μετ´	ἐκείνων,	τίνα χρηστέον τοῖς πράγμασι τρόπον.
[4, 20]	ψηφοφορίαις ἐπεκράτουν μακρῷ πλείους ὄντες	ἐκείνων.	τοῦτο συνιδὼν ὁ Τύλλιος ἐπὶ
[4, 82]	βιωτὸν ἐν τοιούτοις καλινδουμένοις κακοῖς,	ἐκείνων	τῶν ἀνδρῶν οὖσιν ἀπογόνοις, οἳ
[4, 29]	ἀποστερούμενος ἀνέχεσθαι διανοῇ; πότερον ἐκ	ταπεινῶν	καὶ ἀσήμων ἔφυς προγόνων καὶ
[4, 26]	συνεβούλευεν αὐτοῖς ἱερὸν ἄσυλον ἀπὸ	κοινῶν	ἀναλωμάτων ἐν Ῥώμῃ κατασκευάσασθαι, ἐν
[4, 25]	πόλεις ἱδρυσάμενοι ἱερὰ κατεσκεύασαν ἀπὸ	κοινῶν	ἀναλωμάτων· Ἴωνες μὲν ἐν Ἐφέσῳ
[4, 5]	τῶν τ´ ἰδίων καὶ τῶν	κοινῶν	ἀποδεικνύμενον, ἕως αὐτὸς ῥαΐσῃ. ὁ
[4, 34]	οὐδ´ ἠξίωσαν ἕτερόν τινα τῶν	κοινῶν	ἀποδεῖξαι κύριον, ἀλλ´ ἐμὲ κατέσχον
[4, 22]	ᾖ· καὶ πάντων ἀπέδωκε τῶν	κοινῶν	αὐτοῖς μετέχειν, ὧν τοῖς ἄλλοις
[4, 81]	καὶ ψηφοφοροῦντας καὶ περὶ τῶν	κοινῶν	ἐκκλησιάζοντας, ἀναγκάζει δ´ ὅσα δούλους
[4, 4]	τῶν τ´ ἰδίων καὶ τῶν	κοινῶν,	ἕως αὐτὸς ἐκ τῶν τραυμάτων
[4, 3]	οἱ δημόται Ταρκύνιον ἐπιμελεῖσθαι τῶν	κοινῶν	ἢ Τύλλιον· οὕτως ἐξεθεραπεύθησαν ὑπ´
[4, 49]	τόπον πανηγυρίζωσι καὶ συνεστιῶνται καὶ	κοινῶν	ἱερῶν μεταλαμβάνωσιν. ἀγαπητῶς δὲ πάντων
[4, 45]	ἡμέραν τινὰ ὁρίσας, ὡς περὶ	κοινῶν	καὶ μεγάλων πραγμάτων σὺν αὐτοῖς
[4, 4]	διαθέμενος οὐδὲν οὔτε περὶ τῶν	κοινῶν	καὶ πολιτικῶν ἐπισκήψας, ἀλλ´ οὐδ´
[4, 20]	τοὺς πένητας ἀπελάσας ἀπὸ τῶν	κοινῶν·	καὶ τοῦτο διαπραξάμενος ἔλαθε τοὺς
[4, 41]	ἐποιεῖτο ἐχρηματίζετό τε περὶ τῶν	κοινῶν	κατ´ οἶκον μὲν τὰ πολλὰ
[4, 84]	σκοπουμένοις, τίς ἀρχὴ γενήσεται τῶν	κοινῶν	κυρία, βασιλείαν μὲν οὐκέτι καταστήσασθαι
[4, 31]	ἐπιτιμίαν ἀπολωλεκὸς φῦλον, ᾧ τῶν	κοινῶν	οὐδενὸς ἔμελε, καταμισθοδοτήσας καὶ πάντα
[4, 42]	φενακίζων· τότε μαθόντες, ὅτι τῶν	κοινῶν	οὐδενὸς ἔτι μετεῖχον, ἀλλὰ καὶ
[4, 35]	ἐπιτηδειότερον εἶναι τὴν ἐπιμέλειαν τῶν	κοινῶν	παραλαβεῖν, ἐκεῖνα ποιεῖν σοι προσῆκεν·
[4, 77]	ἔλεξε τοιάδε. ~Ὑπὲρ ἀναγκαίων καὶ	κοινῶν	πραγμάτων τοὺς λόγους μέλλων πρὸς
[4, 80]	ᾗ περὶ πάντων ἀποδέδοται τῶν	κοινῶν	προβουλεύειν· ἔπειτα μεσοβασιλέων αἱρεθέντων, οἷς
[4, 36]	δὲ δοκεῖ κρεῖττον ἐπιμελήσεσθαι τῶν	κοινῶν	Ταρκύνιος οὑτοσὶ τὰ πράγματα παραλαβών,
[4, 21]	καὶ τοὺς πένητας ἀπελάσας τῶν	κοινῶν.	ὑπελάμβανον μὲν γὰρ ἅπαντες ἴσον
[4, 26]	πόλεως συνεκάλει περὶ μεγάλων καὶ	κοινῶν	φήσας πραγμάτων συμβούλους αὐτοὺς συγκαλεῖν.
[4, 9]	συνέπεσεν, εἴ τι πάθοι τῶν	ἀνθρωπίνων,	ἐμοὶ τὴν ἐπιμέλειαν τῶν παιδίων
[4, 29]	καὶ δυστεκμάρτῳ τέλει πάντων τῶν	ἀνθρωπίνων	πραγμάτων κειμένων. ἐρῶ δὴ μετὰ
[4, 37]	καὶ πάντων σπουδὴν ἐχόντων μαθεῖν,	τίνων	ἕνεκα ταῦτα λέγει, τελευτῶν ἔφησεν,
[4, 67]	τίς τ´ ἦν καὶ ἀπὸ	τίνων	καὶ διὰ τί τῆς ἐπωνυμίας
[4, 62]	συμπεσούσης κατὰ πόλεμον ἢ τεράτων	τινῶν	καὶ φαντασμάτων μεγάλων καὶ δυσευρέτων
[4, 62]	πράττειν, ἤρετο. κἀκεῖνοι διὰ σημείων	τινῶν	μαθόντες, ὅτι θεόπεμπτον ἀγαθὸν ἀπεστράφη,
[4, 56]	τοῖς ἑταίροις κινδυνεύει συλληφθεὶς ὑπό	τινων	τῷ πατρὶ παραδοθῆναι, τήν τ´
[4, 45]	ἡμέραν, πεισθέντες οἱ πρόεδροι τῶν	Λατίνων	ἀνεβάλοντο τὴν βουλήν. ~Τῇ δ´
[4, 47]	τὸν εὐγενέστατόν τε καὶ κράτιστον	Λατίνων	ἀπεώσατο, τοῦτον δὲ κηδεστὴν ἠξίωσε
[4, 47]	ἐπιφανεστάτους ὑμῶν ἀποκτείνας ἐπιθέσθαι τῇ	Λατίνων	ἀρχῇ καὶ ἐπὶ τοῦθ´ ἥκει.
[4, 53]	ἐρῶ. ~Πόλις ἦν ἐκ τοῦ	Λατίνων	γένους Ἀλβανῶν ἀπόκτισις ἀπέχουσα τῆς
[4, 25]	ἁπάσας τὰς μετεχούσας πόλεις τοῦ	Λατίνων	γένους συστῆσαι καὶ συναγαγεῖν, ἵνα
[4, 46]	οὔτ´ ἐπὶ τῷ συμφέροντι τῶν	Λατίνων	δοθησομένης· καὶ πολλοὺς ὑπὲρ ἀμφοτέρων
[4, 1]	ἐστίν. ἐν Κορνικόλῳ πόλει τοῦ	Λατίνων	ἔθνους ἀνήρ τις ἐκ τοῦ
[4, 45]	ξενικῆς, τὸν ἐπιφανέστατον ἐκ τοῦ	Λατίνων	ἔθνους καὶ πλεῖστον ἁπάντων δυνάμενον
[4, 26]	βαρβάροις· Ῥωμαίους δὲ τὴν ἁπάντων	Λατίνων	ἔχειν προστασίαν μεγέθει τε πόλεως
[4, 49]	τὸν σύλλογον. ~Τυχὼν δὲ τῆς	Λατίνων	ἡγεμονίας ὁ Ταρκύνιος ἐπρεσβεύσατο καὶ
[4, 49]	κοινὸν ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων τε καὶ	Λατίνων	καὶ Ἑρνίκων καὶ Οὐολούσκων τῶν
[4, 65]	ἐκείνου τελευτὴν Ῥωμαίων τε καὶ	Λατίνων	καὶ Τυρρηνῶν καὶ τῶν ἄλλων
[4, 45]	εἰωθότας ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ τῶν	Λατίνων	συνεδρεύειν, ἡμέραν τινὰ ὁρίσας, ὡς
[4, 9]	εὐηργέτησεν ὑποτάξας μὲν ὑμῖν τὰς	Λατίνων	τοσαύτας πόλεις ἀντιποιουμένας τῆς ἀρχῆς,
[4, 53]	τὰ πλεῖστα. εἰς ταύτην συνερρύησαν	Πωμεντίνων	τε τῶν ἐκ Συέσσης διαφυγόντων
[4, 7]	ἦν, ὥστ´ ἐκ παντὸς ἐπιθυμῆσαι	τέκνων,	ἀλλὰ θυγατέρες ἦσαν αὐτῷ δύο
[4, 7]	ἐτῶν ὀγδοήκοντα, καὶ ἡ τῶν	τέκνων	γένεσις τοῖς ταύτην ἔχουσι τὴν
[4, 6]	ὥστ´ ἀφαιρεῖσθαι μὲν τῶν ἑαυτῆς	τέκνων	ἣν κατέλιπεν αὐτοῖς ὁ πατὴρ
[4, 9]	οὐδὲν ἐνδεέστερον ἄγων τῶν αὑτοῦ	τέκνων	καὶ τὴν ἑτέραν τῶν θυγατέρων
[4, 79]	τὴν γαμετὴν γυναῖκα, σώφρονα καὶ	τέκνων	κοινωνὸν γεγονυῖαν, ἐν ταῖς αὐταῖς
[4, 17]	οἷς ἐντὸς εἴκοσι καὶ πέντε	μνῶν	ἄχρι δώδεκα καὶ ἡμίσους μνῶν
[4, 17]	μνῶν ἄχρι δώδεκα καὶ ἡμίσους	μνῶν	ὁ βίος ἦν, εἰς τριάκοντα
[4, 16]	πεντακοσίων δραχμῶν, οὐ μείονα δὲ	μνῶν	πεντήκοντα. τούτων δ´ ἐμείωσε τὸν
[4, 18]	εἶχον ἐλάττονα δώδεκα καὶ ἡμίσους	μνῶν,	πλείους τὸν ἀριθμὸν ὄντας τῶν
[4, 17]	οὐσίαν ἄχρι πέντε καὶ εἴκοσι	μνῶν,	τετάρτην ἐποίησε μοῖραν. διέταξε δὲ
[4, 16]	μεῖον δὲ πέντε καὶ ἑβδομήκοντα	μνῶν	τὸ τίμημα. συντάξας δὲ τούτους
[4, 16]	τῆς οὐσίας οὐκ ἔλαττον ἑκατὸν	μνῶν.	τούτους δὲ συντάξας εἰς ὀγδοήκοντα
[4, 84]	ἐπειδὴ πᾶσαι τὴν φυγὴν τῶν	τυράννων	αἱ φρᾶτραι κατεψηφίσαντο, παρελθὼν πάλιν
[4, 67]	ἀποφαίνουσι Ῥωμαῖοι τῆς καταλύσεως τῶν	τυράννων	αἰτιώτατον γενέσθαι, τίς τ´ ἦν
[4, 58]	ὅσα καταλαμβάνει δεινὰ τοὺς ὑπὸ	τυράννων	ἁλόντας προσδοκώντων, εἰ δὲ τὰ
[4, 67]	τοῦ στρατιωτικοῦ πλήθους ἀπὸ τῶν	τυράννων.	ἄρτι δ´ αὐτῷ τὰς πύλας
[4, 67]	ἢ τοιαύτας ὕβρεις ὑπὸ τῶν	τυράννων	γενομένας περιορᾶν. ἦν δέ τις
[4, 82]	Κολλατίνου γυνὴ τοῦ συγγενοῦς τῶν	τυράννων	καὶ πολλὰ ὑπὲρ αὐτῶν κακοπαθήσαντος.
[4, 82]	πέμπτον καὶ εἰκοστὸν ἔτος ἤδη	τυραννῶν,	πάσας ἀφῄρηται τὰς ἐν τῷ
[4, 83]	αὐτοῖς ἀποδώσειν, ἐὰν ἀποστῶσι τῶν	τυράννων,	ὑπισχνούμενοι καὶ ἄδειαν ὧν ἥμαρτον
[4, 29]	ἐκ ταπεινῶν καὶ ἀσήμων ἔφυς	προγόνων	καὶ διὰ τοῦτ´ οὐκ ἀξιοῖς
[4, 19]	ἔχειν ᾤετο τοὺς μὲν περὶ	μειζόνων	κινδυνεύοντας ἄθλων μείζονας ὑπομένειν κακοπαθείας
[4, 62]	ἐλαττόνων, ἣν οὐδὲ περὶ τῶν	πλειόνων	ἐδυνήθη λαβεῖν, ἀπελθοῦσα πάλιν τὰς
[4, 61]	μεσημβρίαν βλέποντος τριπλῷ περιλαμβανόμενος στοίχῳ	κιόνων,	ἐκ δὲ τῶν πλαγίων ἁπλῷ·
[4, 51]	γράμματα κομίζων παρὰ τῶν αὐτόθεν	ἡγεμόνων	πρὸς τοὺς ἐκεῖ· σοφίᾳ πρὸς
[4, 52]	ἀναπεπηγυίας τὰς κεφαλὰς τῶν σφετέρων	ἡγεμόνων·	προὔτεινον γὰρ αὐτὰς οἱ Ῥωμαῖοι
[4, 33]	αὐτὴ διὰ γῆρας ἑτέρων δεομένη	κηδεμόνων·	ἀλλ´ ἐν ἐμοὶ κατελείπεσθε μόνῳ
[4, 77]	τῶν μεγίστων ἐπιχειρῶν λέγειν, ᾧ	κηδεμόνων	οὐχ ὑγιαίνοντι δεῖ. ἴστε δὴ
[4, 38]	διήμαρτε τῆς πείρας ὁ Ταρκύνιος,	ἀδημονῶν	ἐπὶ τῷ μηδεμίαν αὐτῷ βοήθειαν
[4, 62]	πόλει εἴτε θεῶν τινος εἴτε	δαιμόνων	εὐνοίᾳ δωρηθέν· ὅπερ οὐ πρὸς
[4, 2]	δή τινος αὐτῇ θεῶν ἢ	δαιμόνων	καὶ μετὰ τὴν μίξιν ἀφανισθέντος
[4, 11]	πρὸς ἁπάντων θεῶν τε καὶ	δαιμόνων,	ὅσοι τὸν ἀνθρώπινον ἐποπτεύουσι βίον,
[4, 30]	αὐτοῦ περὶ τὴν ἐξέτασιν τῶν	χρόνων	ἐλέγχειν. ἐπὶ γὰρ τῆς Ἀρροῦντος
[4, 49]	θυσίας μέχρι τῶν καθ´ ἡμᾶς	χρόνων	ἐπιτελοῦσι Ῥωμαῖοι Λατίνας καλοῦντες, καὶ
[4, 22]	καθαρμὸν ἕως τῶν κατ´ ἐμὲ	χρόνων	Ῥωμαῖοι καθαίρονται μετὰ τὴν συντέλειαν
[4, 22]	καὶ μέχρι τῶν καθ´ ἡμᾶς	χρόνων	ταττόμενον διατελεῖ τὸ ἐξελευθερικὸν φῦλον,
[4, 23]	καὶ μέχρι τῶν καθ´ ἡμᾶς	χρόνων	ὡς ἕν τι τῶν ἱερῶν
[4, 43]	ἐγίνοντο κωμητῶν ἢ φρατριαστῶν ἢ	γειτόνων	ἔν τε τῇ πόλει καὶ
[4, 14]	{ἱερὰ} ἐγκατασκευασθῆναι καλιάδας ὑπὸ τῶν	γειτόνων	ἥρωσι προνωπίοις καὶ θυσίας αὐτοῖς
[4, 14]	τοῖς δὲ τὰ περὶ τῶν	γειτόνων	ἱερὰ συντελοῦσιν ἐν τοῖς προνωπίοις
[4, 17]	δύο μὲν ὁπλοποιῶν τε καὶ	τεκτόνων	καὶ τῶν ἄλλων τῶν κατασκευαζόντων
[4, 62]	αὐτὴν τιμὴν αἰτεῖν περὶ τῶν	ἐλαττόνων,	ἣν οὐδὲ περὶ τῶν πλειόνων
[4, 19]	τοῖς χρήμασι, τοὺς δὲ περὶ	ἐλαττόνων	ἧττον ἐνοχλεῖσθαι κατ´ ἀμφότερα, τοὺς
[4, 2]	ἱερουργίας καὶ τὰς ἀπὸ τῶν	δείπνων	ἀπαρχὰς ἁγίζουσιν, ὑπὲρ τοῦ πυρὸς
[4, 67]	καὶ μίαν ἐνέγκασα διὰ τῶν	στέρνων	πληγὴν ἕως τῆς καρδίας ὠθεῖ
[4, 85]	καὶ τῶν ἑταίρων τοὺς πιστοτάτους,	ἐλαύνων	τοὺς ἵππους ἀπὸ ῥυτῆρος, ὡς
[4, 20]	βάρος τοῖς πλουσίοις τῶν τε	κινδύνων	καὶ τῶν ἀναλωμάτων, ὡς εἶδεν
[4, 9]	πολλῶν ἅπαντα ταῦτα καὶ μεγάλων	κινδύνων	κατεργασάμενος. ὅσον μὲν οὖν αὐτὸς
[4, 21]	καὶ μηδεμίαν ἀνάπαυσιν τῶν πολεμικῶν	κινδύνων	λαμβάνουσιν ἧττον ἐσῄει βαρύνεσθαι κυρίοις
[4, 21]	ἃ δεῖ, καὶ τοὺς τῶν	κινδύνων	πλεῖστον τῶν ἄλλων μεταλαχόντας καὶ
[4, 47]	λέγω· ὑμῖν δ´, ὦ σύνεδροι,	κινδύνων	τὸν μέγιστον τρέχουσιν οὐ περὶ
[4, 82]	ὦ δημόται, διὰ τῶν ἑαυτῆς	σπλάγχνων	ἔβαψε τὸν σίδηρον. ὦ θαυμαστὴ
[4, 9]	Ῥωμαῖοι, καὶ τῶν ἐμῶν μεμνημένους	ἀγώνων,	οὓς ὑπὲρ τῆς ἡγεμονίας ἠγωνισάμην,
[4, 80]	νόμος· ἐφ´ ἅπασι δὲ τούτοις	οἰωνῶν	καὶ σφαγίων καὶ τῶν ἄλλων
[4, 67]	συμβεβηκότα φράσων καὶ σὺν ἐκείνῳ	πράξων	ἀπόστασιν τοῦ στρατιωτικοῦ πλήθους ἀπὸ
[4, 32]	εἰ μὴ πείθοιο τὰ βίαια	πράξων.	~Παυσαμένου δ´ αὐτοῦ παραλαβὼν τὸν
[4, 74]	βασιλεύς, ὁ τὴν τιμὴν ταύτην	ἕξων	διὰ βίου, πάσης ἀπολελυμένος πολεμικῆς
[4, 83]	πατρίδι βοηθεῖν, οὐ φόβος ὁ	καθέξων	ἔσται παρὰ τοῖς τυράννοις, οὐ
[4, 37]	αὐτῶν καὶ βάλλειν τὸν Ταρκύνιον	ἐβόων.	ἐκεῖνος μὲν οὖν δείσας τὴν
[4, 12]	τὴν ἀγορὰν βασιλέα ποιεῖν αὐτὸν	ἐβόων	καὶ συγκαλεῖν τὰς φράτρας ἠξίουν
[4, 41]	λόγχας φερόντων ἐπιχωρίων τε καὶ	ἀλλοδαπῶν,	οἳ νυκτός τε περὶ τὴν
[4, 3]	οὐ μόνον τὸν ἴδιον οἶκον	ἐπιτρέπων,	ἀλλὰ καὶ τὰ κοινὰ τῆς
[4, 70]	ἀλλ´ ἐπίθετον, καὶ τὰς αἰτίας	εἰπών,	δι´ ἃς τὸ προσποίημα τοῦθ´
[4, 71]	οἵας ἔτυχεν ἡ γυνή. ~Ταῦτ´	εἰπὼν	ἐκάλει καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας
[4, 70]	τῆς ἀφορήτου τυραννίδος ἀπαλλαγῆναι; ταῦτ´	εἰπὼν	ἐχώρει κατὰ σπουδὴν ἐπὶ τὴν
[4, 70]	δὲ τούτων αὐτὸς ἔφη. Ταῦτ´	εἰπὼν	καὶ λαβὼν τὸ ξιφίδιον, ᾧ
[4, 27]	ἐν τῷ παρόντι ἀτυχήσειν. ταῦτ´	εἰπὼν	καταλύεται τὸν πρὸς αὐτοὺς πόλεμον,
[4, 46]	μικρά θ´ ὑπὲρ τοῦ χρονισμοῦ	προειπὼν	ὑπὲρ τῆς ἡγεμονίας εὐθὺς ἐποιεῖτο
[4, 51]	μετέωρον ὀλίγον τὸ μεταξὺ χωρίον	καταλιπών.	δόξαν δὲ τοῖς ἡγεμόσι τῶν
[4, 1]	οὕτω τελευτᾷ υἱωνούς τε δύο	καταλιπὼν	νηπίους καὶ δύο θυγατέρας ἀνδράσιν
[4, 57]	αὐτὸν οἱ ἐν ταῖς αἰτίαις,	πέμπων	ἐπὶ τὰς οἰκίας τῶν ἐπιφανεστάτων
[4, 15]	βωμοὺς ἐκέλευσεν αὐτοῖς ἱδρύσασθαι θεῶν	ἐπισκόπων	τε καὶ φυλάκων τοῦ πάγου,
[4, 2]	δ´ αὐτὰ καὶ τῶν ἄλλων	τερατοσκόπων	ἀποφηναμένων δόξαι τῷ βασιλεῖ τὴν
[4, 59]	τὸν ἐπιφανέστατον τῶν ἐν Τυρρηνοῖς	τερατοσκόπων,	ὅστις ἦν, πέμπει τῶν ἀστῶν
[4, 63]	ἐπαναστάσεως ἄρξαντες καὶ δι´ οἵων	τρόπων	ἦλθον ἐπὶ τὰ πράγματα, δι´
[4, 31]	τοῖς τῶν καλῶν καὶ ἀγαθῶν	ἐπιτρόπων	ἔργοις, ὅσοι βασιλικοὺς παῖδας ὀρφανοὺς
[4, 69]	βίον ἐπιχορηγῶν, ὡς παῖδα ὀρφανὸν	ἐπιτρόπων	ἔτι δεόμενον ἐφύλαττεν ὑφ´ ἑαυτῷ
[4, 62]	ὄντες ἐκ πολλῶν εἰσι συμφορητοὶ	τόπων,	οἱ μὲν ἐκ τῶν ἐν
[4, 60]	μὴ συγχωρεῖν ἐν μηδενὶ τῶν	τόπων	τούτων, οὓς ἂν ἐκεῖνος τῷ
[4, 7]	δὴ τῶν ἀδυνάτων τε καὶ	ἀτόπων	ἕκαστα ἐπιλογιζόμενος οὐχ υἱοὺς εἶναι
[4, 6]	ἀναιρούντων αὐτὴν ἀδυνάτων τε καὶ	ἀτόπων·	ὧν ἕκαστον ἐγὼ πειράσομαι ποιῆσαι
[4, 38]	τοὺς ἀγροὺς ἐπὶ τὴν τῶν	καρπῶν	συγκομιδήν, ἐξῆλθε μετὰ τῶν ἑταίρων
[4, 37]	ἀνακαλεσάμενος ἐκέλευσε διὰ πάντων τῶν	στενωπῶν	διεξιόντας τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν
[4, 14]	Κομπιτάλια προσαγορεύοντες αὐτὴν ἐπὶ τῶν	στενωπῶν·	κομπίτους γὰρ τοὺς στενωποὺς καλοῦσι·
[4, 76]	γὰρ οἱ κήρυκες διὰ τῶν	στενωπῶν	τὸν δῆμον εἰς τὴν ἀγορὰν
[4, 15]	τοῖς ἱεροῖς φανερὸς ὁ τῶν	ἀνθρώπων	ἀριθμὸς ἐγίνετο κατὰ γένη τε
[4, 69]	τὴν γῆν, ταύτην οἰόμενος ἁπάντων	ἀνθρώπων	εἶναι μητέρα. τὰ μὲν οὖν
[4, 70]	τοῦθ´ ὑπέμεινε, καὶ δόξας ἁπάντων	ἀνθρώπων	εἶναι φρονιμώτατος, μετὰ τοῦτ´ ἔπειθεν
[4, 32]	πάντα, ὅσα τιμιώτατα ὀνόματα ὑπ´	ἀνθρώπων	ἐπὶ καλοῖς κεῖται πράγμασιν, ἀκούειν
[4, 21]	τῶν ὑπολειπομένων, ἐλάττονα δ´ ἀριθμὸν	ἀνθρώπων	ἔχοντας· μάλιστα δὲ τῷ τοὺς
[4, 73]	καὶ εὐδαίμων καὶ πολλῶν ἄρχουσα	ἀνθρώπων	ἡ πόλις ἡμῶν διετέλεσεν. ἃ
[4, 62]	καὶ φράσασα τηρεῖν ἐπιμελῶς ἐξ	ἀνθρώπων	ἠφανίσθη, Ταρκύνιος δὲ τῶν ἀστῶν
[4, 41]	μὲν φυλακὴν κατεστήσατο περὶ ἑαυτὸν	ἀνθρώπων	θρασυτάτων ξίφη καὶ λόγχας φερόντων
[4, 40]	τῷ δευτέρῳ τά τε παρ´	ἀνθρώπων	καὶ τὰ παρὰ τῶν θεῶν
[4, 46]	τοῦ πάππου δωρεῶν κληρονομεῖν ἁπάντων	ἀνθρώπων	παρανομώτατον ἀποφαίνων καὶ πονηρότατον καὶ
[4, 80]	ὅπλοις καὶ βίᾳ καὶ πονηρῶν	ἀνθρώπων	συνωμοσίαις, ὡς τυράννοις ἔθος, ἀκόντων
[4, 38]	κόσμον· Τίς, εἶπεν, ὦ μιαρώτατε	ἀνθρώπων,	τοῦτό σοι τὸ σχῆμα συνεχώρησε
[4, 25]	καὶ ῥᾴδιον ὑπὸ τῶν περιοικούντων	βαρβάρων	ἐξαναλωθῆναι τὸ Ἑλληνικὸν γένος, εἰς
[4, 31]	κοινοὺς ἁπάντων Ἑλλήνων τε καὶ	βαρβάρων	νόμους· καὶ προσήκει μοι καθάπερ
[4, 25]	πρὸς ἀλλήλας ὑπὸ τῶν προσοικούντων	βαρβάρων	τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῶσι. ~Γνοὺς δὲ
[4, 21]	ἔγνων ταῖς ἀρχαιρεσίαις αὐτῶν πολλάκις	παρών.	ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τούτων οὐχ
[4, 70]	αὐτῇ, σκοπῶμεν· τοῦτο γὰρ ὁ	παρὼν	καιρὸς ἀπαιτεῖ. Ἐδόκει ταῦτ´ εἰκότα
[4, 21]	ὑπὲρ μὲν τούτων οὐχ ὁ	παρὼν	καιρὸς ἁρμόττων τοῖς λόγοις. ~Τότε
[4, 11]	ἐγὼ δ´ ὑμῖν οὐκ ἐνοχλήσω	παρών.	~Ταῦτα λέγοντος αὐτοῦ καὶ παραχωρεῖν
[4, 38]	ἐσκήπτετο καὶ πολλὰ διὰ φίλων	λιπαρῶν	τὸν Τύλλιον ἠξίου συγγνώμονα γενέσθαι.
[4, 7]	ἔτι πολεμεῖν Ῥωμαίοις οὐκ ἐλάττω	τεττάρων	καὶ δέκα ἐτῶν, αὐτὸς ἐν
[4, 85]	τὸν οἰκισμὸν τῆς Ῥώμης ἐτῶν	τεττάρων	καὶ τετταράκοντα καὶ διακοσίων ἀριθμόν,
[4, 14]	τοὺς ἐν ἑκάστῃ μοίρᾳ τῶν	τεττάρων	οἰκοῦντας, ὥσπερ κωμήτας, μήτε μεταλαμβάνειν
[4, 17]	τοῖς ἐνόπλοις· ἦσαν δὲ τῶν	τεττάρων	τούτων δύο μὲν ὁπλοποιῶν τε
[4, 28]	τοῖς λαβοῦσιν. ἔτυχε δὲ τῶν	γαμβρῶν	ἑκάτερος ἐναντίᾳ συναφθεὶς τύχῃ κατὰ
[4, 4]	γένηται, τὸν ἕτερον τῶν ἑαυτοῦ	γαμβρῶν,	τὸ σὸν εἰποῦσα, ὦ Τύλλιε,
[4, 42]	κατ´ οἰκίας τε καὶ ἐπ´	ἀγρῶν	ἀναρπαζόμενοι, λόγου ἄξιοι ἄνδρες, ὧν
[4, 12]	ἐκέλευσε καὶ τοὺς ἐκ τῶν	ἀγρῶν	ἅπαντας παρεῖναι. συνελθόντος δὲ τοῦ
[4, 15]	Πάγους, ἔνθα συνέφευγον ἐκ τῶν	ἀγρῶν	ἅπαντες, ὁπότε γένοιτο πολεμίων ἔφοδος,
[4, 43]	τῇ πόλει καὶ ἐπὶ τῶν	ἀγρῶν	ἐφ´ ἱερὰ καὶ θυσίας ἅπασι
[4, 50]	τείχους καὶ τὴν ἐπὶ τῶν	ἀγρῶν	ἐφῆκεν· ἄργυρον δὲ καὶ χρυσόν,
[4, 85]	καὶ ὑπὸ τούτων κατελύθη τῶν	ἀνδρῶν.
[4, 75]	λόχοις κυρίαν εἶναι τὴν τῶν	ἀνδρῶν	αἵρεσιν καὶ τὰ μαντεύματα γένηται
[4, 57]	ἐπὶ τὰς οἰκίας τῶν ἐπιφανεστάτων	ἀνδρῶν	ἀπέκτεινε πολλοὺς τῶν Γαβίων καὶ
[4, 68]	τυράννου παθεῖν πολλῶν καὶ ἀγαθῶν	ἀνδρῶν	ἀπολλυμένων. ~Καταφρονήσας γὰρ ὁ Ταρκύνιος
[4, 76]	περὶ τῶν παραληψομένων τὰς ἡγεμονίας	ἀνδρῶν	βουλευόμενοι μεσοβασιλέα μὲν ἔκριναν ἀποδειχθῆναι
[4, 62]	Διὸς ἐν λιθίνῃ λάρνακι, ὑπ´	ἀνδρῶν	δέκα φυλαττόμενοι. μετὰ δὲ τὴν
[4, 67]	καὶ κατεσπουδασμένῃ παρακλήσει τῶν ἐπιφανεστάτων	ἀνδρῶν	εἰς τὴν οἰκίαν συνελθόντων ὥσπερ
[4, 28]	ἡ γαμετή. συνέβαινε δὴ τῶν	ἀνδρῶν	ἑκατέρῳ φέρεσθαι μὲν ἐπὶ τὴν
[4, 6]	τῆς γυναικός. ἀλλὰ μὴν εἴγ´	ἀνδρῶν	ἡλικίαν εἶχον οἱ παῖδες, ὅθ´
[4, 62]	ἐξ ἄλλων πόλεων καὶ παρ´	ἀνδρῶν	ἰδιωτῶν μεταγραφέντες· ἐν οἷς εὑρίσκονταί
[4, 25]	ἀρχαίων βασιλέων τε καὶ πολιτικῶν	ἀνδρῶν	μνημεῖα, ἐξ ὧν εἰς ὀνόματα
[4, 82]	τοιούτοις καλινδουμένοις κακοῖς, ἐκείνων τῶν	ἀνδρῶν	οὖσιν ἀπογόνοις, οἳ τὰ δίκαια
[4, 32]	γὰρ ὡς καὶ τὰ δίκαια	ἐρῶν	καὶ εἰ μὴ πείθοιο τὰ
[4, 73]	τούτων ἢ προσίενταί τινα τῶν	βλαβερῶν	ἢ φεύγουσι τῶν ὠφελίμων, ἐν
[4, 23]	κομιζομένους καὶ τοὺς ἐκ τῶν	ἀπελευθέρων	γινομένους πελάτας τοῖς ἐγγόνοις τοῖς
[4, 74]	αὐτῆς ἕνεκα τῆς ὁσίας φυλάττηται,	ἱερῶν	ἀποδεικνύσθω τις ἀεὶ βασιλεύς, ὁ
[4, 14]	τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν ἐπὶ τῶν	ἱερῶν,	διὰ τῶν θεραπόντων τοὺς ἥρωας
[4, 59]	πολέμων περὶ τὴν κατασκευὴν τῶν	ἱερῶν	ἐγίνετο τὰς τοῦ πάππου προθυμούμενος
[4, 49]	ἁπάντων καὶ τὴν ἡγεμονίαν τῶν	ἱερῶν	ἔχουσι Ῥωμαῖοι. ~Ὡς δὲ καὶ
[4, 23]	χρόνων ὡς ἕν τι τῶν	ἱερῶν	καὶ ἀκινήτων νομίμων διατελεῖ τοῦτ´
[4, 49]	πανηγυρίζωσι καὶ συνεστιῶνται καὶ κοινῶν	ἱερῶν	μεταλαμβάνωσιν. ἀγαπητῶς δὲ πάντων τὸ
[4, 49]	εἰς αὐτὰς αἱ μετέχουσαι τῶν	ἱερῶν	πόλεις αἱ μὲν ἄρνας, αἱ
[4, 26]	αὐταῖς πρὸς ἀλλήλας, ἐκ τῶν	ἱερῶν	τοῦτο διαλύσονται, ταῖς ἄλλαις πόλεσιν
[4, 15]	Παγανάλια· καὶ νόμους ὑπὲρ τῶν	ἱερῶν	τούτων, οὓς ἔτι διὰ φυλακῆς
[4, 60]	παρ´ ὑμῶν, ἐπὶ ποίῳ τῶν	μερῶν	τούτων εὑρέθη ἡ κεφαλή. τί
[4, 3]	κηδεστὴν ἐποιήσατο τὴν ἑτέραν τῶν	θυγατέρων	ἐγγυήσας, καὶ πάνθ´ ὅσα διὰ
[4, 9]	τέκνων καὶ τὴν ἑτέραν τῶν	θυγατέρων	ἔδωκέ μοι γυναῖκα, καὶ παρὰ
[4, 30]	ἥ τε πρεσβυτέρα τῶν Τυλλίου	θυγατέρων	καὶ ὁ νεώτερος τῶν Ταρκυνίων.
[4, 31]	ἔργοις, ὅσοι βασιλικοὺς παῖδας ὀρφανοὺς	πατέρων	παραλαβόντες εἰς ἄνδρας ἐλθοῦσιν ὀρθῶς
[4, 15]	ἀπὸ παντὸς τοῦ βελτίστου τετιμῆσθαι,	πατέρων	τε ὧν εἰσι γράφοντας καὶ
[4, 36]	ἐξουσίαν, ἣν ὑμεῖς ἐδώκατέ μοι	πατέρων	φυλάττοντες παραδοχάς, οὐχ ἅπασαν ἐβουλήθην
[4, 33]	μήτηρ, καὶ αὐτὴ διὰ γῆρας	ἑτέρων	δεομένη κηδεμόνων· ἀλλ´ ἐν ἐμοὶ
[4, 42]	καὶ πολλῷ πλείονες ἐγένοντο τῶν	ἑτέρων.	ἦσαν δέ τινες, οἳ καὶ
[4, 20]	εἰ ταὐτὸ φρονήσειαν, ἐκράτουν τῶν	ἑτέρων	καὶ τέλος εἶχεν ἡ γνώμη·
[4, 24]	λαβοῦσιν ἔχειν ἢ πριαμένοις παρ´	ἑτέρων	κατὰ τοὺς αὐτοὺς τρόπους κυρίων
[4, 66]	παθούσης ἀκούσωσι καὶ μὴ παρ´	ἑτέρων.	ὅταν δὲ μάθῃς τὰς κατασχούσας
[4, 30]	τοῖς ἑβδομήκοντα καὶ πέντε ἔτεσιν	ἑτέρων	τετταράκοντα ἐτῶν· ἐν γὰρ ταῖς
[4, 52]	δορατίων ἀναπεπηγυίας τὰς κεφαλὰς τῶν	σφετέρων	ἡγεμόνων· προὔτεινον γὰρ αὐτὰς οἱ
[4, 52]	οὔπω δῆλος ἦν ὁ τῶν	σφετέρων	ὄλεθρος. ἔτυχον δὲ κἀκεῖνοι προεξεληλυθότες
[4, 18]	πλείους τὸν ἀριθμὸν ὄντας τῶν	προτέρων,	ἅπαντας εἰς ἕνα συντάξας λόχον
[4, 15]	πέντε φυλάς· Κάτων μέντοι τούτων	ἀμφοτέρων	ἀξιοπιστότερος ὢν τριάκοντα φυλὰς ἐπὶ
[4, 46]	Λατίνων δοθησομένης· καὶ πολλοὺς ὑπὲρ	ἀμφοτέρων	διεξῆλθε λόγους τὰς μὲν συνθήκας,
[4, 5]	τῆς θυγατρὸς καὶ πολὺν ἐξ	ἀμφοτέρων	κινήσασα οἶκτον, ἐπειδὴ καιρὸς ἦν,
[4, 27]	συνεχῶς πολεμούμενος εἰσβολάς τε πολλὰς	ἀμφοτέρων	μεγάλοις στρατεύμασι ποιουμένων εἰς τὴν
[4, 79]	ἀποκτείνας οὐδ´ ἀφοσιώσασθαι τῶν φαρμακειῶν	ἀμφοτέρων	τὰς διαβολάς, ὡς οὐχ ὑφ´
[4, 52]	οὕτω δ´ αἰσχρῶς καὶ κακῶς	ἀμφοτέρων	τῶν στρατοπέδων ἀναρπασθέντων εἰς στενὰς
[4, 17]	καὶ τούτων εἷς μὲν τῶν	πρεσβυτέρων	λόχος, εἷς δὲ τῶν νεωτέρων·
[4, 16]	προπολεμεῖν τῆς πόλεως, δέκα δὲ	πρεσβυτέρων,	οἷς ἀπέδωκε τειχοφυλακεῖν. αὕτη δευτέρα
[4, 16]	ὑπαιθρίους ἀπέδωκε στρατείας, τετταράκοντα δὲ	πρεσβυτέρων,	οὓς ἔδει τῆς νεότητος εἰς
[4, 16]	μόνον τοῖς θώραξιν, ὥσπερ τῶν	δευτέρων,	ἀλλὰ καὶ ταῖς περικνημῖσι. συνέταξε
[4, 17]	πρεσβυτέρων λόχος, εἷς δὲ τῶν	νεωτέρων·	λοχαγοὶ δ´ ἐξ ἁπάντων ἐπιλεχθέντες
[4, 16]	αὐτοὺς διχῇ, τετταράκοντα μὲν ἐποίησε	νεωτέρων	λόχους, οἷς τὰς ὑπαιθρίους ἀπέδωκε
[4, 16]	ἡλικίαν, δέκα μὲν ἐποίησε λόχους	νεωτέρων,	οὓς ἔδει προπολεμεῖν τῆς πόλεως,
[4, 7]	ἀράμενος ἐκ τοῦ βουλευτηρίου καὶ	φέρων	ἔξω κατὰ τῶν κρηπίδων ἐξέχεεν.
[4, 29]	ἐκδέχῃ καιρόν, ὃς ἥξει σοι	φέρων	τὴν βασιλείαν μηδὲν εἰς τοῦτο
[4, 41]	ἀλλ´ ἐπὶ τοὺς ἑαυτοῦ τρόπους	ἀναφέρων	ἐποιεῖτο. διὰ ταῦτ´ ἐπωνυμίαν τίθενται
[4, 19]	τῶν ἱκανῶν κεκτημένοις ἀφεῖσθαι πάντων	ὀχληρῶν.	ἐποίει δὲ τούτων ἕκαστον οὐκ
[4, 80]	δυναστείαν; ὅπλοις καὶ βίᾳ καὶ	πονηρῶν	ἀνθρώπων συνωμοσίαις, ὡς τυράννοις ἔθος,
[4, 83]	τούτους ἀνάγκαις ἐνζεύξομεν, ὥστ´ ἐκ	πονηρῶν	γενέσθαι χρηστούς· ὅμηρα γὰρ αὐτῶν
[4, 62]	πόλεων κομισθέντες, οἱ δ´ ἐξ	Ἐρυθρῶν	τῶν ἐν Ἀσίᾳ, κατὰ δόγμα
[4, 58]	καὶ περὶ τὰς τιμωρίας τῶν	ἐχθρῶν	ἀπαραίτητος ὢν ἔδρασεν. οὔτε γὰρ
[4, 11]	ἐστιν, ἵνα μηδὲν ὑπὸ τῶν	ἐχθρῶν	δεινὸν πάθωσιν, ἀλλ´ ἤδη καὶ
[4, 33]	παραλαβὼν καὶ ἐπιβουλευόμενον ὑπὸ τῶν	ἐχθρῶν	ἔσωσα καὶ ἐξέθρεψα καὶ εἰς
[4, 4]	διασκεδάσωμεν, οὐδὲν γὰρ ἔτι τῶν	ἐχθρῶν	ἰσχυρόν ἐστι ζῆν τοῦ βασιλέως
[4, 51]	τοῖς πολλοῖς περιεχομένοις κύκλῳ ὑπ´	ἐχθρῶν,	καὶ τῶν Ῥωμαίων ἡ ἵππος
[4, 30]	ἀναγκασθήσεται καὶ τιμωρίας ὡς παρ´	ἐχθρῶν	λαμβάνειν, πολλάκις μετὰ τῶν φίλων
[4, 19]	συμμετρησάμενος, ὁπόση τις ἀρκοῦσα ἔσται,	διαιρῶν	τὸν αὐτὸν τρόπον εἰς τοὺς
[4, 19]	ἢ δισμυρίων, εἰ τύχοι, στρατιωτῶν,	καταδιαιρῶν	τὸ πλῆθος εἰς τοὺς ἑκατὸν
[4, 2]	αὐτοῦ λόγος ἐπὶ τὸ μυθῶδες	ἐξαίρων	τὰ περὶ αὐτόν, ὃν ἐν
[4, 38]	καρπῶν συγκομιδήν, ἐξῆλθε μετὰ τῶν	ἑταίρων	ἐχόντων ὑπὸ ταῖς περιβολαῖς ξίφη,
[4, 85]	τοὺς υἱοὺς ἀναλαβὼν καὶ τῶν	ἑταίρων	τοὺς πιστοτάτους, ἐλαύνων τοὺς ἵππους
[4, 55]	πρᾶγμα, πρῶτον μὲν ἐκ τῶν	ἑταίρων	τοὺς πιστοτάτους ἔπεμπεν ὡς αὐτομόλους
[4, 42]	τὴν ἀρχήν, παρασκευάσας ἐκ τῶν	ἑταίρων	τοὺς πονηροτάτους δι´ ἐκείνων ἦγεν
[4, 83]	αὐτῶν οὔτ´ ὀλίγων ὄντων οὔτ´	ἀπείρων	πολέμου· πρὸς δὲ τούτοις ταῖς
[4, 3]	λόγῳ τὰ βουλευθέντα ἐξενεγκεῖν οὐδενὸς	χείρων	ἁπάσαις θ´ ἁρμόσαι ταῖς τύχαις
[4, 4]	ἀνὴρ οὐκ ἀφῆκεν ἐκ τῶν	χειρῶν	τὸν καιρόν. ἡ δὲ συγκατασκευάσασα
[4, 77]	οὐ φρενήρης περὶ τῶν μεγίστων	ἐπιχειρῶν	λέγειν, ᾧ κηδεμόνων οὐχ ὑγιαίνοντι
[4, 14]	Κολλίνην, τῇ δὲ τετάρτῃ τῶν	μοιρῶν	Ἰσκυλίνην, τετράφυλον ἐποίησε τὴν πόλιν
[4, 15]	λέγει καὶ οὐ χωρίζει τῶν	μοιρῶν	τὸν ἀριθμόν. διελὼν δ´ οὖν
[4, 9]	ὑπὲρ τῆς ἡγεμονίας ἠγωνισάμην, οὔτε	μικρῶν	ὄντων οὔτ´ ὀλίγων, οὓς οὐδὲν
[4, 1]	~Βασιλεὺς μὲν δὴ Ταρκύνιος οὐ	μικρῶν	οὐδ´ ὀλίγων Ῥωμαίοις ἀγαθῶν αἴτιος
[4, 30]	κακὸν ἢ τί τὴν πόλιν	ὁρῶν	ἀδικουμένην ὑπ´ ἐμοῦ ταῦτ´ ἐπ´
[4, 25]	Ἕλληνος ἐπίνοιαν ἠγάσθη, ὃς ἀσθενὲς	ὁρῶν	καὶ ῥᾴδιον ὑπὸ τῶν περιοικούντων
[4, 30]	ἕκαστα τούτων πράττοντες. ταῦτα δ´	ὁρῶν	ὁ Τύλλιος ἤχθετο μὲν καὶ
[4, 13]	εἰ μὲν εἰς ταῦτά τις	ὁρῶν	τὸ μέγεθος ἐξετάζειν βουλήσεται τῆς
[4, 80]	τίς ἂν ὑγιαίνων ταῦτα φήσειεν,	ὁρῶν	ὡς οἰκτρῶς καὶ κακῶς ἅπαντες
[4, 47]	ἐπὶ τούτῳ νῦν ἥκει μου	κατηγορῶν.	ἔδει δ´ αὐτόν, εἰ μὲν
[4, 35]	ἀνανήψας μέθης νῦν ἥκεις μου	κατηγορῶν	καὶ οὐδὲ νῦν, ὅπου δεῖ.
[4, 52]	νοῦν χωρούντων πόλεμος ἐκ τῶν	ὁμόρων	ἀνέστη χρόνῳ τε μακρός· ἔτη
[4, 20]	λόχον, ἐν ᾧ τὸ τῶν	ἀπόρων	καὶ διὰ τοῦτ´ ἀφειμένων ἁπάσης
[4, 18]	τεταγμένην εἷς λόχος ὁ τῶν	ἀπόρων.	~Ταύτῃ τῇ διακοσμήσει χρησάμενος τὰς
[4, 81]	τίς οὖν ὅρος ἔσται τῶν	συμφορῶν,	καὶ μέχρι τίνος χρόνου ταῦτα
[4, 20]	κρίσιν ἐποιεῖτο κατὰ τὰς φράτρας	ψηφοφορῶν·	καὶ ἦσαν οἱ τἀλάχιστα κεκτημένοι
[4, 19]	δεδοικότας μηδὲν κακοπαθεῖν, τῶν μὲν	εἰσφορῶν	ἀπολυομένους διὰ τὴν ἀπορίαν, τῶν
[4, 19]	τῶν λόχων, τὰς δὲ τῶν	εἰσφορῶν	ἐπιταγὰς κατὰ τὰ τιμήματα τῶν
[4, 21]	ἐν τούτοις ἐλάττωσιν, ἀφειμένοις τῶν	εἰσφορῶν	καὶ τῶν στρατειῶν· τῇ δὲ
[4, 11]	ἀποδιδόντες· οἱ δ´ ἀνειμένοι τῶν	εἰσφορῶν	τῶν εἰς τοὺς πολέμους, εἰ
[4, 62]	ἀκροστιχίσι· λέγω δ´ ἃ Τερέντιος	Οὐάρρων	ἱστόρηκεν ἐν τῇ θεολογικῇ πραγματείᾳ.
[4, 57]	ἔρευναν· οὐδὲν γὰρ ἀντεῖπεν ὁ	Πέτρων,	ἀλλ´ ἐφῆκε τὴν οἰκίαν ἐρευνᾶν·
[4, 85]	ῥυτῆρος, ὡς φθάσων τὴν ἀπόστασιν.	εὑρὼν	δὲ κεκλεισμένας τὰς πύλας καὶ
[4, 47]	τοῦ Τύρνου θεραπόντων τοὺς πονηροτάτους	ἐξευρὼν	καὶ διαφθείρας χρήμασιν ἔπειθεν ὑπὸ
[4, 5]	φερούσαις εἰς τὸν πρὸ τῶν	θυρῶν	στενωπόν, καὶ πρῶτον μὲν ἐδήλωσε
[4, 59]	τῆς δεκάτης τῶν ἐκ Συέσσης	λαφύρων	ἐπιτελέσαι προαιρούμενος ἅπαντας τοὺς τεχνίτας
[4, 24]	ὑπὸ δόρυ πωλουμένους ἐκ τῶν	λαφύρων,	ἢ τοῦ στρατηγοῦ συγχωρήσαντος ἅμα
[4, 1]	ἐγκύμονα οὖσαν ἐξαίρετον ἐκ τῶν	λαφύρων	λαμβάνει Ταρκύνιος ὁ βασιλεὺς καὶ
[4, 62]	αὐτῆς ἐπώλει τιμῆς. δόξασα δ´	ἄφρων	τις εἶναι καὶ γελασθεῖσα ἐπὶ
[4, 28]	τὴν φύσιν ὄντι χρηστὴ καὶ	σώφρων	καὶ φιλοπάτωρ συνῆλθε γυνή, Ἀρροῦντι
[4, 50]	δ´ ἐδόκουν ἁπάντων εἶναι τῶν	πλησιοχώρων	καὶ διὰ τὴν πολλὴν εὐτυχίαν
[4, 85]	τοὺς ἵππους ἀπὸ ῥυτῆρος, ὡς	φθάσων	τὴν ἀπόστασιν. εὑρὼν δὲ κεκλεισμένας
[4, 49]	ἑνὸς δὲ ταύρου κοινῶς ὑπὸ	πασῶν	θυομένου μέρος ἑκάστη τὸ τεταγμένον
[4, 1]	ὕστερον ἐλευθέραν αὐτὴν ἀφίησι καὶ	πασῶν	μάλιστα γυναικῶν ἀσπαζομένη τε καὶ
[4, 67]	ἀνδρὶ τῆς Λουκρητίας τὰ συμβεβηκότα	φράσων	καὶ σὺν ἐκείνῳ πράξων ἀπόστασιν
[4, 71]	ἔτι βούλομαι μαθεῖν, τίς ὁ	καλέσων	ἔσται αὐτὴν κατὰ νόμους καὶ
[4, 61]	οὐκ ἔφθασεν ἅπαν τὸ ἔργον	ἐκπεσὼν	τάχιον ἐκ τῆς δυναστείας, ἀλλ´
[4, 7]	ἓξ καὶ ἐνενήκοντα βεβιωκὼς ἔτη.	ἐκπεσών	τε τῆς ἀρχῆς ἔτι πολεμεῖν
[4, 64]	ἣ ἐκαλεῖτο Κολλάτεια, χρείας τινὰς	ὑπηρετήσων	στρατιωτικὰς παρ´ ἀνδρὶ κατήχθη συγγενεῖ
[4, 38]	συμφέρον ὥρμησεν ἐπ´ αὐτὸν ὡς	ἐξαναστήσων	τῆς ἕδρας. καὶ ὁ Ταρκύνιος
[4, 40]	ὡς, εἰ μὴ θᾶττον ἀνῃρέθη,	μεταστήσων	τὸ σχῆμα τῆς πολιτείας εἰς
[4, 20]	εἴκοσι καὶ δύο λόχους ἐκάλει.	μερισθεισῶν	δὲ καὶ τότε τῶν ψήφων
[4, 58]	νυκτὸς ἀγχοῦ τῆς πόλεως γενόμενος	ἀνοιχθεισῶν	τῶν πυλῶν ὑπὸ τῶν ἐπὶ
[4, 15]	καὶ καθ´ ἡλικίας. ὡς δὲ	Πείσων	Λεύκιος ἐν τῇ πρώτῃ τῶν
[4, 65]	καὶ Τυρρηνῶν καὶ τῶν ἄλλων	ὅσων	ἐκεῖνος ἄρχει. ἐγὼ γὰρ οἶδ´,
[4, 4]	παιδευθεὶς καὶ πάντων μετεσχηκὼς ἀγαθῶν,	ὅσων	παρὰ μητρός τε καὶ πατρὸς
[4, 38]	βουλευτηρίου τῶν εἰς τὸ ἐκκλησιαστήριον	φερουσῶν.	μόγις δ´ ἐκ τοῦ πτώματος
[4, 71]	κατὰ νόμους καὶ τὴν ψῆφον	ἀναδώσων	ταῖς φράτραις. ἄρχοντι γὰρ ἀποδέδοται
[4, 4]	αὐτῷ καὶ πάντων αἰτία γενομένη	τῶν	ἀγαθῶν ἡ τοῦ τετελευτηκότος βασιλέως
[4, 23]	ἐκκλησίαν Πρῶτον μὲν θαυμάζειν, ἔφη,	τῶν	ἀγανακτούντων, εἰ τῇ φύσει τὸ
[4, 4]	τελευτῆσαι συνέβη Ταρκύνιον ἐπιβουλευθέντα ὑπὸ	τῶν	Ἄγκου Μαρκίου παίδων ἀνασώσασθαι τὴν
[4, 12]	ἣν ἐκέλευσε καὶ τοὺς ἐκ	τῶν	ἀγρῶν ἅπαντας παρεῖναι. συνελθόντος δὲ
[4, 15]	καλῶν Πάγους, ἔνθα συνέφευγον ἐκ	τῶν	ἀγρῶν ἅπαντες, ὁπότε γένοιτο πολεμίων
[4, 43]	τε τῇ πόλει καὶ ἐπὶ	τῶν	ἀγρῶν ἐφ´ ἱερὰ καὶ θυσίας
[4, 50]	ἐντὸς τείχους καὶ τὴν ἐπὶ	τῶν	ἀγρῶν ἐφῆκεν· ἄργυρον δὲ καὶ
[4, 13]	τε συναλλακτικοὺς καὶ τοὺς περὶ	τῶν	ἀδικημάτων ἐπεκύρωσε ταῖς φράτραις· ἦσαν
[4, 7]	γ´ ἤδη γεγαμημέναι. τούτων δὴ	τῶν	ἀδυνάτων τε καὶ ἀτόπων ἕκαστα
[4, 63]	κορυφῇ φοίνικος ὑψηλοῦ. τούτων δὲ	τῶν	αἰετῶν ἀπτῆνας ἔτι τοὺς νεοττοὺς
[4, 38]	ἣν οὑμὸς ἐκτήσατο πάππος ἐκ	τῶν	αἰχμαλώτων, ἐτόλμησας βασιλέα Ῥωμαίων σεαυτὸν
[4, 17]	σαλπιστῶν τε καὶ βυκανιστῶν καὶ	τῶν	ἄλλοις τισὶν ὀργάνοις ἐπισημαινόντων τὰ
[4, 19]	μηδὲν συμβαλλομένους στρατεύεσθαί τινας ἐκ	τῶν	ἀλλοτρίων ὀψωνιαζομένους χρημάτων, ὥσπερ {τοὺς}
[4, 46]	τε καὶ ἀναγκαιοτάτων μὴ φεισάμενος	τῶν	ἀλλοτρίων φείσεται· παρῄνει τε τέως
[4, 40]	ξυλίνη κατάχρυσος ἐμπρήσεως γενομένης καὶ	τῶν	ἄλλων ἁπάντων διαφθαρέντων μόνη διέμεινεν
[4, 66]	παθοῦσαν. Θαυμάσαντος δ´ αὐτοῦ καὶ	τῶν	ἄλλων ἁπάντων καὶ τίς ὕβρικεν
[4, 45]	τὸν σύλλογον αὐτὸν τὸν κεκληκότα	τῶν	ἄλλων ἁπάντων παρόντων. ἀπολογουμένου δὲ
[4, 39]	αὐτὸν κατασχεῖν. ἀσπασαμένων δὲ καὶ	τῶν	ἄλλων αὐτὸν ὡς βασιλέα τῶν
[4, 34]	μοι παραδούσης τὰ πράγματα μήτε	τῶν	ἄλλων γενομένων τῶν κατὰ νόμον,
[4, 36]	ἐξηταζόμην πρῶτος οἷς ὥρισα κατὰ	τῶν	ἄλλων δικαίοις ὥσπερ ἰδιώτης πειθόμενος·
[4, 19]	οὐδέποτε ἀναπαυομένους καὶ χρήματα πλείω	τῶν	ἄλλων εἰσφέρειν· τοῖς δὲ τὰ
[4, 71]	ἅπαντα τὰ γενόμενα φράσαντες. ἔπειτα	τῶν	ἄλλων ἕκαστος παριὼν κατηγορείτω τῆς
[4, 57]	βάλλοντες λίθοις· τὴν δὲ κατὰ	τῶν	ἄλλων ζήτησίν τε καὶ τιμωρίαν
[4, 3]	ψυχὴν ἄριστος καὶ πρῶτος ἐστεφανοῦτο	τῶν	ἄλλων. καὶ ἐπειδὴ παρέστη Ῥωμαίοις
[4, 21]	καὶ τοὺς τῶν κινδύνων πλεῖστον	τῶν	ἄλλων μεταλαχόντας καὶ πράξοντας ὅσα
[4, 57]	τοῖς συλλαβομένοις τοῦ ἔργου χωρὶς	τῶν	ἄλλων μισθῶν, οὓς πρότερον ὑπέσχητο,
[4, 65]	καὶ Λατίνων καὶ Τυρρηνῶν καὶ	τῶν	ἄλλων ὅσων ἐκεῖνος ἄρχει. ἐγὼ
[4, 23]	χάριτος· φρονήσει τε διαφέρειν οἰομένους	τῶν	ἄλλων οὐδὲ τὰ ἐν ποσὶ
[4, 42]	τῆς ἀρχῆς ἐκπεσεῖν· ἔπειτα καὶ	τῶν	ἄλλων, οὓς ὑπελάμβανε βαρεῖαν ἡγεῖσθαι
[4, 80]	τούτοις οἰωνῶν καὶ σφαγίων καὶ	τῶν	ἄλλων σημείων καλῶν γενομένων, ὧν
[4, 2]	γυναικός. τὰ δ´ αὐτὰ καὶ	τῶν	ἄλλων τερατοσκόπων ἀποφηναμένων δόξαι τῷ
[4, 8]	ἐξουσίαν, μήτε βουλῆς ψηφισαμένης μήτε	τῶν	ἄλλων τῶν κατὰ νόμον ἐπιτελεσθέντων.
[4, 62]	τὴν ἐπιμέλειαν στρατειῶν ἀφειμένοι καὶ	τῶν	ἄλλων τῶν κατὰ πόλιν πραγματειῶν,
[4, 17]	ὁπλοποιῶν τε καὶ τεκτόνων καὶ	τῶν	ἄλλων τῶν κατασκευαζόντων τὰ εἰς
[4, 85]	ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν παρακαλῶν, οὐδενὶ	τῶν	ἄλλων φράσας ἠπείγετο τοὺς υἱοὺς
[4, 67]	ἐν αὐτοῖς Πόπλιος Οὐαλέριος ἑνὸς	τῶν	ἅμα Τατίῳ παραγενομένων εἰς Ῥώμην
[4, 41]	φαιδρὸς ὀφθῆναι· καὶ τὰς περὶ	τῶν	ἀμφισβητήτων συμβολαίων κρίσεις οὐκ ἐπὶ
[4, 77]	ἐμοῦ δῆλος ἦν φεισόμενος ἐρήμου	τῶν	ἀναγκαιοτάτων γεγονότος, εἰ μὴ τὴν
[4, 41]	μὲν τὰ πολλὰ καὶ αὐτῶν	τῶν	ἀναγκαιοτάτων συμπαρόντων, ὀλίγα δ´ ἐν
[4, 54]	ἐπίεζεν ἢ τοὺς Γαβίους ἡ	τῶν	ἀναγκαίων ἔνδεια, καὶ οἱ πενέστατοι
[4, 6]	ἐξενηνόχασι τὴν ἱστορίαν οὐδὲν ἐξητακότες	τῶν	ἀναιρούντων αὐτὴν ἀδυνάτων τε καὶ
[4, 32]	πεντηκονταετίας; κατάβαλε {δὲ} τὴν εἰρωνείαν	τῶν	ἀναισχύντων ἐρωτημάτων καὶ παῦσαί ποτε
[4, 20]	πλουσίοις τῶν τε κινδύνων καὶ	τῶν	ἀναλωμάτων, ὡς εἶδεν ἀγανακτοῦντας αὐτούς,
[4, 85]	προφάσεις καὶ ὑπὸ τούτων κατελύθη	τῶν	ἀνδρῶν.
[4, 28]	ἦν ἡ γαμετή. συνέβαινε δὴ	τῶν	ἀνδρῶν ἑκατέρῳ φέρεσθαι μὲν ἐπὶ
[4, 82]	ἐν τοιούτοις καλινδουμένοις κακοῖς, ἐκείνων	τῶν	ἀνδρῶν οὖσιν ἀπογόνοις, οἳ τὰ
[4, 9]	αὐτῷ συνέπεσεν, εἴ τι πάθοι	τῶν	ἀνθρωπίνων, ἐμοὶ τὴν ἐπιμέλειαν τῶν
[4, 29]	ἀδήλῳ καὶ δυστεκμάρτῳ τέλει πάντων	τῶν	ἀνθρωπίνων πραγμάτων κειμένων. ἐρῶ δὴ
[4, 15]	ἐφεστηκότων τοῖς ἱεροῖς φανερὸς ὁ	τῶν	ἀνθρώπων ἀριθμὸς ἐγίνετο κατὰ γένη
[4, 30]	πίστεις καὶ λαβὼν τὰ προτέλεια	τῶν	ἀνοσίων γάμων διαπραξάμενος ἀπέρχεται. διελθόντος
[4, 5]	τελευτῶσα εἶπεν οὐδὲν αὐτοῖς ἐκ	τῶν	ἀνοσίων ἐπιβουλευμάτων γεγονέναι οὐ δυνηθεῖσιν
[4, 80]	οἷς ἐπιτρέπει τὸ συνέδριον ἐκ	τῶν	ἀξίων τῆς ἀρχῆς διαγνῶναι τὸν
[4, 23]	πράγμασι, κομιζομένους καὶ τοὺς ἐκ	τῶν	ἀπελευθέρων γινομένους πελάτας τοῖς ἐγγόνοις
[4, 85]	δὲ Ταρκύνιος ὡς ἤκουσε παρὰ	τῶν	ἀπὸ τῆς πόλεως ἀγγέλων, οἷς
[4, 15]	καθιδρυμένης, ἣν προσαγορεύουσι Λιβιτίνην, ὑπὲρ	τῶν	ἀπογινομένων· εἰς δὲ τὸν τῆς
[4, 15]	εἰδέναι, τῶν τε γεννωμένων καὶ	τῶν	ἀπογινομένων καὶ τῶν εἰς ἄνδρας
[4, 62]	λαβεῖν, ἀπελθοῦσα πάλιν τὰς ἡμισείας	τῶν	ἀπολειπομένων κατέκαυσε καὶ τὰς λοιπὰς
[4, 20]	ἐκάλει λόχον, ἐν ᾧ τὸ	τῶν	ἀπόρων καὶ διὰ τοῦτ´ ἀφειμένων
[4, 18]	πάσαις τεταγμένην εἷς λόχος ὁ	τῶν	ἀπόρων. ~Ταύτῃ τῇ διακοσμήσει χρησάμενος
[4, 64]	ἐν Ἰταλίᾳ πόλεων. γενναίως δὲ	τῶν	Ἀρδεατῶν ἀπομαχομένων καὶ πολυχρονίου τῆς
[4, 84]	Βροῦτος ἀποδείκνυσι μεσοβασιλέα τὸν ἐπιμελησόμενον	τῶν	ἀρχαιρεσιῶν κατὰ τοὺς πατρίους νόμους
[4, 25]	δὲ τὴν διάνοιαν ἐπὶ τὰ	τῶν	ἀρχαίων βασιλέων τε καὶ πολιτικῶν
[4, 24]	διαβαλεῖν ἔθη καλῶς μὲν ὑπὸ	τῶν	ἀρχαίων ἐπινοηθέντα, κακῶς δ´ ὑπὸ
[4, 10]	τε συνέγραφεν οὓς μὲν ἐκ	τῶν	ἀρχαίων καὶ παρημελημένων ἀνανεούμενος, οὓς
[4, 66]	προσαγορεύουσα κατὰ τὰς συναντήσεις οὐδένα	τῶν	ἀσπαζομένων οὔτ´ ἀποκρινομένη τοῖς μαθεῖν
[4, 16]	θώρακας αὐτῶν ἀφεῖλε, καὶ ἀντὶ	τῶν	ἀσπίδων ἀνέδωκε θυρεούς. διελὼν δὲ
[4, 62]	ἐξ ἀνθρώπων ἠφανίσθη, Ταρκύνιος δὲ	τῶν	ἀστῶν ἄνδρας ἐπιφανεῖς δύο προχειρισάμενος
[4, 56]	ἐρρίπτει χαμαὶ διδάσκων, ὅτι δεῖ	τῶν	ἀστῶν τοὺς δοκιμωτάτους κολούειν τε
[4, 59]	Τυρρηνοῖς τερατοσκόπων, ὅστις ἦν, πέμπει	τῶν	ἀστῶν τοὺς δοκιμωτάτους πρέσβεις πρὸς
[4, 51]	ὁ τὰ γράμματα κομίζων παρὰ	τῶν	αὐτόθεν ἡγεμόνων πρὸς τοὺς ἐκεῖ·
[4, 9]	παραλαβὼν ἐξέθρεψεν οὐδὲν ἐνδεέστερον ἄγων	τῶν	αὑτοῦ τέκνων καὶ τὴν ἑτέραν
[4, 79]	ταῖς αὐταῖς ἡμέραις καὶ διὰ	τῶν	αὐτῶν φαρμάκων ἀποκτείνας οὐδ´ ἀφοσιώσασθαι
[4, 2]	τοιοῦτος· αἵτινες ἀπὸ τῆς ἑστίας	τῶν	βασιλείων, ἐφ´ ἧς ἄλλας τε
[4, 4]	ἀφανίσωσι, πρῶτον μὲν ἐπέταξε τὰς	τῶν	βασιλείων θύρας κλεῖσαι καὶ φύλακας
[4, 2]	μάλισθ´ ἡμέρας ἐν τῇ παστάδι	τῶν	βασιλείων καὶ κατενεχθέντος ἐφ´ ὕπνον,
[4, 62]	πέλαγος. μετὰ δὲ τὴν ἐκβολὴν	τῶν	βασιλέων ἡ πόλις ἀναλαβοῦσα τὴν
[4, 79]	Σερούιον μὲν Τύλλιον τὸν ἐπιεικέστατον	τῶν	βασιλέων καὶ πλεῖστα ὑμᾶς εὖ
[4, 11]	πρῶτον μὲν ἐμὲ τὸν φύλακα	τῶν	βασιλέων καὶ τὰς κατ´ αὐτῶν
[4, 72]	ἀρχὴ γενήσεται μετὰ τὴν κατάλυσιν	τῶν	βασιλέων καὶ ὑπὸ τίνος ἀποδειχθεῖσα
[4, 83]	οὐ χάρις, οὐχ ἕτερόν τι	τῶν	βιαζομένων ἢ πειθόντων ἀνθρώπους τὰ
[4, 19]	εἰσφορῶν ἐπιταγὰς κατὰ τὰ τιμήματα	τῶν	βίων. ὁπότε γὰρ αὐτῷ δεήσειε
[4, 7]	ἐτῶν· τοῦτο δὲ τὸ μῆκος	τῶν	βίων οὐ φέρουσιν οἱ καθ´
[4, 16]	πλῆθος αὐτῶν καὶ τὰ μεγέθη	τῶν	βίων σοφώτατον ἁπάντων πολιτευμάτων εἰσηγήσατο
[4, 73]	ἀπὸ τούτων ἢ προσίενταί τινα	τῶν	βλαβερῶν ἢ φεύγουσι τῶν ὠφελίμων,
[4, 24]	τοὺς τῶν ἱππέων καὶ τοὺς	τῶν	βουλευτῶν βίους ἐξετάζουσιν· ἔπειθ´ οὓς
[4, 41]	ἐν ἀγορᾷ. προσελθεῖν δ´ οὐδενὶ	τῶν	βουλομένων ἐπέτρεπεν, εἰ μή τινα
[4, 56]	Σέξτος, ὅτι κελεύει τοὺς ὑπερέχοντας	τῶν	Γαβίων ἀναιρεῖν, συνεκάλεσεν εἰς ἐκκλησίαν
[4, 57]	μέλλοντες αὐτὸν προδιδόναι, {τὸν ἐπιφανέστατον	τῶν	Γαβίων} Ἀντίστιον Πέτρωνα ὠνόμασεν, ὃς
[4, 57]	τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν ἀπέκτεινε πολλοὺς	τῶν	Γαβίων καὶ ἀγαθούς. ~Ἐν ᾧ
[4, 55]	σφετέρῳ συμφέροντι διαλύσεσθαι. ἀσμένως δὲ	τῶν	Γαβίων τὸν λόγον ἀκουσάντων καὶ
[4, 58]	ὁμολογίας. ταῦτα πράξας καὶ βασιλέα	τῶν	Γαβίων τὸν υἱὸν Σέξτον ἀποδείξας
[4, 28]	συνοίσεσθαι τοῖς λαβοῦσιν. ἔτυχε δὲ	τῶν	γαμβρῶν ἑκάτερος ἐναντίᾳ συναφθεὶς τύχῃ
[4, 47]	λαβεῖν γυναῖκα. ἐπεὶ δ´ ἀπηξιώθη	τῶν	γάμων κατὰ τὸ εἰκός· τίς
[4, 71]	ὑπολαβών· Ἐγώ, φησίν, ὦ Οὐαλέριε.	τῶν	γὰρ Κελερίων ἄρχων εἰμί, καὶ
[4, 47]	εἰς πρόνοιαν ἀνθρωπίνην καὶ φυλακήν.	τῶν	γὰρ παρακομιζόντων τά θ´ ὑποζύγια
[4, 25]	τὴν ἡμίσειαν τῆς ἐξουσίας ἀφελόμενος.	τῶν	γὰρ πρὸ αὐτοῦ βασιλέων ἁπάσας
[4, 38]	κράτιστα ὑποθέσθαι μετανοεῖν τε περὶ	τῶν	γεγονότων ἐσκήπτετο καὶ πολλὰ διὰ
[4, 14]	στενωποὺς {ἱερὰ} ἐγκατασκευασθῆναι καλιάδας ὑπὸ	τῶν	γειτόνων ἥρωσι προνωπίοις καὶ θυσίας
[4, 14]	οἰκίας· τοῖς δὲ τὰ περὶ	τῶν	γειτόνων ἱερὰ συντελοῦσιν ἐν τοῖς
[4, 15]	Ῥωμαῖοι καλοῦσιν Ἥραν φωσφόρον, ὑπὲρ	τῶν	γεννωμένων· εἰς δὲ τὸν τῆς
[4, 15]	ἐπιμελὲς ἐγίνετο τά τ´ ὀνόματα	τῶν	γεωργῶν εἰδέναι τῶν συντελούντων εἰς
[4, 54]	φρουρὰν ἐν αὐτοῖς καθιστάναι καταφυγῆς	τῶν	γεωργῶν ἕνεκα· ὅθεν ὁρμώμενοι τά
[4, 66]	συγγενεῖς ὄντες τινὲς παρ´ αὐτῷ·	τῶν	γονάτων αὐτοῦ λαβομένη καὶ περιπεσοῦσα
[4, 38]	τῆς περὶ τὸν Ταρκύνιον ἑταιρείας,	τῶν	δ´ αὐτοῦ φίλων πολλὴν ἐρημίαν,
[4, 25]	ἀδικημάτων αὐτὸς ἐποιεῖτο τὰς διαγνώσεις,	τῶν	δ´ ἰδιωτικῶν ἰδιώτας ἔταξεν εἶναι
[4, 10]	δίκαιος περὶ τοὺς εὐεργέτας, ἐπαινούντων,	τῶν	δ´, ὅτι φιλάνθρωπος καὶ μεγαλόψυχος
[4, 10]	καὶ μεγαλόψυχος εἰς τοὺς ἀπόρους,	τῶν	δ´, ὡς μέτριος καὶ δημοτικὸς
[4, 74]	ἀγαθὰ καρποῦσθαι τῆς βασιλικῆς πολιτείας,	τῶν	δὲ παρακολουθούντων αὐτῇ κακῶν ἀπηλλάχθαι.
[4, 46]	τοὺς δ´ ἐξελαύνοι τῆς πατρίδος,	τῶν	δὲ περικόπτοι τὰς οὐσίας, ἁπάντων
[4, 19]	εἰσφορῶν ἀπολυομένους διὰ τὴν ἀπορίαν,	τῶν	δὲ στρατειῶν διὰ τὴν ἀνεισφορίαν.
[4, 42]	δὲ τῶν μὲν θάνατον κατεδίκαζε,	τῶν	δὲ φυγήν, καὶ τὰ χρήματα
[4, 34]	κτησαμένων εἶναι, τὴν δὲ βασιλείαν	τῶν	δεδωκότων· καὶ τὰ μὲν ὅταν
[4, 35]	τὰ μὴ προσήκοντα κατέχω, καὶ	τῶν	δεδωκότων, ὅτι τἀλλότρια ἐχαρίσαντό μοι·
[4, 2]	συντελοῦσιν ἱερουργίας καὶ τὰς ἀπὸ	τῶν	δείπνων ἀπαρχὰς ἁγίζουσιν, ὑπὲρ τοῦ
[4, 70]	ὑποσχέσεων, ἀλλ´ ἔργων, εἴ τι	τῶν	δεόντων μέλλει γενήσεσθαι· ἄρξειν δὲ
[4, 24]	παρὰ τῶν ἐπισταμένων ἀκούειν, ἐκ	τῶν	δεσμωτηρίων ἐξεληλυθότες ἀρτίως κακοῦργοι μυρίων
[4, 24]	ἐλευθερίαν· οἱ δὲ διὰ κουφότητα	τῶν	δεσποτῶν καὶ κενὴν δοξοκοπίαν. ἔγωγ´
[4, 23]	καὶ ταῦθ´ ἕξουσιν ἀμφότερα παρὰ	τῶν	δεσποτῶν τἀγαθά. τελευτῶν δὲ τὸν
[4, 24]	τούτων πριαμένους ἀμφότερα ταῦτα παρὰ	τῶν	δεσποτῶν ὑπάρξει. ἐτύγχανον δὲ τῆς
[4, 16]	οὐ μόνον τοῖς θώραξιν, ὥσπερ	τῶν	δευτέρων, ἀλλὰ καὶ ταῖς περικνημῖσι.
[4, 62]	τὴν πύστιν καταμηνυθέντα ὑφ´ ἑνὸς	τῶν	δημοσίων, ὡς πατροκτόνον εἰς ἀσκὸν
[4, 30]	πλήθους τοὺς ἀπορωτάτους, οἷς οὐδενὸς	τῶν	δικαίων φροντὶς ἦν, χρήμασιν ἐξωνούμενοι
[4, 42]	κατεῖχεν. ἔμελλον δ´ ἄρα πολλοὶ	τῶν	δυνατῶν, πρὶν ἁλῶναι τὰς ἐπαγομένας
[4, 82]	πατρὸς ὁρῶντος, ὦ δημόται, διὰ	τῶν	ἑαυτῆς σπλάγχνων ἔβαψε τὸν σίδηρον.
[4, 6]	καὶ θεοβλαβής, ὥστ´ ἀφαιρεῖσθαι μὲν	τῶν	ἑαυτῆς τέκνων ἣν κατέλιπεν αὐτοῖς
[4, 4]	τραυμάτων ὑγιὴς γένηται, τὸν ἕτερον	τῶν	ἑαυτοῦ γαμβρῶν, τὸ σὸν εἰποῦσα,
[4, 49]	Λατίνων καὶ Ἑρνίκων καὶ Οὐολούσκων	τῶν	ἐγγραψαμένων εἰς τὴν συμμαχίαν, ἵνα
[4, 47]	ἀπολογίαν καὶ δικαστὴν ἁπάντων ἐποιεῖτο	τῶν	ἐγκλημάτων αὐτὸν τὸν κατήγορον. Οὑτοσὶ
[4, 49]	τὴν σύνοδον ἐν μέσῳ μάλιστα	τῶν	ἐθνῶν κείμενον ὄρος ὑψηλόν, ὃ
[4, 80]	ἁπάντων τῶν τε νομίμων καὶ	τῶν	ἐθῶν; αὐτίκα τὴν ἡγεμονίαν, ἵν´
[4, 74]	πρὸς τούτοις, ὃ πάντων οἴομαι	τῶν	εἰρημένων χρησιμώτατον ἔσεσθαι καὶ τοῦ
[4, 15]	δὲ τὸν τῆς Νεότητος, ὑπὲρ	τῶν	εἰς ἄνδρας ἀρχομένων συντελεῖν· ἐξ
[4, 15]	γεννωμένων καὶ τῶν ἀπογινομένων καὶ	τῶν	εἰς ἄνδρας ἐγγραφομένων, ἔταξεν ὅσον
[4, 24]	γενόμενοι φαρμακειῶν καὶ ἀνδροφονιῶν καὶ	τῶν	εἰς θεοὺς ἢ τὸ κοινὸν
[4, 38]	κατὰ τῶν κρηπίδων τοῦ βουλευτηρίου	τῶν	εἰς τὸ ἐκκλησιαστήριον φερουσῶν. μόγις
[4, 27]	τῆς μὲν ἀφροσύνης ἕνεκα καὶ	τῶν	εἰς τοὺς θεοὺς ἀσεβημάτων, οὓς
[4, 11]	οἱ δ´ ἀνειμένοι τῶν εἰσφορῶν	τῶν	εἰς τοὺς πολέμους, εἰ τιμήσασθαι
[4, 80]	ἔχων αὐτοῦ παρανομίας κατηγορεῖν ἔξω	τῶν	εἰς τοὺς συγγενεῖς καὶ κηδεστὰς
[4, 19]	τὴν τῶν λόχων, τὰς δὲ	τῶν	εἰσφορῶν ἐπιταγὰς κατὰ τὰ τιμήματα
[4, 21]	τὴν ἐν τούτοις ἐλάττωσιν, ἀφειμένοις	τῶν	εἰσφορῶν καὶ τῶν στρατειῶν· τῇ
[4, 11]	τἀλλότρια ἀποδιδόντες· οἱ δ´ ἀνειμένοι	τῶν	εἰσφορῶν τῶν εἰς τοὺς πολέμους,
[4, 53]	πόλιν αὐτῶν Ταρκύνιος κατελάβετο, καὶ	τῶν	ἐκ Ῥώμης φυγάδων συχνοί· οὗτοι
[4, 53]	εἰς ταύτην συνερρύησαν Πωμεντίνων τε	τῶν	ἐκ Συέσσης διαφυγόντων τινές, ὅτε
[4, 59]	ὁ Ταρκύνιος ἀπὸ τῆς δεκάτης	τῶν	ἐκ Συέσσης λαφύρων ἐπιτελέσαι προαιρούμενος
[4, 55]	τ´ αὐτῷ πολλοὶ μετὰ ταῦτα	τῶν	ἐκ τῆς πόλεως φεύγειν τὴν
[4, 8]	ἐκείνου χρόνον ὡς ἐπίτροπος ὢν	τῶν	ἐκ τοῦ βασιλείου γένους παίδων
[4, 20]	εἰς ἴσα μέρη σχισθεῖεν αἱ	τῶν	ἑκατὸν ἐνενήκοντα δύο λόχων γνῶμαι,
[4, 7]	βίου χρόνος αὐτῷ πλείων ἀναφαίνεται	τῶν	ἑκατὸν καὶ δέκα γεγονὼς ἐτῶν·
[4, 6]	ὑπὸ Ταρκυνίου, ἵνα μή τινες	τῶν	ἐκείναις ἐντυχόντων ταῖς ἱστορίαις σχεδιάζειν
[4, 34]	Ἄγκου τελευτήσαντος, ἀλλ´ ὁ πρεσβύτερος	τῶν	ἐκείνου παίδων. ἀλλ´ ὁ δῆμος
[4, 34]	φανερὰν οὐσίαν καὶ τὰ χρήματα	τῶν	ἐκλειπόντων βασιλέων σὺν τούτοις καὶ
[4, 42]	αὐτὸς κατεστήσατο παραγαγὼν ἐπὶ τὰς	τῶν	ἐκλιπόντων τιμὰς τοὺς ἰδίους ἑταίρους.
[4, 62]	τὴν αὐτὴν τιμὴν αἰτεῖν περὶ	τῶν	ἐλαττόνων, ἣν οὐδὲ περὶ τῶν
[4, 43]	τύραννον· αἱ δὲ τιμωρίαι κατὰ	τῶν	ἐλεγχθέντων ἐγίνοντο πικραὶ καὶ ἀπαραίτητοι.
[4, 23]	νόμον, πολλὴν αὐτοῖς ἔλεγεν ἐκ	τῶν	ἐλευθερουμένων ἐπιτραφήσεσθαι νεότητα καὶ οὐδέποτε
[4, 72]	ἀποδεῖξαι κύριον ὡς ἐν πολλαῖς	τῶν	Ἑλληνίδων πόλεων· οἱ δὲ τούτων
[4, 73]	σχῆμα τοῦ πολιτεύματος ἁπάντων μάλιστα	τῶν	Ἑλλήνων εὐνομεῖσθαί τε καὶ εὐδαιμονεῖν·
[4, 33]	καὶ γενεᾶς ἄρρενος οὐχ ὑπαρχούσης	τῶν	ἐμαυτοῦ κυρίους προειλόμην ποιῆσαι. ἔχεις
[4, 9]	οἱ τὴν κοινὴν βεβαιώσαντες, ἐκ	τῶν	ἐμαυτοῦ χρημάτων δίδωμι διαλύσασθαι τὰ
[4, 27]	τῆς ἐπιβουλῆς τὸν τρόπον μικρὰ	τῶν	ἔμπροσθεν γενομένων ἀναλαβών. ~Ἦσαν τῷ
[4, 36]	δίκας ὑμῖν ἀπέδωκα διαγινώσκειν, ὃ	τῶν	ἔμπροσθεν οὐδεὶς ἐποίησε βασιλέων. ἀλλ´
[4, 33]	πάθοιμι διάδοχον ἔμελλον καταλείψειν ἁπάντων	τῶν	ἐμῶν. ἐπειδὴ δὲ παρὰ γνώμην
[4, 36]	πολεμοῦσί μοι καὶ ἐπὶ τίνι	τῶν	ἐμῶν ἔργων ἀχθόμενοι· πότερον ὅτι
[4, 9]	δ´ ὑμᾶς, ἄνδρες Ῥωμαῖοι, καὶ	τῶν	ἐμῶν μεμνημένους ἀγώνων, οὓς ὑπὲρ
[4, 32]	καὶ τετταρακοστὸν ἔτος ἀποστερεῖν με	τῶν	ἐμῶν, οὔτε σώματος ἀναπήρου τυχόντα
[4, 35]	ἐκεῖνα ποιεῖν σοι προσῆκεν· ἐξέτασιν	τῶν	ἐμῶν ποιησάμενον ἁμαρτημάτων καὶ τὰς
[4, 17]	λόχους, καὶ δέκα μὲν ἐποίησε	τῶν	ἐν ἀκμῇ, δέκα δὲ τῶν
[4, 23]	τινὰς ἐλευθεροῦν, ὡς τὰ μέγιστα	τῶν	ἐν ἀνθρώποις ἀγαθῶν οἷς ἔτυχε
[4, 62]	κομισθέντες, οἱ δ´ ἐξ Ἐρυθρῶν	τῶν	ἐν Ἀσίᾳ, κατὰ δόγμα βουλῆς
[4, 15]	ἐνιαυσίων ἀναγραφῶν ἱστορεῖ, βουλόμενος καὶ	τῶν	ἐν ἄστει διατριβόντων τὸ πλῆθος
[4, 80]	γοῦν ἔμελλεν ἕξειν καλῶς, μηδὲν	τῶν	ἐν ἔθει κατὰ τοὺς νόμους
[4, 64]	διὰ τὸν πλοῦτον εὐδαιμονούσῃ μάλιστα	τῶν	ἐν Ἰταλίᾳ πόλεων. γενναίως δὲ
[4, 62]	συμφορητοὶ τόπων, οἱ μὲν ἐκ	τῶν	ἐν Ἰταλίᾳ πόλεων κομισθέντες, οἱ
[4, 1]	Ὀκρισίᾳ καλλίστῃ τε καὶ σωφρονεστάτῃ	τῶν	ἐν Κορνικόλῳ γυναικῶν. αὐτὸς μὲν
[4, 60]	ἐξαμαρτεῖν· μοῖρα δ´ οὐκ ἐλαχίστη	τῶν	ἐν μαντικῇ θεωρημάτων ἐρώτησις ὀρθή.
[4, 25]	τὴν Ἀσσυρίαν ἐκείνην γυναῖκα οὔτε	τῶν	ἐν Μέμφει πυραμίδων τοὺς Αἰγύπτου
[4, 64]	ταύτην τὴν γυναῖκα καλλίστην οὖσαν	τῶν	ἐν Ῥώμῃ γυναικῶν καὶ σωφρονεστάτην
[4, 47]	ἐλευθερίας. ἐπιβουλεύεσθε γὰρ οἱ κορυφαιότατοι	τῶν	ἐν ταῖς πόλεσι καὶ τὰ
[4, 71]	τὰς πύλας ἔχωμεν, ἵνα μηδὲν	τῶν	ἐν τῇ πόλει λεγομένων τε
[4, 53]	ἀποφαίνοντες καὶ ῥᾳδίαν, ὡς καὶ	τῶν	ἐν τῇ πόλει συλληψομένων, ἔπεισαν
[4, 26]	νεών, τὸν ἐπὶ τοῦ μεγίστου	τῶν	ἐν τῇ Ῥώμῃ λόφων ἱδρυμένον
[4, 59]	αὐτῶν καὶ μαθὼν τὸν ἐπιφανέστατον	τῶν	ἐν Τυρρηνοῖς τερατοσκόπων, ὅστις ἦν,
[4, 15]	Πείσων Λεύκιος ἐν τῇ πρώτῃ	τῶν	ἐνιαυσίων ἀναγραφῶν ἱστορεῖ, βουλόμενος καὶ
[4, 48]	ἐὰν εὑρεθῇ παρεσκευασμένος ὅπλα ἔξω	τῶν	ἐνοδίων, ἢ τὸν καταψευσάμενον αὐτοῦ
[4, 58]	γενόμενος ἀνοιχθεισῶν τῶν πυλῶν ὑπὸ	τῶν	ἐπὶ τοῦτο παρεσκευασμένων εἰσελθὼν δίχα
[4, 42]	κατελείφθησαν ἐν τῷ συνεδρίῳ βουλευταὶ	τῶν	ἐπὶ Τυλλίου καταλεγέντων, διάφοροι τοῖς
[4, 41]	ὅπῃ πορεύοιτο, πολλὴν τὴν ἀπὸ	τῶν	ἐπιβουλευσόντων ἀσφάλειαν παρείχοντο. ἔπειτα τὰς
[4, 24]	ἐπόμπευόν τινες, ὡς ἦν παρὰ	τῶν	ἐπισταμένων ἀκούειν, ἐκ τῶν δεσμωτηρίων
[4, 40]	τὸ σῶμα τῆς πόλεως, ὡς	τῶν	ἐπιτυχόντων τινός· καὶ πολλὰ μὲν
[4, 57]	αἰτίαις, πέμπων ἐπὶ τὰς οἰκίας	τῶν	ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν ἀπέκτεινε πολλοὺς τῶν
[4, 67]	~Ταχείᾳ δὲ καὶ κατεσπουδασμένῃ παρακλήσει	τῶν	ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν εἰς τὴν οἰκίαν
[4, 42]	ἐγκλήματα καὶ θανάτου δίκας πολλοὺς	τῶν	ἐπιφανῶν· πρώτους μὲν τοὺς ἐχθρῶς
[4, 40]	τὸν ἄριστον ἄνδρα, εἴτ´ ἐκ	τῶν	ἐπιχωρίων, {εἴτ´ ἐκ τῶν πολιτῶν,
[4, 16]	ὅσοι τίμησιν εἶχον ἐλάττονα μὲν	τῶν	ἑπτακισχιλίων καὶ πεντακοσίων δραχμῶν, οὐ
[4, 78]	λόγοι, τὰ μέγιστα καὶ φανερώτατα	τῶν	ἔργων αὐτοῦ καὶ οὐδ´ ἀπολογίας
[4, 9]	τῶν εὐεργετῶν καὶ τὴν μνήμην	τῶν	ἔργων. δόξατε οὖν κοινῇ πάντες
[4, 38]	τῶν καρπῶν συγκομιδήν, ἐξῆλθε μετὰ	τῶν	ἑταίρων ἐχόντων ὑπὸ ταῖς περιβολαῖς
[4, 85]	ἠπείγετο τοὺς υἱοὺς ἀναλαβὼν καὶ	τῶν	ἑταίρων τοὺς πιστοτάτους, ἐλαύνων τοὺς
[4, 55]	τὸ πρᾶγμα, πρῶτον μὲν ἐκ	τῶν	ἑταίρων τοὺς πιστοτάτους ἔπεμπεν ὡς
[4, 42]	ὑπελάμβανε τὴν ἀρχήν, παρασκευάσας ἐκ	τῶν	ἑταίρων τοὺς πονηροτάτους δι´ ἐκείνων
[4, 42]	ἑκόντες καὶ πολλῷ πλείονες ἐγένοντο	τῶν	ἑτέρων. ἦσαν δέ τινες, οἳ
[4, 20]	ὑπολειπομένων εἰ ταὐτὸ φρονήσειαν, ἐκράτουν	τῶν	ἑτέρων καὶ τέλος εἶχεν ἡ
[4, 6]	ἐτελεύτα. ἐκ γὰρ τοῦ συλλογισμοῦ	τῶν	ἐτῶν τοῦτο συνάγεται τὸ πλῆθος.
[4, 12]	εἰδέναι φήσας χάριτας, ὅτι μέμνηνται	τῶν	εὐεργεσιῶν, καὶ ἔτι πλείονα ὑποσχόμενος
[4, 9]	ἐκείνῳ προσῆκεν ὑμᾶς τὰς ὑπὲρ	τῶν	εὐεργεσιῶν χάριτας εἰδέναι, ἐπειδὴ δὲ
[4, 9]	μὴ συγκατορύττειν ἅμα τοῖς σώμασι	τῶν	εὐεργετῶν καὶ τὴν μνήμην τῶν
[4, 11]	καὶ βασιλεῖς ἀποδεικνύναι, τοὺς δὲ	τῶν	εὐεργετῶν παῖδας ἐξελαύνειν καὶ τὴν
[4, 15]	ἀνήβους. ἐξ οὗ συναριθμηθέντος ὑπὸ	τῶν	ἐφεστηκότων τοῖς ἱεροῖς φανερὸς ὁ
[4, 58]	ὀργὴν καὶ περὶ τὰς τιμωρίας	τῶν	ἐχθρῶν ἀπαραίτητος ὢν ἔδρασεν. οὔτε
[4, 11]	κίνδυνός ἐστιν, ἵνα μηδὲν ὑπὸ	τῶν	ἐχθρῶν δεινὸν πάθωσιν, ἀλλ´ ἤδη
[4, 33]	νήπιον παραλαβὼν καὶ ἐπιβουλευόμενον ὑπὸ	τῶν	ἐχθρῶν ἔσωσα καὶ ἐξέθρεψα καὶ
[4, 4]	κίνδυνον διασκεδάσωμεν, οὐδὲν γὰρ ἔτι	τῶν	ἐχθρῶν ἰσχυρόν ἐστι ζῆν τοῦ
[4, 22]	τὴν συντέλειαν τῶν τιμήσεων ὑπὸ	τῶν	ἐχόντων τὴν ἱερωτάτην ἀρχὴν Λοῦστρον
[4, 16]	καὶ πέντε ἔτη γεγονότας ἀπὸ	τῶν	ἐχόντων τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν, δέκα
[4, 18]	τῶν ἱππέων πλῆθος ἐπέλεξεν ἐκ	τῶν	ἐχόντων τὸ μέγιστον τίμημα καὶ
[4, 24]	καὶ εἴ τις ἄλλη παρὰ	τῶν	ἡγουμένων γίγνοιτο τοῖς ἀπόροις τῶν
[4, 34]	ταύτης καὶ πλείω τὰ λυπηρὰ	τῶν	ἡδέων ἐχούσης ἡγεμονίας τὴν ἀκίνδυνον
[4, 59]	τι θαυμαστὸν ὑπόγειον ὀρυττομένων τε	τῶν	θεμελίων καὶ τῆς ὀρυγῆς εἰς
[4, 22]	δὲ Τύλλιος καὶ τοῖς ἐλευθερουμένοις	τῶν	θεραπόντων, ἐὰν μὴ θέλωσιν εἰς
[4, 39]	ἀνοσιωτάτην γυναῖκα ὑποτίθεσθαι πέμπει τινὰς	τῶν	θεραπόντων ἐπ´ αὐτὸν ἔχοντας ξίφη·
[4, 65]	τὸ σῶφρον, ἀποκτενῶ σε καὶ	τῶν	θεραπόντων ἐπικατασφάξας ἕνα θήσω τὰ
[4, 24]	ἐτύγχανον δὴ τοῖς Ῥωμαίοις αἱ	τῶν	θεραπόντων κτήσεις κατὰ τοὺς δικαιοτάτους
[4, 23]	εἰ τῆς ἐλευθερίας τοῖς ἀξίοις	τῶν	θεραπόντων μεταδιδόντες, τῆς πολιτείας φθονοῦσι·
[4, 48]	τοῖς σκευοφόροις τὰ κατακρυφθέντα ὑπὸ	τῶν	θεραπόντων ξίφη. μετὰ τοῦτο τὸν
[4, 50]	ὑπομείναντας αἰχμαλώτους γενέσθαι καὶ τὸ	τῶν	θεραπόντων πλῆθος οὐδ´ ἀριθμηθῆναι ῥᾴδιον
[4, 56]	κύριος δι´ ἀπάτης καὶ φενακισμοῦ	τῶν	θεραπόντων τινὰ λαθὼν τοὺς Γαβίους
[4, 57]	μένειν. ἔτυχε δὲ διεφθαρκὼς αὐτοῦ	τῶν	θεραπόντων τινὰς ἀργυρίῳ τὰς ἐπὶ
[4, 14]	ἐθισμὸν ἐπὶ τῶν ἱερῶν, διὰ	τῶν	θεραπόντων τοὺς ἥρωας ἱλασκόμενοι καὶ
[4, 14]	ὡς κεχαρισμένης τοῖς ἥρωσι τῆς	τῶν	θεραπόντων ὑπηρεσίας· ἣν ἔτι καὶ
[4, 40]	παρ´ ἀνθρώπων καὶ τὰ παρὰ	τῶν	θεῶν ἀνεπίληπτα. ὁ δὲ Τύλλιος
[4, 83]	εἰπεῖν. πρώταις μὲν ταῖς παρὰ	τῶν	θεῶν ἐλπίσιν, ὧν ἱερὰ καὶ
[4, 3]	βασιλεὺς κηδεστὴν ἐποιήσατο τὴν ἑτέραν	τῶν	θυγατέρων ἐγγυήσας, καὶ πάνθ´ ὅσα
[4, 9]	αὑτοῦ τέκνων καὶ τὴν ἑτέραν	τῶν	θυγατέρων ἔδωκέ μοι γυναῖκα, καὶ
[4, 74]	ὥσπερ ὁ βασιλεύς, τὴν ἡγεμονίαν	τῶν	θυηπολιῶν, ἄλλο δ´ οὐδέν. ~Ὃν
[4, 5]	ταῖς φερούσαις εἰς τὸν πρὸ	τῶν	θυρῶν στενωπόν, καὶ πρῶτον μὲν
[4, 44]	ἔχαιρόν τ´ ἐν μέρει καὶ	τῶν	ἰδίων ἐπελανθάνοντο ἀλγεινῶν· κωλύειν μὲν
[4, 69]	ὑφ´ ἑαυτῷ διαιτᾶσθαί τε μετὰ	τῶν	ἰδίων παίδων ἐπέτρεπεν, οὐ διὰ
[4, 72]	αἷς ἄλλοι τε πολλοὶ κατὰ	τῶν	ἰδίων πολιτῶν ἐχρήσαντο καὶ Ταρκύνιος
[4, 4]	τὴν ἑαυτοῦ μοῖραν οὔτε περὶ	τῶν	ἰδίων πραγμάτων διαθέμενος οὐδὲν οὔτε
[4, 25]	αὐτὸ συνήγαγε, νόμους καταστησάμενος ἔξω	τῶν	ἰδίων, ὧν ἑκάστη πόλις εἶχε,
[4, 44]	τε καὶ τέκτονες καὶ λιθουργοὶ	τῶν	ἰδιωτικῶν ἔργων ἀφεστῶτες ἐπὶ ταῖς
[4, 25]	τρόπον δικαζόντων ἐκεῖνος διελὼν ἀπὸ	τῶν	ἰδιωτικῶν τὰ δημόσια, τῶν μὲν
[4, 14]	φυλάττουσι τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν ἐπὶ	τῶν	ἱερῶν, διὰ τῶν θεραπόντων τοὺς
[4, 59]	καὶ πολέμων περὶ τὴν κατασκευὴν	τῶν	ἱερῶν ἐγίνετο τὰς τοῦ πάππου
[4, 49]	ὑπὲρ ἁπάντων καὶ τὴν ἡγεμονίαν	τῶν	ἱερῶν ἔχουσι Ῥωμαῖοι. ~Ὡς δὲ
[4, 23]	ἡμᾶς χρόνων ὡς ἕν τι	τῶν	ἱερῶν καὶ ἀκινήτων νομίμων διατελεῖ
[4, 49]	φέρουσιν εἰς αὐτὰς αἱ μετέχουσαι	τῶν	ἱερῶν πόλεις αἱ μὲν ἄρνας,
[4, 26]	πρόσκρουσμα αὐταῖς πρὸς ἀλλήλας, ἐκ	τῶν	ἱερῶν τοῦτο διαλύσονται, ταῖς ἄλλαις
[4, 15]	καλούμενα Παγανάλια· καὶ νόμους ὑπὲρ	τῶν	ἱερῶν τούτων, οὓς ἔτι διὰ
[4, 19]	συντελεῖν εἰσφοράς· τοῖς δ´ ἐλάττω	τῶν	ἱκανῶν κεκτημένοις ἀφεῖσθαι πάντων ὀχληρῶν.
[4, 3]	Σαβίνους πολέμῳ τῷ πρώτῳ συστάντι	τῶν	ἱππέων ἀποδειχθεὶς ἡγεμὼν ἐτρέψατο τοὺς
[4, 24]	πῶς ἠλευθερώθησαν, ὥσπερ γε τοὺς	τῶν	ἱππέων καὶ τοὺς τῶν βουλευτῶν
[4, 20]	ἐν οἷς ἦσαν οἵ τε	τῶν	ἱππέων ὀκτωκαίδεκα καὶ οἱ τῶν
[4, 18]	τῶν ψιλῶν στράτευμα· τὸ δὲ	τῶν	ἱππέων πλῆθος ἐπέλεξεν ἐκ τῶν
[4, 49]	τε καὶ τὰς θυσίας μέχρι	τῶν	καθ´ ἡμᾶς χρόνων ἐπιτελοῦσι Ῥωμαῖοι
[4, 22]	ὑπαρχούσας, ἐν αἷς καὶ μέχρι	τῶν	καθ´ ἡμᾶς χρόνων ταττόμενον διατελεῖ
[4, 23]	τὴν πόλιν παρελθεῖν, καὶ μέχρι	τῶν	καθ´ ἡμᾶς χρόνων ὡς ἕν
[4, 19]	οὐκ ἔχοντας, ὁπόθεν συνεισοίσουσιν, ἀλλὰ	τῶν	καθ´ ἡμέραν ἀναγκαίων ἀπορουμένους ᾤετο
[4, 9]	φρόνημα εὐγενὲς ἐν ἀνδράσιν ἀπορουμένοις	τῶν	καθ´ ἡμέραν ἀναγκαίων. ὑπὲρ ἅπαντα
[4, 81]	ταρτάροις καὶ βαράθροις δαπανωμένους, ἀνάπαυσιν	τῶν	κακῶν οὐδὲ τὴν ἐλαχίστην λαμβάνοντας;
[4, 23]	τοῖς τρόποις ἐξετάζουσι τοὺς ἀξίους	τῶν	καλῶν, ἀλλὰ ταῖς συντυχίαις, ὁρῶντες
[4, 68]	καὶ φύσιν εἶχε πρὸς οὐδὲν	τῶν	καλῶν ἀντιπράττουσαν. ἐπεὶ δὲ Τύλλιον
[4, 31]	βασιλείαν ἀποδεδωκέναι παραδείγμασι χρώμενον τοῖς	τῶν	καλῶν καὶ ἀγαθῶν ἐπιτρόπων ἔργοις,
[4, 22]	Ἄρει. τοῦτον τὸν καθαρμὸν ἕως	τῶν	κατ´ ἐμὲ χρόνων Ῥωμαῖοι καθαίρονται
[4, 8]	βουλῆς ψηφισαμένης μήτε τῶν ἄλλων	τῶν	κατὰ νόμον ἐπιτελεσθέντων. συνιόντες τε
[4, 34]	πράγματα μήτε τῶν ἄλλων γενομένων	τῶν	κατὰ νόμον, τούτους ἀδικῶ δήπου
[4, 62]	στρατειῶν ἀφειμένοι καὶ τῶν ἄλλων	τῶν	κατὰ πόλιν πραγματειῶν, καὶ δημοσίους
[4, 17]	καὶ τεκτόνων καὶ τῶν ἄλλων	τῶν	κατασκευαζόντων τὰ εἰς τὸν πόλεμον
[4, 67]	πόλιν ὁ Κολλατῖνος ἀπὸ στρατοπέδου,	τῶν	κατεσχηκότων τὴν οἰκίαν αὐτοῦ κακῶν
[4, 47]	τῆς ἐκκλησίας παρελθὼν ὑπὲρ μὲν	τῶν	κατηγορηθέντων βραχεῖαν ἔλεγεν εἶναι τὴν
[4, 21]	αὐτῆς ἃ δεῖ, καὶ τοὺς	τῶν	κινδύνων πλεῖστον τῶν ἄλλων μεταλαχόντας
[4, 29]	ἅπαντα εἰπεῖν, ὅσα φρονῶ περὶ	τῶν	κοινῇ συμφερόντων, καὶ καθέξεις οὓς
[4, 5]	ἁπάντων τῶν τ´ ἰδίων καὶ	τῶν	κοινῶν ἀποδεικνύμενον, ἕως αὐτὸς ῥαΐσῃ.
[4, 34]	βουλομένου οὐδ´ ἠξίωσαν ἕτερόν τινα	τῶν	κοινῶν ἀποδεῖξαι κύριον, ἀλλ´ ἐμὲ
[4, 22]	ἂν ᾖ· καὶ πάντων ἀπέδωκε	τῶν	κοινῶν αὐτοῖς μετέχειν, ὧν τοῖς
[4, 81]	ἀρχαιρεσιάζοντας καὶ ψηφοφοροῦντας καὶ περὶ	τῶν	κοινῶν ἐκκλησιάζοντας, ἀναγκάζει δ´ ὅσα
[4, 4]	φύλακα τῶν τ´ ἰδίων καὶ	τῶν	κοινῶν, ἕως αὐτὸς ἐκ τῶν
[4, 3]	διαφέρειν οἱ δημόται Ταρκύνιον ἐπιμελεῖσθαι	τῶν	κοινῶν ἢ Τύλλιον· οὕτως ἐξεθεραπεύθησαν
[4, 4]	πραγμάτων διαθέμενος οὐδὲν οὔτε περὶ	τῶν	κοινῶν καὶ πολιτικῶν ἐπισκήψας, ἀλλ´
[4, 20]	κύριοι, τοὺς πένητας ἀπελάσας ἀπὸ	τῶν	κοινῶν· καὶ τοῦτο διαπραξάμενος ἔλαθε
[4, 41]	ἀπροσδοκήτους ἐποιεῖτο ἐχρηματίζετό τε περὶ	τῶν	κοινῶν κατ´ οἶκον μὲν τὰ
[4, 84]	ἡμῖν σκοπουμένοις, τίς ἀρχὴ γενήσεται	τῶν	κοινῶν κυρία, βασιλείαν μὲν οὐκέτι
[4, 31]	τὴν ἐπιτιμίαν ἀπολωλεκὸς φῦλον, ᾧ	τῶν	κοινῶν οὐδενὸς ἔμελε, καταμισθοδοτήσας καὶ
[4, 42]	καὶ φενακίζων· τότε μαθόντες, ὅτι	τῶν	κοινῶν οὐδενὸς ἔτι μετεῖχον, ἀλλὰ
[4, 35]	σεαυτὸν ἐπιτηδειότερον εἶναι τὴν ἐπιμέλειαν	τῶν	κοινῶν παραλαβεῖν, ἐκεῖνα ποιεῖν σοι
[4, 80]	γραφέντος, ᾗ περὶ πάντων ἀποδέδοται	τῶν	κοινῶν προβουλεύειν· ἔπειτα μεσοβασιλέων αἱρεθέντων,
[4, 36]	εἰ δὲ δοκεῖ κρεῖττον ἐπιμελήσεσθαι	τῶν	κοινῶν Ταρκύνιος οὑτοσὶ τὰ πράγματα
[4, 21]	καταστρατηγήσας καὶ τοὺς πένητας ἀπελάσας	τῶν	κοινῶν. ὑπελάμβανον μὲν γὰρ ἅπαντες
[4, 7]	βουλευτηρίου καὶ φέρων ἔξω κατὰ	τῶν	κρηπίδων ἐξέχεεν. ἥ τ´ ἐκ
[4, 44]	δ´ ἀμφιθέατρον ἱππόδρομον οὐδὲν ἔξω	τῶν	κρηπίδων ἔχοντα παστάσιν ὑποστέγοις περιλαβεῖν·
[4, 38]	καὶ ῥωμαλέος ἀνὴρ ῥιπτεῖ κατὰ	τῶν	κρηπίδων τοῦ βουλευτηρίου τῶν εἰς
[4, 14]	Ῥωμαῖοι διετέλουν ὀλίγαις ὕστερον ἡμέραις	τῶν	Κρονίων, σεμνὴν ἐν τοῖς πάνυ
[4, 34]	ἡγεῖτο γὰρ τὰ μὲν χρήματα	τῶν	κτησαμένων εἶναι, τὴν δὲ βασιλείαν
[4, 36]	ἔχειν, ἀλλὰ νόμους θ´ ὑπὲρ	τῶν	κυριωτάτων καταστησάμενος, οὓς ἅπαντες ἐπεκυρώσατε,
[4, 45]	ἐπιοῦσαν ἡμέραν, πεισθέντες οἱ πρόεδροι	τῶν	Λατίνων ἀνεβάλοντο τὴν βουλήν. ~Τῇ
[4, 46]	προσηκούσης οὔτ´ ἐπὶ τῷ συμφέροντι	τῶν	Λατίνων δοθησομένης· καὶ πολλοὺς ὑπὲρ
[4, 45]	τοὺς εἰωθότας ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ	τῶν	Λατίνων συνεδρεύειν, ἡμέραν τινὰ ὁρίσας,
[4, 24]	τοὺς ὑπὸ δόρυ πωλουμένους ἐκ	τῶν	λαφύρων, ἢ τοῦ στρατηγοῦ συγχωρήσαντος
[4, 1]	Ὀκρισίαν ἐγκύμονα οὖσαν ἐξαίρετον ἐκ	τῶν	λαφύρων λαμβάνει Ταρκύνιος ὁ βασιλεὺς
[4, 37]	ὠφελείας. πολλοῦ δ´ ἐφ´ ἑκάστῳ	τῶν	λεγομένων ἀπαντῶντος ἐπαίνου καὶ πάντων
[4, 84]	ἀναβοήσεις τε συνεχεῖς ἐφ´ ἑκάστῳ	τῶν	λεγομένων ἐκ τοῦ πλήθους ἐγίνοντο
[4, 65]	καὶ ἀντιβολῶν καὶ διομνύμενος ἀληθεύειν	τῶν	λεγομένων ἑκάτερον, εἰς ἀνάγκην ἦλθεν
[4, 43]	διεσπαρμένοι κατόπται τινὲς καὶ διερευνηταὶ	τῶν	λεγομένων τε καὶ πραττομένων λεληθότες
[4, 10]	ἀλλ´ οὐδὲν αὐτοῖς ἐγένετο προὔργου	τῶν	λελογισμένων· οὕτω κατεστρατήγησεν αὐτοὺς ὁ
[4, 51]	καὶ ἀπὸ τῶν σημείων ἐξέστησαν	τῶν	λογισμῶν καὶ τὰ ὅπλα ῥίψαντες
[4, 36]	ἀλλ´ οὐδὲν δεῖ τούτων νυνὶ	τῶν	λόγων· εἰ δὲ δοκεῖ κρεῖττον
[4, 47]	συνωμοσίας. τεκμήριον δ´ ὑμῖν παρέξομαι	τῶν	λόγων ἔργον ἀναμφίλεκτον, ἐὰν ἐθελήσητε
[4, 14]	τὴν πόλιν καὶ θέμενος ἐπὶ	τῶν	λόφων ταῖς μοίραις τὰς ἐπικλήσεις,
[4, 16]	δὲ καὶ στάσις ἦν τούτων	τῶν	λόχων ἐν ταῖς μάχαις ἡ
[4, 21]	ἀνάγκαις τισὶ βιασθεὶς ἰσχυραῖς, οὐ	τῶν	λόχων καταλυθέντων, ἀλλὰ τῆς κλήσεως
[4, 4]	Ταρκύνιον ἐπὶ τὸν δῆμον ἀπὸ	τῶν	Μαρκίου παίδων ἀρξάμενος καὶ πρόθες
[4, 8]	ὁ Τύλλιος καὶ τὴν ἑταιρίαν	τῶν	Μαρκίων ἐξελάσας βεβαίως ἤδη τῆς
[4, 77]	διάνοιαν, ἀνὴρ οὐ φρενήρης περὶ	τῶν	μεγίστων ἐπιχειρῶν λέγειν, ᾧ κηδεμόνων
[4, 21]	ἐσῄει βαρύνεσθαι κυρίοις τε γεγονόσι	τῶν	μεγίστων καὶ πᾶν τὸ κράτος
[4, 20]	τῶν παλαιῶν νόμων κύριος ἦν	τῶν	μεγίστων τε καὶ ἀναγκαιοτάτων, ἀρχὰς
[4, 83]	δημόται, καὶ ἀγαθὰς ἔχοντες ὑπὲρ	τῶν	μελλόντων ἐλπίδας χωρεῖτε πρὸς τὸν
[4, 25]	ἀπὸ τῶν ἰδιωτικῶν τὰ δημόσια,	τῶν	μὲν εἰς τὸ κοινὸν φερόντων
[4, 19]	περὶ μηδενὸς δεδοικότας μηδὲν κακοπαθεῖν,	τῶν	μὲν εἰσφορῶν ἀπολυομένους διὰ τὴν
[4, 42]	ἐπ´ αὐτῷ δικαστῇ. ὁ δὲ	τῶν	μὲν θάνατον κατεδίκαζε, τῶν δὲ
[4, 10]	ἔπαινος ἐκ τῆς ἐκκλησίας ἐγένετο	τῶν	μέν, ὅτι πιστὸς ἦν καὶ
[4, 50]	τε καὶ χρυσὸς ἦν, ὥστε	τῶν	μὲν στρατιωτῶν ἕκαστον πέντε μνᾶς
[4, 20]	πλῆθος ἦν· ὁποτέρᾳ δὲ προσθοῖτο	τῶν	μερίδων οὗτος ὁ λόχος, αὕτη
[4, 60]	πεύσεται παρ´ ὑμῶν, ἐπὶ ποίῳ	τῶν	μερῶν τούτων εὑρέθη ἡ κεφαλή.
[4, 34]	τρόπον, ὡς λέγεις, μήθ´ ὑπὸ	τῶν	μεσοβασιλέων αἱρεθεὶς μήτε τῆς βουλῆς
[4, 47]	τῇ παρελθούσῃ νυκτὶ ὑπό τινος	τῶν	μετεσχηκότων τῆς συνωμοσίας. τεκμήριον δ´
[4, 21]	καὶ πᾶν τὸ κράτος ἀφῃρημένοις	τῶν	μὴ ταὐτὰ ποιούντων· τοῖς δὲ
[4, 14]	τρίτῃ Κολλίνην, τῇ δὲ τετάρτῃ	τῶν	μοιρῶν Ἰσκυλίνην, τετράφυλον ἐποίησε τὴν
[4, 15]	γενέσθαι λέγει καὶ οὐ χωρίζει	τῶν	μοιρῶν τὸν ἀριθμόν. διελὼν δ´
[4, 59]	πρὸ τούτου λόγῳ, τὴν δὲ	τῶν	ναῶν κατασκευὴν οὐκ ἔφθη τελέσαι.
[4, 17]	τῶν πρεσβυτέρων λόχος, εἷς δὲ	τῶν	νεωτέρων· λοχαγοὶ δ´ ἐξ ἁπάντων
[4, 65]	σῶμά σου τυχεῖν μηδ´ ἄλλου	τῶν	νομίμων μηδενός. Ὡς δὲ πολὺς
[4, 40]	κρατύνασθαι τὴν ἀρχήν, οὐκ εἴασε	τῶν	νομίμων οὐδὲν αὐτῷ γενέσθαι· ἀλλ´
[4, 47]	τὸ εἰκός· τίς γὰρ ἂν	τῶν	νοῦν ἐχόντων Μαμίλιον τὸν εὐγενέστατόν
[4, 24]	ἀρχαίων ἐπινοηθέντα, κακῶς δ´ ὑπὸ	τῶν	νῦν ἐπιτριβόμενα. ἐγὼ δὲ τὸν
[4, 40]	ἐκ τῶν πολιτῶν, εἴτ´ ἐκ	τῶν	ξένων, βασιλέα καθίστασαν. εἰ μὲν
[4, 72]	τὰς ὕβρεις καὶ τὰς πλεονεξίας	τῶν	ὀλίγων προφερόμενοι καὶ τὰς στάσεις
[4, 46]	λόγον ὑπὲρ τοῦ δικαίου καὶ	τῶν	ὁμολογιῶν διεξελθὼν καὶ μεγάλα τὰς
[4, 45]	εἶναι τοῖς ἐπιτάγμασιν, ἀλλ´ ἀπηλλάχθαι	τῶν	ὁμολογιῶν οἰομένους, ἐξ οὗ Τύλλιος
[4, 27]	θεοὺς ἀσεβημάτων, οὓς ἐγγυητὰς ποιησάμενοι	τῶν	ὁμολογιῶν παρέβησαν τὰ συγκείμενα, πολλῶν
[4, 52]	κατὰ νοῦν χωρούντων πόλεμος ἐκ	τῶν	ὁμόρων ἀνέστη χρόνῳ τε μακρός·
[4, 50]	οὓς ἥκιστα ὑπώπτευεν, εἰ κύριοι	τῶν	ὅπλων γένοιντο, ἐλευθερίας μεταποιήσεσθαι, καὶ
[4, 51]	οἱ Σαβῖνοι καὶ γνωρίσαντες ἐκ	τῶν	ὅπλων καὶ ἀπὸ τῶν σημείων
[4, 41]	οὐ κατὰ νόμους, ἀλλὰ διὰ	τῶν	ὅπλων κατασχών, κατὰ τὸν τέταρτον
[4, 9]	τῆς δημοσίας γῆς, ἣν διὰ	τῶν	ὅπλων κτησάμενοι κατέχετε, μὴ τοὺς
[4, 45]	λαβοῦσι τὰς δυναστείας, ἀλλὰ διὰ	τῶν	ὅπλων κτησαμένοις, οὐ μόνον ἐπιχωρίου
[4, 58]	κατὰ τῶν σφαγίων. τούτων ἐστὶ	τῶν	ὁρκίων μνημεῖον ἐν Ῥώμῃ κείμενον
[4, 58]	βοείᾳ περίτονος τοῦ σφαγιασθέντος ἐπὶ	τῶν	ὁρκίων τότε βοός, γράμμασιν ἀρχαϊκοῖς
[4, 71]	παρ´ ἀλλήλων ὤμνυον. γενομένων δὲ	τῶν	ὁρκωμοσιῶν μετὰ τοῦτ´ εὐθὺς ἐζήτουν,
[4, 37]	χειρὸς δίκην ὁρμῆς ἤδη γινομένης	τῶν	ὄχλων ἐπ´ αὐτὸν ᾤχετο φεύγων
[4, 7]	ἀτοπίαις, οὐ Τανακυλίδα ποιοῦντες μητέρα	τῶν	παιδίων, ἀλλὰ Γεγανίαν τινά, περὶ
[4, 5]	Ῥωμαίων ἡγεμόνα. ~Ταῦτ´ εἰποῦσα καὶ	τῶν	παιδίων ἑκάτερον εἰς τὰς ἀγκάλας
[4, 9]	τῶν ἀνθρωπίνων, ἐμοὶ τὴν ἐπιμέλειαν	τῶν	παιδίων ἐπίστευσε. τίς οὖν ἢ
[4, 9]	οὖν κοινῇ πάντες ἐπίτροποι καταλελεῖφθαι	τῶν	παιδίων καὶ βεβαιοῦτε αὐτοῖς ἣν
[4, 11]	πολλῶν μέν, ὧν Ταρκύνιος ὁ	τῶν	παιδίων πάππος εὖ ποιῶν ὑμᾶς
[4, 9]	ἀνάγκη κατείληφεν, ἄνδρες πολῖται, κήδεσθαι	τῶν	παιδίων τούτων καὶ νηπίων. Ταρκύνιος
[4, 69]	μαντείῳ χρησομένους ἀπέστελλε τοὺς δύο	τῶν	παίδων Ἄρροντα καὶ Τῖτον ὑπὲρ
[4, 63]	καὶ τὰς ἀποικίας ἀμφοτέρας δυσὶ	τῶν	παίδων οἰκισταῖς ἀναθείς, Κιρκαίαν μὲν
[4, 63]	αὐτῆς, ἣν ὁ πρεσβύτατος αὐτοῦ	τῶν	παίδων Σέξτος διέφθειρεν, ἐξελαύνεται τῆς
[4, 58]	ἔσεσθαι φυλακὴν ἑαυτοῦ τε καὶ	τῶν	παίδων τὴν ἐκ τῶν παρ´
[4, 20]	τριῶν πραγμάτων ὁ δῆμος ἐκ	τῶν	παλαιῶν νόμων κύριος ἦν τῶν
[4, 23]	καὶ οὐδενὶ ῥᾴδιον εἰπεῖν οὐδὲ	τῶν	πάνυ μακαρίων μέχρι τίνος αὐτῷ
[4, 58]	καὶ τῶν παίδων τὴν ἐκ	τῶν	παρ´ ἐλπίδας σεσωσμένων καὶ τὰ
[4, 76]	πάντες ἐπῄνεσαν καὶ αὐτίκα περὶ	τῶν	παραληψομένων τὰς ἡγεμονίας ἀνδρῶν βουλευόμενοι
[4, 42]	ὠδύροντο μὲν καὶ τὰ μέλλοντα	τῶν	παρόντων δεινότερα ὑπώπτευον, στέργειν δὲ
[4, 47]	αὐτῶν ἀσφαλείας καὶ περὶ τῆς	τῶν	πατρίδων ἐλευθερίας. ἐπιβουλεύεσθε γὰρ οἱ
[4, 40]	ταύτῃ μάλιστα τῇ αἰτίᾳ λέγεται	τῶν	πατρικίων αὐτῷ τινας συνεπιβουλεῦσαι· ἀδυνάτους
[4, 23]	τοῖς ἄλλοις δημοτικοῖς. ~Ἀχθομένων δὲ	τῶν	πατρικίων ἐπὶ τῷ πράγματι καὶ
[4, 11]	δικαιοσύνης ἀπολάβω. ἐπιβουλεύομαι γὰρ ὑπὸ	τῶν	πατρικίων, καὶ μεμήνυνταί μοι τινὲς
[4, 63]	τὸ χρεών, ἀλλ´ ἐπιθεμένων αὐτῷ	τῶν	πατρικίων καὶ τοῦ δήμου συμφρονήσαντος
[4, 11]	λέγω, ὅτι Μάρκιοι συλλαμβανόντων αὐτοῖς	τῶν	πατρικίων κατασχόντες τὰ πράγματα δίχα
[4, 82]	Ταρκυνίου, ἡγουμένων δὲ τῆς ἐπιχειρήσεως	τῶν	πατρικίων, οὐδενὸς δ´ ἡμῖν ἐλλείψοντος,
[4, 10]	{τὴν} πόλιν ὡς ἐπιβουλευόντων αὐτῷ	τῶν	πατρικίων προῆλθεν εἰς τὴν ἀγορὰν
[4, 81]	διατεθείμεθα; ~Τὰς μὲν οὖν ἡμετέρας	τῶν	πατρικίων συμφοράς, ἃς καὶ τῶν
[4, 38]	τὴν πρᾶξιν καὶ παρορμῶντες ἐκ	τῶν	πατρικίων συχνοί. οἱ μὲν δὴ
[4, 27]	ὄντι ὑπακούειν, καὶ τὴν διαφορὰν	τῶν	πατρικίων τὴν πρὸς τὸν ἡγεμόνα
[4, 30]	ἐμηχανῶντο ἑταιρίας τε συνάγοντες καὶ	τῶν	πατρικίων τοὺς ἀλλοτρίως ἔχοντας πρὸς
[4, 41]	τοῦ δημοτικοῦ πλήθους, ὑπεριδὼν δὲ	τῶν	πατρικίων, ὑφ´ ὧν ἐπὶ τὴν
[4, 43]	ἀλλήλων ἐλάμβανον καὶ οὐδὲν ὑπὸ	τῶν	πατρικίων ὡς πρότερον ἐβλάπτοντο περὶ
[4, 20]	τῶν ἱππέων ὀκτωκαίδεκα καὶ οἱ	τῶν	πεζῶν ὀγδοήκοντα. οὗτοι τρισὶ πλείους
[4, 6]	μὲν εἰς Ῥώμην οὐ πλείω	τῶν	πέντε καὶ εἴκοσι γεγονὼς ἐτῶν,
[4, 25]	ἐπετέλουν ἱππικοὺς καὶ γυμνικοὺς καὶ	τῶν	περὶ μουσικὴν ἀκουσμάτων καὶ τοὺς
[4, 63]	ὅτι τοῦ Πωμεντίνου πεδίου μεγίστου	τῶν	περὶ τῇ Λατίνῃ καὶ τῆς
[4, 25]	ἀσθενὲς ὁρῶν καὶ ῥᾴδιον ὑπὸ	τῶν	περιοικούντων βαρβάρων ἐξαναλωθῆναι τὸ Ἑλληνικὸν
[4, 9]	δὲ ποιήσας Τυρρηνοὺς ἅπαντας μέγιστον	τῶν	περιοίκων δυναμένους, ἀναγκάσας δὲ τὸ
[4, 61]	περιλαμβανόμενος στοίχῳ κιόνων, ἐκ δὲ	τῶν	πλαγίων ἁπλῷ· ἐν δ´ αὐτῷ
[4, 62]	τῶν ἐλαττόνων, ἣν οὐδὲ περὶ	τῶν	πλειόνων ἐδυνήθη λαβεῖν, ἀπελθοῦσα πάλιν
[4, 52]	πολλῆς ἐγένετο κύριος. Ἤδη δὲ	τῶν	πλείστων αὐτῷ κατὰ νοῦν χωρούντων
[4, 50]	εὐδαιμονέστατοι δ´ ἐδόκουν ἁπάντων εἶναι	τῶν	πλησιοχώρων καὶ διὰ τὴν πολλὴν
[4, 20]	ὀλίγων δ´ ὄντων, ὥσπερ εἰκός,	τῶν	πλουσίων, οἱ πένητες ἐν ταῖς
[4, 39]	ἡ δ´ ἐκπικρανθεῖσα καὶ ἀπὸ	τῶν	ποδῶν τὸ βάθρον ἁρπάσασα βάλλει
[4, 21]	πολλὰ δαπανωμένοις καὶ μηδεμίαν ἀνάπαυσιν	τῶν	πολεμικῶν κινδύνων λαμβάνουσιν ἧττον ἐσῄει
[4, 81]	τῶν πατρικίων συμφοράς, ἃς καὶ	τῶν	πολεμίων ἄν τις μαθὼν δακρύσειε,
[4, 54]	πολέμοις δῃουμένης διὰ τὰς συνεχεῖς	τῶν	πολεμίων εἰσβολὰς τῆς γῆς καὶ
[4, 52]	γὰρ αὐτὰς οἱ Ῥωμαῖοι καταπλήξεως	τῶν	πολεμίων ἕνεκα· μαθόντες, ὅτι διέφθαρται
[4, 51]	οἱ δὲ πλείους κατεκόπησαν ὑπὸ	τῶν	πολεμίων ἢ παρέδοσαν ἑαυτούς. ἀντέσχον
[4, 3]	ἱππέων ἀποδειχθεὶς ἡγεμὼν ἐτρέψατο τοὺς	τῶν	πολεμίων ἱππεῖς καὶ μέχρι πόλεως
[4, 19]	πεπεισμένος, ὅτι πᾶσιν ἀνθρώποις ἆθλα	τῶν	πολέμων ἐστὶ τὰ χρήματα καὶ
[4, 48]	τῆς ἐκκλησίας ὡς κοινὸν εὐεργέτην	τῶν	πόλεων ἐπὶ τῷ σεσωκέναι τοὺς
[4, 26]	Ῥωμαίων βουλὴν καὶ τοὺς ἀπὸ	τῶν	πόλεων ἥκοντας λόγον διεξῆλθε παρακλητικὸν
[4, 52]	οἱ Σαβῖνοι κατακεκλεισμένοι καὶ περὶ	τῶν	πόλεων, μὴ ἐξ ἐφόδου καταληφθῶσι,
[4, 54]	καταφρόνησιν, κατιόντες ἀθρόοι διέφθειρον· καὶ	τῶν	πόλεων ὅσα ἦν ἐπίμαχα καὶ
[4, 3]	εἰς ὑπόταξίν τε καὶ παράδοσιν	τῶν	πόλεων τὸ ἔθνος, αἰτιώτατος εἶναι
[4, 72]	δὲ τούτων μὲν οὐδετέραν προῃροῦντο	τῶν	πολιτειῶν, δημοκρατίαν δὲ συνεβούλευον ὥσπερ
[4, 73]	φαινομένης διὰ τὰς παρακολουθούσας ἑκάστῃ	τῶν	πολιτειῶν κακίας τελευταῖος παραλαβὼν τὸν
[4, 72]	ἀποφαίνοντες ἀσφαλεστάτην οὖσαν καὶ πρεπωδεστάτην	τῶν	πολιτειῶν. ~Χαλεπῆς δὲ καὶ δυσκρίτου
[4, 12]	Τυρρηνοὺς πόλεμον. ποιήσομαι δὲ περὶ	τῶν	πολιτευμάτων αὐτοῦ πρῶτον τοὺς λόγους.
[4, 37]	μετὰ τὴν ἐκείνου τελευτὴν καὶ	τῶν	πολιτευμάτων καθ´ ἓν ἕκαστον ἐπιλεγόμενος,
[4, 21]	δὲ πένησι τοῖς πολλοστὴν ἔχουσι	τῶν	πολιτικῶν μοῖραν εὐλογίστως καὶ πρᾴως
[4, 40]	ἐκ τῶν ἐπιχωρίων, {εἴτ´ ἐκ	τῶν	πολιτῶν, εἴτ´ ἐκ τῶν ξένων,
[4, 29]	καὶ ἡ πρὸς τοὺς κρατίστους	τῶν	πολιτῶν ἐπιτηδειότης, δι´ ἣν οὐκ
[4, 8]	δημαγωγεῖν καὶ θεραπεύειν τοὺς ἀπόρους	τῶν	πολιτῶν ἐτρέπετο, δι´ ἐκείνων ἐλπίσας
[4, 4]	ἔχων φροντίδα καὶ τοὺς ἀπόρους	τῶν	πολιτῶν εὐεργεσίαις τισὶ καὶ δωρεαῖς
[4, 44]	τοῖς μονάρχοις, ὅταν οἱ πονηρότατοι	τῶν	πολιτῶν καὶ ἀπορώτατοι σχολὴν ἄγωσι,
[4, 55]	αὐτοῦ συνεχῶς ἔπεμπεν, ἐπιλεγόμενος ἐκ	τῶν	πολιτῶν, οὓς ἐν ὑποψίαις εἶχεν·
[4, 10]	καὶ τοὺς οὐδένα κλῆρον ἔχοντας	τῶν	πολιτῶν πρὸς ἑαυτὸν ἀπογράφεσθαι· νόμους
[4, 46]	μοναρχίαν καταστησάμενος τοὺς μὲν ἀποκτείνοι	τῶν	πολιτῶν, τοὺς δ´ ἐξελαύνοι τῆς
[4, 24]	τῶν ἡγουμένων γίγνοιτο τοῖς ἀπόροις	τῶν	πολιτῶν φιλανθρωπία φέρωσι τοῖς δεδωκόσι
[4, 47]	καταδρομῇ τοῦ Τύρνου χρησαμένου καὶ	τῶν	πολλῶν σφόδρα κινηθέντων ἐπὶ τοῖς
[4, 33]	καταλειφθέντων οὐχ ἑκών, ἀλλ´ ὑπὸ	τῶν	πραγμάτων ἀναγκασθείς· ἐπειδὴ τὸν μὲν
[4, 4]	τούτου δεδήλωκα λόγῳ, δόξας ὑπὸ	τῶν	πραγμάτων αὐτῶν ἐπὶ τὴν βασιλείαν
[4, 73]	καιρός, εἰς ὃν συνήγμεθα ὑπὸ	τῶν	πραγμάτων, βραχύς, ἐν ᾧ μεθαρμόσασθαι
[4, 73]	πρῶτον μὲν ἐπειδὴ τὰ ὀνόματα	τῶν	πραγμάτων οἱ πολλοὶ σκοποῦσι καὶ
[4, 74]	ἀρχὴ καὶ μηδεμίαν ἐξέτασιν διδοῦσα	τῶν	πραττομένων, ἐξ ἧς φύεται τυραννίς·
[4, 61]	καλοῦσι τὰς κεφαλάς. ταῦτα παρὰ	τῶν	πρεσβευσάντων ἀκούσας ὁ Ταρκύνιος ἐπέστησε
[4, 17]	δὲ καὶ τούτων εἷς μὲν	τῶν	πρεσβυτέρων λόχος, εἷς δὲ τῶν
[4, 36]	φέρειν δύναταί μου; τίς μέντοι	τῶν	πρὸ ἐμοῦ βασιλέων οὕτω μέτριος
[4, 22]	ἅπαντας συνελθεῖν εἰς τὸ μέγιστον	τῶν	πρὸ τῆς πόλεως πεδίων ἔχοντας
[4, 25]	καὶ πολεμοῦσαι πρὸς ἀλλήλας ὑπὸ	τῶν	προσοικούντων βαρβάρων τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῶσι.
[4, 26]	αὐτούς, ὡς χρὴ Λατίνους μὲν	τῶν	προσοίκων ἄρχειν καὶ τὰ δίκαια
[4, 18]	μνῶν, πλείους τὸν ἀριθμὸν ὄντας	τῶν	προτέρων, ἅπαντας εἰς ἕνα συντάξας
[4, 57]	ἰδίοις ἑταίροις τὴν φυλακὴν ἐπιτρέψας	τῶν	πυλῶν, ἵνα μὴ διαφύγοιεν αὐτὸν
[4, 58]	ἀγχοῦ τῆς πόλεως γενόμενος ἀνοιχθεισῶν	τῶν	πυλῶν ὑπὸ τῶν ἐπὶ τοῦτο
[4, 7]	ταῦτα δὴ τὰ ἄτοπα συνειδότες	τῶν	Ῥωμαϊκῶν συγγραφέων τινὲς ἑτέραις αὐτὰ
[4, 51]	περιεχομένοις κύκλῳ ὑπ´ ἐχθρῶν, καὶ	τῶν	Ῥωμαίων ἡ ἵππος ἐπικειμένη πανταχόθεν
[4, 51]	ὁδοῦ καὶ γενόμενοι κατὰ νώτου	τῶν	Σαβίνων ἐπῄεσαν. τούτους ἰδόντες οἱ
[4, 51]	καταλιπών. δόξαν δὲ τοῖς ἡγεμόσι	τῶν	Σαβίνων μάχην ἕωθεν τίθεσθαι μεταπεμψαμένοις
[4, 52]	ἐπὶ τοὺς ἐν Φιδήνῃ ἐστρατοπεδευκότας	τῶν	Σαβίνων, οἷς οὔπω δῆλος ἦν
[4, 51]	ἐφόδῳ· ἔνθα σὺν τοῖς ἰδίοις	τῶν	Σαβίνων χρήμασι καὶ τὰ Ῥωμαίων
[4, 51]	ἐκ τῶν ὅπλων καὶ ἀπὸ	τῶν	σημείων ἐξέστησαν τῶν λογισμῶν καὶ
[4, 56]	ἀρούρας σιτοσπόρου καὶ τοὺς ὑπερέχοντας	τῶν	σταχύων ἀποθραύων ἐρρίπτει χαμαὶ διδάσκων,
[4, 37]	κήρυκας ἀνακαλεσάμενος ἐκέλευσε διὰ πάντων	τῶν	στενωπῶν διεξιόντας τὸν δῆμον εἰς
[4, 14]	πολυτελῆ, Κομπιτάλια προσαγορεύοντες αὐτὴν ἐπὶ	τῶν	στενωπῶν· κομπίτους γὰρ τοὺς στενωποὺς
[4, 76]	διεξῄεσαν γὰρ οἱ κήρυκες διὰ	τῶν	στενωπῶν τὸν δῆμον εἰς τὴν
[4, 67]	πέπλοις, καὶ μίαν ἐνέγκασα διὰ	τῶν	στέρνων πληγὴν ἕως τῆς καρδίας
[4, 59]	τὸ ἔργον ἀναπαύσας τὸν λεὼν	τῶν	στρατειῶν καὶ πολέμων περὶ τὴν
[4, 21]	ἐλάττωσιν, ἀφειμένοις τῶν εἰσφορῶν καὶ	τῶν	στρατειῶν· τῇ δὲ πόλει τοὺς
[4, 19]	δαπάνην τὴν εἰς τὸν ἐπισιτισμὸν	τῶν	στρατευομένων καὶ εἰς τὰς ἄλλας
[4, 63]	ταὐτομάτου, χειμασάντων ἐν τῷ χωρίῳ	τῶν	στρατιωτῶν καὶ κατασκευασαμένων τὸ στρατόπεδον
[4, 14]	που συντελεῖν, τάς τε καταγραφὰς	τῶν	στρατιωτῶν καὶ τὰς εἰσπράξεις τῶν
[4, 19]	τῇ διακοσμήσει χρησάμενος τὰς μὲν	τῶν	στρατιωτῶν καταγραφὰς κατὰ τὴν διαίρεσιν
[4, 52]	δ´ αἰσχρῶς καὶ κακῶς ἀμφοτέρων	τῶν	στρατοπέδων ἀναρπασθέντων εἰς στενὰς ἐλπίδας
[4, 46]	ἐλπίζειν καὶ νομίζειν, ὡς ὁ	τῶν	συγγενεστάτων τε καὶ ἀναγκαιοτάτων μὴ
[4, 39]	τῶν ἄλλων αὐτὸν ὡς βασιλέα	τῶν	συγκατασκευασάντων τὴν ἀρχὴν λαβοῦσα μόνον
[4, 48]	ἐν στήλαις καὶ περὶ φυλακῆς	τῶν	συγκειμένων ὅρκια τεμόντες διέλυσαν τὸν
[4, 9]	ἡγούμενος τοῖς δανεισταῖς τῆς οὐσίας	τῶν	συμβαλόντων κρατεῖν. ἵνα δὲ καὶ
[4, 50]	ἐλευθερίας μεταποιήσεσθαι, καὶ τὴν παρὰ	τῶν	συμμάχων ἀφιγμένην δύναμιν προσλαβὼν πολλῷ
[4, 83]	πρὸς δὲ τούτοις ταῖς παρὰ	τῶν	συμμάχων ἐπικουρίαις, οἳ μὴ καλούντων
[4, 81]	λαμβάνοντας; τίς οὖν ὅρος ἔσται	τῶν	συμφορῶν, καὶ μέχρι τίνος χρόνου
[4, 68]	μὲν ἦν Μάρκος Ἰούνιος ἑνὸς	τῶν	σὺν Αἰνείᾳ τὴν ἀποικίαν στειλάντων
[4, 67]	πολλὰς λιτανείας ἐκείνου τε καὶ	τῶν	σὺν αὐτῷ παρόντων ποιησαμένη θεοῖς
[4, 15]	τ´ ὀνόματα τῶν γεωργῶν εἰδέναι	τῶν	συντελούντων εἰς τὸν αὐτὸν πάγον,
[4, 58]	ἐκκλησίας παραχρῆμα καὶ διωμόσατο κατὰ	τῶν	σφαγίων. τούτων ἐστὶ τῶν ὁρκίων
[4, 52]	ἐπὶ δορατίων ἀναπεπηγυίας τὰς κεφαλὰς	τῶν	σφετέρων ἡγεμόνων· προὔτεινον γὰρ αὐτὰς
[4, 52]	οἷς οὔπω δῆλος ἦν ὁ	τῶν	σφετέρων ὄλεθρος. ἔτυχον δὲ κἀκεῖνοι
[4, 36]	ἄλλων δικαίοις ὥσπερ ἰδιώτης πειθόμενος·	τῶν	τ´ ἀδικημάτων οὐχ ἁπάντων αὐτὸς
[4, 4]	πάντων ἀποδείκνυσιν ἐπιμελητὴν καὶ φύλακα	τῶν	τ´ ἰδίων καὶ τῶν κοινῶν,
[4, 5]	ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἐπίτροπον ἁπάντων	τῶν	τ´ ἰδίων καὶ τῶν κοινῶν
[4, 45]	τοὺς ἀρίστους ἐν ἑκάστῃ πόλει	τῶν	τὰ κοινὰ πραττόντων προσλαβὼν τότ´
[4, 64]	τῷ καιρῷ Σέξτος ὁ πρεσβύτατος	τῶν	Ταρκυνίου παίδων ἀποσταλεὶς ὑπὸ τοῦ
[4, 11]	τινα λόγον. ~Οὐκέτι μοι περὶ	τῶν	Ταρκυνίου παίδων μόνον ὁ κίνδυνός
[4, 71]	ὡς πρότερον οὔτε τὰς ὕβρεις	τῶν	Ταρκυνίου παίδων τε καὶ κολάκων
[4, 30]	Τυλλίου θυγατέρων καὶ ὁ νεώτερος	τῶν	Ταρκυνίων. ἐνταῦθα πάλιν ἀναγκάζομαι μεμνῆσθαι
[4, 7]	ἀπεστερεῖτο τῆς ἀρχῆς ὁ πρεσβύτερος	τῶν	Ταρκυνίων, ὑπὲρ ἑβδομήκοντα ἔτη γεγονὼς
[4, 57]	ἄλλων ζήτησίν τε καὶ τιμωρίαν	τῶν	ταὐτὰ τῷ Πέτρωνι βουλευσαμένων ἐπέτρεψαν
[4, 15]	ἄστει διατριβόντων τὸ πλῆθος εἰδέναι,	τῶν	τε γεννωμένων καὶ τῶν ἀπογινομένων
[4, 20]	ἐπιθεὶς τὸ βάρος τοῖς πλουσίοις	τῶν	τε κινδύνων καὶ τῶν ἀναλωμάτων,
[4, 80]	οὐκ ἀνατροπὰς καὶ ἀφανισμοὺς ἁπάντων	τῶν	τε νομίμων καὶ τῶν ἐθῶν;
[4, 74]	ἑκάστῳ τῆς ἰσοτίμου δυναστείας μάλιστα.	~Τῶν	τε παρασήμων, ἃ τοῖς βασιλεῦσιν
[4, 18]	ἦν ἡ τὸ πεζικὸν ἐκπληροῦσα	τῶν	τε φαλαγγιτῶν καὶ τῶν ψιλῶν
[4, 53]	Γάβιοι τοὺς Ῥωμαίους τρεψάμενοι μέχρι	τῶν	τειχῶν καὶ πολλοὺς καταβαλόντες ἀδεῶς
[4, 7]	ἀπολείποντος ἐτῶν ὀγδοήκοντα, καὶ ἡ	τῶν	τέκνων γένεσις τοῖς ταύτην ἔχουσι
[4, 14]	ἔταξε τοὺς ἐν ἑκάστῃ μοίρᾳ	τῶν	τεττάρων οἰκοῦντας, ὥσπερ κωμήτας, μήτε
[4, 17]	ἐκέλευσε τοῖς ἐνόπλοις· ἦσαν δὲ	τῶν	τεττάρων τούτων δύο μὲν ὁπλοποιῶν
[4, 43]	διέφθειρεν. ἔπειτα κατέλυσε τὰς ἀπὸ	τῶν	τιμημάτων εἰσφορὰς καὶ εἰς τὸν
[4, 11]	τοὺς βίους ἀναγκασθήσονται καὶ ἀπὸ	τῶν	τιμημάτων τὰς εἰσφορὰς συνεισφέρειν· κοινῇ
[4, 22]	ὀνομάζοντες. ἐγένετο δ´ ὁ σύμπας	τῶν	τιμησαμένων τοὺς βίους Ῥωμαίων ἀριθμός,
[4, 22]	Ῥωμαῖοι καθαίρονται μετὰ τὴν συντέλειαν	τῶν	τιμήσεων ὑπὸ τῶν ἐχόντων τὴν
[4, 59]	ἀλλὰ Τυρρηνοῖς ἀποδιδόντων τὴν περὶ	τῶν	τοιούτων ἐπιστήμην ἐξετάσας παρ´ αὐτῶν
[4, 25]	καρποῦνται τὰς ὠφελείας, πάντων μάλιστα	τῶν	τοιούτων ἔργων τὴν Ἀμφικτύονος τοῦ
[4, 60]	παραινῶ; μὴ συγχωρεῖν ἐν μηδενὶ	τῶν	τόπων τούτων, οὓς ἂν ἐκεῖνος
[4, 46]	Ταρκυνίου ἐγγόνοις, τὸν δ´ ἀξιοῦντα	τῶν	τοῦ πάππου δωρεῶν κληρονομεῖν ἁπάντων
[4, 32]	αἰτίας χάριν οὐκ ἀξιοῖς με	τῶν	τοῦ πάππου τιμῶν κληρονομεῖν καὶ
[4, 8]	τε βασιλέα Ταρκύνιον, ὡς ἐκ	τῶν	τραυμάτων τετελευτηκότα ἔναγχος, ἐκκομιδῇ τε
[4, 4]	τῶν κοινῶν, ἕως αὐτὸς ἐκ	τῶν	τραυμάτων ὑγιὴς γένηται, τὸν ἕτερον
[4, 4]	κατασχοῦσα καὶ τὰ παιδία ὑπὸ	τῶν	τροφῶν ἐνεχθῆναι κελεύσασα λέγει πρὸς
[4, 30]	πάθεσιν ἀποθνήσκουσιν ἥ τε πρεσβυτέρα	τῶν	Τυλλίου θυγατέρων καὶ ὁ νεώτερος
[4, 36]	κεχρημένους ἀδίκως; ἢ τούτων μὲν	τῶν	τυραννικῶν ἀδικημάτων οὐδὲν ἔχουσιν εἰπεῖν
[4, 84]	καὶ ἐπειδὴ πᾶσαι τὴν φυγὴν	τῶν	τυράννων αἱ φρᾶτραι κατεψηφίσαντο, παρελθὼν
[4, 67]	τοῦτον ἀποφαίνουσι Ῥωμαῖοι τῆς καταλύσεως	τῶν	τυράννων αἰτιώτατον γενέσθαι, τίς τ´
[4, 67]	ἀπόστασιν τοῦ στρατιωτικοῦ πλήθους ἀπὸ	τῶν	τυράννων. ἄρτι δ´ αὐτῷ τὰς
[4, 67]	ἐλευθερίας ἢ τοιαύτας ὕβρεις ὑπὸ	τῶν	τυράννων γενομένας περιορᾶν. ἦν δέ
[4, 82]	δὲ Κολλατίνου γυνὴ τοῦ συγγενοῦς	τῶν	τυράννων καὶ πολλὰ ὑπὲρ αὐτῶν
[4, 83]	οὖν αὐτοῖς ἀποδώσειν, ἐὰν ἀποστῶσι	τῶν	τυράννων, ὑπισχνούμενοι καὶ ἄδειαν ὧν
[4, 44]	πάππου τελειῶσαι, τὰς μὲν ἐξαγωγίμους	τῶν	ὑδάτων τάφρους, ἃς ἐκεῖνος ὀρύττειν
[4, 65]	πατρὸς βασιλείαν, ὥσπερ ἐστὶ δίκαιον,	τῶν	υἱῶν αὐτοῦ πρεσβύτατος ὤν. ὅσα
[4, 6]	Ταρκύνιος. εἰ δὴ τὸν νεώτερον	τῶν	υἱῶν ἔσχατον ἐκύησεν ἔτος ἔχουσα
[4, 85]	ἧς βασιλέα τὸν πρεσβύτερον ἀπέδειξε	τῶν	υἱῶν Σέξτον, ὡς καὶ πρότερον
[4, 55]	παντοδαποὺς συντιθέντος, ὁ πρεσβύτατος αὐτοῦ	τῶν	υἱῶν Σέξτος ὄνομα κοινωσάμενος τὴν
[4, 45]	πραττόντων προσλαβὼν τότ´ ἤδη καὶ	τῶν	ὑπαιθρίων ἐπεχείρει πειρᾶσθαι πολέμων καὶ
[4, 4]	οἶμαι ποιήσειν, ἀειφυγίᾳ καὶ δημεύσει	τῶν	ὑπαρχόντων, καθίστας´ ἤδη τὰ περὶ
[4, 17]	τῶν ἐν ἀκμῇ, δέκα δὲ	τῶν	ὑπερηλίκων κατὰ ταὐτὰ τοῖς προτέροις.
[4, 20]	ὀγδοήκοντα. οὗτοι τρισὶ πλείους ὄντες	τῶν	ὑπολειπομένων εἰ ταὐτὸ φρονήσειαν, ἐκράτουν
[4, 21]	τίμημα λόχους, πλείους μὲν ὄντας	τῶν	ὑπολειπομένων, ἐλάττονα δ´ ἀριθμὸν ἀνθρώπων
[4, 16]	τῆς φάλαγγος ὅλης. ἔπειτ´ ἐκ	τῶν	ὑπολειπομένων ἑτέραν ἀφῄρει μοῖραν, οἷς
[4, 16]	δὲ τρίτην ἐποίει σύνταξιν ἐκ	τῶν	ὑπολειπομένων, ὅσοι τίμησιν εἶχον ἐλάττονα
[4, 17]	προμάχοις. ~Ἀφελὼν δὲ πάλιν ἐκ	τῶν	ὑπολειπομένων τοὺς ἐλάττω πεντακισχιλίων δραχμῶν
[4, 18]	καὶ προσένειμεν αὐτοὺς τοῖς πρώτοις	τῶν	φαλαγγιτῶν ὀγδοήκοντα λόχοις· εἶχον δὲ
[4, 79]	αὐτῶν φαρμάκων ἀποκτείνας οὐδ´ ἀφοσιώσασθαι	τῶν	φαρμακειῶν ἀμφοτέρων τὰς διαβολάς, ὡς
[4, 30]	παρ´ ἐχθρῶν λαμβάνειν, πολλάκις μετὰ	τῶν	φίλων προκαλούμενος εἰς λόγους τὸν
[4, 40]	τοῦ Τυλλίου σὺν ὀλίγοις τισὶ	τῶν	φίλων, Ταρκυνίου θυγάτηρ οὖσα τοῦ
[4, 4]	δραστήριος ἀνὴρ οὐκ ἀφῆκεν ἐκ	τῶν	χειρῶν τὸν καιρόν. ἡ δὲ
[4, 31]	διαδεχομένοις τὰ παππῷα, μὴ μόνον	τῶν	χρημάτων, ἀλλὰ καὶ τῆς βασιλείας
[4, 29]	οὗ σὺ κληρονομεῖν οὐ μόνον	τῶν	χρημάτων, ἀλλὰ καὶ τῆς βασιλείας
[4, 14]	τῶν στρατιωτῶν καὶ τὰς εἰσπράξεις	τῶν	χρημάτων τὰς γινομένας εἰς τὰ
[4, 24]	πονηροῦ πόρου χρηματισάμενοι τούτων ὠνοῦνται	τῶν	χρημάτων τὴν ἐλευθερίαν καὶ εὐθύς
[4, 62]	ὅσον ᾔτει καὶ τοὺς περιόντας	τῶν	χρησμῶν λαβεῖν. ἡ μὲν οὖν
[4, 62]	χωρὶς οὐκ ἐπιτρέπει τὰς ἐπισκέψεις	τῶν	χρησμῶν τοῖς ἀνδράσι ποιεῖσθαι. συνελόντι
[4, 30]	ῥᾴθυμον αὐτοῦ περὶ τὴν ἐξέτασιν	τῶν	χρόνων ἐλέγχειν. ἐπὶ γὰρ τῆς
[4, 20]	ἐπὶ τοὺς πλουσίους μετέθηκε τὸ	τῶν	ψήφων κράτος. ὁπότε γὰρ ἀρχὰς
[4, 20]	ἐκάλει. μερισθεισῶν δὲ καὶ τότε	τῶν	ψήφων τοὺς ἀπὸ τοῦ τρίτου
[4, 18]	ἐκπληροῦσα τῶν τε φαλαγγιτῶν καὶ	τῶν	ψιλῶν στράτευμα· τὸ δὲ τῶν
[4, 6]	γυνή, ἀλλ´ ἔστιν οὗτος αὐτὸς	τῶν	ὠδίνων ὁ ὅρος, ὡς οἱ
[4, 44]	ἁμάξας ἄγοντες, οἱ δ´ ἐπὶ	τῶν	ὤμων αὐτοὶ τὰ ἄχθη φέροντες·
[4, 73]	τινα τῶν βλαβερῶν ἢ φεύγουσι	τῶν	ὠφελίμων, ἐν οἷς καὶ τὴν
[4, 44]	τελειῶσαι, τὰς μὲν ἐξαγωγίμους τῶν	ὑδάτων	τάφρους, ἃς ἐκεῖνος ὀρύττειν ἤρξατο,
[4, 64]	Ἰταλίᾳ πόλεων. γενναίως δὲ τῶν	Ἀρδεατῶν	ἀπομαχομένων καὶ πολυχρονίου τῆς πολιορκίας
[4, 64]	δι´ ὀλίγων πειράσομαι διελθεῖν. ~Τὴν	Ἀρδεατῶν	πόλιν ὁ Ταρκύνιος ἐπολιόρκει πρόφασιν
[4, 15]	ὑπαρχούσας τριάκοντα καὶ πέντε φυλάς·	Κάτων	μέντοι τούτων ἀμφοτέρων ἀξιοπιστότερος ὢν
[4, 33]	οὐχ ἑκών, ἀλλ´ ὑπὸ τῶν	πραγμάτων	ἀναγκασθείς· ἐπειδὴ τὸν μὲν πάππον
[4, 4]	δεδήλωκα λόγῳ, δόξας ὑπὸ τῶν	πραγμάτων	αὐτῶν ἐπὶ τὴν βασιλείαν καλεῖσθαι,
[4, 73]	εἰς ὃν συνήγμεθα ὑπὸ τῶν	πραγμάτων,	βραχύς, ἐν ᾧ μεθαρμόσασθαι πόλεως
[4, 4]	μοῖραν οὔτε περὶ τῶν ἰδίων	πραγμάτων	διαθέμενος οὐδὲν οὔτε περὶ τῶν
[4, 23]	πόλει δυναστείας ἐφιεμένῃ καὶ μεγάλων	πραγμάτων	ἑαυτὴν ἀξιούσῃ οὐδενὸς οὕτω δεῖ
[4, 29]	δυστεκμάρτῳ τέλει πάντων τῶν ἀνθρωπίνων	πραγμάτων	κειμένων. ἐρῶ δὴ μετὰ παρρησίας,
[4, 20]	μοι καὶ πρότερον, ὅτι τριῶν	πραγμάτων	ὁ δῆμος ἐκ τῶν παλαιῶν
[4, 26]	μεγέθει τε πόλεως προὔχοντας καὶ	πραγμάτων	ὄγκῳ καὶ τῇ προνοίᾳ τοῦ
[4, 73]	μὲν ἐπειδὴ τὰ ὀνόματα τῶν	πραγμάτων	οἱ πολλοὶ σκοποῦσι καὶ ἀπὸ
[4, 26]	περὶ μεγάλων καὶ κοινῶν φήσας	πραγμάτων	συμβούλους αὐτοὺς συγκαλεῖν. ἐπεὶ δὲ
[4, 45]	ὡς περὶ κοινῶν καὶ μεγάλων	πραγμάτων	σὺν αὐτοῖς βουλευσόμενος. οἱ μὲν
[4, 77]	τοιάδε. ~Ὑπὲρ ἀναγκαίων καὶ κοινῶν	πραγμάτων	τοὺς λόγους μέλλων πρὸς ὑμᾶς
[4, 25]	ἀπάτας, οὐκ ἀληθεῖς βίου καὶ	πραγμάτων	ὠφελείας, ἐξ ὧν μακαρισμοὶ τοῖς
[4, 27]	καὶ τῶν εἰς τοὺς θεοὺς	ἀσεβημάτων,	οὓς ἐγγυητὰς ποιησάμενοι τῶν ὁμολογιῶν
[4, 25]	μὲν εἰς τὸ κοινὸν φερόντων	ἀδικημάτων	αὐτὸς ἐποιεῖτο τὰς διαγνώσεις, τῶν
[4, 13]	συναλλακτικοὺς καὶ τοὺς περὶ τῶν	ἀδικημάτων	ἐπεκύρωσε ταῖς φράτραις· ἦσαν δὲ
[4, 36]	ἢ τούτων μὲν τῶν τυραννικῶν	ἀδικημάτων	οὐδὲν ἔχουσιν εἰπεῖν ὑπ´ ἐμοῦ
[4, 36]	ὥσπερ ἰδιώτης πειθόμενος· τῶν τ´	ἀδικημάτων	οὐχ ἁπάντων αὐτὸς ἐγινόμην δικαστής,
[4, 24]	εἰς θεοὺς ἢ τὸ κοινὸν	ἀδικημάτων	ταύτας φέρονται παρ´ αὐτῶν τὰς
[4, 47]	καὶ δικαστὴν ἁπάντων ἐποιεῖτο τῶν	ἐγκλημάτων	αὐτὸν τὸν κατήγορον. Οὑτοσὶ γάρ,
[4, 43]	ἔπειτα κατέλυσε τὰς ἀπὸ τῶν	τιμημάτων	εἰσφορὰς καὶ εἰς τὸν ἐξ
[4, 11]	βίους ἀναγκασθήσονται καὶ ἀπὸ τῶν	τιμημάτων	τὰς εἰσφορὰς συνεισφέρειν· κοινῇ δὲ
[4, 31]	τὰ παππῷα, μὴ μόνον τῶν	χρημάτων,	ἀλλὰ καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ
[4, 29]	σὺ κληρονομεῖν οὐ μόνον τῶν	χρημάτων,	ἀλλὰ καὶ τῆς βασιλείας ὀφείλεις
[4, 58]	κράτιστα πράξειαν, δουλείας τε καὶ	χρημάτων	ἀφαιρέσεις καὶ τὰ ὅμοια τούτοις
[4, 58]	πόλεως οὔτ´ εἰς ἀτιμίαν ἢ	χρημάτων	ἀφαίρεσιν ἐζημίωσε, συγκαλέσας δ´ εἰς
[4, 9]	κοινὴν βεβαιώσαντες, ἐκ τῶν ἐμαυτοῦ	χρημάτων	δίδωμι διαλύσασθαι τὰ χρέα. ὅσοι
[4, 15]	ὅπλα τοὺς χωρίτας καλεῖν ἢ	χρημάτων	εἰσφορὰς κατ´ ἄνδρα ἐκλέγειν, οὗτοι
[4, 82]	τὰ ἔργα, οὐ σωμάτων, οὐ	χρημάτων,	οὐχ ὅπλων, οὐ στρατηγῶν, οὐ
[4, 14]	στρατιωτῶν καὶ τὰς εἰσπράξεις τῶν	χρημάτων	τὰς γινομένας εἰς τὰ στρατιωτικὰ
[4, 24]	πόρου χρηματισάμενοι τούτων ὠνοῦνται τῶν	χρημάτων	τὴν ἐλευθερίαν καὶ εὐθύς εἰσι
[4, 43]	ἀποκατέστησε· καὶ ὁπότε δεήσειεν αὐτῷ	χρημάτων,	τὸ ἴσον διάφορον ὁ πενέστατος
[4, 26]	ὧν ἅπασαι συνήνεγκαν αἱ πόλεις	χρημάτων	τὸν τῆς Ἀρτέμιδος νεών, τὸν
[4, 19]	τινας ἐκ τῶν ἀλλοτρίων ὀψωνιαζομένους	χρημάτων,	ὥσπερ {τοὺς} μισθοφόρους. ~Τοῦτον δὲ
[4, 60]	οὐκ ἐλαχίστη τῶν ἐν μαντικῇ	θεωρημάτων	ἐρώτησις ὀρθή. ἐδόκει τοῖς ἀνδράσιν
[4, 35]	προσῆκεν· ἐξέτασιν τῶν ἐμῶν ποιησάμενον	ἁμαρτημάτων	καὶ τὰς σαυτοῦ πράξεις ἐξαριθμησάμενον
[4, 32]	{δὲ} τὴν εἰρωνείαν τῶν ἀναισχύντων	ἐρωτημάτων	καὶ παῦσαί ποτε ἤδη πονηρὸς
[4, 26]	τῷ τῆς Ἀρτέμιδος ἱερῷ κειμένη	γραμμάτων	ἔχουσα χαρακτῆρας {Ἑλληνικῶν} οἷς τὸ
[4, 58]	κακῷ μαθὼν τὰ γινόμενα διὰ	γραμμάτων	ὁ Ταρκύνιος παρῆν ἄγων τὴν
[4, 62]	πόλεμον ἢ τεράτων τινῶν καὶ	φαντασμάτων	μεγάλων καὶ δυσευρέτων αὐτοῖς φανέντων,
[4, 25]	γυμνικοὺς καὶ τῶν περὶ μουσικὴν	ἀκουσμάτων	καὶ τοὺς θεοὺς ἀναθήμασι κοινοῖς
[4, 8]	βασιλέα Ταρκύνιον, ὡς ἐκ τῶν	τραυμάτων	τετελευτηκότα ἔναγχος, ἐκκομιδῇ τε πολυτελεῖ
[4, 4]	κοινῶν, ἕως αὐτὸς ἐκ τῶν	τραυμάτων	ὑγιὴς γένηται, τὸν ἕτερον τῶν
[4, 5]	οὐδὲν αὐτοῖς ἐκ τῶν ἀνοσίων	ἐπιβουλευμάτων	γεγονέναι οὐ δυνηθεῖσιν ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον.
[4, 12]	πόλεμον. ποιήσομαι δὲ περὶ τῶν	πολιτευμάτων	αὐτοῦ πρῶτον τοὺς λόγους. ~Εὐθὺς
[4, 16]	μεγέθη τῶν βίων σοφώτατον ἁπάντων	πολιτευμάτων	εἰσηγήσατο καὶ μεγίστων Ῥωμαίοις ἀγαθῶν
[4, 12]	παρελθὼν πολλῶν μὲν καὶ ἄλλων	πολιτευμάτων	εἰσηγητὴς ἐγένετο, μέγαν δὲ καὶ
[4, 37]	τὴν ἐκείνου τελευτὴν καὶ τῶν	πολιτευμάτων	καθ´ ἓν ἕκαστον ἐπιλεγόμενος, ἐξ
[4, 26]	αὐτοῖς ἱερὸν ἄσυλον ἀπὸ κοινῶν	ἀναλωμάτων	ἐν Ῥώμῃ κατασκευάσασθαι, ἐν ᾧ
[4, 25]	ἱδρυσάμενοι ἱερὰ κατεσκεύασαν ἀπὸ κοινῶν	ἀναλωμάτων·	Ἴωνες μὲν ἐν Ἐφέσῳ τὸ
[4, 20]	τῶν τε κινδύνων καὶ τῶν	ἀναλωμάτων,	ὡς εἶδεν ἀγανακτοῦντας αὐτούς, δι´
[4, 82]	χωρήσωμεν ἐπὶ τὰ ἔργα, οὐ	σωμάτων,	οὐ χρημάτων, οὐχ ὅπλων, οὐ
[4, 24]	ἀρτίως κακοῦργοι μυρίων ἄξια διαπεπραγμένοι	θανάτων.	εἰς τούτους μέντοι τοὺς δυσεκκαθάρτους
[4, 66]	ὄντες τινὲς παρ´ αὐτῷ· τῶν	γονάτων	αὐτοῦ λαβομένη καὶ περιπεσοῦσα τέως
[4, 42]	ἔμελλον δ´ ἄρα πολλοὶ τῶν	δυνατῶν,	πρὶν ἁλῶναι τὰς ἐπαγομένας σφίσι
[4, 7]	ἤδη γεγαμημέναι. τούτων δὴ τῶν	ἀδυνάτων	τε καὶ ἀτόπων ἕκαστα ἐπιλογιζόμενος
[4, 6]	οὐδὲν ἐξητακότες τῶν ἀναιρούντων αὐτὴν	ἀδυνάτων	τε καὶ ἀτόπων· ὧν ἕκαστον
[4, 42]	αὐτοῖς ὑπέτεινεν ὁ Ταρκύνιος ὑποσχέσεις	ἐξαπατῶν	καὶ φενακίζων· τότε μαθόντες, ὅτι
[4, 62]	μεγάλης συμπεσούσης κατὰ πόλεμον ἢ	τεράτων	τινῶν καὶ φαντασμάτων μεγάλων καὶ
[4, 20]	ἦν τῶν μεγίστων τε καὶ	ἀναγκαιοτάτων,	ἀρχὰς ἀποδεῖξαι τάς τε κατὰ
[4, 77]	δῆλος ἦν φεισόμενος ἐρήμου τῶν	ἀναγκαιοτάτων	γεγονότος, εἰ μὴ τὴν ἐπίθετον
[4, 46]	ὁ τῶν συγγενεστάτων τε καὶ	ἀναγκαιοτάτων	μὴ φεισάμενος τῶν ἀλλοτρίων φείσεται·
[4, 41]	τὰ πολλὰ καὶ αὐτῶν τῶν	ἀναγκαιοτάτων	συμπαρόντων, ὀλίγα δ´ ἐν ἀγορᾷ.
[4, 57]	πέμπων ἐπὶ τὰς οἰκίας τῶν	ἐπιφανεστάτων	ἀνδρῶν ἀπέκτεινε πολλοὺς τῶν Γαβίων
[4, 67]	δὲ καὶ κατεσπουδασμένῃ παρακλήσει τῶν	ἐπιφανεστάτων	ἀνδρῶν εἰς τὴν οἰκίαν συνελθόντων
[4, 46]	καὶ νομίζειν, ὡς ὁ τῶν	συγγενεστάτων	τε καὶ ἀναγκαιοτάτων μὴ φεισάμενος
[4, 41]	φυλακὴν κατεστήσατο περὶ ἑαυτὸν ἀνθρώπων	θρασυτάτων	ξίφη καὶ λόγχας φερόντων ἐπιχωρίων
[4, 36]	ἀλλὰ νόμους θ´ ὑπὲρ τῶν	κυριωτάτων	καταστησάμενος, οὓς ἅπαντες ἐπεκυρώσατε, κατὰ
[4, 4]	ἰδίῳ καὶ ἐκ πολλῶν συνεγνωκυῖα	θεσφάτων,	ὅτι βασιλεῦσαι Ῥωμαίων ἐκεῖνον τὸν
[4, 6]	τῶν πέντε καὶ εἴκοσι γεγονὼς	ἐτῶν,	Ἄγκῳ δὲ βασιλεῖ κατὰ τὸν
[4, 7]	οὐκ ἐλάττω τεττάρων καὶ δέκα	ἐτῶν,	αὐτὸς ἐν τοῖς πράγμασιν ἐξεταζόμενος,
[4, 30]	καὶ πέντε ἔτεσιν ἑτέρων τετταράκοντα	ἐτῶν·	ἐν γὰρ ταῖς ἐνιαυσίοις ἀναγραφαῖς
[4, 30]	ἀρχῆς τὸν Ἀρροῦντα τετελευτηκότα παρειλήφαμεν·	ἐτῶν	ἡ Τανακυλλὶς ἔσται πεντεκαίδεκα πρὸς
[4, 7]	γάμος τοῦ Ταρκυνίου μικρὸν ἀπολείποντος	ἐτῶν	ὀγδοήκοντα, καὶ ἡ τῶν τέκνων
[4, 6]	οὐκ ἂν ἐλάττω γεγονὼς ἦν	ἐτῶν	πέντε καὶ εἴκοσι κατὰ τὸν
[4, 85]	μετὰ τὸν οἰκισμὸν τῆς Ῥώμης	ἐτῶν	τεττάρων καὶ τετταράκοντα καὶ διακοσίων
[4, 7]	τῶν ἑκατὸν καὶ δέκα γεγονὼς	ἐτῶν·	τοῦτο δὲ τὸ μῆκος τῶν
[4, 6]	ἐκ γὰρ τοῦ συλλογισμοῦ τῶν	ἐτῶν	τοῦτο συνάγεται τὸ πλῆθος. ἡ
[4, 9]	συγκατορύττειν ἅμα τοῖς σώμασι τῶν	εὐεργετῶν	καὶ τὴν μνήμην τῶν ἔργων.
[4, 11]	βασιλεῖς ἀποδεικνύναι, τοὺς δὲ τῶν	εὐεργετῶν	παῖδας ἐξελαύνειν καὶ τὴν ὑπὸ
[4, 30]	τὰ μὲν ἐγκαλῶν, τὰ δὲ	νουθετῶν,	τὰ δὲ πείθων μηδὲν εἰς
[4, 63]	φοίνικος ὑψηλοῦ. τούτων δὲ τῶν	αἰετῶν	ἀπτῆνας ἔτι τοὺς νεοττοὺς ἐχόντων
[4, 62]	τινῶν καὶ φαντασμάτων μεγάλων καὶ	δυσευρέτων	αὐτοῖς φανέντων, οἷα πολλάκις συνέβη.
[4, 25]	πρὸς πόλιν ἐγεγόνει, δικασταὶ καθεζόμενοι	διῄτων	καὶ περὶ τοῦ πρὸς τοὺς
[4, 84]	ὑφ´ ἡδονῆς ἔρρει θαυμαστῶν καὶ	ἀπροσδοκήτων	ἀκούουσι λόγων· πάθη τε ποικίλα
[4, 43]	τε συμπάσας, ὅσαι πρότερον ἐγίνοντο	κωμητῶν	ἢ φρατριαστῶν ἢ γειτόνων ἔν
[4, 23]	ἕν τι τῶν ἱερῶν καὶ	ἀκινήτων	νομίμων διατελεῖ τοῦτ´ ἐν τῇ
[4, 55]	αὐτομόλους φράσοντας τοῖς Γαβίοις δι´	ἀπορρήτων,	ὅτι πολεμεῖν τῷ πατρὶ διέγνωκεν
[4, 41]	ὀφθῆναι· καὶ τὰς περὶ τῶν	ἀμφισβητήτων	συμβολαίων κρίσεις οὐκ ἐπὶ τὰ
[4, 18]	τὸ πεζικὸν ἐκπληροῦσα τῶν τε	φαλαγγιτῶν	καὶ τῶν ψιλῶν στράτευμα· τὸ
[4, 18]	προσένειμεν αὐτοὺς τοῖς πρώτοις τῶν	φαλαγγιτῶν	ὀγδοήκοντα λόχοις· εἶχον δὲ καὶ
[4, 40]	τῶν ἐπιχωρίων, {εἴτ´ ἐκ τῶν	πολιτῶν,	εἴτ´ ἐκ τῶν ξένων, βασιλέα
[4, 29]	ἡ πρὸς τοὺς κρατίστους τῶν	πολιτῶν	ἐπιτηδειότης, δι´ ἣν οὐκ εὐεπιχείρητός
[4, 8]	καὶ θεραπεύειν τοὺς ἀπόρους τῶν	πολιτῶν	ἐτρέπετο, δι´ ἐκείνων ἐλπίσας τὴν
[4, 4]	φροντίδα καὶ τοὺς ἀπόρους τῶν	πολιτῶν	εὐεργεσίαις τισὶ καὶ δωρεαῖς ὑπαγόμενος·
[4, 72]	τε πολλοὶ κατὰ τῶν ἰδίων	πολιτῶν	ἐχρήσαντο καὶ Ταρκύνιος τελευτῶν, ἀλλὰ
[4, 44]	μονάρχοις, ὅταν οἱ πονηρότατοι τῶν	πολιτῶν	καὶ ἀπορώτατοι σχολὴν ἄγωσι, καὶ
[4, 55]	συνεχῶς ἔπεμπεν, ἐπιλεγόμενος ἐκ τῶν	πολιτῶν,	οὓς ἐν ὑποψίαις εἶχεν· ἐξ
[4, 20]	ἁπάσης στρατείας τε καὶ εἰσφορᾶς	πολιτῶν	πλῆθος ἦν· ὁποτέρᾳ δὲ προσθοῖτο
[4, 10]	τοὺς οὐδένα κλῆρον ἔχοντας τῶν	πολιτῶν	πρὸς ἑαυτὸν ἀπογράφεσθαι· νόμους τε
[4, 46]	καταστησάμενος τοὺς μὲν ἀποκτείνοι τῶν	πολιτῶν,	τοὺς δ´ ἐξελαύνοι τῆς πατρίδος,
[4, 24]	ἡγουμένων γίγνοιτο τοῖς ἀπόροις τῶν	πολιτῶν	φιλανθρωπία φέρωσι τοῖς δεδωκόσι τὴν
[4, 47]	πάππον ἀνενεγκεῖν ἔχει τὸ γένος;	ἀγανακτῶν	ἐπὶ τούτῳ νῦν ἥκει μου
[4, 50]	ἀργύριον τετρακοσίων οὐ μεῖον γενέσθαι	ταλάντων.	~Ἔτι δ´ ἐν τῇ Συέσσῃ
[4, 68]	τῶν σὺν Αἰνείᾳ τὴν ἀποικίαν	στειλάντων	ἀπόγονος, ἐν τοῖς ἐπιφανεστάτοις Ῥωμαίων
[4, 27]	περὶ φιλίας καὶ συμμαχίας συνθήκην.	ἀρξάντων	δὲ τούτων Καιρητανοί τ´ ἠκολούθησαν
[4, 4]	συγκατασκευάσασα τὴν ἡγεμονίαν αὐτῷ καὶ	πάντων	αἰτία γενομένη τῶν ἀγαθῶν ἡ
[4, 31]	ἐπὶ τὰ πράγματα παρῆλθες καὶ	πάντων	ἀκουόντων ὡμολόγεις, ὅταν ἀνδρωθῶμεν ἡμεῖς,
[4, 16]	οὗτος ὁ νόμος. ~Τιμησαμένων δὲ	πάντων	ἀναλαβὼν τὰ γραμματεῖα καὶ διαγνοὺς
[4, 22]	φῦλον, ὅσον ἂν ᾖ· καὶ	πάντων	ἀπέδωκε τῶν κοινῶν αὐτοῖς μετέχειν,
[4, 80]	τῆς βουλῆς γραφέντος, ᾗ περὶ	πάντων	ἀποδέδοται τῶν κοινῶν προβουλεύειν· ἔπειτα
[4, 4]	μοι ταῦτ´ εἰπεῖν ἐπισκήψαντος, ὅτι	πάντων	ἀποδείκνυσιν ἐπιμελητὴν καὶ φύλακα τῶν
[4, 47]	τούτων ὧν νυνί μου κατηγορεῖ	πάντων	δικαστὴς γενόμενος αὐτὸς ἀπέλυσέ με,
[4, 12]	τοῦ βήματος κραυγή τε παρὰ	πάντων	ἐξαίσιος ἐγίνετο καὶ δεήσεις μεμιγμέναι
[4, 25]	μήκιστον χρόνον καρποῦνται τὰς ὠφελείας,	πάντων	μάλιστα τῶν τοιούτων ἔργων τὴν
[4, 4]	ὑφ´ ἡμῶν καὶ παιδευθεὶς καὶ	πάντων	μετεσχηκὼς ἀγαθῶν, ὅσων παρὰ μητρός
[4, 74]	καταλιπεῖν. ἔτι πρὸς τούτοις, ὃ	πάντων	οἴομαι τῶν εἰρημένων χρησιμώτατον ἔσεσθαι
[4, 10]	ἔλαβε, τραπέζας θεὶς ἐν ἀγορᾷ	πάντων	ὁρώντων ἀπηρίθμει τοῖς δανεισταῖς τὰ
[4, 19]	ἐλάττω τῶν ἱκανῶν κεκτημένοις ἀφεῖσθαι	πάντων	ὀχληρῶν. ἐποίει δὲ τούτων ἕκαστον
[4, 37]	τῶν λεγομένων ἀπαντῶντος ἐπαίνου καὶ	πάντων	σπουδὴν ἐχόντων μαθεῖν, τίνων ἕνεκα
[4, 76]	τοῦ μεγέθους τῆς ἐξουσίας, ὅτι	πάντων	τ´ ἄρχουσι καὶ τὴν ἀνωτάτω
[4, 49]	κοινῶν ἱερῶν μεταλαμβάνωσιν. ἀγαπητῶς δὲ	πάντων	τὸ πρᾶγμα δεξαμένων τόπον μὲν
[4, 29]	ἐν ἀδήλῳ καὶ δυστεκμάρτῳ τέλει	πάντων	τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων κειμένων. ἐρῶ
[4, 37]	τοὺς κήρυκας ἀνακαλεσάμενος ἐκέλευσε διὰ	πάντων	τῶν στενωπῶν διεξιόντας τὸν δῆμον
[4, 30]	καταφανὴς γέγονέ μοι. βούλομαι δὲ	πάντων	ὑμῶν παρόντων μαθεῖν παρ´ αὐτοῦ,
[4, 68]	συγγενικῆς ἔρημος ἔργον ἐπεχείρησε ποιῆσαι	πάντων	φρονιμώτατον, ἐπίθετον ἑαυτοῦ καταψεύσασθαι μωρίαν·
[4, 69]	κατεφίλησε τὴν γῆν, ταύτην οἰόμενος	ἁπάντων	ἀνθρώπων εἶναι μητέρα. τὰ μὲν
[4, 70]	προσποίημα τοῦθ´ ὑπέμεινε, καὶ δόξας	ἁπάντων	ἀνθρώπων εἶναι φρονιμώτατος, μετὰ τοῦτ´
[4, 46]	τῶν τοῦ πάππου δωρεῶν κληρονομεῖν	ἁπάντων	ἀνθρώπων παρανομώτατον ἀποφαίνων καὶ πονηρότατον
[4, 72]	ἀλλὰ τὸ συνέδριον τῆς βουλῆς	ἁπάντων	ἀποδεῖξαι κύριον ὡς ἐν πολλαῖς
[4, 36]	πειθόμενος· τῶν τ´ ἀδικημάτων οὐχ	ἁπάντων	αὐτὸς ἐγινόμην δικαστής, ἀλλὰ τὰς
[4, 67]	ἐλεεινὸν τὸ πάθος, ὥστε μίαν	ἁπάντων	γενέσθαι φωνήν, ὡς μυριάκις αὐτοῖς
[4, 46]	τῶν δὲ περικόπτοι τὰς οὐσίας,	ἁπάντων	δ´ ἅμα τὴν παρρησίαν καὶ
[4, 10]	καὶ δημοτικὸς πρὸς τοὺς ταπεινοτέρους,	ἁπάντων	δ´, ὅτι νόμιμος καὶ δίκαιος
[4, 5]	Ταρκύνιον. ἀγαπητῶς δὲ τὸν λόγον	ἁπάντων	δεξαμένων τότε τὸν Τύλλιον αὐτοῖς
[4, 40]	ἐμπρήσεως γενομένης καὶ τῶν ἄλλων	ἁπάντων	διαφθαρέντων μόνη διέμεινεν οὐδὲν λωβηθεῖσα
[4, 45]	τοῦ Λατίνων ἔθνους καὶ πλεῖστον	ἁπάντων	δυνάμενον ἐσπούδαζε φίλον ποιήσασθαι τῷ
[4, 57]	καὶ στρατηγίας πολλὰς τετελεκὼς ἐπιφανέστατος	ἁπάντων	ἐγεγόνει· ἀπολογουμένου δὲ τοῦ ἀνδρὸς
[4, 37]	βήματος βουλομένου κραυγή τ´ ἐξ	ἁπάντων	ἐγίνετο καὶ δεήσεις πολλαὶ σὺν
[4, 50]	Σύεσσαν ᾤκουν, εὐδαιμονέστατοι δ´ ἐδόκουν	ἁπάντων	εἶναι τῶν πλησιοχώρων καὶ διὰ
[4, 31]	διάδοχός εἰμι κατὰ τοὺς κοινοὺς	ἁπάντων	Ἑλλήνων τε καὶ βαρβάρων νόμους·
[4, 73]	καὶ τοὺς μέλλοντας ἕξειν τὴν	ἁπάντων	ἐξουσίαν μήτε βασιλεῖς ἔτι μήτε
[4, 37]	κραυγῆς δὲ καὶ ἀγανακτήσεως ἐξ	ἁπάντων	ἐπὶ τούτῳ γενομένης σιωπῆσαι κελεύσας
[4, 17]	τῶν νεωτέρων· λοχαγοὶ δ´ ἐξ	ἁπάντων	ἐπιλεχθέντες οἱ γενναιότατοι τὰ πολέμια
[4, 47]	εἶναι τὴν ἀπολογίαν καὶ δικαστὴν	ἁπάντων	ἐποιεῖτο τῶν ἐγκλημάτων αὐτὸν τὸν
[4, 65]	ὑπάρχει τοῖς βασιλεῦσιν ἀγαθά, ὧν	ἁπάντων	ἔσῃ σὺν ἐμοὶ κυρία, τί
[4, 7]	ὥς φασι, παρὰ τὰς κοινὰς	ἁπάντων	ἐστὶ δόξας, καὶ ὁ τοῦ
[4, 82]	τὰ πολέμια παρασκευῆς· μεστὴ γὰρ	ἁπάντων	ἡ πόλις, αἰσχρόν τε Οὐολούσκων
[4, 11]	στέρξομεν τὴν τύχην. ἀλλὰ πρὸς	ἁπάντων	θεῶν τε καὶ δαιμόνων, ὅσοι
[4, 49]	τεταγμένον λαμβάνει. θύουσι δ´ ὑπὲρ	ἁπάντων	καὶ τὴν ἡγεμονίαν τῶν ἱερῶν
[4, 66]	δ´ αὐτοῦ καὶ τῶν ἄλλων	ἁπάντων	καὶ τίς ὕβρικεν αὐτὴν καὶ
[4, 58]	ὡς δ´ ἐγνώσθη τὸ πάθος	ἁπάντων	κατοδυρομένων ἑαυτοὺς οἵα πείσονται, σφαγάς
[4, 73]	ἔπειτα μὴ ποιεῖν μίαν γνώμην	ἁπάντων	κυρίαν, ἀλλὰ δυσὶν ἐπιτρέπειν ἀνδράσι
[4, 3]	εὐθὺ γενέσθαι καὶ τἀριστεῖα πρῶτος	ἁπάντων	λαβεῖν· ἔπειθ´ ἑτέρας γενομένης ἐπὶ
[4, 26]	ὄντας βαρβάροις· Ῥωμαίους δὲ τὴν	ἁπάντων	Λατίνων ἔχειν προστασίαν μεγέθει τε
[4, 4]	ᾧ τροφῆς καὶ παιδείας ἔτυχες,	ἁπάντων	μάλιστα σὲ τιμήσας φίλων καὶ
[4, 73]	τοῦτο τὸ σχῆμα τοῦ πολιτεύματος	ἁπάντων	μάλιστα τῶν Ἑλλήνων εὐνομεῖσθαί τε
[4, 16]	τοιόνδε ἦν· μίαν ἀφεῖλεν ἐξ	ἁπάντων	μοῖραν, ἧς τὸ μέγιστον ἦν
[4, 34]	ὑμᾶς Ταρκύνιος. εἰ δὲ κοινὸς	ἁπάντων	νόμος ἦν τοὺς διαδεχομένους τήν
[4, 45]	αὐτὸν τὸν κεκληκότα τῶν ἄλλων	ἁπάντων	παρόντων. ἀπολογουμένου δὲ τοῦ Μαμιλίου
[4, 16]	τὰ μεγέθη τῶν βίων σοφώτατον	ἁπάντων	πολιτευμάτων εἰσηγήσατο καὶ μεγίστων Ῥωμαίοις
[4, 9]	αὐτὸς οὐδένα χρόνον ἀνήσω τῆς	ἁπάντων	προνοούμενος ἰσηγορίας. ~Τοιαῦτα λέγοντος αὐτοῦ
[4, 47]	ἀναιρεῖν. ἐπαινεσάντων δὲ τὴν γνώμην	ἁπάντων	συνταξάμενος μετ´ αὐτῶν τὰ κατὰ
[4, 55]	οὓς ἐν ὑποψίαις εἶχεν· ἐξ	ἁπάντων	τε τούτων δόξαντες φίλον {τε}
[4, 33]	τι πάθοιμι διάδοχον ἔμελλον καταλείψειν	ἁπάντων	τῶν ἐμῶν. ἐπειδὴ δὲ παρὰ
[4, 5]	ὡς ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἐπίτροπον	ἁπάντων	τῶν τ´ ἰδίων καὶ τῶν
[4, 80]	ἀλλ´ οὐκ ἀνατροπὰς καὶ ἀφανισμοὺς	ἁπάντων	τῶν τε νομίμων καὶ τῶν
[4, 9]	προστασίας, ὅσον ἐκ τῆς κοινῆς	ἁπάντων	ὑμῶν βοηθείας. ταῦτα δ´ εἰπεῖν
[4, 3]	καρτερᾶς περὶ πόλιν Ἤρητον ἀνδρειότατος	ἁπάντων	φανεὶς στεφάνοις αὖθις ἀριστείοις ὑπὸ
[4, 63]	κατὰ προαίρεσεν, ἀλλ´ ἐκ ταὐτομάτου,	χειμασάντων	ἐν τῷ χωρίῳ τῶν στρατιωτῶν
[4, 39]	ἄλλων αὐτὸν ὡς βασιλέα τῶν	συγκατασκευασάντων	τὴν ἀρχὴν λαβοῦσα μόνον αὐτόν·
[4, 47]	ἀλλ´ αὐτὸν τὸν κατηγορήσαντα ἀναιρεῖν.	ἐπαινεσάντων	δὲ τὴν γνώμην ἁπάντων συνταξάμενος
[4, 61]	τὰς κεφαλάς. ταῦτα παρὰ τῶν	πρεσβευσάντων	ἀκούσας ὁ Ταρκύνιος ἐπέστησε τοῖς
[4, 55]	δὲ τῶν Γαβίων τὸν λόγον	ἀκουσάντων	καὶ μηδὲν εἰς αὐτὸν παρανομήσειν
[4, 74]	καὶ σὺν οἰωνοῖς αἰσίοις θεῶν	ἐπικυρωσάντων	παρεληλυθὸς εἰς τὴν πόλιν αὐτῆς
[4, 42]	συνεδρίῳ βουλευταὶ τῶν ἐπὶ Τυλλίου	καταλεγέντων,	διάφοροι τοῖς δημοτικοῖς τέως ὄντες
[4, 80]	τῶν κοινῶν προβουλεύειν· ἔπειτα μεσοβασιλέων	αἱρεθέντων,	οἷς ἐπιτρέπει τὸ συνέδριον ἐκ
[4, 30]	Τανακυλλίς, ὅτε βασιλεὺς Ταρκύνιος ἐτελεύτα·	προστεθέντων	δὴ τοῖς ἑβδομήκοντα καὶ πέντε
[4, 4]	τούτων δέῃ. ἀλλ´ οὐ δεήσει	βουληθέντων	ἡμῶν πράττειν νῦν ἃ δεῖ.
[4, 53]	τῇ πόλει συλληψομένων, ἔπεισαν αὐτοὺς	συμπροθυμηθέντων	καὶ Οὐολούσκων· ἐπρεσβεύσαντο γὰρ κἀκεῖνοι
[4, 47]	χρησαμένου καὶ τῶν πολλῶν σφόδρα	κινηθέντων	ἐπὶ τοῖς λόγοις αἰτησάμενος εἰς
[4, 47]	ἐκκλησίας παρελθὼν ὑπὲρ μὲν τῶν	κατηγορηθέντων	βραχεῖαν ἔλεγεν εἶναι τὴν ἀπολογίαν
[4, 52]	καὶ κακῶς ἀμφοτέρων τῶν στρατοπέδων	ἀναρπασθέντων	εἰς στενὰς ἐλπίδας οἱ Σαβῖνοι
[4, 8]	τῶν ἄλλων τῶν κατὰ νόμον	ἐπιτελεσθέντων.	συνιόντες τε πολλάκις οἱ πλεῖστον
[4, 29]	ἐμὸν ἄνδρα; ὅταν δὲ τούτων	διαχειρισθέντων	συνέλθωμεν εἰς ταὐτό, ἀσφαλῶς ἤδη
[4, 21]	βιασθεὶς ἰσχυραῖς, οὐ τῶν λόχων	καταλυθέντων,	ἀλλὰ τῆς κλήσεως αὐτῶν οὐκέτι
[4, 33]	ὑμῶν ἔλαβον, ὦ Ταρκύνιε, νηπίων	καταλειφθέντων	οὐχ ἑκών, ἀλλ´ ὑπὸ τῶν
[4, 43]	αἱ δὲ τιμωρίαι κατὰ τῶν	ἐλεγχθέντων	ἐγίνοντο πικραὶ καὶ ἀπαραίτητοι. ~Καὶ
[4, 62]	Ἀσίᾳ, κατὰ δόγμα βουλῆς τριῶν	ἀποσταλέντων	πρεσβευτῶν ἐπὶ τὴν ἀντιγραφήν· οἱ
[4, 62]	φαντασμάτων μεγάλων καὶ δυσευρέτων αὐτοῖς	φανέντων,	οἷα πολλάκις συνέβη. οὗτοι διέμειναν
[4, 40]	γενομένης καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων	διαφθαρέντων	μόνη διέμεινεν οὐδὲν λωβηθεῖσα ὑπὸ
[4, 74]	ἃ τοῖς βασιλεῦσιν ἀποδέδοται, πολλῶν	ὄντων	εἴ τινα λυπηρὰς ὄψεις καὶ
[4, 83]	ἐξ ἡμῶν αὐτῶν οὔτ´ ὀλίγων	ὄντων	οὔτ´ ἀπείρων πολέμου· πρὸς δὲ
[4, 9]	τῆς ἡγεμονίας ἠγωνισάμην, οὔτε μικρῶν	ὄντων	οὔτ´ ὀλίγων, οὓς οὐδὲν δέομαι
[4, 20]	ἔχουσιν οὐσίας ἰσόψηφοι· ὀλίγων δ´	ὄντων,	ὥσπερ εἰκός, τῶν πλουσίων, οἱ
[4, 15]	βουλόμενος καὶ τῶν ἐν ἄστει	διατριβόντων	τὸ πλῆθος εἰδέναι, τῶν τε
[4, 53]	Πωμεντίνων τε τῶν ἐκ Συέσσης	διαφυγόντων	τινές, ὅτε τὴν πόλιν αὐτῶν
[4, 59]	δ´ αὐτῶν ἀποφαινομένων, ἀλλὰ Τυρρηνοῖς	ἀποδιδόντων	τὴν περὶ τῶν τοιούτων ἐπιστήμην
[4, 70]	ἀλλ´ ἔργων, εἴ τι τῶν	δεόντων	μέλλει γενήσεσθαι· ἄρξειν δὲ τούτων
[4, 25]	κοινὰ πρὸς τὸν ἑαυτῶν τρόπον	δικαζόντων	ἐκεῖνος διελὼν ἀπὸ τῶν ἰδιωτικῶν
[4, 17]	τεκτόνων καὶ τῶν ἄλλων τῶν	κατασκευαζόντων	τὰ εἰς τὸν πόλεμον εὔχρηστα·
[4, 47]	ἀνθρωπίνην καὶ φυλακήν. τῶν γὰρ	παρακομιζόντων	τά θ´ ὑποζύγια καὶ τὴν
[4, 83]	ἕτερόν τι τῶν βιαζομένων ἢ	πειθόντων	ἀνθρώπους τὰ μὴ δίκαια πράττειν.
[4, 67]	ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν εἰς τὴν οἰκίαν	συνελθόντων	ὥσπερ ἠξίου, λέγει πρὸς αὐτοὺς
[4, 10]	Τύλλιος καὶ κατέσχε τὴν βασιλείαν	ἀκόντων	ἐκείνων. κατασκευάσας γὰρ ἐκ πολλοῦ
[4, 80]	ἀνθρώπων συνωμοσίαις, ὡς τυράννοις ἔθος,	ἀκόντων	ὑμῶν καὶ δυσχεραινόντων. φέρε, ἀλλ´
[4, 46]	τὴν Ῥωμαίων κατὰ νόμους παρ´	ἑκόντων	λαβὼν ὥσπερ οἱ πρὸ αὐτοῦ
[4, 9]	τοῖς δανεισταῖς τῆς οὐσίας τῶν	συμβαλόντων	κρατεῖν. ἵνα δὲ καὶ τὰς
[4, 85]	τὰς πύλας διαδρᾶναι, τοσοῦτο μόνον	ἀπαγγελλόντων,	ὅτι κατέχει τὴν ἐκκλησίαν Βροῦτος
[4, 83]	καὶ ἀγαθὰς ἔχοντες ὑπὲρ τῶν	μελλόντων	ἐλπίδας χωρεῖτε πρὸς τὸν ἀγῶνα,
[4, 11]	ἐγὼ μὴ λέγω, ὅτι Μάρκιοι	συλλαμβανόντων	αὐτοῖς τῶν πατρικίων κατασχόντες τὰ
[4, 17]	καὶ τῶν ἄλλοις τισὶν ὀργάνοις	ἐπισημαινόντων	τὰ παρακλητικὰ τοῦ πολέμου. προσέκειντο
[4, 80]	τυράννοις ἔθος, ἀκόντων ὑμῶν καὶ	δυσχεραινόντων.	φέρε, ἀλλ´ ἐπειδὴ κατέσχε τὴν
[4, 22]	Τύλλιος καὶ τοῖς ἐλευθερουμένοις τῶν	θεραπόντων,	ἐὰν μὴ θέλωσιν εἰς τὰς
[4, 39]	γυναῖκα ὑποτίθεσθαι πέμπει τινὰς τῶν	θεραπόντων	ἐπ´ αὐτὸν ἔχοντας ξίφη· οἳ
[4, 65]	σῶφρον, ἀποκτενῶ σε καὶ τῶν	θεραπόντων	ἐπικατασφάξας ἕνα θήσω τὰ σώματα
[4, 24]	δὴ τοῖς Ῥωμαίοις αἱ τῶν	θεραπόντων	κτήσεις κατὰ τοὺς δικαιοτάτους γινόμεναι
[4, 23]	τῆς ἐλευθερίας τοῖς ἀξίοις τῶν	θεραπόντων	μεταδιδόντες, τῆς πολιτείας φθονοῦσι· συνεβούλευέ
[4, 48]	σκευοφόροις τὰ κατακρυφθέντα ὑπὸ τῶν	θεραπόντων	ξίφη. μετὰ τοῦτο τὸν μὲν
[4, 50]	αἰχμαλώτους γενέσθαι καὶ τὸ τῶν	θεραπόντων	πλῆθος οὐδ´ ἀριθμηθῆναι ῥᾴδιον τοῖς
[4, 56]	δι´ ἀπάτης καὶ φενακισμοῦ τῶν	θεραπόντων	τινὰ λαθὼν τοὺς Γαβίους πέμπει
[4, 57]	ἔτυχε δὲ διεφθαρκὼς αὐτοῦ τῶν	θεραπόντων	τινὰς ἀργυρίῳ τὰς ἐπὶ τὸν
[4, 14]	ἐπὶ τῶν ἱερῶν, διὰ τῶν	θεραπόντων	τοὺς ἥρωας ἱλασκόμενοι καὶ ἅπαν
[4, 47]	καὶ τὴν ἀποσκευὴν τοῦ Τύρνου	θεραπόντων	τοὺς πονηροτάτους ἐξευρὼν καὶ διαφθείρας
[4, 14]	κεχαρισμένης τοῖς ἥρωσι τῆς τῶν	θεραπόντων	ὑπηρεσίας· ἣν ἔτι καὶ καθ´
[4, 34]	οὐσίαν καὶ τὰ χρήματα τῶν	ἐκλειπόντων	βασιλέων σὺν τούτοις καὶ τὰς
[4, 42]	κατεστήσατο παραγαγὼν ἐπὶ τὰς τῶν	ἐκλιπόντων	τιμὰς τοὺς ἰδίους ἑταίρους. καὶ
[4, 38]	ἐρημίαν, ἀπῄει στένων κρατούντων καὶ	παραπεμπόντων	αὐτὸν ὀλίγων, αἵματι πολλῷ ῥεόμενος
[4, 45]	τὸν κεκληκότα τῶν ἄλλων ἁπάντων	παρόντων.	ἀπολογουμένου δὲ τοῦ Μαμιλίου καὶ
[4, 42]	μὲν καὶ τὰ μέλλοντα τῶν	παρόντων	δεινότερα ὑπώπτευον, στέργειν δὲ τὰ
[4, 30]	μοι. βούλομαι δὲ πάντων ὑμῶν	παρόντων	μαθεῖν παρ´ αὐτοῦ, τί πεπονθὼς
[4, 67]	τε καὶ τῶν σὺν αὐτῷ	παρόντων	ποιησαμένη θεοῖς τε καὶ δαίμοσιν
[4, 41]	πολλὰ καὶ αὐτῶν τῶν ἀναγκαιοτάτων	συμπαρόντων,	ὀλίγα δ´ ἐν ἀγορᾷ. προσελθεῖν
[4, 25]	τῶν μὲν εἰς τὸ κοινὸν	φερόντων	ἀδικημάτων αὐτὸς ἐποιεῖτο τὰς διαγνώσεις,
[4, 41]	ἀνθρώπων θρασυτάτων ξίφη καὶ λόγχας	φερόντων	ἐπιχωρίων τε καὶ ἀλλοδαπῶν, οἳ
[4, 29]	ὅσα φρονῶ περὶ τῶν κοινῇ	συμφερόντων,	καὶ καθέξεις οὓς ἂν ἀκούσῃς
[4, 41]	πορεύοιτο, πολλὴν τὴν ἀπὸ τῶν	ἐπιβουλευσόντων	ἀσφάλειαν παρείχοντο. ἔπειτα τὰς ἐξόδους
[4, 45]	ἑκάστῃ πόλει τῶν τὰ κοινὰ	πραττόντων	προσλαβὼν τότ´ ἤδη καὶ τῶν
[4, 10]	λέγεσθαι κατὰ {τὴν} πόλιν ὡς	ἐπιβουλευόντων	αὐτῷ τῶν πατρικίων προῆλθεν εἰς
[4, 31]	τὰ πράγματα παρῆλθες καὶ πάντων	ἀκουόντων	ὡμολόγεις, ὅταν ἀνδρωθῶμεν ἡμεῖς, ἐμοὶ
[4, 63]	αἰετῶν ἀπτῆνας ἔτι τοὺς νεοττοὺς	ἐχόντων	γῦπες ἀθρόοι προσπετασθέντες τήν τε
[4, 37]	ἀπαντῶντος ἐπαίνου καὶ πάντων σπουδὴν	ἐχόντων	μαθεῖν, τίνων ἕνεκα ταῦτα λέγει,
[4, 47]	τίς γὰρ ἂν τῶν νοῦν	ἐχόντων	Μαμίλιον τὸν εὐγενέστατόν τε καὶ
[4, 22]	συντέλειαν τῶν τιμήσεων ὑπὸ τῶν	ἐχόντων	τὴν ἱερωτάτην ἀρχὴν Λοῦστρον ὀνομάζοντες.
[4, 16]	πέντε ἔτη γεγονότας ἀπὸ τῶν	ἐχόντων	τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν, δέκα μὲν
[4, 18]	ἱππέων πλῆθος ἐπέλεξεν ἐκ τῶν	ἐχόντων	τὸ μέγιστον τίμημα καὶ κατὰ
[4, 38]	συγκομιδήν, ἐξῆλθε μετὰ τῶν ἑταίρων	ἐχόντων	ὑπὸ ταῖς περιβολαῖς ξίφη, τούς
[4, 4]	ποιήσειν, ἀειφυγίᾳ καὶ δημεύσει τῶν	ὑπαρχόντων,	καθίστας´ ἤδη τὰ περὶ τὴν
[4, 40]	σῶμα τῆς πόλεως, ὡς τῶν	ἐπιτυχόντων	τινός· καὶ πολλὰ μὲν τὸν
[4, 6]	ἵνα μή τινες τῶν ἐκείναις	ἐντυχόντων	ταῖς ἱστορίαις σχεδιάζειν με ὑπολάβωσιν
[4, 74]	τῆς βασιλικῆς πολιτείας, τῶν δὲ	παρακολουθούντων	αὐτῇ κακῶν ἀπηλλάχθαι. ἵνα δὲ
[4, 25]	γὰρ πρὸ αὐτοῦ βασιλέων ἁπάσας	ἀξιούντων	ἐφ´ ἑαυτοὺς ἄγειν τὰς δίκας
[4, 21]	κράτος ἀφῃρημένοις τῶν μὴ ταὐτὰ	ποιούντων·	τοῖς δὲ πένησι τοῖς πολλοστὴν
[4, 25]	ὁρῶν καὶ ῥᾴδιον ὑπὸ τῶν	περιοικούντων	βαρβάρων ἐξαναλωθῆναι τὸ Ἑλληνικὸν γένος,
[4, 25]	πολεμοῦσαι πρὸς ἀλλήλας ὑπὸ τῶν	προσοικούντων	βαρβάρων τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῶσι. ~Γνοὺς
[4, 83]	τῶν συμμάχων ἐπικουρίαις, οἳ μὴ	καλούντων	μὲν ἡμῶν οὐδὲν ἀξιώσουσι πολυπραγμονεῖν,
[4, 15]	ὀνόματα τῶν γεωργῶν εἰδέναι τῶν	συντελούντων	εἰς τὸν αὐτὸν πάγον, καὶ
[4, 10]	καὶ δίκαιος περὶ τοὺς εὐεργέτας,	ἐπαινούντων,	τῶν δ´, ὅτι φιλάνθρωπος καὶ
[4, 6]	τὴν ἱστορίαν οὐδὲν ἐξητακότες τῶν	ἀναιρούντων	αὐτὴν ἀδυνάτων τε καὶ ἀτόπων·
[4, 52]	τῶν πλείστων αὐτῷ κατὰ νοῦν	χωρούντων	πόλεμος ἐκ τῶν ὁμόρων ἀνέστη
[4, 38]	φίλων πολλὴν ἐρημίαν, ἀπῄει στένων	κρατούντων	καὶ παραπεμπόντων αὐτὸν ὀλίγων, αἵματι
[4, 23]	πατρικίων ἐπὶ τῷ πράγματι καὶ	δυσανασχετούντων	συγκαλέσας τὸ πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν
[4, 23]	Πρῶτον μὲν θαυμάζειν, ἔφη, τῶν	ἀγανακτούντων,	εἰ τῇ φύσει τὸ ἐλεύθερον
[4, 32]	κατάβαλε {δὲ} τὴν εἰρωνείαν τῶν	ἀναισχύντων	ἐρωτημάτων καὶ παῦσαί ποτε ἤδη
[4, 58]	δεινὰ τοὺς ὑπὸ τυράννων ἁλόντας	προσδοκώντων,	εἰ δὲ τὰ κράτιστα πράξειαν,
[4, 10]	ὅτι νόμιμος καὶ δίκαιος ἄρχων,	ἀγαπώντων	τε καὶ τεθαυμακότων. διαλυθείσης δὲ
[4, 10]	τραπέζας θεὶς ἐν ἀγορᾷ πάντων	ὁρώντων	ἀπηρίθμει τοῖς δανεισταῖς τὰ χρέα.
[4, 10]	δίκαιος ἄρχων, ἀγαπώντων τε καὶ	τεθαυμακότων.	διαλυθείσης δὲ τῆς ἐκκλησίας ταῖς
[4, 15]	ἐξ οὗ συναριθμηθέντος ὑπὸ τῶν	ἐφεστηκότων	τοῖς ἱεροῖς φανερὸς ὁ τῶν
[4, 67]	ὁ Κολλατῖνος ἀπὸ στρατοπέδου, τῶν	κατεσχηκότων	τὴν οἰκίαν αὐτοῦ κακῶν οὐδὲν
[4, 47]	παρελθούσῃ νυκτὶ ὑπό τινος τῶν	μετεσχηκότων	τῆς συνωμοσίας. τεκμήριον δ´ ὑμῖν
[4, 58]	ἀφαιρέσεις καὶ τὰ ὅμοια τούτοις	κατεψηφικότων,	οὐδὲν ὁ Ταρκύνιος ὧν προσεδόκων
[4, 34]	εἶναι, τὴν δὲ βασιλείαν τῶν	δεδωκότων·	καὶ τὰ μὲν ὅταν τι
[4, 35]	μὴ προσήκοντα κατέχω, καὶ τῶν	δεδωκότων,	ὅτι τἀλλότρια ἐχαρίσαντό μοι· ῥᾳδίως
[4, 38]	ὑποθέσθαι μετανοεῖν τε περὶ τῶν	γεγονότων	ἐσκήπτετο καὶ πολλὰ διὰ φίλων
[4, 24]	οἱ δὲ διὰ κουφότητα τῶν	δεσποτῶν	καὶ κενὴν δοξοκοπίαν. ἔγωγ´ οὖν
[4, 23]	ταῦθ´ ἕξουσιν ἀμφότερα παρὰ τῶν	δεσποτῶν	τἀγαθά. τελευτῶν δὲ τὸν περὶ
[4, 24]	διὰ καλοκἀγαθίαν· καὶ κράτιστος ἀπαλλαγῆς	δεσποτῶν	τρόπος οὗτος ἦν· ὀλίγοι δέ
[4, 24]	πριαμένους ἀμφότερα ταῦτα παρὰ τῶν	δεσποτῶν	ὑπάρξει. ἐτύγχανον δὲ τῆς ἐλευθερίας
[4, 62]	ἀνθρώπων ἠφανίσθη, Ταρκύνιος δὲ τῶν	ἀστῶν	ἄνδρας ἐπιφανεῖς δύο προχειρισάμενος καὶ
[4, 56]	χαμαὶ διδάσκων, ὅτι δεῖ τῶν	ἀστῶν	τοὺς δοκιμωτάτους κολούειν τε καὶ
[4, 59]	τερατοσκόπων, ὅστις ἦν, πέμπει τῶν	ἀστῶν	τοὺς δοκιμωτάτους πρέσβεις πρὸς αὐτόν.
[4, 43]	ὅσαι πρότερον ἐγίνοντο κωμητῶν ἢ	φρατριαστῶν	ἢ γειτόνων ἔν τε τῇ
[4, 84]	καὶ δάκρυα ὑφ´ ἡδονῆς ἔρρει	θαυμαστῶν	καὶ ἀπροσδοκήτων ἀκούουσι λόγων· πάθη
[4, 77]	ἀνὴρ οὐ φρενήρης περὶ τῶν	μεγίστων	ἐπιχειρῶν λέγειν, ᾧ κηδεμόνων οὐχ
[4, 21]	βαρύνεσθαι κυρίοις τε γεγονόσι τῶν	μεγίστων	καὶ πᾶν τὸ κράτος ἀφῃρημένοις
[4, 16]	σοφώτατον ἁπάντων πολιτευμάτων εἰσηγήσατο καὶ	μεγίστων	Ῥωμαίοις ἀγαθῶν αἴτιον, ὡς τὰ
[4, 20]	παλαιῶν νόμων κύριος ἦν τῶν	μεγίστων	τε καὶ ἀναγκαιοτάτων, ἀρχὰς ἀποδεῖξαι
[4, 52]	ἐγένετο κύριος. Ἤδη δὲ τῶν	πλείστων	αὐτῷ κατὰ νοῦν χωρούντων πόλεμος
[4, 17]	δύο δὲ σαλπιστῶν τε καὶ	βυκανιστῶν	καὶ τῶν ἄλλοις τισὶν ὀργάνοις
[4, 17]	τὸν πόλεμον εὔχρηστα· δύο δὲ	σαλπιστῶν	τε καὶ βυκανιστῶν καὶ τῶν
[4, 61]	τῇ πολυτελείᾳ τῆς ὕλης μόνον	διαλλάττων	τοῦ ἀρχαίου, ἐκ μὲν τοῦ
[4, 68]	τὸν ἐπιτήδειον ἔδοξε καιρὸν ἔχειν,	φυλάττων	τὸ προσποίημα τῆς ἀνοίας, ἐξ
[4, 58]	Ῥωμαίων ἡγεμονίαν ἐγκρατέστερον κατέχῃ ταῦτα	πράττων·	κρατίστην ἡγούμενος ἔσεσθαι φυλακὴν ἑαυτοῦ
[4, 69]	λέγων τ´ ἀνόητα πολλὰ καὶ	πράττων	ὅμοια τοῖς κατ´ ἀλήθειαν ἠλιθίοις.
[4, 73]	εἰ δή τις ἄρα ἔστι	κρείττων,	ἧς Ῥωμύλος τε καὶ Πομπίλιος
[4, 21]	τούτων οὐχ ὁ παρὼν καιρὸς	ἁρμόττων	τοῖς λόγοις. ~Τότε δ´ οὖν
[4, 84]	ὅπλα ἐν τάχει. ἀφικομένων δ´	αὐτῶν	ἄνδρας αἱρεῖται δύο τοὺς πράξοντας
[4, 27]	καὶ μηδὲν ἀνήκεστον βουλεῦσαι περὶ	αὐτῶν	ἀξιοῦντες. Τύλλιος δὲ τῆς μὲν
[4, 84]	Ῥωμαῖοι, καὶ γένος τὸ ἐξ	αὐτῶν	ἅπαν· καὶ μηδενὶ ἐξεῖναι περὶ
[4, 9]	νηπίων. Ταρκύνιος γὰρ ὁ πάππος	αὐτῶν	ἀπάτορα καὶ ἄπολιν ὄντα με
[4, 6]	οἱ παῖδες, ὅθ´ ὁ πατὴρ	αὐτῶν	ἀπέθνησκεν, οὔτ´ ἂν ἡ μήτηρ
[4, 4]	πράττειν ἱκανοὶ γένωνται, τὸν πρεσβύτερον	αὐτῶν	ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων ἡγεμόνα. ~Ταῦτ´ εἰποῦσα
[4, 11]	καὶ μεμήνυνταί μοι τινὲς ἐξ	αὐτῶν	ἀποκτεῖναί με συνομνύμενοι ἀδίκημα μὲν
[4, 59]	σημαίνειν τὸ τέρας. οὐδὲν δ´	αὐτῶν	ἀποφαινομένων, ἀλλὰ Τυρρηνοῖς ἀποδιδόντων τὴν
[4, 83]	δίκαια πράττειν. εἰ δέ τισιν	αὐτῶν	ἄρα διὰ κακὴν φύσιν ἢ
[4, 47]	σκοπεῖν· ἀλλὰ περὶ τῆς ὑμῶν	αὐτῶν	ἀσφαλείας καὶ περὶ τῆς τῶν
[4, 16]	τοὺς προτέρους, τοὺς δὲ θώρακας	αὐτῶν	ἀφεῖλε, καὶ ἀντὶ τῶν ἀσπίδων
[4, 11]	ἀφαιρεθῆναι πρὸς τὰ χρέα ὑπ´	αὐτῶν	ἀχθέντας· οἱ δὲ κατανοσφιζόμενοι τὰ
[4, 8]	γένους παίδων τόν τ´ ἴδιον	αὐτῶν	βίον καὶ τὰ κοινὰ πράγματα
[4, 11]	δωρεάν, φανερὰν ποιῆσαι τὴν ὑμῶν	αὐτῶν	γνώμην. εἰ γὰρ ἑτέρους τινὰς
[4, 5]	τοὺς ἐπὶ τοὖργον ἀποσταλέντας ὑπ´	αὐτῶν	δεδεμένους παρήγαγεν· ἔπειθ´ ὡς εἶδε
[4, 8]	τε πολλάκις οἱ πλεῖστον ἐξ	αὐτῶν	δυνάμενοι διελέγοντο πρὸς ἀλλήλους περὶ
[4, 40]	τε βουλὴ τὸν αἱρεθέντα ὑπ´	αὐτῶν	ἐδοκίμασε, καὶ ὁ δῆμος ἐπεψήφισε
[4, 24]	νεκροὶ καὶ πολλοὶ ταῖς κλίναις	αὐτῶν	ἐκκομιζομέναις παρακολουθῶσι τοὺς πίλους ἔχοντες
[4, 14]	καὶ ἅπαν τὸ δοῦλον ἀφαιροῦντες	αὐτῶν	ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἵνα
[4, 4]	λόγῳ, δόξας ὑπὸ τῶν πραγμάτων	αὐτῶν	ἐπὶ τὴν βασιλείαν καλεῖσθαι, δραστήριος
[4, 8]	πόλεως κατὰ νόμους. ταῦτα διανοουμένων	αὐτῶν	ἐπιγνοὺς ὁ Τύλλιος ἐπὶ τὸ
[4, 50]	ἐπὶ Σαβίνους ἔγνω Ῥωμαίων τ´	αὐτῶν	ἐπιλέξας οὓς ἥκιστα ὑπώπτευεν, εἰ
[4, 11]	τῶν βασιλέων καὶ τὰς κατ´	αὐτῶν	ἐπιτελεσάμενον δίκας ἔμελλον ἀναρπάσεσθαι, ἔπειτα
[4, 22]	τοῖς ἰδίοις ἑκάστους λόχοις καθαρμὸν	αὐτῶν	ἐποιήσατο ταύρῳ καὶ κριῷ καὶ
[4, 4]	τὸν οἴκτιστον ἀπολοῦνται τρόπον ὑπ´	αὐτῶν·	ἔσται γ´ οὐδ´ ὑμῖν ἀσφαλὴς
[4, 83]	πονηρῶν γενέσθαι χρηστούς· ὅμηρα γὰρ	αὐτῶν	ἔχομεν ἐν τῇ πόλει τέκνα
[4, 15]	κτήσεις, ἐν αἷς ὁ βίος	αὐτῶν	ἦν· καὶ ὁπότε χρεία γένοιτο
[4, 37]	τῆς ἀρχῆς· τινὲς δ´ ἐξ	αὐτῶν	καὶ βάλλειν τὸν Ταρκύνιον ἐβόων.
[4, 84]	καὶ ἐπικελευόμενον, τοῖς δὲ πλείοσιν	αὐτῶν	καὶ δάκρυα ὑφ´ ἡδονῆς ἔρρει
[4, 59]	τῶν τοιούτων ἐπιστήμην ἐξετάσας παρ´	αὐτῶν	καὶ μαθὼν τὸν ἐπιφανέστατον τῶν
[4, 16]	καὶ διαγνοὺς τό τε πλῆθος	αὐτῶν	καὶ τὰ μεγέθη τῶν βίων
[4, 50]	τοῖς ὅπλοις διέφθειρε, γυναῖκας δ´	αὐτῶν	καὶ τέκνα καὶ τοὺς ὑπομείναντας
[4, 82]	τῶν τυράννων καὶ πολλὰ ὑπὲρ	αὐτῶν	κακοπαθήσαντος. αὕτη μέντοι σωφρονεῖν βουλομένη
[4, 75]	καὶ τὰ μαντεύματα γένηται περὶ	αὐτῶν	καλά, τοὺς πελέκεις οὗτοι παραλαβόντες
[4, 23]	ἐξ ἐλευθερίας· εὐήθειάν τε πολλὴν	αὐτῶν	κατεγίνωσκεν, εἰ τῆς ἐλευθερίας τοῖς
[4, 62]	τὰς βύβλους ἀπελθοῦσα τρεῖς ἐξ	αὐτῶν	κατέκαυσε· καὶ μετ´ οὐ πολὺν
[4, 17]	ἡλικίαν· πεντεκαίδεκα μὲν γὰρ ἐξ	αὐτῶν	λόχοι τοὺς πρεσβυτέρους εἶχον, πεντεκαίδεκα
[4, 54]	ἀναγκαίων ἔνδεια, καὶ οἱ πενέστατοι	αὐτῶν	μάλιστα κάμνοντες ὁμολογίας ᾤοντο δεῖν
[4, 51]	Φιδήνῃ στράτευμα, μαθὼν τὴν διάνοιαν	αὐτῶν	ὁ Ταρκύνιος· ἑάλω γὰρ ὁ
[4, 6]	ἀκμῇ· οὔτε γὰρ εὐγενείᾳ προεῖχεν	αὐτῶν	ὁ Τύλλιος ἐκ δούλης μητρὸς
[4, 66]	καὶ δεινὰς ἀνάγκας, βούλευσαι μετ´	αὐτῶν,	ὅντινα τιμωρήσεις ἐμοί τε καὶ
[4, 39]	ἰδοῦσαι διεταράχθησαν, καὶ ὁ προηγούμενος	αὐτῶν	ὀρεοκόμος παθών τι πρὸς τὸ
[4, 75]	χρόνον καὶ γένος τὸ ἐξ	αὐτῶν·	ὅταν δ´ ἐπιψηφίσωσι τὴν γνώμην
[4, 22]	ἰσοπολιτείας φύσιν τ´ ἢ τύχην	αὐτῶν	οὐδεμίαν ἀπαξιοῦντες, εἰς πολυανθρωπίαν προήγαγον
[4, 21]	λόχων καταλυθέντων, ἀλλὰ τῆς κλήσεως	αὐτῶν	οὐκέτι τὴν ἀρχαίαν ἀκρίβειαν φυλαττούσης,
[4, 83]	καταρχόμενος· ἔπειτα ταῖς ἐξ ἡμῶν	αὐτῶν	οὔτ´ ὀλίγων ὄντων οὔτ´ ἀπείρων
[4, 6]	ἀπέθνησκεν, οὔτ´ ἂν ἡ μήτηρ	αὐτῶν	οὕτως ἦν ἀθλία καὶ θεοβλαβής,
[4, 34]	σὺν τούτοις καὶ τὰς βασιλείας	αὐτῶν	παραλαμβάνειν, οὐκ ἂν Ταρκύνιος ὁ
[4, 20]	ἑτέρου τρόπου τήν τ´ ἀθυμίαν	αὐτῶν	παρεμυθήσατο καὶ τὴν ὀργὴν ἐπράυνε
[4, 67]	φρόνιμος. οὗτος ἐπὶ στρατόπεδον ὑπ´	αὐτῶν	πέμπεται τῷ τ´ ἀνδρὶ τῆς
[4, 27]	βασιλέως Ταρκυνίου· τρεῖς δ´ ἐξ	αὐτῶν	πόλεις, αἳ προεξανέστησάν τε καὶ
[4, 21]	φυλαττούσης, ὡς ἔγνων ταῖς ἀρχαιρεσίαις	αὐτῶν	πολλάκις παρών. ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν
[4, 53]	τὴν πόλιν ἀνδράποδα καὶ λείαν	αὐτῶν	πολλὴν ἀπῆγον. ~Συνεχῶς δὲ τούτων
[4, 52]	μαθόντες, ὅτι διέφθαρται τὸ ἕτερον	αὐτῶν	στράτευμα, οὐδὲν ἔτι ἀπεδείξαντο γενναῖον
[4, 47]	τὴν γνώμην ἁπάντων συνταξάμενος μετ´	αὐτῶν	τὰ κατὰ τὴν ἐπίθεσιν πράγματι
[4, 4]	Μαρκίοις τοῖς ἀνελοῦσι τὸν πάππον	αὐτῶν	τὰ τῆς πόλεως ἔσται πράγματα,
[4, 53]	διαφυγόντων τινές, ὅτε τὴν πόλιν	αὐτῶν	Ταρκύνιος κατελάβετο, καὶ τῶν ἐκ
[4, 23]	πόλεως μετέχειν καὶ μὴ διακρίνοντας	αὐτῶν	τὰς τύχας μηδ´ εἴ τινες
[4, 24]	κοινὸν ἀδικημάτων ταύτας φέρονται παρ´	αὐτῶν	τὰς χάριτας· οἱ δ´ ἵνα
[4, 6]	καὶ ῥᾳθύμως οἱ συγγραφεῖς περὶ	αὐτῶν	ταύτην ἐξενηνόχασι τὴν ἱστορίαν οὐδὲν
[4, 15]	σύμπαντες ἦσαν καὶ τίνες ἐξ	αὐτῶν	τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν εἶχον. ταῦτα
[4, 59]	τοὺς ἐπιχωρίους μάντεις ἐπυνθάνετο παρ´	αὐτῶν,	τί βούλεται σημαίνειν τὸ τέρας.
[4, 36]	ἡδέως δ´ ἂν πυθοίμην παρ´	αὐτῶν,	τίνος ἀδικήματος ἕνεκα πολεμοῦσί μοι
[4, 9]	τὰς εὐεργεσίας, ἃς ὁ πάππος	αὐτῶν	τὸ κοινὸν εὐηργέτησεν ὑποτάξας μὲν
[4, 75]	ἐνιαύσιον ἡγεμονίαν καὶ ψῆφον ὑπὲρ	αὐτῶν	τοῖς πολίταις δότω· ἐὰν δὲ
[4, 81]	τυραννὶς ὑποτρέφει, θεάσασθε ἔργον ἑνὸς	αὐτῶν	τοῦ πρεσβυτάτου. ~Αὕτη Σπορίου μέν
[4, 50]	τῆς πολιτικῆς ὑπάρχουσαν. δῃώσας δ´	αὐτῶν	τοὺς ἀγροὺς καὶ τοὺς ὁμόσε
[4, 41]	οἶκον μὲν τὰ πολλὰ καὶ	αὐτῶν	τῶν ἀναγκαιοτάτων συμπαρόντων, ὀλίγα δ´
[4, 28]	ἐκδίδοται τοῖς ἀδελφιδοῖς τῆς μητρὸς	αὐτῶν,	υἱωνοῖς δὲ Ταρκυνίου, τῷ τε
[4, 79]	αὐταῖς ἡμέραις καὶ διὰ τῶν	αὐτῶν	φαρμάκων ἀποκτείνας οὐδ´ ἀφοσιώσασθαι τῶν
[4, 62]	ἄνδρας τε τοὺς ἐπιφανεστάτους ἀποδείκνυσιν	αὐτῶν	φύλακας, οἳ διὰ βίου ταύτην
[4, 81]	δὲ μὴ μαντεύησθε τὰς καταράτους	αὐτῶν	φύσεις, ἀλλ´ ἀκριβῶς μάθητε, οἵους
[4, 9]	ἡ πρώτη πεῖρα τοῖς ἐχθροῖς	αὐτῶν	χωρήσει κατὰ νοῦν, καὶ ἐκ
[4, 76]	τούτους ἔταξαν καλεῖσθαι κατὰ τὴν	ἑαυτῶν	διάλεκτον κωνσούλας· τοῦτο μεθερμηνευόμενον εἰς
[4, 51]	οὐ πολλοὺς ὁρῶντες καὶ τὴν	ἑαυτῶν	δύναμιν τὴν ἀπὸ Φιδήνης ὅσον
[4, 82]	ἀναιρεῖσθαι πολέμους, περὶ δὲ τῆς	ἑαυτῶν	ἐλευθερίας μηδένα. ~Τίσιν οὖν ἀφορμαῖς
[4, 23]	γινομένους πελάτας τοῖς ἐγγόνοις τοῖς	ἑαυτῶν	καταλείποντας. Τοιαῦτα λέγοντος αὐτοῦ συνεχώρησαν
[4, 22]	ἐὰν μὴ θέλωσιν εἰς τὰς	ἑαυτῶν	πόλεις ἀπιέναι, μετέχειν τῆς ἰσοπολιτείας
[4, 61]	Ἄνδρες Ῥωμαῖοι, λέγετε πρὸς τοὺς	ἑαυτῶν	πολίτας, ὅτι κεφαλὴν εἵμαρται γενέσθαι
[4, 78]	ἵνα τὴν προαίρεσιν ἀποδειξάμενοι τὴν	ἑαυτῶν	συναγωνιστὰς ἀξιώσωμεν ἡμῖν γενέσθαι, πράττοντας
[4, 34]	ἔδωκάν μοι ψῆφον ἐπενέγκαντες, τὴν	ἑαυτῶν,	Ταρκύνιε, κτῆσιν, οὐ τὴν ὑμετέραν·
[4, 24]	συγκεχωρηκότας εἶναι ἐλευθέροις μετὰ τὰς	ἑαυτῶν	τελευτάς, ἵνα χρηστοὶ καλῶνται νεκροὶ
[4, 25]	καὶ τὰ κοινὰ πρὸς τὸν	ἑαυτῶν	τρόπον δικαζόντων ἐκεῖνος διελὼν ἀπὸ
[4, 71]	τε καὶ Κολλατῖνος ἀποδυράσθωσαν τὰς	ἑαυτῶν	τύχας ἅπαντα τὰ γενόμενα φράσαντες.
[4, 62]	κατὰ δόγμα βουλῆς τριῶν ἀποσταλέντων	πρεσβευτῶν	ἐπὶ τὴν ἀντιγραφήν· οἱ δ´
[4, 72]	ἰδίων πολιτῶν ἐχρήσαντο καὶ Ταρκύνιος	τελευτῶν,	ἀλλὰ τὸ συνέδριον τῆς βουλῆς
[4, 23]	ἀμφότερα παρὰ τῶν δεσποτῶν τἀγαθά.	τελευτῶν	δὲ τὸν περὶ τοῦ συμφέροντος
[4, 46]	πολλὰς αὐτοῦ καὶ δεινὰς κατηγορίας	τελευτῶν	ἐδίδασκεν, ὡς οὐδὲ τὴν βασιλείαν
[4, 46]	ἐὰν ἐν τῇ φιλίᾳ διαμείνωσι,	τελευτῶν	ἔπειθεν αὐτοὺς ἐπὶ τὸ Σαβίνων
[4, 37]	μαθεῖν, τίνων ἕνεκα ταῦτα λέγει,	τελευτῶν	ἔφησεν, ὅτι Ταρκύνιος αὐτὸν αἰτιᾶται
[4, 27]	καὶ τρισὶν ἐπιφανεστάτοις κοσμηθεὶς θριάμβοις	τελευτῶν	ἠνάγκασε τοὺς οὐκ ἀξιοῦντας ἄρχεσθαι
[4, 24]	τῶν ἱππέων καὶ τοὺς τῶν	βουλευτῶν	βίους ἐξετάζουσιν· ἔπειθ´ οὓς μὲν
[4, 59]	Τυρρηνοῖς ἀποδιδόντων τὴν περὶ τῶν	τοιούτων	ἐπιστήμην ἐξετάσας παρ´ αὐτῶν καὶ
[4, 25]	τὰς ὠφελείας, πάντων μάλιστα τῶν	τοιούτων	ἔργων τὴν Ἀμφικτύονος τοῦ Ἕλληνος
[4, 15]	καὶ πέντε φυλάς· Κάτων μέντοι	τούτων	ἀμφοτέρων ἀξιοπιστότερος ὢν τριάκοντα φυλὰς
[4, 70]	δεόντων μέλλει γενήσεσθαι· ἄρξειν δὲ	τούτων	αὐτὸς ἔφη. Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ
[4, 4]	μὲν ἀπάτῃ καὶ δόλῳ χρησαμένους·	τούτων	γὰρ ἐν τῷ παρόντι δεῖ·
[4, 54]	αὐτῶν πολλὴν ἀπῆγον. ~Συνεχῶς δὲ	τούτων	γινομένων ἠναγκάζοντο ἀμφότεροι τῆς χώρας
[4, 16]	οὐ μείονα δὲ μνῶν πεντήκοντα.	τούτων	δ´ ἐμείωσε τὸν ὁπλισμὸν οὐ
[4, 63]	ἔπλαττον ἐπὶ κορυφῇ φοίνικος ὑψηλοῦ.	τούτων	δὲ τῶν αἰετῶν ἀπτῆνας ἔτι
[4, 4]	ὁμόσε χωροῦντας, ἐὰν ἄρα καὶ	τούτων	δέῃ. ἀλλ´ οὐ δεήσει βουληθέντων
[4, 7]	καὶ αὗταί γ´ ἤδη γεγαμημέναι.	τούτων	δὴ τῶν ἀδυνάτων τε καὶ
[4, 20]	καταλυομένου διαγνῶναι. τὴν δὲ περὶ	τούτων	διάσκεψιν καὶ κρίσιν ἐποιεῖτο κατὰ
[4, 29]	τὸν ἐμὸν ἄνδρα; ὅταν δὲ	τούτων	διαχειρισθέντων συνέλθωμεν εἰς ταὐτό, ἀσφαλῶς
[4, 71]	Ταρκύνιον ἄρξειν καὶ τὸ περὶ	τούτων	δόγμα πρὸς τοὺς ἐπὶ στρατοπέδου
[4, 55]	ὑποψίαις εἶχεν· ἐξ ἁπάντων τε	τούτων	δόξαντες φίλον {τε} πιστὸν εἶναί
[4, 17]	ἐνόπλοις· ἦσαν δὲ τῶν τεττάρων	τούτων	δύο μὲν ὁπλοποιῶν τε καὶ
[4, 11]	εἰ μὴ θᾶττον ἐμοὶ περὶ	τούτων	ἐγένετο μήνυσις, ξενικὴν δύναμιν ἐπαγόμενοι
[4, 17]	συνετάττοντο μοίρᾳ. ἦν δὲ καὶ	τούτων	εἷς μὲν τῶν πρεσβυτέρων λόχος,
[4, 75]	οὐδέν. ~Ὃν δὲ τρόπον ἔσται	τούτων	ἕκαστον, ἀκούσατέ μου· συνάξω μὲν
[4, 19]	ἀφεῖσθαι πάντων ὀχληρῶν. ἐποίει δὲ	τούτων	ἕκαστον οὐκ ἄτερ αἰτίας, ἀλλὰ
[4, 72]	μηδὲ ἀπροβούλευτον. ἀποφαινέσθω δὴ περὶ	τούτων	ἕκαστος ὑμῶν ἃ φρονεῖ. Μετὰ
[4, 80]	ἐάν τις ἓν μόνον ἔχῃ	τούτων	ἐπιδεῖξαι γεγονός, οὐκ ἀξιῶ τὰ
[4, 58]	καὶ διωμόσατο κατὰ τῶν σφαγίων.	τούτων	ἐστὶ τῶν ὁρκίων μνημεῖον ἐν
[4, 40]	τὴν ἀρχήν· ἐλλείποντος δέ τινος	τούτων	ἕτερον ὠνόμαζον, καὶ τρίτον, εἰ
[4, 12]	καὶ ψῆφον ᾔτουν. ἀρξαμένων δὲ	τούτων	εὐθὺς ὁ δῆμος ἅπας ἐπὶ
[4, 60]	ὑμῶν, ἐπὶ ποίῳ τῶν μερῶν	τούτων	εὑρέθη ἡ κεφαλή. τί οὖν
[4, 73]	οἱ πολλοὶ σκοποῦσι καὶ ἀπὸ	τούτων	ἢ προσίενταί τινα τῶν βλαβερῶν
[4, 15]	χρήματα εἰσέπραττον. ἵνα δὲ καὶ	τούτων	ἡ πληθὺς μὴ δυσεύρετος, ἀλλ´
[4, 15]	διενυκτέρευον ἐνταῦθα. ἄρχοντες δὲ καὶ	τούτων	ἦσαν, οἷς ἐπιμελὲς ἐγίνετο τά
[4, 9]	ἄνδρες πολῖται, κήδεσθαι τῶν παιδίων	τούτων	καὶ νηπίων. Ταρκύνιος γὰρ ὁ
[4, 27]	καὶ συμμαχίας συνθήκην. ἀρξάντων δὲ	τούτων	Καιρητανοί τ´ ἠκολούθησαν καὶ Ταρκυνιῆται,
[4, 7]	τὰς Ῥωμαϊκὰς ἱστορίας. προειρημένων δὴ	τούτων	καιρὸς ἐπανάγειν ἐπὶ τὴν ἀπολειπομένην
[4, 44]	ἐλάμβανεν· ὥσθ´ οἱ πατρίκιοι τὰ	τούτων	κακὰ καὶ τὰς λατρείας ὁρῶντες
[4, 85]	ταύτας τὰς προφάσεις καὶ ὑπὸ	τούτων	κατελύθη τῶν ἀνδρῶν.
[4, 47]	ἀπελογίζοντο. αὐτὸς δ´ ὁ Ταρκύνιος	τούτων	μὲν οὐδενὸς ἔφη δεῖν τοῖς
[4, 72]	τῶν Ἑλληνίδων πόλεων· οἱ δὲ	τούτων	μὲν οὐδετέραν προῃροῦντο τῶν πολιτειῶν,
[4, 29]	τοῦ βασιλείου γένους ἀξία. ἢ	τούτων	μὲν οὐδέτερον, ἡ δ´ ἀσθενὴς
[4, 36]	τινὶ συμφορᾷ κεχρημένους ἀδίκως; ἢ	τούτων	μὲν τῶν τυραννικῶν ἀδικημάτων οὐδὲν
[4, 36]	πρὸς ὑμᾶς. ἀλλ´ οὐδὲν δεῖ	τούτων	νυνὶ τῶν λόγων· εἰ δὲ
[4, 80]	προνοίας ὄφελος. φέρε δὴ τί	τούτων	οἶδέ τις ὑμῶν γενόμενον, ὅτε
[4, 58]	ἔσονται δικαίοις φίλοι, τὰ περὶ	τούτων	ὅρκια συνετέλεσεν ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας
[4, 60]	συγχωρεῖν ἐν μηδενὶ τῶν τόπων	τούτων,	οὓς ἂν ἐκεῖνος τῷ σκήπωνι
[4, 15]	καὶ νόμους ὑπὲρ τῶν ἱερῶν	τούτων,	οὓς ἔτι διὰ φυλακῆς ἔχουσι
[4, 21]	πολλάκις παρών. ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν	τούτων	οὐχ ὁ παρὼν καιρὸς ἁρμόττων
[4, 9]	εἰδότας ὑμᾶς λέγειν, τὰς ἀντὶ	τούτων	ὀφειλομένας ἐμοὶ χάριτας τοῖς παιδίοις
[4, 34]	καὶ οὐχὶ σέ, καὶ ὑπὸ	τούτων	παυσθῆναι δίκαιός εἰμι τῆς ἀρχῆς,
[4, 33]	ἐπιχειρήσειας εἰπεῖν, ὡς ψεύδομαί τι	τούτων.	~Περὶ δὲ τῆς βασιλείας, ἐπειδὴ
[4, 30]	ἐξωνούμενοι καὶ οὐδὲ ἀφανῶς ἕκαστα	τούτων	πράττοντες. ταῦτα δ´ ὁρῶν ὁ
[4, 24]	τοὺς καταδουλωσαμένους ἢ τοὺς παρὰ	τούτων	πριαμένους ἀμφότερα ταῦτα παρὰ τῶν
[4, 56]	ὥραν ἔχουσαι· διεξιὼν δὴ διὰ	τούτων	τῆς ὑπερεχούσης ἀεὶ μήκωνος τῷ
[4, 16]	ἀνέδωκε θυρεούς. διελὼν δὲ καὶ	τούτων	τοὺς ὑπὲρ τετταράκοντα καὶ πέντε
[4, 16]	χώρα δὲ καὶ στάσις ἦν	τούτων	τῶν λόχων ἐν ταῖς μάχαις
[4, 19]	τὰ χρήματα καὶ περὶ τῆς	τούτων	φυλακῆς ἅπαντες κακοπαθοῦσιν· ὀρθῶς οὖν
[4, 47]	γάρ, ἔφη, Τύρνος, ὦ σύνεδροι,	τούτων	ὧν νυνί μου κατηγορεῖ πάντων
[4, 24]	παντὸς ἄλλου πονηροῦ πόρου χρηματισάμενοι	τούτων	ὠνοῦνται τῶν χρημάτων τὴν ἐλευθερίαν
[4, 9]	πόλεως ἐξελαθησομένους. ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν	τούτων	ὡς ἐγνωκόσιν ὑμῖν τὰ δέοντα
[4, 62]	ἄλλων πόλεων καὶ παρ´ ἀνδρῶν	ἰδιωτῶν	μεταγραφέντες· ἐν οἷς εὑρίσκονταί τινες
[4, 50]	χρυσὸς ἦν, ὥστε τῶν μὲν	στρατιωτῶν	ἕκαστον πέντε μνᾶς ἀργυρίου λαβεῖν,
[4, 63]	χειμασάντων ἐν τῷ χωρίῳ τῶν	στρατιωτῶν	καὶ κατασκευασαμένων τὸ στρατόπεδον ὡς
[4, 14]	συντελεῖν, τάς τε καταγραφὰς τῶν	στρατιωτῶν	καὶ τὰς εἰσπράξεις τῶν χρημάτων
[4, 19]	διακοσμήσει χρησάμενος τὰς μὲν τῶν	στρατιωτῶν	καταγραφὰς κατὰ τὴν διαίρεσιν ἐποιεῖτο
[4, 19]	μυρίων ἢ δισμυρίων, εἰ τύχοι,	στρατιωτῶν,	καταδιαιρῶν τὸ πλῆθος εἰς τοὺς
[4, 38]	οὑμὸς ἐκτήσατο πάππος ἐκ τῶν	αἰχμαλώτων,	ἐτόλμησας βασιλέα Ῥωμαίων σεαυτὸν ἀναδεῖξαι.
[4, 69]	ἐνέθηκεν οὐδενὸς ἐπισταμένου· μετὰ τοῦτ´	ἠρώτων	τὸν θεόν, τίνι πέπρωται τὴν
[4, 56]	καὶ τοὺς ὑπερέχοντας τῶν σταχύων	ἀποθραύων	ἐρρίπτει χαμαὶ διδάσκων, ὅτι δεῖ
[4, 64]	καθόδου· ὡς δὲ τἀληθὲς εἶχεν	ἐπιβουλεύων	αὐτῇ διὰ τὸν πλοῦτον εὐδαιμονούσῃ
[4, 56]	ἀπαίρειν ἐκ τῆς πόλεως ἐβούλετο	δακρύων	ἅμα καὶ τὴν ἑαυτοῦ τύχην
[4, 66]	καὶ μεστοὺς ἔχουσα τοὺς ὀφθαλμοὺς	δακρύων.	ὡς δ´ εἰς τὴν οἰκίαν
[4, 56]	σιτοσπόρου καὶ τοὺς ὑπερέχοντας τῶν	σταχύων	ἀποθραύων ἐρρίπτει χαμαὶ διδάσκων, ὅτι
[4, 15]	ἐν τῇ πρώτῃ τῶν ἐνιαυσίων	ἀναγραφῶν	ἱστορεῖ, βουλόμενος καὶ τῶν ἐν
[4, 20]	τοὺς πλουσίους μετέθηκε τὸ τῶν	ψήφων	κράτος. ὁπότε γὰρ ἀρχὰς ἀποδεικνύειν
[4, 20]	μερισθεισῶν δὲ καὶ τότε τῶν	ψήφων	τοὺς ἀπὸ τοῦ τρίτου τιμήματος
[4, 26]	μεγίστου τῶν ἐν τῇ Ῥώμῃ	λόφων	ἱδρυμένον Αὐεντίνου· καὶ τοὺς νόμους
[4, 14]	πόλιν καὶ θέμενος ἐπὶ τῶν	λόφων	ταῖς μοίραις τὰς ἐπικλήσεις, τῇ
[4, 4]	καὶ τὰ παιδία ὑπὸ τῶν	τροφῶν	ἐνεχθῆναι κελεύσασα λέγει πρὸς αὐτούς·
[4, 50]	μεταποιήσεσθαι, καὶ τὴν παρὰ τῶν	συμμάχων	ἀφιγμένην δύναμιν προσλαβὼν πολλῷ πλείονα
[4, 83]	δὲ τούτοις ταῖς παρὰ τῶν	συμμάχων	ἐπικουρίαις, οἳ μὴ καλούντων μὲν
[4, 29]	γε κἀμοὶ ψοφοδεὴς καὶ οὐδὲν	ἔχων	ἀνδρὸς ἀνήρ, ὅς με ταπεινὴν
[4, 80]	~Ἀλλὰ τί τούτοις ἐπιτιμῶ τοσαύτας	ἔχων	αὐτοῦ παρανομίας κατηγορεῖν ἔξω τῶν
[4, 63]	οὐδὲν ἔτι περὶ τῆς ἀρχῆς	ἔχων,	διὰ γυναικὸς ὕβριν αὐτῆς, ἣν
[4, 61]	διακοσίων ποδῶν ἔγγιστα τὴν πλευρὰν	ἔχων	ἑκάστην· ὀλίγον δέ τι τὸ
[4, 38]	οἰκίας οὐ πολλοὺς περὶ ἑαυτὸν	ἔχων.	ἐλθὼν δ´ εἰς τὸ συνέδριον
[4, 44]	σχολὴν ἄγωσι, καὶ ἅμα προθυμίαν	ἔχων	ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀρχῆς τὰ
[4, 64]	τοῦ δωματίου κοιμωμένους εἰσέρχεται ξίφος	ἔχων.	~Ἐπιστὰς δὲ τῇ κλίνῃ διεγερθείσης
[4, 74]	πολιτικῆς ἀσχολίας, ἓν τοῦτο μόνον	ἔχων	ἔργον ὥσπερ ὁ βασιλεύς, τὴν
[4, 45]	ἱκανός. τοῦτον τὸν ἄνδρα φίλον	ἔχων	καὶ δι´ αὐτοῦ τοὺς ἀρίστους
[4, 31]	ταύτην γέ τοι τὴν ἡλικίαν	ἔχων	καὶ σὺ τόν τ´ οἶκον
[4, 40]	ἔθος, τόν τε βασίλειον κόσμον	ἔχων	καὶ τἆλλ´, ὅσα νόμος ἐπὶ
[4, 5]	Τύλλιος ἰσχυρὰν χεῖρα περὶ αὑτὸν	ἔχων	καὶ τοὺς ῥαβδούχους ἐπαγόμενος τοὺς
[4, 38]	ὅλον ἑαυτὸν ἐκ τοῦ πτώματας	ἔχων.	~Τὰ μετὰ ταῦτα δεινὰ μὲν
[4, 5]	καὶ μέχρι πολλοῦ τὴν δόξαν	ἔχων	ταύτην διετέλει. ὁ δὲ Τύλλιος
[4, 4]	τοῦ μηδὲν ἀδίκημα γενέσθαι πολλὴν	ἔχων	φροντίδα καὶ τοὺς ἀπόρους τῶν
[4, 27]	κατὰ φύσιν τελευτῆς οὐ μακρὰν	ἀπέχων,	ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ Ταρκυνίου τε τοῦ
[4, 53]	τοὺς Ῥωμαίους τρεψάμενοι μέχρι τῶν	τειχῶν	καὶ πολλοὺς καταβαλόντες ἀδεῶς τὴν
[4, 20]	αἱ τῶν ἑκατὸν ἐνενήκοντα δύο	λόχων	γνῶμαι, τότε τὸν ἔσχατον ἐκάλει
[4, 16]	καὶ στάσις ἦν τούτων τῶν	λόχων	ἐν ταῖς μάχαις ἡ μετὰ
[4, 21]	τισὶ βιασθεὶς ἰσχυραῖς, οὐ τῶν	λόχων	καταλυθέντων, ἀλλὰ τῆς κλήσεως αὐτῶν
[4, 19]	τὴν διαίρεσιν ἐποιεῖτο τὴν τῶν	λόχων,	τὰς δὲ τῶν εἰσφορῶν ἐπιταγὰς
[4, 10]	δ´, ὅτι νόμιμος καὶ δίκαιος	ἄρχων,	ἀγαπώντων τε καὶ τεθαυμακότων. διαλυθείσης
[4, 71]	ὦ Οὐαλέριε. τῶν γὰρ Κελερίων	ἄρχων	εἰμί, καὶ ἀποδέδοταί μοι κατὰ
[4, 6]	ἐν τῇ κρατίστῃ τοῦ φρονεῖν	ὑπάρχων	ἡλικίᾳ. πολιτεύεσθαι γὰρ ἤδη καὶ
[4, 41]	νόμους, ἀλλὰ διὰ τῶν ὅπλων	κατασχών,	κατὰ τὸν τέταρτον ἐνιαυτὸν τῆς
[4, 85]	πέντε καὶ εἴκοσι τὴν βασιλείαν	κατασχών.	οἱ δὲ περὶ τὸν Ἑρμίνιόν
[4, 1]	καὶ τριάκοντα ἔτη τὴν ἀρχὴν	κατασχὼν	οὕτω τελευτᾷ υἱωνούς τε δύο
[4, 40]	τετταράκοντα καὶ τέτταρα τὴν βασιλείαν	κατασχών.	τοῦτον τὸν ἄνδρα λέγουσι Ῥωμαῖοι
[4, 64]	μετὰ τὸ δεῖπνον ἀπῆλθε κοιμησόμενος	ἐπισχὼν	τῆς νυκτὸς πολὺ μέρος, ἐπειδὴ
[4, 60]	ὁ δ´ ὡς ἤκουσε μικρὸν	ἐπισχὼν	χρόνον, Ἀκούσατ´, ἔφησεν, ἄνδρες Ῥωμαῖοι·
[4, 49]	ὅρκια τεμόντες διέλυσαν τὸν σύλλογον.	~Τυχὼν	δὲ τῆς Λατίνων ἡγεμονίας ὁ