HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Denys d'Halicarnasse, Les Antiquités romaines, livre IV

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ς  =  2273 formes différentes pour 6322 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[4, 34]   τ´ αὐτῆς ἔτυχον, καὶ δι´  ἃς   αἰτίας οὔθ´ ὑμῖν οὔτ´ ἄλλῳ
[4, 7]   ἄλλας τινὰς τὸ πρᾶγμα ἀτοπίας,  ἃς   ἅπαντες ἠγνόησαν οἱ τὰ Ῥωμαϊκὰ
[4, 14]   στρατιωτικὰ καὶ τὰς ἄλλας χρείας,  ἃς   ἕκαστον ἔδει τῷ κοινῷ παρέχειν,
[4, 44]   μὲν ἐξαγωγίμους τῶν ὑδάτων τάφρους,  ἃς   ἐκεῖνος ὀρύττειν ἤρξατο, μέχρι τοῦ
[4, 46]   καὶ τὰς πράξεις αὐτοῦ διεξιών,  ἃς   ἐπὶ τῷ κατασχεῖν τὴν Ῥωμαίων
[4, 46]   διεξῆλθε λόγους τὰς μὲν συνθήκας,  ἃς   ἐποιήσαντο πρὸς τὸν πάππον αὐτοῦ
[4, 58]   ἰδίαν ἀποδιδόναι καὶ τὰς οὐσίας,  ἃς   ἔχουσι, συγχωρεῖν καὶ σὺν τούτοις
[4, 15]   μοίρας ἕξ τε καὶ εἴκοσιν,  ἃς   καὶ αὐτὰς καλεῖ φυλὰς καὶ
[4, 81]   οὖν ἡμετέρας τῶν πατρικίων συμφοράς,  ἃς   καὶ τῶν πολεμίων ἄν τις
[4, 9]   καὶ ὑμεῖς διαμεμνῆσθαι τὰς εὐεργεσίας,  ἃς   πάππος αὐτῶν τὸ κοινὸν
[4, 9]   τὸ δημόσιον γινομένας εἰσφοράς, δι´  ἃς   οἱ πένητες ἐπιβαροῦνταί τε καὶ
[4, 6]   λόγον ἀποδοῦναι τὰς αἰτίας, δι´  ἃς   οὔτε Φαβίῳ συγκατεθέμην οὔτε τοῖς
[4, 18]   ἐγένοντο δὴ συμμορίαι μὲν ἕξ,  ἃς   Ῥωμαῖοι καλοῦσι κλάσσεις, {κατὰ} τὰς
[4, 37]   τε πολεμικὰς ἑαυτοῦ πράξεις ἐξαριθμούμενος,  ἃς   Ταρκυνίου τε ζῶντος διεπράξατο καὶ
[4, 70]   καὶ τὰς αἰτίας εἰπών, δι´  ἃς   τὸ προσποίημα τοῦθ´ ὑπέμεινε, καὶ
[4, 76]   δῆμον εἰς τὴν ἀγορὰν καλοῦντες·  ἀναβὰς   Βροῦτος, ἔνθα τοῖς συνάγουσι
[4, 9]   βίον τοῖς ἐγγόνοις αὐτοῦ τὰς  ἀμοιβὰς   ἀποτίνειν, καὶ μὴ συγκατορύττειν ἅμα
[4, 11]   ψυχῆς δέος εἰσέρχεται, μὴ πικρὰς  ἀμοιβὰς   τῆς δικαιοσύνης ἀπολάβω. ἐπιβουλεύομαι γὰρ
[4, 38]   λόγους ἐπὶ τὰ ἔργα χωρεῖν  διαλλαγὰς   πρῶτον εὑρόμενον διὰ φίλων πρὸς
[4, 50]   λυπηροὶ καὶ βαρεῖς, ἐγκαλῶν αὐτοῖς  ἁρπαγάς   τινας καὶ λῃστείας, ὑπὲρ ὧν
[4, 19]   λόχων, τὰς δὲ τῶν εἰσφορῶν  ἐπιταγὰς   κατὰ τὰ τιμήματα τῶν βίων.
[4, 58]   ἁπάντων κατοδυρομένων ἑαυτοὺς οἵα πείσονται,  σφαγάς   τε καὶ ἀνδραποδισμοὺς καὶ πάντα
[4, 44]   φέροντες· μεταλλεύοντές τε τὰς ὑπονόμους  σήραγγας   ἕτεροι καὶ πλάττοντες τὰς ἐν
[4, 52]   καὶ παθήμασι χαλεποῖς καὶ ἀπροσδοκήτοις  μέγας.   ἀφ´ ὧν δ´ αἰτιῶν ἤρξατο
[4, 35]   κατηγορεῖν. πλὴν ἐπεὶ σὺ τοῦτο  πέφευγας,   ἐγὼ περὶ σοῦ ποιήσω καὶ
[4, 5]   οὐχ ὑπήκουον, ἐπικηρύξας αὐτοῖς ἀϊδίους  φυγὰς   καὶ τὰς οὐσίας ἀναλαβὼν εἰς
[4, 55]   τοὺς ἄλλους τοὺς ἐκ Ῥώμης  φυγάδας   καὶ οὐκ ἐκδώσουσι τῷ πατρὶ
[4, 11]   τε καὶ συνομωμόκασι κατάγειν τοὺς  φυγάδας   καὶ τοῖς Μαρκίου παισὶ τὴν
[4, 11]   κατάγειν εἰς τὴν πόλιν τοὺς  φυγάδας.   τὰ μετὰ ταῦτα πάντες ἴστε
[4, 64]   ποιούμενος, ὅτι τοὺς ἐκ Ῥώμης  φυγάδας   ὑπεδέχετο καὶ συνέπραττεν αὐτοῖς περὶ
[4, 14]   ἐκέλευσε τοὺς στενωποὺς {ἱερὰ} ἐγκατασκευασθῆναι  καλιάδας   ὑπὸ τῶν γειτόνων ἥρωσι προνωπίοις
[4, 44]   ἐν αὐταῖς καμάρας καὶ τὰς  παστάδας   ἐγείροντες, καὶ τοῖς ταῦτα πράττουσι
[4, 7]   υἱοὺς εἶναι Ταρκυνίου γράφω τοὺς  παῖδας,   ἀλλ´ υἱωνούς, Λευκίῳ Πείσωνι τῷ
[4, 34]   προσήκοντα τῷ πρότερον βασιλεῖ· καίτοι  παῖδάς   γ´ Ἄγκος Μάρκιος βασιλεὺς
[4, 70]   ἐξελάσαι Ταρκύνιόν τε καὶ τοὺς  παῖδας   ἐκ τῆς πόλεως, πολλὰ καὶ
[4, 11]   ἀποδεικνύναι, τοὺς δὲ τῶν εὐεργετῶν  παῖδας   ἐξελαύνειν καὶ τὴν ὑπὸ τοῦ
[4, 15]   ἔχουσι δηλοῦντας γυναῖκάς τε καὶ  παῖδας   ὀνομάζοντας καὶ ἐν τίνι κατοικοῦσιν
[4, 31]   ἀγαθῶν ἐπιτρόπων ἔργοις, ὅσοι βασιλικοὺς  παῖδας   ὀρφανοὺς πατέρων παραλαβόντες εἰς ἄνδρας
[4, 6]   ἀλλ´ υἱωνοὺς αὐτοῦ γράφοντα τοὺς  παῖδας.   παντάπασι γὰρ ἀπερισκέπτως καὶ ῥᾳθύμως
[4, 6]   γράφουσιν υἱοὺς εἶναι τοὺς καταλειφθέντας  παῖδας   ὑπὸ Ταρκυνίου, ἵνα μή τινες
[4, 69]   νόσος εἰς παρθένους τε καὶ  παῖδας,   ὑφ´ ἧς πολλὰ διεφθάρη σώματα,
[4, 16]   κράνη χάλκεα καὶ θώρακας καὶ  κνημῖδας   καὶ ξίφη. διελὼν δ´ αὐτοὺς
[4, 43]   πάντας ἀνεῖλε· καὶ οὐδὲ τὰς  σανίδας,   ἐν αἷς ἦσαν γεγραμμένοι, κατέλιπεν,
[4, 52]   τῶν στρατοπέδων ἀναρπασθέντων εἰς στενὰς  ἐλπίδας   οἱ Σαβῖνοι κατακεκλεισμένοι καὶ περὶ
[4, 58]   παίδων τὴν ἐκ τῶν παρ´  ἐλπίδας   σεσωσμένων καὶ τὰ ἴδια πάντα
[4, 83]   ἀγαθὰς ἔχοντες ὑπὲρ τῶν μελλόντων  ἐλπίδας   χωρεῖτε πρὸς τὸν ἀγῶνα, κάλλιστον
[4, 16]   ὀγδοήκοντα λόχους ὅπλα φέρειν ἐπέταξεν  ἀσπίδας   Ἀργολικὰς καὶ δόρατα καὶ κράνη
[4, 33]   ὑμᾶς εἰς ἄνδρας ἤγαγον καὶ  γενεᾶς   ἄρρενος οὐχ ὑπαρχούσης τῶν ἐμαυτοῦ
[4, 73]   πυνθάνομαι ποιεῖν ἐπὶ πολλὰς ἤδη  γενεάς,   καὶ διὰ τοῦτο τὸ σχῆμα
[4, 29]   ἀρχὴν ἐπὶ πολλάς, ὡς ἀκούω,  γενεάς·   τῷ δὲ πάππῳ σου Ταρκυνίῳ
[4, 21]   τοῦ πολιτεύματος ἐπὶ πολλὰς διέμεινε  γενεὰς   φυλαττόμενος ὑπὸ Ῥωμαίων· ἐν δὲ
[4, 53]   τοὺς Γαβίους καὶ πολλὰς ὑπισχνούμενοι  δωρεάς,   εἰ κατέλθοιεν ἐπὶ τὰ σφέτερα,
[4, 57]   τε καὶ κλήρους καὶ ἄλλας  δωρεὰς   πολλὰς ἐπιθήσειν καὶ μεγάλας. ἐφ´
[4, 41]   πόλιν ἐκόσμησαν οἱ πρότεροι βασιλεῖς,  συγχέας   καὶ διαφθείρας εἰς ὁμολογουμένην τυραννίδα
[4, 10]   ἕκαστος, ἐπειδὴ τὰς ἀπογραφὰς ἔλαβε,  τραπέζας   θεὶς ἐν ἀγορᾷ πάντων ὁρώντων
[4, 83]   ὥστε θαρροῦντες, δημόται, καὶ  ἀγαθὰς   ἔχοντες ὑπὲρ τῶν μελλόντων ἐλπίδας
[4, 45]   δὲ τοῦ Μαμιλίου καὶ εἰς  ἀναγκαίας   τινὰς ἀναφέροντος αἰτίας τὸν τοῦ
[4, 68]   προαχθεὶς εἰς ἐπιθυμίαν, ὃν ἐκ  παλαιᾶς   τε καὶ προγονικῆς παραλαβὼν εὐτυχίας
[4, 13]   φυλάττοντι κατὰ πολλοὺς τόπους τῆς  ἀρχαίας   κατασκευῆς, βουληθείη μετρεῖν αὐτὴν κατὰ
[4, 82]   τὴν ἀμίαντον ἀφαιρεθεῖς´ αἰδῶ μετὰ  βίας,   ἡδίων καὶ μακαριώτερος ἔδοξεν
[4, 9]   νόμους θήσομαι κωλυτὰς μὲν τῆς  βίας,   φύλακας δὲ τῆς δικαιοσύνης καὶ
[4, 19]   στρατευομένων καὶ εἰς τὰς ἄλλας  χορηγίας   τὰς πολεμικὰς ἐπιτελεσθησομένην συμμετρησάμενος, ὁπόση
[4, 57]   πολλὰ καὶ σπουδαῖα πολιτευσάμενος καὶ  στρατηγίας   πολλὰς τετελεκὼς ἐπιφανέστατος ἁπάντων ἐγεγόνει·
[4, 0]   ~ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ  ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ   ΛΟΓΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ. ~Βασιλεὺς μὲν δὴ
[4, 79]   τὰς ἀπορρήτους ἐμπεδῶν πρὸς αὐτὴν  ὁμολογίας·   ἀνόσια καὶ ἐξάγιστα καὶ οὔθ´
[4, 45]   ἐτελεύτησε, πρὸς ὃν ἐποιήσαντο τὰς  ὁμολογίας.   γνοὺς δὲ ταῦτα προεῖπε δι´
[4, 58]   ἀρχαϊκοῖς ἐπιγεγραμμένη τὰς γενομένας αὐτοῖς  ὁμολογίας.   ταῦτα πράξας καὶ βασιλέα τῶν
[4, 27]   πόλεις οὐκέτι φυλάττειν ἐβούλοντο τὰς  ὁμολογίας   Τυλλίῳ τ´ οὐκ ἀξιοῦσαι ταπεινῷ
[4, 54]   οἱ πενέστατοι αὐτῶν μάλιστα κάμνοντες  ὁμολογίας   ᾤοντο δεῖν ποιήσασθαι πρὸς τοὺς
[4, 78]   τῶν ἔργων αὐτοῦ καὶ οὐδ´  ἀπολογίας   οὐδεμιᾶς δυνάμενα τυχεῖν, ταῦθ´ ὑμᾶς
[4, 47]   ἦν αὐτῷ λεκτέον ἐπὶ τῆς  ἀπολογίας,   ὑπετίθεντο καὶ τοὺς τρόπους, οἷς
[4, 2]   ἧς ἄλλας τε Ῥωμαῖοι συντελοῦσιν  ἱερουργίας   καὶ τὰς ἀπὸ τῶν δείπνων
[4, 44]   ἅμα προθυμίαν ἔχων ἐπὶ τῆς  ἰδίας   ἀρχῆς τὰ καταλειφθέντα ἡμίεργα ὑπὸ
[4, 9]   τὰς ἀλλοτρίας κτήσεις, ἀλλὰ τὰς  ἰδίας   γεωργῆτε· οὐ γὰρ ἂν γένοιτο
[4, 83]   καὶ γονεῖς, τιμιώτερα τῆς  ἰδίας   ἐστὶν ἑκάστῳ ψυχῆς. ταῦτά τ´
[4, 55]   οὐκ ἐκδώσουσι τῷ πατρὶ τὰς  ἰδίας   ἔχθρας ἐλπίσαντες ἐπὶ τῷ σφετέρῳ
[4, 26]   πόλεις συνερχόμεναι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν  ἰδίας   τε καὶ κοινὰς θυσίας καὶ
[4, 1]   καὶ προσηγορικὸν Σερούιον ἐπὶ τῆς  ἰδίας   τύχης, ὅτι δουλεύουσα ἔτεκεν αὐτόν.
[4, 67]   τῶν στέρνων πληγὴν ἕως τῆς  καρδίας   ὠθεῖ {τὸ ξίφος. κραυγῆς δὲ
[4, 46]   πολλῆς τε μωρίας ἔφη καὶ  θεοβλαβείας   εἶναι παρὰ πονηροῦ καὶ ἀνοσίου
[4, 75]   καὶ οὐ ῥᾴδια νῦν δι´  ἀκριβείας   ἐξετασθῆναι· συνήγμεθα γὰρ εἰς καιρὸν
[4, 9]   εἰς τοῦτο γὰρ ἥκουσί τινες  αὐθαδείας,   ὥσθ´ ὑβρίζειν εἰς τὸ δημοτικὸν
[4, 4]   Τύλλιε, παρ´ τροφῆς καὶ  παιδείας   ἔτυχες, ἁπάντων μάλιστα σὲ τιμήσας
[4, 68]   αὐτὸς δὲ τροφῆς τε καὶ  παιδείας   τῆς ἐπιχωρίου πάσης μετέλαβε καὶ
[4, 40]   ἀναιρεθῆναι τῆς εἰς τὸν ἄνδρα  συμπαθείας   τε καὶ εὐνοίας ἕνεκα. ταφῆς
[4, 19]   μειζόνων κινδυνεύοντας ἄθλων μείζονας ὑπομένειν  κακοπαθείας   τοῖς τε σώμασι καὶ τοῖς
[4, 30]   τὸ περὶ τὴν ἐξέτασιν τῆς  ἀληθείας   ταλαίπωρον. Μετὰ τοῦτο τὸ ἔργον
[4, 68]   Βροῦτος ἔτι καὶ κομιδῇ  βοηθείας   συγγενικῆς ἔρημος ἔργον ἐπεχείρησε ποιῆσαι
[4, 9]   ἐκ τῆς κοινῆς ἁπάντων ὑμῶν  βοηθείας.   ταῦτα δ´ εἰπεῖν ἠνάγκασμαι συνισταμένους
[4, 43]   αὐτοὺς ὑπελάμβανον καὶ ἐπέχαιρον ὑπ´  εὐηθείας,   ὡς ἐκείνοις μόνοις τῆς τυραννίδος
[4, 61]   τε γραμμὰς καὶ ἑτέρας αὖθις  εὐθείας   καὶ καθ´ ἓν ἕκαστον χωρίον
[4, 82]   ἔπειτα σὺ μέν, Λουκρητία,  γυναικείας   τυχοῦσα φύσεως ἀνδρὸς εὐγενοῦς φρόνημα
[4, 27]   καὶ μεγάλων· τῆς δὲ Ῥωμαίων  ἐπιεικείας   καὶ μετριότητος, ἐπειδὴ συγγνόντες ἀδικεῖν
[4, 52]   τότε δὲ μέρει τινί, καὶ  λείας   πολλῆς ἐγένετο κύριος. Ἤδη δὲ
[4, 47]   ἀλλὰ περὶ τῆς ὑμῶν αὐτῶν  ἀσφαλείας   καὶ περὶ τῆς τῶν πατρίδων
[4, 84]   κακῶς δράσαι τὰ μισούμενα τῆς  ἀσφαλείας   ὑπερορᾶν ἐπαίροντες, οἱ δὲ κατὰ
[4, 25]   οὐκ ἀληθεῖς βίου καὶ πραγμάτων  ὠφελείας,   ἐξ ὧν μακαρισμοὶ τοῖς κατασκευασαμένοις
[4, 25]   ἐπὶ μήκιστον χρόνον καρποῦνται τὰς  ὠφελείας,   πάντων μάλιστα τῶν τοιούτων ἔργων
[4, 55]   χώραν ἐξιὼν καὶ πολλὰς περιβαλλόμενος  ὠφελείας·   παρεσκεύασε γὰρ πατὴρ αὐτῷ
[4, 37]   μεγάλας ἔδοξεν ἐσχηκέναι τὸ κοινὸν  ὠφελείας.   πολλοῦ δ´ ἐφ´ ἑκάστῳ τῶν
[4, 33]   μὲν πάππον ὑμῶν οἱ τῆς  βασιλείας   ἀντιποιούμενοι φανερῶς ἀπέκτειναν, ὑμῖν δὲ
[4, 12]   δὲ ταῖς φράτραις κριθεὶς τῆς  βασιλείας   ἄξιος παραλαμβάνει τότε τὴν ἀρχὴν
[4, 29]   Μέχρι τίνος, Ταρκύνιε, τῆς  βασιλείας   ἀποστερούμενος ἀνέχεσθαι διανοῇ; πότερον ἐκ
[4, 31]   τῶν χρημάτων, ἀλλὰ καὶ τῆς  βασιλείας   αὐτοῦ κληρονομεῖν. σὺ δὲ τὰ
[4, 34]   βασιλέων σὺν τούτοις καὶ τὰς  βασιλείας   αὐτῶν παραλαμβάνειν, οὐκ ἂν Ταρκύνιος
[4, 29]   ἐὰν τἆλλα τις ἀδικεῖν ὀκνῇ,  βασιλείας   γε χάριν οὐ νέμεσις ἅπαντα
[4, 6]   ἄν γε παρεχώρησαν αὐτῷ τῆς  βασιλείας   ἑκόντες. ~Ἔχει δὲ καὶ ἄλλας
[4, 34]   τι τούτων. ~Περὶ δὲ τῆς  βασιλείας,   ἐπειδὴ τοῦτ´ ἐστιν, κατηγορεῖς
[4, 31]   ἡμέτερον ἐπιτροπεύειν ἤρξω καὶ τῆς  βασιλείας   ἐπιμελεῖσθαι. ~Περιῆν γὰρ ἄν σοι
[4, 8]   δὲ παραλαβὼν τὴν ἐπιτροπὴν τῆς  βασιλείας   Τύλλιος καὶ τὴν ἑταιρίαν
[4, 69]   γάρ τις ἐπὶ τῆς ἐκείνου  βασιλείας   οὐκ εἰωθυῖα νόσος εἰς παρθένους
[4, 29]   τῶν χρημάτων, ἀλλὰ καὶ τῆς  βασιλείας   ὀφείλεις πρεσβύτερος υἱωνὸς ὤν.
[4, 28]   μέν γε πονηρὸς ἐκβαλεῖν τῆς  βασιλείας   τὸν κηδεστὴν προθυμούμενος καὶ πάντα
[4, 30]   ἀνδροφόνοι φύσεις, ἐκβαλεῖν ἐκ τῆς  βασιλείας   τὸν Τύλλιον, εἰ μὴ βούλοιτο
[4, 6]   κατὰ τὸν πρῶτον ἐνιαυτὸν τῆς  βασιλείας,   ὡς δὲ Λικίννιος γράφει κατὰ
[4, 23]   ὅσαι μὲν ἤδη πόλεις ἐκ  δουλείας   μετέβαλον εἰς ἐλευθερίαν βάρβαροί τε
[4, 46]   οὔπω τὸν χαλινὸν εἰλήφασι {τῆς  δουλείας}   περὶ τοῦ μὴ λαβεῖν αὐτὸν
[4, 58]   εἰ δὲ τὰ κράτιστα πράξειαν,  δουλείας   τε καὶ χρημάτων ἀφαιρέσεις καὶ
[4, 67]   ἀσπασαμένη τὸν πατέρα καὶ πολλὰς  λιτανείας   ἐκείνου τε καὶ τῶν σὺν
[4, 10]   Ταρκυνίου γυναικὸς Τανακυλίδος καὶ τῆς  συγγενείας   τῆς βασιλικῆς ὅλης. ὄχλου δὲ
[4, 26]   ἀποφαίνων ὁμοφροσύνην, ταπεινότητος δὲ καὶ  ἀσθενείας   καὶ ταῖς πάνυ ἰσχυραῖς ἀλληλοφθορίαν.
[4, 24]   ἀπὸ λῃστείας καὶ τοιχωρυχίας καὶ  πορνείας   καὶ παντὸς ἄλλου πονηροῦ πόρου
[4, 43]   ὡς ἐκείνοις μόνοις τῆς τυραννίδος  βαρείας   ἐσομένης, σφίσι δ´ αὐτοῖς ἀκινδύνου.
[4, 38]   ἅπαντα τῆς περὶ τὸν Ταρκύνιον  ἑταιρείας,   τῶν δ´ αὐτοῦ φίλων πολλὴν
[4, 44]   τὰ τούτων κακὰ καὶ τὰς  λατρείας   ὁρῶντες ἔχαιρόν τ´ ἐν μέρει
[4, 14]   τὰ στρατιωτικὰ καὶ τὰς ἄλλας  χρείας,   ἃς ἕκαστον ἔδει τῷ κοινῷ
[4, 44]   ἑαυτῷ καὶ εἰς τὰς πολεμικὰς  χρείας   ἐπιτήδειον, τὸ λοιπὸν ἠνάγκασεν ἐργάζεσθαι
[4, 64]   εἰς πόλιν, ἐκαλεῖτο Κολλάτεια,  χρείας   τινὰς ὑπηρετήσων στρατιωτικὰς παρ´ ἀνδρὶ
[4, 33]   Ταρκύνιε, καὶ οὐκ ἂν  ἐπιχειρήσειας   εἰπεῖν, ὡς ψεύδομαί τι τούτων.
[4, 62]   ἐδυνήθη λαβεῖν, ἀπελθοῦσα πάλιν τὰς  ἡμισείας   τῶν ἀπολειπομένων κατέκαυσε καὶ τὰς
[4, 64]   βασιλεύσαντι Ῥωμαίων ἀδελφόπαις ἦν καὶ  Κολλατείας   ἡγεμὼν ἀποδειχθεὶς ἀπὸ τῆς ἐν
[4, 61]   δυναστείας, ἀλλ´ ἐπὶ τῆς τρίτης  ὑπατείας   Ῥωμαίων πόλις αὐτὸν εἰς
[4, 3]   γενομένης ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἔθνος  στρατείας   καὶ μάχης καρτερᾶς περὶ πόλιν
[4, 19]   λόχους μεμερισμένοις, στρατεύεσθαί τε πλείους  στρατείας   οὐδέποτε ἀναπαυομένους καὶ χρήματα πλείω
[4, 18]   ἅπαντας εἰς ἕνα συντάξας λόχον  στρατείας   τ´ ἀπέλυσε καὶ πάσης εἰσφορᾶς
[4, 20]   καὶ διὰ τοῦτ´ ἀφειμένων ἁπάσης  στρατείας   τε καὶ εἰσφορᾶς πολιτῶν πλῆθος
[4, 16]   λόχους, οἷς τὰς ὑπαιθρίους ἀπέδωκε  στρατείας,   τετταράκοντα δὲ πρεσβυτέρων, οὓς ἔδει
[4, 40]   ἀνῃρέθη, μεταστήσων τὸ σχῆμα τῆς  πολιτείας   εἰς δημοκρατίαν. καὶ ἐπὶ ταύτῃ
[4, 42]   ὄντες καὶ τὴν μεταβολὴν τῆς  πολιτείας   ἐπὶ τῷ σφετέρῳ νομίζοντες ἀγαθῷ
[4, 20]   ἐξ οὗ πάσης ἔμελλον τῆς  πολιτείας   ἔσεσθαι κύριοι, τοὺς πένητας ἀπελάσας
[4, 84]   λοιπὰ ὅσα βεβουλεύμεθα περὶ τῆς  πολιτείας.   ἡμῖν σκοπουμένοις, τίς ἀρχὴ γενήσεται
[4, 40]   μικρᾶς ἐπειλημμένον ἐκ τῆς Τυλλίου  πολιτείας,   καὶ τὴν ἰδίαν ἀξίωσιν, ἣν
[4, 72]   καὶ ἔτι πρότερον, ὅστις ἔσται  πολιτείας   κόσμος, ὃν ἀπαλλαττόμενοι τοῦ τυράννου
[4, 21]   γὰρ ἅπαντες ἴσον ἔχειν τῆς  πολιτείας   μέρος κατ´ ἄνδρα διερωτώμενοι τὰς
[4, 23]   ἐὰν τοὺς ἀπελευθέρους ἐῶσι τῆς  πολιτείας   μετέχειν, ἐν ἐκκλησίαις τε καὶ
[4, 23]   προτέρους βασιλεῖς ἅπασι μεταδεδωκέναι τῆς  πολιτείας   τοῖς ξένοις. εἰ δὲ καὶ
[4, 74]   μὲν ἀγαθὰ καρποῦσθαι τῆς βασιλικῆς  πολιτείας,   τῶν δὲ παρακολουθούντων αὐτῇ κακῶν
[4, 73]   εἶναι συμβέβηκε, μεταθέσθαι τοὔνομα τῆς  πολιτείας   ὑμῖν παραινῶ καὶ τοὺς μέλλοντας
[4, 23]   ἀξίοις τῶν θεραπόντων μεταδιδόντες, τῆς  πολιτείας   φθονοῦσι· συνεβούλευέ τ´ αὐτοῖς, εἰ
[4, 22]   ἑαυτῶν πόλεις ἀπιέναι, μετέχειν τῆς  ἰσοπολιτείας   ἐπέτρεψε. κελεύσας γὰρ ἅμα τοῖς
[4, 22]   ξένους ὑποδεχόμενοι καὶ μεταδιδόντες τῆς  ἰσοπολιτείας   φύσιν τ´ τύχην αὐτῶν
[4, 61]   ἔργον ἐκπεσὼν τάχιον ἐκ τῆς  δυναστείας,   ἀλλ´ ἐπὶ τῆς τρίτης ὑπατείας
[4, 45]   μὴ κατὰ νόμους λαβοῦσι τὰς  δυναστείας,   ἀλλὰ διὰ τῶν ὅπλων κτησαμένοις,
[4, 23]   δ´ ἀγνοοῦντας διδάσκων, ὅτι πόλει  δυναστείας   ἐφιεμένῃ καὶ μεγάλων πραγμάτων ἑαυτὴν
[4, 6]   τὸν ἔνατον ἐνιαυτὸν τῆς Ἄγκου  δυναστείας   ἱππέων ἡγούμενος ἐπὶ τὸν πρὸς
[4, 70]   πράξειν ἐπὶ καταλύσει τῆς Ταρκυνίων  δυναστείας,   καὶ οὔτ´ αὐτὸς διαλλαγήσεσθαι πρὸς
[4, 73]   γένοιτ´ ἂν ἑκάστῳ τῆς ἰσοτίμου  δυναστείας   μάλιστα. ~Τῶν τε παρασήμων,
[4, 63]   τοῦ δήμου συμφρονήσαντος ἐξέπεσε τῆς  δυναστείας.   οἵτινες δ´ ἦσαν οἱ τῆς
[4, 62]   καὶ ἕτερον ἐπὶ τῆς Ταρκυνίου  δυναστείας   πάνυ θαυμαστὸν εὐτύχημα τῇ Ῥωμαίων
[4, 80]   πάντες ὑφ´ ὑμῶν ἐπὶ τὰς  δυναστείας   παρήγοντο κατὰ τοὺς πατρίους ἐθισμοὺς
[4, 3]   δόξας Ταρκυνίῳ καὶ ταύτης τῆς  δυναστείας   τοῖς ἐπινικίοις στεφάνοις ἀνεδεῖτο ὑπ´
[4, 24]   γέγονεν, ὥσθ´ οἱ μὲν ἀπὸ  λῃστείας   καὶ τοιχωρυχίας καὶ πορνείας καὶ
[4, 50]   ἐγκαλῶν αὐτοῖς ἁρπαγάς τινας καὶ  λῃστείας,   ὑπὲρ ὧν αἰτούμενοι δίκας αὐθάδεις
[4, 19]   ὀλιγάκις καὶ ἐκ διαδοχῆς καὶ  βραχείας   συντελεῖν εἰσφοράς· τοῖς δ´ ἐλάττω
[4, 73]   τὰς παρακολουθούσας ἑκάστῃ τῶν πολιτειῶν  κακίας   τελευταῖος παραλαβὼν τὸν λόγον
[4, 6]   ἐκ δούλης μητρὸς ὢν οὔθ´  ἡλικίας   ἀξιώματι παρὰ πολὺ διήλλαττεν, ἀλλὰ
[4, 16]   αὐτὸν τρόπον τοῖς προτέροις καθ´  ἡλικίας,   δέκα λόχους ἀποδοὺς τοῖς νεωτέροις
[4, 26]   στήλη μέχρι τῆς ἐμῆς  ἡλικίας   ἐν τῷ τῆς Ἀρτέμιδος ἱερῷ
[4, 6]   ταύτης γὰρ οἱ νόμοι τῆς  ἡλικίας   καλοῦσιν ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ
[4, 31]   ἔτι διὰ τὸ νέον τῆς  ἡλικίας   οὐχ ἱκανὸς εἶναι πόλιν τηλικαύτην
[4, 27]   καὶ νῦν ὑπὸ Ῥωμαίων καλεῖται·  ἡλικίας   τε προβεβηκὼς ἐπὶ πολὺ καὶ
[4, 15]   κατὰ γένη τε καὶ καθ´  ἡλικίας.   ὡς δὲ Πείσων Λεύκιος ἐν
[4, 39]   διανύσαντες ὁδὸν ἐγγὺς ὄντα τῆς  οἰκίας   ἤδη τὸν Τύλλιον καταλαβόντες κατέσφαξαν.
[4, 13]   διένειμεν αὐτοὺς τοῖς ἀνεστίοις Ῥωμαίων  οἰκίας   κατασκευάσασθαι· ἔνθα καὶ αὐτὸς ἐποιήσατο
[4, 37]   πολλῆς εὐφημίας παραπέμπουσα μέχρι τῆς  οἰκίας   κατέστησεν. ~Ὡς δὲ καὶ ταύτης
[4, 70]   πατρὸς ἐν μέρει καὶ τῆς  οἰκίας   ὅλης κλαυθμῷ καὶ θρήνοις κατεχομένης
[4, 38]   φρονιμώτερον προῆλθεν ἐκ τῆς  οἰκίας   οὐ πολλοὺς περὶ ἑαυτὸν ἔχων.
[4, 42]   κρύφα διεφθάρησαν ὑπ´ αὐτοῦ κατ´  οἰκίας   τε καὶ ἐπ´ ἀγρῶν ἀναρπαζόμενοι,
[4, 57]   τῶν πατρικίων ἀριθμὸν ἅπαντας ἐγγράψειν  οἰκίας   τε καὶ κλήρους καὶ ἄλλας
[4, 14]   ἕκαστον ἐνιαυτὸν πελάνους εἰσφερούσης ἑκάστης  οἰκίας·   τοῖς δὲ τὰ περὶ τῶν
[4, 57]   ταῖς αἰτίαις, πέμπων ἐπὶ τὰς  οἰκίας   τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν ἀπέκτεινε πολλοὺς
[4, 63]   Ἡλίου θυγατέρα κατοικῆσαι· καὶ τὰς  ἀποικίας   ἀμφοτέρας δυσὶ τῶν παίδων οἰκισταῖς
[4, 64]   Ἀρδεατῶν ἀπομαχομένων καὶ πολυχρονίου τῆς  πολιορκίας   γινομένης οἵ τ´ ἐπὶ τοῦ
[4, 69]   θεός, ἐπειδὴ τάχιστα τῆς  Ἰταλίας   ἐπέβη, προσκύψας κατεφίλησε τὴν γῆν,
[4, 61]   ὅτι κεφαλὴν εἵμαρται γενέσθαι συμπάσης  Ἰταλίας   τὸν τόπον τοῦτον, ἐν
[4, 27]   ὑπὲρ ἡγεμονίας παραχωρήσεως μήτε περὶ  φιλίας   καὶ συμμαχίας συνθήκην. ἀρξάντων δὲ
[4, 30]   νέμεσις ἅπαντα τολμᾶν. ~Τοιαῦτα τῆς  Τυλλίας   λεγούσης ἄσμενος δέχεται τὰς αἱρέσεις
[4, 74]   πάσης ἀπολελυμένος πολεμικῆς καὶ πολιτικῆς  ἀσχολίας,   ἓν τοῦτο μόνον ἔχων ἔργον
[4, 13]   οἴκησιν ἐν τῷ κρατίστῳ τῆς  Ἰσκυλίας   τόπῳ. οὗτος βασιλεὺς τελευταῖος
[4, 61]   Ἀθηνᾶς ὑφ´ ἑνὸς ἀετοῦ καὶ  μιᾶς   στέγης καλυπτόμενοι. ~Λέγεται δέ τι
[4, 6]   ἄπαρσιν ἐκεῖθεν πεποιημένος διὰ τὸ  μηδεμιᾶς   ἐν τῇ πόλει τιμῆς μεταλαμβάνειν.
[4, 29]   δοκοῦν αἴτιον εἶναί μοι τοῦ  μηδεμιᾶς   ὀρέγεσθαί σε μήτε φιλοτιμίας μήτε
[4, 78]   ἔργων αὐτοῦ καὶ οὐδ´ ἀπολογίας  οὐδεμιᾶς   δυνάμενα τυχεῖν, ταῦθ´ ὑμᾶς ὑπομνήσω.
[4, 33]   ἐμοὶ κατελείπεσθε μόνῳ φύλακι τῆς  ἐρημίας,   ὃν νῦν ἀλλότριον καὶ οὐδὲν
[4, 37]   χαρᾶς καὶ κρότου καὶ πολλῆς  εὐφημίας   παραπέμπουσα μέχρι τῆς οἰκίας κατέστησεν.
[4, 29]   τοῦ μηδεμιᾶς ὀρέγεσθαί σε μήτε  φιλοτιμίας   μήτε δόξης. γυνή σοι σύνεστι
[4, 72]   τὰ κοινὰ τὰς τυραννικὰς διεξιοῦσι  παρανομίας,   αἷς ἄλλοι τε πολλοὶ κατὰ
[4, 80]   ἡμᾶς ἐπιτελεσθείσας, εἰ δὴ καὶ  παρανομίας   δεῖ καλεῖν αὐτάς, ἀλλ´ οὐκ
[4, 78]   διεξῆλθον ἂν τὰς τοῦ τυράννου  παρανομίας,   ἐφ´ αἷς οὐχ ἅπαξ, ἀλλὰ
[4, 80]   τούτοις ἐπιτιμῶ τοσαύτας ἔχων αὐτοῦ  παρανομίας   κατηγορεῖν ἔξω τῶν εἰς τοὺς
[4, 57]   τοῦ πλήθους καὶ μετὰ πολλῆς  προθυμίας   πυνθανομένου, τίνες εἰσὶν οἱ μέλλοντες
[4, 82]   δ´ ἡμῖν ἐλλείψοντος, ἐὰν ἐκ  προθυμίας   χωρήσωμεν ἐπὶ τὰ ἔργα, οὐ
[4, 67]   τίνων καὶ διὰ τί τῆς  ἐπωνυμίας   ταύτης ἔτυχεν οὐδὲν αὐτῷ προσηκούσης.
[4, 68]   ἐξ οὗ ταύτης ἔτυχε τῆς  ἐπωνυμίας·   τοῦτ´ αὐτὸν ἐρρύσατο μηδὲν δεινὸν
[4, 4]   ἄνδρα εἵμαρτο. ἔτυχε δ´ αὐτῇ  νεανίας   μὲν υἱὸς οὐ πρὸ πολλοῦ
[4, 60]   ἀπαγγεῖλαι πρὸς αὐτόν. καὶ  νεανίας,   Πατὴρ ἐμός ἐστιν, ἔφησεν,
[4, 6]   ἔχοντα τοὐλάχιστον, ὅτ´ ἀπῆρεν ἐκ  Τυρρηνίας·   ἀπὸ ταύτης γὰρ οἱ νόμοι
[4, 6]   φανερὸν δι´ ὀλίγων. Ταρκύνιος ἐκ  Τυρρηνίας   μετανίσταται τὸν οἶκον ὅλον ἀνασκευασάμενος
[4, 76]   αὐτίκα περὶ τῶν παραληψομένων τὰς  ἡγεμονίας   ἀνδρῶν βουλευόμενοι μεσοβασιλέα μὲν ἔκριναν
[4, 46]   τοῦ χρονισμοῦ προειπὼν ὑπὲρ τῆς  ἡγεμονίας   εὐθὺς ἐποιεῖτο λόγους ὡς κατὰ
[4, 9]   μεμνημένους ἀγώνων, οὓς ὑπὲρ τῆς  ἡγεμονίας   ἠγωνισάμην, οὔτε μικρῶν ὄντων οὔτ´
[4, 1]   ἤδη συνοικούσας. διάδοχος δὲ τῆς  ἡγεμονίας   γαμβρὸς αὐτοῦ γίνεται Τύλλιος
[4, 49]   σύλλογον. ~Τυχὼν δὲ τῆς Λατίνων  ἡγεμονίας   Ταρκύνιος ἐπρεσβεύσατο καὶ πρὸς
[4, 27]   σφισι πρὸς ἐκεῖνον μήθ´ ὑπὲρ  ἡγεμονίας   παραχωρήσεως μήτε περὶ φιλίας καὶ
[4, 34]   τὰ λυπηρὰ τῶν ἡδέων ἐχούσης  ἡγεμονίας   τὴν ἀκίνδυνον ἀντικαταλλασσόμενος ἡσυχίαν. οὐκ
[4, 65]   μετ´ αἰσχύνης βίον μετ´  εὐδαιμονίας.   Εἰ μὲν γὰρ ὑπομενεῖς, ἔφη,
[4, 28]   δύο θυγατέρες ἐκ γυναικὸς γενόμεναι  Ταρκυνίας,   ἣν ἐνεγγύησεν αὐτῷ βασιλεὺς Ταρκύνιος.
[4, 82]   καὶ περὶ μὲν τῆς Ταρκυνίου  πλεονεξίας   πολλοὺς ἀναιρεῖσθαι πολέμους, περὶ δὲ
[4, 72]   καταστῆσαι, τὰς ὕβρεις καὶ τὰς  πλεονεξίας   τῶν ὀλίγων προφερόμενοι καὶ τὰς
[4, 70]   γενέσθαι καὶ τοῖς αὑτοῦ παισίν,  οἵας   ἔτυχεν γυνή. ~Ταῦτ´ εἰπὼν
[4, 68]   ἔχειν, φυλάττων τὸ προσποίημα τῆς  ἀνοίας,   ἐξ οὗ ταύτης ἔτυχε τῆς
[4, 32]   οὔτε σώματος ἀναπήρου τυχόντα οὔτε  διανοίας   ἠλιθίου. ἔπειτ´ ἐρωτᾶν με τολμᾷς,
[4, 26]   πόλεων ἥκοντας λόγον διεξῆλθε παρακλητικὸν  ὁμονοίας,   διδάσκων ὡς καλὸν μὲν χρῆμα
[4, 80]   γένοιτο τῆς ἀνθρωπίνης σπουδῆς καὶ  προνοίας   ὄφελος. φέρε δὴ τί τούτων
[4, 40]   τὸν ἄνδρα συμπαθείας τε καὶ  εὐνοίας   ἕνεκα. ταφῆς μὲν οὖν βασιλικῆς
[4, 11]   ἂν ἀξιώσαιμι τῆς παρ´ ὑμῶν  εὐνοίας   ψευσθείς, ἣν ἀντὶ παντὸς εἱλόμην
[4, 52]   δ´ αἰτιῶν ἤρξατο καὶ τελευτῆς  ὁποίας   ἔτυχεν, ἐπειδὴ δολίῳ τ´ ἀπάτῃ
[4, 7]   καὶ ἄλλας τινὰς τὸ πρᾶγμα  ἀτοπίας,   ἃς ἅπαντες ἠγνόησαν οἱ τὰ
[4, 23]   οὐδενὸς οὕτω δεῖ πράγματος ὡς  πολυανθρωπίας,   ἵνα διαρκέσῃ πρὸς πάντας τοὺς
[4, 25]   Εὐρώπης εἰς τὰ παραθαλάττια τῆς  Καρίας   καὶ Δωριεῖς οἱ περὶ τοὺς
[4, 23]   δεσπότας, ἐὰν μάθωσιν, ὅτι τῆς  ἐλευθερίας   ἄξιοι κριθέντες εὐδαίμονος εὐθέως καὶ
[4, 84]   πρῶτον ἀρξάτω τὸ δικαίωμα τῆς  ἐλευθερίας.   Ἐγίνετο ταῦτα· καὶ ἐπειδὴ πᾶσαι
[4, 47]   καὶ περὶ τῆς τῶν πατρίδων  ἐλευθερίας.   ἐπιβουλεύεσθε γὰρ οἱ κορυφαιότατοι τῶν
[4, 23]   ὅσαι δ´ εἰς δουλείαν ἐξ  ἐλευθερίας·   εὐήθειάν τε πολλὴν αὐτῶν κατεγίνωσκεν,
[4, 67]   κρεῖττον εἴη τεθνάναι περὶ τῆς  ἐλευθερίας   τοιαύτας ὕβρεις ὑπὸ τῶν
[4, 50]   εἰ κύριοι τῶν ὅπλων γένοιντο,  ἐλευθερίας   μεταποιήσεσθαι, καὶ τὴν παρὰ τῶν
[4, 82]   πολέμους, περὶ δὲ τῆς ἑαυτῶν  ἐλευθερίας   μηδένα. ~Τίσιν οὖν ἀφορμαῖς εἰς
[4, 24]   δεσποτῶν ὑπάρξει. ἐτύγχανον δὲ τῆς  ἐλευθερίας   οἱ μὲν πλεῖστοι προῖκα διὰ
[4, 83]   ἔμφυτος ἅπασιν ἀνθρώποις τῆς  ἐλευθερίας   πόθος, καὶ πᾶσα μεταβολῆς πρόφασις
[4, 71]   ἡμᾶς τοὺς πατρικίους ἄρχοντας τῆς  ἐλευθερίας·   πολλὰ γὰρ καὶ δεινὰ πεπόνθασιν
[4, 23]   πολλὴν αὐτῶν κατεγίνωσκεν, εἰ τῆς  ἐλευθερίας   τοῖς ἀξίοις τῶν θεραπόντων μεταδιδόντες,
[4, 30]   συνέδριον· Ἄνδρες, ἔφη, βουλευταί, Ταρκύνιος  ἑταιρίας   ἐπ´ ἐμὲ συνάγων καὶ προθυμούμενος
[4, 30]   ἑκὼν παραδοῦναι τὴν ἀρχήν, ἐμηχανῶντο  ἑταιρίας   τε συνάγοντες καὶ τῶν πατρικίων
[4, 49]   ἀνὰ πᾶν ἔτος ἄγεσθαι καὶ  ἐκεχειρίας   εἶναι πᾶσι πρὸς πάντας ἐνομοθέτησε
[4, 54]   Γαβίους φέροντα τοῦ περιβόλου διὰ  πολυχειρίας   ἐξωχυροῦτο τάφρον ὀρυξάμενος εὐρυτέραν καὶ
[4, 25]   εἴ τις ἄλλη πλούτου καὶ  πολυχειρίας   ἐπίδειξις ἦν ἀνδρὸς ἡγεμόνος, ἀλλὰ
[4, 9]   χρόνον ἀνήσω τῆς ἁπάντων προνοούμενος  ἰσηγορίας.   ~Τοιαῦτα λέγοντος αὐτοῦ πολὺς ἔπαινος
[4, 46]   δὲ πολλὰς αὐτοῦ καὶ δεινὰς  κατηγορίας   τελευτῶν ἐδίδασκεν, ὡς οὐδὲ τὴν
[4, 14]   ἐποιεῖτο, ἡγεμόνας ἐφ´ ἑκάστης ἀποδείξας  συμμορίας,   ὥσπερ φυλάρχους κωμάρχας, οἷς
[4, 6]   ὁμολογοῦσιν οἱ τὰς Ῥωμαϊκὰς συγγράψαντες  ἱστορίας.   παραγίνεται δ´ εἰς Ῥώμην Ἄγκου
[4, 7]   ἅπασι τοῖς συγγράψασι τὰς Ῥωμαϊκὰς  ἱστορίας.   προειρημένων δὴ τούτων καιρὸς ἐπανάγειν
[4, 9]   θητεύητε ὄντες ἐλεύθεροι μηδὲ τὰς  ἀλλοτρίας   κτήσεις, ἀλλὰ τὰς ἰδίας γεωργῆτε·
[4, 40]   ἑαυτῆς καὶ ἐκείνου δαίμονα κατοδυραμένη,  μυρίας   δὲ κατάρας τῷ τε γαμβρῷ
[4, 69]   ἀλλ´ οὐ κατ´ ἀλήθειαν ὑπαρχούσης  μωρίας,   ἀφελόμενος ἅπαντα τὰ πατρῷα, μικρὰ
[4, 46]   τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιροῖτο· πολλῆς τε  μωρίας   ἔφη καὶ θεοβλαβείας εἶναι παρὰ
[4, 58]   πικρὸς ὀργὴν καὶ περὶ τὰς  τιμωρίας   τῶν ἐχθρῶν ἀπαραίτητος ὢν ἔδρασεν.
[4, 30]   καὶ γαμβρῷ πολεμεῖν ἀναγκασθήσεται καὶ  τιμωρίας   ὡς παρ´ ἐχθρῶν λαμβάνειν, πολλάκις
[4, 44]   ἠνάγκασεν ἐργάζεσθαι τὰς κατὰ πόλιν  ἐργασίας,   μέγιστον οἰόμενος εἶναι κίνδυνον τοῖς
[4, 9]   ἐκ τῆς ἐμῆς ἑνὸς ὄντος  προστασίας,   ὅσον ἐκ τῆς κοινῆς ἁπάντων
[4, 9]   ἐστὲ καὶ ὑμεῖς διαμεμνῆσθαι τὰς  εὐεργεσίας,   ἃς πάππος αὐτῶν τὸ
[4, 52]   ἀπεδείξαντο γενναῖον ἔργον, ἀλλ´ εἰς  ἱκεσίας   καὶ δεήσεις τραπόμενοι παρέδοσαν ἑαυτούς.
[4, 14]   τοῖς ἥρωσι τῆς τῶν θεραπόντων  ὑπηρεσίας·   ἣν ἔτι καὶ καθ´ ἡμᾶς
[4, 76]   Βροῦτος, ἔνθα τοῖς συνάγουσι τὰς  ἐκκλησίας   δημηγορεῖν ἔθος ἦν, καὶ τοὺς
[4, 10]   αὐτοῦ πολὺς ἔπαινος ἐκ τῆς  ἐκκλησίας   ἐγένετο τῶν μέν, ὅτι πιστὸς
[4, 20]   δὲ τὸ πλεονέκτημα περὶ τὰς  ἐκκλησίας,   ἐν αἷς τὰ μέγιστα ἐπεκυροῦτο
[4, 71]   δοκεῖς, Ἰούνιε· περὶ δὲ τῆς  ἐκκλησίας   ἔτι βούλομαι μαθεῖν, τίς
[4, 58]   τούτων ὅρκια συνετέλεσεν ἐπὶ τῆς  ἐκκλησίας   παραχρῆμα καὶ διωμόσατο κατὰ τῶν
[4, 47]   δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ συναχθείσης τῆς  ἐκκλησίας   παρελθὼν ὑπὲρ μὲν τῶν κατηγορηθέντων
[4, 57]   ἑτέρους, αὐτὸς δ´ ἐπὶ τῆς  ἐκκλησίας   σὺν ἐκείνῳ, τέως ἂν οἱ
[4, 10]   καὶ τεθαυμακότων. διαλυθείσης δὲ τῆς  ἐκκλησίας   ταῖς ἑξῆς ἡμέραις ἀπογράφεσθαι κελεύσας
[4, 48]   δὲ Ταρκύνιον ἐπαινέσαντες ἐπὶ τῆς  ἐκκλησίας   ὡς κοινὸν εὐεργέτην τῶν πόλεων
[4, 29]   Ἆρ´, ἔφησεν, Ταρκύνιε, μετὰ  παρρησίας   ἔξεστί μοι καὶ ἀκινδύνως ἅπαντα
[4, 29]   πραγμάτων κειμένων. ἐρῶ δὴ μετὰ  παρρησίας,   καὶ εἴ με φήσεις θρασεῖαν,
[4, 1]   διετέλεσεν. ἐκ ταύτης γίνεται τῆς  Ὀκρισίας   ἔτι δουλευούσης παιδίον, τίθεται
[4, 10]   συνούσης αὐτῷ καὶ τῆς μητρὸς  Ὀκρισίας   καὶ τῆς Ταρκυνίου γυναικὸς Τανακυλίδος
[4, 74]   τὴν πόλιν αὐτῆς ἕνεκα τῆς  ὁσίας   φυλάττηται, ἱερῶν ἀποδεικνύσθω τις ἀεὶ
[4, 9]   δοκεῖ δέ μοι καὶ τῆς  δημοσίας   γῆς, ἣν διὰ τῶν ὅπλων
[4, 10]   φανερῷ διάταγμα βασιλικόν, ἐκχωρεῖν τῆς  δημοσίας   γῆς τοὺς καρπουμένους τε καὶ
[4, 47]   ὑπό τινος τῶν μετεσχηκότων τῆς  συνωμοσίας.   τεκμήριον δ´ ὑμῖν παρέξομαι τῶν
[4, 39]   δὲ καὶ ἄπιστα πραχθῆναι, τῆς  ἀνοσίας   αὐτοῦ θυγατρὸς ἔργα παραδίδοται. πεπυσμένη
[4, 28]   τὰ μὴ δίκαια, ὑπὸ τῆς  ἀνοσίας   γυναικὸς ἐπὶ τἀναντία μετήγετο νουθετούσης
[4, 43]   τῶν ἀγρῶν ἐφ´ ἱερὰ καὶ  θυσίας   ἅπασι κοινὰς προεῖπε μηκέτι συντελεῖν,
[4, 14]   τῶν γειτόνων ἥρωσι προνωπίοις καὶ  θυσίας   αὐτοῖς ἐνομοθέτησεν ἐπιτελεῖσθαι καθ´ ἕκαστον
[4, 26]   ἐνιαυτὸν ἰδίας τε καὶ κοινὰς  θυσίας   καὶ πανηγύρεις ἄξουσιν, ἐν οἷς
[4, 49]   τὰς ἑορτάς τε καὶ τὰς  θυσίας   μέχρι τῶν καθ´ ἡμᾶς χρόνων
[4, 49]   τῆς ἑορτῆς τε καὶ τῆς  θυσίας   πόλεις τριῶν δέουσαι πεντήκοντα ἐγένοντο.
[4, 81]   δὲ τὰς ἐφ´ ἱερὰ καὶ  θυσίας   συνόδους, πέπαυκε δὲ τοὺς ἀρχαιρεσιάζοντας
[4, 49]   εἶναι πᾶσι πρὸς πάντας ἐνομοθέτησε  θυσίας   τε συντελεῖσθαι κοινὰς τῷ καλουμένῳ
[4, 5]   αὐτοῖς ἀϊδίους φυγὰς καὶ τὰς  οὐσίας   ἀναλαβὼν εἰς τὸ δημόσιον ἀσφαλῶς
[4, 9]   τὸ λοιπὸν φέρητε, τιμήσασθαι τὰς  οὐσίας   ἅπαντας κελεύσω καὶ ἀπὸ τοῦ
[4, 46]   πατρίδος, τῶν δὲ περικόπτοι τὰς  οὐσίας,   ἁπάντων δ´ ἅμα τὴν παρρησίαν
[4, 36]   τῆς πατρίδος στερομένους τὰς  οὐσίας   ἀπολωλεκότας ἄλλῃ τινὶ συμφορᾷ
[4, 58]   τὴν ἰδίαν ἀποδιδόναι καὶ τὰς  οὐσίας,   ἃς ἔχουσι, συγχωρεῖν καὶ σὺν
[4, 22]   ἐλευθέροις καὶ τούτους τιμήσασθαι τὰς  οὐσίας,   εἰς φυλὰς κατέταξεν αὐτοὺς τὰς
[4, 19]   οὖν τοῖς τὰς μεγίστας ἔχουσιν  οὐσίας   ἐλάττοσι μὲν οὖσιν, εἰς πλείονας
[4, 20]   κεκτημένοι τοῖς τὰς μεγίστας ἔχουσιν  οὐσίας   ἰσόψηφοι· ὀλίγων δ´ ὄντων, ὥσπερ
[4, 16]   τὸ μέγιστον ἦν τίμημα τῆς  οὐσίας   οὐκ ἔλαττον ἑκατὸν μνῶν. τούτους
[4, 15]   ἀπογράφεσθαί τε καὶ τιμᾶσθαι τὰς  οὐσίας   πρὸς ἀργύριον ὀμόσαντας τὸν νόμιμον
[4, 15]   τιμησαμένῳ τιμωρίαν ὥρισε τῆς τ´  οὐσίας   στέρεσθαι καὶ αὐτὸν μαστιγωθέντα πραθῆναι·
[4, 9]   ἱκανὸν ἡγούμενος τοῖς δανεισταῖς τῆς  οὐσίας   τῶν συμβαλόντων κρατεῖν. ἵνα δὲ
[4, 25]   αὐτὸς ἑαυτοῦ τὴν ἡμίσειαν τῆς  ἐξουσίας   ἀφελόμενος. τῶν γὰρ πρὸ αὐτοῦ
[4, 73]   καὶ βαρεῖς ἔσονται διαιρεθείσης τῆς  ἐξουσίας   διχῇ καὶ τὴν αὐτὴν ἔχοντος
[4, 73]   ἀπαλλαγῶμεν τῆς τυραννίδος μετὰ πλείονος  ἐξουσίας   καὶ κατὰ σχολὴν βουλευομένοις τὴν
[4, 56]   παράγουσιν ἀρχήν. ~Τοσαύτης δὴ γενόμενος  ἐξουσίας   Σέξτος κύριος δι´ ἀπάτης
[4, 34]   τότε δοθείσης καὶ νῦν ὑπαρχούσης  ἐξουσίας   χρόνος, ἐν τετταρακονταετεῖ
[4, 76]   ὠνομάσθησαν ἐπὶ τοῦ μεγέθους τῆς  ἐξουσίας,   ὅτι πάντων τ´ ἄρχουσι καὶ
[4, 74]   δὲ καὶ τοὔνομα τῆς βασιλικῆς  ἐξουσίας   πάτριον ὑπάρχον ἡμῖν καὶ σὺν
[4, 75]   καὶ τὰ λοιπὰ τῆς βασιλικῆς  ἐξουσίας   σύμβολα πραττέτωσαν, ὅπως ἐλευθέραν οἰκήσομεν
[4, 74]   διαφθαρῆναι τὴν διάνοιαν ἀφίστασθαι τῆς  ἐξουσίας   συστέλλει τὰς αὐθάδεις φύσεις καὶ
[4, 31]   διήνεγκεν, οὔτε ἀρχαιρεσίαις νομίμοις τῆς  ἐξουσίας   ταύτης ἔτυχες, ὡς πάππος
[4, 51]   βραχύ τι καταλείπει μέρος τῆς  στρατιᾶς   τά τε λάφυρα καὶ τὴν
[4, 32]   ἀδύνατον, ὃς οὐ πολὺ ἀπέχω  πεντηκονταετίας;   κατάβαλε {δὲ} τὴν εἰρωνείαν τῶν
[4, 67]   πέμπεται τῷ τ´ ἀνδρὶ τῆς  Λουκρητίας   τὰ συμβεβηκότα φράσων καὶ σὺν
[4, 19]   δὲ τούτων ἕκαστον οὐκ ἄτερ  αἰτίας,   ἀλλὰ πεπεισμένος, ὅτι πᾶσιν ἀνθρώποις
[4, 6]   τὸν ἑξῆς λόγον ἀποδοῦναι τὰς  αἰτίας,   δι´ ἃς οὔτε Φαβίῳ συγκατεθέμην
[4, 70]   ἀληθινήν, ἀλλ´ ἐπίθετον, καὶ τὰς  αἰτίας   εἰπών, δι´ ἃς τὸ προσποίημα
[4, 34]   αὐτῆς ἔτυχον, καὶ δι´ ἃς  αἰτίας   οὔθ´ ὑμῖν οὔτ´ ἄλλῳ τινὶ
[4, 40]   μνήματος ἐπιφανοῦς διὰ ταύτας τὰς  αἰτίας   οὐκ ἐξεγένετο τυχεῖν τῷ Τυλλίου
[4, 45]   καὶ εἰς ἀναγκαίας τινὰς ἀναφέροντος  αἰτίας   τὸν τοῦ Ταρκυνίου χρονισμὸν ἀναβάλλεσθαι
[4, 32]   οὖν ἀπόκριναί μοι, Τύλλιε, τίνος  αἰτίας   χάριν οὐκ ἀξιοῖς με τῶν
[4, 2]   αὐτόν, ὅτι γένος ἀπὸ τῆς  ἑστίας   τῆς βασιλείου πέπρωται γενέσθαι κρεῖττον
[4, 2]   φίλος τοιοῦτος· αἵτινες ἀπὸ τῆς  ἑστίας   τῶν βασιλείων, ἐφ´ ἧς ἄλλας
[4, 52]   ἐγένοντο καὶ εἶδον ἐπὶ δορατίων  ἀναπεπηγυίας   τὰς κεφαλὰς τῶν σφετέρων ἡγεμόνων·
[4, 15]   προσήκοντας, εἰς μὲν τὸν τῆς  Εἰλειθυίας   θησαυρόν, ἣν Ῥωμαῖοι καλοῦσιν Ἥραν
[4, 27]   παραχωρήσεως μήτε περὶ φιλίας καὶ  συμμαχίας   συνθήκην. ἀρξάντων δὲ τούτων Καιρητανοί
[4, 53]   Οὐολούσκων· ἐπρεσβεύσαντο γὰρ κἀκεῖνοι δεόμενοι  συμμαχίας·   τὸν κατὰ τοῦ Ταρκυνίου πόλεμον
[4, 24]   οἱ μὲν ἀπὸ λῃστείας καὶ  τοιχωρυχίας   καὶ πορνείας καὶ παντὸς ἄλλου
[4, 62]   στάσεως καταλαβούσης τὴν πόλιν  δυστυχίας   τινὸς μεγάλης συμπεσούσης κατὰ πόλεμον
[4, 68]   παλαιᾶς τε καὶ προγονικῆς παραλαβὼν  εὐτυχίας   ἐκέκτητο, καὶ σὺν αὐτῷ τὸν
[4, 81]   φύσεις, ἀλλ´ ἀκριβῶς μάθητε, οἵους  σκύλακας   ὑμῖν Ταρκυνίου τυραννὶς ὑποτρέφει,
[4, 9]   θήσομαι κωλυτὰς μὲν τῆς βίας,  φύλακας   δὲ τῆς δικαιοσύνης καὶ αὐτὸς
[4, 4]   τῶν βασιλείων θύρας κλεῖσαι καὶ  φύλακας   ἐπ´ αὐταῖς ἐπέστησε διακελευσαμένη μηδένα
[4, 62]   τε τοὺς ἐπιφανεστάτους ἀποδείκνυσιν αὐτῶν  φύλακας,   οἳ διὰ βίου ταύτην ἔχουσι
[4, 16]   ὅσα τοὺς προτέρους, τοὺς δὲ  θώρακας   αὐτῶν ἀφεῖλε, καὶ ἀντὶ τῶν
[4, 16]   δόρατα καὶ κράνη χάλκεα καὶ  θώρακας   καὶ κνημῖδας καὶ ξίφη. διελὼν
[4, 66]   τὰς κατασχούσας αἰσχρὰς καὶ δεινὰς  ἀνάγκας,   βούλευσαι μετ´ αὐτῶν, ὅντινα τιμωρήσεις
[4, 82]   ἄλλους συγγενεῖς τὰς κατασχούσας αὐτὴν  ἀνάγκας   διεξῆλθε πολλὰς ποιησαμένη δεήσεις καὶ
[4, 34]   τοὺς κατὰ γένος κατὰ  διαθήκας   διαδόχους προσήκειν παραλαμβάνειν, τὴν δ´
[4, 46]   ἀμφοτέρων διεξῆλθε λόγους τὰς μὲν  συνθήκας,   ἃς ἐποιήσαντο πρὸς τὸν πάππον
[4, 34]   ἔχεις, τί οὐ φέρεις τὰς  συνθήκας   εἰς μέσον; ἀλλ´ οὐκ ἂν
[4, 46]   αὐτοῦ πολέμῳ κτησάμενος, καὶ τὰς  συνθήκας   παρείχετο τὰς γενομένας ταῖς πόλεσι
[4, 48]   ἐποιήσαντο καὶ μετὰ ταῦτα Τύλλιον·  συνθήκας   τε γράψαντες ἐν στήλαις καὶ
[4, 7]   ἄλλοις ἅπασι τοῖς συγγράψασι τὰς  Ῥωμαϊκὰς   ἱστορίας. προειρημένων δὴ τούτων καιρὸς
[4, 6]   ἔγημεν, ἅπαντες ὁμολογοῦσιν οἱ τὰς  Ῥωμαϊκὰς   συγγράψαντες ἱστορίας. παραγίνεται δ´ εἰς
[4, 15]   ἄνδρας, ἕτερον δέ τι τὰς  γυναῖκας,   ἄλλο δέ τι τοὺς ἀνήβους.
[4, 69]   καὶ δυσίατος εἰς τὰς κυούσας  γυναῖκας   αὐτοῖς βρέφεσιν ἀποκτείνουσα τὰς μητέρας
[4, 36]   δέ μοί τινας συνοίδασιν εἰς  γυναῖκας   γαμετὰς προπηλακισμοὺς εἰς θυγατέρας
[4, 50]   μὲν ἐν τοῖς ὅπλοις διέφθειρε,  γυναῖκας   δ´ αὐτῶν καὶ τέκνα καὶ
[4, 11]   καὶ φίλους Ταρκυνίου πάντας ἀρεῖσθαι·  γυναῖκας   δ´ ἡμῶν καὶ μητέρας καὶ
[4, 83]   ἐν τῇ πόλει τέκνα καὶ  γυναῖκας   καὶ γονεῖς, τιμιώτερα τῆς
[4, 15]   καὶ ἡλικίαν ἣν ἔχουσι δηλοῦντας  γυναῖκάς   τε καὶ παῖδας ὀνομάζοντας καὶ
[4, 42]   δ´ ὑπάγοντες αὐτοὺς ὑπὸ τὰς  δίκας   ἄλλους ἐπ´ ἄλλαις ψευδέσιν αἰτίαις,
[4, 50]   καὶ λῃστείας, ὑπὲρ ὧν αἰτούμενοι  δίκας   αὐθάδεις ἔδωκαν ἀποκρίσεις. οἱ δ´
[4, 42]   πρὶν ἁλῶναι τὰς ἐπαγομένας σφίσι  δίκας,   εἰδότες ὧν ἕνεκεν ἐπεβουλεύοντο, καταλείψειν
[4, 11]   καὶ τὰς κατ´ αὐτῶν ἐπιτελεσάμενον  δίκας   ἔμελλον ἀναρπάσεσθαι, ἔπειτα ταυτὶ τὰ
[4, 11]   τηλικοῦτο διαπραξαμένους ἄγος τάς τε  δίκας   ἐρήμους ἐκλιπόντας καὶ φυγῆς ἑαυτοῖς
[4, 25]   ἀξιούντων ἐφ´ ἑαυτοὺς ἄγειν τὰς  δίκας   καὶ πάντα τὰ ἐγκλήματα τά
[4, 42]   ἦγεν εἰς ἐγκλήματα καὶ θανάτου  δίκας   πολλοὺς τῶν ἐπιφανῶν· πρώτους μὲν
[4, 4]   παίδων ἀρξάμενος καὶ πρόθες αὐτοῖς  δίκας·   τιμωρησάμενος δὲ τούτους ἅπαντας, ἐὰν
[4, 36]   ἐγινόμην δικαστής, ἀλλὰ τὰς ἰδιωτικὰς  δίκας   ὑμῖν ἀπέδωκα διαγινώσκειν, τῶν
[4, 31]   ἀνέστιον καὶ ἄπορον καὶ πρὸς  καταδίκας   χρέα τὴν ἐπιτιμίαν ἀπολωλεκὸς
[4, 16]   λόχους ὅπλα φέρειν ἐπέταξεν ἀσπίδας  Ἀργολικὰς   καὶ δόρατα καὶ κράνη χάλκεα
[4, 37]   συμπαθῆ διεξῆλθε δημηγορίαν τάς τε  πολεμικὰς   ἑαυτοῦ πράξεις ἐξαριθμούμενος, ἃς Ταρκυνίου
[4, 19]   εἰς τὰς ἄλλας χορηγίας τὰς  πολεμικὰς   ἐπιτελεσθησομένην συμμετρησάμενος, ὁπόση τις ἀρκοῦσα
[4, 44]   πιστὸν ἑαυτῷ καὶ εἰς τὰς  πολεμικὰς   χρείας ἐπιτήδειον, τὸ λοιπὸν ἠνάγκασεν
[4, 14]   κατὰ τὰς τρεῖς φυλὰς τὰς  γενικὰς   ὡς πρότερον, ἀλλὰ κατὰ τὰς
[4, 18]   Ῥωμαῖοι καλοῦσι κλάσσεις, {κατὰ} τὰς  Ἑλληνικὰς   κλήσεις παρονομάσαντες· γὰρ ἡμεῖς
[4, 72]   ἑνὶ δυνάστῃ τὰ κοινὰ τὰς  τυραννικὰς   διεξιοῦσι παρανομίας, αἷς ἄλλοι τε
[4, 31]   καὶ δικαίως τὰς πατρῴας καὶ  προγονικὰς   ἀπέδωκαν ἀρχάς· εἰ δὲ μήπω
[4, 14]   ἀλλὰ κατὰ τὰς τέτταρας τὰς  τοπικὰς   τὰς ὑφ´ ἑαυτοῦ διαταχθείσας ἐποιεῖτο,
[4, 15]   αὐτὰς καλεῖ φυλὰς καὶ τὰς  ἀστικὰς   προστιθεὶς αὐταῖς τέτταρας· ὡς δὲ
[4, 36]   αὐτὸς ἐγινόμην δικαστής, ἀλλὰ τὰς  ἰδιωτικὰς   δίκας ὑμῖν ἀπέδωκα διαγινώσκειν,
[4, 64]   ἐκαλεῖτο Κολλάτεια, χρείας τινὰς ὑπηρετήσων  στρατιωτικὰς   παρ´ ἀνδρὶ κατήχθη συγγενεῖ Λευκίῳ
[4, 37]   σύλλογον καὶ μετὰ τοῦτο τοὺς  κήρυκας   ἀνακαλεσάμενος ἐκέλευσε διὰ πάντων τῶν
[4, 31]   χρήματα τὰ καταλειφθέντα ὑπ´ αὐτοῦ  παραδέδωκάς   μοι, τὴν δὲ βασιλείαν ἀποστερεῖς
[4, 37]   ἐπιλεγόμενος, ἐξ ὧν πολλὰς καὶ  μεγάλας   ἔδοξεν ἐσχηκέναι τὸ κοινὸν ὠφελείας.
[4, 4]   παρὰ τῆς τύχης πολλὰς καὶ  μεγάλας   ἐσχηκὼς ἀφορμάς, ἐπειδὴ τελευτῆσαι συνέβη
[4, 57]   ἄλλας δωρεὰς πολλὰς ἐπιθήσειν καὶ  μεγάλας.   ἐφ´ οἷς ἐρεθισθέντες οἱ Γάβιοι
[4, 5]   τῶν παιδίων ἑκάτερον εἰς τὰς  ἀγκάλας   ἐμβαλοῦσα τοῦ τε γαμβροῦ καὶ
[4, 61]   γὰρ οἱ Ῥωμαῖοι καλοῦσι τὰς  κεφαλάς.   ταῦτα παρὰ τῶν πρεσβευσάντων ἀκούσας
[4, 52]   εἶδον ἐπὶ δορατίων ἀναπεπηγυίας τὰς  κεφαλὰς   τῶν σφετέρων ἡγεμόνων· προὔτεινον γὰρ
[4, 43]   οἳ συγκαθιέντες εἰς ὁμιλίαν τοῖς  πέλας   καὶ ἔστιν ὅτε κατὰ τοῦ
[4, 69]   τιμήν, ὡς ἐσκήπτετο πρὸς τοὺς  πέλας   οἷα δὴ συγγενής, ἀλλ´ ἵνα
[4, 26]   τι γένοιτο πρόσκρουσμα αὐταῖς πρὸς  ἀλλήλας,   ἐκ τῶν ἱερῶν τοῦτο διαλύσονται,
[4, 26]   νόμους συνέγραψε ταῖς πόλεσι πρὸς  ἀλλήλας   καὶ τἆλλα τὰ περὶ τὴν
[4, 25]   μὴ στασιάζουσαι καὶ πολεμοῦσαι πρὸς  ἀλλήλας   ὑπὸ τῶν προσοικούντων βαρβάρων τὴν
[4, 39]   εἰς τὴν οἰκίαν αὐτὸν εἰσελθεῖν,  ἀποστείλας   τοὺς διαχρησομένους ἐκποδῶν ποίησον. Ταῦτ´
[4, 57]   οἰκίας τε καὶ κλήρους καὶ  ἄλλας   δωρεὰς πολλὰς ἐπιθήσειν καὶ μεγάλας.
[4, 27]   εἰς τὴν ἀλλήλων καὶ παρατάξεις  ἄλλας   ἐπ´ ἄλλαις συνισταμένων. ἐν ἁπάσαις
[4, 27]   αἳ προεξανέστησάν τε καὶ τὰς  ἄλλας   ἐπηγάγοντο κατὰ Ῥωμαίων ἐξενεγκεῖν τὸν
[4, 57]   γράμματα, παρῆσαν εἰς τὴν ἐκκλησίαν  ἄλλας   τε πολλὰς φέροντες ἐπιστολὰς ἐπισεσημασμένας
[4, 2]   ἑστίας τῶν βασιλείων, ἐφ´ ἧς  ἄλλας   τε Ῥωμαῖοι συντελοῦσιν ἱερουργίας καὶ
[4, 7]   βασιλείας ἑκόντες. ~Ἔχει δὲ καὶ  ἄλλας   τινὰς τὸ πρᾶγμα ἀτοπίας, ἃς
[4, 25]   δὲ καὶ πανηγυρίσαντες καὶ τὰς  ἄλλας   φιλοφροσύνας παρ´ ἀλλήλων ἀναλαβόντες, εἴ
[4, 19]   τῶν στρατευομένων καὶ εἰς τὰς  ἄλλας   χορηγίας τὰς πολεμικὰς ἐπιτελεσθησομένην συμμετρησάμενος,
[4, 14]   εἰς τὰ στρατιωτικὰ καὶ τὰς  ἄλλας   χρείας, ἃς ἕκαστον ἔδει τῷ
[4, 26]   {Ἑλληνικῶν} οἷς τὸ παλαιὸν  Ἑλλὰς   ἐχρῆτο. καὶ αὐτὸ ποιήσαιτ´
[4, 27]   ἔτη συνεχῶς πολεμούμενος εἰσβολάς τε  πολλὰς   ἀμφοτέρων μεγάλοις στρατεύμασι ποιουμένων εἰς
[4, 12]   οὐκέτι παρῆκε τὸν καιρόν, ἀλλὰ  πολλὰς   αὐτοῖς εἰδέναι φήσας χάριτας, ὅτι
[4, 46]   Ῥωμαίων ἀρχὴν ἐπετελέσατο. διεξελθὼν δὲ  πολλὰς   αὐτοῦ καὶ δεινὰς κατηγορίας τελευτῶν
[4, 21]   κόσμος τοῦ πολιτεύματος ἐπὶ  πολλὰς   διέμεινε γενεὰς φυλαττόμενος ὑπὸ Ῥωμαίων·
[4, 52]   ἐποιήσατο δὲ καὶ μετὰ ταῦτα  πολλὰς   ἐξόδους ἐπὶ τὴν Οὐολούσκων χώραν
[4, 57]   καὶ κλήρους καὶ ἄλλας δωρεὰς  πολλὰς   ἐπιθήσειν καὶ μεγάλας. ἐφ´ οἷς
[4, 73]   ὡς Λακεδαιμονίους πυνθάνομαι ποιεῖν ἐπὶ  πολλὰς   ἤδη γενεάς, καὶ διὰ τοῦτο
[4, 37]   ἓν ἕκαστον ἐπιλεγόμενος, ἐξ ὧν  πολλὰς   καὶ μεγάλας ἔδοξεν ἐσχηκέναι τὸ
[4, 4]   καὶ τὰς παρὰ τῆς τύχης  πολλὰς   καὶ μεγάλας ἐσχηκὼς ἀφορμάς, ἐπειδὴ
[4, 67]   τοῦτ´ ἀσπασαμένη τὸν πατέρα καὶ  πολλὰς   λιτανείας ἐκείνου τε καὶ τῶν
[4, 55]   ἐπὶ τὴν χώραν ἐξιὼν καὶ  πολλὰς   περιβαλλόμενος ὠφελείας· παρεσκεύασε γὰρ
[4, 82]   τὰς κατασχούσας αὐτὴν ἀνάγκας διεξῆλθε  πολλὰς   ποιησαμένη δεήσεις καὶ ἀράς, ἵνα
[4, 3]   τῆς μάχης ἔλαβεν· ἑτέρας τε  πολλὰς   πρὸς τὸ αὐτὸ ἔθνος ἀγωνισάμενος
[4, 57]   καὶ σπουδαῖα πολιτευσάμενος καὶ στρατηγίας  πολλὰς   τετελεκὼς ἐπιφανέστατος ἁπάντων ἐγεγόνει· ἀπολογουμένου
[4, 53]   τιμωρῆσαί σφισι τοὺς Γαβίους καὶ  πολλὰς   ὑπισχνούμενοι δωρεάς, εἰ κατέλθοιεν ἐπὶ
[4, 57]   εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἄλλας τε  πολλὰς   φέροντες ἐπιστολὰς ἐπισεσημασμένας καὶ τὴν
[4, 29]   τὴν αὐτοκράτορα ὑπῆρξεν ἀρχὴν ἐπὶ  πολλάς,   ὡς ἀκούω, γενεάς· τῷ δὲ
[4, 40]   τὰ κατὰ τοὺς νόμους πρᾶξαι  διαβολὰς   τοῖς μετὰ ταῦτ´ ἔργοις, παρέσχε
[4, 79]   ἀφοσιώσασθαι τῶν φαρμακειῶν ἀμφοτέρων τὰς  διαβολάς,   ὡς οὐχ ὑφ´ ἑαυτοῦ γενομένων,
[4, 27]   εἴκοσι διέμεινεν ἔτη συνεχῶς πολεμούμενος  εἰσβολάς   τε πολλὰς ἀμφοτέρων μεγάλοις στρατεύμασι
[4, 54]   διὰ τὰς συνεχεῖς τῶν πολεμίων  εἰσβολὰς   τῆς γῆς καὶ μηκέτι τοὺς
[4, 50]   ἀπετάφρευέ τε καὶ περιεχαράκου καὶ  προσβολὰς   ἐποιεῖτο τοῖς τείχεσι συνεχεῖς. οἱ
[4, 60]   τουτὶ μὲν τὸ πρὸς τὰς  ἀνατολὰς   βλέπον, τουτὶ δὲ τὸ πρὸς
[4, 57]   ἐκκλησίαν ἄλλας τε πολλὰς φέροντες  ἐπιστολὰς   ἐπισεσημασμένας καὶ τὴν πρὸς τὸν
[4, 57]   τὸν ὄλεθρον τοῦ Πέτρωνος κατασκευασθείσας  ἐπιστολὰς   σεσημειωμένας τῇ τοῦ πατρὸς σφραγῖδι
[4, 29]   καὶ μὴ φέρειν εἰς μέσον  βουλὰς   ἀπορρήτους; κελεύσαντος δὲ τοῦ Ταρκυνίου
[4, 43]   μὴ συνιόντες εἰς ταὐτὸ πολλοὶ  βουλὰς   ἀπορρήτους μετ´ ἀλλήλων ποιῶνται περὶ
[4, 25]   πρὸς ἀλλήλους ὁμοφροσύνης κοινὰς ἐποιοῦντο  βουλάς.   ταῦτα δὴ καὶ τὰ ὅμοια
[4, 34]   ἐπιμέλειαν τῆς πόλεως παρέλαβον, αἰσθόμενος  ἐπιβουλάς   τινας κατ´ ἐμαυτοῦ γινομένας, παραδοῦναι
[4, 76]   κωνσίλια γὰρ οἱ Ῥωμαῖοι τὰς  συμβουλὰς   καλοῦσιν· ὕπατοι δ´ ὑφ´ Ἑλλήνων
[4, 76]   καλεῖσθαι κατὰ τὴν ἑαυτῶν διάλεκτον  κωνσούλας·   τοῦτο μεθερμηνευόμενον εἰς τὴν Ἑλλάδα
[4, 85]   πρώτοις πρὶν κλεισθῆναι τὰς  πύλας   διαδρᾶναι, τοσοῦτο μόνον ἀπαγγελλόντων, ὅτι
[4, 67]   τυράννων. ἄρτι δ´ αὐτῷ τὰς  πύλας   ἐξεληλυθότι συναντᾷ κατὰ δαίμονα παραγινόμενος
[4, 71]   Πρῶτον μὲν διὰ φυλακῆς τὰς  πύλας   ἔχωμεν, ἵνα μηδὲν τῶν ἐν
[4, 85]   ἀπόστασιν. εὑρὼν δὲ κεκλεισμένας τὰς  πύλας   καὶ μεστὰς ὅπλων τὰς ἐπάλξεις
[4, 15]   τούτων ἀμφοτέρων ἀξιοπιστότερος ὢν τριάκοντα  φυλὰς   ἐπὶ Τυλλίου τὰς πάσας γενέσθαι
[4, 15]   εἴκοσιν, ἃς καὶ αὐτὰς καλεῖ  φυλὰς   καὶ τὰς ἀστικὰς προστιθεὶς αὐταῖς
[4, 24]   ἀξίους τῆς πόλεως ὄντας, εἰς  φυλὰς   καταγράψουσι καὶ μένειν ἐφήσουσιν ἐν
[4, 22]   τούτους τιμήσασθαι τὰς οὐσίας, εἰς  φυλὰς   κατέταξεν αὐτοὺς τὰς κατὰ πόλιν
[4, 15]   ἡμᾶς ὑπαρχούσας τριάκοντα καὶ πέντε  φυλάς·   Κάτων μέντοι τούτων ἀμφοτέρων ἀξιοπιστότερος
[4, 14]   παρέχειν, οὐκέτι κατὰ τὰς τρεῖς  φυλὰς   τὰς γενικὰς ὡς πρότερον, ἀλλὰ
[4, 82]   τῆς εὐγενοῦς προαιρέσεως, οἴχῃ καὶ  ἀπόλωλας   οὐχ ὑπομείνασα τυραννικὴν ὕβριν, ἁπάσας
[4, 66]   ὕβριν ἀξιοῦντος λέγειν· Ἀκούσῃ τὰς  ἐμάς,   ἔφη, συμφοράς, πάτερ, οὐκ
[4, 4]   πειράσονται διολέσαι. ταῦτ´ οὖν ἐνθυμουμένους  ἡμᾶς   δεῖ μὴ περιορᾶν τοὺς ἐκεῖνον
[4, 14]   ὑπηρεσίας· ἣν ἔτι καὶ καθ´  ἡμᾶς   ἑορτὴν ἄγοντες Ῥωμαῖοι διετέλουν ὀλίγαις
[4, 80]   εἰς τὴν πατρίδα καὶ πάντας  ἡμᾶς   ἐπιτελεσθείσας, εἰ δὴ καὶ παρανομίας
[4, 73]   καινὴν μὲν οὐδεμίαν οἴομαι δεῖν  ἡμᾶς   καθίστασθαι πολιτείαν κατὰ τὸ παρόν·
[4, 29]   βουλεύσομεν, ἐκποδῶν πεποιημένοι τὰ λυποῦντα  ἡμᾶς.   καὶ γὰρ ἐὰν τἆλλα τις
[4, 83]   μιᾷ γνώμῃ χρησαμένοις, σώζειν θ´  ἡμᾶς   καὶ σώζεσθαι ὑφ´ ἡμῶν. ~Τοιαῦτα
[4, 21]   Ῥωμαίων· ἐν δὲ τοῖς καθ´  ἡμᾶς   κεκίνηται χρόνοις καὶ μεταβέβληκεν εἰς
[4, 74]   μὲν μειῶσαι, τὰ δ´ ἀφελεῖν  ἡμᾶς   οἴομαι δεῖν· τὰ σκῆπτρα ταυτὶ
[4, 7]   βίων οὐ φέρουσιν οἱ καθ´  ἡμᾶς   τόποι. ταῦτα δὴ τὰ ἄτοπα
[4, 71]   Ῥωμαίοις κατ´ εὐχήν, ἐὰν ἴδωσιν  ἡμᾶς   τοὺς πατρικίους ἄρχοντας τῆς ἐλευθερίας·
[4, 15]   ἐκπεπληρῶσθαι τὰς ἔτι καὶ εἰς  ἡμᾶς   ὑπαρχούσας τριάκοντα καὶ πέντε φυλάς·
[4, 4]   ταῖς ἀθλίαις γυναιξίν· ἀλλὰ πάντας  ἡμᾶς   φανερῶς τε καὶ κρύφα πειράσονται
[4, 24]   ἀλλ´ οὐκ ἐν τοῖς καθ´  ἡμᾶς   χρόνοις οὕτω ταῦτ´ ἔχει, ἀλλ´
[4, 49]   τὰς θυσίας μέχρι τῶν καθ´  ἡμᾶς   χρόνων ἐπιτελοῦσι Ῥωμαῖοι Λατίνας καλοῦντες,
[4, 22]   αἷς καὶ μέχρι τῶν καθ´  ἡμᾶς   χρόνων ταττόμενον διατελεῖ τὸ ἐξελευθερικὸν
[4, 23]   παρελθεῖν, καὶ μέχρι τῶν καθ´  ἡμᾶς   χρόνων ὡς ἕν τι τῶν
[4, 10]   ἐκείνων. κατασκευάσας γὰρ ἐκ πολλοῦ  φήμας   λέγεσθαι κατὰ {τὴν} πόλιν ὡς
[4, 51]   συμβὰν ἀπὸ τύχης ἐχρήσατο τοιᾷδε.  νείμας   τὴν δύναμιν διχῇ τὴν μὲν
[4, 42]   παραγαγὼν ἐπὶ τὰς τῶν ἐκλιπόντων  τιμὰς   τοὺς ἰδίους ἑταίρους. καὶ οὐδὲ
[4, 32]   διανοίας ἠλιθίου. ἔπειτ´ ἐρωτᾶν με  τολμᾷς,   τί παθὼν δεινὸν ἐχθρὸν ἡγοῦμαί
[4, 61]   ἐπὶ τῆς γῆς περιφερεῖς τε  γραμμὰς   καὶ ἑτέρας αὖθις εὐθείας καὶ
[4, 10]   οὓς Ῥωμύλος τ´ εἰσηγήσατο καὶ  Νόμας   Πομπίλιος, οὓς δ´ αὐτὸς καθιστάμενος.
[4, 4]   τύχης πολλὰς καὶ μεγάλας ἐσχηκὼς  ἀφορμάς,   ἐπειδὴ τελευτῆσαι συνέβη Ταρκύνιον ἐπιβουλευθέντα
[4, 36]   περὶ ὧν πολλάκις ἀπολελόγημαι πρὸς  ὑμᾶς.   ἀλλ´ οὐδὲν δεῖ τούτων νυνὶ
[4, 9]   ἑτέροις παραδοῦναι βουλομένους. ἀξιῶ δ´  ὑμᾶς,   ἄνδρες Ῥωμαῖοι, καὶ τῶν ἐμῶν
[4, 9]   λέγειν· δὲ παρεσκεύασμαι ποιεῖν  ὑμᾶς   αὐτὸς ἀγαθὰ καὶ ὧν χάριν
[4, 11]   τῶν παιδίων πάππος εὖ ποιῶν  ὑμᾶς   διετέλεσεν, ἀντὶ πολλῶν δέ, ὧν
[4, 36]   τὸ δημοτικὸν πλῆθος εὐεργεσίαι λυπεῖν  ὑμᾶς   δοκοῦσι, περὶ ὧν πολλάκις ἀπολελόγημαι
[4, 33]   τὸν πάππον ὑμῶν ἐτιμωρησάμην καὶ  ὑμᾶς   εἰς ἄνδρας ἤγαγον καὶ γενεᾶς
[4, 78]   ~Τὰ δὲ κοινά, ὑπὲρ ὧν  ὑμᾶς   εἰς ἐκκλησίαν συνεκάλεσα, ταῦτ´ ἐστί.
[4, 79]   ἐπιεικέστατον τῶν βασιλέων καὶ πλεῖστα  ὑμᾶς   εὖ ποιήσαντα φανερῶς ἀποσφάξας καὶ
[4, 9]   οὓς οὐδὲν δέομαι πρὸς εἰδότας  ὑμᾶς   λέγειν, τὰς ἀντὶ τούτων ὀφειλομένας
[4, 11]   δύναμιν ἐγενόμην ὑμῖν χρήσιμος, ἀξιοῦμεν  ὑμᾶς   μίαν ἡμῖν δοῦναι ταύτην δωρεάν,
[4, 77]   πραγμάτων τοὺς λόγους μέλλων πρὸς  ὑμᾶς   ποιεῖσθαι, ἄνδρες πολῖται, περὶ ἐμαυτοῦ
[4, 78]   δὲ νῦν αὐτὸ ποιοῦντες ἐπιτηδείῳ,  ὑμᾶς   τ´, δημόται, συνεκαλέσαμεν, ἵνα
[4, 34]   οὐχ υἱωνοὺς καὶ νηπίους, ὥσπερ  ὑμᾶς   Ταρκύνιος. εἰ δὲ κοινὸς ἁπάντων
[4, 9]   αὐτὸς ἔζη χρόνον, ἐκείνῳ προσῆκεν  ὑμᾶς   τὰς ὑπὲρ τῶν εὐεργεσιῶν χάριτας
[4, 78]   ἀπολογίας οὐδεμιᾶς δυνάμενα τυχεῖν, ταῦθ´  ὑμᾶς   ὑπομνήσω. ~Οὗτός ἐστιν, ἄνδρες πολῖται,
[4, 43]   εἰσφορᾶς ἀναγκαζομένου κατὰ κεφαλὴν ἑκάστου  δραχμὰς   δέκα εἰσφέρειν. συνόδους τε συμπάσας,
[4, 85]   Ὁράτιος ἀνέγνωσαν ἐν ἐκκλησίᾳ· καὶ  γνώμας   διερωτήσαντες κατὰ λόχους, τι
[4, 21]   μέρος κατ´ ἄνδρα διερωτώμενοι τὰς  γνώμας   ἐν τοῖς ἰδίοις ἕκαστοι λόχοις,
[4, 79]   ἔργα, πρὶν μαρανθῆναι τὰς  ὑποδεξαμένας   τὰ δύστηνα σώματα πυράς, φίλους
[4, 41]   τὰς ἐξόδους οὔτε συνεχεῖς οὔτε  τεταγμένας,   ἀλλὰ σπανίους καὶ ἀπροσδοκήτους ἐποιεῖτο
[4, 42]   τῶν δυνατῶν, πρὶν ἁλῶναι τὰς  ἐπαγομένας   σφίσι δίκας, εἰδότες ὧν ἕνεκεν
[4, 9]   ὑμᾶς λέγειν, τὰς ἀντὶ τούτων  ὀφειλομένας   ἐμοὶ χάριτας τοῖς παιδίοις ἀποδοῦναι
[4, 58]   βοός, γράμμασιν ἀρχαϊκοῖς ἐπιγεγραμμένη τὰς  γενομένας   αὐτοῖς ὁμολογίας. ταῦτα πράξας καὶ
[4, 28]   Ταρκύνιος. ταύτας τὰς κόρας ἐπιγάμους  γενομένας   ἐκδίδοται τοῖς ἀδελφιδοῖς τῆς μητρὸς
[4, 67]   τοιαύτας ὕβρεις ὑπὸ τῶν τυράννων  γενομένας   περιορᾶν. ἦν δέ τις ἐν
[4, 46]   καὶ τὰς συνθήκας παρείχετο τὰς  γενομένας   ταῖς πόλεσι πρὸς ἐκεῖνον. πολὺν
[4, 14]   τὰς εἰσπράξεις τῶν χρημάτων τὰς  γινομένας   εἰς τὰ στρατιωτικὰ καὶ τὰς
[4, 9]   καὶ τὰς εἰς τὸ δημόσιον  γινομένας   εἰσφοράς, δι´ ἃς οἱ πένητες
[4, 34]   αἰσθόμενος ἐπιβουλάς τινας κατ´ ἐμαυτοῦ  γινομένας,   παραδοῦναι τῷ δήμῳ τὰ πράγματ´
[4, 72]   προφερόμενοι καὶ τὰς στάσεις τὰς  γινομένας   τοῖς ταπεινοῖς πρὸς τοὺς ὑπερέχοντας
[4, 57]   ἄλλας τε πολλὰς φέροντες ἐπιστολὰς  ἐπισεσημασμένας   καὶ τὴν πρὸς τὸν Ἀντίστιον
[4, 85]   φθάσων τὴν ἀπόστασιν. εὑρὼν δὲ  κεκλεισμένας   τὰς πύλας καὶ μεστὰς ὅπλων
[4, 9]   ὑμῖν τὰς Λατίνων τοσαύτας πόλεις  ἀντιποιουμένας   τῆς ἀρχῆς, ὑπηκόους δὲ ποιήσας
[4, 2]   οἷς ἔθος ἐστὶ κοσμεῖσθαι τὰς  γαμουμένας,   κατακλεισθῆναι μόνην εἰς τὸν οἶκον,
[4, 57]   ὄλεθρον τοῦ Πέτρωνος κατασκευασθείσας ἐπιστολὰς  σεσημειωμένας   τῇ τοῦ πατρὸς σφραγῖδι λαβόντας
[4, 52]   ἀμφοτέρων τῶν στρατοπέδων ἀναρπασθέντων εἰς  στενὰς   ἐλπίδας οἱ Σαβῖνοι κατακεκλεισμένοι καὶ
[4, 61]   τῆς Ἥρας καὶ τῆς  Ἀθηνᾶς   ὑφ´ ἑνὸς ἀετοῦ καὶ μιᾶς
[4, 26]   ἄρχειν καὶ τὰ δίκαια τάττειν  Ἕλληνας   ὄντας βαρβάροις· Ῥωμαίους δὲ τὴν
[4, 63]   ὑψηλοῦ. τούτων δὲ τῶν αἰετῶν  ἀπτῆνας   ἔτι τοὺς νεοττοὺς ἐχόντων γῦπες
[4, 66]   μάθῃς τὰς κατασχούσας αἰσχρὰς καὶ  δεινὰς   ἀνάγκας, βούλευσαι μετ´ αὐτῶν, ὅντινα
[4, 46]   διεξελθὼν δὲ πολλὰς αὐτοῦ καὶ  δεινὰς   κατηγορίας τελευτῶν ἐδίδασκεν, ὡς οὐδὲ
[4, 79]   μετὰ τὴν τελευτὴν ἔμελλεν ὀλίγον  ἀναμείνας,   ἕως κατὰ φύσιν αὐτοῖς
[4, 70]   ἀναίρεσιν αὐτῆς διηγουμένου τὰς χεῖρας  ἀνατείνας   εἰς τὸν οὐρανὸν εἶπεν·
[4, 77]   ἦν. πατέρα γάρ μου Ταρκύνιος  ἀποκτείνας   ἅμα τῷ παραλαβεῖν τὴν ἀρχήν,
[4, 47]   παρεσκεύασταί τε τοὺς ἐπιφανεστάτους ὑμῶν  ἀποκτείνας   ἐπιθέσθαι τῇ Λατίνων ἀρχῇ καὶ
[4, 79]   καὶ διὰ τῶν αὐτῶν φαρμάκων  ἀποκτείνας   οὐδ´ ἀφοσιώσασθαι τῶν φαρμακειῶν ἀμφοτέρων
[4, 68]   καλῶν ἀντιπράττουσαν. ἐπεὶ δὲ Τύλλιον  ἀποκτείνας   Ταρκύνιος σὺν ἄλλοις ἀνδράσι πολλοῖς
[4, 50]   τὰ μεθόρια καὶ πολλοὺς μὲν  ἀποκτείνας,   τοὺς δὲ λοιποὺς τρεψάμενος καὶ
[4, 7]   ἐξεταζόμενος, ὥς φασι, παρὰ τὰς  κοινὰς   ἁπάντων ἐστὶ δόξας, καὶ
[4, 25]   περὶ τῆς πρὸς ἀλλήλους ὁμοφροσύνης  κοινὰς   ἐποιοῦντο βουλάς. ταῦτα δὴ καὶ
[4, 61]   αὐτῷ τρεῖς ἔνεισι σηκοὶ παράλληλοι  κοινὰς   ἔχοντες πλευράς, μέσος μὲν
[4, 26]   ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἰδίας τε καὶ  κοινὰς   θυσίας καὶ πανηγύρεις ἄξουσιν, ἐν
[4, 43]   ἐφ´ ἱερὰ καὶ θυσίας ἅπασι  κοινὰς   προεῖπε μηκέτι συντελεῖν, ἵνα μὴ
[4, 49]   πάντας ἐνομοθέτησε θυσίας τε συντελεῖσθαι  κοινὰς   τῷ καλουμένῳ Λατιαρίῳ Διὶ καὶ
[4, 29]   ὥσπερ ἀναμενούσης τῆς τύχης τὰς  ἀνθρωπίνας   μελλήσεις, τῆς φύσεως ἡμῶν
[4, 45]   τοῦ Μαμιλίου καὶ εἰς ἀναγκαίας  τινὰς   ἀναφέροντος αἰτίας τὸν τοῦ Ταρκυνίου
[4, 11]   αὐτῶν γνώμην. εἰ γὰρ ἑτέρους  τινὰς   ἀξιονικοτέρους ἡμῶν ὑπειλήφατε εἶναι ταύτης
[4, 24]   κενὴν δοξοκοπίαν. ἔγωγ´ οὖν ἐπίσταμαί  τινας   ἅπασι τοῖς δούλοις συγκεχωρηκότας εἶναι
[4, 1]   ὧν τε γονέων ἔφυ καὶ  τίνας   ἀπεδείξατο πράξεις ἰδιώτης ὢν ἔτι
[4, 57]   δὲ διεφθαρκὼς αὐτοῦ τῶν θεραπόντων  τινὰς   ἀργυρίῳ τὰς ἐπὶ τὸν ὄλεθρον
[4, 19]   δεῖν, οὔτε μηδὲν συμβαλλομένους στρατεύεσθαί  τινας   ἐκ τῶν ἀλλοτρίων ὀψωνιαζομένους χρημάτων,
[4, 23]   φροντὶς ἔσται τοῦ μὴ προχείρως  τινὰς   ἐλευθεροῦν, ὡς τὰ μέγιστα τῶν
[4, 74]   πλὴν εἰ μὴ κατὰ καιρούς  τινας   ἑορταίους καὶ ἐν πομπαῖς θριάμβων,
[4, 9]   ταῦτα δ´ εἰπεῖν ἠνάγκασμαι συνισταμένους  τινὰς   ἐπ´ αὐτοὺς αἰσθόμενος καὶ τὴν
[4, 50]   καὶ βαρεῖς, ἐγκαλῶν αὐτοῖς ἁρπαγάς  τινας   καὶ λῃστείας, ὑπὲρ ὧν αἰτούμενοι
[4, 34]   τῆς πόλεως παρέλαβον, αἰσθόμενος ἐπιβουλάς  τινας   κατ´ ἐμαυτοῦ γινομένας, παραδοῦναι τῷ
[4, 40]   αἰτίᾳ λέγεται τῶν πατρικίων αὐτῷ  τινας   συνεπιβουλεῦσαι· ἀδυνάτους δ´ ὄντας δι´
[4, 36]   ἐμοῦ γεγονός, ὕβρεις δέ μοί  τινας   συνοίδασιν εἰς γυναῖκας γαμετὰς
[4, 7]   ἑκόντες. ~Ἔχει δὲ καὶ ἄλλας  τινὰς   τὸ πρᾶγμα ἀτοπίας, ἃς ἅπαντες
[4, 39]   τὴν ἀνοσιωτάτην γυναῖκα ὑποτίθεσθαι πέμπει  τινὰς   τῶν θεραπόντων ἐπ´ αὐτὸν ἔχοντας
[4, 64]   πόλιν, ἐκαλεῖτο Κολλάτεια, χρείας  τινὰς   ὑπηρετήσων στρατιωτικὰς παρ´ ἀνδρὶ κατήχθη
[4, 49]   καθ´ ἡμᾶς χρόνων ἐπιτελοῦσι Ῥωμαῖοι  Λατίνας   καλοῦντες, καὶ φέρουσιν εἰς αὐτὰς
[4, 50]   τῶν μὲν στρατιωτῶν ἕκαστον πέντε  μνᾶς   ἀργυρίου λαβεῖν, τὸ δὲ τοῖς
[4, 8]   οὐκ ἦν τὰ γινόμενα καθ´  ἡδονάς,   ἀλλ´ ἠγανάκτουν καὶ χαλεπῶς ἔφερον
[4, 82]   ἀφῄρηται τὰς ἐν τῷ ζῆν  ἡδονὰς   ἐλευθερίαν ἀφελόμενος; οὐκ ἔστιν ἡμῖν,
[4, 82]   ὑπεριδοῦσα τὰς ἐν τῷ ζῆν  ἡδονάς,   ἵνα σοι μηδὲν ἔτι τοιοῦτον
[4, 17]   νεωτέρους. τούτους ἔταξε σαυνία καὶ  σφενδόνας   ἔχοντας ἔξω τάξεως συστρατεύεσθαι. τέτταρας
[4, 19]   μὲν περὶ μειζόνων κινδυνεύοντας ἄθλων  μείζονας   ὑπομένειν κακοπαθείας τοῖς τε σώμασι
[4, 19]   οὐσίας ἐλάττοσι μὲν οὖσιν, εἰς  πλείονας   δὲ λόχους μεμερισμένοις, στρατεύεσθαί τε
[4, 14]   τὰς ὑφ´ ἑαυτοῦ διαταχθείσας ἐποιεῖτο,  ἡγεμόνας   ἐφ´ ἑκάστης ἀποδείξας συμμορίας, ὥσπερ
[4, 80]   αὐτῇ κέχρηται ζηλῶν τοὺς προτέρους  ἡγεμόνας,   οἳ λέγοντές τε καὶ πράττοντες
[4, 35]   τε πολλὰ δίκαια πρὸς τοὺς  ἀγνώμονας   ἀντιδίκους λέγειν καὶ τὸ ὀλίγα·
[4, 25]   ἔταξεν εἶναι δικαστάς, ὅρους καὶ  κανόνας   αὐτοῖς τάξας, οὓς αὐτὸς ἔγραψε
[4, 74]   καὶ τὰς ἁλουργεῖς καὶ χρυσοσήμους  ἀμπεχόνας,   πλὴν εἰ μὴ κατὰ καιρούς
[4, 49]   τῶν ἱερῶν πόλεις αἱ μὲν  ἄρνας,   αἱ δὲ τυρούς, αἱ δὲ
[4, 25]   καὶ πανηγυρίσαντες καὶ τὰς ἄλλας  φιλοφροσύνας   παρ´ ἀλλήλων ἀναλαβόντες, εἴ τι
[4, 25]   συνέθυόν τε καὶ συνεπανηγύριζον καὶ  ἀγῶνας   ἐπετέλουν ἱππικοὺς καὶ γυμνικοὺς καὶ
[4, 31]   Ῥωμαίων ἀρχὴν πολλοὺς καὶ μεγάλους  ἀγῶνας   ὑπὲρ αὐτῆς ἀράμενος· ἐκείνου τελευτήσαντος
[4, 77]   ἤδη τοῦτο καὶ εἰκοστὸν ἔτος  φυλάξας   ἀποτίθεμαι. καὶ τὰ μὲν περὶ
[4, 44]   οἱ δὲ τὰς κομιζούσας ταῦθ´  ἁμάξας   ἄγοντες, οἱ δ´ ἐπὶ τῶν
[4, 39]   πάθει μᾶλλον τῇ πληγῇ  στενάξας   ἄγει βίᾳ τὰς ἡμιόνους κατὰ
[4, 58]   τὰς γενομένας αὐτοῖς ὁμολογίας. ταῦτα  πράξας   καὶ βασιλέα τῶν Γαβίων τὸν
[4, 49]   καλουμένῳ Λατιαρίῳ Διὶ καὶ συνεστιάσεις,  τάξας   δεῖ παρέχειν ἑκάστην πόλιν
[4, 25]   δικαστάς, ὅρους καὶ κανόνας αὐτοῖς  τάξας,   οὓς αὐτὸς ἔγραψε νόμους. ἐπεὶ
[4, 22]   πεδίων ἔχοντας τὰ ὅπλα καὶ  τάξας   τούς θ´ ἱππεῖς κατὰ τέλη
[4, 16]   καὶ ἑβδομήκοντα μνῶν τὸ τίμημα.  συντάξας   δὲ τούτους εἰς εἴκοσι λόχους
[4, 16]   ἔλαττον ἑκατὸν μνῶν. τούτους δὲ  συντάξας   εἰς ὀγδοήκοντα λόχους ὅπλα φέρειν
[4, 18]   τῶν προτέρων, ἅπαντας εἰς ἕνα  συντάξας   λόχον στρατείας τ´ ἀπέλυσε καὶ
[4, 51]   ἅμα τῷ λαμπρὰν ἡμέραν γενέσθαι  συντάξας   προῆγεν ἐκ τοῦ χάρακος ὡς
[4, 9]   πάππος αὐτῶν τὸ κοινὸν εὐηργέτησεν  ὑποτάξας   μὲν ὑμῖν τὰς Λατίνων τοσαύτας
[4, 65]   ἀποκτενῶ σε καὶ τῶν θεραπόντων  ἐπικατασφάξας   ἕνα θήσω τὰ σώματα ὑμῶν
[4, 79]   πλεῖστα ὑμᾶς εὖ ποιήσαντα φανερῶς  ἀποσφάξας   καὶ οὔτ´ ἐκκομιδῆς οὔτε ταφῆς
[4, 44]   τοὺς δημοτικοὺς αὐτῷ παρανομεῖν, ἀλλ´  ἐπιλέξας   ἐκ τοῦ πλήθους, ὅσον ἦν
[4, 50]   Σαβίνους ἔγνω Ῥωμαίων τ´ αὐτῶν  ἐπιλέξας   οὓς ἥκιστα ὑπώπτευεν, εἰ κύριοι
[4, 47]   αὐτοῦ, τὰ κεκρυμμένα ἐν αὐτῇ  δείξας   ὅπλα. ~Ὡς δὲ ταῦτ´ εἶπεν,
[4, 58]   τῶν Γαβίων τὸν υἱὸν Σέξτον  ἀποδείξας   ἀπῆγε τὴν δύναμιν. μὲν
[4, 14]   διαταχθείσας ἐποιεῖτο, ἡγεμόνας ἐφ´ ἑκάστης  ἀποδείξας   συμμορίας, ὥσπερ φυλάρχους κωμάρχας,
[4, 70]   τὸ προσποίημα τοῦθ´ ὑπέμεινε, καὶ  δόξας   ἁπάντων ἀνθρώπων εἶναι φρονιμώτατος, μετὰ
[4, 38]   φίλῳ γεγονότι ἧττον αὐτὸν φυλάττοιτο,  δόξας   δ´ αὐτὴν τὰ κράτιστα ὑποθέσθαι
[4, 7]   παρὰ τὰς κοινὰς ἁπάντων ἐστὶ  δόξας,   καὶ τοῦ βίου χρόνος
[4, 25]   ἐξ ὧν εἰς ὀνόματα καὶ  δόξας   προῆλθον, οὔτε τοῦ Βαβυλωνίου τείχους
[4, 3]   πόλεων τὸ ἔθνος, αἰτιώτατος εἶναι  δόξας   Ταρκυνίῳ καὶ ταύτης τῆς δυναστείας
[4, 39]   Ταρκύνιος δὲ καὶ ταῦτ´ ὀρθῶς  δόξας   τὴν ἀνοσιωτάτην γυναῖκα ὑποτίθεσθαι πέμπει
[4, 55]   γνώμην τῷ πατρὶ μόνῳ καὶ  δόξας   τολμηρῷ μὲν ἐπιχειρεῖν πράγματι καὶ
[4, 4]   τῷ πρὸ τούτου δεδήλωκα λόγῳ,  δόξας   ὑπὸ τῶν πραγμάτων αὐτῶν ἐπὶ
[4, 62]   καὶ δημοσίους αὐτοῖς θεράποντας δύο  παραζεύξας   ἐκείνοις ἀπέδωκε τὴν τῶν βιβλίων
[4, 45]   ἐσπούδαζε φίλον ποιήσασθαι τῷ γάμῳ  συζεύξας   τῆς θυγατρός, ὃς ἐκαλεῖτο μὲν
[4, 5]   δίκην· ὡς δ´ οὐχ ὑπήκουον,  ἐπικηρύξας   αὐτοῖς ἀϊδίους φυγὰς καὶ τὰς
[4, 70]   τὸν πατέρα περικείμενον αὐτῇ μέγα  ἀνοιμώξας   καὶ περιλαβὼν τὴν νεκρὰν κατεφίλει
[4, 12]   δὲ τούτων εὐθὺς δῆμος  ἅπας   ἐπὶ τῆς αὐτῆς προαιρέσεως ἐγεγόνει.
[4, 62]   μετ´ οὐ πολὺν χρόνον τὰς  λοιπὰς   ἓξ ἐνέγκασα τῆς αὐτῆς ἐπώλει
[4, 62]   τῶν ἀπολειπομένων κατέκαυσε καὶ τὰς  λοιπὰς   τρεῖς ἐνέγκασα τὸ ἴσον ᾔτει
[4, 22]   Λοῦστρον ὀνομάζοντες. ἐγένετο δ´  σύμπας   τῶν τιμησαμένων τοὺς βίους Ῥωμαίων
[4, 80]   δεῖ καλεῖν αὐτάς, ἀλλ´ οὐκ  ἀνατροπὰς   καὶ ἀφανισμοὺς ἁπάντων τῶν τε
[4, 82]   διεξῆλθε πολλὰς ποιησαμένη δεήσεις καὶ  ἀράς,   ἵνα τιμωροὶ τοῖς κακοῖς αὐτῆς
[4, 28]   ἄνδρα πειθούσης, οὔτε αἱ τῆς  μιαρᾶς   παραινέσεις ἐπὶ τὰς ἀνοσίους πράξεις
[4, 44]   καὶ πλάττοντες τὰς ἐν αὐταῖς  καμάρας   καὶ τὰς παστάδας ἐγείροντες, καὶ
[4, 40]   ἐκείνου δαίμονα κατοδυραμένη, μυρίας δὲ  κατάρας   τῷ τε γαμβρῷ καὶ τῇ
[4, 17]   σφενδόνας ἔχοντας ἔξω τάξεως συστρατεύεσθαι.  τέτταρας   δὲ λόχους οὐδὲν ἔχοντας ὅπλον
[4, 14]   λόφους ἑνὶ τείχει περιέλαβεν, εἰς  τέτταρας   μοίρας διελὼν τὴν πόλιν καὶ
[4, 14]   ὡς πρότερον, ἀλλὰ κατὰ τὰς  τέτταρας   τὰς τοπικὰς τὰς ὑφ´ ἑαυτοῦ
[4, 22]   κατέταξεν αὐτοὺς τὰς κατὰ πόλιν  τέτταρας   ὑπαρχούσας, ἐν αἷς καὶ μέχρι
[4, 15]   καὶ τὰς ἀστικὰς προστιθεὶς αὐταῖς  τέτταρας·   ὡς δὲ Οὐεννώνιος ἱστόρηκεν, εἰς
[4, 37]   Τύλλιον πληθὺς ἅπασα μετὰ  χαρᾶς   καὶ κρότου καὶ πολλῆς εὐφημίας
[4, 38]   ἐπ´ αὐτὸν ὡς ἐξαναστήσων τῆς  ἕδρας.   καὶ Ταρκύνιος ἄσμενος τοῦτ´
[4, 38]   ἰδὼν ἐπὶ τῆς βασιλικῆς καθήμενον  ἕδρας   καὶ τὸν ἄλλον βασίλειον ἔχοντα
[4, 84]   ἐν τάχει. ἀφικομένων δ´ αὐτῶν  ἄνδρας   αἱρεῖται δύο τοὺς πράξοντας ὅσα
[4, 4]   μὴ περιορᾶν τοὺς ἐκεῖνον ἀποκτείναντας  ἄνδρας   ἀνοσίους καὶ πᾶσιν ἡμῖν ἐχθροὺς
[4, 75]   σκοπεῖσθαι μέντοι φημὶ χρῆναι τοὺς  ἄνδρας   ἅπαντα μετὰ τοῦ συνεδρίου τῆς
[4, 15]   τῆς Νεότητος, ὑπὲρ τῶν εἰς  ἄνδρας   ἀρχομένων συντελεῖν· ἐξ ὧν ἤμελλε
[4, 15]   τῶν ἀπογινομένων καὶ τῶν εἰς  ἄνδρας   ἐγγραφομένων, ἔταξεν ὅσον ἔδει νόμισμα
[4, 33]   ἔσωσα καὶ ἐξέθρεψα καὶ εἰς  ἄνδρας   ἐλθόντα κηδεστὴν ἠξίωσα λαβεῖν, καὶ
[4, 31]   παῖδας ὀρφανοὺς πατέρων παραλαβόντες εἰς  ἄνδρας   ἐλθοῦσιν ὀρθῶς καὶ δικαίως τὰς
[4, 4]   τοῖςδε παρασχέσθαι· ὅταν δ´ εἰς  ἄνδρας   ἔλθωσι καὶ τὰ κοινὰ πράττειν
[4, 32]   οὐκ ἂν ἔχοις ἑτέρους εἰπεῖν  ἄνδρας   ἐν τῇ πόλει κρείττους· ἐὰν
[4, 26]   ~Γνοὺς δὲ ταῦτα τοὺς κρατίστους  ἄνδρας   ἐξ ἑκάστης πόλεως συνεκάλει περὶ
[4, 62]   ἠφανίσθη, Ταρκύνιος δὲ τῶν ἀστῶν  ἄνδρας   ἐπιφανεῖς δύο προχειρισάμενος καὶ δημοσίους
[4, 15]   συνεισφέρειν, ἕτερον μέν τι τοὺς  ἄνδρας,   ἕτερον δέ τι τὰς γυναῖκας,
[4, 33]   ὑμῶν ἐτιμωρησάμην καὶ ὑμᾶς εἰς  ἄνδρας   ἤγαγον καὶ γενεᾶς ἄρρενος οὐχ
[4, 48]   ἐπὶ τῷ σεσωκέναι τοὺς ἀρίστους  ἄνδρας,   ἡγεμόνα ποιοῦνται τοῦ ἔθνους ἐπὶ
[4, 61]   οὐ δυνηθεὶς δὲ παρακρούσασθαι τοὺς  ἄνδρας   μάντις οὐδὲ σφετερίσασθαι τὸν
[4, 62]   ἀναλαβοῦσα τὴν τῶν χρησμῶν προστασίαν  ἄνδρας   τε τοὺς ἐπιφανεστάτους ἀποδείκνυσιν αὐτῶν
[4, 66]   περιιδεῖν αὐτὸν προῃρεῖτο διαπραξάμενον.  ~Ἡμέρας   δὲ γενομένης μὲν ἐπὶ
[4, 2]   γάρ ποτ´ αὐτοῦ μεσούσης μάλισθ´  ἡμέρας   ἐν τῇ παστάδι τῶν βασιλείων
[4, 39]   ἐὰν καὶ ὁποσονοῦν ταύτης τῆς  ἡμέρας   περιγένηται χρόνον· ἐπίστασαι δ´, ὡς
[4, 2]   Ὀκρισίαν, πρώτῃ ἐφάνη τὸ  τέρας,   εἰς ὁμιλίαν αὐτῷ συνελθεῖν· καὶ
[4, 2]   καὶ μετὰ ταῦτ´ ἰδόντα τὸ  τέρας   ἐν θαύματι γενέσθαι, τὴν δὲ
[4, 60]   τῷ σκήπωνι δεικνὺς πυνθάνηται, τὸ  τέρας   εὑρεθῆναι, ἀλλ´ ἐν Ῥώμῃ φάναι
[4, 59]   ἔτι καὶ νεαρόν. τοῦτο τὸ  τέρας   ἰδὼν Ταρκύνιος τοῦ μὲν
[4, 60]   ποιεῖν, καὶ λέγουσιν αὐτῷ τὸ  τέρας.   δ´ ὡς ἤκουσε μικρὸν
[4, 59]   αὐτῶν, τί βούλεται σημαίνειν τὸ  τέρας.   οὐδὲν δ´ αὐτῶν ἀποφαινομένων, ἀλλὰ
[4, 60]   μάθετε. ὅταν ἀφηγήσησθε αὐτῷ τὸ  τέρας,   οὐκ ἀκριβῶς μανθάνειν φήσας
[4, 61]   εἰσελθόντες φράζουσι τῷ μάντει τὸ  τέρας.   σοφιζομένου δ´ αὐτοῦ καὶ διαγράφοντος
[4, 59]   ταῖς ἐργασίαις. ἔνθα δὴ λέγεται  τέρας   τι θαυμαστὸν ὑπόγειον ὀρυττομένων τε
[4, 60]   ἔφησεν, ἄνδρες Ῥωμαῖοι· τὸ μὲν  τέρας   ὑμῖν πατὴρ διελεῖται καὶ
[4, 60]   οὐκ ἔνεστι μετατεθῆναι, διελεῖται τὸ  τέρας   ὑμῖν τι βούλεται σημαίνειν
[4, 2]   τὸν οἶκον, ἐν τὸ  τέρας   ὤφθη. μιχθέντος δή τινος αὐτῇ
[4, 1]   δύο καταλιπὼν νηπίους καὶ δύο  θυγατέρας   ἀνδράσιν ἤδη συνοικούσας. διάδοχος δὲ
[4, 4]   οἷς ἐνεγγύησε Ταρκύνιος τὰς ἑαυτοῦ  θυγατέρας   ἐκείνους ὑπεριδών, ἐὰν οἱ φονεύσαντες
[4, 11]   δ´ ἡμῶν καὶ μητέρας καὶ  θυγατέρας   καὶ πᾶν τὸ θῆλυ γένος
[4, 36]   γυναῖκας γαμετὰς προπηλακισμοὺς εἰς  θυγατέρας   παρθένους ἄλλην τινὰ περὶ
[4, 61]   τὴν ἔμπρησιν οἰκοδομηθεὶς κατὰ τοὺς  πατέρας   ἡμῶν εὑρέθη τῇ πολυτελείᾳ τῆς
[4, 83]   γῆς, καὶ δαίμονες, οἳ τοὺς  πατέρας   ἡμῶν λελόγχατε, καὶ πόλις θεοφιλεστάτη
[4, 61]   γῆς περιφερεῖς τε γραμμὰς καὶ  ἑτέρας   αὖθις εὐθείας καὶ καθ´ ἓν
[4, 3]   τἀριστεῖα πρῶτος ἁπάντων λαβεῖν· ἔπειθ´  ἑτέρας   γενομένης ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἔθνος
[4, 85]   πόλιν προορώμενοι πέμπουσι γράμματα καθ´  ἑτέρας   ὁδοὺς πρὸς τοὺς ἐπὶ τοῦ
[4, 3]   ἐκ ταύτης τῆς μάχης ἔλαβεν·  ἑτέρας   τε πολλὰς πρὸς τὸ αὐτὸ
[4, 81]   αὐτοῦ διατεθείμεθα; ~Τὰς μὲν οὖν  ἡμετέρας   τῶν πατρικίων συμφοράς, ἃς καὶ
[4, 69]   γυναῖκας αὐτοῖς βρέφεσιν ἀποκτείνουσα τὰς  μητέρας   ἐν ταῖς γοναῖς· τήν τ´
[4, 11]   ἀρεῖσθαι· γυναῖκας δ´ ἡμῶν καὶ  μητέρας   καὶ θυγατέρας καὶ πᾶν τὸ
[4, 63]   θυγατέρα κατοικῆσαι· καὶ τὰς ἀποικίας  ἀμφοτέρας   δυσὶ τῶν παίδων οἰκισταῖς ἀναθείς,
[4, 9]   τε καὶ ἀναγκάζονται δανείσματα ποιεῖν,  κουφοτέρας   εἰς τὸ λοιπὸν φέρητε, τιμήσασθαι
[4, 3]   αὐτὸ ἔθνος στρατείας καὶ μάχης  καρτερᾶς   περὶ πόλιν Ἤρητον ἀνδρειότατος ἁπάντων
[4, 61]   τὸ μέρος τε τῆς  Ἥρας   καὶ τῆς Ἀθηνᾶς ὑφ´
[4, 3]   ὅσα διὰ νόσους διὰ  γῆρας   ἀδύνατος ἦν ἐπιτελεῖν, δι´ ἑαυτοῦ
[4, 33]   πατρὸς μήτηρ, καὶ αὐτὴ διὰ  γῆρας   ἑτέρων δεομένη κηδεμόνων· ἀλλ´ ἐν
[4, 83]   ἄρα διὰ κακὴν φύσιν  πονηρὰς   τροφὰς τὸ φιλοτύραννον ἐμπέφυκεν οὐ
[4, 74]   ἀποδέδοται, πολλῶν ὄντων εἴ τινα  λυπηρὰς   ὄψεις καὶ ἐπιφθόνους τοῖς πολλοῖς
[4, 26]   Ἀρτέμιδος ἱερῷ κειμένη γραμμάτων ἔχουσα  χαρακτῆρας   {Ἑλληνικῶν} οἷς τὸ παλαιὸν
[4, 55]   ἐκδώσουσι τῷ πατρὶ τὰς ἰδίας  ἔχθρας   ἐλπίσαντες ἐπὶ τῷ σφετέρῳ συμφέροντι
[4, 54]   τάφρον ὀρυξάμενος εὐρυτέραν καὶ τεῖχος  ἐγείρας   ὑψηλότερον καὶ πύργοις διαλαβὼν τὸ
[4, 41]   οἱ πρότεροι βασιλεῖς, συγχέας καὶ  διαφθείρας   εἰς ὁμολογουμένην τυραννίδα μετέστησε τὴν
[4, 31]   ἔμελε, καταμισθοδοτήσας καὶ πάντα τρόπον  διαφθείρας,   καὶ οὐδὲ τότε μέντοι σαυτῷ
[4, 47]   θεραπόντων τοὺς πονηροτάτους ἐξευρὼν καὶ  διαφθείρας   χρήμασιν ἔπειθεν ὑπὸ νύκτα ξίφη
[4, 55]   ἀντέχειν ἔτι δυναμένου, πάσας δὲ  πείρας   ἐπιτεχνωμένου καὶ δόλους παντοδαποὺς συντιθέντος,
[4, 38]   δὲ καὶ ταύτης διήμαρτε τῆς  πείρας   Ταρκύνιος, ἀδημονῶν ἐπὶ τῷ
[4, 70]   τὴν ἀναίρεσιν αὐτῆς διηγουμένου τὰς  χεῖρας   ἀνατείνας εἰς τὸν οὐρανὸν εἶπεν·
[4, 14]   ἑνὶ τείχει περιέλαβεν, εἰς τέτταρας  μοίρας   διελὼν τὴν πόλιν καὶ θέμενος
[4, 15]   ὡς μὲν Φάβιός φησιν, εἰς  μοίρας   ἕξ τε καὶ εἴκοσιν, ἃς
[4, 15]   Τύλλιος εἰς ὁπόσας δήποτε  μοίρας   τὴν γῆν κατὰ τοὺς ὀρεινοὺς
[4, 35]   τοσούτοις χρόνοις ὕστερον ὥσπερ ἐκ  μακρᾶς   ἀνανήψας μέθης νῦν ἥκεις μου
[4, 71]   πεπόνθασιν ὑπὸ τοῦ τυράννου καὶ  μικρᾶς   ἀφορμῆς δέονται. ὅταν δὲ λάβωμεν
[4, 40]   βουλομένους τὸ δημοτικὸν ἰσχύος οὐ  μικρᾶς   ἐπειλημμένον ἐκ τῆς Τυλλίου πολιτείας,
[4, 11]   ἐμῆς ψυχῆς δέος εἰσέρχεται, μὴ  πικρὰς   ἀμοιβὰς τῆς δικαιοσύνης ἀπολάβω. ἐπιβουλεύομαι
[4, 39]   οὐκ ἄγει τὸ ζεῦγος· Οὐχ  ὁρᾷς,   εἶπεν, Τυλλία, τὸν πατέρα
[4, 43]   ταύτας καθαιρεθῆναι κελεύσας ἐκ τῆς  ἀγορᾶς   διέφθειρεν. ἔπειτα κατέλυσε τὰς ἀπὸ
[4, 40]   Ταρκύνιος, εἰ διὰ τῆς  ἀγορᾶς   νεκρὸς φέροιτο, ὡς ἔστι
[4, 28]   αὐτῷ βασιλεὺς Ταρκύνιος. ταύτας τὰς  κόρας   ἐπιγάμους γενομένας ἐκδίδοται τοῖς ἀδελφιδοῖς
[4, 81]   μὲν οὖν ἡμετέρας τῶν πατρικίων  συμφοράς,   ἃς καὶ τῶν πολεμίων ἄν
[4, 66]   λέγειν· Ἀκούσῃ τὰς ἐμάς, ἔφη,  συμφοράς,   πάτερ, οὐκ εἰς μακράν·
[4, 43]   ἀπανήλωσεν ἐπὶ τῆς πρώτης εὐθὺς  εἰσφορᾶς   ἀναγκαζομένου κατὰ κεφαλὴν ἑκάστου δραχμὰς
[4, 9]   τὰς εἰς τὸ δημόσιον γινομένας  εἰσφοράς,   δι´ ἃς οἱ πένητες ἐπιβαροῦνταί
[4, 18]   στρατείας τ´ ἀπέλυσε καὶ πάσης  εἰσφορᾶς   ἐποίησεν ἀτελεῖς. ἐγένοντο δὴ συμμορίαι
[4, 43]   κατέλυσε τὰς ἀπὸ τῶν τιμημάτων  εἰσφορὰς   καὶ εἰς τὸν ἐξ ἀρχῆς
[4, 15]   τοὺς χωρίτας καλεῖν χρημάτων  εἰσφορὰς   κατ´ ἄνδρα ἐκλέγειν, οὗτοι τά
[4, 20]   ἀφειμένων ἁπάσης στρατείας τε καὶ  εἰσφορᾶς   πολιτῶν πλῆθος ἦν· ὁποτέρᾳ δὲ
[4, 11]   καὶ ἀπὸ τῶν τιμημάτων τὰς  εἰσφορὰς   συνεισφέρειν· κοινῇ δὲ σύμπαντες, ὅτι
[4, 19]   ἐκ διαδοχῆς καὶ βραχείας συντελεῖν  εἰσφοράς·   τοῖς δ´ ἐλάττω τῶν ἱκανῶν
[4, 12]   αὐτὸν ἐβόων καὶ συγκαλεῖν τὰς  φράτρας   ἠξίουν καὶ ψῆφον ᾔτουν. ἀρξαμένων
[4, 12]   δὲ τοῦ δήμου καλῶν τὰς  φράτρας   κατὰ μίαν ἀνεδίδου τὰς ψήφους.
[4, 84]   εἶναι κυρίαν, διαστάντες κατὰ τὰς  φράτρας   ψῆφον ἐπενέγκατε, καὶ τοῦθ´ ὑμῖν
[4, 20]   καὶ κρίσιν ἐποιεῖτο κατὰ τὰς  φράτρας   ψηφοφορῶν· καὶ ἦσαν οἱ τἀλάχιστα
[4, 61]   ἔνεισι σηκοὶ παράλληλοι κοινὰς ἔχοντες  πλευράς,   μέσος μὲν τοῦ Διός,
[4, 4]   μὲν ἐπέταξε τὰς τῶν βασιλείων  θύρας   κλεῖσαι καὶ φύλακας ἐπ´ αὐταῖς
[4, 56]   παρ´ αὐτοῦ κελεύσας, ἦγε δι´  ἀρούρας   σιτοσπόρου καὶ τοὺς ὑπερέχοντας τῶν
[4, 79]   τὰς ὑποδεξαμένας τὰ δύστηνα σώματα  πυράς,   φίλους εἱστία καὶ γάμους ἐπετέλει
[4, 66]   ὅταν δὲ μάθῃς τὰς κατασχούσας  αἰσχρὰς   καὶ δεινὰς ἀνάγκας, βούλευσαι μετ´
[4, 54]   τούτων γινομένων ἠναγκάζοντο ἀμφότεροι τῆς  χώρας   ὅσα ἦν ἐρυμνὰ τειχίζοντες φρουρὰν
[4, 15]   πόλεως φυλῇ πάγῳ τῆς  χώρας   προστιθέντας· τῷ δὲ μὴ τιμησαμένῳ
[4, 75]   τῇ γυναικὶ πόλεώς τε καὶ  χώρας   τῆς Ῥωμαίων εἰργομένους τὸν ἀεὶ
[4, 27]   καὶ Ταρκυνιήτας καὶ Οὐιεντανούς, ἀφαιρέσει  χώρας   τιμωρησάμενος, ἣν κατεκληρούχησε Ῥωμαίων τοῖς
[4, 79]   καὶ οὔτ´ ἐκκομιδῆς οὔτε ταφῆς  ἐάσας   νομίμου τὸ σῶμα τυχεῖν· Ταρκυνίαν
[4, 9]   ἅπαντας μέγιστον τῶν περιοίκων δυναμένους,  ἀναγκάσας   δὲ τὸ Σαβίνων ἔθνος ὑποχείριον
[4, 77]   ἀλλ´ ὑπ´ ἐμοῦ. δ´  ἀναγκάσας   με μήθ´ ὡς φύσις
[4, 3]   ἱππεῖς καὶ μέχρι πόλεως Ἀντέμνης  ἐλάσας   τἀριστεῖα καὶ ἐκ ταύτης τῆς
[4, 8]   καὶ τὴν ἑταιρίαν τῶν Μαρκίων  ἐξελάσας   βεβαίως ἤδη τῆς ἀρχῆς ἐνόμιζε
[4, 20]   πολιτείας ἔσεσθαι κύριοι, τοὺς πένητας  ἀπελάσας   ἀπὸ τῶν κοινῶν· καὶ τοῦτο
[4, 21]   ἔφην, καταστρατηγήσας καὶ τοὺς πένητας  ἀπελάσας   τῶν κοινῶν. ὑπελάμβανον μὲν γὰρ
[4, 62]   ἐνέγκασα τὸ ἴσον ᾔτει χρυσίον.  θαυμάσας   δὴ τὸ βούλημα τῆς γυναικὸς
[4, 38]   εἰς τὸ συνέδριον. δὲ  θαυμάσας   τὴν τόλμαν αὐτοῦ τάχιον
[4, 62]   μεγάλην συμφορὰν ἀποφαίνοντες τὸ μὴ  πάσας   αὐτὸν τὰς βύβλους πρίασθαι, ἐκέλευσαν
[4, 82]   καὶ εἰκοστὸν ἔτος ἤδη τυραννῶν,  πάσας   ἀφῄρηται τὰς ἐν τῷ ζῆν
[4, 15]   τριάκοντα φυλὰς ἐπὶ Τυλλίου τὰς  πάσας   γενέσθαι λέγει καὶ οὐ χωρίζει
[4, 55]   ὑπομένοντος οὔτ´ ἀντέχειν ἔτι δυναμένου,  πάσας   δὲ πείρας ἐπιτεχνωμένου καὶ δόλους
[4, 25]   τῶν γὰρ πρὸ αὐτοῦ βασιλέων  ἁπάσας   ἀξιούντων ἐφ´ ἑαυτοὺς ἄγειν τὰς
[4, 78]   πρὸς ἀγνοοῦντας ἔμελλον λέγειν,  ἁπάσας   διεξῆλθον ἂν τὰς τοῦ τυράννου
[4, 25]   λαβὼν προθυμίαν ἔσχε καὶ αὐτὸς  ἁπάσας   τὰς μετεχούσας πόλεις τοῦ Λατίνων
[4, 82]   ἀπόλωλας οὐχ ὑπομείνασα τυραννικὴν ὕβριν,  ἁπάσας   ὑπεριδοῦσα τὰς ἐν τῷ ζῆν
[4, 43]   δραχμὰς δέκα εἰσφέρειν. συνόδους τε  συμπάσας,   ὅσαι πρότερον ἐγίνοντο κωμητῶν
[4, 38]   τ´ ἀπὸ τοῦ δίφρου, καὶ  συναρπάσας   τὸν γέροντα κεκραγότα καὶ τοὺς
[4, 38]   δ´ ἔξω τοῦ βουλευτηρίου μετέωρον  ἐξαρπάσας   αὐτὸν ἀκμάζων τὸ σῶμα καὶ
[4, 12]   πλήθους πολλὰ χαίρειν τῇ βουλῇ  φράσας,   ἣν οὐκ ἠξίωσεν ἐπικυρῶσαι τὰ
[4, 85]   ἐλευθερίαν παρακαλῶν, οὐδενὶ τῶν ἄλλων  φράσας   ἠπείγετο τοὺς υἱοὺς ἀναλαβὼν καὶ
[4, 65]   γυναικὸς καὶ πυνθανομένης, ὅστις εἴη,  φράσας   τοὔνομα σιωπᾶν ἐκέλευε καὶ μένειν
[4, 59]   τὴν περὶ τῶν τοιούτων ἐπιστήμην  ἐξετάσας   παρ´ αὐτῶν καὶ μαθὼν τὸν
[4, 42]   ἤδη κατέχειν ὑπελάμβανε τὴν ἀρχήν,  παρασκευάσας   ἐκ τῶν ἑταίρων τοὺς πονηροτάτους
[4, 10]   κατέσχε τὴν βασιλείαν ἀκόντων ἐκείνων.  κατασκευάσας   γὰρ ἐκ πολλοῦ φήμας λέγεσθαι
[4, 26]   μηδεὶς χρόνος αὐτοὺς ἀφανίσῃ, στήλην  κατασκευάσας   χαλκῆν ἔγραψεν ἐν ταύτῃ τά
[4, 45]   δὲ Ταρκύνιος αὐτὸς  καλέσας   αὐτοὺς ὑστέρει. ὡς δὲ πολὺς
[4, 47]   λαβών, ὡς σύλλογος διελύθη,  παρακαλέσας   τοὺς ἀναγκαιοτάτους ἐσκόπει μετ´ ἐκείνων,
[4, 58]   ἀτιμίαν χρημάτων ἀφαίρεσιν ἐζημίωσε,  συγκαλέσας   δ´ εἰς ἐκκλησίαν τὸ πλῆθος
[4, 59]   ὀρύγματος ἐπισχεῖν ἐκέλευσε τοὺς ἐργαζομένους·  συγκαλέσας   δὲ τοὺς ἐπιχωρίους μάντεις ἐπυνθάνετο
[4, 10]   τὸ παράδοξον τῆς ὄψεως ἐκκλησίαν  συγκαλέσας   προῆλθεν ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ
[4, 23]   ἐπὶ τῷ πράγματι καὶ δυσανασχετούντων  συγκαλέσας   τὸ πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν Πρῶτον
[4, 8]   ἐλπίσας τὴν ἀρχὴν καθέξειν, καὶ  συγκαλέσας   τὸ πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν τά
[4, 30]   τὰ δίκαια πρὸς αὐτὸν ἐρεῖν,  συγκαλέσας   τὸ συνέδριον· Ἄνδρες, ἔφη, βουλευταί,
[4, 35]   ἐγὼ περὶ σοῦ ποιήσω καὶ  συγκαλέσας   τὸν δῆμον παρέξομαί σοι δικαστὴν
[4, 21]   ἔλαθε τὸν δῆμον, ὥσπερ ἔφην,  καταστρατηγήσας   καὶ τοὺς πένητας ἀπελάσας τῶν
[4, 56]   παίων τὴν κεφαλὴν ἀπήραττε. ταῦτα  ποιήσας   ἀπέστειλε τὸν ἄγγελον οὐδὲν ἀποκρινάμενος
[4, 9]   ἀντιποιουμένας τῆς ἀρχῆς, ὑπηκόους δὲ  ποιήσας   Τυρρηνοὺς ἅπαντας μέγιστον τῶν περιοίκων
[4, 35]   με εἰς διαδικασίαν· ὧν οὐδέτερον  ἐποίησας,   ἀλλὰ τοσούτοις χρόνοις ὕστερον ὥσπερ
[4, 50]   καὶ τοὺς ὁμόσε χωρήσαντας μάχῃ  νικήσας   ἐπὶ τοὺς καλουμένους Πωμεντίνους ἦγε
[4, 65]   ἐν τῷ δωματίῳ σφάξειν αὐτὴν  ἀπειλήσας,   ἐὰν ἐπιχειρήσῃ φεύγειν βοᾶν.
[4, 30]   τοῦτο τὸ ἔργον οὐδὲν ἔτι  διαμελλήσας   Ταρκύνιος ἐπάγεται γυναῖκα τὴν
[4, 4]   παιδείας ἔτυχες, ἁπάντων μάλιστα σὲ  τιμήσας   φίλων καὶ συγγενῶν ἀνόσια παθὼν
[4, 38]   ἐκτήσατο πάππος ἐκ τῶν αἰχμαλώτων,  ἐτόλμησας   βασιλέα Ῥωμαίων σεαυτὸν ἀναδεῖξαι. ὡς
[4, 69]   πολλῶν καὶ ἀγαθῶν ἀνδρῶν ἀπολλυμένων.  ~Καταφρονήσας   γὰρ Ταρκύνιος τῆς δοκούσης
[4, 69]   ἀνέθηκε τῷ Ἀπόλλωνι· δὲ  διατρήσας   αὐτὴν ὅλην ὥσπερ αὐλὸν χρυσῆν
[4, 31]   τῶν κοινῶν οὐδενὸς ἔμελε,  καταμισθοδοτήσας   καὶ πάντα τρόπον διαφθείρας, καὶ
[4, 37]   διαλεχθεὶς καὶ εἰς πολλὴν αἰδῶ  καταστήσας   τοὺς συνισταμένους ἐπ´ αὐτῷ διέλυσε
[4, 6]   Ταρκυνίου κατεῖχεν ἀρχήν. ~Βούλομαι δ´  ἐπιστήσας   τὸν ἑξῆς λόγον ἀποδοῦναι τὰς
[4, 3]   ἐποιήσατο τὴν ἑτέραν τῶν θυγατέρων  ἐγγυήσας,   καὶ πάνθ´ ὅσα διὰ νόσους
[4, 60]   τὸ τέρας, οὐκ ἀκριβῶς μανθάνειν  φήσας   τι λέγετε περιγράψει τῷ
[4, 26]   συνεκάλει περὶ μεγάλων καὶ κοινῶν  φήσας   πραγμάτων συμβούλους αὐτοὺς συγκαλεῖν. ἐπεὶ
[4, 57]   πρὸς τὸν Ἀντίστιον γραφεῖσαν, ἐπιγινώσκειν  φήσας   τὴν σφραγῖδα τοῦ πατρὸς
[4, 12]   καιρόν, ἀλλὰ πολλὰς αὐτοῖς εἰδέναι  φήσας   χάριτας, ὅτι μέμνηνται τῶν εὐεργεσιῶν,
[4, 40]   οἰμωγῆς ἐπὶ τῷ Τυλλίου θανάτῳ  δείσας   Ταρκύνιος, εἰ διὰ τῆς
[4, 37]   Ταρκύνιον ἐβόων. ἐκεῖνος μὲν οὖν  δείσας   τὴν ἐκ χειρὸς δίκην ὁρμῆς
[4, 57]   ἐπὶ τὸν ὄλεθρον τοῦ Πέτρωνος  κατασκευασθείσας   ἐπιστολὰς σεσημειωμένας τῇ τοῦ πατρὸς
[4, 80]   τὴν πατρίδα καὶ πάντας ἡμᾶς  ἐπιτελεσθείσας,   εἰ δὴ καὶ παρανομίας δεῖ
[4, 14]   τὰς τοπικὰς τὰς ὑφ´ ἑαυτοῦ  διαταχθείσας   ἐποιεῖτο, ἡγεμόνας ἐφ´ ἑκάστης ἀποδείξας
[4, 50]   τοὺς δὲ λοιποὺς τρεψάμενος καὶ  κατακλείσας   εἰς τὸ τεῖχος, ὡς οὐκέτι
[4, 38]   ἠξίου συγγνώμονα γενέσθαι. ῥᾷστα δὲ  πείσας   τὸν ἄνδρα φύσει τ´ εὐδιάλλακτον
[4, 35]   ἐχαρίσαντό μοι· ῥᾳδίως γὰρ ἂν  ἔπεισας   αὐτούς, εἴ τι δίκαιον εἶχες
[4, 63]   κατὰ πολέμους καὶ δύο πόλεις  ἀποικίσας   τὴν μὲν καλουμένην Σιγνίαν οὐ
[4, 8]   τῶν πολιτῶν ἐτρέπετο, δι´ ἐκείνων  ἐλπίσας   τὴν ἀρχὴν καθέξειν, καὶ συγκαλέσας
[4, 45]   τῶν Λατίνων συνεδρεύειν, ἡμέραν τινὰ  ὁρίσας,   ὡς περὶ κοινῶν καὶ μεγάλων
[4, 28]   τῷ τε πρεσβυτέρῳ τὴν πρεσβυτέραν  ἁρμόσας   καὶ τῷ νεωτέρῳ τὴν νεωτέραν·
[4, 15]   δ´ οὖν Τύλλιος εἰς  ὁπόσας   δήποτε μοίρας τὴν γῆν κατὰ
[4, 59]   δὲ μετὰ τοῦτο τὸ ἔργον  ἀναπαύσας   τὸν λεὼν τῶν στρατειῶν καὶ
[4, 50]   οὐκέτι προῄεσαν ἐκ τῆς πόλεως,  παραστρατοπεδεύσας   αὐτοῖς ἀπετάφρευέ τε καὶ περιεχαράκου
[4, 37]   ἁπάντων ἐπὶ τούτῳ γενομένης σιωπῆσαι  κελεύσας   αὐτοὺς ἠξίου μηδὲν ἄχθεσθαι μηδὲ
[4, 22]   ἀπιέναι, μετέχειν τῆς ἰσοπολιτείας ἐπέτρεψε.  κελεύσας   γὰρ ἅμα τοῖς ἄλλοις ἅπασιν
[4, 22]   τρὶς περιαχθῆναι περὶ τὸ στρατόπεδον  κελεύσας   ἔθυσε τῷ κατέχοντι τὸ πεδίον
[4, 43]   κατέλιπεν, ἀλλὰ καὶ ταύτας καθαιρεθῆναι  κελεύσας   ἐκ τῆς ἀγορᾶς διέφθειρεν. ἔπειτα
[4, 56]   δὲ τὸν ἥκοντα παρ´ αὐτοῦ  κελεύσας,   ἦγε δι´ ἀρούρας σιτοσπόρου καὶ
[4, 22]   διέταξε τὸ περὶ τὰς τιμήσεις,  κελεύσας   τοὺς πολίτας ἅπαντας συνελθεῖν εἰς
[4, 10]   ἐκκλησίας ταῖς ἑξῆς ἡμέραις ἀπογράφεσθαι  κελεύσας   τοὺς ὑποχρέους, ὅσοι τὴν πίστιν
[4, 38]   φίλων πρὸς τὸν Τύλλιον, ἵνα  πιστεύσας   ὡς φίλῳ γεγονότι ἧττον αὐτὸν
[4, 84]   πατρίους νόμους Σπόριον Λουκρήτιον· κἀκεῖνος  ἀπολύσας   τὴν ἐκκλησίαν ἐκέλευσεν ἅπαντας ἥκειν
[4, 44]   δ´ ὑλοτομοῦντες, οἱ δὲ τὰς  κομιζούσας   ταῦθ´ ἁμάξας ἄγοντες, οἱ δ´
[4, 73]   αἱρέσεως ἅπασι φαινομένης διὰ τὰς  παρακολουθούσας   ἑκάστῃ τῶν πολιτειῶν κακίας τελευταῖος
[4, 61]   κεφαλάς. ταῦτα παρὰ τῶν πρεσβευσάντων  ἀκούσας   Ταρκύνιος ἐπέστησε τοῖς ἔργοις
[4, 1]   καὶ δύο θυγατέρας ἀνδράσιν ἤδη  συνοικούσας.   διάδοχος δὲ τῆς ἡγεμονίας
[4, 13]   δυσευρέτῳ μὲν ὄντι διὰ τὰς  περιλαμβανούσας   αὐτὸ πολλαχόθεν οἰκήσεις, ἴχνη δέ
[4, 69]   δὲ καὶ δυσίατος εἰς τὰς  κυούσας   γυναῖκας αὐτοῖς βρέφεσιν ἀποκτείνουσα τὰς
[4, 25]   ἔσχε καὶ αὐτὸς ἁπάσας τὰς  μετεχούσας   πόλεις τοῦ Λατίνων γένους συστῆσαι
[4, 26]   δόξαντα τοῖς συνέδροις καὶ τὰς  μετεχούσας   τῆς συνόδου πόλεις. αὕτη διέμεινεν
[4, 22]   αὐτοὺς τὰς κατὰ πόλιν τέτταρας  ὑπαρχούσας,   ἐν αἷς καὶ μέχρι τῶν
[4, 15]   τὰς ἔτι καὶ εἰς ἡμᾶς  ὑπαρχούσας   τριάκοντα καὶ πέντε φυλάς· Κάτων
[4, 66]   ἑτέρων. ὅταν δὲ μάθῃς τὰς  κατασχούσας   αἰσχρὰς καὶ δεινὰς ἀνάγκας, βούλευσαι
[4, 82]   καὶ τοὺς ἄλλους συγγενεῖς τὰς  κατασχούσας   αὐτὴν ἀνάγκας διεξῆλθε πολλὰς ποιησαμένη
[4, 46]   βασιλεῖς, ὅπλοις δὲ καὶ βίᾳ  κατισχύσας   τυραννικήν τε μοναρχίαν καταστησάμενος τοὺς
[4, 50]   πολλῷ πλείονα τῆς πολιτικῆς ὑπάρχουσαν.  δῃώσας   δ´ αὐτῶν τοὺς ἀγροὺς καὶ
[4, 75]   ἐπιψηφίσωσι τὴν γνώμην οἱ πολῖται,  δηλώσας   αὐτοῖς ἣν διανοούμεθα καταστήσασθαι πολιτείαν
[4, 5]   καὶ τῶν παιδίων ἑκάτερον εἰς  τὰς   ἀγκάλας ἐμβαλοῦσα τοῦ τε γαμβροῦ
[4, 30]   τῆς Τυλλίας λεγούσης ἄσμενος δέχεται  τὰς   αἱρέσεις Ταρκύνιος, καὶ αὐτίκα
[4, 6]   ἐπιστήσας τὸν ἑξῆς λόγον ἀποδοῦναι  τὰς   αἰτίας, δι´ ἃς οὔτε Φαβίῳ
[4, 70]   εἶχεν ἀληθινήν, ἀλλ´ ἐπίθετον, καὶ  τὰς   αἰτίας εἰπών, δι´ ἃς τὸ
[4, 40]   καὶ μνήματος ἐπιφανοῦς διὰ ταύτας  τὰς   αἰτίας οὐκ ἐξεγένετο τυχεῖν τῷ
[4, 54]   ἐξοικοδομεῖν τε καὶ ἀποταφρεύειν δεδοικότες  τὰς   αἰφνιδίους ἀλλήλων ἐφόδους. μᾶλλον δ´
[4, 27]   πόλεις, αἳ προεξανέστησάν τε καὶ  τὰς   ἄλλας ἐπηγάγοντο κατὰ Ῥωμαίων ἐξενεγκεῖν
[4, 25]   θεωρήσαντες δὲ καὶ πανηγυρίσαντες καὶ  τὰς   ἄλλας φιλοφροσύνας παρ´ ἀλλήλων ἀναλαβόντες,
[4, 19]   ἐπισιτισμὸν τῶν στρατευομένων καὶ εἰς  τὰς   ἄλλας χορηγίας τὰς πολεμικὰς ἐπιτελεσθησομένην
[4, 14]   γινομένας εἰς τὰ στρατιωτικὰ καὶ  τὰς   ἄλλας χρείας, ἃς ἕκαστον ἔδει
[4, 9]   μὴ θητεύητε ὄντες ἐλεύθεροι μηδὲ  τὰς   ἀλλοτρίας κτήσεις, ἀλλὰ τὰς ἰδίας
[4, 74]   καὶ τοὺς χρυσοῦς στεφάνους καὶ  τὰς   ἁλουργεῖς καὶ χρυσοσήμους ἀμπεχόνας, πλὴν
[4, 9]   τὸν βίον τοῖς ἐγγόνοις αὐτοῦ  τὰς   ἀμοιβὰς ἀποτίνειν, καὶ μὴ συγκατορύττειν
[4, 60]   αὐτοῦ τουτὶ μὲν τὸ πρὸς  τὰς   ἀνατολὰς βλέπον, τουτὶ δὲ τὸ
[4, 29]   τελευτήν; ὥσπερ ἀναμενούσης τῆς τύχης  τὰς   ἀνθρωπίνας μελλήσεις, τῆς φύσεως
[4, 28]   αἱ τῆς μιαρᾶς παραινέσεις ἐπὶ  τὰς   ἀνοσίους πράξεις τὸν οὐ πονηρὸν
[4, 9]   δέομαι πρὸς εἰδότας ὑμᾶς λέγειν,  τὰς   ἀντὶ τούτων ὀφειλομένας ἐμοὶ χάριτας
[4, 2]   τε Ῥωμαῖοι συντελοῦσιν ἱερουργίας καὶ  τὰς   ἀπὸ τῶν δείπνων ἀπαρχὰς ἁγίζουσιν,
[4, 43]   τῆς ἀγορᾶς διέφθειρεν. ἔπειτα κατέλυσε  τὰς   ἀπὸ τῶν τιμημάτων εἰσφορὰς καὶ
[4, 10]   ὀφείλουσι καὶ πόσον ἕκαστος, ἐπειδὴ  τὰς   ἀπογραφὰς ἔλαβε, τραπέζας θεὶς ἐν
[4, 63]   τὴν Ἡλίου θυγατέρα κατοικῆσαι· καὶ  τὰς   ἀποικίας ἀμφοτέρας δυσὶ τῶν παίδων
[4, 60]   Ταρπηίῳ λόφῳ. ταύτας ἐὰν φυλάττητε  τὰς   ἀποκρίσεις καὶ μηδὲν παράγησθε ὑπ´
[4, 79]   τὸν τῆς ἀδελφῆς θάλαμον ἤγετο  τὰς   ἀπορρήτους ἐμπεδῶν πρὸς αὐτὴν ὁμολογίας·
[4, 15]   καὶ αὐτὰς καλεῖ φυλὰς καὶ  τὰς   ἀστικὰς προστιθεὶς αὐταῖς τέτταρας· ὡς
[4, 74]   διάνοιαν ἀφίστασθαι τῆς ἐξουσίας συστέλλει  τὰς   αὐθάδεις φύσεις καὶ οὐκ ἐᾷ
[4, 34]   ἐκλειπόντων βασιλέων σὺν τούτοις καὶ  τὰς   βασιλείας αὐτῶν παραλαμβάνειν, οὐκ ἂν
[4, 62]   Ταρκυνίου τῆς αἰτηθείσης τιμῆς πρίασθαι  τὰς   βύβλους ἀπελθοῦσα τρεῖς ἐξ αὐτῶν
[4, 62]   λαβεῖν. μὲν οὖν γυνὴ  τὰς   βύβλους δοῦσα καὶ φράσασα τηρεῖν
[4, 62]   ἀποφαίνοντες τὸ μὴ πάσας αὐτὸν  τὰς   βύβλους πρίασθαι, ἐκέλευσαν ἀπαριθμῆσαι τῇ
[4, 2]   κοσμησαμένην, οἷς ἔθος ἐστὶ κοσμεῖσθαι  τὰς   γαμουμένας, κατακλεισθῆναι μόνην εἰς τὸν
[4, 14]   οὐκέτι κατὰ τὰς τρεῖς φυλὰς  τὰς   γενικὰς ὡς πρότερον, ἀλλὰ κατὰ
[4, 58]   τότε βοός, γράμμασιν ἀρχαϊκοῖς ἐπιγεγραμμένη  τὰς   γενομένας αὐτοῖς ὁμολογίας. ταῦτα πράξας
[4, 46]   κτησάμενος, καὶ τὰς συνθήκας παρείχετο  τὰς   γενομένας ταῖς πόλεσι πρὸς ἐκεῖνον.
[4, 14]   καὶ τὰς εἰσπράξεις τῶν χρημάτων  τὰς   γινομένας εἰς τὰ στρατιωτικὰ καὶ
[4, 72]   ὀλίγων προφερόμενοι καὶ τὰς στάσεις  τὰς   γινομένας τοῖς ταπεινοῖς πρὸς τοὺς
[4, 21]   πολιτείας μέρος κατ´ ἄνδρα διερωτώμενοι  τὰς   γνώμας ἐν τοῖς ἰδίοις ἕκαστοι
[4, 15]   τοὺς ἄνδρας, ἕτερον δέ τι  τὰς   γυναῖκας, ἄλλο δέ τι τοὺς
[4, 19]   διαίρεσιν ἐποιεῖτο τὴν τῶν λόχων,  τὰς   δὲ τῶν εἰσφορῶν ἐπιταγὰς κατὰ
[4, 79]   οὐδ´ ἀφοσιώσασθαι τῶν φαρμακειῶν ἀμφοτέρων  τὰς   διαβολάς, ὡς οὐχ ὑφ´ ἑαυτοῦ
[4, 25]   κοινὸν φερόντων ἀδικημάτων αὐτὸς ἐποιεῖτο  τὰς   διαγνώσεις, τῶν δ´ ἰδιωτικῶν ἰδιώτας
[4, 42]   οἱ δ´ ὑπάγοντες αὐτοὺς ὑπὸ  τὰς   δίκας ἄλλους ἐπ´ ἄλλαις ψευδέσιν
[4, 25]   ἁπάσας ἀξιούντων ἐφ´ ἑαυτοὺς ἄγειν  τὰς   δίκας καὶ πάντα τὰ ἐγκλήματα
[4, 85]   Ἀρδεάτας πεντεκαιδεκαετεῖς ἀπήγαγον ἐπ´ οἴκου  τὰς   δυνάμεις. {ἡ μὲν δὴ βασιλικὴ
[4, 45]   τοῖς μὴ κατὰ νόμους λαβοῦσι  τὰς   δυναστείας, ἀλλὰ διὰ τῶν ὅπλων
[4, 80]   μέντοι πάντες ὑφ´ ὑμῶν ἐπὶ  τὰς   δυναστείας παρήγοντο κατὰ τοὺς πατρίους
[4, 60]   βλέπον, τουτὶ δὲ τὸ πρὸς  τὰς   δύσεις, βόρειον δ´ αὐτοῦ τόδε
[4, 4]   βίος, οἷς ἐνεγγύησε Ταρκύνιος  τὰς   ἑαυτοῦ θυγατέρας ἐκείνους ὑπεριδών, ἐὰν
[4, 22]   θεραπόντων, ἐὰν μὴ θέλωσιν εἰς  τὰς   ἑαυτῶν πόλεις ἀπιέναι, μετέχειν τῆς
[4, 24]   δούλοις συγκεχωρηκότας εἶναι ἐλευθέροις μετὰ  τὰς   ἑαυτῶν τελευτάς, ἵνα χρηστοὶ καλῶνται
[4, 71]   Λουκρήτιός τε καὶ Κολλατῖνος ἀποδυράσθωσαν  τὰς   ἑαυτῶν τύχας ἅπαντα τὰ γενόμενα
[4, 80]   τοὺς συγγενεῖς καὶ κηδεστὰς γενομένων,  τὰς   εἰς τὴν πατρίδα καὶ πάντας
[4, 9]   συμβαλόντων κρατεῖν. ἵνα δὲ καὶ  τὰς   εἰς τὸ δημόσιον γινομένας εἰσφοράς,
[4, 14]   τε καταγραφὰς τῶν στρατιωτῶν καὶ  τὰς   εἰσπράξεις τῶν χρημάτων τὰς γινομένας
[4, 11]   ἀναγκασθήσονται καὶ ἀπὸ τῶν τιμημάτων  τὰς   εἰσφορὰς συνεισφέρειν· κοινῇ δὲ σύμπαντες,
[4, 76]   Βροῦτος, ἔνθα τοῖς συνάγουσι  τὰς   ἐκκλησίας δημηγορεῖν ἔθος ἦν, καὶ
[4, 20]   ἦν δὲ τὸ πλεονέκτημα περὶ  τὰς   ἐκκλησίας, ἐν αἷς τὰ μέγιστα
[4, 18]   ἃς Ῥωμαῖοι καλοῦσι κλάσσεις, {κατὰ}  τὰς   Ἑλληνικὰς κλήσεις παρονομάσαντες· γὰρ
[4, 66]   ποδαπὴν ὕβριν ἀξιοῦντος λέγειν· Ἀκούσῃ  τὰς   ἐμάς, ἔφη, συμφοράς, πάτερ,
[4, 44]   ὑπονόμους σήραγγας ἕτεροι καὶ πλάττοντες  τὰς   ἐν αὐταῖς καμάρας καὶ τὰς
[4, 82]   ἔτος ἤδη τυραννῶν, πάσας ἀφῄρηται  τὰς   ἐν τῷ ζῆν ἡδονὰς ἐλευθερίαν
[4, 82]   ὑπομείνασα τυραννικὴν ὕβριν, ἁπάσας ὑπεριδοῦσα  τὰς   ἐν τῷ ζῆν ἡδονάς, ἵνα
[4, 41]   τῶν ἐπιβουλευσόντων ἀσφάλειαν παρείχοντο. ἔπειτα  τὰς   ἐξόδους οὔτε συνεχεῖς οὔτε τεταγμένας,
[4, 49]   τριῶν δέουσαι πεντήκοντα ἐγένοντο. ταύτας  τὰς   ἑορτάς τε καὶ τὰς θυσίας
[4, 42]   πολλοὶ τῶν δυνατῶν, πρὶν ἁλῶναι  τὰς   ἐπαγομένας σφίσι δίκας, εἰδότες ὧν
[4, 85]   τὰς πύλας καὶ μεστὰς ὅπλων  τὰς   ἐπάλξεις ᾤχετο πάλιν ἐπὶ τὸ
[4, 20]   τάς τε κατὰ πόλιν καὶ  τὰς   ἐπὶ στρατοπέδου, καὶ νόμους τοὺς
[4, 57]   αὐτοῦ τῶν θεραπόντων τινὰς ἀργυρίῳ  τὰς   ἐπὶ τὸν ὄλεθρον τοῦ Πέτρωνος
[4, 40]   καὶ μέτριος ἀνὴρ γενόμενος ἔλυσε  τὰς   ἐπὶ τῷ μὴ πάντα τὰ
[4, 14]   ἐπὶ τῶν λόφων ταῖς μοίραις  τὰς   ἐπικλήσεις, τῇ μὲν Παλατίνην, τῇ
[4, 62]   παρακαθίστησιν, ὧν χωρὶς οὐκ ἐπιτρέπει  τὰς   ἐπισκέψεις τῶν χρησμῶν τοῖς ἀνδράσι
[4, 49]   Ταρκύνιος ἐπρεσβεύσατο καὶ πρὸς  τὰς   Ἑρνίκων πόλεις καὶ πρὸς τὰς
[4, 60]   λέγοντες ὑμεῖς καὶ ἀποκρινόμενοι πρὸς  τὰς   ἐρωτήσεις ἀναμάρτητοί τε καὶ ἀψευδεῖς
[4, 15]   ταῖς κατὰ πόλιν οὔσαις ἐκπεπληρῶσθαι  τὰς   ἔτι καὶ εἰς ἡμᾶς ὑπαρχούσας
[4, 9]   δ´ ἐστὲ καὶ ὑμεῖς διαμεμνῆσθαι  τὰς   εὐεργεσίας, ἃς πάππος αὐτῶν
[4, 81]   ὑμῶν τοὺς νόμους, ἀφῄρηται δὲ  τὰς   ἐφ´ ἱερὰ καὶ θυσίας συνόδους,
[4, 76]   καὶ αὐτίκα περὶ τῶν παραληψομένων  τὰς   ἡγεμονίας ἀνδρῶν βουλευόμενοι μεσοβασιλέα μὲν
[4, 39]   τῇ πληγῇ στενάξας ἄγει βίᾳ  τὰς   ἡμιόνους κατὰ τοῦ πτώματος. οὗτος
[4, 62]   πλειόνων ἐδυνήθη λαβεῖν, ἀπελθοῦσα πάλιν  τὰς   ἡμισείας τῶν ἀπολειπομένων κατέκαυσε καὶ
[4, 49]   ταύτας τὰς ἑορτάς τε καὶ  τὰς   θυσίας μέχρι τῶν καθ´ ἡμᾶς
[4, 9]   μηδὲ τὰς ἀλλοτρίας κτήσεις, ἀλλὰ  τὰς   ἰδίας γεωργῆτε· οὐ γὰρ ἂν
[4, 55]   καὶ οὐκ ἐκδώσουσι τῷ πατρὶ  τὰς   ἰδίας ἔχθρας ἐλπίσαντες ἐπὶ τῷ
[4, 36]   ἁπάντων αὐτὸς ἐγινόμην δικαστής, ἀλλὰ  τὰς   ἰδιωτικὰς δίκας ὑμῖν ἀπέδωκα διαγινώσκειν,
[4, 29]   μελλήσεις, τῆς φύσεως ἡμῶν  τὰς   καθ´ ἡλικίαν ἑκάστῳ τελευτὰς φερούσης,
[4, 11]   τὸν φύλακα τῶν βασιλέων καὶ  τὰς   κατ´ αὐτῶν ἐπιτελεσάμενον δίκας ἔμελλον
[4, 44]   ἐπιτήδειον, τὸ λοιπὸν ἠνάγκασεν ἐργάζεσθαι  τὰς   κατὰ πόλιν ἐργασίας, μέγιστον οἰόμενος
[4, 22]   οὐσίας, εἰς φυλὰς κατέταξεν αὐτοὺς  τὰς   κατὰ πόλιν τέτταρας ὑπαρχούσας, ἐν
[4, 81]   μαθεῖν; ἵνα δὲ μὴ μαντεύησθε  τὰς   καταράτους αὐτῶν φύσεις, ἀλλ´ ἀκριβῶς
[4, 66]   παρ´ ἑτέρων. ὅταν δὲ μάθῃς  τὰς   κατασχούσας αἰσχρὰς καὶ δεινὰς ἀνάγκας,
[4, 82]   πατέρα καὶ τοὺς ἄλλους συγγενεῖς  τὰς   κατασχούσας αὐτὴν ἀνάγκας διεξῆλθε πολλὰς
[4, 61]   κάπιτα γὰρ οἱ Ῥωμαῖοι καλοῦσι  τὰς   κεφαλάς. ταῦτα παρὰ τῶν πρεσβευσάντων
[4, 52]   καὶ εἶδον ἐπὶ δορατίων ἀναπεπηγυίας  τὰς   κεφαλὰς τῶν σφετέρων ἡγεμόνων· προὔτεινον
[4, 18]   τοῦτ´ ἐκεῖνοι λέγουσι κάλα καὶ  τὰς   κλάσσεις τὸ ἀρχαῖον ἐκάλουν καλέσεις·
[4, 7]   πράγμασιν ἐξεταζόμενος, ὥς φασι, παρὰ  τὰς   κοινὰς ἁπάντων ἐστὶ δόξας, καὶ
[4, 44]   οἱ δ´ ὑλοτομοῦντες, οἱ δὲ  τὰς   κομιζούσας ταῦθ´ ἁμάξας ἄγοντες, οἱ
[4, 28]   ἐνεγγύησεν αὐτῷ βασιλεὺς Ταρκύνιος. ταύτας  τὰς   κόρας ἐπιγάμους γενομένας ἐκδίδοται τοῖς
[4, 4]   τούτους ἅπαντας, ἐὰν μὲν ὑπομείνωσι  τὰς   κρίσεις, θανάτοις, ἐὰν δ´ ἐρήμους
[4, 15]   εἰς τὸν αὐτὸν πάγον, καὶ  τὰς   κτήσεις, ἐν αἷς βίος
[4, 69]   χαλεπωτάτη δὲ καὶ δυσίατος εἰς  τὰς   κυούσας γυναῖκας αὐτοῖς βρέφεσιν ἀποκτείνουσα
[4, 9]   κοινὸν εὐηργέτησεν ὑποτάξας μὲν ὑμῖν  τὰς   Λατίνων τοσαύτας πόλεις ἀντιποιουμένας τῆς
[4, 44]   πατρίκιοι τὰ τούτων κακὰ καὶ  τὰς   λατρείας ὁρῶντες ἔχαιρόν τ´ ἐν
[4, 62]   καὶ μετ´ οὐ πολὺν χρόνον  τὰς   λοιπὰς ἓξ ἐνέγκασα τῆς αὐτῆς
[4, 62]   ἡμισείας τῶν ἀπολειπομένων κατέκαυσε καὶ  τὰς   λοιπὰς τρεῖς ἐνέγκασα τὸ ἴσον
[4, 19]   ἐκέλευεν εἰσφέρειν. συνέβαινεν οὖν τοῖς  τὰς   μεγίστας ἔχουσιν οὐσίας ἐλάττοσι μὲν
[4, 20]   ἦσαν οἱ τἀλάχιστα κεκτημένοι τοῖς  τὰς   μεγίστας ἔχουσιν οὐσίας ἰσόψηφοι· ὀλίγων
[4, 44]   ἡμίεργα ὑπὸ τοῦ πάππου τελειῶσαι,  τὰς   μὲν ἐξαγωγίμους τῶν ὑδάτων τάφρους,
[4, 81]   κακῶς ἅπαντες ὑπ´ αὐτοῦ διατεθείμεθα;  ~Τὰς   μὲν οὖν ἡμετέρας τῶν πατρικίων
[4, 46]   πολλοὺς ὑπὲρ ἀμφοτέρων διεξῆλθε λόγους  τὰς   μὲν συνθήκας, ἃς ἐποιήσαντο πρὸς
[4, 19]   ἀπόρων. ~Ταύτῃ τῇ διακοσμήσει χρησάμενος  τὰς   μὲν τῶν στρατιωτῶν καταγραφὰς κατὰ
[4, 25]   προθυμίαν ἔσχε καὶ αὐτὸς ἁπάσας  τὰς   μετεχούσας πόλεις τοῦ Λατίνων γένους
[4, 26]   τε δόξαντα τοῖς συνέδροις καὶ  τὰς   μετεχούσας τῆς συνόδου πόλεις. αὕτη
[4, 69]   κυούσας γυναῖκας αὐτοῖς βρέφεσιν ἀποκτείνουσα  τὰς   μητέρας ἐν ταῖς γοναῖς· τήν
[4, 57]   ἐν ταῖς αἰτίαις, πέμπων ἐπὶ  τὰς   οἰκίας τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν ἀπέκτεινε
[4, 45]   Τύλλιος ἐτελεύτησε, πρὸς ὃν ἐποιήσαντο  τὰς   ὁμολογίας. γνοὺς δὲ ταῦτα προεῖπε
[4, 27]   ἐκείνῳ πόλεις οὐκέτι φυλάττειν ἐβούλοντο  τὰς   ὁμολογίας Τυλλίῳ τ´ οὐκ ἀξιοῦσαι
[4, 49]   τὰς Ἑρνίκων πόλεις καὶ πρὸς  τὰς   Οὐολούσκων προκαλούμενος κἀκείνους εἰς φιλίαν
[4, 5]   ἐπικηρύξας αὐτοῖς ἀϊδίους φυγὰς καὶ  τὰς   οὐσίας ἀναλαβὼν εἰς τὸ δημόσιον
[4, 9]   εἰς τὸ λοιπὸν φέρητε, τιμήσασθαι  τὰς   οὐσίας ἅπαντας κελεύσω καὶ ἀπὸ
[4, 46]   τῆς πατρίδος, τῶν δὲ περικόπτοι  τὰς   οὐσίας, ἁπάντων δ´ ἅμα τὴν
[4, 36]   τῆς πατρίδος στερομένους  τὰς   οὐσίας ἀπολωλεκότας ἄλλῃ τινὶ
[4, 58]   ἔφη τὴν ἰδίαν ἀποδιδόναι καὶ  τὰς   οὐσίας, ἃς ἔχουσι, συγχωρεῖν καὶ
[4, 22]   ἅπασιν ἐλευθέροις καὶ τούτους τιμήσασθαι  τὰς   οὐσίας, εἰς φυλὰς κατέταξεν αὐτοὺς
[4, 15]   Ῥωμαίους ἀπογράφεσθαί τε καὶ τιμᾶσθαι  τὰς   οὐσίας πρὸς ἀργύριον ὀμόσαντας τὸν
[4, 4]   ἡγεμονίαν οὗτος ἀνὴρ καὶ  τὰς   παρὰ τῆς τύχης πολλὰς καὶ
[4, 73]   τῆς αἱρέσεως ἅπασι φαινομένης διὰ  τὰς   παρακολουθούσας ἑκάστῃ τῶν πολιτειῶν κακίας
[4, 15]   ὢν τριάκοντα φυλὰς ἐπὶ Τυλλίου  τὰς   πάσας γενέσθαι λέγει καὶ οὐ
[4, 44]   τὰς ἐν αὐταῖς καμάρας καὶ  τὰς   παστάδας ἐγείροντες, καὶ τοῖς ταῦτα
[4, 31]   ἄνδρας ἐλθοῦσιν ὀρθῶς καὶ δικαίως  τὰς   πατρῴας καὶ προγονικὰς ἀπέδωκαν ἀρχάς·
[4, 41]   μᾶλλον φαιδρὸς ὀφθῆναι· καὶ  τὰς   περὶ τῶν ἀμφισβητήτων συμβολαίων κρίσεις
[4, 13]   {τῷ} δυσευρέτῳ μὲν ὄντι διὰ  τὰς   περιλαμβανούσας αὐτὸ πολλαχόθεν οἰκήσεις, ἴχνη
[4, 72]   Ἀθήνησι καταστῆσαι, τὰς ὕβρεις καὶ  τὰς   πλεονεξίας τῶν ὀλίγων προφερόμενοι καὶ
[4, 52]   ἐπὶ ταῖς αὐταῖς συνθήκαις παραλαβὼν  τὰς   πόλεις ἐπὶ Σύεσσαν ᾤχετο. ἐκεῖθεν
[4, 46]   τῶν ὁμολογιῶν διεξελθὼν καὶ μεγάλα  τὰς   πόλεις εὐεργετήσειν ὑποσχόμενος, ἐὰν ἐν
[4, 25]   οἱ περὶ τοὺς αὐτοὺς τόπους  τὰς   πόλεις ἱδρυσάμενοι ἱερὰ κατεσκεύασαν ἀπὸ
[4, 27]   προχειρισθέντες σὺν ἱκετηρίαις ἐπιτρέποντες Τυλλίῳ  τὰς   πόλεις καὶ μηδὲν ἀνήκεστον βουλεῦσαι
[4, 19]   καὶ εἰς τὰς ἄλλας χορηγίας  τὰς   πολεμικὰς ἐπιτελεσθησομένην συμμετρησάμενος, ὁπόση τις
[4, 44]   ἦν πιστὸν ἑαυτῷ καὶ εἰς  τὰς   πολεμικὰς χρείας ἐπιτήδειον, τὸ λοιπὸν
[4, 46]   παρανομώτατον ἀποφαίνων καὶ πονηρότατον καὶ  τὰς   πράξεις αὐτοῦ διεξιών, ἃς ἐπὶ
[4, 49]   ἔθνους δύο πόλεις ἐδέξαντο μόναι  τὰς   προκλήσεις, Ἐχετρανοί τε καὶ Ἀντιᾶται.
[4, 85]   βασιλέως τυραννὶς γενομένη, διὰ ταύτας  τὰς   προφάσεις καὶ ὑπὸ τούτων κατελύθη
[4, 85]   ἐξεγένετο πρώτοις πρὶν κλεισθῆναι  τὰς   πύλας διαδρᾶναι, τοσοῦτο μόνον ἀπαγγελλόντων,
[4, 67]   τῶν τυράννων. ἄρτι δ´ αὐτῷ  τὰς   πύλας ἐξεληλυθότι συναντᾷ κατὰ δαίμονα
[4, 71]   τοιάδε· Πρῶτον μὲν διὰ φυλακῆς  τὰς   πύλας ἔχωμεν, ἵνα μηδὲν τῶν
[4, 85]   τὴν ἀπόστασιν. εὑρὼν δὲ κεκλεισμένας  τὰς   πύλας καὶ μεστὰς ὅπλων τὰς
[4, 8]   Τυλλίου ἀναχθῶσιν, ἀναγκάσαι τὸν ἄνδρα  τὰς   ῥάβδους ἀποθέσθαι καὶ τὰ λοιπὰ
[4, 11]   ἐν ἄλλοις τισί. παραλάβετε δὴ  τὰς   ῥάβδους καὶ δότε, εἰ βούλεσθε,
[4, 7]   τοῖς ἄλλοις ἅπασι τοῖς συγγράψασι  τὰς   Ῥωμαϊκὰς ἱστορίας. προειρημένων δὴ τούτων
[4, 6]   πατρὸς ἔγημεν, ἅπαντες ὁμολογοῦσιν οἱ  τὰς   Ῥωμαϊκὰς συγγράψαντες ἱστορίας. παραγίνεται δ´
[4, 43]   συμβόλαια, πάντας ἀνεῖλε· καὶ οὐδὲ  τὰς   σανίδας, ἐν αἷς ἦσαν γεγραμμένοι,
[4, 35]   τῶν ἐμῶν ποιησάμενον ἁμαρτημάτων καὶ  τὰς   σαυτοῦ πράξεις ἐξαριθμησάμενον καλεῖν με
[4, 72]   πλεονεξίας τῶν ὀλίγων προφερόμενοι καὶ  τὰς   στάσεις τὰς γινομένας τοῖς ταπεινοῖς
[4, 76]   δηλοῦν, κωνσίλια γὰρ οἱ Ῥωμαῖοι  τὰς   συμβουλὰς καλοῦσιν· ὕπατοι δ´ ὑφ´
[4, 66]   τῇ στολῇ, οὔτε προσαγορεύουσα κατὰ  τὰς   συναντήσεις οὐδένα τῶν ἀσπαζομένων οὔτ´
[4, 54]   τοῖς μακροῖς πολέμοις δῃουμένης διὰ  τὰς   συνεχεῖς τῶν πολεμίων εἰσβολὰς τῆς
[4, 34]   εἰπεῖν ἔχεις, τί οὐ φέρεις  τὰς   συνθήκας εἰς μέσον; ἀλλ´ οὐκ
[4, 46]   πάππος αὐτοῦ πολέμῳ κτησάμενος, καὶ  τὰς   συνθήκας παρείχετο τὰς γενομένας ταῖς
[4, 11]   φιλόπολιν καὶ τηλικοῦτο διαπραξαμένους ἄγος  τάς   τε δίκας ἐρήμους ἐκλιπόντας καὶ
[4, 20]   τε καὶ ἀναγκαιοτάτων, ἀρχὰς ἀποδεῖξαι  τάς   τε κατὰ πόλιν καὶ τὰς
[4, 14]   οἴκησιν μήτ´ ἄλλοθι που συντελεῖν,  τάς   τε καταγραφὰς τῶν στρατιωτῶν καὶ
[4, 37]   μακρὰν καὶ συμπαθῆ διεξῆλθε δημηγορίαν  τάς   τε πολεμικὰς ἑαυτοῦ πράξεις ἐξαριθμούμενος,
[4, 4]   τοῦ βασιλέως ἀγγελλομένου, παραλαβὼν σὺ  τάς   τε ῥάβδους καὶ τὴν τῶν
[4, 14]   γενικὰς ὡς πρότερον, ἀλλὰ κατὰ  τὰς   τέτταρας τὰς τοπικὰς τὰς ὑφ´
[4, 22]   Τύλλιος ἐπειδὴ διέταξε τὸ περὶ  τὰς   τιμήσεις, κελεύσας τοὺς πολίτας ἅπαντας
[4, 58]   καίτοι πικρὸς ὀργὴν καὶ περὶ  τὰς   τιμωρίας τῶν ἐχθρῶν ἀπαραίτητος ὢν
[4, 14]   πρότερον, ἀλλὰ κατὰ τὰς τέτταρας  τὰς   τοπικὰς τὰς ὑφ´ ἑαυτοῦ διαταχθείσας
[4, 59]   τὴν κατασκευὴν τῶν ἱερῶν ἐγίνετο  τὰς   τοῦ πάππου προθυμούμενος εὐχὰς ἐπιτελέσαι.
[4, 78]   ἔμελλον λέγειν, ἁπάσας διεξῆλθον ἂν  τὰς   τοῦ τυράννου παρανομίας, ἐφ´ αἷς
[4, 14]   τῷ κοινῷ παρέχειν, οὐκέτι κατὰ  τὰς   τρεῖς φυλὰς τὰς γενικὰς ὡς
[4, 72]   ἐφ´ ἑνὶ δυνάστῃ τὰ κοινὰ  τὰς   τυραννικὰς διεξιοῦσι παρανομίας, αἷς ἄλλοι
[4, 23]   μετέχειν καὶ μὴ διακρίνοντας αὐτῶν  τὰς   τύχας μηδ´ εἴ τινες ἐκ
[4, 4]   συγγένειαν ἀφανίσωσι, πρῶτον μὲν ἐπέταξε  τὰς   τῶν βασιλείων θύρας κλεῖσαι καὶ
[4, 42]   βουλὴν αὐτὸς κατεστήσατο παραγαγὼν ἐπὶ  τὰς   τῶν ἐκλιπόντων τιμὰς τοὺς ἰδίους
[4, 72]   δὲ συνεβούλευον ὥσπερ Ἀθήνησι καταστῆσαι,  τὰς   ὕβρεις καὶ τὰς πλεονεξίας τῶν
[4, 71]   ἔτι κατεχόμενοι ὡς πρότερον οὔτε  τὰς   ὕβρεις τῶν Ταρκυνίου παίδων τε
[4, 16]   μὲν ἐποίησε νεωτέρων λόχους, οἷς  τὰς   ὑπαιθρίους ἀπέδωκε στρατείας, τετταράκοντα δὲ
[4, 61]   καθ´ ἓν ἕκαστον χωρίον ποιουμένου  τὰς   ὑπὲρ τῆς εὑρέσεως ἐρωτήσεις οὐδὲν
[4, 9]   ἔζη χρόνον, ἐκείνῳ προσῆκεν ὑμᾶς  τὰς   ὑπὲρ τῶν εὐεργεσιῶν χάριτας εἰδέναι,
[4, 79]   θαυμαστὰ ἔργα, πρὶν μαρανθῆναι  τὰς   ὑποδεξαμένας τὰ δύστηνα σώματα πυράς,
[4, 44]   τὰ ἄχθη φέροντες· μεταλλεύοντές τε  τὰς   ὑπονόμους σήραγγας ἕτεροι καὶ πλάττοντες
[4, 14]   κατὰ τὰς τέτταρας τὰς τοπικὰς  τὰς   ὑφ´ ἑαυτοῦ διαταχθείσας ἐποιεῖτο, ἡγεμόνας
[4, 12]   ποιεῖν αὐτὸν ἐβόων καὶ συγκαλεῖν  τὰς   φράτρας ἠξίουν καὶ ψῆφον ᾔτουν.
[4, 12]   συνελθόντος δὲ τοῦ δήμου καλῶν  τὰς   φράτρας κατὰ μίαν ἀνεδίδου τὰς
[4, 84]   γνώμην εἶναι κυρίαν, διαστάντες κατὰ  τὰς   φράτρας ψῆφον ἐπενέγκατε, καὶ τοῦθ´
[4, 20]   διάσκεψιν καὶ κρίσιν ἐποιεῖτο κατὰ  τὰς   φράτρας ψηφοφορῶν· καὶ ἦσαν οἱ
[4, 23]   καὶ ταῖς ἄλλαις πολιτικαῖς χρείαις  τὰς   χάριτας, ἐν οἷς μάλιστα δέονται
[4, 24]   ἀδικημάτων ταύτας φέρονται παρ´ αὐτῶν  τὰς   χάριτας· οἱ δ´ ἵνα τὸν
[4, 70]   καὶ τὴν ἀναίρεσιν αὐτῆς διηγουμένου  τὰς   χεῖρας ἀνατείνας εἰς τὸν οὐρανὸν
[4, 12]   τὰς φράτρας κατὰ μίαν ἀνεδίδου  τὰς   ψήφους. ἁπάσαις δὲ ταῖς φράτραις
[4, 25]   καὶ ἐπὶ μήκιστον χρόνον καρποῦνται  τὰς   ὠφελείας, πάντων μάλιστα τῶν τοιούτων
[4, 7]   ἔτει στρατευόμενος ἐν τῷ πρὸς  Ἀρδεάτας   εἰσάγεται πολέμῳ καὶ πάντα τὰ
[4, 85]   τοῦ πολέμου καταστησάμενοι πρὸς τοὺς  Ἀρδεάτας   πεντεκαιδεκαετεῖς ἀπήγαγον ἐπ´ οἴκου τὰς
[4, 55]   παρῆν ἑταίρους τε πολλοὺς καὶ  πελάτας   ἐπαγόμενος ὡς αὐτόμολος καὶ ἵνα
[4, 23]   τοὺς ἐκ τῶν ἀπελευθέρων γινομένους  πελάτας   τοῖς ἐγγόνοις τοῖς ἑαυτῶν καταλείποντας.
[4, 38]   κακῶς ὅλον ἑαυτὸν ἐκ τοῦ  πτώματας   ἔχων. ~Τὰ μετὰ ταῦτα δεινὰ
[4, 25]   ἄξια σπουδῆς ἡγησάμενος ὄψεώς τ´  ἀπάτας,   οὐκ ἀληθεῖς βίου καὶ πραγμάτων
[4, 10]   ἦν καὶ δίκαιος περὶ τοὺς  εὐεργέτας,   ἐπαινούντων, τῶν δ´, ὅτι φιλάνθρωπος
[4, 36]   μοί τινας συνοίδασιν εἰς γυναῖκας  γαμετὰς   προπηλακισμοὺς εἰς θυγατέρας παρθένους
[4, 38]   τὸν γέροντα κεκραγότα καὶ τοὺς  ὑπηρέτας   ἐπικαλούμενον ἔφερε. γενόμενος δ´ ἔξω
[4, 27]   ἐξενεγκεῖν τὸν πόλεμον, Καιρητανοὺς καὶ  Ταρκυνιήτας   καὶ Οὐιεντανούς, ἀφαιρέσει χώρας τιμωρησάμενος,
[4, 24]   εἰσαγομένους. καὶ μάλιστα μὲν τοὺς  τιμητὰς   ἀξιώσαιμ´ ἂν τούτου τοῦ μέρους
[4, 14]   μοίρᾳ τῶν τεττάρων οἰκοῦντας, ὥσπερ  κωμήτας,   μήτε μεταλαμβάνειν ἑτέραν οἴκησιν μήτ´
[4, 20]   τῆς πολιτείας ἔσεσθαι κύριοι, τοὺς  πένητας   ἀπελάσας ἀπὸ τῶν κοινῶν· καὶ
[4, 21]   ὥσπερ ἔφην, καταστρατηγήσας καὶ τοὺς  πένητας   ἀπελάσας τῶν κοινῶν. ὑπελάμβανον μὲν
[4, 9]   καὶ μηδ´ ἐλευθέρους ἡγεῖσθαι τοὺς  πένητας   ὑμῶν. ἵνα δὲ καὶ λαμβάνωσι
[4, 11]   οἱ δανεισταὶ μὲν ὅτι τοὺς  πένητας   ὑμῶν οὐκ εἴασα τὴν ἐλευθερίαν
[4, 27]   εἰς τοὺς θεοὺς ἀσεβημάτων, οὓς  ἐγγυητὰς   ποιησάμενοι τῶν ὁμολογιῶν παρέβησαν τὰ
[4, 22]   περὶ τὰς τιμήσεις, κελεύσας τοὺς  πολίτας   ἅπαντας συνελθεῖν εἰς τὸ μέγιστον
[4, 83]   ἐπὶ στρατοπέδου συνόντας ἅμα Ταρκυνίῳ  πολίτας   δεδοίκασιν, ὡς ἐκείνῳ μὲν συναγωνιουμένους,
[4, 71]   κατηγορείτω τῆς τυραννίδος καὶ τοὺς  πολίτας   ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν παρακαλείτω. ἔσται
[4, 85]   ἐκκλησίαν Βροῦτος δημαγωγῶν καὶ τοὺς  πολίτας   ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν παρακαλῶν, οὐδενὶ
[4, 24]   ἄρχειν ἀξιούσῃ τόπου τοιούτους ποιεῖσθαι  πολίτας.   ἔχοι δ´ ἄν τις πολλὰ
[4, 21]   τ´ ὀλίγους ἔχοντος ἐν αὑτῷ  πολίτας   καὶ τοῦ πάνυ πολλούς· καὶ
[4, 10]   τὸν ἄνδρα καὶ παρακρουόμενον τοὺς  πολίτας   μᾶλλον πείσαντα καὶ φανερῶς
[4, 18]   ἐπιφανεστάτους λοχαγούς. τοὺς δὲ λοιποὺς  πολίτας,   οἳ τίμησιν εἶχον ἐλάττονα δώδεκα
[4, 61]   Ῥωμαῖοι, λέγετε πρὸς τοὺς ἑαυτῶν  πολίτας,   ὅτι κεφαλὴν εἵμαρται γενέσθαι συμπάσης
[4, 59]   λαφύρων ἐπιτελέσαι προαιρούμενος ἅπαντας τοὺς  τεχνίτας   ἐπέστησε ταῖς ἐργασίαις. ἔνθα δὴ
[4, 61]   Ταρκύνιος ἐπέστησε τοῖς ἔργοις τοὺς  τεχνίτας·   καὶ τὰ μὲν πολλὰ ἐξειργάσατο
[4, 9]   τοὺς ὀρφανούς, οἷς τοσαύτας ὀφείλω  χάριτας;   ἀλλ´ οὔτε τὴν ἐμαυτοῦ προδώσω
[4, 9]   ὑμᾶς τὰς ὑπὲρ τῶν εὐεργεσιῶν  χάριτας   εἰδέναι, ἐπειδὴ δὲ τετελεύτηκε τὸν
[4, 23]   ταῖς ἄλλαις πολιτικαῖς χρείαις τὰς  χάριτας,   ἐν οἷς μάλιστα δέονται πράγμασι,
[4, 24]   ταύτας φέρονται παρ´ αὐτῶν τὰς  χάριτας·   οἱ δ´ ἵνα τὸν δημοσίᾳ
[4, 12]   ἀλλὰ πολλὰς αὐτοῖς εἰδέναι φήσας  χάριτας,   ὅτι μέμνηνται τῶν εὐεργεσιῶν, καὶ
[4, 9]   τὰς ἀντὶ τούτων ὀφειλομένας ἐμοὶ  χάριτας   τοῖς παιδίοις ἀποδοῦναι τούτοις. οὐ
[4, 15]   γένοιτο ἐπὶ τὰ ὅπλα τοὺς  χωρίτας   καλεῖν χρημάτων εἰσφορὰς κατ´
[4, 50]   αὐτῶν καὶ τέκνα καὶ τοὺς  ὑπομείναντας   αἰχμαλώτους γενέσθαι καὶ τὸ τῶν
[4, 4]   δεῖ μὴ περιορᾶν τοὺς ἐκεῖνον  ἀποκτείναντας   ἄνδρας ἀνοσίους καὶ πᾶσιν ἡμῖν
[4, 11]   βασιλείαν ἀποδιδόναι, οὓς ὑμεῖς Ταρκύνιον  ἀποκτείναντας   τὸν βασιλέα ὑμῶν ἄνδρα χρηστὸν
[4, 33]   πράγμασιν ἐπιστὰς ἐγὼ τούς τ´  ἀποκτείναντας   τὸν πάππον ὑμῶν ἐτιμωρησάμην καὶ
[4, 43]   πρότερον ἐβλάπτοντο περὶ τὰ συμβόλαια,  πάντας   ἀνεῖλε· καὶ οὐδὲ τὰς σανίδας,
[4, 23]   δυνάμεις αἰεὶ διαρκεῖς, κἂν πρὸς  πάντας   ἀνθρώπους ἀναγκασθῇ πολεμεῖν. χωρὶς δὲ
[4, 11]   συγγενεῖς τε καὶ φίλους Ταρκυνίου  πάντας   ἀρεῖσθαι· γυναῖκας δ´ ἡμῶν καὶ
[4, 70]   εἰς τοῦτο διαλεχθείς. ἐπεὶ δὲ  πάντας   εἶδεν ἐπὶ τῆς αὐτῆς γνώμης
[4, 14]   οἰκίαν ἕκαστος οἰκεῖ. Ἔπειτα κατὰ  πάντας   ἐκέλευσε τοὺς στενωποὺς {ἱερὰ} ἐγκατασκευασθῆναι
[4, 53]   ὀλίγους, τοτὲ δὲ πᾶσι πρὸς  πάντας,   ἐν αἷς πολλάκις μὲν οἱ
[4, 49]   καὶ ἐκεχειρίας εἶναι πᾶσι πρὸς  πάντας   ἐνομοθέτησε θυσίας τε συντελεῖσθαι κοινὰς
[4, 4]   ἔξω· ἔπειτ´ ἐκ τοῦ δωματίου  πάντας   ἐξελθεῖν κελεύσασα τοὺς ἄλλους, ἐν
[4, 26]   ἄλλα ἕξουσιν ἀγαθὰ βουλευτήριον ἐγκαταστησάμενοι  πάντας   ἔπεισε τοὺς ἐν τῷ συνεδρίῳ
[4, 80]   τὰς εἰς τὴν πατρίδα καὶ  πάντας   ἡμᾶς ἐπιτελεσθείσας, εἰ δὴ καὶ
[4, 4]   ἡμῖν ταῖς ἀθλίαις γυναιξίν· ἀλλὰ  πάντας   ἡμᾶς φανερῶς τε καὶ κρύφα
[4, 23]   ὡς πολυανθρωπίας, ἵνα διαρκέσῃ πρὸς  πάντας   τοὺς πολέμους οἰκείοις ὅπλοις χρωμένη,
[4, 78]   καὶ βασιλικῶς χρώμενον, ἀλλ´ ὑπερβεβληκότα  πάντας   ὕβρει τε καὶ παρανομίᾳ τοὺς
[4, 4]   αὐτοῖς δίκας· τιμωρησάμενος δὲ τούτους  ἅπαντας,   ἐὰν μὲν ὑπομείνωσι τὰς κρίσεις,
[4, 57]   εἰς τὸν τῶν πατρικίων ἀριθμὸν  ἅπαντας   ἐγγράψειν οἰκίας τε καὶ κλήρους
[4, 34]   τὰ πράγματ´ ἐβουλήθην· καὶ συναγαγὼν  ἅπαντας   εἰς ἐκκλησίαν ἀπεδίδουν αὐτοῖς τὴν
[4, 18]   τὸν ἀριθμὸν ὄντας τῶν προτέρων,  ἅπαντας   εἰς ἕνα συντάξας λόχον στρατείας
[4, 19]   τῆς τιμήσεως ἐπιβάλλον ἑκάστῳ διάφορον  ἅπαντας   ἐκέλευεν εἰσφέρειν. συνέβαινεν οὖν τοῖς
[4, 15]   θυσίαν ταύτην καὶ τὴν σύνοδον  ἅπαντας   ἐκέλευσε τοὺς ὁμοπάγους κατὰ κεφαλὴν
[4, 64]   νυκτὸς πολὺ μέρος, ἐπειδὴ καθεύδειν  ἅπαντας   ἐνόμιζεν, ἀναστὰς ἧκεν ἐπὶ τὸ
[4, 4]   τοῦ βασιλέως θάνατον καὶ πρὸς  ἅπαντας   ἐξενεχθῆναι παρασκευάσωμεν, ὅτι πληγὴν οὐδεμίαν
[4, 71]   εἰπὼν ἐκάλει καὶ τοὺς ἄλλους  ἅπαντας   ἐπὶ τὸν αὐτὸν ὅρκον· οἱ
[4, 84]   κἀκεῖνος ἀπολύσας τὴν ἐκκλησίαν ἐκέλευσεν  ἅπαντας   ἥκειν εἰς τὸ πεδίον, ἔνθα
[4, 9]   λοιπὸν φέρητε, τιμήσασθαι τὰς οὐσίας  ἅπαντας   κελεύσω καὶ ἀπὸ τοῦ τιμήματος
[4, 70]   ἔπειθεν αὐτοὺς τὴν αὐτὴν γνώμην  ἅπαντας   λαβόντας ἐξελάσαι Ταρκύνιόν τε καὶ
[4, 9]   ἀρχῆς, ὑπηκόους δὲ ποιήσας Τυρρηνοὺς  ἅπαντας   μέγιστον τῶν περιοίκων δυναμένους, ἀναγκάσας
[4, 9]   καὶ τὰ δίκαια πᾶσι πρὸς  ἅπαντας   ὅμοια. εἰς τοῦτο γὰρ ἥκουσί
[4, 12]   καὶ τοὺς ἐκ τῶν ἀγρῶν  ἅπαντας   παρεῖναι. συνελθόντος δὲ τοῦ δήμου
[4, 15]   ἡλικίαν εἶχον. ταῦτα καταστησάμενος ἐκέλευσεν  ἅπαντας   Ῥωμαίους ἀπογράφεσθαί τε καὶ τιμᾶσθαι
[4, 22]   τὰς τιμήσεις, κελεύσας τοὺς πολίτας  ἅπαντας   συνελθεῖν εἰς τὸ μέγιστον τῶν
[4, 59]   ἐκ Συέσσης λαφύρων ἐπιτελέσαι προαιρούμενος  ἅπαντας   τοὺς τεχνίτας ἐπέστησε ταῖς ἐργασίαις.
[4, 50]   τοὺς ἀγροὺς καὶ τοὺς ὁμόσε  χωρήσαντας   μάχῃ νικήσας ἐπὶ τοὺς καλουμένους
[4, 26]   τοῦ μὴ βαρβάρους εἶναι τοὺς  οἰκίσαντας   τὴν Ῥώμην. οὐ γὰρ ἂν
[4, 15]   τιμᾶσθαι τὰς οὐσίας πρὸς ἀργύριον  ὀμόσαντας   τὸν νόμιμον ὅρκον, μὲν
[4, 4]   τῶν ὅπλων ἐξουσίαν κάλει τοὺς  βουλεύσαντας   ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον ἐπὶ τὸν δῆμον
[4, 5]   μὲν ἐδήλωσε τοῖς παροῦσι τοὺς  βουλεύσαντας   ἐπὶ τῷ βασιλεῖ τὸν φόνον,
[4, 47]   κατάλυσιν τοῦ δεσπότου καὶ ἀποθέσθαι  κρύψαντας   ἐν τοῖς σκευοφόροις. τῇ δ´
[4, 15]   φυλῇ πάγῳ τῆς χώρας  προστιθέντας·   τῷ δὲ μὴ τιμησαμένῳ τιμωρίαν
[4, 6]   ὅσοι γράφουσιν υἱοὺς εἶναι τοὺς  καταλειφθέντας   παῖδας ὑπὸ Ταρκυνίου, ἵνα μή
[4, 11]   πρὸς τὰ χρέα ὑπ´ αὐτῶν  ἀχθέντας·   οἱ δὲ κατανοσφιζόμενοι τὰ δημόσια
[4, 37]   ἔχει Ταρκύνιος, καλεῖν αὐτὸν καὶ  διδαχθέντας,   ἐάν τ´ ἀδικούμενον εὕρωσιν ἐάν
[4, 25]   ὁμοῦ καὶ τέκνοις κατὰ τοὺς  ἀποδειχθέντας   χρόνους συνέθυόν τε καὶ συνεπανηγύριζον
[4, 5]   φόνον, καὶ τοὺς ἐπὶ τοὖργον  ἀποσταλέντας   ὑπ´ αὐτῶν δεδεμένους παρήγαγεν· ἔπειθ´
[4, 43]   γὰρ νόμους τοὺς ὑπὸ Τυλλίου  γραφέντας,   καθ´ οὓς ἐξ ἴσου τὰ
[4, 20]   τοὺς ἀπὸ τοῦ μεγίστου τιμήματος  καταγραφέντας,   ἐν οἷς ἦσαν οἵ τε
[4, 23]   εἰ δὲ χρηστούς, μὴ περιορᾶν  ὄντας   ἀλλοτρίους· ἄτοπόν τε πρᾶγμα ποιεῖν
[4, 26]   καὶ τὰ δίκαια τάττειν Ἕλληνας  ὄντας   βαρβάροις· Ῥωμαίους δὲ τὴν ἁπάντων
[4, 40]   αὐτῷ τινας συνεπιβουλεῦσαι· ἀδυνάτους δ´  ὄντας   δι´ ἑτέρου τρόπου τὴν ἐξουσίαν
[4, 24]   ἂν εὕρωσιν ἀξίους τῆς πόλεως  ὄντας,   εἰς φυλὰς καταγράψουσι καὶ μένειν
[4, 79]   ἀμφοτέρους ἐπιχειρήματα ἐπὶ ταῖς δυσμαῖς  ὄντας   ἤδη τοῦ βίου; Σερούιον μὲν
[4, 21]   ἀπόρους μίαν ψῆφον ἔχειν πολλοὺς  ὄντας   καὶ τελευταίους καλεῖσθαι. γενομένου δὲ
[4, 70]   εἶδεν ἐπὶ τῆς αὐτῆς γνώμης  ὄντας   οὐ λόγων ἔφη δεῖν οὐδ´
[4, 18]   ἡμίσους μνῶν, πλείους τὸν ἀριθμὸν  ὄντας   τῶν προτέρων, ἅπαντας εἰς ἕνα
[4, 21]   ἔχοντας τίμημα λόχους, πλείους μὲν  ὄντας   τῶν ὑπολειπομένων, ἐλάττονα δ´ ἀριθμὸν
[4, 47]   νύκτα ξίφη πολλὰ παρ´ αὐτοῦ  λαβόντας   εἰσενεγκεῖν εἰς τὴν κατάλυσιν τοῦ
[4, 57]   σεσημειωμένας τῇ τοῦ πατρὸς σφραγῖδι  λαβόντας   ἔνδον ἀποθέσθαι. ὡς δ´ οἱ
[4, 70]   αὐτοὺς τὴν αὐτὴν γνώμην ἅπαντας  λαβόντας   ἐξελάσαι Ταρκύνιόν τε καὶ τοὺς
[4, 9]   ὥσπερ νῦν κρατεῖν οὔτε χάριτι  λαβόντας   οὔτ´ ὠνῇ κτησαμένους, ἀλλὰ τοὺς
[4, 81]   θυσίας συνόδους, πέπαυκε δὲ τοὺς  ἀρχαιρεσιάζοντας   καὶ ψηφοφοροῦντας καὶ περὶ τῶν
[4, 81]   ψηφοφοροῦντας καὶ περὶ τῶν κοινῶν  ἐκκλησιάζοντας,   ἀναγκάζει δ´ ὅσα δούλους ἀργυρωνήτους
[4, 34]   Ἄγκος Μάρκιος βασιλεὺς κατέλιπεν  ἀκμάζοντας,   οὐχ υἱωνοὺς καὶ νηπίους, ὥσπερ
[4, 15]   δηλοῦντας γυναῖκάς τε καὶ παῖδας  ὀνομάζοντας   καὶ ἐν τίνι κατοικοῦσιν ἕκαστοι
[4, 37]   ἐκέλευσε διὰ πάντων τῶν στενωπῶν  διεξιόντας   τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν συγκαλεῖν.
[4, 62]   χρυσίον, ὅσον ᾔτει καὶ τοὺς  περιόντας   τῶν χρησμῶν λαβεῖν. μὲν
[4, 63]   νεοττοὺς ἀπέκτειναν καὶ τοὺς αἰετοὺς  προσιόντας   ἀπὸ τῆς νομῆς ἀμύττοντές τε
[4, 27]   οὐκ ἀξιοῦντας ἄρχεσθαι τὸν χαλινὸν  ἑκόντας   λαβεῖν. εἰκοστῷ δ´ οὖν ἔτει
[4, 26]   καὶ τοὺς ἀπὸ τῶν πόλεων  ἥκοντας   λόγον διεξῆλθε παρακλητικὸν ὁμονοίας, διδάσκων
[4, 15]   νόμισμα καταφέρειν ὑπὲρ ἑκάστου τοὺς  προσήκοντας,   εἰς μὲν τὸν τῆς Εἰλειθυίας
[4, 58]   καταλαμβάνει δεινὰ τοὺς ὑπὸ τυράννων  ἁλόντας   προσδοκώντων, εἰ δὲ τὰ κράτιστα
[4, 73]   πολιτείας ὑμῖν παραινῶ καὶ τοὺς  μέλλοντας   ἕξειν τὴν ἁπάντων ἐξουσίαν μήτε
[4, 75]   λοχῖτιν ἐκκλησίαν ὀνομασάτω τε τοὺς  μέλλοντας   ἕξειν τὴν ἐνιαύσιον ἡγεμονίαν καὶ
[4, 81]   τῶν κακῶν οὐδὲ τὴν ἐλαχίστην  λαμβάνοντας;   τίς οὖν ὅρος ἔσται τῶν
[4, 16]   τῆς νεότητος εἰς πόλεμον ἐξιούσης  ὑπομένοντας   ἐν τῇ πόλει τὰ ἐντὸς
[4, 23]   τῆς πόλεως μετέχειν καὶ μὴ  διακρίνοντας   αὐτῶν τὰς τύχας μηδ´ εἴ
[4, 83]   τινες ὑμῶν τοὺς ἐπὶ στρατοπέδου  συνόντας   ἅμα Ταρκυνίῳ πολίτας δεδοίκασιν, ὡς
[4, 21]   πλεῖστον τῶν ἄλλων μεταλαχόντας καὶ  πράξοντας   ὅσα δεῖ. οὗτος κόσμος
[4, 84]   αὐτῶν ἄνδρας αἱρεῖται δύο τοὺς  πράξοντας   ὅσα τοῖς βασιλεῦσιν ἐξῆν, Βροῦτόν
[4, 84]   καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἀποδεικνύναι βασιλικὴν  ἕξοντας   ἐξουσίαν, οὓς ἂν ὑμεῖς ἐν
[4, 76]   ἑαυτήν· ὑπ´ ἐκείνου δὲ τοὺς  ἕξοντας   τὴν τῶν βασιλέων ἐξουσίαν ὀνομασθῆναι
[4, 5]   καὶ τοὺς Μαρκίους ἐκήρυττεν ἥκειν  ὑφέξοντας   δίκην· ὡς δ´ οὐχ ὑπήκουον,
[4, 62]   δύο προχειρισάμενος καὶ δημοσίους αὐτοῖς  θεράποντας   δύο παραζεύξας ἐκείνοις ἀπέδωκε τὴν
[4, 23]   καὶ ἀμαθὲς ἅπασι τοῖς ξένοις  ἐπιτρέποντας   τῆς πόλεως μετέχειν καὶ μὴ
[4, 23]   πελάτας τοῖς ἐγγόνοις τοῖς ἑαυτῶν  καταλείποντας.   Τοιαῦτα λέγοντος αὐτοῦ συνεχώρησαν οἱ
[4, 11]   ἄγος τάς τε δίκας ἐρήμους  ἐκλιπόντας   καὶ φυγῆς ἑαυτοῖς τιμησαμένους πυρὸς
[4, 26]   ἔπεισε τοὺς ἐν τῷ συνεδρίῳ  παρόντας·   καὶ μετὰ τοῦτο κατεσκεύασεν ἐξ
[4, 55]   τοὺς πιστοτάτους ἔπεμπεν ὡς αὐτομόλους  φράσοντας   τοῖς Γαβίοις δι´ ἀπορρήτων, ὅτι
[4, 83]   ἐκείνῳ μὲν συναγωνιουμένους, ἡμῖν δὲ  πολεμήσοντας,   οὐκ ὀρθῶς δεδοίκασι. βαρεῖα γὰρ
[4, 78]   ἑαυτῶν συναγωνιστὰς ἀξιώσωμεν ἡμῖν γενέσθαι,  πράττοντας   ἐλευθερίαν τῇ πατρίδι, ἧς οὔτε
[4, 82]   ἄλλων ἄρχειν ἀξιοῦν, αὐτοὺς δὲ  δουλεύοντας   ἑτέροις ὑπομένειν, καὶ περὶ μὲν
[4, 19]   ᾤετο τοὺς μὲν περὶ μειζόνων  κινδυνεύοντας   ἄθλων μείζονας ὑπομένειν κακοπαθείας τοῖς
[4, 9]   νῦν μὲν ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς  κινδυνεύοντας,   εἰ δ´ πρώτη πεῖρα
[4, 15]   τετιμῆσθαι, πατέρων τε ὧν εἰσι  γράφοντας   καὶ ἡλικίαν ἣν ἔχουσι δηλοῦντας
[4, 21]   τῶν κινδύνων πλεῖστον τῶν ἄλλων  μεταλαχόντας   καὶ πράξοντας ὅσα δεῖ. οὗτος
[4, 17]   τούτους ἔταξε σαυνία καὶ σφενδόνας  ἔχοντας   ἔξω τάξεως συστρατεύεσθαι. τέτταρας δὲ
[4, 21]   ὑπολειπομένων, ἐλάττονα δ´ ἀριθμὸν ἀνθρώπων  ἔχοντας·   μάλιστα δὲ τῷ τοὺς ἀπόρους
[4, 39]   τινὰς τῶν θεραπόντων ἐπ´ αὐτὸν  ἔχοντας   ξίφη· οἳ τάχει πολλῷ τὴν
[4, 9]   πολλὰ εἰσφέρειν, τοὺς δ´ ὀλίγα  ἔχοντας   ὀλίγα. δοκεῖ δέ μοι καὶ
[4, 17]   συστρατεύεσθαι. τέτταρας δὲ λόχους οὐδὲν  ἔχοντας   ὅπλον ἀκολουθεῖν ἐκέλευσε τοῖς ἐνόπλοις·
[4, 19]   δὴ χρήματα συνεισφέρειν τοὺς οὐκ  ἔχοντας,   ὁπόθεν συνεισοίσουσιν, ἀλλὰ τῶν καθ´
[4, 17]   ὑπολειπομένων τοὺς ἐλάττω πεντακισχιλίων δραχμῶν  ἔχοντας   οὐσίαν ἄχρι πέντε καὶ εἴκοσι
[4, 30]   καὶ τῶν πατρικίων τοὺς ἀλλοτρίως  ἔχοντας   πρὸς τὸν βασιλέα καὶ τὰ
[4, 84]   ἔνθα σύνηθες αὐτοῖς ἦν ἀρχαιρεσιάζειν,  ἔχοντας   τὰ ὅπλα ἐν τάχει. ἀφικομένων
[4, 22]   τῶν πρὸ τῆς πόλεως πεδίων  ἔχοντας   τὰ ὅπλα καὶ τάξας τούς
[4, 21]   ἐπιφέρειν ψῆφον τοὺς τὸ μέγιστον  ἔχοντας   τίμημα λόχους, πλείους μὲν ὄντας
[4, 10]   χρόνῳ, καὶ τοὺς οὐδένα κλῆρον  ἔχοντας   τῶν πολιτῶν πρὸς ἑαυτὸν ἀπογράφεσθαι·
[4, 9]   κτησαμένους, ἀλλὰ τοὺς μηδένα κλῆρον  ἔχοντας   ὑμῶν, ἵνα μὴ θητεύητε ὄντες
[4, 72]   γινομένας τοῖς ταπεινοῖς πρὸς τοὺς  ὑπερέχοντας   ἐλευθέρᾳ τε πόλει τὴν ἰσονομίαν
[4, 56]   Σέξτος, ὅτι κελεύει τοὺς  ὑπερέχοντας   τῶν Γαβίων ἀναιρεῖν, συνεκάλεσεν εἰς
[4, 56]   δι´ ἀρούρας σιτοσπόρου καὶ τοὺς  ὑπερέχοντας   τῶν σταχύων ἀποθραύων ἐρρίπτει χαμαὶ
[4, 10]   τοὺς καρπουμένους τε καὶ ἰδίᾳ  κατέχοντας   αὐτὴν ἐν ὡρισμένῳ τινὶ χρόνῳ,
[4, 84]   βασιλείαν μὲν οὐκέτι καταστήσασθαι δοκεῖ,  ἄρχοντας   δὲ δύο καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν
[4, 71]   ἐὰν ἴδωσιν ἡμᾶς τοὺς πατρικίους  ἄρχοντας   τῆς ἐλευθερίας· πολλὰ γὰρ καὶ
[4, 76]   Λεύκιον Ταρκύνιον Κολλατῖνον. τοὺς δ´  ἄρχοντας   τούτους ἔταξαν καλεῖσθαι κατὰ τὴν
[4, 26]   ἔχειν προστασίαν μεγέθει τε πόλεως  προὔχοντας   καὶ πραγμάτων ὄγκῳ καὶ τῇ
[4, 27]   θριάμβοις τελευτῶν ἠνάγκασε τοὺς οὐκ  ἀξιοῦντας   ἄρχεσθαι τὸν χαλινὸν ἑκόντας λαβεῖν.
[4, 14]   ἐν ἑκάστῃ μοίρᾳ τῶν τεττάρων  οἰκοῦντας,   ὥσπερ κωμήτας, μήτε μεταλαμβάνειν ἑτέραν
[4, 15]   γράφοντας καὶ ἡλικίαν ἣν ἔχουσι  δηλοῦντας   γυναῖκάς τε καὶ παῖδας ὀνομάζοντας
[4, 81]   δούλους ἀργυρωνήτους {αἰσχύνης ἄξια} ταλαιπωρεῖν  λατομοῦντας   ὑλοτομοῦντας ἀχθοφοροῦντας, ἐν ταρτάροις καὶ
[4, 81]   ἀργυρωνήτους {αἰσχύνης ἄξια} ταλαιπωρεῖν λατομοῦντας  ὑλοτομοῦντας   ἀχθοφοροῦντας, ἐν ταρτάροις καὶ βαράθροις
[4, 23]   τινες ἐκ δούλων ἐγένοντο ἐλεύθεροι  πολυπραγμονοῦντας,   τοὺς δὲ παρὰ σφίσι δεδουλευκότας
[4, 23]   μὲν ἐπισταμένους ὑπομιμνήσκων, τοὺς δ´  ἀγνοοῦντας   διδάσκων, ὅτι πόλει δυναστείας ἐφιεμένῃ
[4, 78]   εἶχον, ὅσον ἐβουλόμην, πρὸς  ἀγνοοῦντας   ἔμελλον λέγειν, ἁπάσας διεξῆλθον ἂν
[4, 81]   {αἰσχύνης ἄξια} ταλαιπωρεῖν λατομοῦντας ὑλοτομοῦντας  ἀχθοφοροῦντας,   ἐν ταρτάροις καὶ βαράθροις δαπανωμένους,
[4, 81]   πέπαυκε δὲ τοὺς ἀρχαιρεσιάζοντας καὶ  ψηφοφοροῦντας   καὶ περὶ τῶν κοινῶν ἐκκλησιάζοντας,
[4, 4]   καὶ μεθ´ ὅπλων αὐτοῖς ὁμόσε  χωροῦντας,   ἐὰν ἄρα καὶ τούτων δέῃ.
[4, 20]   καὶ τῶν ἀναλωμάτων, ὡς εἶδεν  ἀγανακτοῦντας   αὐτούς, δι´ ἑτέρου τρόπου τήν
[4, 24]   ἐν αἰτίαις σχῇ τις, ὡς  ῥιπτοῦντας   εἰκῆ τὰ καλά. ἐτύγχανον δὴ
[4, 81]   νομίζειν ἔσεσθαι τοὺς ἐξ ἐκείνου  φύντας,   οἷς πονηρὸν μὲν γένος, πονηραὶ
[4, 24]   ἔδοξεν εἶναί μοι πρὸς τοὺς  ἐπιτιμῶντας   τοῖς Ῥωμαίων ἔθεσιν εἰπεῖν. ~Ὁ
[4, 78]   πράττειν δὲ πολλά, καὶ πρὸς  εἰδότας   οἱ λόγοι, τὰ μέγιστα καὶ
[4, 9]   ὀλίγων, οὓς οὐδὲν δέομαι πρὸς  εἰδότας   ὑμᾶς λέγειν, τὰς ἀντὶ τούτων
[4, 2]   τὴν Ὀκρισίαν πρώτην φέρουσαν τοὺς  εἰωθότας   πελάνους ἐπὶ τὸ πῦρ καὶ
[4, 45]   ἐν Φερεντίνῳ γινομένην ἀγορὰν τοὺς  εἰωθότας   ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ τῶν Λατίνων
[4, 36]   πατρίδος στερομένους τὰς οὐσίας  ἀπολωλεκότας   ἄλλῃ τινὶ συμφορᾷ κεχρημένους
[4, 24]   ἐπίσταμαί τινας ἅπασι τοῖς δούλοις  συγκεχωρηκότας   εἶναι ἐλευθέροις μετὰ τὰς ἑαυτῶν
[4, 19]   ἀμφότερα, τοὺς δὲ περὶ μηδενὸς  δεδοικότας   μηδὲν κακοπαθεῖν, τῶν μὲν εἰσφορῶν
[4, 52]   ἧκεν ἐπὶ τοὺς ἐν Φιδήνῃ  ἐστρατοπεδευκότας   τῶν Σαβίνων, οἷς οὔπω δῆλος
[4, 51]   ἦγεν ἐπὶ τοὺς πρὸς Ἠρήτῳ  κατεστρατοπεδευκότας   καὶ τίθεται τὸν χάρακα μετέωρον
[4, 23]   πολυπραγμονοῦντας, τοὺς δὲ παρὰ σφίσι  δεδουλευκότας   ἀναξίους ἡγεῖσθαι ταύτης τῆς χάριτος·
[4, 24]   βασιλέα τὸν πρῶτον ἐπιχειρήσαντα τοὺς  δεδουλευκότας   ἀστοὺς ποιεῖν μήτε τοὺς παραδεξαμένους
[4, 34]   ὅταν ἐκλίπωσιν οἱ λαβόντες τοὺς  δεδωκότας   ἔχειν· εἰ μή τι τοιοῦτον
[4, 35]   ἐχρῆν σε παραγενόμενον ἐπὶ τοὺς  δεδωκότας   μοι τὴν ἐξουσίαν ἀγανακτεῖν καὶ
[4, 36]   ἐπὶ τῆς ἐμῆς ἀρχῆς ἀκρίτους  ἀπολωλότας   τῆς πατρίδος στερομένους
[4, 16]   ὑπὲρ τετταράκοντα καὶ πέντε ἔτη  γεγονότας   ἀπὸ τῶν ἐχόντων τὴν στρατεύσιμον
[4, 6]   υἱοὺς Ταρκύνιος ἐκ ταύτης  γεγονότας   τῆς γυναικός. ἀλλὰ μὴν εἴγ´
[4, 23]   προθυμία χρηστοῖς εἶναι περὶ τοὺς  δεσπότας,   ἐὰν μάθωσιν, ὅτι τῆς ἐλευθερίας
[4, 14]   ἐχούσῃ χαριέστεροι γίνωνται περὶ τοὺς  δεσπότας   καὶ τὰ λυπηρὰ τῆς τύχης
[4, 49]   δέουσαι πεντήκοντα ἐγένοντο. ταύτας τὰς  ἑορτάς   τε καὶ τὰς θυσίας μέχρι
[4, 38]   ἀγορὰν καὶ πρὸ τοῦ βουλευτηρίου  στὰς   ἐκέλευσε τῷ κήρυκι τοὺς βουλευτὰς
[4, 25]   δ´ ἰδιωτικῶν ἰδιώτας ἔταξεν εἶναι  δικαστάς,   ὅρους καὶ κανόνας αὐτοῖς τάξας,
[4, 64]   μέρος, ἐπειδὴ καθεύδειν ἅπαντας ἐνόμιζεν,  ἀναστὰς   ἧκεν ἐπὶ τὸ δωμάτιον, ἐν
[4, 38]   μόγις δ´ ἐκ τοῦ πτώματος  ἀναστὰς   πρεσβύτης ὡς εἶδε μεστὰ
[4, 79]   περιβόητα καὶ δεινὰ περὶ τοὺς  κηδεστὰς   ἀμφοτέρους ἐπιχειρήματα ἐπὶ ταῖς δυσμαῖς
[4, 80]   τῶν εἰς τοὺς συγγενεῖς καὶ  κηδεστὰς   γενομένων, τὰς εἰς τὴν πατρίδα
[4, 85]   δὲ κεκλεισμένας τὰς πύλας καὶ  μεστὰς   ὅπλων τὰς ἐπάλξεις ᾤχετο πάλιν
[4, 62]   τύραννον οὐκ ἐπιχωρία βύβλους ἐννέα  μεστὰς   Σιβυλλείων χρησμῶν ἀπεμπολῆσαι θέλουσα. οὐκ
[4, 19]   εἰσφέρειν. συνέβαινεν οὖν τοῖς τὰς  μεγίστας   ἔχουσιν οὐσίας ἐλάττοσι μὲν οὖσιν,
[4, 20]   οἱ τἀλάχιστα κεκτημένοι τοῖς τὰς  μεγίστας   ἔχουσιν οὐσίας ἰσόψηφοι· ὀλίγων δ´
[4, 78]   τὴν προαίρεσιν ἀποδειξάμενοι τὴν ἑαυτῶν  συναγωνιστὰς   ἀξιώσωμεν ἡμῖν γενέσθαι, πράττοντας ἐλευθερίαν
[4, 65]   δωματίου κοιμωμένους εἰσέρχεται ξίφος ἔχων.  ~Ἐπιστὰς   δὲ τῇ κλίνῃ διεγερθείσης ἅμα
[4, 33]   προσήκοντα ἀποκαλεῖς. τοιούτοις μέντοι πράγμασιν  ἐπιστὰς   ἐγὼ τούς τ´ ἀποκτείναντας τὸν
[4, 25]   ἑαυτοῦ μνήμην τοῖς ἐπιγινομένοις καταλιπεῖν.  ἐφιστὰς   δὲ τὴν διάνοιαν ἐπὶ τὰ
[4, 49]   Λατίνας καλοῦντες, καὶ φέρουσιν εἰς  αὐτὰς   αἱ μετέχουσαι τῶν ἱερῶν πόλεις
[4, 80]   δὴ καὶ παρανομίας δεῖ καλεῖν  αὐτάς,   ἀλλ´ οὐκ ἀνατροπὰς καὶ ἀφανισμοὺς
[4, 15]   τε καὶ εἴκοσιν, ἃς καὶ  αὐτὰς   καλεῖ φυλὰς καὶ τὰς ἀστικὰς
[4, 28]   νεωτέρῳ τὴν νεωτέραν· οὕτως οἰόμενος  αὐτὰς   μάλιστα συνοίσεσθαι τοῖς λαβοῦσιν. ἔτυχε
[4, 52]   τῶν σφετέρων ἡγεμόνων· προὔτεινον γὰρ  αὐτὰς   οἱ Ῥωμαῖοι καταπλήξεως τῶν πολεμίων
[4, 27]   μενούσαις ἐν ταῖς γραφείσαις πρὸς  αὐτὰς   συνθήκαις ὑπὸ βασιλέως Ταρκυνίου· τρεῖς
[4, 73]   καὶ δι´ δυσχεραίνουσιν ἅπαντες  αὐτάς,   ταῦθ´ ὑμῖν ἐπανορθώσασθαί τε καὶ
[4, 42]   τῷ σφετέρῳ νομίζοντες ἀγαθῷ γενήσεσθαι·  τοιαύτας   γὰρ αὐτοῖς ὑπέτεινεν Ταρκύνιος
[4, 67]   τεθνάναι περὶ τῆς ἐλευθερίας  τοιαύτας   ὕβρεις ὑπὸ τῶν τυράννων γενομένας
[4, 80]   θάνατος. ~Ἀλλὰ τί τούτοις ἐπιτιμῶ  τοσαύτας   ἔχων αὐτοῦ παρανομίας κατηγορεῖν ἔξω
[4, 9]   καὶ προδῶ τοὺς ὀρφανούς, οἷς  τοσαύτας   ὀφείλω χάριτας; ἀλλ´ οὔτε τὴν
[4, 9]   ὑποτάξας μὲν ὑμῖν τὰς Λατίνων  τοσαύτας   πόλεις ἀντιποιουμένας τῆς ἀρχῆς, ὑπηκόους
[4, 60]   παρ´ ἡμῖν ἐν Ταρπηίῳ λόφῳ.  ταύτας   ἐὰν φυλάττητε τὰς ἀποκρίσεις καὶ
[4, 43]   ἦσαν γεγραμμένοι, κατέλιπεν, ἀλλὰ καὶ  ταύτας   καθαιρεθῆναι κελεύσας ἐκ τῆς ἀγορᾶς
[4, 40]   βασιλικῆς καὶ μνήματος ἐπιφανοῦς διὰ  ταύτας   τὰς αἰτίας οὐκ ἐξεγένετο τυχεῖν
[4, 49]   πόλεις τριῶν δέουσαι πεντήκοντα ἐγένοντο.  ταύτας   τὰς ἑορτάς τε καὶ τὰς
[4, 28]   ἣν ἐνεγγύησεν αὐτῷ βασιλεὺς Ταρκύνιος.  ταύτας   τὰς κόρας ἐπιγάμους γενομένας ἐκδίδοται
[4, 85]   τελευταίου βασιλέως τυραννὶς γενομένη, διὰ  ταύτας   τὰς προφάσεις καὶ ὑπὸ τούτων
[4, 24]   θεοὺς τὸ κοινὸν ἀδικημάτων  ταύτας   φέρονται παρ´ αὐτῶν τὰς χάριτας·
[4, 24]   εἶναι ἐλευθέροις μετὰ τὰς ἑαυτῶν  τελευτάς,   ἵνα χρηστοὶ καλῶνται νεκροὶ καὶ
[4, 29]   ἡμῶν τὰς καθ´ ἡλικίαν ἑκάστῳ  τελευτὰς   φερούσης, ἀλλ´ οὐκ ἐν ἀδήλῳ
[4, 38]   βασιλικῇ προελήλυθε καὶ καλεῖ τοὺς  βουλευτὰς   εἰς τὸ συνέδριον. δὲ
[4, 38]   στὰς ἐκέλευσε τῷ κήρυκι τοὺς  βουλευτὰς   καλεῖν εἰς τὸ συνέδριον. ἦσαν
[4, 9]   ἐλάττοσιν ἐξ ἴσου, νόμους θήσομαι  κωλυτὰς   μὲν τῆς βίας, φύλακας δὲ
[4, 25]   τὰς διαγνώσεις, τῶν δ´ ἰδιωτικῶν  ἰδιώτας   ἔταξεν εἶναι δικαστάς, ὅρους καὶ
[4, 16]   ταῖς μάχαις μετὰ τοὺς  ἐφεστῶτας   τοῖς προμάχοις. ~Ἀφελὼν δὲ πάλιν
[4, 19]   χρησάμενος τὰς μὲν τῶν στρατιωτῶν  καταγραφὰς   κατὰ τὴν διαίρεσιν ἐποιεῖτο τὴν
[4, 14]   ἄλλοθι που συντελεῖν, τάς τε  καταγραφὰς   τῶν στρατιωτῶν καὶ τὰς εἰσπράξεις
[4, 10]   καὶ πόσον ἕκαστος, ἐπειδὴ τὰς  ἀπογραφὰς   ἔλαβε, τραπέζας θεὶς ἐν ἀγορᾷ
[4, 4]   τότε λέγωμεν ἀποτεθνηκέναι Ταρκύνιον καὶ  ταφὰς   αὐτοῦ ποιῶμεν ἀπὸ τοῦ φανεροῦ.
[4, 83]   διὰ κακὴν φύσιν πονηρὰς  τροφὰς   τὸ φιλοτύραννον ἐμπέφυκεν οὐ πολλοῖς
[4, 52]   δεδιότες ὑπὲρ εἰρήνης διεπρεσβεύοντο παραδιδόντες  σφᾶς   αὐτοὺς ὑπηκόους εἶναι Ταρκυνίου καὶ
[4, 84]   τὴν αὐτὴν φωνὴν ἀνέκραγον ἄγειν  σφᾶς   ἐπὶ τὰ ὅπλα. καὶ
[4, 3]   πρὸς τὸ αὐτὸ ἔθνος ἀγωνισάμενος  μάχας   τοτὲ μὲν ἱππέων ἡγούμενος, τοτὲ
[4, 41]   ἑαυτὸν ἀνθρώπων θρασυτάτων ξίφη καὶ  λόγχας   φερόντων ἐπιχωρίων τε καὶ ἀλλοδαπῶν,
[4, 36]   ὑμεῖς ἐδώκατέ μοι πατέρων φυλάττοντες  παραδοχάς,   οὐχ ἅπασαν ἐβουλήθην ἔχειν, ἀλλὰ
[4, 85]   Ἑρμίνιόν τε καὶ τὸν Ὁράτιον  ἀνοχὰς   τοῦ πολέμου καταστησάμενοι πρὸς τοὺς
[4, 20]   τῶν ψήφων κράτος. ὁπότε γὰρ  ἀρχὰς   ἀποδεικνύειν περὶ νόμου διαγινώσκειν
[4, 20]   τῶν μεγίστων τε καὶ ἀναγκαιοτάτων,  ἀρχὰς   ἀποδεῖξαι τάς τε κατὰ πόλιν
[4, 31]   τὰς πατρῴας καὶ προγονικὰς ἀπέδωκαν  ἀρχάς·   εἰ δὲ μήπω σοι φρονεῖν
[4, 40]   Τύλλιος ἐπιτρόπου βασιλικοῦ σχῆμα κατ´  ἀρχὰς   λαβών, ὡς εἴρηταί μοι πρότερον,
[4, 1]   καιρὸς ἤδη λέγειν, κατ´  ἀρχὰς   παρελίπομεν, ἐξ ὧν τε γονέων
[4, 14]   ἀποδείξας συμμορίας, ὥσπερ φυλάρχους  κωμάρχας,   οἷς προσέταξεν εἰδέναι, ποίαν οἰκίαν
[4, 2]   καὶ τὰς ἀπὸ τῶν δείπνων  ἀπαρχὰς   ἁγίζουσιν, ὑπὲρ τοῦ πυρὸς ἀνασχεῖν
[4, 59]   ἐγίνετο τὰς τοῦ πάππου προθυμούμενος  εὐχὰς   ἐπιτελέσαι. ἐκεῖνος γὰρ ἐν τῷ
[4, 71]   καὶ Κολλατῖνος ἀποδυράσθωσαν τὰς ἑαυτῶν  τύχας   ἅπαντα τὰ γενόμενα φράσαντες. ἔπειτα
[4, 23]   καὶ μὴ διακρίνοντας αὐτῶν τὰς  τύχας   μηδ´ εἴ τινες ἐκ δούλων
[4, 50]   πόλεμον καὶ ἐν τοῖς ὅπλοις.  συνάψας   δ´ αὐτοῖς μάχην περὶ τὰ
[4, 58]   εἰ βέβαια ταῦτα σφίσι διαμενεῖ,  γράψας   ἐφ´ οἷς ἔσονται δικαίοις φίλοι,
[4, 62]   δημοσίων, ὡς πατροκτόνον εἰς ἀσκὸν  ἐνράψας   βόειον ἔρριψεν εἰς τὸ πέλαγος.
[4, 70]   ὅλης κλαυθμῷ καὶ θρήνοις κατεχομένης  βλέψας   εἰς αὐτοὺς Βροῦτος λέγει·
[4, 57]   τοῖς ἰδίοις ἑταίροις τὴν φυλακὴν  ἐπιτρέψας   τῶν πυλῶν, ἵνα μὴ διαφύγοιεν
[4, 4]   περὶ τῶν κοινῶν καὶ πολιτικῶν  ἐπισκήψας,   ἀλλ´ οὐδ´ ἀσπάσασθαί τινα ἡμῶν
[4, 35]   χρόνοις ὕστερον ὥσπερ ἐκ μακρᾶς  ἀνανήψας   μέθης νῦν ἥκεις μου κατηγορῶν
[4, 57]   βούλεσθαι τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διερευνῆσαι  πέμψας   ἑτέρους, αὐτὸς δ´ ἐπὶ τῆς
[4, 69]   ἐπειδὴ τάχιστα τῆς Ἰταλίας ἐπέβη,  προσκύψας   κατεφίλησε τὴν γῆν, ταύτην οἰόμενος
[4, 14]   ἱερῶν, διὰ τῶν θεραπόντων τοὺς  ἥρωας   ἱλασκόμενοι καὶ ἅπαν τὸ δοῦλον
[4, 6]   χαρίζεσθαι· οὔτ´ ἂν αὐτοὶ τῆς  πατρῴας   ἀρχῆς ἀποστερούμενοι φαύλως καὶ ῥᾳθύμως
[4, 31]   ἐλθοῦσιν ὀρθῶς καὶ δικαίως τὰς  πατρῴας   καὶ προγονικὰς ἀπέδωκαν ἀρχάς· εἰ
[4, 22]   φέρεται γράμμασιν, ἐπὶ μυριάσιν ὀκτὼ  χιλιάδες   πέντε τριακοσίων ἀποδέουσαι. ἐποιήσατο δὲ
[4, 6]   εἴγ´ ἀνδρῶν ἡλικίαν εἶχον οἱ  παῖδες,   ὅθ´ πατὴρ αὐτῶν ἀπέθνησκεν,
[4, 7]   ἦσαν υἱωνοὶ τοῦ βασιλέως οἱ  παῖδες,   ποιήσει δ´ υἱοί, καὶ τοῦτ´
[4, 23]   εἰς ἐλευθερίαν βάρβαροί τε καὶ  Ἑλληνίδες,   ὅσαι δ´ εἰς δουλείαν ἐξ
[4, 2]   γενέσεως αὐτοῦ λόγος ἐπὶ τὸ  μυθῶδες   ἐξαίρων τὰ περὶ αὐτόν, ὃν
[4, 11]   ἀνδραπόδων ποιήσασθαι λόγῳ, πολὺ τὸ  θηριῶδες   ἔχοντες ἐν τῇ φύσει καὶ
[4, 35]   δικαίως δ´ ἄρχεσθαι τὴν πόλιν  ἐνόμιζες   ὑπ´ ἐμοῦ καὶ σεαυτὸν ἐπιτηδειότερον
[4, 23]   πρᾶγμα ποιεῖν αὐτοὺς ἔφη καὶ  ἀμαθὲς   ἅπασι τοῖς ξένοις ἐπιτρέποντας τῆς
[4, 64]   αὐτοῖς περὶ καθόδου· ὡς δὲ  τἀληθὲς   εἶχεν ἐπιβουλεύων αὐτῇ διὰ τὸν
[4, 40]   ἐκθεραπεύσαντα τοὺς ἀπόρους· καὶ ἔχει  τἀληθὲς   οὕτως. ἐν γὰρ τοῖς πρότερον
[4, 84]   ἥκειν εἰς τὸ πεδίον, ἔνθα  σύνηθες   αὐτοῖς ἦν ἀρχαιρεσιάζειν, ἔχοντας τὰ
[4, 32]   ὅπερ ἐστὶν ἀεί σοι ποιεῖν  σύνηθες,   ἐπὶ τὸν ἐκδημαγωγούμενον ὑπὸ σοῦ
[4, 31]   καὶ νηπίοις, ἐπὶ τὰ πράγματα  παρῆλθες   καὶ πάντων ἀκουόντων ὡμολόγεις, ὅταν
[4, 4]   τῶν Μαρκίου παίδων ἀρξάμενος καὶ  πρόθες   αὐτοῖς δίκας· τιμωρησάμενος δὲ τούτους
[4, 83]   μὲν οὖν, θεοὶ πατρῷοι,  φύλακες   ἀγαθοὶ τῆσδε τῆς γῆς, καὶ
[4, 49]   εἰς φιλίαν τε καὶ συμμαχίαν.  Ἕρνικες   μὲν οὖν ἅπαντες ἐψηφίσαντο ποιεῖν
[4, 76]   πόλιν ὅλην· διεξῄεσαν γὰρ οἱ  κήρυκες   διὰ τῶν στενωπῶν τὸν δῆμον
[4, 15]   τοὺς ὀρεινοὺς καὶ πολὺ τὸ  ἀσφαλὲς   τοῖς γεωργοῖς παρέχειν δυνησομένους ὄχθους
[4, 31]   σε, εἰ τὰ δίκαια ποιεῖν  ἤθελες,   ὅτε μοι τὸν οἶκον τοῦ
[4, 15]   δὲ καὶ τούτων ἦσαν, οἷς  ἐπιμελὲς   ἐγίνετο τά τ´ ὀνόματα τῶν
[4, 25]   εἰλήφει κόσμον, εἰς ἐπιθυμίαν ἦλθεν  ἐπιφανές   τι διαπραξάμενος αἰώνιον ἑαυτοῦ μνήμην
[4, 4]   ὑγιῆ· ἔπειτ´ ἐγὼ προελθοῦσα εἰς  τοὐμφανὲς   ἐρῶ πρὸς τὸν ὄχλον, ὡς
[4, 5]   βασίλεια συνδραμόντος ὄχλου προῆλθεν εἰς  τοὐμφανὲς   ταῖς θυρίσιν ἐπιστᾶσα ταῖς φερούσαις
[4, 25]   ὄντες ἀλλήλοις διετέλουν καὶ τὸ  συγγενὲς   φυλάττοντες μᾶλλον ἔργοις λόγοις,
[4, 9]   οὐ γὰρ ἂν γένοιτο φρόνημα  εὐγενὲς   ἐν ἀνδράσιν ἀπορουμένοις τῶν καθ´
[4, 68]   σὺν αὐτῷ τὸν πρεσβύτερον υἱὸν  εὐγενές   τι φρόνημα διαφαίνοντα καὶ τὸ
[4, 25]   τοῦ Ἕλληνος ἐπίνοιαν ἠγάσθη, ὃς  ἀσθενὲς   ὁρῶν καὶ ῥᾴδιον ὑπὸ τῶν
[4, 36]   εἶναι, δι´ δυσχεραίνουσί μοί  τινες,   αἱ δ´ εἰς τὸ δημοτικὸν
[4, 9]   ὅμοια. εἰς τοῦτο γὰρ ἥκουσί  τινες   αὐθαδείας, ὥσθ´ ὑβρίζειν εἰς τὸ
[4, 37]   τοῦ μηδενὶ παραχωρεῖν τῆς ἀρχῆς·  τινὲς   δ´ ἐξ αὐτῶν καὶ βάλλειν
[4, 12]   πράγματα μηδένα δεδοικώς. ἔπειτ´ ἐγκέλευστοί  τινες   διειληφότες τὴν ἀγορὰν βασιλέα ποιεῖν
[4, 57]   καὶ μετὰ πολλῆς προθυμίας πυνθανομένου,  τίνες   εἰσὶν οἱ μέλλοντες αὐτὸν προδιδόναι,
[4, 36]   λόγοι. ~Ὑμῶν δὲ τεθαύμακα, εἴ  τινές   εἰσιν, βουλή, τῆς ἀρχῆς
[4, 62]   εἴτ´ ἐξ ἐπιβουλῆς, ὡς οἴονταί  τινες,   εἴτ´ ἀπὸ ταὐτομάτου, σὺν τοῖς
[4, 2]   ἀφανισθέντος εἴθ´ Ἡφαίστου καθάπερ οἴονταί  τινες   εἴτε τοῦ κατ´ οἰκίαν ἥρωος,
[4, 23]   αὐτῶν τὰς τύχας μηδ´ εἴ  τινες   ἐκ δούλων ἐγένοντο ἐλεύθεροι πολυπραγμονοῦντας,
[4, 62]   ἰδιωτῶν μεταγραφέντες· ἐν οἷς εὑρίσκονταί  τινες   ἐμπεποιημένοι τοῖς Σιβυλλείοις, ἐλέγχονται δὲ
[4, 11]   τῶν πατρικίων, καὶ μεμήνυνταί μοι  τινὲς   ἐξ αὐτῶν ἀποκτεῖναί με συνομνύμενοι
[4, 15]   τε οἱ σύμπαντες ἦσαν καὶ  τίνες   ἐξ αὐτῶν τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν
[4, 7]   ἄτοπα συνειδότες τῶν Ῥωμαϊκῶν συγγραφέων  τινὲς   ἑτέραις αὐτὰ λύειν ἐπειράθησαν ἀτοπίαις,
[4, 51]   αὐτοὺς ἀπέκλειεν· ὥστ´ ὀλίγοι μέν  τινες   ἔφθησαν τὰ δεινὰ ὑπεκδύντες, οἱ
[4, 43]   δ´ αὐτῷ πολλαχῇ διεσπαρμένοι κατόπται  τινὲς   καὶ διερευνηταὶ τῶν λεγομένων τε
[4, 24]   τρόπος οὗτος ἦν· ὀλίγοι δέ  τινες   λύτρα κατατιθέντες ἐξ ὁσίων καὶ
[4, 42]   ἐγένοντο τῶν ἑτέρων. ἦσαν δέ  τινες,   οἳ καὶ κρύφα διεφθάρησαν ὑπ´
[4, 24]   ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἐλευθέρους γινομένους ἐξετάσουσι,  τίνες   ὄντες καὶ διὰ τί καὶ
[4, 53]   τε τῶν ἐκ Συέσσης διαφυγόντων  τινές,   ὅτε τὴν πόλιν αὐτῶν Ταρκύνιος
[4, 66]   πατρός· ἔτυχον δὲ συγγενεῖς ὄντες  τινὲς   παρ´ αὐτῷ· τῶν γονάτων αὐτοῦ
[4, 6]   παῖδας ὑπὸ Ταρκυνίου, ἵνα μή  τινες   τῶν ἐκείναις ἐντυχόντων ταῖς ἱστορίαις
[4, 83]   βουλομένοις ἐλευθέροις εἶναι. εἰ δέ  τινες   ὑμῶν τοὺς ἐπὶ στρατοπέδου συνόντας
[4, 24]   ταῖς κεφαλαῖς· ἐν οἷς ἐπόμπευόν  τινες,   ὡς ἦν παρὰ τῶν ἐπισταμένων
[4, 2]   καὶ δαίμοσι λέγεσθαι φίλος τοιοῦτος·  αἵτινες   ἀπὸ τῆς ἑστίας τῶν βασιλείων,
[4, 63]   δήμου συμφρονήσαντος ἐξέπεσε τῆς δυναστείας.  οἵτινες   δ´ ἦσαν οἱ τῆς ἐπαναστάσεως
[4, 42]   τὴν πόλιν ἑκόντες καὶ πολλῷ  πλείονες   ἐγένοντο τῶν ἑτέρων. ἦσαν δέ
[4, 83]   ἀγαθοὶ τῆσδε τῆς γῆς, καὶ  δαίμονες,   οἳ τοὺς πατέρας ἡμῶν λελόγχατε,
[4, 44]   χειροτέχναις ὑπηρετοῦντες χαλκοτύποι τε καὶ  τέκτονες   καὶ λιθουργοὶ τῶν ἰδιωτικῶν ἔργων
[4, 25]   παρ´ οὗ τὸ παράδειγμα λαβόντες  Ἴωνές   θ´ οἱ μεταθέμενοι τὴν οἴκησιν
[4, 25]   ἱερὰ κατεσκεύασαν ἀπὸ κοινῶν ἀναλωμάτων·  Ἴωνες   μὲν ἐν Ἐφέσῳ τὸ τῆς
[4, 56]   τοῖς βασιλείοις κῆπον· ἔτυχον δὲ  μήκωνες   ἐν αὐτῷ πεφυκυῖαι πλήρεις ἤδη
[4, 24]   φῦλον ἐκβαλοῦσιν ἐκ τῆς πόλεως  εὐπρεπὲς   ὄνομα τῷ πράγματι τιθέντες, ἀποικίαν.
[4, 63]   ἀπτῆνας ἔτι τοὺς νεοττοὺς ἐχόντων  γῦπες   ἀθρόοι προσπετασθέντες τήν τε νεοττιὰν
[4, 73]   καὶ πάντες ὑμεῖς οἱ παρόντες  ἄνδρες   ἀγαθοὶ καὶ ἐξ ἀγαθῶν, καινὴν
[4, 82]   εὐγενοῦς φρόνημα ἔσχες, ἡμεῖς δ´  ἄνδρες   γενόμενοι γυναικῶν χείρους ἀρετῇ γενησόμεθα;
[4, 30]   αὐτὸν ἐρεῖν, συγκαλέσας τὸ συνέδριον·  Ἄνδρες,   ἔφη, βουλευταί, Ταρκύνιος ἑταιρίας ἐπ´
[4, 9]   τοιόνδε. ~Πολλή με ἀνάγκη κατείληφεν,  ἄνδρες   πολῖται, κήδεσθαι τῶν παιδίων τούτων
[4, 79]   ταῦθ´ ὑμᾶς ὑπομνήσω. ~Οὗτός ἐστιν,  ἄνδρες   πολῖται, Ταρκύνιος πρὸ
[4, 77]   λόγους μέλλων πρὸς ὑμᾶς ποιεῖσθαι,  ἄνδρες   πολῖται, περὶ ἐμαυτοῦ πρῶτον ὀλίγα
[4, 9]   παραδοῦναι βουλομένους. ἀξιῶ δ´ ὑμᾶς,  ἄνδρες   Ῥωμαῖοι, καὶ τῶν ἐμῶν μεμνημένους
[4, 61]   τὸν οἰωνὸν λέγει πρὸς αὐτούς,  Ἄνδρες   Ῥωμαῖοι, λέγετε πρὸς τοὺς ἑαυτῶν
[4, 60]   μικρὸν ἐπισχὼν χρόνον, Ἀκούσατ´, ἔφησεν,  ἄνδρες   Ῥωμαῖοι· τὸ μὲν τέρας ὑμῖν
[4, 42]   ἐπ´ ἀγρῶν ἀναρπαζόμενοι, λόγου ἄξιοι  ἄνδρες,   ὧν οὐδὲ τὰ σώματα ἐφάνη.
[4, 28]   ἀναλαβών. ~Ἦσαν τῷ Τυλλίῳ δύο  θυγατέρες   ἐκ γυναικὸς γενόμεναι Ταρκυνίας, ἣν
[4, 7]   ἐκ παντὸς ἐπιθυμῆσαι τέκνων, ἀλλὰ  θυγατέρες   ἦσαν αὐτῷ δύο καὶ αὗταί
[4, 24]   εὐθύς εἰσι Ῥωμαῖοι· οἱ δὲ  συνίστορες   καὶ συνεργοὶ τοῖς δεσπόταις γενόμενοι
[4, 44]   {εἰς} ταῦτα δὴ πάντες οἱ  πένητες   εἰργάζοντο σῖτα παρ´ αὐτοῦ μέτρια
[4, 20]   ὥσπερ εἰκός, τῶν πλουσίων, οἱ  πένητες   ἐν ταῖς ψηφοφορίαις ἐπεκράτουν μακρῷ
[4, 9]   γινομένας εἰσφοράς, δι´ ἃς οἱ  πένητες   ἐπιβαροῦνταί τε καὶ ἀναγκάζονται δανείσματα
[4, 11]   καὶ ταῦτα δὴ τὰ ἐγκλήματα  συνενέγκαντες   εἰς τὸ κοινὸν βεβούλευνταί τε
[4, 34]   τὴν βασιλείαν ἔδωκάν μοι ψῆφον  ἐπενέγκαντες,   τὴν ἑαυτῶν, Ταρκύνιε, κτῆσιν, οὐ
[4, 3]   ἠξίωσαν εἰς τοὺς πατρικίους ψῆφον  ἐπενέγκαντες,   ὥσπερ Ταρκύνιόν τε πρότερον καὶ
[4, 24]   ἔθος οὔθ´ οἱ παραδεξάμενοι καὶ  διαφυλάξαντες   ᾤοντο, εἰ τοῖς ἀφαιρεθεῖσιν ἐν
[4, 10]   ἀφελέσθαι τὴν παράνομον αὐτοῦ δυναστείαν  ἀποδείξαντες   μεσοβασιλεῖς καὶ δι´ ἐκείνων ἑλέσθαι
[4, 55]   ἤδη περὶ αὐτὸν ἦν καρτερά.  δόξαντες   δ´ οἱ Γάβιοι μέγα προσγεγονέναι
[4, 55]   εἶχεν· ἐξ ἁπάντων τε τούτων  δόξαντες   φίλον {τε} πιστὸν εἶναί σφισι
[4, 63]   δ´ ἦσαν οἱ τῆς ἐπαναστάσεως  ἄρξαντες   καὶ δι´ οἵων τρόπων ἦλθον
[4, 40]   δήμου, καθάπερ οἱ πρὸ αὐτοῦ  πάντες,   ἀλλὰ παρὰ μόνου τοῦ δήμου,
[4, 77]   κοινὴν ὑπόληψιν, ἣν περὶ ἐμοῦ  πάντες   εἴχετε ὡς ἠλιθίου, ψευδῆ γενομένην
[4, 76]   ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην Ἰουνίου Βρούτου  πάντες   ἐπῄνεσαν καὶ αὐτίκα περὶ τῶν
[4, 9]   τῶν ἔργων. δόξατε οὖν κοινῇ  πάντες   ἐπίτροποι καταλελεῖφθαι τῶν παιδίων καὶ
[4, 29]   ἐπὶ σεαυτῷ μέγα φρονεῖν; ἀλλὰ  πάντες   ἴσασιν, ὅτι τοῖς μὲν ἀρχαίοις
[4, 11]   τοὺς φυγάδας. τὰ μετὰ ταῦτα  πάντες   ἴστε δήπου, κἂν ἐγὼ μὴ
[4, 48]   δὲ ταῦτ´ εἶπεν, ἀνεβόησάν τε  πάντες   καὶ περὶ τοῖς ἀνδράσι δεδιότες
[4, 73]   Ῥωμύλος τε καὶ Πομπίλιος καὶ  πάντες   οἱ μετ´ ἐκείνους βασιλεῖς καταστησάμενοι
[4, 44]   ὑποστέγοις περιλαβεῖν· {εἰς} ταῦτα δὴ  πάντες   οἱ πένητες εἰργάζοντο σῖτα παρ´
[4, 31]   πάππος τε οὑμὸς καὶ  πάντες   οἱ πρὸ αὐτοῦ γενόμενοι βασιλεῖς·
[4, 72]   ὅσα τὴν πόλιν ἐποίησαν ἀγαθὰ  πάντες   οἱ πρότεροι βασιλεῖς· τοῖς δὲ
[4, 2]   διὰ τῆς παστάδος ἐθεάσαντο καὶ  πάντες   ὅσοι σὺν ταῖς γυναιξὶν ἐτύγχανον
[4, 70]   εἶπεν· Ζεῦ καὶ θεοὶ  πάντες,   ὅσοι τὸν ἀνθρώπινον ἐπισκοπεῖτε βίον,
[4, 33]   συγγενέσιν ἐπιβουλεύειν ἐλέγοντο ἀφανῶς· καὶ  πάντες   τοῦθ´ οἱ προσήκοντες ὑμῖν ὡμολόγουν,
[4, 73]   Λουκρήτιε καὶ Κολλατῖνε καὶ  πάντες   ὑμεῖς οἱ παρόντες ἄνδρες ἀγαθοὶ
[4, 70]   Λουκρήτιε καὶ Κολλατῖνε καὶ  πάντες   ὑμεῖς οἱ τῇ γυναικὶ προσήκοντες,
[4, 11]   τὸν ἀνθρώπινον ἐποπτεύουσι βίον, ἱκέται  πάντες   ὑμῶν γινόμενοι σὺν γυναιξί τε
[4, 80]   γε καὶ δεῖ. ἐκεῖνοι μέντοι  πάντες   ὑφ´ ὑμῶν ἐπὶ τὰς δυναστείας
[4, 73]   περιίστανται καὶ δι´ δυσχεραίνουσιν  ἅπαντες   αὐτάς, ταῦθ´ ὑμῖν ἐπανορθώσασθαί τε
[4, 36]   ὑπὲρ τῶν κυριωτάτων καταστησάμενος, οὓς  ἅπαντες   ἐπεκυρώσατε, κατὰ τούτους ὑμῖν ἀπέδωκα
[4, 72]   διαθήσομαι. ~Ὡς δὲ τοῦτ´ ἤκουσαν  ἅπαντες,   ἐπῄνεσάν τε καὶ ὡς ἀπὸ
[4, 49]   καὶ συμμαχίαν. Ἕρνικες μὲν οὖν  ἅπαντες   ἐψηφίσαντο ποιεῖν τὴν συμμαχίαν, ἐκ
[4, 7]   τινὰς τὸ πρᾶγμα ἀτοπίας, ἃς  ἅπαντες   ἠγνόησαν οἱ τὰ Ῥωμαϊκὰ συνταξάμενοι
[4, 21]   τῶν κοινῶν. ὑπελάμβανον μὲν γὰρ  ἅπαντες   ἴσον ἔχειν τῆς πολιτείας μέρος
[4, 19]   καὶ περὶ τῆς τούτων φυλακῆς  ἅπαντες   κακοπαθοῦσιν· ὀρθῶς οὖν ἔχειν ᾤετο
[4, 22]   βασιλεὺς πρᾶγμα συνιδών, παρέλιπον  ἅπαντες   οἱ πρὸ αὐτοῦ βασιλεῖς. ἐκεῖνοι
[4, 6]   τὴν βασιλείαν κατέσχεν αὐτὸς ὡς  ἅπαντες   ὁμολογοῦσιν, ὀγδοηκονταέτης ἂν ἦν, ὅτ´
[4, 6]   ζῶντος ἔτι τοῦ πατρὸς ἔγημεν,  ἅπαντες   ὁμολογοῦσιν οἱ τὰς Ῥωμαϊκὰς συγγράψαντες
[4, 15]   ἔνθα συνέφευγον ἐκ τῶν ἀγρῶν  ἅπαντες,   ὁπότε γένοιτο πολεμίων ἔφοδος, καὶ
[4, 35]   ἀρχήν· καὶ τι ἂν  ἅπαντες   οὗτοι γνῶσι πράττειν με δεῖν,
[4, 20]   γένοιντο ἐπὶ τῆς αὐτῆς προαιρέσεως  ἅπαντες   οὗτοι, τότε τοὺς ἀπὸ τοῦ
[4, 84]   λέγων, ὥσπερ ἐξ ἑνὸς στόματος  ἅπαντες   τὴν αὐτὴν φωνὴν ἀνέκραγον ἄγειν
[4, 80]   ὁρῶν ὡς οἰκτρῶς καὶ κακῶς  ἅπαντες   ὑπ´ αὐτοῦ διατεθείμεθα; ~Τὰς μὲν
[4, 15]   ἕκαστον ἐνιαυτόν, ὅσοι τε οἱ  σύμπαντες   ἦσαν καὶ τίνες ἐξ αὐτῶν
[4, 11]   τὰς εἰσφορὰς συνεισφέρειν· κοινῇ δὲ  σύμπαντες,   ὅτι κατὰ νόμους γεγραμμένους ἐθισθήσονται
[4, 48]   μὲν Τύρνον οὐκέτι λόγου τυχεῖν  ἐάσαντες   εἰς βάραθρόν τι καταβάλλουσι καὶ
[4, 71]   ὅρκον· οἱ δ´ οὐδὲν ἔτι  ἐνδοιάσαντες   ἀνίσταντο καὶ τὸ ξίφος δεχόμενοι
[4, 69]   θεὸν καὶ τοῦ Βρούτου πολλὰ  καταγελάσαντες,   ὅτι βακτηρίαν ξυλίνην ἀνέθηκε τῷ
[4, 18]   κλάσσεις, {κατὰ} τὰς Ἑλληνικὰς κλήσεις  παρονομάσαντες·   γὰρ ἡμεῖς ῥῆμα προστακτικῶς
[4, 71]   ἑαυτῶν τύχας ἅπαντα τὰ γενόμενα  φράσαντες.   ἔπειτα τῶν ἄλλων ἕκαστος παριὼν
[4, 60]   περιτυγχάνει τι μειράκιον ἐξιόν,  φράσαντες,   ὅτι Ῥωμαίων εἰσὶ πρέσβεις τῷ
[4, 48]   διαφθείρουσι παραχρῆμα. τὸν δὲ Ταρκύνιον  ἐπαινέσαντες   ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας ὡς κοινὸν
[4, 69]   νεανίσκοι τοῦ χρησμοῦ τὴν διάνοιαν  ἀγνοήσαντες   συνέθεντο πρὸς ἀλλήλους ἅμα φιλῆσαι
[4, 25]   τοὺς θεοὺς ἀναθήμασι κοινοῖς ἐδωροῦντο.  θεωρήσαντες   δὲ καὶ πανηγυρίσαντες καὶ τὰς
[4, 33]   οἱ προσήκοντες ὑμῖν ὡμολόγουν, ὅτι  κρατήσαντες   ἐκεῖνοι τῆς ἀρχῆς οὐδὲ σπέρμα
[4, 70]   οἰκετικὸν καὶ θητικὸν ὄχλον ἐκποδῶν  μεταστήσαντες   ἐβουλεύοντο, τί χρὴ πράττειν. πρῶτος
[4, 85]   ἀνέγνωσαν ἐν ἐκκλησίᾳ· καὶ γνώμας  διερωτήσαντες   κατὰ λόχους, τι χρὴ
[4, 53]   Ῥωμαῖοι τοὺς Γαβίους ὠσάμενοι καὶ  κατακλείσαντες   εἰς τὴν πόλιν ἀνδράποδα καὶ
[4, 71]   παρ´ ἡμῶν εὐτρεπῆ γενέσθαι. ἔπειτα  κομίσαντες   τὸ σῶμα τῆς γυναικὸς ὡς
[4, 55]   τῷ πατρὶ τὰς ἰδίας ἔχθρας  ἐλπίσαντες   ἐπὶ τῷ σφετέρῳ συμφέροντι διαλύσεσθαι.
[4, 55]   μακροῦ τὴν Ῥώμην ὑποχείριον ἕξειν  ἐλπίσαντες   καὶ ἔτι μᾶλλον ἐξαπατηθέντες ὑφ´
[4, 25]   κοινοῖς ἐδωροῦντο. θεωρήσαντες δὲ καὶ  πανηγυρίσαντες   καὶ τὰς ἄλλας φιλοφροσύνας παρ´
[4, 51]   τούτους ἰδόντες οἱ Σαβῖνοι καὶ  γνωρίσαντες   ἐκ τῶν ὅπλων καὶ ἀπὸ
[4, 18]   γὰρ ἡμεῖς ῥῆμα προστακτικῶς  σχηματίσαντες   ἐκφέρομεν, κάλει, τοῦτ´ ἐκεῖνοι λέγουσι
[4, 76]   ἣν πρὸ τοῦ βουλευτηρίου τεθῆναι  κελεύσαντες   ὑψηλὴν καὶ περιφανῆ συνεκάλουν τὸν
[4, 76]   καταστησάμενοι καὶ τοὺς θεοὺς εὐχαῖς  λιτανεύσαντες   συλλαβέσθαι σφίσιν ὁσίων καὶ δικαίων
[4, 4]   θυγατέρας ἐκείνους ὑπεριδών, ἐὰν οἱ  φονεύσαντες   αὐτὸν τὴν ἀρχὴν κατάσχωσιν, οὐδὲ
[4, 39]   οἳ τάχει πολλῷ τὴν μεταξὺ  διανύσαντες   ὁδὸν ἐγγὺς ὄντα τῆς οἰκίας
[4, 9]   ἀφαιρεθῶσιν ἐλευθερίαν οἱ τὴν κοινὴν  βεβαιώσαντες,   ἐκ τῶν ἐμαυτοῦ χρημάτων δίδωμι
[4, 84]   ἐστι τὴν γνώμην εἶναι κυρίαν,  διαστάντες   κατὰ τὰς φράτρας ψῆφον ἐπενέγκατε,
[4, 51]   παρέσεσθαι νομίζοντες. οὗτοι μὲν δὴ  καταστάντες   ἐμάχοντο, καὶ ἦν ἰσόρροπος αὐτοῖς
[4, 48]   εἰς βάραθρόν τι καταβάλλουσι καὶ  ἐπικατασκάψαντες   ἔτι ζῶντος τὴν γῆν διαφθείρουσι
[4, 48]   μετὰ ταῦτα Τύλλιον· συνθήκας τε  γράψαντες   ἐν στήλαις καὶ περὶ φυλακῆς
[4, 6]   ἅπαντες ὁμολογοῦσιν οἱ τὰς Ῥωμαϊκὰς  συγγράψαντες   ἱστορίας. παραγίνεται δ´ εἰς Ῥώμην
[4, 51]   προαποσταλέντες ὑπὸ τοῦ Ταρκυνίου νύκτωρ  ὑποστρέψαντες   ἐκ τῆς ὁδοῦ καὶ γενόμενοι
[4, 51]   τῶν λογισμῶν καὶ τὰ ὅπλα  ῥίψαντες   ἐπειρῶντο σώζειν ἑαυτούς. ἦν δ´
[4, 55]   ἕξειν ἐλπίσαντες καὶ ἔτι μᾶλλον  ἐξαπατηθέντες   ὑφ´ ὧν ἔπραττεν τοῦ
[4, 23]   μάθωσιν, ὅτι τῆς ἐλευθερίας ἄξιοι  κριθέντες   εὐδαίμονος εὐθέως καὶ μεγάλης ἔσονται
[4, 24]   πόλεως εὐπρεπὲς ὄνομα τῷ πράγματι  τιθέντες,   ἀποικίαν. ταῦτα μὲν οὖν τῆς
[4, 24]   ἦν· ὀλίγοι δέ τινες λύτρα  κατατιθέντες   ἐξ ὁσίων καὶ δικαίων ἐργασιῶν
[4, 71]   πεφυρμένον εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ  προθέντες   ἐν φανερῷ συγκαλῶμεν τὸν δῆμον
[4, 55]   δὲ καὶ χρήμασιν ὑπ´ αὐτοῦ  δεκασθέντες,   ἐπὶ τὴν αὐτοκράτορα παράγουσιν ἀρχήν.
[4, 63]   τοὺς νεοττοὺς ἐχόντων γῦπες ἀθρόοι  προσπετασθέντες   τήν τε νεοττιὰν διεφόρησαν καὶ
[4, 45]   σύλλογον εἰς τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν,  πεισθέντες   οἱ πρόεδροι τῶν Λατίνων ἀνεβάλοντο
[4, 57]   ἐπιθήσειν καὶ μεγάλας. ἐφ´ οἷς  ἐρεθισθέντες   οἱ Γάβιοι τὸν μὲν Ἀντίστιον
[4, 62]   ἐκ τῶν ἐν Ἰταλίᾳ πόλεων  κομισθέντες,   οἱ δ´ ἐξ Ἐρυθρῶν τῶν
[4, 27]   παρῆσαν ἀπὸ πάσης πόλεως οἱ  προχειρισθέντες   σὺν ἱκετηρίαις ἐπιτρέποντες Τυλλίῳ τὰς
[4, 48]   ὑποσχεῖν. ἐδόκει ταῦτα· καὶ οἱ  πορευθέντες   ἐπὶ τὴν κατάλυσιν αὐτοῦ καταλαμβάνουσιν
[4, 51]   ἑαυτούς. ἀντέσχον δ´ οὐδ´ οἱ  καταλειφθέντες   ἐπὶ τοῦ χάρακος, ἀλλὰ καὶ
[4, 85]   ταῦτα τὰ γράμματα λαβόντες οἱ  καταλειφθέντες   ὑπὸ τοῦ βασιλέως ὕπαρχοι Τῖτος
[4, 57]   σὺν ἐκείνῳ, τέως ἂν οἱ  πεμφθέντες   ἔλθωσι, μένειν. ἔτυχε δὲ διεφθαρκὼς
[4, 57]   ἔνδον ἀποθέσθαι. ὡς δ´ οἱ  πεμφθέντες   ἐπὶ τὴν ἔρευναν· οὐδὲν γὰρ
[4, 17]   νεωτέρων· λοχαγοὶ δ´ ἐξ ἁπάντων  ἐπιλεχθέντες   οἱ γενναιότατοι τὰ πολέμια τοὺς
[4, 43]   πραττομένων λεληθότες τοὺς πολλούς, οἳ  συγκαθιέντες   εἰς ὁμιλίαν τοῖς πέλας καὶ
[4, 51]   χρόνον ἀγών· οἱ δὲ  προαποσταλέντες   ὑπὸ τοῦ Ταρκυνίου νύκτωρ ὑποστρέψαντες
[4, 62]   πόλεων καὶ παρ´ ἀνδρῶν ἰδιωτῶν  μεταγραφέντες·   ἐν οἷς εὑρίσκονταί τινες ἐμπεποιημένοι
[4, 6]   τοῦ λέγειν τε καὶ πράττειν  ὄντες   ἀκμῇ· οὔτε γὰρ εὐγενείᾳ προεῖχεν
[4, 25]   Ἀμφικτυονικούς, ἐξ ὧν φίλοι μὲν  ὄντες   ἀλλήλοις διετέλουν καὶ τὸ συγγενὲς
[4, 26]   γὰρ ἂν Ἑλληνικοῖς ἐχρῶντο γράμμασιν  ὄντες   βάρβαροι. Πολιτικαὶ μὲν δὴ πράξεις
[4, 62]   τοῦ πυρός. οἱ δὲ νῦν  ὄντες   ἐκ πολλῶν εἰσι συμφορητοὶ τόπων,
[4, 20]   ταῖς ψηφοφορίαις ἐπεκράτουν μακρῷ πλείους  ὄντες   ἐκείνων. τοῦτο συνιδὼν Τύλλιος
[4, 9]   ἔχοντας ὑμῶν, ἵνα μὴ θητεύητε  ὄντες   ἐλεύθεροι μηδὲ τὰς ἀλλοτρίας κτήσεις,
[4, 52]   ἐκ τοῦ χάρακος καὶ ἤδη  ὄντες   ἐν ὁδῷ· ὡς δὴ πλησίον
[4, 24]   ἐνιαυτὸν ἐλευθέρους γινομένους ἐξετάσουσι, τίνες  ὄντες   καὶ διὰ τί καὶ πῶς
[4, 42]   καταλεγέντων, διάφοροι τοῖς δημοτικοῖς τέως  ὄντες   καὶ τὴν μεταβολὴν τῆς πολιτείας
[4, 66]   τοῦ πατρός· ἔτυχον δὲ συγγενεῖς  ὄντες   τινὲς παρ´ αὐτῷ· τῶν γονάτων
[4, 20]   πεζῶν ὀγδοήκοντα. οὗτοι τρισὶ πλείους  ὄντες   τῶν ὑπολειπομένων εἰ ταὐτὸ φρονήσειαν,
[4, 25]   φοβεροί. παρ´ οὗ τὸ παράδειγμα  λαβόντες   Ἴωνές θ´ οἱ μεταθέμενοι τὴν
[4, 85]   ποιοῦντες φανερά. ταῦτα τὰ γράμματα  λαβόντες   οἱ καταλειφθέντες ὑπὸ τοῦ βασιλέως
[4, 34]   τὴν δ´ ὅταν ἐκλίπωσιν οἱ  λαβόντες   τοὺς δεδωκότας ἔχειν· εἰ μή
[4, 25]   τὰς ἄλλας φιλοφροσύνας παρ´ ἀλλήλων  ἀναλαβόντες,   εἴ τι πρόσκρουσμα πόλει πρὸς
[4, 31]   ὅσοι βασιλικοὺς παῖδας ὀρφανοὺς πατέρων  παραλαβόντες   εἰς ἄνδρας ἐλθοῦσιν ὀρθῶς καὶ
[4, 75]   αὐτῶν καλά, τοὺς πελέκεις οὗτοι  παραλαβόντες   καὶ τὰ λοιπὰ τῆς βασιλικῆς
[4, 39]   τῆς οἰκίας ἤδη τὸν Τύλλιον  καταλαβόντες   κατέσφαξαν. ἔτι δὲ νεοσφαγοῦς ἐρριμμένου
[4, 50]   σώματα καὶ οὔτ´ ἐπικουρίαν οὐδεμίαν  προσλαβόντες   οὐδ´ ἀναπαύσεως τυγχάνοντες, ἀλλὰ καὶ
[4, 44]   δὲ τὰς κομιζούσας ταῦθ´ ἁμάξας  ἄγοντες,   οἱ δ´ ἐπὶ τῶν ὤμων
[4, 14]   ἔτι καὶ καθ´ ἡμᾶς ἑορτὴν  ἄγοντες   Ῥωμαῖοι διετέλουν ὀλίγαις ὕστερον ἡμέραις
[4, 30]   τὴν ἀρχήν, ἐμηχανῶντο ἑταιρίας τε  συνάγοντες   καὶ τῶν πατρικίων τοὺς ἀλλοτρίως
[4, 42]   πολὺς πλοῦτος ἦν. οἱ δ´  ὑπάγοντες   αὐτοὺς ὑπὸ τὰς δίκας ἄλλους
[4, 43]   ἔστιν ὅτε κατὰ τοῦ τυράννου  λέγοντες   αὐτοί, πεῖραν τῆς ἑκάστου γνώμης
[4, 80]   ζηλῶν τοὺς προτέρους ἡγεμόνας, οἳ  λέγοντές   τε καὶ πράττοντες τοιαῦτα διετέλουν,
[4, 60]   γὰρ οὐ θέμις· δὲ  λέγοντες   ὑμεῖς καὶ ἀποκρινόμενοι πρὸς τὰς
[4, 51]   νώτου τῶν Σαβίνων ἐπῄεσαν. τούτους  ἰδόντες   οἱ Σαβῖνοι καὶ γνωρίσαντες ἐκ
[4, 11]   ζῆν τὰ δίκαια ἐξ ἴσου  διδόντες   ὑμῖν καὶ λαμβάνοντες, ἀλλ´ οὐχ
[4, 52]   καταληφθῶσι, δεδιότες ὑπὲρ εἰρήνης διεπρεσβεύοντο  παραδιδόντες   σφᾶς αὐτοὺς ὑπηκόους εἶναι Ταρκυνίου
[4, 46]   ἐποιήσαντο πρὸς τὸν πάππον αὐτοῦ  παραδιδόντες   τὴν ἡγεμονίαν, λελύσθαι λέγων μετὰ
[4, 22]   γὰρ τοὺς ξένους ὑποδεχόμενοι καὶ  μεταδιδόντες   τῆς ἰσοπολιτείας φύσιν τ´
[4, 23]   ἐλευθερίας τοῖς ἀξίοις τῶν θεραπόντων  μεταδιδόντες,   τῆς πολιτείας φθονοῦσι· συνεβούλευέ τ´
[4, 11]   πατρῷα ἀποστερούμενοι καὶ οὐ τἀλλότρια  ἀποδιδόντες·   οἱ δ´ ἀνειμένοι τῶν εἰσφορῶν
[4, 61]   τὴν Ῥώμην καὶ τὸν Ταρπήιον  ὀνομάζοντες   ἀεὶ λόφον καὶ τὸν ἐξηγητὴν
[4, 22]   ἐχόντων τὴν ἱερωτάτην ἀρχὴν Λοῦστρον  ὀνομάζοντες.   ἐγένετο δ´ σύμπας τῶν
[4, 76]   ἐπὶ κλίνης μέλασιν ἀμφίοις ἐστρωμένης  κομίζοντες   ἀθεράπευτόν τε καὶ πεφυρμένην αἵματι
[4, 42]   τῆς πολιτείας ἐπὶ τῷ σφετέρῳ  νομίζοντες   ἀγαθῷ γενήσεσθαι· τοιαύτας γὰρ αὐτοῖς
[4, 51]   ἀπὸ Φιδήνης ὅσον οὔπω παρέσεσθαι  νομίζοντες.   οὗτοι μὲν δὴ καταστάντες ἐμάχοντο,
[4, 54]   τῆς χώρας ὅσα ἦν ἐρυμνὰ  τειχίζοντες   φρουρὰν ἐν αὐτοῖς καθιστάναι καταφυγῆς
[4, 84]   ἔφη, τὰ δόξαντα τῷ συνεδρίῳ  μαθόντες   ἐπικυρώσητε {τὸ δοχθέν. δέδοκται γὰρ
[4, 61]   σημαίνειν καὶ οὐκ ἀποκρύψεται. ~Ταῦτα  μαθόντες   οἱ πρέσβεις, ἐπειδὴ σχολὴν
[4, 52]   Ῥωμαῖοι καταπλήξεως τῶν πολεμίων ἕνεκα·  μαθόντες,   ὅτι διέφθαρται τὸ ἕτερον αὐτῶν
[4, 62]   ἤρετο. κἀκεῖνοι διὰ σημείων τινῶν  μαθόντες,   ὅτι θεόπεμπτον ἀγαθὸν ἀπεστράφη, καὶ
[4, 42]   ὑποσχέσεις ἐξαπατῶν καὶ φενακίζων· τότε  μαθόντες,   ὅτι τῶν κοινῶν οὐδενὸς ἔτι
[4, 78]   τυράννους, ἀφελέσθαι τὴν ἐξουσίαν βεβουλεύμεθα  συνελθόντες   οἱ πατρίκιοι, πάλαι μὲν δέον,
[4, 61]   καὶ προῆλθέ τις αὐτοὺς μετιών,  εἰσελθόντες   φράζουσι τῷ μάντει τὸ τέρας.
[4, 63]   τῆς νομῆς ἀμύττοντές τε καὶ  παίοντες   τοῖς ταρσοῖς ἀπὸ τοῦ φοίνικος
[4, 25]   Τριοπίῳ τὸ τοῦ Ἀπόλλωνος· ἔνθα  συνιόντες   γυναιξὶν ὁμοῦ καὶ τέκνοις κατὰ
[4, 43]   προεῖπε μηκέτι συντελεῖν, ἵνα μὴ  συνιόντες   εἰς ταὐτὸ πολλοὶ βουλὰς ἀπορρήτους
[4, 63]   οἰωνοῖς, τελευταίῳ δὲ τῷδε. αἰετοὶ  συνιόντες   εἰς τὸν παρακείμενον τοῖς βασιλείοις
[4, 8]   ἄλλων τῶν κατὰ νόμον ἐπιτελεσθέντων.  συνιόντες   τε πολλάκις οἱ πλεῖστον ἐξ
[4, 54]   ἐν προνομαῖς ἀσύντακτον διὰ καταφρόνησιν,  κατιόντες   ἀθρόοι διέφθειρον· καὶ τῶν πόλεων
[4, 6]   γε παρεχώρησαν αὐτῷ τῆς βασιλείας  ἑκόντες.   ~Ἔχει δὲ καὶ ἄλλας τινὰς
[4, 42]   καταλείψειν τῷ τυράννῳ τὴν πόλιν  ἑκόντες   καὶ πολλῷ πλείονες ἐγένοντο τῶν
[4, 70]   πάντες ὑμεῖς οἱ τῇ γυναικὶ  προσήκοντες,   ἐν οἷς αὐτὴν κλαύσετε, νυνὶ
[4, 33]   ἀφανῶς· καὶ πάντες τοῦθ´ οἱ  προσήκοντες   ὑμῖν ὡμολόγουν, ὅτι κρατήσαντες ἐκεῖνοι
[4, 53]   μέχρι τῶν τειχῶν καὶ πολλοὺς  καταβαλόντες   ἀδεῶς τὴν χώραν ἐπόρθουν, πολλάκις
[4, 9]   ἀκούσατέ μου. ὅσοι μὲν ὑμῶν  ὀφείλοντες   ἤδη χρέα διὰ πενίαν ἀδύνατοί
[4, 57]   τοῦ κακοῦ ῥῆξαι δυνάμενον ἀποκτείνουσι  βάλλοντες   λίθοις· τὴν δὲ κατὰ τῶν
[4, 57]   προθυμίας πυνθανομένου, τίνες εἰσὶν οἱ  μέλλοντες   αὐτὸν προδιδόναι, {τὸν ἐπιφανέστατον τῶν
[4, 48]   περὶ φυλακῆς τῶν συγκειμένων ὅρκια  τεμόντες   διέλυσαν τὸν σύλλογον. ~Τυχὼν δὲ
[4, 11]   ἐξ ἴσου διδόντες ὑμῖν καὶ  λαμβάνοντες,   ἀλλ´ οὐχ ὥσπερ ἀργυρωνήτοις παραχρήσονται
[4, 24]   ἵνα τὸν δημοσίᾳ διδόμενον σῖτον  λαμβάνοντες   κατὰ μῆνα καὶ εἴ τις
[4, 44]   εἰργάζοντο σῖτα παρ´ αὐτοῦ μέτρια  λαμβάνοντες·   οἱ μὲν λατομοῦντες, οἱ δ´
[4, 50]   ἐπικουρίαν οὐδεμίαν προσλαβόντες οὐδ´ ἀναπαύσεως  τυγχάνοντες,   ἀλλὰ καὶ μεθ´ ἡμέραν καὶ
[4, 27]   Ῥωμαίων ἐπιεικείας καὶ μετριότητος, ἐπειδὴ  συγγνόντες   ἀδικεῖν στέμμασι καὶ λιτανείαις παρῃτοῦντο
[4, 72]   ἐλευθέρᾳ τε πόλει τὴν ἰσονομίαν  ἀποφαίνοντες   ἀσφαλεστάτην οὖσαν καὶ πρεπωδεστάτην τῶν
[4, 53]   τε κατάλυσιν τοῦ τυράννου δυνατὴν  ἀποφαίνοντες   καὶ ῥᾳδίαν, ὡς καὶ τῶν
[4, 62]   ἀγαθὸν ἀπεστράφη, καὶ μεγάλην συμφορὰν  ἀποφαίνοντες   τὸ μὴ πάσας αὐτὸν τὰς
[4, 64]   οἵ τ´ ἐπὶ τοῦ στρατοπέδου  κάμνοντες   ἐπὶ τῇ τριβῇ τοῦ πολέμου
[4, 54]   καὶ οἱ πενέστατοι αὐτῶν μάλιστα  κάμνοντες   ὁμολογίας ᾤοντο δεῖν ποιήσασθαι πρὸς
[4, 76]   ἀγοράν. ἠκολούθουν δ´ αὐτοῖς οἱ  θεράποντες   ἐπὶ κλίνης μέλασιν ἀμφίοις ἐστρωμένης
[4, 24]   δυσεκκαθάρτους σπίλους ἐκ τῆς πόλεως  ἀποβλέποντες   οἱ πολλοὶ δυσχεραίνουσι καὶ προβέβληνται
[4, 27]   πόλεως οἱ προχειρισθέντες σὺν ἱκετηρίαις  ἐπιτρέποντες   Τυλλίῳ τὰς πόλεις καὶ μηδὲν
[4, 73]   Κολλατῖνε καὶ πάντες ὑμεῖς οἱ  παρόντες   ἄνδρες ἀγαθοὶ καὶ ἐξ ἀγαθῶν,
[4, 2]   σὺν ταῖς γυναιξὶν ἐτύγχανον τότε  παρόντες,   καὶ μέχρι τούτου διέμενεν
[4, 57]   τὴν ἐκκλησίαν ἄλλας τε πολλὰς  φέροντες   ἐπιστολὰς ἐπισεσημασμένας καὶ τὴν πρὸς
[4, 44]   τῶν ὤμων αὐτοὶ τὰ ἄχθη  φέροντες·   μεταλλεύοντές τε τὰς ὑπονόμους σήραγγας
[4, 84]   τῆς τυραννίδος ὄκνον ταῖς ἐπιβολαῖς  ἐπιφέροντες.   ἐπεὶ δ´ ἐπαύσατο λέγων, ὥσπερ
[4, 84]   ὑμεῖς ἐν ἀρχαιρεσίαις ἀποδείξητε ψῆφον  ἐπιφέροντες   κατὰ λόχους. εἰ δὴ καὶ
[4, 84]   τὰ μισούμενα τῆς ἀσφαλείας ὑπερορᾶν  ἐπαίροντες,   οἱ δὲ κατὰ λογισμὸν τοῦ
[4, 44]   αὐταῖς καμάρας καὶ τὰς παστάδας  ἐγείροντες,   καὶ τοῖς ταῦτα πράττουσι χειροτέχναις
[4, 57]   ἀλλ´ ἐφῆκε τὴν οἰκίαν ἐρευνᾶν·  εὑρόντες,   ἔνθα ἦν ἀποκεκρυμμένα τὰ γράμματα,
[4, 81]   ἥκομεν ἐκ πολλῶν καὶ μακαρίων  ἐκπεσόντες   ἀγαθῶν. οἱ λαμπροὶ δ´ ἐκεῖνοι
[4, 44]   τὰς ὑπονόμους σήραγγας ἕτεροι καὶ  πλάττοντες   τὰς ἐν αὐταῖς καμάρας καὶ
[4, 25]   ἀλλήλοις διετέλουν καὶ τὸ συγγενὲς  φυλάττοντες   μᾶλλον ἔργοις λόγοις, λυπηροὶ
[4, 36]   ἣν ὑμεῖς ἐδώκατέ μοι πατέρων  φυλάττοντες   παραδοχάς, οὐχ ἅπασαν ἐβουλήθην ἔχειν,
[4, 30]   καὶ οὐδὲ ἀφανῶς ἕκαστα τούτων  πράττοντες.   ταῦτα δ´ ὁρῶν Τύλλιος
[4, 80]   ἡγεμόνας, οἳ λέγοντές τε καὶ  πράττοντες   τοιαῦτα διετέλουν, ἐξ ὧν εὐδαιμονεστέραν
[4, 47]   ταῖς πόλεσι καὶ τὰ κοινὰ  πράττοντες   ὑπὸ τοῦ καλοῦ τούτου δημαγωγοῦ,
[4, 63]   αἰετοὺς προσιόντας ἀπὸ τῆς νομῆς  ἀμύττοντές   τε καὶ παίοντες τοῖς ταρσοῖς
[4, 44]   ὤμων αὐτοὶ τὰ ἄχθη φέροντες·  μεταλλεύοντές   τε τὰς ὑπονόμους σήραγγας ἕτεροι
[4, 14]   τοῖς πάνυ καὶ πολυτελῆ, Κομπιτάλια  προσαγορεύοντες   αὐτὴν ἐπὶ τῶν στενωπῶν· κομπίτους
[4, 11]   οὐδὲν οὔτε μεῖζον οὔτ´ ἔλαττον  ἔχοντες   ἐγκαλεῖν, ὧν δὲ τὸν δῆμον
[4, 71]   καὶ γὰρ οἱ τὰ ὅπλα  ἔχοντες,   εἰ μάθοιεν, ὅτι τὰ ἐν
[4, 11]   ποιήσασθαι λόγῳ, πολὺ τὸ θηριῶδες  ἔχοντες   ἐν τῇ φύσει καὶ τυραννικόν.
[4, 24]   αὐτῶν ἐκκομιζομέναις παρακολουθῶσι τοὺς πίλους  ἔχοντες   ἐπὶ ταῖς κεφαλαῖς· ἐν οἷς
[4, 42]   τὰ παρόντα ἠναγκάζοντο δύναμιν οὐκ  ἔχοντες   κωλύειν τὰ πραττόμενα. ~Ταῦτα δ´
[4, 61]   τρεῖς ἔνεισι σηκοὶ παράλληλοι κοινὰς  ἔχοντες   πλευράς, μέσος μὲν τοῦ
[4, 83]   θαρροῦντες, δημόται, καὶ ἀγαθὰς  ἔχοντες   ὑπὲρ τῶν μελλόντων ἐλπίδας χωρεῖτε
[4, 11]   δὲ κατανοσφιζόμενοι τὰ δημόσια καὶ  κατέχοντες,   ἣν ὑμεῖς δι´ αἵματος ἐκτήσασθε
[4, 15]   καὶ τὰ πολλὰ διενυκτέρευον ἐνταῦθα.  ἄρχοντες   δὲ καὶ τούτων ἦσαν, οἷς
[4, 81]   καὶ μέχρι τίνος χρόνου ταῦτα  πάσχοντες   ὑπομενοῦμεν, καὶ πότε τὴν πάτριον
[4, 4]   ἐρημίαν καὶ περιδεὴς οὖσα, μὴ  κατασχόντες   οἱ Μάρκιοι τὴν ἀρχὴν ἄρωνται
[4, 11]   Μάρκιοι συλλαμβανόντων αὐτοῖς τῶν πατρικίων  κατασχόντες   τὰ πράγματα δίχα πόνου, πρῶτον
[4, 51]   μέν τινες ἔφθησαν τὰ δεινὰ  ὑπεκδύντες,   οἱ δὲ πλείους κατεκόπησαν ὑπὸ
[4, 11]   παρεσκεύασμαι ποιεῖν ἀχθόμενοί τε καὶ  ἀναξιοπαθοῦντες·   οἱ δανεισταὶ μὲν ὅτι τοὺς
[4, 41]   αὐλὴν καὶ μεθ´ ἡμέραν ἐξιόντι  παρακολουθοῦντες,   ὅπῃ πορεύοιτο, πολλὴν τὴν ἀπὸ
[4, 8]   ἠγανάκτουν καὶ χαλεπῶς ἔφερον οὐκ  ἀξιοῦντες   αὐτὸν ἑαυτῷ τινα μηχανήσασθαι βασιλικὴν
[4, 61]   ἀεὶ λόφον καὶ τὸν ἐξηγητὴν  ἀξιοῦντες   μὴ σφετερίζεσθαι τὸ σημεῖον, ἀλλ´
[4, 27]   μηδὲν ἀνήκεστον βουλεῦσαι περὶ αὐτῶν  ἀξιοῦντες.   Τύλλιος δὲ τῆς μὲν ἀφροσύνης
[4, 22]   τ´ τύχην αὐτῶν οὐδεμίαν  ἀπαξιοῦντες,   εἰς πολυανθρωπίαν προήγαγον τὴν πόλιν.
[4, 78]   ἐν καιρῷ δὲ νῦν αὐτὸ  ποιοῦντες   ἐπιτηδείῳ, ὑμᾶς τ´, δημόται,
[4, 7]   λύειν ἐπειράθησαν ἀτοπίαις, οὐ Τανακυλίδα  ποιοῦντες   μητέρα τῶν παιδίων, ἀλλὰ Γεγανίαν
[4, 85]   τὰ δόξαντα τοῖς ἐν ἄστει  ποιοῦντες   φανερά. ταῦτα τὰ γράμματα λαβόντες
[4, 76]   τὸν δῆμον εἰς τὴν ἀγορὰν  καλοῦντες·   ἀναβὰς Βροῦτος, ἔνθα τοῖς
[4, 49]   ἡμᾶς χρόνων ἐπιτελοῦσι Ῥωμαῖοι Λατίνας  καλοῦντες,   καὶ φέρουσιν εἰς αὐτὰς αἱ
[4, 85]   πρὸς τοὺς ἐπὶ τοῦ στρατοπέδου  παρακαλοῦντες   αὐτοὺς ἀποστῆναι τοῦ τυράννου καὶ
[4, 30]   βασιλέα καὶ τὰ δημοτικὰ πολιτεύματα  παρακαλοῦντες   ἔκ τε τοῦ δημοτικοῦ πλήθους
[4, 44]   αὐτοῦ μέτρια λαμβάνοντες· οἱ μὲν  λατομοῦντες,   οἱ δ´ ὑλοτομοῦντες, οἱ δὲ
[4, 44]   οἱ μὲν λατομοῦντες, οἱ δ´  ὑλοτομοῦντες,   οἱ δὲ τὰς κομιζούσας ταῦθ´
[4, 50]   ὡς δ´ ὑπέλειπεν αὐτοὺς τἀπιτήδεια,  ἐξασθενοῦντες   τὰ σώματα καὶ οὔτ´ ἐπικουρίαν
[4, 53]   φυγάδων συχνοί· οὗτοι δεόμενοι καὶ  λιπαροῦντες   τιμωρῆσαί σφισι τοὺς Γαβίους καὶ
[4, 14]   ἱλασκόμενοι καὶ ἅπαν τὸ δοῦλον  ἀφαιροῦντες   αὐτῶν ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις,
[4, 83]   ἥμαρτον ψηφιζόμενοι ῥᾳδίως πείσομεν. ὥστε  θαρροῦντες,   δημόται, καὶ ἀγαθὰς ἔχοντες
[4, 50]   μεθ´ ἡμέραν καὶ νύκτωρ αὐτοὶ  ταλαιπωροῦντες   ἁλίσκονται κατὰ κράτος. γενόμενος δὲ
[4, 44]   καὶ τοῖς ταῦτα πράττουσι χειροτέχναις  ὑπηρετοῦντες   χαλκοτύποι τε καὶ τέκτονες καὶ
[4, 56]   κατ´ ἀλήθειαν ὑπὲρ τῆς ψυχῆς  ἀγωνιῶντες.   ~Ἠρεθισμένου δὲ τοῦ πλήθους καὶ
[4, 38]   συνειδότες αὐτῷ τὴν πρᾶξιν καὶ  παρορμῶντες   ἐκ τῶν πατρικίων συχνοί. οἱ
[4, 44]   τούτων κακὰ καὶ τὰς λατρείας  ὁρῶντες   ἔχαιρόν τ´ ἐν μέρει καὶ
[4, 10]   καταλυομένην τὴν δυναστείαν τῆς βουλῆς  ὁρῶντες   καὶ λογισμοὺς οὐκέτι τοὺς αὐτούς,
[4, 51]   τούς τε πολεμίους οὐ πολλοὺς  ὁρῶντες   καὶ τὴν ἑαυτῶν δύναμιν τὴν
[4, 43]   κωλύειν τὰ πραττόμενα. ~Ταῦτα δ´  ὁρῶντες   οἱ δημοτικοὶ δίκαια πάσχειν αὐτοὺς
[4, 23]   τῶν καλῶν, ἀλλὰ ταῖς συντυχίαις,  ὁρῶντες   ὡς ἀστάθμητόν ἐστι πρᾶγμα εὐτυχία
[4, 42]   ἁλῶναι τὰς ἐπαγομένας σφίσι δίκας,  εἰδότες   ὧν ἕνεκεν ἐπεβουλεύοντο, καταλείψειν τῷ
[4, 38]   ἕτοιμοι περὶ τὴν ἀγορὰν οἱ  συνειδότες   αὐτῷ τὴν πρᾶξιν καὶ παρορμῶντες
[4, 7]   τόποι. ταῦτα δὴ τὰ ἄτοπα  συνειδότες   τῶν Ῥωμαϊκῶν συγγραφέων τινὲς ἑτέραις
[4, 43]   τῶν λεγομένων τε καὶ πραττομένων  λεληθότες   τοὺς πολλούς, οἳ συγκαθιέντες εἰς
[4, 24]   ἐπισταμένων ἀκούειν, ἐκ τῶν δεσμωτηρίων  ἐξεληλυθότες   ἀρτίως κακοῦργοι μυρίων ἄξια διαπεπραγμένοι
[4, 52]   σφετέρων ὄλεθρος. ἔτυχον δὲ κἀκεῖνοι  προεξεληλυθότες   ἐκ τοῦ χάρακος καὶ ἤδη
[4, 48]   πάντες καὶ περὶ τοῖς ἀνδράσι  δεδιότες   ἐλέγχειν τὸ πρᾶγμα καὶ μὴ
[4, 52]   πόλεων, μὴ ἐξ ἐφόδου καταληφθῶσι,  δεδιότες   ὑπὲρ εἰρήνης διεπρεσβεύοντο παραδιδόντες σφᾶς
[4, 6]   ὅρος, ὡς οἱ ταῦτ´  ἐξητακότες   γράφουσιν· οὗτος μὲν οὖν οὐκ
[4, 6]   ταύτην ἐξενηνόχασι τὴν ἱστορίαν οὐδὲν  ἐξητακότες   τῶν ἀναιρούντων αὐτὴν ἀδυνάτων τε
[4, 64]   πολέμου καὶ οἱ κατὰ πόλιν  ἀπειρηκότες   ταῖς εἰσφοραῖς ἕτοιμοι πρὸς ἀπόστασιν
[4, 51]   εἰς μάχην· καὶ οἱ Σαβῖνοι  τεθαρρηκότες   ἀντεπεξῄεσαν τούς τε πολεμίους οὐ
[4, 36]   ἀπαλλάξαι βουλόμενοι, καὶ μετὰ τούτου  συνεστηκότες   ἐπ´ ἐμοί· ἡδέως δ´ ἂν
[4, 54]   κλιμάκων ἐξοικοδομεῖν τε καὶ ἀποταφρεύειν  δεδοικότες   τὰς αἰφνιδίους ἀλλήλων ἐφόδους. μᾶλλον
[4, 12]   μηδένα δεδοικώς. ἔπειτ´ ἐγκέλευστοί τινες  διειληφότες   τὴν ἀγορὰν βασιλέα ποιεῖν αὐτὸν
[4, 44]   καὶ λιθουργοὶ τῶν ἰδιωτικῶν ἔργων  ἀφεστῶτες   ἐπὶ ταῖς δημοσίαις κατείχοντο χρείαις.
[4, 32]   τινα καὶ νόθον; τί οὖν  ἐπετρόπευες   τὸν ἀλλότριον τοῦ γένους καὶ
[4, 35]   εἰ δὲ τούτῳ μὲν οὐκ  ἐπίστευες   τῷ λόγῳ, οὐ δικαίως δ´
[4, 35]   ἔπεισας αὐτούς, εἴ τι δίκαιον  εἶχες   λέγειν. εἰ δὲ τούτῳ μὲν
[4, 82]   τυχοῦσα φύσεως ἀνδρὸς εὐγενοῦς φρόνημα  ἔσχες,   ἡμεῖς δ´ ἄνδρες γενόμενοι γυναικῶν
[4, 4]   παρ´ τροφῆς καὶ παιδείας  ἔτυχες,   ἁπάντων μάλιστα σὲ τιμήσας φίλων
[4, 29]   υἱωνὸς ὤν. σώματος οὐκ  ἔτυχες   ἱκανοῦ πράττειν, ὅσα βασιλεῖ προσῆκε,
[4, 31]   ἀρχαιρεσίαις νομίμοις τῆς ἐξουσίας ταύτης  ἔτυχες,   ὡς πάππος τε οὑμὸς
[4, 83]   φέρῃ. μαντεύομαι δὲ καλοῖς ἐγχειρήμασιν  εὐτυχὲς   ἀκολουθήσειν τέλος. εἴη δὲ τούτοις
[4, 2]   τῆς ἑστίας τῶν βασιλείων, ἐφ´  ἧς   ἄλλας τε Ῥωμαῖοι συντελοῦσιν ἱερουργίας
[4, 80]   ἐν ἀρχαιρεσίαις τοῦ δήμου, μέθ´  ἧς   ἅπαντα ἐπικυροῦσθαι βούλεται τὰ μέγιστα
[4, 80]   τὴν πόλιν τοῖς ἐπιγινομένοις παρέδοσαν,  ἧς   αὐτοὶ παρέλαβον; καὶ τίς ἂν
[4, 85]   σὺν ὀλίγοις εἰς Γαβίων πόλιν,  ἧς   βασιλέα τὸν πρεσβύτερον ἀπέδειξε τῶν
[4, 73]   βασιλεῖς καταστησάμενοι παρέδοσαν ἡμῖν, ἐξ  ἧς   μεγάλη καὶ εὐδαίμων καὶ πολλῶν
[4, 65]   βασιλεύσεις σὺν ἐμοὶ νῦν μὲν  ἧς   πατήρ μοι ἔδωκε πόλεως,
[4, 7]   παιδίων, ἀλλὰ Γεγανίαν τινά, περὶ  ἧς   οὐδεμίαν παρειλήφαμεν ἱστορίαν· ἄωρος δὴ
[4, 9]   γὰρ ἰδίαν ἀρχὴν ἐμαυτῷ κατασκευαζόμενος,  ἧς   οὐδενὸς ἧττον ἄξιος ἦν βουληθεὶς
[4, 78]   γενέσθαι, πράττοντας ἐλευθερίαν τῇ πατρίδι,  ἧς   οὔτε πρότερον ἡμῖν ἐξεγένετο μεταλαβεῖν,
[4, 25]   τὰ τῆς γνώμης ἔργα ὑπολαβών,  ἧς   πλεῖστοί τ´ ἀπολαύουσι καὶ ἐπὶ
[4, 69]   παρθένους τε καὶ παῖδας, ὑφ´  ἧς   πολλὰ διεφθάρη σώματα, χαλεπωτάτη δὲ
[4, 73]   δή τις ἄρα ἔστι κρείττων,  ἧς   Ῥωμύλος τε καὶ Πομπίλιος καὶ
[4, 16]   μίαν ἀφεῖλεν ἐξ ἁπάντων μοῖραν,  ἧς   τὸ μέγιστον ἦν τίμημα τῆς
[4, 74]   ἐξέτασιν διδοῦσα τῶν πραττομένων, ἐξ  ἧς   φύεται τυραννίς· ἀλλ´ εἰς ἐνιαύσιον
[4, 24]   δὴ πρᾶγμα ποιεῖν αἰσχύνης  βλάβης   κοινῆς αἴτιον οὔθ´ Τύλλιος
[4, 6]   αὐτῶν οὕτως ἦν ἀθλία καὶ  θεοβλαβής,   ὥστ´ ἀφαιρεῖσθαι μὲν τῶν ἑαυτῆς
[4, 39]   τοῦ δεινοῦ καὶ μυσαροῦ πάθους  ἀσεβὴς   ὑπὸ Ῥωμαίων κατὰ τὴν πάτριον
[4, 64]   τῆς ἐν ἐκείνῃ τῇ πόλει  διατριβῆς   αὐτός τε Κολλατῖνος ἐκλήθη καὶ
[4, 79]   καὶ τὰ νομιζόμενα τῷ κατὰ  γῆς   ἀνδρὶ ποιῆσαι τὴν ἀθλίαν ἀγχόνῃ
[4, 62]   Μαρσικοῦ κληθέντος πολέμου κείμενοι κατὰ  γῆς   ἐν τῷ ναῷ τοῦ Καπιτωλίνου
[4, 9]   δέ μοι καὶ τῆς δημοσίας  γῆς,   ἣν διὰ τῶν ὅπλων κτησάμενοι
[4, 83]   πατρῷοι, φύλακες ἀγαθοὶ τῆσδε τῆς  γῆς,   καὶ δαίμονες, οἳ τοὺς πατέρας
[4, 54]   συνεχεῖς τῶν πολεμίων εἰσβολὰς τῆς  γῆς   καὶ μηκέτι τοὺς καρποὺς ἐκφερούσης,
[4, 60]   λέγετε περιγράψει τῷ σκήπωνι τῆς  γῆς   μέρος ὅσον δή τι· ἔπειθ´
[4, 79]   καὶ οὔθ´ Ἑλλάδος οὔτε βαρβάρου  γῆς   οὐδαμόθι γενόμενα πρῶτος εἰς τὴν
[4, 61]   αὐτοῦ καὶ διαγράφοντος ἐπὶ τῆς  γῆς   περιφερεῖς τε γραμμὰς καὶ ἑτέρας
[4, 10]   διάταγμα βασιλικόν, ἐκχωρεῖν τῆς δημοσίας  γῆς   τοὺς καρπουμένους τε καὶ ἰδίᾳ
[4, 24]   προῖκα διὰ καλοκἀγαθίαν· καὶ κράτιστος  ἀπαλλαγῆς   δεσποτῶν τρόπος οὗτος ἦν· ὀλίγοι
[4, 61]   ὑφ´ ἑνὸς ἀετοῦ καὶ μιᾶς  στέγης   καλυπτόμενοι. ~Λέγεται δέ τι καὶ
[4, 27]   ἄλλαις πόλεσιν ἁπλῶς καὶ δίχα  ὀργῆς   μνησικάκου πολιτεύεσθαί τ´ ἀποδοὺς ὡς
[4, 37]   εἶναι κύριον τἀλλότρια ἑτέρῳ διδόναι.  κραυγῆς   δὲ καὶ ἀγανακτήσεως ἐξ ἁπάντων
[4, 67]   τῆς καρδίας ὠθεῖ {τὸ ξίφος.  κραυγῆς   δὲ καὶ θρήνου καὶ τυπετοῦ
[4, 32]   ἐπὶ τὸν ἐκδημαγωγούμενον ὑπὸ σοῦ  καταφεύγῃς   ὄχλον, οὐκ ἐπιτρέψω σοι· παρεσκεύασμαι
[4, 59]   τε τῶν θεμελίων καὶ τῆς  ὀρυγῆς   εἰς πολὺ βάθος ἤδη προϊούσης,
[4, 11]   τε δίκας ἐρήμους ἐκλιπόντας καὶ  φυγῆς   ἑαυτοῖς τιμησαμένους πυρὸς καὶ ὕδατος
[4, 54]   τειχίζοντες φρουρὰν ἐν αὐτοῖς καθιστάναι  καταφυγῆς   τῶν γεωργῶν ἕνεκα· ὅθεν ὁρμώμενοι
[4, 40]   κατὰ τὴν πόλιν ὅλην καὶ  οἰμωγῆς   ἐπὶ τῷ Τυλλίου θανάτῳ δείσας
[4, 63]   ἔκειτο ἐν καλῷ· ἔστι δὲ  χερσονησοειδὴς   σκόπελος ὑψηλὸς ἐπιεικῶς ἐπὶ τοῦ
[4, 1]   πεντηκοστῆς ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα στάδιον  Ἐπιτελίδης   Λάκων ἄρχοντος Ἀθήνησιν Ἀρχεστρατίδου· περὶ
[4, 56]   πλήρεις ἤδη τοῦ καρποῦ καὶ  συγκομιδῆς   ὥραν ἔχουσαι· διεξιὼν δὴ διὰ
[4, 79]   ποιήσαντα φανερῶς ἀποσφάξας καὶ οὔτ´  ἐκκομιδῆς   οὔτε ταφῆς ἐάσας νομίμου τὸ
[4, 25]   καὶ ὀλιγοχρόνια καὶ οὐκ ἄξια  σπουδῆς   ἡγησάμενος ὄψεώς τ´ ἀπάτας, οὐκ
[4, 80]   οὐδὲν ἂν γένοιτο τῆς ἀνθρωπίνης  σπουδῆς   καὶ προνοίας ὄφελος. φέρε δὴ
[4, 4]   περὶ τὸν οἶκον ἐρημίαν καὶ  περιδεὴς   οὖσα, μὴ κατασχόντες οἱ Μάρκιοι
[4, 29]   τὸ μηδέν· ὥσπερ γε κἀμοὶ  ψοφοδεὴς   καὶ οὐδὲν ἔχων ἀνδρὸς ἀνήρ,
[4, 66]   μὴ παρ´ ἑτέρων. ὅταν δὲ  μάθῃς   τὰς κατασχούσας αἰσχρὰς καὶ δεινὰς
[4, 35]   ὕστερον ὥσπερ ἐκ μακρᾶς ἀνανήψας  μέθης   νῦν ἥκεις μου κατηγορῶν καὶ
[4, 40]   ὑπόληψις, ὥσπερ εἴρηταί μοι πρότερον,  ἀληθὴς   εἶναι ὑπὸ πολλῶν ἐπιστεύθη. ἐν
[4, 82]   καὶ σοὶ μέν, ὅτι μίαν  ἐτυραννήθης   νύκτα τὴν ἀμίαντον ἀφαιρεθεῖς´ αἰδῶ
[4, 36]   ὑπερήφανός εἰμι καὶ διὰ βαρύτητα  ἐπαχθὴς   καὶ τὴν αὐθάδειαν, κέχρημαι
[4, 4]   ἕως αὐτὸς ἐκ τῶν τραυμάτων  ὑγιὴς   γένηται, τὸν ἕτερον τῶν ἑαυτοῦ
[4, 45]   κτησαμένοις, οὐ μόνον ἐπιχωρίου δεῖ  φυλακῆς,   ἀλλὰ καὶ ξενικῆς, τὸν ἐπιφανέστατον
[4, 19]   χρήματα καὶ περὶ τῆς τούτων  φυλακῆς   ἅπαντες κακοπαθοῦσιν· ὀρθῶς οὖν ἔχειν
[4, 15]   ἱερῶν τούτων, οὓς ἔτι διὰ  φυλακῆς   ἔχουσι Ῥωμαῖοι, συνέγραψεν. εἰς δὲ
[4, 71]   ὑποτίθεται τοιάδε· Πρῶτον μὲν διὰ  φυλακῆς   τὰς πύλας ἔχωμεν, ἵνα μηδὲν
[4, 8]   κοινὰ πράγματα τῆς πόλεως διὰ  φυλακῆς   τε καὶ φροντίδος ἐποιεῖτο. τοῖς
[4, 48]   γράψαντες ἐν στήλαις καὶ περὶ  φυλακῆς   τῶν συγκειμένων ὅρκια τεμόντες διέλυσαν
[4, 82]   διαφυγεῖν, ἀλλ´ ὥσπερ αἰχμάλωτος ὑπ´  ἀνάγκης   κρατηθεῖσα ὑπέμεινεν ὅσα μὴ θέμις
[4, 0]   ~ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ  ΡΩΜΑΙΚΗΣ   ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΛΟΓΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ. ~Βασιλεὺς μὲν
[4, 40]   ὑπ´ ἐκείνου βασιλεὺς ἀπεδείχθη μόνου.  ἐπιεικὴς   δὲ καὶ μέτριος ἀνὴρ γενόμενος
[4, 28]   τε καὶ ὀδυρομένης· δ´  ἐπιεικὴς   οὐδὲν οἰόμενος δεῖν ἐξαμαρτάνειν εἰς
[4, 74]   ἵνα δὲ καὶ τοὔνομα τῆς  βασιλικῆς   ἐξουσίας πάτριον ὑπάρχον ἡμῖν καὶ
[4, 75]   παραλαβόντες καὶ τὰ λοιπὰ τῆς  βασιλικῆς   ἐξουσίας σύμβολα πραττέτωσαν, ὅπως ἐλευθέραν
[4, 38]   τὸν Ταρκύνιον ἰδὼν ἐπὶ τῆς  βασιλικῆς   καθήμενον ἕδρας καὶ τὸν ἄλλον
[4, 40]   εὐνοίας ἕνεκα. ταφῆς μὲν οὖν  βασιλικῆς   καὶ μνήματος ἐπιφανοῦς διὰ ταύτας
[4, 10]   Τανακυλίδος καὶ τῆς συγγενείας τῆς  βασιλικῆς   ὅλης. ὄχλου δὲ συνδραμόντος πολλοῦ
[4, 74]   τὰ μὲν ἀγαθὰ καρποῦσθαι τῆς  βασιλικῆς   πολιτείας, τῶν δὲ παρακολουθούντων αὐτῇ
[4, 74]   ἕξων διὰ βίου, πάσης ἀπολελυμένος  πολεμικῆς   καὶ πολιτικῆς ἀσχολίας, ἓν τοῦτο
[4, 68]   Βροῦτος ἔτι καὶ κομιδῇ βοηθείας  συγγενικῆς   ἔρημος ἔργον ἐπεχείρησε ποιῆσαι πάντων
[4, 45]   ἐπιχωρίου δεῖ φυλακῆς, ἀλλὰ καὶ  ξενικῆς,   τὸν ἐπιφανέστατον ἐκ τοῦ Λατίνων
[4, 68]   ὃν ἐκ παλαιᾶς τε καὶ  προγονικῆς   παραλαβὼν εὐτυχίας ἐκέκτητο, καὶ σὺν
[4, 20]   αὐτῷ, τὴν λοχῖτιν ἀντὶ τῆς  φρατρικῆς   συνῆγεν ἐκκλησίαν. ἐκάλει δ´ εἰς
[4, 74]   βίου, πάσης ἀπολελυμένος πολεμικῆς καὶ  πολιτικῆς   ἀσχολίας, ἓν τοῦτο μόνον ἔχων
[4, 50]   δύναμιν προσλαβὼν πολλῷ πλείονα τῆς  πολιτικῆς   ὑπάρχουσαν. δῃώσας δ´ αὐτῶν τοὺς
[4, 3]   δὲ γεγονὼς εἴκοσι μάλιστα τῆς  συμμαχικῆς   στρατηγὸς ἀπεδείχθη δυνάμεως, ἣν Λατῖνοι
[4, 45]   Τηλέγονον τὸν ἐξ Ὀδυσσέως καὶ  Κίρκης,   κατῴκει δ´ ἐν πόλει Τύσκλῳ,
[4, 23]   ἄξιοι κριθέντες εὐδαίμονος εὐθέως καὶ  μεγάλης   ἔσονται πολῖται πόλεως, καὶ ταῦθ´
[4, 24]   ὑπάτους· δεῖ γὰρ ἀρχῆς τινος  μεγάλης·   οἳ τοὺς καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν
[4, 62]   τὴν πόλιν δυστυχίας τινὸς  μεγάλης   συμπεσούσης κατὰ πόλεμον τεράτων
[4, 72]   ἐπῄνεσάν τε καὶ ὡς ἀπὸ  καλῆς   ὑποθέσεως ἀρξάμενον καὶ νομίμου τὰ
[4, 2]   ὕπνον, πῦρ ἀπέλαμψεν ἐπὶ τῆς  κεφαλῆς   αὐτοῦ, τε μήτηρ αὐτοῦ
[4, 61]   ἐπὶ τῆς εὑρεθείσης ἐν αὐτῷ  κεφαλῆς·   κάπιτα γὰρ οἱ Ῥωμαῖοι καλοῦσι
[4, 54]   εἶναι, πάντα τὸν ἄλλον περίβολον  ἀσφαλὴς   ἐπιεικῶς οὖσα καὶ δυσπρόσιτος. ἔμελλε
[4, 4]   αὐτῶν· ἔσται γ´ οὐδ´ ὑμῖν  ἀσφαλὴς   βίος, οἷς ἐνεγγύησε Ταρκύνιος
[4, 61]   ἐξειργάσατο. ἐποιήθη δ´ ἐπὶ κρηπῖδος  ὑψηλῆς   βεβηκὼς ὀκτάπλεθρος τὴν περίοδον, διακοσίων
[4, 40]   καὶ ἄλλο δαιμόνιον ἔργον, ὅτι  θεοφιλὴς   ἦν ἁνήρ, ἐξ οὗ καὶ
[4, 82]   ὅπλων, οὐ στρατηγῶν, οὐ τῆς  ἄλλης   τῆς εἰς τὰ πολέμια παρασκευῆς·
[4, 52]   δὲ μέρει τινί, καὶ λείας  πολλῆς   ἐγένετο κύριος. Ἤδη δὲ τῶν
[4, 37]   μετὰ χαρᾶς καὶ κρότου καὶ  πολλῆς   εὐφημίας παραπέμπουσα μέχρι τῆς οἰκίας
[4, 57]   δὲ τοῦ πλήθους καὶ μετὰ  πολλῆς   προθυμίας πυνθανομένου, τίνες εἰσὶν οἱ
[4, 46]   παρρησίαν καὶ τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιροῖτο·  πολλῆς   τε μωρίας ἔφη καὶ θεοβλαβείας
[4, 16]   πολέμοις τὴν προαγωνιζομένην τῆς φάλαγγος  ὅλης.   ἔπειτ´ ἐκ τῶν ὑπολειπομένων ἑτέραν
[4, 70]   ἐν μέρει καὶ τῆς οἰκίας  ὅλης   κλαυθμῷ καὶ θρήνοις κατεχομένης βλέψας
[4, 10]   καὶ τῆς συγγενείας τῆς βασιλικῆς  ὅλης.   ὄχλου δὲ συνδραμόντος πολλοῦ πρὸς
[4, 73]   ῥᾴδιον, τε πεῖρα τῆς  μεταβολῆς,   κἂν τὰ κράτιστα τύχωμεν περὶ
[4, 83]   τῆς ἐλευθερίας πόθος, καὶ πᾶσα  μεταβολῆς   πρόφασις τοῖς δι´ ἀνάγκην ταλαιπωροῦσιν
[4, 61]   ἡμῶν εὑρέθη τῇ πολυτελείᾳ τῆς  ὕλης   μόνον διαλλάττων τοῦ ἀρχαίου, ἐκ
[4, 72]   τελευτῶν, ἀλλὰ τὸ συνέδριον τῆς  βουλῆς   ἁπάντων ἀποδεῖξαι κύριον ὡς ἐν
[4, 80]   πρῶτον μὲν ψηφίσματος ὑπὸ τῆς  βουλῆς   γραφέντος, περὶ πάντων ἀποδέδοται
[4, 25]   οἷς ἐδόκει τήν τε τῆς  βουλῆς   ἐξουσίαν καὶ τὴν τῶν πατρικίων
[4, 30]   τὴν διάνοιαν, ἀλλ´ ἐπὶ τῆς  βουλῆς   ἔφη τὰ δίκαια πρὸς αὐτὸν
[4, 38]   μηδεμίαν αὐτῷ βοήθειαν παρὰ τῆς  βουλῆς,   μάλιστα ἐπεποίθει, γενέσθαι, χρόνον
[4, 40]   ἀρχὴν λαβόντα οὐ παρὰ τῆς  βουλῆς   καὶ τοῦ δήμου, καθάπερ οἱ
[4, 42]   δὲ διέφθειρε τὸ κράτιστον τῆς  βουλῆς   μέρος θανάτοις τε καὶ ἀειφυγίαις,
[4, 34]   τῶν μεσοβασιλέων αἱρεθεὶς μήτε τῆς  βουλῆς   μοι παραδούσης τὰ πράγματα μήτε
[4, 40]   δῆμος ἐδίδου τῷ συνεδρίῳ τῆς  βουλῆς,   οἵαν προέλοιτο καταστήσασθαι πολιτείαν·
[4, 10]   αὐτοῖς λογισμός, ὅτι τῆς μὲν  βουλῆς,   ὃν αὐτὴ προῃρεῖτο, παραγούσης ἐπὶ
[4, 10]   πατρίκιοι καταλυομένην τὴν δυναστείαν τῆς  βουλῆς   ὁρῶντες καὶ λογισμοὺς οὐκέτι τοὺς
[4, 62]   τῶν ἐν Ἀσίᾳ, κατὰ δόγμα  βουλῆς   τριῶν ἀποσταλέντων πρεσβευτῶν ἐπὶ τὴν
[4, 8]   τινα μηχανήσασθαι βασιλικὴν ἐξουσίαν, μήτε  βουλῆς   ψηφισαμένης μήτε τῶν ἄλλων τῶν
[4, 75]   ἅπαντα μετὰ τοῦ συνεδρίου τῆς  βουλῆς,   ὥσπερ οἱ βασιλεῖς ἐποίουν, καὶ
[4, 27]   ἀποθνήσκει. διηγήσομαι δὲ καὶ τῆς  ἐπιβουλῆς   τὸν τρόπον μικρὰ τῶν ἔμπροσθεν
[4, 62]   ἐμπρησθέντος τοῦ ναοῦ, εἴτ´ ἐξ  ἐπιβουλῆς,   ὡς οἴονταί τινες, εἴτ´ ἀπὸ
[4, 6]   τῷ δ´ ἀλλοτρίῳ καὶ ἐκ  δούλης   γεγονότι χαρίζεσθαι· οὔτ´ ἂν αὐτοὶ
[4, 38]   ἐλεύθερος ὤν, ἀλλὰ δοῦλος ἐκ  δούλης,   ἣν οὑμὸς ἐκτήσατο πάππος ἐκ
[4, 6]   προεῖχεν αὐτῶν Τύλλιος ἐκ  δούλης   μητρὸς ὢν οὔθ´ ἡλικίας ἀξιώματι
[4, 36]   ὅτι πολλοὺς ἴσασιν ἐπὶ τῆς  ἐμῆς   ἀρχῆς ἀκρίτους ἀπολωλότας τῆς
[4, 9]   τοσοῦτον ἀπολαύσειαν ἂν ἐκ τῆς  ἐμῆς   ἑνὸς ὄντος προστασίας, ὅσον ἐκ
[4, 26]   διέμεινεν στήλη μέχρι τῆς  ἐμῆς   ἡλικίας ἐν τῷ τῆς Ἀρτέμιδος
[4, 11]   ἀλλ´ ἤδη καὶ περὶ τῆς  ἐμῆς   ψυχῆς δέος εἰσέρχεται, μὴ πικρὰς
[4, 40]   ἐξεγένετο τυχεῖν τῷ Τυλλίου σώματι,  μνήμης   δ´ αἰωνίου τοῖς ἔργοις αὐτοῦ
[4, 62]   ἓξ ἐνέγκασα τῆς αὐτῆς ἐπώλει  τιμῆς.   δόξασα δ´ ἄφρων τις εἶναι
[4, 32]   συμβασιλεύειν ἐμοὶ καὶ πάσης μετέχειν  τιμῆς,   εὐεργέτην τε καὶ πατέρα καὶ
[4, 3]   Ῥωμαίων δῆμος τῆς μετὰ βασιλέα  τιμῆς   ἠξίου, τοιάδε. ἀντίπαις μὲν ὢν
[4, 74]   ἐν πομπαῖς θριάμβων, ὅτε αὐτὰ  τιμῆς   θεῶν ἕνεκα λήψονται· λυπήσει γὰρ
[4, 6]   τὸ μηδεμιᾶς ἐν τῇ πόλει  τιμῆς   μεταλαμβάνειν. ἕτερος μὲν οὖν ἄν
[4, 62]   δὲ τοῦ Ταρκυνίου τῆς αἰτηθείσης  τιμῆς   πρίασθαι τὰς βύβλους ἀπελθοῦσα τρεῖς
[4, 11]   ἡμῶν ὑπειλήφατε εἶναι ταύτης τῆς  τιμῆς   τυγχάνειν, τὰ μὲν παιδία οἰχήσεται
[4, 63]   τοὺς αἰετοὺς προσιόντας ἀπὸ τῆς  νομῆς   ἀμύττοντές τε καὶ παίοντες τοῖς
[4, 59]   καὶ τὸ καταφερόμενον ἐκ τῆς  ἀποτομῆς   αἷμα θερμὸν ἔτι καὶ νεαρόν.
[4, 37]   δείσας τὴν ἐκ χειρὸς δίκην  ὁρμῆς   ἤδη γινομένης τῶν ὄχλων ἐπ´
[4, 71]   ὑπὸ τοῦ τυράννου καὶ μικρᾶς  ἀφορμῆς   δέονται. ὅταν δὲ λάβωμεν τὸ
[4, 43]   λέγοντες αὐτοί, πεῖραν τῆς ἑκάστου  γνώμης   ἐλάμβανον· ἔπειθ´ οὓς αἴσθοιντο τοῖς
[4, 25]   καὶ ζήλου ἄξια τὰ τῆς  γνώμης   ἔργα ὑπολαβών, ἧς πλεῖστοί τ´
[4, 70]   πάντας εἶδεν ἐπὶ τῆς αὐτῆς  γνώμης   ὄντας οὐ λόγων ἔφη δεῖν
[4, 20]   ἐκκλησίαν. ἐκάλει δ´ εἰς ἀπόφασιν  γνώμης   πρώτους μὲν λόχους τοὺς ἀπὸ
[4, 13]   πολλῷ τινι μείζων τῆς  Ῥώμης   ἂν αὐτῷ φανείη κύκλος. ἀλλ´
[4, 85]   διαμείνασα μετὰ τὸν οἰκισμὸν τῆς  Ῥώμης   ἐτῶν τεττάρων καὶ τετταράκοντα καὶ
[4, 13]   τὸ μέγεθος ἐξετάζειν βουλήσεται τῆς  Ῥώμης,   πλανᾶσθαί τ´ ἀναγκασθήσεται καὶ οὐχ
[4, 53]   γένους Ἀλβανῶν ἀπόκτισις ἀπέχουσα τῆς  Ῥώμης   σταδίους ἑκατὸν ἐπὶ τῆς εἰς
[4, 55]   καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς ἐκ  Ῥώμης   φυγάδας καὶ οὐκ ἐκδώσουσι τῷ
[4, 64]   μὲν ποιούμενος, ὅτι τοὺς ἐκ  Ῥώμης   φυγάδας ὑπεδέχετο καὶ συνέπραττεν αὐτοῖς
[4, 53]   Ταρκύνιος κατελάβετο, καὶ τῶν ἐκ  Ῥώμης   φυγάδων συχνοί· οὗτοι δεόμενοι καὶ
[4, 30]   προθυμούμενος ἐκβαλεῖν με τῆς ἀρχῆς  καταφανὴς   γέγονέ μοι. βούλομαι δὲ πάντων
[4, 81]   δεινοὶ καὶ μεγάλοι, δι´ οὓς  ἐπιφανὴς   πόλις ἡμῶν ποτε ἦν,
[4, 69]   πρὸς τοὺς πέλας οἷα δὴ  συγγενής,   ἀλλ´ ἵνα γέλωτα παρέχῃ τοῖς
[4, 29]   τούτων μὲν οὐδέτερον, δ´  ἀσθενὴς   ἔτι καὶ πολὺ ἀπέχουσα τοῦ
[4, 38]   ἑταίροις μόνοις διαλεγόμενος· ἔπειτα γνώμην  ἀποδειξαμένης   τῆς γυναικὸς μηδὲν ἔτι μαλακίζεσθαι
[4, 76]   Σπόριον Λουκρήτιον τὸν πατέρα τῆς  διαχρησαμένης   ἑαυτήν· ὑπ´ ἐκείνου δὲ τοὺς
[4, 4]   ἐμοῦ καὶ εἰς τοῦτό σοι  συναγωνισαμένης,   πατρὸς εὔνοιαν τοῖς παιδίοις τοῖςδε
[4, 8]   μηχανήσασθαι βασιλικὴν ἐξουσίαν, μήτε βουλῆς  ψηφισαμένης   μήτε τῶν ἄλλων τῶν κατὰ
[4, 39]   καὶ πρὸς τὴν δέσποιναν ἀπέβλεψε.  πυνθανομένης   δ´ ἐκείνης, τί παθὼν οὐκ
[4, 65]   τὸν ψόφον τῆς γυναικὸς καὶ  πυνθανομένης,   ὅστις εἴη, φράσας τοὔνομα σιωπᾶν
[4, 47]   ἀκριβῶς ἐπιστάμενος λέγω μηνύσεώς μοι  γενομένης   ἐν τῇ παρελθούσῃ νυκτὶ ὑπό
[4, 3]   πρῶτος ἁπάντων λαβεῖν· ἔπειθ´ ἑτέρας  γενομένης   ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἔθνος στρατείας
[4, 40]   αὐτοῦ κειμένη ξυλίνη κατάχρυσος ἐμπρήσεως  γενομένης   καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων διαφθαρέντων
[4, 66]   προῃρεῖτο διαπραξάμενον. ~Ἡμέρας δὲ  γενομένης   μὲν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον
[4, 37]   ἀγανακτήσεως ἐξ ἁπάντων ἐπὶ τούτῳ  γενομένης   σιωπῆσαι κελεύσας αὐτοὺς ἠξίου μηδὲν
[4, 73]   καὶ δυσκρίτου τῆς αἱρέσεως ἅπασι  φαινομένης   διὰ τὰς παρακολουθούσας ἑκάστῃ τῶν
[4, 64]   ἀπομαχομένων καὶ πολυχρονίου τῆς πολιορκίας  γινομένης   οἵ τ´ ἐπὶ τοῦ στρατοπέδου
[4, 37]   ἐκ χειρὸς δίκην ὁρμῆς ἤδη  γινομένης   τῶν ὄχλων ἐπ´ αὐτὸν ᾤχετο
[4, 13]   τῇ χώρᾳ καὶ εἰς ἄπειρον  ἐκμηκυνομένης   πόλεως ὑπόληψιν τοῖς θεωμένοις παρέχεται.
[4, 28]   γυναικὸς μετεπείθετο ἀντιβολούσης τε καὶ  ὀδυρομένης·   δ´ ἐπιεικὴς οὐδὲν οἰόμενος
[4, 43]   ἐκείνοις μόνοις τῆς τυραννίδος βαρείας  ἐσομένης,   σφίσι δ´ αὐτοῖς ἀκινδύνου. ἧκε
[4, 46]   ἐπὶ τῷ συμφέροντι τῶν Λατίνων  δοθησομένης·   καὶ πολλοὺς ὑπὲρ ἀμφοτέρων διεξῆλθε
[4, 70]   οἰκίας ὅλης κλαυθμῷ καὶ θρήνοις  κατεχομένης   βλέψας εἰς αὐτοὺς Βροῦτος
[4, 4]   ~Φύσεώς τε δὴ μετειληφὼς ἀποχρώντως  κατεσκευασμένης   πρὸς ἡγεμονίαν οὗτος ἀνὴρ
[4, 14]   παρεῖναί τε καὶ συνιερουργεῖν, ὡς  κεχαρισμένης   τοῖς ἥρωσι τῆς τῶν θεραπόντων
[4, 41]   καλέσειεν αὐτός· οὔτε τοῖς προσιοῦσιν  εὐμενὴς   οὐδὲ πρᾷος ἦν, ἀλλ´ οἷα
[4, 54]   πόλεσιν ἐν τοῖς μακροῖς πολέμοις  δῃουμένης   διὰ τὰς συνεχεῖς τῶν πολεμίων
[4, 28]   τἀναντία μετήγετο νουθετούσης τε καὶ  λοιδορουμένης   καὶ τὴν ἀνανδρίαν κακιζούσης· ὡς
[4, 15]   τῆς Ἀφροδίτης τῆς ἐν ἄλσει  καθιδρυμένης,   ἣν προσαγορεύουσι Λιβιτίνην, ὑπὲρ τῶν
[4, 76]   θεράποντες ἐπὶ κλίνης μέλασιν ἀμφίοις  ἐστρωμένης   κομίζοντες ἀθεράπευτόν τε καὶ πεφυρμένην
[4, 51]   πολεμίους ἐπὶ τὴν φέρουσαν ἀπὸ  Φιδήνης   ὁδόν, τὴν δ´ ἑτέραν ἅμα
[4, 51]   τὴν ἑαυτῶν δύναμιν τὴν ἀπὸ  Φιδήνης   ὅσον οὔπω παρέσεσθαι νομίζοντες. οὗτοι
[4, 66]   ὡς εἶχε τάχους ἐπιβᾶσα τῆς  ἀπήνης   εἰς Ῥώμην ᾤχετο, μέλαιναν ἐσθῆτα
[4, 39]   τὰ πράγματα τέλος, ἐπὶ τῆς  ἀπήνης   καθεζομένη παρῆν εἰς τὴν ἀγοράν.
[4, 39]   καὶ καθεζομένη πάλιν ἐπὶ τῆς  ἀπήνης   ᾤχετο· Ταρκύνιος δὲ καὶ ταῦτ´
[4, 52]   ἐξ ἐφόδου καταληφθῶσι, δεδιότες ὑπὲρ  εἰρήνης   διεπρεσβεύοντο παραδιδόντες σφᾶς αὐτοὺς ὑπηκόους
[4, 40]   κόσμον ἐπετελέσθη φανερά, ὅτι τῆς  καινῆς   ἐστι τέχνης, δ´ εἰκών,
[4, 39]   τὴν δέσποιναν ἀπέβλεψε. πυνθανομένης δ´  ἐκείνης,   τί παθὼν οὐκ ἄγει τὸ
[4, 76]   δ´ αὐτοῖς οἱ θεράποντες ἐπὶ  κλίνης   μέλασιν ἀμφίοις ἐστρωμένης κομίζοντες ἀθεράπευτόν
[4, 24]   πρᾶγμα ποιεῖν αἰσχύνης βλάβης  κοινῆς   αἴτιον οὔθ´ Τύλλιος
[4, 9]   ὄντος προστασίας, ὅσον ἐκ τῆς  κοινῆς   ἁπάντων ὑμῶν βοηθείας. ταῦτα δ´
[4, 80]   χωρὶς οὐδὲν ἂν γένοιτο τῆς  ἀνθρωπίνης   σπουδῆς καὶ προνοίας ὄφελος. φέρε
[4, 3]   πολεμίων ἱππεῖς καὶ μέχρι πόλεως  Ἀντέμνης   ἐλάσας τἀριστεῖα καὶ ἐκ ταύτης
[4, 84]   πλείοσιν αὐτῶν καὶ δάκρυα ὑφ´  ἡδονῆς   ἔρρει θαυμαστῶν καὶ ἀπροσδοκήτων ἀκούουσι
[4, 11]   εἰσέρχεται, μὴ πικρὰς ἀμοιβὰς τῆς  δικαιοσύνης   ἀπολάβω. ἐπιβουλεύομαι γὰρ ὑπὸ τῶν
[4, 9]   τῆς βίας, φύλακας δὲ τῆς  δικαιοσύνης   καὶ αὐτὸς οὐδένα χρόνον ἀνήσω
[4, 27]   ἀξιοῦντες. Τύλλιος δὲ τῆς μὲν  ἀφροσύνης   ἕνεκα καὶ τῶν εἰς τοὺς
[4, 25]   καὶ περὶ τῆς πρὸς ἀλλήλους  ὁμοφροσύνης   κοινὰς ἐποιοῦντο βουλάς. ταῦτα δὴ
[4, 81]   ἀναγκάζει δ´ ὅσα δούλους ἀργυρωνήτους  {αἰσχύνης   ἄξια} ταλαιπωρεῖν λατομοῦντας ὑλοτομοῦντας ἀχθοφοροῦντας,
[4, 65]   προῃρεῖτο λαβεῖν ἠξίου, θάνατον μετ´  αἰσχύνης   βίον μετ´ εὐδαιμονίας. Εἰ
[4, 24]   δούλους. οὐδὲν δὴ πρᾶγμα ποιεῖν  αἰσχύνης   βλάβης κοινῆς αἴτιον οὔθ´
[4, 40]   φανερά, ὅτι τῆς καινῆς ἐστι  τέχνης,   δ´ εἰκών, οἵα πρότερον
[4, 46]   ἀνεβάλοντο τὴν βουλήν. ~Τῇ δ´  ἑξῆς   ἡμέρᾳ παρῆν Ταρκύνιος καὶ
[4, 47]   ἐν τοῖς σκευοφόροις. τῇ δ´  ἑξῆς   ἡμέρᾳ συναχθείσης τῆς ἐκκλησίας παρελθὼν
[4, 10]   διαλυθείσης δὲ τῆς ἐκκλησίας ταῖς  ἑξῆς   ἡμέραις ἀπογράφεσθαι κελεύσας τοὺς ὑποχρέους,
[4, 6]   ἀρχήν. ~Βούλομαι δ´ ἐπιστήσας τὸν  ἑξῆς   λόγον ἀποδοῦναι τὰς αἰτίας, δι´
[4, 29]   ὀρέγεσθαί σε μήτε φιλοτιμίας μήτε  δόξης.   γυνή σοι σύνεστι μηδὲν ἐοικυῖα
[4, 82]   καὶ πολλοὺς ὑπὲρ ἀρχῆς καὶ  δόξης   ἤραντο κινδύνους· ἀλλὰ δυεῖν θάτερον
[4, 73]   οὖσαν καὶ πρεπωδεστάτην τῶν πολιτειῶν.  ~Χαλεπῆς   δὲ καὶ δυσκρίτου τῆς αἱρέσεως
[4, 33]   προειλόμην ποιῆσαι. ἔχεις τὸν τῆς  ἐπιτροπῆς   λόγον, Ταρκύνιε, καὶ οὐκ
[4, 40]   ἔλεγον δ´ οἱ μὲν ὑπὸ  λύπης   αὐτοχειρίᾳ τὸ ζῆν προεμένην αὐτὴν
[4, 25]   μεταθέμενοι τὴν οἴκησιν ἐκ τῆς  Εὐρώπης   εἰς τὰ παραθαλάττια τῆς Καρίας
[4, 5]   μὲν οὖν δῆμος ἀπῄει  περιχαρὴς   γενόμενος, εἰ μηδὲν πέπονθεν
[4, 77]   δόξω τὴν διάνοιαν, ἀνὴρ οὐ  φρενήρης   περὶ τῶν μεγίστων ἐπιχειρῶν λέγειν,
[4, 74]   τιμὴν ταύτην ἕξων διὰ βίου,  πάσης   ἀπολελυμένος πολεμικῆς καὶ πολιτικῆς ἀσχολίας,
[4, 18]   λόχον στρατείας τ´ ἀπέλυσε καὶ  πάσης   εἰσφορᾶς ἐποίησεν ἀτελεῖς. ἐγένοντο δὴ
[4, 20]   ἐπράυνε πλεονέκτημα δωρησάμενος, ἐξ οὗ  πάσης   ἔμελλον τῆς πολιτείας ἔσεσθαι κύριοι,
[4, 68]   τε καὶ παιδείας τῆς ἐπιχωρίου  πάσης   μετέλαβε καὶ φύσιν εἶχε πρὸς
[4, 32]   λέγεσθαι, ἔπειτα συμβασιλεύειν ἐμοὶ καὶ  πάσης   μετέχειν τιμῆς, εὐεργέτην τε καὶ
[4, 27]   πρότερον ἐψηφίσαντο. καὶ παρῆσαν ἀπὸ  πάσης   πόλεως οἱ προχειρισθέντες σὺν ἱκετηρίαις
[4, 20]   ἀπόρων καὶ διὰ τοῦτ´ ἀφειμένων  ἁπάσης   στρατείας τε καὶ εἰσφορᾶς πολιτῶν
[4, 54]   μηκέτι τοὺς καρποὺς ἐκφερούσης, σπάνις  ἁπάσης   τροφῆς ἐν ἀμφοτέραις ἔσεσθαι καὶ
[4, 61]   πολίτας, ὅτι κεφαλὴν εἵμαρται γενέσθαι  συμπάσης   Ἰταλίας τὸν τόπον τοῦτον, ἐν
[4, 35]   σοι δικαστὴν ὧν ἄν μου  κατηγορήσῃς,   καὶ ἀποδώσω πάλιν αὐτῷ διαγνῶναι,
[4, 73]   γὰρ ὑβρισταὶ καὶ βαρεῖς ἔσονται  διαιρεθείσης   τῆς ἐξουσίας διχῇ καὶ τὴν
[4, 61]   Καπιτωλῖνος λόφος ἐπὶ τῆς  εὑρεθείσης   ἐν αὐτῷ κεφαλῆς· κάπιτα γὰρ
[4, 62]   ἀξιοῦντος δὲ τοῦ Ταρκυνίου τῆς  αἰτηθείσης   τιμῆς πρίασθαι τὰς βύβλους ἀπελθοῦσα
[4, 34]   τοῦ δικαίου μοι καὶ τότε  δοθείσης   καὶ νῦν ὑπαρχούσης ἐξουσίας
[4, 65]   ἔχων. ~Ἐπιστὰς δὲ τῇ κλίνῃ  διεγερθείσης   ἅμα τῷ συνεῖναι τὸν ψόφον
[4, 10]   ἄρχων, ἀγαπώντων τε καὶ τεθαυμακότων.  διαλυθείσης   δὲ τῆς ἐκκλησίας ταῖς ἑξῆς
[4, 47]   σκευοφόροις. τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ  συναχθείσης   τῆς ἐκκλησίας παρελθὼν ὑπὲρ μὲν
[4, 2]   τὴν ἀνθρωπείαν φύσιν ἐκ τῆς  μιχθείσης   τῷ φάσματι γυναικός. τὰ δ´
[4, 84]   τε τὴν Ῥωμαίων καὶ χώραν,  ὅσης   ἄρχουσι Ῥωμαῖοι, καὶ γένος τὸ
[4, 53]   συνερρύησαν Πωμεντίνων τε τῶν ἐκ  Συέσσης   διαφυγόντων τινές, ὅτε τὴν πόλιν
[4, 59]   ἀπὸ τῆς δεκάτης τῶν ἐκ  Συέσσης   λαφύρων ἐπιτελέσαι προαιρούμενος ἅπαντας τοὺς
[4, 62]   ὅταν βουλὴ ψηφίσηται, στάσεως  καταλαβούσης   τὴν πόλιν δυστυχίας τινὸς
[4, 10]   μὲν βουλῆς, ὃν αὐτὴ προῃρεῖτο,  παραγούσης   ἐπὶ τὰ πράγματα δῆμος
[4, 30]   ἅπαντα τολμᾶν. ~Τοιαῦτα τῆς Τυλλίας  λεγούσης   ἄσμενος δέχεται τὰς αἱρέσεις
[4, 34]   αἱρεθεὶς μήτε τῆς βουλῆς μοι  παραδούσης   τὰ πράγματα μήτε τῶν ἄλλων
[4, 28]   καὶ λοιδορουμένης καὶ τὴν ἀνανδρίαν  κακιζούσης·   ὡς δ´ οὐδὲν ἐπέραινον οὔτε
[4, 66]   παρ´ ἐμοῦ τῆς τὰ δεινὰ  παθούσης   ἀκούσωσι καὶ μὴ παρ´ ἑτέρων.
[4, 28]   κράτιστα τὸν οὐ δίκαιον ἄνδρα  πειθούσης,   οὔτε αἱ τῆς μιαρᾶς παραινέσεις
[4, 16]   ἔδει τῆς νεότητος εἰς πόλεμον  ἐξιούσης   ὑπομένοντας ἐν τῇ πόλει τὰ
[4, 59]   ὀρυγῆς εἰς πολὺ βάθος ἤδη  προϊούσης,   εὑρῆσθαι κεφαλὴ νεοσφαγοῦς ἀνθρώπου τό
[4, 29]   συμφερόντων, καὶ καθέξεις οὓς ἂν  ἀκούσῃς   λόγους; σιωπᾶν ἄμεινόν ἐστί
[4, 46]   ὡς κατὰ τὸ δίκαιον αὑτῷ  προσηκούσης,   ἐπειδὴ Ταρκύνιος αὐτὴν κατέσχεν
[4, 46]   οὔτε κατὰ τὸ δίκαιον αὐτῷ  προσηκούσης   οὔτ´ ἐπὶ τῷ συμφέροντι τῶν
[4, 67]   ἐπωνυμίας ταύτης ἔτυχεν οὐδὲν αὐτῷ  προσηκούσης.   ~Τῷ ἀνδρὶ τούτῳ πατὴρ μὲν
[4, 79]   ἐκείνου γυναῖκα, τῆς δ´ αὐτῷ  συνοικούσης   ἀδελφήν, ἣν ἐμοίχευεν θεοῖς
[4, 69]   ~Καταφρονήσας γὰρ Ταρκύνιος τῆς  δοκούσης   εἶναι περὶ αὐτόν, ἀλλ´ οὐ
[4, 30]   τὸν γάμον οὔτε τῆς μητρὸς  συνευδοκούσης,   ἀλλ´ αὐτὴν παρ´ ἑαυτῆς λαβών.
[4, 28]   τὸν οὐ πονηρὸν εἶναι πεφυκότα  παρακαλούσης,   ἀλλ´ ἑκάτερος ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ
[4, 28]   τοῦτο ὑπὸ τῆς γυναικὸς μετεπείθετο  ἀντιβολούσης   τε καὶ ὀδυρομένης· δ´
[4, 29]   τοῦ Τυλλίου δήπου τελευτήν; ὥσπερ  ἀναμενούσης   τῆς τύχης τὰς ἀνθρωπίνας μελλήσεις,
[4, 10]   ἐσθῆτα πιναρὰν περιβεβλημένος καὶ κατηφὴς  συνούσης   αὐτῷ καὶ τῆς μητρὸς Ὀκρισίας
[4, 29]   τὰς καθ´ ἡλικίαν ἑκάστῳ τελευτὰς  φερούσης,   ἀλλ´ οὐκ ἐν ἀδήλῳ καὶ
[4, 53]   ἑκατὸν ἐπὶ τῆς εἰς Πραίνεστον  φερούσης   ὁδοῦ κειμένη· Γαβίους αὐτὴν ἐκάλουν·
[4, 54]   γῆς καὶ μηκέτι τοὺς καρποὺς  ἐκφερούσης,   σπάνις ἁπάσης τροφῆς ἐν ἀμφοτέραις
[4, 14]   ἐπιτελεῖσθαι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν πελάνους  εἰσφερούσης   ἑκάστης οἰκίας· τοῖς δὲ τὰ
[4, 2]   ποιεῖ. καθημένου γάρ ποτ´ αὐτοῦ  μεσούσης   μάλισθ´ ἡμέρας ἐν τῇ παστάδι
[4, 62]   πόλιν δυστυχίας τινὸς μεγάλης  συμπεσούσης   κατὰ πόλεμον τεράτων τινῶν
[4, 28]   ἀνοσίας γυναικὸς ἐπὶ τἀναντία μετήγετο  νουθετούσης   τε καὶ λοιδορουμένης καὶ τὴν
[4, 24]   ταῦτα μὲν οὖν τῆς ὑποθέσεως  ἀπαιτούσης   ἀναγκαῖόν τε καὶ δίκαιον ἔδοξεν
[4, 63]   περὶ τῇ Λατίνῃ καὶ τῆς  συναπτούσης   αὐτῷ θαλάττης ἔκειτο ἐν καλῷ·
[4, 21]   αὐτῶν οὐκέτι τὴν ἀρχαίαν ἀκρίβειαν  φυλαττούσης,   ὡς ἔγνων ταῖς ἀρχαιρεσίαις αὐτῶν
[4, 1]   ταύτης γίνεται τῆς Ὀκρισίας ἔτι  δουλευούσης   παιδίον, τίθεται τραφέντι
[4, 34]   πλείω τὰ λυπηρὰ τῶν ἡδέων  ἐχούσης   ἡγεμονίας τὴν ἀκίνδυνον ἀντικαταλλασσόμενος ἡσυχίαν.
[4, 56]   διεξιὼν δὴ διὰ τούτων τῆς  ὑπερεχούσης   ἀεὶ μήκωνος τῷ σκήπωνι παίων
[4, 34]   καὶ τότε δοθείσης καὶ νῦν  ὑπαρχούσης   ἐξουσίας χρόνος, ἐν
[4, 69]   αὐτόν, ἀλλ´ οὐ κατ´ ἀλήθειαν  ὑπαρχούσης   μωρίας, ἀφελόμενος ἅπαντα τὰ πατρῷα,
[4, 33]   ἤγαγον καὶ γενεᾶς ἄρρενος οὐχ  ὑπαρχούσης   τῶν ἐμαυτοῦ κυρίους προειλόμην ποιῆσαι.
[4, 6]   δὴ κατὰ τὸν ἔνατον ἐνιαυτὸν  τῆς   Ἄγκου δυναστείας ἱππέων ἡγούμενος ἐπὶ
[4, 43]   καὶ ταύτας καθαιρεθῆναι κελεύσας ἐκ  τῆς   ἀγορᾶς διέφθειρεν. ἔπειτα κατέλυσε τὰς
[4, 40]   δείσας Ταρκύνιος, εἰ διὰ  τῆς   ἀγορᾶς νεκρὸς φέροιτο, ὡς
[4, 28]   ἑαυτῆς τρόποις ἁρμόττειν μάλιστα τὸν  τῆς   ἀδελφῆς ἄνδρα μεταπέμπεταί τ´ αὐτὸν
[4, 79]   τὴν ἀνδροφόνον νύμφην ἐπὶ τὸν  τῆς   ἀδελφῆς θάλαμον ἤγετο τὰς ἀπορρήτους
[4, 61]   τε τῆς Ἥρας καὶ  τῆς   Ἀθηνᾶς ὑφ´ ἑνὸς ἀετοῦ καὶ
[4, 73]   πολιτειῶν. ~Χαλεπῆς δὲ καὶ δυσκρίτου  τῆς   αἱρέσεως ἅπασι φαινομένης διὰ τὰς
[4, 62]   οὐκ ἀξιοῦντος δὲ τοῦ Ταρκυνίου  τῆς   αἰτηθείσης τιμῆς πρίασθαι τὰς βύβλους
[4, 49]   ἐθνῶν κείμενον ὄρος ὑψηλόν,  τῆς   Ἀλβανῶν ὑπέρκειται πόλεως, ἐν
[4, 30]   αὐτοῦ τὸ περὶ τὴν ἐξέτασιν  τῆς   ἀληθείας ταλαίπωρον. Μετὰ τοῦτο τὸ
[4, 82]   οὐχ ὅπλων, οὐ στρατηγῶν, οὐ  τῆς   ἄλλης τῆς εἰς τὰ πολέμια
[4, 80]   ὧν χωρὶς οὐδὲν ἂν γένοιτο  τῆς   ἀνθρωπίνης σπουδῆς καὶ προνοίας ὄφελος.
[4, 68]   καιρὸν ἔχειν, φυλάττων τὸ προσποίημα  τῆς   ἀνοίας, ἐξ οὗ ταύτης ἔτυχε
[4, 39]   θαυμαστὰ δὲ καὶ ἄπιστα πραχθῆναι,  τῆς   ἀνοσίας αὐτοῦ θυγατρὸς ἔργα παραδίδοται.
[4, 28]   πράττειν τὰ μὴ δίκαια, ὑπὸ  τῆς   ἀνοσίας γυναικὸς ἐπὶ τἀναντία μετήγετο
[4, 9]   καὶ αὐτὸς οὐδένα χρόνον ἀνήσω  τῆς   ἁπάντων προνοούμενος ἰσηγορίας. ~Τοιαῦτα λέγοντος
[4, 7]   υἱοί, καὶ τοῦτ´ ἦν αἴτιον  τῆς   ἀπάτης τοῖς ἄλλοις ἅπασι τοῖς
[4, 66]   συμβεβηκὸς ὡς εἶχε τάχους ἐπιβᾶσα  τῆς   ἀπήνης εἰς Ῥώμην ᾤχετο, μέλαιναν
[4, 39]   λήψεται τὰ πράγματα τέλος, ἐπὶ  τῆς   ἀπήνης καθεζομένη παρῆν εἰς τὴν
[4, 39]   εἰποῦσα καὶ καθεζομένη πάλιν ἐπὶ  τῆς   ἀπήνης ᾤχετο· Ταρκύνιος δὲ καὶ
[4, 47]   οὓς ἦν αὐτῷ λεκτέον ἐπὶ  τῆς   ἀπολογίας, ὑπετίθεντο καὶ τοὺς τρόπους,
[4, 27]   ὠφέλειαν παρέξειν νομίζουσαι. ἤρξαντο δὲ  τῆς   ἀποστάσεως οἱ καλούμενοι Οὐιεντανοὶ καὶ
[4, 32]   κληρονομεῖν καὶ τίνα πρόφασιν εὐπρεπῆ  τῆς   ἀποστερήσεως σκηπτόμενος; πότερον οὐχ ἡγούμενος
[4, 59]   ὅμοιον καὶ τὸ καταφερόμενον ἐκ  τῆς   ἀποτομῆς αἷμα θερμὸν ἔτι καὶ
[4, 30]   τῶν χρόνων ἐλέγχειν. ἐπὶ γὰρ  τῆς   Ἀρροῦντος τελευτῆς γενόμενος οὐ καθ´
[4, 25]   Ἴωνες μὲν ἐν Ἐφέσῳ τὸ  τῆς   Ἀρτέμιδος, Δωριεῖς δ´ ἐπὶ Τριοπίῳ
[4, 26]   τῆς ἐμῆς ἡλικίας ἐν τῷ  τῆς   Ἀρτέμιδος ἱερῷ κειμένη γραμμάτων ἔχουσα
[4, 26]   συνήνεγκαν αἱ πόλεις χρημάτων τὸν  τῆς   Ἀρτέμιδος νεών, τὸν ἐπὶ τοῦ
[4, 13]   τινα φυλάττοντι κατὰ πολλοὺς τόπους  τῆς   ἀρχαίας κατασκευῆς, βουληθείη μετρεῖν αὐτὴν
[4, 80]   τὸ συνέδριον ἐκ τῶν ἀξίων  τῆς   ἀρχῆς διαγνῶναι τὸν ἐπιτηδειότατον· μετὰ
[4, 42]   οὐκ ἦν βουλομένοις Τύλλιον ἐκ  τῆς   ἀρχῆς ἐκπεσεῖν· ἔπειτα καὶ τῶν
[4, 7]   κρηπίδων ἐξέχεεν. τ´ ἐκ  τῆς   ἀρχῆς ἔκπτωσις αὐτοῦ γίνεται πέμπτῳ
[4, 6]   δὲ βασιλεῖ κατὰ τὸν ὄγδοον  τῆς   ἀρχῆς ἐνιαυτὸν φίλος γενόμενος ἑπτακαίδεκα
[4, 8]   τῶν Μαρκίων ἐξελάσας βεβαίως ἤδη  τῆς   ἀρχῆς ἐνόμιζε κρατεῖν, τόν τε
[4, 38]   ἐσθῆτα λαβὼν καὶ τἆλλα παράσημα  τῆς   ἀρχῆς ἐπαγόμενος· ἐλθὼν δ´ εἰς
[4, 34]   πώποτ´ ἀδικεῖν, οὐδ´ ἐκβαλεῖν με  τῆς   ἀρχῆς ἐπεχείρησεν οὔθ´ δῆμος
[4, 34]   τοῦ πατρός, ἀλλὰ τὸν ἄξιον  τῆς   ἀρχῆς ἐπὶ τὰ πράγματ´ ἐκάλει·
[4, 7]   ἐνενήκοντα βεβιωκὼς ἔτη. ἐκπεσών τε  τῆς   ἀρχῆς ἔτι πολεμεῖν Ῥωμαίοις οὐκ
[4, 37]   τῆς πόλεως προστασίαν· αὐτὸς δὲ  τῆς   ἀρχῆς ἔφησεν ἀφίστασθαι καὶ ἀποδιδόναι
[4, 63]   δέος ἅτε οὐδὲν ἔτι περὶ  τῆς   ἀρχῆς ἔχων, διὰ γυναικὸς ὕβριν
[4, 43]   μετ´ ἀλλήλων ποιῶνται περὶ καταλύσεως  τῆς   ἀρχῆς. ἦσαν δ´ αὐτῷ πολλαχῇ
[4, 36]   εἴ τί μοι τοιοῦτον ἡμάρτηται,  τῆς   ἀρχῆς θ´ ἅμα καὶ τῆς
[4, 30]   συνάγων καὶ προθυμούμενος ἐκβαλεῖν με  τῆς   ἀρχῆς καταφανὴς γέγονέ μοι. βούλομαι
[4, 9]   ὀρφανοὺς ἐγκαταλιπεῖν νῦν μὲν ὑπὲρ  τῆς   ἀρχῆς κινδυνεύοντας, εἰ δ´
[4, 36]   εἴ τινές εἰσιν, βουλή,  τῆς   ἀρχῆς με ἀπαλλάξαι βουλόμενοι, καὶ
[4, 7]   χρόνον ἑκτακαιεικοσαέτης ἦν, ὅτ´ ἀπεστερεῖτο  τῆς   ἀρχῆς πρεσβύτερος τῶν Ταρκυνίων,
[4, 33]   ὑμῖν ὡμολόγουν, ὅτι κρατήσαντες ἐκεῖνοι  τῆς   ἀρχῆς οὐδὲ σπέρμα τοῦ Ταρκυνιείου
[4, 34]   ὑπὸ τούτων παυσθῆναι δίκαιός εἰμι  τῆς   ἀρχῆς, οὐχ ὑπὸ σοῦ. ἀλλ´
[4, 33]   ὅπου γε κἀμὲ Ταρκύνιος οὑτοσὶ  τῆς   ἀρχῆς παῦσαι πρόθυμός ἐστιν· ὃν
[4, 8]   ῥάβδους ἀποθέσθαι καὶ τὰ λοιπὰ  τῆς   ἀρχῆς σύμβολα· ὅταν δὲ τοῦτο
[4, 74]   παρ´ Ἀθηναίοις γίνεται, τὸ κράτος  τῆς   ἀρχῆς συνάγειν. τὸ γὰρ ἐν
[4, 75]   ἀσφαλέστατα καὶ κάλλιστα ἕξει τὰ  τῆς   ἀρχῆς. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην
[4, 37]   οἰμωγαῖς ὑπὲρ τοῦ μηδενὶ παραχωρεῖν  τῆς   ἀρχῆς· τινὲς δ´ ἐξ αὐτῶν
[4, 9]   τὰς Λατίνων τοσαύτας πόλεις ἀντιποιουμένας  τῆς   ἀρχῆς, ὑπηκόους δὲ ποιήσας Τυρρηνοὺς
[4, 46]   τοὺς συνέδρους παραχωρεῖν τῷ ἀνδρὶ  τῆς   ἀρχῆς, ὡς οὔτε κατὰ τὸ
[4, 84]   τῷ κακῶς δράσαι τὰ μισούμενα  τῆς   ἀσφαλείας ὑπερορᾶν ἐπαίροντες, οἱ δὲ
[4, 22]   τριακοσίων ἀποδέουσαι. ἐποιήσατο δὲ καὶ  τῆς   αὐξήσεως τοῦ πολιτικοῦ συντάγματος οὐ
[4, 70]   ἐπεὶ δὲ πάντας εἶδεν ἐπὶ  τῆς   αὐτῆς γνώμης ὄντας οὐ λόγων
[4, 62]   χρόνον τὰς λοιπὰς ἓξ ἐνέγκασα  τῆς   αὐτῆς ἐπώλει τιμῆς. δόξασα δ´
[4, 20]   εἰ δὲ μὴ γένοιντο ἐπὶ  τῆς   αὐτῆς προαιρέσεως ἅπαντες οὗτοι, τότε
[4, 12]   εὐθὺς δῆμος ἅπας ἐπὶ  τῆς   αὐτῆς προαιρέσεως ἐγεγόνει. τοῦτο καταμαθὼν
[4, 70]   ὑπ´ ἐμοῦ καὶ δι´ ἐμὲ  τῆς   ἀφορήτου τυραννίδος ἀπαλλαγῆναι; ταῦτ´ εἰπὼν
[4, 15]   τῶν γεννωμένων· εἰς δὲ τὸν  τῆς   Ἀφροδίτης τῆς ἐν ἄλσει καθιδρυμένης,
[4, 33]   τὸν μὲν πάππον ὑμῶν οἱ  τῆς   βασιλείας ἀντιποιούμενοι φανερῶς ἀπέκτειναν, ὑμῖν
[4, 12]   ἁπάσαις δὲ ταῖς φράτραις κριθεὶς  τῆς   βασιλείας ἄξιος παραλαμβάνει τότε τὴν
[4, 29]   αὐτόν· Μέχρι τίνος, Ταρκύνιε,  τῆς   βασιλείας ἀποστερούμενος ἀνέχεσθαι διανοῇ; πότερον
[4, 31]   μόνον τῶν χρημάτων, ἀλλὰ καὶ  τῆς   βασιλείας αὐτοῦ κληρονομεῖν. σὺ δὲ
[4, 6]   οὐκ ἄν γε παρεχώρησαν αὐτῷ  τῆς   βασιλείας ἑκόντες. ~Ἔχει δὲ καὶ
[4, 34]   ψεύδομαί τι τούτων. ~Περὶ δὲ  τῆς   βασιλείας, ἐπειδὴ τοῦτ´ ἐστιν,
[4, 31]   τὸν ἡμέτερον ἐπιτροπεύειν ἤρξω καὶ  τῆς   βασιλείας ἐπιμελεῖσθαι. ~Περιῆν γὰρ ἄν
[4, 8]   ~Ἐπειδὴ δὲ παραλαβὼν τὴν ἐπιτροπὴν  τῆς   βασιλείας Τύλλιος καὶ τὴν
[4, 29]   μόνον τῶν χρημάτων, ἀλλὰ καὶ  τῆς   βασιλείας ὀφείλεις πρεσβύτερος υἱωνὸς ὤν.
[4, 28]   μέν γε πονηρὸς ἐκβαλεῖν  τῆς   βασιλείας τὸν κηδεστὴν προθυμούμενος καὶ
[4, 30]   καὶ ἀνδροφόνοι φύσεις, ἐκβαλεῖν ἐκ  τῆς   βασιλείας τὸν Τύλλιον, εἰ μὴ
[4, 6]   ἱστορεῖ κατὰ τὸν πρῶτον ἐνιαυτὸν  τῆς   βασιλείας, ὡς δὲ Λικίννιος γράφει
[4, 2]   ὅτι γένος ἀπὸ τῆς ἑστίας  τῆς   βασιλείου πέπρωται γενέσθαι κρεῖττον
[4, 74]   ἀπηλλάχθαι. ἵνα δὲ καὶ τοὔνομα  τῆς   βασιλικῆς ἐξουσίας πάτριον ὑπάρχον ἡμῖν
[4, 75]   οὗτοι παραλαβόντες καὶ τὰ λοιπὰ  τῆς   βασιλικῆς ἐξουσίας σύμβολα πραττέτωσαν, ὅπως
[4, 38]   καὶ τὸν Ταρκύνιον ἰδὼν ἐπὶ  τῆς   βασιλικῆς καθήμενον ἕδρας καὶ τὸν
[4, 10]   γυναικὸς Τανακυλίδος καὶ τῆς συγγενείας  τῆς   βασιλικῆς ὅλης. ὄχλου δὲ συνδραμόντος
[4, 74]   ὑπάρξει τὰ μὲν ἀγαθὰ καρποῦσθαι  τῆς   βασιλικῆς πολιτείας, τῶν δὲ παρακολουθούντων
[4, 9]   ἴσου, νόμους θήσομαι κωλυτὰς μὲν  τῆς   βίας, φύλακας δὲ τῆς δικαιοσύνης
[4, 72]   Ταρκύνιος τελευτῶν, ἀλλὰ τὸ συνέδριον  τῆς   βουλῆς ἁπάντων ἀποδεῖξαι κύριον ὡς
[4, 80]   νόμους· πρῶτον μὲν ψηφίσματος ὑπὸ  τῆς   βουλῆς γραφέντος, περὶ πάντων
[4, 25]   ἐν οἷς ἐδόκει τήν τε  τῆς   βουλῆς ἐξουσίαν καὶ τὴν τῶν
[4, 30]   αὐτῷ τὴν διάνοιαν, ἀλλ´ ἐπὶ  τῆς   βουλῆς ἔφη τὰ δίκαια πρὸς
[4, 38]   τῷ μηδεμίαν αὐτῷ βοήθειαν παρὰ  τῆς   βουλῆς, μάλιστα ἐπεποίθει, γενέσθαι,
[4, 40]   τὴν ἀρχὴν λαβόντα οὐ παρὰ  τῆς   βουλῆς καὶ τοῦ δήμου, καθάπερ
[4, 42]   ἐπεὶ δὲ διέφθειρε τὸ κράτιστον  τῆς   βουλῆς μέρος θανάτοις τε καὶ
[4, 34]   ὑπὸ τῶν μεσοβασιλέων αἱρεθεὶς μήτε  τῆς   βουλῆς μοι παραδούσης τὰ πράγματα
[4, 40]   δῆμος ἐδίδου τῷ συνεδρίῳ  τῆς   βουλῆς, οἵαν προέλοιτο καταστήσασθαι πολιτείαν·
[4, 10]   οἱ πατρίκιοι καταλυομένην τὴν δυναστείαν  τῆς   βουλῆς ὁρῶντες καὶ λογισμοὺς οὐκέτι
[4, 75]   ἄνδρας ἅπαντα μετὰ τοῦ συνεδρίου  τῆς   βουλῆς, ὥσπερ οἱ βασιλεῖς ἐποίουν,
[4, 2]   ἐπιχωρίοις ἀναγραφαῖς καὶ ἕτερος ὑπὲρ  τῆς   γενέσεως αὐτοῦ λόγος ἐπὶ τὸ
[4, 40]   ἐξ οὗ καὶ περὶ  τῆς   γενέσεως αὐτοῦ μυθικὴ καὶ ἄπιστος
[4, 83]   θεοὶ πατρῷοι, φύλακες ἀγαθοὶ τῆσδε  τῆς   γῆς, καὶ δαίμονες, οἳ τοὺς
[4, 54]   τὰς συνεχεῖς τῶν πολεμίων εἰσβολὰς  τῆς   γῆς καὶ μηκέτι τοὺς καρποὺς
[4, 60]   τι λέγετε περιγράψει τῷ σκήπωνι  τῆς   γῆς μέρος ὅσον δή τι·
[4, 61]   δ´ αὐτοῦ καὶ διαγράφοντος ἐπὶ  τῆς   γῆς περιφερεῖς τε γραμμὰς καὶ
[4, 25]   δὲ καὶ ζήλου ἄξια τὰ  τῆς   γνώμης ἔργα ὑπολαβών, ἧς πλεῖστοί
[4, 6]   Ταρκύνιος ἐκ ταύτης γεγονότας  τῆς   γυναικός. ἀλλὰ μὴν εἴγ´ ἀνδρῶν
[4, 28]   ἑαυτοῦ φύσιν, μετάγεσθαι δ´ ὑπὸ  τῆς   γυναικὸς ἐπὶ τἀναντία· μέν
[4, 65]   ἅμα τῷ συνεῖναι τὸν ψόφον  τῆς   γυναικὸς καὶ πυνθανομένης, ὅστις εἴη,
[4, 28]   πάντα μηχανώμενος εἰς τοῦτο ὑπὸ  τῆς   γυναικὸς μετεπείθετο ἀντιβολούσης τε καὶ
[4, 38]   μόνοις διαλεγόμενος· ἔπειτα γνώμην ἀποδειξαμένης  τῆς   γυναικὸς μηδὲν ἔτι μαλακίζεσθαι μηδὲ
[4, 62]   χρυσίον. θαυμάσας δὴ τὸ βούλημα  τῆς   γυναικὸς Ταρκύνιος τοὺς οἰωνοσκόπους
[4, 71]   γενέσθαι. ἔπειτα κομίσαντες τὸ σῶμα  τῆς   γυναικὸς ὡς ἔστιν αἵματι πεφυρμένον
[4, 79]   μῦσος λαβὼν τὴν ἐκείνου γυναῖκα,  τῆς   δ´ αὐτῷ συνοικούσης ἀδελφήν, ἣν
[4, 27]   τιμωριῶν ἀξίους εἶναι καὶ μεγάλων·  τῆς   δὲ Ῥωμαίων ἐπιεικείας καὶ μετριότητος,
[4, 59]   τὸ ἔργον Ταρκύνιος ἀπὸ  τῆς   δεκάτης τῶν ἐκ Συέσσης λαφύρων
[4, 9]   ὀλίγα. δοκεῖ δέ μοι καὶ  τῆς   δημοσίας γῆς, ἣν διὰ τῶν
[4, 10]   ἐν φανερῷ διάταγμα βασιλικόν, ἐκχωρεῖν  τῆς   δημοσίας γῆς τοὺς καρπουμένους τε
[4, 76]   ἀποδειχθῆναι Σπόριον Λουκρήτιον τὸν πατέρα  τῆς   διαχρησαμένης ἑαυτήν· ὑπ´ ἐκείνου δὲ
[4, 24]   κατὰ τοῦτο γέγονα τὸ μέρος  τῆς   διηγήσεως, ἀναγκαῖον εἶναί μοι δοκεῖ
[4, 11]   δέος εἰσέρχεται, μὴ πικρὰς ἀμοιβὰς  τῆς   δικαιοσύνης ἀπολάβω. ἐπιβουλεύομαι γὰρ ὑπὸ
[4, 9]   μὲν τῆς βίας, φύλακας δὲ  τῆς   δικαιοσύνης καὶ αὐτὸς οὐδένα χρόνον
[4, 69]   ἀπολλυμένων. ~Καταφρονήσας γὰρ Ταρκύνιος  τῆς   δοκούσης εἶναι περὶ αὐτόν, ἀλλ´
[4, 46]   τέως οὔπω τὸν χαλινὸν εἰλήφασι  {τῆς   δουλείας} περὶ τοῦ μὴ λαβεῖν
[4, 61]   τὸ ἔργον ἐκπεσὼν τάχιον ἐκ  τῆς   δυναστείας, ἀλλ´ ἐπὶ τῆς τρίτης
[4, 63]   καὶ τοῦ δήμου συμφρονήσαντος ἐξέπεσε  τῆς   δυναστείας. οἵτινες δ´ ἦσαν οἱ
[4, 3]   εἶναι δόξας Ταρκυνίῳ καὶ ταύτης  τῆς   δυναστείας τοῖς ἐπινικίοις στεφάνοις ἀνεδεῖτο
[4, 27]   Ταρκυνίου τε τοῦ γαμβροῦ καὶ  τῆς   ἑαυτοῦ θυγατρὸς ἀποθνήσκει. διηγήσομαι δὲ
[4, 82]   πολλοὺς ἀναιρεῖσθαι πολέμους, περὶ δὲ  τῆς   ἑαυτῶν ἐλευθερίας μηδένα. ~Τίσιν οὖν
[4, 38]   ὥρμησεν ἐπ´ αὐτὸν ὡς ἐξαναστήσων  τῆς   ἕδρας. καὶ Ταρκύνιος ἄσμενος
[4, 15]   τοὺς προσήκοντας, εἰς μὲν τὸν  τῆς   Εἰλειθυίας θησαυρόν, ἣν Ῥωμαῖοι καλοῦσιν
[4, 53]   τῆς Ῥώμης σταδίους ἑκατὸν ἐπὶ  τῆς   εἰς Πραίνεστον φερούσης ὁδοῦ κειμένη·
[4, 82]   οὐ στρατηγῶν, οὐ τῆς ἄλλης  τῆς   εἰς τὰ πολέμια παρασκευῆς· μεστὴ
[4, 40]   γαμβροῦ καὶ τῆς θυγατρὸς ἀναιρεθῆναι  τῆς   εἰς τὸν ἄνδρα συμπαθείας τε
[4, 34]   ἄλλον οὐδένα ἀδικῶ. μάρτυς δὲ  τῆς   ἐκ τοῦ δικαίου μοι καὶ
[4, 43]   τοῦ τυράννου λέγοντες αὐτοί, πεῖραν  τῆς   ἑκάστου γνώμης ἐλάμβανον· ἔπειθ´ οὓς
[4, 69]   λοιμοῦ· κατέσκηψε γάρ τις ἐπὶ  τῆς   ἐκείνου βασιλείας οὐκ εἰωθυῖα νόσος
[4, 10]   λέγοντος αὐτοῦ πολὺς ἔπαινος ἐκ  τῆς   ἐκκλησίας ἐγένετο τῶν μέν, ὅτι
[4, 71]   μοι δοκεῖς, Ἰούνιε· περὶ δὲ  τῆς   ἐκκλησίας ἔτι βούλομαι μαθεῖν, τίς
[4, 58]   περὶ τούτων ὅρκια συνετέλεσεν ἐπὶ  τῆς   ἐκκλησίας παραχρῆμα καὶ διωμόσατο κατὰ
[4, 47]   τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ συναχθείσης  τῆς   ἐκκλησίας παρελθὼν ὑπὲρ μὲν τῶν
[4, 57]   πέμψας ἑτέρους, αὐτὸς δ´ ἐπὶ  τῆς   ἐκκλησίας σὺν ἐκείνῳ, τέως ἂν
[4, 10]   τε καὶ τεθαυμακότων. διαλυθείσης δὲ  τῆς   ἐκκλησίας ταῖς ἑξῆς ἡμέραις ἀπογράφεσθαι
[4, 48]   τὸν δὲ Ταρκύνιον ἐπαινέσαντες ἐπὶ  τῆς   ἐκκλησίας ὡς κοινὸν εὐεργέτην τῶν
[4, 23]   τοὺς δεσπότας, ἐὰν μάθωσιν, ὅτι  τῆς   ἐλευθερίας ἄξιοι κριθέντες εὐδαίμονος εὐθέως
[4, 84]   ὑμῖν πρῶτον ἀρξάτω τὸ δικαίωμα  τῆς   ἐλευθερίας. Ἐγίνετο ταῦτα· καὶ ἐπειδὴ
[4, 67]   αὐτοῖς κρεῖττον εἴη τεθνάναι περὶ  τῆς   ἐλευθερίας τοιαύτας ὕβρεις ὑπὸ
[4, 24]   τῶν δεσποτῶν ὑπάρξει. ἐτύγχανον δὲ  τῆς   ἐλευθερίας οἱ μὲν πλεῖστοι προῖκα
[4, 83]   καὶ ἔμφυτος ἅπασιν ἀνθρώποις  τῆς   ἐλευθερίας πόθος, καὶ πᾶσα μεταβολῆς
[4, 71]   ἴδωσιν ἡμᾶς τοὺς πατρικίους ἄρχοντας  τῆς   ἐλευθερίας· πολλὰ γὰρ καὶ δεινὰ
[4, 23]   τε πολλὴν αὐτῶν κατεγίνωσκεν, εἰ  τῆς   ἐλευθερίας τοῖς ἀξίοις τῶν θεραπόντων
[4, 85]   δὴ καὶ ταύτης βασιλεὺς  τῆς   ἐλπίδος φεύγει σὺν ὀλίγοις εἰς
[4, 36]   πότερον ὅτι πολλοὺς ἴσασιν ἐπὶ  τῆς   ἐμῆς ἀρχῆς ἀκρίτους ἀπολωλότας
[4, 9]   γὰρ τοσοῦτον ἀπολαύσειαν ἂν ἐκ  τῆς   ἐμῆς ἑνὸς ὄντος προστασίας, ὅσον
[4, 26]   αὕτη διέμεινεν στήλη μέχρι  τῆς   ἐμῆς ἡλικίας ἐν τῷ τῆς
[4, 11]   πάθωσιν, ἀλλ´ ἤδη καὶ περὶ  τῆς   ἐμῆς ψυχῆς δέος εἰσέρχεται, μὴ
[4, 15]   εἰς δὲ τὸν τῆς Ἀφροδίτης  τῆς   ἐν ἄλσει καθιδρυμένης, ἣν προσαγορεύουσι
[4, 64]   καὶ Κολλατείας ἡγεμὼν ἀποδειχθεὶς ἀπὸ  τῆς   ἐν ἐκείνῃ τῇ πόλει διατριβῆς
[4, 41]   κατασχών, κατὰ τὸν τέταρτον ἐνιαυτὸν  τῆς   ἑξηκοστῆς καὶ πρώτης ὀλυμπιάδος, ἣν
[4, 25]   ἐμείωσεν αὐτὸς ἑαυτοῦ τὴν ἡμίσειαν  τῆς   ἐξουσίας ἀφελόμενος. τῶν γὰρ πρὸ
[4, 73]   ὑβρισταὶ καὶ βαρεῖς ἔσονται διαιρεθείσης  τῆς   ἐξουσίας διχῇ καὶ τὴν αὐτὴν
[4, 76]   χρόνον ὠνομάσθησαν ἐπὶ τοῦ μεγέθους  τῆς   ἐξουσίας, ὅτι πάντων τ´ ἄρχουσι
[4, 74]   τοῦ διαφθαρῆναι τὴν διάνοιαν ἀφίστασθαι  τῆς   ἐξουσίας συστέλλει τὰς αὐθάδεις φύσεις
[4, 31]   σοῦ διήνεγκεν, οὔτε ἀρχαιρεσίαις νομίμοις  τῆς   ἐξουσίας ταύτης ἔτυχες, ὡς
[4, 49]   δεήσει λαμβάνειν. αἱ δὲ μετασχοῦσαι  τῆς   ἑορτῆς τε καὶ τῆς θυσίας
[4, 63]   δυναστείας. οἵτινες δ´ ἦσαν οἱ  τῆς   ἐπαναστάσεως ἄρξαντες καὶ δι´ οἵων
[4, 27]   θυγατρὸς ἀποθνήσκει. διηγήσομαι δὲ καὶ  τῆς   ἐπιβουλῆς τὸν τρόπον μικρὰ τῶν
[4, 33]   κυρίους προειλόμην ποιῆσαι. ἔχεις τὸν  τῆς   ἐπιτροπῆς λόγον, Ταρκύνιε, καὶ
[4, 34]   ἀπεδίδουν αὐτοῖς τὴν ἀρχὴν ἀντὶ  τῆς   ἐπιφθόνου ταύτης καὶ πλείω τὰ
[4, 71]   τοῦτ´ εὐθὺς ἐζήτουν, τίς  τῆς   ἐπιχειρήσεως ἔσται τρόπος. καὶ
[4, 82]   τῆς πόλεως Ταρκυνίου, ἡγουμένων δὲ  τῆς   ἐπιχειρήσεως τῶν πατρικίων, οὐδενὸς δ´
[4, 68]   δὲ τροφῆς τε καὶ παιδείας  τῆς   ἐπιχωρίου πάσης μετέλαβε καὶ φύσιν
[4, 67]   ἀπὸ τίνων καὶ διὰ τί  τῆς   ἐπωνυμίας ταύτης ἔτυχεν οὐδὲν αὐτῷ
[4, 68]   ἀνοίας, ἐξ οὗ ταύτης ἔτυχε  τῆς   ἐπωνυμίας· τοῦτ´ αὐτὸν ἐρρύσατο μηδὲν
[4, 33]   ἐν ἐμοὶ κατελείπεσθε μόνῳ φύλακι  τῆς   ἐρημίας, ὃν νῦν ἀλλότριον καὶ
[4, 2]   πρὸς αὐτόν, ὅτι γένος ἀπὸ  τῆς   ἑστίας τῆς βασιλείου πέπρωται γενέσθαι
[4, 2]   λέγεσθαι φίλος τοιοῦτος· αἵτινες ἀπὸ  τῆς   ἑστίας τῶν βασιλείων, ἐφ´ ἧς
[4, 82]   σὺ καὶ πολλῶν ἐπαίνων ἀξία  τῆς   εὐγενοῦς προαιρέσεως, οἴχῃ καὶ ἀπόλωλας
[4, 29]   οὖσι καὶ ἀφ´ Ἡρακλέους γεγονόσι  τῆς   εὐδαίμονος ἄρξαι Κορίνθου τὴν αὐτοκράτορα
[4, 61]   χρόνου Καπιτωλῖνος λόφος ἐπὶ  τῆς   εὑρεθείσης ἐν αὐτῷ κεφαλῆς· κάπιτα
[4, 61]   ἕκαστον χωρίον ποιουμένου τὰς ὑπὲρ  τῆς   εὑρέσεως ἐρωτήσεις οὐδὲν ἐπιταραττόμενοι τὴν
[4, 25]   οἱ μεταθέμενοι τὴν οἴκησιν ἐκ  τῆς   Εὐρώπης εἰς τὰ παραθαλάττια τῆς
[4, 46]   ὑπὲρ τοῦ χρονισμοῦ προειπὼν ὑπὲρ  τῆς   ἡγεμονίας εὐθὺς ἐποιεῖτο λόγους ὡς
[4, 9]   ἐμῶν μεμνημένους ἀγώνων, οὓς ὑπὲρ  τῆς   ἡγεμονίας ἠγωνισάμην, οὔτε μικρῶν ὄντων
[4, 1]   ἀνδράσιν ἤδη συνοικούσας. διάδοχος δὲ  τῆς   ἡγεμονίας γαμβρὸς αὐτοῦ γίνεται
[4, 6]   ἀπὸ ταύτης γὰρ οἱ νόμοι  τῆς   ἡλικίας καλοῦσιν ὡς ἐπὶ τὸ
[4, 31]   ἀλλ´ ἔτι διὰ τὸ νέον  τῆς   ἡλικίας οὐχ ἱκανὸς εἶναι πόλιν
[4, 39]   ὄχλον, ἐὰν καὶ ὁποσονοῦν ταύτης  τῆς   ἡμέρας περιγένηται χρόνον· ἐπίστασαι δ´,
[4, 61]   δὲ τὸ μέρος τε  τῆς   Ἥρας καὶ τῆς Ἀθηνᾶς
[4, 40]   δ´ ὑπὸ τοῦ γαμβροῦ καὶ  τῆς   θυγατρὸς ἀναιρεθῆναι τῆς εἰς τὸν
[4, 5]   ἐμβαλοῦσα τοῦ τε γαμβροῦ καὶ  τῆς   θυγατρὸς καὶ πολὺν ἐξ ἀμφοτέρων
[4, 31]   γεγονὼς ἔτη, μετὰ τοῦ γάμου  τῆς   θυγατρὸς καὶ τὰ τῆς πόλεως
[4, 45]   φίλον ποιήσασθαι τῷ γάμῳ συζεύξας  τῆς   θυγατρός, ὃς ἐκαλεῖτο μὲν Ὀκταούιος
[4, 49]   μετασχοῦσαι τῆς ἑορτῆς τε καὶ  τῆς   θυσίας πόλεις τριῶν δέουσαι πεντήκοντα
[4, 44]   καὶ ἅμα προθυμίαν ἔχων ἐπὶ  τῆς   ἰδίας ἀρχῆς τὰ καταλειφθέντα ἡμίεργα
[4, 83]   γυναῖκας καὶ γονεῖς, τιμιώτερα  τῆς   ἰδίας ἐστὶν ἑκάστῳ ψυχῆς. ταῦτά
[4, 1]   κοινὸν καὶ προσηγορικὸν Σερούιον ἐπὶ  τῆς   ἰδίας τύχης, ὅτι δουλεύουσα ἔτεκεν
[4, 13]   τὴν οἴκησιν ἐν τῷ κρατίστῳ  τῆς   Ἰσκυλίας τόπῳ. οὗτος βασιλεὺς
[4, 22]   τὰς ἑαυτῶν πόλεις ἀπιέναι, μετέχειν  τῆς   ἰσοπολιτείας ἐπέτρεψε. κελεύσας γὰρ ἅμα
[4, 22]   τοὺς ξένους ὑποδεχόμενοι καὶ μεταδιδόντες  τῆς   ἰσοπολιτείας φύσιν τ´ τύχην
[4, 73]   ἐκ ταύτης γένοιτ´ ἂν ἑκάστῳ  τῆς   ἰσοτίμου δυναστείας μάλιστα. ~Τῶν τε
[4, 69]   δηλοῦν θεός, ἐπειδὴ τάχιστα  τῆς   Ἰταλίας ἐπέβη, προσκύψας κατεφίλησε τὴν
[4, 40]   ἀρχαῖον κόσμον ἐπετελέσθη φανερά, ὅτι  τῆς   καινῆς ἐστι τέχνης, δ´
[4, 67]   διὰ τῶν στέρνων πληγὴν ἕως  τῆς   καρδίας ὠθεῖ {τὸ ξίφος. κραυγῆς
[4, 25]   τῆς Εὐρώπης εἰς τὰ παραθαλάττια  τῆς   Καρίας καὶ Δωριεῖς οἱ περὶ
[4, 27]   τε προβεβηκὼς ἐπὶ πολὺ καὶ  τῆς   κατὰ φύσιν τελευτῆς οὐ μακρὰν
[4, 48]   τοὺς προέδρους ἐπὶ τὴν ἔρευναν  τῆς   καταλύσεως ἐκάλει καὶ δυεῖν γενέσθαι
[4, 8]   δυνάμενοι διελέγοντο πρὸς ἀλλήλους περὶ  τῆς   καταλύσεως τῆς παρανόμου ἀρχῆς, καὶ
[4, 55]   διαφορὰν πρὸς τὸν πατέρα περὶ  τῆς   καταλύσεως τοῦ πολέμου· μαστιγωθεὶς δ´
[4, 67]   ἀναγκαῖον, ἐπειδὴ τοῦτον ἀποφαίνουσι Ῥωμαῖοι  τῆς   καταλύσεως τῶν τυράννων αἰτιώτατον γενέσθαι,
[4, 2]   ἐφ´ ὕπνον, πῦρ ἀπέλαμψεν ἐπὶ  τῆς   κεφαλῆς αὐτοῦ, τε μήτηρ
[4, 21]   οὐ τῶν λόχων καταλυθέντων, ἀλλὰ  τῆς   κλήσεως αὐτῶν οὐκέτι τὴν ἀρχαίαν
[4, 9]   ἑνὸς ὄντος προστασίας, ὅσον ἐκ  τῆς   κοινῆς ἁπάντων ὑμῶν βοηθείας. ταῦτα
[4, 39]   γενόμενα καὶ τὸν Ταρκύνιον ἐπὶ  τῆς   κρηπῖδος ἑστῶτα πρὸ τοῦ βουλευτηρίου
[4, 49]   διέλυσαν τὸν σύλλογον. ~Τυχὼν δὲ  τῆς   Λατίνων ἡγεμονίας Ταρκύνιος ἐπρεσβεύσατο
[4, 67]   αὐτῶν πέμπεται τῷ τ´ ἀνδρὶ  τῆς   Λουκρητίας τὰ συμβεβηκότα φράσων καὶ
[4, 3]   ἐλάσας τἀριστεῖα καὶ ἐκ ταύτης  τῆς   μάχης ἔλαβεν· ἑτέρας τε πολλὰς
[4, 27]   περὶ αὐτῶν ἀξιοῦντες. Τύλλιος δὲ  τῆς   μὲν ἀφροσύνης ἕνεκα καὶ τῶν
[4, 10]   εἰσῄει γὰρ αὐτοῖς λογισμός, ὅτι  τῆς   μὲν βουλῆς, ὃν αὐτὴ προῃρεῖτο,
[4, 3]   ἠγάσθη καὶ Ῥωμαίων δῆμος  τῆς   μετὰ βασιλέα τιμῆς ἠξίου, τοιάδε.
[4, 73]   οὐ ῥᾴδιον, τε πεῖρα  τῆς   μεταβολῆς, κἂν τὰ κράτιστα τύχωμεν
[4, 28]   ἐπιγάμους γενομένας ἐκδίδοται τοῖς ἀδελφιδοῖς  τῆς   μητρὸς αὐτῶν, υἱωνοῖς δὲ Ταρκυνίου,
[4, 10]   καὶ κατηφὴς συνούσης αὐτῷ καὶ  τῆς   μητρὸς Ὀκρισίας καὶ τῆς Ταρκυνίου
[4, 30]   αὐτῆς βεβαιοῦντος τὸν γάμον οὔτε  τῆς   μητρὸς συνευδοκούσης, ἀλλ´ αὐτὴν παρ´
[4, 30]   ἕτερον, ὅτι φησὶν ἀποθανόντα ὑπὸ  τῆς   μητρὸς Τανακυλλίδος τεθάφθαι, ἣν ἀμήχανον
[4, 28]   δίκαιον ἄνδρα πειθούσης, οὔτε αἱ  τῆς   μιαρᾶς παραινέσεις ἐπὶ τὰς ἀνοσίους
[4, 2]   κατὰ τὴν ἀνθρωπείαν φύσιν ἐκ  τῆς   μιχθείσης τῷ φάσματι γυναικός. τὰ
[4, 16]   τετταράκοντα δὲ πρεσβυτέρων, οὓς ἔδει  τῆς   νεότητος εἰς πόλεμον ἐξιούσης ὑπομένοντας
[4, 15]   τῶν ἀπογινομένων· εἰς δὲ τὸν  τῆς   Νεότητος, ὑπὲρ τῶν εἰς ἄνδρας
[4, 63]   καὶ τοὺς αἰετοὺς προσιόντας ἀπὸ  τῆς   νομῆς ἀμύττοντές τε καὶ παίοντες
[4, 69]   ταῖς γοναῖς· τήν τ´ αἰτίαν  τῆς   νόσου γνῶναι παρὰ τοῦ θεοῦ
[4, 64]   τὸ δεῖπνον ἀπῆλθε κοιμησόμενος ἐπισχὼν  τῆς   νυκτὸς πολὺ μέρος, ἐπειδὴ καθεύδειν
[4, 51]   τοῦ Ταρκυνίου νύκτωρ ὑποστρέψαντες ἐκ  τῆς   ὁδοῦ καὶ γενόμενοι κατὰ νώτου
[4, 39]   μεταξὺ διανύσαντες ὁδὸν ἐγγὺς ὄντα  τῆς   οἰκίας ἤδη τὸν Τύλλιον καταλαβόντες
[4, 37]   καὶ πολλῆς εὐφημίας παραπέμπουσα μέχρι  τῆς   οἰκίας κατέστησεν. ~Ὡς δὲ καὶ
[4, 70]   τοῦ πατρὸς ἐν μέρει καὶ  τῆς   οἰκίας ὅλης κλαυθμῷ καὶ θρήνοις
[4, 38]   τάχιον φρονιμώτερον προῆλθεν ἐκ  τῆς   οἰκίας οὐ πολλοὺς περὶ ἑαυτὸν
[4, 1]   τιμῶσα διετέλεσεν. ἐκ ταύτης γίνεται  τῆς   Ὀκρισίας ἔτι δουλευούσης παιδίον,
[4, 59]   ὀρυττομένων τε τῶν θεμελίων καὶ  τῆς   ὀρυγῆς εἰς πολὺ βάθος ἤδη
[4, 74]   εἰς τὴν πόλιν αὐτῆς ἕνεκα  τῆς   ὁσίας φυλάττηται, ἱερῶν ἀποδεικνύσθω τις
[4, 16]   ἧς τὸ μέγιστον ἦν τίμημα  τῆς   οὐσίας οὐκ ἔλαττον ἑκατὸν μνῶν.
[4, 9]   ἐλευθέροις ἱκανὸν ἡγούμενος τοῖς δανεισταῖς  τῆς   οὐσίας τῶν συμβαλόντων κρατεῖν. ἵνα
[4, 10]   συνδραμόντος πολλοῦ πρὸς τὸ παράδοξον  τῆς   ὄψεως ἐκκλησίαν συγκαλέσας προῆλθεν ἐπὶ
[4, 39]   ὀρεοκόμος παθών τι πρὸς τὸ  τῆς   ὄψεως ἐλεεινὸν ἐπέστη καὶ πρὸς
[4, 11]   ἀποχρώντως καὶ οὐκ ἂν ἀξιώσαιμι  τῆς   παρ´ ὑμῶν εὐνοίας ψευσθείς, ἣν
[4, 8]   πρὸς ἀλλήλους περὶ τῆς καταλύσεως  τῆς   παρανόμου ἀρχῆς, καὶ ἐδόκει αὐτοῖς,
[4, 2]   τοῦ βασιλέως γυνὴ πορευόμεναι διὰ  τῆς   παστάδος ἐθεάσαντο καὶ πάντες ὅσοι
[4, 9]   τ´ εἰσι καὶ πολλοὺς ὑπὲρ  τῆς   πατρίδος ἀνηντλήκασι πόνους, ἵνα μὴ
[4, 71]   ἐστὶν ἀλλότρια, πρόθυμοι περὶ τὴν  τῆς   πατρίδος ἐλευθερίαν γενήσονται οὔτε δωρεαῖς
[4, 36]   ἐμῆς ἀρχῆς ἀκρίτους ἀπολωλότας  τῆς   πατρίδος στερομένους τὰς οὐσίας
[4, 46]   τῶν πολιτῶν, τοὺς δ´ ἐξελαύνοι  τῆς   πατρίδος, τῶν δὲ περικόπτοι τὰς
[4, 6]   γεγονότι χαρίζεσθαι· οὔτ´ ἂν αὐτοὶ  τῆς   πατρῴας ἀρχῆς ἀποστερούμενοι φαύλως καὶ
[4, 38]   ~Ὡς δὲ καὶ ταύτης διήμαρτε  τῆς   πείρας Ταρκύνιος, ἀδημονῶν ἐπὶ
[4, 20]   ἐνενήκοντα ἰσοψήφους. εἰ δὲ μέχρι  τῆς   πέμπτης κλήσεως μὴ τύχοι τοῦτο
[4, 1]   αὐτοῦ γίνεται Τύλλιος ἐνιαυτῷ τετάρτῳ  τῆς   πεντηκοστῆς ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα στάδιον
[4, 38]   εἶδε μεστὰ τὰ πέριξ ἅπαντα  τῆς   περὶ τὸν Ταρκύνιον ἑταιρείας, τῶν
[4, 85]   ὡς ἤκουσε παρὰ τῶν ἀπὸ  τῆς   πόλεως ἀγγέλων, οἷς ἐξεγένετο πρώτοις
[4, 50]   ἀπάγεσθαι τήν τ´ ἄλλην κτῆσιν  τῆς   πόλεως ἄγειν καὶ φέρειν, εἴ
[4, 24]   μέντοι τοὺς δυσεκκαθάρτους σπίλους ἐκ  τῆς   πόλεως ἀποβλέποντες οἱ πολλοὶ δυσχεραίνουσι
[4, 58]   καὶ περὶ μέσον νυκτὸς ἀγχοῦ  τῆς   πόλεως γενόμενος ἀνοιχθεισῶν τῶν πυλῶν
[4, 16]   λόχους νεωτέρων, οὓς ἔδει προπολεμεῖν  τῆς   πόλεως, δέκα δὲ πρεσβυτέρων, οἷς
[4, 8]   βίον καὶ τὰ κοινὰ πράγματα  τῆς   πόλεως διὰ φυλακῆς τε καὶ
[4, 3]   ἐπιτρέπων, ἀλλὰ καὶ τὰ κοινὰ  τῆς   πόλεως διοικεῖν ἀξιῶν. ἐν οἷς
[4, 56]   παθεῖν τι δεινὸν ἀπαίρειν ἐκ  τῆς   πόλεως ἐβούλετο δακρύων ἅμα καὶ
[4, 50]   ἁλίσκονται κατὰ κράτος. γενόμενος δὲ  τῆς   πόλεως ἐγκρατὴς τοὺς μὲν ἐν
[4, 31]   γάμου τῆς θυγατρὸς καὶ τὰ  τῆς   πόλεως ἐγχειρίσαι πράγματα· ταύτην γέ
[4, 29]   οἴκησιν ἐκ Τυρρηνῶν ταύτης βασιλεῦσαι  τῆς   πόλεως ἐξεγένετο δι´ ἀρετήν· οὗ
[4, 9]   χωρήσει κατὰ νοῦν, καὶ ἐκ  τῆς   πόλεως ἐξελαθησομένους. ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν
[4, 82]   ἐστι Λουκρητίου θυγάτηρ, ὃν ἀπέδειξε  τῆς   πόλεως ἔπαρχον τύραννος ἐξιὼν
[4, 4]   ἀνελοῦσι τὸν πάππον αὐτῶν τὰ  τῆς   πόλεως ἔσται πράγματα, τὸν οἴκτιστον
[4, 24]   καὶ ἀκάθαρτον φῦλον ἐκβαλοῦσιν ἐκ  τῆς   πόλεως εὐπρεπὲς ὄνομα τῷ πράγματι
[4, 8]   δι´ ἐκείνων ἑλέσθαι τὸν ἄρξοντα  τῆς   πόλεως κατὰ νόμους. ταῦτα διανοουμένων
[4, 23]   ἀμαθὲς ἅπασι τοῖς ξένοις ἐπιτρέποντας  τῆς   πόλεως μετέχειν καὶ μὴ διακρίνοντας
[4, 24]   οὓς μὲν ἂν εὕρωσιν ἀξίους  τῆς   πόλεως ὄντας, εἰς φυλὰς καταγράψουσι
[4, 13]   δ´ οὐκέτι προῆλθεν κατασκευὴ  τῆς   πόλεως οὐκ ἐῶντος, ὥς φασι,
[4, 85]   κύρια ἡγεῖσθαι τὰ κριθέντα ὑπὸ  τῆς   πόλεως, οὐκέτι προσδέχονται παραγενηθέντα τὸν
[4, 58]   ἀπέκτεινεν οὐδένα Γαβίων οὔτ´ ἐξήλασε  τῆς   πόλεως οὔτ´ εἰς ἀτιμίαν
[4, 50]   τεῖχος, ὡς οὐκέτι προῄεσαν ἐκ  τῆς   πόλεως, παραστρατοπεδεύσας αὐτοῖς ἀπετάφρευέ τε
[4, 34]   τινὶ μεθίεμαι. ὅτε τὴν ἐπιμέλειαν  τῆς   πόλεως παρέλαβον, αἰσθόμενος ἐπιβουλάς τινας
[4, 22]   εἰς τὸ μέγιστον τῶν πρὸ  τῆς   πόλεως πεδίων ἔχοντας τὰ ὅπλα
[4, 70]   τε καὶ τοὺς παῖδας ἐκ  τῆς   πόλεως, πολλὰ καὶ ἐπαγωγὰ εἰς
[4, 63]   ἐξελαύνεται τῆς τ´ ἀρχῆς καὶ  τῆς   πόλεως, προθεσπίσαντος αὐτῷ τοῦ δαιμονίου
[4, 37]   ἐπιτηδειότερον ἄρχειν, ἐκείνῳ παραδοῦναι τὴν  τῆς   πόλεως προστασίαν· αὐτὸς δὲ τῆς
[4, 54]   περὶ ταῦτ´ ἐνεργὸς ἦν καὶ  τῆς   πόλεως τὰ πρὸς τοὺς Γαβίους
[4, 82]   οἷον εὐχόμεθα, μεθεστηκότος μὲν ἐκ  τῆς   πόλεως Ταρκυνίου, ἡγουμένων δὲ τῆς
[4, 39]   θεοῖς εὔξατο ἐπὶ τῷ συμφέροντι  τῆς   πόλεως τῆς Ῥωμαίων τὴν ἀρχὴν
[4, 13]   βασιλεὺς τελευταῖος ηὔξησε τὸν περίβολον  τῆς   πόλεως τοὺς δύο τοῖς πέντε
[4, 55]   πολλοὶ μετὰ ταῦτα τῶν ἐκ  τῆς   πόλεως φεύγειν τὴν τυραννίδα σκηπτόμενοι,
[4, 15]   καὶ ἐν τίνι κατοικοῦσιν ἕκαστοι  τῆς   πόλεως φυλῇ πάγῳ τῆς
[4, 58]   εἰσελθὼν δίχα πόνου κύριος ἐγεγόνει  τῆς   πόλεως. ὡς δ´ ἐγνώσθη τὸ
[4, 13]   τοῦ μεγέθους τε καὶ κάλλους  τῆς   πόλεως, ὡς κατὰ τὴν ἐμὴν
[4, 40]   βασιλέως, νυκτὸς ἐκκομίζει τὸ σῶμα  τῆς   πόλεως, ὡς τῶν ἐπιτυχόντων τινός·
[4, 64]   τῶν Ἀρδεατῶν ἀπομαχομένων καὶ πολυχρονίου  τῆς   πολιορκίας γινομένης οἵ τ´ ἐπὶ
[4, 40]   θᾶττον ἀνῃρέθη, μεταστήσων τὸ σχῆμα  τῆς   πολιτείας εἰς δημοκρατίαν. καὶ ἐπὶ
[4, 42]   τέως ὄντες καὶ τὴν μεταβολὴν  τῆς   πολιτείας ἐπὶ τῷ σφετέρῳ νομίζοντες
[4, 20]   δωρησάμενος, ἐξ οὗ πάσης ἔμελλον  τῆς   πολιτείας ἔσεσθαι κύριοι, τοὺς πένητας
[4, 84]   τὰ λοιπὰ ὅσα βεβουλεύμεθα περὶ  τῆς   πολιτείας. ἡμῖν σκοπουμένοις, τίς ἀρχὴ
[4, 21]   μὲν γὰρ ἅπαντες ἴσον ἔχειν  τῆς   πολιτείας μέρος κατ´ ἄνδρα διερωτώμενοι
[4, 23]   Ῥωμαίων, ἐὰν τοὺς ἀπελευθέρους ἐῶσι  τῆς   πολιτείας μετέχειν, ἐν ἐκκλησίαις τε
[4, 23]   τοὺς προτέρους βασιλεῖς ἅπασι μεταδεδωκέναι  τῆς   πολιτείας τοῖς ξένοις. εἰ δὲ
[4, 73]   μοναρχίαν εἶναι συμβέβηκε, μεταθέσθαι τοὔνομα  τῆς   πολιτείας ὑμῖν παραινῶ καὶ τοὺς
[4, 23]   τοῖς ἀξίοις τῶν θεραπόντων μεταδιδόντες,  τῆς   πολιτείας φθονοῦσι· συνεβούλευέ τ´ αὐτοῖς,
[4, 50]   ἀφιγμένην δύναμιν προσλαβὼν πολλῷ πλείονα  τῆς   πολιτικῆς ὑπάρχουσαν. δῃώσας δ´ αὐτῶν
[4, 25]   τοὺς βαρβάρους πολέμου καὶ περὶ  τῆς   πρὸς ἀλλήλους ὁμοφροσύνης κοινὰς ἐποιοῦντο
[4, 43]   τοῦ δημοτικοῦ πλήθους ἀπανήλωσεν ἐπὶ  τῆς   πρώτης εὐθὺς εἰσφορᾶς ἀναγκαζομένου κατὰ
[4, 20]   τὰ πολλὰ μὲν γὰρ ἐπὶ  τῆς   πρώτης κλήσεως τέλος ἐλάμβανεν, ὀλίγα
[4, 75]   γυναικὶ πόλεώς τε καὶ χώρας  τῆς   Ῥωμαίων εἰργομένους τὸν ἀεὶ χρόνον
[4, 24]   τὰ πράγματα καὶ τὰ καλὰ  τῆς   Ῥωμαίων πόλεως οὕτως ἄτιμα καὶ
[4, 39]   ἐπὶ τῷ συμφέροντι τῆς πόλεως  τῆς   Ῥωμαίων τὴν ἀρχὴν αὐτὸν κατασχεῖν.
[4, 13]   οὐ πολλῷ τινι μείζων  τῆς   Ῥώμης ἂν αὐτῷ φανείη κύκλος.
[4, 85]   πολιτεία διαμείνασα μετὰ τὸν οἰκισμὸν  τῆς   Ῥώμης ἐτῶν τεττάρων καὶ τετταράκοντα
[4, 13]   ὁρῶν τὸ μέγεθος ἐξετάζειν βουλήσεται  τῆς   Ῥώμης, πλανᾶσθαί τ´ ἀναγκασθήσεται καὶ
[4, 53]   Λατίνων γένους Ἀλβανῶν ἀπόκτισις ἀπέχουσα  τῆς   Ῥώμης σταδίους ἑκατὸν ἐπὶ τῆς
[4, 51]   Συέσσῃ βραχύ τι καταλείπει μέρος  τῆς   στρατιᾶς τά τε λάφυρα καὶ
[4, 10]   τῆς Ταρκυνίου γυναικὸς Τανακυλίδος καὶ  τῆς   συγγενείας τῆς βασιλικῆς ὅλης. ὄχλου
[4, 3]   ἔτη δὲ γεγονὼς εἴκοσι μάλιστα  τῆς   συμμαχικῆς στρατηγὸς ἀπεδείχθη δυνάμεως, ἣν
[4, 63]   τῶν περὶ τῇ Λατίνῃ καὶ  τῆς   συναπτούσης αὐτῷ θαλάττης ἔκειτο ἐν
[4, 26]   τοῖς συνέδροις καὶ τὰς μετεχούσας  τῆς   συνόδου πόλεις. αὕτη διέμεινεν
[4, 47]   νυκτὶ ὑπό τινος τῶν μετεσχηκότων  τῆς   συνωμοσίας. τεκμήριον δ´ ὑμῖν παρέξομαι
[4, 28]   δ´ οὐδὲν ἐπέραινον οὔτε αἱ  τῆς   σώφρονος λιτανεῖαι τὰ κράτιστα τὸν
[4, 63]   τῶν παίδων Σέξτος διέφθειρεν, ἐξελαύνεται  τῆς   τ´ ἀρχῆς καὶ τῆς πόλεως,
[4, 15]   δὲ μὴ τιμησαμένῳ τιμωρίαν ὥρισε  τῆς   τ´ οὐσίας στέρεσθαι καὶ αὐτὸν
[4, 66]   καὶ συγγενεῖς, ἵνα παρ´ ἐμοῦ  τῆς   τὰ δεινὰ παθούσης ἀκούσωσι καὶ
[4, 10]   καὶ τῆς μητρὸς Ὀκρισίας καὶ  τῆς   Ταρκυνίου γυναικὸς Τανακυλίδος καὶ τῆς
[4, 62]   δέ τι καὶ ἕτερον ἐπὶ  τῆς   Ταρκυνίου δυναστείας πάνυ θαυμαστὸν εὐτύχημα
[4, 82]   ἑτέροις ὑπομένειν, καὶ περὶ μὲν  τῆς   Ταρκυνίου πλεονεξίας πολλοὺς ἀναιρεῖσθαι πολέμους,
[4, 70]   ὅσον δύναται πράξειν ἐπὶ καταλύσει  τῆς   Ταρκυνίων δυναστείας, καὶ οὔτ´ αὐτὸς
[4, 20]   τέλος ἐλάμβανεν, ὀλίγα δὲ μέχρι  τῆς   τετάρτης προὔβαινεν· δὲ πέμπτη
[4, 11]   ἀξιονικοτέρους ἡμῶν ὑπειλήφατε εἶναι ταύτης  τῆς   τιμῆς τυγχάνειν, τὰ μὲν παιδία
[4, 19]   ἑκατὸν ἐνενηκοντατρεῖς λόχους, τὸ ἐκ  τῆς   τιμήσεως ἐπιβάλλον ἑκάστῳ διάφορον ἅπαντας
[4, 19]   ἐστὶ τὰ χρήματα καὶ περὶ  τῆς   τούτων φυλακῆς ἅπαντες κακοπαθοῦσιν· ὀρθῶς
[4, 61]   ἐκ τῆς δυναστείας, ἀλλ´ ἐπὶ  τῆς   τρίτης ὑπατείας Ῥωμαίων πόλις
[4, 30]   οὐ νέμεσις ἅπαντα τολμᾶν. ~Τοιαῦτα  τῆς   Τυλλίας λεγούσης ἄσμενος δέχεται τὰς
[4, 30]   ἀναγραφαῖς κατὰ τὸν τετταρακοστὸν ἐνιαυτὸν  τῆς   Τυλλίου ἀρχῆς τὸν Ἀρροῦντα τετελευτηκότα
[4, 40]   ἰσχύος οὐ μικρᾶς ἐπειλημμένον ἐκ  τῆς   Τυλλίου πολιτείας, καὶ τὴν ἰδίαν
[4, 71]   λεγομένων τε καὶ πραττομένων κατὰ  τῆς   τυραννίδος αἴσθηται Ταρκύνιος, πρὶν
[4, 43]   ὑπ´ εὐηθείας, ὡς ἐκείνοις μόνοις  τῆς   τυραννίδος βαρείας ἐσομένης, σφίσι δ´
[4, 71]   τῶν ἄλλων ἕκαστος παριὼν κατηγορείτω  τῆς   τυραννίδος καὶ τοὺς πολίτας ἐπὶ
[4, 73]   θ´ ἡμῖν ὕστερον, ὅταν ἀπαλλαγῶμεν  τῆς   τυραννίδος μετὰ πλείονος ἐξουσίας καὶ
[4, 84]   μὴ ῥᾳδίαν εἶναι τὴν καθαίρεσιν  τῆς   τυραννίδος ὄκνον ταῖς ἐπιβολαῖς ἐπιφέροντες.
[4, 82]   ἐπὶ στρατοπέδου, τὴν ἀκόλαστον ὕβριν  τῆς   τυραννίδος οὐκ ἐδυνήθη διαφυγεῖν, ἀλλ´
[4, 29]   τί οὖν οὐκ ἐπανορθούμεθα τὸ  τῆς   τύχης ἐλάττωμα ἡμεῖς μεταθέμενοι τοὺς
[4, 14]   τοὺς δεσπότας καὶ τὰ λυπηρὰ  τῆς   τύχης ἧττον βαρύνωνται. ~Διεῖλε δὲ
[4, 40]   ἐπιστεύθη. ἐν γὰρ τῷ ναῷ  τῆς   Τύχης, ὃν αὐτὸς κατεσκεύασεν, εἰκὼν
[4, 4]   ἀνὴρ καὶ τὰς παρὰ  τῆς   τύχης πολλὰς καὶ μεγάλας ἐσχηκὼς
[4, 29]   Τυλλίου δήπου τελευτήν; ὥσπερ ἀναμενούσης  τῆς   τύχης τὰς ἀνθρωπίνας μελλήσεις,
[4, 14]   συνιερουργεῖν, ὡς κεχαρισμένης τοῖς ἥρωσι  τῆς   τῶν θεραπόντων ὑπηρεσίας· ἣν ἔτι
[4, 47]   ὑμῶν αὐτῶν ἀσφαλείας καὶ περὶ  τῆς   τῶν πατρίδων ἐλευθερίας. ἐπιβουλεύεσθε γὰρ
[4, 61]   πατέρας ἡμῶν εὑρέθη τῇ πολυτελείᾳ  τῆς   ὕλης μόνον διαλλάττων τοῦ ἀρχαίου,
[4, 47]   ταῦθ´ ὑμῖν σκοπεῖν· ἀλλὰ περὶ  τῆς   ὑμῶν αὐτῶν ἀσφαλείας καὶ περὶ
[4, 56]   ἔχουσαι· διεξιὼν δὴ διὰ τούτων  τῆς   ὑπερεχούσης ἀεὶ μήκωνος τῷ σκήπωνι
[4, 61]   τὸ διαλλάττον εὕροι τις ἂν  τῆς   ὑπεροχῆς τοῦ μήκους παρὰ τὸ
[4, 24]   τιθέντες, ἀποικίαν. ταῦτα μὲν οὖν  τῆς   ὑποθέσεως ἀπαιτούσης ἀναγκαῖόν τε καὶ
[4, 16]   ἐν τοῖς πολέμοις τὴν προαγωνιζομένην  τῆς   φάλαγγος ὅλης. ἔπειτ´ ἐκ τῶν
[4, 20]   δόξειεν αὐτῷ, τὴν λοχῖτιν ἀντὶ  τῆς   φρατρικῆς συνῆγεν ἐκκλησίαν. ἐκάλει δ´
[4, 31]   κρατίστην παρεγενόμην τοῦ σώματος καὶ  τῆς   φρονήσεως ἀκμὴν τριάκοντα γεγονὼς ἔτη,
[4, 29]   τύχης τὰς ἀνθρωπίνας μελλήσεις,  τῆς   φύσεως ἡμῶν τὰς καθ´ ἡλικίαν
[4, 23]   σφίσι δεδουλευκότας ἀναξίους ἡγεῖσθαι ταύτης  τῆς   χάριτος· φρονήσει τε διαφέρειν οἰομένους
[4, 73]   βουλευομένοις τὴν κρείττονα πολιτείαν ἀντὶ  τῆς   χείρονος ἑλέσθαι, εἰ δή τις
[4, 54]   δὲ τούτων γινομένων ἠναγκάζοντο ἀμφότεροι  τῆς   χώρας ὅσα ἦν ἐρυμνὰ τειχίζοντες
[4, 15]   τῆς πόλεως φυλῇ πάγῳ  τῆς   χώρας προστιθέντας· τῷ δὲ μὴ
[4, 56]   ὥσπερ οἱ κατ´ ἀλήθειαν ὑπὲρ  τῆς   ψυχῆς ἀγωνιῶντες. ~Ἠρεθισμένου δὲ τοῦ
[4, 36]   τῆς ἀρχῆς θ´ ἅμα καὶ  τῆς   ψυχῆς ἀποστερηθείην. φέρε ἀλλ´ ὑπερήφανός
[4, 4]   κίνδυνον οὐ τὸν ἐλάχιστον ὑπὲρ  τῆς   ψυχῆς τρέχοντα· εἰ γὰρ ἐπὶ
[4, 77]   κἀμοὶ συνοίσειν ἔδοξεν, περὶ  τῆς   ψυχῆς φόβος ἦν. πατέρα γάρ
[4, 59]   ἔργον Ταρκύνιος ἀπὸ τῆς  δεκάτης   τῶν ἐκ Συέσσης λαφύρων ἐπιτελέσαι
[4, 56]   ἐξουσίας Σέξτος κύριος δι´  ἀπάτης   καὶ φενακισμοῦ τῶν θεραπόντων τινὰ
[4, 7]   καὶ τοῦτ´ ἦν αἴτιον τῆς  ἀπάτης   τοῖς ἄλλοις ἅπασι τοῖς συγγράψασι
[4, 50]   κράτος. γενόμενος δὲ τῆς πόλεως  ἐγκρατὴς   τοὺς μὲν ἐν τοῖς ὅπλοις
[4, 55]   ὧν ἔπραττεν τοῦ πατρὸς  ἀποστάτης   συνεχῶς ἐπὶ τὴν χώραν ἐξιὼν
[4, 7]   εἰ κατ´ ἐκεῖνον τὸν χρόνον  ἑκτακαιεικοσαέτης   ἦν, ὅτ´ ἀπεστερεῖτο τῆς ἀρχῆς
[4, 6]   κατέσχεν αὐτὸς ὡς ἅπαντες ὁμολογοῦσιν,  ὀγδοηκονταέτης   ἂν ἦν, ὅτ´ ἐτελεύτα. ἐκ
[4, 29]   ὃς οὐ πολλοῖς ἀποδεῖς ἔτεσι  πεντηκονταέτης   εἶναι; κράτιστα δ´ ἄνθρωποι πεφύκασι
[4, 9]   βοηθῶν τὰ κοινὰ πράττειν προῄρημαι.  ἱκέτης   δ´ ὑμῶν γίνομαι μὴ τοὺς
[4, 73]   ἡδονὴν ζῆν φιλοτιμία τε πρὸς  ἀρετῆς   δόκησιν ἐκ ταύτης γένοιτ´ ἂν
[4, 83]   οὐδὲν ἀξιώσουσι πολυπραγμονεῖν, ἐὰν δ´  ἀρετῆς   ὁρῶσι μεταποιουμένους ἄσμενοι συναροῦνται τοῦ
[4, 12]   πολλῶν μὲν καὶ ἄλλων πολιτευμάτων  εἰσηγητὴς   ἐγένετο, μέγαν δὲ καὶ λόγου
[4, 15]   γεννωμένων· εἰς δὲ τὸν τῆς  Ἀφροδίτης   τῆς ἐν ἄλσει καθιδρυμένης, ἣν
[4, 61]   τῆς δυναστείας, ἀλλ´ ἐπὶ τῆς  τρίτης   ὑπατείας Ῥωμαίων πόλις αὐτὸν
[4, 51]   ἀγγέλλων, ὅτι Σαβίνων κρατίστη  νεότης   ἐξελήλυθε καὶ δυσὶ μεγάλοις στρατεύμασιν
[4, 29]   ἀπέχουσα τοῦ φρονεῖν τὰ προσήκοντα  νεότης   μεθέλκει σε, δι´ ἣν οὐκ
[4, 29]   πρὸς τοὺς κρατίστους τῶν πολιτῶν  ἐπιτηδειότης,   δι´ ἣν οὐκ εὐεπιχείρητός ἐστιν,
[4, 20]   ἰσοψήφους. εἰ δὲ μέχρι τῆς  πέμπτης   κλήσεως μὴ τύχοι τοῦτο γενόμενον,
[4, 20]   ἐλάμβανεν, ὀλίγα δὲ μέχρι τῆς  τετάρτης   προὔβαινεν· δὲ πέμπτη κλῆσις
[4, 49]   λαμβάνειν. αἱ δὲ μετασχοῦσαι τῆς  ἑορτῆς   τε καὶ τῆς θυσίας πόλεις
[4, 14]   ἑαυτοῦ διαταχθείσας ἐποιεῖτο, ἡγεμόνας ἐφ´  ἑκάστης   ἀποδείξας συμμορίας, ὥσπερ φυλάρχους
[4, 14]   καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν πελάνους εἰσφερούσης  ἑκάστης   οἰκίας· τοῖς δὲ τὰ περὶ
[4, 26]   ταῦτα τοὺς κρατίστους ἄνδρας ἐξ  ἑκάστης   πόλεως συνεκάλει περὶ μεγάλων καὶ
[4, 36]   ἀδικημάτων οὐχ ἁπάντων αὐτὸς ἐγινόμην  δικαστής,   ἀλλὰ τὰς ἰδιωτικὰς δίκας ὑμῖν
[4, 47]   ὧν νυνί μου κατηγορεῖ πάντων  δικαστὴς   γενόμενος αὐτὸς ἀπέλυσέ με, ὅτε
[4, 41]   κατὰ τὸν τέταρτον ἐνιαυτὸν τῆς  ἑξηκοστῆς   καὶ πρώτης ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα
[4, 1]   γίνεται Τύλλιος ἐνιαυτῷ τετάρτῳ τῆς  πεντηκοστῆς   ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα στάδιον Ἐπιτελίδης
[4, 63]   Λατίνῃ καὶ τῆς συναπτούσης αὐτῷ  θαλάττης   ἔκειτο ἐν καλῷ· ἔστι δὲ
[4, 21]   ἔχειν τοὺς βουλευσομένους θ´ ὑπὲρ  αὐτῆς   δεῖ, καὶ τοὺς τῶν
[4, 31]   πολλοὺς καὶ μεγάλους ἀγῶνας ὑπὲρ  αὐτῆς   ἀράμενος· ἐκείνου τελευτήσαντος ἐγὼ διάδοχός
[4, 30]   τὴν Τυλλίαν οὔτε τοῦ πατρὸς  αὐτῆς   βεβαιοῦντος τὸν γάμον οὔτε τῆς
[4, 73]   κἂν τὰ κράτιστα τύχωμεν περὶ  αὐτῆς   βουλευσάμενοι, σφαλερὰ καὶ οὐκ ἀκίνδυνος,
[4, 82]   ἀράς, ἵνα τιμωροὶ τοῖς κακοῖς  αὐτῆς   γένοιντο καὶ τὸ κεκρυμμένον ὑπὸ
[4, 29]   μαλθακὸν ἀποδέδωκε, καὶ λήσεις ὑπ´  αὐτῆς   γενόμενος ἐξ ἀνδρὸς τὸ μηδέν·
[4, 70]   δὲ πάντας εἶδεν ἐπὶ τῆς  αὐτῆς   γνώμης ὄντας οὐ λόγων ἔφη
[4, 70]   τῇ Λουκρητίᾳ καὶ τὴν ἀναίρεσιν  αὐτῆς   διηγουμένου τὰς χεῖρας ἀνατείνας εἰς
[4, 74]   ἐπικυρωσάντων παρεληλυθὸς εἰς τὴν πόλιν  αὐτῆς   ἕνεκα τῆς ὁσίας φυλάττηται, ἱερῶν
[4, 62]   τὰς λοιπὰς ἓξ ἐνέγκασα τῆς  αὐτῆς   ἐπώλει τιμῆς. δόξασα δ´ ἄφρων
[4, 70]   γυνή, καὶ τῷ πτώματι προσελθὼν  αὐτῆς·   ἔτι γὰρ ἔκειτο ἐν φανερῷ
[4, 34]   δ´ οὐ κατὰ τὸν βέλτιστον  αὐτῆς   ἔτυχον ἐγὼ τρόπον, ὡς λέγεις,
[4, 34]   κατηγορεῖς μου, ἄκουσον, ὅπως τ´  αὐτῆς   ἔτυχον, καὶ δι´ ἃς αἰτίας
[4, 63]   ἀρχῆς ἔχων, διὰ γυναικὸς ὕβριν  αὐτῆς,   ἣν πρεσβύτατος αὐτοῦ τῶν
[4, 71]   καὶ οὔτ´ εἰσομένῳ τὴν δύναμιν  αὐτῆς   οὔτ´, εἰ γνοίην, χρησομένῳ· καὶ
[4, 20]   δὲ μὴ γένοιντο ἐπὶ τῆς  αὐτῆς   προαιρέσεως ἅπαντες οὗτοι, τότε τοὺς
[4, 12]   δῆμος ἅπας ἐπὶ τῆς  αὐτῆς   προαιρέσεως ἐγεγόνει. τοῦτο καταμαθὼν
[4, 53]   μεγάλη. τεκμήραιτο δ´ ἄν τις  αὐτῆς   τὸ μέγεθος καὶ τὴν ἀξίωσιν
[4, 28]   ὀδύρεσθαί τε καὶ φέρειν τὸν  ἑαυτῆς   δαίμονα περιῆν· τῇ δὲ παντόλμῳ
[4, 40]   τινός· καὶ πολλὰ μὲν τὸν  ἑαυτῆς   καὶ ἐκείνου δαίμονα κατοδυραμένη, μυρίας
[4, 30]   μητρὸς συνευδοκούσης, ἀλλ´ αὐτὴν παρ´  ἑαυτῆς   λαβών. ὡς δὲ συνεκεράσθησαν αἱ
[4, 82]   ὁρῶντος, δημόται, διὰ τῶν  ἑαυτῆς   σπλάγχνων ἔβαψε τὸν σίδηρον.
[4, 6]   θεοβλαβής, ὥστ´ ἀφαιρεῖσθαι μὲν τῶν  ἑαυτῆς   τέκνων ἣν κατέλιπεν αὐτοῖς
[4, 28]   φύσιν ἀπονοηθεῖσα καὶ νομίσασα τοῖς  ἑαυτῆς   τρόποις ἁρμόττειν μάλιστα τὸν τῆς
[4, 82]   βουλομένη καὶ τὸν ἄνδρα τὸν  ἑαυτῆς   φιλοῦσα, ὥσπερ ἀγαθῇ προσήκει γυναικί,
[4, 40]   κατὰ τὴν πάτριον γλῶτταν καλεῖται.  ~Τοιαύτης   τελευτῆς ἔτυχε Τύλλιος ἔτη τετταράκοντα
[4, 56]   ἐπὶ τὴν αὐτοκράτορα παράγουσιν ἀρχήν.  ~Τοσαύτης   δὴ γενόμενος ἐξουσίας Σέξτος
[4, 80]   αὐτίκα τὴν ἡγεμονίαν, ἵν´ ἀπὸ  ταύτης   ἄρξωμαι, πῶς παρέλαβεν; ἆρά γ´
[4, 29]   μεταθεμένῳ τὴν οἴκησιν ἐκ Τυρρηνῶν  ταύτης   βασιλεῦσαι τῆς πόλεως ἐξεγένετο δι´
[4, 6]   ὅτ´ ἀπῆρεν ἐκ Τυρρηνίας· ἀπὸ  ταύτης   γὰρ οἱ νόμοι τῆς ἡλικίας
[4, 6]   κατέλιπεν υἱοὺς Ταρκύνιος ἐκ  ταύτης   γεγονότας τῆς γυναικός. ἀλλὰ μὴν
[4, 73]   τε πρὸς ἀρετῆς δόκησιν ἐκ  ταύτης   γένοιτ´ ἂν ἑκάστῳ τῆς ἰσοτίμου
[4, 1]   τε καὶ τιμῶσα διετέλεσεν. ἐκ  ταύτης   γίνεται τῆς Ὀκρισίας ἔτι δουλευούσης
[4, 38]   οἰκίας κατέστησεν. ~Ὡς δὲ καὶ  ταύτης   διήμαρτε τῆς πείρας Ταρκύνιος,
[4, 68]   προσποίημα τῆς ἀνοίας, ἐξ οὗ  ταύτης   ἔτυχε τῆς ἐπωνυμίας· τοῦτ´ αὐτὸν
[4, 67]   καὶ διὰ τί τῆς ἐπωνυμίας  ταύτης   ἔτυχεν οὐδὲν αὐτῷ προσηκούσης. ~Τῷ
[4, 31]   οὔτε ἀρχαιρεσίαις νομίμοις τῆς ἐξουσίας  ταύτης   ἔτυχες, ὡς πάππος τε
[4, 34]   τὴν ἀρχὴν ἀντὶ τῆς ἐπιφθόνου  ταύτης   καὶ πλείω τὰ λυπηρὰ τῶν
[4, 85]   τὸν Ταρκύνιον. ἀπωσθεὶς δὴ καὶ  ταύτης   βασιλεὺς τῆς ἐλπίδος φεύγει
[4, 3]   αἰτιώτατος εἶναι δόξας Ταρκυνίῳ καὶ  ταύτης   τῆς δυναστείας τοῖς ἐπινικίοις στεφάνοις
[4, 39]   τὸν ὄχλον, ἐὰν καὶ ὁποσονοῦν  ταύτης   τῆς ἡμέρας περιγένηται χρόνον· ἐπίστασαι
[4, 3]   Ἀντέμνης ἐλάσας τἀριστεῖα καὶ ἐκ  ταύτης   τῆς μάχης ἔλαβεν· ἑτέρας τε
[4, 11]   τινὰς ἀξιονικοτέρους ἡμῶν ὑπειλήφατε εἶναι  ταύτης   τῆς τιμῆς τυγχάνειν, τὰ μὲν
[4, 23]   παρὰ σφίσι δεδουλευκότας ἀναξίους ἡγεῖσθαι  ταύτης   τῆς χάριτος· φρονήσει τε διαφέρειν
[4, 61]   οἱ πρέσβεις, ἐπειδὴ σχολὴν  πρεσβύτης   ἔσχε καὶ προῆλθέ τις αὐτοὺς
[4, 38]   ἐκ τοῦ πτώματος ἀναστὰς  πρεσβύτης   ὡς εἶδε μεστὰ τὰ πέριξ
[4, 30]   ἐλέγχειν. ἐπὶ γὰρ τῆς Ἀρροῦντος  τελευτῆς   γενόμενος οὐ καθ´ ἓν ἁμαρτάνει
[4, 40]   τὴν πάτριον γλῶτταν καλεῖται. ~Τοιαύτης  τελευτῆς   ἔτυχε Τύλλιος ἔτη τετταράκοντα καὶ
[4, 52]   ὧν δ´ αἰτιῶν ἤρξατο καὶ  τελευτῆς   ὁποίας ἔτυχεν, ἐπειδὴ δολίῳ τ´
[4, 27]   πολὺ καὶ τῆς κατὰ φύσιν  τελευτῆς   οὐ μακρὰν ἀπέχων, ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ
[4, 45]   αὐθάδειά τις ἐδόκει προσεῖναι καὶ  βαρύτης,   καὶ τὸ μὴ παρεῖναι πρὸς
[4, 36]   κατὰ τῶν ἄλλων δικαίοις ὥσπερ  ἰδιώτης   πειθόμενος· τῶν τ´ ἀδικημάτων οὐχ
[4, 36]   δεδωκότι μοι δήμῳ καὶ γενόμενος  ἰδιώτης   πειράσομαι ποιῆσαι πᾶσι φανερόν, ὅτι
[4, 1]   ἔφυ καὶ τίνας ἀπεδείξατο πράξεις  ἰδιώτης   ὢν ἔτι καὶ πρὶν ἐπὶ
[4, 43]   δημοτικοῦ πλήθους ἀπανήλωσεν ἐπὶ τῆς  πρώτης   εὐθὺς εἰσφορᾶς ἀναγκαζομένου κατὰ κεφαλὴν
[4, 20]   πολλὰ μὲν γὰρ ἐπὶ τῆς  πρώτης   κλήσεως τέλος ἐλάμβανεν, ὀλίγα δὲ
[4, 41]   τέταρτον ἐνιαυτὸν τῆς ἑξηκοστῆς καὶ  πρώτης   ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα στάδιον Ἀγάθαρχος
[4, 38]   τὸ συνέδριον. ἦσαν δ´ ἐκ  παρασκευῆς   ἕτοιμοι περὶ τὴν ἀγορὰν οἱ
[4, 82]   ἄλλης τῆς εἰς τὰ πολέμια  παρασκευῆς·   μεστὴ γὰρ ἁπάντων πόλις,
[4, 13]   κατὰ πολλοὺς τόπους τῆς ἀρχαίας  κατασκευῆς,   βουληθείη μετρεῖν αὐτὴν κατὰ τὸν
[4, 79]   ἀποσφάξας καὶ οὔτ´ ἐκκομιδῆς οὔτε  ταφῆς   ἐάσας νομίμου τὸ σῶμα τυχεῖν·
[4, 40]   συμπαθείας τε καὶ εὐνοίας ἕνεκα.  ταφῆς   μὲν οὖν βασιλικῆς καὶ μνήματος
[4, 65]   γενέσθαι τὴν τελευτὴν καὶ μηδὲ  ταφῆς   τὸ σῶμά σου τυχεῖν μηδ´
[4, 66]   τι πέπονθεν, ἀλλὰ σύννους καὶ  κατηφὴς   καὶ μεστοὺς ἔχουσα τοὺς ὀφθαλμοὺς
[4, 10]   ἀγορὰν ἐσθῆτα πιναρὰν περιβεβλημένος καὶ  κατηφὴς   συνούσης αὐτῷ καὶ τῆς μητρὸς
[4, 28]   τρόποις ἁρμόττειν μάλιστα τὸν τῆς  ἀδελφῆς   ἄνδρα μεταπέμπεταί τ´ αὐτὸν ὡς
[4, 79]   ἀνδροφόνον νύμφην ἐπὶ τὸν τῆς  ἀδελφῆς   θάλαμον ἤγετο τὰς ἀπορρήτους ἐμπεδῶν
[4, 54]   τοὺς καρποὺς ἐκφερούσης, σπάνις ἁπάσης  τροφῆς   ἐν ἀμφοτέραις ἔσεσθαι καὶ δεινὴ
[4, 83]   ἐν γενέσεώς τε καὶ  τροφῆς   ἐτύχομεν, ἀμυνοῦμεν ὑμῖν καὶ γνώμαις
[4, 4]   βασιλεύς, Τύλλιε, παρ´  τροφῆς   καὶ παιδείας ἔτυχες, ἁπάντων μάλιστα
[4, 68]   βασιλέως Ταρκυνίου θυγάτηρ· αὐτὸς δὲ  τροφῆς   τε καὶ παιδείας τῆς ἐπιχωρίου
[4, 3]   τἀριστεῖα καὶ ἐκ ταύτης τῆς  μάχης   ἔλαβεν· ἑτέρας τε πολλὰς πρὸς
[4, 3]   τὸ αὐτὸ ἔθνος στρατείας καὶ  μάχης   καρτερᾶς περὶ πόλιν Ἤρητον ἀνδρειότατος
[4, 19]   στρατεύεσθαί τ´ ὀλιγάκις καὶ ἐκ  διαδοχῆς   καὶ βραχείας συντελεῖν εἰσφοράς· τοῖς
[4, 61]   διαλλάττον εὕροι τις ἂν τῆς  ὑπεροχῆς   τοῦ μήκους παρὰ τὸ πλάτος
[4, 36]   πολλοὺς ἴσασιν ἐπὶ τῆς ἐμῆς  ἀρχῆς   ἀκρίτους ἀπολωλότας τῆς πατρίδος
[4, 67]   αὐτοὺς ἅπαν τὸ πρᾶγμα ἐξ  ἀρχῆς   ἀναλαβοῦσα. καὶ μετὰ τοῦτ´ ἀσπασαμένη
[4, 6]   οὔτ´ ἂν αὐτοὶ τῆς πατρῴας  ἀρχῆς   ἀποστερούμενοι φαύλως καὶ ῥᾳθύμως τὸ
[4, 80]   συνέδριον ἐκ τῶν ἀξίων τῆς  ἀρχῆς   διαγνῶναι τὸν ἐπιτηδειότατον· μετὰ ταῦτα
[4, 42]   ἦν βουλομένοις Τύλλιον ἐκ τῆς  ἀρχῆς   ἐκπεσεῖν· ἔπειτα καὶ τῶν ἄλλων,
[4, 7]   ἐξέχεεν. τ´ ἐκ τῆς  ἀρχῆς   ἔκπτωσις αὐτοῦ γίνεται πέμπτῳ καὶ
[4, 6]   βασιλεῖ κατὰ τὸν ὄγδοον τῆς  ἀρχῆς   ἐνιαυτὸν φίλος γενόμενος ἑπτακαίδεκα διέτριψεν
[4, 8]   Μαρκίων ἐξελάσας βεβαίως ἤδη τῆς  ἀρχῆς   ἐνόμιζε κρατεῖν, τόν τε βασιλέα
[4, 38]   λαβὼν καὶ τἆλλα παράσημα τῆς  ἀρχῆς   ἐπαγόμενος· ἐλθὼν δ´ εἰς τὴν
[4, 34]   ἀδικεῖν, οὐδ´ ἐκβαλεῖν με τῆς  ἀρχῆς   ἐπεχείρησεν οὔθ´ δῆμος οὔθ´
[4, 34]   πατρός, ἀλλὰ τὸν ἄξιον τῆς  ἀρχῆς   ἐπὶ τὰ πράγματ´ ἐκάλει· ἡγεῖτο
[4, 7]   βεβιωκὼς ἔτη. ἐκπεσών τε τῆς  ἀρχῆς   ἔτι πολεμεῖν Ῥωμαίοις οὐκ ἐλάττω
[4, 37]   πόλεως προστασίαν· αὐτὸς δὲ τῆς  ἀρχῆς   ἔφησεν ἀφίστασθαι καὶ ἀποδιδόναι τοῖς
[4, 63]   ἅτε οὐδὲν ἔτι περὶ τῆς  ἀρχῆς   ἔχων, διὰ γυναικὸς ὕβριν αὐτῆς,
[4, 43]   ἀλλήλων ποιῶνται περὶ καταλύσεως τῆς  ἀρχῆς.   ἦσαν δ´ αὐτῷ πολλαχῇ διεσπαρμένοι
[4, 36]   τί μοι τοιοῦτον ἡμάρτηται, τῆς  ἀρχῆς   θ´ ἅμα καὶ τῆς ψυχῆς
[4, 82]   τοῖς ἄλλοις καὶ πολλοὺς ὑπὲρ  ἀρχῆς   καὶ δόξης ἤραντο κινδύνους· ἀλλὰ
[4, 8]   περὶ τῆς καταλύσεως τῆς παρανόμου  ἀρχῆς,   καὶ ἐδόκει αὐτοῖς, ἐπειδὰν πρῶτον
[4, 63]   Σέξτος διέφθειρεν, ἐξελαύνεται τῆς τ´  ἀρχῆς   καὶ τῆς πόλεως, προθεσπίσαντος αὐτῷ
[4, 30]   καὶ προθυμούμενος ἐκβαλεῖν με τῆς  ἀρχῆς   καταφανὴς γέγονέ μοι. βούλομαι δὲ
[4, 9]   ἐγκαταλιπεῖν νῦν μὲν ὑπὲρ τῆς  ἀρχῆς   κινδυνεύοντας, εἰ δ´ πρώτη
[4, 36]   τινές εἰσιν, βουλή, τῆς  ἀρχῆς   με ἀπαλλάξαι βουλόμενοι, καὶ μετὰ
[4, 7]   ἑκτακαιεικοσαέτης ἦν, ὅτ´ ἀπεστερεῖτο τῆς  ἀρχῆς   πρεσβύτερος τῶν Ταρκυνίων, ὑπὲρ
[4, 33]   ὡμολόγουν, ὅτι κρατήσαντες ἐκεῖνοι τῆς  ἀρχῆς   οὐδὲ σπέρμα τοῦ Ταρκυνιείου καταλείψουσι
[4, 34]   τούτων παυσθῆναι δίκαιός εἰμι τῆς  ἀρχῆς,   οὐχ ὑπὸ σοῦ. ἀλλ´ οὔτε
[4, 33]   γε κἀμὲ Ταρκύνιος οὑτοσὶ τῆς  ἀρχῆς   παῦσαι πρόθυμός ἐστιν· ὃν ἐγὼ
[4, 8]   ἀποθέσθαι καὶ τὰ λοιπὰ τῆς  ἀρχῆς   σύμβολα· ὅταν δὲ τοῦτο γένηται,
[4, 74]   Ἀθηναίοις γίνεται, τὸ κράτος τῆς  ἀρχῆς   συνάγειν. τὸ γὰρ ἐν μέρει
[4, 44]   προθυμίαν ἔχων ἐπὶ τῆς ἰδίας  ἀρχῆς   τὰ καταλειφθέντα ἡμίεργα ὑπὸ τοῦ
[4, 75]   καὶ κάλλιστα ἕξει τὰ τῆς  ἀρχῆς.   ~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην Ἰουνίου
[4, 37]   ὑπὲρ τοῦ μηδενὶ παραχωρεῖν τῆς  ἀρχῆς·   τινὲς δ´ ἐξ αὐτῶν καὶ
[4, 24]   γε, τοὺς ὑπάτους· δεῖ γὰρ  ἀρχῆς   τινος μεγάλης· οἳ τοὺς καθ´
[4, 30]   τὸν τετταρακοστὸν ἐνιαυτὸν τῆς Τυλλίου  ἀρχῆς   τὸν Ἀρροῦντα τετελευτηκότα παρειλήφαμεν· ἐτῶν
[4, 43]   εἰσφορὰς καὶ εἰς τὸν ἐξ  ἀρχῆς   τρόπον ἀποκατέστησε· καὶ ὁπότε δεήσειεν
[4, 9]   Λατίνων τοσαύτας πόλεις ἀντιποιουμένας τῆς  ἀρχῆς,   ὑπηκόους δὲ ποιήσας Τυρρηνοὺς ἅπαντας
[4, 46]   συνέδρους παραχωρεῖν τῷ ἀνδρὶ τῆς  ἀρχῆς,   ὡς οὔτε κατὰ τὸ δίκαιον
[4, 29]   οὖν οὐκ ἐπανορθούμεθα τὸ τῆς  τύχης   ἐλάττωμα ἡμεῖς μεταθέμενοι τοὺς γάμους,
[4, 51]   σοφίᾳ πρὸς τὸ συμβὰν ἀπὸ  τύχης   ἐχρήσατο τοιᾷδε. νείμας τὴν δύναμιν
[4, 27]   πολέμους καὶ ναοὺς δύο κατασκευασάμενος  Τύχης,   παρὰ πάντα τὸν βίον
[4, 14]   δεσπότας καὶ τὰ λυπηρὰ τῆς  τύχης   ἧττον βαρύνωνται. ~Διεῖλε δὲ καὶ
[4, 40]   ἐν γὰρ τῷ ναῷ τῆς  Τύχης,   ὃν αὐτὸς κατεσκεύασεν, εἰκὼν αὐτοῦ
[4, 1]   προσηγορικὸν Σερούιον ἐπὶ τῆς ἰδίας  τύχης,   ὅτι δουλεύουσα ἔτεκεν αὐτόν. εἴη
[4, 4]   ἀνὴρ καὶ τὰς παρὰ τῆς  τύχης   πολλὰς καὶ μεγάλας ἐσχηκὼς ἀφορμάς,
[4, 29]   δήπου τελευτήν; ὥσπερ ἀναμενούσης τῆς  τύχης   τὰς ἀνθρωπίνας μελλήσεις, τῆς
[4, 56]   οἱ κατ´ ἀλήθειαν ὑπὲρ τῆς  ψυχῆς   ἀγωνιῶντες. ~Ἠρεθισμένου δὲ τοῦ πλήθους
[4, 36]   ἀρχῆς θ´ ἅμα καὶ τῆς  ψυχῆς   ἀποστερηθείην. φέρε ἀλλ´ ὑπερήφανός εἰμι
[4, 11]   ἤδη καὶ περὶ τῆς ἐμῆς  ψυχῆς   δέος εἰσέρχεται, μὴ πικρὰς ἀμοιβὰς
[4, 83]   τιμιώτερα τῆς ἰδίας ἐστὶν ἑκάστῳ  ψυχῆς.   ταῦτά τ´ οὖν αὐτοῖς ἀποδώσειν,
[4, 4]   οὐ τὸν ἐλάχιστον ὑπὲρ τῆς  ψυχῆς   τρέχοντα· εἰ γὰρ ἐπὶ Μαρκίοις
[4, 77]   συνοίσειν ἔδοξεν, περὶ τῆς  ψυχῆς   φόβος ἦν. πατέρα γάρ μου
[4, 72]   κοινὰ τὰς τυραννικὰς διεξιοῦσι παρανομίας,  αἷς   ἄλλοι τε πολλοὶ κατὰ τῶν
[4, 43]   καὶ οὐδὲ τὰς σανίδας, ἐν  αἷς   ἦσαν γεγραμμένοι, κατέλιπεν, ἀλλὰ καὶ
[4, 22]   κατὰ πόλιν τέτταρας ὑπαρχούσας, ἐν  αἷς   καὶ μέχρι τῶν καθ´ ἡμᾶς
[4, 15]   πάγον, καὶ τὰς κτήσεις, ἐν  αἷς   βίος αὐτῶν ἦν· καὶ
[4, 78]   τὰς τοῦ τυράννου παρανομίας, ἐφ´  αἷς   οὐχ ἅπαξ, ἀλλὰ πολλάκις ἅπασιν
[4, 53]   δὲ πᾶσι πρὸς πάντας, ἐν  αἷς   πολλάκις μὲν οἱ Γάβιοι τοὺς
[4, 20]   πλεονέκτημα περὶ τὰς ἐκκλησίας, ἐν  αἷς   τὰ μέγιστα ἐπεκυροῦτο ὑπὸ τοῦ
[4, 4]   οἵ τ´ ἰατροὶ λεγέτωσαν ἐν  ὀλίγαις   ἡμέραις αὐτὸν ἀποδείξειν ὑγιῆ· ἔπειτ´
[4, 14]   ἡμᾶς ἑορτὴν ἄγοντες Ῥωμαῖοι διετέλουν  ὀλίγαις   ὕστερον ἡμέραις τῶν Κρονίων, σεμνὴν
[4, 37]   ἐγίνετο καὶ δεήσεις πολλαὶ σὺν  οἰμωγαῖς   ὑπὲρ τοῦ μηδενὶ παραχωρεῖν τῆς
[4, 71]   τῆς πατρίδος ἐλευθερίαν γενήσονται οὔτε  δωρεαῖς   ἔτι κατεχόμενοι ὡς πρότερον οὔτε
[4, 4]   τῶν πολιτῶν εὐεργεσίαις τισὶ καὶ  δωρεαῖς   ὑπαγόμενος· ἔπειθ´ ὅταν ἡμῖν καιρὸς
[4, 46]   διὰ τὸ μὴ προσγεγράφθαι ταῖς  ὁμολογίαις   τὴν αὐτὴν εἶναι δωρεὰν καὶ
[4, 42]   βουλῆς μέρος θανάτοις τε καὶ  ἀειφυγίαις,   ἑτέραν βουλὴν αὐτὸς κατεστήσατο παραγαγὼν
[4, 40]   {καὶ δωροδοκίαις} καὶ ἄλλαις πολλαῖς  κολακείαις   ἐκθεραπεύσαντα τοὺς ἀπόρους· καὶ ἔχει
[4, 24]   στρατηγοῦ συγχωρήσαντος ἅμα ταῖς ἄλλαις  ὠφελείαις   καὶ τοὺς δορυαλώτους τοῖς λαβοῦσιν
[4, 27]   ἐπειδὴ συγγνόντες ἀδικεῖν στέμμασι καὶ  λιτανείαις   παρῃτοῦντο τὴν ὀργήν, οὐδὲν ἐν
[4, 44]   ἀφεστῶτες ἐπὶ ταῖς δημοσίαις κατείχοντο  χρείαις.   περὶ ταῦτα δὴ τὰ ἔργα
[4, 23]   ψηφοφορίαις καὶ ταῖς ἄλλαις πολιτικαῖς  χρείαις   τὰς χάριτας, ἐν οἷς μάλιστα
[4, 7]   ἐκεῖνος γὰρ ἐν ταῖς ἐνιαυσίοις  πραγματείαις   ταῦθ´ ἱστόρηκε μόνος· εἰ μή
[4, 40]   τοῦ δήμου, δεκασμοῖς δὲ {καὶ  δωροδοκίαις}   καὶ ἄλλαις πολλαῖς κολακείαις ἐκθεραπεύσαντα
[4, 4]   καὶ συγγενέσιν οὐδ´ ἡμῖν ταῖς  ἀθλίαις   γυναιξίν· ἀλλὰ πάντας ἡμᾶς φανερῶς
[4, 4]   ἤδη τὰ περὶ τὴν ἀρχὴν  ὁμιλίαις   τε φιλανθρώποις τὸ πλῆθος ἀναλαμβάνων
[4, 83]   εἰς τὰ πράγματα χρησόμεθα καὶ  ποίαις   συμμαχίαις; τοῦτο γὰρ λοιπὸν εἰπεῖν.
[4, 7]   τινὲς ἑτέραις αὐτὰ λύειν ἐπειράθησαν  ἀτοπίαις,   οὐ Τανακυλίδα ποιοῦντες μητέρα τῶν
[4, 40]   ὡς εἴρηταί μοι πρότερον, ἔπειτα  φιλανθρωπίαις   τισὶ τὸν δῆμον οἰκειωσάμενος ὑπ´
[4, 27]   πάσης πόλεως οἱ προχειρισθέντες σὺν  ἱκετηρίαις   ἐπιτρέποντες Τυλλίῳ τὰς πόλεις καὶ
[4, 30]   οὕτως ὀλίγον ἐστὶν ἐν ταῖς  ἱστορίαις   αὐτοῦ τὸ περὶ τὴν ἐξέτασιν
[4, 2]   αὐτόν, ὃν ἐν πολλαῖς Ῥωμαϊκαῖς  ἱστορίαις   εὕρομεν, εἰ θεοῖς τε καὶ
[4, 6]   τινες τῶν ἐκείναις ἐντυχόντων ταῖς  ἱστορίαις   σχεδιάζειν με ὑπολάβωσιν οὐχ υἱοὺς,
[4, 20]   πλουσίων, οἱ πένητες ἐν ταῖς  ψηφοφορίαις   ἐπεκράτουν μακρῷ πλείους ὄντες ἐκείνων.
[4, 23]   μετέχειν, ἐν ἐκκλησίαις τε καὶ  ψηφοφορίαις   καὶ ταῖς ἄλλαις πολιτικαῖς χρείαις
[4, 83]   τούτοις ταῖς παρὰ τῶν συμμάχων  ἐπικουρίαις,   οἳ μὴ καλούντων μὲν ἡμῶν
[4, 59]   ἅπαντας τοὺς τεχνίτας ἐπέστησε ταῖς  ἐργασίαις.   ἔνθα δὴ λέγεται τέρας τι
[4, 4]   καὶ τοὺς ἀπόρους τῶν πολιτῶν  εὐεργεσίαις   τισὶ καὶ δωρεαῖς ὑπαγόμενος· ἔπειθ´
[4, 3]   οὕτως ἐξεθεραπεύθησαν ὑπ´ αὐτοῦ ταῖς  εὐεργεσίαις.   ~Φύσεώς τε δὴ μετειληφὼς ἀποχρώντως
[4, 84]   ἐξουσίαν, οὓς ἂν ὑμεῖς ἐν  ἀρχαιρεσίαις   ἀποδείξητε ψῆφον ἐπιφέροντες κατὰ λόχους.
[4, 21]   ἀκρίβειαν φυλαττούσης, ὡς ἔγνων ταῖς  ἀρχαιρεσίαις   αὐτῶν πολλάκις παρών. ἀλλ´ ὑπὲρ
[4, 31]   ψῆφον ὑπὲρ σοῦ διήνεγκεν, οὔτε  ἀρχαιρεσίαις   νομίμοις τῆς ἐξουσίας ταύτης ἔτυχες,
[4, 80]   μετὰ ταῦτα ψῆφον ἐπενέγκαντος ἐν  ἀρχαιρεσίαις   τοῦ δήμου, μέθ´ ἧς ἅπαντα
[4, 23]   ἐῶσι τῆς πολιτείας μετέχειν, ἐν  ἐκκλησίαις   τε καὶ ψηφοφορίαις καὶ ταῖς
[4, 44]   ἰδιωτικῶν ἔργων ἀφεστῶτες ἐπὶ ταῖς  δημοσίαις   κατείχοντο χρείαις. περὶ ταῦτα δὴ
[4, 80]   καὶ βίᾳ καὶ πονηρῶν ἀνθρώπων  συνωμοσίαις,   ὡς τυράννοις ἔθος, ἀκόντων ὑμῶν
[4, 15]   φυλάκων τοῦ πάγου, οὓς ἔταξε  θυσίαις   κοιναῖς γεραίρειν καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν
[4, 74]   καὶ οὐκ ἐᾷ μεθύσκεσθαι ταῖς  ἐξουσίαις   τὰ ἤθη. ταῦθ´ ἡμῖν καταστησαμένοις
[4, 42]   δίκας ἄλλους ἐπ´ ἄλλαις ψευδέσιν  αἰτίαις,   μάλιστα δ´ ἐπιβουλεύειν αἰτιώμενοι τῷ
[4, 57]   διαφύγοιεν αὐτὸν οἱ ἐν ταῖς  αἰτίαις,   πέμπων ἐπὶ τὰς οἰκίας τῶν
[4, 24]   τοὺς παραδεξαμένους τὸν νόμον ἐν  αἰτίαις   σχῇ τις, ὡς ῥιπτοῦντας εἰκῆ
[4, 50]   ταύταις ἐκρατύνατο τὴν ἀρχὴν ταῖς  συμμαχίαις,   στρατὸν ἐξάγειν ἐπὶ Σαβίνους ἔγνω
[4, 83]   τὰ πράγματα χρησόμεθα καὶ ποίαις  συμμαχίαις;   τοῦτο γὰρ λοιπὸν εἰπεῖν. πρώταις
[4, 73]   δὲ παρακολουθεῖν εἴωθε ταῖς  μοναρχίαις   χαλεπά, ἐξ ὧν εἰς τυραννικὴν
[4, 23]   ἀξίους τῶν καλῶν, ἀλλὰ ταῖς  συντυχίαις,   ὁρῶντες ὡς ἀστάθμητόν ἐστι πρᾶγμα
[4, 55]   ἐκ τῶν πολιτῶν, οὓς ἐν  ὑποψίαις   εἶχεν· ἐξ ἁπάντων τε τούτων
[4, 83]   μὰ Δία, μεγάλαις καὶ τούτους  ἀνάγκαις   ἐνζεύξομεν, ὥστ´ ἐκ πονηρῶν γενέσθαι
[4, 21]   καὶ μεταβέβληκεν εἰς τὸ δημοτικώτερον,  ἀνάγκαις   τισὶ βιασθεὶς ἰσχυραῖς, οὐ τῶν
[4, 52]   πόλεμον καὶ ἐπὶ ταῖς αὐταῖς  συνθήκαις   παραλαβὼν τὰς πόλεις ἐπὶ Σύεσσαν
[4, 27]   ἐν ταῖς γραφείσαις πρὸς αὐτὰς  συνθήκαις   ὑπὸ βασιλέως Ταρκυνίου· τρεῖς δ´
[4, 2]   περὶ αὐτόν, ὃν ἐν πολλαῖς  Ῥωμαϊκαῖς   ἱστορίαις εὕρομεν, εἰ θεοῖς τε
[4, 40]   τἆλλ´, ὅσα νόμος ἐπὶ ταφαῖς  βασιλικαῖς   μή τις εἰς ἑαυτὸν ὁρμὴ
[4, 23]   καὶ ψηφοφορίαις καὶ ταῖς ἄλλαις  πολιτικαῖς   χρείαις τὰς χάριτας, ἐν οἷς
[4, 83]   οὐ πολλοῖς οὖσι μὰ Δία,  μεγάλαις   καὶ τούτους ἀνάγκαις ἐνζεύξομεν, ὥστ´
[4, 67]   ἐτημελεῖτο, δ´ ἐν ταῖς  ἀγκάλαις   αὐτοῦ σπαίρουσα καὶ ψυχορραγοῦσα ἀποθνήσκει.
[4, 24]   τοὺς πίλους ἔχοντες ἐπὶ ταῖς  κεφαλαῖς·   ἐν οἷς ἐπόμπευόν τινες, ὡς
[4, 26]   χρώμεναι, αἰσχρὰ δ´ ὄψις συγγενῶν  ἀλλήλαις   διαφερομένων· αἴτιόν τ´ ἰσχύος μὲν
[4, 48]   Τύλλιον· συνθήκας τε γράψαντες ἐν  στήλαις   καὶ περὶ φυλακῆς τῶν συγκειμένων
[4, 27]   πρὸς αὐτοὺς πόλεμον, ταῖς μὲν  ἄλλαις   πόλεσιν ἁπλῶς καὶ δίχα ὀργῆς
[4, 26]   τῶν ἱερῶν τοῦτο διαλύσονται, ταῖς  ἄλλαις   πόλεσιν ἐπιτρέψασαι τὰ ἐγκλήματα διαγνῶναι.
[4, 23]   τε καὶ ψηφοφορίαις καὶ ταῖς  ἄλλαις   πολιτικαῖς χρείαις τὰς χάριτας, ἐν
[4, 26]   πράξεις τοῦ βασιλέως τούτου σὺν  ἄλλαις   πολλαῖς ἐλάττοσί τε καὶ ἀμαυροτέραις
[4, 40]   δεκασμοῖς δὲ {καὶ δωροδοκίαις} καὶ  ἄλλαις   πολλαῖς κολακείαις ἐκθεραπεύσαντα τοὺς ἀπόρους·
[4, 27]   ἀλλήλων καὶ παρατάξεις ἄλλας ἐπ´  ἄλλαις   συνισταμένων. ἐν ἁπάσαις δὲ ταῖς
[4, 8]   μνήματος ἐπισήμου κατασκευῇ καὶ ταῖς  ἄλλαις   τιμαῖς ἐκόσμει, καὶ τὸν ἐξ
[4, 42]   ὑπὸ τὰς δίκας ἄλλους ἐπ´  ἄλλαις   ψευδέσιν αἰτίαις, μάλιστα δ´ ἐπιβουλεύειν
[4, 24]   τοῦ στρατηγοῦ συγχωρήσαντος ἅμα ταῖς  ἄλλαις   ὠφελείαις καὶ τοὺς δορυαλώτους τοῖς
[4, 26]   τοῦ βασιλέως τούτου σὺν ἄλλαις  πολλαῖς   ἐλάττοσί τε καὶ ἀμαυροτέραις αἱ
[4, 40]   δὲ {καὶ δωροδοκίαις} καὶ ἄλλαις  πολλαῖς   κολακείαις ἐκθεραπεύσαντα τοὺς ἀπόρους· καὶ
[4, 2]   τὰ περὶ αὐτόν, ὃν ἐν  πολλαῖς   Ῥωμαϊκαῖς ἱστορίαις εὕρομεν, εἰ θεοῖς
[4, 72]   ἁπάντων ἀποδεῖξαι κύριον ὡς ἐν  πολλαῖς   τῶν Ἑλληνίδων πόλεων· οἱ δὲ
[4, 84]   καθαίρεσιν τῆς τυραννίδος ὄκνον ταῖς  ἐπιβολαῖς   ἐπιφέροντες. ἐπεὶ δ´ ἐπαύσατο λέγων,
[4, 38]   τῶν ἑταίρων ἐχόντων ὑπὸ ταῖς  περιβολαῖς   ξίφη, τούς τε πελέκεις ὑπηρέταις
[4, 8]   ἐπισήμου κατασκευῇ καὶ ταῖς ἄλλαις  τιμαῖς   ἐκόσμει, καὶ τὸν ἐξ ἐκείνου
[4, 54]   στρατοῦ καὶ οἷα εἰκὸς ἐν  προνομαῖς   ἀσύντακτον διὰ καταφρόνησιν, κατιόντες ἀθρόοι
[4, 83]   ἑαυτῶν ἐλευθερίας μηδένα. ~Τίσιν οὖν  ἀφορμαῖς   εἰς τὰ πράγματα χρησόμεθα καὶ
[4, 79]   κηδεστὰς ἀμφοτέρους ἐπιχειρήματα ἐπὶ ταῖς  δυσμαῖς   ὄντας ἤδη τοῦ βίου; Σερούιον
[4, 83]   τροφῆς ἐτύχομεν, ἀμυνοῦμεν ὑμῖν καὶ  γνώμαις   καὶ λόγοις καὶ χερσὶ καὶ
[4, 24]   καὶ πολλοὶ ταῖς κλίναις αὐτῶν  ἐκκομιζομέναις   παρακολουθῶσι τοὺς πίλους ἔχοντες ἐπὶ
[4, 62]   τοῖς Σιβυλλείοις, ἐλέγχονται δὲ ταῖς  καλουμέναις   ἀκροστιχίσι· λέγω δ´ Τερέντιος
[4, 6]   Ταρκυνίου, ἵνα μή τινες τῶν  ἐκείναις   ἐντυχόντων ταῖς ἱστορίαις σχεδιάζειν με
[4, 14]   ἀφαιροῦντες αὐτῶν ἐν ταῖς ἡμέραις  ἐκείναις,   ἵνα τῇ φιλανθρωπίᾳ ταύτῃ τιθασσευόμενοι
[4, 24]   καλῶνται νεκροὶ καὶ πολλοὶ ταῖς  κλίναις   αὐτῶν ἐκκομιζομέναις παρακολουθῶσι τοὺς πίλους
[4, 15]   τοῦ πάγου, οὓς ἔταξε θυσίαις  κοιναῖς   γεραίρειν καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἅμα
[4, 69]   ἀποκτείνουσα τὰς μητέρας ἐν ταῖς  γοναῖς·   τήν τ´ αἰτίαν τῆς νόσου
[4, 84]   ἀλλήλοις ἐοικότα· λύπαι τε γὰρ  ἡδοναῖς   ἐκέκραντο, αἱ μὲν ἐπὶ τοῖς
[4, 18]   εἴκοσι καὶ δύο σὺν τοῖς  χειροτέχναις·   τὴν δὲ τρίτην εἴκοσι· τὴν
[4, 44]   ἐγείροντες, καὶ τοῖς ταῦτα πράττουσι  χειροτέχναις   ὑπηρετοῦντες χαλκοτύποι τε καὶ τέκτονες
[4, 7]   τὴν ἡλικίαν ἄπιστος· οὐδὲ γὰρ  ἄπαις   ἦν, ὥστ´ ἐκ παντὸς ἐπιθυμῆσαι
[4, 3]   μετὰ βασιλέα τιμῆς ἠξίου, τοιάδε.  ἀντίπαις   μὲν ὢν ἔτι τῇ πρώτῃ
[4, 74]   καιρούς τινας ἑορταίους καὶ ἐν  πομπαῖς   θριάμβων, ὅτε αὐτὰ τιμῆς θεῶν
[4, 64]   Ταρκυνίῳ τῷ προτέρῳ βασιλεύσαντι Ῥωμαίων  ἀδελφόπαις   ἦν καὶ Κολλατείας ἡγεμὼν ἀποδειχθεὶς
[4, 10]   δὲ τῆς ἐκκλησίας ταῖς ἑξῆς  ἡμέραις   ἀπογράφεσθαι κελεύσας τοὺς ὑποχρέους, ὅσοι
[4, 4]   τ´ ἰατροὶ λεγέτωσαν ἐν ὀλίγαις  ἡμέραις   αὐτὸν ἀποδείξειν ὑγιῆ· ἔπειτ´ ἐγὼ
[4, 14]   δοῦλον ἀφαιροῦντες αὐτῶν ἐν ταῖς  ἡμέραις   ἐκείναις, ἵνα τῇ φιλανθρωπίᾳ ταύτῃ
[4, 79]   κοινωνὸν γεγονυῖαν, ἐν ταῖς αὐταῖς  ἡμέραις   καὶ διὰ τῶν αὐτῶν φαρμάκων
[4, 14]   ἄγοντες Ῥωμαῖοι διετέλουν ὀλίγαις ὕστερον  ἡμέραις   τῶν Κρονίων, σεμνὴν ἐν τοῖς
[4, 7]   συνειδότες τῶν Ῥωμαϊκῶν συγγραφέων τινὲς  ἑτέραις   αὐτὰ λύειν ἐπειράθησαν ἀτοπίαις, οὐ
[4, 26]   ἄλλαις πολλαῖς ἐλάττοσί τε καὶ  ἀμαυροτέραις   αἱ μέγισται καὶ λαμπρόταται αὗται
[4, 54]   ἐκφερούσης, σπάνις ἁπάσης τροφῆς ἐν  ἀμφοτέραις   ἔσεσθαι καὶ δεινὴ περὶ τοῦ
[4, 14]   θέμενος ἐπὶ τῶν λόφων ταῖς  μοίραις   τὰς ἐπικλήσεις, τῇ μὲν Παλατίνην,
[4, 64]   οἱ κατὰ πόλιν ἀπειρηκότες ταῖς  εἰσφοραῖς   ἕτοιμοι πρὸς ἀπόστασιν ἦσαν, εἴ
[4, 71]   καὶ τὴν ψῆφον ἀναδώσων ταῖς  φράτραις.   ἄρχοντι γὰρ ἀποδέδοται τοῦτο πράττειν·
[4, 13]   περὶ τῶν ἀδικημάτων ἐπεκύρωσε ταῖς  φράτραις·   ἦσαν δὲ πεντήκοντά που μάλιστα
[4, 12]   τὰς ψήφους. ἁπάσαις δὲ ταῖς  φράτραις   κριθεὶς τῆς βασιλείας ἄξιος παραλαμβάνει
[4, 64]   καὶ λαθὼν τοὺς παρὰ ταῖς  θύραις   τοῦ δωματίου κοιμωμένους εἰσέρχεται ξίφος
[4, 26]   καὶ ἀσθενείας καὶ ταῖς πάνυ  ἰσχυραῖς   ἀλληλοφθορίαν. ταῦτα διεξελθὼν ἐδίδασκεν αὐτούς,
[4, 21]   τὸ δημοτικώτερον, ἀνάγκαις τισὶ βιασθεὶς  ἰσχυραῖς,   οὐ τῶν λόχων καταλυθέντων, ἀλλὰ
[4, 18]   πέμπτην τριάκοντα· τὴν δ´ ἐπὶ  πάσαις   τεταγμένην εἷς λόχος τῶν
[4, 54]   καὶ δυσπρόσιτος. ἔμελλε δ´,  πάσαις   φιλεῖ συμβαίνειν ταῖς πόλεσιν ἐν
[4, 27]   ἄλλας ἐπ´ ἄλλαις συνισταμένων. ἐν  ἁπάσαις   δὲ ταῖς μάχαις κατορθῶν
[4, 12]   κατὰ μίαν ἀνεδίδου τὰς ψήφους.  ἁπάσαις   δὲ ταῖς φράτραις κριθεὶς τῆς
[4, 3]   ἡγούμενος, τοτὲ δὲ πεζῶν ἐν  ἁπάσαις   ἐφάνη ψυχὴν ἄριστος καὶ πρῶτος
[4, 3]   τὰ βουλευθέντα ἐξενεγκεῖν οὐδενὸς χείρων  ἁπάσαις   θ´ ἁρμόσαι ταῖς τύχαις καὶ
[4, 27]   ἴδια καρποῦσθαι, μενούσαις ἐν ταῖς  γραφείσαις   πρὸς αὐτὰς συνθήκαις ὑπὸ βασιλέως
[4, 15]   ὥστε σὺν ταῖς κατὰ πόλιν  οὔσαις   ἐκπεπληρῶσθαι τὰς ἔτι καὶ εἰς
[4, 83]   αἱμοφύρτοις χερσὶ καὶ παντὸς ἐμφυλίου  γεμούσαις   ἄγους θυσιῶν καὶ σπονδῶν καταρχόμενος·
[4, 27]   πρότερον καὶ τὰ ἴδια καρποῦσθαι,  μενούσαις   ἐν ταῖς γραφείσαις πρὸς αὐτὰς
[4, 5]   τοὐμφανὲς ταῖς θυρίσιν ἐπιστᾶσα ταῖς  φερούσαις   εἰς τὸν πρὸ τῶν θυρῶν
[4, 67]   τραύματος ἐτημελεῖτο, δ´ ἐν  ταῖς   ἀγκάλαις αὐτοῦ σπαίρουσα καὶ ψυχορραγοῦσα
[4, 4]   φίλοις καὶ συγγενέσιν οὐδ´ ἡμῖν  ταῖς   ἀθλίαις γυναιξίν· ἀλλὰ πάντας ἡμᾶς
[4, 83]   τεμένη καὶ βωμοὺς μιαίνει Ταρκύνιος  ταῖς   αἱμοφύρτοις χερσὶ καὶ παντὸς ἐμφυλίου
[4, 57]   μὴ διαφύγοιεν αὐτὸν οἱ ἐν  ταῖς   αἰτίαις, πέμπων ἐπὶ τὰς οἰκίας
[4, 26]   ἐκ τῶν ἱερῶν τοῦτο διαλύσονται,  ταῖς   ἄλλαις πόλεσιν ἐπιτρέψασαι τὰ ἐγκλήματα
[4, 23]   ἐκκλησίαις τε καὶ ψηφοφορίαις καὶ  ταῖς   ἄλλαις πολιτικαῖς χρείαις τὰς χάριτας,
[4, 8]   καὶ μνήματος ἐπισήμου κατασκευῇ καὶ  ταῖς   ἄλλαις τιμαῖς ἐκόσμει, καὶ τὸν
[4, 24]   τοῦ στρατηγοῦ συγχωρήσαντος ἅμα  ταῖς   ἄλλαις ὠφελείαις καὶ τοὺς δορυαλώτους
[4, 21]   ἀρχαίαν ἀκρίβειαν φυλαττούσης, ὡς ἔγνων  ταῖς   ἀρχαιρεσίαις αὐτῶν πολλάκις παρών. ἀλλ´
[4, 26]   διαφερομένων· αἴτιόν τ´ ἰσχύος μὲν  ταῖς   ἀσθενέσιν ἀποφαίνων ὁμοφροσύνην, ταπεινότητος δὲ
[4, 79]   καὶ τέκνων κοινωνὸν γεγονυῖαν, ἐν  ταῖς   αὐταῖς ἡμέραις καὶ διὰ τῶν
[4, 52]   αὐτοὺς τὸν πόλεμον καὶ ἐπὶ  ταῖς   αὐταῖς συνθήκαις παραλαβὼν τὰς πόλεις
[4, 69]   βρέφεσιν ἀποκτείνουσα τὰς μητέρας ἐν  ταῖς   γοναῖς· τήν τ´ αἰτίαν τῆς
[4, 27]   τὰ ἴδια καρποῦσθαι, μενούσαις ἐν  ταῖς   γραφείσαις πρὸς αὐτὰς συνθήκαις ὑπὸ
[4, 2]   ἐθεάσαντο καὶ πάντες ὅσοι σὺν  ταῖς   γυναιξὶν ἐτύγχανον τότε παρόντες, καὶ
[4, 44]   τῶν ἰδιωτικῶν ἔργων ἀφεστῶτες ἐπὶ  ταῖς   δημοσίαις κατείχοντο χρείαις. περὶ ταῦτα
[4, 79]   τοὺς κηδεστὰς ἀμφοτέρους ἐπιχειρήματα ἐπὶ  ταῖς   δυσμαῖς ὄντας ἤδη τοῦ βίου;
[4, 62]   μετὰ δὲ τὴν τρίτην ἐπὶ  ταῖς   ἑβδομήκοντα καὶ ἑκατὸν ὀλυμπιάσιν ἐμπρησθέντος
[4, 64]   καὶ οἱ κατὰ πόλιν ἀπειρηκότες  ταῖς   εἰσφοραῖς ἕτοιμοι πρὸς ἀπόστασιν ἦσαν,
[4, 30]   ἑτέρων τετταράκοντα ἐτῶν· ἐν γὰρ  ταῖς   ἐνιαυσίοις ἀναγραφαῖς κατὰ τὸν τετταρακοστὸν
[4, 7]   Φρῦγι συγκαταθέμενος. ἐκεῖνος γὰρ ἐν  ταῖς   ἐνιαυσίοις πραγματείαις ταῦθ´ ἱστόρηκε μόνος·
[4, 83]   θυσιῶν καὶ σπονδῶν καταρχόμενος· ἔπειτα  ταῖς   ἐξ ἡμῶν αὐτῶν οὔτ´ ὀλίγων
[4, 10]   τεθαυμακότων. διαλυθείσης δὲ τῆς ἐκκλησίας  ταῖς   ἑξῆς ἡμέραις ἀπογράφεσθαι κελεύσας τοὺς
[4, 74]   περιπόρφυρον καὶ τοὺς προηγουμένους ἐν  ταῖς   ἐξόδοις δώδεκα πελέκεις καταλιπεῖν. ἔτι
[4, 74]   φύσεις καὶ οὐκ ἐᾷ μεθύσκεσθαι  ταῖς   ἐξουσίαις τὰ ἤθη. ταῦθ´ ἡμῖν
[4, 84]   τὴν καθαίρεσιν τῆς τυραννίδος ὄκνον  ταῖς   ἐπιβολαῖς ἐπιφέροντες. ἐπεὶ δ´ ἐπαύσατο
[4, 2]   Δούλιος. ~Φέρεται δέ τις ἐν  ταῖς   ἐπιχωρίοις ἀναγραφαῖς καὶ ἕτερος ὑπὲρ
[4, 59]   προαιρούμενος ἅπαντας τοὺς τεχνίτας ἐπέστησε  ταῖς   ἐργασίαις. ἔνθα δὴ λέγεται τέρας
[4, 3]   Τύλλιον· οὕτως ἐξεθεραπεύθησαν ὑπ´ αὐτοῦ  ταῖς   εὐεργεσίαις. ~Φύσεώς τε δὴ μετειληφὼς
[4, 27]   Βοαρίᾳ, τὸν δ´ ἕτερον ἐπὶ  ταῖς   ἠιόσι τοῦ Τεβέριος, ἣν ἀνδρείαν
[4, 14]   τὸ δοῦλον ἀφαιροῦντες αὐτῶν ἐν  ταῖς   ἡμέραις ἐκείναις, ἵνα τῇ φιλανθρωπίᾳ
[4, 64]   καθεύδουσαν, καὶ λαθὼν τοὺς παρὰ  ταῖς   θύραις τοῦ δωματίου κοιμωμένους εἰσέρχεται
[4, 5]   συνδραμόντος ὄχλου προῆλθεν εἰς τοὐμφανὲς  ταῖς   θυρίσιν ἐπιστᾶσα ταῖς φερούσαις εἰς
[4, 30]   ἑκατόν. οὕτως ὀλίγον ἐστὶν ἐν  ταῖς   ἱστορίαις αὐτοῦ τὸ περὶ τὴν
[4, 6]   μή τινες τῶν ἐκείναις ἐντυχόντων  ταῖς   ἱστορίαις σχεδιάζειν με ὑπολάβωσιν οὐχ
[4, 62]   ἐμπεποιημένοι τοῖς Σιβυλλείοις, ἐλέγχονται δὲ  ταῖς   καλουμέναις ἀκροστιχίσι· λέγω δ´
[4, 15]   τε καὶ τριάκοντα, ὥστε σὺν  ταῖς   κατὰ πόλιν οὔσαις ἐκπεπληρῶσθαι τὰς
[4, 24]   παρακολουθῶσι τοὺς πίλους ἔχοντες ἐπὶ  ταῖς   κεφαλαῖς· ἐν οἷς ἐπόμπευόν τινες,
[4, 24]   χρηστοὶ καλῶνται νεκροὶ καὶ πολλοὶ  ταῖς   κλίναις αὐτῶν ἐκκομιζομέναις παρακολουθῶσι τοὺς
[4, 16]   ἦν τούτων τῶν λόχων ἐν  ταῖς   μάχαις μετὰ τοὺς ἐφεστῶτας
[4, 27]   ἄλλαις συνισταμένων. ἐν ἁπάσαις δὲ  ταῖς   μάχαις κατορθῶν Τύλλιος, ὅσαι
[4, 9]   εἰσφέρειν τὸ ἐπιβάλλον, ὡς ἐν  ταῖς   μεγίσταις καὶ εὐνομωτάταις πόλεσι πυνθάνομαι
[4, 27]   καταλύεται τὸν πρὸς αὐτοὺς πόλεμον,  ταῖς   μὲν ἄλλαις πόλεσιν ἁπλῶς καὶ
[4, 14]   καὶ θέμενος ἐπὶ τῶν λόφων  ταῖς   μοίραις τὰς ἐπικλήσεις, τῇ μὲν
[4, 73]   διετέλεσεν. δὲ παρακολουθεῖν εἴωθε  ταῖς   μοναρχίαις χαλεπά, ἐξ ὧν εἰς
[4, 46]   θάνατον διὰ τὸ μὴ προσγεγράφθαι  ταῖς   ὁμολογίαις τὴν αὐτὴν εἶναι δωρεὰν
[4, 26]   ταπεινότητος δὲ καὶ ἀσθενείας καὶ  ταῖς   πάνυ ἰσχυραῖς ἀλληλοφθορίαν. ταῦτα διεξελθὼν
[4, 83]   γὰρ λοιπὸν εἰπεῖν. πρώταις μὲν  ταῖς   παρὰ τῶν θεῶν ἐλπίσιν, ὧν
[4, 83]   ἀπείρων πολέμου· πρὸς δὲ τούτοις  ταῖς   παρὰ τῶν συμμάχων ἐπικουρίαις, οἳ
[4, 38]   μετὰ τῶν ἑταίρων ἐχόντων ὑπὸ  ταῖς   περιβολαῖς ξίφη, τούς τε πελέκεις
[4, 16]   ὥσπερ τῶν δευτέρων, ἀλλὰ καὶ  ταῖς   περικνημῖσι. συνέταξε δὲ καὶ τούτους
[4, 47]   γὰρ οἱ κορυφαιότατοι τῶν ἐν  ταῖς   πόλεσι καὶ τὰ κοινὰ πράττοντες
[4, 49]   εἰς ἅπαντα χρόνον τὰ συγκείμενα  ταῖς   πόλεσι πρόνοιαν Ταρκύνιος λαμβάνων
[4, 26]   Αὐεντίνου· καὶ τοὺς νόμους συνέγραψε  ταῖς   πόλεσι πρὸς ἀλλήλας καὶ τἆλλα
[4, 46]   τὰς συνθήκας παρείχετο τὰς γενομένας  ταῖς   πόλεσι πρὸς ἐκεῖνον. πολὺν δὲ
[4, 54]   δ´, πάσαις φιλεῖ συμβαίνειν  ταῖς   πόλεσιν ἐν τοῖς μακροῖς πολέμοις
[4, 50]   καὶ ταύταις ἐκρατύνατο τὴν ἀρχὴν  ταῖς   συμμαχίαις, στρατὸν ἐξάγειν ἐπὶ Σαβίνους
[4, 23]   τοὺς ἀξίους τῶν καλῶν, ἀλλὰ  ταῖς   συντυχίαις, ὁρῶντες ὡς ἀστάθμητόν ἐστι
[4, 3]   οὐδενὸς χείρων ἁπάσαις θ´ ἁρμόσαι  ταῖς   τύχαις καὶ παντὶ συνεξομοιωθῆναι προσώπῳ
[4, 5]   εἰς τοὐμφανὲς ταῖς θυρίσιν ἐπιστᾶσα  ταῖς   φερούσαις εἰς τὸν πρὸ τῶν
[4, 71]   νόμους καὶ τὴν ψῆφον ἀναδώσων  ταῖς   φράτραις. ἄρχοντι γὰρ ἀποδέδοται τοῦτο
[4, 13]   τοὺς περὶ τῶν ἀδικημάτων ἐπεκύρωσε  ταῖς   φράτραις· ἦσαν δὲ πεντήκοντά που
[4, 12]   ἀνεδίδου τὰς ψήφους. ἁπάσαις δὲ  ταῖς   φράτραις κριθεὶς τῆς βασιλείας ἄξιος
[4, 20]   τῶν πλουσίων, οἱ πένητες ἐν  ταῖς   ψηφοφορίαις ἐπεκράτουν μακρῷ πλείους ὄντες
[4, 9]   ὡς ἐν ταῖς μεγίσταις καὶ  εὐνομωτάταις   πόλεσι πυνθάνομαι γινόμενον, δίκαιόν τε
[4, 38]   περιβολαῖς ξίφη, τούς τε πελέκεις  ὑπηρέταις   τισὶν ἀναδοὺς καὶ αὐτὸς τὴν
[4, 75]   καὶ ψῆφον ὑπὲρ αὐτῶν τοῖς  πολίταις   δότω· ἐὰν δὲ τοῖς πλείοσι
[4, 36]   διετέλεσε καὶ φιλάνθρωπος ἅπασι τοῖς  πολίταις   ὡς πατὴρ πρᾷος υἱοῖς αὐτοῦ
[4, 24]   δὲ συνίστορες καὶ συνεργοὶ τοῖς  δεσπόταις   γενόμενοι φαρμακειῶν καὶ ἀνδροφονιῶν καὶ
[4, 23]   εἶναι πρόδηλα, ὅτι τοῖς μὲν  δεσπόταις   πολλὴ φροντὶς ἔσται τοῦ μὴ
[4, 32]   εἰπεῖν, ἕτοιμός εἰμι τούτοις ἐπιτρέπειν  δικασταῖς,   ὧν οὐκ ἂν ἔχοις ἑτέρους
[4, 9]   τὸ ἐπιβάλλον, ὡς ἐν ταῖς  μεγίσταις   καὶ εὐνομωτάταις πόλεσι πυνθάνομαι γινόμενον,
[4, 10]   ἀγορᾷ πάντων ὁρώντων ἀπηρίθμει τοῖς  δανεισταῖς   τὰ χρέα. ταῦτα διαπραξάμενος ἐξέθηκεν
[4, 9]   σώμασιν ἐλευθέροις ἱκανὸν ἡγούμενος τοῖς  δανεισταῖς   τῆς οὐσίας τῶν συμβαλόντων κρατεῖν.
[4, 63]   ἀποικίας ἀμφοτέρας δυσὶ τῶν παίδων  οἰκισταῖς   ἀναθείς, Κιρκαίαν μὲν Ἄρροντι, Σιγνίαν
[4, 18]   δύο σὺν τοῖς σαλπισταῖς καὶ  βυκανισταῖς·   τὴν δὲ πέμπτην τριάκοντα· τὴν
[4, 18]   εἴκοσι καὶ δύο σὺν τοῖς  σαλπισταῖς   καὶ βυκανισταῖς· τὴν δὲ πέμπτην
[4, 4]   θύρας κλεῖσαι καὶ φύλακας ἐπ´  αὐταῖς   ἐπέστησε διακελευσαμένη μηδένα παριέναι μήτ´
[4, 79]   τέκνων κοινωνὸν γεγονυῖαν, ἐν ταῖς  αὐταῖς   ἡμέραις καὶ διὰ τῶν αὐτῶν
[4, 44]   ἕτεροι καὶ πλάττοντες τὰς ἐν  αὐταῖς   καμάρας καὶ τὰς παστάδας ἐγείροντες,
[4, 26]   καί, εἴ τι γένοιτο πρόσκρουσμα  αὐταῖς   πρὸς ἀλλήλας, ἐκ τῶν ἱερῶν
[4, 52]   τὸν πόλεμον καὶ ἐπὶ ταῖς  αὐταῖς   συνθήκαις παραλαβὼν τὰς πόλεις ἐπὶ
[4, 15]   φυλὰς καὶ τὰς ἀστικὰς προστιθεὶς  αὐταῖς   τέτταρας· ὡς δὲ Οὐεννώνιος ἱστόρηκεν,
[4, 50]   ἔχουσι Ῥωμαῖοι. ~Ὡς δὲ καὶ  ταύταις   ἐκρατύνατο τὴν ἀρχὴν ταῖς συμμαχίαις,
[4, 27]   τοῖς ἐλθοῦσι παρὰ τοῦ Τυλλίου  πρεσβευταῖς   ἀπεκρίναντο μηδεμίαν εἶναί σφισι πρὸς
[4, 50]   ἱεροῦ τὰ λοιπὰ χρήματα τοῖς  στρατιώταις   διεῖλεν. οὕτω δ´ ἄρα πολὺς
[4, 50]   πλῆθος οὐδ´ ἀριθμηθῆναι ῥᾴδιον τοῖς  στρατιώταις   ἐπέτρεψεν ἀπάγεσθαι τήν τ´ ἄλλην
[4, 83]   συμμαχίαις; τοῦτο γὰρ λοιπὸν εἰπεῖν.  πρώταις   μὲν ταῖς παρὰ τῶν θεῶν
[4, 2]   δέ τις ἐν ταῖς ἐπιχωρίοις  ἀναγραφαῖς   καὶ ἕτερος ὑπὲρ τῆς γενέσεως
[4, 30]   ἐτῶν· ἐν γὰρ ταῖς ἐνιαυσίοις  ἀναγραφαῖς   κατὰ τὸν τετταρακοστὸν ἐνιαυτὸν τῆς
[4, 40]   καὶ τἆλλ´, ὅσα νόμος ἐπὶ  ταφαῖς   βασιλικαῖς μή τις εἰς ἑαυτὸν
[4, 16]   τούτων τῶν λόχων ἐν ταῖς  μάχαις   μετὰ τοὺς ἐφεστῶτας τοῖς
[4, 27]   συνισταμένων. ἐν ἁπάσαις δὲ ταῖς  μάχαις   κατορθῶν Τύλλιος, ὅσαι κατὰ
[4, 30]   τοὺς χρόνους. ἐδείχθη γὰρ ἐν  ἀρχαῖς   ἑβδομηκοστὸν ἔχουσα καὶ πέμπτον ἔτος
[4, 10]   ἐναντίους τοῖς προτέροις ἐλάμβανον. ἐν  ἀρχαῖς   μὲν γὰρ ὥρμησαν ἀφελέσθαι τὴν
[4, 76]   καὶ καταστησάμενοι καὶ τοὺς θεοὺς  εὐχαῖς   λιτανεύσαντες συλλαβέσθαι σφίσιν ὁσίων καὶ
[4, 3]   χείρων ἁπάσαις θ´ ἁρμόσαι ταῖς  τύχαις   καὶ παντὶ συνεξομοιωθῆναι προσώπῳ δυνατώτατος.
[4, 83]   καὶ λόγοις καὶ χερσὶ καὶ  ψυχαῖς,   καὶ πάσχειν ἕτοιμοι πᾶν,
[4, 38]   τῶν εἰς τὸ ἐκκλησιαστήριον φερουσῶν.  μόγις   δ´ ἐκ τοῦ πτώματος ἀναστὰς
[4, 45]   ἀπολογουμένου δὲ τοῦ Μαμιλίου καὶ  εἰς   ἀναγκαίας τινὰς ἀναφέροντος αἰτίας τὸν
[4, 65]   διομνύμενος ἀληθεύειν τῶν λεγομένων ἑκάτερον,  εἰς   ἀνάγκην ἦλθεν Λουκρητία φοβηθεῖσα
[4, 15]   τὸν τῆς Νεότητος, ὑπὲρ τῶν  εἰς   ἄνδρας ἀρχομένων συντελεῖν· ἐξ ὧν
[4, 15]   καὶ τῶν ἀπογινομένων καὶ τῶν  εἰς   ἄνδρας ἐγγραφομένων, ἔταξεν ὅσον ἔδει
[4, 33]   ἐχθρῶν ἔσωσα καὶ ἐξέθρεψα καὶ  εἰς   ἄνδρας ἐλθόντα κηδεστὴν ἠξίωσα λαβεῖν,
[4, 31]   βασιλικοὺς παῖδας ὀρφανοὺς πατέρων παραλαβόντες  εἰς   ἄνδρας ἐλθοῦσιν ὀρθῶς καὶ δικαίως
[4, 4]   παιδίοις τοῖςδε παρασχέσθαι· ὅταν δ´  εἰς   ἄνδρας ἔλθωσι καὶ τὰ κοινὰ
[4, 33]   πάππον ὑμῶν ἐτιμωρησάμην καὶ ὑμᾶς  εἰς   ἄνδρας ἤγαγον καὶ γενεᾶς ἄρρενος
[4, 62]   οὐ πρὸς ὀλίγον καιρόν, ἀλλ´  εἰς   ἅπαντα τὸν βίον πολλάκις αὐτὴν
[4, 49]   καὶ Ἀντιᾶται. τοῦ δὲ μένειν  εἰς   ἅπαντα χρόνον τὰ συγκείμενα ταῖς
[4, 13]   τὸ ἄστυ τῇ χώρᾳ καὶ  εἰς   ἄπειρον ἐκμηκυνομένης πόλεως ὑπόληψιν τοῖς
[4, 47]   κινηθέντων ἐπὶ τοῖς λόγοις αἰτησάμενος  εἰς   ἀπολογίαν Ταρκύνιος τὴν ἐπιοῦσαν
[4, 20]   φρατρικῆς συνῆγεν ἐκκλησίαν. ἐκάλει δ´  εἰς   ἀπόφασιν γνώμης πρώτους μὲν λόχους
[4, 62]   ἑνὸς τῶν δημοσίων, ὡς πατροκτόνον  εἰς   ἀσκὸν ἐνράψας βόειον ἔρριψεν εἰς
[4, 58]   οὔτ´ ἐξήλασε τῆς πόλεως οὔτ´  εἰς   ἀτιμίαν χρημάτων ἀφαίρεσιν ἐζημίωσε,
[4, 49]   Ῥωμαῖοι Λατίνας καλοῦντες, καὶ φέρουσιν  εἰς   αὐτὰς αἱ μετέχουσαι τῶν ἱερῶν
[4, 75]   πατρίδα καὶ μηκέτι κάθοδον ἕξουσιν  εἰς   αὐτὴν Ταρκύνιοι· πειράσονται γάρ, εὖ
[4, 55]   τὸν λόγον ἀκουσάντων καὶ μηδὲν  εἰς   αὐτὸν παρανομήσειν διομολογησαμένων παρῆν ἑταίρους
[4, 70]   κλαυθμῷ καὶ θρήνοις κατεχομένης βλέψας  εἰς   αὐτοὺς Βροῦτος λέγει· Μυρίους
[4, 48]   Τύρνον οὐκέτι λόγου τυχεῖν ἐάσαντες  εἰς   βάραθρόν τι καταβάλλουσι καὶ ἐπικατασκάψαντες
[4, 85]   τῆς ἐλπίδος φεύγει σὺν ὀλίγοις  εἰς   Γαβίων πόλιν, ἧς βασιλέα τὸν
[4, 36]   ὕβρεις δέ μοί τινας συνοίδασιν  εἰς   γυναῖκας γαμετὰς προπηλακισμοὺς εἰς
[4, 15]   διὰ φυλακῆς ἔχουσι Ῥωμαῖοι, συνέγραψεν.  εἰς   δὲ τὴν θυσίαν ταύτην καὶ
[4, 15]   Ἥραν φωσφόρον, ὑπὲρ τῶν γεννωμένων·  εἰς   δὲ τὸν τῆς Ἀφροδίτης τῆς
[4, 15]   προσαγορεύουσι Λιβιτίνην, ὑπὲρ τῶν ἀπογινομένων·  εἰς   δὲ τὸν τῆς Νεότητος, ὑπὲρ
[4, 40]   μεταστήσων τὸ σχῆμα τῆς πολιτείας  εἰς   δημοκρατίαν. καὶ ἐπὶ ταύτῃ μάλιστα
[4, 35]   σαυτοῦ πράξεις ἐξαριθμησάμενον καλεῖν με  εἰς   διαδικασίαν· ὧν οὐδέτερον ἐποίησας, ἀλλὰ
[4, 23]   τε καὶ Ἑλληνίδες, ὅσαι δ´  εἰς   δουλείαν ἐξ ἐλευθερίας· εὐήθειάν τε
[4, 30]   νουθετῶν, τὰ δὲ πείθων μηδὲν  εἰς   ἑαυτὸν ἐξαμαρτάνειν· ὡς δ´ οὐ
[4, 40]   ἐπὶ ταφαῖς βασιλικαῖς μή τις  εἰς   ἑαυτὸν ὁρμὴ γένηται τοῦ δημοτικοῦ,
[4, 42]   τοὺς πονηροτάτους δι´ ἐκείνων ἦγεν  εἰς   ἐγκλήματα καὶ θανάτου δίκας πολλοὺς
[4, 17]   μοῖραν. διέταξε δὲ καὶ τούτους  εἰς   εἴκοσι λόχους, καὶ δέκα μὲν
[4, 16]   περικνημῖσι. συνέταξε δὲ καὶ τούτους  εἰς   εἴκοσι λόχους καὶ διεῖλε τὸν
[4, 16]   τὸ τίμημα. συντάξας δὲ τούτους  εἰς   εἴκοσι λόχους τὰ μὲν ἄλλα
[4, 34]   πράγματ´ ἐβουλήθην· καὶ συναγαγὼν ἅπαντας  εἰς   ἐκκλησίαν ἀπεδίδουν αὐτοῖς τὴν ἀρχὴν
[4, 71]   ἐν φανερῷ συγκαλῶμεν τὸν δῆμον  εἰς   ἐκκλησίαν. ὅταν δὲ συνέλθῃ καὶ
[4, 76]   καὶ περιφανῆ συνεκάλουν τὸν δῆμον  εἰς   ἐκκλησίαν. ὄχλου δὲ συναχθέντος οὐ
[4, 23]   καὶ δυσανασχετούντων συγκαλέσας τὸ πλῆθος  εἰς   ἐκκλησίαν Πρῶτον μὲν θαυμάζειν, ἔφη,
[4, 37]   τῶν στενωπῶν διεξιόντας τὸν δῆμον  εἰς   ἐκκλησίαν συγκαλεῖν. συνδραμόντος δ´ εἰς
[4, 35]   ς´ ἔδει μοι τὸν δῆμον  εἰς   ἐκκλησίαν συναγαγεῖν κἀκεῖ μου κατηγορεῖν.
[4, 78]   δὲ κοινά, ὑπὲρ ὧν ὑμᾶς  εἰς   ἐκκλησίαν συνεκάλεσα, ταῦτ´ ἐστί. Ταρκύνιον
[4, 8]   καθέξειν, καὶ συγκαλέσας τὸ πλῆθος  εἰς   ἐκκλησίαν τά τε παιδία προήγαγεν
[4, 58]   χρημάτων ἀφαίρεσιν ἐζημίωσε, συγκαλέσας δ´  εἰς   ἐκκλησίαν τὸ πλῆθος καὶ βασιλικὸν
[4, 56]   ὑπερέχοντας τῶν Γαβίων ἀναιρεῖν, συνεκάλεσεν  εἰς   ἐκκλησίαν τὸ πλῆθος καὶ πολὺν
[4, 23]   ἤδη πόλεις ἐκ δουλείας μετέβαλον  εἰς   ἐλευθερίαν βάρβαροί τε καὶ Ἑλληνίδες,
[4, 50]   καὶ χρυσόν, ὅσος εὑρέθη, συναγαγὼν  εἰς   ἓν χωρίον καὶ τὴν δεκάτην
[4, 18]   ἀριθμὸν ὄντας τῶν προτέρων, ἅπαντας  εἰς   ἕνα συντάξας λόχον στρατείας τ´
[4, 74]   ἐξ ἧς φύεται τυραννίς· ἀλλ´  εἰς   ἐνιαύσιον χρόνον, ὡς παρ´ Ἀθηναίοις
[4, 25]   πράγματα τὸν κράτιστον εἰλήφει κόσμον,  εἰς   ἐπιθυμίαν ἦλθεν ἐπιφανές τι διαπραξάμενος
[4, 68]   ἀδίκημα, τοῦ δὲ πλούτου προαχθεὶς  εἰς   ἐπιθυμίαν, ὃν ἐκ παλαιᾶς τε
[4, 15]   οὔσαις ἐκπεπληρῶσθαι τὰς ἔτι καὶ  εἰς   ἡμᾶς ὑπαρχούσας τριάκοντα καὶ πέντε
[4, 12]   ἀποδείξωσι βασιλέα, προεῖπεν ἡμέραν ἀρχαιρεσιῶν,  εἰς   ἣν ἐκέλευσε καὶ τοὺς ἐκ
[4, 24]   φαρμακειῶν καὶ ἀνδροφονιῶν καὶ τῶν  εἰς   θεοὺς τὸ κοινὸν ἀδικημάτων
[4, 36]   εἰς γυναῖκας γαμετὰς προπηλακισμοὺς  εἰς   θυγατέρας παρθένους ἄλλην τινὰ
[4, 52]   ἔτι ἀπεδείξαντο γενναῖον ἔργον, ἀλλ´  εἰς   ἱκεσίας καὶ δεήσεις τραπόμενοι παρέδοσαν
[4, 20]   μὴ τύχοι τοῦτο γενόμενον, ἀλλ´  εἰς   ἴσα μέρη σχισθεῖεν αἱ τῶν
[4, 75]   δι´ ἀκριβείας ἐξετασθῆναι· συνήγμεθα γὰρ  εἰς   καιρὸν ὀξύν· ἐπ´ αὐτοῖς οἴομαι
[4, 50]   χωρίον καὶ τὴν δεκάτην ἐξελόμενος  εἰς   κατασκευὴν ἱεροῦ τὰ λοιπὰ χρήματα
[4, 30]   πολλάκις μετὰ τῶν φίλων προκαλούμενος  εἰς   λόγους τὸν Ταρκύνιον, καὶ τὰ
[4, 66]   ἔφη, συμφοράς, πάτερ, οὐκ  εἰς   μακράν· χάρισαι δέ μοι ταύτην
[4, 51]   προῆγεν ἐκ τοῦ χάρακος ὡς  εἰς   μάχην· καὶ οἱ Σαβῖνοι τεθαρρηκότες
[4, 15]   καταφέρειν ὑπὲρ ἑκάστου τοὺς προσήκοντας,  εἰς   μὲν τὸν τῆς Εἰλειθυίας θησαυρόν,
[4, 34]   τί οὐ φέρεις τὰς συνθήκας  εἰς   μέσον; ἀλλ´ οὐκ ἂν ἔχοις.
[4, 29]   ἐστί μοι καὶ μὴ φέρειν  εἰς   μέσον βουλὰς ἀπορρήτους; κελεύσαντος δὲ
[4, 15]   τέτταρας· ὡς δὲ Οὐεννώνιος ἱστόρηκεν,  εἰς   μίαν τε καὶ τριάκοντα, ὥστε
[4, 15]   ἅπασαν, ὡς μὲν Φάβιός φησιν,  εἰς   μοίρας ἕξ τε καὶ εἴκοσιν,
[4, 16]   ἑκατὸν μνῶν. τούτους δὲ συντάξας  εἰς   ὀγδοήκοντα λόχους ὅπλα φέρειν ἐπέταξεν
[4, 18]   κατὰ γένος ἐπιφανῶν· συνέταξε δ´  εἰς   ὀκτωκαίδεκα λόχους καὶ προσένειμεν αὐτοὺς
[4, 2]   πρώτῃ ἐφάνη τὸ τέρας,  εἰς   ὁμιλίαν αὐτῷ συνελθεῖν· καὶ μετὰ
[4, 43]   λεληθότες τοὺς πολλούς, οἳ συγκαθιέντες  εἰς   ὁμιλίαν τοῖς πέλας καὶ ἔστιν
[4, 41]   πρότεροι βασιλεῖς, συγχέας καὶ διαφθείρας  εἰς   ὁμολογουμένην τυραννίδα μετέστησε τὴν ἀρχήν.
[4, 73]   παρόν· τε γὰρ καιρός,  εἰς   ὃν συνήγμεθα ὑπὸ τῶν πραγμάτων,
[4, 25]   πολιτικῶν ἀνδρῶν μνημεῖα, ἐξ ὧν  εἰς   ὀνόματα καὶ δόξας προῆλθον, οὔτε
[4, 15]   διελὼν δ´ οὖν Τύλλιος  εἰς   ὁπόσας δήποτε μοίρας τὴν γῆν
[4, 55]   γὰρ πατὴρ αὐτῷ προειδὼς  εἰς   οὓς παρέσται τόπους, τήν τε
[4, 69]   ἐκείνου βασιλείας οὐκ εἰωθυῖα νόσος  εἰς   παρθένους τε καὶ παῖδας, ὑφ´
[4, 81]   ταπεινοὶ δ´ ἐκ μεγάλων γεγόναμεν,  εἰς   πενίαν δὲ καὶ δεινὴν ἀπορίαν
[4, 19]   ἔχουσιν οὐσίας ἐλάττοσι μὲν οὖσιν,  εἰς   πλείονας δὲ λόχους μεμερισμένοις, στρατεύεσθαί
[4, 16]   πρεσβυτέρων, οὓς ἔδει τῆς νεότητος  εἰς   πόλεμον ἐξιούσης ὑπομένοντας ἐν τῇ
[4, 64]   παίδων ἀποσταλεὶς ὑπὸ τοῦ πατρὸς  εἰς   πόλιν, ἐκαλεῖτο Κολλάτεια, χρείας
[4, 37]   δύναμαι σωφρόνως. ~Τοιαῦτα διαλεχθεὶς καὶ  εἰς   πολλὴν αἰδῶ καταστήσας τοὺς συνισταμένους
[4, 59]   τῶν θεμελίων καὶ τῆς ὀρυγῆς  εἰς   πολὺ βάθος ἤδη προϊούσης, εὑρῆσθαι
[4, 22]   τύχην αὐτῶν οὐδεμίαν ἀπαξιοῦντες,  εἰς   πολυανθρωπίαν προήγαγον τὴν πόλιν.
[4, 53]   Ῥώμης σταδίους ἑκατὸν ἐπὶ τῆς  εἰς   Πραίνεστον φερούσης ὁδοῦ κειμένη· Γαβίους
[4, 47]   πράγματι ἐπεχείρησεν ἥκιστα δυναμένῳ πεσεῖν  εἰς   πρόνοιαν ἀνθρωπίνην καὶ φυλακήν. τῶν
[4, 6]   Ῥωμαϊκὰς συγγράψαντες ἱστορίας. παραγίνεται δ´  εἰς   Ῥώμην Ἄγκου Μαρκίου βασιλεύοντος, ὡς
[4, 52]   καὶ τὴν ἄλλην ἀποσκευὴν ἀναλαβὼν  εἰς   Ῥώμην ἀπῄει πλουτοῦσαν τὴν στρατιὰν
[4, 6]   συγγραφεῖς· εἰ δὴ παρεγένετο μὲν  εἰς   Ῥώμην οὐ πλείω τῶν πέντε
[4, 67]   ἑνὸς τῶν ἅμα Τατίῳ παραγενομένων  εἰς   Ῥώμην Σαβίνων ἀπόγονος, δραστήριος ἀνὴρ
[4, 66]   εἶχε τάχους ἐπιβᾶσα τῆς ἀπήνης  εἰς   Ῥώμην ᾤχετο, μέλαιναν ἐσθῆτα περιβαλομένη
[4, 52]   κακῶς ἀμφοτέρων τῶν στρατοπέδων ἀναρπασθέντων  εἰς   στενὰς ἐλπίδας οἱ Σαβῖνοι κατακεκλεισμένοι
[4, 61]   ὑπατείας Ῥωμαίων πόλις αὐτὸν  εἰς   συντέλειαν ἐξειργάσατο. ἐποιήθη δ´ ἐπὶ
[4, 49]   δεῖ παρέχειν ἑκάστην πόλιν  εἰς   τὰ ἱερά, καὶ μοῖραν, ἣν
[4, 25]   τὴν οἴκησιν ἐκ τῆς Εὐρώπης  εἰς   τὰ παραθαλάττια τῆς Καρίας καὶ
[4, 82]   στρατηγῶν, οὐ τῆς ἄλλης τῆς  εἰς   τὰ πολέμια παρασκευῆς· μεστὴ γὰρ
[4, 83]   ἐλευθερίας μηδένα. ~Τίσιν οὖν ἀφορμαῖς  εἰς   τὰ πράγματα χρησόμεθα καὶ ποίαις
[4, 14]   εἰσπράξεις τῶν χρημάτων τὰς γινομένας  εἰς   τὰ στρατιωτικὰ καὶ τὰς ἄλλας
[4, 5]   εἰποῦσα καὶ τῶν παιδίων ἑκάτερον  εἰς   τὰς ἀγκάλας ἐμβαλοῦσα τοῦ τε
[4, 19]   τὸν ἐπισιτισμὸν τῶν στρατευομένων καὶ  εἰς   τὰς ἄλλας χορηγίας τὰς πολεμικὰς
[4, 22]   τῶν θεραπόντων, ἐὰν μὴ θέλωσιν  εἰς   τὰς ἑαυτῶν πόλεις ἀπιέναι, μετέχειν
[4, 69]   σώματα, χαλεπωτάτη δὲ καὶ δυσίατος  εἰς   τὰς κυούσας γυναῖκας αὐτοῖς βρέφεσιν
[4, 44]   ὅσον ἦν πιστὸν ἑαυτῷ καὶ  εἰς   τὰς πολεμικὰς χρείας ἐπιτήδειον, τὸ
[4, 44]   κρηπίδων ἔχοντα παστάσιν ὑποστέγοις περιλαβεῖν·  {εἰς}   ταῦτα δὴ πάντες οἱ πένητες
[4, 13]   ὑποχείρια γενέσθαι· καὶ εἰ μὲν  εἰς   ταῦτά τις ὁρῶν τὸ μέγεθος
[4, 53]   γὰρ ἕστηκεν αὐτοῦ τὰ πλεῖστα.  εἰς   ταύτην συνερρύησαν Πωμεντίνων τε τῶν
[4, 29]   ὅταν δὲ τούτων διαχειρισθέντων συνέλθωμεν  εἰς   ταὐτό, ἀσφαλῶς ἤδη τὰ λοιπὰ
[4, 43]   μηκέτι συντελεῖν, ἵνα μὴ συνιόντες  εἰς   ταὐτὸ πολλοὶ βουλὰς ἀπορρήτους μετ´
[4, 14]   ἑπτὰ λόφους ἑνὶ τείχει περιέλαβεν,  εἰς   τέτταρας μοίρας διελὼν τὴν πόλιν
[4, 45]   Μαμίλιος, ἀνέφερε δὲ τὸ γένος  εἰς   Τηλέγονον τὸν ἐξ Ὀδυσσέως καὶ
[4, 10]   ἐπιβουλευόντων αὐτῷ τῶν πατρικίων προῆλθεν  εἰς   τὴν ἀγορὰν ἐσθῆτα πιναρὰν περιβεβλημένος
[4, 76]   καὶ δικαίων ἔργων ἐφιεμένοις ἐξῄεσαν  εἰς   τὴν ἀγοράν. ἠκολούθουν δ´ αὐτοῖς
[4, 38]   τῆς ἀρχῆς ἐπαγόμενος· ἐλθὼν δ´  εἰς   τὴν ἀγορὰν καὶ πρὸ τοῦ
[4, 71]   γυναικὸς ὡς ἔστιν αἵματι πεφυρμένον  εἰς   τὴν ἀγορὰν καὶ προθέντες ἐν
[4, 5]   ῥαβδούχους ἐπαγόμενος τοὺς βασιλικοὺς προῆλθεν  εἰς   τὴν ἀγορὰν καὶ τοὺς Μαρκίους
[4, 76]   διὰ τῶν στενωπῶν τὸν δῆμον  εἰς   τὴν ἀγορὰν καλοῦντες· ἀναβὰς
[4, 39]   ἐπὶ τῆς ἀπήνης καθεζομένη παρῆν  εἰς   τὴν ἀγοράν. μαθοῦσα δὲ τὰ
[4, 37]   εἰς ἐκκλησίαν συγκαλεῖν. συνδραμόντος δ´  εἰς   τὴν ἀγορὰν τοῦ κατὰ {τὴν}
[4, 53]   δὴ μετὰ ταῦτα μεγάλοις στρατεύμασιν  εἰς   τὴν ἀλλήλων γῆν εἰσβολαὶ καὶ
[4, 27]   πολλὰς ἀμφοτέρων μεγάλοις στρατεύμασι ποιουμένων  εἰς   τὴν ἀλλήλων καὶ παρατάξεις ἄλλας
[4, 56]   αὑτοῦ λόγον διαθέμενος, ὅτι καταπεφευγὼς  εἰς   τὴν ἐκείνων πίστιν ἅμα τοῖς
[4, 57]   ἦν ἀποκεκρυμμένα τὰ γράμματα, παρῆσαν  εἰς   τὴν ἐκκλησίαν ἄλλας τε πολλὰς
[4, 76]   ἑαυτῶν διάλεκτον κωνσούλας· τοῦτο μεθερμηνευόμενον  εἰς   τὴν Ἑλλάδα γλῶτταν τοὔνομα συμβούλους
[4, 67]   δ´ ἂν ἐξερμηνευόμενος Βροῦτος  εἰς   τὴν Ἑλληνικὴν διάλεκτον ἠλίθιος· ὑπὲρ
[4, 1]   εἴη δ´ ἂν Σερούιος  εἰς   τὴν Ἑλληνικὴν διάλεκτον μεταβιβαζόμενος Δούλιος.
[4, 45]   ταῦτα προεῖπε δι´ ἀγγέλων ἥκειν  εἰς   τὴν ἐν Φερεντίνῳ γινομένην ἀγορὰν
[4, 25]   βαρβάρων ἐξαναλωθῆναι τὸ Ἑλληνικὸν γένος,  εἰς   τὴν ἐπ´ ἐκείνου κληθεῖσαν Ἀμφικτυονικὴν
[4, 45]   ἀναβάλλεσθαι τ´ ἀξιοῦντος τὸν σύλλογον  εἰς   τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν, πεισθέντες οἱ
[4, 47]   πολλὰ παρ´ αὐτοῦ λαβόντας εἰσενεγκεῖν  εἰς   τὴν κατάλυσιν τοῦ δεσπότου καὶ
[4, 31]   εἶναι πόλιν τηλικαύτην διοικεῖν, ὅτ´  εἰς   τὴν κρατίστην παρεγενόμην τοῦ σώματος
[4, 39]   δημοτικὸν ἅπαν· ἀλλὰ καὶ πρὶν  εἰς   τὴν οἰκίαν αὐτὸν εἰσελθεῖν, ἀποστείλας
[4, 66]   τοὺς ὀφθαλμοὺς δακρύων. ὡς δ´  εἰς   τὴν οἰκίαν εἰσῆλθε τοῦ πατρός·
[4, 67]   κατεσπουδασμένῃ παρακλήσει τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν  εἰς   τὴν οἰκίαν συνελθόντων ὥσπερ ἠξίου,
[4, 60]   αὐτόν. ~Τούτοις τοῖς ἀνδράσιν ἀφικομένοις  εἰς   τὴν οἰκίαν τοῦ τερατοσκόπου περιτυγχάνει
[4, 80]   συγγενεῖς καὶ κηδεστὰς γενομένων, τὰς  εἰς   τὴν πατρίδα καὶ πάντας ἡμᾶς
[4, 53]   τοὺς Γαβίους ὠσάμενοι καὶ κατακλείσαντες  εἰς   τὴν πόλιν ἀνδράποδα καὶ λείαν
[4, 74]   οἰωνοῖς αἰσίοις θεῶν ἐπικυρωσάντων παρεληλυθὸς  εἰς   τὴν πόλιν αὐτῆς ἕνεκα τῆς
[4, 67]   ἐξεληλυθότι συναντᾷ κατὰ δαίμονα παραγινόμενος  εἰς   τὴν πόλιν Κολλατῖνος ἀπὸ
[4, 23]   συνεχώρησαν οἱ πατρίκιοι τὸ ἔθος  εἰς   τὴν πόλιν παρελθεῖν, καὶ μέχρι
[4, 11]   ἐπαγόμενοι νυκτὸς ἔτι πολλὴν κατάγειν  εἰς   τὴν πόλιν τοὺς φυγάδας. τὰ
[4, 24]   ὀνείδη μεγάλα καὶ ῥύπους δυσεκκαθάρτους  εἰς   τὴν πολιτείαν εἰσαγομένους. καὶ μάλιστα
[4, 51]   ἐξελήλυθε καὶ δυσὶ μεγάλοις στρατεύμασιν  εἰς   τὴν Ῥωμαίων ἐμβαλοῦσα λεηλατεῖ τοὺς
[4, 79]   βαρβάρου γῆς οὐδαμόθι γενόμενα πρῶτος  εἰς   τὴν Ῥωμαίων πόλιν εἰσαγαγὼν καὶ
[4, 49]   Ἑρνίκων καὶ Οὐολούσκων τῶν ἐγγραψαμένων  εἰς   τὴν συμμαχίαν, ἵνα συνερχόμενοι καθ´
[4, 39]   ἔργα παραδίδοται. πεπυσμένη γὰρ τὴν  εἰς   τὸ βουλευτήριον τοῦ πατρὸς εἴσοδον
[4, 5]   φυγὰς καὶ τὰς οὐσίας ἀναλαβὼν  εἰς   τὸ δημόσιον ἀσφαλῶς ἤδη τὴν
[4, 9]   κρατεῖν. ἵνα δὲ καὶ τὰς  εἰς   τὸ δημόσιον γινομένας εἰσφοράς, δι´
[4, 9]   ἥκουσί τινες αὐθαδείας, ὥσθ´ ὑβρίζειν  εἰς   τὸ δημοτικὸν ἀξιοῦσι καὶ μηδ´
[4, 36]   δυσχεραίνουσί μοί τινες, αἱ δ´  εἰς   τὸ δημοτικὸν πλῆθος εὐεργεσίαι λυπεῖν
[4, 21]   ἡμᾶς κεκίνηται χρόνοις καὶ μεταβέβληκεν  εἰς   τὸ δημοτικώτερον, ἀνάγκαις τισὶ βιασθεὶς
[4, 38]   τῶν κρηπίδων τοῦ βουλευτηρίου τῶν  εἰς   τὸ ἐκκλησιαστήριον φερουσῶν. μόγις δ´
[4, 11]   ταῦτα δὴ τὰ ἐγκλήματα συνενέγκαντες  εἰς   τὸ κοινὸν βεβούλευνταί τε καὶ
[4, 25]   ἰδιωτικῶν τὰ δημόσια, τῶν μὲν  εἰς   τὸ κοινὸν φερόντων ἀδικημάτων αὐτὸς
[4, 9]   καὶ ἀναγκάζονται δανείσματα ποιεῖν, κουφοτέρας  εἰς   τὸ λοιπὸν φέρητε, τιμήσασθαι τὰς
[4, 22]   κελεύσας τοὺς πολίτας ἅπαντας συνελθεῖν  εἰς   τὸ μέγιστον τῶν πρὸ τῆς
[4, 84]   τὴν ἐκκλησίαν ἐκέλευσεν ἅπαντας ἥκειν  εἰς   τὸ πεδίον, ἔνθα σύνηθες αὐτοῖς
[4, 62]   εἰς ἀσκὸν ἐνράψας βόειον ἔρριψεν  εἰς   τὸ πέλαγος. μετὰ δὲ τὴν
[4, 38]   τῷ κήρυκι τοὺς βουλευτὰς καλεῖν  εἰς   τὸ συνέδριον. ἦσαν δ´ ἐκ
[4, 38]   περὶ ἑαυτὸν ἔχων. ἐλθὼν δ´  εἰς   τὸ συνέδριον καὶ τὸν Ταρκύνιον
[4, 38]   προελήλυθε καὶ καλεῖ τοὺς βουλευτὰς  εἰς   τὸ συνέδριον. δὲ θαυμάσας
[4, 8]   καὶ ἐδόκει αὐτοῖς, ἐπειδὰν πρῶτον  εἰς   τὸ συνέδριον ὑπὸ τοῦ Τυλλίου
[4, 50]   δὲ λοιποὺς τρεψάμενος καὶ κατακλείσας  εἰς   τὸ τεῖχος, ὡς οὐκέτι προῄεσαν
[4, 40]   καὶ τῆς θυγατρὸς ἀναιρεθῆναι τῆς  εἰς   τὸν ἄνδρα συμπαθείας τε καὶ
[4, 49]   ἵνα συνερχόμενοι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν  εἰς   τὸν ἀποδειχθέντα τόπον πανηγυρίζωσι καὶ
[4, 40]   πάντα, ὅσα μετὰ τὴν ἔμπρησιν  εἰς   τὸν ἀρχαῖον κόσμον ἐπετελέσθη φανερά,
[4, 15]   τῶν γεωργῶν εἰδέναι τῶν συντελούντων  εἰς   τὸν αὐτὸν πάγον, καὶ τὰς
[4, 75]   τὰ δόξαντα τῇ βουλῇ φέρειν  εἰς   τὸν δῆμον, ὡς τοῖς προγόνοις
[4, 43]   ἀπὸ τῶν τιμημάτων εἰσφορὰς καὶ  εἰς   τὸν ἐξ ἀρχῆς τρόπον ἀποκατέστησε·
[4, 19]   λόχον· τὴν δὲ δαπάνην τὴν  εἰς   τὸν ἐπισιτισμὸν τῶν στρατευομένων καὶ
[4, 69]   ἅπαντα τὰ πατρῷα, μικρὰ δ´  εἰς   τὸν καθ´ ἡμέραν βίον ἐπιχορηγῶν,
[4, 2]   κοσμεῖσθαι τὰς γαμουμένας, κατακλεισθῆναι μόνην  εἰς   τὸν οἶκον, ἐν τὸ
[4, 70]   αὐτῆς διηγουμένου τὰς χεῖρας ἀνατείνας  εἰς   τὸν οὐρανὸν εἶπεν· Ζεῦ
[4, 56]   ποιεῖν, ἄγων τὸν ἄγγελον προῆλθεν  εἰς   τὸν παρακείμενον τοῖς βασιλείοις κῆπον·
[4, 63]   τελευταίῳ δὲ τῷδε. αἰετοὶ συνιόντες  εἰς   τὸν παρακείμενον τοῖς βασιλείοις κῆπον
[4, 28]   ἐπιεικὴς οὐδὲν οἰόμενος δεῖν ἐξαμαρτάνειν  εἰς   τὸν πενθερόν, ἀλλὰ περιμένειν, ἕως
[4, 17]   τῶν ἄλλων τῶν κατασκευαζόντων τὰ  εἰς   τὸν πόλεμον εὔχρηστα· δύο δὲ
[4, 5]   ταῖς θυρίσιν ἐπιστᾶσα ταῖς φερούσαις  εἰς   τὸν πρὸ τῶν θυρῶν στενωπόν,
[4, 57]   ἐν Ῥώμῃ δώσειν ἔφη καὶ  εἰς   τὸν τῶν πατρικίων ἀριθμὸν ἅπαντας
[4, 26]   κρείττονι κεχρημένους ἐκείνων, δι´ ἣν  εἰς   τοσαύτην ἐπιφάνειαν προῆλθον. τοιαῦτα διεξελθὼν
[4, 24]   χρόνοις οὕτω ταῦτ´ ἔχει, ἀλλ´  εἰς   τοσαύτην σύγχυσιν ἥκει τὰ πράγματα
[4, 4]   ἀποδείξειν ὑγιῆ· ἔπειτ´ ἐγὼ προελθοῦσα  εἰς   τοὐμφανὲς ἐρῶ πρὸς τὸν ὄχλον,
[4, 5]   τὰ βασίλεια συνδραμόντος ὄχλου προῆλθεν  εἰς   τοὐμφανὲς ταῖς θυρίσιν ἐπιστᾶσα ταῖς
[4, 10]   δ´, ὅτι φιλάνθρωπος καὶ μεγαλόψυχος  εἰς   τοὺς ἀπόρους, τῶν δ´, ὡς
[4, 44]   ~Καὶ οὐκ ἀπέχρη ταῦτα μόνον  εἰς   τοὺς δημοτικοὺς αὐτῷ παρανομεῖν, ἀλλ´
[4, 19]   ἔσται, διαιρῶν τὸν αὐτὸν τρόπον  εἰς   τοὺς ἑκατὸν ἐνενηκοντατρεῖς λόχους, τὸ
[4, 19]   τύχοι, στρατιωτῶν, καταδιαιρῶν τὸ πλῆθος  εἰς   τοὺς ἑκατὸν ἐνενηκοντατρεῖς λόχους τὸ
[4, 27]   μὲν ἀφροσύνης ἕνεκα καὶ τῶν  εἰς   τοὺς θεοὺς ἀσεβημάτων, οὓς ἐγγυητὰς
[4, 3]   ἐκ τοῦ δήμου μεταγαγεῖν ἠξίωσαν  εἰς   τοὺς πατρικίους ψῆφον ἐπενέγκαντες, ὥσπερ
[4, 11]   δ´ ἀνειμένοι τῶν εἰσφορῶν τῶν  εἰς   τοὺς πολέμους, εἰ τιμήσασθαι τοὺς
[4, 80]   αὐτοῦ παρανομίας κατηγορεῖν ἔξω τῶν  εἰς   τοὺς συγγενεῖς καὶ κηδεστὰς γενομένων,
[4, 9]   δίκαια πᾶσι πρὸς ἅπαντας ὅμοια.  εἰς   τοῦτο γὰρ ἥκουσί τινες αὐθαδείας,
[4, 70]   τῆς πόλεως, πολλὰ καὶ ἐπαγωγὰ  εἰς   τοῦτο διαλεχθείς. ἐπεὶ δὲ πάντας
[4, 29]   σοι φέρων τὴν βασιλείαν μηδὲν  εἰς   τοῦτο πραγματευσαμένῳ, μετὰ τὴν τοῦ
[4, 4]   ἔτι γένῃ Ῥωμαίων ἐμοῦ καὶ  εἰς   τοῦτό σοι συναγωνισαμένης, πατρὸς εὔνοιαν
[4, 79]   ἐβούλετο γενέσθαι, φαρμάκοις διαχρησάμενος, συνεργὸν  εἰς   τοῦτο τὸ μῦσος λαβὼν τὴν
[4, 28]   κηδεστὴν προθυμούμενος καὶ πάντα μηχανώμενος  εἰς   τοῦτο ὑπὸ τῆς γυναικὸς μετεπείθετο
[4, 31]   καὶ διὰ τοῦτο προειλόμην αὐτὸν  εἰς   τούτους ἐκφέρειν. Ταρκύνιος ἐμὸς ὢν
[4, 24]   κακοῦργοι μυρίων ἄξια διαπεπραγμένοι θανάτων.  εἰς   τούτους μέντοι τοὺς δυσεκκαθάρτους σπίλους
[4, 17]   ἡμίσους μνῶν βίος ἦν,  εἰς   τριάκοντα συνέταξε λόχους. διῄρηντο δὲ
[4, 47]   κηδεστὴν ἠξίωσε λαβεῖν, ὃς οὐδ´  εἰς   τρίτον πάππον ἀνενεγκεῖν ἔχει τὸ
[4, 73]   ταῖς μοναρχίαις χαλεπά, ἐξ ὧν  εἰς   τυραννικὴν ὠμότητα περιίστανται καὶ δι´
[4, 3]   ἄλλων. καὶ ἐπειδὴ παρέστη Ῥωμαίοις  εἰς   ὑπόταξίν τε καὶ παράδοσιν τῶν
[4, 49]   πρὸς τὰς Οὐολούσκων προκαλούμενος κἀκείνους  εἰς   φιλίαν τε καὶ συμμαχίαν. Ἕρνικες
[4, 24]   εὕρωσιν ἀξίους τῆς πόλεως ὄντας,  εἰς   φυλὰς καταγράψουσι καὶ μένειν ἐφήσουσιν
[4, 22]   καὶ τούτους τιμήσασθαι τὰς οὐσίας,  εἰς   φυλὰς κατέταξεν αὐτοὺς τὰς κατὰ
[4, 17]   εἷς μὲν τῶν πρεσβυτέρων λόχος,  εἷς   δὲ τῶν νεωτέρων· λοχαγοὶ δ´
[4, 18]   τὴν δ´ ἐπὶ πάσαις τεταγμένην  εἷς   λόχος τῶν ἀπόρων. ~Ταύτῃ
[4, 17]   μοίρᾳ. ἦν δὲ καὶ τούτων  εἷς   μὲν τῶν πρεσβυτέρων λόχος, εἷς
[4, 61]   οὐκ ἀποκρύψεται. ~Ταῦτα μαθόντες οἱ  πρέσβεις,   ἐπειδὴ σχολὴν πρεσβύτης ἔσχε
[4, 59]   πέμπει τῶν ἀστῶν τοὺς δοκιμωτάτους  πρέσβεις   πρὸς αὐτόν. ~Τούτοις τοῖς ἀνδράσιν
[4, 61]   οὐδὲν ἐπιταραττόμενοι τὴν γνώμην οἱ  πρέσβεις   τὴν αὐτὴν ἐφύλαττον ἀπόκρισιν, ὥσπερ
[4, 60]   φράσαντες, ὅτι Ῥωμαίων εἰσὶ  πρέσβεις   τῷ μάντει βουλόμενοι συντυχεῖν, παρεκάλουν
[4, 34]   αὐτῆς ἔτυχον ἐγὼ τρόπον, ὡς  λέγεις,   μήθ´ ὑπὸ τῶν μεσοβασιλέων αἱρεθεὶς
[4, 31]   πράγματα παρῆλθες καὶ πάντων ἀκουόντων  ὡμολόγεις,   ὅταν ἀνδρωθῶμεν ἡμεῖς, ἐμοὶ παραδώσειν
[4, 74]   τοὺς χρυσοῦς στεφάνους καὶ τὰς  ἁλουργεῖς   καὶ χρυσοσήμους ἀμπεχόνας, πλὴν εἰ
[4, 50]   λῃστείας, ὑπὲρ ὧν αἰτούμενοι δίκας  αὐθάδεις   ἔδωκαν ἀποκρίσεις. οἱ δ´ ἦσαν
[4, 74]   ἀφίστασθαι τῆς ἐξουσίας συστέλλει τὰς  αὐθάδεις   φύσεις καὶ οὐκ ἐᾷ μεθύσκεσθαι
[4, 26]   ἐπιτελεσθήσεται τρόπον, ἔταξεν. ἵνα δὲ  μηδεὶς   χρόνος αὐτοὺς ἀφανίσῃ, στήλην κατασκευάσας
[4, 29]   πολιτικὰ πράττειν, ὃς οὐ πολλοῖς  ἀποδεῖς   ἔτεσι πεντηκονταέτης εἶναι; κράτιστα δ´
[4, 60]   τὰς ἐρωτήσεις ἀναμάρτητοί τε καὶ  ἀψευδεῖς   ἔσεσθε· διαφέρει γὰρ ὑμῖν προεγνωκέναι
[4, 36]   ἀπέδωκα διαγινώσκειν, τῶν ἔμπροσθεν  οὐδεὶς   ἐποίησε βασιλέων. ἀλλ´ ἔοικεν ἀδίκημα
[4, 34]   ἐν τετταρακονταετεῖ γεγονότι Ῥωμαίων  οὐδεὶς   ἡγήσατό με πώποτ´ ἀδικεῖν, οὐδ´
[4, 71]   ἀποδέδοται τοῦτο πράττειν· ἡμῶν δ´  οὐδεὶς   οὐδεμίαν ἀρχὴν ἔχει. δ´
[4, 33]   γένους. κηδεμὼν δὲ καὶ φύλαξ  οὐδεὶς   ὑμῶν ἕτερος ἦν, ὅτι μὴ
[4, 36]   κέχρημαι περὶ τὴν ἀρχήν,  οὐδεὶς   φέρειν δύναταί μου; τίς μέντοι
[4, 10]   ἐπειδὴ τὰς ἀπογραφὰς ἔλαβε, τραπέζας  θεὶς   ἐν ἀγορᾷ πάντων ὁρώντων ἀπηρίθμει
[4, 63]   ἀμφοτέρας δυσὶ τῶν παίδων οἰκισταῖς  ἀναθείς,   Κιρκαίαν μὲν Ἄρροντι, Σιγνίαν δὲ
[4, 75]   τῶν Κελερίων ἀρχήν. δὲ  κατασταθεὶς   ὑπ´ ἐμοῦ μεσοβασιλεὺς συναγαγὼν τὴν
[4, 34]   λέγεις, μήθ´ ὑπὸ τῶν μεσοβασιλέων  αἱρεθεὶς   μήτε τῆς βουλῆς μοι παραδούσης
[4, 25]   ἡγησάμενος ὄψεώς τ´ ἀπάτας, οὐκ  ἀληθεῖς   βίου καὶ πραγμάτων ὠφελείας, ἐξ
[4, 9]   ἧς οὐδενὸς ἧττον ἄξιος ἦν  βουληθεὶς   τυγχάνειν, ἀλλὰ τῷ Ταρκυνίου γένει
[4, 61]   θεμελίοις μετὰ τὴν ἔμπρησιν  οἰκοδομηθεὶς   κατὰ τοὺς πατέρας ἡμῶν εὑρέθη
[4, 27]   αὐτῷ συνέστησαν, καὶ τρισὶν ἐπιφανεστάτοις  κοσμηθεὶς   θριάμβοις τελευτῶν ἠνάγκασε τοὺς οὐκ
[4, 61]   καὶ τοῦ δικαιοτάτου λέγειν. οὐ  δυνηθεὶς   δὲ παρακρούσασθαι τοὺς ἄνδρας
[4, 4]   καὶ προσαγορεῦσαι τοὺς ἐσχάτους ἀσπασμοὺς  δυνηθείς.   ἔρημα δὲ καὶ ὀρφανὰ τὰ
[4, 17]   πολέμια τοὺς ἰδίους ἕκαστοι λόχους  εὐπειθεῖς   τοῖς παραγγελλομένοις παρείχοντο. ~Αὕτη μὲν
[4, 20]   ~Τοῦτον δὲ τὸν τρόπον ἅπαν  ἐπιθεὶς   τὸ βάρος τοῖς πλουσίοις τῶν
[4, 12]   ψήφους. ἁπάσαις δὲ ταῖς φράτραις  κριθεὶς   τῆς βασιλείας ἄξιος παραλαμβάνει τότε
[4, 15]   καλεῖ φυλὰς καὶ τὰς ἀστικὰς  προστιθεὶς   αὐταῖς τέτταρας· ὡς δὲ Οὐεννώνιος
[4, 38]   δὲ ταῦτ´ ἤκουσεν Τύλλιος,  ἐκπικρανθεὶς   ἐπὶ τῷ λόγῳ παρὰ τὸ
[4, 21]   εἰς τὸ δημοτικώτερον, ἀνάγκαις τισὶ  βιασθεὶς   ἰσχυραῖς, οὐ τῶν λόχων καταλυθέντων,
[4, 33]   ἑκών, ἀλλ´ ὑπὸ τῶν πραγμάτων  ἀναγκασθείς·   ἐπειδὴ τὸν μὲν πάππον ὑμῶν
[4, 84]   τὰ ὅπλα. καὶ Βροῦτος  ἡσθείς,   Ἐάν γε πρότερον, ἔφη, τὰ
[4, 55]   ῥάβδοις ἐν ἀγορᾷ καὶ τἆλλα  περιυβρισθείς,   ὥστε περιβόητον γενέσθαι τὸ πρᾶγμα,
[4, 13]   πόλεως τοὺς δύο τοῖς πέντε  προσθεὶς   λόφοις, ὀρνιθευσάμενός τε ὡς νόμος
[4, 11]   ἀξιώσαιμι τῆς παρ´ ὑμῶν εὐνοίας  ψευσθείς,   ἣν ἀντὶ παντὸς εἱλόμην ἀγαθοῦ,
[4, 85]   οὐκέτι προσδέχονται παραγενηθέντα τὸν Ταρκύνιον.  ἀπωσθεὶς   δὴ καὶ ταύτης βασιλεὺς
[4, 4]   τραφείς θ´ ὑφ´ ἡμῶν καὶ  παιδευθεὶς   καὶ πάντων μετεσχηκὼς ἀγαθῶν, ὅσων
[4, 27]   φύσιν τελευτῆς οὐ μακρὰν ἀπέχων,  ἐπιβουλευθεὶς   ὑπὸ Ταρκυνίου τε τοῦ γαμβροῦ
[4, 67]   ὅλην κατασχόντος μὲν πατὴρ  περιχυθεὶς   τῷ σώματι περιέβαλλε καὶ ἀνεκαλεῖτο
[4, 28]   δὲ τῶν γαμβρῶν ἑκάτερος ἐναντίᾳ  συναφθεὶς   τύχῃ κατὰ τὴν οὐχ ὁμοτροπίαν·
[4, 50]   οὕτω δ´ ἄρα πολὺς  καταληφθεὶς   ἄργυρός τε καὶ χρυσὸς ἦν,
[4, 30]   ἑαυτοῦ δεδιώς, εἴ τι πείσεται  προκαταληφθείς·   ἠγανάκτει δ´ οὐχ ἥκιστα, εἰ
[4, 56]   πίστιν ἅμα τοῖς ἑταίροις κινδυνεύει  συλληφθεὶς   ὑπό τινων τῷ πατρὶ παραδοθῆναι,
[4, 68]   μὲν ἀδίκημα, τοῦ δὲ πλούτου  προαχθεὶς   εἰς ἐπιθυμίαν, ὃν ἐκ παλαιᾶς
[4, 70]   πολλὰ καὶ ἐπαγωγὰ εἰς τοῦτο  διαλεχθείς.   ἐπεὶ δὲ πάντας εἶδεν ἐπὶ
[4, 37]   καὶ ἄρχεσθαι δύναμαι σωφρόνως. ~Τοιαῦτα  διαλεχθεὶς   καὶ εἰς πολλὴν αἰδῶ καταστήσας
[4, 64]   ἀδελφόπαις ἦν καὶ Κολλατείας ἡγεμὼν  ἀποδειχθεὶς   ἀπὸ τῆς ἐν ἐκείνῃ τῇ
[4, 3]   τῷ πρώτῳ συστάντι τῶν ἱππέων  ἀποδειχθεὶς   ἡγεμὼν ἐτρέψατο τοὺς τῶν πολεμίων
[4, 55]   περὶ τῆς καταλύσεως τοῦ πολέμου·  μαστιγωθεὶς   δ´ ὑπ´ αὐτοῦ ῥάβδοις ἐν
[4, 25]   ἐν Ἐφέσῳ τὸ τῆς Ἀρτέμιδος,  Δωριεῖς   δ´ ἐπὶ Τριοπίῳ τὸ τοῦ
[4, 25]   τὰ παραθαλάττια τῆς Καρίας καὶ  Δωριεῖς   οἱ περὶ τοὺς αὐτοὺς τόπους
[4, 74]   προηγουμένους ἐν ταῖς ἐξόδοις δώδεκα  πελέκεις   καταλιπεῖν. ἔτι πρὸς τούτοις,
[4, 75]   γένηται περὶ αὐτῶν καλά, τοὺς  πελέκεις   οὗτοι παραλαβόντες καὶ τὰ λοιπὰ
[4, 38]   ταῖς περιβολαῖς ξίφη, τούς τε  πελέκεις   ὑπηρέταις τισὶν ἀναδοὺς καὶ αὐτὸς
[4, 35]   ἐκ μακρᾶς ἀνανήψας μέθης νῦν  ἥκεις   μου κατηγορῶν καὶ οὐδὲ νῦν,
[4, 71]   ἄλλα, ἔφησεν, ὀρθῶς ἐπιλογίζεσθαί μοι  δοκεῖς,   Ἰούνιε· περὶ δὲ τῆς ἐκκλησίας
[4, 23]   ὅπλων, ἀλλ´ ἕξειν δυνάμεις αἰεὶ  διαρκεῖς,   κἂν πρὸς πάντας ἀνθρώπους ἀναγκασθῇ
[4, 33]   νῦν ἀλλότριον καὶ οὐδὲν προσήκοντα  ἀποκαλεῖς.   τοιούτοις μέντοι πράγμασιν ἐπιστὰς ἐγὼ
[4, 64]   πρεσβύτατος τῶν Ταρκυνίου παίδων  ἀποσταλεὶς   ὑπὸ τοῦ πατρὸς εἰς πόλιν,
[4, 18]   ἀπέλυσε καὶ πάσης εἰσφορᾶς ἐποίησεν  ἀτελεῖς.   ἐγένοντο δὴ συμμορίαι μὲν ἕξ,
[4, 52]   Ταρκυνίου καὶ φόρου τὸ λοιπὸν  ὑποτελεῖς.   σπεισάμενος δὴ πρὸς αὐτοὺς τὸν
[4, 29]   χρημάτων, ἀλλὰ καὶ τῆς βασιλείας  ὀφείλεις   πρεσβύτερος υἱωνὸς ὤν. σώματος
[4, 31]   πάντες οἱ πρὸ αὐτοῦ γενόμενοι  βασιλεῖς·   ἀλλὰ τὸ ἀνέστιον καὶ ἄπορον
[4, 23]   διὰ τοῦτ´ ἔφη τοὺς προτέρους  βασιλεῖς   ἅπασι μεταδεδωκέναι τῆς πολιτείας τοῖς
[4, 11]   τοὺς μὲν ἀνδροφόνους κατάγειν καὶ  βασιλεῖς   ἀποδεικνύναι, τοὺς δὲ τῶν εὐεργετῶν
[4, 22]   παρέλιπον ἅπαντες οἱ πρὸ αὐτοῦ  βασιλεῖς.   ἐκεῖνοι μὲν γὰρ τοὺς ξένους
[4, 2]   πῦρ καὶ αὐτίκα πρὸς τοὺς  βασιλεῖς   ἐλθοῦσαν εἰπεῖν. τὸν μὲν οὖν
[4, 75]   συνεδρίου τῆς βουλῆς, ὥσπερ οἱ  βασιλεῖς   ἐποίουν, καὶ μηδὲν πράττειν δίχα
[4, 73]   ἕξειν τὴν ἁπάντων ἐξουσίαν μήτε  βασιλεῖς   ἔτι μήτε μονάρχους καλεῖν, ἀλλὰ
[4, 73]   καὶ πάντες οἱ μετ´ ἐκείνους  βασιλεῖς   καταστησάμενοι παρέδοσαν ἡμῖν, ἐξ ἧς
[4, 46]   λαβὼν ὥσπερ οἱ πρὸ αὐτοῦ  βασιλεῖς,   ὅπλοις δὲ καὶ βίᾳ κατισχύσας
[4, 25]   ἐν Μέμφει πυραμίδων τοὺς Αἰγύπτου  βασιλεῖς   οὔτ´ εἴ τις ἄλλη πλούτου
[4, 80]   ὡς οἱ πρὸ αὐτοῦ γενόμενοι  βασιλεῖς;   πόθεν; πολλοῦ γε καὶ δεῖ.
[4, 41]   τὴν πόλιν ἐκόσμησαν οἱ πρότεροι  βασιλεῖς,   συγχέας καὶ διαφθείρας εἰς ὁμολογουμένην
[4, 72]   ἐποίησαν ἀγαθὰ πάντες οἱ πρότεροι  βασιλεῖς·   τοῖς δὲ μηκέτι ποιεῖν ἐφ´
[4, 40]   καταστήσασθαι πολιτείαν· δὲ βουλὴ  μεσοβασιλεῖς   ἀπεδείκνυεν· ἐκεῖνοι δὲ τὸν ἄριστον
[4, 8]   δὲ τοῦτο γένηται, τοὺς καλουμένους  μεσοβασιλεῖς   ἀποδεῖξαι καὶ δι´ ἐκείνων ἑλέσθαι
[4, 10]   τὴν παράνομον αὐτοῦ δυναστείαν ἀποδείξαντες  μεσοβασιλεῖς   καὶ δι´ ἐκείνων ἑλέσθαι τὸν
[4, 31]   τοῦ δικαίου λαβών· οὔτε γὰρ  μεσοβασιλεῖς   σε ἀπέδειξαν, οὔτε βουλὴ
[4, 29]   καὶ μεγάλαι. τί οὖν ἔτι  μέλλεις   καὶ τὸν αὐτόματον ἐκδέχῃ καιρόν,
[4, 49]   αὐτὰς αἱ μετέχουσαι τῶν ἱερῶν  πόλεις   αἱ μὲν ἄρνας, αἱ δὲ
[4, 27]   Ταρκυνίου· τρεῖς δ´ ἐξ αὐτῶν  πόλεις,   αἳ προεξανέστησάν τε καὶ τὰς
[4, 9]   μὲν ὑμῖν τὰς Λατίνων τοσαύτας  πόλεις   ἀντιποιουμένας τῆς ἀρχῆς, ὑπηκόους δὲ
[4, 22]   μὴ θέλωσιν εἰς τὰς ἑαυτῶν  πόλεις   ἀπιέναι, μετέχειν τῆς ἰσοπολιτείας ἐπέτρεψε.
[4, 63]   καὶ κατὰ πολέμους καὶ δύο  πόλεις   ἀποικίσας τὴν μὲν καλουμένην Σιγνίαν
[4, 26]   καὶ τὰς μετεχούσας τῆς συνόδου  πόλεις.   αὕτη διέμεινεν στήλη μέχρι
[4, 49]   δὲ τοῦ Οὐολούσκων ἔθνους δύο  πόλεις   ἐδέξαντο μόναι τὰς προκλήσεις, Ἐχετρανοί
[4, 23]   αὐτοὺς σκοπεῖν, ὅσαι μὲν ἤδη  πόλεις   ἐκ δουλείας μετέβαλον εἰς ἐλευθερίαν
[4, 27]   ἔτει συνελθοῦσαι πάλιν αἱ δώδεκα  πόλεις   ἐξανηλωμέναι τῷ πολέμῳ τά τε
[4, 52]   ταῖς αὐταῖς συνθήκαις παραλαβὼν τὰς  πόλεις   ἐπὶ Σύεσσαν ᾤχετο. ἐκεῖθεν δὲ
[4, 46]   ὁμολογιῶν διεξελθὼν καὶ μεγάλα τὰς  πόλεις   εὐεργετήσειν ὑποσχόμενος, ἐὰν ἐν τῇ
[4, 25]   περὶ τοὺς αὐτοὺς τόπους τὰς  πόλεις   ἱδρυσάμενοι ἱερὰ κατεσκεύασαν ἀπὸ κοινῶν
[4, 27]   σὺν ἱκετηρίαις ἐπιτρέποντες Τυλλίῳ τὰς  πόλεις   καὶ μηδὲν ἀνήκεστον βουλεῦσαι περὶ
[4, 49]   ἐπρεσβεύσατο καὶ πρὸς τὰς Ἑρνίκων  πόλεις   καὶ πρὸς τὰς Οὐολούσκων προκαλούμενος
[4, 26]   ὡς καλὸν μὲν χρῆμα πολλαὶ  πόλεις   μιᾷ γνώμῃ χρώμεναι, αἰσχρὰ δ´
[4, 27]   αἱ παραδοῦσαι τὴν ἡγεμονίαν ἐκείνῳ  πόλεις   οὐκέτι φυλάττειν ἐβούλοντο τὰς ὁμολογίας
[4, 26]   ἐν θύσουσί θ´ αἱ  πόλεις   συνερχόμεναι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἰδίας
[4, 27]   κατορθῶν Τύλλιος, ὅσαι κατὰ  πόλεις   τε καὶ πρὸς ὅλον τὸ
[4, 25]   καὶ αὐτὸς ἁπάσας τὰς μετεχούσας  πόλεις   τοῦ Λατίνων γένους συστῆσαι καὶ
[4, 49]   ἑορτῆς τε καὶ τῆς θυσίας  πόλεις   τριῶν δέουσαι πεντήκοντα ἐγένοντο. ταύτας
[4, 26]   ἐξ ὧν ἅπασαι συνήνεγκαν αἱ  πόλεις   χρημάτων τὸν τῆς Ἀρτέμιδος νεών,
[4, 23]   πόλιν οἰκείων ὅπλων, ἀλλ´ ἕξειν  δυνάμεις   αἰεὶ διαρκεῖς, κἂν πρὸς πάντας
[4, 85]   πεντεκαιδεκαετεῖς ἀπήγαγον ἐπ´ οἴκου τὰς  δυνάμεις.   {ἡ μὲν δὴ βασιλικὴ πολιτεία
[4, 41]   αὐτοῦ Πρίσκον ἐκάλουν· ὡς δ´  ἡμεῖς   ἂν εἴποιμεν, προγενέστερον· ὁμώνυμος γὰρ
[4, 82]   φύσεως ἀνδρὸς εὐγενοῦς φρόνημα ἔσχες,  ἡμεῖς   δ´ ἄνδρες γενόμενοι γυναικῶν χείρους
[4, 31]   πάντων ἀκουόντων ὡμολόγεις, ὅταν ἀνδρωθῶμεν  ἡμεῖς,   ἐμοὶ παραδώσειν ὄντι πρεσβυτέρῳ τὴν
[4, 83]   πώποτε ἤρασθε πολέμων τόνδε ὑποστησόμενοι.  ἡμεῖς   μὲν οὖν, θεοὶ πατρῷοι,
[4, 29]   ἐπανορθούμεθα τὸ τῆς τύχης ἐλάττωμα  ἡμεῖς   μεταθέμενοι τοὺς γάμους, καὶ σὺ
[4, 18]   Ἑλληνικὰς κλήσεις παρονομάσαντες· γὰρ  ἡμεῖς   ῥῆμα προστακτικῶς σχηματίσαντες ἐκφέρομεν, κάλει,
[4, 11]   τὰ δημόσια καὶ κατέχοντες, ἣν  ὑμεῖς   δι´ αἵματος ἐκτήσασθε γῆν ἐκλιπεῖν
[4, 9]   ἐμήν. δίκαιοι δ´ ἐστὲ καὶ  ὑμεῖς   διαμεμνῆσθαι τὰς εὐεργεσίας, ἃς
[4, 36]   γε καὶ τὴν ἐξουσίαν, ἣν  ὑμεῖς   ἐδώκατέ μοι πατέρων φυλάττοντες παραδοχάς,
[4, 84]   βασιλικὴν ἕξοντας ἐξουσίαν, οὓς ἂν  ὑμεῖς   ἐν ἀρχαιρεσίαις ἀποδείξητε ψῆφον ἐπιφέροντες
[4, 9]   τιμῶν καὶ φιλῶν, ὡς καὶ  ὑμεῖς   ἴστε, διετέλεσε, καὶ ἐπειδὴ τὰ
[4, 60]   οὐ θέμις· δὲ λέγοντες  ὑμεῖς   καὶ ἀποκρινόμενοι πρὸς τὰς ἐρωτήσεις
[4, 73]   Λουκρήτιε καὶ Κολλατῖνε καὶ πάντες  ὑμεῖς   οἱ παρόντες ἄνδρες ἀγαθοὶ καὶ
[4, 70]   Λουκρήτιε καὶ Κολλατῖνε καὶ πάντες  ὑμεῖς   οἱ τῇ γυναικὶ προσήκοντες, ἐν
[4, 11]   παισὶ τὴν βασιλείαν ἀποδιδόναι, οὓς  ὑμεῖς   Ταρκύνιον ἀποκτείναντας τὸν βασιλέα ὑμῶν
[4, 3]   περὶ πόλιν Ἤρητον ἀνδρειότατος ἁπάντων  φανεὶς   στεφάνοις αὖθις ἀριστείοις ὑπὸ τοῦ
[4, 62]   Ταρκύνιος δὲ τῶν ἀστῶν ἄνδρας  ἐπιφανεῖς   δύο προχειρισάμενος καὶ δημοσίους αὐτοῖς
[4, 66]   δύνασαι πλείστους φίλους τε καὶ  συγγενεῖς,   ἵνα παρ´ ἐμοῦ τῆς τὰ
[4, 80]   κατηγορεῖν ἔξω τῶν εἰς τοὺς  συγγενεῖς   καὶ κηδεστὰς γενομένων, τὰς εἰς
[4, 66]   εἰσῆλθε τοῦ πατρός· ἔτυχον δὲ  συγγενεῖς   ὄντες τινὲς παρ´ αὐτῷ· τῶν
[4, 82]   τὸν πατέρα καὶ τοὺς ἄλλους  συγγενεῖς   τὰς κατασχούσας αὐτὴν ἀνάγκας διεξῆλθε
[4, 11]   τὰ παιδία καὶ τοὺς ἄλλους  συγγενεῖς   τε καὶ φίλους Ταρκυνίου πάντας
[4, 65]   μετ´ εὐδαιμονίας. Εἰ μὲν γὰρ  ὑπομενεῖς,   ἔφη, χαρίσασθαί μοι, γυναῖκά σε
[4, 83]   πόλει τέκνα καὶ γυναῖκας καὶ  γονεῖς,   τιμιώτερα τῆς ἰδίας ἐστὶν
[4, 69]   βασιλείαν κατασχεῖν, δὲ Βροῦτος  συνεὶς   βούλεται δηλοῦν θεός,
[4, 56]   καὶ τοῦ Ταρκυνίου τότε ποιήσαντος  συνεὶς   τὴν διάνοιαν τοῦ πατρὸς
[4, 39]   τὸν ὀρεοκόμον καί φησιν· Οὐκ  ἄξεις,   ἀλιτήριε, καὶ διὰ τοῦ νεκροῦ;
[4, 46]   ἀποφαίνων καὶ πονηρότατον καὶ τὰς  πράξεις   αὐτοῦ διεξιών, ἃς ἐπὶ τῷ
[4, 35]   ποιησάμενον ἁμαρτημάτων καὶ τὰς σαυτοῦ  πράξεις   ἐξαριθμησάμενον καλεῖν με εἰς διαδικασίαν·
[4, 37]   δημηγορίαν τάς τε πολεμικὰς ἑαυτοῦ  πράξεις   ἐξαριθμούμενος, ἃς Ταρκυνίου τε ζῶντος
[4, 1]   γονέων ἔφυ καὶ τίνας ἀπεδείξατο  πράξεις   ἰδιώτης ὢν ἔτι καὶ πρὶν
[4, 28]   μιαρᾶς παραινέσεις ἐπὶ τὰς ἀνοσίους  πράξεις   τὸν οὐ πονηρὸν εἶναι πεφυκότα
[4, 26]   ὄντες βάρβαροι. Πολιτικαὶ μὲν δὴ  πράξεις   τοῦ βασιλέως τούτου σὺν ἄλλαις
[4, 14]   καταγραφὰς τῶν στρατιωτῶν καὶ τὰς  εἰσπράξεις   τῶν χρημάτων τὰς γινομένας εἰς
[4, 27]   ποιουμένων εἰς τὴν ἀλλήλων καὶ  παρατάξεις   ἄλλας ἐπ´ ἄλλαις συνισταμένων. ἐν
[4, 29]   περὶ τῶν κοινῇ συμφερόντων, καὶ  καθέξεις   οὓς ἂν ἀκούσῃς λόγους;
[4, 85]   πύλας καὶ μεστὰς ὅπλων τὰς  ἐπάλξεις   ᾤχετο πάλιν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον
[4, 29]   καὶ οὐδὲ αὐτὸς αὐτά γε  ἀγνοεῖς.   καὶ μὴν γε τόλμα
[4, 3]   ἡγεμὼν ἐτρέψατο τοὺς τῶν πολεμίων  ἱππεῖς   καὶ μέχρι πόλεως Ἀντέμνης ἐλάσας
[4, 22]   ὅπλα καὶ τάξας τούς θ´  ἱππεῖς   κατὰ τέλη καὶ τοὺς πεζοὺς
[4, 50]   πολλὴν εὐτυχίαν ἅπασι λυπηροὶ καὶ  βαρεῖς,   ἐγκαλῶν αὐτοῖς ἁρπαγάς τινας καὶ
[4, 73]   εὐδαιμονεῖν· ἧττον γὰρ ὑβρισταὶ καὶ  βαρεῖς   ἔσονται διαιρεθείσης τῆς ἐξουσίας διχῇ
[4, 36]   ἔχουσιν εἰπεῖν ὑπ´ ἐμοῦ γεγονός,  ὕβρεις   δέ μοί τινας συνοίδασιν εἰς
[4, 72]   συνεβούλευον ὥσπερ Ἀθήνησι καταστῆσαι, τὰς  ὕβρεις   καὶ τὰς πλεονεξίας τῶν ὀλίγων
[4, 71]   κατεχόμενοι ὡς πρότερον οὔτε τὰς  ὕβρεις   τῶν Ταρκυνίου παίδων τε καὶ
[4, 67]   περὶ τῆς ἐλευθερίας τοιαύτας  ὕβρεις   ὑπὸ τῶν τυράννων γενομένας περιορᾶν.
[4, 31]   παραδέδωκάς μοι, τὴν δὲ βασιλείαν  ἀποστερεῖς   με καὶ τοσοῦτον ἤδη κατέχεις
[4, 34]   τοιοῦτον εἰπεῖν ἔχεις, τί οὐ  φέρεις   τὰς συνθήκας εἰς μέσον; ἀλλ´
[4, 61]   καὶ διαγράφοντος ἐπὶ τῆς γῆς  περιφερεῖς   τε γραμμὰς καὶ ἑτέρας αὖθις
[4, 56]   δὲ μήκωνες ἐν αὐτῷ πεφυκυῖαι  πλήρεις   ἤδη τοῦ καρποῦ καὶ συγκομιδῆς
[4, 34]   βασιλείας, ἐπειδὴ τοῦτ´ ἐστιν,  κατηγορεῖς   μου, ἄκουσον, ὅπως τ´ αὐτῆς
[4, 81]   τότε, τί δ´ οὐ χεῖρον;  τρεῖς   γὰρ ἐξ ἑνὸς Ταρκυνίους ἕξομεν
[4, 27]   αὐτὰς συνθήκαις ὑπὸ βασιλέως Ταρκυνίου·  τρεῖς   δ´ ἐξ αὐτῶν πόλεις, αἳ
[4, 62]   ἀπολειπομένων κατέκαυσε καὶ τὰς λοιπὰς  τρεῖς   ἐνέγκασα τὸ ἴσον ᾔτει χρυσίον.
[4, 61]   πλαγίων ἁπλῷ· ἐν δ´ αὐτῷ  τρεῖς   ἔνεισι σηκοὶ παράλληλοι κοινὰς ἔχοντες
[4, 62]   τιμῆς πρίασθαι τὰς βύβλους ἀπελθοῦσα  τρεῖς   ἐξ αὐτῶν κατέκαυσε· καὶ μετ´
[4, 14]   κοινῷ παρέχειν, οὐκέτι κατὰ τὰς  τρεῖς   φυλὰς τὰς γενικὰς ὡς πρότερον,
[4, 18]   αἱ συμμορίαι περιελάμβανον, ἑκατὸν καὶ  ἐνενηκοντατρεῖς.   ἐπεῖχον δὲ τὴν μὲν πρώτην
[4, 19]   αὐτὸν τρόπον εἰς τοὺς ἑκατὸν  ἐνενηκοντατρεῖς   λόχους, τὸ ἐκ τῆς τιμήσεως
[4, 19]   τὸ πλῆθος εἰς τοὺς ἑκατὸν  ἐνενηκοντατρεῖς   λόχους τὸ ἐπιβάλλον ἑκάστῳ λόχῳ
[4, 26]   τε καὶ κοινὰς θυσίας καὶ  πανηγύρεις   ἄξουσιν, ἐν οἷς ἂν ὁρίσωσι
[4, 49]   Ἀλβανῶν ὑπέρκειται πόλεως, ἐν  πανηγύρεις   τ´ ἀνὰ πᾶν ἔτος ἄγεσθαι
[4, 49]   τῷ καλουμένῳ Λατιαρίῳ Διὶ καὶ  συνεστιάσεις,   τάξας δεῖ παρέχειν ἑκάστην
[4, 72]   τῶν ὀλίγων προφερόμενοι καὶ τὰς  στάσεις   τὰς γινομένας τοῖς ταπεινοῖς πρὸς
[4, 85]   τυραννὶς γενομένη, διὰ ταύτας τὰς  προφάσεις   καὶ ὑπὸ τούτων κατελύθη τῶν
[4, 18]   τὰς κλάσσεις τὸ ἀρχαῖον ἐκάλουν  καλέσεις·   λόχοι δ´, οὓς αἱ συμμορίαι
[4, 28]   πειθούσης, οὔτε αἱ τῆς μιαρᾶς  παραινέσεις   ἐπὶ τὰς ἀνοσίους πράξεις τὸν
[4, 65]   καταπληξάμενος τῷ τρόπῳ τὴν ἄνθρωπον  αἱρέσεις   αὐτῇ δύο προὔτεινεν, ὧν ποτέραν
[4, 30]   Τυλλίας λεγούσης ἄσμενος δέχεται τὰς  αἱρέσεις   Ταρκύνιος, καὶ αὐτίκα δοὺς
[4, 58]   πράξειαν, δουλείας τε καὶ χρημάτων  ἀφαιρέσεις   καὶ τὰ ὅμοια τούτοις κατεψηφικότων,
[4, 42]   γὰρ αὐτοῖς ὑπέτεινεν Ταρκύνιος  ὑποσχέσεις   ἐξαπατῶν καὶ φενακίζων· τότε μαθόντες,
[4, 82]   αὐτὴν ἀνάγκας διεξῆλθε πολλὰς ποιησαμένη  δεήσεις   καὶ ἀράς, ἵνα τιμωροὶ τοῖς
[4, 12]   παρὰ πάντων ἐξαίσιος ἐγίνετο καὶ  δεήσεις   μεμιγμέναι δάκρυσιν, ἵνα μένῃ τε
[4, 37]   τ´ ἐξ ἁπάντων ἐγίνετο καὶ  δεήσεις   πολλαὶ σὺν οἰμωγαῖς ὑπὲρ τοῦ
[4, 52]   ἔργον, ἀλλ´ εἰς ἱκεσίας καὶ  δεήσεις   τραπόμενοι παρέδοσαν ἑαυτούς. οὕτω δ´
[4, 13]   διὰ τὰς περιλαμβανούσας αὐτὸ πολλαχόθεν  οἰκήσεις,   ἴχνη δέ τινα φυλάττοντι κατὰ
[4, 29]   καὶ κατᾴδουσα μαλθακὸν ἀποδέδωκε, καὶ  λήσεις   ὑπ´ αὐτῆς γενόμενος ἐξ ἀνδρὸς
[4, 18]   καλοῦσι κλάσσεις, {κατὰ} τὰς Ἑλληνικὰς  κλήσεις   παρονομάσαντες· γὰρ ἡμεῖς ῥῆμα
[4, 14]   τῶν λόφων ταῖς μοίραις τὰς  ἐπικλήσεις,   τῇ μὲν Παλατίνην, τῇ δὲ
[4, 49]   δύο πόλεις ἐδέξαντο μόναι τὰς  προκλήσεις,   Ἐχετρανοί τε καὶ Ἀντιᾶται. τοῦ
[4, 29]   ἀναμενούσης τῆς τύχης τὰς ἀνθρωπίνας  μελλήσεις,   τῆς φύσεως ἡμῶν τὰς
[4, 22]   ἐπειδὴ διέταξε τὸ περὶ τὰς  τιμήσεις,   κελεύσας τοὺς πολίτας ἅπαντας συνελθεῖν
[4, 84]   ἡμῶν. ~Τοιαῦτα τοῦ Βρούτου δημηγοροῦντος  ἀναβοήσεις   τε συνεχεῖς ἐφ´ ἑκάστῳ τῶν
[4, 65]   ἐπισταμένην διδάσκειν; εἰ δ´ ἀντιπράττειν  ἐπιχειρήσεις   σώζειν βουλομένη τὸ σῶφρον, ἀποκτενῶ
[4, 66]   ἀνάγκας, βούλευσαι μετ´ αὐτῶν, ὅντινα  τιμωρήσεις   ἐμοί τε καὶ σεαυτῷ τρόπον
[4, 9]   ὄντες ἐλεύθεροι μηδὲ τὰς ἀλλοτρίας  κτήσεις,   ἀλλὰ τὰς ἰδίας γεωργῆτε· οὐ
[4, 15]   τὸν αὐτὸν πάγον, καὶ τὰς  κτήσεις,   ἐν αἷς βίος αὐτῶν
[4, 24]   τοῖς Ῥωμαίοις αἱ τῶν θεραπόντων  κτήσεις   κατὰ τοὺς δικαιοτάτους γινόμεναι τρόπους.
[4, 66]   στολῇ, οὔτε προσαγορεύουσα κατὰ τὰς  συναντήσεις   οὐδένα τῶν ἀσπαζομένων οὔτ´ ἀποκρινομένη
[4, 60]   ὑμεῖς καὶ ἀποκρινόμενοι πρὸς τὰς  ἐρωτήσεις   ἀναμάρτητοί τε καὶ ἀψευδεῖς ἔσεσθε·
[4, 61]   ποιουμένου τὰς ὑπὲρ τῆς εὑρέσεως  ἐρωτήσεις   οὐδὲν ἐπιταραττόμενοι τὴν γνώμην οἱ
[4, 29]   μετὰ παρρησίας, καὶ εἴ με  φήσεις   θρασεῖαν, τὸ δοκοῦν αἴτιον εἶναί
[4, 4]   ἅπαντας, ἐὰν μὲν ὑπομείνωσι τὰς  κρίσεις,   θανάτοις, ἐὰν δ´ ἐρήμους ἀφῶσιν,
[4, 41]   τὰς περὶ τῶν ἀμφισβητήτων συμβολαίων  κρίσεις   οὐκ ἐπὶ τὰ δίκαια καὶ
[4, 60]   λόφῳ. ταύτας ἐὰν φυλάττητε τὰς  ἀποκρίσεις   καὶ μηδὲν παράγησθε ὑπ´ αὐτοῦ,
[4, 50]   ὧν αἰτούμενοι δίκας αὐθάδεις ἔδωκαν  ἀποκρίσεις.   οἱ δ´ ἦσαν ἕτοιμοι προσδεχόμενοι
[4, 18]   μὲν ἕξ, ἃς Ῥωμαῖοι καλοῦσι  κλάσσεις,   {κατὰ} τὰς Ἑλληνικὰς κλήσεις παρονομάσαντες·
[4, 18]   ἐκεῖνοι λέγουσι κάλα καὶ τὰς  κλάσσεις   τὸ ἀρχαῖον ἐκάλουν καλέσεις· λόχοι
[4, 60]   τουτὶ δὲ τὸ πρὸς τὰς  δύσεις,   βόρειον δ´ αὐτοῦ τόδε καὶ
[4, 65]   μοι, γυναῖκά σε ποιήσομαι καὶ  βασιλεύσεις   σὺν ἐμοὶ νῦν μὲν ἧς
[4, 81]   μὴ μαντεύησθε τὰς καταράτους αὐτῶν  φύσεις,   ἀλλ´ ἀκριβῶς μάθητε, οἵους σκύλακας
[4, 30]   συνεκεράσθησαν αἱ ἀνόσιοι καὶ ἀνδροφόνοι  φύσεις,   ἐκβαλεῖν ἐκ τῆς βασιλείας τὸν
[4, 74]   τῆς ἐξουσίας συστέλλει τὰς αὐθάδεις  φύσεις   καὶ οὐκ ἐᾷ μεθύσκεσθαι ταῖς
[4, 25]   φερόντων ἀδικημάτων αὐτὸς ἐποιεῖτο τὰς  διαγνώσεις,   τῶν δ´ ἰδιωτικῶν ἰδιώτας ἔταξεν
[4, 85]   πολέμου καταστησάμενοι πρὸς τοὺς Ἀρδεάτας  πεντεκαιδεκαετεῖς   ἀπήγαγον ἐπ´ οἴκου τὰς δυνάμεις.
[4, 59]   ἐργαζομένους· συγκαλέσας δὲ τοὺς ἐπιχωρίους  μάντεις   ἐπυνθάνετο παρ´ αὐτῶν, τί βούλεται
[4, 29]   καθέξειν ἐν ἑαυτῷ τοὺς λόγους  πίστεις   ἐπιθέντος δι´ ὅρκων, οὓς ἐκείνη
[4, 30]   Ταρκύνιος, καὶ αὐτίκα δοὺς αὐτῇ  πίστεις   καὶ λαβὼν τὰ προτέλεια τῶν
[4, 55]   ὡς αὐτοὺς ἀφικόμενος, εἰ λάβοι  πίστεις,   ὅτι φυλάξουσιν αὐτὸν ὥσπερ καὶ
[4, 29]   τοὺς γάμους, καὶ σὺ μὲν  ἀπαλλάττεις   τοῦ βίου τὴν σαυτοῦ γυναῖκα,
[4, 6]   πέμπεται, ὡς ἀμφότεροι λέγουσιν οἱ  συγγραφεῖς·   εἰ δὴ παρεγένετο μὲν εἰς
[4, 7]   ἡλικίᾳ τότ´ ὄντα παραδεδώκασιν οἱ  συγγραφεῖς   καί φασιν, ὅτι Τύλλιον αὐτὸς
[4, 64]   Φάβιός τε καὶ οἱ λοιποὶ  συγγραφεῖς   παραδεδώκασιν· γὰρ χρόνος ταύτην
[4, 6]   γὰρ ἀπερισκέπτως καὶ ῥᾳθύμως οἱ  συγγραφεῖς   περὶ αὐτῶν ταύτην ἐξενηνόχασι τὴν
[4, 4]   φανεροῦ. δίκαιος δ´ εἶ, Τύλλιε,  τραφείς   θ´ ὑφ´ ἡμῶν καὶ παιδευθεὶς
[4, 34]   ἔχειν· εἰ μή τι τοιοῦτον  ἔχεις   δικαίωμα φέρειν, ὅτι τὴν βασιλείαν
[4, 30]   μηδὲν ἀποκρυψάμενος, τί μου κατηγορεῖν  ἔχεις,   ἐπειδὴ τούτους ἠξίους ἀκοῦσαι. ~Λέγει
[4, 32]   ὤν· εἰ δέ τι δίκαιον  ἔχεις   πρὸς ταῦτ´ εἰπεῖν, ἕτοιμός εἰμι
[4, 34]   εἰ γάρ τι τοιοῦτον εἰπεῖν  ἔχεις,   τί οὐ φέρεις τὰς συνθήκας
[4, 33]   τῶν ἐμαυτοῦ κυρίους προειλόμην ποιῆσαι.  ἔχεις   τὸν τῆς ἐπιτροπῆς λόγον,
[4, 84]   τοῦ Βρούτου δημηγοροῦντος ἀναβοήσεις τε  συνεχεῖς   ἐφ´ ἑκάστῳ τῶν λεγομένων ἐκ
[4, 50]   καὶ προσβολὰς ἐποιεῖτο τοῖς τείχεσι  συνεχεῖς.   οἱ δ´ ἔνδον τέως μὲν
[4, 41]   παρείχοντο. ἔπειτα τὰς ἐξόδους οὔτε  συνεχεῖς   οὔτε τεταγμένας, ἀλλὰ σπανίους καὶ
[4, 54]   μακροῖς πολέμοις δῃουμένης διὰ τὰς  συνεχεῖς   τῶν πολεμίων εἰσβολὰς τῆς γῆς
[4, 31]   ἀποστερεῖς με καὶ τοσοῦτον ἤδη  κατέχεις   χρόνον, οὐκ ἐκ τοῦ δικαίου
[4, 62]   ὧν χωρὶς οὐκ ἐπιτρέπει τὰς  ἐπισκέψεις   τῶν χρησμῶν τοῖς ἀνδράσι ποιεῖσθαι.
[4, 74]   πολλῶν ὄντων εἴ τινα λυπηρὰς  ὄψεις   καὶ ἐπιφθόνους τοῖς πολλοῖς παρέχεται,
[4, 3]   Ἤρητον ἀνδρειότατος ἁπάντων φανεὶς στεφάνοις  αὖθις   ἀριστείοις ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἐκοσμεῖτο.
[4, 39]   οὐκ ἔνεστί σοι. ἐκδημαγωγήσει γὰρ  αὖθις   ἐπὶ σοὶ τὸν ὄχλον, ἐὰν
[4, 61]   περιφερεῖς τε γραμμὰς καὶ ἑτέρας  αὖθις   εὐθείας καὶ καθ´ ἓν ἕκαστον
[4, 72]   ἐδόκει δὲ τοῖς μὲν βασιλικὴν  αὖθις   καταστήσασθαι πολιτείαν ἐξαριθμουμένοις, ὅσα τὴν
[4, 19]   ἐν ἐλάττοσι λόχοις, στρατεύεσθαί τ´  ὀλιγάκις   καὶ ἐκ διαδοχῆς καὶ βραχείας
[4, 67]   μίαν ἁπάντων γενέσθαι φωνήν, ὡς  μυριάκις   αὐτοῖς κρεῖττον εἴη τεθνάναι περὶ
[4, 78]   ἐφ´ αἷς οὐχ ἅπαξ, ἀλλὰ  πολλάκις   ἅπασιν εἴη δίκαιος ἀπολωλέναι· ἐπειδὴ
[4, 36]   λυπεῖν ὑμᾶς δοκοῦσι, περὶ ὧν  πολλάκις   ἀπολελόγημαι πρὸς ὑμᾶς. ἀλλ´ οὐδὲν
[4, 62]   ἀλλ´ εἰς ἅπαντα τὸν βίον  πολλάκις   αὐτὴν ἔσωσεν ἐκ μεγάλων κακῶν.
[4, 53]   καταβαλόντες ἀδεῶς τὴν χώραν ἐπόρθουν,  πολλάκις   δ´ οἱ Ῥωμαῖοι τοὺς Γαβίους
[4, 56]   τὸν ἄγγελον οὐδὲν ἀποκρινάμενος τῷ  πολλάκις   ἐπερωτῶντι, τὴν Θρασυβούλου τοῦ Μιλησίου
[4, 4]   τὴν πόλιν ἐπιτροπεύεσθαι, ὑφ´ οὗ  πολλάκις   ἤδη καὶ πρότερον ἐπετροπεύθη. ὅταν
[4, 53]   πᾶσι πρὸς πάντας, ἐν αἷς  πολλάκις   μὲν οἱ Γάβιοι τοὺς Ῥωμαίους
[4, 30]   τιμωρίας ὡς παρ´ ἐχθρῶν λαμβάνειν,  πολλάκις   μετὰ τῶν φίλων προκαλούμενος εἰς
[4, 8]   κατὰ νόμον ἐπιτελεσθέντων. συνιόντες τε  πολλάκις   οἱ πλεῖστον ἐξ αὐτῶν δυνάμενοι
[4, 21]   ὡς ἔγνων ταῖς ἀρχαιρεσίαις αὐτῶν  πολλάκις   παρών. ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τούτων
[4, 62]   καὶ δυσευρέτων αὐτοῖς φανέντων, οἷα  πολλάκις   συνέβη. οὗτοι διέμειναν οἱ χρησμοὶ
[4, 30]   Ἀρροῦντα τετελευτηκότα παρειλήφαμεν· ἐτῶν  Τανακυλλὶς   ἔσται πεντεκαίδεκα πρὸς τοῖς ἑκατόν.
[4, 30]   ἔχουσα καὶ πέμπτον ἔτος  Τανακυλλίς,   ὅτε βασιλεὺς Ταρκύνιος ἐτελεύτα· προστεθέντων
[4, 82]   παρασκευῆς· μεστὴ γὰρ ἁπάντων  πόλις,   αἰσχρόν τε Οὐολούσκων καὶ Σαβίνων
[4, 62]   τὴν ἐκβολὴν τῶν βασιλέων  πόλις   ἀναλαβοῦσα τὴν τῶν χρησμῶν προστασίαν
[4, 54]   ἐδόκει μάλιστα τὸ μέρος  πόλις   ἀνώχυρος εἶναι, πάντα τὸν ἄλλον
[4, 61]   τῆς τρίτης ὑπατείας Ῥωμαίων  πόλις   αὐτὸν εἰς συντέλειαν ἐξειργάσατο. ἐποιήθη
[4, 25]   ἔξω τῶν ἰδίων, ὧν ἑκάστη  πόλις   εἶχε, τοὺς κοινοὺς ἅπασιν, οὓς
[4, 13]   διαγνώσεται, μέχρι ποῦ προβαίνουσα ἔτι  πόλις   ἐστὶ καὶ πόθεν ἄρχεται μηκέτ´
[4, 73]   καὶ πολλῶν ἄρχουσα ἀνθρώπων  πόλις   ἡμῶν διετέλεσεν. δὲ παρακολουθεῖν
[4, 81]   μεγάλοι, δι´ οὓς ἐπιφανὴς  πόλις   ἡμῶν ποτε ἦν, οἱ μὲν
[4, 53]   παραδόξῳ κατειργάσθη, δι´ ὀλίγων ἐρῶ.  ~Πόλις   ἦν ἐκ τοῦ Λατίνων γένους
[4, 83]   τοὺς πατέρας ἡμῶν λελόγχατε, καὶ  πόλις   θεοφιλεστάτη πόλεων, ἐν γενέσεώς
[4, 13]   καὶ πόθεν ἄρχεται μηκέτ´ εἶναι  πόλις,   οὕτω συνύφανται τὸ ἄστυ τῇ
[4, 1]   οὖν Τύλλιος, ὅθ´  πόλις   ὑπὸ Ῥωμαίων κατελαμβάνετο, μαχόμενος ἀποθνήσκει,
[4, 51]   καὶ εἰ μή τις αὐτοῖς  δύναμις   ἐναντιωθήσεται, πάντα οἰχήσεται τἀκεῖ. ὡς
[4, 60]   οὐδὲν ψεύσεται· μάντει γὰρ οὐ  θέμις·   δὲ λέγοντες ὑμεῖς καὶ
[4, 82]   ἀνάγκης κρατηθεῖσα ὑπέμεινεν ὅσα μὴ  θέμις   ἐλευθέρᾳ γυναικὶ παθεῖν. ἐφ´ οἷς
[4, 54]   καὶ μηκέτι τοὺς καρποὺς ἐκφερούσης,  σπάνις   ἁπάσης τροφῆς ἐν ἀμφοτέραις ἔσεσθαι
[4, 74]   τῶν πραττομένων, ἐξ ἧς φύεται  τυραννίς·   ἀλλ´ εἰς ἐνιαύσιον χρόνον, ὡς
[4, 83]   μεταποιουμένους ἄσμενοι συναροῦνται τοῦ πολέμου·  τυραννὶς   γὰρ ἅπασιν ἐχθρὰ τοῖς βουλομένοις
[4, 85]   ἐπὶ δὲ τοῦ τελευταίου βασιλέως  τυραννὶς   γενομένη, διὰ ταύτας τὰς προφάσεις
[4, 83]   δεδοίκασι. βαρεῖα γὰρ κἀκείνοις  τυραννὶς   καὶ ἔμφυτος ἅπασιν ἀνθρώποις
[4, 81]   οἵους σκύλακας ὑμῖν Ταρκυνίου  τυραννὶς   ὑποτρέφει, θεάσασθε ἔργον ἑνὸς αὐτῶν
[4, 16]   οἷς ἀπέδωκε τειχοφυλακεῖν. αὕτη δευτέρα  σύνταξις   ἦν, ἐκοσμεῖτο δ´ ἐν τοῖς
[4, 16]   ἐντὸς τείχους φυλάττειν. αὕτη πρώτη  σύνταξις   ἦν· χώραν δὲ κατεῖχεν ἐν
[4, 25]   τις ἄλλη πλούτου καὶ πολυχειρίας  ἐπίδειξις   ἦν ἀνδρὸς ἡγεμόνος, ἀλλὰ ταῦτα
[4, 82]   θέμις ἐλευθέρᾳ γυναικὶ παθεῖν. ἐφ´  οἷς   ἀγανακτοῦσα καὶ ἀφόρητον ἡγουμένη τὴν
[4, 54]   Γαβίους καὶ τὸν πόλεμον ἐφ´  οἷς   ἂν ἐκεῖνοι θέλωσι διαλύσασθαι. ~Ἀδημονοῦντος
[4, 26]   θυσίας καὶ πανηγύρεις ἄξουσιν, ἐν  οἷς   ἂν ὁρίσωσι χρόνοις, καί, εἴ
[4, 3]   τῆς πόλεως διοικεῖν ἀξιῶν. ἐν  οἷς   ἅπασιν ἐξητάσθη πιστὸς καὶ δίκαιος,
[4, 16]   τῆς πόλεως, δέκα δὲ πρεσβυτέρων,  οἷς   ἀπέδωκε τειχοφυλακεῖν. αὕτη δευτέρα σύνταξις
[4, 45]   ἄλλα διεξιὼν ἔργα τοῦ ἀνδρός,  οἷς   αὐθάδειά τις ἐδόκει προσεῖναι καὶ
[4, 70]   οἱ τῇ γυναικὶ προσήκοντες, ἐν  οἷς   αὐτὴν κλαύσετε, νυνὶ δ´ ὡς
[4, 47]   ἀπολογίας, ὑπετίθεντο καὶ τοὺς τρόπους,  οἷς   ἔδει τὸ πλῆθος ἀποθεραπεύειν, ἀπελογίζοντο.
[4, 25]   πολιτεύμασι δημοτικὸς ὢν ἐδήλωσεν, ἐν  οἷς   ἐδόκει τήν τε τῆς βουλῆς
[4, 2]   μετὰ τοῦτο τὴν γυναῖκα κοσμησαμένην,  οἷς   ἔθος ἐστὶ κοσμεῖσθαι τὰς γαμουμένας,
[4, 4]   οὐδ´ ὑμῖν ἀσφαλὴς βίος,  οἷς   ἐνεγγύησε Ταρκύνιος τὰς ἑαυτοῦ θυγατέρας
[4, 17]   ὑστάτην. τὴν δὲ πέμπτην μοῖραν,  οἷς   ἐντὸς εἴκοσι καὶ πέντε μνῶν
[4, 85]   τῶν ἀπὸ τῆς πόλεως ἀγγέλων,  οἷς   ἐξεγένετο πρώτοις πρὶν κλεισθῆναι
[4, 15]   ἄρχοντες δὲ καὶ τούτων ἦσαν,  οἷς   ἐπιμελὲς ἐγίνετο τά τ´ ὀνόματα
[4, 80]   κοινῶν προβουλεύειν· ἔπειτα μεσοβασιλέων αἱρεθέντων,  οἷς   ἐπιτρέπει τὸ συνέδριον ἐκ τῶν
[4, 24]   ἔχοντες ἐπὶ ταῖς κεφαλαῖς· ἐν  οἷς   ἐπόμπευόν τινες, ὡς ἦν παρὰ
[4, 57]   πολλὰς ἐπιθήσειν καὶ μεγάλας. ἐφ´  οἷς   ἐρεθισθέντες οἱ Γάβιοι τὸν μὲν
[4, 58]   ταῦτα σφίσι διαμενεῖ, γράψας ἐφ´  οἷς   ἔσονται δικαίοις φίλοι, τὰ περὶ
[4, 79]   ὑφ´ ὧν ἐσώθη καὶ παρ´  οἷς   ἐτράφη καὶ οὓς διαδέξεσθαι μετὰ
[4, 23]   μέγιστα τῶν ἐν ἀνθρώποις ἀγαθῶν  οἷς   ἔτυχε δωρησομένοις· τοῖς δὲ δούλοις
[4, 62]   παρ´ ἀνδρῶν ἰδιωτῶν μεταγραφέντες· ἐν  οἷς   εὑρίσκονταί τινες ἐμπεποιημένοι τοῖς Σιβυλλείοις,
[4, 16]   τῶν ὑπολειπομένων ἑτέραν ἀφῄρει μοῖραν,  οἷς   ἦν ἐντὸς μὲν μυρίων δραχμῶν,
[4, 20]   τοῦ μεγίστου τιμήματος καταγραφέντας, ἐν  οἷς   ἦσαν οἵ τε τῶν ἱππέων
[4, 73]   φεύγουσι τῶν ὠφελίμων, ἐν  οἷς   καὶ τὴν μοναρχίαν εἶναι συμβέβηκε,
[4, 1]   περὶ τοῦ γένους αὐτοῦ λεγόμενα,  οἷς   μάλιστ´ ἔγωγε συγκατατίθεμαι, τοιαῦτ´ ἐστίν.
[4, 23]   πολιτικαῖς χρείαις τὰς χάριτας, ἐν  οἷς   μάλιστα δέονται πράγμασι, κομιζομένους καὶ
[4, 30]   τοῦ δημοτικοῦ πλήθους τοὺς ἀπορωτάτους,  οἷς   οὐδενὸς τῶν δικαίων φροντὶς ἦν,
[4, 42]   τοὺς ἐχθρῶς διακειμένους πρὸς αὐτόν,  οἷς   οὐκ ἦν βουλομένοις Τύλλιον ἐκ
[4, 52]   ἐν Φιδήνῃ ἐστρατοπεδευκότας τῶν Σαβίνων,  οἷς   οὔπω δῆλος ἦν τῶν
[4, 42]   βαρεῖαν ἡγεῖσθαι τὴν μεταβολὴν καὶ  οἷς   πολὺς πλοῦτος ἦν. οἱ δ´
[4, 81]   ἔσεσθαι τοὺς ἐξ ἐκείνου φύντας,  οἷς   πονηρὸν μὲν γένος, πονηραὶ δὲ
[4, 14]   συμμορίας, ὥσπερ φυλάρχους κωμάρχας,  οἷς   προσέταξεν εἰδέναι, ποίαν οἰκίαν ἕκαστος
[4, 27]   παραδοῦναι Ῥωμαίοις τὴν ἡγεμονίαν ἐφ´  οἷς   πρότερον ἐψηφίσαντο. καὶ παρῆσαν ἀπὸ
[4, 48]   τοῖς αὐτοῖς τοῖς δικαίοις, ἐφ´  οἷς   Ταρκύνιόν τε τὸν πάππον αὐτοῦ
[4, 16]   τετταράκοντα μὲν ἐποίησε νεωτέρων λόχους,  οἷς   τὰς ὑπαιθρίους ἀπέδωκε στρατείας, τετταράκοντα
[4, 25]   δυναστείαν ἐλαττοῦν, ἀλλὰ καὶ ἐν  οἷς   τὴν βασιλικὴν ἀρχὴν ἐμείωσεν αὐτὸς
[4, 26]   κειμένη γραμμάτων ἔχουσα χαρακτῆρας {Ἑλληνικῶν}  οἷς   τὸ παλαιὸν Ἑλλὰς ἐχρῆτο.
[4, 9]   ἐγκαταλίπω καὶ προδῶ τοὺς ὀρφανούς,  οἷς   τοσαύτας ὀφείλω χάριτας; ἀλλ´ οὔτε
[4, 36]   λαμβάνειν, καὶ αὐτὸς ἐξηταζόμην πρῶτος  οἷς   ὥρισα κατὰ τῶν ἄλλων δικαίοις
[4, 27]   συνέστησαν, καὶ τρισὶν ἐπιφανεστάτοις κοσμηθεὶς  θριάμβοις   τελευτῶν ἠνάγκασε τοὺς οὐκ ἀξιοῦντας
[4, 84]   προσδοκωμένοις ἀγαθοῖς, καὶ θυμοὶ συνεξέπιπτον  φόβοις,   οἱ μὲν ἐπὶ τῷ κακῶς
[4, 44]   ἔξω τῶν κρηπίδων ἔχοντα παστάσιν  ὑποστέγοις   περιλαβεῖν· {εἰς} ταῦτα δὴ πάντες
[4, 45]   δὲ τὰ πολιτικὰ συνετὸς ἐν  ὀλίγοις   εἶναι καὶ πολέμους στρατηγεῖν ἱκανός.
[4, 85]   βασιλεὺς τῆς ἐλπίδος φεύγει σὺν  ὀλίγοις   εἰς Γαβίων πόλιν, ἧς βασιλέα
[4, 53]   τε, ὅπερ εἰκός, τοτὲ μὲν  ὀλίγοις   πρὸς ὀλίγους, τοτὲ δὲ πᾶσι
[4, 40]   γυνὴ τοῦ Τυλλίου σὺν  ὀλίγοις   τισὶ τῶν φίλων, Ταρκυνίου θυγάτηρ
[4, 47]   πολλῶν σφόδρα κινηθέντων ἐπὶ τοῖς  λόγοις   αἰτησάμενος εἰς ἀπολογίαν Ταρκύνιος
[4, 35]   καὶ ὁμόσε χωρήσω τοῖς σοῖς  λόγοις,   εἴ σε παρακαταθήκην παππῴαν ἀπεστέρουν
[4, 83]   ἀμυνοῦμεν ὑμῖν καὶ γνώμαις καὶ  λόγοις   καὶ χερσὶ καὶ ψυχαῖς, καὶ
[4, 25]   συγγενὲς φυλάττοντες μᾶλλον ἔργοις  λόγοις,   λυπηροὶ δὲ τοῖς βαρβάροις καὶ
[4, 21]   παρὼν καιρὸς ἁρμόττων τοῖς  λόγοις.   ~Τότε δ´ οὖν Τύλλιος
[4, 40]   σώματι, μνήμης δ´ αἰωνίου τοῖς  ἔργοις   αὐτοῦ παρὰ πάντα τὸν χρόνον
[4, 25]   καὶ τὸ συγγενὲς φυλάττοντες μᾶλλον  ἔργοις   λόγοις, λυπηροὶ δὲ τοῖς
[4, 31]   τῶν καλῶν καὶ ἀγαθῶν ἐπιτρόπων  ἔργοις,   ὅσοι βασιλικοὺς παῖδας ὀρφανοὺς πατέρων
[4, 40]   πρᾶξαι διαβολὰς τοῖς μετὰ ταῦτ´  ἔργοις,   παρέσχε τε πολλοῖς ὑπόληψιν ὡς,
[4, 61]   ἀκούσας Ταρκύνιος ἐπέστησε τοῖς  ἔργοις   τοὺς τεχνίτας· καὶ τὰ μὲν
[4, 54]   καὶ τεῖχος ἐγείρας ὑψηλότερον καὶ  πύργοις   διαλαβὼν τὸ χωρίον πυκνοτέροις· κατὰ
[4, 15]   καὶ πολὺ τὸ ἀσφαλὲς τοῖς  γεωργοῖς   παρέχειν δυνησομένους ὄχθους κρησφύγετα κατεσκεύασεν,
[4, 55]   πολέμου· μαστιγωθεὶς δ´ ὑπ´ αὐτοῦ  ῥάβδοις   ἐν ἀγορᾷ καὶ τἆλλα περιυβρισθείς,
[4, 28]   κόρας ἐπιγάμους γενομένας ἐκδίδοται τοῖς  ἀδελφιδοῖς   τῆς μητρὸς αὐτῶν, υἱωνοῖς δὲ
[4, 74]   καὶ τοὺς προηγουμένους ἐν ταῖς  ἐξόδοις   δώδεκα πελέκεις καταλιπεῖν. ἔτι πρὸς
[4, 50]   ἀργυρίου λαβεῖν, τὸ δὲ τοῖς  θεοῖς   δεκατευθὲν ἀργύριον τετρακοσίων οὐ μεῖον
[4, 39]   μεγάλῃ τῇ φωνῇ καὶ τοῖς  θεοῖς   εὔξατο ἐπὶ τῷ συμφέροντι τῆς
[4, 79]   συνοικούσης ἀδελφήν, ἣν ἐμοίχευεν  θεοῖς   ἐχθρὸς ἔτι καὶ πάλαι· οὗτος
[4, 2]   πολλαῖς Ῥωμαϊκαῖς ἱστορίαις εὕρομεν, εἰ  θεοῖς   τε καὶ δαίμοσι λέγεσθαι φίλος
[4, 67]   τῶν σὺν αὐτῷ παρόντων ποιησαμένη  θεοῖς   τε καὶ δαίμοσιν εὐξαμένη ταχεῖαν
[4, 84]   αἱ δ´ ἐπὶ τοῖς προσδοκωμένοις  ἀγαθοῖς,   καὶ θυμοὶ συνεξέπιπτον φόβοις, οἱ
[4, 68]   σὺν ἄλλοις ἀνδράσι πολλοῖς καὶ  ἀγαθοῖς   καὶ τὸν ἐκείνου πατέρα διεχρήσατο
[4, 57]   κακοῦ ῥῆξαι δυνάμενον ἀποκτείνουσι βάλλοντες  λίθοις·   τὴν δὲ κατὰ τῶν ἄλλων
[4, 48]   ἔθνους ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς τοῖς  δικαίοις,   ἐφ´ οἷς Ταρκύνιόν τε τὸν
[4, 58]   διαμενεῖ, γράψας ἐφ´ οἷς ἔσονται  δικαίοις   φίλοι, τὰ περὶ τούτων ὅρκια
[4, 36]   οἷς ὥρισα κατὰ τῶν ἄλλων  δικαίοις   ὥσπερ ἰδιώτης πειθόμενος· τῶν τ´
[4, 16]   ἁπάντων πολιτευμάτων εἰσηγήσατο καὶ μεγίστων  Ῥωμαίοις   ἀγαθῶν αἴτιον, ὡς τὰ ἔργα
[4, 1]   Ταρκύνιος οὐ μικρῶν οὐδ´ ὀλίγων  Ῥωμαίοις   ἀγαθῶν αἴτιος γενόμενος, ὀκτὼ καὶ
[4, 24]   τὰ καλά. ἐτύγχανον δὴ τοῖς  Ῥωμαίοις   αἱ τῶν θεραπόντων κτήσεις κατὰ
[4, 4]   ὄνομα ἔσται δ´ οὐκ ἄκουσι  Ῥωμαίοις,   ἀλλὰ βουλομένοις ὑπὸ σοῦ τὴν
[4, 40]   νεκρὸς φέροιτο, ὡς ἔστι  Ῥωμαίοις   ἔθος, τόν τε βασίλειον κόσμον
[4, 3]   τῶν ἄλλων. καὶ ἐπειδὴ παρέστη  Ῥωμαίοις   εἰς ὑπόταξίν τε καὶ παράδοσιν
[4, 71]   ἐλευθερίαν παρακαλείτω. ἔσται δὲ πᾶσι  Ῥωμαίοις   κατ´ εὐχήν, ἐὰν ἴδωσιν ἡμᾶς
[4, 7]   τε τῆς ἀρχῆς ἔτι πολεμεῖν  Ῥωμαίοις   οὐκ ἐλάττω τεττάρων καὶ δέκα
[4, 15]   καὶ μέχρι πολλοῦ διέμεινε παρὰ  Ῥωμαίοις   οὗτος νόμος. ~Τιμησαμένων δὲ
[4, 24]   διελθεῖν, ὡς εἶχε τότε τοῖς  Ῥωμαίοις   τὰ περὶ τοὺς δούλους ἔθη,
[4, 27]   τὰ χρήματα γνώμην ἔσχον παραδοῦναι  Ῥωμαίοις   τὴν ἡγεμονίαν ἐφ´ οἷς πρότερον
[4, 70]   τὴν προσποίησιν ἐφύλαττον; ἆρα πέπρωται  Ῥωμαίοις   ὑπ´ ἐμοῦ καὶ δι´ ἐμὲ
[4, 74]   εἰς ἐνιαύσιον χρόνον, ὡς παρ´  Ἀθηναίοις   γίνεται, τὸ κράτος τῆς ἀρχῆς
[4, 29]   πάντες ἴσασιν, ὅτι τοῖς μὲν  ἀρχαίοις   ὑμῶν προγόνοις Ἕλλησιν οὖσι καὶ
[4, 55]   ἔπεμπεν ὡς αὐτομόλους φράσοντας τοῖς  Γαβίοις   δι´ ἀπορρήτων, ὅτι πολεμεῖν τῷ
[4, 21]   διερωτώμενοι τὰς γνώμας ἐν τοῖς  ἰδίοις   ἕκαστοι λόχοις, ἐξηπατῶντο δὲ τῷ
[4, 22]   τὸν ψιλικὸν ὁπλισμὸν ἐν τοῖς  ἰδίοις   ἑκάστους λόχοις καθαρμὸν αὐτῶν ἐποιήσατο
[4, 57]   Σέξτῳ ποιήσασθαι. δὲ τοῖς  ἰδίοις   ἑταίροις τὴν φυλακὴν ἐπιτρέψας τῶν
[4, 19]   Ῥωμαῖοι στρατιωτικοὺς μισθούς, ἀλλὰ τοῖς  ἰδίοις   τέλεσιν ἐστρατεύοντο. οὔτε δὴ χρήματα
[4, 51]   πρώτῃ ἐφόδῳ· ἔνθα σὺν τοῖς  ἰδίοις   τῶν Σαβίνων χρήμασι καὶ τὰ
[4, 9]   τούτων ὀφειλομένας ἐμοὶ χάριτας τοῖς  παιδίοις   ἀποδοῦναι τούτοις. οὐ γὰρ ἰδίαν
[4, 4]   σοι συναγωνισαμένης, πατρὸς εὔνοιαν τοῖς  παιδίοις   τοῖςδε παρασχέσθαι· ὅταν δ´ εἰς
[4, 23]   διαρκέσῃ πρὸς πάντας τοὺς πολέμους  οἰκείοις   ὅπλοις χρωμένη, καὶ μὴ ξενικοῖς
[4, 63]   συνιόντες εἰς τὸν παρακείμενον τοῖς  βασιλείοις   κῆπον ἔαρος ὥρᾳ νεοττιὰν ἔπλαττον
[4, 56]   προῆλθεν εἰς τὸν παρακείμενον τοῖς  βασιλείοις   κῆπον· ἔτυχον δὲ μήκωνες ἐν
[4, 62]   οἷς εὑρίσκονταί τινες ἐμπεποιημένοι τοῖς  Σιβυλλείοις,   ἐλέγχονται δὲ ταῖς καλουμέναις ἀκροστιχίσι·
[4, 3]   ἀνδρειότατος ἁπάντων φανεὶς στεφάνοις αὖθις  ἀριστείοις   ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἐκοσμεῖτο. ἔτη
[4, 69]   πράττων ὅμοια τοῖς κατ´ ἀλήθειαν  ἠλιθίοις.   καὶ δὴ καὶ ὅτε τῷ
[4, 69]   βουλόμενος συνέπεμψε κἀκεῖνον ἅμα τοῖς  μειρακίοις   δεηθεῖσιν, ἵνα κατασκώπτειν τε καὶ
[4, 69]   ἀλλ´ ἵνα γέλωτα παρέχῃ τοῖς  μειρακίοις   λέγων τ´ ἀνόητα πολλὰ καὶ
[4, 3]   καὶ ταύτης τῆς δυναστείας τοῖς  ἐπινικίοις   στεφάνοις ἀνεδεῖτο ὑπ´ αὐτοῦ. ἦν
[4, 11]   καὶ δότε, εἰ βούλεσθε, τοῖς  πατρικίοις·   ἐγὼ δ´ ὑμῖν οὐκ ἐνοχλήσω
[4, 8]   καὶ φροντίδος ἐποιεῖτο. τοῖς δὲ  πατρικίοις   οὐκ ἦν τὰ γινόμενα καθ´
[4, 4]   ψυχῆς τρέχοντα· εἰ γὰρ ἐπὶ  Μαρκίοις   τοῖς ἀνελοῦσι τὸν πάππον αὐτῶν
[4, 61]   ποδῶν. ἐπὶ γὰρ τοῖς αὐτοῖς  θεμελίοις   μετὰ τὴν ἔμπρησιν οἰκοδομηθεὶς
[4, 13]   γυμνὰ καὶ ἀτείχιστα καὶ ῥᾷστα  πολεμίοις   ἐλθοῦσιν ὑποχείρια γενέσθαι· καὶ εἰ
[4, 29]   προγόνων καὶ διὰ τοῦτ´ οὐκ  ἀξιοῖς   ἐπὶ σεαυτῷ μέγα φρονεῖν; ἀλλὰ
[4, 32]   Τύλλιε, τίνος αἰτίας χάριν οὐκ  ἀξιοῖς   με τῶν τοῦ πάππου τιμῶν
[4, 29]   μεθέλκει σε, δι´ ἣν οὐκ  ἀξιοῖς   τὰ πολιτικὰ πράττειν, ὃς οὐ
[4, 23]   κατεγίνωσκεν, εἰ τῆς ἐλευθερίας τοῖς  ἀξίοις   τῶν θεραπόντων μεταδιδόντες, τῆς πολιτείας
[4, 31]   φυλάξειν σκηπτόμενος ὀρφανοῖς οὖσι καὶ  νηπίοις,   ἐπὶ τὰ πράγματα παρῆλθες καὶ
[4, 14]   καλιάδας ὑπὸ τῶν γειτόνων ἥρωσι  προνωπίοις   καὶ θυσίας αὐτοῖς ἐνομοθέτησεν ἐπιτελεῖσθαι
[4, 14]   γειτόνων ἱερὰ συντελοῦσιν ἐν τοῖς  προνωπίοις   οὐ τοὺς ἐλευθέρους, ἀλλὰ τοὺς
[4, 37]   ἔφησεν ἀφίστασθαι καὶ ἀποδιδόναι τοῖς  κυρίοις,   παρ´ ὧν αὐτὴν ἔλαβεν. ταῦτα
[4, 21]   κινδύνων λαμβάνουσιν ἧττον ἐσῄει βαρύνεσθαι  κυρίοις   τε γεγονόσι τῶν μεγίστων καὶ
[4, 2]   ~Φέρεται δέ τις ἐν ταῖς  ἐπιχωρίοις   ἀναγραφαῖς καὶ ἕτερος ὑπὲρ τῆς
[4, 74]   ὑπάρχον ἡμῖν καὶ σὺν οἰωνοῖς  αἰσίοις   θεῶν ἐπικυρωσάντων παρεληλυθὸς εἰς τὴν
[4, 30]   τετταράκοντα ἐτῶν· ἐν γὰρ ταῖς  ἐνιαυσίοις   ἀναγραφαῖς κατὰ τὸν τετταρακοστὸν ἐνιαυτὸν
[4, 7]   συγκαταθέμενος. ἐκεῖνος γὰρ ἐν ταῖς  ἐνιαυσίοις   πραγματείαις ταῦθ´ ἱστόρηκε μόνος· εἰ
[4, 21]   πολίτευμα καταστησάμενος καὶ πλεονέκτημα τοῖς  πλουσίοις   τηλικοῦτο δοὺς ἔλαθε τὸν δῆμον,
[4, 21]   γενομένου δὲ τούτου τοῖς μὲν  πλουσίοις   τοῖς πολλὰ δαπανωμένοις καὶ μηδεμίαν
[4, 20]   ἅπαν ἐπιθεὶς τὸ βάρος τοῖς  πλουσίοις   τῶν τε κινδύνων καὶ τῶν
[4, 13]   μέγεθος, καὶ διένειμεν αὐτοὺς τοῖς  ἀνεστίοις   Ῥωμαίων οἰκίας κατασκευάσασθαι· ἔνθα καὶ
[4, 36]   τοῖς πολίταις ὡς πατὴρ πρᾷος  υἱοῖς   αὐτοῦ χρώμενος; ὅς γε καὶ
[4, 76]   οἱ θεράποντες ἐπὶ κλίνης μέλασιν  ἀμφίοις   ἐστρωμένης κομίζοντες ἀθεράπευτόν τε καὶ
[4, 82]   καὶ ἀράς, ἵνα τιμωροὶ τοῖς  κακοῖς   αὐτῆς γένοιντο καὶ τὸ κεκρυμμένον
[4, 82]   δημόται, βιωτὸν ἐν τοιούτοις καλινδουμένοις  κακοῖς,   ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν οὖσιν ἀπογόνοις,
[4, 79]   ὅτι πονηρὸς οὐκ ἐβούλετο γενέσθαι,  φαρμάκοις   διαχρησάμενος, συνεργὸν εἰς τοῦτο τὸ
[4, 58]   τῶν ὁρκίων τότε βοός, γράμμασιν  ἀρχαϊκοῖς   ἐπιγεγραμμένη τὰς γενομένας αὐτοῖς ὁμολογίας.
[4, 23]   οἰκείοις ὅπλοις χρωμένη, καὶ μὴ  ξενικοῖς   στρατεύμασι καταμισθοφοροῦσα συνεξαναλωθῇ τοῖς χρήμασι·
[4, 26]   τὴν Ῥώμην. οὐ γὰρ ἂν  Ἑλληνικοῖς   ἐχρῶντο γράμμασιν ὄντες βάρβαροι. Πολιτικαὶ
[4, 15]   παρέχειν δυνησομένους ὄχθους κρησφύγετα κατεσκεύασεν,  Ἑλληνικοῖς   ὀνόμασιν αὐτὰ καλῶν Πάγους, ἔνθα
[4, 6]   Φαβίῳ συγκατεθέμην οὔτε τοῖς ἄλλοις  ἱστορικοῖς,   ὅσοι γράφουσιν υἱοὺς εἶναι τοὺς
[4, 22]   Ῥωμαίων ἀριθμός, ὡς ἐν τοῖς  τιμητικοῖς   φέρεται γράμμασιν, ἐπὶ μυριάσιν ὀκτὼ
[4, 42]   αὐτοὶ τὴν παρρησίαν ἅμα τοῖς  δημοτικοῖς   ἀφῃρέθησαν, ὠδύροντο μὲν καὶ τὰ
[4, 22]   αὐτοῖς μετέχειν, ὧν τοῖς ἄλλοις  δημοτικοῖς.   ~Ἀχθομένων δὲ τῶν πατρικίων ἐπὶ
[4, 42]   ἐπὶ Τυλλίου καταλεγέντων, διάφοροι τοῖς  δημοτικοῖς   τέως ὄντες καὶ τὴν μεταβολὴν
[4, 59]   ἔμελλεν, ἀναλήμμασί τε καὶ χώμασι  μεγάλοις   ἐξειργάσατο, καθάπερ ἔφην ἐν τῷ
[4, 27]   πολεμούμενος εἰσβολάς τε πολλὰς ἀμφοτέρων  μεγάλοις   στρατεύμασι ποιουμένων εἰς τὴν ἀλλήλων
[4, 53]   ἀναλαβεῖν. ἐγίνοντο δὴ μετὰ ταῦτα  μεγάλοις   στρατεύμασιν εἰς τὴν ἀλλήλων γῆν
[4, 51]   κρατίστη νεότης ἐξελήλυθε καὶ δυσὶ  μεγάλοις   στρατεύμασιν εἰς τὴν Ῥωμαίων ἐμβαλοῦσα
[4, 83]   τὸ χρεὼν φέρῃ. μαντεύομαι δὲ  καλοῖς   ἐγχειρήμασιν εὐτυχὲς ἀκολουθήσειν τέλος. εἴη
[4, 32]   τιμιώτατα ὀνόματα ὑπ´ ἀνθρώπων ἐπὶ  καλοῖς   κεῖται πράγμασιν, ἀκούειν καὶ μὴ
[4, 25]   ἐξ ὧν φίλοι μὲν ὄντες  ἀλλήλοις   διετέλουν καὶ τὸ συγγενὲς φυλάττοντες
[4, 84]   τὴν ἑκάστου ψυχὴν κατελάμβανεν οὐδὲν  ἀλλήλοις   ἐοικότα· λύπαι τε γὰρ ἡδοναῖς
[4, 4]   κατάσχωσιν, οὐδὲ τοῖς ἄλλοις αὐτοῦ  φίλοις   καὶ συγγενέσιν οὐδ´ ἡμῖν ταῖς
[4, 45]   δυνατὸς δὲ καὶ χρήμασι καὶ  φίλοις   καὶ τὰ πολέμια ἄλκιμος πολιτικόν
[4, 62]   εἴτ´ ἀπὸ ταὐτομάτου, σὺν τοῖς  ἄλλοις   ἀναθήμασι τοῦ θεοῦ καὶ οὗτοι
[4, 68]   δὲ Τύλλιον ἀποκτείνας Ταρκύνιος σὺν  ἄλλοις   ἀνδράσι πολλοῖς καὶ ἀγαθοῖς καὶ
[4, 7]   ἦν αἴτιον τῆς ἀπάτης τοῖς  ἄλλοις   ἅπασι τοῖς συγγράψασι τὰς Ῥωμαϊκὰς
[4, 22]   ἐπέτρεψε. κελεύσας γὰρ ἅμα τοῖς  ἄλλοις   ἅπασιν ἐλευθέροις καὶ τούτους τιμήσασθαι
[4, 33]   ἀπέκτειναν, ὑμῖν δὲ καὶ τοῖς  ἄλλοις   αὐτοῦ συγγενέσιν ἐπιβουλεύειν ἐλέγοντο ἀφανῶς·
[4, 4]   τὴν ἀρχὴν κατάσχωσιν, οὐδὲ τοῖς  ἄλλοις   αὐτοῦ φίλοις καὶ συγγενέσιν οὐδ´
[4, 22]   κοινῶν αὐτοῖς μετέχειν, ὧν τοῖς  ἄλλοις   δημοτικοῖς. ~Ἀχθομένων δὲ τῶν πατρικίων
[4, 6]   οὔτε Φαβίῳ συγκατεθέμην οὔτε τοῖς  ἄλλοις   ἱστορικοῖς, ὅσοι γράφουσιν υἱοὺς εἶναι
[4, 82]   τὰ δίκαια τάττειν ἠξίουν τοῖς  ἄλλοις   καὶ πολλοὺς ὑπὲρ ἀρχῆς καὶ
[4, 63]   οἶκον συμφορὰν πολλοῖς μὲν καὶ  ἄλλοις   οἰωνοῖς, τελευταίῳ δὲ τῷδε. αἰετοὶ
[4, 11]   εἱλόμην ἀγαθοῦ, ζῆν αἰσχρῶς ἐν  ἄλλοις   τισί. παραλάβετε δὴ τὰς ῥάβδους
[4, 17]   τε καὶ βυκανιστῶν καὶ τῶν  ἄλλοις   τισὶν ὀργάνοις ἐπισημαινόντων τὰ παρακλητικὰ
[4, 31]   προσήκει μοι καθάπερ καὶ τοῖς  ἄλλοις   τοῖς διαδεχομένοις τὰ παππῷα, μὴ
[4, 51]   καὶ τὰ Ῥωμαίων ἅπαντα σὺν  πολλοῖς   αἰχμαλώτοις ἔτι ἀκέραια ὄντα τοῖς
[4, 29]   τὰ πολιτικὰ πράττειν, ὃς οὐ  πολλοῖς   ἀποδεῖς ἔτεσι πεντηκονταέτης εἶναι; κράτιστα
[4, 40]   τρόπος, ὅστις ἦν, ἠγνοεῖτο τοῖς  πολλοῖς·   ἔλεγον δ´ οἱ μὲν ὑπὸ
[4, 68]   ἀποκτείνας Ταρκύνιος σὺν ἄλλοις ἀνδράσι  πολλοῖς   καὶ ἀγαθοῖς καὶ τὸν ἐκείνου
[4, 63]   γενήσεσθαι περὶ τὸν οἶκον συμφορὰν  πολλοῖς   μὲν καὶ ἄλλοις οἰωνοῖς, τελευταίῳ
[4, 70]   λέγειν, ὅτι τὴν δοκοῦσαν τοῖς  πολλοῖς   μωρίαν οὐκ εἶχεν ἀληθινήν, ἀλλ´
[4, 83]   τροφὰς τὸ φιλοτύραννον ἐμπέφυκεν οὐ  πολλοῖς   οὖσι μὰ Δία, μεγάλαις καὶ
[4, 74]   λυπηρὰς ὄψεις καὶ ἐπιφθόνους τοῖς  πολλοῖς   παρέχεται, τὰ μὲν μειῶσαι, τὰ
[4, 51]   δ´ ἄπορος σωτηρία τοῖς  πολλοῖς   περιεχομένοις κύκλῳ ὑπ´ ἐχθρῶν, καὶ
[4, 77]   μᾶλλον δ´ ἀκριβῶς οἶδ´ ὅτι  πολλοῖς   τεταράχθαι δόξω τὴν διάνοιαν, ἀνὴρ
[4, 40]   μετὰ ταῦτ´ ἔργοις, παρέσχε τε  πολλοῖς   ὑπόληψιν ὡς, εἰ μὴ θᾶττον
[4, 1]   τὰ περὶ τὴν ἄνθρωπον οὐ  πολλοῖς   χρόνοις ὕστερον ἐλευθέραν αὐτὴν ἀφίησι
[4, 6]   ἔτι νεώτερον αὐτὸν ὑποτίθεμαι πέντε  ὅλοις   ἔτεσι, καὶ ποιῶ κατὰ τὸ
[4, 67]   ξιφίδιον, κατέκρυπτεν ὑπὸ τοῖς  πέπλοις,   καὶ μίαν ἐνέγκασα διὰ τῶν
[4, 46]   ὥσπερ οἱ πρὸ αὐτοῦ βασιλεῖς,  ὅπλοις   δὲ καὶ βίᾳ κατισχύσας τυραννικήν
[4, 50]   ἐγκρατὴς τοὺς μὲν ἐν τοῖς  ὅπλοις   διέφθειρε, γυναῖκας δ´ αὐτῶν καὶ
[4, 27]   καὶ Ταρκυνιῆται, καὶ τελευτῶσα ἐν  ὅπλοις   ἦν ἅπασα Τυρρηνία. οὗτος
[4, 80]   οὖν παρῆλθεν ἐπὶ τὴν δυναστείαν;  ὅπλοις   καὶ βίᾳ καὶ πονηρῶν ἀνθρώπων
[4, 50]   τὸν πόλεμον καὶ ἐν τοῖς  ὅπλοις.   συνάψας δ´ αὐτοῖς μάχην περὶ
[4, 23]   πρὸς πάντας τοὺς πολέμους οἰκείοις  ὅπλοις   χρωμένη, καὶ μὴ ξενικοῖς στρατεύμασι
[4, 17]   ἔχοντας ὅπλον ἀκολουθεῖν ἐκέλευσε τοῖς  ἐνόπλοις·   ἦσαν δὲ τῶν τεττάρων τούτων
[4, 23]   οἷς ἔτυχε δωρησομένοις· τοῖς δὲ  δούλοις   ἔτι μείζων ὑπάρξει προθυμία χρηστοῖς
[4, 24]   οὖν ἐπίσταμαί τινας ἅπασι τοῖς  δούλοις   συγκεχωρηκότας εἶναι ἐλευθέροις μετὰ τὰς
[4, 54]   ταῖς πόλεσιν ἐν τοῖς μακροῖς  πολέμοις   δῃουμένης διὰ τὰς συνεχεῖς τῶν
[4, 7]   οὐκ εἶχε δὲ λόγον ἐν  πολέμοις   ἐξετάζεσθαι ἓξ καὶ ἐνενήκοντα βεβιωκὼς
[4, 16]   χώραν δὲ κατεῖχεν ἐν τοῖς  πολέμοις   τὴν προαγωνιζομένην τῆς φάλαγγος ὅλης.
[4, 31]   ὑπὲρ σοῦ διήνεγκεν, οὔτε ἀρχαιρεσίαις  νομίμοις   τῆς ἐξουσίας ταύτης ἔτυχες, ὡς
[4, 40]   ἀλλὰ παρὰ μόνου τοῦ δήμου,  δεκασμοῖς   δὲ {καὶ δωροδοκίαις} καὶ ἄλλαις
[4, 17]   βυκανιστῶν καὶ τῶν ἄλλοις τισὶν  ὀργάνοις   ἐπισημαινόντων τὰ παρακλητικὰ τοῦ πολέμου.
[4, 3]   ταύτης τῆς δυναστείας τοῖς ἐπινικίοις  στεφάνοις   ἀνεδεῖτο ὑπ´ αὐτοῦ. ἦν δὲ
[4, 3]   πόλιν Ἤρητον ἀνδρειότατος ἁπάντων φανεὶς  στεφάνοις   αὖθις ἀριστείοις ὑπὸ τοῦ βασιλέως
[4, 31]   λέγων, ἀλλ´ ἡμῖν φυλάξειν σκηπτόμενος  ὀρφανοῖς   οὖσι καὶ νηπίοις, ἐπὶ τὰ
[4, 24]   δορυαλώτους τοῖς λαβοῦσιν ἔχειν  πριαμένοις   παρ´ ἑτέρων κατὰ τοὺς αὐτοὺς
[4, 25]   ὠφελείας, ἐξ ὧν μακαρισμοὶ τοῖς  κατασκευασαμένοις   ἠκολούθουν μόνον, ἐπαίνου δὲ καὶ
[4, 83]   λαβοῦσι θάρσος καὶ μιᾷ γνώμῃ  χρησαμένοις,   σώζειν θ´ ἡμᾶς καὶ σώζεσθαι
[4, 45]   δυναστείας, ἀλλὰ διὰ τῶν ὅπλων  κτησαμένοις,   οὐ μόνον ἐπιχωρίου δεῖ φυλακῆς,
[4, 74]   ἐξουσίαις τὰ ἤθη. ταῦθ´ ἡμῖν  καταστησαμένοις   ὑπάρξει τὰ μὲν ἀγαθὰ καρποῦσθαι
[4, 51]   τῶν Σαβίνων μάχην ἕωθεν τίθεσθαι  μεταπεμψαμένοις   τὸ ἐν Φιδήνῃ στράτευμα, μαθὼν
[4, 76]   σφίσιν ὁσίων καὶ δικαίων ἔργων  ἐφιεμένοις   ἐξῄεσαν εἰς τὴν ἀγοράν. ἠκολούθουν
[4, 45]   ὑστέρει. ὡς δὲ πολὺς ἐγένετο  καθημένοις   χρόνος καὶ ἐδόκει τοῖς
[4, 21]   μεγίστων καὶ πᾶν τὸ κράτος  ἀφῃρημένοις   τῶν μὴ ταὐτὰ ποιούντων· τοῖς
[4, 19]   τοῖς δ´ ἐλάττω τῶν ἱκανῶν  κεκτημένοις   ἀφεῖσθαι πάντων ὀχληρῶν. ἐποίει δὲ
[4, 19]   δὲ τὰ μέτρια καὶ μικρὰ  κεκτημένοις   πλείοσιν οὖσιν ἐν ἐλάττοσι λόχοις,
[4, 21]   φέρειν τὴν ἐν τούτοις ἐλάττωσιν,  ἀφειμένοις   τῶν εἰσφορῶν καὶ τῶν στρατειῶν·
[4, 57]   ποιήσαντι αὐτῷ τε καὶ τοῖς  συλλαβομένοις   τοῦ ἔργου χωρὶς τῶν ἄλλων
[4, 70]   θανάτου τῇ τυραννίδι καὶ τοῖς  συναγωνιζομένοις   αὐτῇ διεχθρεύσειν. εἰ δὲ παραβαίη
[4, 60]   πρὸς αὐτόν. ~Τούτοις τοῖς ἀνδράσιν  ἀφικομένοις   εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ τερατοσκόπου
[4, 17]   ἰδίους ἕκαστοι λόχους εὐπειθεῖς τοῖς  παραγγελλομένοις   παρείχοντο. ~Αὕτη μὲν διακόσμησις
[4, 83]   τυραννὶς γὰρ ἅπασιν ἐχθρὰ τοῖς  βουλομένοις   ἐλευθέροις εἶναι. εἰ δέ τινες
[4, 84]   λόχους. εἰ δὴ καὶ ταῦτα  βουλομένοις   ἐστὶν ὑμῖν, ἐπιψηφίσατε. Ἐπῄνει καὶ
[4, 11]   μὲν οὖν καὶ ὑμῖν ταῦτα  βουλομένοις   ἐστίν, δημόται, τοὺς μὲν
[4, 66]   ἀσπαζομένων οὔτ´ ἀποκρινομένη τοῖς μαθεῖν  βουλομένοις,   τι πέπονθεν, ἀλλὰ σύννους
[4, 42]   πρὸς αὐτόν, οἷς οὐκ ἦν  βουλομένοις   Τύλλιον ἐκ τῆς ἀρχῆς ἐκπεσεῖν·
[4, 84]   ποιῶν εὑρίσκηται τεθνάναι. ταύτην εἰ  βουλομένοις   ὑμῖν ἐστι τὴν γνώμην εἶναι
[4, 4]   δ´ οὐκ ἄκουσι Ῥωμαίοις, ἀλλὰ  βουλομένοις   ὑπὸ σοῦ τὴν πόλιν ἐπιτροπεύεσθαι,
[4, 24]   πατρίδα καὶ τὴν ἐλευθερίαν χρηστοῖς  γενομένοις   περὶ τοὺς καταδουλωσαμένους τοὺς
[4, 25]   διαπραξάμενος αἰώνιον ἑαυτοῦ μνήμην τοῖς  ἐπιγινομένοις   καταλιπεῖν. ἐφιστὰς δὲ τὴν διάνοιαν
[4, 80]   καὶ μείζω τὴν πόλιν τοῖς  ἐπιγινομένοις   παρέδοσαν, ἧς αὐτοὶ παρέλαβον; καὶ
[4, 23]   ἐν ἀνθρώποις ἀγαθῶν οἷς ἔτυχε  δωρησομένοις·   τοῖς δὲ δούλοις ἔτι μείζων
[4, 70]   πρὸς τοὺς τυράννους οὔτε τοῖς  διαλλαττομένοις   ἐπιτρέψειν, ἀλλ´ ἐχθρὸν ἡγήσεσθαι τὸν
[4, 73]   πλείονος ἐξουσίας καὶ κατὰ σχολὴν  βουλευομένοις   τὴν κρείττονα πολιτείαν ἀντὶ τῆς
[4, 31]   καθάπερ καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς  διαδεχομένοις   τὰ παππῷα, μὴ μόνον τῶν
[4, 51]   ἄπορος σωτηρία τοῖς πολλοῖς  περιεχομένοις   κύκλῳ ὑπ´ ἐχθρῶν, καὶ τῶν
[4, 75]   αὐτοῖς οἴομαι δεῖν ποιῆσαι τοῖς  παραληψομένοις   τὴν ἀρχήν. σκοπεῖσθαι μέντοι φημὶ
[4, 19]   οὖσιν, εἰς πλείονας δὲ λόχους  μεμερισμένοις,   στρατεύεσθαί τε πλείους στρατείας οὐδέποτε
[4, 82]   δημόται, βιωτὸν ἐν τοιούτοις  καλινδουμένοις   κακοῖς, ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν οὖσιν
[4, 72]   μὲν βασιλικὴν αὖθις καταστήσασθαι πολιτείαν  ἐξαριθμουμένοις,   ὅσα τὴν πόλιν ἐποίησαν ἀγαθὰ
[4, 84]   βεβουλεύμεθα περὶ τῆς πολιτείας. ἡμῖν  σκοπουμένοις,   τίς ἀρχὴ γενήσεται τῶν κοινῶν
[4, 22]   δὲ Τύλλιος καὶ τοῖς  ἐλευθερουμένοις   τῶν θεραπόντων, ἐὰν μὴ θέλωσιν
[4, 9]   γένοιτο φρόνημα εὐγενὲς ἐν ἀνδράσιν  ἀπορουμένοις   τῶν καθ´ ἡμέραν ἀναγκαίων. ὑπὲρ
[4, 13]   ἄπειρον ἐκμηκυνομένης πόλεως ὑπόληψιν τοῖς  θεωμένοις   παρέχεται. εἰ δὲ τῷ τείχει
[4, 84]   δεινοῖς, αἱ δ´ ἐπὶ τοῖς  προσδοκωμένοις   ἀγαθοῖς, καὶ θυμοὶ συνεξέπιπτον φόβοις,
[4, 21]   τοῖς μὲν πλουσίοις τοῖς πολλὰ  δαπανωμένοις   καὶ μηδεμίαν ἀνάπαυσιν τῶν πολεμικῶν
[4, 23]   ἅπασι μεταδεδωκέναι τῆς πολιτείας τοῖς  ξένοις.   εἰ δὲ καὶ τοῦτον καταστήσονται
[4, 23]   ἔφη καὶ ἀμαθὲς ἅπασι τοῖς  ξένοις   ἐπιτρέποντας τῆς πόλεως μετέχειν καὶ
[4, 70]   τῆς οἰκίας ὅλης κλαυθμῷ καὶ  θρήνοις   κατεχομένης βλέψας εἰς αὐτοὺς
[4, 59]   οὐδὲν δ´ αὐτῶν ἀποφαινομένων, ἀλλὰ  Τυρρηνοῖς   ἀποδιδόντων τὴν περὶ τῶν τοιούτων
[4, 59]   μαθὼν τὸν ἐπιφανέστατον τῶν ἐν  Τυρρηνοῖς   τερατοσκόπων, ὅστις ἦν, πέμπει τῶν
[4, 84]   αἱ μὲν ἐπὶ τοῖς προγεγονόσι  δεινοῖς,   αἱ δ´ ἐπὶ τοῖς προσδοκωμένοις
[4, 83]   οὐκ ὀρθῶς δεδοίκασι. βαρεῖα γὰρ  κἀκείνοις   τυραννὶς καὶ ἔμφυτος ἅπασιν
[4, 43]   δ´ αὐτοῖς ἀκινδύνου. ἧκε δὲ  κἀκείνοις   οὐ μετὰ πολὺν χρόνον ἔτι
[4, 62]   δημοσίους αὐτοῖς θεράποντας δύο παραζεύξας  ἐκείνοις   ἀπέδωκε τὴν τῶν βιβλίων φυλακήν,
[4, 77]   τοῦ τυράννου μὴ ταὐτὰ παθεῖν  ἐκείνοις   ἐρρύσατο καὶ μέχρι τοῦ παρόντος
[4, 43]   καὶ ἐπέχαιρον ὑπ´ εὐηθείας, ὡς  ἐκείνοις   μόνοις τῆς τυραννίδος βαρείας ἐσομένης,
[4, 72]   τὰς στάσεις τὰς γινομένας τοῖς  ταπεινοῖς   πρὸς τοὺς ὑπερέχοντας ἐλευθέρᾳ τε
[4, 25]   ἀκουσμάτων καὶ τοὺς θεοὺς ἀναθήμασι  κοινοῖς   ἐδωροῦντο. θεωρήσαντες δὲ καὶ πανηγυρίσαντες
[4, 11]   γινόμενοι σὺν γυναιξί τε καὶ  τέκνοις   ἀντὶ πολλῶν μέν, ὧν Ταρκύνιος
[4, 25]   ἔνθα συνιόντες γυναιξὶν ὁμοῦ καὶ  τέκνοις   κατὰ τοὺς ἀποδειχθέντας χρόνους συνέθυόν
[4, 80]   καὶ πονηρῶν ἀνθρώπων συνωμοσίαις, ὡς  τυράννοις   ἔθος, ἀκόντων ὑμῶν καὶ δυσχεραινόντων.
[4, 71]   ἐν τῇ πόλει πάντα τοῖς  τυράννοις   ἐστὶν ἀλλότρια, πρόθυμοι περὶ τὴν
[4, 83]   καθέξων ἔσται παρὰ τοῖς  τυράννοις,   οὐ χάρις, οὐχ ἕτερόν τι
[4, 9]   δὲ τετελεύτηκε τὸν βίον τοῖς  ἐγγόνοις   αὐτοῦ τὰς ἀμοιβὰς ἀποτίνειν, καὶ
[4, 64]   τε Κολλατῖνος ἐκλήθη καὶ τοῖς  ἐγγόνοις   ἀφ´ ἑαυτοῦ τὴν αὐτὴν κατέλιπεν
[4, 34]   ἔχειν ἀναφαίρετον καὶ ὑμῖν τοῖς  ἐγγόνοις   καταλιπεῖν, καὶ δῆμος οὐ
[4, 23]   τῶν ἀπελευθέρων γινομένους πελάτας τοῖς  ἐγγόνοις   τοῖς ἑαυτῶν καταλείποντας. Τοιαῦτα λέγοντος
[4, 46]   εἶναι δωρεὰν καὶ τοῖς Ταρκυνίου  ἐγγόνοις,   τὸν δ´ ἀξιοῦντα τῶν τοῦ
[4, 82]   κακοῖς, ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν οὖσιν  ἀπογόνοις,   οἳ τὰ δίκαια τάττειν ἠξίουν
[4, 29]   ὅτι τοῖς μὲν ἀρχαίοις ὑμῶν  προγόνοις   Ἕλλησιν οὖσι καὶ ἀφ´ Ἡρακλέους
[4, 75]   εἰς τὸν δῆμον, ὡς τοῖς  προγόνοις   ἡμῶν ποιεῖν ἔθος ἦν, μηδενὸς
[4, 38]   διέτριβε κατ´ οἰκίαν τοῖς ἑταίροις  μόνοις   διαλεγόμενος· ἔπειτα γνώμην ἀποδειξαμένης τῆς
[4, 43]   ἐπέχαιρον ὑπ´ εὐηθείας, ὡς ἐκείνοις  μόνοις   τῆς τυραννίδος βαρείας ἐσομένης, σφίσι
[4, 26]   ἄξουσιν, ἐν οἷς ἂν ὁρίσωσι  χρόνοις,   καί, εἴ τι γένοιτο πρόσκρουσμα
[4, 21]   δὲ τοῖς καθ´ ἡμᾶς κεκίνηται  χρόνοις   καὶ μεταβέβληκεν εἰς τὸ δημοτικώτερον,
[4, 40]   οὕτως. ἐν γὰρ τοῖς πρότερον  χρόνοις,   ὁπότε βασιλεὺς ἀποθάνοι, τὴν μὲν
[4, 24]   οὐκ ἐν τοῖς καθ´ ἡμᾶς  χρόνοις   οὕτω ταῦτ´ ἔχει, ἀλλ´ εἰς
[4, 2]   τὸν Τύλλιον ἐν τοῖς καθήκουσι  χρόνοις.   τοῦτο τὸ μύθευμα οὐ πάνυ
[4, 1]   περὶ τὴν ἄνθρωπον οὐ πολλοῖς  χρόνοις   ὕστερον ἐλευθέραν αὐτὴν ἀφίησι καὶ
[4, 35]   ὧν οὐδέτερον ἐποίησας, ἀλλὰ τοσούτοις  χρόνοις   ὕστερον ὥσπερ ἐκ μακρᾶς ἀνανήψας
[4, 74]   πάτριον ὑπάρχον ἡμῖν καὶ σὺν  οἰωνοῖς   αἰσίοις θεῶν ἐπικυρωσάντων παρεληλυθὸς εἰς
[4, 63]   συμφορὰν πολλοῖς μὲν καὶ ἄλλοις  οἰωνοῖς,   τελευταίῳ δὲ τῷδε. αἰετοὶ συνιόντες
[4, 28]   τοῖς ἀδελφιδοῖς τῆς μητρὸς αὐτῶν,  υἱωνοῖς   δὲ Ταρκυνίου, τῷ τε πρεσβυτέρῳ
[4, 52]   ἑπτὰ συνεχῶς ἐπολεμήθη· καὶ παθήμασι  χαλεποῖς   καὶ ἀπροσδοκήτοις μέγας. ἀφ´ ὧν
[4, 82]   καὶ τὸ κεκρυμμένον ὑπὸ τοῖς  κόλποις   ξίφος σπασαμένη τοῦ πατρὸς ὁρῶντος,
[4, 28]   ἀπονοηθεῖσα καὶ νομίσασα τοῖς ἑαυτῆς  τρόποις   ἁρμόττειν μάλιστα τὸν τῆς ἀδελφῆς
[4, 23]   μὴ τοῖς ἤθεσι καὶ τοῖς  τρόποις   ἐξετάζουσι τοὺς ἀξίους τῶν καλῶν,
[4, 29]   σύνεστι μηδὲν ἐοικυῖα τοῖς σοῖς  τρόποις,   σε κηλοῦσα καὶ κατᾴδουσα
[4, 29]   τὸ φιλοκίνδυνον ἔνεστί σου τοῖς  τρόποις,   ὧν μάλιστα τῷ βασιλεύειν μέλλοντι
[4, 23]   ὡς τὰ μέγιστα τῶν ἐν  ἀνθρώποις   ἀγαθῶν οἷς ἔτυχε δωρησομένοις· τοῖς
[4, 19]   αἰτίας, ἀλλὰ πεπεισμένος, ὅτι πᾶσιν  ἀνθρώποις   ἆθλα τῶν πολέμων ἐστὶ τὰ
[4, 35]   καὶ παρὰ πάντα τὰ ἐν  ἀνθρώποις   δίκαια τὴν σὴν βασιλείαν κατεῖχον,
[4, 83]   τυραννὶς καὶ ἔμφυτος ἅπασιν  ἀνθρώποις   τῆς ἐλευθερίας πόθος, καὶ
[4, 4]   περὶ τὴν ἀρχὴν ὁμιλίαις τε  φιλανθρώποις   τὸ πλῆθος ἀναλαμβάνων καὶ τοῦ
[4, 25]   λόγοις, λυπηροὶ δὲ τοῖς  βαρβάροις   καὶ φοβεροί. παρ´ οὗ τὸ
[4, 26]   τὰ δίκαια τάττειν Ἕλληνας ὄντας  βαρβάροις·   Ῥωμαίους δὲ τὴν ἁπάντων Λατίνων
[4, 81]   ταλαιπωρεῖν λατομοῦντας ὑλοτομοῦντας ἀχθοφοροῦντας, ἐν  ταρτάροις   καὶ βαράθροις δαπανωμένους, ἀνάπαυσιν τῶν
[4, 26]   ταύτῃ τά τε δόξαντα τοῖς  συνέδροις   καὶ τὰς μετεχούσας τῆς συνόδου
[4, 83]   γὰρ ἅπασιν ἐχθρὰ τοῖς βουλομένοις  ἐλευθέροις   εἶναι. εἰ δέ τινες ὑμῶν
[4, 9]   θήσομαι μηδένα δανείζειν ἐπὶ σώμασιν  ἐλευθέροις   ἱκανὸν ἡγούμενος τοῖς δανεισταῖς τῆς
[4, 22]   γὰρ ἅμα τοῖς ἄλλοις ἅπασιν  ἐλευθέροις   καὶ τούτους τιμήσασθαι τὰς οὐσίας,
[4, 24]   ἅπασι τοῖς δούλοις συγκεχωρηκότας εἶναι  ἐλευθέροις   μετὰ τὰς ἑαυτῶν τελευτάς, ἵνα
[4, 15]   συναριθμηθέντος ὑπὸ τῶν ἐφεστηκότων τοῖς  ἱεροῖς   φανερὸς τῶν ἀνθρώπων ἀριθμὸς
[4, 9]   αὐτοὺς αἰσθόμενος καὶ τὴν ἀρχὴν  ἑτέροις   παραδοῦναι βουλομένους. ἀξιῶ δ´ ὑμᾶς,
[4, 82]   ἄρχειν ἀξιοῦν, αὐτοὺς δὲ δουλεύοντας  ἑτέροις   ὑπομένειν, καὶ περὶ μὲν τῆς
[4, 54]   καὶ πύργοις διαλαβὼν τὸ χωρίον  πυκνοτέροις·   κατὰ τοῦτο γὰρ ἐδόκει μάλιστα
[4, 10]   τοὺς αὐτούς, ἀλλ´ ἐναντίους τοῖς  προτέροις   ἐλάμβανον. ἐν ἀρχαῖς μὲν γὰρ
[4, 16]   διεῖλε τὸν αὐτὸν τρόπον τοῖς  προτέροις   καθ´ ἡλικίας, δέκα λόχους ἀποδοὺς
[4, 17]   τῶν ὑπερηλίκων κατὰ ταὐτὰ τοῖς  προτέροις.   ὅπλα δὲ φέρειν ἔταξεν αὐτοὺς
[4, 17]   καθ´ ἡλικίαν, μὲν τοῖς  πρεσβυτέροις,   δὲ τοῖς νεωτέροις ἀκολουθῶν
[4, 16]   τοῖς νεωτέροις καὶ δέκα τοῖς  πρεσβυτέροις.   χώρα δὲ καὶ στάσις ἦν
[4, 17]   τοῖς πρεσβυτέροις, δὲ τοῖς  νεωτέροις   ἀκολουθῶν λόχος. οἱ δὲ σαλπισταί
[4, 16]   ἡλικίας, δέκα λόχους ἀποδοὺς τοῖς  νεωτέροις   καὶ δέκα τοῖς πρεσβυτέροις. χώρα
[4, 81]   ὑλοτομοῦντας ἀχθοφοροῦντας, ἐν ταρτάροις καὶ  βαράθροις   δαπανωμένους, ἀνάπαυσιν τῶν κακῶν οὐδὲ
[4, 9]   δ´ πρώτη πεῖρα τοῖς  ἐχθροῖς   αὐτῶν χωρήσει κατὰ νοῦν, καὶ
[4, 75]   αὐτὸν ὧν ἐν τοῖς πρότερον  καιροῖς   κύριος ἦν. οὕτω γὰρ αὐτοῖς
[4, 56]   τὴν ἐκείνων πίστιν ἅμα τοῖς  ἑταίροις   κινδυνεύει συλληφθεὶς ὑπό τινων τῷ
[4, 38]   τινα διέτριβε κατ´ οἰκίαν τοῖς  ἑταίροις   μόνοις διαλεγόμενος· ἔπειτα γνώμην ἀποδειξαμένης
[4, 57]   ποιήσασθαι. δὲ τοῖς ἰδίοις  ἑταίροις   τὴν φυλακὴν ἐπιτρέψας τῶν πυλῶν,
[4, 37]   αὐτὸν ᾤχετο φεύγων ἅμα τοῖς  ἑταίροις·   τὸν δὲ Τύλλιον πληθὺς
[4, 54]   συμβαίνειν ταῖς πόλεσιν ἐν τοῖς  μακροῖς   πολέμοις δῃουμένης διὰ τὰς συνεχεῖς
[4, 42]   τοὺς ἐξελαυνομένους ἀφαιρούμενος τοῖς μὲν  κατηγόροις   μικράν τινα μοῖραν ἀπέθυεν, αὐτὸς
[4, 24]   παρὰ τῶν ἡγουμένων γίγνοιτο τοῖς  ἀπόροις   τῶν πολιτῶν φιλανθρωπία φέρωσι τοῖς
[4, 48]   κατάλυσιν αὐτοῦ καταλαμβάνουσιν ἐν τοῖς  σκευοφόροις   τὰ κατακρυφθέντα ὑπὸ τῶν θεραπόντων
[4, 47]   καὶ ἀποθέσθαι κρύψαντας ἐν τοῖς  σκευοφόροις.   τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ συναχθείσης
[4, 35]   ἀφῶ καὶ ὁμόσε χωρήσω τοῖς  σοῖς   λόγοις, εἴ σε παρακαταθήκην παππῴαν
[4, 29]   σοι σύνεστι μηδὲν ἐοικυῖα τοῖς  σοῖς   τρόποις, σε κηλοῦσα καὶ
[4, 63]   ἀμύττοντές τε καὶ παίοντες τοῖς  ταρσοῖς   ἀπὸ τοῦ φοίνικος ἀπήλασαν. τούτους
[4, 16]   σύνταξις ἦν, ἐκοσμεῖτο δ´ ἐν  τοῖς   ἀγῶσι μετὰ τοὺς προμάχους. τὴν
[4, 17]   δόρατα καὶ στάσιν ἔχειν ἐν  τοῖς   ἀγῶσι τὴν ὑστάτην. τὴν δὲ
[4, 28]   τὰς κόρας ἐπιγάμους γενομένας ἐκδίδοται  τοῖς   ἀδελφιδοῖς τῆς μητρὸς αὐτῶν, υἱωνοῖς
[4, 62]   τινες, εἴτ´ ἀπὸ ταὐτομάτου, σὺν  τοῖς   ἄλλοις ἀναθήμασι τοῦ θεοῦ καὶ
[4, 7]   τοῦτ´ ἦν αἴτιον τῆς ἀπάτης  τοῖς   ἄλλοις ἅπασι τοῖς συγγράψασι τὰς
[4, 22]   ἰσοπολιτείας ἐπέτρεψε. κελεύσας γὰρ ἅμα  τοῖς   ἄλλοις ἅπασιν ἐλευθέροις καὶ τούτους
[4, 33]   φανερῶς ἀπέκτειναν, ὑμῖν δὲ καὶ  τοῖς   ἄλλοις αὐτοῦ συγγενέσιν ἐπιβουλεύειν ἐλέγοντο
[4, 4]   αὐτὸν τὴν ἀρχὴν κατάσχωσιν, οὐδὲ  τοῖς   ἄλλοις αὐτοῦ φίλοις καὶ συγγενέσιν
[4, 22]   τῶν κοινῶν αὐτοῖς μετέχειν, ὧν  τοῖς   ἄλλοις δημοτικοῖς. ~Ἀχθομένων δὲ τῶν
[4, 6]   ἃς οὔτε Φαβίῳ συγκατεθέμην οὔτε  τοῖς   ἄλλοις ἱστορικοῖς, ὅσοι γράφουσιν υἱοὺς
[4, 82]   οἳ τὰ δίκαια τάττειν ἠξίουν  τοῖς   ἄλλοις καὶ πολλοὺς ὑπὲρ ἀρχῆς
[4, 31]   καὶ προσήκει μοι καθάπερ καὶ  τοῖς   ἄλλοις τοῖς διαδεχομένοις τὰ παππῷα,
[4, 48]   ἀνεβόησάν τε πάντες καὶ περὶ  τοῖς   ἀνδράσι δεδιότες ἐλέγχειν τὸ πρᾶγμα
[4, 62]   ἐπιτρέπει τὰς ἐπισκέψεις τῶν χρησμῶν  τοῖς   ἀνδράσι ποιεῖσθαι. συνελόντι δ´ εἰπεῖν
[4, 84]   δῆμος καλούμενος κατὰ λόχους ἐπεκύρωσε  τοῖς   ἀνδράσι τὴν ἀρχήν. καὶ τὰ
[4, 60]   δοκιμωτάτους πρέσβεις πρὸς αὐτόν. ~Τούτοις  τοῖς   ἀνδράσιν ἀφικομένοις εἰς τὴν οἰκίαν
[4, 74]   ἐὰν γένηται σπάνια· θρόνον δὲ  τοῖς   ἀνδράσιν ἐλεφάντινον, ἐν καθεζόμενοι
[4, 42]   ἑταίρους. καὶ οὐδὲ τούτοις μέντοι  τοῖς   ἀνδράσιν οὔτε πράττειν ἐπέτρεπεν οὐδὲν
[4, 60]   μαντικῇ θεωρημάτων ἐρώτησις ὀρθή. ἐδόκει  τοῖς   ἀνδράσιν οὕτω ποιεῖν, καὶ λέγουσιν
[4, 4]   τρέχοντα· εἰ γὰρ ἐπὶ Μαρκίοις  τοῖς   ἀνελοῦσι τὸν πάππον αὐτῶν τὰ
[4, 13]   ἔχει μέγεθος, καὶ διένειμεν αὐτοὺς  τοῖς   ἀνεστίοις Ῥωμαίων οἰκίας κατασκευάσασθαι· ἔνθα
[4, 23]   αὐτῶν κατεγίνωσκεν, εἰ τῆς ἐλευθερίας  τοῖς   ἀξίοις τῶν θεραπόντων μεταδιδόντες, τῆς
[4, 51]   πολλοῖς αἰχμαλώτοις ἔτι ἀκέραια ὄντα  τοῖς   ἀπολωλεκόσιν ἀνεσώθη. ~Ὡς δ´
[4, 24]   ἄλλη παρὰ τῶν ἡγουμένων γίγνοιτο  τοῖς   ἀπόροις τῶν πολιτῶν φιλανθρωπία φέρωσι
[4, 61]   ὅλων πεντεκαίδεκα ποδῶν. ἐπὶ γὰρ  τοῖς   αὐτοῖς θεμελίοις μετὰ τὴν
[4, 30]   οὐ πολλοῦ μετὰ ταῦτα χρόνου  τοῖς   αὐτοῖς πάθεσιν ἀποθνήσκουσιν τε
[4, 48]   ἡγεμόνα ποιοῦνται τοῦ ἔθνους ἐπὶ  τοῖς   αὐτοῖς τοῖς δικαίοις, ἐφ´ οἷς
[4, 70]   ἠράσατο τοῦ βίου γενέσθαι καὶ  τοῖς   αὑτοῦ παισίν, οἵας ἔτυχεν
[4, 24]   παραδεξάμενοι καὶ διαφυλάξαντες ᾤοντο, εἰ  τοῖς   ἀφαιρεθεῖσιν ἐν πολέμῳ τήν τε
[4, 25]   ἔργοις λόγοις, λυπηροὶ δὲ  τοῖς   βαρβάροις καὶ φοβεροί. παρ´ οὗ
[4, 63]   αἰετοὶ συνιόντες εἰς τὸν παρακείμενον  τοῖς   βασιλείοις κῆπον ἔαρος ὥρᾳ νεοττιὰν
[4, 56]   ἄγγελον προῆλθεν εἰς τὸν παρακείμενον  τοῖς   βασιλείοις κῆπον· ἔτυχον δὲ μήκωνες
[4, 65]   πρεσβύτατος ὤν. ὅσα δ´ ὑπάρχει  τοῖς   βασιλεῦσιν ἀγαθά, ὧν ἁπάντων ἔσῃ
[4, 74]   μάλιστα. ~Τῶν τε παρασήμων,  τοῖς   βασιλεῦσιν ἀποδέδοται, πολλῶν ὄντων εἴ
[4, 84]   αἱρεῖται δύο τοὺς πράξοντας ὅσα  τοῖς   βασιλεῦσιν ἐξῆν, Βροῦτόν τε καὶ
[4, 83]   πολέμου· τυραννὶς γὰρ ἅπασιν ἐχθρὰ  τοῖς   βουλομένοις ἐλευθέροις εἶναι. εἰ δέ
[4, 55]   πιστοτάτους ἔπεμπεν ὡς αὐτομόλους φράσοντας  τοῖς   Γαβίοις δι´ ἀπορρήτων, ὅτι πολεμεῖν
[4, 15]   ὀρεινοὺς καὶ πολὺ τὸ ἀσφαλὲς  τοῖς   γεωργοῖς παρέχειν δυνησομένους ὄχθους κρησφύγετα
[4, 19]   διαδοχῆς καὶ βραχείας συντελεῖν εἰσφοράς·  τοῖς   δ´ ἐλάττω τῶν ἱκανῶν κεκτημένοις
[4, 10]   ἐν ἀγορᾷ πάντων ὁρώντων ἀπηρίθμει  τοῖς   δανεισταῖς τὰ χρέα. ταῦτα διαπραξάμενος
[4, 9]   ἐπὶ σώμασιν ἐλευθέροις ἱκανὸν ἡγούμενος  τοῖς   δανεισταῖς τῆς οὐσίας τῶν συμβαλόντων
[4, 23]   ἀνθρώποις ἀγαθῶν οἷς ἔτυχε δωρησομένοις·  τοῖς   δὲ δούλοις ἔτι μείζων ὑπάρξει
[4, 72]   ἀγαθὰ πάντες οἱ πρότεροι βασιλεῖς·  τοῖς   δὲ μηκέτι ποιεῖν ἐφ´ ἑνὶ
[4, 67]   αὐτοῦ σπαίρουσα καὶ ψυχορραγοῦσα ἀποθνήσκει.  τοῖς   δὲ παροῦσι Ῥωμαίων οὕτω δεινὸν
[4, 8]   φυλακῆς τε καὶ φροντίδος ἐποιεῖτο.  τοῖς   δὲ πατρικίοις οὐκ ἦν τὰ
[4, 21]   ἀφῃρημένοις τῶν μὴ ταὐτὰ ποιούντων·  τοῖς   δὲ πένησι τοῖς πολλοστὴν ἔχουσι
[4, 84]   τὸ βουλόμενόν τε καὶ ἐπικελευόμενον,  τοῖς   δὲ πλείοσιν αὐτῶν καὶ δάκρυα
[4, 19]   χρήματα πλείω τῶν ἄλλων εἰσφέρειν·  τοῖς   δὲ τὰ μέτρια καὶ μικρὰ
[4, 14]   ἐνιαυτὸν πελάνους εἰσφερούσης ἑκάστης οἰκίας·  τοῖς   δὲ τὰ περὶ τῶν γειτόνων
[4, 5]   ὀλοφυρομένους τε τὸ πάθος καὶ  τοῖς   δεδρακόσιν ἀπεχθομένους, τελευτῶσα εἶπεν οὐδὲν
[4, 24]   ἀπόροις τῶν πολιτῶν φιλανθρωπία φέρωσι  τοῖς   δεδωκόσι τὴν ἐλευθερίαν· οἱ δὲ
[4, 24]   οἱ δὲ συνίστορες καὶ συνεργοὶ  τοῖς   δεσπόταις γενόμενοι φαρμακειῶν καὶ ἀνδροφονιῶν
[4, 42]   καὶ αὐτοὶ τὴν παρρησίαν ἅμα  τοῖς   δημοτικοῖς ἀφῃρέθησαν, ὠδύροντο μὲν καὶ
[4, 42]   τῶν ἐπὶ Τυλλίου καταλεγέντων, διάφοροι  τοῖς   δημοτικοῖς τέως ὄντες καὶ τὴν
[4, 83]   πόθος, καὶ πᾶσα μεταβολῆς πρόφασις  τοῖς   δι´ ἀνάγκην ταλαιπωροῦσιν ἱκανή· οὕς,
[4, 31]   μοι καθάπερ καὶ τοῖς ἄλλοις  τοῖς   διαδεχομένοις τὰ παππῷα, μὴ μόνον
[4, 70]   διαλλαγήσεσθαι πρὸς τοὺς τυράννους οὔτε  τοῖς   διαλλαττομένοις ἐπιτρέψειν, ἀλλ´ ἐχθρὸν ἡγήσεσθαι
[4, 48]   τοῦ ἔθνους ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς  τοῖς   δικαίοις, ἐφ´ οἷς Ταρκύνιόν τε
[4, 24]   ἔγωγ´ οὖν ἐπίσταμαί τινας ἅπασι  τοῖς   δούλοις συγκεχωρηκότας εἶναι ἐλευθέροις μετὰ
[4, 28]   τὴν φύσιν ἀπονοηθεῖσα καὶ νομίσασα  τοῖς   ἑαυτῆς τρόποις ἁρμόττειν μάλιστα τὸν
[4, 23]   ἀπελευθέρων γινομένους πελάτας τοῖς ἐγγόνοις  τοῖς   ἑαυτῶν καταλείποντας. Τοιαῦτα λέγοντος αὐτοῦ
[4, 30]   βασιλεὺς Ταρκύνιος ἐτελεύτα· προστεθέντων δὴ  τοῖς   ἑβδομήκοντα καὶ πέντε ἔτεσιν ἑτέρων
[4, 9]   ἐπειδὴ δὲ τετελεύτηκε τὸν βίον  τοῖς   ἐγγόνοις αὐτοῦ τὰς ἀμοιβὰς ἀποτίνειν,
[4, 64]   αὐτός τε Κολλατῖνος ἐκλήθη καὶ  τοῖς   ἐγγόνοις ἀφ´ ἑαυτοῦ τὴν αὐτὴν
[4, 34]   αὐτὸς ἔχειν ἀναφαίρετον καὶ ὑμῖν  τοῖς   ἐγγόνοις καταλιπεῖν, καὶ δῆμος
[4, 23]   ἐκ τῶν ἀπελευθέρων γινομένους πελάτας  τοῖς   ἐγγόνοις τοῖς ἑαυτῶν καταλείποντας. Τοιαῦτα
[4, 6]   τὰ λοιπά· τέτταρα γὰρ ἐπὶ  τοῖς   εἴκοσι βεβασίλευκεν Ἄγκος· ἔτη δ´
[4, 30]   Τανακυλλὶς ἔσται πεντεκαίδεκα πρὸς  τοῖς   ἑκατόν. οὕτως ὀλίγον ἐστὶν ἐν
[4, 9]   δίκαια καὶ ὑπέχωσιν οἱ μείζους  τοῖς   ἐλάττοσιν ἐξ ἴσου, νόμους θήσομαι
[4, 22]   πόλιν. δὲ Τύλλιος καὶ  τοῖς   ἐλευθερουμένοις τῶν θεραπόντων, ἐὰν μὴ
[4, 27]   ἀποστάσεως οἱ καλούμενοι Οὐιεντανοὶ καὶ  τοῖς   ἐλθοῦσι παρὰ τοῦ Τυλλίου πρεσβευταῖς
[4, 59]   ἀνθρώπου τό τε πρόσωπον ἔχουσα  τοῖς   ἐμψύχοις ὅμοιον καὶ τὸ καταφερόμενον
[4, 85]   τοῦ τυράννου καὶ τὰ δόξαντα  τοῖς   ἐν ἄστει ποιοῦντες φανερά. ταῦτα
[4, 5]   ἐκ τοῦ δωματίου καὶ παρήγγειλε  τοῖς   ἔνδον εὐτρεπῆ τὰ πρὸς τὴν
[4, 17]   οὐδὲν ἔχοντας ὅπλον ἀκολουθεῖν ἐκέλευσε  τοῖς   ἐνόπλοις· ἦσαν δὲ τῶν τεττάρων
[4, 25]   τι διαπραξάμενος αἰώνιον ἑαυτοῦ μνήμην  τοῖς   ἐπιγινομένοις καταλιπεῖν. ἐφιστὰς δὲ τὴν
[4, 80]   τε καὶ μείζω τὴν πόλιν  τοῖς   ἐπιγινομένοις παρέδοσαν, ἧς αὐτοὶ παρέλαβον;
[4, 3]   Ταρκυνίῳ καὶ ταύτης τῆς δυναστείας  τοῖς   ἐπινικίοις στεφάνοις ἀνεδεῖτο ὑπ´ αὐτοῦ.
[4, 45]   ἐξάγειν οὐ βουλομένους ὑπηκόους εἶναι  τοῖς   ἐπιτάγμασιν, ἀλλ´ ἀπηλλάχθαι τῶν ὁμολογιῶν
[4, 68]   τὴν ἀποικίαν στειλάντων ἀπόγονος, ἐν  τοῖς   ἐπιφανεστάτοις Ῥωμαίων ἀριθμούμενος δι´ ἀρετήν,
[4, 40]   Τυλλίου σώματι, μνήμης δ´ αἰωνίου  τοῖς   ἔργοις αὐτοῦ παρὰ πάντα τὸν
[4, 61]   πρεσβευσάντων ἀκούσας Ταρκύνιος ἐπέστησε  τοῖς   ἔργοις τοὺς τεχνίτας· καὶ τὰ
[4, 56]   εἰς τὴν ἐκείνων πίστιν ἅμα  τοῖς   ἑταίροις κινδυνεύει συλληφθεὶς ὑπό τινων
[4, 38]   μέν τινα διέτριβε κατ´ οἰκίαν  τοῖς   ἑταίροις μόνοις διαλεγόμενος· ἔπειτα γνώμην
[4, 37]   ἐπ´ αὐτὸν ᾤχετο φεύγων ἅμα  τοῖς   ἑταίροις· τὸν δὲ Τύλλιον
[4, 9]   εἰ δ´ πρώτη πεῖρα  τοῖς   ἐχθροῖς αὐτῶν χωρήσει κατὰ νοῦν,
[4, 51]   μεταξὺ χωρίον καταλιπών. δόξαν δὲ  τοῖς   ἡγεμόσι τῶν Σαβίνων μάχην ἕωθεν
[4, 23]   τῇ τύχῃ· ἔπειτ´ εἰ μὴ  τοῖς   ἤθεσι καὶ τοῖς τρόποις ἐξετάζουσι
[4, 14]   τε καὶ συνιερουργεῖν, ὡς κεχαρισμένης  τοῖς   ἥρωσι τῆς τῶν θεραπόντων ὑπηρεσίας·
[4, 50]   μνᾶς ἀργυρίου λαβεῖν, τὸ δὲ  τοῖς   θεοῖς δεκατευθὲν ἀργύριον τετρακοσίων οὐ
[4, 39]   πρώτη μεγάλῃ τῇ φωνῇ καὶ  τοῖς   θεοῖς εὔξατο ἐπὶ τῷ συμφέροντι
[4, 13]   εἰς ἄπειρον ἐκμηκυνομένης πόλεως ὑπόληψιν  τοῖς   θεωμένοις παρέχεται. εἰ δὲ τῷ
[4, 13]   ἀρχὴν διένειμε τὴν δημοσίαν χώραν  τοῖς   θητεύουσι Ῥωμαίων· ἔπειτα τοὺς νόμους
[4, 16]   ἐμείωσε τὸν ὁπλισμὸν οὐ μόνον  τοῖς   θώραξιν, ὥσπερ τῶν δευτέρων, ἀλλὰ
[4, 21]   ἄνδρα διερωτώμενοι τὰς γνώμας ἐν  τοῖς   ἰδίοις ἕκαστοι λόχοις, ἐξηπατῶντο δὲ
[4, 22]   ἐσταλμένους τὸν ψιλικὸν ὁπλισμὸν ἐν  τοῖς   ἰδίοις ἑκάστους λόχοις καθαρμὸν αὐτῶν
[4, 57]   τῷ Σέξτῳ ποιήσασθαι. δὲ  τοῖς   ἰδίοις ἑταίροις τὴν φυλακὴν ἐπιτρέψας
[4, 19]   τότε Ῥωμαῖοι στρατιωτικοὺς μισθούς, ἀλλὰ  τοῖς   ἰδίοις τέλεσιν ἐστρατεύοντο. οὔτε δὴ
[4, 51]   τῇ πρώτῃ ἐφόδῳ· ἔνθα σὺν  τοῖς   ἰδίοις τῶν Σαβίνων χρήμασι καὶ
[4, 15]   οὗ συναριθμηθέντος ὑπὸ τῶν ἐφεστηκότων  τοῖς   ἱεροῖς φανερὸς τῶν ἀνθρώπων
[4, 3]   ἐπὶ Τυρρηνοὺς Ταρκύνιος ἐστράτευσεν, ἐν  τοῖς   ἱππεῦσι τεταγμένος οὕτως ἔδοξεν ἀγωνίσασθαι
[4, 18]   ὀκτὼ καὶ ἐνενήκοντα λόχοι σὺν  τοῖς   ἱππεῦσι· τὴν δὲ δευτέραν εἴκοσι
[4, 21]   φυλαττόμενος ὑπὸ Ῥωμαίων· ἐν δὲ  τοῖς   καθ´ ἡμᾶς κεκίνηται χρόνοις καὶ
[4, 24]   ἐργασιῶν συναχθέντα. ἀλλ´ οὐκ ἐν  τοῖς   καθ´ ἡμᾶς χρόνοις οὕτω ταῦτ´
[4, 43]   γνώμης ἐλάμβανον· ἔπειθ´ οὓς αἴσθοιντο  τοῖς   καθεστηκόσι πράγμασιν ἀχθομένους κατεμήνυον πρὸς
[4, 2]   καὶ τεκεῖν τὸν Τύλλιον ἐν  τοῖς   καθήκουσι χρόνοις. τοῦτο τὸ μύθευμα
[4, 82]   δεήσεις καὶ ἀράς, ἵνα τιμωροὶ  τοῖς   κακοῖς αὐτῆς γένοιντο καὶ τὸ
[4, 69]   ἀνόητα πολλὰ καὶ πράττων ὅμοια  τοῖς   κατ´ ἀλήθειαν ἠλιθίοις. καὶ δὴ
[4, 25]   πραγμάτων ὠφελείας, ἐξ ὧν μακαρισμοὶ  τοῖς   κατασκευασαμένοις ἠκολούθουν μόνον, ἐπαίνου δὲ
[4, 82]   γένοιντο καὶ τὸ κεκρυμμένον ὑπὸ  τοῖς   κόλποις ξίφος σπασαμένη τοῦ πατρὸς
[4, 29]   γε καὶ ῥώμη πάρεστιν, οἵα  τοῖς   κράτιστα πεφυκόσι, καὶ μορφὴ τοῦ
[4, 37]   ἀρχῆς ἔφησεν ἀφίστασθαι καὶ ἀποδιδόναι  τοῖς   κυρίοις, παρ´ ὧν αὐτὴν ἔλαβεν.
[4, 28]   οὕτως οἰόμενος αὐτὰς μάλιστα συνοίσεσθαι  τοῖς   λαβοῦσιν. ἔτυχε δὲ τῶν γαμβρῶν
[4, 24]   ἄλλαις ὠφελείαις καὶ τοὺς δορυαλώτους  τοῖς   λαβοῦσιν ἔχειν πριαμένοις παρ´
[4, 47]   τῶν πολλῶν σφόδρα κινηθέντων ἐπὶ  τοῖς   λόγοις αἰτησάμενος εἰς ἀπολογίαν
[4, 21]   οὐχ παρὼν καιρὸς ἁρμόττων  τοῖς   λόγοις. ~Τότε δ´ οὖν
[4, 66]   οὐδένα τῶν ἀσπαζομένων οὔτ´ ἀποκρινομένη  τοῖς   μαθεῖν βουλομένοις, τι πέπονθεν,
[4, 54]   φιλεῖ συμβαίνειν ταῖς πόλεσιν ἐν  τοῖς   μακροῖς πολέμοις δῃουμένης διὰ τὰς
[4, 11]   συνομωμόκασι κατάγειν τοὺς φυγάδας καὶ  τοῖς   Μαρκίου παισὶ τὴν βασιλείαν ἀποδιδόναι,
[4, 69]   λύσιν βουλόμενος συνέπεμψε κἀκεῖνον ἅμα  τοῖς   μειρακίοις δεηθεῖσιν, ἵνα κατασκώπτειν τε
[4, 69]   συγγενής, ἀλλ´ ἵνα γέλωτα παρέχῃ  τοῖς   μειρακίοις λέγων τ´ ἀνόητα πολλὰ
[4, 29]   φρονεῖν; ἀλλὰ πάντες ἴσασιν, ὅτι  τοῖς   μὲν ἀρχαίοις ὑμῶν προγόνοις Ἕλλησιν
[4, 72]   παρὰ πολλῶν λόγοι. ἐδόκει δὲ  τοῖς   μὲν βασιλικὴν αὖθις καταστήσασθαι πολιτείαν
[4, 23]   τοῖς φαυλοτάτοις εἶναι πρόδηλα, ὅτι  τοῖς   μὲν δεσπόταις πολλὴ φροντὶς ἔσται
[4, 42]   ἀναιρουμένους καὶ τοὺς ἐξελαυνομένους ἀφαιρούμενος  τοῖς   μὲν κατηγόροις μικράν τινα μοῖραν
[4, 21]   τελευταίους καλεῖσθαι. γενομένου δὲ τούτου  τοῖς   μὲν πλουσίοις τοῖς πολλὰ δαπανωμένοις
[4, 40]   κατὰ τοὺς νόμους πρᾶξαι διαβολὰς  τοῖς   μετὰ ταῦτ´ ἔργοις, παρέσχε τε
[4, 45]   ~Λογιζόμενος δ´ Ταρκύνιος, ὅτι  τοῖς   μὴ κατὰ νόμους λαβοῦσι τὰς
[4, 44]   ἐργασίας, μέγιστον οἰόμενος εἶναι κίνδυνον  τοῖς   μονάρχοις, ὅταν οἱ πονηρότατοι τῶν
[4, 27]   χώρας τιμωρησάμενος, ἣν κατεκληρούχησε Ῥωμαίων  τοῖς   νεωστὶ προσεληλυθόσι πρὸς τὴν πολιτείαν.
[4, 17]   μὲν τοῖς πρεσβυτέροις, δὲ  τοῖς   νεωτέροις ἀκολουθῶν λόχος. οἱ δὲ
[4, 16]   καθ´ ἡλικίας, δέκα λόχους ἀποδοὺς  τοῖς   νεωτέροις καὶ δέκα τοῖς πρεσβυτέροις.
[4, 23]   βασιλεῖς ἅπασι μεταδεδωκέναι τῆς πολιτείας  τοῖς   ξένοις. εἰ δὲ καὶ τοῦτον
[4, 23]   αὐτοὺς ἔφη καὶ ἀμαθὲς ἅπασι  τοῖς   ξένοις ἐπιτρέποντας τῆς πόλεως μετέχειν
[4, 50]   πόλεως ἐγκρατὴς τοὺς μὲν ἐν  τοῖς   ὅπλοις διέφθειρε, γυναῖκας δ´ αὐτῶν
[4, 50]   προσδεχόμενοι τὸν πόλεμον καὶ ἐν  τοῖς   ὅπλοις. συνάψας δ´ αὐτοῖς μάχην
[4, 9]   ἀντὶ τούτων ὀφειλομένας ἐμοὶ χάριτας  τοῖς   παιδίοις ἀποδοῦναι τούτοις. οὐ γὰρ
[4, 4]   τοῦτό σοι συναγωνισαμένης, πατρὸς εὔνοιαν  τοῖς   παιδίοις τοῖςδε παρασχέσθαι· ὅταν δ´
[4, 75]   γνώμην εἰσηγήσομαι· φεύγειν Ταρκύνιον ἅμα  τοῖς   παισὶ καὶ τῇ γυναικὶ πόλεώς
[4, 14]   ἡμέραις τῶν Κρονίων, σεμνὴν ἐν  τοῖς   πάνυ καὶ πολυτελῆ, Κομπιτάλια προσαγορεύοντες
[4, 15]   ἑορτήν τινα καὶ ταύτην ἐν  τοῖς   πάνυ τιμίαν καταστησάμενος, τὰ καλούμενα
[4, 17]   τοὺς ἰδίους ἕκαστοι λόχους εὐπειθεῖς  τοῖς   παραγγελλομένοις παρείχοντο. ~Αὕτη μὲν
[4, 75]   ἐπ´ αὐτοῖς οἴομαι δεῖν ποιῆσαι  τοῖς   παραληψομένοις τὴν ἀρχήν. σκοπεῖσθαι μέντοι
[4, 5]   στενωπόν, καὶ πρῶτον μὲν ἐδήλωσε  τοῖς   παροῦσι τοὺς βουλεύσαντας ἐπὶ τῷ
[4, 10]   ἀρχήν· τότε δὲ στέργειν ἐπὶ  τοῖς   παροῦσιν ᾤοντο δεῖν καὶ μηδὲν
[4, 11]   ῥάβδους καὶ δότε, εἰ βούλεσθε,  τοῖς   πατρικίοις· ἐγὼ δ´ ὑμῖν οὐκ
[4, 43]   πολλούς, οἳ συγκαθιέντες εἰς ὁμιλίαν  τοῖς   πέλας καὶ ἔστιν ὅτε κατὰ
[4, 11]   ἀλλ´ οὐχ ὥσπερ ἀργυρωνήτοις παραχρήσονται  τοῖς   πένησιν, ποιοῦσι νῦν. καὶ
[4, 13]   περίβολον τῆς πόλεως τοὺς δύο  τοῖς   πέντε προσθεὶς λόφοις, ὀρνιθευσάμενός τε
[4, 67]   τὸ ξιφίδιον, κατέκρυπτεν ὑπὸ  τοῖς   πέπλοις, καὶ μίαν ἐνέγκασα διὰ
[4, 75]   τοῖς πολίταις δότω· ἐὰν δὲ  τοῖς   πλείοσι δόξῃ λόχοις κυρίαν εἶναι
[4, 45]   καθημένοις χρόνος καὶ ἐδόκει  τοῖς   πλείοσιν ὕβρις εἶναι τὸ πρᾶγμα,
[4, 21]   τὸ πολίτευμα καταστησάμενος καὶ πλεονέκτημα  τοῖς   πλουσίοις τηλικοῦτο δοὺς ἔλαθε τὸν
[4, 20]   τρόπον ἅπαν ἐπιθεὶς τὸ βάρος  τοῖς   πλουσίοις τῶν τε κινδύνων καὶ
[4, 16]   ἦν· χώραν δὲ κατεῖχεν ἐν  τοῖς   πολέμοις τὴν προαγωνιζομένην τῆς φάλαγγος
[4, 75]   ἡγεμονίαν καὶ ψῆφον ὑπὲρ αὐτῶν  τοῖς   πολίταις δότω· ἐὰν δὲ τοῖς
[4, 36]   ἐξουσίᾳ διετέλεσε καὶ φιλάνθρωπος ἅπασι  τοῖς   πολίταις ὡς πατὴρ πρᾷος υἱοῖς
[4, 25]   Τύλλιος οὐκ ἐν τούτοις μόνον  τοῖς   πολιτεύμασι δημοτικὸς ὢν ἐδήλωσεν, ἐν
[4, 21]   δὲ τούτου τοῖς μὲν πλουσίοις  τοῖς   πολλὰ δαπανωμένοις καὶ μηδεμίαν ἀνάπαυσιν
[4, 40]   τρόπος, ὅστις ἦν, ἠγνοεῖτο  τοῖς   πολλοῖς· ἔλεγον δ´ οἱ μὲν
[4, 70]   ἑαυτοῦ λέγειν, ὅτι τὴν δοκοῦσαν  τοῖς   πολλοῖς μωρίαν οὐκ εἶχεν ἀληθινήν,
[4, 74]   τινα λυπηρὰς ὄψεις καὶ ἐπιφθόνους  τοῖς   πολλοῖς παρέχεται, τὰ μὲν μειῶσαι,
[4, 51]   ἦν δ´ ἄπορος σωτηρία  τοῖς   πολλοῖς περιεχομένοις κύκλῳ ὑπ´ ἐχθρῶν,
[4, 21]   ταὐτὰ ποιούντων· τοῖς δὲ πένησι  τοῖς   πολλοστὴν ἔχουσι τῶν πολιτικῶν μοῖραν
[4, 47]   ἐσκόπει μετ´ ἐκείνων, τίνα χρηστέον  τοῖς   πράγμασι τρόπον. οἱ μὲν οὖν
[4, 7]   καὶ δέκα ἐτῶν, αὐτὸς ἐν  τοῖς   πράγμασιν ἐξεταζόμενος, ὥς φασι, παρὰ
[4, 47]   τούτων μὲν οὐδενὸς ἔφη δεῖν  τοῖς   πράγμασιν, ἰδίαν δὲ γνώμην ἀπεδείκνυτο
[4, 17]   διῃρημένοι καθ´ ἡλικίαν, μὲν  τοῖς   πρεσβυτέροις, δὲ τοῖς νεωτέροις
[4, 16]   ἀποδοὺς τοῖς νεωτέροις καὶ δέκα  τοῖς   πρεσβυτέροις. χώρα δὲ καὶ στάσις
[4, 84]   ἡδοναῖς ἐκέκραντο, αἱ μὲν ἐπὶ  τοῖς   προγεγονόσι δεινοῖς, αἱ δ´ ἐπὶ
[4, 75]   φέρειν εἰς τὸν δῆμον, ὡς  τοῖς   προγόνοις ἡμῶν ποιεῖν ἔθος ἦν,
[4, 16]   μάχαις μετὰ τοὺς ἐφεστῶτας  τοῖς   προμάχοις. ~Ἀφελὼν δὲ πάλιν ἐκ
[4, 14]   τῶν γειτόνων ἱερὰ συντελοῦσιν ἐν  τοῖς   προνωπίοις οὐ τοὺς ἐλευθέρους, ἀλλὰ
[4, 84]   προγεγονόσι δεινοῖς, αἱ δ´ ἐπὶ  τοῖς   προσδοκωμένοις ἀγαθοῖς, καὶ θυμοὶ συνεξέπιπτον
[4, 41]   μή τινα καλέσειεν αὐτός· οὔτε  τοῖς   προσιοῦσιν εὐμενὴς οὐδὲ πρᾷος ἦν,
[4, 10]   οὐκέτι τοὺς αὐτούς, ἀλλ´ ἐναντίους  τοῖς   προτέροις ἐλάμβανον. ἐν ἀρχαῖς μὲν
[4, 16]   καὶ διεῖλε τὸν αὐτὸν τρόπον  τοῖς   προτέροις καθ´ ἡλικίας, δέκα λόχους
[4, 17]   δὲ τῶν ὑπερηλίκων κατὰ ταὐτὰ  τοῖς   προτέροις. ὅπλα δὲ φέρειν ἔταξεν
[4, 75]   μηδενὸς ἀφαιρουμένους αὐτὸν ὧν ἐν  τοῖς   πρότερον καιροῖς κύριος ἦν. οὕτω
[4, 40]   ἔχει τἀληθὲς οὕτως. ἐν γὰρ  τοῖς   πρότερον χρόνοις, ὁπότε βασιλεὺς ἀποθάνοι,
[4, 18]   ὀκτωκαίδεκα λόχους καὶ προσένειμεν αὐτοὺς  τοῖς   πρώτοις τῶν φαλαγγιτῶν ὀγδοήκοντα λόχοις·
[4, 24]   εἰκῆ τὰ καλά. ἐτύγχανον δὴ  τοῖς   Ῥωμαίοις αἱ τῶν θεραπόντων κτήσεις
[4, 24]   δοκεῖ διελθεῖν, ὡς εἶχε τότε  τοῖς   Ῥωμαίοις τὰ περὶ τοὺς δούλους
[4, 24]   εἶναί μοι πρὸς τοὺς ἐπιτιμῶντας  τοῖς   Ῥωμαίων ἔθεσιν εἰπεῖν. ~Ὁ δὲ
[4, 18]   πάλιν εἴκοσι καὶ δύο σὺν  τοῖς   σαλπισταῖς καὶ βυκανισταῖς· τὴν δὲ
[4, 62]   ἐν οἷς εὑρίσκονταί τινες ἐμπεποιημένοι  τοῖς   Σιβυλλείοις, ἐλέγχονται δὲ ταῖς καλουμέναις
[4, 48]   τὴν κατάλυσιν αὐτοῦ καταλαμβάνουσιν ἐν  τοῖς   σκευοφόροις τὰ κατακρυφθέντα ὑπὸ τῶν
[4, 47]   δεσπότου καὶ ἀποθέσθαι κρύψαντας ἐν  τοῖς   σκευοφόροις. τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ
[4, 35]   πάντ´ ἀφῶ καὶ ὁμόσε χωρήσω  τοῖς   σοῖς λόγοις, εἴ σε παρακαταθήκην
[4, 29]   γυνή σοι σύνεστι μηδὲν ἐοικυῖα  τοῖς   σοῖς τρόποις, σε κηλοῦσα
[4, 50]   κατασκευὴν ἱεροῦ τὰ λοιπὰ χρήματα  τοῖς   στρατιώταις διεῖλεν. οὕτω δ´ ἄρα
[4, 50]   θεραπόντων πλῆθος οὐδ´ ἀριθμηθῆναι ῥᾴδιον  τοῖς   στρατιώταις ἐπέτρεψεν ἀπάγεσθαι τήν τ´
[4, 7]   τῆς ἀπάτης τοῖς ἄλλοις ἅπασι  τοῖς   συγγράψασι τὰς Ῥωμαϊκὰς ἱστορίας. προειρημένων
[4, 57]   δὲ ποιήσαντι αὐτῷ τε καὶ  τοῖς   συλλαβομένοις τοῦ ἔργου χωρὶς τῶν
[4, 55]   θέλωσι διαλύσασθαι. ~Ἀδημονοῦντος δ´ ἐπὶ  τοῖς   συμβεβηκόσι τοῦ Ταρκυνίου καὶ οὔτε
[4, 76]   καλοῦντες· ἀναβὰς Βροῦτος, ἔνθα  τοῖς   συνάγουσι τὰς ἐκκλησίας δημηγορεῖν ἔθος
[4, 70]   μέχρι θανάτου τῇ τυραννίδι καὶ  τοῖς   συναγωνιζομένοις αὐτῇ διεχθρεύσειν. εἰ δὲ
[4, 26]   ἐν ταύτῃ τά τε δόξαντα  τοῖς   συνέδροις καὶ τὰς μετεχούσας τῆς
[4, 9]   ἀποτίνειν, καὶ μὴ συγκατορύττειν ἅμα  τοῖς   σώμασι τῶν εὐεργετῶν καὶ τὴν
[4, 72]   καὶ τὰς στάσεις τὰς γινομένας  τοῖς   ταπεινοῖς πρὸς τοὺς ὑπερέχοντας ἐλευθέρᾳ
[4, 46]   τὴν αὐτὴν εἶναι δωρεὰν καὶ  τοῖς   Ταρκυνίου ἐγγόνοις, τὸν δ´ ἀξιοῦντα
[4, 64]   εἴ γε τὴν αὐτὴν εἶχε  τοῖς   Ταρκυνίου παισὶν ἡλικίαν, ὡς Φάβιός
[4, 63]   νομῆς ἀμύττοντές τε καὶ παίοντες  τοῖς   ταρσοῖς ἀπὸ τοῦ φοίνικος ἀπήλασαν.
[4, 19]   ἅπαντας ἐκέλευεν εἰσφέρειν. συνέβαινεν οὖν  τοῖς   τὰς μεγίστας ἔχουσιν οὐσίας ἐλάττοσι
[4, 20]   καὶ ἦσαν οἱ τἀλάχιστα κεκτημένοι  τοῖς   τὰς μεγίστας ἔχουσιν οὐσίας ἰσόψηφοι·
[4, 44]   καὶ τὰς παστάδας ἐγείροντες, καὶ  τοῖς   ταῦτα πράττουσι χειροτέχναις ὑπηρετοῦντες χαλκοτύποι
[4, 7]   καὶ τῶν τέκνων γένεσις  τοῖς   ταύτην ἔχουσι τὴν ἡλικίαν ἄπιστος·
[4, 19]   κινδυνεύοντας ἄθλων μείζονας ὑπομένειν κακοπαθείας  τοῖς   τε σώμασι καὶ τοῖς χρήμασι,
[4, 50]   καὶ περιεχαράκου καὶ προσβολὰς ἐποιεῖτο  τοῖς   τείχεσι συνεχεῖς. οἱ δ´ ἔνδον
[4, 22]   βίους Ῥωμαίων ἀριθμός, ὡς ἐν  τοῖς   τιμητικοῖς φέρεται γράμμασιν, ἐπὶ μυριάσιν
[4, 17]   προσέκειντο δ´ οἱ μὲν χειροτέχναι  τοῖς   τὸ δεύτερον ἔχουσι τίμημα διῃρημένοι
[4, 23]   εἰ μὴ τοῖς ἤθεσι καὶ  τοῖς   τρόποις ἐξετάζουσι τοὺς ἀξίους τῶν
[4, 29]   καὶ τὸ φιλοκίνδυνον ἔνεστί σου  τοῖς   τρόποις, ὧν μάλιστα τῷ βασιλεύειν
[4, 71]   τὰ ἐν τῇ πόλει πάντα  τοῖς   τυράννοις ἐστὶν ἀλλότρια, πρόθυμοι περὶ
[4, 83]   φόβος καθέξων ἔσται παρὰ  τοῖς   τυράννοις, οὐ χάρις, οὐχ ἕτερόν
[4, 31]   τὴν βασιλείαν ἀποδεδωκέναι παραδείγμασι χρώμενον  τοῖς   τῶν καλῶν καὶ ἀγαθῶν ἐπιτρόπων
[4, 23]   κοινότατα ὁρᾶν ἔφασκεν, καὶ  τοῖς   φαυλοτάτοις εἶναι πρόδηλα, ὅτι τοῖς
[4, 18]   δευτέραν εἴκοσι καὶ δύο σὺν  τοῖς   χειροτέχναις· τὴν δὲ τρίτην εἴκοσι·
[4, 23]   μὴ ξενικοῖς στρατεύμασι καταμισθοφοροῦσα συνεξαναλωθῇ  τοῖς   χρήμασι· καὶ διὰ τοῦτ´ ἔφη
[4, 37]   αὐτῷ τὸν πάππον ἀποθνήσκοντα σὺν  τοῖς   χρήμασι καὶ τὴν ἀρχήν, τὸν
[4, 31]   οἶκον τοῦ πάππου παρεδίδους, ἅμα  τοῖς   χρήμασι καὶ τὴν βασιλείαν ἀποδεδωκέναι
[4, 19]   κακοπαθείας τοῖς τε σώμασι καὶ  τοῖς   χρήμασι, τοὺς δὲ περὶ ἐλαττόνων
[4, 4]   ἐὰν μὲν ὑπομείνωσι τὰς κρίσεις,  θανάτοις,   ἐὰν δ´ ἐρήμους ἀφῶσιν,
[4, 42]   τὸ κράτιστον τῆς βουλῆς μέρος  θανάτοις   τε καὶ ἀειφυγίαις, ἑτέραν βουλὴν
[4, 23]   ὁρᾶν ἔφασκεν, καὶ τοῖς  φαυλοτάτοις   εἶναι πρόδηλα, ὅτι τοῖς μὲν
[4, 27]   ἔθνος αὐτῷ συνέστησαν, καὶ τρισὶν  ἐπιφανεστάτοις   κοσμηθεὶς θριάμβοις τελευτῶν ἠνάγκασε τοὺς
[4, 68]   ἀποικίαν στειλάντων ἀπόγονος, ἐν τοῖς  ἐπιφανεστάτοις   Ῥωμαίων ἀριθμούμενος δι´ ἀρετήν, μήτηρ
[4, 52]   ἐπολεμήθη· καὶ παθήμασι χαλεποῖς καὶ  ἀπροσδοκήτοις   μέγας. ἀφ´ ὧν δ´ αἰτιῶν
[4, 11]   καὶ λαμβάνοντες, ἀλλ´ οὐχ ὥσπερ  ἀργυρωνήτοις   παραχρήσονται τοῖς πένησιν, ποιοῦσι
[4, 34]   βασιλείαν πάππος ὑμῶν ἐπὶ  ῥητοῖς   τισι παρέλαβεν, ὥστε καὶ αὐτὸς
[4, 83]   καὶ βωμοὺς μιαίνει Ταρκύνιος ταῖς  αἱμοφύρτοις   χερσὶ καὶ παντὸς ἐμφυλίου γεμούσαις
[4, 24]   τε πατρίδα καὶ τὴν ἐλευθερίαν  χρηστοῖς   γενομένοις περὶ τοὺς καταδουλωσαμένους
[4, 23]   δούλοις ἔτι μείζων ὑπάρξει προθυμία  χρηστοῖς   εἶναι περὶ τοὺς δεσπότας, ἐὰν
[4, 5]   ὡς δ´ οὐχ ὑπήκουον, ἐπικηρύξας  αὐτοῖς   ἀϊδίους φυγὰς καὶ τὰς οὐσίας
[4, 43]   τυραννίδος βαρείας ἐσομένης, σφίσι δ´  αὐτοῖς   ἀκινδύνου. ἧκε δὲ κἀκείνοις οὐ
[4, 10]   κατὰ νόμους ἄρχειν. ἔδοξεν οὖν  αὐτοῖς   ἄμεινον εἶναι κλέπτοντα τὴν ἀρχὴν
[4, 71]   καταλῦσαι τὴν μοναρχίαν ψῆφόν τ´  αὐτοῖς   ἀναδῶμεν ὑπὲρ τοῦ μηκέτι Ῥωμαίων
[4, 69]   ἀρχὴν παραλαβεῖν, δὲ θεὸς  αὐτοῖς   ἀνεῖλε, τῷ πρώτῳ τὴν μητέρα
[4, 50]   προῄεσαν ἐκ τῆς πόλεως, παραστρατοπεδεύσας  αὐτοῖς   ἀπετάφρευέ τε καὶ περιεχαράκου καὶ
[4, 83]   ἑκάστῳ ψυχῆς. ταῦτά τ´ οὖν  αὐτοῖς   ἀποδώσειν, ἐὰν ἀποστῶσι τῶν τυράννων,
[4, 50]   ἅπασι λυπηροὶ καὶ βαρεῖς, ἐγκαλῶν  αὐτοῖς   ἁρπαγάς τινας καὶ λῃστείας, ὑπὲρ
[4, 75]   καιροῖς κύριος ἦν. οὕτω γὰρ  αὐτοῖς   ἀσφαλέστατα καὶ κάλλιστα ἕξει τὰ
[4, 45]   κοινῶν καὶ μεγάλων πραγμάτων σὺν  αὐτοῖς   βουλευσόμενος. οἱ μὲν δὴ παρῆσαν,
[4, 69]   δυσίατος εἰς τὰς κυούσας γυναῖκας  αὐτοῖς   βρέφεσιν ἀποκτείνουσα τὰς μητέρας ἐν
[4, 4]   Μαρκίου παίδων ἀρξάμενος καὶ πρόθες  αὐτοῖς   δίκας· τιμωρησάμενος δὲ τούτους ἅπαντας,
[4, 51]   Φιδήνην· καὶ εἰ μή τις  αὐτοῖς   δύναμις ἐναντιωθήσεται, πάντα οἰχήσεται τἀκεῖ.
[4, 10]   φανερῶς λαβόντα κατέχειν. ἀλλ´ οὐδὲν  αὐτοῖς   ἐγένετο προὔργου τῶν λελογισμένων· οὕτω
[4, 23]   τῆς πολιτείας φθονοῦσι· συνεβούλευέ τ´  αὐτοῖς,   εἰ μὲν πονηροὺς νομίζουσι, μὴ
[4, 12]   παρῆκε τὸν καιρόν, ἀλλὰ πολλὰς  αὐτοῖς   εἰδέναι φήσας χάριτας, ὅτι μέμνηνται
[4, 5]   δεδρακόσιν ἀπεχθομένους, τελευτῶσα εἶπεν οὐδὲν  αὐτοῖς   ἐκ τῶν ἀνοσίων ἐπιβουλευμάτων γεγονέναι
[4, 23]   τοῦτον καταστήσονται τὸν νόμον, πολλὴν  αὐτοῖς   ἔλεγεν ἐκ τῶν ἐλευθερουμένων ἐπιτραφήσεσθαι
[4, 14]   γειτόνων ἥρωσι προνωπίοις καὶ θυσίας  αὐτοῖς   ἐνομοθέτησεν ἐπιτελεῖσθαι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν
[4, 8]   τῆς παρανόμου ἀρχῆς, καὶ ἐδόκει  αὐτοῖς,   ἐπειδὰν πρῶτον εἰς τὸ συνέδριον
[4, 51]   καταστάντες ἐμάχοντο, καὶ ἦν ἰσόρροπος  αὐτοῖς   ἐπὶ πολὺν χρόνον ἀγών·
[4, 58]   κεκομισμένων πίστιν. καὶ ἵνα μηδὲν  αὐτοῖς   ἔτι δεῖμα περὶ τοῦ μέλλοντος
[4, 58]   τρόπου μεταλαβὼν τήν τε πόλιν  αὐτοῖς   ἔφη τὴν ἰδίαν ἀποδιδόναι καὶ
[4, 84]   εἰς τὸ πεδίον, ἔνθα σύνηθες  αὐτοῖς   ἦν ἀρχαιρεσιάζειν, ἔχοντας τὰ ὅπλα
[4, 75]   τὴν γνώμην οἱ πολῖται, δηλώσας  αὐτοῖς   ἣν διανοούμεθα καταστήσασθαι πολιτείαν μεσοβασιλέα
[4, 9]   καταλελεῖφθαι τῶν παιδίων καὶ βεβαιοῦτε  αὐτοῖς   ἣν πάππος κατέλιπεν ἀρχήν.
[4, 61]   πεντεκαίδεκα ποδῶν. ἐπὶ γὰρ τοῖς  αὐτοῖς   θεμελίοις μετὰ τὴν ἔμπρησιν
[4, 62]   ἐπιφανεῖς δύο προχειρισάμενος καὶ δημοσίους  αὐτοῖς   θεράποντας δύο παραζεύξας ἐκείνοις ἀπέδωκε
[4, 73]   μετριωτέραν τινὰ καὶ φιλανθρωποτέραν ἐπ´  αὐτοῖς   θέσθαι προσηγορίαν. ἔπειτα μὴ ποιεῖν
[4, 15]   καὶ φανερά, βωμοὺς ἐκέλευσεν  αὐτοῖς   ἱδρύσασθαι θεῶν ἐπισκόπων τε καὶ
[4, 26]   ἐπιφάνειαν προῆλθον. τοιαῦτα διεξελθὼν συνεβούλευεν  αὐτοῖς   ἱερὸν ἄσυλον ἀπὸ κοινῶν ἀναλωμάτων
[4, 54]   ἦν ἐρυμνὰ τειχίζοντες φρουρὰν ἐν  αὐτοῖς   καθιστάναι καταφυγῆς τῶν γεωργῶν ἕνεκα·
[4, 59]   ἐὰν κρατήσῃ τῇ μάχῃ, ναοὺς  αὐτοῖς   κατασκευάσειν· καὶ τὸν μὲν σκόπελον,
[4, 67]   ἁπάντων γενέσθαι φωνήν, ὡς μυριάκις  αὐτοῖς   κρεῖττον εἴη τεθνάναι περὶ τῆς
[4, 10]   καὶ μηδὲν πολυπραγμονεῖν. εἰσῄει γὰρ  αὐτοῖς   λογισμός, ὅτι τῆς μὲν βουλῆς,
[4, 50]   ἐν τοῖς ὅπλοις. συνάψας δ´  αὐτοῖς   μάχην περὶ τὰ μεθόρια καὶ
[4, 22]   καὶ πάντων ἀπέδωκε τῶν κοινῶν  αὐτοῖς   μετέχειν, ὧν τοῖς ἄλλοις δημοτικοῖς.
[4, 6]   τῶν ἑαυτῆς τέκνων ἣν κατέλιπεν  αὐτοῖς   πατὴρ ἀρχήν, τῷ δ´
[4, 61]   τὴν αὐτὴν ἐφύλαττον ἀπόκρισιν, ὥσπερ  αὐτοῖς   τοῦ μάντεως ὑπέθετο υἱός,
[4, 76]   εἰς τὴν ἀγοράν. ἠκολούθουν δ´  αὐτοῖς   οἱ θεράποντες ἐπὶ κλίνης μέλασιν
[4, 75]   γὰρ εἰς καιρὸν ὀξύν· ἐπ´  αὐτοῖς   οἴομαι δεῖν ποιῆσαι τοῖς παραληψομένοις
[4, 58]   γράμμασιν ἀρχαϊκοῖς ἐπιγεγραμμένη τὰς γενομένας  αὐτοῖς   ὁμολογίας. ταῦτα πράξας καὶ βασιλέα
[4, 4]   πάσῃ δυνάμει καὶ μεθ´ ὅπλων  αὐτοῖς   ὁμόσε χωροῦντας, ἐὰν ἄρα καὶ
[4, 62]   τὰ Σιβύλλεια θέσφατα. χρῶνται δ´  αὐτοῖς,   ὅταν βουλὴ ψηφίσηται, στάσεως
[4, 30]   πολλοῦ μετὰ ταῦτα χρόνου τοῖς  αὐτοῖς   πάθεσιν ἀποθνήσκουσιν τε πρεσβυτέρα
[4, 79]   ἀναμείνας, ἕως κατὰ φύσιν  αὐτοῖς   παραγένηται θάνατος. ~Ἀλλὰ τί τούτοις
[4, 62]   κατὰ πόλιν πραγματειῶν, καὶ δημοσίους  αὐτοῖς   παρακαθίστησιν, ὧν χωρὶς οὐκ ἐπιτρέπει
[4, 64]   Ῥώμης φυγάδας ὑπεδέχετο καὶ συνέπραττεν  αὐτοῖς   περὶ καθόδου· ὡς δὲ τἀληθὲς
[4, 67]   περιορᾶν. ἦν δέ τις ἐν  αὐτοῖς   Πόπλιος Οὐαλέριος ἑνὸς τῶν ἅμα
[4, 5]   ἁπάντων δεξαμένων τότε τὸν Τύλλιον  αὐτοῖς   συνίστησιν ὡς ὑπὸ τοῦ βασιλέως
[4, 25]   εἶναι δικαστάς, ὅρους καὶ κανόνας  αὐτοῖς   τάξας, οὓς αὐτὸς ἔγραψε νόμους.
[4, 34]   συναγαγὼν ἅπαντας εἰς ἐκκλησίαν ἀπεδίδουν  αὐτοῖς   τὴν ἀρχὴν ἀντὶ τῆς ἐπιφθόνου
[4, 62]   τοὺς οἰωνοσκόπους μετεπέμψατο καὶ διηγησάμενος  αὐτοῖς   τὸ πρᾶγμα, τί χρὴ πράττειν,
[4, 46]   δεινῶν τεκμαιρομένους, συμβήσεται παθεῖν  αὐτοῖς.   ~Τοιαύτῃ καταδρομῇ τοῦ Τύρνου χρησαμένου
[4, 48]   ποιοῦνται τοῦ ἔθνους ἐπὶ τοῖς  αὐτοῖς   τοῖς δικαίοις, ἐφ´ οἷς Ταρκύνιόν
[4, 11]   μὴ λέγω, ὅτι Μάρκιοι συλλαμβανόντων  αὐτοῖς   τῶν πατρικίων κατασχόντες τὰ πράγματα
[4, 42]   νομίζοντες ἀγαθῷ γενήσεσθαι· τοιαύτας γὰρ  αὐτοῖς   ὑπέτεινεν Ταρκύνιος ὑποσχέσεις ἐξαπατῶν
[4, 71]   ἔσται τρόπος. καὶ Βροῦτος  αὐτοῖς   ὑποτίθεται τοιάδε· Πρῶτον μὲν διὰ
[4, 62]   καὶ φαντασμάτων μεγάλων καὶ δυσευρέτων  αὐτοῖς   φανέντων, οἷα πολλάκις συνέβη. οὗτοι
[4, 11]   δίκας ἐρήμους ἐκλιπόντας καὶ φυγῆς  ἑαυτοῖς   τιμησαμένους πυρὸς καὶ ὕδατος εἴργειν
[4, 82]   ἡμῖν, δημόται, βιωτὸν ἐν  τοιούτοις   καλινδουμένοις κακοῖς, ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν
[4, 33]   ἀλλότριον καὶ οὐδὲν προσήκοντα ἀποκαλεῖς.  τοιούτοις   μέντοι πράγμασιν ἐπιστὰς ἐγὼ τούς
[4, 35]   διαδικασίαν· ὧν οὐδέτερον ἐποίησας, ἀλλὰ  τοσούτοις   χρόνοις ὕστερον ὥσπερ ἐκ μακρᾶς
[4, 83]   εὐτυχὲς ἀκολουθήσειν τέλος. εἴη δὲ  τούτοις   ἅπασι ταὐτὸ λαβοῦσι θάρσος καὶ
[4, 9]   διὰ πενίαν ἀδύνατοί εἰσιν ἀποδοῦναι,  τούτοις   βοηθεῖν προθυμούμενος, ἐπειδὴ πολῖταί τ´
[4, 21]   καὶ πρᾴως φέρειν τὴν ἐν  τούτοις   ἐλάττωσιν, ἀφειμένοις τῶν εἰσφορῶν καὶ
[4, 80]   αὐτοῖς παραγένηται θάνατος. ~Ἀλλὰ τί  τούτοις   ἐπιτιμῶ τοσαύτας ἔχων αὐτοῦ παρανομίας
[4, 32]   πρὸς ταῦτ´ εἰπεῖν, ἕτοιμός εἰμι  τούτοις   ἐπιτρέπειν δικασταῖς, ὧν οὐκ ἂν
[4, 34]   χρήματα τῶν ἐκλειπόντων βασιλέων σὺν  τούτοις   καὶ τὰς βασιλείας αὐτῶν παραλαμβάνειν,
[4, 58]   χρημάτων ἀφαιρέσεις καὶ τὰ ὅμοια  τούτοις   κατεψηφικότων, οὐδὲν Ταρκύνιος ὧν
[4, 42]   τοὺς ἰδίους ἑταίρους. καὶ οὐδὲ  τούτοις   μέντοι τοῖς ἀνδράσιν οὔτε πράττειν
[4, 25]   ~Ὁ δὲ Τύλλιος οὐκ ἐν  τούτοις   μόνον τοῖς πολιτεύμασι δημοτικὸς ὢν
[4, 74]   δώδεκα πελέκεις καταλιπεῖν. ἔτι πρὸς  τούτοις,   πάντων οἴομαι τῶν εἰρημένων
[4, 80]   νόμος· ἐφ´ ἅπασι δὲ  τούτοις   οἰωνῶν καὶ σφαγίων καὶ τῶν
[4, 9]   ἐμοὶ χάριτας τοῖς παιδίοις ἀποδοῦναι  τούτοις.   οὐ γὰρ ἰδίαν ἀρχὴν ἐμαυτῷ
[4, 25]   ταῦτα δὴ καὶ τὰ ὅμοια  τούτοις   παραδείγματα λαβὼν προθυμίαν ἔσχε καὶ
[4, 49]   μέτρον, αἱ δὲ ὅμοιόν τι  τούτοις   {πελάνου γένος} ἑνὸς δὲ ταύρου
[4, 83]   οὔτ´ ἀπείρων πολέμου· πρὸς δὲ  τούτοις   ταῖς παρὰ τῶν συμμάχων ἐπικουρίαις,
[4, 58]   ἃς ἔχουσι, συγχωρεῖν καὶ σὺν  τούτοις   τὴν Ῥωμαίων ἰσοπολιτείαν ἅπασι χαρίζεσθαι,
[4, 60]   τοὺς δοκιμωτάτους πρέσβεις πρὸς αὐτόν.  ~Τούτοις   τοῖς ἀνδράσιν ἀφικομένοις εἰς τὴν
[4, 51]   τὰ Ῥωμαίων ἅπαντα σὺν πολλοῖς  αἰχμαλώτοις   ἔτι ἀκέραια ὄντα τοῖς ἀπολωλεκόσιν
[4, 85]   τῆς πόλεως ἀγγέλων, οἷς ἐξεγένετο  πρώτοις   πρὶν κλεισθῆναι τὰς πύλας
[4, 18]   λόχους καὶ προσένειμεν αὐτοὺς τοῖς  πρώτοις   τῶν φαλαγγιτῶν ὀγδοήκοντα λόχοις· εἶχον
[4, 13]   τοὺς δύο τοῖς πέντε προσθεὶς  λόφοις,   ὀρνιθευσάμενός τε ὡς νόμος ἦν
[4, 16]   μετὰ τοὺς ἐφεστῶτας τοῖς  προμάχοις.   ~Ἀφελὼν δὲ πάλιν ἐκ τῶν
[4, 34]   εἰς μέσον; ἀλλ´ οὐκ ἂν  ἔχοις.   εἰ δ´ οὐ κατὰ τὸν
[4, 32]   ἐπιτρέπειν δικασταῖς, ὧν οὐκ ἂν  ἔχοις   ἑτέρους εἰπεῖν ἄνδρας ἐν τῇ
[4, 18]   τοῖς πρώτοις τῶν φαλαγγιτῶν ὀγδοήκοντα  λόχοις·   εἶχον δὲ καὶ οὗτοι τοὺς
[4, 21]   γνώμας ἐν τοῖς ἰδίοις ἕκαστοι  λόχοις,   ἐξηπατῶντο δὲ τῷ μίαν εἶναι
[4, 22]   ὁπλισμὸν ἐν τοῖς ἰδίοις ἑκάστους  λόχοις   καθαρμὸν αὐτῶν ἐποιήσατο ταύρῳ καὶ
[4, 75]   ἐὰν δὲ τοῖς πλείοσι δόξῃ  λόχοις   κυρίαν εἶναι τὴν τῶν ἀνδρῶν
[4, 19]   κεκτημένοις πλείοσιν οὖσιν ἐν ἐλάττοσι  λόχοις,   στρατεύεσθαί τ´ ὀλιγάκις καὶ ἐκ
[4, 44]   μέγιστον οἰόμενος εἶναι κίνδυνον τοῖς  μονάρχοις,   ὅταν οἱ πονηρότατοι τῶν πολιτῶν
[4, 59]   τό τε πρόσωπον ἔχουσα τοῖς  ἐμψύχοις   ὅμοιον καὶ τὸ καταφερόμενον ἐκ
[4, 58]   Πιστίου, ὃν Ῥωμαῖοι Σάγκον καλοῦσιν,  ἀσπὶς   ξυλίνη βύρσῃ βοείᾳ περίτονος τοῦ
[4, 83]   ἔσται παρὰ τοῖς τυράννοις, οὐ  χάρις,   οὐχ ἕτερόν τι τῶν βιαζομένων
[4, 45]   χρόνος καὶ ἐδόκει τοῖς πλείοσιν  ὕβρις   εἶναι τὸ πρᾶγμα, ἀνήρ τις
[4, 22]   τράγῳ. τὰ δ´ ἱερεῖα ταῦτα  τρὶς   περιαχθῆναι περὶ τὸ στρατόπεδον κελεύσας
[4, 23]   πρὸς πάντας ἀνθρώπους ἀναγκασθῇ πολεμεῖν.  χωρὶς   δὲ τοῦ κοινῇ χρησίμου καὶ
[4, 80]   ἄλλων σημείων καλῶν γενομένων, ὧν  χωρὶς   οὐδὲν ἂν γένοιτο τῆς ἀνθρωπίνης
[4, 62]   καὶ δημοσίους αὐτοῖς παρακαθίστησιν, ὧν  χωρὶς   οὐκ ἐπιτρέπει τὰς ἐπισκέψεις τῶν
[4, 57]   καὶ τοῖς συλλαβομένοις τοῦ ἔργου  χωρὶς   τῶν ἄλλων μισθῶν, οὓς πρότερον
[4, 16]   τοῖς πρεσβυτέροις. χώρα δὲ καὶ  στάσις   ἦν τούτων τῶν λόχων ἐν
[4, 83]   ἐλευθερίας πόθος, καὶ πᾶσα μεταβολῆς  πρόφασις   τοῖς δι´ ἀνάγκην ταλαιπωροῦσιν ἱκανή·
[4, 29]   ὀκνῇ, βασιλείας γε χάριν οὐ  νέμεσις   ἅπαντα τολμᾶν. ~Τοιαῦτα τῆς Τυλλίας
[4, 7]   ὀγδοήκοντα, καὶ τῶν τέκνων  γένεσις   τοῖς ταύτην ἔχουσι τὴν ἡλικίαν
[4, 20]   τετάρτης προὔβαινεν· δὲ πέμπτη  κλῆσις   καὶ τελευταία παρείλκοντο. ~Τοῦτο
[4, 18]   παραγγελλομένοις παρείχοντο. ~Αὕτη μὲν  διακόσμησις   ἦν τὸ πεζικὸν ἐκπληροῦσα
[4, 60]   ἐλαχίστη τῶν ἐν μαντικῇ θεωρημάτων  ἐρώτησις   ὀρθή. ἐδόκει τοῖς ἀνδράσιν οὕτω
[4, 53]   ἐκ τοῦ Λατίνων γένους Ἀλβανῶν  ἀπόκτισις   ἀπέχουσα τῆς Ῥώμης σταδίους ἑκατὸν
[4, 73]   ἑκατέρου· αἰδώς τ´ ἀλλήλων καὶ  κώλυσις   τοῦ καθ´ ἡδονὴν ζῆν φιλοτιμία
[4, 11]   θᾶττον ἐμοὶ περὶ τούτων ἐγένετο  μήνυσις,   ξενικὴν δύναμιν ἐπαγόμενοι νυκτὸς ἔτι
[4, 28]   πενθερόν, ἀλλὰ περιμένειν, ἕως  φύσις   αὐτὸν ἐκ τοῦ ζῆν ἐξαγάγῃ,
[4, 77]   ἀναγκάσας με μήθ´ ὡς  φύσις   ἠξίου μήθ´ ὡς ἥρμοττέ μοι
[4, 7]   τ´ ἐκ τῆς ἀρχῆς  ἔκπτωσις   αὐτοῦ γίνεται πέμπτῳ καὶ εἰκοστῷ
[4, 51]   τῇ Συέσσῃ διατρίβοντος αὐτοῦ παρῆν  τις   ἀγγέλλων, ὅτι Σαβίνων κρατίστη
[4, 29]   ἡμᾶς. καὶ γὰρ ἐὰν τἆλλα  τις   ἀδικεῖν ὀκνῇ, βασιλείας γε χάριν
[4, 74]   τῆς ὁσίας φυλάττηται, ἱερῶν ἀποδεικνύσθω  τις   ἀεὶ βασιλεύς, τὴν τιμὴν
[4, 53]   τότε δὲ πολυάνθρωπος εἰ καί  τις   ἄλλη καὶ μεγάλη. τεκμήραιτο δ´
[4, 24]   λαμβάνοντες κατὰ μῆνα καὶ εἴ  τις   ἄλλη παρὰ τῶν ἡγουμένων γίγνοιτο
[4, 25]   τοὺς Αἰγύπτου βασιλεῖς οὔτ´ εἴ  τις   ἄλλη πλούτου καὶ πολυχειρίας ἐπίδειξις
[4, 61]   δέ τι τὸ διαλλάττον εὕροι  τις   ἂν τῆς ὑπεροχῆς τοῦ μήκους
[4, 80]   παρέδοσαν, ἧς αὐτοὶ παρέλαβον; καὶ  τίς   ἂν ὑγιαίνων ταῦτα φήσειεν, ὁρῶν
[4, 73]   τῆς χείρονος ἑλέσθαι, εἰ δή  τις   ἄρα ἔστι κρείττων, ἧς Ῥωμύλος
[4, 19]   τὰς πολεμικὰς ἐπιτελεσθησομένην συμμετρησάμενος, ὁπόση  τις   ἀρκοῦσα ἔσται, διαιρῶν τὸν αὐτὸν
[4, 84]   περὶ τῆς πολιτείας. ἡμῖν σκοπουμένοις,  τίς   ἀρχὴ γενήσεται τῶν κοινῶν κυρία,
[4, 64]   ἕτοιμοι πρὸς ἀπόστασιν ἦσαν, εἴ  τις   ἀρχὴ γένοιτο. ἐν τούτῳ δὴ
[4, 53]   καὶ μεγάλη. τεκμήραιτο δ´ ἄν  τις   αὐτῆς τὸ μέγεθος καὶ τὴν
[4, 51]   περὶ Φιδήνην· καὶ εἰ μή  τις   αὐτοῖς δύναμις ἐναντιωθήσεται, πάντα οἰχήσεται
[4, 6]   μεταλαμβάνειν. ἕτερος μὲν οὖν ἄν  τις   αὐτὸν ὑπέθετο καὶ τριακοστὸν ἔτος
[4, 61]   πρεσβύτης ἔσχε καὶ προῆλθέ  τις   αὐτοὺς μετιών, εἰσελθόντες φράζουσι τῷ
[4, 62]   ἔσωσεν ἐκ μεγάλων κακῶν. γυνή  τις   ἀφίκετο πρὸς τὸν τύραννον οὐκ
[4, 47]   τῶν γάμων κατὰ τὸ εἰκός·  τίς   γὰρ ἂν τῶν νοῦν ἐχόντων
[4, 45]   ἔργα τοῦ ἀνδρός, οἷς αὐθάδειά  τις   ἐδόκει προσεῖναι καὶ βαρύτης, καὶ
[4, 62]   ἐπώλει τιμῆς. δόξασα δ´ ἄφρων  τις   εἶναι καὶ γελασθεῖσα ἐπὶ τῷ
[4, 38]   τὸν ἄλλον βασίλειον ἔχοντα κόσμον·  Τίς,   εἶπεν, μιαρώτατε ἀνθρώπων, τοῦτό
[4, 40]   νόμος ἐπὶ ταφαῖς βασιλικαῖς μή  τις   εἰς ἑαυτὸν ὁρμὴ γένηται τοῦ
[4, 1]   πόλει τοῦ Λατίνων ἔθνους ἀνήρ  τις   ἐκ τοῦ βασιλείου γένους Τύλλιος
[4, 38]   συνῄεσαν· τῷ δὲ Τυλλίῳ λέγει  τις   ἐλθὼν ὄντι κατ´ οἰκίαν, ὅτι
[4, 67]   τυράννων γενομένας περιορᾶν. ἦν δέ  τις   ἐν αὐτοῖς Πόπλιος Οὐαλέριος ἑνὸς
[4, 45]   ὕβρις εἶναι τὸ πρᾶγμα, ἀνήρ  τις   ἐν πόλει μὲν οἰκῶν Κορίλλῃ,
[4, 2]   διάλεκτον μεταβιβαζόμενος Δούλιος. ~Φέρεται δέ  τις   ἐν ταῖς ἐπιχωρίοις ἀναγραφαῖς καὶ
[4, 80]   τοὺς νόμους παραλελεῖφθαι, ἀλλ´ ἐάν  τις   ἓν μόνον ἔχῃ τούτων ἐπιδεῖξαι
[4, 69]   ὑπὲρ τοῦ λοιμοῦ· κατέσκηψε γάρ  τις   ἐπὶ τῆς ἐκείνου βασιλείας οὐκ
[4, 50]   πόλεως ἄγειν καὶ φέρειν, εἴ  τις   ἐπιτύχοι, τήν τ´ ἐντὸς τείχους
[4, 2]   τι πιστὸν εἶναι δοκοῦν ἑτέρα  τις   ἐπιφάνεια θεία γενομένη περὶ τὸν
[4, 72]   πράττειν ὑμῖν δοκεῖ, σκοπώμεθα πάλιν,  τίς   τὴν πόλιν ἐπιτροπεύσουσα ἀρχὴ
[4, 81]   ἃς καὶ τῶν πολεμίων ἄν  τις   μαθὼν δακρύσειε, σιωπῶ, εἴ γ´
[4, 36]   ἀρχήν, οὐδεὶς φέρειν δύναταί μου;  τίς   μέντοι τῶν πρὸ ἐμοῦ βασιλέων
[4, 71]   τῆς ἐκκλησίας ἔτι βούλομαι μαθεῖν,  τίς   καλέσων ἔσται αὐτὴν κατὰ
[4, 71]   ὁρκωμοσιῶν μετὰ τοῦτ´ εὐθὺς ἐζήτουν,  τίς   τῆς ἐπιχειρήσεως ἔσται τρόπος.
[4, 13]   καὶ εἰ μὲν εἰς ταῦτά  τις   ὁρῶν τὸ μέγεθος ἐξετάζειν βουλήσεται
[4, 26]   καὶ αὐτὸ ποιήσαιτ´ ἄν  τις   οὐ μικρὸν τεκμήριον τοῦ μὴ
[4, 9]   τὴν ἐπιμέλειαν τῶν παιδίων ἐπίστευσε.  τίς   οὖν πρὸς θεοὺς ὅσιον
[4, 81]   κακῶν οὐδὲ τὴν ἐλαχίστην λαμβάνοντας;  τίς   οὖν ὅρος ἔσται τῶν συμφορῶν,
[4, 84]   μηδὲν μήτε λέγειν, ἐὰν δέ  τις   παρὰ ταῦτα ποιῶν εὑρίσκηται τεθνάναι.
[4, 24]   ποιεῖσθαι πολίτας. ἔχοι δ´ ἄν  τις   πολλὰ καὶ ἄλλα διαβαλεῖν ἔθη
[4, 67]   καταλύσεως τῶν τυράννων αἰτιώτατον γενέσθαι,  τίς   τ´ ἦν καὶ ἀπὸ τίνων
[4, 66]   καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων καὶ  τίς   ὕβρικεν αὐτὴν καὶ ποδαπὴν ὕβριν
[4, 80]   φέρε δὴ τί τούτων οἶδέ  τις   ὑμῶν γενόμενον, ὅτε τὴν ἀρχὴν
[4, 24]   τὸν νόμον ἐν αἰτίαις σχῇ  τις,   ὡς ῥιπτοῦντας εἰκῆ τὰ καλά.
[4, 66]   καὶ τί πέπονθεν ἀξιοῦντος λέγειν·  Ἱκέτις   ἔφη γίνομαί σου πάτερ δεινὴν
[4, 61]   δὲ παρακρούσασθαι τοὺς ἄνδρας  μάντις   οὐδὲ σφετερίσασθαι τὸν οἰωνὸν λέγει
[4, 23]   ὅτι τοῖς μὲν δεσπόταις πολλὴ  φροντὶς   ἔσται τοῦ μὴ προχείρως τινὰς
[4, 30]   ἀπορωτάτους, οἷς οὐδενὸς τῶν δικαίων  φροντὶς   ἦν, χρήμασιν ἐξωνούμενοι καὶ οὐδὲ
[4, 65]   ψόφον τῆς γυναικὸς καὶ πυνθανομένης,  ὅστις   εἴη, φράσας τοὔνομα σιωπᾶν ἐκέλευε
[4, 72]   ἀποδειχθεῖσα ἀνδρός, καὶ ἔτι πρότερον,  ὅστις   ἔσται πολιτείας κόσμος, ὃν ἀπαλλαττόμενοι
[4, 40]   τοῦ θανάτου δ´ τρόπος,  ὅστις   ἦν, ἠγνοεῖτο τοῖς πολλοῖς· ἔλεγον
[4, 59]   ἐπιφανέστατον τῶν ἐν Τυρρηνοῖς τερατοσκόπων,  ὅστις   ἦν, πέμπει τῶν ἀστῶν τοὺς
[4, 40]   γενέσεως αὐτοῦ μυθικὴ καὶ ἄπιστος  ὑπόληψις,   ὥσπερ εἴρηταί μοι πρότερον, ἀληθὴς
[4, 26]   μιᾷ γνώμῃ χρώμεναι, αἰσχρὰ δ´  ὄψις   συγγενῶν ἀλλήλαις διαφερομένων· αἴτιόν τ´
[4, 36]   πατὴρ πρᾷος υἱοῖς αὐτοῦ χρώμενος;  ὅς   γε καὶ τὴν ἐξουσίαν, ἣν
[4, 29]   καὶ οὐδὲν ἔχων ἀνδρὸς ἀνήρ,  ὅς   με ταπεινὴν ποιεῖ μεγάλων οὖσαν
[4, 25]   Ἀμφικτύονος τοῦ Ἕλληνος ἐπίνοιαν ἠγάσθη,  ὃς   ἀσθενὲς ὁρῶν καὶ ῥᾴδιον ὑπὸ
[4, 45]   τῷ γάμῳ συζεύξας τῆς θυγατρός,  ὃς   ἐκαλεῖτο μὲν Ὀκταούιος Μαμίλιος, ἀνέφερε
[4, 77]   σφόδρα οὖσαν, καὶ ἀδελφὸν πρεσβύτερον,  ὃς   ἔμελλε τιμωρήσειν τῷ θανάτῳ τοῦ
[4, 57]   τῶν Γαβίων} Ἀντίστιον Πέτρωνα ὠνόμασεν,  ὃς   ἐν εἰρήνῃ τε πολλὰ καὶ
[4, 29]   καὶ τὸν αὐτόματον ἐκδέχῃ καιρόν,  ὃς   ἥξει σοι φέρων τὴν βασιλείαν
[4, 29]   οὐκ ἀξιοῖς τὰ πολιτικὰ πράττειν,  ὃς   οὐ πολλοῖς ἀποδεῖς ἔτεσι πεντηκονταέτης
[4, 32]   καὶ τὰ κοινὰ πράττειν ἀδύνατον,  ὃς   οὐ πολὺ ἀπέχω πεντηκονταετίας; κατάβαλε
[4, 47]   τοῦτον δὲ κηδεστὴν ἠξίωσε λαβεῖν,  ὃς   οὐδ´ εἰς τρίτον πάππον ἀνενεγκεῖν
[4, 38]   καὶ ἀναίδεια, εἶπεν, Τύλλιε,  ὃς   οὐδ´ ἐλεύθερος ὤν, ἀλλὰ δοῦλος
[4, 47]   ὑπὸ τοῦ καλοῦ τούτου δημαγωγοῦ,  ὃς   παρεσκεύασταί τε τοὺς ἐπιφανεστάτους ὑμῶν
[4, 38]   τὸ σχῆμα συνεχώρησε λαβεῖν; καὶ  ὃς   ὑπολαβών· σὴ τόλμα καὶ
[4, 41]   οὔτε τοῖς προσιοῦσιν εὐμενὴς οὐδὲ  πρᾷος   ἦν, ἀλλ´ οἷα δὴ τύραννος,
[4, 36]   ἅπασι τοῖς πολίταις ὡς πατὴρ  πρᾷος   υἱοῖς αὐτοῦ χρώμενος; ὅς γε
[4, 77]   ἔδοξεν, περὶ τῆς ψυχῆς  φόβος   ἦν. πατέρα γάρ μου Ταρκύνιος
[4, 83]   ψηφιεῖσθε τῇ πατρίδι βοηθεῖν, οὐ  φόβος   καθέξων ἔσται παρὰ τοῖς
[4, 11]   καὶ φιλόπολιν καὶ τηλικοῦτο διαπραξαμένους  ἄγος   τάς τε δίκας ἐρήμους ἐκλιπόντας
[4, 62]   ἐνράψας βόειον ἔρριψεν εἰς τὸ  πέλαγος.   μετὰ δὲ τὴν ἐκβολὴν τῶν
[4, 16]   τοῖς πολέμοις τὴν προαγωνιζομένην τῆς  φάλαγγος   ὅλης. ἔπειτ´ ἐκ τῶν ὑπολειπομένων
[4, 3]   γεγονὼς εἴκοσι μάλιστα τῆς συμμαχικῆς  στρατηγὸς   ἀπεδείχθη δυνάμεως, ἣν Λατῖνοι ἔπεμψαν,
[4, 2]   ἕτερος ὑπὲρ τῆς γενέσεως αὐτοῦ  λόγος   ἐπὶ τὸ μυθῶδες ἐξαίρων τὰ
[4, 63]   τοῦ Τυρρηνικοῦ πελάγους κείμενος, ἔνθα  λόγος   ἔχει Κίρκην τὴν Ἡλίου θυγατέρα
[4, 0]   ~ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ  ΛΟΓΟΣ   ΤΕΤΑΡΤΟΣ. ~Βασιλεὺς μὲν δὴ Ταρκύνιος
[4, 31]   Βραχύς ἐστιν παρ´ ἐμοῦ  λόγος,   Τύλλιε, καὶ δίκαιος· καὶ
[4, 47]   ἡμέραν καὶ λαβών, ὡς  σύλλογος   διελύθη, παρακαλέσας τοὺς ἀναγκαιοτάτους ἐσκόπει
[4, 54]   δ´ Ταρκύνιος περὶ ταῦτ´  ἐνεργὸς   ἦν καὶ τῆς πόλεως τὰ
[4, 39]   τί παθὼν οὐκ ἄγει τὸ  ζεῦγος·   Οὐχ ὁρᾷς, εἶπεν, Τυλλία,
[4, 41]   ἐνιαυτὸν τῆς ἑξηκοστῆς καὶ πρώτης  ὀλυμπιάδος,   ἣν ἐνίκα στάδιον Ἀγάθαρχος Κερκυραῖος
[4, 1]   Τύλλιος ἐνιαυτῷ τετάρτῳ τῆς πεντηκοστῆς  ὀλυμπιάδος,   ἣν ἐνίκα στάδιον Ἐπιτελίδης Λάκων
[4, 79]   ἀνόσια καὶ ἐξάγιστα καὶ οὔθ´  Ἑλλάδος   οὔτε βαρβάρου γῆς οὐδαμόθι γενόμενα
[4, 2]   βασιλέως γυνὴ πορευόμεναι διὰ τῆς  παστάδος   ἐθεάσαντο καὶ πάντες ὅσοι σὺν
[4, 30]   φησὶν ἀποθανόντα ὑπὸ τῆς μητρὸς  Τανακυλλίδος   τεθάφθαι, ἣν ἀμήχανον ἦν ἔτι
[4, 10]   Ὀκρισίας καὶ τῆς Ταρκυνίου γυναικὸς  Τανακυλίδος   καὶ τῆς συγγενείας τῆς βασιλικῆς
[4, 25]   μὲν ἐν Ἐφέσῳ τὸ τῆς  Ἀρτέμιδος,   Δωριεῖς δ´ ἐπὶ Τριοπίῳ τὸ
[4, 26]   ἐμῆς ἡλικίας ἐν τῷ τῆς  Ἀρτέμιδος   ἱερῷ κειμένη γραμμάτων ἔχουσα χαρακτῆρας
[4, 26]   αἱ πόλεις χρημάτων τὸν τῆς  Ἀρτέμιδος   νεών, τὸν ἐπὶ τοῦ μεγίστου
[4, 71]   τε καὶ πραττομένων κατὰ τῆς  τυραννίδος   αἴσθηται Ταρκύνιος, πρὶν τὰ
[4, 70]   καὶ δι´ ἐμὲ τῆς ἀφορήτου  τυραννίδος   ἀπαλλαγῆναι; ταῦτ´ εἰπὼν ἐχώρει κατὰ
[4, 43]   εὐηθείας, ὡς ἐκείνοις μόνοις τῆς  τυραννίδος   βαρείας ἐσομένης, σφίσι δ´ αὐτοῖς
[4, 71]   ἄλλων ἕκαστος παριὼν κατηγορείτω τῆς  τυραννίδος   καὶ τοὺς πολίτας ἐπὶ τὴν
[4, 73]   ἡμῖν ὕστερον, ὅταν ἀπαλλαγῶμεν τῆς  τυραννίδος   μετὰ πλείονος ἐξουσίας καὶ κατὰ
[4, 84]   ῥᾳδίαν εἶναι τὴν καθαίρεσιν τῆς  τυραννίδος   ὄκνον ταῖς ἐπιβολαῖς ἐπιφέροντες. ἐπεὶ
[4, 82]   στρατοπέδου, τὴν ἀκόλαστον ὕβριν τῆς  τυραννίδος   οὐκ ἐδυνήθη διαφυγεῖν, ἀλλ´ ὥσπερ
[4, 39]   καὶ τὸν Ταρκύνιον ἐπὶ τῆς  κρηπῖδος   ἑστῶτα πρὸ τοῦ βουλευτηρίου θεασαμένη
[4, 61]   συντέλειαν ἐξειργάσατο. ἐποιήθη δ´ ἐπὶ  κρηπῖδος   ὑψηλῆς βεβηκὼς ὀκτάπλεθρος τὴν περίοδον,
[4, 85]   καὶ ταύτης βασιλεὺς τῆς  ἐλπίδος   φεύγει σὺν ὀλίγοις εἰς Γαβίων
[4, 9]   εἰσι καὶ πολλοὺς ὑπὲρ τῆς  πατρίδος   ἀνηντλήκασι πόνους, ἵνα μὴ τὴν
[4, 71]   ἀλλότρια, πρόθυμοι περὶ τὴν τῆς  πατρίδος   ἐλευθερίαν γενήσονται οὔτε δωρεαῖς ἔτι
[4, 36]   ἀρχῆς ἀκρίτους ἀπολωλότας τῆς  πατρίδος   στερομένους τὰς οὐσίας ἀπολωλεκότας
[4, 46]   πολιτῶν, τοὺς δ´ ἐξελαύνοι τῆς  πατρίδος,   τῶν δὲ περικόπτοι τὰς οὐσίας,
[4, 8]   πόλεως διὰ φυλακῆς τε καὶ  φροντίδος   ἐποιεῖτο. τοῖς δὲ πατρικίοις οὐκ
[4, 15]   ἀγρῶν ἅπαντες, ὁπότε γένοιτο πολεμίων  ἔφοδος,   καὶ τὰ πολλὰ διενυκτέρευον ἐνταῦθα.
[4, 63]   μὲν Ἄρροντι, Σιγνίαν δὲ Τίτῳ,  δέος   ἅτε οὐδὲν ἔτι περὶ τῆς
[4, 11]   καὶ περὶ τῆς ἐμῆς ψυχῆς  δέος   εἰσέρχεται, μὴ πικρὰς ἀμοιβὰς τῆς
[4, 69]   Ῥωμαίων ἀρχὴν παραλαβεῖν, δὲ  θεὸς   αὐτοῖς ἀνεῖλε, τῷ πρώτῳ τὴν
[4, 69]   συνεὶς βούλεται δηλοῦν  θεός,   ἐπειδὴ τάχιστα τῆς Ἰταλίας ἐπέβη,
[4, 38]   αὐτὸν ἀκμάζων τὸ σῶμα καὶ  ῥωμαλέος   ἀνὴρ ῥιπτεῖ κατὰ τῶν κρηπίδων
[4, 68]   τοῦ πατρὸς οὐκ ἂν ὑπομείναντα,  νέος   ὢν Βροῦτος ἔτι καὶ
[4, 59]   καὶ τῆς ὀρυγῆς εἰς πολὺ  βάθος   ἤδη προϊούσης, εὑρῆσθαι κεφαλὴ νεοσφαγοῦς
[4, 58]   πόλεως. ὡς δ´ ἐγνώσθη τὸ  πάθος   ἁπάντων κατοδυρομένων ἑαυτοὺς οἵα πείσονται,
[4, 5]   εἶδε πολλοὺς ὀλοφυρομένους τε τὸ  πάθος   καὶ τοῖς δεδρακόσιν ἀπεχθομένους, τελευτῶσα
[4, 67]   ἔδοξεν εἶναι καὶ ἐλεεινὸν τὸ  πάθος,   ὥστε μίαν ἁπάντων γενέσθαι φωνήν,
[4, 80]   πονηρῶν ἀνθρώπων συνωμοσίαις, ὡς τυράννοις  ἔθος,   ἀκόντων ὑμῶν καὶ δυσχεραινόντων. φέρε,
[4, 23]   αὐτοῦ συνεχώρησαν οἱ πατρίκιοι τὸ  ἔθος   εἰς τὴν πόλιν παρελθεῖν, καὶ
[4, 2]   τοῦτο τὴν γυναῖκα κοσμησαμένην, οἷς  ἔθος   ἐστὶ κοσμεῖσθαι τὰς γαμουμένας, κατακλεισθῆναι
[4, 76]   τοῖς συνάγουσι τὰς ἐκκλησίας δημηγορεῖν  ἔθος   ἦν, καὶ τοὺς πατρικίους παραστησάμενος
[4, 75]   ὡς τοῖς προγόνοις ἡμῶν ποιεῖν  ἔθος   ἦν, μηδενὸς ἀφαιρουμένους αὐτὸν ὧν
[4, 12]   δήμου κρίματα, ὥσπερ αὐτῇ ποιεῖν  ἔθος   ἦν. τοῦτον δὲ τὸν τρόπον
[4, 24]   Τύλλιος καταστησάμενος τὸ  ἔθος   οὔθ´ οἱ παραδεξάμενοι καὶ διαφυλάξαντες
[4, 40]   νεκρὸς φέροιτο, ὡς ἔστι Ῥωμαίοις  ἔθος,   τόν τε βασίλειον κόσμον ἔχων
[4, 24]   πολλοὶ δυσχεραίνουσι καὶ προβέβληνται τὸ  ἔθος,   ὡς οὐ πρέπον ἡγεμονικῇ πόλει
[4, 13]   εἰς ταῦτά τις ὁρῶν τὸ  μέγεθος   ἐξετάζειν βουλήσεται τῆς Ῥώμης, πλανᾶσθαί
[4, 13]   ὧν ἑκάτερος ἀξιολόγου πόλεως ἔχει  μέγεθος,   καὶ διένειμεν αὐτοὺς τοῖς ἀνεστίοις
[4, 53]   δ´ ἄν τις αὐτῆς τὸ  μέγεθος   καὶ τὴν ἀξίωσιν ἐρείπια θεασάμενος
[4, 4]   ἀρχὴν ὁμιλίαις τε φιλανθρώποις τὸ  πλῆθος   ἀναλαμβάνων καὶ τοῦ μηδὲν ἀδίκημα
[4, 47]   τοὺς τρόπους, οἷς ἔδει τὸ  πλῆθος   ἀποθεραπεύειν, ἀπελογίζοντο. αὐτὸς δ´
[4, 16]   γραμματεῖα καὶ διαγνοὺς τό τε  πλῆθος   αὐτῶν καὶ τὰ μεγέθη τῶν
[4, 15]   τῶν ἐν ἄστει διατριβόντων τὸ  πλῆθος   εἰδέναι, τῶν τε γεννωμένων καὶ
[4, 23]   πράγματι καὶ δυσανασχετούντων συγκαλέσας τὸ  πλῆθος   εἰς ἐκκλησίαν Πρῶτον μὲν θαυμάζειν,
[4, 8]   ἀρχὴν καθέξειν, καὶ συγκαλέσας τὸ  πλῆθος   εἰς ἐκκλησίαν τά τε παιδία
[4, 19]   εἰ τύχοι, στρατιωτῶν, καταδιαιρῶν τὸ  πλῆθος   εἰς τοὺς ἑκατὸν ἐνενηκοντατρεῖς λόχους
[4, 19]   λόχους τὸ ἐπιβάλλον ἑκάστῳ λόχῳ  πλῆθος   ἐκέλευε παρέχειν ἕκαστον λόχον· τὴν
[4, 18]   στράτευμα· τὸ δὲ τῶν ἱππέων  πλῆθος   ἐπέλεξεν ἐκ τῶν ἐχόντων τὸ
[4, 36]   αἱ δ´ εἰς τὸ δημοτικὸν  πλῆθος   εὐεργεσίαι λυπεῖν ὑμᾶς δοκοῦσι, περὶ
[4, 6]   τῶν ἐτῶν τοῦτο συνάγεται τὸ  πλῆθος.   γυνὴ δ´ εἰ πέντε
[4, 20]   στρατείας τε καὶ εἰσφορᾶς πολιτῶν  πλῆθος   ἦν· ὁποτέρᾳ δὲ προσθοῖτο τῶν
[4, 58]   συγκαλέσας δ´ εἰς ἐκκλησίαν τὸ  πλῆθος   καὶ βασιλικὸν ἐκ τυραννικοῦ τρόπου
[4, 56]   ἀναιρεῖν, συνεκάλεσεν εἰς ἐκκλησίαν τὸ  πλῆθος   καὶ πολὺν ὑπὲρ αὑτοῦ λόγον
[4, 50]   γενέσθαι καὶ τὸ τῶν θεραπόντων  πλῆθος   οὐδ´ ἀριθμηθῆναι ῥᾴδιον τοῖς στρατιώταις
[4, 71]   δέονται. ὅταν δὲ λάβωμεν τὸ  πλῆθος   ὡρμημένον καταλῦσαι τὴν μοναρχίαν ψῆφόν
[4, 83]   ἅπασιν ἀνθρώποις τῆς ἐλευθερίας  πόθος,   καὶ πᾶσα μεταβολῆς πρόφασις τοῖς
[4, 74]   σὺν οἰωνοῖς αἰσίοις θεῶν ἐπικυρωσάντων  παρεληλυθὸς   εἰς τὴν πόλιν αὐτῆς ἕνεκα
[4, 78]   ἅπαξ, ἀλλὰ πολλάκις ἅπασιν εἴη  δίκαιος   ἀπολωλέναι· ἐπειδὴ δ´ τε
[4, 10]   ἁπάντων δ´, ὅτι νόμιμος καὶ  δίκαιος   ἄρχων, ἀγαπώντων τε καὶ τεθαυμακότων.
[4, 4]   αὐτοῦ ποιῶμεν ἀπὸ τοῦ φανεροῦ.  δίκαιος   δ´ εἶ, Τύλλιε, τραφείς θ´
[4, 34]   σέ, καὶ ὑπὸ τούτων παυσθῆναι  δίκαιός   εἰμι τῆς ἀρχῆς, οὐχ ὑπὸ
[4, 31]   ἐμοῦ λόγος, Τύλλιε, καὶ  δίκαιος·   καὶ διὰ τοῦτο προειλόμην αὐτὸν
[4, 3]   οἷς ἅπασιν ἐξητάσθη πιστὸς καὶ  δίκαιος,   καὶ οὐδὲν ᾤοντο διαφέρειν οἱ
[4, 10]   μέν, ὅτι πιστὸς ἦν καὶ  δίκαιος   περὶ τοὺς εὐεργέτας, ἐπαινούντων, τῶν
[4, 41]   ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα στάδιον Ἀγάθαρχος  Κερκυραῖος   ἄρχοντος Ἀθήνησι Θηρικλέους. οὗτος ὑπεριδὼν
[4, 13]   Ἰσκυλίας τόπῳ. οὗτος βασιλεὺς  τελευταῖος   ηὔξησε τὸν περίβολον τῆς πόλεως
[4, 73]   παρακολουθούσας ἑκάστῃ τῶν πολιτειῶν κακίας  τελευταῖος   παραλαβὼν τὸν λόγον Βροῦτος
[4, 15]   τὰς κτήσεις, ἐν αἷς  βίος   αὐτῶν ἦν· καὶ ὁπότε χρεία
[4, 17]   δώδεκα καὶ ἡμίσους μνῶν  βίος   ἦν, εἰς τριάκοντα συνέταξε λόχους.
[4, 4]   γ´ οὐδ´ ὑμῖν ἀσφαλὴς  βίος,   οἷς ἐνεγγύησε Ταρκύνιος τὰς ἑαυτοῦ
[4, 64]   Κολλατίνῳ προσαγορευομένῳ. τοῦτον τὸν ἄνδρα  Φάβιος   μὲν υἱὸν εἶναί φησιν Ἠγερίου,
[4, 64]   τοῖς Ταρκυνίου παισὶν ἡλικίαν, ὡς  Φάβιός   τε καὶ οἱ λοιποὶ συγγραφεῖς
[4, 15]   τὴν χώραν ἅπασαν, ὡς μὲν  Φάβιός   φησιν, εἰς μοίρας ἕξ τε
[4, 39]   τοῦ πτώματος. οὗτος στενωπὸς  ὄρβιος   καλούμενος πρότερον ἐξ ἐκείνου τοῦ
[4, 62]   ἐν τῷ ναῷ τοῦ Καπιτωλίνου  Διὸς   ἐν λιθίνῃ λάρνακι, ὑπ´ ἀνδρῶν
[4, 61]   πλευράς, μέσος μὲν τοῦ  Διός,   παρ´ ἑκάτερον δὲ τὸ μέρος
[4, 58]   ἐν Ῥώμῃ κείμενον ἐν ἱερῷ  Διὸς   Πιστίου, ὃν Ῥωμαῖοι Σάγκον καλοῦσιν,
[4, 60]   ἐρεῖ, Τουτὶ μέν ἐστιν  Ταρπήιος   λόφος, μέρος δ´ αὐτοῦ τουτὶ
[4, 67]   Βροῦτος εἰς τὴν Ἑλληνικὴν διάλεκτον  ἠλίθιος·   ὑπὲρ οὗ μικρὰ προειπεῖν ἀναγκαῖον,
[4, 34]   βασιλεῖ· καίτοι παῖδάς γ´ Ἄγκος  Μάρκιος   βασιλεὺς κατέλιπεν ἀκμάζοντας, οὐχ
[4, 15]   καθ´ ἡλικίας. ὡς δὲ Πείσων  Λεύκιος   ἐν τῇ πρώτῃ τῶν ἐνιαυσίων
[4, 67]   οὐδὲν εἰδὼς καὶ σὺν αὐτῷ  Λεύκιος   Ἰούνιος, Βροῦτος ἐπωνύμιον ἦν·
[4, 6]   τοῦ πατρὸς θάνατον, δὲ  Λεύκιος   πρεσβύτερος οὐ μείων ἑπτακαιεικοσαέτους·
[4, 41]   παρελάβομεν. ~Μετὰ δὲ τοῦτον παραλαμβάνει  Λεύκιος   Ταρκύνιος τὴν Ῥωμαίων δυναστείαν οὐ
[4, 45]   θυγατρός, ὃς ἐκαλεῖτο μὲν Ὀκταούιος  Μαμίλιος,   ἀνέφερε δὲ τὸ γένος εἰς
[4, 73]   κρείττων, ἧς Ῥωμύλος τε καὶ  Πομπίλιος   καὶ πάντες οἱ μετ´ ἐκείνους
[4, 10]   Ῥωμύλος τ´ εἰσηγήσατο καὶ Νόμας  Πομπίλιος,   οὓς δ´ αὐτὸς καθιστάμενος. ταῦτα
[4, 6]   Ἄγκου Μαρκίου βασιλεύοντος, ὡς μὲν  Γέλλιος   ἱστορεῖ κατὰ τὸν πρῶτον ἐνιαυτὸν
[4, 27]   ἀνήκεστον βουλεῦσαι περὶ αὐτῶν ἀξιοῦντες.  Τύλλιος   δὲ τῆς μὲν ἀφροσύνης ἕνεκα
[4, 15]   ἀριθμόν. διελὼν δ´ οὖν  Τύλλιος   εἰς ὁπόσας δήποτε μοίρας τὴν
[4, 6]   γὰρ εὐγενείᾳ προεῖχεν αὐτῶν  Τύλλιος   ἐκ δούλης μητρὸς ὢν οὔθ´
[4, 38]   ὡς δὲ ταῦτ´ ἤκουσεν  Τύλλιος,   ἐκπικρανθεὶς ἐπὶ τῷ λόγῳ παρὰ
[4, 33]   αὐτοῦ παραλαβὼν τὸν λόγον  Τύλλιος   ἔλεξεν ὧδε· Ἅπαντα μέν, ὡς
[4, 1]   ἡγεμονίας γαμβρὸς αὐτοῦ γίνεται  Τύλλιος   ἐνιαυτῷ τετάρτῳ τῆς πεντηκοστῆς ὀλυμπιάδος,
[4, 7]   Ταρκυνίου τελευτὴν παραλαβὼν τὴν βασιλείαν  Τύλλιος   ἐπ´ ἔτη τετταράκοντα καὶ τέτταρα
[4, 22]   λόγοις. ~Τότε δ´ οὖν  Τύλλιος   ἐπειδὴ διέταξε τὸ περὶ τὰς
[4, 14]   διηγήσει καιρὸς ἐπιτηδειότερος. ~Ὁ δὲ  Τύλλιος,   ἐπειδὴ τοὺς ἑπτὰ λόφους ἑνὶ
[4, 8]   ταῦτα διανοουμένων αὐτῶν ἐπιγνοὺς  Τύλλιος   ἐπὶ τὸ δημαγωγεῖν καὶ θεραπεύειν
[4, 20]   ὄντες ἐκείνων. τοῦτο συνιδὼν  Τύλλιος   ἐπὶ τοὺς πλουσίους μετέθηκε τὸ
[4, 40]   τῶν θεῶν ἀνεπίληπτα. δὲ  Τύλλιος   ἐπιτρόπου βασιλικοῦ σχῆμα κατ´ ἀρχὰς
[4, 45]   τῶν ὁμολογιῶν οἰομένους, ἐξ οὗ  Τύλλιος   ἐτελεύτησε, πρὸς ὃν ἐποιήσαντο τὰς
[4, 40]   γλῶτταν καλεῖται. ~Τοιαύτης τελευτῆς ἔτυχε  Τύλλιος   ἔτη τετταράκοντα καὶ τέτταρα τὴν
[4, 30]   πράττοντες. ταῦτα δ´ ὁρῶν  Τύλλιος   ἤχθετο μὲν καὶ περὶ ἑαυτοῦ
[4, 5]   ἔχων ταύτην διετέλει. δὲ  Τύλλιος   ἰσχυρὰν χεῖρα περὶ αὑτὸν ἔχων
[4, 10]   λελογισμένων· οὕτω κατεστρατήγησεν αὐτοὺς  Τύλλιος   καὶ κατέσχε τὴν βασιλείαν ἀκόντων
[4, 8]   τὴν ἐπιτροπὴν τῆς βασιλείας  Τύλλιος   καὶ τὴν ἑταιρίαν τῶν Μαρκίων
[4, 22]   προήγαγον τὴν πόλιν. δὲ  Τύλλιος   καὶ τοῖς ἐλευθερουμένοις τῶν θεραπόντων,
[4, 24]   βλάβης κοινῆς αἴτιον οὔθ´  Τύλλιος   καταστησάμενος τὸ ἔθος οὔθ´
[4, 1]   γυναικῶν. αὐτὸς μὲν οὖν  Τύλλιος,   ὅθ´ πόλις ὑπὸ Ῥωμαίων
[4, 1]   τις ἐκ τοῦ βασιλείου γένους  Τύλλιος   ὄνομα γυναικὶ συνῆν Ὀκρισίᾳ καλλίστῃ
[4, 27]   δὲ ταῖς μάχαις κατορθῶν  Τύλλιος,   ὅσαι κατὰ πόλεις τε καὶ
[4, 25]   Ῥωμαίων ἔθεσιν εἰπεῖν. ~Ὁ δὲ  Τύλλιος   οὐκ ἐν τούτοις μόνον τοῖς
[4, 12]   προαιρέσεως ἐγεγόνει. τοῦτο καταμαθὼν  Τύλλιος   οὐκέτι παρῆκε τὸν καιρόν, ἀλλὰ
[4, 85]   πρότερον ἔφην· ἡλικίαν μὲν ἤδη  πολιὸς   ὤν, ἔτη δὲ πέντε καὶ
[4, 67]   ἦν δέ τις ἐν αὐτοῖς  Πόπλιος   Οὐαλέριος ἑνὸς τῶν ἅμα Τατίῳ
[4, 1]   εἰς τὴν Ἑλληνικὴν διάλεκτον μεταβιβαζόμενος  Δούλιος.   ~Φέρεται δέ τις ἐν ταῖς
[4, 85]   ὑπὸ τοῦ βασιλέως ὕπαρχοι Τῖτος  Ἑρμίνιος   καὶ Μάρκος Ὁράτιος ἀνέγνωσαν ἐν
[4, 6]   ἐνιαυτὸν τῆς βασιλείας, ὡς δὲ  Λικίννιος   γράφει κατὰ τὸν ὄγδοον. ἔστω
[4, 6]   τὸν ἐνιαυτόν, καθ´ ὃν γράφει  Λικίννιος,   καὶ μὴ πρότερον· ἐν ὑστέρῳ
[4, 38]   ταύτης διήμαρτε τῆς πείρας  Ταρκύνιος,   ἀδημονῶν ἐπὶ τῷ μηδεμίαν αὐτῷ
[4, 59]   τοῦτο δὴ τὸ ἔργον  Ταρκύνιος   ἀπὸ τῆς δεκάτης τῶν ἐκ
[4, 77]   φόβος ἦν. πατέρα γάρ μου  Ταρκύνιος   ἀποκτείνας ἅμα τῷ παραλαβεῖν τὴν
[4, 38]   ἐξαναστήσων τῆς ἕδρας. καὶ  Ταρκύνιος   ἄσμενος τοῦτ´ ἰδὼν ἀναπηδᾷ τ´
[4, 46]   τὸ δίκαιον αὑτῷ προσηκούσης, ἐπειδὴ  Ταρκύνιος   αὐτὴν κατέσχεν πάππος αὐτοῦ
[4, 37]   ταῦτα λέγει, τελευτῶν ἔφησεν, ὅτι  Ταρκύνιος   αὐτὸν αἰτιᾶται τὴν βασιλείαν οὐ
[4, 45]   μὲν δὴ παρῆσαν, δὲ  Ταρκύνιος   αὐτὸς καλέσας αὐτοὺς ὑστέρει.
[4, 31]   ἀκοῦσαι. ~Λέγει πρὸς αὐτὸν  Ταρκύνιος·   Βραχύς ἐστιν παρ´ ἐμοῦ
[4, 9]   τῶν παιδίων τούτων καὶ νηπίων.  Ταρκύνιος   γὰρ πάππος αὐτῶν ἀπάτορα
[4, 39]   πάλιν ἐπὶ τῆς ἀπήνης ᾤχετο·  Ταρκύνιος   δὲ καὶ ταῦτ´ ὀρθῶς δόξας
[4, 59]   Γαβίους πόλεμος τοιούτου τέλους ἔτυχεν.  ~Ταρκύνιος   δὲ μετὰ τοῦτο τὸ ἔργον
[4, 62]   τηρεῖν ἐπιμελῶς ἐξ ἀνθρώπων ἠφανίσθη,  Ταρκύνιος   δὲ τῶν ἀστῶν ἄνδρας ἐπιφανεῖς
[4, 51]   μαθὼν τὴν διάνοιαν αὐτῶν  Ταρκύνιος·   ἑάλω γὰρ τὰ γράμματα
[4, 34]   υἱωνοὺς καὶ νηπίους, ὥσπερ ὑμᾶς  Ταρκύνιος.   εἰ δὲ κοινὸς ἁπάντων νόμος
[4, 6]   πέμπτον εἶχεν ἔτος, ὅτ´ ἀπέθνησκε  Ταρκύνιος.   εἰ δὴ τὸν νεώτερον τῶν
[4, 40]   τῷ Τυλλίου θανάτῳ δείσας  Ταρκύνιος,   εἰ διὰ τῆς ἀγορᾶς
[4, 6]   ἄρα νηπίους κατέλιπεν υἱοὺς  Ταρκύνιος   ἐκ ταύτης γεγονότας τῆς γυναικός.
[4, 6]   πειράσομαι ποιῆσαι φανερὸν δι´ ὀλίγων.  Ταρκύνιος   ἐκ Τυρρηνίας μετανίσταται τὸν οἶκον
[4, 80]   ὑμῶν γενόμενον, ὅτε τὴν ἀρχὴν  Ταρκύνιος   ἐλάμβανε; ποῖον προβούλευμα συνεδρίου; τίνα
[4, 31]   προειλόμην αὐτὸν εἰς τούτους ἐκφέρειν.  Ταρκύνιος   ἐμὸς ὢν πάππος ἐκτήσατο τὴν
[4, 63]   θεολογικῇ πραγματείᾳ. ~Ταῦτα διαπραξάμενος  Ταρκύνιος   ἐν εἰρήνῃ τε καὶ κατὰ
[4, 38]   ἐλθὼν ὄντι κατ´ οἰκίαν, ὅτι  Ταρκύνιος   ἐν ἐσθῆτι βασιλικῇ προελήλυθε καὶ
[4, 30]   ἔργον οὐδὲν ἔτι διαμελλήσας  Ταρκύνιος   ἐπάγεται γυναῖκα τὴν Τυλλίαν οὔτε
[4, 61]   παρὰ τῶν πρεσβευσάντων ἀκούσας  Ταρκύνιος   ἐπέστησε τοῖς ἔργοις τοὺς τεχνίτας·
[4, 64]   διελθεῖν. ~Τὴν Ἀρδεατῶν πόλιν  Ταρκύνιος   ἐπολιόρκει πρόφασιν μὲν ποιούμενος, ὅτι
[4, 49]   δὲ τῆς Λατίνων ἡγεμονίας  Ταρκύνιος   ἐπρεσβεύσατο καὶ πρὸς τὰς Ἑρνίκων
[4, 3]   πρώτῃ στρατείᾳ, ἣν ἐπὶ Τυρρηνοὺς  Ταρκύνιος   ἐστράτευσεν, ἐν τοῖς ἱππεῦσι τεταγμένος
[4, 30]   τὸ συνέδριον· Ἄνδρες, ἔφη, βουλευταί,  Ταρκύνιος   ἑταιρίας ἐπ´ ἐμὲ συνάγων καὶ
[4, 30]   ἔτος Τανακυλλίς, ὅτε βασιλεὺς  Ταρκύνιος   ἐτελεύτα· προστεθέντων δὴ τοῖς ἑβδομήκοντα
[4, 30]   ἄσμενος δέχεται τὰς αἱρέσεις  Ταρκύνιος,   καὶ αὐτίκα δοὺς αὐτῇ πίστεις
[4, 46]   δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ παρῆν  Ταρκύνιος   καὶ συναχθέντος τοῦ συλλόγου μικρά
[4, 63]   τούτους τοὺς οἰωνοὺς ἰδὼν  Ταρκύνιος   καὶ φυλαττόμενος, εἴ πως δύναιτο
[4, 37]   εἴ τι δίκαιον εἰπεῖν ἔχει  Ταρκύνιος,   καλεῖν αὐτὸν καὶ διδαχθέντας, ἐάν
[4, 53]   τινές, ὅτε τὴν πόλιν αὐτῶν  Ταρκύνιος   κατελάβετο, καὶ τῶν ἐκ Ῥώμης
[4, 49]   συγκείμενα ταῖς πόλεσι πρόνοιαν  Ταρκύνιος   λαμβάνων ἱερὸν ἔγνω κοινὸν ἀποδεῖξαι
[4, 4]   ἐνεχθῆναι κελεύσασα λέγει πρὸς αὐτούς·  Ταρκύνιος   μὲν ἡμῖν βασιλεύς,
[4, 81]   πάτριον ἐλευθερίαν ἀνακτησόμεθα; ὅταν ἀποθάνῃ  Ταρκύνιος;   νὴ Δία. καὶ τί πλέον
[4, 1]   ἐξαίρετον ἐκ τῶν λαφύρων λαμβάνει  Ταρκύνιος   βασιλεὺς καὶ δίδωσι δωρεὰν
[4, 34]   βασιλείας αὐτῶν παραλαμβάνειν, οὐκ ἂν  Ταρκύνιος   πάππος ὑμῶν τὴν ἡγεμονίαν
[4, 79]   ~Οὗτός ἐστιν, ἄνδρες πολῖται,  Ταρκύνιος   πρὸ τοῦ παραλαβεῖν τὴν
[4, 11]   τέκνοις ἀντὶ πολλῶν μέν, ὧν  Ταρκύνιος   τῶν παιδίων πάππος εὖ
[4, 45]   γινόμενα ἐπεχείρουν. ~Λογιζόμενος δ´  Ταρκύνιος,   ὅτι τοῖς μὴ κατὰ νόμους
[4, 82]   τὸ αὐτὸ τοῦτο ὑπολαβεῖν, ὧν  Ταρκύνιος   οὐ μίαν ἡμέραν, ἀλλὰ πέμπτον
[4, 1]   ΛΟΓΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ. ~Βασιλεὺς μὲν δὴ  Ταρκύνιος   οὐ μικρῶν οὐδ´ ὀλίγων Ῥωμαίοις
[4, 56]   τί χρὴ ποιεῖν. δὲ  Ταρκύνιος   οὐδὲ τὸν θεράποντα γινώσκειν βουλόμενος,
[4, 36]   δοκεῖ κρεῖττον ἐπιμελήσεσθαι τῶν κοινῶν  Ταρκύνιος   οὑτοσὶ τὰ πράγματα παραλαβών, οὐ
[4, 33]   ἡγεῖσθαι ἄπιστον, ὅπου γε κἀμὲ  Ταρκύνιος   οὑτοσὶ τῆς ἀρχῆς παῦσαι πρόθυμός
[4, 58]   τὰ γινόμενα διὰ γραμμάτων  Ταρκύνιος   παρῆν ἄγων τὴν δύναμιν καὶ
[4, 54]   ἀλλήλων ἐφόδους. μᾶλλον δ´  Ταρκύνιος   περὶ ταῦτ´ ἐνεργὸς ἦν καὶ
[4, 71]   πραττομένων κατὰ τῆς τυραννίδος αἴσθηται  Ταρκύνιος,   πρὶν τὰ παρ´ ἡμῶν
[4, 68]   ἀντιπράττουσαν. ἐπεὶ δὲ Τύλλιον ἀποκτείνας  Ταρκύνιος   σὺν ἄλλοις ἀνδράσι πολλοῖς καὶ
[4, 3]   διεπράξατο λόγου ἄξια, ἐξ ὧν  Ταρκύνιός   τ´ αὐτὸν ἠγάσθη καὶ
[4, 83]   καὶ τεμένη καὶ βωμοὺς μιαίνει  Ταρκύνιος   ταῖς αἱμοφύρτοις χερσὶ καὶ παντὸς
[4, 4]   ἀσφαλὴς βίος, οἷς ἐνεγγύησε  Ταρκύνιος   τὰς ἑαυτοῦ θυγατέρας ἐκείνους ὑπεριδών,
[4, 28]   Ταρκυνίας, ἣν ἐνεγγύησεν αὐτῷ βασιλεὺς  Ταρκύνιος.   ταύτας τὰς κόρας ἐπιγάμους γενομένας
[4, 72]   τῶν ἰδίων πολιτῶν ἐχρήσαντο καὶ  Ταρκύνιος   τελευτῶν, ἀλλὰ τὸ συνέδριον τῆς
[4, 78]   ἡμῖν ἐξεγένετο μεταλαβεῖν, ἐξ οὗ  Ταρκύνιος   τὴν ἀρχὴν κατέσχεν, οὔθ´ ὕστερον,
[4, 47]   λόγοις αἰτησάμενος εἰς ἀπολογίαν  Ταρκύνιος   τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν καὶ λαβών,
[4, 41]   ~Μετὰ δὲ τοῦτον παραλαμβάνει Λεύκιος  Ταρκύνιος   τὴν Ῥωμαίων δυναστείαν οὐ κατὰ
[4, 69]   ἀνδρῶν ἀπολλυμένων. ~Καταφρονήσας γὰρ  Ταρκύνιος   τῆς δοκούσης εἶναι περὶ αὐτόν,
[4, 59]   τοῦτο τὸ τέρας ἰδὼν  Ταρκύνιος   τοῦ μὲν ὀρύγματος ἐπισχεῖν ἐκέλευσε
[4, 62]   τὸ βούλημα τῆς γυναικὸς  Ταρκύνιος   τοὺς οἰωνοσκόπους μετεπέμψατο καὶ διηγησάμενος
[4, 47]   ἀποθεραπεύειν, ἀπελογίζοντο. αὐτὸς δ´  Ταρκύνιος   τούτων μὲν οὐδενὸς ἔφη δεῖν
[4, 42]   τοιαύτας γὰρ αὐτοῖς ὑπέτεινεν  Ταρκύνιος   ὑποσχέσεις ἐξαπατῶν καὶ φενακίζων· τότε
[4, 58]   ὅμοια τούτοις κατεψηφικότων, οὐδὲν  Ταρκύνιος   ὧν προσεδόκων τε καὶ ἐδεδοίκεσαν
[4, 85]   πραχθέντα τοιαῦτ´ ἦν. ~Βασιλεὺς δὲ  Ταρκύνιος   ὡς ἤκουσε παρὰ τῶν ἀπὸ
[4, 68]   τούτῳ πατὴρ μὲν ἦν Μάρκος  Ἰούνιος   ἑνὸς τῶν σὺν Αἰνείᾳ τὴν
[4, 67]   εἰδὼς καὶ σὺν αὐτῷ Λεύκιος  Ἰούνιος,   Βροῦτος ἐπωνύμιον ἦν· εἴη
[4, 45]   λόγον εἰπεῖν οὐκ ἀδύνατος, Τύρνος  Ἑρδώνιος   ὄνομα, Μαμιλίῳ τε διάφορος ὢν
[4, 15]   προστιθεὶς αὐταῖς τέτταρας· ὡς δὲ  Οὐεννώνιος   ἱστόρηκεν, εἰς μίαν τε καὶ
[4, 9]   ἐμαυτῷ κατασκευαζόμενος, ἧς οὐδενὸς ἧττον  ἄξιος   ἦν βουληθεὶς τυγχάνειν, ἀλλὰ τῷ
[4, 12]   ταῖς φράτραις κριθεὶς τῆς βασιλείας  ἄξιος   παραλαμβάνει τότε τὴν ἀρχὴν παρὰ
[4, 27]   ἕτερον ἐπὶ ταῖς ἠιόσι τοῦ  Τεβέριος,   ἣν ἀνδρείαν προσηγόρευσεν, ὡς καὶ
[4, 67]   δέ τις ἐν αὐτοῖς Πόπλιος  Οὐαλέριος   ἑνὸς τῶν ἅμα Τατίῳ παραγενομένων
[4, 71]   λέξαντος αὐτοῦ παραλαβὼν τὸν λόγον  Οὐαλέριος,   Τὰ μὲν ἄλλα, ἔφησεν, ὀρθῶς
[4, 67]   παραγενομένων εἰς Ῥώμην Σαβίνων ἀπόγονος,  δραστήριος   ἀνὴρ καὶ φρόνιμος. οὗτος ἐπὶ
[4, 4]   αὐτῶν ἐπὶ τὴν βασιλείαν καλεῖσθαι,  δραστήριος   ἀνὴρ οὐκ ἀφῆκεν ἐκ τῶν
[4, 40]   ἀπεδείχθη μόνου. ἐπιεικὴς δὲ καὶ  μέτριος   ἀνὴρ γενόμενος ἔλυσε τὰς ἐπὶ
[4, 10]   τοὺς ἀπόρους, τῶν δ´, ὡς  μέτριος   καὶ δημοτικὸς πρὸς τοὺς ταπεινοτέρους,
[4, 36]   τῶν πρὸ ἐμοῦ βασιλέων οὕτω  μέτριος   ὢν ἐν ἐξουσίᾳ διετέλεσε καὶ
[4, 56]   δὴ γενόμενος ἐξουσίας Σέξτος  κύριος   δι´ ἀπάτης καὶ φενακισμοῦ τῶν
[4, 58]   τοῦτο παρεσκευασμένων εἰσελθὼν δίχα πόνου  κύριος   ἐγεγόνει τῆς πόλεως. ὡς δ´
[4, 52]   τινί, καὶ λείας πολλῆς ἐγένετο  κύριος.   Ἤδη δὲ τῶν πλείστων αὐτῷ
[4, 34]   καταλιπεῖν, καὶ δῆμος οὐ  κύριος   ἦν ἀφελόμενος αὐτὴν ὑμῶν ἐμοὶ
[4, 75]   ὧν ἐν τοῖς πρότερον καιροῖς  κύριος   ἦν. οὕτω γὰρ αὐτοῖς ἀσφαλέστατα
[4, 20]   δῆμος ἐκ τῶν παλαιῶν νόμων  κύριος   ἦν τῶν μεγίστων τε καὶ
[4, 12]   βήματος κραυγή τε παρὰ πάντων  ἐξαίσιος   ἐγίνετο καὶ δεήσεις μεμιγμέναι δάκρυσιν,
[4, 85]   ὕπαρχοι Τῖτος Ἑρμίνιος καὶ Μάρκος  Ὁράτιος   ἀνέγνωσαν ἐν ἐκκλησίᾳ· καὶ γνώμας
[4, 71]   πλήθουσαν ἴδωμεν τὴν ἀγοράν, προελθὼν  Λουκρήτιός   τε καὶ Κολλατῖνος ἀποδυράσθωσαν τὰς
[4, 1]   μικρῶν οὐδ´ ὀλίγων Ῥωμαίοις ἀγαθῶν  αἴτιος   γενόμενος, ὀκτὼ καὶ τριάκοντα ἔτη
[4, 62]   καλουμέναις ἀκροστιχίσι· λέγω δ´  Τερέντιος   Οὐάρρων ἱστόρηκεν ἐν τῇ θεολογικῇ
[4, 4]   ἔτυχε δ´ αὐτῇ νεανίας μὲν  υἱὸς   οὐ πρὸ πολλοῦ τετελευτηκὼς χρόνου,
[4, 61]   αὐτοῖς τοῦ μάντεως ὑπέθετο  υἱός,   τὴν Ῥώμην καὶ τὸν Ταρπήιον
[4, 45]   τῆς θυγατρός, ὃς ἐκαλεῖτο μὲν  Ὀκταούιος   Μαμίλιος, ἀνέφερε δὲ τὸ γένος
[4, 1]   αὐτόν. εἴη δ´ ἂν  Σερούιος   εἰς τὴν Ἑλληνικὴν διάλεκτον μεταβιβαζόμενος
[4, 51]   οὐδ´ οἱ καταλειφθέντες ἐπὶ τοῦ  χάρακος,   ἀλλὰ καὶ τὸ ἔρυμα ἑάλω
[4, 52]   δὲ κἀκεῖνοι προεξεληλυθότες ἐκ τοῦ  χάρακος   καὶ ἤδη ὄντες ἐν ὁδῷ·
[4, 51]   γενέσθαι συντάξας προῆγεν ἐκ τοῦ  χάρακος   ὡς εἰς μάχην· καὶ οἱ
[4, 6]   γὰρ ἐπὶ τοῖς εἴκοσι βεβασίλευκεν  Ἄγκος·   ἔτη δ´ ὀκτὼ καὶ τριάκοντα
[4, 34]   πρότερον βασιλεῖ· καίτοι παῖδάς γ´  Ἄγκος   Μάρκιος βασιλεὺς κατέλιπεν ἀκμάζοντας,
[4, 31]   καταδίκας χρέα τὴν ἐπιτιμίαν  ἀπολωλεκὸς   φῦλον, τῶν κοινῶν οὐδενὸς
[4, 66]   δὲ Λουκρητία δεινῶς φέρουσα τὸ  συμβεβηκὸς   ὡς εἶχε τάχους ἐπιβᾶσα τῆς
[4, 7]   γεγονὼς ἐτῶν· τοῦτο δὲ τὸ  μῆκος   τῶν βίων οὐ φέρουσιν οἱ
[4, 6]   Ταρκύνιος ἐκ ταύτης γεγονότας τῆς  γυναικός.   ἀλλὰ μὴν εἴγ´ ἀνδρῶν ἡλικίαν
[4, 28]   τῷ Τυλλίῳ δύο θυγατέρες ἐκ  γυναικὸς   γενόμεναι Ταρκυνίας, ἣν ἐνεγγύησεν αὐτῷ
[4, 28]   μὴ δίκαια, ὑπὸ τῆς ἀνοσίας  γυναικὸς   ἐπὶ τἀναντία μετήγετο νουθετούσης τε
[4, 28]   φύσιν, μετάγεσθαι δ´ ὑπὸ τῆς  γυναικὸς   ἐπὶ τἀναντία· μέν γε
[4, 65]   τῷ συνεῖναι τὸν ψόφον τῆς  γυναικὸς   καὶ πυνθανομένης, ὅστις εἴη, φράσας
[4, 28]   μηχανώμενος εἰς τοῦτο ὑπὸ τῆς  γυναικὸς   μετεπείθετο ἀντιβολούσης τε καὶ ὀδυρομένης·
[4, 38]   διαλεγόμενος· ἔπειτα γνώμην ἀποδειξαμένης τῆς  γυναικὸς   μηδὲν ἔτι μαλακίζεσθαι μηδὲ κατοκνεῖν,
[4, 62]   θαυμάσας δὴ τὸ βούλημα τῆς  γυναικὸς   Ταρκύνιος τοὺς οἰωνοσκόπους μετεπέμψατο
[4, 2]   ἐκ τῆς μιχθείσης τῷ φάσματι  γυναικός.   τὰ δ´ αὐτὰ καὶ τῶν
[4, 10]   μητρὸς Ὀκρισίας καὶ τῆς Ταρκυνίου  γυναικὸς   Τανακυλίδος καὶ τῆς συγγενείας τῆς
[4, 63]   περὶ τῆς ἀρχῆς ἔχων, διὰ  γυναικὸς   ὕβριν αὐτῆς, ἣν πρεσβύτατος
[4, 71]   ἔπειτα κομίσαντες τὸ σῶμα τῆς  γυναικὸς   ὡς ἔστιν αἵματι πεφυρμένον εἰς
[4, 6]   ἔτεσιν ἦν αὐτοῦ νεωτέρα καθάπερ  εἰκός,   ἑβδομηκοστὸν ἂν δήπου καὶ πέμπτον
[4, 54]   ἀπὸ πολλοῦ στρατοῦ καὶ οἷα  εἰκὸς   ἐν προνομαῖς ἀσύντακτον διὰ καταφρόνησιν,
[4, 47]   ἀπηξιώθη τῶν γάμων κατὰ τὸ  εἰκός·   τίς γὰρ ἂν τῶν νοῦν
[4, 53]   καὶ καταδρομαὶ μάχαι τε, ὅπερ  εἰκός,   τοτὲ μὲν ὀλίγοις πρὸς ὀλίγους,
[4, 20]   ἰσόψηφοι· ὀλίγων δ´ ὄντων, ὥσπερ  εἰκός,   τῶν πλουσίων, οἱ πένητες ἐν
[4, 63]   παίοντες τοῖς ταρσοῖς ἀπὸ τοῦ  φοίνικος   ἀπήλασαν. τούτους τοὺς οἰωνοὺς ἰδὼν
[4, 63]   ὥρᾳ νεοττιὰν ἔπλαττον ἐπὶ κορυφῇ  φοίνικος   ὑψηλοῦ. τούτων δὲ τῶν αἰετῶν
[4, 10]   τῶν δ´, ὡς μέτριος καὶ  δημοτικὸς   πρὸς τοὺς ταπεινοτέρους, ἁπάντων δ´,
[4, 25]   ἐν τούτοις μόνον τοῖς πολιτεύμασι  δημοτικὸς   ὢν ἐδήλωσεν, ἐν οἷς ἐδόκει
[4, 68]   ἀνδρὶ τούτῳ πατὴρ μὲν ἦν  Μάρκος   Ἰούνιος ἑνὸς τῶν σὺν Αἰνείᾳ
[4, 85]   βασιλέως ὕπαρχοι Τῖτος Ἑρμίνιος καὶ  Μάρκος   Ὁράτιος ἀνέγνωσαν ἐν ἐκκλησίᾳ· καὶ
[4, 63]   ἐν καλῷ· ἔστι δὲ χερσονησοειδὴς  σκόπελος   ὑψηλὸς ἐπιεικῶς ἐπὶ τοῦ Τυρρηνικοῦ
[4, 83]   δὲ καλοῖς ἐγχειρήμασιν εὐτυχὲς ἀκολουθήσειν  τέλος.   εἴη δὲ τούτοις ἅπασι ταὐτὸ
[4, 20]   φρονήσειαν, ἐκράτουν τῶν ἑτέρων καὶ  τέλος   εἶχεν γνώμη· εἰ δὲ
[4, 20]   γὰρ ἐπὶ τῆς πρώτης κλήσεως  τέλος   ἐλάμβανεν, ὀλίγα δὲ μέχρι τῆς
[4, 39]   οἷόν τι λήψεται τὰ πράγματα  τέλος,   ἐπὶ τῆς ἀπήνης καθεζομένη παρῆν
[4, 80]   τῆς ἀνθρωπίνης σπουδῆς καὶ προνοίας  ὄφελος.   φέρε δὴ τί τούτων οἶδέ
[4, 52]   ἐστρατοπεδευκότας τῶν Σαβίνων, οἷς οὔπω  δῆλος   ἦν τῶν σφετέρων ὄλεθρος.
[4, 77]   ἀφανεῖ θανάτῳ διαχρησάμενος, οὐδ´ ἐμοῦ  δῆλος   ἦν φεισόμενος ἐρήμου τῶν ἀναγκαιοτάτων
[4, 63]   καλῷ· ἔστι δὲ χερσονησοειδὴς σκόπελος  ὑψηλὸς   ἐπιεικῶς ἐπὶ τοῦ Τυρρηνικοῦ πελάγους
[4, 6]   τὸν ὄγδοον τῆς ἀρχῆς ἐνιαυτὸν  φίλος   γενόμενος ἑπτακαίδεκα διέτριψεν ἔτη παρ´
[4, 2]   θεοῖς τε καὶ δαίμοσι λέγεσθαι  φίλος   τοιοῦτος· αἵτινες ἀπὸ τῆς ἑστίας
[4, 13]   τῆς Ῥώμης ἂν αὐτῷ φανείη  κύκλος.   ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τοῦ μεγέθους
[4, 55]   πολλοὺς καὶ πελάτας ἐπαγόμενος ὡς  αὐτόμολος   καὶ ἵνα δὴ μᾶλλον αὐτῷ
[4, 10]   ἀρχαίων καὶ παρημελημένων ἀνανεούμενος, οὓς  Ῥωμύλος   τ´ εἰσηγήσατο καὶ Νόμας Πομπίλιος,
[4, 73]   τις ἄρα ἔστι κρείττων, ἧς  Ῥωμύλος   τε καὶ Πομπίλιος καὶ πάντες
[4, 38]   ὃς οὐδ´ ἐλεύθερος ὤν, ἀλλὰ  δοῦλος   ἐκ δούλης, ἣν οὑμὸς ἐκτήσατο
[4, 7]   ἄωρος δὴ γίνεται πάλιν  γάμος   τοῦ Ταρκυνίου μικρὸν ἀπολείποντος ἐτῶν
[4, 60]   αὐτόν. καὶ νεανίας, Πατὴρ  ἐμός   ἐστιν, ἔφησεν, χρῄζετε συντυχεῖν·
[4, 31]   αὐτὸν εἰς τούτους ἐκφέρειν. Ταρκύνιος  ἐμὸς   ὢν πάππος ἐκτήσατο τὴν Ῥωμαίων
[4, 27]   ἅπασα Τυρρηνία. οὗτος  πόλεμος   εἴκοσι διέμεινεν ἔτη συνεχῶς πολεμούμενος
[4, 52]   πλείστων αὐτῷ κατὰ νοῦν χωρούντων  πόλεμος   ἐκ τῶν ὁμόρων ἀνέστη χρόνῳ
[4, 58]   μὲν δὴ πρὸς Γαβίους  πόλεμος   τοιούτου τέλους ἔτυχεν. ~Ταρκύνιος δὲ
[4, 12]   ἀρξαμένων δὲ τούτων εὐθὺς  δῆμος   ἅπας ἐπὶ τῆς αὐτῆς προαιρέσεως
[4, 5]   αὐτὸς ῥαΐσῃ. μὲν οὖν  δῆμος   ἀπῄει περιχαρὴς γενόμενος, εἰ μηδὲν
[4, 40]   ἀποθάνοι, τὴν μὲν ἐξουσίαν  δῆμος   ἐδίδου τῷ συνεδρίῳ τῆς βουλῆς,
[4, 20]   πρότερον, ὅτι τριῶν πραγμάτων  δῆμος   ἐκ τῶν παλαιῶν νόμων κύριος
[4, 10]   παραγούσης ἐπὶ τὰ πράγματα  δῆμος   ἐναντιώσεται τὴν ψῆφον ἀναλαβών· ἐὰν
[4, 40]   ὑπ´ αὐτῶν ἐδοκίμασε, καὶ  δῆμος   ἐπεψήφισε καὶ τὰ μαντεύματα ἐπεκύρωσε,
[4, 84]   καὶ ταύτην τὴν γνώμην  δῆμος,   καὶ ψῆφος οὐδεμία ἐγένετο ἐναντία.
[4, 84]   τε καὶ Κολλατῖνον· καὶ  δῆμος   καλούμενος κατὰ λόχους ἐπεκύρωσε τοῖς
[4, 34]   τῶν ἐκείνου παίδων. ἀλλ´  δῆμος   Ῥωμαίων οὐ τὸν διάδοχον
[4, 34]   τοῖς ἐγγόνοις καταλιπεῖν, καὶ  δῆμος   οὐ κύριος ἦν ἀφελόμενος αὐτὴν
[4, 34]   τῆς ἀρχῆς ἐπεχείρησεν οὔθ´  δῆμος   οὔθ´ βουλή. ~Ἀλλ´ ἵνα
[4, 3]   αὐτὸν ἠγάσθη καὶ Ῥωμαίων  δῆμος   τῆς μετὰ βασιλέα τιμῆς ἠξίου,
[4, 68]   ἔτι καὶ κομιδῇ βοηθείας συγγενικῆς  ἔρημος   ἔργον ἐπεχείρησε ποιῆσαι πάντων φρονιμώτατον,
[4, 15]   ἱεροῖς φανερὸς τῶν ἀνθρώπων  ἀριθμὸς   ἐγίνετο κατὰ γένη τε καὶ
[4, 22]   τῶν τιμησαμένων τοὺς βίους Ῥωμαίων  ἀριθμός,   ὡς ἐν τοῖς τιμητικοῖς φέρεται
[4, 45]   καὶ φίλοις καὶ τὰ πολέμια  ἄλκιμος   πολιτικόν τε λόγον εἰπεῖν οὐκ
[4, 10]   τοὺς ταπεινοτέρους, ἁπάντων δ´, ὅτι  νόμιμος   καὶ δίκαιος ἄρχων, ἀγαπώντων τε
[4, 67]   Σαβίνων ἀπόγονος, δραστήριος ἀνὴρ καὶ  φρόνιμος.   οὗτος ἐπὶ στρατόπεδον ὑπ´ αὐτῶν
[4, 32]   δίκαιον ἔχεις πρὸς ταῦτ´ εἰπεῖν,  ἕτοιμός   εἰμι τούτοις ἐπιτρέπειν δικασταῖς, ὧν
[4, 56]   πατρὶ παραδοθῆναι, τήν τ´ ἀρχὴν  ἕτοιμος   ἦν ἀποθέσθαι, καὶ πρὶν
[4, 11]   τὴν ἐμαυτοῦ δύναμιν ἐγενόμην ὑμῖν  χρήσιμος,   ἀξιοῦμεν ὑμᾶς μίαν ἡμῖν δοῦναι
[4, 28]   εὐλόγιστον ἀνοσία καὶ μισοπάτωρ καὶ  πάντολμος   ἦν γαμετή. συνέβαινε δὴ
[4, 39]   διεταράχθησαν, καὶ προηγούμενος αὐτῶν  ὀρεοκόμος   παθών τι πρὸς τὸ τῆς
[4, 40]   κόσμον ἔχων καὶ τἆλλ´, ὅσα  νόμος   ἐπὶ ταφαῖς βασιλικαῖς μή τις
[4, 80]   ἐπικυροῦσθαι βούλεται τὰ μέγιστα  νόμος·   ἐφ´ ἅπασι δὲ τούτοις οἰωνῶν
[4, 13]   προσθεὶς λόφοις, ὀρνιθευσάμενός τε ὡς  νόμος   ἦν καὶ τἆλλα τὰ πρὸς
[4, 34]   Ταρκύνιος. εἰ δὲ κοινὸς ἁπάντων  νόμος   ἦν τοὺς διαδεχομένους τήν τε
[4, 15]   διέμεινε παρὰ Ῥωμαίοις οὗτος  νόμος.   ~Τιμησαμένων δὲ πάντων ἀναλαβὼν τὰ
[4, 10]   μηδὲν πολυπραγμονεῖν. εἰσῄει γὰρ αὐτοῖς  λογισμός,   ὅτι τῆς μὲν βουλῆς, ὃν
[4, 72]   ἔτι πρότερον, ὅστις ἔσται πολιτείας  κόσμος,   ὃν ἀπαλλαττόμενοι τοῦ τυράννου καταστησόμεθα.
[4, 21]   πράξοντας ὅσα δεῖ. οὗτος  κόσμος   τοῦ πολιτεύματος ἐπὶ πολλὰς διέμεινε
[4, 33]   Ταρκύνιος οὑτοσὶ τῆς ἀρχῆς παῦσαι  πρόθυμός   ἐστιν· ὃν ἐγὼ νήπιον παραλαβὼν
[4, 41]   δ´ ἡμεῖς ἂν εἴποιμεν, προγενέστερον·  ὁμώνυμος   γὰρ ἦν τῷ νεωτέρῳ κατ´
[4, 38]   ἀλλὰ δοῦλος ἐκ δούλης, ἣν  οὑμὸς   ἐκτήσατο πάππος ἐκ τῶν αἰχμαλώτων,
[4, 31]   ἔτυχες, ὡς πάππος τε  οὑμὸς   καὶ πάντες οἱ πρὸ αὐτοῦ
[4, 31]   τὸ νέον τῆς ἡλικίας οὐχ  ἱκανὸς   εἶναι πόλιν τηλικαύτην διοικεῖν, ὅτ´
[4, 29]   ὑπάρχει δέ σοι καὶ πλοῦτος  ἱκανὸς   καὶ φίλοι πολλοὶ καὶ ἄλλαι
[4, 45]   ὀλίγοις εἶναι καὶ πολέμους στρατηγεῖν  ἱκανός.   τοῦτον τὸν ἄνδρα φίλον ἔχων
[4, 36]   τῆς ψυχῆς ἀποστερηθείην. φέρε ἀλλ´  ὑπερήφανός   εἰμι καὶ διὰ βαρύτητα ἐπαχθὴς
[4, 61]   καὶ τῆς Ἀθηνᾶς ὑφ´  ἑνὸς   ἀετοῦ καὶ μιᾶς στέγης καλυπτόμενοι.
[4, 81]   Ταρκυνίου τυραννὶς ὑποτρέφει, θεάσασθε ἔργον  ἑνὸς   αὐτῶν τοῦ πρεσβυτάτου. ~Αὕτη Σπορίου
[4, 49]   ὅμοιόν τι τούτοις {πελάνου γένος}  ἑνὸς   δὲ ταύρου κοινῶς ὑπὸ πασῶν
[4, 9]   ἀπολαύσειαν ἂν ἐκ τῆς ἐμῆς  ἑνὸς   ὄντος προστασίας, ὅσον ἐκ τῆς
[4, 7]   οἱ τὰ Ῥωμαϊκὰ συνταξάμενοι πλὴν  ἑνός,   οὗ μετὰ μικρὸν ἐρῶ τοὔνομα.
[4, 84]   δ´ ἐπαύσατο λέγων, ὥσπερ ἐξ  ἑνὸς   στόματος ἅπαντες τὴν αὐτὴν φωνὴν
[4, 81]   οὐ χεῖρον; τρεῖς γὰρ ἐξ  ἑνὸς   Ταρκυνίους ἕξομεν πολλῷ μιαρωτέρους τοῦ
[4, 67]   τις ἐν αὐτοῖς Πόπλιος Οὐαλέριος  ἑνὸς   τῶν ἅμα Τατίῳ παραγενομένων εἰς
[4, 62]   περὶ τὴν πύστιν καταμηνυθέντα ὑφ´  ἑνὸς   τῶν δημοσίων, ὡς πατροκτόνον εἰς
[4, 68]   πατὴρ μὲν ἦν Μάρκος Ἰούνιος  ἑνὸς   τῶν σὺν Αἰνείᾳ τὴν ἀποικίαν
[4, 47]   τρίτον πάππον ἀνενεγκεῖν ἔχει τὸ  γένος;   ἀγανακτῶν ἐπὶ τούτῳ νῦν ἥκει
[4, 2]   ἐπισταμένην εἰπεῖν πρὸς αὐτόν, ὅτι  γένος   ἀπὸ τῆς ἑστίας τῆς βασιλείου
[4, 45]   Ὀκταούιος Μαμίλιος, ἀνέφερε δὲ τὸ  γένος   εἰς Τηλέγονον τὸν ἐξ Ὀδυσσέως
[4, 25]   περιοικούντων βαρβάρων ἐξαναλωθῆναι τὸ Ἑλληνικὸν  γένος,   εἰς τὴν ἐπ´ ἐκείνου κληθεῖσαν
[4, 11]   θυγατέρας καὶ πᾶν τὸ θῆλυ  γένος   ἐν ἀνδραπόδων ποιήσασθαι λόγῳ, πολὺ
[4, 49]   δὲ ὅμοιόν τι τούτοις {πελάνου  γένος}   ἑνὸς δὲ ταύρου κοινῶς ὑπὸ
[4, 18]   τὸ μέγιστον τίμημα καὶ κατὰ  γένος   ἐπιφανῶν· συνέταξε δ´ εἰς ὀκτωκαίδεκα
[4, 34]   πάθωσιν οἱ κύριοι τοὺς κατὰ  γένος   κατὰ διαθήκας διαδόχους προσήκειν
[4, 27]   τ´ οὐκ ἀξιοῦσαι ταπεινῷ κατὰ  γένος   ὄντι ὑπακούειν, καὶ τὴν διαφορὰν
[4, 81]   ἐκείνου φύντας, οἷς πονηρὸν μὲν  γένος,   πονηραὶ δὲ τροφαί, πολιτικὸν δὲ
[4, 84]   χώραν, ὅσης ἄρχουσι Ῥωμαῖοι, καὶ  γένος   τὸ ἐξ αὐτῶν ἅπαν· καὶ
[4, 75]   εἰργομένους τὸν ἀεὶ χρόνον καὶ  γένος   τὸ ἐξ αὐτῶν· ὅταν δ´
[4, 75]   προγόνοις ἡμῶν ποιεῖν ἔθος ἦν,  μηδενὸς   ἀφαιρουμένους αὐτὸν ὧν ἐν τοῖς
[4, 19]   κατ´ ἀμφότερα, τοὺς δὲ περὶ  μηδενὸς   δεδοικότας μηδὲν κακοπαθεῖν, τῶν μὲν
[4, 65]   τυχεῖν μηδ´ ἄλλου τῶν νομίμων  μηδενός.   Ὡς δὲ πολὺς ἦν ἀπειλῶν
[4, 82]   δὲ τῆς ἐπιχειρήσεως τῶν πατρικίων,  οὐδενὸς   δ´ ἡμῖν ἐλλείψοντος, ἐὰν ἐκ
[4, 31]   ἀπολωλεκὸς φῦλον, τῶν κοινῶν  οὐδενὸς   ἔμελε, καταμισθοδοτήσας καὶ πάντα τρόπον
[4, 69]   ὥσπερ αὐλὸν χρυσῆν ῥάβδον ἐνέθηκεν  οὐδενὸς   ἐπισταμένου· μετὰ τοῦτ´ ἠρώτων τὸν
[4, 42]   τότε μαθόντες, ὅτι τῶν κοινῶν  οὐδενὸς   ἔτι μετεῖχον, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ
[4, 47]   δ´ Ταρκύνιος τούτων μὲν  οὐδενὸς   ἔφη δεῖν τοῖς πράγμασιν, ἰδίαν
[4, 9]   ἰδίαν ἀρχὴν ἐμαυτῷ κατασκευαζόμενος, ἧς  οὐδενὸς   ἧττον ἄξιος ἦν βουληθεὶς τυγχάνειν,
[4, 23]   καὶ μεγάλων πραγμάτων ἑαυτὴν ἀξιούσῃ  οὐδενὸς   οὕτω δεῖ πράγματος ὡς πολυανθρωπίας,
[4, 30]   δημοτικοῦ πλήθους τοὺς ἀπορωτάτους, οἷς  οὐδενὸς   τῶν δικαίων φροντὶς ἦν, χρήμασιν
[4, 2]   καὶ δὴ καὶ τὰ μαντικὰ  οὐδενὸς   χεῖρον Τυρρηνῶν ἐπισταμένην εἰπεῖν πρὸς
[4, 3]   καὶ λόγῳ τὰ βουλευθέντα ἐξενεγκεῖν  οὐδενὸς   χείρων ἁπάσαις θ´ ἁρμόσαι ταῖς
[4, 56]   ποιήσας ἀπέστειλε τὸν ἄγγελον οὐδὲν  ἀποκρινάμενος   τῷ πολλάκις ἐπερωτῶντι, τὴν Θρασυβούλου
[4, 25]   εἰς ἐπιθυμίαν ἦλθεν ἐπιφανές τι  διαπραξάμενος   αἰώνιον ἑαυτοῦ μνήμην τοῖς ἐπιγινομένοις
[4, 30]   τὰ προτέλεια τῶν ἀνοσίων γάμων  διαπραξάμενος   ἀπέρχεται. διελθόντος δ´ οὐ πολλοῦ
[4, 20]   ἀπὸ τῶν κοινῶν· καὶ τοῦτο  διαπραξάμενος   ἔλαθε τοὺς δημοτικούς. ἦν δὲ
[4, 27]   προσεληλυθόσι πρὸς τὴν πολιτείαν. Ταῦτα  διαπραξάμενος   ἐν εἰρήνῃ τε καὶ κατὰ
[4, 10]   τοῖς δανεισταῖς τὰ χρέα. ταῦτα  διαπραξάμενος   ἐξέθηκεν ἐν φανερῷ διάταγμα βασιλικόν,
[4, 63]   ἐν τῇ θεολογικῇ πραγματείᾳ. ~Ταῦτα  διαπραξάμενος   Ταρκύνιος ἐν εἰρήνῃ τε
[4, 13]   τἆλλα τὰ πρὸς θεοὺς ὅσια  διαπραξάμενος.   προσωτέρω δ´ οὐκέτι προῆλθεν
[4, 47]   ἐπαινεσάντων δὲ τὴν γνώμην ἁπάντων  συνταξάμενος   μετ´ αὐτῶν τὰ κατὰ τὴν
[4, 65]   ἐπιχειρήσῃ φεύγειν βοᾶν. τούτῳ  καταπληξάμενος   τῷ τρόπῳ τὴν ἄνθρωπον αἱρέσεις
[4, 4]   δῆμον ἀπὸ τῶν Μαρκίου παίδων  ἀρξάμενος   καὶ πρόθες αὐτοῖς δίκας· τιμωρησάμενος
[4, 81]   ἐξ ἰδιώτου τύραννος καὶ ὀψὲ  ἀρξάμενος   πονηρὸς εἶναι, πᾶσαν ἀκριβοῖ τὴν
[4, 70]   πράττειν. πρῶτος δ´ Βροῦτος  ἀρξάμενος   ὑπὲρ ἑαυτοῦ λέγειν, ὅτι τὴν
[4, 54]   περιβόλου διὰ πολυχειρίας ἐξωχυροῦτο τάφρον  ὀρυξάμενος   εὐρυτέραν καὶ τεῖχος ἐγείρας ὑψηλότερον
[4, 7]   καί φασιν, ὅτι Τύλλιον αὐτὸς  ἀράμενος   ἐκ τοῦ βουλευτηρίου καὶ φέρων
[4, 31]   καὶ μεγάλους ἀγῶνας ὑπὲρ αὐτῆς  ἀράμενος·   ἐκείνου τελευτήσαντος ἐγὼ διάδοχός εἰμι
[4, 9]   ἅπαντα ταῦτα καὶ μεγάλων κινδύνων  κατεργασάμενος.   ὅσον μὲν οὖν αὐτὸς ἔζη
[4, 53]   μέγεθος καὶ τὴν ἀξίωσιν ἐρείπια  θεασάμενος   οἰκιῶν πολλαχῇ καὶ τείχους κύκλον,
[4, 6]   Τυρρηνίας μετανίσταται τὸν οἶκον ὅλον  ἀνασκευασάμενος   ἐν τῇ κρατίστῃ τοῦ φρονεῖν
[4, 27]   κατὰ πολέμους καὶ ναοὺς δύο  κατασκευασάμενος   Τύχης, παρὰ πάντα τὸν
[4, 37]   καὶ μετὰ τοῦτο τοὺς κήρυκας  ἀνακαλεσάμενος   ἐκέλευσε διὰ πάντων τῶν στενωπῶν
[4, 25]   ὀλιγοχρόνια καὶ οὐκ ἄξια σπουδῆς  ἡγησάμενος   ὄψεώς τ´ ἀπάτας, οὐκ ἀληθεῖς
[4, 62]   Ταρκύνιος τοὺς οἰωνοσκόπους μετεπέμψατο καὶ  διηγησάμενος   αὐτοῖς τὸ πρᾶγμα, τί χρὴ
[4, 56]   Μιλησίου διάνοιαν ὡς ἔμοιγε δοκεῖ  μιμησάμενος·   καὶ γὰρ ἐκεῖνος Περιάνδρῳ ποτὲ
[4, 19]   ἄλλας χορηγίας τὰς πολεμικὰς ἐπιτελεσθησομένην  συμμετρησάμενος,   ὁπόση τις ἀρκοῦσα ἔσται, διαιρῶν
[4, 79]   ὑφ´ ἑαυτοῦ γενομένων, ἠξίωσεν ἐλεεινῷ  χρησάμενος   σχήματι καὶ μικρᾷ προσποιήσει πένθους,
[4, 19]   τῶν ἀπόρων. ~Ταύτῃ τῇ διακοσμήσει  χρησάμενος   τὰς μὲν τῶν στρατιωτῶν καταγραφὰς
[4, 77]   μὴ γένοιτο ἐκποδῶν, ἀφανεῖ θανάτῳ  διαχρησάμενος,   οὐδ´ ἐμοῦ δῆλος ἦν φεισόμενος
[4, 79]   πονηρὸς οὐκ ἐβούλετο γενέσθαι, φαρμάκοις  διαχρησάμενος,   συνεργὸν εἰς τοῦτο τὸ μῦσος
[4, 79]   ἀνδρὶ ποιῆσαι τὴν ἀθλίαν ἀγχόνῃ  διαχρησάμενος,   ὑφ´ ὧν ἐσώθη καὶ παρ´
[4, 20]   καὶ τὴν ὀργὴν ἐπράυνε πλεονέκτημα  δωρησάμενος,   ἐξ οὗ πάσης ἔμελλον τῆς
[4, 4]   ἀρξάμενος καὶ πρόθες αὐτοῖς δίκας·  τιμωρησάμενος   δὲ τούτους ἅπαντας, ἐὰν μὲν
[4, 27]   Ταρκυνιήτας καὶ Οὐιεντανούς, ἀφαιρέσει χώρας  τιμωρησάμενος,   ἣν κατεκληρούχησε Ῥωμαίων τοῖς νεωστὶ
[4, 47]   σφόδρα κινηθέντων ἐπὶ τοῖς λόγοις  αἰτησάμενος   εἰς ἀπολογίαν Ταρκύνιος τὴν
[4, 46]   κατέσχεν πάππος αὐτοῦ πολέμῳ  κτησάμενος,   καὶ τὰς συνθήκας παρείχετο τὰς
[4, 76]   ἔθος ἦν, καὶ τοὺς πατρικίους  παραστησάμενος   ἔλεξε τοιάδε. ~Ὑπὲρ ἀναγκαίων καὶ
[4, 15]   τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν εἶχον. ταῦτα  καταστησάμενος   ἐκέλευσεν ἅπαντας Ῥωμαίους ἀπογράφεσθαί τε
[4, 25]   καὶ πανήγυριν αὐτὸ συνήγαγε, νόμους  καταστησάμενος   ἔξω τῶν ἰδίων, ὧν ἑκάστη
[4, 21]   τελευταία παρείλκοντο. ~Τοῦτο τὸ πολίτευμα  καταστησάμενος   καὶ πλεονέκτημα τοῖς πλουσίοις τηλικοῦτο
[4, 36]   νόμους θ´ ὑπὲρ τῶν κυριωτάτων  καταστησάμενος,   οὓς ἅπαντες ἐπεκυρώσατε, κατὰ τούτους
[4, 15]   ταύτην ἐν τοῖς πάνυ τιμίαν  καταστησάμενος,   τὰ καλούμενα Παγανάλια· καὶ νόμους
[4, 24]   αἴτιον οὔθ´ Τύλλιος  καταστησάμενος   τὸ ἔθος οὔθ´ οἱ παραδεξάμενοι
[4, 46]   βίᾳ κατισχύσας τυραννικήν τε μοναρχίαν  καταστησάμενος   τοὺς μὲν ἀποκτείνοι τῶν πολιτῶν,
[4, 52]   καὶ φόρου τὸ λοιπὸν ὑποτελεῖς.  σπεισάμενος   δὴ πρὸς αὐτοὺς τὸν πόλεμον
[4, 46]   συγγενεστάτων τε καὶ ἀναγκαιοτάτων μὴ  φεισάμενος   τῶν ἀλλοτρίων φείσεται· παρῄνει τε
[4, 3]   πολλὰς πρὸς τὸ αὐτὸ ἔθνος  ἀγωνισάμενος   μάχας τοτὲ μὲν ἱππέων ἡγούμενος,
[4, 62]   τῶν ἀστῶν ἄνδρας ἐπιφανεῖς δύο  προχειρισάμενος   καὶ δημοσίους αὐτοῖς θεράποντας δύο
[4, 13]   δύο τοῖς πέντε προσθεὶς λόφοις,  ὀρνιθευσάμενός   τε ὡς νόμος ἦν καὶ
[4, 51]   λάφυρα καὶ τὴν ἀποσκευὴν φυλάττειν  παρακελευσάμενος,   τὴν δ´ ἄλλην δύναμιν εὔζωνον
[4, 57]   εἰρήνῃ τε πολλὰ καὶ σπουδαῖα  πολιτευσάμενος   καὶ στρατηγίας πολλὰς τετελεκὼς ἐπιφανέστατος
[4, 40]   ἔπειτα φιλανθρωπίαις τισὶ τὸν δῆμον  οἰκειωσάμενος   ὑπ´ ἐκείνου βασιλεὺς ἀπεδείχθη μόνου.
[4, 55]   αὐτοῦ τῶν υἱῶν Σέξτος ὄνομα  κοινωσάμενος   τὴν γνώμην τῷ πατρὶ μόνῳ
[4, 10]   Νόμας Πομπίλιος, οὓς δ´ αὐτὸς  καθιστάμενος.   ταῦτα δ´ αὐτοῦ πολιτευομένου χαλεπῶς
[4, 47]   δ´ οὐκ εἰκάζων, ἀλλ´ ἀκριβῶς  ἐπιστάμενος   λέγω μηνύσεώς μοι γενομένης ἐν
[4, 50]   μὲν ἀποκτείνας, τοὺς δὲ λοιποὺς  τρεψάμενος   καὶ κατακλείσας εἰς τὸ τεῖχος,
[4, 30]   μηχανᾶται. ἀπόκριναι δή, Ταρκύνιε, μηδὲν  ἀποκρυψάμενος,   τί μου κατηγορεῖν ἔχεις, ἐπειδὴ
[4, 3]   Ταρκύνιος ἐστράτευσεν, ἐν τοῖς ἱππεῦσι  τεταγμένος   οὕτως ἔδοξεν ἀγωνίσασθαι καλῶς, ὥστε
[4, 14]   μοίρας διελὼν τὴν πόλιν καὶ  θέμενος   ἐπὶ τῶν λόφων ταῖς μοίραις
[4, 56]   καὶ πολὺν ὑπὲρ αὑτοῦ λόγον  διαθέμενος,   ὅτι καταπεφευγὼς εἰς τὴν ἐκείνων
[4, 4]   οὔτε περὶ τῶν ἰδίων πραγμάτων  διαθέμενος   οὐδὲν οὔτε περὶ τῶν κοινῶν
[4, 7]   υἱωνούς, Λευκίῳ Πείσωνι τῷ Φρῦγι  συγκαταθέμενος.   ἐκεῖνος γὰρ ἐν ταῖς ἐνιαυσίοις
[4, 6]   παραδίδοται, καὶ τὴν ἄπαρσιν ἐκεῖθεν  πεποιημένος   διὰ τὸ μηδεμιᾶς ἐν τῇ
[4, 10]   εἰς τὴν ἀγορὰν ἐσθῆτα πιναρὰν  περιβεβλημένος   καὶ κατηφὴς συνούσης αὐτῷ καὶ
[4, 63]   ἐπιεικῶς ἐπὶ τοῦ Τυρρηνικοῦ πελάγους  κείμενος,   ἔνθα λόγος ἔχει Κίρκην τὴν
[4, 44]   περὶ ταῦτα δὴ τὰ ἔργα  τριβόμενος   λεὼς οὐδεμίαν ἀνάπαυσιν ἐλάμβανεν·
[4, 38]   καὶ τἆλλα παράσημα τῆς ἀρχῆς  ἐπαγόμενος·   ἐλθὼν δ´ εἰς τὴν ἀγορὰν
[4, 5]   αὑτὸν ἔχων καὶ τοὺς ῥαβδούχους  ἐπαγόμενος   τοὺς βασιλικοὺς προῆλθεν εἰς τὴν
[4, 55]   ἑταίρους τε πολλοὺς καὶ πελάτας  ἐπαγόμενος   ὡς αὐτόμολος καὶ ἵνα δὴ
[4, 4]   πολιτῶν εὐεργεσίαις τισὶ καὶ δωρεαῖς  ὑπαγόμενος·   ἔπειθ´ ὅταν ἡμῖν καιρὸς εἶναι
[4, 38]   κατ´ οἰκίαν τοῖς ἑταίροις μόνοις  διαλεγόμενος·   ἔπειτα γνώμην ἀποδειξαμένης τῆς γυναικὸς
[4, 55]   ἀπολουμένους ὑπ´ αὐτοῦ συνεχῶς ἔπεμπεν,  ἐπιλεγόμενος   ἐκ τῶν πολιτῶν, οὓς ἐν
[4, 37]   τῶν πολιτευμάτων καθ´ ἓν ἕκαστον  ἐπιλεγόμενος,   ἐξ ὧν πολλὰς καὶ μεγάλας
[4, 64]   Σέξτος διαφθεῖραι, παλαίτερον μὲν ἔτι  εἰργόμενος,   ὁπότε κατάγοιτο παρὰ τῷ συγγενεῖ,
[4, 38]   παραπεμπόντων αὐτὸν ὀλίγων, αἵματι πολλῷ  ῥεόμενος   καὶ κακῶς ὅλον ἑαυτὸν ἐκ
[4, 1]   Σερούιος εἰς τὴν Ἑλληνικὴν διάλεκτον  μεταβιβαζόμενος   Δούλιος. ~Φέρεται δέ τις ἐν
[4, 7]   ἐτῶν, αὐτὸς ἐν τοῖς πράγμασιν  ἐξεταζόμενος,   ὥς φασι, παρὰ τὰς κοινὰς
[4, 9]   οὐ γὰρ ἰδίαν ἀρχὴν ἐμαυτῷ  κατασκευαζόμενος,   ἧς οὐδενὸς ἧττον ἄξιος ἦν
[4, 45]   γὰρ οὐδέτεροι τὰ γινόμενα ἐπεχείρουν.  ~Λογιζόμενος   δ´ Ταρκύνιος, ὅτι τοῖς
[4, 7]   ἀδυνάτων τε καὶ ἀτόπων ἕκαστα  ἐπιλογιζόμενος   οὐχ υἱοὺς εἶναι Ταρκυνίου γράφω
[4, 36]   τῶν ἄλλων δικαίοις ὥσπερ ἰδιώτης  πειθόμενος·   τῶν τ´ ἀδικημάτων οὐχ ἁπάντων
[4, 34]   τὴν ἐπιμέλειαν τῆς πόλεως παρέλαβον,  αἰσθόμενος   ἐπιβουλάς τινας κατ´ ἐμαυτοῦ γινομένας,
[4, 9]   ἠνάγκασμαι συνισταμένους τινὰς ἐπ´ αὐτοὺς  αἰσθόμενος   καὶ τὴν ἀρχὴν ἑτέροις παραδοῦναι
[4, 45]   καὶ Ταρκυνίῳ διὰ τὸν Μαμίλιον  ἀπεχθόμενος,   ὅτι κηδεστὴν ἐκεῖνον ἠξίωσε λαβεῖν
[4, 69]   προσκύψας κατεφίλησε τὴν γῆν, ταύτην  οἰόμενος   ἁπάντων ἀνθρώπων εἶναι μητέρα. τὰ
[4, 28]   τῷ νεωτέρῳ τὴν νεωτέραν· οὕτως  οἰόμενος   αὐτὰς μάλιστα συνοίσεσθαι τοῖς λαβοῦσιν.
[4, 28]   ὀδυρομένης· δ´ ἐπιεικὴς οὐδὲν  οἰόμενος   δεῖν ἐξαμαρτάνειν εἰς τὸν πενθερόν,
[4, 44]   τὰς κατὰ πόλιν ἐργασίας, μέγιστον  οἰόμενος   εἶναι κίνδυνον τοῖς μονάρχοις, ὅταν
[4, 64]   συγγενεῖ, τότε δὲ καιρὸν ἁρμόττοντα  οἰόμενος   ἔχειν. ὡς δὲ μετὰ τὸ
[4, 55]   τῷ πατρὶ διέγνωκεν ὡς αὐτοὺς  ἀφικόμενος,   εἰ λάβοι πίστεις, ὅτι φυλάξουσιν
[4, 50]   ἓν χωρίον καὶ τὴν δεκάτην  ἐξελόμενος   εἰς κατασκευὴν ἱεροῦ τὰ λοιπὰ
[4, 69]   οὐ κατ´ ἀλήθειαν ὑπαρχούσης μωρίας,  ἀφελόμενος   ἅπαντα τὰ πατρῷα, μικρὰ δ´
[4, 34]   δῆμος οὐ κύριος ἦν  ἀφελόμενος   αὐτὴν ὑμῶν ἐμοὶ δοῦναι. εἰ
[4, 82]   ἐν τῷ ζῆν ἡδονὰς ἐλευθερίαν  ἀφελόμενος;   οὐκ ἔστιν ἡμῖν, δημόται,
[4, 25]   ἑαυτοῦ τὴν ἡμίσειαν τῆς ἐξουσίας  ἀφελόμενος.   τῶν γὰρ πρὸ αὐτοῦ βασιλέων
[4, 55]   τὴν χώραν ἐξιὼν καὶ πολλὰς  περιβαλλόμενος   ὠφελείας· παρεσκεύασε γὰρ πατὴρ
[4, 56]   Ταρκύνιος οὐδὲ τὸν θεράποντα γινώσκειν  βουλόμενος,   τὸν υἱὸν ἐκέλευσε ποιεῖν,
[4, 15]   πρώτῃ τῶν ἐνιαυσίων ἀναγραφῶν ἱστορεῖ,  βουλόμενος   καὶ τῶν ἐν ἄστει διατριβόντων
[4, 69]   τοῦ θεοῦ καὶ τὴν λύσιν  βουλόμενος   συνέπεμψε κἀκεῖνον ἅμα τοῖς μειρακίοις
[4, 35]   ἀλλὰ τὴν τούτου συκοφαντίαν ἐπιδείξασθαι  βουλόμενος   ταῦτα λέγω· προειπόντα δέ ς´
[4, 61]   τοῦ πρὸς μεσημβρίαν βλέποντος τριπλῷ  περιλαμβανόμενος   στοίχῳ κιόνων, ἐκ δὲ τῶν
[4, 58]   μέσον νυκτὸς ἀγχοῦ τῆς πόλεως  γενόμενος   ἀνοιχθεισῶν τῶν πυλῶν ὑπὸ τῶν
[4, 47]   νυνί μου κατηγορεῖ πάντων δικαστὴς  γενόμενος   αὐτὸς ἀπέλυσέ με, ὅτε τὴν
[4, 38]   καὶ τοὺς ὑπηρέτας ἐπικαλούμενον ἔφερε.  γενόμενος   δ´ ἔξω τοῦ βουλευτηρίου μετέωρον
[4, 50]   αὐτοὶ ταλαιπωροῦντες ἁλίσκονται κατὰ κράτος.  γενόμενος   δὲ τῆς πόλεως ἐγκρατὴς τοὺς
[4, 5]   μὲν οὖν δῆμος ἀπῄει περιχαρὴς  γενόμενος,   εἰ μηδὲν πέπονθεν βασιλεὺς
[4, 40]   ἐπιεικὴς δὲ καὶ μέτριος ἀνὴρ  γενόμενος   ἔλυσε τὰς ἐπὶ τῷ μὴ
[4, 29]   ἀποδέδωκε, καὶ λήσεις ὑπ´ αὐτῆς  γενόμενος   ἐξ ἀνδρὸς τὸ μηδέν· ὥσπερ
[4, 81]   τοῦ πατρός. ὅπου γὰρ  γενόμενος   ἐξ ἰδιώτου τύραννος καὶ ὀψὲ
[4, 56]   αὐτοκράτορα παράγουσιν ἀρχήν. ~Τοσαύτης δὴ  γενόμενος   ἐξουσίας Σέξτος κύριος δι´
[4, 6]   ὄγδοον τῆς ἀρχῆς ἐνιαυτὸν φίλος  γενόμενος   ἑπτακαίδεκα διέτριψεν ἔτη παρ´ αὐτῷ
[4, 36]   τῷ δεδωκότι μοι δήμῳ καὶ  γενόμενος   ἰδιώτης πειράσομαι ποιῆσαι πᾶσι φανερόν,
[4, 1]   οὐδ´ ὀλίγων Ῥωμαίοις ἀγαθῶν αἴτιος  γενόμενος,   ὀκτὼ καὶ τριάκοντα ἔτη τὴν
[4, 30]   ἐπὶ γὰρ τῆς Ἀρροῦντος τελευτῆς  γενόμενος   οὐ καθ´ ἓν ἁμαρτάνει μόνον,
[4, 67]   πύλας ἐξεληλυθότι συναντᾷ κατὰ δαίμονα  παραγινόμενος   εἰς τὴν πόλιν Κολλατῖνος
[4, 56]   ἅμα καὶ τὴν ἑαυτοῦ τύχην  κατολοφυρόμενος,   ὥσπερ οἱ κατ´ ἀλήθειαν ὑπὲρ
[4, 64]   δὲ μετὰ τὸ δεῖπνον ἀπῆλθε  κοιμησόμενος   ἐπισχὼν τῆς νυκτὸς πολὺ μέρος,
[4, 77]   διαχρησάμενος, οὐδ´ ἐμοῦ δῆλος ἦν  φεισόμενος   ἐρήμου τῶν ἀναγκαιοτάτων γεγονότος, εἰ
[4, 34]   ἡδέων ἐχούσης ἡγεμονίας τὴν ἀκίνδυνον  ἀντικαταλλασσόμενος   ἡσυχίαν. οὐκ ἠνέσχοντο Ῥωμαῖοι ταῦτά
[4, 45]   καὶ μεγάλων πραγμάτων σὺν αὐτοῖς  βουλευσόμενος.   οἱ μὲν δὴ παρῆσαν,
[4, 31]   δυναστείαν λέγων, ἀλλ´ ἡμῖν φυλάξειν  σκηπτόμενος   ὀρφανοῖς οὖσι καὶ νηπίοις, ἐπὶ
[4, 32]   τίνα πρόφασιν εὐπρεπῆ τῆς ἀποστερήσεως  σκηπτόμενος;   πότερον οὐχ ἡγούμενος ἐξ ἐκείνου
[4, 63]   οἰωνοὺς ἰδὼν Ταρκύνιος καὶ  φυλαττόμενος,   εἴ πως δύναιτο διακρούσασθαι τὴν
[4, 21]   πολιτεύματος ἐπὶ πολλὰς διέμεινε γενεὰς  φυλαττόμενος   ὑπὸ Ῥωμαίων· ἐν δὲ τοῖς
[4, 67]   ἐπωνύμιον ἦν· εἴη δ´ ἂν  ἐξερμηνευόμενος   Βροῦτος εἰς τὴν Ἑλληνικὴν
[4, 7]   ἔτει, καὶ τούτῳ τῷ ἔτει  στρατευόμενος   ἐν τῷ πρὸς Ἀρδεάτας εἰσάγεται
[4, 1]   πόλις ὑπὸ Ῥωμαίων κατελαμβάνετο,  μαχόμενος   ἀποθνήσκει, τὴν δ´ Ὀκρισίαν ἐγκύμονα
[4, 59]   γὰρ ἐν τῷ τελευταίῳ πολέμῳ  μαχόμενος   πρὸς Σαβίνους εὔξατο τῷ Διὶ
[4, 83]   γεμούσαις ἄγους θυσιῶν καὶ σπονδῶν  καταρχόμενος·   ἔπειτα ταῖς ἐξ ἡμῶν αὐτῶν
[4, 65]   τετιμωρῆσθαι τὴν τοῦ συγγενοῦς ὕβριν  μετερχόμενος,   ὥστ´ αἰσχρὰν καὶ ἐπονείδιστόν σου
[4, 12]   τῶν εὐεργεσιῶν, καὶ ἔτι πλείονα  ὑποσχόμενος   ἀγαθὰ ποιήσειν, ἐὰν αὐτὸν ἀποδείξωσι
[4, 46]   καὶ μεγάλα τὰς πόλεις εὐεργετήσειν  ὑποσχόμενος,   ἐὰν ἐν τῇ φιλίᾳ διαμείνωσι,
[4, 30]   τολμᾶν. ~Τοιαῦτα τῆς Τυλλίας λεγούσης  ἄσμενος   δέχεται τὰς αἱρέσεις Ταρκύνιος,
[4, 48]   δὴ τὴν ἐπιβουλὴν οὐ προεγνωκώς,  ἄσμενος   τὴν ἐξέτασιν ἔφη δέχεσθαι καὶ
[4, 38]   τῆς ἕδρας. καὶ Ταρκύνιος  ἄσμενος   τοῦτ´ ἰδὼν ἀναπηδᾷ τ´ ἀπὸ
[4, 48]   αὐτὸς ἀποθανεῖν, ἐὰν εὑρεθῇ  παρεσκευασμένος   ὅπλα ἔξω τῶν ἐνοδίων,
[4, 19]   ἕκαστον οὐκ ἄτερ αἰτίας, ἀλλὰ  πεπεισμένος,   ὅτι πᾶσιν ἀνθρώποις ἆθλα τῶν
[4, 74]   ταύτην ἕξων διὰ βίου, πάσης  ἀπολελυμένος   πολεμικῆς καὶ πολιτικῆς ἀσχολίας, ἓν
[4, 65]   θ´ ἅμα καὶ ἀντιβολῶν καὶ  διομνύμενος   ἀληθεύειν τῶν λεγομένων ἑκάτερον, εἰς
[4, 32]   τῆς ἀποστερήσεως σκηπτόμενος; πότερον οὐχ  ἡγούμενος   ἐξ ἐκείνου γένους εἶναί με
[4, 6]   ἐνιαυτὸν τῆς Ἄγκου δυναστείας ἱππέων  ἡγούμενος   ἐπὶ τὸν πρὸς Λατίνους πόλεμον
[4, 58]   ἐγκρατέστερον κατέχῃ ταῦτα πράττων· κρατίστην  ἡγούμενος   ἔσεσθαι φυλακὴν ἑαυτοῦ τε καὶ
[4, 9]   δανείζειν ἐπὶ σώμασιν ἐλευθέροις ἱκανὸν  ἡγούμενος   τοῖς δανεισταῖς τῆς οὐσίας τῶν
[4, 3]   ἀγωνισάμενος μάχας τοτὲ μὲν ἱππέων  ἡγούμενος,   τοτὲ δὲ πεζῶν ἐν ἁπάσαις
[4, 9]   καὶ συμφέρον τῷ κοινῷ τοῦθ´  ἡγούμενος   τοὺς μὲν πολλὰ κεκτημένους πολλὰ
[4, 39]   πτῶμα ἰδοῦσαι διεταράχθησαν, καὶ  προηγούμενος   αὐτῶν ὀρεοκόμος παθών τι πρὸς
[4, 10]   ἐκ τῶν ἀρχαίων καὶ παρημελημένων  ἀνανεούμενος,   οὓς Ῥωμύλος τ´ εἰσηγήσατο καὶ
[4, 64]   Ταρκύνιος ἐπολιόρκει πρόφασιν μὲν  ποιούμενος,   ὅτι τοὺς ἐκ Ῥώμης φυγάδας
[4, 84]   καὶ Κολλατῖνον· καὶ δῆμος  καλούμενος   κατὰ λόχους ἐπεκύρωσε τοῖς ἀνδράσι
[4, 39]   πτώματος. οὗτος στενωπὸς ὄρβιος  καλούμενος   πρότερον ἐξ ἐκείνου τοῦ δεινοῦ
[4, 30]   λαμβάνειν, πολλάκις μετὰ τῶν φίλων  προκαλούμενος   εἰς λόγους τὸν Ταρκύνιον, καὶ
[4, 49]   πόλεις καὶ πρὸς τὰς Οὐολούσκων  προκαλούμενος   κἀκείνους εἰς φιλίαν τε καὶ
[4, 27]   πόλεμος εἴκοσι διέμεινεν ἔτη συνεχῶς  πολεμούμενος   εἰσβολάς τε πολλὰς ἀμφοτέρων μεγάλοις
[4, 68]   ἀπόγονος, ἐν τοῖς ἐπιφανεστάτοις Ῥωμαίων  ἀριθμούμενος   δι´ ἀρετήν, μήτηρ δὲ Ταρκυνία
[4, 37]   τάς τε πολεμικὰς ἑαυτοῦ πράξεις  ἐξαριθμούμενος,   ἃς Ταρκυνίου τε ζῶντος διεπράξατο
[4, 30]   ἑταιρίας ἐπ´ ἐμὲ συνάγων καὶ  προθυμούμενος   ἐκβαλεῖν με τῆς ἀρχῆς καταφανὴς
[4, 9]   ἀδύνατοί εἰσιν ἀποδοῦναι, τούτοις βοηθεῖν  προθυμούμενος,   ἐπειδὴ πολῖταί τ´ εἰσι καὶ
[4, 59]   ἱερῶν ἐγίνετο τὰς τοῦ πάππου  προθυμούμενος   εὐχὰς ἐπιτελέσαι. ἐκεῖνος γὰρ ἐν
[4, 28]   ἐκβαλεῖν τῆς βασιλείας τὸν κηδεστὴν  προθυμούμενος   καὶ πάντα μηχανώμενος εἰς τοῦτο
[4, 9]   οὐδένα χρόνον ἀνήσω τῆς ἁπάντων  προνοούμενος   ἰσηγορίας. ~Τοιαῦτα λέγοντος αὐτοῦ πολὺς
[4, 29]   τίνος, Ταρκύνιε, τῆς βασιλείας  ἀποστερούμενος   ἀνέχεσθαι διανοῇ; πότερον ἐκ ταπεινῶν
[4, 59]   τῶν ἐκ Συέσσης λαφύρων ἐπιτελέσαι  προαιρούμενος   ἅπαντας τοὺς τεχνίτας ἐπέστησε ταῖς
[4, 35]   βουλή· οὐ γὰρ ὑμῶν  ἀφαιρούμενος   τὴν διάγνωσιν, ἀλλὰ τὴν τούτου
[4, 42]   τ´ ἀναιρουμένους καὶ τοὺς ἐξελαυνομένους  ἀφαιρούμενος   τοῖς μὲν κατηγόροις μικράν τινα
[4, 28]   τὸν κηδεστὴν προθυμούμενος καὶ πάντα  μηχανώμενος   εἰς τοῦτο ὑπὸ τῆς γυναικὸς
[4, 36]   ὡς πατὴρ πρᾷος υἱοῖς αὐτοῦ  χρώμενος;   ὅς γε καὶ τὴν ἐξουσίαν,
[4, 33]   εἰς ἄνδρας ἤγαγον καὶ γενεᾶς  ἄρρενος   οὐχ ὑπαρχούσης τῶν ἐμαυτοῦ κυρίους
[4, 25]   τοιούτων ἔργων τὴν Ἀμφικτύονος τοῦ  Ἕλληνος   ἐπίνοιαν ἠγάσθη, ὃς ἀσθενὲς ὁρῶν
[4, 3]   τε πολλὰς πρὸς τὸ αὐτὸ  ἔθνος   ἀγωνισάμενος μάχας τοτὲ μὲν ἱππέων
[4, 3]   καὶ παράδοσιν τῶν πόλεων τὸ  ἔθνος,   αἰτιώτατος εἶναι δόξας Ταρκυνίῳ καὶ
[4, 27]   τε καὶ πρὸς ὅλον τὸ  ἔθνος   αὐτῷ συνέστησαν, καὶ τρισὶν ἐπιφανεστάτοις
[4, 26]   αἱ πρὸς ἓν τὸ Τυρρηνῶν  ἔθνος   γενόμεναι, περὶ ὧν μέλλω νῦν
[4, 3]   ἑτέρας γενομένης ἐπὶ τὸ αὐτὸ  ἔθνος   στρατείας καὶ μάχης καρτερᾶς περὶ
[4, 46]   ἔπειθεν αὐτοὺς ἐπὶ τὸ Σαβίνων  ἔθνος   συστρατεύειν. ὡς δ´ ἐπαύσατο λέγων,
[4, 9]   δυναμένους, ἀναγκάσας δὲ τὸ Σαβίνων  ἔθνος   ὑποχείριον ὑμῖν γενέσθαι, μετὰ πολλῶν
[4, 10]   ἰσηγορίας. ~Τοιαῦτα λέγοντος αὐτοῦ πολὺς  ἔπαινος   ἐκ τῆς ἐκκλησίας ἐγένετο τῶν
[4, 84]   τοὺς πατρίους νόμους Σπόριον Λουκρήτιον·  κἀκεῖνος   ἀπολύσας τὴν ἐκκλησίαν ἐκέλευσεν ἅπαντας
[4, 72]   τὰ λοιπὰ λέγειν αὐτὸν ἠξίουν.  κἀκεῖνος   εἶπεν, Ἐπειδὴ ταῦτα οὕτω πράττειν
[4, 39]   ἀλιτήριε, καὶ διὰ τοῦ νεκροῦ;  κἀκεῖνος   ἐπὶ τῷ πάθει μᾶλλον
[4, 65]   Τυρρηνῶν καὶ τῶν ἄλλων ὅσων  ἐκεῖνος   ἄρχει. ἐγὼ γὰρ οἶδ´, ὅτι
[4, 7]   Λευκίῳ Πείσωνι τῷ Φρῦγι συγκαταθέμενος.  ἐκεῖνος   γὰρ ἐν ταῖς ἐνιαυσίοις πραγματείαις
[4, 59]   τοῦ πάππου προθυμούμενος εὐχὰς ἐπιτελέσαι.  ἐκεῖνος   γὰρ ἐν τῷ τελευταίῳ πολέμῳ
[4, 25]   πρὸς τὸν ἑαυτῶν τρόπον δικαζόντων  ἐκεῖνος   διελὼν ἀπὸ τῶν ἰδιωτικῶν τὰ
[4, 70]   βίον, ἆρά γ´ καιρὸς  ἐκεῖνος   ἥκει νῦν, ὃν ἐγὼ περιμένων
[4, 37]   καὶ βάλλειν τὸν Ταρκύνιον ἐβόων.  ἐκεῖνος   μὲν οὖν δείσας τὴν ἐκ
[4, 44]   ἐξαγωγίμους τῶν ὑδάτων τάφρους, ἃς  ἐκεῖνος   ὀρύττειν ἤρξατο, μέχρι τοῦ ποταμοῦ
[4, 56]   ἔμοιγε δοκεῖ μιμησάμενος· καὶ γὰρ  ἐκεῖνος   Περιάνδρῳ ποτὲ τῷ Κορινθίων τυράννῳ
[4, 60]   τῶν τόπων τούτων, οὓς ἂν  ἐκεῖνος   τῷ σκήπωνι δεικνὺς πυνθάνηται, τὸ
[4, 61]   ἐξ ἐκείνου καλεῖται τοῦ χρόνου  Καπιτωλῖνος   λόφος ἐπὶ τῆς εὑρεθείσης
[4, 34]   ὥσπερ ὑμᾶς Ταρκύνιος. εἰ δὲ  κοινὸς   ἁπάντων νόμος ἦν τοὺς διαδεχομένους
[4, 36]   δ´ ἂν πυθοίμην παρ´ αὐτῶν,  τίνος   ἀδικήματος ἕνεκα πολεμοῦσί μοι καὶ
[4, 32]   μὲν οὖν ἀπόκριναί μοι, Τύλλιε,  τίνος   αἰτίας χάριν οὐκ ἀξιοῖς με
[4, 72]   κατάλυσιν τῶν βασιλέων καὶ ὑπὸ  τίνος   ἀποδειχθεῖσα ἀνδρός, καὶ ἔτι πρότερον,
[4, 2]   τὸ τέρας ὤφθη. μιχθέντος δή  τινος   αὐτῇ θεῶν δαιμόνων καὶ
[4, 23]   οὐδὲ τῶν πάνυ μακαρίων μέχρι  τίνος   αὐτῷ παρέσται χρόνου. ἠξίου τ´
[4, 62]   Ῥωμαίων ὑπάρξαι πόλει εἴτε θεῶν  τινος   εἴτε δαιμόνων εὐνοίᾳ δωρηθέν· ὅπερ
[4, 60]   ἐκδέχεσθε, πρὸς ἐμὲ δηλώσατε, περὶ  τίνος   ἥκετε. περιέσται γὰρ ὑμῖν, εἴ
[4, 40]   τῆς πόλεως, ὡς τῶν ἐπιτυχόντων  τινός·   καὶ πολλὰ μὲν τὸν ἑαυτῆς
[4, 77]   γενομένην καὶ οὐχ ὑπ´ ἄλλου  τινὸς   κατασκευασθεῖσαν, ἀλλ´ ὑπ´ ἐμοῦ.
[4, 24]   τοὺς ὑπάτους· δεῖ γὰρ ἀρχῆς  τινος   μεγάλης· οἳ τοὺς καθ´ ἕκαστον
[4, 62]   καταλαβούσης τὴν πόλιν δυστυχίας  τινὸς   μεγάλης συμπεσούσης κατὰ πόλεμον
[4, 40]   οὗτος τὴν ἀρχήν· ἐλλείποντος δέ  τινος   τούτων ἕτερον ὠνόμαζον, καὶ τρίτον,
[4, 47]   ἐν τῇ παρελθούσῃ νυκτὶ ὑπό  τινος   τῶν μετεσχηκότων τῆς συνωμοσίας. τεκμήριον
[4, 81]   ἔσται τῶν συμφορῶν, καὶ μέχρι  τίνος   χρόνου ταῦτα πάσχοντες ὑπομενοῦμεν, καὶ
[4, 29]   αἰσχυνθεῖσα λέγει πρὸς αὐτόν· Μέχρι  τίνος,   Ταρκύνιε, τῆς βασιλείας ἀποστερούμενος
[4, 67]   παραγινόμενος εἰς τὴν πόλιν  Κολλατῖνος   ἀπὸ στρατοπέδου, τῶν κατεσχηκότων τὴν
[4, 71]   ἀγοράν, προελθὼν Λουκρήτιός τε καὶ  Κολλατῖνος   ἀποδυράσθωσαν τὰς ἑαυτῶν τύχας ἅπαντα
[4, 64]   τῇ πόλει διατριβῆς αὐτός τε  Κολλατῖνος   ἐκλήθη καὶ τοῖς ἐγγόνοις ἀφ´
[4, 64]   ὑπόληψιν βεβαιοῖ. μὲν οὖν  Κολλατῖνος   ἐπὶ στρατοπέδου τότε ὢν ἐτύγχανεν,
[4, 70]   ὡς δ´ εἰσῆλθεν μὲν  Κολλατῖνος   ἰδὼν τὴν Λουκρητίαν ἐν τῷ
[4, 41]   πρᾷος ἦν, ἀλλ´ οἷα δὴ  τύραννος,   βαρύς τε καὶ χαλεπὸς ὀργὴν
[4, 82]   ἀπέδειξε τῆς πόλεως ἔπαρχον  τύραννος   ἐξιὼν ἐπὶ τὸν πόλεμον, Ταρκυνίου
[4, 81]   γὰρ γενόμενος ἐξ ἰδιώτου  τύραννος   καὶ ὀψὲ ἀρξάμενος πονηρὸς εἶναι,
[4, 71]   μοι τὴν ἀρχὴν ταύτην  τύραννος   μεγίστην οὖσαν ὡς ἠλιθίῳ καὶ
[4, 80]   ἓν μόνον ἔχῃ τούτων ἐπιδεῖξαι  γεγονός,   οὐκ ἀξιῶ τὰ παραλειφθέντα συκοφαντεῖν.
[4, 36]   οὐδὲν ἔχουσιν εἰπεῖν ὑπ´ ἐμοῦ  γεγονός,   ὕβρεις δέ μοί τινας συνοίδασιν
[4, 67]   Τατίῳ παραγενομένων εἰς Ῥώμην Σαβίνων  ἀπόγονος,   δραστήριος ἀνὴρ καὶ φρόνιμος. οὗτος
[4, 68]   σὺν Αἰνείᾳ τὴν ἀποικίαν στειλάντων  ἀπόγονος,   ἐν τοῖς ἐπιφανεστάτοις Ῥωμαίων ἀριθμούμενος
[4, 73]   ὅταν ἀπαλλαγῶμεν τῆς τυραννίδος μετὰ  πλείονος   ἐξουσίας καὶ κατὰ σχολὴν βουλευομένοις
[4, 36]   παραλαβών, οὐ φθονῶ τῇ πόλει  βελτίονος   ἡγεμόνος· ἀποδοὺς δὲ τὴν ἀρχὴν
[4, 7]   ταῖς ἐνιαυσίοις πραγματείαις ταῦθ´ ἱστόρηκε  μόνος·   εἰ μή γ´ ἄρα γόνῳ
[4, 79]   τὴν Ῥωμαίων πόλιν εἰσαγαγὼν καὶ  μόνος.   οἷα δ´ ἐξειργάσατο, δημόται,
[4, 25]   καὶ πολυχειρίας ἐπίδειξις ἦν ἀνδρὸς  ἡγεμόνος,   ἀλλὰ ταῦτα πάντα μικρὰ καὶ
[4, 36]   οὐ φθονῶ τῇ πόλει βελτίονος  ἡγεμόνος·   ἀποδοὺς δὲ τὴν ἀρχὴν τῷ
[4, 29]   καὶ ἀφ´ Ἡρακλέους γεγονόσι τῆς  εὐδαίμονος   ἄρξαι Κορίνθου τὴν αὐτοκράτορα ὑπῆρξεν
[4, 23]   ὅτι τῆς ἐλευθερίας ἄξιοι κριθέντες  εὐδαίμονος   εὐθέως καὶ μεγάλης ἔσονται πολῖται
[4, 73]   τὴν κρείττονα πολιτείαν ἀντὶ τῆς  χείρονος   ἑλέσθαι, εἰ δή τις ἄρα
[4, 28]   οὐδὲν ἐπέραινον οὔτε αἱ τῆς  σώφρονος   λιτανεῖαι τὰ κράτιστα τὸν οὐ
[4, 26]   τρόπον, ἔταξεν. ἵνα δὲ μηδεὶς  χρόνος   αὐτοὺς ἀφανίσῃ, στήλην κατασκευάσας χαλκῆν
[4, 7]   δόξας, καὶ τοῦ βίου  χρόνος   αὐτῷ πλείων ἀναφαίνεται τῶν ἑκατὸν
[4, 34]   καὶ νῦν ὑπαρχούσης ἐξουσίας  χρόνος,   ἐν τετταρακονταετεῖ γεγονότι Ῥωμαίων
[4, 45]   δὲ πολὺς ἐγένετο καθημένοις  χρόνος   καὶ ἐδόκει τοῖς πλείοσιν ὕβρις
[4, 64]   λοιποὶ συγγραφεῖς παραδεδώκασιν· γὰρ  χρόνος   ταύτην μοι τὴν ὑπόληψιν βεβαιοῖ.
[4, 58]   καλοῦσιν, ἀσπὶς ξυλίνη βύρσῃ βοείᾳ  περίτονος   τοῦ σφαγιασθέντος ἐπὶ τῶν ὁρκίων
[4, 25]   μάλιστα τῶν τοιούτων ἔργων τὴν  Ἀμφικτύονος   τοῦ Ἕλληνος ἐπίνοιαν ἠγάσθη, ὃς
[4, 45]   τε λόγον εἰπεῖν οὐκ ἀδύνατος,  Τύρνος   Ἑρδώνιος ὄνομα, Μαμιλίῳ τε διάφορος
[4, 46]   δ´ ἐπαύσατο λέγων, παρελθὼν  Τύρνος   καὶ τὸν ὀψισμὸν αὐτοῦ
[4, 48]   μὴ φενακίζειν ἠξίουν. καὶ  Τύρνος,   οἷα δὴ τὴν ἐπιβουλὴν οὐ
[4, 47]   τὸν κατήγορον. Οὑτοσὶ γάρ, ἔφη,  Τύρνος,   σύνεδροι, τούτων ὧν νυνί
[4, 11]   τῶν Ταρκυνίου παίδων μόνον  κίνδυνός   ἐστιν, ἵνα μηδὲν ὑπὸ τῶν
[4, 73]   αὐτῆς βουλευσάμενοι, σφαλερὰ καὶ οὐκ  ἀκίνδυνος,   ἐξέσται θ´ ἡμῖν ὕστερον, ὅταν
[4, 29]   καὶ τῆς βασιλείας ὀφείλεις πρεσβύτερος  υἱωνὸς   ὤν. σώματος οὐκ ἔτυχες
[4, 56]   διὰ τούτων τῆς ὑπερεχούσης ἀεὶ  μήκωνος   τῷ σκήπωνι παίων τὴν κεφαλὴν
[4, 25]   δ´ ἐπὶ Τριοπίῳ τὸ τοῦ  Ἀπόλλωνος·   ἔνθα συνιόντες γυναιξὶν ὁμοῦ καὶ
[4, 57]   τὰς ἐπὶ τὸν ὄλεθρον τοῦ  Πέτρωνος   κατασκευασθείσας ἐπιστολὰς σεσημειωμένας τῇ τοῦ
[4, 2]   περὶ τὸν ἄνδρα θαυμαστὴ καὶ  παράδοξος   ἧττον ἀπιστεῖσθαι ποιεῖ. καθημένου γάρ
[4, 58]   σφαγιασθέντος ἐπὶ τῶν ὁρκίων τότε  βοός,   γράμμασιν ἀρχαϊκοῖς ἐπιγεγραμμένη τὰς γενομένας
[4, 41]   δὴ τύραννος, βαρύς τε καὶ  χαλεπὸς   ὀργὴν καὶ φοβερὸς μᾶλλον
[4, 51]   δὴ καταστάντες ἐμάχοντο, καὶ ἦν  ἰσόρροπος   αὐτοῖς ἐπὶ πολὺν χρόνον
[4, 71]   τίς τῆς ἐπιχειρήσεως ἔσται  τρόπος.   καὶ Βροῦτος αὐτοῖς ὑποτίθεται
[4, 40]   ἀποθνήσκει. τοῦ θανάτου δ´  τρόπος,   ὅστις ἦν, ἠγνοεῖτο τοῖς πολλοῖς·
[4, 24]   καλοκἀγαθίαν· καὶ κράτιστος ἀπαλλαγῆς δεσποτῶν  τρόπος   οὗτος ἦν· ὀλίγοι δέ τινες
[4, 8]   τὸν ἐξ ἐκείνου χρόνον ὡς  ἐπίτροπος   ὢν τῶν ἐκ τοῦ βασιλείου
[4, 46]   ἐπειδὴ Ταρκύνιος αὐτὴν κατέσχεν  πάππος   αὐτοῦ πολέμῳ κτησάμενος, καὶ τὰς
[4, 9]   καὶ νηπίων. Ταρκύνιος γὰρ  πάππος   αὐτῶν ἀπάτορα καὶ ἄπολιν ὄντα
[4, 9]   διαμεμνῆσθαι τὰς εὐεργεσίας, ἃς  πάππος   αὐτῶν τὸ κοινὸν εὐηργέτησεν ὑποτάξας
[4, 38]   ἐκ δούλης, ἣν οὑμὸς ἐκτήσατο  πάππος   ἐκ τῶν αἰχμαλώτων, ἐτόλμησας βασιλέα
[4, 31]   τούτους ἐκφέρειν. Ταρκύνιος ἐμὸς ὢν  πάππος   ἐκτήσατο τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν πολλοὺς
[4, 11]   ὧν Ταρκύνιος τῶν παιδίων  πάππος   εὖ ποιῶν ὑμᾶς διετέλεσεν, ἀντὶ
[4, 9]   καὶ βεβαιοῦτε αὐτοῖς ἣν  πάππος   κατέλιπεν ἀρχήν. οὐδὲν γὰρ τοσοῦτον
[4, 31]   ἐξουσίας ταύτης ἔτυχες, ὡς  πάππος   τε οὑμὸς καὶ πάντες οἱ
[4, 34]   φέρειν, ὅτι τὴν βασιλείαν  πάππος   ὑμῶν ἐπὶ ῥητοῖς τισι παρέλαβεν,
[4, 34]   παραλαμβάνειν, οὐκ ἂν Ταρκύνιος  πάππος   ὑμῶν τὴν ἡγεμονίαν παρέλαβεν Ἄγκου
[4, 51]   ἐχθρῶν, καὶ τῶν Ῥωμαίων  ἵππος   ἐπικειμένη πανταχόθεν αὐτοὺς ἀπέκλειεν· ὥστ´
[4, 39]   κατὰ τοῦ πτώματος. οὗτος  στενωπὸς   ὄρβιος καλούμενος πρότερον ἐξ ἐκείνου
[4, 36]   ὢν ἐν ἐξουσίᾳ διετέλεσε καὶ  φιλάνθρωπος   ἅπασι τοῖς πολίταις ὡς πατὴρ
[4, 10]   εὐεργέτας, ἐπαινούντων, τῶν δ´, ὅτι  φιλάνθρωπος   καὶ μεγαλόψυχος εἰς τοὺς ἀπόρους,
[4, 53]   κατὰ τὴν δίοδον, τότε δὲ  πολυάνθρωπος   εἰ καί τις ἄλλη καὶ
[4, 20]   τὸν τρόπον ἅπαν ἐπιθεὶς τὸ  βάρος   τοῖς πλουσίοις τῶν τε κινδύνων
[4, 63]   τὸν παρακείμενον τοῖς βασιλείοις κῆπον  ἔαρος   ὥρᾳ νεοττιὰν ἔπλαττον ἐπὶ κορυφῇ
[4, 1]   διάδοχος δὲ τῆς ἡγεμονίας  γαμβρὸς   αὐτοῦ γίνεται Τύλλιος ἐνιαυτῷ τετάρτῳ
[4, 41]   ὀργὴν καὶ φοβερὸς μᾶλλον  φαιδρὸς   ὀφθῆναι· καὶ τὰς περὶ τῶν
[4, 29]   κἀμοὶ ψοφοδεὴς καὶ οὐδὲν ἔχων  ἀνδρὸς   ἀνήρ, ὅς με ταπεινὴν ποιεῖ
[4, 64]   αὐτῷ γυνὴ Ῥωμαία, Λουκρητίου θυγάτηρ  ἀνδρὸς   ἐπιφανοῦς, ἐξένιζεν αὐτὸν ὡς συγγενῆ
[4, 82]   Λουκρητία, γυναικείας τυχοῦσα φύσεως  ἀνδρὸς   εὐγενοῦς φρόνημα ἔσχες, ἡμεῖς δ´
[4, 25]   πλούτου καὶ πολυχειρίας ἐπίδειξις ἦν  ἀνδρὸς   ἡγεμόνος, ἀλλὰ ταῦτα πάντα μικρὰ
[4, 57]   ἁπάντων ἐγεγόνει· ἀπολογουμένου δὲ τοῦ  ἀνδρὸς   καὶ διὰ τὸ μηδὲν ἑαυτῷ
[4, 72]   βασιλέων καὶ ὑπὸ τίνος ἀποδειχθεῖσα  ἀνδρός,   καὶ ἔτι πρότερον, ὅστις ἔσται
[4, 45]   τ´ ἄλλα διεξιὼν ἔργα τοῦ  ἀνδρός,   οἷς αὐθάδειά τις ἐδόκει προσεῖναι
[4, 29]   ἐμὲ γυναῖκα κἀμὲ σοῦ τυχεῖν  ἀνδρός,   οὐκ ἂν ἐν ἰδιώτῃ βίῳ
[4, 64]   ἐξένιζεν αὐτὸν ὡς συγγενῆ τοῦ  ἀνδρὸς   πολλῇ προθυμίᾳ τε καὶ φιλοφροσύνῃ.
[4, 29]   λήσεις ὑπ´ αὐτῆς γενόμενος ἐξ  ἀνδρὸς   τὸ μηδέν· ὥσπερ γε κἀμοὶ
[4, 2]   τοῦ πυρὸς ἀνασχεῖν λέγουσιν αἰδοῖον  ἀνδρός.   τοῦτο δὲ θεάσασθαι τὴν Ὀκρισίαν
[4, 41]   τε καὶ χαλεπὸς ὀργὴν καὶ  φοβερὸς   μᾶλλον φαιδρὸς ὀφθῆναι· καὶ
[4, 38]   εἶπεν, Τύλλιε, ὃς οὐδ´  ἐλεύθερος   ὤν, ἀλλὰ δοῦλος ἐκ δούλης,
[4, 60]   μέν ἐστιν Ταρπήιος λόφος,  μέρος   δ´ αὐτοῦ τουτὶ μὲν τὸ
[4, 49]   ταύρου κοινῶς ὑπὸ πασῶν θυομένου  μέρος   ἑκάστη τὸ τεταγμένον λαμβάνει. θύουσι
[4, 64]   κοιμησόμενος ἐπισχὼν τῆς νυκτὸς πολὺ  μέρος,   ἐπειδὴ καθεύδειν ἅπαντας ἐνόμιζεν, ἀναστὰς
[4, 54]   τοῦτο γὰρ ἐδόκει μάλιστα τὸ  μέρος   πόλις ἀνώχυρος εἶναι, πάντα
[4, 42]   διέφθειρε τὸ κράτιστον τῆς βουλῆς  μέρος   θανάτοις τε καὶ ἀειφυγίαις, ἑτέραν
[4, 21]   ἅπαντες ἴσον ἔχειν τῆς πολιτείας  μέρος   κατ´ ἄνδρα διερωτώμενοι τὰς γνώμας
[4, 61]   Διός, παρ´ ἑκάτερον δὲ τὸ  μέρος   τε τῆς Ἥρας καὶ
[4, 54]   καὶ εἴ τι ἀποσπασθὲν ἴδοιεν  μέρος   ὀλίγον ἀπὸ πολλοῦ στρατοῦ καὶ
[4, 60]   περιγράψει τῷ σκήπωνι τῆς γῆς  μέρος   ὅσον δή τι· ἔπειθ´ ὑμῖν
[4, 75]   καὶ παραινεῖν· τὰ δὲ κατὰ  μέρος   πολλὰ ὄντα καὶ οὐ ῥᾴδια
[4, 24]   δὲ κατὰ τοῦτο γέγονα τὸ  μέρος   τῆς διηγήσεως, ἀναγκαῖον εἶναί μοι
[4, 51]   τῇ Συέσσῃ βραχύ τι καταλείπει  μέρος   τῆς στρατιᾶς τά τε λάφυρα
[4, 15]   ὑπὸ τῶν ἐφεστηκότων τοῖς ἱεροῖς  φανερὸς   τῶν ἀνθρώπων ἀριθμὸς ἐγίνετο
[4, 13]   καλούμενον καὶ τὸ Ἰσκυλῖνον, ὧν  ἑκάτερος   ἀξιολόγου πόλεως ἔχει μέγεθος, καὶ
[4, 28]   λαβοῦσιν. ἔτυχε δὲ τῶν γαμβρῶν  ἑκάτερος   ἐναντίᾳ συναφθεὶς τύχῃ κατὰ τὴν
[4, 28]   πονηρὸν εἶναι πεφυκότα παρακαλούσης, ἀλλ´  ἑκάτερος   ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ φύσιν ἐφέρετο
[4, 13]   κατὰ τὴν ἐμὴν εἶχεν ἡλικίαν,  ἕτερος   ἔσται τῇ διηγήσει καιρὸς ἐπιτηδειότερος.
[4, 33]   δὲ καὶ φύλαξ οὐδεὶς ὑμῶν  ἕτερος   ἦν, ὅτι μὴ γυνή, πατρὸς
[4, 6]   ἐν τῇ πόλει τιμῆς μεταλαμβάνειν.  ἕτερος   μὲν οὖν ἄν τις αὐτὸν
[4, 2]   ἐν ταῖς ἐπιχωρίοις ἀναγραφαῖς καὶ  ἕτερος   ὑπὲρ τῆς γενέσεως αὐτοῦ λόγος
[4, 35]   πάλιν αὐτῷ διαγνῶναι, πότερος ἡμῶν  ἐπιτηδειότερός   ἐστιν ἔχειν τὴν ἀρχήν· καὶ
[4, 13]   ἕτερος ἔσται τῇ διηγήσει καιρὸς  ἐπιτηδειότερος.   ~Ὁ δὲ Τύλλιος, ἐπειδὴ τοὺς
[4, 35]   καὶ ἀποδώσω πάλιν αὐτῷ διαγνῶναι,  πότερος   ἡμῶν ἐπιτηδειότερός ἐστιν ἔχειν τὴν
[4, 15]   φυλάς· Κάτων μέντοι τούτων ἀμφοτέρων  ἀξιοπιστότερος   ὢν τριάκοντα φυλὰς ἐπὶ Τυλλίου
[4, 6]   ἀλλὰ τρισὶ μόνον ἔτεσι θατέρου  πρεσβύτερος   ἦν· ὥστ´ οὐκ ἄν γε
[4, 6]   θάνατον, δὲ Λεύκιος  πρεσβύτερος   οὐ μείων ἑπτακαιεικοσαέτους· οὐκ ἄρα
[4, 34]   παρέλαβεν Ἄγκου τελευτήσαντος, ἀλλ´  πρεσβύτερος   τῶν ἐκείνου παίδων. ἀλλ´
[4, 7]   ὅτ´ ἀπεστερεῖτο τῆς ἀρχῆς  πρεσβύτερος   τῶν Ταρκυνίων, ὑπὲρ ἑβδομήκοντα ἔτη
[4, 29]   ἀλλὰ καὶ τῆς βασιλείας ὀφείλεις  πρεσβύτερος   υἱωνὸς ὤν. σώματος οὐκ
[4, 30]   τῶν Τυλλίου θυγατέρων καὶ  νεώτερος   τῶν Ταρκυνίων. ἐνταῦθα πάλιν ἀναγκάζομαι
[4, 82]   αἰδῶ μετὰ βίας, ἡδίων καὶ  μακαριώτερος   ἔδοξεν θάνατος εἶναι τοῦ
[4, 47]   ἐστὶ νυνί, πότερα χρηστὸς  πονηρός   εἰμι· τουτὶ γὰρ ἐξέσται καὶ
[4, 81]   ἰδιώτου τύραννος καὶ ὀψὲ ἀρξάμενος  πονηρὸς   εἶναι, πᾶσαν ἀκριβοῖ τὴν τυραννικὴν
[4, 28]   ἐπὶ τἀναντία· μέν γε  πονηρὸς   ἐκβαλεῖν τῆς βασιλείας τὸν κηδεστὴν
[4, 79]   Ἄρροντα τὸν γνήσιον ἀδελφόν, ὅτι  πονηρὸς   οὐκ ἐβούλετο γενέσθαι, φαρμάκοις διαχρησάμενος,
[4, 32]   ἐρωτημάτων καὶ παῦσαί ποτε ἤδη  πονηρὸς   ὤν· εἰ δέ τι δίκαιον
[4, 85]   πιστοτάτους, ἐλαύνων τοὺς ἵππους ἀπὸ  ῥυτῆρος,   ὡς φθάσων τὴν ἀπόστασιν. εὑρὼν
[4, 52]   δῆλος ἦν τῶν σφετέρων  ὄλεθρος.   ἔτυχον δὲ κἀκεῖνοι προεξεληλυθότες ἐκ
[4, 61]   δ´ ἐπὶ κρηπῖδος ὑψηλῆς βεβηκὼς  ὀκτάπλεθρος   τὴν περίοδον, διακοσίων ποδῶν ἔγγιστα
[4, 79]   ἀδελφήν, ἣν ἐμοίχευεν θεοῖς  ἐχθρὸς   ἔτι καὶ πάλαι· οὗτος
[4, 70]   σκοπῶμεν· τοῦτο γὰρ παρὼν  καιρὸς   ἀπαιτεῖ. Ἐδόκει ταῦτ´ εἰκότα λέγειν,
[4, 21]   μὲν τούτων οὐχ παρὼν  καιρὸς   ἁρμόττων τοῖς λόγοις. ~Τότε δ´
[4, 4]   δωρεαῖς ὑπαγόμενος· ἔπειθ´ ὅταν ἡμῖν  καιρὸς   εἶναι δοκῇ, τότε λέγωμεν ἀποτεθνηκέναι
[4, 73]   τὸ παρόν· τε γὰρ  καιρός,   εἰς ὃν συνήγμεθα ὑπὸ τῶν
[4, 70]   ἐπισκοπεῖτε βίον, ἆρά γ´  καιρὸς   ἐκεῖνος ἥκει νῦν, ὃν ἐγὼ
[4, 7]   Ῥωμαϊκὰς ἱστορίας. προειρημένων δὴ τούτων  καιρὸς   ἐπανάγειν ἐπὶ τὴν ἀπολειπομένην διήγησιν.
[4, 13]   ἡλικίαν, ἕτερος ἔσται τῇ διηγήσει  καιρὸς   ἐπιτηδειότερος. ~Ὁ δὲ Τύλλιος, ἐπειδὴ
[4, 1]   ἄρχοντος Ἀθήνησιν Ἀρχεστρατίδου· περὶ οὗ  καιρὸς   ἤδη λέγειν, κατ´ ἀρχὰς
[4, 5]   ἐξ ἀμφοτέρων κινήσασα οἶκτον, ἐπειδὴ  καιρὸς   ἦν, ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ δωματίου
[4, 82]   θάνατον ἔνδοξον. ἥκει δὲ  καιρός,   οἷον εὐχόμεθα, μεθεστηκότος μὲν ἐκ
[4, 77]   αὐτὸ πρῶτον, ἥκει γὰρ  καιρός,   ὃν εὐχόμην τε καὶ προσεδεχόμην,
[4, 78]   ἀπολωλέναι· ἐπειδὴ δ´ τε  καιρός,   ὃν τὰ πράγματά μοι δίδωσι,
[4, 37]   μὲν οὖν δείσας τὴν ἐκ  χειρὸς   δίκην ὁρμῆς ἤδη γινομένης τῶν
[4, 52]   τῶν ὁμόρων ἀνέστη χρόνῳ τε  μακρός·   ἔτη γὰρ ἑπτὰ συνεχῶς ἐπολεμήθη·
[4, 40]   εἰ διὰ τῆς ἀγορᾶς  νεκρὸς   φέροιτο, ὡς ἔστι Ῥωμαίοις ἔθος,
[4, 58]   προσεδόκων τε καὶ ἐδεδοίκεσαν καίτοι  πικρὸς   ὀργὴν καὶ περὶ τὰς τιμωρίας
[4, 49]   μέσῳ μάλιστα τῶν ἐθνῶν κείμενον  ὄρος   ὑψηλόν, τῆς Ἀλβανῶν ὑπέρκειται
[4, 81]   τὴν ἐλαχίστην λαμβάνοντας; τίς οὖν  ὅρος   ἔσται τῶν συμφορῶν, καὶ μέχρι
[4, 6]   οὗτος αὐτὸς τῶν ὠδίνων  ὅρος,   ὡς οἱ ταῦτ´ ἐξητακότες γράφουσιν·
[4, 51]   ἐπειρῶντο σώζειν ἑαυτούς. ἦν δ´  ἄπορος   σωτηρία τοῖς πολλοῖς περιεχομένοις
[4, 45]   Τύρνος Ἑρδώνιος ὄνομα, Μαμιλίῳ τε  διάφορος   ὢν διὰ τὴν πρὸς τὰ
[4, 78]   χρόνον εἶχον, ὅσον ἐβουλόμην,  πρὸς   ἀγνοοῦντας ἔμελλον λέγειν, ἁπάσας διεξῆλθον
[4, 26]   εἴ τι γένοιτο πρόσκρουσμα αὐταῖς  πρὸς   ἀλλήλας, ἐκ τῶν ἱερῶν τοῦτο
[4, 26]   τοὺς νόμους συνέγραψε ταῖς πόλεσι  πρὸς   ἀλλήλας καὶ τἆλλα τὰ περὶ
[4, 25]   ἵνα μὴ στασιάζουσαι καὶ πολεμοῦσαι  πρὸς   ἀλλήλας ὑπὸ τῶν προσοικούντων βαρβάρων
[4, 69]   χρησμοῦ τὴν διάνοιαν ἀγνοήσαντες συνέθεντο  πρὸς   ἀλλήλους ἅμα φιλῆσαι τὴν μητέρα
[4, 25]   βαρβάρους πολέμου καὶ περὶ τῆς  πρὸς   ἀλλήλους ὁμοφροσύνης κοινὰς ἐποιοῦντο βουλάς.
[4, 8]   πλεῖστον ἐξ αὐτῶν δυνάμενοι διελέγοντο  πρὸς   ἀλλήλους περὶ τῆς καταλύσεως τῆς
[4, 9]   πρὸς θεοὺς ὅσιον  πρὸς   ἀνθρώπους δίκαιον ὑπολήψεταί με, ἐὰν
[4, 4]   τὸν τοῦ βασιλέως θάνατον καὶ  πρὸς   ἅπαντας ἐξενεχθῆναι παρασκευάσωμεν, ὅτι πληγὴν
[4, 9]   πολιτείαν καὶ τὰ δίκαια πᾶσι  πρὸς   ἅπαντας ὅμοια. εἰς τοῦτο γὰρ
[4, 11]   ἀφαιρεῖσθαι, στέρξομεν τὴν τύχην. ἀλλὰ  πρὸς   ἁπάντων θεῶν τε καὶ δαιμόνων,
[4, 64]   πόλιν ἀπειρηκότες ταῖς εἰσφοραῖς ἕτοιμοι  πρὸς   ἀπόστασιν ἦσαν, εἴ τις ἀρχὴ
[4, 15]   τε καὶ τιμᾶσθαι τὰς οὐσίας  πρὸς   ἀργύριον ὀμόσαντας τὸν νόμιμον ὅρκον,
[4, 7]   τῷ ἔτει στρατευόμενος ἐν τῷ  πρὸς   Ἀρδεάτας εἰσάγεται πολέμῳ καὶ πάντα
[4, 11]   βεβίωται γὰρ ἤδη μοι καὶ  πρὸς   ἀρετὴν καὶ πρὸς εὐδοξίαν ἀποχρώντως
[4, 73]   καθ´ ἡδονὴν ζῆν φιλοτιμία τε  πρὸς   ἀρετῆς δόκησιν ἐκ ταύτης γένοιτ´
[4, 27]   καρποῦσθαι, μενούσαις ἐν ταῖς γραφείσαις  πρὸς   αὐτὰς συνθήκαις ὑπὸ βασιλέως Ταρκυνίου·
[4, 79]   θάλαμον ἤγετο τὰς ἀπορρήτους ἐμπεδῶν  πρὸς   αὐτὴν ὁμολογίας· ἀνόσια καὶ ἐξάγιστα
[4, 70]   κατεφίλει καὶ ἀνεκαλεῖτο καὶ διελέγετο  πρὸς   αὐτὴν ὥσπερ ζῶσαν ἔξω τοῦ
[4, 60]   δ´ ὑμῖν ὀλίγου χρόνου παρελθεῖν  πρὸς   αὐτόν. ἐν δ´ ἐκεῖνον
[4, 30]   τῆς βουλῆς ἔφη τὰ δίκαια  πρὸς   αὐτὸν ἐρεῖν, συγκαλέσας τὸ συνέδριον·
[4, 33]   ἀνακλαύσομαι, τὰ δὲ δίκαια νῦν  πρὸς   αὐτὸν ἐρῶ. ἐγὼ τὴν μὲν
[4, 60]   μάντει βουλόμενοι συντυχεῖν, παρεκάλουν ἀπαγγεῖλαι  πρὸς   αὐτόν. καὶ νεανίας, Πατὴρ
[4, 29]   προῃρεῖτο, οὐδὲν ἔτι αἰσχυνθεῖσα λέγει  πρὸς   αὐτόν· Μέχρι τίνος, Ταρκύνιε,
[4, 31]   ἐπειδὴ τούτους ἠξίους ἀκοῦσαι. ~Λέγει  πρὸς   αὐτὸν Ταρκύνιος· Βραχύς ἐστιν
[4, 42]   πρώτους μὲν τοὺς ἐχθρῶς διακειμένους  πρὸς   αὐτόν, οἷς οὐκ ἦν βουλομένοις
[4, 2]   οὐδενὸς χεῖρον Τυρρηνῶν ἐπισταμένην εἰπεῖν  πρὸς   αὐτόν, ὅτι γένος ἀπὸ τῆς
[4, 59]   τῶν ἀστῶν τοὺς δοκιμωτάτους πρέσβεις  πρὸς   αὐτόν. ~Τούτοις τοῖς ἀνδράσιν ἀφικομένοις
[4, 61]   οὐδὲ σφετερίσασθαι τὸν οἰωνὸν λέγει  πρὸς   αὐτούς, Ἄνδρες Ῥωμαῖοι, λέγετε πρὸς
[4, 67]   οἰκίαν συνελθόντων ὥσπερ ἠξίου, λέγει  πρὸς   αὐτοὺς ἅπαν τὸ πρᾶγμα ἐξ
[4, 27]   ἀτυχήσειν. ταῦτ´ εἰπὼν καταλύεται τὸν  πρὸς   αὐτοὺς πόλεμον, ταῖς μὲν ἄλλαις
[4, 4]   τῶν τροφῶν ἐνεχθῆναι κελεύσασα λέγει  πρὸς   αὐτούς· Ταρκύνιος μὲν ἡμῖν
[4, 52]   τὸ λοιπὸν ὑποτελεῖς. σπεισάμενος δὴ  πρὸς   αὐτοὺς τὸν πόλεμον καὶ ἐπὶ
[4, 58]   τὴν δύναμιν. μὲν δὴ  πρὸς   Γαβίους πόλεμος τοιούτου τέλους ἔτυχεν.
[4, 83]   ὀλίγων ὄντων οὔτ´ ἀπείρων πολέμου·  πρὸς   δὲ τούτοις ταῖς παρὰ τῶν
[4, 10]   οὐδένα κλῆρον ἔχοντας τῶν πολιτῶν  πρὸς   ἑαυτὸν ἀπογράφεσθαι· νόμους τε συνέγραφεν
[4, 78]   δεῖ, πράττειν δὲ πολλά, καὶ  πρὸς   εἰδότας οἱ λόγοι, τὰ μέγιστα
[4, 9]   οὔτ´ ὀλίγων, οὓς οὐδὲν δέομαι  πρὸς   εἰδότας ὑμᾶς λέγειν, τὰς ἀντὶ
[4, 27]   πρεσβευταῖς ἀπεκρίναντο μηδεμίαν εἶναί σφισι  πρὸς   ἐκεῖνον μήθ´ ὑπὲρ ἡγεμονίας παραχωρήσεως
[4, 46]   παρείχετο τὰς γενομένας ταῖς πόλεσι  πρὸς   ἐκεῖνον. πολὺν δὲ λόγον ὑπὲρ
[4, 60]   ἐν δ´ ἐκεῖνον ἐκδέχεσθε,  πρὸς   ἐμὲ δηλώσατε, περὶ τίνος ἥκετε.
[4, 26]   αὗται μνημονεύονται, πολεμικαὶ δ´ αἱ  πρὸς   ἓν τὸ Τυρρηνῶν ἔθνος γενόμεναι,
[4, 11]   μοι καὶ πρὸς ἀρετὴν καὶ  πρὸς   εὐδοξίαν ἀποχρώντως καὶ οὐκ ἂν
[4, 4]   τε δὴ μετειληφὼς ἀποχρώντως κατεσκευασμένης  πρὸς   ἡγεμονίαν οὗτος ἀνὴρ καὶ
[4, 51]   εὔζωνον ἀναλαβὼν ἦγεν ἐπὶ τοὺς  πρὸς   Ἠρήτῳ κατεστρατοπεδευκότας καὶ τίθεται τὸν
[4, 13]   νόμος ἦν καὶ τἆλλα τὰ  πρὸς   θεοὺς ὅσια διαπραξάμενος. προσωτέρω δ´
[4, 9]   παιδίων ἐπίστευσε. τίς οὖν  πρὸς   θεοὺς ὅσιον πρὸς ἀνθρώπους
[4, 31]   τὸ ἀνέστιον καὶ ἄπορον καὶ  πρὸς   καταδίκας χρέα τὴν ἐπιτιμίαν
[4, 6]   δυναστείας ἱππέων ἡγούμενος ἐπὶ τὸν  πρὸς   Λατίνους πόλεμον ὑπὸ τοῦ βασιλέως
[4, 35]   πράττειν με δεῖν, ποιήσω. καὶ  πρὸς   μὲν σὲ ταῦθ´ ἱκανά· ἐν
[4, 61]   τοῦ κατὰ πρόσωπον μέρους τοῦ  πρὸς   μεσημβρίαν βλέποντος τριπλῷ περιλαμβανόμενος στοίχῳ
[4, 29]   τοὺς ἔνδον, ἵνα μόνη διαλεχθείη  πρὸς   μόνον, Ἆρ´, ἔφησεν, Ταρκύνιε,
[4, 62]   δαιμόνων εὐνοίᾳ δωρηθέν· ὅπερ οὐ  πρὸς   ὀλίγον καιρόν, ἀλλ´ εἰς ἅπαντα
[4, 53]   ὅπερ εἰκός, τοτὲ μὲν ὀλίγοις  πρὸς   ὀλίγους, τοτὲ δὲ πᾶσι πρὸς
[4, 27]   ὅσαι κατὰ πόλεις τε καὶ  πρὸς   ὅλον τὸ ἔθνος αὐτῷ συνέστησαν,
[4, 45]   οἰομένους, ἐξ οὗ Τύλλιος ἐτελεύτησε,  πρὸς   ὃν ἐποιήσαντο τὰς ὁμολογίας. γνοὺς
[4, 68]   πάσης μετέλαβε καὶ φύσιν εἶχε  πρὸς   οὐδὲν τῶν καλῶν ἀντιπράττουσαν. ἐπεὶ
[4, 23]   ἕξειν δυνάμεις αἰεὶ διαρκεῖς, κἂν  πρὸς   πάντας ἀνθρώπους ἀναγκασθῇ πολεμεῖν. χωρὶς
[4, 53]   πρὸς ὀλίγους, τοτὲ δὲ πᾶσι  πρὸς   πάντας, ἐν αἷς πολλάκις μὲν
[4, 49]   ἄγεσθαι καὶ ἐκεχειρίας εἶναι πᾶσι  πρὸς   πάντας ἐνομοθέτησε θυσίας τε συντελεῖσθαι
[4, 23]   πράγματος ὡς πολυανθρωπίας, ἵνα διαρκέσῃ  πρὸς   πάντας τοὺς πολέμους οἰκείοις ὅπλοις
[4, 25]   ἀναλαβόντες, εἴ τι πρόσκρουσμα πόλει  πρὸς   πόλιν ἐγεγόνει, δικασταὶ καθεζόμενοι διῄτων
[4, 59]   ἐν τῷ τελευταίῳ πολέμῳ μαχόμενος  πρὸς   Σαβίνους εὔξατο τῷ Διὶ καὶ
[4, 3]   Τυρρηνῶν ἀρχήν· ἔν τε τῷ  πρὸς   Σαβίνους πολέμῳ τῷ πρώτῳ συστάντι
[4, 5]   νύκτα τῇ κατόπιν ἡμέρᾳ πολλοῦ  πρὸς   τὰ βασίλεια συνδραμόντος ὄχλου προῆλθεν
[4, 45]   τε διάφορος ὢν διὰ τὴν  πρὸς   τὰ κοινὰ φιλοτιμίαν καὶ Ταρκυνίῳ
[4, 29]   καὶ φίλοι πολλοὶ καὶ ἄλλαι  πρὸς   τὰ πράγματ´ ἀφορμαὶ πολλαὶ καὶ
[4, 9]   ταῦτα δανείσωνται, τούτους οὐκ ἐάσω  πρὸς   τὰ χρέα ἀπάγεσθαι καὶ νόμον
[4, 11]   οὐκ εἴασα τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῆναι  πρὸς   τὰ χρέα ὑπ´ αὐτῶν ἀχθέντας·
[4, 60]   δ´ αὐτοῦ τουτὶ μὲν τὸ  πρὸς   τὰς ἀνατολὰς βλέπον, τουτὶ δὲ
[4, 60]   ἀνατολὰς βλέπον, τουτὶ δὲ τὸ  πρὸς   τὰς δύσεις, βόρειον δ´ αὐτοῦ
[4, 49]   ἡγεμονίας Ταρκύνιος ἐπρεσβεύσατο καὶ  πρὸς   τὰς Ἑρνίκων πόλεις καὶ πρὸς
[4, 60]   δὲ λέγοντες ὑμεῖς καὶ ἀποκρινόμενοι  πρὸς   τὰς ἐρωτήσεις ἀναμάρτητοί τε καὶ
[4, 49]   πρὸς τὰς Ἑρνίκων πόλεις καὶ  πρὸς   τὰς Οὐολούσκων προκαλούμενος κἀκείνους εἰς
[4, 32]   εἰ δέ τι δίκαιον ἔχεις  πρὸς   ταῦτ´ εἰπεῖν, ἕτοιμός εἰμι τούτοις
[4, 39]   τῆς ὄψεως ἐλεεινὸν ἐπέστη καὶ  πρὸς   τὴν δέσποιναν ἀπέβλεψε. πυνθανομένης δ´
[4, 5]   παρήγγειλε τοῖς ἔνδον εὐτρεπῆ τὰ  πρὸς   τὴν θεραπείαν ἐπιτήδεια ποιεῖν καὶ
[4, 27]   κατεκληρούχησε Ῥωμαίων τοῖς νεωστὶ προσεληλυθόσι  πρὸς   τὴν πολιτείαν. Ταῦτα διαπραξάμενος ἐν
[4, 3]   μάχης ἔλαβεν· ἑτέρας τε πολλὰς  πρὸς   τὸ αὐτὸ ἔθνος ἀγωνισάμενος μάχας
[4, 10]   ὅλης. ὄχλου δὲ συνδραμόντος πολλοῦ  πρὸς   τὸ παράδοξον τῆς ὄψεως ἐκκλησίαν
[4, 51]   ἡγεμόνων πρὸς τοὺς ἐκεῖ· σοφίᾳ  πρὸς   τὸ συμβὰν ἀπὸ τύχης ἐχρήσατο
[4, 39]   προηγούμενος αὐτῶν ὀρεοκόμος παθών τι  πρὸς   τὸ τῆς ὄψεως ἐλεεινὸν ἐπέστη
[4, 30]   ἐτῶν Τανακυλλὶς ἔσται πεντεκαίδεκα  πρὸς   τοῖς ἑκατόν. οὕτως ὀλίγον ἐστὶν
[4, 83]   ὑπὲρ τῶν μελλόντων ἐλπίδας χωρεῖτε  πρὸς   τὸν ἀγῶνα, κάλλιστον ὧν πώποτε
[4, 57]   φέροντες ἐπιστολὰς ἐπισεσημασμένας καὶ τὴν  πρὸς   τὸν Ἀντίστιον γραφεῖσαν, ἐπιγινώσκειν φήσας
[4, 30]   τῶν πατρικίων τοὺς ἀλλοτρίως ἔχοντας  πρὸς   τὸν βασιλέα καὶ τὰ δημοτικὰ
[4, 25]   τ´ ἴδια καὶ τὰ κοινὰ  πρὸς   τὸν ἑαυτῶν τρόπον δικαζόντων ἐκεῖνος
[4, 27]   τὴν διαφορὰν τῶν πατρικίων τὴν  πρὸς   τὸν ἡγεμόνα γενομένην μεγάλην σφίσιν
[4, 37]   ἠξίου μηδὲν ἄχθεσθαι μηδὲ ἀγανακτεῖν  πρὸς   τὸν λόγον, ἀλλ´ εἴ τι
[4, 4]   ἐγὼ προελθοῦσα εἰς τοὐμφανὲς ἐρῶ  πρὸς   τὸν ὄχλον, ὡς δὴ Ταρκυνίου
[4, 46]   τὰς μὲν συνθήκας, ἃς ἐποιήσαντο  πρὸς   τὸν πάππον αὐτοῦ παραδιδόντες τὴν
[4, 82]   ἀφόρητον ἡγουμένη τὴν ὕβριν ἐπειδὴ  πρὸς   τὸν πατέρα καὶ τοὺς ἄλλους
[4, 55]   ποιεῖν ὅσα βούλεται, σκήπτεται διαφορὰν  πρὸς   τὸν πατέρα περὶ τῆς καταλύσεως
[4, 56]   τινὰ λαθὼν τοὺς Γαβίους πέμπει  πρὸς   τὸν πατέρα τήν τ´ ἐξουσίαν,
[4, 45]   βαρύτης, καὶ τὸ μὴ παρεῖναι  πρὸς   τὸν σύλλογον αὐτὸν τὸν κεκληκότα
[4, 38]   διαλλαγὰς πρῶτον εὑρόμενον διὰ φίλων  πρὸς   τὸν Τύλλιον, ἵνα πιστεύσας ὡς
[4, 43]   τοῖς καθεστηκόσι πράγμασιν ἀχθομένους κατεμήνυον  πρὸς   τὸν τύραννον· αἱ δὲ τιμωρίαι
[4, 62]   μεγάλων κακῶν. γυνή τις ἀφίκετο  πρὸς   τὸν τύραννον οὐκ ἐπιχωρία βύβλους
[4, 35]   ἐστι τό τε πολλὰ δίκαια  πρὸς   τοὺς ἀγνώμονας ἀντιδίκους λέγειν καὶ
[4, 85]   Ὁράτιον ἀνοχὰς τοῦ πολέμου καταστησάμενοι  πρὸς   τοὺς Ἀρδεάτας πεντεκαιδεκαετεῖς ἀπήγαγον ἐπ´
[4, 25]   καθεζόμενοι διῄτων καὶ περὶ τοῦ  πρὸς   τοὺς βαρβάρους πολέμου καὶ περὶ
[4, 2]   ἐπὶ τὸ πῦρ καὶ αὐτίκα  πρὸς   τοὺς βασιλεῖς ἐλθοῦσαν εἰπεῖν. τὸν
[4, 58]   χαρίζεσθαι, οὐ δι´ εὔνοιαν τὴν  πρὸς   τοὺς Γαβίους, ἀλλ´ ἵνα τὴν
[4, 54]   κάμνοντες ὁμολογίας ᾤοντο δεῖν ποιήσασθαι  πρὸς   τοὺς Γαβίους καὶ τὸν πόλεμον
[4, 54]   ἦν καὶ τῆς πόλεως τὰ  πρὸς   τοὺς Γαβίους φέροντα τοῦ περιβόλου
[4, 61]   πρὸς αὐτούς, Ἄνδρες Ῥωμαῖοι, λέγετε  πρὸς   τοὺς ἑαυτῶν πολίτας, ὅτι κεφαλὴν
[4, 51]   κομίζων παρὰ τῶν αὐτόθεν ἡγεμόνων  πρὸς   τοὺς ἐκεῖ· σοφίᾳ πρὸς τὸ
[4, 71]   καὶ τὸ περὶ τούτων δόγμα  πρὸς   τοὺς ἐπὶ στρατοπέδου διαπεμψώμεθα ἐν
[4, 85]   πέμπουσι γράμματα καθ´ ἑτέρας ὁδοὺς  πρὸς   τοὺς ἐπὶ τοῦ στρατοπέδου παρακαλοῦντες
[4, 24]   καὶ δίκαιον ἔδοξεν εἶναί μοι  πρὸς   τοὺς ἐπιτιμῶντας τοῖς Ῥωμαίων ἔθεσιν
[4, 29]   τὰ πράγματα εὐγένεια καὶ  πρὸς   τοὺς κρατίστους τῶν πολιτῶν ἐπιτηδειότης,
[4, 69]   οὐ διὰ τιμήν, ὡς ἐσκήπτετο  πρὸς   τοὺς πέλας οἷα δὴ συγγενής,
[4, 10]   δ´, ὡς μέτριος καὶ δημοτικὸς  πρὸς   τοὺς ταπεινοτέρους, ἁπάντων δ´, ὅτι
[4, 70]   δυναστείας, καὶ οὔτ´ αὐτὸς διαλλαγήσεσθαι  πρὸς   τοὺς τυράννους οὔτε τοῖς διαλλαττομένοις
[4, 72]   στάσεις τὰς γινομένας τοῖς ταπεινοῖς  πρὸς   τοὺς ὑπερέχοντας ἐλευθέρᾳ τε πόλει
[4, 74]   ἐξόδοις δώδεκα πελέκεις καταλιπεῖν. ἔτι  πρὸς   τούτοις, πάντων οἴομαι τῶν
[4, 12]   δὲ καὶ λόγου ἄξιον ἐπολέμησε  πρὸς   Τυρρηνοὺς πόλεμον. ποιήσομαι δὲ περὶ
[4, 36]   δοκοῦσι, περὶ ὧν πολλάκις ἀπολελόγημαι  πρὸς   ὑμᾶς. ἀλλ´ οὐδὲν δεῖ τούτων
[4, 77]   κοινῶν πραγμάτων τοὺς λόγους μέλλων  πρὸς   ὑμᾶς ποιεῖσθαι, ἄνδρες πολῖται, περὶ
[4, 40]   ὑπὸ τοῦ γαμβροῦ καὶ τῆς  θυγατρὸς   ἀναιρεθῆναι τῆς εἰς τὸν ἄνδρα
[4, 27]   τοῦ γαμβροῦ καὶ τῆς ἑαυτοῦ  θυγατρὸς   ἀποθνήσκει. διηγήσομαι δὲ καὶ τῆς
[4, 39]   ἄπιστα πραχθῆναι, τῆς ἀνοσίας αὐτοῦ  θυγατρὸς   ἔργα παραδίδοται. πεπυσμένη γὰρ τὴν
[4, 5]   τοῦ τε γαμβροῦ καὶ τῆς  θυγατρὸς   καὶ πολὺν ἐξ ἀμφοτέρων κινήσασα
[4, 31]   ἔτη, μετὰ τοῦ γάμου τῆς  θυγατρὸς   καὶ τὰ τῆς πόλεως ἐγχειρίσαι
[4, 45]   ποιήσασθαι τῷ γάμῳ συζεύξας τῆς  θυγατρός,   ὃς ἐκαλεῖτο μὲν Ὀκταούιος Μαμίλιος,
[4, 79]   προσῆκεν αὐτῷ τιμᾶν ὥσπερ μητέρα,  πατρὸς   ἀδελφὴν οὖσαν καὶ σπουδαίαν περὶ
[4, 34]   Ῥωμαίων οὐ τὸν διάδοχον τοῦ  πατρός,   ἀλλὰ τὸν ἄξιον τῆς ἀρχῆς
[4, 55]   πιστεύσειαν ἀληθεύειν τὴν ἀπὸ τοῦ  πατρὸς   ἀπόστασιν, ἀργύριόν τε καὶ χρυσίον
[4, 55]   ὑφ´ ὧν ἔπραττεν τοῦ  πατρὸς   ἀποστάτης συνεχῶς ἐπὶ τὴν χώραν
[4, 4]   Μαρκίου παίδων ἀνασώσασθαι τὴν τοῦ  πατρὸς   ἀρχὴν βουλομένων, ὡς ἐν τῷ
[4, 30]   γυναῖκα τὴν Τυλλίαν οὔτε τοῦ  πατρὸς   αὐτῆς βεβαιοῦντος τὸν γάμον οὔτε
[4, 65]   οἶδ´, ὅτι παραλήψομαι τὴν τοῦ  πατρὸς   βασιλείαν, ὥσπερ ἐστὶ δίκαιον, τῶν
[4, 6]   ἐπηγάγετο, ἣν ζῶντος ἔτι τοῦ  πατρὸς   ἔγημεν, ἅπαντες ὁμολογοῦσιν οἱ τὰς
[4, 77]   ἔμελλε τιμωρήσειν τῷ θανάτῳ τοῦ  πατρός,   εἰ μὴ γένοιτο ἐκποδῶν, ἀφανεῖ
[4, 64]   Ταρκυνίου παίδων ἀποσταλεὶς ὑπὸ τοῦ  πατρὸς   εἰς πόλιν, ἐκαλεῖτο Κολλάτεια,
[4, 39]   τὴν εἰς τὸ βουλευτήριον τοῦ  πατρὸς   εἴσοδον καὶ σπουδὴν ἔχουσα μαθεῖν
[4, 70]   δ´ αὐτοῦ κατολοφυρομένου καὶ τοῦ  πατρὸς   ἐν μέρει καὶ τῆς οἰκίας
[4, 66]   εἰς τὴν οἰκίαν εἰσῆλθε τοῦ  πατρός·   ἔτυχον δὲ συγγενεῖς ὄντες τινὲς
[4, 4]   καὶ εἰς τοῦτό σοι συναγωνισαμένης,  πατρὸς   εὔνοιαν τοῖς παιδίοις τοῖςδε παρασχέσθαι·
[4, 6]   καὶ εἴκοσι κατὰ τὸν τοῦ  πατρὸς   θάνατον, δὲ Λεύκιος
[4, 66]   προϊεμένη, ἔπειτ´ ἀνιστάντος αὐτὴν τοῦ  πατρὸς   καὶ τί πέπονθεν ἀξιοῦντος λέγειν·
[4, 33]   ἕτερος ἦν, ὅτι μὴ γυνή,  πατρὸς   μήτηρ, καὶ αὐτὴ διὰ γῆρας
[4, 57]   ἐπιγινώσκειν φήσας τὴν σφραγῖδα τοῦ  πατρὸς   Σέξτος ἔλυσε, καὶ τῷ
[4, 56]   ποιήσαντος συνεὶς τὴν διάνοιαν τοῦ  πατρὸς   Σέξτος, ὅτι κελεύει τοὺς
[4, 81]   Ταρκυνίους ἕξομεν πολλῷ μιαρωτέρους τοῦ  πατρός.   ὅπου γὰρ γενόμενος ἐξ
[4, 82]   τοῖς κόλποις ξίφος σπασαμένη τοῦ  πατρὸς   ὁρῶντος, δημόται, διὰ τῶν
[4, 68]   μὴ τιμωρῆσαι τῷ θανάτῳ τοῦ  πατρὸς   οὐκ ἂν ὑπομείναντα, νέος ὢν
[4, 55]   μὴν ἀδυνάτῳ γε, συγχωρήσαντος τοῦ  πατρὸς   ποιεῖν ὅσα βούλεται, σκήπτεται διαφορὰν
[4, 57]   κατασκευασθείσας ἐπιστολὰς σεσημειωμένας τῇ τοῦ  πατρὸς   σφραγῖδι λαβόντας ἔνδον ἀποθέσθαι. ὡς
[4, 1]   συγγενικὸν ὄνομα Τύλλιον ἐπὶ τοῦ  πατρός,   τὸ δὲ κοινὸν καὶ προσηγορικὸν
[4, 4]   ὅσων παρὰ μητρός τε καὶ  πατρὸς   υἱοὶ μεταλαμβάνουσι, καὶ θυγατρὶ συνοικῶν
[4, 28]   γενομένας ἐκδίδοται τοῖς ἀδελφιδοῖς τῆς  μητρὸς   αὐτῶν, υἱωνοῖς δὲ Ταρκυνίου, τῷ
[4, 10]   κατηφὴς συνούσης αὐτῷ καὶ τῆς  μητρὸς   Ὀκρισίας καὶ τῆς Ταρκυνίου γυναικὸς
[4, 30]   βεβαιοῦντος τὸν γάμον οὔτε τῆς  μητρὸς   συνευδοκούσης, ἀλλ´ αὐτὴν παρ´ ἑαυτῆς
[4, 30]   ὅτι φησὶν ἀποθανόντα ὑπὸ τῆς  μητρὸς   Τανακυλλίδος τεθάφθαι, ἣν ἀμήχανον ἦν
[4, 4]   πάντων μετεσχηκὼς ἀγαθῶν, ὅσων παρὰ  μητρός   τε καὶ πατρὸς υἱοὶ μεταλαμβάνουσι,
[4, 6]   αὐτῶν Τύλλιος ἐκ δούλης  μητρὸς   ὢν οὔθ´ ἡλικίας ἀξιώματι παρὰ
[4, 50]   δ´ ἄρα πολὺς καταληφθεὶς  ἄργυρός   τε καὶ χρυσὸς ἦν, ὥστε
[4, 2]   δείπνων ἀπαρχὰς ἁγίζουσιν, ὑπὲρ τοῦ  πυρὸς   ἀνασχεῖν λέγουσιν αἰδοῖον ἀνδρός. τοῦτο
[4, 40]   διέμεινεν οὐδὲν λωβηθεῖσα ὑπὸ τοῦ  πυρός.   καὶ ἔτι νῦν μὲν
[4, 11]   ἐκλιπόντας καὶ φυγῆς ἑαυτοῖς τιμησαμένους  πυρὸς   καὶ ὕδατος εἴργειν ἐψηφίσασθε· ἔμελλόν
[4, 62]   καὶ οὗτοι διεφθάρησαν ὑπὸ τοῦ  πυρός.   οἱ δὲ νῦν ὄντες ἐκ
[4, 54]   μάλιστα τὸ μέρος πόλις  ἀνώχυρος   εἶναι, πάντα τὸν ἄλλον περίβολον
[4, 7]   περὶ ἧς οὐδεμίαν παρειλήφαμεν ἱστορίαν·  ἄωρος   δὴ γίνεται πάλιν γάμος
[4, 61]   σηκοὶ παράλληλοι κοινὰς ἔχοντες πλευράς,  μέσος   μὲν τοῦ Διός, παρ´
[4, 50]   ἐφῆκεν· ἄργυρον δὲ καὶ χρυσόν,  ὅσος   εὑρέθη, συναγαγὼν εἰς ἓν χωρίον
[4, 69]   τῆς ἐκείνου βασιλείας οὐκ εἰωθυῖα  νόσος   εἰς παρθένους τε καὶ παῖδας,
[4, 83]   δὲ τούτοις ἅπασι ταὐτὸ λαβοῦσι  θάρσος   καὶ μιᾷ γνώμῃ χρησαμένοις, σώζειν
[4, 79]   διαχρησάμενος, συνεργὸν εἰς τοῦτο τὸ  μῦσος   λαβὼν τὴν ἐκείνου γυναῖκα, τῆς
[4, 50]   καταληφθεὶς ἄργυρός τε καὶ  χρυσὸς   ἦν, ὥστε τῶν μὲν στρατιωτῶν
[4, 40]   κατεσκεύασεν, εἰκὼν αὐτοῦ κειμένη ξυλίνη  κατάχρυσος   ἐμπρήσεως γενομένης καὶ τῶν ἄλλων
[4, 11]   φυγῆς ἑαυτοῖς τιμησαμένους πυρὸς καὶ  ὕδατος   εἴργειν ἐψηφίσασθε· ἔμελλόν τ´, εἰ
[4, 69]   διεφθάρη σώματα, χαλεπωτάτη δὲ καὶ  δυσίατος   εἰς τὰς κυούσας γυναῖκας αὐτοῖς
[4, 61]   ὑπεροχῆς τοῦ μήκους παρὰ τὸ  πλάτος   οὐδ´ ὅλων πεντεκαίδεκα ποδῶν. ἐπὶ
[4, 28]   τ´ αὐτὸν ὡς ὑπὲρ ἀναγκαίου  πράγματος   διαλεξομένη, ~καὶ ἐπειδὴ παρεγένετο, μεταστῆναι
[4, 23]   ἑαυτὴν ἀξιούσῃ οὐδενὸς οὕτω δεῖ  πράγματος   ὡς πολυανθρωπίας, ἵνα διαρκέσῃ πρὸς
[4, 22]   καὶ τῆς αὐξήσεως τοῦ πολιτικοῦ  συντάγματος   οὐ μικρὰν πρόνοιαν οὗτος
[4, 59]   ἰδὼν Ταρκύνιος τοῦ μὲν  ὀρύγματος   ἐπισχεῖν ἐκέλευσε τοὺς ἐργαζομένους· συγκαλέσας
[4, 37]   αὐτοῦ καταβαίνειν τ´ ἀπὸ τοῦ  βήματος   βουλομένου κραυγή τ´ ἐξ ἁπάντων
[4, 12]   οἵου τε ὄντος ἀπὸ τοῦ  βήματος   κραυγή τε παρὰ πάντων ἐξαίσιος
[4, 36]   ἂν πυθοίμην παρ´ αὐτῶν, τίνος  ἀδικήματος   ἕνεκα πολεμοῦσί μοι καὶ ἐπὶ
[4, 20]   τότε τοὺς ἀπὸ τοῦ δευτέρου  τιμήματος   εἴκοσι καὶ δύο λόχους ἐκάλει.
[4, 20]   ψήφων τοὺς ἀπὸ τοῦ τρίτου  τιμήματος   ἐκάλει· καὶ τετάρτους τοὺς ἀπὸ
[4, 9]   ἅπαντας κελεύσω καὶ ἀπὸ τοῦ  τιμήματος   ἕκαστον εἰσφέρειν τὸ ἐπιβάλλον, ὡς
[4, 20]   τετάρτους τοὺς ἀπὸ τοῦ τετάρτου  τιμήματος.   καὶ τοῦτ´ ἐποίει μέχρι τοῦ
[4, 20]   λόχους τοὺς ἀπὸ τοῦ μεγίστου  τιμήματος   καταγραφέντας, ἐν οἷς ἦσαν οἵ
[4, 8]   ἔναγχος, ἐκκομιδῇ τε πολυτελεῖ καὶ  μνήματος   ἐπισήμου κατασκευῇ καὶ ταῖς ἄλλαις
[4, 40]   ταφῆς μὲν οὖν βασιλικῆς καὶ  μνήματος   ἐπιφανοῦς διὰ ταύτας τὰς αἰτίας
[4, 40]   σῶμα. ἀπελθοῦσα δ´ ἀπὸ τοῦ  σήματος   οἴκαδε καὶ μίαν ἡμέραν ἐπιβιώσασα
[4, 11]   καὶ κατέχοντες, ἣν ὑμεῖς δι´  αἵματος   ἐκτήσασθε γῆν ἐκλιπεῖν ἀναγκαζόμενοι, ὥσπερ
[4, 84]   ἐπαύσατο λέγων, ὥσπερ ἐξ ἑνὸς  στόματος   ἅπαντες τὴν αὐτὴν φωνὴν ἀνέκραγον
[4, 80]   ἐθισμοὺς καὶ νόμους· πρῶτον μὲν  ψηφίσματος   ὑπὸ τῆς βουλῆς γραφέντος,
[4, 67]   καὶ ὡς ἀνοίσουσαν ἐκ τοῦ  τραύματος   ἐτημελεῖτο, δ´ ἐν ταῖς
[4, 73]   διὰ τοῦτο τὸ σχῆμα τοῦ  πολιτεύματος   ἁπάντων μάλιστα τῶν Ἑλλήνων εὐνομεῖσθαί
[4, 21]   δεῖ. οὗτος κόσμος τοῦ  πολιτεύματος   ἐπὶ πολλὰς διέμεινε γενεὰς φυλαττόμενος
[4, 32]   ἀποστερεῖν με τῶν ἐμῶν, οὔτε  σώματος   ἀναπήρου τυχόντα οὔτε διανοίας ἠλιθίου.
[4, 39]   ἔτι δὲ νεοσφαγοῦς ἐρριμμένου τοῦ  σώματος   καὶ σπαίροντος θυγάτηρ παρῆν.
[4, 31]   εἰς τὴν κρατίστην παρεγενόμην τοῦ  σώματος   καὶ τῆς φρονήσεως ἀκμὴν τριάκοντα
[4, 29]   ὀφείλεις πρεσβύτερος υἱωνὸς ὤν.  σώματος   οὐκ ἔτυχες ἱκανοῦ πράττειν, ὅσα
[4, 38]   φερουσῶν. μόγις δ´ ἐκ τοῦ  πτώματος   ἀναστὰς πρεσβύτης ὡς εἶδε
[4, 39]   ἄλλην, εἰ μὴ διὰ τοῦ  πτώματος;   δ´ ἐκπικρανθεῖσα καὶ ἀπὸ
[4, 39]   βίᾳ τὰς ἡμιόνους κατὰ τοῦ  πτώματος.   οὗτος στενωπὸς ὄρβιος καλούμενος
[4, 79]   κατὰ φύσιν αὐτοῖς παραγένηται  θάνατος.   ~Ἀλλὰ τί τούτοις ἐπιτιμῶ τοσαύτας
[4, 82]   ἡδίων καὶ μακαριώτερος ἔδοξεν  θάνατος   εἶναι τοῦ βίου, ἡμῖν δ´
[4, 45]   ἐν πόλει μὲν οἰκῶν Κορίλλῃ,  δυνατὸς   δὲ καὶ χρήμασι καὶ φίλοις
[4, 57]   τοὺς διωμολογημένους μισθούς} ἐὰν δ´  ἀδύνατος   τοῦτο τὴν κεφαλὴν ἀποτεμόντα
[4, 3]   διὰ νόσους διὰ γῆρας  ἀδύνατος   ἦν ἐπιτελεῖν, δι´ ἑαυτοῦ τούτῳ
[4, 45]   πολιτικόν τε λόγον εἰπεῖν οὐκ  ἀδύνατος,   Τύρνος Ἑρδώνιος ὄνομα, Μαμιλίῳ τε
[4, 21]   τῶν μεγίστων καὶ πᾶν τὸ  κράτος   ἀφῃρημένοις τῶν μὴ ταὐτὰ ποιούντων·
[4, 50]   νύκτωρ αὐτοὶ ταλαιπωροῦντες ἁλίσκονται κατὰ  κράτος.   γενόμενος δὲ τῆς πόλεως ἐγκρατὴς
[4, 20]   οὗτος λόχος, αὕτη τὸ  κράτος   ἐλάμβανε. τοῦτο δ´ ἦν σπάνιον
[4, 20]   πλουσίους μετέθηκε τὸ τῶν ψήφων  κράτος.   ὁπότε γὰρ ἀρχὰς ἀποδεικνύειν
[4, 74]   ὡς παρ´ Ἀθηναίοις γίνεται, τὸ  κράτος   τῆς ἀρχῆς συνάγειν. τὸ γὰρ
[4, 3]   μάχης καρτερᾶς περὶ πόλιν Ἤρητον  ἀνδρειότατος   ἁπάντων φανεὶς στεφάνοις αὖθις ἀριστείοις
[4, 57]   πολιτευσάμενος καὶ στρατηγίας πολλὰς τετελεκὼς  ἐπιφανέστατος   ἁπάντων ἐγεγόνει· ἀπολογουμένου δὲ τοῦ
[4, 43]   χρημάτων, τὸ ἴσον διάφορον  πενέστατος   τῷ πλουσιωτάτῳ κατέφερε. τοῦτο τὸ
[4, 63]   γυναικὸς ὕβριν αὐτῆς, ἣν  πρεσβύτατος   αὐτοῦ τῶν παίδων Σέξτος διέφθειρεν,
[4, 55]   καὶ δόλους παντοδαποὺς συντιθέντος,  πρεσβύτατος   αὐτοῦ τῶν υἱῶν Σέξτος ὄνομα
[4, 64]   δὴ τῷ καιρῷ Σέξτος  πρεσβύτατος   τῶν Ταρκυνίου παίδων ἀποσταλεὶς ὑπὸ
[4, 65]   ἐστὶ δίκαιον, τῶν υἱῶν αὐτοῦ  πρεσβύτατος   ὤν. ὅσα δ´ ὑπάρχει τοῖς
[4, 3]   παράδοσιν τῶν πόλεων τὸ ἔθνος,  αἰτιώτατος   εἶναι δόξας Ταρκυνίῳ καὶ ταύτης
[4, 70]   καὶ δόξας ἁπάντων ἀνθρώπων εἶναι  φρονιμώτατος,   μετὰ τοῦτ´ ἔπειθεν αὐτοὺς τὴν
[4, 3]   τύχαις καὶ παντὶ συνεξομοιωθῆναι προσώπῳ  δυνατώτατος.   καὶ διὰ ταῦτα Ῥωμαῖοι μὲν
[4, 3]   δὲ καὶ φρονῆσαι τὰ πολιτικὰ  συνετώτατος   καὶ λόγῳ τὰ βουλευθέντα ἐξενεγκεῖν
[4, 49]   πανηγύρεις τ´ ἀνὰ πᾶν  ἔτος   ἄγεσθαι καὶ ἐκεχειρίας εἶναι πᾶσι
[4, 6]   κατὰ τὸ πέμπτον καὶ εἰκοστὸν  ἔτος   ἀπανιστάμενον. καὶ μὴν ὅτι γυναῖκα
[4, 32]   τέταρτον ἤδη τοῦτο καὶ τετταρακοστὸν  ἔτος   ἀποστερεῖν με τῶν ἐμῶν, οὔτε
[4, 6]   τις αὐτὸν ὑπέθετο καὶ τριακοστὸν  ἔτος   ἔχοντα τοὐλάχιστον, ὅτ´ ἀπῆρεν ἐκ
[4, 6]   νεώτερον τῶν υἱῶν ἔσχατον ἐκύησεν  ἔτος   ἔχουσα πεντηκοστόν· προσωτέρω γὰρ οὐκέτι
[4, 30]   ἀρχαῖς ἑβδομηκοστὸν ἔχουσα καὶ πέμπτον  ἔτος   Τανακυλλίς, ὅτε βασιλεὺς Ταρκύνιος
[4, 82]   ἡμέραν, ἀλλὰ πέμπτον καὶ εἰκοστὸν  ἔτος   ἤδη τυραννῶν, πάσας ἀφῄρηται τὰς
[4, 6]   ἂν δήπου καὶ πέμπτον εἶχεν  ἔτος,   ὅτ´ ἀπέθνησκε Ταρκύνιος. εἰ δὴ
[4, 77]   πέμπτον ἤδη τοῦτο καὶ εἰκοστὸν  ἔτος   φυλάξας ἀποτίθεμαι. καὶ τὰ μὲν
[4, 45]   Τύσκλῳ, ἐδόκει δὲ τὰ πολιτικὰ  συνετὸς   ἐν ὀλίγοις εἶναι καὶ πολέμους
[4, 15]   καὶ τούτων πληθὺς μὴ  δυσεύρετος,   ἀλλ´ εὐλόγιστος καὶ φανερά,
[4, 3]   οὕτως ἔδοξεν ἀγωνίσασθαι καλῶς, ὥστε  περιβόητος   εὐθὺ γενέσθαι καὶ τἀριστεῖα πρῶτος
[4, 29]   πολιτῶν ἐπιτηδειότης, δι´ ἣν οὐκ  εὐεπιχείρητός   ἐστιν, ἀνέχεσθαί σε ἀναγκάζει; ἀλλὰ
[4, 58]   περὶ τὰς τιμωρίας τῶν ἐχθρῶν  ἀπαραίτητος   ὢν ἔδρασεν. οὔτε γὰρ ἀπέκτεινεν
[4, 16]   δὲ πρεσβυτέρων, οὓς ἔδει τῆς  νεότητος   εἰς πόλεμον ἐξιούσης ὑπομένοντας ἐν
[4, 15]   ἀπογινομένων· εἰς δὲ τὸν τῆς  Νεότητος,   ὑπὲρ τῶν εἰς ἄνδρας ἀρχομένων
[4, 27]   τῆς δὲ Ῥωμαίων ἐπιεικείας καὶ  μετριότητος,   ἐπειδὴ συγγνόντες ἀδικεῖν στέμμασι καὶ
[4, 26]   μὲν ταῖς ἀσθενέσιν ἀποφαίνων ὁμοφροσύνην,  ταπεινότητος   δὲ καὶ ἀσθενείας καὶ ταῖς
[4, 23]   δεδουλευκότας ἀναξίους ἡγεῖσθαι ταύτης τῆς  χάριτος·   φρονήσει τε διαφέρειν οἰομένους τῶν
[4, 54]   περίβολον ἀσφαλὴς ἐπιεικῶς οὖσα καὶ  δυσπρόσιτος.   ἔμελλε δ´, πάσαις φιλεῖ
[4, 85]   καταλειφθέντες ὑπὸ τοῦ βασιλέως ὕπαρχοι  Τῖτος   Ἑρμίνιος καὶ Μάρκος Ὁράτιος ἀνέγνωσαν
[4, 49]   αἱ δὲ τυρούς, αἱ δὲ  γάλακτός   τι μέτρον, αἱ δὲ ὅμοιόν
[4, 58]   τὴν δύναμιν καὶ περὶ μέσον  νυκτὸς   ἀγχοῦ τῆς πόλεως γενόμενος ἀνοιχθεισῶν
[4, 40]   θυγάτηρ οὖσα τοῦ προτέρου βασιλέως,  νυκτὸς   ἐκκομίζει τὸ σῶμα τῆς πόλεως,
[4, 11]   ἐγένετο μήνυσις, ξενικὴν δύναμιν ἐπαγόμενοι  νυκτὸς   ἔτι πολλὴν κατάγειν εἰς τὴν
[4, 64]   δεῖπνον ἀπῆλθε κοιμησόμενος ἐπισχὼν τῆς  νυκτὸς   πολὺ μέρος, ἐπειδὴ καθεύδειν ἅπαντας
[4, 41]   ἐπιχωρίων τε καὶ ἀλλοδαπῶν, οἳ  νυκτός   τε περὶ τὴν βασίλειον αὐλιζόμενοι
[4, 80]   τὸν ἐπιτηδειότατον· μετὰ ταῦτα ψῆφον  ἐπενέγκαντος   ἐν ἀρχαιρεσίαις τοῦ δήμου, μέθ´
[4, 37]   παρ´ ὧν αὐτὴν ἔλαβεν. ταῦτα  λέξαντος   αὐτοῦ καταβαίνειν τ´ ἀπὸ τοῦ
[4, 71]   καὶ κολάκων φέρειν δυνάμενοι. Ταῦτα  λέξαντος   αὐτοῦ παραλαβὼν τὸν λόγον Οὐαλέριος,
[4, 24]   καὶ τοιχωρυχίας καὶ πορνείας καὶ  παντὸς   ἄλλου πονηροῦ πόρου χρηματισάμενοι τούτων
[4, 24]   οὐ πρέπον ἡγεμονικῇ πόλει καὶ  παντὸς   ἄρχειν ἀξιούσῃ τόπου τοιούτους ποιεῖσθαι
[4, 11]   ὑμῶν εὐνοίας ψευσθείς, ἣν ἀντὶ  παντὸς   εἱλόμην ἀγαθοῦ, ζῆν αἰσχρῶς ἐν
[4, 83]   Ταρκύνιος ταῖς αἱμοφύρτοις χερσὶ καὶ  παντὸς   ἐμφυλίου γεμούσαις ἄγους θυσιῶν καὶ
[4, 7]   γὰρ ἄπαις ἦν, ὥστ´ ἐκ  παντὸς   ἐπιθυμῆσαι τέκνων, ἀλλὰ θυγατέρες ἦσαν
[4, 15]   μὲν τἀληθῆ καὶ ἀπὸ  παντὸς   τοῦ βελτίστου τετιμῆσθαι, πατέρων τε
[4, 66]   σεαυτοῦ θυγατέρα θανάτου χείρονα παθοῦσαν.  Θαυμάσαντος   δ´ αὐτοῦ καὶ τῶν ἄλλων
[4, 82]   τυράννων καὶ πολλὰ ὑπὲρ αὐτῶν  κακοπαθήσαντος.   αὕτη μέντοι σωφρονεῖν βουλομένη καὶ
[4, 56]   δὴ καὶ τοῦ Ταρκυνίου τότε  ποιήσαντος   συνεὶς τὴν διάνοιαν τοῦ πατρὸς
[4, 63]   τῶν πατρικίων καὶ τοῦ δήμου  συμφρονήσαντος   ἐξέπεσε τῆς δυναστείας. οἵτινες δ´
[4, 24]   τῶν λαφύρων, τοῦ στρατηγοῦ  συγχωρήσαντος   ἅμα ταῖς ἄλλαις ὠφελείαις καὶ
[4, 55]   κίνδυνον, οὐ μὴν ἀδυνάτῳ γε,  συγχωρήσαντος   τοῦ πατρὸς ποιεῖν ὅσα βούλεται,
[4, 34]   ὑμῶν τὴν ἡγεμονίαν παρέλαβεν Ἄγκου  τελευτήσαντος,   ἀλλ´ πρεσβύτερος τῶν ἐκείνου
[4, 31]   ἀγῶνας ὑπὲρ αὐτῆς ἀράμενος· ἐκείνου  τελευτήσαντος   ἐγὼ διάδοχός εἰμι κατὰ τοὺς
[4, 63]   τ´ ἀρχῆς καὶ τῆς πόλεως,  προθεσπίσαντος   αὐτῷ τοῦ δαιμονίου τὴν μέλλουσαν
[4, 29]   φέρειν εἰς μέσον βουλὰς ἀπορρήτους;  κελεύσαντος   δὲ τοῦ Ταρκυνίου λέγειν,
[4, 66]   ἔκλαιε φωνὴν οὐδεμίαν προϊεμένη, ἔπειτ´  ἀνιστάντος   αὐτὴν τοῦ πατρὸς καὶ τί
[4, 4]   δὴ Ταρκυνίου μοι ταῦτ´ εἰπεῖν  ἐπισκήψαντος,   ὅτι πάντων ἀποδείκνυσιν ἐπιμελητὴν καὶ
[4, 17]   τὴν δὲ πέμπτην μοῖραν, οἷς  ἐντὸς   εἴκοσι καὶ πέντε μνῶν ἄχρι
[4, 16]   ἑτέραν ἀφῄρει μοῖραν, οἷς ἦν  ἐντὸς   μὲν μυρίων δραχμῶν, οὐ μεῖον
[4, 50]   εἴ τις ἐπιτύχοι, τήν τ´  ἐντὸς   τείχους καὶ τὴν ἐπὶ τῶν
[4, 16]   ὑπομένοντας ἐν τῇ πόλει τὰ  ἐντὸς   τείχους φυλάττειν. αὕτη πρώτη σύνταξις
[4, 62]   οἱ χρησμοὶ μέχρι τοῦ Μαρσικοῦ  κληθέντος   πολέμου κείμενοι κατὰ γῆς ἐν
[4, 15]   τι τοὺς ἀνήβους. ἐξ οὗ  συναριθμηθέντος   ὑπὸ τῶν ἐφεστηκότων τοῖς ἱεροῖς
[4, 29]   ἐν ἑαυτῷ τοὺς λόγους πίστεις  ἐπιθέντος   δι´ ὅρκων, οὓς ἐκείνη προῃρεῖτο,
[4, 55]   πείρας ἐπιτεχνωμένου καὶ δόλους παντοδαποὺς  συντιθέντος,   πρεσβύτατος αὐτοῦ τῶν υἱῶν
[4, 58]   ξυλίνη βύρσῃ βοείᾳ περίτονος τοῦ  σφαγιασθέντος   ἐπὶ τῶν ὁρκίων τότε βοός,
[4, 62]   ταῖς ἑβδομήκοντα καὶ ἑκατὸν ὀλυμπιάσιν  ἐμπρησθέντος   τοῦ ναοῦ, εἴτ´ ἐξ ἐπιβουλῆς,
[4, 2]   δαιμόνων καὶ μετὰ τὴν μίξιν  ἀφανισθέντος   εἴθ´ Ἡφαίστου καθάπερ οἴονταί τινες
[4, 56]   Κορινθίων τυράννῳ πυνθανομένῳ διὰ τοῦ  πεμφθέντος   ἀγγέλου, πῶς ἂν ἐγκρατέστατα τὴν
[4, 76]   δῆμον εἰς ἐκκλησίαν. ὄχλου δὲ  συναχθέντος   οὐ μόνον τοῦ κατ´ ἀγορὰν
[4, 46]   ἡμέρᾳ παρῆν Ταρκύνιος καὶ  συναχθέντος   τοῦ συλλόγου μικρά θ´ ὑπὲρ
[4, 2]   τῇ παστάδι τῶν βασιλείων καὶ  κατενεχθέντος   ἐφ´ ὕπνον, πῦρ ἀπέλαμψεν ἐπὶ
[4, 2]   ἐν τὸ τέρας ὤφθη.  μιχθέντος   δή τινος αὐτῇ θεῶν
[4, 80]   μὲν ψηφίσματος ὑπὸ τῆς βουλῆς  γραφέντος,   περὶ πάντων ἀποδέδοται τῶν
[4, 76]   μόνον τοῦ κατ´ ἀγορὰν τότ´  ὄντος,   ἀλλὰ καὶ τοῦ κατὰ τὴν
[4, 12]   αὐτοῦ καὶ παραχωρεῖν οἵου τε  ὄντος   ἀπὸ τοῦ βήματος κραυγή τε
[4, 39]   θυγάτηρ παρῆν. στενοῦ δ´  ὄντος   πάνυ τοῦ στενωποῦ, δι´ οὗ
[4, 9]   ἂν ἐκ τῆς ἐμῆς ἑνὸς  ὄντος   προστασίας, ὅσον ἐκ τῆς κοινῆς
[4, 58]   ἐπράττετο, θορύβου κατὰ τὴν πόλιν  ὄντος   ὡς ἐπὶ τοσούτῳ κακῷ μαθὼν
[4, 51]   ~Ἔτι δ´ ἐν τῇ Συέσσῃ  διατρίβοντος   αὐτοῦ παρῆν τις ἀγγέλλων, ὅτι
[4, 12]   ὑμῖν οὐκ ἐνοχλήσω παρών. ~Ταῦτα  λέγοντος   αὐτοῦ καὶ παραχωρεῖν οἵου τε
[4, 10]   τῆς ἁπάντων προνοούμενος ἰσηγορίας. ~Τοιαῦτα  λέγοντος   αὐτοῦ πολὺς ἔπαινος ἐκ τῆς
[4, 23]   ἐγγόνοις τοῖς ἑαυτῶν καταλείποντας. Τοιαῦτα  λέγοντος   αὐτοῦ συνεχώρησαν οἱ πατρίκιοι τὸ
[4, 30]   τῶν ἀνοσίων γάμων διαπραξάμενος ἀπέρχεται.  διελθόντος   δ´ οὐ πολλοῦ μετὰ ταῦτα
[4, 12]   ἐκ τῶν ἀγρῶν ἅπαντας παρεῖναι.  συνελθόντος   δὲ τοῦ δήμου καλῶν τὰς
[4, 39]   δὲ τὴν βασιλείαν ἔχειν Τυλλίου  περιόντος   οὐκ ἔνεστί σοι. ἐκδημαγωγήσει γὰρ
[4, 54]   ἔσεσθαι καὶ δεινὴ περὶ τοῦ  μέλλοντος   ἀθυμία· κάκιον δὲ τοὺς Ῥωμαίους
[4, 58]   αὐτοῖς ἔτι δεῖμα περὶ τοῦ  μέλλοντος   ὑπάρχῃ χρόνου μηδ´ ἐνδοιάζωσιν, εἰ
[4, 37]   τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν συγκαλεῖν.  συνδραμόντος   δ´ εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ
[4, 5]   ἡμέρᾳ πολλοῦ πρὸς τὰ βασίλεια  συνδραμόντος   ὄχλου προῆλθεν εἰς τοὐμφανὲς ταῖς
[4, 10]   τῆς βασιλικῆς ὅλης. ὄχλου δὲ  συνδραμόντος   πολλοῦ πρὸς τὸ παράδοξον τῆς
[4, 57]   μηδὲν ἑαυτῷ συνειδέναι πᾶσαν ἐξέτασιν  ὑπομένοντος   ἔφη βούλεσθαι τὴν οἰκίαν αὐτοῦ
[4, 55]   οὔτε διαλύσασθαι τὸν πόλεμον αἰσχρῶς  ὑπομένοντος   οὔτ´ ἀντέχειν ἔτι δυναμένου, πάσας
[4, 61]   πρόσωπον μέρους τοῦ πρὸς μεσημβρίαν  βλέποντος   τριπλῷ περιλαμβανόμενος στοίχῳ κιόνων, ἐκ
[4, 40]   ἐπεκύρωσε, παρελάμβανεν οὗτος τὴν ἀρχήν·  ἐλλείποντος   δέ τινος τούτων ἕτερον ὠνόμαζον,
[4, 7]   γάμος τοῦ Ταρκυνίου μικρὸν  ἀπολείποντος   ἐτῶν ὀγδοήκοντα, καὶ τῶν
[4, 77]   ἐκείνοις ἐρρύσατο καὶ μέχρι τοῦ  παρόντος   διασέσωκε χρόνου· νῦν δ´ αὐτὸ
[4, 45]   Μαμιλίου καὶ εἰς ἀναγκαίας τινὰς  ἀναφέροντος   αἰτίας τὸν τοῦ Ταρκυνίου χρονισμὸν
[4, 23]   τελευτῶν δὲ τὸν περὶ τοῦ  συμφέροντος   εἰσηγήσατο λόγον τοὺς μὲν ἐπισταμένους
[4, 39]   νεοσφαγοῦς ἐρριμμένου τοῦ σώματος καὶ  σπαίροντος   θυγάτηρ παρῆν. στενοῦ δ´
[4, 6]   δ´ εἰς Ῥώμην Ἄγκου Μαρκίου  βασιλεύοντος,   ὡς μὲν Γέλλιος ἱστορεῖ κατὰ
[4, 61]   τέρας. σοφιζομένου δ´ αὐτοῦ καὶ  διαγράφοντος   ἐπὶ τῆς γῆς περιφερεῖς τε
[4, 21]   τοῦ λόχου τοῦ τ´ ὀλίγους  ἔχοντος   ἐν αὑτῷ πολίτας καὶ τοῦ
[4, 73]   ἐξουσίας διχῇ καὶ τὴν αὐτὴν  ἔχοντος   ἰσχὺν ἑκατέρου· αἰδώς τ´ ἀλλήλων
[4, 29]   ἡλικίαν. φέρε, ἀλλ´ τοῦ  κατέχοντος   τὰ πράγματα εὐγένεια καὶ
[4, 41]   ἣν ἐνίκα στάδιον Ἀγάθαρχος Κερκυραῖος  ἄρχοντος   Ἀθήνησι Θηρικλέους. οὗτος ὑπεριδὼν μὲν
[4, 1]   ἣν ἐνίκα στάδιον Ἐπιτελίδης Λάκων  ἄρχοντος   Ἀθήνησιν Ἀρχεστρατίδου· περὶ οὗ καιρὸς
[4, 67]   τυπετοῦ γυναικείου τὴν οἰκίαν ὅλην  κατασχόντος   μὲν πατὴρ περιχυθεὶς τῷ
[4, 82]   τῶν πατρικίων, οὐδενὸς δ´ ἡμῖν  ἐλλείψοντος,   ἐὰν ἐκ προθυμίας χωρήσωμεν ἐπὶ
[4, 30]   Τυλλίαν οὔτε τοῦ πατρὸς αὐτῆς  βεβαιοῦντος   τὸν γάμον οὔτε τῆς μητρὸς
[4, 62]   Σιβυλλείων χρησμῶν ἀπεμπολῆσαι θέλουσα. οὐκ  ἀξιοῦντος   δὲ τοῦ Ταρκυνίου τῆς αἰτηθείσης
[4, 66]   ὕβρικεν αὐτὴν καὶ ποδαπὴν ὕβριν  ἀξιοῦντος   λέγειν· Ἀκούσῃ τὰς ἐμάς, ἔφη,
[4, 66]   τοῦ πατρὸς καὶ τί πέπονθεν  ἀξιοῦντος   λέγειν· Ἱκέτις ἔφη γίνομαί σου
[4, 45]   τοῦ Ταρκυνίου χρονισμὸν ἀναβάλλεσθαι τ´  ἀξιοῦντος   τὸν σύλλογον εἰς τὴν ἐπιοῦσαν
[4, 28]   καὶ ἀπαλλαγῆναι ζητεῖν ἀπὸ τοῦ  συνοικοῦντος.   ἔπειτα δ´ κακὴ τὴν
[4, 82]   παρελθούσῃ νυκτί, Κολλατίνου δὲ τότ´  ἀποδημοῦντος   ἐπὶ στρατοπέδου, τὴν ἀκόλαστον ὕβριν
[4, 55]   οἷς ἂν ἐκεῖνοι θέλωσι διαλύσασθαι.  ~Ἀδημονοῦντος   δ´ ἐπὶ τοῖς συμβεβηκόσι τοῦ
[4, 84]   ὑφ´ ἡμῶν. ~Τοιαῦτα τοῦ Βρούτου  δημηγοροῦντος   ἀναβοήσεις τε συνεχεῖς ἐφ´ ἑκάστῳ
[4, 30]   χρόνων ἐλέγχειν. ἐπὶ γὰρ τῆς  Ἀρροῦντος   τελευτῆς γενόμενος οὐ καθ´ ἓν
[4, 13]   κατασκευὴ τῆς πόλεως οὐκ  ἐῶντος,   ὥς φασι, τοῦ δαιμονίου, ἀλλ´
[4, 37]   πράξεις ἐξαριθμούμενος, ἃς Ταρκυνίου τε  ζῶντος   διεπράξατο καὶ μετὰ τὴν ἐκείνου
[4, 6]   ὅτι γυναῖκα Τυρρηνίδα ἐπηγάγετο, ἣν  ζῶντος   ἔτι τοῦ πατρὸς ἔγημεν, ἅπαντες
[4, 48]   τι καταβάλλουσι καὶ ἐπικατασκάψαντες ἔτι  ζῶντος   τὴν γῆν διαφθείρουσι παραχρῆμα. τὸν
[4, 82]   κόλποις ξίφος σπασαμένη τοῦ πατρὸς  ὁρῶντος,   δημόται, διὰ τῶν ἑαυτῆς
[4, 37]   δ´ ἐφ´ ἑκάστῳ τῶν λεγομένων  ἀπαντῶντος   ἐπαίνου καὶ πάντων σπουδὴν ἐχόντων
[4, 64]   γυναικῶν καὶ σωφρονεστάτην ἐπεχείρησεν  Σέξτος   διαφθεῖραι, παλαίτερον μὲν ἔτι εἰργόμενος,
[4, 63]   πρεσβύτατος αὐτοῦ τῶν παίδων  Σέξτος   διέφθειρεν, ἐξελαύνεται τῆς τ´ ἀρχῆς
[4, 57]   τὴν σφραγῖδα τοῦ πατρὸς  Σέξτος   ἔλυσε, καὶ τῷ γραμματεῖ δοὺς
[4, 56]   ~Τοσαύτης δὴ γενόμενος ἐξουσίας  Σέξτος   κύριος δι´ ἀπάτης καὶ φενακισμοῦ
[4, 64]   ἐν τούτῳ δὴ τῷ καιρῷ  Σέξτος   πρεσβύτατος τῶν Ταρκυνίου παίδων
[4, 55]   πρεσβύτατος αὐτοῦ τῶν υἱῶν  Σέξτος   ὄνομα κοινωσάμενος τὴν γνώμην τῷ
[4, 56]   τὴν διάνοιαν τοῦ πατρὸς  Σέξτος,   ὅτι κελεύει τοὺς ὑπερέχοντας τῶν
[4, 82]   ἥκει δὲ καιρός, οἷον εὐχόμεθα,  μεθεστηκότος   μὲν ἐκ τῆς πόλεως Ταρκυνίου,
[4, 4]   γενομένη τῶν ἀγαθῶν τοῦ  τετελευτηκότος   βασιλέως ἦν γυνὴ γαμβρῷ τε
[4, 77]   ἦν φεισόμενος ἐρήμου τῶν ἀναγκαιοτάτων  γεγονότος,   εἰ μὴ τὴν ἐπίθετον ἐσκηψάμην
[4, 0]   ~ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΛΟΓΟΣ  ΤΕΤΑΡΤΟΣ.   ~Βασιλεὺς μὲν δὴ Ταρκύνιος οὐ
[4, 10]   φυλάττειν, τίσιν ὀφείλουσι καὶ πόσον  ἕκαστος,   ἐπειδὴ τὰς ἀπογραφὰς ἔλαβε, τραπέζας
[4, 14]   οἷς προσέταξεν εἰδέναι, ποίαν οἰκίαν  ἕκαστος   οἰκεῖ. Ἔπειτα κατὰ πάντας ἐκέλευσε
[4, 71]   γενόμενα φράσαντες. ἔπειτα τῶν ἄλλων  ἕκαστος   παριὼν κατηγορείτω τῆς τυραννίδος καὶ
[4, 72]   ἀπροβούλευτον. ἀποφαινέσθω δὴ περὶ τούτων  ἕκαστος   ὑμῶν φρονεῖ. Μετὰ τοῦτ´
[4, 47]   ἐμοῦ σκεπτέον ἐστὶ νυνί, πότερα  χρηστὸς   πονηρός εἰμι· τουτὶ γὰρ
[4, 15]   πληθὺς μὴ δυσεύρετος, ἀλλ´  εὐλόγιστος   καὶ φανερά, βωμοὺς ἐκέλευσεν
[4, 10]   ἐκκλησίας ἐγένετο τῶν μέν, ὅτι  πιστὸς   ἦν καὶ δίκαιος περὶ τοὺς
[4, 3]   ἀξιῶν. ἐν οἷς ἅπασιν ἐξητάσθη  πιστὸς   καὶ δίκαιος, καὶ οὐδὲν ᾤοντο
[4, 7]   τοῖς ταύτην ἔχουσι τὴν ἡλικίαν  ἄπιστος·   οὐδὲ γὰρ ἄπαις ἦν, ὥστ´
[4, 40]   τῆς γενέσεως αὐτοῦ μυθικὴ καὶ  ἄπιστος   ὑπόληψις, ὥσπερ εἴρηταί μοι πρότερον,
[4, 3]   πεζῶν ἐν ἁπάσαις ἐφάνη ψυχὴν  ἄριστος   καὶ πρῶτος ἐστεφανοῦτο τῶν ἄλλων.
[4, 74]   ἐᾶν ἄρχειν· χαλεπὴ γὰρ ἅπασιν  ἀόριστος   ἀρχὴ καὶ μηδεμίαν ἐξέτασιν διδοῦσα
[4, 24]   πλεῖστοι προῖκα διὰ καλοκἀγαθίαν· καὶ  κράτιστος   ἀπαλλαγῆς δεσποτῶν τρόπος οὗτος ἦν·
[4, 9]   δὲ παρεσκεύασμαι ποιεῖν ὑμᾶς  αὐτὸς   ἀγαθὰ καὶ ὧν χάριν τὴν
[4, 25]   παραδείγματα λαβὼν προθυμίαν ἔσχε καὶ  αὐτὸς   ἁπάσας τὰς μετεχούσας πόλεις τοῦ
[4, 47]   μου κατηγορεῖ πάντων δικαστὴς γενόμενος  αὐτὸς   ἀπέλυσέ με, ὅτε τὴν θυγατέρα
[4, 48]   γενέσθαι θάτερον ἔφη δεῖν,  αὐτὸς   ἀποθανεῖν, ἐὰν εὑρεθῇ παρεσκευασμένος ὅπλα
[4, 75]   τοὺς παραληψομένους τὰ κοινά, καὶ  αὐτὸς   ἀποθήσομαι τὴν τῶν Κελερίων ἀρχήν.
[4, 7]   συγγραφεῖς καί φασιν, ὅτι Τύλλιον  αὐτὸς   ἀράμενος ἐκ τοῦ βουλευτηρίου καὶ
[4, 29]   ἔχοντα αὐτῷ τυγχάνει καὶ οὐδὲ  αὐτὸς   αὐτά γε ἀγνοεῖς. καὶ μὴν
[4, 57]   οἰκίαν αὐτοῦ διερευνῆσαι πέμψας ἑτέρους,  αὐτὸς   δ´ ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας σὺν
[4, 47]   ἔδει τὸ πλῆθος ἀποθεραπεύειν, ἀπελογίζοντο.  αὐτὸς   δ´ Ταρκύνιος τούτων μὲν
[4, 42]   κατηγόροις μικράν τινα μοῖραν ἀπέθυεν,  αὐτὸς   δὲ τὰ πλείω κατεῖχεν. ἔμελλον
[4, 37]   παραδοῦναι τὴν τῆς πόλεως προστασίαν·  αὐτὸς   δὲ τῆς ἀρχῆς ἔφησεν ἀφίστασθαι
[4, 68]   τοῦ προτέρου βασιλέως Ταρκυνίου θυγάτηρ·  αὐτὸς   δὲ τροφῆς τε καὶ παιδείας
[4, 70]   τῆς Ταρκυνίων δυναστείας, καὶ οὔτ´  αὐτὸς   διαλλαγήσεσθαι πρὸς τοὺς τυράννους οὔτε
[4, 25]   οἷς τὴν βασιλικὴν ἀρχὴν ἐμείωσεν  αὐτὸς   ἑαυτοῦ τὴν ἡμίσειαν τῆς ἐξουσίας
[4, 36]   τῶν τ´ ἀδικημάτων οὐχ ἁπάντων  αὐτὸς   ἐγινόμην δικαστής, ἀλλὰ τὰς ἰδιωτικὰς
[4, 33]   ἀπήντηκέ μοι καὶ ὥσπερ ἀδικῶν  αὐτὸς   ἐγκαλοῦμαι, τὴν μὲν τύχην ὕστερον
[4, 25]   καὶ κανόνας αὐτοῖς τάξας, οὓς  αὐτὸς   ἔγραψε νόμους. ἐπεὶ δ´ αὐτῷ
[4, 11]   διετέλεσεν, ἀντὶ πολλῶν δέ, ὧν  αὐτὸς   ἐγὼ κατὰ τὴν ἐμαυτοῦ δύναμιν
[4, 9]   κινδύνων κατεργασάμενος. ὅσον μὲν οὖν  αὐτὸς   ἔζη χρόνον, ἐκείνῳ προσῆκεν ὑμᾶς
[4, 4]   ἰδίων καὶ τῶν κοινῶν, ἕως  αὐτὸς   ἐκ τῶν τραυμάτων ὑγιὴς γένηται,
[4, 7]   ἐλάττω τεττάρων καὶ δέκα ἐτῶν,  αὐτὸς   ἐν τοῖς πράγμασιν ἐξεταζόμενος, ὥς
[4, 36]   τὰ δίκαια καὶ λαμβάνειν, καὶ  αὐτὸς   ἐξηταζόμην πρῶτος οἷς ὥρισα κατὰ
[4, 25]   εἰς τὸ κοινὸν φερόντων ἀδικημάτων  αὐτὸς   ἐποιεῖτο τὰς διαγνώσεις, τῶν δ´
[4, 13]   Ῥωμαίων οἰκίας κατασκευάσασθαι· ἔνθα καὶ  αὐτὸς   ἐποιήσατο τὴν οἴκησιν ἐν τῷ
[4, 70]   μέλλει γενήσεσθαι· ἄρξειν δὲ τούτων  αὐτὸς   ἔφη. Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ λαβὼν
[4, 34]   ῥητοῖς τισι παρέλαβεν, ὥστε καὶ  αὐτὸς   ἔχειν ἀναφαίρετον καὶ ὑμῖν τοῖς
[4, 10]   καὶ Νόμας Πομπίλιος, οὓς δ´  αὐτὸς   καθιστάμενος. ταῦτα δ´ αὐτοῦ πολιτευομένου
[4, 40]   τῷ ναῷ τῆς Τύχης, ὃν  αὐτὸς   κατεσκεύασεν, εἰκὼν αὐτοῦ κειμένη ξυλίνη
[4, 42]   τε καὶ ἀειφυγίαις, ἑτέραν βουλὴν  αὐτὸς   κατεστήσατο παραγαγὼν ἐπὶ τὰς τῶν
[4, 1]   σωφρονεστάτῃ τῶν ἐν Κορνικόλῳ γυναικῶν.  αὐτὸς   μὲν οὖν Τύλλιος, ὅθ´
[4, 45]   δὴ παρῆσαν, δὲ Ταρκύνιος  αὐτὸς   καλέσας αὐτοὺς ὑστέρει. ὡς
[4, 9]   φύλακας δὲ τῆς δικαιοσύνης καὶ  αὐτὸς   οὐδένα χρόνον ἀνήσω τῆς ἁπάντων
[4, 41]   ἐπέτρεπεν, εἰ μή τινα καλέσειεν  αὐτός·   οὔτε τοῖς προσιοῦσιν εὐμενὴς οὐδὲ
[4, 5]   καὶ τῶν κοινῶν ἀποδεικνύμενον, ἕως  αὐτὸς   ῥαΐσῃ. μὲν οὖν δῆμος
[4, 64]   ἐν ἐκείνῃ τῇ πόλει διατριβῆς  αὐτός   τε Κολλατῖνος ἐκλήθη καὶ τοῖς
[4, 38]   πελέκεις ὑπηρέταις τισὶν ἀναδοὺς καὶ  αὐτὸς   τὴν βασιλικὴν ἐσθῆτα λαβὼν καὶ
[4, 6]   χρόνου γυνή, ἀλλ´ ἔστιν οὗτος  αὐτὸς   τῶν ὠδίνων ὅρος, ὡς
[4, 6]   καὶ τριάκοντα τὴν βασιλείαν κατέσχεν  αὐτὸς   ὡς ἅπαντες ὁμολογοῦσιν, ὀγδοηκονταέτης ἂν
[4, 42]   λέγειν τι μὴ κελεύσειεν  αὐτός.   ὥσθ´ ὁπόσοι κατελείφθησαν ἐν τῷ
[4, 6]   τοῦ χρόνου γυνή, ἀλλ´ ἔστιν  οὗτος   αὐτὸς τῶν ὠδίνων ὅρος,
[4, 67]   ἀπόγονος, δραστήριος ἀνὴρ καὶ φρόνιμος.  οὗτος   ἐπὶ στρατόπεδον ὑπ´ αὐτῶν πέμπεται
[4, 79]   δυνάμενα τυχεῖν, ταῦθ´ ὑμᾶς ὑπομνήσω.  ~Οὗτός   ἐστιν, ἄνδρες πολῖται, Ταρκύνιος
[4, 24]   καὶ κράτιστος ἀπαλλαγῆς δεσποτῶν τρόπος  οὗτος   ἦν· ὀλίγοι δέ τινες λύτρα
[4, 6]   ὡς οἱ ταῦτ´ ἐξητακότες γράφουσιν·  οὗτος   μὲν οὖν οὐκ ἂν ἐλάττω
[4, 4]   μετειληφὼς ἀποχρώντως κατεσκευασμένης πρὸς ἡγεμονίαν  οὗτος   ἀνὴρ καὶ τὰς παρὰ
[4, 22]   πολιτικοῦ συντάγματος οὐ μικρὰν πρόνοιαν  οὗτος   βασιλεὺς πρᾶγμα συνιδών,
[4, 13]   τῷ κρατίστῳ τῆς Ἰσκυλίας τόπῳ.  οὗτος   βασιλεὺς τελευταῖος ηὔξησε τὸν
[4, 21]   μεταλαχόντας καὶ πράξοντας ὅσα δεῖ.  οὗτος   κόσμος τοῦ πολιτεύματος ἐπὶ
[4, 20]   ὁποτέρᾳ δὲ προσθοῖτο τῶν μερίδων  οὗτος   λόχος, αὕτη τὸ κράτος
[4, 15]   μέχρι πολλοῦ διέμεινε παρὰ Ῥωμαίοις  οὗτος   νόμος. ~Τιμησαμένων δὲ πάντων
[4, 27]   ὅπλοις ἦν ἅπασα Τυρρηνία.  οὗτος   πόλεμος εἴκοσι διέμεινεν ἔτη
[4, 39]   τὰς ἡμιόνους κατὰ τοῦ πτώματος.  οὗτος   στενωπὸς ὄρβιος καλούμενος πρότερον
[4, 79]   θεοῖς ἐχθρὸς ἔτι καὶ πάλαι·  οὗτος   τὴν γαμετὴν γυναῖκα, σώφρονα
[4, 40]   καὶ τὰ μαντεύματα ἐπεκύρωσε, παρελάμβανεν  οὗτος   τὴν ἀρχήν· ἐλλείποντος δέ τινος
[4, 41]   Ἀγάθαρχος Κερκυραῖος ἄρχοντος Ἀθήνησι Θηρικλέους.  οὗτος   ὑπεριδὼν μὲν τοῦ δημοτικοῦ πλήθους,
[4, 2]   τε καὶ δαίμοσι λέγεσθαι φίλος  τοιοῦτος·   αἵτινες ἀπὸ τῆς ἑστίας τῶν
[4, 42]   τὴν μεταβολὴν καὶ οἷς πολὺς  πλοῦτος   ἦν. οἱ δ´ ὑπάγοντες αὐτοὺς
[4, 29]   δεῖ. ὑπάρχει δέ σοι καὶ  πλοῦτος   ἱκανὸς καὶ φίλοι πολλοὶ καὶ
[4, 84]   ἐναντία. μετὰ τοῦτο παρελθὼν  Βροῦτος   ἀποδείκνυσι μεσοβασιλέα τὸν ἐπιμελησόμενον τῶν
[4, 70]   χρὴ πράττειν. πρῶτος δ´  Βροῦτος   ἀρξάμενος ὑπὲρ ἑαυτοῦ λέγειν, ὅτι
[4, 71]   ἐπιχειρήσεως ἔσται τρόπος. καὶ  Βροῦτος   αὐτοῖς ὑποτίθεται τοιάδε· Πρῶτον μὲν
[4, 85]   ἀπαγγελλόντων, ὅτι κατέχει τὴν ἐκκλησίαν  Βροῦτος   δημαγωγῶν καὶ τοὺς πολίτας ἐπὶ
[4, 73]   τελευταῖος παραλαβὼν τὸν λόγον  Βροῦτος   εἶπεν· Ἐγὼ δ´, Λουκρήτιε
[4, 67]   εἴη δ´ ἂν ἐξερμηνευόμενος  Βροῦτος   εἰς τὴν Ἑλληνικὴν διάλεκτον ἠλίθιος·
[4, 76]   τὴν ἀγορὰν καλοῦντες· ἀναβὰς  Βροῦτος,   ἔνθα τοῖς συνάγουσι τὰς ἐκκλησίας
[4, 67]   σὺν αὐτῷ Λεύκιος Ἰούνιος,  Βροῦτος   ἐπωνύμιον ἦν· εἴη δ´ ἂν
[4, 68]   ἂν ὑπομείναντα, νέος ὢν  Βροῦτος   ἔτι καὶ κομιδῇ βοηθείας συγγενικῆς
[4, 84]   ἐπὶ τὰ ὅπλα. καὶ  Βροῦτος   ἡσθείς, Ἐάν γε πρότερον, ἔφη,
[4, 84]   φρᾶτραι κατεψηφίσαντο, παρελθὼν πάλιν  Βροῦτος   λέγει· Ἐπειδὴ τὰ πρῶτα ἡμῖν
[4, 70]   κατεχομένης βλέψας εἰς αὐτοὺς  Βροῦτος   λέγει· Μυρίους ἕξετε καιρούς,
[4, 69]   τὴν βασιλείαν κατασχεῖν, δὲ  Βροῦτος   συνεὶς βούλεται δηλοῦν
[4, 83]   γὰρ κἀκείνοις τυραννὶς καὶ  ἔμφυτος   ἅπασιν ἀνθρώποις τῆς ἐλευθερίας
[4, 82]   οὐκ ἐδυνήθη διαφυγεῖν, ἀλλ´ ὥσπερ  αἰχμάλωτος   ὑπ´ ἀνάγκης κρατηθεῖσα ὑπέμεινεν ὅσα
[4, 3]   περιβόητος εὐθὺ γενέσθαι καὶ τἀριστεῖα  πρῶτος   ἁπάντων λαβεῖν· ἔπειθ´ ἑτέρας γενομένης
[4, 70]   μεταστήσαντες ἐβουλεύοντο, τί χρὴ πράττειν.  πρῶτος   δ´ Βροῦτος ἀρξάμενος ὑπὲρ
[4, 71]   τὸν κατὰ τοῦ τυράννου λόγον  πρῶτος   ἐγὼ διαθήσομαι. ~Ὡς δὲ τοῦτ´
[4, 79]   οὔτε βαρβάρου γῆς οὐδαμόθι γενόμενα  πρῶτος   εἰς τὴν Ῥωμαίων πόλιν εἰσαγαγὼν
[4, 3]   ἁπάσαις ἐφάνη ψυχὴν ἄριστος καὶ  πρῶτος   ἐστεφανοῦτο τῶν ἄλλων. καὶ ἐπειδὴ
[4, 36]   καὶ λαμβάνειν, καὶ αὐτὸς ἐξηταζόμην  πρῶτος   οἷς ὥρισα κατὰ τῶν ἄλλων
[4, 26]   συγγενῶν ἀλλήλαις διαφερομένων· αἴτιόν τ´  ἰσχύος   μὲν ταῖς ἀσθενέσιν ἀποφαίνων ὁμοφροσύνην,
[4, 40]   κακῶσαί τε βουλομένους τὸ δημοτικὸν  ἰσχύος   οὐ μικρᾶς ἐπειλημμένον ἐκ τῆς
[4, 84]   τὴν γνώμην δῆμος, καὶ  ψῆφος   οὐδεμία ἐγένετο ἐναντία. μετὰ τοῦτο
[4, 71]   ἔτι ἐνδοιάσαντες ἀνίσταντο καὶ τὸ  ξίφος   δεχόμενοι παρ´ ἀλλήλων ὤμνυον. γενομένων
[4, 64]   θύραις τοῦ δωματίου κοιμωμένους εἰσέρχεται  ξίφος   ἔχων. ~Ἐπιστὰς δὲ τῇ κλίνῃ
[4, 67]   ἕως τῆς καρδίας ὠθεῖ {τὸ  ξίφος.   κραυγῆς δὲ καὶ θρήνου καὶ
[4, 82]   τὸ κεκρυμμένον ὑπὸ τοῖς κόλποις  ξίφος   σπασαμένη τοῦ πατρὸς ὁρῶντος,
[4, 61]   καλεῖται τοῦ χρόνου Καπιτωλῖνος  λόφος   ἐπὶ τῆς εὑρεθείσης ἐν αὐτῷ
[4, 60]   Τουτὶ μέν ἐστιν Ταρπήιος  λόφος,   μέρος δ´ αὐτοῦ τουτὶ μὲν
[4, 8]   ὡς ἐκ τῶν τραυμάτων τετελευτηκότα  ἔναγχος,   ἐκκομιδῇ τε πολυτελεῖ καὶ μνήματος
[4, 54]   ἐξωχυροῦτο τάφρον ὀρυξάμενος εὐρυτέραν καὶ  τεῖχος   ἐγείρας ὑψηλότερον καὶ πύργοις διαλαβὼν
[4, 50]   τρεψάμενος καὶ κατακλείσας εἰς τὸ  τεῖχος,   ὡς οὐκέτι προῄεσαν ἐκ τῆς
[4, 1]   δύο θυγατέρας ἀνδράσιν ἤδη συνοικούσας.  διάδοχος   δὲ τῆς ἡγεμονίας γαμβρὸς
[4, 31]   αὐτῆς ἀράμενος· ἐκείνου τελευτήσαντος ἐγὼ  διάδοχός   εἰμι κατὰ τοὺς κοινοὺς ἁπάντων
[4, 20]   προσθοῖτο τῶν μερίδων οὗτος  λόχος,   αὕτη τὸ κράτος ἐλάμβανε. τοῦτο
[4, 17]   τούτων εἷς μὲν τῶν πρεσβυτέρων  λόχος,   εἷς δὲ τῶν νεωτέρων· λοχαγοὶ
[4, 18]   δ´ ἐπὶ πάσαις τεταγμένην εἷς  λόχος   τῶν ἀπόρων. ~Ταύτῃ τῇ
[4, 17]   δὲ τοῖς νεωτέροις ἀκολουθῶν  λόχος.   οἱ δὲ σαλπισταί τε καὶ
[4, 41]   πρώτης ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα στάδιον  Ἀγάθαρχος   Κερκυραῖος ἄρχοντος Ἀθήνησι Θηρικλέους. οὗτος
[4, 10]   τῶν δ´, ὅτι φιλάνθρωπος καὶ  μεγαλόψυχος   εἰς τοὺς ἀπόρους, τῶν δ´,
[4, 2]   τινες εἴτε τοῦ κατ´ οἰκίαν  ἥρωος,   ἐγκύμονα γενέσθαι καὶ τεκεῖν τὸν
[4, 39]   πολλῷ τὴν μεταξὺ διανύσαντες ὁδὸν  ἐγγὺς   ὄντα τῆς οἰκίας ἤδη τὸν
[4, 40]   τὸν δῆμον οἰκειωσάμενος ὑπ´ ἐκείνου  βασιλεὺς   ἀπεδείχθη μόνου. ἐπιεικὴς δὲ καὶ
[4, 40]   γὰρ τοῖς πρότερον χρόνοις, ὁπότε  βασιλεὺς   ἀποθάνοι, τὴν μὲν ἐξουσίαν
[4, 85]   τότε χρόνῳ πραχθέντα τοιαῦτ´ ἦν.  ~Βασιλεὺς   δὲ Ταρκύνιος ὡς ἤκουσε παρὰ
[4, 5]   γενόμενος, εἰ μηδὲν πέπονθεν  βασιλεὺς   δεινόν, καὶ μέχρι πολλοῦ τὴν
[4, 4]   συνοικῶν ἡμετέρᾳ, ἐὰν δὴ καὶ  βασιλεὺς   ἔτι γένῃ Ῥωμαίων ἐμοῦ καὶ
[4, 1]   τῶν λαφύρων λαμβάνει Ταρκύνιος  βασιλεὺς   καὶ δίδωσι δωρεὰν τῇ ἑαυτοῦ
[4, 34]   παῖδάς γ´ Ἄγκος Μάρκιος  βασιλεὺς   κατέλιπεν ἀκμάζοντας, οὐχ υἱωνοὺς καὶ
[4, 3]   τούτου Νόμαν Πομπίλιον· δὲ  βασιλεὺς   κηδεστὴν ἐποιήσατο τὴν ἑτέραν τῶν
[4, 1]   ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΛΟΓΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ.  ~Βασιλεὺς   μὲν δὴ Ταρκύνιος οὐ μικρῶν
[4, 74]   φυλάττηται, ἱερῶν ἀποδεικνύσθω τις ἀεὶ  βασιλεύς,   τὴν τιμὴν ταύτην ἕξων
[4, 22]   οὐ μικρὰν πρόνοιαν οὗτος  βασιλεὺς   πρᾶγμα συνιδών, παρέλιπον ἅπαντες
[4, 30]   πέμπτον ἔτος Τανακυλλίς, ὅτε  βασιλεὺς   Ταρκύνιος ἐτελεύτα· προστεθέντων δὴ τοῖς
[4, 28]   γενόμεναι Ταρκυνίας, ἣν ἐνεγγύησεν αὐτῷ  βασιλεὺς   Ταρκύνιος. ταύτας τὰς κόρας ἐπιγάμους
[4, 13]   τῆς Ἰσκυλίας τόπῳ. οὗτος  βασιλεὺς   τελευταῖος ηὔξησε τὸν περίβολον τῆς
[4, 74]   μόνον ἔχων ἔργον ὥσπερ  βασιλεύς,   τὴν ἡγεμονίαν τῶν θυηπολιῶν, ἄλλο
[4, 85]   ἀπωσθεὶς δὴ καὶ ταύτης  βασιλεὺς   τῆς ἐλπίδος φεύγει σὺν ὀλίγοις
[4, 4]   αὐτούς· Ταρκύνιος μὲν ἡμῖν  βασιλεύς,   Τύλλιε, παρ´ τροφῆς
[4, 75]   δὲ κατασταθεὶς ὑπ´ ἐμοῦ  μεσοβασιλεὺς   συναγαγὼν τὴν λοχῖτιν ἐκκλησίαν ὀνομασάτω
[4, 37]   ἑταίροις· τὸν δὲ Τύλλιον  πληθὺς   ἅπασα μετὰ χαρᾶς καὶ κρότου
[4, 15]   ἵνα δὲ καὶ τούτων  πληθὺς   μὴ δυσεύρετος, ἀλλ´ εὐλόγιστος
[4, 79]   καὶ μικρᾷ προσποιήσει πένθους, ἀλλ´  εὐθὺς   ἅμα τῷ αὐτὰ διαπράξασθαι τὰ
[4, 13]   πολιτευμάτων αὐτοῦ πρῶτον τοὺς λόγους.  ~Εὐθὺς   ἅμα τῷ παραλαβεῖν τὴν ἀρχὴν
[4, 71]   δὲ τῶν ὁρκωμοσιῶν μετὰ τοῦτ´  εὐθὺς   ἐζήτουν, τίς τῆς ἐπιχειρήσεως
[4, 24]   τῶν χρημάτων τὴν ἐλευθερίαν καὶ  εὐθύς   εἰσι Ῥωμαῖοι· οἱ δὲ συνίστορες
[4, 43]   πλήθους ἀπανήλωσεν ἐπὶ τῆς πρώτης  εὐθὺς   εἰσφορᾶς ἀναγκαζομένου κατὰ κεφαλὴν ἑκάστου
[4, 46]   χρονισμοῦ προειπὼν ὑπὲρ τῆς ἡγεμονίας  εὐθὺς   ἐποιεῖτο λόγους ὡς κατὰ τὸ
[4, 12]   ψῆφον ᾔτουν. ἀρξαμένων δὲ τούτων  εὐθὺς   δῆμος ἅπας ἐπὶ τῆς
[4, 45]   καλέσας αὐτοὺς ὑστέρει. ὡς δὲ  πολὺς   ἐγένετο καθημένοις χρόνος καὶ
[4, 10]   προνοούμενος ἰσηγορίας. ~Τοιαῦτα λέγοντος αὐτοῦ  πολὺς   ἔπαινος ἐκ τῆς ἐκκλησίας ἐγένετο
[4, 65]   τῶν νομίμων μηδενός. Ὡς δὲ  πολὺς   ἦν ἀπειλῶν θ´ ἅμα καὶ
[4, 50]   στρατιώταις διεῖλεν. οὕτω δ´ ἄρα  πολὺς   καταληφθεὶς ἄργυρός τε καὶ
[4, 42]   ἡγεῖσθαι τὴν μεταβολὴν καὶ οἷς  πολὺς   πλοῦτος ἦν. οἱ δ´ ὑπάγοντες
[4, 60]   τοὐναντίον νότιον. ταῦτα τῷ σκήπωνι  δεικνὺς   πεύσεται παρ´ ὑμῶν, ἐπὶ ποίῳ
[4, 60]   οὓς ἂν ἐκεῖνος τῷ σκήπωνι  δεικνὺς   πυνθάνηται, τὸ τέρας εὑρεθῆναι, ἀλλ´
[4, 83]   τοῖς δι´ ἀνάγκην ταλαιπωροῦσιν ἱκανή·  οὕς,   εἰ ψηφιεῖσθε τῇ πατρίδι βοηθεῖν,
[4, 18]   ἀρχαῖον ἐκάλουν καλέσεις· λόχοι δ´,  οὓς   αἱ συμμορίαι περιελάμβανον, ἑκατὸν καὶ
[4, 43]   τῆς ἑκάστου γνώμης ἐλάμβανον· ἔπειθ´  οὓς   αἴσθοιντο τοῖς καθεστηκόσι πράγμασιν ἀχθομένους
[4, 29]   τῶν κοινῇ συμφερόντων, καὶ καθέξεις  οὓς   ἂν ἀκούσῃς λόγους; σιωπᾶν
[4, 60]   ἐν μηδενὶ τῶν τόπων τούτων,  οὓς   ἂν ἐκεῖνος τῷ σκήπωνι δεικνὺς
[4, 84]   ἐνιαυτὸν ἀποδεικνύναι βασιλικὴν ἕξοντας ἐξουσίαν,  οὓς   ἂν ὑμεῖς ἐν ἀρχαιρεσίαις ἀποδείξητε
[4, 36]   θ´ ὑπὲρ τῶν κυριωτάτων καταστησάμενος,  οὓς   ἅπαντες ἐπεκυρώσατε, κατὰ τούτους ὑμῖν
[4, 25]   ὅρους καὶ κανόνας αὐτοῖς τάξας,  οὓς   αὐτὸς ἔγραψε νόμους. ἐπεὶ δ´
[4, 10]   τ´ εἰσηγήσατο καὶ Νόμας Πομπίλιος,  οὓς   δ´ αὐτὸς καθιστάμενος. ταῦτα δ´
[4, 79]   καὶ παρ´ οἷς ἐτράφη καὶ  οὓς   διαδέξεσθαι μετὰ τὴν τελευτὴν ἔμελλεν
[4, 27]   τῶν εἰς τοὺς θεοὺς ἀσεβημάτων,  οὓς   ἐγγυητὰς ποιησάμενοι τῶν ὁμολογιῶν παρέβησαν
[4, 16]   δέκα μὲν ἐποίησε λόχους νεωτέρων,  οὓς   ἔδει προπολεμεῖν τῆς πόλεως, δέκα
[4, 16]   ἀπέδωκε στρατείας, τετταράκοντα δὲ πρεσβυτέρων,  οὓς   ἔδει τῆς νεότητος εἰς πόλεμον
[4, 29]   λόγους πίστεις ἐπιθέντος δι´ ὅρκων,  οὓς   ἐκείνη προῃρεῖτο, οὐδὲν ἔτι αἰσχυνθεῖσα
[4, 55]   ἔπεμπεν, ἐπιλεγόμενος ἐκ τῶν πολιτῶν,  οὓς   ἐν ὑποψίαις εἶχεν· ἐξ ἁπάντων
[4, 43]   τοὺς ὑπὸ Τυλλίου γραφέντας, καθ´  οὓς   ἐξ ἴσου τὰ δίκαια παρ´
[4, 81]   καὶ δεινοὶ καὶ μεγάλοι, δι´  οὓς   ἐπιφανὴς πόλις ἡμῶν ποτε
[4, 15]   τε καὶ φυλάκων τοῦ πάγου,  οὓς   ἔταξε θυσίαις κοιναῖς γεραίρειν καθ´
[4, 15]   νόμους ὑπὲρ τῶν ἱερῶν τούτων,  οὓς   ἔτι διὰ φυλακῆς ἔχουσι Ῥωμαῖοι,
[4, 50]   ἔγνω Ῥωμαίων τ´ αὐτῶν ἐπιλέξας  οὓς   ἥκιστα ὑπώπτευεν, εἰ κύριοι τῶν
[4, 47]   μὲν οὖν ἄλλοι τοὺς λόγους,  οὓς   ἦν αὐτῷ λεκτέον ἐπὶ τῆς
[4, 25]   πόλις εἶχε, τοὺς κοινοὺς ἅπασιν,  οὓς   καλοῦσιν Ἀμφικτυονικούς, ἐξ ὧν φίλοι
[4, 24]   τῶν βουλευτῶν βίους ἐξετάζουσιν· ἔπειθ´  οὓς   μὲν ἂν εὕρωσιν ἀξίους τῆς
[4, 10]   ἑαυτὸν ἀπογράφεσθαι· νόμους τε συνέγραφεν  οὓς   μὲν ἐκ τῶν ἀρχαίων καὶ
[4, 9]   οὔτε μικρῶν ὄντων οὔτ´ ὀλίγων,  οὓς   οὐδὲν δέομαι πρὸς εἰδότας ὑμᾶς
[4, 55]   πατὴρ αὐτῷ προειδὼς εἰς  οὓς   παρέσται τόπους, τήν τε λείαν
[4, 57]   ἔργου χωρὶς τῶν ἄλλων μισθῶν,  οὓς   πρότερον ὑπέσχητο, πολιτείαν τε τὴν
[4, 10]   τῶν ἀρχαίων καὶ παρημελημένων ἀνανεούμενος,  οὓς   Ῥωμύλος τ´ εἰσηγήσατο καὶ Νόμας
[4, 11]   Μαρκίου παισὶ τὴν βασιλείαν ἀποδιδόναι,  οὓς   ὑμεῖς Ταρκύνιον ἀποκτείναντας τὸν βασιλέα
[4, 42]   ἐκπεσεῖν· ἔπειτα καὶ τῶν ἄλλων,  οὓς   ὑπελάμβανε βαρεῖαν ἡγεῖσθαι τὴν μεταβολὴν
[4, 9]   καὶ τῶν ἐμῶν μεμνημένους ἀγώνων,  οὓς   ὑπὲρ τῆς ἡγεμονίας ἠγωνισάμην, οὔτε
[4, 59]   Ἀθηνᾷ, ἐὰν κρατήσῃ τῇ μάχῃ,  ναοὺς   αὐτοῖς κατασκευάσειν· καὶ τὸν μὲν
[4, 27]   τε καὶ κατὰ πολέμους καὶ  ναοὺς   δύο κατασκευασάμενος Τύχης, παρὰ
[4, 15]   γυναῖκας, ἄλλο δέ τι τοὺς  ἀνήβους.   ἐξ οὗ συναριθμηθέντος ὑπὸ τῶν
[4, 83]   χερσὶ καὶ παντὸς ἐμφυλίου γεμούσαις  ἄγους   θυσιῶν καὶ σπονδῶν καταρχόμενος· ἔπειτα
[4, 63]   ὑψηλὸς ἐπιεικῶς ἐπὶ τοῦ Τυρρηνικοῦ  πελάγους   κείμενος, ἔνθα λόγος ἔχει Κίρκην
[4, 15]   κατεσκεύασεν, Ἑλληνικοῖς ὀνόμασιν αὐτὰ καλῶν  Πάγους,   ἔνθα συνέφευγον ἐκ τῶν ἀγρῶν
[4, 15]   τὴν σύνοδον ἅπαντας ἐκέλευσε τοὺς  ὁμοπάγους   κατὰ κεφαλὴν ὡρισμένον νόμισμά τι
[4, 59]   βάθος ἤδη προϊούσης, εὑρῆσθαι κεφαλὴ  νεοσφαγοῦς   ἀνθρώπου τό τε πρόσωπον ἔχουσα
[4, 39]   Τύλλιον καταλαβόντες κατέσφαξαν. ἔτι δὲ  νεοσφαγοῦς   ἐρριμμένου τοῦ σώματος καὶ σπαίροντος
[4, 18]   δὲ καὶ οὗτοι τοὺς ἐπιφανεστάτους  λοχαγούς.   τοὺς δὲ λοιποὺς πολίτας, οἳ
[4, 21]   ὅλου τοῦ λόχου τοῦ τ´  ὀλίγους   ἔχοντος ἐν αὑτῷ πολίτας καὶ
[4, 53]   εἰκός, τοτὲ μὲν ὀλίγοις πρὸς  ὀλίγους,   τοτὲ δὲ πᾶσι πρὸς πάντας,
[4, 38]   μηδὲ κατοκνεῖν, ἀλλὰ καταβαλόντα τοὺς  λόγους   ἐπὶ τὰ ἔργα χωρεῖν διαλλαγὰς
[4, 12]   τῶν πολιτευμάτων αὐτοῦ πρῶτον τοὺς  λόγους.   ~Εὐθὺς ἅμα τῷ παραλαβεῖν τὴν
[4, 29]   καὶ καθέξεις οὓς ἂν ἀκούσῃς  λόγους;   σιωπᾶν ἄμεινόν ἐστί μοι
[4, 77]   ἀναγκαίων καὶ κοινῶν πραγμάτων τοὺς  λόγους   μέλλων πρὸς ὑμᾶς ποιεῖσθαι, ἄνδρες
[4, 47]   οἱ μὲν οὖν ἄλλοι τοὺς  λόγους,   οὓς ἦν αὐτῷ λεκτέον ἐπὶ
[4, 29]   τοῦ καθέξειν ἐν ἑαυτῷ τοὺς  λόγους   πίστεις ἐπιθέντος δι´ ὅρκων, οὓς
[4, 46]   καὶ πολλοὺς ὑπὲρ ἀμφοτέρων διεξῆλθε  λόγους   τὰς μὲν συνθήκας, ἃς ἐποιήσαντο
[4, 30]   μετὰ τῶν φίλων προκαλούμενος εἰς  λόγους   τὸν Ταρκύνιον, καὶ τὰ μὲν
[4, 46]   ὑπὲρ τῆς ἡγεμονίας εὐθὺς ἐποιεῖτο  λόγους   ὡς κατὰ τὸ δίκαιον αὑτῷ
[4, 30]   αἱρέσεις Ταρκύνιος, καὶ αὐτίκα  δοὺς   αὐτῇ πίστεις καὶ λαβὼν τὰ
[4, 57]   Σέξτος ἔλυσε, καὶ τῷ γραμματεῖ  δοὺς   ἐκέλευσεν ἀναγινώσκειν. ἐγέγραπτο δ´ ἐν
[4, 21]   καὶ πλεονέκτημα τοῖς πλουσίοις τηλικοῦτο  δοὺς   ἔλαθε τὸν δῆμον, ὥσπερ ἔφην,
[4, 38]   τούς τε πελέκεις ὑπηρέταις τισὶν  ἀναδοὺς   καὶ αὐτὸς τὴν βασιλικὴν ἐσθῆτα
[4, 8]   ἀναχθῶσιν, ἀναγκάσαι τὸν ἄνδρα τὰς  ῥάβδους   ἀποθέσθαι καὶ τὰ λοιπὰ τῆς
[4, 11]   ἄλλοις τισί. παραλάβετε δὴ τὰς  ῥάβδους   καὶ δότε, εἰ βούλεσθε, τοῖς
[4, 4]   ἀγγελλομένου, παραλαβὼν σὺ τάς τε  ῥάβδους   καὶ τὴν τῶν ὅπλων ἐξουσίαν
[4, 32]   γένους καὶ τὸν οἶκον ἀνδρωθέντι  ἀπεδίδους;   ἀλλ´ ἔτι νομίζων με ὀρφανὸν
[4, 31]   μοι τὸν οἶκον τοῦ πάππου  παρεδίδους,   ἅμα τοῖς χρήμασι καὶ τὴν
[4, 85]   προορώμενοι πέμπουσι γράμματα καθ´ ἑτέρας  ὁδοὺς   πρὸς τοὺς ἐπὶ τοῦ στρατοπέδου
[4, 81]   τὰς ἐφ´ ἱερὰ καὶ θυσίας  συνόδους,   πέπαυκε δὲ τοὺς ἀρχαιρεσιάζοντας καὶ
[4, 43]   κεφαλὴν ἑκάστου δραχμὰς δέκα εἰσφέρειν.  συνόδους   τε συμπάσας, ὅσαι πρότερον ἐγίνοντο
[4, 52]   δὲ καὶ μετὰ ταῦτα πολλὰς  ἐξόδους   ἐπὶ τὴν Οὐολούσκων χώραν τοτὲ
[4, 41]   ἐπιβουλευσόντων ἀσφάλειαν παρείχοντο. ἔπειτα τὰς  ἐξόδους   οὔτε συνεχεῖς οὔτε τεταγμένας, ἀλλὰ
[4, 36]   φθονῶ τῇ πόλει βελτίονος ἡγεμόνος·  ἀποδοὺς   δὲ τὴν ἀρχὴν τῷ δεδωκότι
[4, 16]   προτέροις καθ´ ἡλικίας, δέκα λόχους  ἀποδοὺς   τοῖς νεωτέροις καὶ δέκα τοῖς
[4, 27]   δίχα ὀργῆς μνησικάκου πολιτεύεσθαί τ´  ἀποδοὺς   ὡς πρότερον καὶ τὰ ἴδια
[4, 54]   ἀποταφρεύειν δεδοικότες τὰς αἰφνιδίους ἀλλήλων  ἐφόδους.   μᾶλλον δ´ Ταρκύνιος περὶ
[4, 25]   περὶ μουσικὴν ἀκουσμάτων καὶ τοὺς  θεοὺς   ἀναθήμασι κοινοῖς ἐδωροῦντο. θεωρήσαντες δὲ
[4, 27]   ἕνεκα καὶ τῶν εἰς τοὺς  θεοὺς   ἀσεβημάτων, οὓς ἐγγυητὰς ποιησάμενοι τῶν
[4, 59]   μὲν σκόπελον, ἔνθα ἱδρύσεσθαι τοὺς  θεοὺς   ἔμελλεν, ἀναλήμμασί τε καὶ χώμασι
[4, 76]   τε καὶ καταστησάμενοι καὶ τοὺς  θεοὺς   εὐχαῖς λιτανεύσαντες συλλαβέσθαι σφίσιν ὁσίων
[4, 24]   καὶ ἀνδροφονιῶν καὶ τῶν εἰς  θεοὺς   τὸ κοινὸν ἀδικημάτων ταύτας
[4, 13]   ἦν καὶ τἆλλα τὰ πρὸς  θεοὺς   ὅσια διαπραξάμενος. προσωτέρω δ´ οὐκέτι
[4, 9]   ἐπίστευσε. τίς οὖν πρὸς  θεοὺς   ὅσιον πρὸς ἀνθρώπους δίκαιον
[4, 70]   τ´ Ἄρη καὶ τοὺς ἄλλους  θεοὺς   πᾶν ὅσον δύναται πράξειν ἐπὶ
[4, 29]   προγόνοις Ἕλλησιν οὖσι καὶ ἀφ´  Ἡρακλέους   γεγονόσι τῆς εὐδαίμονος ἄρξαι Κορίνθου
[4, 41]   στάδιον Ἀγάθαρχος Κερκυραῖος ἄρχοντος Ἀθήνησι  Θηρικλέους.   οὗτος ὑπεριδὼν μὲν τοῦ δημοτικοῦ
[4, 16]   καὶ ἀντὶ τῶν ἀσπίδων ἀνέδωκε  θυρεούς.   διελὼν δὲ καὶ τούτων τοὺς
[4, 17]   ὅπλα δὲ φέρειν ἔταξεν αὐτοὺς  θυρεοὺς   καὶ ξίφη καὶ δόρατα καὶ
[4, 10]   ἑξῆς ἡμέραις ἀπογράφεσθαι κελεύσας τοὺς  ὑποχρέους,   ὅσοι τὴν πίστιν ἀδύνατοι ἦσαν
[4, 22]   ἱππεῖς κατὰ τέλη καὶ τοὺς  πεζοὺς   ἐν φάλαγγι καὶ τοὺς ἐσταλμένους
[4, 9]   τὰ δίκαια καὶ ὑπέχωσιν οἱ  μείζους   τοῖς ἐλάττοσιν ἐξ ἴσου, νόμους
[4, 57]   ἀπέκτεινε πολλοὺς τῶν Γαβίων καὶ  ἀγαθούς.   ~Ἐν δὲ ταῦτ´ ἐπράττετο,
[4, 39]   ἐκείνου τοῦ δεινοῦ καὶ μυσαροῦ  πάθους   ἀσεβὴς ὑπὸ Ῥωμαίων κατὰ τὴν
[4, 13]   κύκλος. ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τοῦ  μεγέθους   τε καὶ κάλλους τῆς πόλεως,
[4, 76]   ἀνὰ χρόνον ὠνομάσθησαν ἐπὶ τοῦ  μεγέθους   τῆς ἐξουσίας, ὅτι πάντων τ´
[4, 43]   τὸ πολίτευμα πολὺ τοῦ δημοτικοῦ  πλήθους   ἀπανήλωσεν ἐπὶ τῆς πρώτης εὐθὺς
[4, 67]   ἐκείνῳ πράξων ἀπόστασιν τοῦ στρατιωτικοῦ  πλήθους   ἀπὸ τῶν τυράννων. ἄρτι δ´
[4, 84]   ἑκάστῳ τῶν λεγομένων ἐκ τοῦ  πλήθους   ἐγίνοντο διασημαίνουσαι τὸ βουλόμενόν τε
[4, 57]   ψυχῆς ἀγωνιῶντες. ~Ἠρεθισμένου δὲ τοῦ  πλήθους   καὶ μετὰ πολλῆς προθυμίας πυνθανομένου,
[4, 44]   παρανομεῖν, ἀλλ´ ἐπιλέξας ἐκ τοῦ  πλήθους,   ὅσον ἦν πιστὸν ἑαυτῷ καὶ
[4, 12]   τὴν ἀρχὴν παρὰ τοῦ δημοτικοῦ  πλήθους   πολλὰ χαίρειν τῇ βουλῇ φράσας,
[4, 30]   παρακαλοῦντες ἔκ τε τοῦ δημοτικοῦ  πλήθους   τοὺς ἀπορωτάτους, οἷς οὐδενὸς τῶν
[4, 41]   οὗτος ὑπεριδὼν μὲν τοῦ δημοτικοῦ  πλήθους,   ὑπεριδὼν δὲ τῶν πατρικίων, ὑφ´
[4, 79]   χρησάμενος σχήματι καὶ μικρᾷ προσποιήσει  πένθους,   ἀλλ´ εὐθὺς ἅμα τῷ αὐτὰ
[4, 19]   τοῦ δημοσίου τότε Ῥωμαῖοι στρατιωτικοὺς  μισθούς,   ἀλλὰ τοῖς ἰδίοις τέλεσιν ἐστρατεύοντο.
[4, 57]   αὐτῷ {καὶ κομίζεσθαι τοὺς διωμολογημένους  μισθούς}   ἐὰν δ´ ἀδύνατος τοῦτο
[4, 15]   ἀσφαλὲς τοῖς γεωργοῖς παρέχειν δυνησομένους  ὄχθους   κρησφύγετα κατεσκεύασεν, Ἑλληνικοῖς ὀνόμασιν αὐτὰ
[4, 15]   εἶχον. ταῦτα καταστησάμενος ἐκέλευσεν ἅπαντας  Ῥωμαίους   ἀπογράφεσθαί τε καὶ τιμᾶσθαι τὰς
[4, 26]   δίκαια τάττειν Ἕλληνας ὄντας βαρβάροις·  Ῥωμαίους   δὲ τὴν ἁπάντων Λατίνων ἔχειν
[4, 54]   μέλλοντος ἀθυμία· κάκιον δὲ τοὺς  Ῥωμαίους   ἐπίεζεν τοὺς Γαβίους
[4, 53]   πολλάκις μὲν οἱ Γάβιοι τοὺς  Ῥωμαίους   τρεψάμενοι μέχρι τῶν τειχῶν καὶ
[4, 74]   εἰ μὴ κατὰ καιρούς τινας  ἑορταίους   καὶ ἐν πομπαῖς θριάμβων, ὅτε
[4, 21]   ψῆφον ἔχειν πολλοὺς ὄντας καὶ  τελευταίους   καλεῖσθαι. γενομένου δὲ τούτου τοῖς
[4, 11]   τοὺς πολέμους, εἰ τιμήσασθαι τοὺς  βίους   ἀναγκασθήσονται καὶ ἀπὸ τῶν τιμημάτων
[4, 24]   ἱππέων καὶ τοὺς τῶν βουλευτῶν  βίους   ἐξετάζουσιν· ἔπειθ´ οὓς μὲν ἂν
[4, 22]   σύμπας τῶν τιμησαμένων τοὺς  βίους   Ῥωμαίων ἀριθμός, ὡς ἐν τοῖς
[4, 58]   δι´ εὔνοιαν τὴν πρὸς τοὺς  Γαβίους,   ἀλλ´ ἵνα τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν
[4, 53]   εἰς Πραίνεστον φερούσης ὁδοῦ κειμένη·  Γαβίους   αὐτὴν ἐκάλουν· νῦν μὲν οὐκέτι
[4, 54]   τοὺς Ῥωμαίους ἐπίεζεν τοὺς  Γαβίους   τῶν ἀναγκαίων ἔνδεια, καὶ
[4, 53]   καὶ λιπαροῦντες τιμωρῆσαί σφισι τοὺς  Γαβίους   καὶ πολλὰς ὑπισχνούμενοι δωρεάς, εἰ
[4, 54]   ᾤοντο δεῖν ποιήσασθαι πρὸς τοὺς  Γαβίους   καὶ τὸν πόλεμον ἐφ´ οἷς
[4, 56]   τῶν θεραπόντων τινὰ λαθὼν τοὺς  Γαβίους   πέμπει πρὸς τὸν πατέρα τήν
[4, 58]   δύναμιν. μὲν δὴ πρὸς  Γαβίους   πόλεμος τοιούτου τέλους ἔτυχεν. ~Ταρκύνιος
[4, 54]   τῆς πόλεως τὰ πρὸς τοὺς  Γαβίους   φέροντα τοῦ περιβόλου διὰ πολυχειρίας
[4, 53]   πολλάκις δ´ οἱ Ῥωμαῖοι τοὺς  Γαβίους   ὠσάμενοι καὶ κατακλείσαντες εἰς τὴν
[4, 53]   Ἀλβανῶν ἀπόκτισις ἀπέχουσα τῆς Ῥώμης  σταδίους   ἑκατὸν ἐπὶ τῆς εἰς Πραίνεστον
[4, 17]   οἱ γενναιότατοι τὰ πολέμια τοὺς  ἰδίους   ἕκαστοι λόχους εὐπειθεῖς τοῖς παραγγελλομένοις
[4, 42]   τὰς τῶν ἐκλιπόντων τιμὰς τοὺς  ἰδίους   ἑταίρους. καὶ οὐδὲ τούτοις μέντοι
[4, 5]   δ´ οὐχ ὑπήκουον, ἐπικηρύξας αὐτοῖς  ἀϊδίους   φυγὰς καὶ τὰς οὐσίας ἀναλαβὼν
[4, 54]   τε καὶ ἀποταφρεύειν δεδοικότες τὰς  αἰφνιδίους   ἀλλήλων ἐφόδους. μᾶλλον δ´
[4, 51]   τὰ δεινὰ ὑπεκδύντες, οἱ δὲ  πλείους   κατεκόπησαν ὑπὸ τῶν πολεμίων
[4, 21]   τὸ μέγιστον ἔχοντας τίμημα λόχους,  πλείους   μὲν ὄντας τῶν ὑπολειπομένων, ἐλάττονα
[4, 20]   ἐν ταῖς ψηφοφορίαις ἐπεκράτουν μακρῷ  πλείους   ὄντες ἐκείνων. τοῦτο συνιδὼν
[4, 20]   τῶν πεζῶν ὀγδοήκοντα. οὗτοι τρισὶ  πλείους   ὄντες τῶν ὑπολειπομένων εἰ ταὐτὸ
[4, 19]   δὲ λόχους μεμερισμένοις, στρατεύεσθαί τε  πλείους   στρατείας οὐδέποτε ἀναπαυομένους καὶ χρήματα
[4, 18]   ἐλάττονα δώδεκα καὶ ἡμίσους μνῶν,  πλείους   τὸν ἀριθμὸν ὄντας τῶν προτέρων,
[4, 71]   εὐχήν, ἐὰν ἴδωσιν ἡμᾶς τοὺς  πατρικίους   ἄρχοντας τῆς ἐλευθερίας· πολλὰ γὰρ
[4, 76]   δημηγορεῖν ἔθος ἦν, καὶ τοὺς  πατρικίους   παραστησάμενος ἔλεξε τοιάδε. ~Ὑπὲρ ἀναγκαίων
[4, 3]   δήμου μεταγαγεῖν ἠξίωσαν εἰς τοὺς  πατρικίους   ψῆφον ἐπενέγκαντες, ὥσπερ Ταρκύνιόν τε
[4, 5]   εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ τοὺς  Μαρκίους   ἐκήρυττεν ἥκειν ὑφέξοντας δίκην· ὡς
[4, 51]   ὑπὸ νύκτα πέμπει λαθὼν τοὺς  πολεμίους   ἐπὶ τὴν φέρουσαν ἀπὸ Φιδήνης
[4, 51]   Σαβῖνοι τεθαρρηκότες ἀντεπεξῄεσαν τούς τε  πολεμίους   οὐ πολλοὺς ὁρῶντες καὶ τὴν
[4, 41]   οὔτε συνεχεῖς οὔτε τεταγμένας, ἀλλὰ  σπανίους   καὶ ἀπροσδοκήτους ἐποιεῖτο ἐχρηματίζετό τε
[4, 73]   ἀνδράσι τὴν βασιλικὴν ἀρχήν, ὡς  Λακεδαιμονίους   πυνθάνομαι ποιεῖν ἐπὶ πολλὰς ἤδη
[4, 81]   χεῖρον; τρεῖς γὰρ ἐξ ἑνὸς  Ταρκυνίους   ἕξομεν πολλῷ μιαρωτέρους τοῦ πατρός.
[4, 84]   δοχθέν. δέδοκται γὰρ ἡμῖν φεύγειν  Ταρκυνίους   πόλιν τε τὴν Ῥωμαίων καὶ
[4, 27]   συγκείμενα, πολλῶν αὐτοὺς ἔφη τιμωριῶν  ἀξίους   εἶναι καὶ μεγάλων· τῆς δὲ
[4, 24]   ἔπειθ´ οὓς μὲν ἂν εὕρωσιν  ἀξίους   τῆς πόλεως ὄντας, εἰς φυλὰς
[4, 23]   καὶ τοῖς τρόποις ἐξετάζουσι τοὺς  ἀξίους   τῶν καλῶν, ἀλλὰ ταῖς συντυχίαις,
[4, 23]   τοὺς δὲ παρὰ σφίσι δεδουλευκότας  ἀναξίους   ἡγεῖσθαι ταύτης τῆς χάριτος· φρονήσει
[4, 30]   μου κατηγορεῖν ἔχεις, ἐπειδὴ τούτους  ἠξίους   ἀκοῦσαι. ~Λέγει πρὸς αὐτὸν
[4, 81]   αὐτῶν φύσεις, ἀλλ´ ἀκριβῶς μάθητε,  οἵους   σκύλακας ὑμῖν Ταρκυνίου τυραννὶς
[4, 80]   μεσοβασιλέων διάγνωσιν; ποίαν δήμου ψηφοφορίαν;  ποίους   οἰωνοὺς αἰσίους; οὐ λέγω ταῦτα
[4, 1]   τελευτᾷ υἱωνούς τε δύο καταλιπὼν  νηπίους   καὶ δύο θυγατέρας ἀνδράσιν ἤδη
[4, 6]   οὐ μείων ἑπτακαιεικοσαέτους· οὐκ ἄρα  νηπίους   κατέλιπεν υἱοὺς Ταρκύνιος ἐκ
[4, 34]   κατέλιπεν ἀκμάζοντας, οὐχ υἱωνοὺς καὶ  νηπίους,   ὥσπερ ὑμᾶς Ταρκύνιος. εἰ δὲ
[4, 16]   ἐποίησε νεωτέρων λόχους, οἷς τὰς  ὑπαιθρίους   ἀπέδωκε στρατείας, τετταράκοντα δὲ πρεσβυτέρων,
[4, 80]   τὰς δυναστείας παρήγοντο κατὰ τοὺς  πατρίους   ἐθισμοὺς καὶ νόμους· πρῶτον μὲν
[4, 78]   ἐστί. Ταρκύνιον οὔτε κατὰ τοὺς  πατρίους   ἡμῶν ἐθισμοὺς καὶ νόμους τὴν
[4, 84]   ἐπιμελησόμενον τῶν ἀρχαιρεσιῶν κατὰ τοὺς  πατρίους   νόμους Σπόριον Λουκρήτιον· κἀκεῖνος ἀπολύσας
[4, 23]   δὲ χρηστούς, μὴ περιορᾶν ὄντας  ἀλλοτρίους·   ἄτοπόν τε πρᾶγμα ποιεῖν αὐτοὺς
[4, 33]   ἄρρενος οὐχ ὑπαρχούσης τῶν ἐμαυτοῦ  κυρίους   προειλόμην ποιῆσαι. ἔχεις τὸν τῆς
[4, 70]   εἰς αὐτοὺς Βροῦτος λέγει·  Μυρίους   ἕξετε καιρούς, Λουκρήτιε καὶ
[4, 59]   τοὺς ἐργαζομένους· συγκαλέσας δὲ τοὺς  ἐπιχωρίους   μάντεις ἐπυνθάνετο παρ´ αὐτῶν, τί
[4, 80]   ποίαν δήμου ψηφοφορίαν; ποίους οἰωνοὺς  αἰσίους;   οὐ λέγω ταῦτα πάντα, καίτοι
[4, 62]   ἄνδρας ἐπιφανεῖς δύο προχειρισάμενος καὶ  δημοσίους   αὐτοῖς θεράποντας δύο παραζεύξας ἐκείνοις
[4, 62]   τῶν κατὰ πόλιν πραγματειῶν, καὶ  δημοσίους   αὐτοῖς παρακαθίστησιν, ὧν χωρὶς οὐκ
[4, 4]   περιορᾶν τοὺς ἐκεῖνον ἀποκτείναντας ἄνδρας  ἀνοσίους   καὶ πᾶσιν ἡμῖν ἐχθροὺς τοσαύτην
[4, 28]   τῆς μιαρᾶς παραινέσεις ἐπὶ τὰς  ἀνοσίους   πράξεις τὸν οὐ πονηρὸν εἶναι
[4, 20]   συνιδὼν Τύλλιος ἐπὶ τοὺς  πλουσίους   μετέθηκε τὸ τῶν ψήφων κράτος.
[4, 10]   λογισμοὺς οὐκέτι τοὺς αὐτούς, ἀλλ´  ἐναντίους   τοῖς προτέροις ἐλάμβανον. ἐν ἀρχαῖς
[4, 6]   ἱστορίαις σχεδιάζειν με ὑπολάβωσιν οὐχ  υἱοὺς,   ἀλλ´ υἱωνοὺς αὐτοῦ γράφοντα τοὺς
[4, 85]   τῶν ἄλλων φράσας ἠπείγετο τοὺς  υἱοὺς   ἀναλαβὼν καὶ τῶν ἑταίρων τοὺς
[4, 7]   καὶ ἀτόπων ἕκαστα ἐπιλογιζόμενος οὐχ  υἱοὺς   εἶναι Ταρκυνίου γράφω τοὺς παῖδας,
[4, 6]   τοῖς ἄλλοις ἱστορικοῖς, ὅσοι γράφουσιν  υἱοὺς   εἶναι τοὺς καταλειφθέντας παῖδας ὑπὸ
[4, 6]   ἑπτακαιεικοσαέτους· οὐκ ἄρα νηπίους κατέλιπεν  υἱοὺς   Ταρκύνιος ἐκ ταύτης γεγονότας
[4, 61]   τις ἂν τῆς ὑπεροχῆς τοῦ  μήκους   παρὰ τὸ πλάτος οὐδ´ ὅλων
[4, 35]   πολλὰ δίκαια πρὸς τοὺς ἀγνώμονας  ἀντιδίκους   λέγειν καὶ τὸ ὀλίγα· τὸ
[4, 31]   καὶ ἀγαθῶν ἐπιτρόπων ἔργοις, ὅσοι  βασιλικοὺς   παῖδας ὀρφανοὺς πατέρων παραλαβόντες εἰς
[4, 5]   καὶ τοὺς ῥαβδούχους ἐπαγόμενος τοὺς  βασιλικοὺς   προῆλθεν εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ
[4, 25]   καὶ ἀγῶνας ἐπετέλουν ἱππικοὺς καὶ  γυμνικοὺς   καὶ τῶν περὶ μουσικὴν ἀκουσμάτων
[4, 25]   τοὺς κοινοὺς ἅπασιν, οὓς καλοῦσιν  Ἀμφικτυονικούς,   ἐξ ὧν φίλοι μὲν ὄντες
[4, 25]   καὶ συνεπανηγύριζον καὶ ἀγῶνας ἐπετέλουν  ἱππικοὺς   καὶ γυμνικοὺς καὶ τῶν περὶ
[4, 13]   ἔπειτα τοὺς νόμους τούς τε  συναλλακτικοὺς   καὶ τοὺς περὶ τῶν ἀδικημάτων
[4, 44]   ἀπέχρη ταῦτα μόνον εἰς τοὺς  δημοτικοὺς   αὐτῷ παρανομεῖν, ἀλλ´ ἐπιλέξας ἐκ
[4, 20]   καὶ τοῦτο διαπραξάμενος ἔλαθε τοὺς  δημοτικούς.   ἦν δὲ τὸ πλεονέκτημα περὶ
[4, 19]   ἐκ τοῦ δημοσίου τότε Ῥωμαῖοι  στρατιωτικοὺς   μισθούς, ἀλλὰ τοῖς ἰδίοις τέλεσιν
[4, 31]   τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν πολλοὺς καὶ  μεγάλους   ἀγῶνας ὑπὲρ αὐτῆς ἀράμενος· ἐκείνου
[4, 62]   τῆς αἰτηθείσης τιμῆς πρίασθαι τὰς  βύβλους   ἀπελθοῦσα τρεῖς ἐξ αὐτῶν κατέκαυσε·
[4, 62]   μὲν οὖν γυνὴ τὰς  βύβλους   δοῦσα καὶ φράσασα τηρεῖν ἐπιμελῶς
[4, 62]   πρὸς τὸν τύραννον οὐκ ἐπιχωρία  βύβλους   ἐννέα μεστὰς Σιβυλλείων χρησμῶν ἀπεμπολῆσαι
[4, 62]   τὸ μὴ πάσας αὐτὸν τὰς  βύβλους   πρίασθαι, ἐκέλευσαν ἀπαριθμῆσαι τῇ γυναικὶ
[4, 58]   δὴ πρὸς Γαβίους πόλεμος τοιούτου  τέλους   ἔτυχεν. ~Ταρκύνιος δὲ μετὰ τοῦτο
[4, 69]   τὴν διάνοιαν ἀγνοήσαντες συνέθεντο πρὸς  ἀλλήλους   ἅμα φιλῆσαι τὴν μητέρα βουλόμενοι
[4, 25]   πολέμου καὶ περὶ τῆς πρὸς  ἀλλήλους   ὁμοφροσύνης κοινὰς ἐποιοῦντο βουλάς. ταῦτα
[4, 8]   ἐξ αὐτῶν δυνάμενοι διελέγοντο πρὸς  ἀλλήλους   περὶ τῆς καταλύσεως τῆς παρανόμου
[4, 24]   κλίναις αὐτῶν ἐκκομιζομέναις παρακολουθῶσι τοὺς  πίλους   ἔχοντες ἐπὶ ταῖς κεφαλαῖς· ἐν
[4, 24]   εἰς τούτους μέντοι τοὺς δυσεκκαθάρτους  σπίλους   ἐκ τῆς πόλεως ἀποβλέποντες οἱ
[4, 79]   ὑποδεξαμένας τὰ δύστηνα σώματα πυράς,  φίλους   εἱστία καὶ γάμους ἐπετέλει καὶ
[4, 11]   τοὺς ἄλλους συγγενεῖς τε καὶ  φίλους   Ταρκυνίου πάντας ἀρεῖσθαι· γυναῖκας δ´
[4, 66]   χάριν· κάλεσον ὅσους δύνασαι πλείστους  φίλους   τε καὶ συγγενεῖς, ἵνα παρ´
[4, 71]   ~Ταῦτ´ εἰπὼν ἐκάλει καὶ τοὺς  ἄλλους   ἅπαντας ἐπὶ τὸν αὐτὸν ὅρκον·
[4, 4]   δωματίου πάντας ἐξελθεῖν κελεύσασα τοὺς  ἄλλους,   ἐν τὸν Ταρκύνιον ἡμιθνῆτα
[4, 42]   ὑπάγοντες αὐτοὺς ὑπὸ τὰς δίκας  ἄλλους   ἐπ´ ἄλλαις ψευδέσιν αἰτίαις, μάλιστα
[4, 70]   τόν τ´ Ἄρη καὶ τοὺς  ἄλλους   θεοὺς πᾶν ὅσον δύναται πράξειν
[4, 82]   πρὸς τὸν πατέρα καὶ τοὺς  ἄλλους   συγγενεῖς τὰς κατασχούσας αὐτὴν ἀνάγκας
[4, 11]   ταυτὶ τὰ παιδία καὶ τοὺς  ἄλλους   συγγενεῖς τε καὶ φίλους Ταρκυνίου
[4, 55]   φυλάξουσιν αὐτὸν ὥσπερ καὶ τοὺς  ἄλλους   τοὺς ἐκ Ῥώμης φυγάδας καὶ
[4, 13]   μὲν τοῦ μεγέθους τε καὶ  κάλλους   τῆς πόλεως, ὡς κατὰ τὴν
[4, 82]   περὶ μὲν τῆς Ταρκυνίου πλεονεξίας  πολλοὺς   ἀναιρεῖσθαι πολέμους, περὶ δὲ τῆς
[4, 36]   ἐμῶν ἔργων ἀχθόμενοι· πότερον ὅτι  πολλοὺς   ἴσασιν ἐπὶ τῆς ἐμῆς ἀρχῆς
[4, 31]   πάππος ἐκτήσατο τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν  πολλοὺς   καὶ μεγάλους ἀγῶνας ὑπὲρ αὐτῆς
[4, 55]   παρανομήσειν διομολογησαμένων παρῆν ἑταίρους τε  πολλοὺς   καὶ πελάτας ἐπαγόμενος ὡς αὐτόμολος
[4, 21]   αὑτῷ πολίτας καὶ τοῦ πάνυ  πολλούς·   καὶ τῷ πρώτους ἐπιφέρειν ψῆφον
[4, 53]   τρεψάμενοι μέχρι τῶν τειχῶν καὶ  πολλοὺς   καταβαλόντες ἀδεῶς τὴν χώραν ἐπόρθουν,
[4, 50]   μάχην περὶ τὰ μεθόρια καὶ  πολλοὺς   μὲν ἀποκτείνας, τοὺς δὲ λοιποὺς
[4, 43]   τε καὶ πραττομένων λεληθότες τοὺς  πολλούς,   οἳ συγκαθιέντες εἰς ὁμιλίαν τοῖς
[4, 5]   δεδεμένους παρήγαγεν· ἔπειθ´ ὡς εἶδε  πολλοὺς   ὀλοφυρομένους τε τὸ πάθος καὶ
[4, 21]   τοὺς ἀπόρους μίαν ψῆφον ἔχειν  πολλοὺς   ὄντας καὶ τελευταίους καλεῖσθαι. γενομένου
[4, 51]   ἀντεπεξῄεσαν τούς τε πολεμίους οὐ  πολλοὺς   ὁρῶντες καὶ τὴν ἑαυτῶν δύναμιν
[4, 38]   προῆλθεν ἐκ τῆς οἰκίας οὐ  πολλοὺς   περὶ ἑαυτὸν ἔχων. ἐλθὼν δ´
[4, 13]   ἴχνη δέ τινα φυλάττοντι κατὰ  πολλοὺς   τόπους τῆς ἀρχαίας κατασκευῆς, βουληθείη
[4, 57]   οἰκίας τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν ἀπέκτεινε  πολλοὺς   τῶν Γαβίων καὶ ἀγαθούς. ~Ἐν
[4, 42]   εἰς ἐγκλήματα καὶ θανάτου δίκας  πολλοὺς   τῶν ἐπιφανῶν· πρώτους μὲν τοὺς
[4, 46]   συμφέροντι τῶν Λατίνων δοθησομένης· καὶ  πολλοὺς   ὑπὲρ ἀμφοτέρων διεξῆλθε λόγους τὰς
[4, 82]   τάττειν ἠξίουν τοῖς ἄλλοις καὶ  πολλοὺς   ὑπὲρ ἀρχῆς καὶ δόξης ἤραντο
[4, 9]   ἐπειδὴ πολῖταί τ´ εἰσι καὶ  πολλοὺς   ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἀνηντλήκασι πόνους,
[4, 55]   πάσας δὲ πείρας ἐπιτεχνωμένου καὶ  δόλους   παντοδαποὺς συντιθέντος, πρεσβύτατος αὐτοῦ
[4, 55]   ἑταίρων τοὺς πιστοτάτους ἔπεμπεν ὡς  αὐτομόλους   φράσοντας τοῖς Γαβίοις δι´ ἀπορρήτων,
[4, 26]   μεγάλων καὶ κοινῶν φήσας πραγμάτων  συμβούλους   αὐτοὺς συγκαλεῖν. ἐπεὶ δὲ συνῆλθον,
[4, 76]   εἰς τὴν Ἑλλάδα γλῶτταν τοὔνομα  συμβούλους   προβούλους δύναται δηλοῦν, κωνσίλια
[4, 76]   Ἑλλάδα γλῶτταν τοὔνομα συμβούλους  προβούλους   δύναται δηλοῦν, κωνσίλια γὰρ οἱ
[4, 81]   κοινῶν ἐκκλησιάζοντας, ἀναγκάζει δ´ ὅσα  δούλους   ἀργυρωνήτους {αἰσχύνης ἄξια} ταλαιπωρεῖν λατομοῦντας
[4, 24]   τοῖς Ῥωμαίοις τὰ περὶ τοὺς  δούλους   ἔθη, ἵνα μήτε τὸν βασιλέα
[4, 14]   οὐ τοὺς ἐλευθέρους, ἀλλὰ τοὺς  δούλους   ἔταξε παρεῖναί τε καὶ συνιερουργεῖν,
[4, 24]   τρόπους κυρίων γενομένων ἐκέκτηντο τοὺς  δούλους.   οὐδὲν δὴ πρᾶγμα ποιεῖν αἰσχύνης
[4, 79]   σώματα πυράς, φίλους εἱστία καὶ  γάμους   ἐπετέλει καὶ τὴν ἀνδροφόνον νύμφην
[4, 29]   τύχης ἐλάττωμα ἡμεῖς μεταθέμενοι τοὺς  γάμους,   καὶ σὺ μὲν ἀπαλλάττεις τοῦ
[4, 28]   βασιλεὺς Ταρκύνιος. ταύτας τὰς κόρας  ἐπιγάμους   γενομένας ἐκδίδοται τοῖς ἀδελφιδοῖς τῆς
[4, 11]   τῶν εἰσφορῶν τῶν εἰς τοὺς  πολέμους,   εἰ τιμήσασθαι τοὺς βίους ἀναγκασθήσονται
[4, 63]   ἐν εἰρήνῃ τε καὶ κατὰ  πολέμους   καὶ δύο πόλεις ἀποικίσας τὴν
[4, 27]   ἐν εἰρήνῃ τε καὶ κατὰ  πολέμους   καὶ ναοὺς δύο κατασκευασάμενος Τύχης,
[4, 23]   ἵνα διαρκέσῃ πρὸς πάντας τοὺς  πολέμους   οἰκείοις ὅπλοις χρωμένη, καὶ μὴ
[4, 82]   τῆς Ταρκυνίου πλεονεξίας πολλοὺς ἀναιρεῖσθαι  πολέμους,   περὶ δὲ τῆς ἑαυτῶν ἐλευθερίας
[4, 45]   συνετὸς ἐν ὀλίγοις εἶναι καὶ  πολέμους   στρατηγεῖν ἱκανός. τοῦτον τὸν ἄνδρα
[4, 4]   τὰς κρίσεις, θανάτοις, ἐὰν δ´  ἐρήμους   ἀφῶσιν, μᾶλλον αὐτοὺς οἶμαι
[4, 11]   διαπραξαμένους ἄγος τάς τε δίκας  ἐρήμους   ἐκλιπόντας καὶ φυγῆς ἑαυτοῖς τιμησαμένους
[4, 74]   στεφάνους καὶ τὰς ἁλουργεῖς καὶ  χρυσοσήμους   ἀμπεχόνας, πλὴν εἰ μὴ κατὰ
[4, 44]   τοῦ πάππου τελειῶσαι, τὰς μὲν  ἐξαγωγίμους   τῶν ὑδάτων τάφρους, ἃς ἐκεῖνος
[4, 66]   κατηφὴς καὶ μεστοὺς ἔχουσα τοὺς  ὀφθαλμοὺς   δακρύων. ὡς δ´ εἰς τὴν
[4, 41]   ἐπὶ τὰ δίκαια καὶ τοὺς  νόμους,   ἀλλ´ ἐπὶ τοὺς ἑαυτοῦ τρόπους
[4, 41]   τὴν Ῥωμαίων δυναστείαν οὐ κατὰ  νόμους,   ἀλλὰ διὰ τῶν ὅπλων κατασχών,
[4, 10]   τῷ ἀνδρὶ τὸ δοκεῖν κατὰ  νόμους   ἄρχειν. ἔδοξεν οὖν αὐτοῖς ἄμεινον
[4, 81]   οὐκ ἀφῄρηται μὲν ὑμῶν τοὺς  νόμους,   ἀφῄρηται δὲ τὰς ἐφ´ ἱερὰ
[4, 11]   κοινῇ δὲ σύμπαντες, ὅτι κατὰ  νόμους   γεγραμμένους ἐθισθήσονται ζῆν τὰ δίκαια
[4, 71]   εἰμί, καὶ ἀποδέδοταί μοι κατὰ  νόμους   ἐκκλησίαν, ὅτε βουλοίμην, συγκαλεῖν. ἔδωκε
[4, 10]   δι´ ἐκείνων ἑλέσθαι τὸν κατὰ  νόμους   ἕξοντα τὴν ἀρχήν· τότε δὲ
[4, 25]   αὐτοῖς τάξας, οὓς αὐτὸς ἔγραψε  νόμους.   ἐπεὶ δ´ αὐτῷ τὰ ἐν
[4, 36]   οὐχ ἅπασαν ἐβουλήθην ἔχειν, ἀλλὰ  νόμους   θ´ ὑπὲρ τῶν κυριωτάτων καταστησάμενος,
[4, 9]   μείζους τοῖς ἐλάττοσιν ἐξ ἴσου,  νόμους   θήσομαι κωλυτὰς μὲν τῆς βίας,
[4, 41]   δυναστείαν παρήχθη, ἔθη τε καὶ  νόμους   καὶ πάντα τὸν ἐπιχώριον κόσμον,
[4, 31]   ἁπάντων Ἑλλήνων τε καὶ βαρβάρων  νόμους·   καὶ προσήκει μοι καθάπερ καὶ
[4, 71]   καλέσων ἔσται αὐτὴν κατὰ  νόμους   καὶ τὴν ψῆφον ἀναδώσων ταῖς
[4, 25]   σύνοδον καὶ πανήγυριν αὐτὸ συνήγαγε,  νόμους   καταστησάμενος ἔξω τῶν ἰδίων, ὧν
[4, 45]   Ταρκύνιος, ὅτι τοῖς μὴ κατὰ  νόμους   λαβοῦσι τὰς δυναστείας, ἀλλὰ διὰ
[4, 46]   βασιλείαν εἶχε τὴν Ῥωμαίων κατὰ  νόμους   παρ´ ἑκόντων λαβὼν ὥσπερ οἱ
[4, 80]   τῶν ἐν ἔθει κατὰ τοὺς  νόμους   παραλελεῖφθαι, ἀλλ´ ἐάν τις ἓν
[4, 40]   μὴ πάντα τὰ κατὰ τοὺς  νόμους   πρᾶξαι διαβολὰς τοῖς μετὰ ταῦτ´
[4, 80]   κατὰ τοὺς πατρίους ἐθισμοὺς καὶ  νόμους·   πρῶτον μὲν ψηφίσματος ὑπὸ τῆς
[4, 84]   τῶν ἀρχαιρεσιῶν κατὰ τοὺς πατρίους  νόμους   Σπόριον Λουκρήτιον· κἀκεῖνος ἀπολύσας τὴν
[4, 26]   λόφων ἱδρυμένον Αὐεντίνου· καὶ τοὺς  νόμους   συνέγραψε ταῖς πόλεσι πρὸς ἀλλήλας
[4, 8]   τὸν ἄρξοντα τῆς πόλεως κατὰ  νόμους.   ταῦτα διανοουμένων αὐτῶν ἐπιγνοὺς
[4, 10]   τῶν πολιτῶν πρὸς ἑαυτὸν ἀπογράφεσθαι·  νόμους   τε συνέγραφεν οὓς μὲν ἐκ
[4, 78]   τοὺς πατρίους ἡμῶν ἐθισμοὺς καὶ  νόμους   τὴν δυναστείαν κατασχόντα οὔτ´, ἐπειδὴ
[4, 20]   καὶ τὰς ἐπὶ στρατοπέδου, καὶ  νόμους   τοὺς μὲν ἐπικυρῶσαι, τοὺς δ´
[4, 13]   τοῖς θητεύουσι Ῥωμαίων· ἔπειτα τοὺς  νόμους   τούς τε συναλλακτικοὺς καὶ τοὺς
[4, 43]   τὰ χαλεπά. τούς τε γὰρ  νόμους   τοὺς ὑπὸ Τυλλίου γραφέντας, καθ´
[4, 15]   καταστησάμενος, τὰ καλούμενα Παγανάλια· καὶ  νόμους   ὑπὲρ τῶν ἱερῶν τούτων, οὓς
[4, 44]   ἄχθη φέροντες· μεταλλεύοντές τε τὰς  ὑπονόμους   σήραγγας ἕτεροι καὶ πλάττοντες τὰς
[4, 4]   ἡμῶν καὶ προσαγορεῦσαι τοὺς ἐσχάτους  ἀσπασμοὺς   δυνηθείς. ἔρημα δὲ καὶ ὀρφανὰ
[4, 69]   μαντεῖον οἱ νεανίσκοι καὶ τοὺς  χρησμοὺς   ἔλαβον ὑπὲρ ὧν ἐπέμφθησαν, ἀναθήμασι
[4, 10]   δυναστείαν τῆς βουλῆς ὁρῶντες καὶ  λογισμοὺς   οὐκέτι τοὺς αὐτούς, ἀλλ´ ἐναντίους
[4, 58]   οἵα πείσονται, σφαγάς τε καὶ  ἀνδραποδισμοὺς   καὶ πάντα ὅσα καταλαμβάνει δεινὰ
[4, 80]   δυναστείας παρήγοντο κατὰ τοὺς πατρίους  ἐθισμοὺς   καὶ νόμους· πρῶτον μὲν ψηφίσματος
[4, 78]   οὔτε κατὰ τοὺς πατρίους ἡμῶν  ἐθισμοὺς   καὶ νόμους τὴν δυναστείαν κατασχόντα
[4, 36]   συνοίδασιν εἰς γυναῖκας γαμετὰς  προπηλακισμοὺς   εἰς θυγατέρας παρθένους ἄλλην
[4, 80]   αὐτάς, ἀλλ´ οὐκ ἀνατροπὰς καὶ  ἀφανισμοὺς   ἁπάντων τῶν τε νομίμων καὶ
[4, 15]   ἀλλ´ εὐλόγιστος καὶ φανερά,  βωμοὺς   ἐκέλευσεν αὐτοῖς ἱδρύσασθαι θεῶν ἐπισκόπων
[4, 83]   ὧν ἱερὰ καὶ τεμένη καὶ  βωμοὺς   μιαίνει Ταρκύνιος ταῖς αἱμοφύρτοις χερσὶ
[4, 14]   ἐνομοθέτησεν ἐπιτελεῖσθαι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν  πελάνους   εἰσφερούσης ἑκάστης οἰκίας· τοῖς δὲ
[4, 2]   Ὀκρισίαν πρώτην φέρουσαν τοὺς εἰωθότας  πελάνους   ἐπὶ τὸ πῦρ καὶ αὐτίκα
[4, 27]   κατὰ Ῥωμαίων ἐξενεγκεῖν τὸν πόλεμον,  Καιρητανοὺς   καὶ Ταρκυνιήτας καὶ Οὐιεντανούς, ἀφαιρέσει
[4, 27]   πόλεμον, Καιρητανοὺς καὶ Ταρκυνιήτας καὶ  Οὐιεντανούς,   ἀφαιρέσει χώρας τιμωρησάμενος, ἣν κατεκληρούχησε
[4, 74]   ταυτὶ λέγω καὶ τοὺς χρυσοῦς  στεφάνους   καὶ τὰς ἁλουργεῖς καὶ χρυσοσήμους
[4, 40]   μὲν οὖν βασιλικῆς καὶ μνήματος  ἐπιφανοῦς   διὰ ταύτας τὰς αἰτίας οὐκ
[4, 64]   γυνὴ Ῥωμαία, Λουκρητίου θυγάτηρ ἀνδρὸς  ἐπιφανοῦς,   ἐξένιζεν αὐτὸν ὡς συγγενῆ τοῦ
[4, 9]   δ´ ὑμῶν γίνομαι μὴ τοὺς  ὀρφανοὺς   ἐγκαταλιπεῖν νῦν μὲν ὑπὲρ τῆς
[4, 9]   ἐὰν ἐγκαταλίπω καὶ προδῶ τοὺς  ὀρφανούς,   οἷς τοσαύτας ὀφείλω χάριτας; ἀλλ´
[4, 31]   ἐπιτρόπων ἔργοις, ὅσοι βασιλικοὺς παῖδας  ὀρφανοὺς   πατέρων παραλαβόντες εἰς ἄνδρας ἐλθοῦσιν
[4, 45]   πρὸς ὃν ἐποιήσαντο τὰς ὁμολογίας.  γνοὺς   δὲ ταῦτα προεῖπε δι´ ἀγγέλων
[4, 26]   προσοικούντων βαρβάρων τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῶσι.  ~Γνοὺς   δὲ ταῦτα τοὺς κρατίστους ἄνδρας
[4, 16]   πάντων ἀναλαβὼν τὰ γραμματεῖα καὶ  διαγνοὺς   τό τε πλῆθος αὐτῶν καὶ
[4, 60]   καὶ μηδὲν παράγησθε ὑπ´ αὐτοῦ,  συγγνούς,   ὅτι τὸ χρεὼν οὐκ ἔνεστι
[4, 8]   κατὰ νόμους. ταῦτα διανοουμένων αὐτῶν  ἐπιγνοὺς   Τύλλιος ἐπὶ τὸ δημαγωγεῖν
[4, 53]   ~Πόλις ἦν ἐκ τοῦ Λατίνων  γένους   Ἀλβανῶν ἀπόκτισις ἀπέχουσα τῆς Ῥώμης
[4, 29]   πεφυκόσι, καὶ μορφὴ τοῦ βασιλείου  γένους   ἀξία. τούτων μὲν οὐδέτερον,
[4, 1]   τὰ μὲν οὖν περὶ τοῦ  γένους   αὐτοῦ λεγόμενα, οἷς μάλιστ´ ἔγωγε
[4, 2]   τὰ μὲν δὴ περὶ τοῦ  γένους   αὐτοῦ λεγόμενα τοιαῦτ´ ἐστίν. ~Ἃ
[4, 32]   πότερον οὐχ ἡγούμενος ἐξ ἐκείνου  γένους   εἶναί με γνήσιον, ἀλλ´ ὑποβολιμαῖόν
[4, 32]   οὖν ἐπετρόπευες τὸν ἀλλότριον τοῦ  γένους   καὶ τὸν οἶκον ἀνδρωθέντι ἀπεδίδους;
[4, 33]   οὐδὲ σπέρμα τοῦ Ταρκυνιείου καταλείψουσι  γένους.   κηδεμὼν δὲ καὶ φύλαξ οὐδεὶς
[4, 8]   ὢν τῶν ἐκ τοῦ βασιλείου  γένους   παίδων τόν τ´ ἴδιον αὐτῶν
[4, 25]   τὰς μετεχούσας πόλεις τοῦ Λατίνων  γένους   συστῆσαι καὶ συναγαγεῖν, ἵνα μὴ
[4, 1]   ἀνήρ τις ἐκ τοῦ βασιλείου  γένους   Τύλλιος ὄνομα γυναικὶ συνῆν Ὀκρισίᾳ
[4, 82]   Ταρκυνίου δὲ Κολλατίνου γυνὴ τοῦ  συγγενοῦς   τῶν τυράννων καὶ πολλὰ ὑπὲρ
[4, 65]   τοῦ δούλου τετιμωρῆσθαι τὴν τοῦ  συγγενοῦς   ὕβριν μετερχόμενος, ὥστ´ αἰσχρὰν καὶ
[4, 82]   καὶ πολλῶν ἐπαίνων ἀξία τῆς  εὐγενοῦς   προαιρέσεως, οἴχῃ καὶ ἀπόλωλας οὐχ
[4, 82]   Λουκρητία, γυναικείας τυχοῦσα φύσεως ἀνδρὸς  εὐγενοῦς   φρόνημα ἔσχες, ἡμεῖς δ´ ἄνδρες
[4, 36]   γαμετὰς προπηλακισμοὺς εἰς θυγατέρας  παρθένους   ἄλλην τινὰ περὶ σῶμα
[4, 69]   βασιλείας οὐκ εἰωθυῖα νόσος εἰς  παρθένους   τε καὶ παῖδας, ὑφ´ ἧς
[4, 24]   καταδουλωσαμένους τοὺς παρὰ τούτων  πριαμένους   ἀμφότερα ταῦτα παρὰ τῶν δεσποτῶν
[4, 9]   Τυρρηνοὺς ἅπαντας μέγιστον τῶν περιοίκων  δυναμένους,   ἀναγκάσας δὲ τὸ Σαβίνων ἔθνος
[4, 11]   χρηστὸν καὶ φιλόπολιν καὶ τηλικοῦτο  διαπραξαμένους   ἄγος τάς τε δίκας ἐρήμους
[4, 24]   δεδουλευκότας ἀστοὺς ποιεῖν μήτε τοὺς  παραδεξαμένους   τὸν νόμον ἐν αἰτίαις σχῇ
[4, 11]   ἐρήμους ἐκλιπόντας καὶ φυγῆς ἑαυτοῖς  τιμησαμένους   πυρὸς καὶ ὕδατος εἴργειν ἐψηφίσασθε·
[4, 4]   νῦν μὲν ἀπάτῃ καὶ δόλῳ  χρησαμένους·   τούτων γὰρ ἐν τῷ παρόντι
[4, 4]   πᾶσιν ἡμῖν ἐχθροὺς τοσαύτην ἀρχὴν  κτησαμένους,   ἀλλ´ ἐναντιοῦσθαι καὶ κωλύειν νῦν
[4, 9]   οὔτε χάριτι λαβόντας οὔτ´ ὠνῇ  κτησαμένους,   ἀλλὰ τοὺς μηδένα κλῆρον ἔχοντας
[4, 24]   ἐλευθερίαν χρηστοῖς γενομένοις περὶ τοὺς  καταδουλωσαμένους   τοὺς παρὰ τούτων πριαμένους
[4, 37]   εἰς πολλὴν αἰδῶ καταστήσας τοὺς  συνισταμένους   ἐπ´ αὐτῷ διέλυσε τὸν σύλλογον
[4, 9]   βοηθείας. ταῦτα δ´ εἰπεῖν ἠνάγκασμαι  συνισταμένους   τινὰς ἐπ´ αὐτοὺς αἰσθόμενος καὶ
[4, 23]   συμφέροντος εἰσηγήσατο λόγον τοὺς μὲν  ἐπισταμένους   ὑπομιμνήσκων, τοὺς δ´ ἀγνοοῦντας διδάσκων,
[4, 5]   ἐπὶ τοὖργον ἀποσταλέντας ὑπ´ αὐτῶν  δεδεμένους   παρήγαγεν· ἔπειθ´ ὡς εἶδε πολλοὺς
[4, 57]   υἱὸν αὐτῷ {καὶ κομίζεσθαι τοὺς  διωμολογημένους   μισθούς} ἐὰν δ´ ἀδύνατος
[4, 9]   ἄνδρες Ῥωμαῖοι, καὶ τῶν ἐμῶν  μεμνημένους   ἀγώνων, οὓς ὑπὲρ τῆς ἡγεμονίας
[4, 36]   ἀπολωλεκότας ἄλλῃ τινὶ συμφορᾷ  κεχρημένους   ἀδίκως; τούτων μὲν τῶν
[4, 26]   τῇ προνοίᾳ τοῦ δαιμονίου κρείττονι  κεχρημένους   ἐκείνων, δι´ ἣν εἰς τοσαύτην
[4, 9]   τοῦθ´ ἡγούμενος τοὺς μὲν πολλὰ  κεκτημένους   πολλὰ εἰσφέρειν, τοὺς δ´ ὀλίγα
[4, 42]   ἐπιφανῶν· πρώτους μὲν τοὺς ἐχθρῶς  διακειμένους   πρὸς αὐτόν, οἷς οὐκ ἦν
[4, 22]   πεζοὺς ἐν φάλαγγι καὶ τοὺς  ἐσταλμένους   τὸν ψιλικὸν ὁπλισμὸν ἐν τοῖς
[4, 11]   δὲ σύμπαντες, ὅτι κατὰ νόμους  γεγραμμένους   ἐθισθήσονται ζῆν τὰ δίκαια ἐξ
[4, 24]   ῥύπους δυσεκκαθάρτους εἰς τὴν πολιτείαν  εἰσαγομένους.   καὶ μάλιστα μὲν τοὺς τιμητὰς
[4, 75]   τε καὶ χώρας τῆς Ῥωμαίων  εἰργομένους   τὸν ἀεὶ χρόνον καὶ γένος
[4, 59]   μὲν ὀρύγματος ἐπισχεῖν ἐκέλευσε τοὺς  ἐργαζομένους·   συγκαλέσας δὲ τοὺς ἐπιχωρίους μάντεις
[4, 19]   στρατεύεσθαί τινας ἐκ τῶν ἀλλοτρίων  ὀψωνιαζομένους   χρημάτων, ὥσπερ {τοὺς} μισθοφόρους. ~Τοῦτον
[4, 23]   ἐν οἷς μάλιστα δέονται πράγμασι,  κομιζομένους   καὶ τοὺς ἐκ τῶν ἀπελευθέρων
[4, 43]   οὓς αἴσθοιντο τοῖς καθεστηκόσι πράγμασιν  ἀχθομένους   κατεμήνυον πρὸς τὸν τύραννον· αἱ
[4, 5]   τὸ πάθος καὶ τοῖς δεδρακόσιν  ἀπεχθομένους,   τελευτῶσα εἶπεν οὐδὲν αὐτοῖς ἐκ
[4, 45]   ἐπιτάγμασιν, ἀλλ´ ἀπηλλάχθαι τῶν ὁμολογιῶν  οἰομένους,   ἐξ οὗ Τύλλιος ἐτελεύτησε, πρὸς
[4, 23]   τῆς χάριτος· φρονήσει τε διαφέρειν  οἰομένους   τῶν ἄλλων οὐδὲ τὰ ἐν
[4, 19]   ἀπορουμένους ᾤετο δεῖν, οὔτε μηδὲν  συμβαλλομένους   στρατεύεσθαί τινας ἐκ τῶν ἀλλοτρίων
[4, 9]   καὶ τὴν ἀρχὴν ἑτέροις παραδοῦναι  βουλομένους.   ἀξιῶ δ´ ὑμᾶς, ἄνδρες Ῥωμαῖοι,
[4, 6]   τοὺς ἄρχειν τε καὶ πράττειν  βουλομένους   τὰ κοινά· ἐγὼ δ´ ἔτι
[4, 40]   τὴν ἀρχὴν ἐκείνῳ, κακῶσαί τε  βουλομένους   τὸ δημοτικὸν ἰσχύος οὐ μικρᾶς
[4, 45]   στρατιὰν ἐπὶ Σαβίνους ἐξάγειν οὐ  βουλομένους   ὑπηκόους εἶναι τοῖς ἐπιτάγμασιν, ἀλλ´
[4, 78]   παρανομίᾳ τοὺς ὅπου δή ποτε  γενομένους   τυράννους, ἀφελέσθαι τὴν ἐξουσίαν βεβουλεύμεθα
[4, 24]   τοὺς καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἐλευθέρους  γινομένους   ἐξετάσουσι, τίνες ὄντες καὶ διὰ
[4, 23]   καὶ τοὺς ἐκ τῶν ἀπελευθέρων  γινομένους   πελάτας τοῖς ἐγγόνοις τοῖς ἑαυτῶν
[4, 42]   τούς τ´ ἀναιρουμένους καὶ τοὺς  ἐξελαυνομένους   ἀφαιρούμενος τοῖς μὲν κατηγόροις μικράν
[4, 36]   ἀκρίτους ἀπολωλότας τῆς πατρίδος  στερομένους   τὰς οὐσίας ἀπολωλεκότας
[4, 46]   ἐξ ὧν ἕτεροι πεπόνθασι δεινῶν  τεκμαιρομένους,   συμβήσεται παθεῖν αὐτοῖς. ~Τοιαύτῃ
[4, 5]   παρήγαγεν· ἔπειθ´ ὡς εἶδε πολλοὺς  ὀλοφυρομένους   τε τὸ πάθος καὶ τοῖς
[4, 9]   νοῦν, καὶ ἐκ τῆς πόλεως  ἐξελαθησομένους.   ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τούτων ὡς
[4, 15]   τὸ ἀσφαλὲς τοῖς γεωργοῖς παρέχειν  δυνησομένους   ὄχθους κρησφύγετα κατεσκεύασεν, Ἑλληνικοῖς ὀνόμασιν
[4, 69]   καὶ ὅτε τῷ Δελφικῷ μαντείῳ  χρησομένους   ἀπέστελλε τοὺς δύο τῶν παίδων
[4, 39]   οἰκίαν αὐτὸν εἰσελθεῖν, ἀποστείλας τοὺς  διαχρησομένους   ἐκποδῶν ποίησον. Ταῦτ´ εἰποῦσα καὶ
[4, 21]   πόλει τοὺς αὐτοὺς ἔχειν τοὺς  βουλευσομένους   θ´ ὑπὲρ αὐτῆς δεῖ,
[4, 19]   στρατεύεσθαί τε πλείους στρατείας οὐδέποτε  ἀναπαυομένους   καὶ χρήματα πλείω τῶν ἄλλων
[4, 19]   μηδὲν κακοπαθεῖν, τῶν μὲν εἰσφορῶν  ἀπολυομένους   διὰ τὴν ἀπορίαν, τῶν δὲ
[4, 34]   κοινὸς ἁπάντων νόμος ἦν τοὺς  διαδεχομένους   τήν τε φανερὰν οὐσίαν καὶ
[4, 15]   γεραίρειν καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἅμα  συνερχομένους,   ἑορτήν τινα καὶ ταύτην ἐν
[4, 75]   μεσοβασιλέα ἑλοῦμαι τὸν ἀποδείξοντα τοὺς  παραληψομένους   τὰ κοινά, καὶ αὐτὸς ἀποθήσομαι
[4, 74]   τοῦ μὴ πολλὰ ἐξαμαρτάνειν τοὺς  παραληψομένους   τὴν ἀρχὴν αἰτιώτατον, μὴ διὰ
[4, 74]   λευκὴν ἐσθῆτα περιπόρφυρον καὶ τοὺς  προηγουμένους   ἐν ταῖς ἐξόδοις δώδεκα πελέκεις
[4, 83]   πολίτας δεδοίκασιν, ὡς ἐκείνῳ μὲν  συναγωνιουμένους,   ἡμῖν δὲ πολεμήσοντας, οὐκ ὀρθῶς
[4, 83]   πολυπραγμονεῖν, ἐὰν δ´ ἀρετῆς ὁρῶσι  μεταποιουμένους   ἄσμενοι συναροῦνται τοῦ πολέμου· τυραννὶς
[4, 8]   ὅταν δὲ τοῦτο γένηται, τοὺς  καλουμένους   μεσοβασιλεῖς ἀποδεῖξαι καὶ δι´ ἐκείνων
[4, 50]   χωρήσαντας μάχῃ νικήσας ἐπὶ τοὺς  καλουμένους   Πωμεντίνους ἦγε τὴν δύναμιν, οἳ
[4, 55]   τὰ χωρία ἀφύλακτα, καὶ τοὺς  ἀπολουμένους   ὑπ´ αὐτοῦ συνεχῶς ἔπεμπεν, ἐπιλεγόμενος
[4, 24]   τοῦ δημοσίου τοὺς ὑπὸ δόρυ  πωλουμένους   ἐκ τῶν λαφύρων, τοῦ
[4, 4]   κρύφα πειράσονται διολέσαι. ταῦτ´ οὖν  ἐνθυμουμένους   ἡμᾶς δεῖ μὴ περιορᾶν τοὺς
[4, 10]   ἐκχωρεῖν τῆς δημοσίας γῆς τοὺς  καρπουμένους   τε καὶ ἰδίᾳ κατέχοντας αὐτὴν
[4, 42]   καὶ τὰ χρήματα τούς τ´  ἀναιρουμένους   καὶ τοὺς ἐξελαυνομένους ἀφαιρούμενος τοῖς
[4, 75]   ἡμῶν ποιεῖν ἔθος ἦν, μηδενὸς  ἀφαιρουμένους   αὐτὸν ὧν ἐν τοῖς πρότερον
[4, 19]   ἀλλὰ τῶν καθ´ ἡμέραν ἀναγκαίων  ἀπορουμένους   ᾤετο δεῖν, οὔτε μηδὲν συμβαλλομένους
[4, 64]   παρὰ ταῖς θύραις τοῦ δωματίου  κοιμωμένους   εἰσέρχεται ξίφος ἔχων. ~Ἐπιστὰς δὲ
[4, 81]   ἀχθοφοροῦντας, ἐν ταρτάροις καὶ βαράθροις  δαπανωμένους,   ἀνάπαυσιν τῶν κακῶν οὐδὲ τὴν
[4, 22]   βασιλεῖς. ἐκεῖνοι μὲν γὰρ τοὺς  ξένους   ὑποδεχόμενοι καὶ μεταδιδόντες τῆς ἰσοπολιτείας
[4, 9]   τῆς ἀρχῆς, ὑπηκόους δὲ ποιήσας  Τυρρηνοὺς   ἅπαντας μέγιστον τῶν περιοίκων δυναμένους,
[4, 12]   καὶ λόγου ἄξιον ἐπολέμησε πρὸς  Τυρρηνοὺς   πόλεμον. ποιήσομαι δὲ περὶ τῶν
[4, 3]   τῇ πρώτῃ στρατείᾳ, ἣν ἐπὶ  Τυρρηνοὺς   Ταρκύνιος ἐστράτευσεν, ἐν τοῖς ἱππεῦσι
[4, 1]   ἐν Κορνικόλῳ πόλει τοῦ Λατίνων  ἔθνους   ἀνήρ τις ἐκ τοῦ βασιλείου
[4, 49]   συμμαχίαν, ἐκ δὲ τοῦ Οὐολούσκων  ἔθνους   δύο πόλεις ἐδέξαντο μόναι τὰς
[4, 48]   ἀρίστους ἄνδρας, ἡγεμόνα ποιοῦνται τοῦ  ἔθνους   ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς τοῖς δικαίοις,
[4, 45]   τὸν ἐπιφανέστατον ἐκ τοῦ Λατίνων  ἔθνους   καὶ πλεῖστον ἁπάντων δυνάμενον ἐσπούδαζε
[4, 50]   ταῖς συμμαχίαις, στρατὸν ἐξάγειν ἐπὶ  Σαβίνους   ἔγνω Ῥωμαίων τ´ αὐτῶν ἐπιλέξας
[4, 45]   πειρᾶσθαι πολέμων καὶ στρατιὰν ἐπὶ  Σαβίνους   ἐξάγειν οὐ βουλομένους ὑπηκόους εἶναι
[4, 59]   τῷ τελευταίῳ πολέμῳ μαχόμενος πρὸς  Σαβίνους   εὔξατο τῷ Διὶ καὶ τῇ
[4, 3]   ἀρχήν· ἔν τε τῷ πρὸς  Σαβίνους   πολέμῳ τῷ πρώτῳ συστάντι τῶν
[4, 49]   καὶ πρὸς τὰς Οὐολούσκων προκαλούμενος  κἀκείνους   εἰς φιλίαν τε καὶ συμμαχίαν.
[4, 73]   Πομπίλιος καὶ πάντες οἱ μετ´  ἐκείνους   βασιλεῖς καταστησάμενοι παρέδοσαν ἡμῖν, ἐξ
[4, 30]   ἀμήχανον ἦν ἔτι καὶ κατ´  ἐκείνους   περιεῖναι τοὺς χρόνους. ἐδείχθη γὰρ
[4, 4]   ἐνεγγύησε Ταρκύνιος τὰς ἑαυτοῦ θυγατέρας  ἐκείνους   ὑπεριδών, ἐὰν οἱ φονεύσαντες αὐτὸν
[4, 15]   μοίρας τὴν γῆν κατὰ τοὺς  ὀρεινοὺς   καὶ πολὺ τὸ ἀσφαλὲς τοῖς
[4, 31]   ἐγὼ διάδοχός εἰμι κατὰ τοὺς  κοινοὺς   ἁπάντων Ἑλλήνων τε καὶ βαρβάρων
[4, 25]   ὧν ἑκάστη πόλις εἶχε, τοὺς  κοινοὺς   ἅπασιν, οὓς καλοῦσιν Ἀμφικτυονικούς, ἐξ
[4, 26]   διεξελθὼν ἐδίδασκεν αὐτούς, ὡς χρὴ  Λατίνους   μὲν τῶν προσοίκων ἄρχειν καὶ
[4, 6]   ἱππέων ἡγούμενος ἐπὶ τὸν πρὸς  Λατίνους   πόλεμον ὑπὸ τοῦ βασιλέως πέμπεται,
[4, 50]   μάχῃ νικήσας ἐπὶ τοὺς καλουμένους  Πωμεντίνους   ἦγε τὴν δύναμιν, οἳ πόλιν
[4, 78]   τοὺς ὅπου δή ποτε γενομένους  τυράννους,   ἀφελέσθαι τὴν ἐξουσίαν βεβουλεύμεθα συνελθόντες
[4, 70]   οὔτ´ αὐτὸς διαλλαγήσεσθαι πρὸς τοὺς  τυράννους   οὔτε τοῖς διαλλαττομένοις ἐπιτρέψειν, ἀλλ´
[4, 66]   βουλομένοις, τι πέπονθεν, ἀλλὰ  σύννους   καὶ κατηφὴς καὶ μεστοὺς ἔχουσα
[4, 74]   εἴ τινα λυπηρὰς ὄψεις καὶ  ἐπιφθόνους   τοῖς πολλοῖς παρέχεται, τὰ μὲν
[4, 39]   πληγῇ στενάξας ἄγει βίᾳ τὰς  ἡμιόνους   κατὰ τοῦ πτώματος. οὗτος
[4, 9]   πολλοὺς ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἀνηντλήκασι  πόνους,   ἵνα μὴ τὴν ἰδίαν ἀφαιρεθῶσιν
[4, 30]   καὶ κατ´ ἐκείνους περιεῖναι τοὺς  χρόνους.   ἐδείχθη γὰρ ἐν ἀρχαῖς ἑβδομηκοστὸν
[4, 25]   καὶ τέκνοις κατὰ τοὺς ἀποδειχθέντας  χρόνους   συνέθυόν τε καὶ συνεπανηγύριζον καὶ
[4, 11]   ἐστίν, δημόται, τοὺς μὲν  ἀνδροφόνους   κατάγειν καὶ βασιλεῖς ἀποδεικνύναι, τοὺς
[4, 82]   ὑπὲρ ἀρχῆς καὶ δόξης ἤραντο  κινδύνους·   ἀλλὰ δυεῖν θάτερον ἅπασιν αἱρετέον,
[4, 80]   διάγνωσιν; ποίαν δήμου ψηφοφορίαν; ποίους  οἰωνοὺς   αἰσίους; οὐ λέγω ταῦτα πάντα,
[4, 63]   τοῦ φοίνικος ἀπήλασαν. τούτους τοὺς  οἰωνοὺς   ἰδὼν Ταρκύνιος καὶ φυλαττόμενος,
[4, 6]   με ὑπολάβωσιν οὐχ υἱοὺς, ἀλλ´  υἱωνοὺς   αὐτοῦ γράφοντα τοὺς παῖδας. παντάπασι
[4, 34]   βασιλεὺς κατέλιπεν ἀκμάζοντας, οὐχ  υἱωνοὺς   καὶ νηπίους, ὥσπερ ὑμᾶς Ταρκύνιος.
[4, 7]   Ταρκυνίου γράφω τοὺς παῖδας, ἀλλ´  υἱωνούς,   Λευκίῳ Πείσωνι τῷ Φρῦγι συγκαταθέμενος.
[4, 1]   τὴν ἀρχὴν κατασχὼν οὕτω τελευτᾷ  υἱωνούς   τε δύο καταλιπὼν νηπίους καὶ
[4, 9]   τοσαύτας πόλεις ἀντιποιουμένας τῆς ἀρχῆς,  ὑπηκόους   δὲ ποιήσας Τυρρηνοὺς ἅπαντας μέγιστον
[4, 52]   εἰρήνης διεπρεσβεύοντο παραδιδόντες σφᾶς αὐτοὺς  ὑπηκόους   εἶναι Ταρκυνίου καὶ φόρου τὸ
[4, 45]   ἐπὶ Σαβίνους ἐξάγειν οὐ βουλομένους  ὑπηκόους   εἶναι τοῖς ἐπιτάγμασιν, ἀλλ´ ἀπηλλάχθαι
[4, 81]   πᾶσαν ἀκριβοῖ τὴν τυραννικὴν κακίαν,  ποδαποὺς   χρὴ νομίζειν ἔσεσθαι τοὺς ἐξ
[4, 55]   δὲ πείρας ἐπιτεχνωμένου καὶ δόλους  παντοδαποὺς   συντιθέντος, πρεσβύτατος αὐτοῦ τῶν
[4, 18]   τοὺς ἐπιφανεστάτους λοχαγούς. τοὺς δὲ  λοιποὺς   πολίτας, οἳ τίμησιν εἶχον ἐλάττονα
[4, 50]   πολλοὺς μὲν ἀποκτείνας, τοὺς δὲ  λοιποὺς   τρεψάμενος καὶ κατακλείσας εἰς τὸ
[4, 62]   τῆς γυναικὸς Ταρκύνιος τοὺς  οἰωνοσκόπους   μετεπέμψατο καὶ διηγησάμενος αὐτοῖς τὸ
[4, 41]   νόμους, ἀλλ´ ἐπὶ τοὺς ἑαυτοῦ  τρόπους   ἀναφέρων ἐποιεῖτο. διὰ ταῦτ´ ἐπωνυμίαν
[4, 24]   κτήσεις κατὰ τοὺς δικαιοτάτους γινόμεναι  τρόπους.   γὰρ ὠνησάμενοι παρὰ τοῦ
[4, 24]   παρ´ ἑτέρων κατὰ τοὺς αὐτοὺς  τρόπους   κυρίων γενομένων ἐκέκτηντο τοὺς δούλους.
[4, 47]   τῆς ἀπολογίας, ὑπετίθεντο καὶ τοὺς  τρόπους,   οἷς ἔδει τὸ πλῆθος ἀποθεραπεύειν,
[4, 25]   Δωριεῖς οἱ περὶ τοὺς αὐτοὺς  τόπους   τὰς πόλεις ἱδρυσάμενοι ἱερὰ κατεσκεύασαν
[4, 55]   αὐτῷ προειδὼς εἰς οὓς παρέσται  τόπους,   τήν τε λείαν ἄφθονον καὶ
[4, 13]   δέ τινα φυλάττοντι κατὰ πολλοὺς  τόπους   τῆς ἀρχαίας κατασκευῆς, βουληθείη μετρεῖν
[4, 85]   ἑταίρων τοὺς πιστοτάτους, ἐλαύνων τοὺς  ἵππους   ἀπὸ ῥυτῆρος, ὡς φθάσων τὴν
[4, 54]   τῆς γῆς καὶ μηκέτι τοὺς  καρποὺς   ἐκφερούσης, σπάνις ἁπάσης τροφῆς ἐν
[4, 24]   μὴ περιορᾶν ὀνείδη μεγάλα καὶ  ῥύπους   δυσεκκαθάρτους εἰς τὴν πολιτείαν εἰσαγομένους.
[4, 14]   Ἔπειτα κατὰ πάντας ἐκέλευσε τοὺς  στενωποὺς   {ἱερὰ} ἐγκατασκευασθῆναι καλιάδας ὑπὸ τῶν
[4, 14]   τῶν στενωπῶν· κομπίτους γὰρ τοὺς  στενωποὺς   καλοῦσι· καὶ φυλάττουσι τὸν ἀρχαῖον
[4, 23]   αἰεὶ διαρκεῖς, κἂν πρὸς πάντας  ἀνθρώπους   ἀναγκασθῇ πολεμεῖν. χωρὶς δὲ τοῦ
[4, 9]   πρὸς θεοὺς ὅσιον πρὸς  ἀνθρώπους   δίκαιον ὑπολήψεταί με, ἐὰν ἐγκαταλίπω
[4, 14]   τρίφυλον οὖσαν τέως· καὶ τοὺς  ἀνθρώπους   ἔταξε τοὺς ἐν ἑκάστῃ μοίρᾳ
[4, 83]   τι τῶν βιαζομένων πειθόντων  ἀνθρώπους   τὰ μὴ δίκαια πράττειν. εἰ
[4, 26]   οὐ μικρὸν τεκμήριον τοῦ μὴ  βαρβάρους   εἶναι τοὺς οἰκίσαντας τὴν Ῥώμην.
[4, 25]   καὶ περὶ τοῦ πρὸς τοὺς  βαρβάρους   πολέμου καὶ περὶ τῆς πρὸς
[4, 38]   διεσκεδασμένου τοῦ δήμου κατὰ τοὺς  ἀγροὺς   ἐπὶ τὴν τῶν καρπῶν συγκομιδήν,
[4, 51]   τὴν Ῥωμαίων ἐμβαλοῦσα λεηλατεῖ τοὺς  ἀγρούς,   μὲν Ἠρήτου πλησίον θεμένη
[4, 50]   ὑπάρχουσαν. δῃώσας δ´ αὐτῶν τοὺς  ἀγροὺς   καὶ τοὺς ὁμόσε χωρήσαντας μάχῃ
[4, 46]   αὐτοῦ διαβαλὼν οὐκ εἴα τοὺς  συνέδρους   παραχωρεῖν τῷ ἀνδρὶ τῆς ἀρχῆς,
[4, 48]   ἐξέτασιν ἔφη δέχεσθαι καὶ τοὺς  προέδρους   ἐπὶ τὴν ἔρευναν τῆς καταλύσεως
[4, 14]   ἐν τοῖς προνωπίοις οὐ τοὺς  ἐλευθέρους,   ἀλλὰ τοὺς δούλους ἔταξε παρεῖναί
[4, 24]   οἳ τοὺς καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν  ἐλευθέρους   γινομένους ἐξετάσουσι, τίνες ὄντες καὶ
[4, 23]   μὲν πονηροὺς νομίζουσι, μὴ ποιεῖν  ἐλευθέρους,   εἰ δὲ χρηστούς, μὴ περιορᾶν
[4, 9]   τὸ δημοτικὸν ἀξιοῦσι καὶ μηδ´  ἐλευθέρους   ἡγεῖσθαι τοὺς πένητας ὑμῶν. ἵνα
[4, 23]   τοὺς εὐπορωτάτους Ῥωμαίων, ἐὰν τοὺς  ἀπελευθέρους   ἐῶσι τῆς πολιτείας μετέχειν, ἐν
[4, 24]   τιμητὰς ἀξιώσαιμ´ ἂν τούτου τοῦ  μέρους   προνοεῖν· εἰ δὲ μή γε,
[4, 61]   ἐκ μὲν τοῦ κατὰ πρόσωπον  μέρους   τοῦ πρὸς μεσημβρίαν βλέποντος τριπλῷ
[4, 57]   τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διερευνῆσαι πέμψας  ἑτέρους,   αὐτὸς δ´ ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας
[4, 32]   δικασταῖς, ὧν οὐκ ἂν ἔχοις  ἑτέρους   εἰπεῖν ἄνδρας ἐν τῇ πόλει
[4, 11]   ὑμῶν αὐτῶν γνώμην. εἰ γὰρ  ἑτέρους   τινὰς ἀξιονικοτέρους ἡμῶν ὑπειλήφατε εἶναι
[4, 11]   γνώμην. εἰ γὰρ ἑτέρους τινὰς  ἀξιονικοτέρους   ἡμῶν ὑπειλήφατε εἶναι ταύτης τῆς
[4, 10]   μέτριος καὶ δημοτικὸς πρὸς τοὺς  ταπεινοτέρους,   ἁπάντων δ´, ὅτι νόμιμος καὶ
[4, 23]   καὶ διὰ τοῦτ´ ἔφη τοὺς  προτέρους   βασιλεῖς ἅπασι μεταδεδωκέναι τῆς πολιτείας
[4, 80]   βασιλικῶς αὐτῇ κέχρηται ζηλῶν τοὺς  προτέρους   ἡγεμόνας, οἳ λέγοντές τε καὶ
[4, 16]   φορεῖν ὅπλα προσέταξεν, ὅσα τοὺς  προτέρους,   τοὺς δὲ θώρακας αὐτῶν ἀφεῖλε,
[4, 79]   καὶ δεινὰ περὶ τοὺς κηδεστὰς  ἀμφοτέρους   ἐπιχειρήματα ἐπὶ ταῖς δυσμαῖς ὄντας
[4, 17]   γὰρ ἐξ αὐτῶν λόχοι τοὺς  πρεσβυτέρους   εἶχον, πεντεκαίδεκα δὲ τοὺς νεωτέρους.
[4, 17]   πρεσβυτέρους εἶχον, πεντεκαίδεκα δὲ τοὺς  νεωτέρους.   τούτους ἔταξε σαυνία καὶ σφενδόνας
[4, 81]   ἐξ ἑνὸς Ταρκυνίους ἕξομεν πολλῷ  μιαρωτέρους   τοῦ πατρός. ὅπου γὰρ
[4, 57]   ἅπαντας ἐγγράψειν οἰκίας τε καὶ  κλήρους   καὶ ἄλλας δωρεὰς πολλὰς ἐπιθήσειν
[4, 23]   συνεβούλευέ τ´ αὐτοῖς, εἰ μὲν  πονηροὺς   νομίζουσι, μὴ ποιεῖν ἐλευθέρους, εἰ
[4, 4]   ἄνδρας ἀνοσίους καὶ πᾶσιν ἡμῖν  ἐχθροὺς   τοσαύτην ἀρχὴν κτησαμένους, ἀλλ´ ἐναντιοῦσθαι
[4, 74]   ἀμπεχόνας, πλὴν εἰ μὴ κατὰ  καιρούς   τινας ἑορταίους καὶ ἐν πομπαῖς
[4, 70]   Βροῦτος λέγει· Μυρίους ἕξετε  καιρούς,   Λουκρήτιε καὶ Κολλατῖνε καὶ
[4, 42]   τῶν ἐκλιπόντων τιμὰς τοὺς ἰδίους  ἑταίρους.   καὶ οὐδὲ τούτοις μέντοι τοῖς
[4, 55]   εἰς αὐτὸν παρανομήσειν διομολογησαμένων παρῆν  ἑταίρους   τε πολλοὺς καὶ πελάτας ἐπαγόμενος
[4, 82]   ἡμεῖς δ´ ἄνδρες γενόμενοι γυναικῶν  χείρους   ἀρετῇ γενησόμεθα; καὶ σοὶ μέν,
[4, 25]   ἰδιωτικῶν ἰδιώτας ἔταξεν εἶναι δικαστάς,  ὅρους   καὶ κανόνας αὐτοῖς τάξας, οὓς
[4, 40]   ἄλλαις πολλαῖς κολακείαις ἐκθεραπεύσαντα τοὺς  ἀπόρους·   καὶ ἔχει τἀληθὲς οὕτως. ἐν
[4, 21]   ἔχοντας· μάλιστα δὲ τῷ τοὺς  ἀπόρους   μίαν ψῆφον ἔχειν πολλοὺς ὄντας
[4, 10]   φιλάνθρωπος καὶ μεγαλόψυχος εἰς τοὺς  ἀπόρους,   τῶν δ´, ὡς μέτριος καὶ
[4, 8]   τὸ δημαγωγεῖν καὶ θεραπεύειν τοὺς  ἀπόρους   τῶν πολιτῶν ἐτρέπετο, δι´ ἐκείνων
[4, 4]   πολλὴν ἔχων φροντίδα καὶ τοὺς  ἀπόρους   τῶν πολιτῶν εὐεργεσίαις τισὶ καὶ
[4, 19]   ἀλλοτρίων ὀψωνιαζομένους χρημάτων, ὥσπερ {τοὺς}  μισθοφόρους.   ~Τοῦτον δὲ τὸν τρόπον ἅπαν
[4, 5]   θεραπείαν ἐπιτήδεια ποιεῖν καὶ τοὺς  ἰατροὺς   συγκαλεῖν. διαλιποῦσα δὲ τὴν μεταξὺ
[4, 49]   αἱ μὲν ἄρνας, αἱ δὲ  τυρούς,   αἱ δὲ γάλακτός τι μέτρον,
[4, 44]   τὰς μὲν ἐξαγωγίμους τῶν ὑδάτων  τάφρους,   ἃς ἐκεῖνος ὀρύττειν ἤρξατο, μέχρι
[4, 17]   πέντε μνῶν ἄχρι δώδεκα καὶ  ἡμίσους   μνῶν βίος ἦν, εἰς
[4, 18]   τίμησιν εἶχον ἐλάττονα δώδεκα καὶ  ἡμίσους   μνῶν, πλείους τὸν ἀριθμὸν ὄντας
[4, 66]   πρῶτον αἰτουμένῃ τὴν χάριν· κάλεσον  ὅσους   δύνασαι πλείστους φίλους τε καὶ
[4, 3]   ἐγγυήσας, καὶ πάνθ´ ὅσα διὰ  νόσους   διὰ γῆρας ἀδύνατος ἦν
[4, 74]   σκῆπτρα ταυτὶ λέγω καὶ τοὺς  χρυσοῦς   στεφάνους καὶ τὰς ἁλουργεῖς καὶ
[4, 35]   τό τε πολλὰ δίκαια πρὸς  τοὺς   ἀγνώμονας ἀντιδίκους λέγειν καὶ τὸ
[4, 38]   ἔλαβε διεσκεδασμένου τοῦ δήμου κατὰ  τοὺς   ἀγροὺς ἐπὶ τὴν τῶν καρπῶν
[4, 51]   εἰς τὴν Ῥωμαίων ἐμβαλοῦσα λεηλατεῖ  τοὺς   ἀγρούς, μὲν Ἠρήτου πλησίον
[4, 50]   πολιτικῆς ὑπάρχουσαν. δῃώσας δ´ αὐτῶν  τοὺς   ἀγροὺς καὶ τοὺς ὁμόσε χωρήσαντας
[4, 25]   οὔτε τῶν ἐν Μέμφει πυραμίδων  τοὺς   Αἰγύπτου βασιλεῖς οὔτ´ εἴ τις
[4, 63]   καὶ τοὺς νεοττοὺς ἀπέκτειναν καὶ  τοὺς   αἰετοὺς προσιόντας ἀπὸ τῆς νομῆς
[4, 30]   τε συνάγοντες καὶ τῶν πατρικίων  τοὺς   ἀλλοτρίως ἔχοντας πρὸς τὸν βασιλέα
[4, 71]   γυνή. ~Ταῦτ´ εἰπὼν ἐκάλει καὶ  τοὺς   ἄλλους ἅπαντας ἐπὶ τὸν αὐτὸν
[4, 4]   τοῦ δωματίου πάντας ἐξελθεῖν κελεύσασα  τοὺς   ἄλλους, ἐν τὸν Ταρκύνιον
[4, 70]   ὤμοσε τόν τ´ Ἄρη καὶ  τοὺς   ἄλλους θεοὺς πᾶν ὅσον δύναται
[4, 82]   ἐπειδὴ πρὸς τὸν πατέρα καὶ  τοὺς   ἄλλους συγγενεῖς τὰς κατασχούσας αὐτὴν
[4, 11]   ἔπειτα ταυτὶ τὰ παιδία καὶ  τοὺς   ἄλλους συγγενεῖς τε καὶ φίλους
[4, 55]   ὅτι φυλάξουσιν αὐτὸν ὥσπερ καὶ  τοὺς   ἄλλους τοὺς ἐκ Ῥώμης φυγάδας
[4, 47]   ὡς σύλλογος διελύθη, παρακαλέσας  τοὺς   ἀναγκαιοτάτους ἐσκόπει μετ´ ἐκείνων, τίνα
[4, 9]   τῶν ὅπλων κτησάμενοι κατέχετε, μὴ  τοὺς   ἀναιδεστάτους ὥσπερ νῦν κρατεῖν οὔτε
[4, 75]   ἀρχήν. σκοπεῖσθαι μέντοι φημὶ χρῆναι  τοὺς   ἄνδρας ἅπαντα μετὰ τοῦ συνεδρίου
[4, 15]   τι συνεισφέρειν, ἕτερον μέν τι  τοὺς   ἄνδρας, ἕτερον δέ τι τὰς
[4, 61]   λέγειν. οὐ δυνηθεὶς δὲ παρακρούσασθαι  τοὺς   ἄνδρας μάντις οὐδὲ σφετερίσασθαι
[4, 15]   τὰς γυναῖκας, ἄλλο δέ τι  τοὺς   ἀνήβους. ἐξ οὗ συναριθμηθέντος ὑπὸ
[4, 14]   εἶναι, τρίφυλον οὖσαν τέως· καὶ  τοὺς   ἀνθρώπους ἔταξε τοὺς ἐν ἑκάστῃ
[4, 23]   ἤθεσι καὶ τοῖς τρόποις ἐξετάζουσι  τοὺς   ἀξίους τῶν καλῶν, ἀλλὰ ταῖς
[4, 23]   ὠφελήσεσθαι τοὺς εὐπορωτάτους Ῥωμαίων, ἐὰν  τοὺς   ἀπελευθέρους ἐῶσι τῆς πολιτείας μετέχειν,
[4, 20]   αὐτῆς προαιρέσεως ἅπαντες οὗτοι, τότε  τοὺς   ἀπὸ τοῦ δευτέρου τιμήματος εἴκοσι
[4, 20]   ἀπόφασιν γνώμης πρώτους μὲν λόχους  τοὺς   ἀπὸ τοῦ μεγίστου τιμήματος καταγραφέντας,
[4, 20]   τρίτου τιμήματος ἐκάλει· καὶ τετάρτους  τοὺς   ἀπὸ τοῦ τετάρτου τιμήματος. καὶ
[4, 20]   δὲ καὶ τότε τῶν ψήφων  τοὺς   ἀπὸ τοῦ τρίτου τιμήματος ἐκάλει·
[4, 26]   τήν τε Ῥωμαίων βουλὴν καὶ  τοὺς   ἀπὸ τῶν πόλεων ἥκοντας λόγον
[4, 25]   γυναιξὶν ὁμοῦ καὶ τέκνοις κατὰ  τοὺς   ἀποδειχθέντας χρόνους συνέθυόν τε καὶ
[4, 55]   καὶ τὰ χωρία ἀφύλακτα, καὶ  τοὺς   ἀπολουμένους ὑπ´ αὐτοῦ συνεχῶς ἔπεμπεν,
[4, 40]   καὶ ἄλλαις πολλαῖς κολακείαις ἐκθεραπεύσαντα  τοὺς   ἀπόρους· καὶ ἔχει τἀληθὲς οὕτως.
[4, 21]   ἀνθρώπων ἔχοντας· μάλιστα δὲ τῷ  τοὺς   ἀπόρους μίαν ψῆφον ἔχειν πολλοὺς
[4, 10]   ὅτι φιλάνθρωπος καὶ μεγαλόψυχος εἰς  τοὺς   ἀπόρους, τῶν δ´, ὡς μέτριος
[4, 8]   ἐπὶ τὸ δημαγωγεῖν καὶ θεραπεύειν  τοὺς   ἀπόρους τῶν πολιτῶν ἐτρέπετο, δι´
[4, 4]   γενέσθαι πολλὴν ἔχων φροντίδα καὶ  τοὺς   ἀπόρους τῶν πολιτῶν εὐεργεσίαις τισὶ
[4, 30]   ἔκ τε τοῦ δημοτικοῦ πλήθους  τοὺς   ἀπορωτάτους, οἷς οὐδενὸς τῶν δικαίων
[4, 85]   ἀνοχὰς τοῦ πολέμου καταστησάμενοι πρὸς  τοὺς   Ἀρδεάτας πεντεκαιδεκαετεῖς ἀπήγαγον ἐπ´ οἴκου
[4, 48]   τῶν πόλεων ἐπὶ τῷ σεσωκέναι  τοὺς   ἀρίστους ἄνδρας, ἡγεμόνα ποιοῦνται τοῦ
[4, 45]   φίλον ἔχων καὶ δι´ αὐτοῦ  τοὺς   ἀρίστους ἐν ἑκάστῃ πόλει τῶν
[4, 81]   καὶ θυσίας συνόδους, πέπαυκε δὲ  τοὺς   ἀρχαιρεσιάζοντας καὶ ψηφοφοροῦντας καὶ περὶ
[4, 6]   καλοῦσιν ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ  τοὺς   ἄρχειν τε καὶ πράττειν βουλομένους
[4, 10]   βουλῆς ὁρῶντες καὶ λογισμοὺς οὐκέτι  τοὺς   αὐτούς, ἀλλ´ ἐναντίους τοῖς προτέροις
[4, 74]   ἀρχὴν αἰτιώτατον, μὴ διὰ βίου  τοὺς   αὐτοὺς ἐᾶν ἄρχειν· χαλεπὴ γὰρ
[4, 21]   τῶν στρατειῶν· τῇ δὲ πόλει  τοὺς   αὐτοὺς ἔχειν τοὺς βουλευσομένους θ´
[4, 25]   Καρίας καὶ Δωριεῖς οἱ περὶ  τοὺς   αὐτοὺς τόπους τὰς πόλεις ἱδρυσάμενοι
[4, 24]   πριαμένοις παρ´ ἑτέρων κατὰ  τοὺς   αὐτοὺς τρόπους κυρίων γενομένων ἐκέκτηντο
[4, 25]   διῄτων καὶ περὶ τοῦ πρὸς  τοὺς   βαρβάρους πολέμου καὶ περὶ τῆς
[4, 2]   τὸ πῦρ καὶ αὐτίκα πρὸς  τοὺς   βασιλεῖς ἐλθοῦσαν εἰπεῖν. τὸν μὲν
[4, 5]   ἔχων καὶ τοὺς ῥαβδούχους ἐπαγόμενος  τοὺς   βασιλικοὺς προῆλθεν εἰς τὴν ἀγορὰν
[4, 11]   εἰς τοὺς πολέμους, εἰ τιμήσασθαι  τοὺς   βίους ἀναγκασθήσονται καὶ ἀπὸ τῶν
[4, 22]   δ´ σύμπας τῶν τιμησαμένων  τοὺς   βίους Ῥωμαίων ἀριθμός, ὡς ἐν
[4, 4]   τὴν τῶν ὅπλων ἐξουσίαν κάλει  τοὺς   βουλεύσαντας ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον ἐπὶ τὸν
[4, 5]   πρῶτον μὲν ἐδήλωσε τοῖς παροῦσι  τοὺς   βουλεύσαντας ἐπὶ τῷ βασιλεῖ τὸν
[4, 21]   δὲ πόλει τοὺς αὐτοὺς ἔχειν  τοὺς   βουλευσομένους θ´ ὑπὲρ αὐτῆς
[4, 38]   ἐσθῆτι βασιλικῇ προελήλυθε καὶ καλεῖ  τοὺς   βουλευτὰς εἰς τὸ συνέδριον.
[4, 38]   βουλευτηρίου στὰς ἐκέλευσε τῷ κήρυκι  τοὺς   βουλευτὰς καλεῖν εἰς τὸ συνέδριον.
[4, 58]   οὐ δι´ εὔνοιαν τὴν πρὸς  τοὺς   Γαβίους, ἀλλ´ ἵνα τὴν Ῥωμαίων
[4, 54]   δὲ τοὺς Ῥωμαίους ἐπίεζεν  τοὺς   Γαβίους τῶν ἀναγκαίων ἔνδεια,
[4, 53]   δεόμενοι καὶ λιπαροῦντες τιμωρῆσαί σφισι  τοὺς   Γαβίους καὶ πολλὰς ὑπισχνούμενοι δωρεάς,
[4, 54]   ὁμολογίας ᾤοντο δεῖν ποιήσασθαι πρὸς  τοὺς   Γαβίους καὶ τὸν πόλεμον ἐφ´
[4, 56]   φενακισμοῦ τῶν θεραπόντων τινὰ λαθὼν  τοὺς   Γαβίους πέμπει πρὸς τὸν πατέρα
[4, 54]   καὶ τῆς πόλεως τὰ πρὸς  τοὺς   Γαβίους φέροντα τοῦ περιβόλου διὰ
[4, 53]   ἐπόρθουν, πολλάκις δ´ οἱ Ῥωμαῖοι  τοὺς   Γαβίους ὠσάμενοι καὶ κατακλείσαντες εἰς
[4, 29]   τῆς τύχης ἐλάττωμα ἡμεῖς μεταθέμενοι  τοὺς   γάμους, καὶ σὺ μὲν ἀπαλλάττεις
[4, 23]   λόγον τοὺς μὲν ἐπισταμένους ὑπομιμνήσκων,  τοὺς   δ´ ἀγνοοῦντας διδάσκων, ὅτι πόλει
[4, 20]   καὶ νόμους τοὺς μὲν ἐπικυρῶσαι,  τοὺς   δ´ ἀνελεῖν, καὶ περὶ πολέμου
[4, 76]   Βροῦτον καὶ Λεύκιον Ταρκύνιον Κολλατῖνον.  τοὺς   δ´ ἄρχοντας τούτους ἔταξαν καλεῖσθαι
[4, 46]   τοὺς μὲν ἀποκτείνοι τῶν πολιτῶν,  τοὺς   δ´ ἐξελαύνοι τῆς πατρίδος, τῶν
[4, 9]   μὲν πολλὰ κεκτημένους πολλὰ εἰσφέρειν,  τοὺς   δ´ ὀλίγα ἔχοντας ὀλίγα. δοκεῖ
[4, 16]   ὅπλα προσέταξεν, ὅσα τοὺς προτέρους,  τοὺς   δὲ θώρακας αὐτῶν ἀφεῖλε, καὶ
[4, 18]   καὶ οὗτοι τοὺς ἐπιφανεστάτους λοχαγούς.  τοὺς   δὲ λοιποὺς πολίτας, οἳ τίμησιν
[4, 50]   μεθόρια καὶ πολλοὺς μὲν ἀποκτείνας,  τοὺς   δὲ λοιποὺς τρεψάμενος καὶ κατακλείσας
[4, 23]   ἐκ δούλων ἐγένοντο ἐλεύθεροι πολυπραγμονοῦντας,  τοὺς   δὲ παρὰ σφίσι δεδουλευκότας ἀναξίους
[4, 19]   τε σώμασι καὶ τοῖς χρήμασι,  τοὺς   δὲ περὶ ἐλαττόνων ἧττον ἐνοχλεῖσθαι
[4, 19]   ἐλαττόνων ἧττον ἐνοχλεῖσθαι κατ´ ἀμφότερα,  τοὺς   δὲ περὶ μηδενὸς δεδοικότας μηδὲν
[4, 11]   ἀνδροφόνους κατάγειν καὶ βασιλεῖς ἀποδεικνύναι,  τοὺς   δὲ τῶν εὐεργετῶν παῖδας ἐξελαύνειν
[4, 24]   τὸν βασιλέα τὸν πρῶτον ἐπιχειρήσαντα  τοὺς   δεδουλευκότας ἀστοὺς ποιεῖν μήτε τοὺς
[4, 34]   δ´ ὅταν ἐκλίπωσιν οἱ λαβόντες  τοὺς   δεδωκότας ἔχειν· εἰ μή τι
[4, 35]   κατεῖχον, ἐχρῆν σε παραγενόμενον ἐπὶ  τοὺς   δεδωκότας μοι τὴν ἐξουσίαν ἀγανακτεῖν
[4, 23]   ὑπάρξει προθυμία χρηστοῖς εἶναι περὶ  τοὺς   δεσπότας, ἐὰν μάθωσιν, ὅτι τῆς
[4, 14]   σεμνὸν ἐχούσῃ χαριέστεροι γίνωνται περὶ  τοὺς   δεσπότας καὶ τὰ λυπηρὰ τῆς
[4, 44]   οὐκ ἀπέχρη ταῦτα μόνον εἰς  τοὺς   δημοτικοὺς αὐτῷ παρανομεῖν, ἀλλ´ ἐπιλέξας
[4, 20]   κοινῶν· καὶ τοῦτο διαπραξάμενος ἔλαθε  τοὺς   δημοτικούς. ἦν δὲ τὸ πλεονέκτημα
[4, 34]   δὲ κοινὸς ἁπάντων νόμος ἦν  τοὺς   διαδεχομένους τήν τε φανερὰν οὐσίαν
[4, 39]   τὴν οἰκίαν αὐτὸν εἰσελθεῖν, ἀποστείλας  τοὺς   διαχρησομένους ἐκποδῶν ποίησον. Ταῦτ´ εἰποῦσα
[4, 24]   αἱ τῶν θεραπόντων κτήσεις κατὰ  τοὺς   δικαιοτάτους γινόμεναι τρόπους. γὰρ
[4, 57]   τὸν υἱὸν αὐτῷ {καὶ κομίζεσθαι  τοὺς   διωμολογημένους μισθούς} ἐὰν δ´ ἀδύνατος
[4, 56]   διδάσκων, ὅτι δεῖ τῶν ἀστῶν  τοὺς   δοκιμωτάτους κολούειν τε καὶ διαφθείρειν.
[4, 59]   ὅστις ἦν, πέμπει τῶν ἀστῶν  τοὺς   δοκιμωτάτους πρέσβεις πρὸς αὐτόν. ~Τούτοις
[4, 24]   ἅμα ταῖς ἄλλαις ὠφελείαις καὶ  τοὺς   δορυαλώτους τοῖς λαβοῦσιν ἔχειν
[4, 24]   τότε τοῖς Ῥωμαίοις τὰ περὶ  τοὺς   δούλους ἔθη, ἵνα μήτε τὸν
[4, 14]   προνωπίοις οὐ τοὺς ἐλευθέρους, ἀλλὰ  τοὺς   δούλους ἔταξε παρεῖναί τε καὶ
[4, 24]   αὐτοὺς τρόπους κυρίων γενομένων ἐκέκτηντο  τοὺς   δούλους. οὐδὲν δὴ πρᾶγμα ποιεῖν
[4, 13]   ηὔξησε τὸν περίβολον τῆς πόλεως  τοὺς   δύο τοῖς πέντε προσθεὶς λόφοις,
[4, 69]   τῷ Δελφικῷ μαντείῳ χρησομένους ἀπέστελλε  τοὺς   δύο τῶν παίδων Ἄρροντα καὶ
[4, 24]   διαπεπραγμένοι θανάτων. εἰς τούτους μέντοι  τοὺς   δυσεκκαθάρτους σπίλους ἐκ τῆς πόλεως
[4, 41]   καὶ τοὺς νόμους, ἀλλ´ ἐπὶ  τοὺς   ἑαυτοῦ τρόπους ἀναφέρων ἐποιεῖτο. διὰ
[4, 61]   αὐτούς, Ἄνδρες Ῥωμαῖοι, λέγετε πρὸς  τοὺς   ἑαυτῶν πολίτας, ὅτι κεφαλὴν εἵμαρται
[4, 2]   θεάσασθαι τὴν Ὀκρισίαν πρώτην φέρουσαν  τοὺς   εἰωθότας πελάνους ἐπὶ τὸ πῦρ
[4, 45]   τὴν ἐν Φερεντίνῳ γινομένην ἀγορὰν  τοὺς   εἰωθότας ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ τῶν
[4, 55]   αὐτὸν ὥσπερ καὶ τοὺς ἄλλους  τοὺς   ἐκ Ῥώμης φυγάδας καὶ οὐκ
[4, 64]   ἐπολιόρκει πρόφασιν μὲν ποιούμενος, ὅτι  τοὺς   ἐκ Ῥώμης φυγάδας ὑπεδέχετο καὶ
[4, 12]   ἀρχαιρεσιῶν, εἰς ἣν ἐκέλευσε καὶ  τοὺς   ἐκ τῶν ἀγρῶν ἅπαντας παρεῖναι.
[4, 23]   μάλιστα δέονται πράγμασι, κομιζομένους καὶ  τοὺς   ἐκ τῶν ἀπελευθέρων γινομένους πελάτας
[4, 19]   διαιρῶν τὸν αὐτὸν τρόπον εἰς  τοὺς   ἑκατὸν ἐνενηκοντατρεῖς λόχους, τὸ ἐκ
[4, 19]   στρατιωτῶν, καταδιαιρῶν τὸ πλῆθος εἰς  τοὺς   ἑκατὸν ἐνενηκοντατρεῖς λόχους τὸ ἐπιβάλλον
[4, 51]   παρὰ τῶν αὐτόθεν ἡγεμόνων πρὸς  τοὺς   ἐκεῖ· σοφίᾳ πρὸς τὸ συμβὰν
[4, 4]   ἐνθυμουμένους ἡμᾶς δεῖ μὴ περιορᾶν  τοὺς   ἐκεῖνον ἀποκτείναντας ἄνδρας ἀνοσίους καὶ
[4, 17]   δὲ πάλιν ἐκ τῶν ὑπολειπομένων  τοὺς   ἐλάττω πεντακισχιλίων δραχμῶν ἔχοντας οὐσίαν
[4, 14]   συντελοῦσιν ἐν τοῖς προνωπίοις οὐ  τοὺς   ἐλευθέρους, ἀλλὰ τοὺς δούλους ἔταξε
[4, 14]   τέως· καὶ τοὺς ἀνθρώπους ἔταξε  τοὺς   ἐν ἑκάστῃ μοίρᾳ τῶν τεττάρων
[4, 26]   ἀγαθὰ βουλευτήριον ἐγκαταστησάμενοι πάντας ἔπεισε  τοὺς   ἐν τῷ συνεδρίῳ παρόντας· καὶ
[4, 52]   ἀναλαβὼν τὴν δύναμιν ἧκεν ἐπὶ  τοὺς   ἐν Φιδήνῃ ἐστρατοπεδευκότας τῶν Σαβίνων,
[4, 29]   ~καὶ ἐπειδὴ παρεγένετο, μεταστῆναι κελεύσασα  τοὺς   ἔνδον, ἵνα μόνη διαλεχθείη πρὸς
[4, 81]   κακίαν, ποδαποὺς χρὴ νομίζειν ἔσεσθαι  τοὺς   ἐξ ἐκείνου φύντας, οἷς πονηρὸν
[4, 42]   χρήματα τούς τ´ ἀναιρουμένους καὶ  τοὺς   ἐξελαυνομένους ἀφαιρούμενος τοῖς μὲν κατηγόροις
[4, 76]   διαχρησαμένης ἑαυτήν· ὑπ´ ἐκείνου δὲ  τοὺς   ἕξοντας τὴν τῶν βασιλέων ἐξουσίαν
[4, 71]   τὸ περὶ τούτων δόγμα πρὸς  τοὺς   ἐπὶ στρατοπέδου διαπεμψώμεθα ἐν τάχει.
[4, 83]   εἶναι. εἰ δέ τινες ὑμῶν  τοὺς   ἐπὶ στρατοπέδου συνόντας ἅμα Ταρκυνίῳ
[4, 85]   γράμματα καθ´ ἑτέρας ὁδοὺς πρὸς  τοὺς   ἐπὶ τοῦ στρατοπέδου παρακαλοῦντες αὐτοὺς
[4, 5]   τῷ βασιλεῖ τὸν φόνον, καὶ  τοὺς   ἐπὶ τοὖργον ἀποσταλέντας ὑπ´ αὐτῶν
[4, 24]   δίκαιον ἔδοξεν εἶναί μοι πρὸς  τοὺς   ἐπιτιμῶντας τοῖς Ῥωμαίων ἔθεσιν εἰπεῖν.
[4, 62]   τῶν χρησμῶν προστασίαν ἄνδρας τε  τοὺς   ἐπιφανεστάτους ἀποδείκνυσιν αὐτῶν φύλακας, οἳ
[4, 18]   λόχοις· εἶχον δὲ καὶ οὗτοι  τοὺς   ἐπιφανεστάτους λοχαγούς. τοὺς δὲ λοιποὺς
[4, 47]   τούτου δημαγωγοῦ, ὃς παρεσκεύασταί τε  τοὺς   ἐπιφανεστάτους ὑμῶν ἀποκτείνας ἐπιθέσθαι τῇ
[4, 59]   ἐκέλευσε τοὺς ἐργαζομένους· συγκαλέσας δὲ  τοὺς   ἐπιχωρίους μάντεις ἐπυνθάνετο παρ´ αὐτῶν,
[4, 14]   ἐπιτηδειότερος. ~Ὁ δὲ Τύλλιος, ἐπειδὴ  τοὺς   ἑπτὰ λόφους ἑνὶ τείχει περιέλαβεν,
[4, 59]   τοῦ μὲν ὀρύγματος ἐπισχεῖν ἐκέλευσε  τοὺς   ἐργαζομένους· συγκαλέσας δὲ τοὺς ἐπιχωρίους
[4, 22]   τοὺς πεζοὺς ἐν φάλαγγι καὶ  τοὺς   ἐσταλμένους τὸν ψιλικὸν ὁπλισμὸν ἐν
[4, 4]   ἀσπάσασθαί τινα ἡμῶν καὶ προσαγορεῦσαι  τοὺς   ἐσχάτους ἀσπασμοὺς δυνηθείς. ἔρημα δὲ
[4, 10]   πιστὸς ἦν καὶ δίκαιος περὶ  τοὺς   εὐεργέτας, ἐπαινούντων, τῶν δ´, ὅτι
[4, 23]   χρησίμου καὶ ἰδίᾳ πολλὰ ὠφελήσεσθαι  τοὺς   εὐπορωτάτους Ῥωμαίων, ἐὰν τοὺς ἀπελευθέρους
[4, 16]   ἐν ταῖς μάχαις μετὰ  τοὺς   ἐφεστῶτας τοῖς προμάχοις. ~Ἀφελὼν δὲ
[4, 42]   πολλοὺς τῶν ἐπιφανῶν· πρώτους μὲν  τοὺς   ἐχθρῶς διακειμένους πρὸς αὐτόν, οἷς
[4, 14]   τῶν ἱερῶν, διὰ τῶν θεραπόντων  τοὺς   ἥρωας ἱλασκόμενοι καὶ ἅπαν τὸ
[4, 22]   ἔχοντας τὰ ὅπλα καὶ τάξας  τούς   θ´ ἱππεῖς κατὰ τέλη καὶ
[4, 25]   τῶν περὶ μουσικὴν ἀκουσμάτων καὶ  τοὺς   θεοὺς ἀναθήμασι κοινοῖς ἐδωροῦντο. θεωρήσαντες
[4, 27]   ἀφροσύνης ἕνεκα καὶ τῶν εἰς  τοὺς   θεοὺς ἀσεβημάτων, οὓς ἐγγυητὰς ποιησάμενοι
[4, 59]   τὸν μὲν σκόπελον, ἔνθα ἱδρύσεσθαι  τοὺς   θεοὺς ἔμελλεν, ἀναλήμμασί τε καὶ
[4, 76]   βουλευσάμενοί τε καὶ καταστησάμενοι καὶ  τοὺς   θεοὺς εὐχαῖς λιτανεύσαντες συλλαβέσθαι σφίσιν
[4, 5]   τὴν θεραπείαν ἐπιτήδεια ποιεῖν καὶ  τοὺς   ἰατροὺς συγκαλεῖν. διαλιποῦσα δὲ τὴν
[4, 17]   ἐπιλεχθέντες οἱ γενναιότατοι τὰ πολέμια  τοὺς   ἰδίους ἕκαστοι λόχους εὐπειθεῖς τοῖς
[4, 42]   ἐπὶ τὰς τῶν ἐκλιπόντων τιμὰς  τοὺς   ἰδίους ἑταίρους. καὶ οὐδὲ τούτοις
[4, 85]   τῶν ἑταίρων τοὺς πιστοτάτους, ἐλαύνων  τοὺς   ἵππους ἀπὸ ῥυτῆρος, ὡς φθάσων
[4, 24]   γὰρ ἀρχῆς τινος μεγάλης· οἳ  τοὺς   καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἐλευθέρους γινομένους
[4, 8]   σύμβολα· ὅταν δὲ τοῦτο γένηται,  τοὺς   καλουμένους μεσοβασιλεῖς ἀποδεῖξαι καὶ δι´
[4, 50]   ὁμόσε χωρήσαντας μάχῃ νικήσας ἐπὶ  τοὺς   καλουμένους Πωμεντίνους ἦγε τὴν δύναμιν,
[4, 10]   βασιλικόν, ἐκχωρεῖν τῆς δημοσίας γῆς  τοὺς   καρπουμένους τε καὶ ἰδίᾳ κατέχοντας
[4, 54]   εἰσβολὰς τῆς γῆς καὶ μηκέτι  τοὺς   καρποὺς ἐκφερούσης, σπάνις ἁπάσης τροφῆς
[4, 34]   ὅταν τι πάθωσιν οἱ κύριοι  τοὺς   κατὰ γένος κατὰ διαθήκας
[4, 24]   τὴν ἐλευθερίαν χρηστοῖς γενομένοις περὶ  τοὺς   καταδουλωσαμένους τοὺς παρὰ τούτων
[4, 6]   ἱστορικοῖς, ὅσοι γράφουσιν υἱοὺς εἶναι  τοὺς   καταλειφθέντας παῖδας ὑπὸ Ταρκυνίου, ἵνα
[4, 79]   τὰ περιβόητα καὶ δεινὰ περὶ  τοὺς   κηδεστὰς ἀμφοτέρους ἐπιχειρήματα ἐπὶ ταῖς
[4, 37]   τὸν σύλλογον καὶ μετὰ τοῦτο  τοὺς   κήρυκας ἀνακαλεσάμενος ἐκέλευσε διὰ πάντων
[4, 31]   τελευτήσαντος ἐγὼ διάδοχός εἰμι κατὰ  τοὺς   κοινοὺς ἁπάντων Ἑλλήνων τε καὶ
[4, 25]   ἰδίων, ὧν ἑκάστη πόλις εἶχε,  τοὺς   κοινοὺς ἅπασιν, οὓς καλοῦσιν Ἀμφικτυονικούς,
[4, 26]   ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῶσι. ~Γνοὺς δὲ ταῦτα  τοὺς   κρατίστους ἄνδρας ἐξ ἑκάστης πόλεως
[4, 29]   πράγματα εὐγένεια καὶ πρὸς  τοὺς   κρατίστους τῶν πολιτῶν ἐπιτηδειότης, δι´
[4, 38]   μαλακίζεσθαι μηδὲ κατοκνεῖν, ἀλλὰ καταβαλόντα  τοὺς   λόγους ἐπὶ τὰ ἔργα χωρεῖν
[4, 12]   περὶ τῶν πολιτευμάτων αὐτοῦ πρῶτον  τοὺς   λόγους. ~Εὐθὺς ἅμα τῷ παραλαβεῖν
[4, 77]   ~Ὑπὲρ ἀναγκαίων καὶ κοινῶν πραγμάτων  τοὺς   λόγους μέλλων πρὸς ὑμᾶς ποιεῖσθαι,
[4, 47]   τρόπον. οἱ μὲν οὖν ἄλλοι  τοὺς   λόγους, οὓς ἦν αὐτῷ λεκτέον
[4, 29]   περὶ τοῦ καθέξειν ἐν ἑαυτῷ  τοὺς   λόγους πίστεις ἐπιθέντος δι´ ὅρκων,
[4, 5]   προῆλθεν εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ  τοὺς   Μαρκίους ἐκήρυττεν ἥκειν ὑφέξοντας δίκην·
[4, 73]   τῆς πολιτείας ὑμῖν παραινῶ καὶ  τοὺς   μέλλοντας ἕξειν τὴν ἁπάντων ἐξουσίαν
[4, 75]   τὴν λοχῖτιν ἐκκλησίαν ὀνομασάτω τε  τοὺς   μέλλοντας ἕξειν τὴν ἐνιαύσιον ἡγεμονίαν
[4, 11]   ταῦτα βουλομένοις ἐστίν, δημόται,  τοὺς   μὲν ἀνδροφόνους κατάγειν καὶ βασιλεῖς
[4, 46]   κατισχύσας τυραννικήν τε μοναρχίαν καταστησάμενος  τοὺς   μὲν ἀποκτείνοι τῶν πολιτῶν, τοὺς
[4, 50]   γενόμενος δὲ τῆς πόλεως ἐγκρατὴς  τοὺς   μὲν ἐν τοῖς ὅπλοις διέφθειρε,
[4, 20]   τὰς ἐπὶ στρατοπέδου, καὶ νόμους  τοὺς   μὲν ἐπικυρῶσαι, τοὺς δ´ ἀνελεῖν,
[4, 23]   περὶ τοῦ συμφέροντος εἰσηγήσατο λόγον  τοὺς   μὲν ἐπισταμένους ὑπομιμνήσκων, τοὺς δ´
[4, 19]   κακοπαθοῦσιν· ὀρθῶς οὖν ἔχειν ᾤετο  τοὺς   μὲν περὶ μειζόνων κινδυνεύοντας ἄθλων
[4, 9]   συμφέρον τῷ κοινῷ τοῦθ´ ἡγούμενος  τοὺς   μὲν πολλὰ κεκτημένους πολλὰ εἰσφέρειν,
[4, 9]   λαβόντας οὔτ´ ὠνῇ κτησαμένους, ἀλλὰ  τοὺς   μηδένα κλῆρον ἔχοντας ὑμῶν, ἵνα
[4, 19]   τῶν ἀλλοτρίων ὀψωνιαζομένους χρημάτων, ὥσπερ  {τοὺς}   μισθοφόρους. ~Τοῦτον δὲ τὸν τρόπον
[4, 63]   τήν τε νεοττιὰν διεφόρησαν καὶ  τοὺς   νεοττοὺς ἀπέκτειναν καὶ τοὺς αἰετοὺς
[4, 63]   δὲ τῶν αἰετῶν ἀπτῆνας ἔτι  τοὺς   νεοττοὺς ἐχόντων γῦπες ἀθρόοι προσπετασθέντες
[4, 17]   τοὺς πρεσβυτέρους εἶχον, πεντεκαίδεκα δὲ  τοὺς   νεωτέρους. τούτους ἔταξε σαυνία καὶ
[4, 41]   οὐκ ἐπὶ τὰ δίκαια καὶ  τοὺς   νόμους, ἀλλ´ ἐπὶ τοὺς ἑαυτοῦ
[4, 81]   ἔχει; οὐκ ἀφῄρηται μὲν ὑμῶν  τοὺς   νόμους, ἀφῄρηται δὲ τὰς ἐφ´
[4, 80]   μηδὲν τῶν ἐν ἔθει κατὰ  τοὺς   νόμους παραλελεῖφθαι, ἀλλ´ ἐάν τις
[4, 40]   τῷ μὴ πάντα τὰ κατὰ  τοὺς   νόμους πρᾶξαι διαβολὰς τοῖς μετὰ
[4, 26]   Ῥώμῃ λόφων ἱδρυμένον Αὐεντίνου· καὶ  τοὺς   νόμους συνέγραψε ταῖς πόλεσι πρὸς
[4, 13]   χώραν τοῖς θητεύουσι Ῥωμαίων· ἔπειτα  τοὺς   νόμους τούς τε συναλλακτικοὺς καὶ
[4, 22]   αὐτοῦ βασιλεῖς. ἐκεῖνοι μὲν γὰρ  τοὺς   ξένους ὑποδεχόμενοι καὶ μεταδιδόντες τῆς
[4, 26]   τεκμήριον τοῦ μὴ βαρβάρους εἶναι  τοὺς   οἰκίσαντας τὴν Ῥώμην. οὐ γὰρ
[4, 62]   βούλημα τῆς γυναικὸς Ταρκύνιος  τοὺς   οἰωνοσκόπους μετεπέμψατο καὶ διηγησάμενος αὐτοῖς
[4, 63]   ἀπὸ τοῦ φοίνικος ἀπήλασαν. τούτους  τοὺς   οἰωνοὺς ἰδὼν Ταρκύνιος καὶ
[4, 15]   καὶ τὴν σύνοδον ἅπαντας ἐκέλευσε  τοὺς   ὁμοπάγους κατὰ κεφαλὴν ὡρισμένον νόμισμά
[4, 50]   δ´ αὐτῶν τοὺς ἀγροὺς καὶ  τοὺς   ὁμόσε χωρήσαντας μάχῃ νικήσας ἐπὶ
[4, 78]   πάντας ὕβρει τε καὶ παρανομίᾳ  τοὺς   ὅπου δή ποτε γενομένους τυράννους,
[4, 15]   δήποτε μοίρας τὴν γῆν κατὰ  τοὺς   ὀρεινοὺς καὶ πολὺ τὸ ἀσφαλὲς
[4, 9]   ἱκέτης δ´ ὑμῶν γίνομαι μὴ  τοὺς   ὀρφανοὺς ἐγκαταλιπεῖν νῦν μὲν ὑπὲρ
[4, 9]   με, ἐὰν ἐγκαταλίπω καὶ προδῶ  τοὺς   ὀρφανούς, οἷς τοσαύτας ὀφείλω χάριτας;
[4, 10]   ἐν ὡρισμένῳ τινὶ χρόνῳ, καὶ  τοὺς   οὐδένα κλῆρον ἔχοντας τῶν πολιτῶν
[4, 27]   ἐπιφανεστάτοις κοσμηθεὶς θριάμβοις τελευτῶν ἠνάγκασε  τοὺς   οὐκ ἀξιοῦντας ἄρχεσθαι τὸν χαλινὸν
[4, 19]   ἐστρατεύοντο. οὔτε δὴ χρήματα συνεισφέρειν  τοὺς   οὐκ ἔχοντας, ὁπόθεν συνεισοίσουσιν, ἀλλὰ
[4, 66]   καὶ κατηφὴς καὶ μεστοὺς ἔχουσα  τοὺς   ὀφθαλμοὺς δακρύων. ὡς δ´ εἰς
[4, 7]   οὐχ υἱοὺς εἶναι Ταρκυνίου γράφω  τοὺς   παῖδας, ἀλλ´ υἱωνούς, Λευκίῳ Πείσωνι
[4, 70]   λαβόντας ἐξελάσαι Ταρκύνιόν τε καὶ  τοὺς   παῖδας ἐκ τῆς πόλεως, πολλὰ
[4, 6]   υἱοὺς, ἀλλ´ υἱωνοὺς αὐτοῦ γράφοντα  τοὺς   παῖδας. παντάπασι γὰρ ἀπερισκέπτως καὶ
[4, 64]   Λουκρητίαν ᾔδει καθεύδουσαν, καὶ λαθὼν  τοὺς   παρὰ ταῖς θύραις τοῦ δωματίου
[4, 24]   γενομένοις περὶ τοὺς καταδουλωσαμένους  τοὺς   παρὰ τούτων πριαμένους ἀμφότερα ταῦτα
[4, 24]   τοὺς δεδουλευκότας ἀστοὺς ποιεῖν μήτε  τοὺς   παραδεξαμένους τὸν νόμον ἐν αἰτίαις
[4, 75]   πολιτείαν μεσοβασιλέα ἑλοῦμαι τὸν ἀποδείξοντα  τοὺς   παραληψομένους τὰ κοινά, καὶ αὐτὸς
[4, 74]   καὶ τοῦ μὴ πολλὰ ἐξαμαρτάνειν  τοὺς   παραληψομένους τὴν ἀρχὴν αἰτιώτατον, μὴ
[4, 61]   μετὰ τὴν ἔμπρησιν οἰκοδομηθεὶς κατὰ  τοὺς   πατέρας ἡμῶν εὑρέθη τῇ πολυτελείᾳ
[4, 83]   τῆς γῆς, καὶ δαίμονες, οἳ  τοὺς   πατέρας ἡμῶν λελόγχατε, καὶ πόλις
[4, 71]   κατ´ εὐχήν, ἐὰν ἴδωσιν ἡμᾶς  τοὺς   πατρικίους ἄρχοντας τῆς ἐλευθερίας· πολλὰ
[4, 76]   ἐκκλησίας δημηγορεῖν ἔθος ἦν, καὶ  τοὺς   πατρικίους παραστησάμενος ἔλεξε τοιάδε. ~Ὑπὲρ
[4, 3]   τοῦ δήμου μεταγαγεῖν ἠξίωσαν εἰς  τοὺς   πατρικίους ψῆφον ἐπενέγκαντες, ὥσπερ Ταρκύνιόν
[4, 80]   ἐπὶ τὰς δυναστείας παρήγοντο κατὰ  τοὺς   πατρίους ἐθισμοὺς καὶ νόμους· πρῶτον
[4, 78]   ταῦτ´ ἐστί. Ταρκύνιον οὔτε κατὰ  τοὺς   πατρίους ἡμῶν ἐθισμοὺς καὶ νόμους
[4, 84]   τὸν ἐπιμελησόμενον τῶν ἀρχαιρεσιῶν κατὰ  τοὺς   πατρίους νόμους Σπόριον Λουκρήτιον· κἀκεῖνος
[4, 22]   θ´ ἱππεῖς κατὰ τέλη καὶ  τοὺς   πεζοὺς ἐν φάλαγγι καὶ τοὺς
[4, 69]   διὰ τιμήν, ὡς ἐσκήπτετο πρὸς  τοὺς   πέλας οἷα δὴ συγγενής, ἀλλ´
[4, 75]   μαντεύματα γένηται περὶ αὐτῶν καλά,  τοὺς   πελέκεις οὗτοι παραλαβόντες καὶ τὰ
[4, 20]   ἔμελλον τῆς πολιτείας ἔσεσθαι κύριοι,  τοὺς   πένητας ἀπελάσας ἀπὸ τῶν κοινῶν·
[4, 21]   δῆμον, ὥσπερ ἔφην, καταστρατηγήσας καὶ  τοὺς   πένητας ἀπελάσας τῶν κοινῶν. ὑπελάμβανον
[4, 9]   ἀξιοῦσι καὶ μηδ´ ἐλευθέρους ἡγεῖσθαι  τοὺς   πένητας ὑμῶν. ἵνα δὲ καὶ
[4, 11]   ἀναξιοπαθοῦντες· οἱ δανεισταὶ μὲν ὅτι  τοὺς   πένητας ὑμῶν οὐκ εἴασα τὴν
[4, 13]   νόμους τούς τε συναλλακτικοὺς καὶ  τοὺς   περὶ τῶν ἀδικημάτων ἐπεκύρωσε ταῖς
[4, 62]   τὸ χρυσίον, ὅσον ᾔτει καὶ  τοὺς   περιόντας τῶν χρησμῶν λαβεῖν.
[4, 24]   ταῖς κλίναις αὐτῶν ἐκκομιζομέναις παρακολουθῶσι  τοὺς   πίλους ἔχοντες ἐπὶ ταῖς κεφαλαῖς·
[4, 85]   υἱοὺς ἀναλαβὼν καὶ τῶν ἑταίρων  τοὺς   πιστοτάτους, ἐλαύνων τοὺς ἵππους ἀπὸ
[4, 55]   πρῶτον μὲν ἐκ τῶν ἑταίρων  τοὺς   πιστοτάτους ἔπεμπεν ὡς αὐτομόλους φράσοντας
[4, 20]   τοῦτο συνιδὼν Τύλλιος ἐπὶ  τοὺς   πλουσίους μετέθηκε τὸ τῶν ψήφων
[4, 51]   ἑτέραν ὑπὸ νύκτα πέμπει λαθὼν  τοὺς   πολεμίους ἐπὶ τὴν φέρουσαν ἀπὸ
[4, 11]   ἀνειμένοι τῶν εἰσφορῶν τῶν εἰς  τοὺς   πολέμους, εἰ τιμήσασθαι τοὺς βίους
[4, 23]   πολυανθρωπίας, ἵνα διαρκέσῃ πρὸς πάντας  τοὺς   πολέμους οἰκείοις ὅπλοις χρωμένη, καὶ
[4, 22]   τὸ περὶ τὰς τιμήσεις, κελεύσας  τοὺς   πολίτας ἅπαντας συνελθεῖν εἰς τὸ
[4, 71]   παριὼν κατηγορείτω τῆς τυραννίδος καὶ  τοὺς   πολίτας ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν παρακαλείτω.
[4, 85]   τὴν ἐκκλησίαν Βροῦτος δημαγωγῶν καὶ  τοὺς   πολίτας ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν παρακαλῶν,
[4, 10]   ἀρχὴν τὸν ἄνδρα καὶ παρακρουόμενον  τοὺς   πολίτας μᾶλλον πείσαντα καὶ
[4, 43]   λεγομένων τε καὶ πραττομένων λεληθότες  τοὺς   πολλούς, οἳ συγκαθιέντες εἰς ὁμιλίαν
[4, 42]   ἀρχήν, παρασκευάσας ἐκ τῶν ἑταίρων  τοὺς   πονηροτάτους δι´ ἐκείνων ἦγεν εἰς
[4, 47]   τὴν ἀποσκευὴν τοῦ Τύρνου θεραπόντων  τοὺς   πονηροτάτους ἐξευρὼν καὶ διαφθείρας χρήμασιν
[4, 84]   δ´ αὐτῶν ἄνδρας αἱρεῖται δύο  τοὺς   πράξοντας ὅσα τοῖς βασιλεῦσιν ἐξῆν,
[4, 17]   μὲν γὰρ ἐξ αὐτῶν λόχοι  τοὺς   πρεσβυτέρους εἶχον, πεντεκαίδεκα δὲ τοὺς
[4, 48]   τὴν ἐξέτασιν ἔφη δέχεσθαι καὶ  τοὺς   προέδρους ἐπὶ τὴν ἔρευναν τῆς
[4, 74]   καὶ λευκὴν ἐσθῆτα περιπόρφυρον καὶ  τοὺς   προηγουμένους ἐν ταῖς ἐξόδοις δώδεκα
[4, 16]   δ´ ἐν τοῖς ἀγῶσι μετὰ  τοὺς   προμάχους. τὴν δὲ τρίτην ἐποίει
[4, 51]   δύναμιν εὔζωνον ἀναλαβὼν ἦγεν ἐπὶ  τοὺς   πρὸς Ἠρήτῳ κατεστρατοπεδευκότας καὶ τίθεται
[4, 15]   ἔδει νόμισμα καταφέρειν ὑπὲρ ἑκάστου  τοὺς   προσήκοντας, εἰς μὲν τὸν τῆς
[4, 23]   χρήμασι· καὶ διὰ τοῦτ´ ἔφη  τοὺς   προτέρους βασιλεῖς ἅπασι μεταδεδωκέναι τῆς
[4, 80]   ἆρα βασιλικῶς αὐτῇ κέχρηται ζηλῶν  τοὺς   προτέρους ἡγεμόνας, οἳ λέγοντές τε
[4, 16]   ἄλλα φορεῖν ὅπλα προσέταξεν, ὅσα  τοὺς   προτέρους, τοὺς δὲ θώρακας αὐτῶν
[4, 5]   χεῖρα περὶ αὑτὸν ἔχων καὶ  τοὺς   ῥαβδούχους ἐπαγόμενος τοὺς βασιλικοὺς προῆλθεν
[4, 54]   τοῦ μέλλοντος ἀθυμία· κάκιον δὲ  τοὺς   Ῥωμαίους ἐπίεζεν τοὺς Γαβίους
[4, 53]   αἷς πολλάκις μὲν οἱ Γάβιοι  τοὺς   Ῥωμαίους τρεψάμενοι μέχρι τῶν τειχῶν
[4, 14]   οἰκεῖ. Ἔπειτα κατὰ πάντας ἐκέλευσε  τοὺς   στενωποὺς {ἱερὰ} ἐγκατασκευασθῆναι καλιάδας ὑπὸ
[4, 14]   ἐπὶ τῶν στενωπῶν· κομπίτους γὰρ  τοὺς   στενωποὺς καλοῦσι· καὶ φυλάττουσι τὸν
[4, 80]   παρανομίας κατηγορεῖν ἔξω τῶν εἰς  τοὺς   συγγενεῖς καὶ κηδεστὰς γενομένων, τὰς
[4, 46]   ὀψισμὸν αὐτοῦ διαβαλὼν οὐκ εἴα  τοὺς   συνέδρους παραχωρεῖν τῷ ἀνδρὶ τῆς
[4, 37]   καὶ εἰς πολλὴν αἰδῶ καταστήσας  τοὺς   συνισταμένους ἐπ´ αὐτῷ διέλυσε τὸν
[4, 42]   δὲ φυγήν, καὶ τὰ χρήματα  τούς   τ´ ἀναιρουμένους καὶ τοὺς ἐξελαυνομένους
[4, 33]   τοιούτοις μέντοι πράγμασιν ἐπιστὰς ἐγὼ  τούς   τ´ ἀποκτείναντας τὸν πάππον ὑμῶν
[4, 10]   ὡς μέτριος καὶ δημοτικὸς πρὸς  τοὺς   ταπεινοτέρους, ἁπάντων δ´, ὅτι νόμιμος
[4, 43]   χρόνον ἔτι πλείω τὰ χαλεπά.  τούς   τε γὰρ νόμους τοὺς ὑπὸ
[4, 38]   ἐχόντων ὑπὸ ταῖς περιβολαῖς ξίφη,  τούς   τε πελέκεις ὑπηρέταις τισὶν ἀναδοὺς
[4, 51]   καὶ οἱ Σαβῖνοι τεθαρρηκότες ἀντεπεξῄεσαν  τούς   τε πολεμίους οὐ πολλοὺς ὁρῶντες
[4, 13]   θητεύουσι Ῥωμαίων· ἔπειτα τοὺς νόμους  τούς   τε συναλλακτικοὺς καὶ τοὺς περὶ
[4, 59]   Συέσσης λαφύρων ἐπιτελέσαι προαιρούμενος ἅπαντας  τοὺς   τεχνίτας ἐπέστησε ταῖς ἐργασίαις. ἔνθα
[4, 61]   Ταρκύνιος ἐπέστησε τοῖς ἔργοις  τοὺς   τεχνίτας· καὶ τὰ μὲν πολλὰ
[4, 24]   πολιτείαν εἰσαγομένους. καὶ μάλιστα μὲν  τοὺς   τιμητὰς ἀξιώσαιμ´ ἂν τούτου τοῦ
[4, 21]   καὶ τῷ πρώτους ἐπιφέρειν ψῆφον  τοὺς   τὸ μέγιστον ἔχοντας τίμημα λόχους,
[4, 47]   ἐπὶ τῆς ἀπολογίας, ὑπετίθεντο καὶ  τοὺς   τρόπους, οἷς ἔδει τὸ πλῆθος
[4, 70]   καὶ οὔτ´ αὐτὸς διαλλαγήσεσθαι πρὸς  τοὺς   τυράννους οὔτε τοῖς διαλλαττομένοις ἐπιτρέψειν,
[4, 24]   γε τοὺς τῶν ἱππέων καὶ  τοὺς   τῶν βουλευτῶν βίους ἐξετάζουσιν· ἔπειθ´
[4, 24]   καὶ πῶς ἠλευθερώθησαν, ὥσπερ γε  τοὺς   τῶν ἱππέων καὶ τοὺς τῶν
[4, 21]   ὑπὲρ αὐτῆς δεῖ, καὶ  τοὺς   τῶν κινδύνων πλεῖστον τῶν ἄλλων
[4, 3]   τῶν ἱππέων ἀποδειχθεὶς ἡγεμὼν ἐτρέψατο  τοὺς   τῶν πολεμίων ἱππεῖς καὶ μέχρι
[4, 85]   οὐδενὶ τῶν ἄλλων φράσας ἠπείγετο  τοὺς   υἱοὺς ἀναλαβὼν καὶ τῶν ἑταίρων
[4, 24]   προνοεῖν· εἰ δὲ μή γε,  τοὺς   ὑπάτους· δεῖ γὰρ ἀρχῆς τινος
[4, 16]   θυρεούς. διελὼν δὲ καὶ τούτων  τοὺς   ὑπὲρ τετταράκοντα καὶ πέντε ἔτη
[4, 72]   τὰς γινομένας τοῖς ταπεινοῖς πρὸς  τοὺς   ὑπερέχοντας ἐλευθέρᾳ τε πόλει τὴν
[4, 56]   πατρὸς Σέξτος, ὅτι κελεύει  τοὺς   ὑπερέχοντας τῶν Γαβίων ἀναιρεῖν, συνεκάλεσεν
[4, 56]   ἦγε δι´ ἀρούρας σιτοσπόρου καὶ  τοὺς   ὑπερέχοντας τῶν σταχύων ἀποθραύων ἐρρίπτει
[4, 38]   συναρπάσας τὸν γέροντα κεκραγότα καὶ  τοὺς   ὑπηρέτας ἐπικαλούμενον ἔφερε. γενόμενος δ´
[4, 24]   γὰρ ὠνησάμενοι παρὰ τοῦ δημοσίου  τοὺς   ὑπὸ δόρυ πωλουμένους ἐκ τῶν
[4, 43]   χαλεπά. τούς τε γὰρ νόμους  τοὺς   ὑπὸ Τυλλίου γραφέντας, καθ´ οὓς
[4, 58]   καὶ πάντα ὅσα καταλαμβάνει δεινὰ  τοὺς   ὑπὸ τυράννων ἁλόντας προσδοκώντων, εἰ
[4, 50]   δ´ αὐτῶν καὶ τέκνα καὶ  τοὺς   ὑπομείναντας αἰχμαλώτους γενέσθαι καὶ τὸ
[4, 10]   ταῖς ἑξῆς ἡμέραις ἀπογράφεσθαι κελεύσας  τοὺς   ὑποχρέους, ὅσοι τὴν πίστιν ἀδύνατοι
[4, 11]   βεβούλευνταί τε καὶ συνομωμόκασι κατάγειν  τοὺς   φυγάδας καὶ τοῖς Μαρκίου παισὶ
[4, 11]   πολλὴν κατάγειν εἰς τὴν πόλιν  τοὺς   φυγάδας. τὰ μετὰ ταῦτα πάντες
[4, 69]   τὸ μαντεῖον οἱ νεανίσκοι καὶ  τοὺς   χρησμοὺς ἔλαβον ὑπὲρ ὧν ἐπέμφθησαν,
[4, 30]   ἔτι καὶ κατ´ ἐκείνους περιεῖναι  τοὺς   χρόνους. ἐδείχθη γὰρ ἐν ἀρχαῖς
[4, 74]   τὰ σκῆπτρα ταυτὶ λέγω καὶ  τοὺς   χρυσοῦς στεφάνους καὶ τὰς ἁλουργεῖς
[4, 15]   χρεία γένοιτο ἐπὶ τὰ ὅπλα  τοὺς   χωρίτας καλεῖν χρημάτων εἰσφορὰς
[4, 40]   τῶν πατρικίων αὐτῷ τινας συνεπιβουλεῦσαι·  ἀδυνάτους   δ´ ὄντας δι´ ἑτέρου τρόπου
[4, 24]   εἰ δὲ μή γε, τοὺς  ὑπάτους·   δεῖ γὰρ ἀρχῆς τινος μεγάλης·
[4, 81]   ἵνα δὲ μὴ μαντεύησθε τὰς  καταράτους   αὐτῶν φύσεις, ἀλλ´ ἀκριβῶς μάθητε,
[4, 47]   σύλλογος διελύθη, παρακαλέσας τοὺς  ἀναγκαιοτάτους   ἐσκόπει μετ´ ἐκείνων, τίνα χρηστέον
[4, 24]   τῶν θεραπόντων κτήσεις κατὰ τοὺς  δικαιοτάτους   γινόμεναι τρόπους. γὰρ ὠνησάμενοι
[4, 42]   παρασκευάσας ἐκ τῶν ἑταίρων τοὺς  πονηροτάτους   δι´ ἐκείνων ἦγεν εἰς ἐγκλήματα
[4, 47]   ἀποσκευὴν τοῦ Τύρνου θεραπόντων τοὺς  πονηροτάτους   ἐξευρὼν καὶ διαφθείρας χρήμασιν ἔπειθεν
[4, 85]   ἀναλαβὼν καὶ τῶν ἑταίρων τοὺς  πιστοτάτους,   ἐλαύνων τοὺς ἵππους ἀπὸ ῥυτῆρος,
[4, 55]   μὲν ἐκ τῶν ἑταίρων τοὺς  πιστοτάτους   ἔπεμπεν ὡς αὐτομόλους φράσοντας τοῖς
[4, 9]   ὅπλων κτησάμενοι κατέχετε, μὴ τοὺς  ἀναιδεστάτους   ὥσπερ νῦν κρατεῖν οὔτε χάριτι
[4, 62]   χρησμῶν προστασίαν ἄνδρας τε τοὺς  ἐπιφανεστάτους   ἀποδείκνυσιν αὐτῶν φύλακας, οἳ διὰ
[4, 18]   εἶχον δὲ καὶ οὗτοι τοὺς  ἐπιφανεστάτους   λοχαγούς. τοὺς δὲ λοιποὺς πολίτας,
[4, 47]   δημαγωγοῦ, ὃς παρεσκεύασταί τε τοὺς  ἐπιφανεστάτους   ὑμῶν ἀποκτείνας ἐπιθέσθαι τῇ Λατίνων
[4, 56]   ὅτι δεῖ τῶν ἀστῶν τοὺς  δοκιμωτάτους   κολούειν τε καὶ διαφθείρειν. τὸ
[4, 59]   ἦν, πέμπει τῶν ἀστῶν τοὺς  δοκιμωτάτους   πρέσβεις πρὸς αὐτόν. ~Τούτοις τοῖς
[4, 30]   τε τοῦ δημοτικοῦ πλήθους τοὺς  ἀπορωτάτους,   οἷς οὐδενὸς τῶν δικαίων φροντὶς
[4, 23]   καὶ ἰδίᾳ πολλὰ ὠφελήσεσθαι τοὺς  εὐπορωτάτους   Ῥωμαίων, ἐὰν τοὺς ἀπελευθέρους ἐῶσι
[4, 4]   τινα ἡμῶν καὶ προσαγορεῦσαι τοὺς  ἐσχάτους   ἀσπασμοὺς δυνηθείς. ἔρημα δὲ καὶ
[4, 6]   Λεύκιος πρεσβύτερος οὐ μείων  ἑπτακαιεικοσαέτους·   οὐκ ἄρα νηπίους κατέλιπεν υἱοὺς
[4, 63]   τοὺς νεοττοὺς ἀπέκτειναν καὶ τοὺς  αἰετοὺς   προσιόντας ἀπὸ τῆς νομῆς ἀμύττοντές
[4, 41]   οὔτε τεταγμένας, ἀλλὰ σπανίους καὶ  ἀπροσδοκήτους   ἐποιεῖτο ἐχρηματίζετό τε περὶ τῶν
[4, 81]   ἐκκλησιάζοντας, ἀναγκάζει δ´ ὅσα δούλους  ἀργυρωνήτους   {αἰσχύνης ἄξια} ταλαιπωρεῖν λατομοῦντας ὑλοτομοῦντας
[4, 79]   τῆς ἀδελφῆς θάλαμον ἤγετο τὰς  ἀπορρήτους   ἐμπεδῶν πρὸς αὐτὴν ὁμολογίας· ἀνόσια
[4, 29]   μὴ φέρειν εἰς μέσον βουλὰς  ἀπορρήτους;   κελεύσαντος δὲ τοῦ Ταρκυνίου λέγειν,
[4, 43]   συνιόντες εἰς ταὐτὸ πολλοὶ βουλὰς  ἀπορρήτους   μετ´ ἀλλήλων ποιῶνται περὶ καταλύσεως
[4, 14]   προσαγορεύοντες αὐτὴν ἐπὶ τῶν στενωπῶν·  κομπίτους   γὰρ τοὺς στενωποὺς καλοῦσι· καὶ
[4, 36]   ἴσασιν ἐπὶ τῆς ἐμῆς ἀρχῆς  ἀκρίτους   ἀπολωλότας τῆς πατρίδος στερομένους
[4, 24]   περιορᾶν ὀνείδη μεγάλα καὶ ῥύπους  δυσεκκαθάρτους   εἰς τὴν πολιτείαν εἰσαγομένους. καὶ
[4, 24]   θανάτων. εἰς τούτους μέντοι τοὺς  δυσεκκαθάρτους   σπίλους ἐκ τῆς πόλεως ἀποβλέποντες
[4, 20]   τοῦ τρίτου τιμήματος ἐκάλει· καὶ  τετάρτους   τοὺς ἀπὸ τοῦ τετάρτου τιμήματος.
[4, 24]   τὸν πρῶτον ἐπιχειρήσαντα τοὺς δεδουλευκότας  ἀστοὺς   ποιεῖν μήτε τοὺς παραδεξαμένους τὸν
[4, 22]   ψιλικὸν ὁπλισμὸν ἐν τοῖς ἰδίοις  ἑκάστους   λόχοις καθαρμὸν αὐτῶν ἐποιήσατο ταύρῳ
[4, 66]   ἀλλὰ σύννους καὶ κατηφὴς καὶ  μεστοὺς   ἔχουσα τοὺς ὀφθαλμοὺς δακρύων. ὡς
[4, 23]   μὴ ποιεῖν ἐλευθέρους, εἰ δὲ  χρηστούς,   μὴ περιορᾶν ὄντας ἀλλοτρίους· ἄτοπόν
[4, 83]   ἐνζεύξομεν, ὥστ´ ἐκ πονηρῶν γενέσθαι  χρηστούς·   ὅμηρα γὰρ αὐτῶν ἔχομεν ἐν
[4, 35]   τὸ γὰρ πεῖσον αὐτοὺς εἶναι  χρηστοὺς   οὐ πεφύκασι φέρειν οἱ λόγοι.
[4, 66]   τὴν χάριν· κάλεσον ὅσους δύνασαι  πλείστους   φίλους τε καὶ συγγενεῖς, ἵνα
[4, 48]   πόλεων ἐπὶ τῷ σεσωκέναι τοὺς  ἀρίστους   ἄνδρας, ἡγεμόνα ποιοῦνται τοῦ ἔθνους
[4, 45]   ἔχων καὶ δι´ αὐτοῦ τοὺς  ἀρίστους   ἐν ἑκάστῃ πόλει τῶν τὰ
[4, 26]   ἀφαιρεθῶσι. ~Γνοὺς δὲ ταῦτα τοὺς  κρατίστους   ἄνδρας ἐξ ἑκάστης πόλεως συνεκάλει
[4, 29]   εὐγένεια καὶ πρὸς τοὺς  κρατίστους   τῶν πολιτῶν ἐπιτηδειότης, δι´ ἣν
[4, 32]   εἰπεῖν ἄνδρας ἐν τῇ πόλει  κρείττους·   ἐὰν δ´ ἐντεῦθεν ἀποδιδράσκων, ὅπερ
[4, 63]   τε νεοττιὰν διεφόρησαν καὶ τοὺς  νεοττοὺς   ἀπέκτειναν καὶ τοὺς αἰετοὺς προσιόντας
[4, 63]   τῶν αἰετῶν ἀπτῆνας ἔτι τοὺς  νεοττοὺς   ἐχόντων γῦπες ἀθρόοι προσπετασθέντες τήν
[4, 9]   εἰπεῖν ἠνάγκασμαι συνισταμένους τινὰς ἐπ´  αὐτοὺς   αἰσθόμενος καὶ τὴν ἀρχὴν ἑτέροις
[4, 10]   ὁρῶντες καὶ λογισμοὺς οὐκέτι τοὺς  αὐτούς,   ἀλλ´ ἐναντίους τοῖς προτέροις ἐλάμβανον.
[4, 61]   σφετερίσασθαι τὸν οἰωνὸν λέγει πρὸς  αὐτούς,   Ἄνδρες Ῥωμαῖοι, λέγετε πρὸς τοὺς
[4, 67]   συνελθόντων ὥσπερ ἠξίου, λέγει πρὸς  αὐτοὺς   ἅπαν τὸ πρᾶγμα ἐξ ἀρχῆς
[4, 51]   Ῥωμαίων ἵππος ἐπικειμένη πανταχόθεν  αὐτοὺς   ἀπέκλειεν· ὥστ´ ὀλίγοι μέν τινες
[4, 85]   τοὺς ἐπὶ τοῦ στρατοπέδου παρακαλοῦντες  αὐτοὺς   ἀποστῆναι τοῦ τυράννου καὶ τὰ
[4, 26]   ἔταξεν. ἵνα δὲ μηδεὶς χρόνος  αὐτοὺς   ἀφανίσῃ, στήλην κατασκευάσας χαλκῆν ἔγραψεν
[4, 55]   πολεμεῖν τῷ πατρὶ διέγνωκεν ὡς  αὐτοὺς   ἀφικόμενος, εἰ λάβοι πίστεις, ὅτι
[4, 55]   προσγεγονέναι σφίσι πλεονέκτημα πολλῶν ὡς  αὐτοὺς   ἀφικομένων καὶ οὐ διὰ μακροῦ
[4, 82]   καὶ μυρίων ἄλλων ἄρχειν ἀξιοῦν,  αὐτοὺς   δὲ δουλεύοντας ἑτέροις ὑπομένειν, καὶ
[4, 20]   τῶν ἀναλωμάτων, ὡς εἶδεν ἀγανακτοῦντας  αὐτούς,   δι´ ἑτέρου τρόπου τήν τ´
[4, 16]   κνημῖδας καὶ ξίφη. διελὼν δ´  αὐτοὺς   διχῇ, τετταράκοντα μὲν ἐποίησε νεωτέρων
[4, 74]   αἰτιώτατον, μὴ διὰ βίου τοὺς  αὐτοὺς   ἐᾶν ἄρχειν· χαλεπὴ γὰρ ἅπασιν
[4, 35]   μοι· ῥᾳδίως γὰρ ἂν ἔπεισας  αὐτούς,   εἴ τι δίκαιον εἶχες λέγειν.
[4, 35]   τὸ ὀλίγα· τὸ γὰρ πεῖσον  αὐτοὺς   εἶναι χρηστοὺς οὐ πεφύκασι φέρειν
[4, 46]   τῇ φιλίᾳ διαμείνωσι, τελευτῶν ἔπειθεν  αὐτοὺς   ἐπὶ τὸ Σαβίνων ἔθνος συστρατεύειν.
[4, 23]   ἀλλοτρίους· ἄτοπόν τε πρᾶγμα ποιεῖν  αὐτοὺς   ἔφη καὶ ἀμαθὲς ἅπασι τοῖς
[4, 27]   ὁμολογιῶν παρέβησαν τὰ συγκείμενα, πολλῶν  αὐτοὺς   ἔφη τιμωριῶν ἀξίους εἶναι καὶ
[4, 21]   στρατειῶν· τῇ δὲ πόλει τοὺς  αὐτοὺς   ἔχειν τοὺς βουλευσομένους θ´ ὑπὲρ
[4, 37]   ἐπὶ τούτῳ γενομένης σιωπῆσαι κελεύσας  αὐτοὺς   ἠξίου μηδὲν ἄχθεσθαι μηδὲ ἀγανακτεῖν
[4, 17]   προτέροις. ὅπλα δὲ φέρειν ἔταξεν  αὐτοὺς   θυρεοὺς καὶ ξίφη καὶ δόρατα
[4, 61]   πρεσβύτης ἔσχε καὶ προῆλθέ τις  αὐτοὺς   μετιών, εἰσελθόντες φράζουσι τῷ μάντει
[4, 70]   καὶ θρήνοις κατεχομένης βλέψας εἰς  αὐτοὺς   Βροῦτος λέγει· Μυρίους ἕξετε
[4, 10]   προὔργου τῶν λελογισμένων· οὕτω κατεστρατήγησεν  αὐτοὺς   Τύλλιος καὶ κατέσχε τὴν
[4, 4]   δ´ ἐρήμους ἀφῶσιν, μᾶλλον  αὐτοὺς   οἶμαι ποιήσειν, ἀειφυγίᾳ καὶ δημεύσει
[4, 27]   ταῦτ´ εἰπὼν καταλύεται τὸν πρὸς  αὐτοὺς   πόλεμον, ταῖς μὲν ἄλλαις πόλεσιν
[4, 23]   αὐτῷ παρέσται χρόνου. ἠξίου τ´  αὐτοὺς   σκοπεῖν, ὅσαι μὲν ἤδη πόλεις
[4, 26]   καὶ κοινῶν φήσας πραγμάτων συμβούλους  αὐτοὺς   συγκαλεῖν. ἐπεὶ δὲ συνῆλθον, συναγαγὼν
[4, 53]   ἐν τῇ πόλει συλληψομένων, ἔπεισαν  αὐτοὺς   συμπροθυμηθέντων καὶ Οὐολούσκων· ἐπρεσβεύσαντο γὰρ
[4, 50]   ταλαιπωρίᾳ χρόνον· ὡς δ´ ὑπέλειπεν  αὐτοὺς   τἀπιτήδεια, ἐξασθενοῦντες τὰ σώματα καὶ
[4, 4]   τροφῶν ἐνεχθῆναι κελεύσασα λέγει πρὸς  αὐτούς·   Ταρκύνιος μὲν ἡμῖν βασιλεύς,
[4, 22]   τὰς οὐσίας, εἰς φυλὰς κατέταξεν  αὐτοὺς   τὰς κατὰ πόλιν τέτταρας ὑπαρχούσας,
[4, 75]   τὴν δυναστείαν, ἐὰν μὴ φυλαττώμεθα  αὐτούς.   Ταυτὶ μὲν οὖν ἐστι τὰ
[4, 70]   εἶναι φρονιμώτατος, μετὰ τοῦτ´ ἔπειθεν  αὐτοὺς   τὴν αὐτὴν γνώμην ἅπαντας λαβόντας
[4, 13]   πόλεως ἔχει μέγεθος, καὶ διένειμεν  αὐτοὺς   τοῖς ἀνεστίοις Ῥωμαίων οἰκίας κατασκευάσασθαι·
[4, 18]   εἰς ὀκτωκαίδεκα λόχους καὶ προσένειμεν  αὐτοὺς   τοῖς πρώτοις τῶν φαλαγγιτῶν ὀγδοήκοντα
[4, 52]   λοιπὸν ὑποτελεῖς. σπεισάμενος δὴ πρὸς  αὐτοὺς   τὸν πόλεμον καὶ ἐπὶ ταῖς
[4, 25]   καὶ Δωριεῖς οἱ περὶ τοὺς  αὐτοὺς   τόπους τὰς πόλεις ἱδρυσάμενοι ἱερὰ
[4, 24]   πριαμένοις παρ´ ἑτέρων κατὰ τοὺς  αὐτοὺς   τρόπους κυρίων γενομένων ἐκέκτηντο τοὺς
[4, 43]   ὁρῶντες οἱ δημοτικοὶ δίκαια πάσχειν  αὐτοὺς   ὑπελάμβανον καὶ ἐπέχαιρον ὑπ´ εὐηθείας,
[4, 52]   ὑπὲρ εἰρήνης διεπρεσβεύοντο παραδιδόντες σφᾶς  αὐτοὺς   ὑπηκόους εἶναι Ταρκυνίου καὶ φόρου
[4, 42]   πλοῦτος ἦν. οἱ δ´ ὑπάγοντες  αὐτοὺς   ὑπὸ τὰς δίκας ἄλλους ἐπ´
[4, 45]   δὲ Ταρκύνιος αὐτὸς καλέσας  αὐτοὺς   ὑστέρει. ὡς δὲ πολὺς ἐγένετο
[4, 26]   ἰσχυραῖς ἀλληλοφθορίαν. ταῦτα διεξελθὼν ἐδίδασκεν  αὐτούς,   ὡς χρὴ Λατίνους μὲν τῶν
[4, 25]   αὐτοῦ βασιλέων ἁπάσας ἀξιούντων ἐφ´  ἑαυτοὺς   ἄγειν τὰς δίκας καὶ πάντα
[4, 51]   ὑπὸ τῶν πολεμίων παρέδοσαν  ἑαυτούς.   ἀντέσχον δ´ οὐδ´ οἱ καταλειφθέντες
[4, 51]   τὰ ὅπλα ῥίψαντες ἐπειρῶντο σώζειν  ἑαυτούς.   ἦν δ´ ἄπορος σωτηρία
[4, 58]   ἐγνώσθη τὸ πάθος ἁπάντων κατοδυρομένων  ἑαυτοὺς   οἵα πείσονται, σφαγάς τε καὶ
[4, 52]   ἱκεσίας καὶ δεήσεις τραπόμενοι παρέδοσαν  ἑαυτούς.   οὕτω δ´ αἰσχρῶς καὶ κακῶς
[4, 70]   εἰκότα λέγειν, καὶ καθεζόμενοι καθ´  ἑαυτοὺς   τόν τ´ οἰκετικὸν καὶ θητικὸν
[4, 24]   καὶ παντὸς ἄρχειν ἀξιούσῃ τόπου  τοιούτους   ποιεῖσθαι πολίτας. ἔχοι δ´ ἄν
[4, 34]   ἄλλων γενομένων τῶν κατὰ νόμον,  τούτους   ἀδικῶ δήπου καὶ οὐχὶ σέ,
[4, 83]   οὖσι μὰ Δία, μεγάλαις καὶ  τούτους   ἀνάγκαις ἐνζεύξομεν, ὥστ´ ἐκ πονηρῶν
[4, 4]   πρόθες αὐτοῖς δίκας· τιμωρησάμενος δὲ  τούτους   ἅπαντας, ἐὰν μὲν ὑπομείνωσι τὰς
[4, 16]   οὐσίας οὐκ ἔλαττον ἑκατὸν μνῶν.  τούτους   δὲ συντάξας εἰς ὀγδοήκοντα λόχους
[4, 17]   ἐποίησε μοῖραν. διέταξε δὲ καὶ  τούτους   εἰς εἴκοσι λόχους, καὶ δέκα
[4, 16]   ταῖς περικνημῖσι. συνέταξε δὲ καὶ  τούτους   εἰς εἴκοσι λόχους καὶ διεῖλε
[4, 16]   μνῶν τὸ τίμημα. συντάξας δὲ  τούτους   εἰς εἴκοσι λόχους τὰ μὲν
[4, 31]   διὰ τοῦτο προειλόμην αὐτὸν εἰς  τούτους   ἐκφέρειν. Ταρκύνιος ἐμὸς ὢν πάππος
[4, 76]   Ταρκύνιον Κολλατῖνον. τοὺς δ´ ἄρχοντας  τούτους   ἔταξαν καλεῖσθαι κατὰ τὴν ἑαυτῶν
[4, 17]   εἶχον, πεντεκαίδεκα δὲ τοὺς νεωτέρους.  τούτους   ἔταξε σαυνία καὶ σφενδόνας ἔχοντας
[4, 30]   τί μου κατηγορεῖν ἔχεις, ἐπειδὴ  τούτους   ἠξίους ἀκοῦσαι. ~Λέγει πρὸς αὐτὸν
[4, 51]   κατὰ νώτου τῶν Σαβίνων ἐπῄεσαν.  τούτους   ἰδόντες οἱ Σαβῖνοι καὶ γνωρίσαντες
[4, 24]   μυρίων ἄξια διαπεπραγμένοι θανάτων. εἰς  τούτους   μέντοι τοὺς δυσεκκαθάρτους σπίλους ἐκ
[4, 9]   δ´ ἂν μετὰ ταῦτα δανείσωνται,  τούτους   οὐκ ἐάσω πρὸς τὰ χρέα
[4, 34]   οὐχ ὑπὸ σοῦ. ἀλλ´ οὔτε  τούτους   οὔτ´ ἄλλον οὐδένα ἀδικῶ. μάρτυς
[4, 22]   τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ἐλευθέροις καὶ  τούτους   τιμήσασθαι τὰς οὐσίας, εἰς φυλὰς
[4, 63]   ταρσοῖς ἀπὸ τοῦ φοίνικος ἀπήλασαν.  τούτους   τοὺς οἰωνοὺς ἰδὼν Ταρκύνιος
[4, 36]   καταστησάμενος, οὓς ἅπαντες ἐπεκυρώσατε, κατὰ  τούτους   ὑμῖν ἀπέδωκα διδόναι τὰ δίκαια
[4, 50]   καὶ τέκνα καὶ τοὺς ὑπομείναντας  αἰχμαλώτους   γενέσθαι καὶ τὸ τῶν θεραπόντων
[4, 24]   ταῖς ἄλλαις ὠφελείαις καὶ τοὺς  δορυαλώτους   τοῖς λαβοῦσιν ἔχειν πριαμένοις
[4, 21]   τοῦ πάνυ πολλούς· καὶ τῷ  πρώτους   ἐπιφέρειν ψῆφον τοὺς τὸ μέγιστον
[4, 20]   ἐκάλει δ´ εἰς ἀπόφασιν γνώμης  πρώτους   μὲν λόχους τοὺς ἀπὸ τοῦ
[4, 42]   θανάτου δίκας πολλοὺς τῶν ἐπιφανῶν·  πρώτους   μὲν τοὺς ἐχθρῶς διακειμένους πρὸς
[4, 12]   φράτρας κατὰ μίαν ἀνεδίδου τὰς  ψήφους.   ἁπάσαις δὲ ταῖς φράτραις κριθεὶς
[4, 20]   γενέσθαι λόχους ἑπτὰ καὶ ἐνενήκοντα  ἰσοψήφους.   εἰ δὲ μέχρι τῆς πέμπτης
[4, 14]   δὲ Τύλλιος, ἐπειδὴ τοὺς ἑπτὰ  λόφους   ἑνὶ τείχει περιέλαβεν, εἰς τέτταρας
[4, 13]   τῇ τε πόλει προσέθηκε δύο  λόφους,   τόν τε Οὐιμινάλιον καλούμενον καὶ
[4, 16]   ἐν τοῖς ἀγῶσι μετὰ τοὺς  προμάχους.   τὴν δὲ τρίτην ἐποίει σύνταξιν
[4, 66]   φέρουσα τὸ συμβεβηκὸς ὡς εἶχε  τάχους   ἐπιβᾶσα τῆς ἀπήνης εἰς Ῥώμην
[4, 85]   ἐπὶ τὸ στρατόπεδον ὡς εἶχε  τάχους   οἰμώζων καὶ δεινοπαθῶν. ἔτυχε δὲ
[4, 25]   δόξας προῆλθον, οὔτε τοῦ Βαβυλωνίου  τείχους   ἐμακάρισε τὴν Ἀσσυρίαν ἐκείνην γυναῖκα
[4, 50]   τις ἐπιτύχοι, τήν τ´ ἐντὸς  τείχους   καὶ τὴν ἐπὶ τῶν ἀγρῶν
[4, 53]   ἐρείπια θεασάμενος οἰκιῶν πολλαχῇ καὶ  τείχους   κύκλον, ἔτι γὰρ ἕστηκεν αὐτοῦ
[4, 16]   ἐν τῇ πόλει τὰ ἐντὸς  τείχους   φυλάττειν. αὕτη πρώτη σύνταξις ἦν·
[4, 34]   κατὰ γένος κατὰ διαθήκας  διαδόχους   προσήκειν παραλαμβάνειν, τὴν δ´ ὅταν
[4, 16]   τοῖς προτέροις καθ´ ἡλικίας, δέκα  λόχους   ἀποδοὺς τοῖς νεωτέροις καὶ δέκα
[4, 17]   βίος ἦν, εἰς τριάκοντα συνέταξε  λόχους.   διῄρηντο δὲ καὶ οὗτοι καθ´
[4, 84]   ἀρχαιρεσίαις ἀποδείξητε ψῆφον ἐπιφέροντες κατὰ  λόχους.   εἰ δὴ καὶ ταῦτα βουλομένοις
[4, 20]   δευτέρου τιμήματος εἴκοσι καὶ δύο  λόχους   ἐκάλει. μερισθεισῶν δὲ καὶ τότε
[4, 84]   καὶ δῆμος καλούμενος κατὰ  λόχους   ἐπεκύρωσε τοῖς ἀνδράσι τὴν ἀρχήν.
[4, 20]   τοῦτ´ ἐποίει μέχρι τοῦ γενέσθαι  λόχους   ἑπτὰ καὶ ἐνενήκοντα ἰσοψήφους. εἰ
[4, 17]   τὰ πολέμια τοὺς ἰδίους ἕκαστοι  λόχους   εὐπειθεῖς τοῖς παραγγελλομένοις παρείχοντο. ~Αὕτη
[4, 17]   δὲ καὶ τούτους εἰς εἴκοσι  λόχους,   καὶ δέκα μὲν ἐποίησε τῶν
[4, 16]   δὲ καὶ τούτους εἰς εἴκοσι  λόχους   καὶ διεῖλε τὸν αὐτὸν τρόπον
[4, 18]   ἐπιφανῶν· συνέταξε δ´ εἰς ὀκτωκαίδεκα  λόχους   καὶ προσένειμεν αὐτοὺς τοῖς πρώτοις
[4, 19]   μὲν οὖσιν, εἰς πλείονας δὲ  λόχους   μεμερισμένοις, στρατεύεσθαί τε πλείους στρατείας
[4, 16]   στρατεύσιμον ἡλικίαν, δέκα μὲν ἐποίησε  λόχους   νεωτέρων, οὓς ἔδει προπολεμεῖν τῆς
[4, 85]   ἐκκλησίᾳ· καὶ γνώμας διερωτήσαντες κατὰ  λόχους,   τι χρὴ ποιεῖν, ἐπειδὴ
[4, 16]   διχῇ, τετταράκοντα μὲν ἐποίησε νεωτέρων  λόχους,   οἷς τὰς ὑπαιθρίους ἀπέδωκε στρατείας,
[4, 16]   τούτους δὲ συντάξας εἰς ὀγδοήκοντα  λόχους   ὅπλα φέρειν ἐπέταξεν ἀσπίδας Ἀργολικὰς
[4, 17]   ἔξω τάξεως συστρατεύεσθαι. τέτταρας δὲ  λόχους   οὐδὲν ἔχοντας ὅπλον ἀκολουθεῖν ἐκέλευσε
[4, 21]   τοὺς τὸ μέγιστον ἔχοντας τίμημα  λόχους,   πλείους μὲν ὄντας τῶν ὑπολειπομένων,
[4, 16]   συντάξας δὲ τούτους εἰς εἴκοσι  λόχους   τὰ μὲν ἄλλα φορεῖν ὅπλα
[4, 19]   τρόπον εἰς τοὺς ἑκατὸν ἐνενηκοντατρεῖς  λόχους,   τὸ ἐκ τῆς τιμήσεως ἐπιβάλλον
[4, 19]   πλῆθος εἰς τοὺς ἑκατὸν ἐνενηκοντατρεῖς  λόχους   τὸ ἐπιβάλλον ἑκάστῳ λόχῳ πλῆθος
[4, 20]   εἰς ἀπόφασιν γνώμης πρώτους μὲν  λόχους   τοὺς ἀπὸ τοῦ μεγίστου τιμήματος
[4, 14]   ἐφ´ ἑκάστης ἀποδείξας συμμορίας, ὥσπερ  φυλάρχους   κωμάρχας, οἷς προσέταξεν εἰδέναι,
[4, 73]   ἐξουσίαν μήτε βασιλεῖς ἔτι μήτε  μονάρχους   καλεῖν, ἀλλὰ μετριωτέραν τινὰ καὶ
[4, 5]   περὶ αὑτὸν ἔχων καὶ τοὺς  ῥαβδούχους   ἐπαγόμενος τοὺς βασιλικοὺς προῆλθεν εἰς
[4, 41]   ἦν, ἀλλ´ οἷα δὴ τύραννος,  βαρύς   τε καὶ χαλεπὸς ὀργὴν καὶ
[4, 34]   τούτους οὔτ´ ἄλλον οὐδένα ἀδικῶ.  μάρτυς   δὲ τῆς ἐκ τοῦ δικαίου
[4, 29]   πότερον ἐκ ταπεινῶν καὶ ἀσήμων  ἔφυς   προγόνων καὶ διὰ τοῦτ´ οὐκ
[4, 78]   ὃν τὰ πράγματά μοι δίδωσι,  βραχύς,   ἐν λέγειν μὲν ὀλίγα
[4, 73]   ὃν συνήγμεθα ὑπὸ τῶν πραγμάτων,  βραχύς,   ἐν μεθαρμόσασθαι πόλεως κόσμον
[4, 31]   ~Λέγει πρὸς αὐτὸν Ταρκύνιος·  Βραχύς   ἐστιν παρ´ ἐμοῦ λόγος,
[4, 29]   αὐτοκράτορα ὑπῆρξεν ἀρχὴν ἐπὶ πολλάς,  ὡς   ἀκούω, γενεάς· τῷ δὲ πάππῳ
[4, 6]   πόλεμον ὑπὸ τοῦ βασιλέως πέμπεται,  ὡς   ἀμφότεροι λέγουσιν οἱ συγγραφεῖς· εἰ
[4, 67]   σώματι περιέβαλλε καὶ ἀνεκαλεῖτο καὶ  ὡς   ἀνοίσουσαν ἐκ τοῦ τραύματος ἐτημελεῖτο,
[4, 6]   τριάκοντα τὴν βασιλείαν κατέσχεν αὐτὸς  ὡς   ἅπαντες ὁμολογοῦσιν, ὀγδοηκονταέτης ἂν ἦν,
[4, 72]   ἤκουσαν ἅπαντες, ἐπῄνεσάν τε καὶ  ὡς   ἀπὸ καλῆς ὑποθέσεως ἀρξάμενον καὶ
[4, 23]   καλῶν, ἀλλὰ ταῖς συντυχίαις, ὁρῶντες  ὡς   ἀστάθμητόν ἐστι πρᾶγμα εὐτυχία καὶ
[4, 55]   τε πολλοὺς καὶ πελάτας ἐπαγόμενος  ὡς   αὐτόμολος καὶ ἵνα δὴ μᾶλλον
[4, 55]   τῶν ἑταίρων τοὺς πιστοτάτους ἔπεμπεν  ὡς   αὐτομόλους φράσοντας τοῖς Γαβίοις δι´
[4, 55]   ὅτι πολεμεῖν τῷ πατρὶ διέγνωκεν  ὡς   αὐτοὺς ἀφικόμενος, εἰ λάβοι πίστεις,
[4, 55]   μέγα προσγεγονέναι σφίσι πλεονέκτημα πολλῶν  ὡς   αὐτοὺς ἀφικομένων καὶ οὐ διὰ
[4, 39]   δὲ καὶ τῶν ἄλλων αὐτὸν  ὡς   βασιλέα τῶν συγκατασκευασάντων τὴν ἀρχὴν
[4, 58]   πόνου κύριος ἐγεγόνει τῆς πόλεως.  ὡς   δ´ ἐγνώσθη τὸ πάθος ἁπάντων
[4, 66]   μεστοὺς ἔχουσα τοὺς ὀφθαλμοὺς δακρύων.  ὡς   δ´ εἰς τὴν οἰκίαν εἰσῆλθε
[4, 70]   τῷ Κολλατίνῳ τε καὶ Οὐαλερίῳ.  ὡς   δ´ εἰσῆλθεν μὲν Κολλατῖνος
[4, 46]   ἐπὶ τὸ Σαβίνων ἔθνος συστρατεύειν.  ὡς   δ´ ἐπαύσατο λέγων, παρελθὼν
[4, 52]   ἀκέραια ὄντα τοῖς ἀπολωλεκόσιν ἀνεσώθη.  ~Ὡς   δ´ πρώτη πεῖρα τῷ
[4, 41]   δὲ πάππον αὐτοῦ Πρίσκον ἐκάλουν·  ὡς   δ´ ἡμεῖς ἂν εἴποιμεν, προγενέστερον·
[4, 57]   πατρὸς σφραγῖδι λαβόντας ἔνδον ἀποθέσθαι.  ὡς   δ´ οἱ πεμφθέντες ἐπὶ τὴν
[4, 30]   πείθων μηδὲν εἰς ἑαυτὸν ἐξαμαρτάνειν·  ὡς   δ´ οὐ προσεῖχεν αὐτῷ τὴν
[4, 28]   λοιδορουμένης καὶ τὴν ἀνανδρίαν κακιζούσης·  ὡς   δ´ οὐδὲν ἐπέραινον οὔτε αἱ
[4, 5]   Μαρκίους ἐκήρυττεν ἥκειν ὑφέξοντας δίκην·  ὡς   δ´ οὐχ ὑπήκουον, ἐπικηρύξας αὐτοῖς
[4, 50]   πολὺν ἀντέσχον τῇ ταλαιπωρίᾳ χρόνον·  ὡς   δ´ ὑπέλειπεν αὐτοὺς τἀπιτήδεια, ἐξασθενοῦντες
[4, 50]   ἡγεμονίαν τῶν ἱερῶν ἔχουσι Ῥωμαῖοι.  ~Ὡς   δὲ καὶ ταύταις ἐκρατύνατο τὴν
[4, 38]   παραπέμπουσα μέχρι τῆς οἰκίας κατέστησεν.  ~Ὡς   δὲ καὶ ταύτης διήμαρτε τῆς
[4, 6]   τὸν πρῶτον ἐνιαυτὸν τῆς βασιλείας,  ὡς   δὲ Λικίννιος γράφει κατὰ τὸν
[4, 64]   δὲ καιρὸν ἁρμόττοντα οἰόμενος ἔχειν.  ὡς   δὲ μετὰ τὸ δεῖπνον ἀπῆλθε
[4, 15]   τὰς ἀστικὰς προστιθεὶς αὐταῖς τέτταρας·  ὡς   δὲ Οὐεννώνιος ἱστόρηκεν, εἰς μίαν
[4, 69]   κατασκώπτειν τε καὶ περιυβρίζειν ἔχοιεν.  ὡς   δὲ παρεγενήθησαν ἐπὶ τὸ μαντεῖον
[4, 15]   γένη τε καὶ καθ´ ἡλικίας.  ὡς   δὲ Πείσων Λεύκιος ἐν τῇ
[4, 45]   αὐτὸς καλέσας αὐτοὺς ὑστέρει.  ὡς   δὲ πολὺς ἐγένετο καθημένοις
[4, 65]   μηδ´ ἄλλου τῶν νομίμων μηδενός.  Ὡς   δὲ πολὺς ἦν ἀπειλῶν θ´
[4, 30]   ἀλλ´ αὐτὴν παρ´ ἑαυτῆς λαβών.  ὡς   δὲ συνεκεράσθησαν αἱ ἀνόσιοι καὶ
[4, 64]   καὶ συνέπραττεν αὐτοῖς περὶ καθόδου·  ὡς   δὲ τἀληθὲς εἶχεν ἐπιβουλεύων αὐτῇ
[4, 48]   κεκρυμμένα ἐν αὐτῇ δείξας ὅπλα.  ~Ὡς   δὲ ταῦτ´ εἶπεν, ἀνεβόησάν τε
[4, 51]   δύναμις ἐναντιωθήσεται, πάντα οἰχήσεται τἀκεῖ.  ὡς   δὲ ταῦτ´ ἤκουσεν, ἐν μὲν
[4, 38]   ἐτόλμησας βασιλέα Ῥωμαίων σεαυτὸν ἀναδεῖξαι.  ὡς   δὲ ταῦτ´ ἤκουσεν Τύλλιος,
[4, 72]   τυράννου λόγον πρῶτος ἐγὼ διαθήσομαι.  ~Ὡς   δὲ τοῦτ´ ἤκουσαν ἅπαντες, ἐπῄνεσάν
[4, 52]   καὶ ἤδη ὄντες ἐν ὁδῷ·  ὡς   δὴ πλησίον ἐγένοντο καὶ εἶδον
[4, 4]   τοὐμφανὲς ἐρῶ πρὸς τὸν ὄχλον,  ὡς   δὴ Ταρκυνίου μοι ταῦτ´ εἰπεῖν
[4, 9]   ἐξελαθησομένους. ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τούτων  ὡς   ἐγνωκόσιν ὑμῖν τὰ δέοντα καὶ
[4, 21]   οὐκέτι τὴν ἀρχαίαν ἀκρίβειαν φυλαττούσης,  ὡς   ἔγνων ταῖς ἀρχαιρεσίαις αὐτῶν πολλάκις
[4, 40]   ἔργοις, παρέσχε τε πολλοῖς ὑπόληψιν  ὡς,   εἰ μὴ θᾶττον ἀνῃρέθη, μεταστήσων
[4, 38]   τοῦ πτώματος ἀναστὰς πρεσβύτης  ὡς   εἶδε μεστὰ τὰ πέριξ ἅπαντα
[4, 5]   ὑπ´ αὐτῶν δεδεμένους παρήγαγεν· ἔπειθ´  ὡς   εἶδε πολλοὺς ὀλοφυρομένους τε τὸ
[4, 20]   τε κινδύνων καὶ τῶν ἀναλωμάτων,  ὡς   εἶδεν ἀγανακτοῦντας αὐτούς, δι´ ἑτέρου
[4, 40]   βασιλικοῦ σχῆμα κατ´ ἀρχὰς λαβών,  ὡς   εἴρηταί μοι πρότερον, ἔπειτα φιλανθρωπίαις
[4, 51]   συντάξας προῆγεν ἐκ τοῦ χάρακος  ὡς   εἰς μάχην· καὶ οἱ Σαβῖνοι
[4, 66]   Λουκρητία δεινῶς φέρουσα τὸ συμβεβηκὸς  ὡς   εἶχε τάχους ἐπιβᾶσα τῆς ἀπήνης
[4, 85]   ᾤχετο πάλιν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον  ὡς   εἶχε τάχους οἰμώζων καὶ δεινοπαθῶν.
[4, 24]   ἀναγκαῖον εἶναί μοι δοκεῖ διελθεῖν,  ὡς   εἶχε τότε τοῖς Ῥωμαίοις τὰ
[4, 8]   κρατεῖν, τόν τε βασιλέα Ταρκύνιον,  ὡς   ἐκ τῶν τραυμάτων τετελευτηκότα ἔναγχος,
[4, 43]   ὑπελάμβανον καὶ ἐπέχαιρον ὑπ´ εὐηθείας,  ὡς   ἐκείνοις μόνοις τῆς τυραννίδος βαρείας
[4, 83]   συνόντας ἅμα Ταρκυνίῳ πολίτας δεδοίκασιν,  ὡς   ἐκείνῳ μὲν συναγωνιουμένους, ἡμῖν δὲ
[4, 56]   τὴν Θρασυβούλου τοῦ Μιλησίου διάνοιαν  ὡς   ἔμοιγε δοκεῖ μιμησάμενος· καὶ γὰρ
[4, 72]   τῆς βουλῆς ἁπάντων ἀποδεῖξαι κύριον  ὡς   ἐν πολλαῖς τῶν Ἑλληνίδων πόλεων·
[4, 9]   τιμήματος ἕκαστον εἰσφέρειν τὸ ἐπιβάλλον,  ὡς   ἐν ταῖς μεγίσταις καὶ εὐνομωτάταις
[4, 22]   τιμησαμένων τοὺς βίους Ῥωμαίων ἀριθμός,  ὡς   ἐν τοῖς τιμητικοῖς φέρεται γράμμασιν,
[4, 4]   τὴν τοῦ πατρὸς ἀρχὴν βουλομένων,  ὡς   ἐν τῷ πρὸ τούτου δεδήλωκα
[4, 23]   μέχρι τῶν καθ´ ἡμᾶς χρόνων  ὡς   ἕν τι τῶν ἱερῶν καὶ
[4, 38]   τὸ συμφέρον ὥρμησεν ἐπ´ αὐτὸν  ὡς   ἐξαναστήσων τῆς ἕδρας. καὶ
[4, 33]   Τύλλιος ἔλεξεν ὧδε· Ἅπαντα μέν,  ὡς   ἔοικεν, ἄνθρωπον ὄντα δεῖ προσδοκᾶν,
[4, 6]   οἱ νόμοι τῆς ἡλικίας καλοῦσιν  ὡς   ἐπὶ τὸ πολὺ τοὺς ἄρχειν
[4, 58]   θορύβου κατὰ τὴν πόλιν ὄντος  ὡς   ἐπὶ τοσούτῳ κακῷ μαθὼν τὰ
[4, 10]   φήμας λέγεσθαι κατὰ {τὴν} πόλιν  ὡς   ἐπιβουλευόντων αὐτῷ τῶν πατρικίων προῆλθεν
[4, 8]   καὶ τὸν ἐξ ἐκείνου χρόνον  ὡς   ἐπίτροπος ὢν τῶν ἐκ τοῦ
[4, 69]   παίδων ἐπέτρεπεν, οὐ διὰ τιμήν,  ὡς   ἐσκήπτετο πρὸς τοὺς πέλας οἷα
[4, 40]   τῆς ἀγορᾶς νεκρὸς φέροιτο,  ὡς   ἔστι Ῥωμαίοις ἔθος, τόν τε
[4, 71]   κομίσαντες τὸ σῶμα τῆς γυναικὸς  ὡς   ἔστιν αἵματι πεφυρμένον εἰς τὴν
[4, 39]   ἡμέρας περιγένηται χρόνον· ἐπίστασαι δ´,  ὡς   εὔνουν ἐστὶν αὐτῷ τὸ δημοτικὸν
[4, 77]   δ´ ἀναγκάσας με μήθ´  ὡς   φύσις ἠξίου μήθ´ ὡς
[4, 60]   αὐτῷ τὸ τέρας. δ´  ὡς   ἤκουσε μικρὸν ἐπισχὼν χρόνον, Ἀκούσατ´,
[4, 85]   τοιαῦτ´ ἦν. ~Βασιλεὺς δὲ Ταρκύνιος  ὡς   ἤκουσε παρὰ τῶν ἀπὸ τῆς
[4, 70]   τούτῳ τοιαῦτ´ ἦν. ~Τότε δ´  ὡς   ἤκουσε τοῦ Οὐαλερίου τὰ συμβάντα
[4, 77]   ἣν περὶ ἐμοῦ πάντες εἴχετε  ὡς   ἠλιθίου, ψευδῆ γενομένην καὶ οὐχ
[4, 71]   ταύτην τύραννος μεγίστην οὖσαν  ὡς   ἠλιθίῳ καὶ οὔτ´ εἰσομένῳ τὴν
[4, 24]   κεφαλαῖς· ἐν οἷς ἐπόμπευόν τινες,  ὡς   ἦν παρὰ τῶν ἐπισταμένων ἀκούειν,
[4, 77]   ὡς φύσις ἠξίου μήθ´  ὡς   ἥρμοττέ μοι ζῆν, ἀλλ´ ὡς
[4, 27]   τοῦ Τεβέριος, ἣν ἀνδρείαν προσηγόρευσεν,  ὡς   καὶ νῦν ὑπὸ Ῥωμαίων καλεῖται·
[4, 85]   πρεσβύτερον ἀπέδειξε τῶν υἱῶν Σέξτον,  ὡς   καὶ πρότερον ἔφην· ἡλικίαν μὲν
[4, 32]   οὐκ ἐπιτρέψω σοι· παρεσκεύασμαι γὰρ  ὡς   καὶ τὰ δίκαια ἐρῶν καὶ
[4, 53]   τυράννου δυνατὴν ἀποφαίνοντες καὶ ῥᾳδίαν,  ὡς   καὶ τῶν ἐν τῇ πόλει
[4, 9]   αὑτοῦ γεγονότα τιμῶν καὶ φιλῶν,  ὡς   καὶ ὑμεῖς ἴστε, διετέλεσε, καὶ
[4, 26]   λόγον διεξῆλθε παρακλητικὸν ὁμονοίας, διδάσκων  ὡς   καλὸν μὲν χρῆμα πολλαὶ πόλεις
[4, 13]   τε καὶ κάλλους τῆς πόλεως,  ὡς   κατὰ τὴν ἐμὴν εἶχεν ἡλικίαν,
[4, 46]   τῆς ἡγεμονίας εὐθὺς ἐποιεῖτο λόγους  ὡς   κατὰ τὸ δίκαιον αὑτῷ προσηκούσης,
[4, 14]   ἔταξε παρεῖναί τε καὶ συνιερουργεῖν,  ὡς   κεχαρισμένης τοῖς ἥρωσι τῆς τῶν
[4, 48]   Ταρκύνιον ἐπαινέσαντες ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας  ὡς   κοινὸν εὐεργέτην τῶν πόλεων ἐπὶ
[4, 73]   ἐπιτρέπειν ἀνδράσι τὴν βασιλικὴν ἀρχήν,  ὡς   Λακεδαιμονίους πυνθάνομαι ποιεῖν ἐπὶ πολλὰς
[4, 34]   βέλτιστον αὐτῆς ἔτυχον ἐγὼ τρόπον,  ὡς   λέγεις, μήθ´ ὑπὸ τῶν μεσοβασιλέων
[4, 6]   εἰς Ῥώμην Ἄγκου Μαρκίου βασιλεύοντος,  ὡς   μὲν Γέλλιος ἱστορεῖ κατὰ τὸν
[4, 15]   δὲ καὶ τὴν χώραν ἅπασαν,  ὡς   μὲν Φάβιός φησιν, εἰς μοίρας
[4, 10]   εἰς τοὺς ἀπόρους, τῶν δ´,  ὡς   μέτριος καὶ δημοτικὸς πρὸς τοὺς
[4, 63]   στρατιωτῶν καὶ κατασκευασαμένων τὸ στρατόπεδον  ὡς   μηδὲν διαφέρειν πόλεως· Κιρκαίαν δὲ
[4, 67]   ὥστε μίαν ἁπάντων γενέσθαι φωνήν,  ὡς   μυριάκις αὐτοῖς κρεῖττον εἴη τεθνάναι
[4, 13]   πέντε προσθεὶς λόφοις, ὀρνιθευσάμενός τε  ὡς   νόμος ἦν καὶ τἆλλα τὰ
[4, 31]   νομίμοις τῆς ἐξουσίας ταύτης ἔτυχες,  ὡς   πάππος τε οὑμὸς καὶ
[4, 47]   τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν καὶ λαβών,  ὡς   σύλλογος διελύθη, παρακαλέσας τοὺς
[4, 46]   καὶ φιλάνθρωπον ἐλπίζειν καὶ νομίζειν,  ὡς   τῶν συγγενεστάτων τε καὶ
[4, 80]   ἄρξωμαι, πῶς παρέλαβεν; ἆρά γ´  ὡς   οἱ πρὸ αὐτοῦ γενόμενοι βασιλεῖς;
[4, 6]   αὐτὸς τῶν ὠδίνων ὅρος,  ὡς   οἱ ταῦτ´ ἐξητακότες γράφουσιν· οὗτος
[4, 80]   ἂν ὑγιαίνων ταῦτα φήσειεν, ὁρῶν  ὡς   οἰκτρῶς καὶ κακῶς ἅπαντες ὑπ´
[4, 62]   τοῦ ναοῦ, εἴτ´ ἐξ ἐπιβουλῆς,  ὡς   οἴονταί τινες, εἴτ´ ἀπὸ ταὐτομάτου,
[4, 24]   δυσχεραίνουσι καὶ προβέβληνται τὸ ἔθος,  ὡς   οὐ πρέπον ἡγεμονικῇ πόλει καὶ
[4, 46]   καὶ δεινὰς κατηγορίας τελευτῶν ἐδίδασκεν,  ὡς   οὐδὲ τὴν βασιλείαν εἶχε τὴν
[4, 50]   καὶ κατακλείσας εἰς τὸ τεῖχος,  ὡς   οὐκέτι προῄεσαν ἐκ τῆς πόλεως,
[4, 46]   παραχωρεῖν τῷ ἀνδρὶ τῆς ἀρχῆς,  ὡς   οὔτε κατὰ τὸ δίκαιον αὐτῷ
[4, 79]   τῶν φαρμακειῶν ἀμφοτέρων τὰς διαβολάς,  ὡς   οὐχ ὑφ´ ἑαυτοῦ γενομένων, ἠξίωσεν
[4, 69]   τὸν καθ´ ἡμέραν βίον ἐπιχορηγῶν,  ὡς   παῖδα ὀρφανὸν ἐπιτρόπων ἔτι δεόμενον
[4, 74]   τυραννίς· ἀλλ´ εἰς ἐνιαύσιον χρόνον,  ὡς   παρ´ Ἀθηναίοις γίνεται, τὸ κράτος
[4, 30]   γαμβρῷ πολεμεῖν ἀναγκασθήσεται καὶ τιμωρίας  ὡς   παρ´ ἐχθρῶν λαμβάνειν, πολλάκις μετὰ
[4, 36]   καὶ φιλάνθρωπος ἅπασι τοῖς πολίταις  ὡς   πατὴρ πρᾷος υἱοῖς αὐτοῦ χρώμενος;
[4, 62]   καταμηνυθέντα ὑφ´ ἑνὸς τῶν δημοσίων,  ὡς   πατροκτόνον εἰς ἀσκὸν ἐνράψας βόειον
[4, 45]   Λατίνων συνεδρεύειν, ἡμέραν τινὰ ὁρίσας,  ὡς   περὶ κοινῶν καὶ μεγάλων πραγμάτων
[4, 23]   ἀξιούσῃ οὐδενὸς οὕτω δεῖ πράγματος  ὡς   πολυανθρωπίας, ἵνα διαρκέσῃ πρὸς πάντας
[4, 47]   θυγατέρα με ᾐτεῖτο, μηδὲ νῦν  ὡς   πονηροῦ κατηγορεῖν. καὶ περὶ μὲν
[4, 14]   τὰς τρεῖς φυλὰς τὰς γενικὰς  ὡς   πρότερον, ἀλλὰ κατὰ τὰς τέτταρας
[4, 43]   καὶ οὐδὲν ὑπὸ τῶν πατρικίων  ὡς   πρότερον ἐβλάπτοντο περὶ τὰ συμβόλαια,
[4, 27]   ὀργῆς μνησικάκου πολιτεύεσθαί τ´ ἀποδοὺς  ὡς   πρότερον καὶ τὰ ἴδια καρποῦσθαι,
[4, 71]   γενήσονται οὔτε δωρεαῖς ἔτι κατεχόμενοι  ὡς   πρότερον οὔτε τὰς ὕβρεις τῶν
[4, 24]   νόμον ἐν αἰτίαις σχῇ τις,  ὡς   ῥιπτοῦντας εἰκῆ τὰ καλά. ἐτύγχανον
[4, 64]   θυγάτηρ ἀνδρὸς ἐπιφανοῦς, ἐξένιζεν αὐτὸν  ὡς   συγγενῆ τοῦ ἀνδρὸς πολλῇ προθυμίᾳ
[4, 16]   καὶ μεγίστων Ῥωμαίοις ἀγαθῶν αἴτιον,  ὡς   τὰ ἔργα ἐδήλωσε. τὸ δὲ
[4, 23]   τοῦ μὴ προχείρως τινὰς ἐλευθεροῦν,  ὡς   τὰ μέγιστα τῶν ἐν ἀνθρώποις
[4, 62]   οὔθ´ ὅσιον κτῆμα οὔθ´ ἱερὸν  ὡς   τὰ Σιβύλλεια θέσφατα. χρῶνται δ´
[4, 77]   ὡς ἥρμοττέ μοι ζῆν, ἀλλ´  ὡς   Ταρκυνίῳ τ´ ἦν βουλομένῳ κἀμοὶ
[4, 70]   οἷς αὐτὴν κλαύσετε, νυνὶ δ´  ὡς   τιμωρήσομεν αὐτῇ, σκοπῶμεν· τοῦτο γὰρ
[4, 75]   βουλῇ φέρειν εἰς τὸν δῆμον,  ὡς   τοῖς προγόνοις ἡμῶν ποιεῖν ἔθος
[4, 80]   βίᾳ καὶ πονηρῶν ἀνθρώπων συνωμοσίαις,  ὡς   τυράννοις ἔθος, ἀκόντων ὑμῶν καὶ
[4, 40]   ἐκκομίζει τὸ σῶμα τῆς πόλεως,  ὡς   τῶν ἐπιτυχόντων τινός· καὶ πολλὰ
[4, 28]   ἀδελφῆς ἄνδρα μεταπέμπεταί τ´ αὐτὸν  ὡς   ὑπὲρ ἀναγκαίου πράγματος διαλεξομένη, ~καὶ
[4, 5]   τότε τὸν Τύλλιον αὐτοῖς συνίστησιν  ὡς   ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἐπίτροπον ἁπάντων
[4, 64]   εἶχε τοῖς Ταρκυνίου παισὶν ἡλικίαν,  ὡς   Φάβιός τε καὶ οἱ λοιποὶ
[4, 85]   ἐλαύνων τοὺς ἵππους ἀπὸ ῥυτῆρος,  ὡς   φθάσων τὴν ἀπόστασιν. εὑρὼν δὲ
[4, 38]   πρὸς τὸν Τύλλιον, ἵνα πιστεύσας  ὡς   φίλῳ γεγονότι ἧττον αὐτὸν φυλάττοιτο,
[4, 26]   ἀλληλοφθορίαν. ταῦτα διεξελθὼν ἐδίδασκεν αὐτούς,  ὡς   χρὴ Λατίνους μὲν τῶν προσοίκων
[4, 33]   καὶ οὐκ ἂν ἐπιχειρήσειας εἰπεῖν,  ὡς   ψεύδομαί τι τούτων. ~Περὶ δὲ
[4, 7]   αὐτὸς ἐν τοῖς πράγμασιν ἐξεταζόμενος,  ὥς   φασι, παρὰ τὰς κοινὰς ἁπάντων
[4, 13]   κατασκευὴ τῆς πόλεως οὐκ ἐῶντος,  ὥς   φασι, τοῦ δαιμονίου, ἀλλ´ ἔστιν
[4, 21]   τῶν πολιτικῶν μοῖραν εὐλογίστως καὶ  πρᾴως   φέρειν τὴν ἐν τούτοις ἐλάττωσιν,
[4, 47]   ταῦτα δ´ οὐκ εἰκάζων, ἀλλ´  ἀκριβῶς   ἐπιστάμενος λέγω μηνύσεώς μοι γενομένης
[4, 81]   τὰς καταράτους αὐτῶν φύσεις, ἀλλ´  ἀκριβῶς   μάθητε, οἵους σκύλακας ὑμῖν
[4, 60]   ἀφηγήσησθε αὐτῷ τὸ τέρας, οὐκ  ἀκριβῶς   μανθάνειν φήσας τι λέγετε
[4, 77]   γάρ τισιν ὑμῶν, μᾶλλον δ´  ἀκριβῶς   οἶδ´ ὅτι πολλοῖς τεταράχθαι δόξω
[4, 56]   ὑπὲρ αὑτοῦ λόγον διαθέμενος, ὅτι  καταπεφευγὼς   εἰς τὴν ἐκείνων πίστιν ἅμα
[4, 73]   τὴν αὐτὴν ἔχοντος ἰσχὺν ἑκατέρου·  αἰδώς   τ´ ἀλλήλων καὶ κώλυσις τοῦ
[4, 67]   τὴν οἰκίαν αὐτοῦ κακῶν οὐδὲν  εἰδὼς   καὶ σὺν αὐτῷ Λεύκιος Ἰούνιος,
[4, 55]   παρεσκεύασε γὰρ πατὴρ αὐτῷ  προειδὼς   εἰς οὓς παρέσται τόπους, τήν
[4, 4]   τ´ ἰδίων καὶ τῶν κοινῶν,  ἕως   αὐτὸς ἐκ τῶν τραυμάτων ὑγιὴς
[4, 5]   ἰδίων καὶ τῶν κοινῶν ἀποδεικνύμενον,  ἕως   αὐτὸς ῥαΐσῃ. μὲν οὖν
[4, 2]   ὅλην αὐτοῦ καταλάμπουσα τὴν κεφαλήν,  ἕως   μήτηρ προσδραμοῦσα διανέστησεν αὐτὸν
[4, 28]   εἰς τὸν πενθερόν, ἀλλὰ περιμένειν,  ἕως   φύσις αὐτὸν ἐκ τοῦ
[4, 79]   τὴν τελευτὴν ἔμελλεν ὀλίγον ἀναμείνας,  ἕως   κατὰ φύσιν αὐτοῖς παραγένηται
[4, 68]   ἅπαντα τὸν ἐξ ἐκείνου χρόνον,  ἕως   {οὗ} τὸν ἐπιτήδειον ἔδοξε καιρὸν
[4, 67]   ἐνέγκασα διὰ τῶν στέρνων πληγὴν  ἕως   τῆς καρδίας ὠθεῖ {τὸ ξίφος.
[4, 22]   πεδίον Ἄρει. τοῦτον τὸν καθαρμὸν  ἕως   τῶν κατ´ ἐμὲ χρόνων Ῥωμαῖοι
[4, 53]   τῶν τειχῶν καὶ πολλοὺς καταβαλόντες  ἀδεῶς   τὴν χώραν ἐπόρθουν, πολλάκις δ´
[4, 36]   μετὰ τούτου συνεστηκότες ἐπ´ ἐμοί·  ἡδέως   δ´ ἂν πυθοίμην παρ´ αὐτῶν,
[4, 23]   τῆς ἐλευθερίας ἄξιοι κριθέντες εὐδαίμονος  εὐθέως   καὶ μεγάλης ἔσονται πολῖται πόλεως,
[4, 44]   δὴ τὰ ἔργα τριβόμενος  λεὼς   οὐδεμίαν ἀνάπαυσιν ἐλάμβανεν· ὥσθ´ οἱ
[4, 4]   ἐχθρῶν ἰσχυρόν ἐστι ζῆν τοῦ  βασιλέως   ἀγγελλομένου, παραλαβὼν σὺ τάς τε
[4, 2]   μήτηρ αὐτοῦ καὶ τοῦ  βασιλέως   γυνὴ πορευόμεναι διὰ τῆς παστάδος
[4, 3]   στεφάνοις αὖθις ἀριστείοις ὑπὸ τοῦ  βασιλέως   ἐκοσμεῖτο. ἔτη δὲ γεγονὼς εἴκοσι
[4, 5]   αὐτοῖς συνίστησιν ὡς ὑπὸ τοῦ  βασιλέως   ἐπίτροπον ἁπάντων τῶν τ´ ἰδίων
[4, 4]   τῶν ἀγαθῶν τοῦ τετελευτηκότος  βασιλέως   ἦν γυνὴ γαμβρῷ τε συλλαμβάνουσα
[4, 4]   πρῶτον μὲν κρυπτώμεθα τὸν τοῦ  βασιλέως   θάνατον καὶ πρὸς ἅπαντας ἐξενεχθῆναι
[4, 40]   Ταρκυνίου θυγάτηρ οὖσα τοῦ προτέρου  βασιλέως,   νυκτὸς ἐκκομίζει τὸ σῶμα τῆς
[4, 7]   γόνῳ μὲν ἦσαν υἱωνοὶ τοῦ  βασιλέως   οἱ παῖδες, ποιήσει δ´ υἱοί,
[4, 6]   πρὸς Λατίνους πόλεμον ὑπὸ τοῦ  βασιλέως   πέμπεται, ὡς ἀμφότεροι λέγουσιν οἱ
[4, 10]   τῷ δήμῳ ποιήσωσι τὴν τοῦ  βασιλέως   προαίρεσιν, ἅπασαι τὸν Τύλλιον ψηφοφορήσουσιν
[4, 68]   μήτηρ δὲ Ταρκυνία τοῦ προτέρου  βασιλέως   Ταρκυνίου θυγάτηρ· αὐτὸς δὲ τροφῆς
[4, 27]   γραφείσαις πρὸς αὐτὰς συνθήκαις ὑπὸ  βασιλέως   Ταρκυνίου· τρεῖς δ´ ἐξ αὐτῶν
[4, 26]   Πολιτικαὶ μὲν δὴ πράξεις τοῦ  βασιλέως   τούτου σὺν ἄλλαις πολλαῖς ἐλάττοσί
[4, 85]   ἀριθμόν, ἐπὶ δὲ τοῦ τελευταίου  βασιλέως   τυραννὶς γενομένη, διὰ ταύτας τὰς
[4, 85]   λαβόντες οἱ καταλειφθέντες ὑπὸ τοῦ  βασιλέως   ὕπαρχοι Τῖτος Ἑρμίνιος καὶ Μάρκος
[4, 85]   ἤκουσε παρὰ τῶν ἀπὸ τῆς  πόλεως   ἀγγέλων, οἷς ἐξεγένετο πρώτοις πρὶν
[4, 50]   τήν τ´ ἄλλην κτῆσιν τῆς  πόλεως   ἄγειν καὶ φέρειν, εἴ τις
[4, 3]   τῶν πολεμίων ἱππεῖς καὶ μέχρι  πόλεως   Ἀντέμνης ἐλάσας τἀριστεῖα καὶ ἐκ
[4, 24]   τοὺς δυσεκκαθάρτους σπίλους ἐκ τῆς  πόλεως   ἀποβλέποντες οἱ πολλοὶ δυσχεραίνουσι καὶ
[4, 58]   περὶ μέσον νυκτὸς ἀγχοῦ τῆς  πόλεως   γενόμενος ἀνοιχθεισῶν τῶν πυλῶν ὑπὸ
[4, 16]   νεωτέρων, οὓς ἔδει προπολεμεῖν τῆς  πόλεως,   δέκα δὲ πρεσβυτέρων, οἷς ἀπέδωκε
[4, 8]   καὶ τὰ κοινὰ πράγματα τῆς  πόλεως   διὰ φυλακῆς τε καὶ φροντίδος
[4, 3]   ἀλλὰ καὶ τὰ κοινὰ τῆς  πόλεως   διοικεῖν ἀξιῶν. ἐν οἷς ἅπασιν
[4, 56]   τι δεινὸν ἀπαίρειν ἐκ τῆς  πόλεως   ἐβούλετο δακρύων ἅμα καὶ τὴν
[4, 50]   κατὰ κράτος. γενόμενος δὲ τῆς  πόλεως   ἐγκρατὴς τοὺς μὲν ἐν τοῖς
[4, 31]   τῆς θυγατρὸς καὶ τὰ τῆς  πόλεως   ἐγχειρίσαι πράγματα· ταύτην γέ τοι
[4, 49]   ὑψηλόν, τῆς Ἀλβανῶν ὑπέρκειται  πόλεως,   ἐν πανηγύρεις τ´ ἀνὰ
[4, 29]   ἐκ Τυρρηνῶν ταύτης βασιλεῦσαι τῆς  πόλεως   ἐξεγένετο δι´ ἀρετήν· οὗ σὺ
[4, 9]   κατὰ νοῦν, καὶ ἐκ τῆς  πόλεως   ἐξελαθησομένους. ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τούτων
[4, 82]   Λουκρητίου θυγάτηρ, ὃν ἀπέδειξε τῆς  πόλεως   ἔπαρχον τύραννος ἐξιὼν ἐπὶ
[4, 4]   τὸν πάππον αὐτῶν τὰ τῆς  πόλεως   ἔσται πράγματα, τὸν οἴκτιστον ἀπολοῦνται
[4, 24]   ἀκάθαρτον φῦλον ἐκβαλοῦσιν ἐκ τῆς  πόλεως   εὐπρεπὲς ὄνομα τῷ πράγματι τιθέντες,
[4, 13]   τὸ Ἰσκυλῖνον, ὧν ἑκάτερος ἀξιολόγου  πόλεως   ἔχει μέγεθος, καὶ διένειμεν αὐτοὺς
[4, 23]   εὐθέως καὶ μεγάλης ἔσονται πολῖται  πόλεως,   καὶ ταῦθ´ ἕξουσιν ἀμφότερα παρὰ
[4, 8]   ἐκείνων ἑλέσθαι τὸν ἄρξοντα τῆς  πόλεως   κατὰ νόμους. ταῦτα διανοουμένων αὐτῶν
[4, 63]   τὸ στρατόπεδον ὡς μηδὲν διαφέρειν  πόλεως·   Κιρκαίαν δὲ κατὰ λογισμόν, ὅτι
[4, 73]   πραγμάτων, βραχύς, ἐν μεθαρμόσασθαι  πόλεως   κόσμον οὐ ῥᾴδιον, τε
[4, 65]   ἧς πατήρ μοι ἔδωκε  πόλεως,   μετὰ δὲ τὴν ἐκείνου τελευτὴν
[4, 23]   ἅπασι τοῖς ξένοις ἐπιτρέποντας τῆς  πόλεως   μετέχειν καὶ μὴ διακρίνοντας αὐτῶν
[4, 27]   ἐψηφίσαντο. καὶ παρῆσαν ἀπὸ πάσης  πόλεως   οἱ προχειρισθέντες σὺν ἱκετηρίαις ἐπιτρέποντες
[4, 24]   μὲν ἂν εὕρωσιν ἀξίους τῆς  πόλεως   ὄντας, εἰς φυλὰς καταγράψουσι καὶ
[4, 13]   οὐκέτι προῆλθεν κατασκευὴ τῆς  πόλεως   οὐκ ἐῶντος, ὥς φασι, τοῦ
[4, 85]   ἡγεῖσθαι τὰ κριθέντα ὑπὸ τῆς  πόλεως,   οὐκέτι προσδέχονται παραγενηθέντα τὸν Ταρκύνιον.
[4, 58]   οὐδένα Γαβίων οὔτ´ ἐξήλασε τῆς  πόλεως   οὔτ´ εἰς ἀτιμίαν χρημάτων
[4, 24]   καὶ τὰ καλὰ τῆς Ῥωμαίων  πόλεως   οὕτως ἄτιμα καὶ ῥυπαρὰ γέγονεν,
[4, 50]   ὡς οὐκέτι προῄεσαν ἐκ τῆς  πόλεως,   παραστρατοπεδεύσας αὐτοῖς ἀπετάφρευέ τε καὶ
[4, 34]   μεθίεμαι. ὅτε τὴν ἐπιμέλειαν τῆς  πόλεως   παρέλαβον, αἰσθόμενος ἐπιβουλάς τινας κατ´
[4, 22]   τὸ μέγιστον τῶν πρὸ τῆς  πόλεως   πεδίων ἔχοντας τὰ ὅπλα καὶ
[4, 70]   καὶ τοὺς παῖδας ἐκ τῆς  πόλεως,   πολλὰ καὶ ἐπαγωγὰ εἰς τοῦτο
[4, 63]   τῆς τ´ ἀρχῆς καὶ τῆς  πόλεως,   προθεσπίσαντος αὐτῷ τοῦ δαιμονίου τὴν
[4, 37]   ἄρχειν, ἐκείνῳ παραδοῦναι τὴν τῆς  πόλεως   προστασίαν· αὐτὸς δὲ τῆς ἀρχῆς
[4, 26]   Λατίνων ἔχειν προστασίαν μεγέθει τε  πόλεως   προὔχοντας καὶ πραγμάτων ὄγκῳ καὶ
[4, 26]   τοὺς κρατίστους ἄνδρας ἐξ ἑκάστης  πόλεως   συνεκάλει περὶ μεγάλων καὶ κοινῶν
[4, 54]   ταῦτ´ ἐνεργὸς ἦν καὶ τῆς  πόλεως   τὰ πρὸς τοὺς Γαβίους φέροντα
[4, 82]   εὐχόμεθα, μεθεστηκότος μὲν ἐκ τῆς  πόλεως   Ταρκυνίου, ἡγουμένων δὲ τῆς ἐπιχειρήσεως
[4, 75]   τοῖς παισὶ καὶ τῇ γυναικὶ  πόλεώς   τε καὶ χώρας τῆς Ῥωμαίων
[4, 39]   εὔξατο ἐπὶ τῷ συμφέροντι τῆς  πόλεως   τῆς Ῥωμαίων τὴν ἀρχὴν αὐτὸν
[4, 13]   τελευταῖος ηὔξησε τὸν περίβολον τῆς  πόλεως   τοὺς δύο τοῖς πέντε προσθεὶς
[4, 13]   χώρᾳ καὶ εἰς ἄπειρον ἐκμηκυνομένης  πόλεως   ὑπόληψιν τοῖς θεωμένοις παρέχεται. εἰ
[4, 55]   μετὰ ταῦτα τῶν ἐκ τῆς  πόλεως   φεύγειν τὴν τυραννίδα σκηπτόμενοι, καὶ
[4, 15]   ἐν τίνι κατοικοῦσιν ἕκαστοι τῆς  πόλεως   φυλῇ πάγῳ τῆς χώρας
[4, 58]   δίχα πόνου κύριος ἐγεγόνει τῆς  πόλεως.   ὡς δ´ ἐγνώσθη τὸ πάθος
[4, 13]   μεγέθους τε καὶ κάλλους τῆς  πόλεως,   ὡς κατὰ τὴν ἐμὴν εἶχεν
[4, 40]   νυκτὸς ἐκκομίζει τὸ σῶμα τῆς  πόλεως,   ὡς τῶν ἐπιτυχόντων τινός· καὶ
[4, 3]   μάλιστα τῆς συμμαχικῆς στρατηγὸς ἀπεδείχθη  δυνάμεως,   ἣν Λατῖνοι ἔπεμψαν, καὶ συγκατεκτήσατο
[4, 40]   καὶ ἔτι νῦν μὲν  νεὼς   καὶ τὰ ἐν αὐτῷ πάντα,
[4, 17]   σαυνία καὶ σφενδόνας ἔχοντας ἔξω  τάξεως   συστρατεύεσθαι. τέτταρας δὲ λόχους οὐδὲν
[4, 52]   προὔτεινον γὰρ αὐτὰς οἱ Ῥωμαῖοι  καταπλήξεως   τῶν πολεμίων ἕνεκα· μαθόντες, ὅτι
[4, 0]   ~ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ  ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ   ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΛΟΓΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ. ~Βασιλεὺς
[4, 62]   αὐτοῖς, ὅταν βουλὴ ψηφίσηται,  στάσεως   καταλαβούσης τὴν πόλιν δυστυχίας
[4, 63]   οἵτινες δ´ ἦσαν οἱ τῆς  ἐπαναστάσεως   ἄρξαντες καὶ δι´ οἵων τρόπων
[4, 27]   παρέξειν νομίζουσαι. ἤρξαντο δὲ τῆς  ἀποστάσεως   οἱ καλούμενοι Οὐιεντανοὶ καὶ τοῖς
[4, 24]   ἀποικίαν. ταῦτα μὲν οὖν τῆς  ὑποθέσεως   ἀπαιτούσης ἀναγκαῖόν τε καὶ δίκαιον
[4, 72]   τε καὶ ὡς ἀπὸ καλῆς  ὑποθέσεως   ἀρξάμενον καὶ νομίμου τὰ λοιπὰ
[4, 2]   ἀναγραφαῖς καὶ ἕτερος ὑπὲρ τῆς  γενέσεως   αὐτοῦ λόγος ἐπὶ τὸ μυθῶδες
[4, 40]   οὗ καὶ περὶ τῆς  γενέσεως   αὐτοῦ μυθικὴ καὶ ἄπιστος ὑπόληψις,
[4, 83]   πόλις θεοφιλεστάτη πόλεων, ἐν  γενέσεώς   τε καὶ τροφῆς ἐτύχομεν, ἀμυνοῦμεν
[4, 73]   ~Χαλεπῆς δὲ καὶ δυσκρίτου τῆς  αἱρέσεως   ἅπασι φαινομένης διὰ τὰς παρακολουθούσας
[4, 20]   μὴ γένοιντο ἐπὶ τῆς αὐτῆς  προαιρέσεως   ἅπαντες οὗτοι, τότε τοὺς ἀπὸ
[4, 12]   δῆμος ἅπας ἐπὶ τῆς αὐτῆς  προαιρέσεως   ἐγεγόνει. τοῦτο καταμαθὼν Τύλλιος
[4, 82]   πολλῶν ἐπαίνων ἀξία τῆς εὐγενοῦς  προαιρέσεως,   οἴχῃ καὶ ἀπόλωλας οὐχ ὑπομείνασα
[4, 61]   χωρίον ποιουμένου τὰς ὑπὲρ τῆς  εὑρέσεως   ἐρωτήσεις οὐδὲν ἐπιταραττόμενοι τὴν γνώμην
[4, 24]   τοῦτο γέγονα τὸ μέρος τῆς  διηγήσεως,   ἀναγκαῖον εἶναί μοι δοκεῖ διελθεῖν,
[4, 21]   τῶν λόχων καταλυθέντων, ἀλλὰ τῆς  κλήσεως   αὐτῶν οὐκέτι τὴν ἀρχαίαν ἀκρίβειαν
[4, 20]   εἰ δὲ μέχρι τῆς πέμπτης  κλήσεως   μὴ τύχοι τοῦτο γενόμενον, ἀλλ´
[4, 20]   μὲν γὰρ ἐπὶ τῆς πρώτης  κλήσεως   τέλος ἐλάμβανεν, ὀλίγα δὲ μέχρι
[4, 19]   ἐνενηκοντατρεῖς λόχους, τὸ ἐκ τῆς  τιμήσεως   ἐπιβάλλον ἑκάστῳ διάφορον ἅπαντας ἐκέλευεν
[4, 31]   παρεγενόμην τοῦ σώματος καὶ τῆς  φρονήσεως   ἀκμὴν τριάκοντα γεγονὼς ἔτη, μετὰ
[4, 22]   ἀποδέουσαι. ἐποιήσατο δὲ καὶ τῆς  αὐξήσεως   τοῦ πολιτικοῦ συντάγματος οὐ μικρὰν
[4, 32]   καὶ τίνα πρόφασιν εὐπρεπῆ τῆς  ἀποστερήσεως   σκηπτόμενος; πότερον οὐχ ἡγούμενος ἐξ
[4, 71]   εὐθὺς ἐζήτουν, τίς τῆς  ἐπιχειρήσεως   ἔσται τρόπος. καὶ Βροῦτος
[4, 82]   πόλεως Ταρκυνίου, ἡγουμένων δὲ τῆς  ἐπιχειρήσεως   τῶν πατρικίων, οὐδενὸς δ´ ἡμῖν
[4, 40]   εἰκὼν αὐτοῦ κειμένη ξυλίνη κατάχρυσος  ἐμπρήσεως   γενομένης καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων
[4, 27]   πρὸς ἐκεῖνον μήθ´ ὑπὲρ ἡγεμονίας  παραχωρήσεως   μήτε περὶ φιλίας καὶ συμμαχίας
[4, 37]   ἑτέρῳ διδόναι. κραυγῆς δὲ καὶ  ἀγανακτήσεως   ἐξ ἁπάντων ἐπὶ τούτῳ γενομένης
[4, 45]   γένος εἰς Τηλέγονον τὸν ἐξ  Ὀδυσσέως   καὶ Κίρκης, κατῴκει δ´ ἐν
[4, 50]   οὔτ´ ἐπικουρίαν οὐδεμίαν προσλαβόντες οὐδ´  ἀναπαύσεως   τυγχάνοντες, ἀλλὰ καὶ μεθ´ ἡμέραν
[4, 48]   προέδρους ἐπὶ τὴν ἔρευναν τῆς  καταλύσεως   ἐκάλει καὶ δυεῖν γενέσθαι θάτερον
[4, 43]   ἀπορρήτους μετ´ ἀλλήλων ποιῶνται περὶ  καταλύσεως   τῆς ἀρχῆς. ἦσαν δ´ αὐτῷ
[4, 8]   διελέγοντο πρὸς ἀλλήλους περὶ τῆς  καταλύσεως   τῆς παρανόμου ἀρχῆς, καὶ ἐδόκει
[4, 55]   πρὸς τὸν πατέρα περὶ τῆς  καταλύσεως   τοῦ πολέμου· μαστιγωθεὶς δ´ ὑπ´
[4, 67]   ἐπειδὴ τοῦτον ἀποφαίνουσι Ῥωμαῖοι τῆς  καταλύσεως   τῶν τυράννων αἰτιώτατον γενέσθαι, τίς
[4, 47]   εἰκάζων, ἀλλ´ ἀκριβῶς ἐπιστάμενος λέγω  μηνύσεώς   μοι γενομένης ἐν τῇ παρελθούσῃ
[4, 82]   μέν, Λουκρητία, γυναικείας τυχοῦσα  φύσεως   ἀνδρὸς εὐγενοῦς φρόνημα ἔσχες, ἡμεῖς
[4, 29]   τὰς ἀνθρωπίνας μελλήσεις, τῆς  φύσεως   ἡμῶν τὰς καθ´ ἡλικίαν ἑκάστῳ
[4, 4]   ἐξεθεραπεύθησαν ὑπ´ αὐτοῦ ταῖς εὐεργεσίαις.  ~Φύσεώς   τε δὴ μετειληφὼς ἀποχρώντως κατεσκευασμένης
[4, 57]   ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας σὺν ἐκείνῳ,  τέως   ἂν οἱ πεμφθέντες ἔλθωσι, μένειν.
[4, 14]   τὴν πόλιν εἶναι, τρίφυλον οὖσαν  τέως·   καὶ τοὺς ἀνθρώπους ἔταξε τοὺς
[4, 50]   τείχεσι συνεχεῖς. οἱ δ´ ἔνδον  τέως   μὲν ἀπεμάχοντο καὶ πολὺν ἀντέσχον
[4, 66]   γονάτων αὐτοῦ λαβομένη καὶ περιπεσοῦσα  τέως   μὲν ἔκλαιε φωνὴν οὐδεμίαν προϊεμένη,
[4, 42]   Τυλλίου καταλεγέντων, διάφοροι τοῖς δημοτικοῖς  τέως   ὄντες καὶ τὴν μεταβολὴν τῆς
[4, 46]   τῶν ἀλλοτρίων φείσεται· παρῄνει τε  τέως   οὔπω τὸν χαλινὸν εἰλήφασι {τῆς
[4, 61]   ἀπόκρισιν, ὥσπερ αὐτοῖς τοῦ  μάντεως   ὑπέθετο υἱός, τὴν Ῥώμην καὶ
[4, 10]   πολλοῦ πρὸς τὸ παράδοξον τῆς  ὄψεως   ἐκκλησίαν συγκαλέσας προῆλθεν ἐπὶ τὸ
[4, 39]   παθών τι πρὸς τὸ τῆς  ὄψεως   ἐλεεινὸν ἐπέστη καὶ πρὸς τὴν
[4, 25]   καὶ οὐκ ἄξια σπουδῆς ἡγησάμενος  ὄψεώς   τ´ ἀπάτας, οὐκ ἀληθεῖς βίου
[4, 30]   παρόντων μαθεῖν παρ´ αὐτοῦ, τί  πεπονθὼς   ἰδίᾳ κακὸν τί τὴν
[4, 83]   συναγωνιουμένους, ἡμῖν δὲ πολεμήσοντας, οὐκ  ὀρθῶς   δεδοίκασι. βαρεῖα γὰρ κἀκείνοις
[4, 39]   ᾤχετο· Ταρκύνιος δὲ καὶ ταῦτ´  ὀρθῶς   δόξας τὴν ἀνοσιωτάτην γυναῖκα ὑποτίθεσθαι
[4, 71]   Οὐαλέριος, Τὰ μὲν ἄλλα, ἔφησεν,  ὀρθῶς   ἐπιλογίζεσθαί μοι δοκεῖς, Ἰούνιε· περὶ
[4, 31]   πατέρων παραλαβόντες εἰς ἄνδρας ἐλθοῦσιν  ὀρθῶς   καὶ δικαίως τὰς πατρῴας καὶ
[4, 19]   τῆς τούτων φυλακῆς ἅπαντες κακοπαθοῦσιν·  ὀρθῶς   οὖν ἔχειν ᾤετο τοὺς μὲν
[4, 6]   ὄγδοον. ἔστω δὴ κατὰ τοῦτον  ἐληλυθὼς   τὸν ἐνιαυτόν, καθ´ ὃν γράφει
[4, 39]   σοι, Ταρκύνιε, κατὰ τὸ δέον·  βεβαίως   δὲ τὴν βασιλείαν ἔχειν Τυλλίου
[4, 8]   τὴν ἑταιρίαν τῶν Μαρκίων ἐξελάσας  βεβαίως   ἤδη τῆς ἀρχῆς ἐνόμιζε κρατεῖν,
[4, 40]   γένηται τοῦ δημοτικοῦ, πρὶν  βεβαίως   κρατύνασθαι τὴν ἀρχήν, οὐκ εἴασε
[4, 35]   οὐκ ἐπίστευες τῷ λόγῳ, οὐ  δικαίως   δ´ ἄρχεσθαι τὴν πόλιν ἐνόμιζες
[4, 37]   αὐτὸν αἰτιᾶται τὴν βασιλείαν οὐ  δικαίως   κατέχειν ἑαυτῷ προσήκουσαν· καταλιπεῖν γὰρ
[4, 36]   τινὰ περὶ σῶμα ἐλεύθερον ἀκολασίαν;  δικαίως   μέντ´ ἄν, εἴ τί μοι
[4, 31]   εἰς ἄνδρας ἐλθοῦσιν ὀρθῶς καὶ  δικαίως   τὰς πατρῴας καὶ προγονικὰς ἀπέδωκαν
[4, 64]   μάλιστα τῶν ἐν Ἰταλίᾳ πόλεων.  γενναίως   δὲ τῶν Ἀρδεατῶν ἀπομαχομένων καὶ
[4, 35]   δεδωκότων, ὅτι τἀλλότρια ἐχαρίσαντό μοι·  ῥᾳδίως   γὰρ ἂν ἔπεισας αὐτούς, εἴ
[4, 83]   καὶ ἄδειαν ὧν ἥμαρτον ψηφιζόμενοι  ῥᾳδίως   πείσομεν. ὥστε θαρροῦντες, δημόται,
[4, 30]   ἤχθετο μὲν καὶ περὶ ἑαυτοῦ  δεδιώς,   εἴ τι πείσεται προκαταληφθείς· ἠγανάκτει
[4, 30]   συνάγοντες καὶ τῶν πατρικίων τοὺς  ἀλλοτρίως   ἔχοντας πρὸς τὸν βασιλέα καὶ
[4, 24]   ἀκούειν, ἐκ τῶν δεσμωτηρίων ἐξεληλυθότες  ἀρτίως   κακοῦργοι μυρίων ἄξια διαπεπραγμένοι θανάτων.
[4, 52]   ἑαυτούς. οὕτω δ´ αἰσχρῶς καὶ  κακῶς   ἀμφοτέρων τῶν στρατοπέδων ἀναρπασθέντων εἰς
[4, 80]   φήσειεν, ὁρῶν ὡς οἰκτρῶς καὶ  κακῶς   ἅπαντες ὑπ´ αὐτοῦ διατεθείμεθα; ~Τὰς
[4, 24]   μὲν ὑπὸ τῶν ἀρχαίων ἐπινοηθέντα,  κακῶς   δ´ ὑπὸ τῶν νῦν ἐπιτριβόμενα.
[4, 84]   φόβοις, οἱ μὲν ἐπὶ τῷ  κακῶς   δράσαι τὰ μισούμενα τῆς ἀσφαλείας
[4, 29]   ἀναγκάζει; ἀλλὰ καὶ ταῦτ´ ἀμφότερα  κακῶς   ἔχοντα αὐτῷ τυγχάνει καὶ οὐδὲ
[4, 38]   ὀλίγων, αἵματι πολλῷ ῥεόμενος καὶ  κακῶς   ὅλον ἑαυτὸν ἐκ τοῦ πτώματας
[4, 57]   σπουδαῖα πολιτευσάμενος καὶ στρατηγίας πολλὰς  τετελεκὼς   ἐπιφανέστατος ἁπάντων ἐγεγόνει· ἀπολογουμένου δὲ
[4, 61]   ἐποιήθη δ´ ἐπὶ κρηπῖδος ὑψηλῆς  βεβηκὼς   ὀκτάπλεθρος τὴν περίοδον, διακοσίων ποδῶν
[4, 27]   ὑπὸ Ῥωμαίων καλεῖται· ἡλικίας τε  προβεβηκὼς   ἐπὶ πολὺ καὶ τῆς κατὰ
[4, 4]   μὲν υἱὸς οὐ πρὸ πολλοῦ  τετελευτηκὼς   χρόνου, παιδία δ´ ἐξ ἐκείνου
[4, 4]   τῆς τύχης πολλὰς καὶ μεγάλας  ἐσχηκὼς   ἀφορμάς, ἐπειδὴ τελευτῆσαι συνέβη Ταρκύνιον
[4, 4]   ἡμῶν καὶ παιδευθεὶς καὶ πάντων  μετεσχηκὼς   ἀγαθῶν, ὅσων παρὰ μητρός τε
[4, 36]   ἄλλῃ τινὶ συμφορᾷ κεχρημένους  ἀδίκως;   τούτων μὲν τῶν τυραννικῶν
[4, 63]   ἔστι δὲ χερσονησοειδὴς σκόπελος ὑψηλὸς  ἐπιεικῶς   ἐπὶ τοῦ Τυρρηνικοῦ πελάγους κείμενος,
[4, 54]   πάντα τὸν ἄλλον περίβολον ἀσφαλὴς  ἐπιεικῶς   οὖσα καὶ δυσπρόσιτος. ἔμελλε δ´,
[4, 80]   τὴν δυναστείαν ὁπωσδήποτε λαβών, ἆρα  βασιλικῶς   αὐτῇ κέχρηται ζηλῶν τοὺς προτέρους
[4, 78]   ποτε λαβών, καλῶς αὐτῇ καὶ  βασιλικῶς   χρώμενον, ἀλλ´ ὑπερβεβληκότα πάντας ὕβρει
[4, 12]   καὶ διακατέχῃ τὰ πράγματα μηδένα  δεδοικώς.   ἔπειτ´ ἐγκέλευστοί τινες διειληφότες τὴν
[4, 18]   παρονομάσαντες· γὰρ ἡμεῖς ῥῆμα  προστακτικῶς   σχηματίσαντες ἐκφέρομεν, κάλει, τοῦτ´ ἐκεῖνοι
[4, 57]   πεμφθέντες ἔλθωσι, μένειν. ἔτυχε δὲ  διεφθαρκὼς   αὐτοῦ τῶν θεραπόντων τινὰς ἀργυρίῳ
[4, 7]   πολέμοις ἐξετάζεσθαι ἓξ καὶ ἐνενήκοντα  βεβιωκὼς   ἔτη. ἐκπεσών τε τῆς ἀρχῆς
[4, 48]   οἷα δὴ τὴν ἐπιβουλὴν οὐ  προεγνωκώς,   ἄσμενος τὴν ἐξέτασιν ἔφη δέχεσθαι
[4, 66]   ἀπῄει πονηρὰν καὶ ὀλέθριον ἐπιθυμίαν  ἐκπεπληρωκώς,   δὲ Λουκρητία δεινῶς φέρουσα
[4, 78]   κατέσχεν ὅπως δή ποτε λαβών,  καλῶς   αὐτῇ καὶ βασιλικῶς χρώμενον, ἀλλ´
[4, 65]   ἐμοὶ κυρία, τί δεῖ σε  καλῶς   ἐπισταμένην διδάσκειν; εἰ δ´ ἀντιπράττειν
[4, 36]   φανερόν, ὅτι καὶ ἄρχειν ἐπίσταμαι  καλῶς   καὶ ἄρχεσθαι δύναμαι σωφρόνως. ~Τοιαῦτα
[4, 24]   πολλὰ καὶ ἄλλα διαβαλεῖν ἔθη  καλῶς   μὲν ὑπὸ τῶν ἀρχαίων ἐπινοηθέντα,
[4, 80]   δέον, εἰ γοῦν ἔμελλεν ἕξειν  καλῶς,   μηδὲν τῶν ἐν ἔθει κατὰ
[4, 3]   ἱππεῦσι τεταγμένος οὕτως ἔδοξεν ἀγωνίσασθαι  καλῶς,   ὥστε περιβόητος εὐθὺ γενέσθαι καὶ
[4, 29]   τούτων διαχειρισθέντων συνέλθωμεν εἰς ταὐτό,  ἀσφαλῶς   ἤδη τὰ λοιπὰ βουλεύσομεν, ἐκποδῶν
[4, 5]   οὐσίας ἀναλαβὼν εἰς τὸ δημόσιον  ἀσφαλῶς   ἤδη τὴν Ταρκυνίου κατεῖχεν ἀρχήν.
[4, 62]   βύβλους δοῦσα καὶ φράσασα τηρεῖν  ἐπιμελῶς   ἐξ ἀνθρώπων ἠφανίσθη, Ταρκύνιος δὲ
[4, 27]   πόλεμον, ταῖς μὲν ἄλλαις πόλεσιν  ἁπλῶς   καὶ δίχα ὀργῆς μνησικάκου πολιτεύεσθαί
[4, 6]   αὐτοὶ τῆς πατρῴας ἀρχῆς ἀποστερούμενοι  φαύλως   καὶ ῥᾳθύμως τὸ ἀδίκημα ἤνεγκαν
[4, 6]   παῖδας. παντάπασι γὰρ ἀπερισκέπτως καὶ  ῥᾳθύμως   οἱ συγγραφεῖς περὶ αὐτῶν ταύτην
[4, 6]   πατρῴας ἀρχῆς ἀποστερούμενοι φαύλως καὶ  ῥᾳθύμως   τὸ ἀδίκημα ἤνεγκαν καὶ ταῦτ´
[4, 30]   ἦν, χρήμασιν ἐξωνούμενοι καὶ οὐδὲ  ἀφανῶς   ἕκαστα τούτων πράττοντες. ταῦτα δ´
[4, 33]   ἄλλοις αὐτοῦ συγγενέσιν ἐπιβουλεύειν ἐλέγοντο  ἀφανῶς·   καὶ πάντες τοῦθ´ οἱ προσήκοντες
[4, 55]   ἐπὶ τῷ σφετέρῳ συμφέροντι διαλύσεσθαι.  ἀσμένως   δὲ τῶν Γαβίων τὸν λόγον
[4, 66]   ἐπιθυμίαν ἐκπεπληρωκώς, δὲ Λουκρητία  δεινῶς   φέρουσα τὸ συμβεβηκὸς ὡς εἶχε
[4, 49]   {πελάνου γένος} ἑνὸς δὲ ταύρου  κοινῶς   ὑπὸ πασῶν θυομένου μέρος ἑκάστη
[4, 7]   τῶν Ταρκυνίων, ὑπὲρ ἑβδομήκοντα ἔτη  γεγονὼς   ἂν ἦν, ὅτε τὸν Τύλλιον
[4, 3]   τοῦ βασιλέως ἐκοσμεῖτο. ἔτη δὲ  γεγονὼς   εἴκοσι μάλιστα τῆς συμμαχικῆς στρατηγὸς
[4, 31]   καὶ τῆς φρονήσεως ἀκμὴν τριάκοντα  γεγονὼς   ἔτη, μετὰ τοῦ γάμου τῆς
[4, 6]   πλείω τῶν πέντε καὶ εἴκοσι  γεγονὼς   ἐτῶν, Ἄγκῳ δὲ βασιλεῖ κατὰ
[4, 7]   ἀναφαίνεται τῶν ἑκατὸν καὶ δέκα  γεγονὼς   ἐτῶν· τοῦτο δὲ τὸ μῆκος
[4, 6]   μὲν οὖν οὐκ ἂν ἐλάττω  γεγονὼς   ἦν ἐτῶν πέντε καὶ εἴκοσι
[4, 70]   ὥσπερ ζῶσαν ἔξω τοῦ φρονεῖν  γεγονὼς   ὑπὸ τοῦ κακοῦ. πολλὰ δ´
[4, 6]   γὰρ οὐκ ἂν εἴη χρόνῳ  παραγεγονώς,   εἴγε δὴ κατὰ τὸν ἔνατον
[4, 36]   ἐπίσταμαι καλῶς καὶ ἄρχεσθαι δύναμαι  σωφρόνως.   ~Τοιαῦτα διαλεχθεὶς καὶ εἰς πολλὴν
[4, 29]   μετὰ παρρησίας ἔξεστί μοι καὶ  ἀκινδύνως   ἅπαντα εἰπεῖν, ὅσα φρονῶ περὶ
[4, 56]   πυνθανομένῳ διὰ τοῦ πεμφθέντος ἀγγέλου,  πῶς   ἂν ἐγκρατέστατα τὴν ἀρχὴν κατάσχοι,
[4, 63]   Ταρκύνιος καὶ φυλαττόμενος, εἴ  πως   δύναιτο διακρούσασθαι τὴν μοῖραν, οὐκ
[4, 81]   τὰ ὑμέτερα πράγματα, δημόται,  πῶς   ἔχει; οὐκ ἀφῄρηται μὲν ὑμῶν
[4, 24]   ὄντες καὶ διὰ τί καὶ  πῶς   ἠλευθερώθησαν, ὥσπερ γε τοὺς τῶν
[4, 80]   οὐκ ἀξιῶ τὰ παραλειφθέντα συκοφαντεῖν.  πῶς   οὖν παρῆλθεν ἐπὶ τὴν δυναστείαν;
[4, 80]   ἡγεμονίαν, ἵν´ ἀπὸ ταύτης ἄρξωμαι,  πῶς   παρέλαβεν; ἆρά γ´ ὡς οἱ
[4, 10]   καθιστάμενος. ταῦτα δ´ αὐτοῦ πολιτευομένου  χαλεπῶς   ἔφερον οἱ πατρίκιοι καταλυομένην τὴν
[4, 8]   καθ´ ἡδονάς, ἀλλ´ ἠγανάκτουν καὶ  χαλεπῶς   ἔφερον οὐκ ἀξιοῦντες αὐτὸν ἑαυτῷ
[4, 78]   δυναστείαν κατασχόντα οὔτ´, ἐπειδὴ κατέσχεν  ὅπως   δή ποτε λαβών, καλῶς αὐτῇ
[4, 75]   τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας σύμβολα πραττέτωσαν,  ὅπως   ἐλευθέραν οἰκήσομεν τὴν πατρίδα καὶ
[4, 34]   ἐστιν, κατηγορεῖς μου, ἄκουσον,  ὅπως   τ´ αὐτῆς ἔτυχον, καὶ δι´
[4, 33]   ὑμῶν οἱ τῆς βασιλείας ἀντιποιούμενοι  φανερῶς   ἀπέκτειναν, ὑμῖν δὲ καὶ τοῖς
[4, 79]   καὶ πλεῖστα ὑμᾶς εὖ ποιήσαντα  φανερῶς   ἀποσφάξας καὶ οὔτ´ ἐκκομιδῆς οὔτε
[4, 10]   πολίτας μᾶλλον πείσαντα καὶ  φανερῶς   λαβόντα κατέχειν. ἀλλ´ οὐδὲν αὐτοῖς
[4, 4]   ἀθλίαις γυναιξίν· ἀλλὰ πάντας ἡμᾶς  φανερῶς   τε καὶ κρύφα πειράσονται διολέσαι.
[4, 42]   τῶν ἐπιφανῶν· πρώτους μὲν τοὺς  ἐχθρῶς   διακειμένους πρὸς αὐτόν, οἷς οὐκ
[4, 23]   πολλὴ φροντὶς ἔσται τοῦ μὴ  προχείρως   τινὰς ἐλευθεροῦν, ὡς τὰ μέγιστα
[4, 80]   ὑγιαίνων ταῦτα φήσειεν, ὁρῶν ὡς  οἰκτρῶς   καὶ κακῶς ἅπαντες ὑπ´ αὐτοῦ
[4, 11]   ἀντὶ παντὸς εἱλόμην ἀγαθοῦ, ζῆν  αἰσχρῶς   ἐν ἄλλοις τισί. παραλάβετε δὴ
[4, 52]   τραπόμενοι παρέδοσαν ἑαυτούς. οὕτω δ´  αἰσχρῶς   καὶ κακῶς ἀμφοτέρων τῶν στρατοπέδων
[4, 55]   καὶ οὔτε διαλύσασθαι τὸν πόλεμον  αἰσχρῶς   ὑπομένοντος οὔτ´ ἀντέχειν ἔτι δυναμένου,
[4, 77]   ἐμαυτοῦ πρῶτον ὀλίγα βούλομαι προειπεῖν·  ἴσως   γάρ τισιν ὑμῶν, μᾶλλον δ´
[4, 42]   ἄμφω τὰ ὀνόματα. ~Ἐπεὶ δ´  ἐγκρατῶς   ἤδη κατέχειν ὑπελάμβανε τὴν ἀρχήν,
[4, 49]   συνεστιῶνται καὶ κοινῶν ἱερῶν μεταλαμβάνωσιν.  ἀγαπητῶς   δὲ πάντων τὸ πρᾶγμα δεξαμένων
[4, 5]   γεγονέναι οὐ δυνηθεῖσιν ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον.  ἀγαπητῶς   δὲ τὸν λόγον ἁπάντων δεξαμένων
[4, 11]   πρὸς ἀρετὴν καὶ πρὸς εὐδοξίαν  ἀποχρώντως   καὶ οὐκ ἂν ἀξιώσαιμι τῆς
[4, 4]   εὐεργεσίαις. ~Φύσεώς τε δὴ μετειληφὼς  ἀποχρώντως   κατεσκευασμένης πρὸς ἡγεμονίαν οὗτος
[4, 6]   γράφοντα τοὺς παῖδας. παντάπασι γὰρ  ἀπερισκέπτως   καὶ ῥᾳθύμως οἱ συγγραφεῖς περὶ
[4, 21]   πολλοστὴν ἔχουσι τῶν πολιτικῶν μοῖραν  εὐλογίστως   καὶ πρᾴως φέρειν τὴν ἐν
[4, 24]   τὰ καλὰ τῆς Ῥωμαίων πόλεως  οὕτως   ἄτιμα καὶ ῥυπαρὰ γέγονεν, ὥσθ´
[4, 3]   ἐστράτευσεν, ἐν τοῖς ἱππεῦσι τεταγμένος  οὕτως   ἔδοξεν ἀγωνίσασθαι καλῶς, ὥστε περιβόητος
[4, 40]   τοὺς ἀπόρους· καὶ ἔχει τἀληθὲς  οὕτως.   ἐν γὰρ τοῖς πρότερον χρόνοις,
[4, 3]   ἐπιμελεῖσθαι τῶν κοινῶν Τύλλιον·  οὕτως   ἐξεθεραπεύθησαν ὑπ´ αὐτοῦ ταῖς εὐεργεσίαις.
[4, 6]   οὔτ´ ἂν μήτηρ αὐτῶν  οὕτως   ἦν ἀθλία καὶ θεοβλαβής, ὥστ´
[4, 28]   καὶ τῷ νεωτέρῳ τὴν νεωτέραν·  οὕτως   οἰόμενος αὐτὰς μάλιστα συνοίσεσθαι τοῖς
[4, 30]   ἔσται πεντεκαίδεκα πρὸς τοῖς ἑκατόν.  οὕτως   ὀλίγον ἐστὶν ἐν ταῖς ἱστορίαις
[4, 56]   πατέρα τήν τ´ ἐξουσίαν, ἣν  εἰληφὼς   ἦν, δηλώσοντα καὶ πευσόμενον, τί
[4, 65]   σώματα ὑμῶν ἅμα καὶ φήσω  κατειληφὼς   ἀσχημονοῦσάν σε μετὰ τοῦ δούλου
[4, 4]   ταῖς εὐεργεσίαις. ~Φύσεώς τε δὴ  μετειληφὼς   ἀποχρώντως κατεσκευασμένης πρὸς ἡγεμονίαν οὗτος
[4, 54]   καὶ λείαν αὐτῶν πολλὴν ἀπῆγον.  ~Συνεχῶς   δὲ τούτων γινομένων ἠναγκάζοντο ἀμφότεροι
[4, 55]   καὶ τοὺς ἀπολουμένους ὑπ´ αὐτοῦ  συνεχῶς   ἔπεμπεν, ἐπιλεγόμενος ἐκ τῶν πολιτῶν,
[4, 55]   ἔπραττεν τοῦ πατρὸς ἀποστάτης  συνεχῶς   ἐπὶ τὴν χώραν ἐξιὼν καὶ
[4, 52]   τε μακρός· ἔτη γὰρ ἑπτὰ  συνεχῶς   ἐπολεμήθη· καὶ παθήμασι χαλεποῖς καὶ
[4, 27]   πόλεμος εἴκοσι διέμεινεν ἔτη  συνεχῶς   πολεμούμενος εἰσβολάς τε πολλὰς ἀμφοτέρων




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site LACUS CURTIUS

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 5/10/2006