Livre, Chap.
[4, 60]	ψεύσεται· μάντει γὰρ οὐ θέμις·	ἃ	δὲ λέγοντες ὑμεῖς καὶ ἀποκρινόμενοι
[4, 73]	ἀνθρώπων ἡ πόλις ἡμῶν διετέλεσεν.	ἃ	δὲ παρακολουθεῖν εἴωθε ταῖς μοναρχίαις
[4, 9]	προσήκει, οὐδὲν δέομαι πλείω λέγειν·	ἃ	δὲ παρεσκεύασμαι ποιεῖν ὑμᾶς αὐτὸς
[4, 3]	γένους αὐτοῦ λεγόμενα τοιαῦτ´ ἐστίν.	~Ἃ	δὲ πρὸ τοῦ βασιλεῦσαι διεπράξατο
[4, 21]	τοὺς βουλευσομένους θ´ ὑπὲρ αὐτῆς	ἃ	δεῖ, καὶ τοὺς τῶν κινδύνων
[4, 49]	Λατιαρίῳ Διὶ καὶ συνεστιάσεις, τάξας	ἃ	δεῖ παρέχειν ἑκάστην πόλιν εἰς
[4, 4]	δεήσει βουληθέντων ἡμῶν πράττειν νῦν	ἃ	δεῖ. τίνα δὲ ταῦτ´ ἐστί;
[4, 73]	τυραννικὴν ὠμότητα περιίστανται καὶ δι´	ἃ	δυσχεραίνουσιν ἅπαντες αὐτάς, ταῦθ´ ὑμῖν
[4, 23]	ποσὶ καὶ κοινότατα ὁρᾶν ἔφασκεν,	ἃ	καὶ τοῖς φαυλοτάτοις εἶναι πρόδηλα,
[4, 1]	περὶ οὗ καιρὸς ἤδη λέγειν,	ἃ	κατ´ ἀρχὰς παρελίπομεν, ἐξ ὧν
[4, 65]	εἶξαί τε καὶ περιιδεῖν αὐτὸν	ἃ	προῃρεῖτο διαπραξάμενον. ~Ἡμέρας δὲ γενομένης
[4, 46]	ὧν ἕτεροι πεπόνθασι δεινῶν τεκμαιρομένους,	ἃ	συμβήσεται παθεῖν αὐτοῖς. ~Τοιαύτῃ καταδρομῇ
[4, 62]	ταῖς καλουμέναις ἀκροστιχίσι· λέγω δ´	ἃ	Τερέντιος Οὐάρρων ἱστόρηκεν ἐν τῇ
[4, 83]	τέκνα καὶ γυναῖκας καὶ γονεῖς,	ἃ	τιμιώτερα τῆς ἰδίας ἐστὶν ἑκάστῳ
[4, 74]	δυναστείας μάλιστα. ~Τῶν τε παρασήμων,	ἃ	τοῖς βασιλεῦσιν ἀποδέδοται, πολλῶν ὄντων
[4, 56]	οὐδὲ τὸν θεράποντα γινώσκειν βουλόμενος,	ἃ	τὸν υἱὸν ἐκέλευσε ποιεῖν, ἄγων
[4, 72]	δὴ περὶ τούτων ἕκαστος ὑμῶν	ἃ	φρονεῖ. Μετὰ τοῦτ´ ἐλέχθησαν πολλοὶ
[4, 70]	καὶ τὸν πατέρα περικείμενον αὐτῇ	μέγα	ἀνοιμώξας καὶ περιλαβὼν τὴν νεκρὰν
[4, 55]	καρτερά. δόξαντες δ´ οἱ Γάβιοι	μέγα	προσγεγονέναι σφίσι πλεονέκτημα πολλῶν ὡς
[4, 14]	ἵνα τῇ φιλανθρωπίᾳ ταύτῃ τιθασσευόμενοι	μέγα	τι καὶ σεμνὸν ἐχούσῃ χαριέστεροι
[4, 29]	τοῦτ´ οὐκ ἀξιοῖς ἐπὶ σεαυτῷ	μέγα	φρονεῖν; ἀλλὰ πάντες ἴσασιν, ὅτι
[4, 77]	ἄνδρες πολῖται, περὶ ἐμαυτοῦ πρῶτον	ὀλίγα	βούλομαι προειπεῖν· ἴσως γάρ τισιν
[4, 41]	καὶ αὐτῶν τῶν ἀναγκαιοτάτων συμπαρόντων,	ὀλίγα	δ´ ἐν ἀγορᾷ. προσελθεῖν δ´
[4, 20]	τῆς πρώτης κλήσεως τέλος ἐλάμβανεν,	ὀλίγα	δὲ μέχρι τῆς τετάρτης προὔβαινεν·
[4, 78]	βραχύς, ἐν ᾧ λέγειν μὲν	ὀλίγα	δεῖ, πράττειν δὲ πολλά, καὶ
[4, 9]	εἰσφέρειν, τοὺς δ´ ὀλίγα ἔχοντας	ὀλίγα.	δοκεῖ δέ μοι καὶ τῆς
[4, 9]	κεκτημένους πολλὰ εἰσφέρειν, τοὺς δ´	ὀλίγα	ἔχοντας ὀλίγα. δοκεῖ δέ μοι
[4, 35]	ἀγνώμονας ἀντιδίκους λέγειν καὶ τὸ	ὀλίγα·	τὸ γὰρ πεῖσον αὐτοὺς εἶναι
[4, 7]	εἰσάγεται πολέμῳ καὶ πάντα τὰ	ἔργα	δι´ ἑαυτοῦ τελῶν· οὐκ εἶχε
[4, 16]	Ῥωμαίοις ἀγαθῶν αἴτιον, ὡς τὰ	ἔργα	ἐδήλωσε. τὸ δὲ πολίτευμα τοιόνδε
[4, 82]	ἐκ προθυμίας χωρήσωμεν ἐπὶ τὰ	ἔργα,	οὐ σωμάτων, οὐ χρημάτων, οὐχ
[4, 39]	πραχθῆναι, τῆς ἀνοσίας αὐτοῦ θυγατρὸς	ἔργα	παραδίδοται. πεπυσμένη γὰρ τὴν εἰς
[4, 79]	τῷ αὐτὰ διαπράξασθαι τὰ θαυμαστὰ	ἔργα,	πρὶν ἢ μαρανθῆναι τὰς ὑποδεξαμένας
[4, 45]	Ταρκυνίου κατηγορίαν τ´ ἄλλα διεξιὼν	ἔργα	τοῦ ἀνδρός, οἷς αὐθάδειά τις
[4, 44]	χρείαις. περὶ ταῦτα δὴ τὰ	ἔργα	τριβόμενος ὁ λεὼς οὐδεμίαν ἀνάπαυσιν
[4, 25]	ζήλου ἄξια τὰ τῆς γνώμης	ἔργα	ὑπολαβών, ἧς πλεῖστοί τ´ ἀπολαύουσι
[4, 38]	καταβαλόντα τοὺς λόγους ἐπὶ τὰ	ἔργα	χωρεῖν διαλλαγὰς πρῶτον εὑρόμενον διὰ
[4, 44]	τῆς ἰδίας ἀρχῆς τὰ καταλειφθέντα	ἡμίεργα	ὑπὸ τοῦ πάππου τελειῶσαι, τὰς
[4, 70]	ἐκ τῆς πόλεως, πολλὰ καὶ	ἐπαγωγὰ	εἰς τοῦτο διαλεχθείς. ἐπεὶ δὲ
[4, 76]	κωνσούλας· τοῦτο μεθερμηνευόμενον εἰς τὴν	Ἑλλάδα	γλῶτταν τοὔνομα συμβούλους ἢ προβούλους
[4, 38]	ὁ Ταρκύνιος ἄσμενος τοῦτ´ ἰδὼν	ἀναπηδᾷ	τ´ ἀπὸ τοῦ δίφρου, καὶ
[4, 32]	ἔτι νομίζων με ὀρφανὸν εἶναι	παῖδα	καὶ τὰ κοινὰ πράττειν ἀδύνατον,
[4, 69]	καθ´ ἡμέραν βίον ἐπιχορηγῶν, ὡς	παῖδα	ὀρφανὸν ἐπιτρόπων ἔτι δεόμενον ἐφύλαττεν
[4, 57]	Ἀντίστιον γραφεῖσαν, ἐπιγινώσκειν φήσας τὴν	σφραγῖδα	τοῦ πατρὸς ὁ Σέξτος ἔλυσε,
[4, 7]	αὐτὰ λύειν ἐπειράθησαν ἀτοπίαις, οὐ	Τανακυλίδα	ποιοῦντες μητέρα τῶν παιδίων, ἀλλὰ
[4, 2]	ἐν θαύματι γενέσθαι, τὴν δὲ	Τανακυλίδα	τά τ´ ἄλλα σοφὴν οὖσαν
[4, 6]	ἀπανιστάμενον. καὶ μὴν ὅτι γυναῖκα	Τυρρηνίδα	ἐπηγάγετο, ἣν ζῶντος ἔτι τοῦ
[4, 41]	συγχέας καὶ διαφθείρας εἰς ὁμολογουμένην	τυραννίδα	μετέστησε τὴν ἀρχήν. καὶ πρῶτον
[4, 55]	ἐκ τῆς πόλεως φεύγειν τὴν	τυραννίδα	σκηπτόμενοι, καὶ χεὶρ ἤδη περὶ
[4, 81]	ἀπολώλασιν, οἱ δὲ φεύγουσι τὴν	πατρίδα.	ἀλλὰ τὰ ὑμέτερα πράγματα, ὦ
[4, 75]	πραττέτωσαν, ὅπως ἐλευθέραν οἰκήσομεν τὴν	πατρίδα	καὶ μηκέτι κάθοδον ἕξουσιν εἰς
[4, 80]	κηδεστὰς γενομένων, τὰς εἰς τὴν	πατρίδα	καὶ πάντας ἡμᾶς ἐπιτελεσθείσας, εἰ
[4, 24]	ἀφαιρεθεῖσιν ἐν πολέμῳ τήν τε	πατρίδα	καὶ τὴν ἐλευθερίαν χρηστοῖς γενομένοις
[4, 4]	μηδὲν ἀδίκημα γενέσθαι πολλὴν ἔχων	φροντίδα	καὶ τοὺς ἀπόρους τῶν πολιτῶν
[4, 53]	καὶ κατακλείσαντες εἰς τὴν πόλιν	ἀνδράποδα	καὶ λείαν αὐτῶν πολλὴν ἀπῆγον.
[4, 74]	τὰς αὐθάδεις φύσεις καὶ οὐκ	ἐᾷ	μεθύσκεσθαι ταῖς ἐξουσίαις τὰ ἤθη.
[4, 16]	Ἀργολικὰς καὶ δόρατα καὶ κράνη	χάλκεα	καὶ θώρακας καὶ κνημῖδας καὶ
[4, 40]	πολιτῶν, εἴτ´ ἐκ τῶν ξένων,	βασιλέα	καθίστασαν. εἰ μὲν οὖν ἥ
[4, 30]	τοὺς ἀλλοτρίως ἔχοντας πρὸς τὸν	βασιλέα	καὶ τὰ δημοτικὰ πολιτεύματα παρακαλοῦντες
[4, 12]	ἐγκέλευστοί τινες διειληφότες τὴν ἀγορὰν	βασιλέα	ποιεῖν αὐτὸν ἐβόων καὶ συγκαλεῖν
[4, 12]	ἀγαθὰ ποιήσειν, ἐὰν αὐτὸν ἀποδείξωσι	βασιλέα,	προεῖπεν ἡμέραν ἀρχαιρεσιῶν, εἰς ἣν
[4, 38]	πάππος ἐκ τῶν αἰχμαλώτων, ἐτόλμησας	βασιλέα	Ῥωμαίων σεαυτὸν ἀναδεῖξαι. ὡς δὲ
[4, 39]	ἑστῶτα πρὸ τοῦ βουλευτηρίου θεασαμένη	βασιλέα	τ´ αὐτὸν ἠσπάσατο πρώτη μεγάλῃ
[4, 8]	ἀρχῆς ἐνόμιζε κρατεῖν, τόν τε	βασιλέα	Ταρκύνιον, ὡς ἐκ τῶν τραυμάτων
[4, 3]	ὁ Ῥωμαίων δῆμος τῆς μετὰ	βασιλέα	τιμῆς ἠξίου, τοιάδε. ἀντίπαις μὲν
[4, 85]	ὀλίγοις εἰς Γαβίων πόλιν, ἧς	βασιλέα	τὸν πρεσβύτερον ἀπέδειξε τῶν υἱῶν
[4, 24]	δούλους ἔθη, ἵνα μήτε τὸν	βασιλέα	τὸν πρῶτον ἐπιχειρήσαντα τοὺς δεδουλευκότας
[4, 58]	αὐτοῖς ὁμολογίας. ταῦτα πράξας καὶ	βασιλέα	τῶν Γαβίων τὸν υἱὸν Σέξτον
[4, 39]	καὶ τῶν ἄλλων αὐτὸν ὡς	βασιλέα	τῶν συγκατασκευασάντων τὴν ἀρχὴν λαβοῦσα
[4, 11]	οὓς ὑμεῖς Ταρκύνιον ἀποκτείναντας τὸν	βασιλέα	ὑμῶν ἄνδρα χρηστὸν καὶ φιλόπολιν
[4, 75]	αὐτοῖς ἣν διανοούμεθα καταστήσασθαι πολιτείαν	μεσοβασιλέα	ἑλοῦμαι τὸν ἀποδείξοντα τοὺς παραληψομένους
[4, 76]	παραληψομένων τὰς ἡγεμονίας ἀνδρῶν βουλευόμενοι	μεσοβασιλέα	μὲν ἔκριναν ἀποδειχθῆναι Σπόριον Λουκρήτιον
[4, 84]	τοῦτο παρελθὼν ὁ Βροῦτος ἀποδείκνυσι	μεσοβασιλέα	τὸν ἐπιμελησόμενον τῶν ἀρχαιρεσιῶν κατὰ
[4, 62]	τὸν τύραννον οὐκ ἐπιχωρία βύβλους	ἐννέα	μεστὰς Σιβυλλείων χρησμῶν ἀπεμπολῆσαι θέλουσα.
[4, 9]	τούτους οὐκ ἐάσω πρὸς τὰ	χρέα	ἀπάγεσθαι καὶ νόμον θήσομαι μηδένα
[4, 9]	ὅσοι μὲν ὑμῶν ὀφείλοντες ἤδη	χρέα	διὰ πενίαν ἀδύνατοί εἰσιν ἀποδοῦναι,
[4, 9]	ἐμαυτοῦ χρημάτων δίδωμι διαλύσασθαι τὰ	χρέα.	ὅσοι δ´ ἂν μετὰ ταῦτα
[4, 10]	ὁρώντων ἀπηρίθμει τοῖς δανεισταῖς τὰ	χρέα.	ταῦτα διαπραξάμενος ἐξέθηκεν ἐν φανερῷ
[4, 31]	ἄπορον καὶ πρὸς καταδίκας ἢ	χρέα	τὴν ἐπιτιμίαν ἀπολωλεκὸς φῦλον, ᾧ
[4, 11]	τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῆναι πρὸς τὰ	χρέα	ὑπ´ αὐτῶν ἀχθέντας· οἱ δὲ
[4, 26]	τε καὶ ὅσα ἄλλα ἕξουσιν	ἀγαθὰ	βουλευτήριον ἐγκαταστησάμενοι πάντας ἔπεισε τοὺς
[4, 9]	δὲ παρεσκεύασμαι ποιεῖν ὑμᾶς αὐτὸς	ἀγαθὰ	καὶ ὧν χάριν τὴν ἐκκλησίαν
[4, 74]	ἡμῖν καταστησαμένοις ὑπάρξει τὰ μὲν	ἀγαθὰ	καρποῦσθαι τῆς βασιλικῆς πολιτείας, τῶν
[4, 72]	ἐξαριθμουμένοις, ὅσα τὴν πόλιν ἐποίησαν	ἀγαθὰ	πάντες οἱ πρότεροι βασιλεῖς· τοῖς
[4, 12]	εὐεργεσιῶν, καὶ ἔτι πλείονα ὑποσχόμενος	ἀγαθὰ	ποιήσειν, ἐὰν αὐτὸν ἀποδείξωσι βασιλέα,
[4, 65]	ὅσα δ´ ὑπάρχει τοῖς βασιλεῦσιν	ἀγαθά,	ὧν ἁπάντων ἔσῃ σὺν ἐμοὶ
[4, 23]	ἕξουσιν ἀμφότερα παρὰ τῶν δεσποτῶν	τἀγαθά.	τελευτῶν δὲ τὸν περὶ τοῦ
[4, 75]	ῥᾴδια νῦν δι´ ἀκριβείας ἐξετασθῆναι·	συνήγμεθα	γὰρ εἰς καιρὸν ὀξύν· ἐπ´
[4, 73]	τε γὰρ καιρός, εἰς ὃν	συνήγμεθα	ὑπὸ τῶν πραγμάτων, βραχύς, ἐν
[4, 80]	καὶ κακῶς ἅπαντες ὑπ´ αὐτοῦ	διατεθείμεθα;	~Τὰς μὲν οὖν ἡμετέρας τῶν
[4, 81]	γ´ ὀλίγοι μὲν ἐκ πολλῶν	λελείμμεθα,	ταπεινοὶ δ´ ἐκ μεγάλων γεγόναμεν,
[4, 82]	ἄνδρες γενόμενοι γυναικῶν χείρους ἀρετῇ	γενησόμεθα;	καὶ σοὶ μέν, ὅτι μίαν
[4, 83]	οὖν ἀφορμαῖς εἰς τὰ πράγματα	χρησόμεθα	καὶ ποίαις συμμαχίαις; τοῦτο γὰρ
[4, 81]	καὶ πότε τὴν πάτριον ἐλευθερίαν	ἀνακτησόμεθα;	ὅταν ἀποθάνῃ Ταρκύνιος; νὴ Δία.
[4, 72]	κόσμος, ὃν ἀπαλλαττόμενοι τοῦ τυράννου	καταστησόμεθα.	βεβουλεῦσθαι γὰρ ἅπαντα βέλτιον, πρὶν
[4, 82]	ἔνδοξον. ἥκει δὲ καιρός, οἷον	εὐχόμεθα,	μεθεστηκότος μὲν ἐκ τῆς πόλεως
[4, 84]	ἀκούσατε καὶ τὰ λοιπὰ ὅσα	βεβουλεύμεθα	περὶ τῆς πολιτείας. ἡμῖν σκοπουμένοις,
[4, 78]	γενομένους τυράννους, ἀφελέσθαι τὴν ἐξουσίαν	βεβουλεύμεθα	συνελθόντες οἱ πατρίκιοι, πάλαι μὲν
[4, 29]	διεζήσαμεν χρόνον. τί οὖν οὐκ	ἐπανορθούμεθα	τὸ τῆς τύχης ἐλάττωμα ἡμεῖς
[4, 75]	οἱ πολῖται, δηλώσας αὐτοῖς ἣν	διανοούμεθα	καταστήσασθαι πολιτείαν μεσοβασιλέα ἑλοῦμαι τὸν
[4, 72]	ταῦτα οὕτω πράττειν ὑμῖν δοκεῖ,	σκοπώμεθα	πάλιν, τίς ἡ τὴν πόλιν
[4, 4]	δὲ ταῦτ´ ἐστί; πρῶτον μὲν	κρυπτώμεθα	τὸν τοῦ βασιλέως θάνατον καὶ
[4, 75]	ἐπὶ τὴν δυναστείαν, ἐὰν μὴ	φυλαττώμεθα	αὐτούς. Ταυτὶ μὲν οὖν ἐστι
[4, 71]	δόγμα πρὸς τοὺς ἐπὶ στρατοπέδου	διαπεμψώμεθα	ἐν τάχει. καὶ γὰρ οἱ
[4, 59]	τοὺς τεχνίτας ἐπέστησε ταῖς ἐργασίαις.	ἔνθα	δὴ λέγεται τέρας τι θαυμαστὸν
[4, 57]	ἐφῆκε τὴν οἰκίαν ἐρευνᾶν· εὑρόντες,	ἔνθα	ἦν ἀποκεκρυμμένα τὰ γράμματα, παρῆσαν
[4, 59]	κατασκευάσειν· καὶ τὸν μὲν σκόπελον,	ἔνθα	ἱδρύσεσθαι τοὺς θεοὺς ἔμελλεν, ἀναλήμμασί
[4, 13]	τοῖς ἀνεστίοις Ῥωμαίων οἰκίας κατασκευάσασθαι·	ἔνθα	καὶ αὐτὸς ἐποιήσατο τὴν οἴκησιν
[4, 63]	ἐπὶ τοῦ Τυρρηνικοῦ πελάγους κείμενος,	ἔνθα	λόγος ἔχει Κίρκην τὴν Ἡλίου
[4, 49]	πρᾶγμα δεξαμένων τόπον μὲν ἀπέδειξεν,	ἔνθα	ποιήσονται τὴν σύνοδον ἐν μέσῳ
[4, 51]	ἔρυμα ἑάλω τῇ πρώτῃ ἐφόδῳ·	ἔνθα	σὺν τοῖς ἰδίοις τῶν Σαβίνων
[4, 15]	Ἑλληνικοῖς ὀνόμασιν αὐτὰ καλῶν Πάγους,	ἔνθα	συνέφευγον ἐκ τῶν ἀγρῶν ἅπαντες,
[4, 84]	ἅπαντας ἥκειν εἰς τὸ πεδίον,	ἔνθα	σύνηθες αὐτοῖς ἦν ἀρχαιρεσιάζειν, ἔχοντας
[4, 25]	ἐπὶ Τριοπίῳ τὸ τοῦ Ἀπόλλωνος·	ἔνθα	συνιόντες γυναιξὶν ὁμοῦ καὶ τέκνοις
[4, 76]	ἀγορὰν καλοῦντες· ἀναβὰς ὁ Βροῦτος,	ἔνθα	τοῖς συνάγουσι τὰς ἐκκλησίας δημηγορεῖν
[4, 15]	ἔφοδος, καὶ τὰ πολλὰ διενυκτέρευον	ἐνταῦθα.	ἄρχοντες δὲ καὶ τούτων ἦσαν,
[4, 30]	καὶ ὁ νεώτερος τῶν Ταρκυνίων.	ἐνταῦθα	πάλιν ἀναγκάζομαι μεμνῆσθαι Φαβίου καὶ
[4, 58]	ὑπάρχῃ χρόνου μηδ´ ἐνδοιάζωσιν, εἰ	βέβαια	ταῦτα σφίσι διαμενεῖ, γράψας ἐφ´
[4, 57]	ἐν εἰρήνῃ τε πολλὰ καὶ	σπουδαῖα	πολιτευσάμενος καὶ στρατηγίας πολλὰς τετελεκὼς
[4, 32]	καὶ εἰ μὴ πείθοιο τὰ	βίαια	πράξων. ~Παυσαμένου δ´ αὐτοῦ παραλαβὼν
[4, 11]	νόμους γεγραμμένους ἐθισθήσονται ζῆν τὰ	δίκαια	ἐξ ἴσου διδόντες ὑμῖν καὶ
[4, 32]	παρεσκεύασμαι γὰρ ὡς καὶ τὰ	δίκαια	ἐρῶν καὶ εἰ μὴ πείθοιο
[4, 36]	τούτους ὑμῖν ἀπέδωκα διδόναι τὰ	δίκαια	καὶ λαμβάνειν, καὶ αὐτὸς ἐξηταζόμην
[4, 41]	συμβολαίων κρίσεις οὐκ ἐπὶ τὰ	δίκαια	καὶ τοὺς νόμους, ἀλλ´ ἐπὶ
[4, 9]	ἵνα δὲ καὶ λαμβάνωσι τὰ	δίκαια	καὶ ὑπέχωσιν οἱ μείζους τοῖς
[4, 33]	τύχην ὕστερον ἀνακλαύσομαι, τὰ δὲ	δίκαια	νῦν πρὸς αὐτὸν ἐρῶ. ἐγὼ
[4, 43]	καθ´ οὓς ἐξ ἴσου τὰ	δίκαια	παρ´ ἀλλήλων ἐλάμβανον καὶ οὐδὲν
[4, 9]	ποιεῖν τὴν πολιτείαν καὶ τὰ	δίκαια	πᾶσι πρὸς ἅπαντας ὅμοια. εἰς
[4, 43]	~Ταῦτα δ´ ὁρῶντες οἱ δημοτικοὶ	δίκαια	πάσχειν αὐτοὺς ὑπελάμβανον καὶ ἐπέχαιρον
[4, 31]	μὲν οὖν σε, εἰ τὰ	δίκαια	ποιεῖν ἤθελες, ὅτε μοι τὸν
[4, 83]	ἢ πειθόντων ἀνθρώπους τὰ μὴ	δίκαια	πράττειν. εἰ δέ τισιν αὐτῶν
[4, 30]	ἐπὶ τῆς βουλῆς ἔφη τὰ	δίκαια	πρὸς αὐτὸν ἐρεῖν, συγκαλέσας τὸ
[4, 35]	γάρ ἐστι τό τε πολλὰ	δίκαια	πρὸς τοὺς ἀγνώμονας ἀντιδίκους λέγειν
[4, 26]	τῶν προσοίκων ἄρχειν καὶ τὰ	δίκαια	τάττειν Ἕλληνας ὄντας βαρβάροις· Ῥωμαίους
[4, 82]	ἀνδρῶν οὖσιν ἀπογόνοις, οἳ τὰ	δίκαια	τάττειν ἠξίουν τοῖς ἄλλοις καὶ
[4, 35]	παρὰ πάντα τὰ ἐν ἀνθρώποις	δίκαια	τὴν σὴν βασιλείαν κατεῖχον, ἐχρῆν
[4, 28]	οὐκ ἐῶν πράττειν τὰ μὴ	δίκαια,	ὑπὸ τῆς ἀνοσίας γυναικὸς ἐπὶ
[4, 43]	ὡς πρότερον ἐβλάπτοντο περὶ τὰ	συμβόλαια,	πάντας ἀνεῖλε· καὶ οὐδὲ τὰς
[4, 64]	ἡ δὲ συνοικοῦσα αὐτῷ γυνὴ	Ῥωμαία,	Λουκρητίου θυγάτηρ ἀνδρὸς ἐπιφανοῦς, ἐξένιζεν
[4, 51]	ἅπαντα σὺν πολλοῖς αἰχμαλώτοις ἔτι	ἀκέραια	ὄντα τοῖς ἀπολωλεκόσιν ἀνεσώθη. ~Ὡς
[4, 20]	δὲ πέμπτη κλῆσις καὶ ἡ	τελευταία	παρείλκοντο. ~Τοῦτο τὸ πολίτευμα καταστησάμενος
[4, 75]	εὖ ἴστε, καὶ πειθοῖ καὶ	βίᾳ	καὶ δόλῳ καὶ παντὶ ἄλλῳ
[4, 80]	ἐπὶ τὴν δυναστείαν; ὅπλοις καὶ	βίᾳ	καὶ πονηρῶν ἀνθρώπων συνωμοσίαις, ὡς
[4, 46]	αὐτοῦ βασιλεῖς, ὅπλοις δὲ καὶ	βίᾳ	κατισχύσας τυραννικήν τε μοναρχίαν καταστησάμενος
[4, 39]	ἢ τῇ πληγῇ στενάξας ἄγει	βίᾳ	τὰς ἡμιόνους κατὰ τοῦ πτώματος.
[4, 47]	τῶν γὰρ παρακομιζόντων τά θ´	ὑποζύγια	καὶ τὴν ἀποσκευὴν τοῦ Τύρνου
[4, 4]	ὃ μᾶλλον αὐτοὺς οἶμαι ποιήσειν,	ἀειφυγίᾳ	καὶ δημεύσει τῶν ὑπαρχόντων, καθίστας´
[4, 36]	φέρε ἀλλ´ ὑπερήφανός εἰμι καὶ	διὰ	βαρύτητα ἐπαχθὴς καὶ τὴν αὐθάδειαν,
[4, 74]	ὁ τὴν τιμὴν ταύτην ἕξων	διὰ	βίου, πάσης ἀπολελυμένος πολεμικῆς καὶ
[4, 62]	ἐπιφανεστάτους ἀποδείκνυσιν αὐτῶν φύλακας, οἳ	διὰ	βίου ταύτην ἔχουσι τὴν ἐπιμέλειαν
[4, 74]	παραληψομένους τὴν ἀρχὴν αἰτιώτατον, μὴ	διὰ	βίου τοὺς αὐτοὺς ἐᾶν ἄρχειν·
[4, 3]	πάνθ´ ὅσα διὰ νόσους ἢ	διὰ	γῆρας ἀδύνατος ἦν ἐπιτελεῖν, δι´
[4, 33]	γυνή, πατρὸς μήτηρ, καὶ αὐτὴ	διὰ	γῆρας ἑτέρων δεομένη κηδεμόνων· ἀλλ´
[4, 58]	τοσούτῳ κακῷ μαθὼν τὰ γινόμενα	διὰ	γραμμάτων ὁ Ταρκύνιος παρῆν ἄγων
[4, 63]	ἔτι περὶ τῆς ἀρχῆς ἔχων,	διὰ	γυναικὸς ὕβριν αὐτῆς, ἣν ὁ
[4, 81]	ἀνακτησόμεθα; ὅταν ἀποθάνῃ Ταρκύνιος; νὴ	Δία.	καὶ τί πλέον ἡμῖν ἔσται
[4, 83]	εἰ δέ τισιν αὐτῶν ἄρα	διὰ	κακὴν φύσιν ἢ πονηρὰς τροφὰς
[4, 24]	ἐλευθερίας οἱ μὲν πλεῖστοι προῖκα	διὰ	καλοκἀγαθίαν· καὶ κράτιστος ἀπαλλαγῆς δεσποτῶν
[4, 54]	οἷα εἰκὸς ἐν προνομαῖς ἀσύντακτον	διὰ	καταφρόνησιν, κατιόντες ἀθρόοι διέφθειρον· καὶ
[4, 54]	ἦν ἐπίμαχα καὶ ῥᾴδια ληφθῆναι	διὰ	κλιμάκων ἐξοικοδομεῖν τε καὶ ἀποταφρεύειν
[4, 24]	δεδωκόσι τὴν ἐλευθερίαν· οἱ δὲ	διὰ	κουφότητα τῶν δεσποτῶν καὶ κενὴν
[4, 55]	ὡς αὐτοὺς ἀφικομένων καὶ οὐ	διὰ	μακροῦ τὴν Ῥώμην ὑποχείριον ἕξειν
[4, 83]	ἐμπέφυκεν οὐ πολλοῖς οὖσι μὰ	Δία,	μεγάλαις καὶ τούτους ἀνάγκαις ἐνζεύξομεν,
[4, 66]	μὴ πολὺν ποίει χρόνον τὸν	διὰ	μέσου. ~Ταχείᾳ δὲ καὶ κατεσπουδασμένῃ
[4, 3]	θυγατέρων ἐγγυήσας, καὶ πάνθ´ ὅσα	διὰ	νόσους ἢ διὰ γῆρας ἀδύνατος
[4, 37]	τοῦτο τοὺς κήρυκας ἀνακαλεσάμενος ἐκέλευσε	διὰ	πάντων τῶν στενωπῶν διεξιόντας τὸν
[4, 9]	μὲν ὑμῶν ὀφείλοντες ἤδη χρέα	διὰ	πενίαν ἀδύνατοί εἰσιν ἀποδοῦναι, τούτοις
[4, 54]	τοὺς Γαβίους φέροντα τοῦ περιβόλου	διὰ	πολυχειρίας ἐξωχυροῦτο τάφρον ὀρυξάμενος εὐρυτέραν
[4, 62]	τί χρὴ πράττειν, ἤρετο. κἀκεῖνοι	διὰ	σημείων τινῶν μαθόντες, ὅτι θεόπεμπτον
[4, 73]	δυσκρίτου τῆς αἱρέσεως ἅπασι φαινομένης	διὰ	τὰς παρακολουθούσας ἑκάστῃ τῶν πολιτειῶν
[4, 13]	τείχει {τῷ} δυσευρέτῳ μὲν ὄντι	διὰ	τὰς περιλαμβανούσας αὐτὸ πολλαχόθεν οἰκήσεις,
[4, 54]	ἐν τοῖς μακροῖς πολέμοις δῃουμένης	διὰ	τὰς συνεχεῖς τῶν πολεμίων εἰσβολὰς
[4, 41]	τοὺς ἑαυτοῦ τρόπους ἀναφέρων ἐποιεῖτο.	διὰ	ταῦτ´ ἐπωνυμίαν τίθενται αὐτῷ Ῥωμαῖοι
[4, 3]	παντὶ συνεξομοιωθῆναι προσώπῳ δυνατώτατος. καὶ	διὰ	ταῦτα Ῥωμαῖοι μὲν αὐτὸν ἐκ
[4, 40]	οὖν βασιλικῆς καὶ μνήματος ἐπιφανοῦς	διὰ	ταύτας τὰς αἰτίας οὐκ ἐξεγένετο
[4, 85]	τοῦ τελευταίου βασιλέως τυραννὶς γενομένη,	διὰ	ταύτας τὰς προφάσεις καὶ ὑπὸ
[4, 19]	τὴν ἀπορίαν, τῶν δὲ στρατειῶν	διὰ	τὴν ἀνεισφορίαν. οὐ γὰρ ἐλάμβανον
[4, 60]	γὰρ ὑμῖν, εἴ τι μέλλετε	διὰ	τὴν ἀπειρίαν σφάλλεσθαι κατὰ τὴν
[4, 19]	κακοπαθεῖν, τῶν μὲν εἰσφορῶν ἀπολυομένους	διὰ	τὴν ἀπορίαν, τῶν δὲ στρατειῶν
[4, 50]	ἁπάντων εἶναι τῶν πλησιοχώρων καὶ	διὰ	τὴν πολλὴν εὐτυχίαν ἅπασι λυπηροὶ
[4, 45]	ὄνομα, Μαμιλίῳ τε διάφορος ὢν	διὰ	τὴν πρὸς τὰ κοινὰ φιλοτιμίαν
[4, 82]	γυναικί, ξενιζομένου παρ´ αὐτῇ Σέξτου	διὰ	τὴν συγγένειαν τῇ παρελθούσῃ νυκτί,
[4, 40]	θανάτῳ δείσας ὁ Ταρκύνιος, εἰ	διὰ	τῆς ἀγορᾶς ὁ νεκρὸς φέροιτο,
[4, 2]	ἡ τοῦ βασιλέως γυνὴ πορευόμεναι	διὰ	τῆς παστάδος ἐθεάσαντο καὶ πάντες
[4, 24]	γινομένους ἐξετάσουσι, τίνες ὄντες καὶ	διὰ	τί καὶ πῶς ἠλευθερώθησαν, ὥσπερ
[4, 32]	δεινὸν ἐχθρὸν ἡγοῦμαί σε καὶ	διὰ	τί σου κατηγορῶ; σὺ μὲν
[4, 67]	ἦν καὶ ἀπὸ τίνων καὶ	διὰ	τί τῆς ἐπωνυμίας ταύτης ἔτυχεν
[4, 69]	τῶν ἰδίων παίδων ἐπέτρεπεν, οὐ	διὰ	τιμήν, ὡς ἐσκήπτετο πρὸς τοὺς
[4, 46]	λέγων μετὰ τὸν ἐκείνου θάνατον	διὰ	τὸ μὴ προσγεγράφθαι ταῖς ὁμολογίαις
[4, 6]	καὶ τὴν ἄπαρσιν ἐκεῖθεν πεποιημένος	διὰ	τὸ μηδεμιᾶς ἐν τῇ πόλει
[4, 57]	ἀπολογουμένου δὲ τοῦ ἀνδρὸς καὶ	διὰ	τὸ μηδὲν ἑαυτῷ συνειδέναι πᾶσαν
[4, 31]	τὰ καθήκοντα ἐφαινόμην, ἀλλ´ ἔτι	διὰ	τὸ νέον τῆς ἡλικίας οὐχ
[4, 45]	τὰ κοινὰ φιλοτιμίαν καὶ Ταρκυνίῳ	διὰ	τὸν Μαμίλιον ἀπεχθόμενος, ὅτι κηδεστὴν
[4, 64]	δὲ τἀληθὲς εἶχεν ἐπιβουλεύων αὐτῇ	διὰ	τὸν πλοῦτον εὐδαιμονούσῃ μάλιστα τῶν
[4, 39]	φησιν· Οὐκ ἄξεις, ἀλιτήριε, καὶ	διὰ	τοῦ νεκροῦ; κἀκεῖνος ἐπὶ τῷ
[4, 56]	ποτὲ τῷ Κορινθίων τυράννῳ πυνθανομένῳ	διὰ	τοῦ πεμφθέντος ἀγγέλου, πῶς ἂν
[4, 39]	οὐκ οὖσαν ἄλλην, εἰ μὴ	διὰ	τοῦ πτώματος; ἡ δ´ ἐκπικρανθεῖσα
[4, 20]	ᾧ τὸ τῶν ἀπόρων καὶ	διὰ	τοῦτ´ ἀφειμένων ἁπάσης στρατείας τε
[4, 23]	καταμισθοφοροῦσα συνεξαναλωθῇ τοῖς χρήμασι· καὶ	διὰ	τοῦτ´ ἔφη τοὺς προτέρους βασιλεῖς
[4, 29]	καὶ ἀσήμων ἔφυς προγόνων καὶ	διὰ	τοῦτ´ οὐκ ἀξιοῖς ἐπὶ σεαυτῷ
[4, 31]	ὦ Τύλλιε, καὶ δίκαιος· καὶ	διὰ	τοῦτο προειλόμην αὐτὸν εἰς τούτους
[4, 73]	ἐπὶ πολλὰς ἤδη γενεάς, καὶ	διὰ	τοῦτο τὸ σχῆμα τοῦ πολιτεύματος
[4, 56]	συγκομιδῆς ὥραν ἔχουσαι· διεξιὼν δὴ	διὰ	τούτων τῆς ὑπερεχούσης ἀεὶ μήκωνος
[4, 79]	ἐν ταῖς αὐταῖς ἡμέραις καὶ	διὰ	τῶν αὐτῶν φαρμάκων ἀποκτείνας οὐδ´
[4, 82]	τοῦ πατρὸς ὁρῶντος, ὦ δημόται,	διὰ	τῶν ἑαυτῆς σπλάγχνων ἔβαψε τὸν
[4, 14]	ἀρχαῖον ἐθισμὸν ἐπὶ τῶν ἱερῶν,	διὰ	τῶν θεραπόντων τοὺς ἥρωας ἱλασκόμενοι
[4, 41]	δυναστείαν οὐ κατὰ νόμους, ἀλλὰ	διὰ	τῶν ὅπλων κατασχών, κατὰ τὸν
[4, 9]	καὶ τῆς δημοσίας γῆς, ἣν	διὰ	τῶν ὅπλων κτησάμενοι κατέχετε, μὴ
[4, 45]	νόμους λαβοῦσι τὰς δυναστείας, ἀλλὰ	διὰ	τῶν ὅπλων κτησαμένοις, οὐ μόνον
[4, 76]	ὅλην· διεξῄεσαν γὰρ οἱ κήρυκες	διὰ	τῶν στενωπῶν τὸν δῆμον εἰς
[4, 67]	τοῖς πέπλοις, καὶ μίαν ἐνέγκασα	διὰ	τῶν στέρνων πληγὴν ἕως τῆς
[4, 38]	τῶν γεγονότων ἐσκήπτετο καὶ πολλὰ	διὰ	φίλων λιπαρῶν τὸν Τύλλιον ἠξίου
[4, 38]	ἔργα χωρεῖν διαλλαγὰς πρῶτον εὑρόμενον	διὰ	φίλων πρὸς τὸν Τύλλιον, ἵνα
[4, 15]	τῶν ἱερῶν τούτων, οὓς ἔτι	διὰ	φυλακῆς ἔχουσι Ῥωμαῖοι, συνέγραψεν. εἰς
[4, 71]	αὐτοῖς ὑποτίθεται τοιάδε· Πρῶτον μὲν	διὰ	φυλακῆς τὰς πύλας ἔχωμεν, ἵνα
[4, 8]	τὰ κοινὰ πράγματα τῆς πόλεως	διὰ	φυλακῆς τε καὶ φροντίδος ἐποιεῖτο.
[4, 54]	πόλεων ὅσα ἦν ἐπίμαχα καὶ	ῥᾴδια	ληφθῆναι διὰ κλιμάκων ἐξοικοδομεῖν τε
[4, 75]	μέρος πολλὰ ὄντα καὶ οὐ	ῥᾴδια	νῦν δι´ ἀκριβείας ἐξετασθῆναι· συνήγμεθα
[4, 30]	μαθεῖν παρ´ αὐτοῦ, τί πεπονθὼς	ἰδίᾳ	κακὸν ἢ τί τὴν πόλιν
[4, 10]	γῆς τοὺς καρπουμένους τε καὶ	ἰδίᾳ	κατέχοντας αὐτὴν ἐν ὡρισμένῳ τινὶ
[4, 23]	δὲ τοῦ κοινῇ χρησίμου καὶ	ἰδίᾳ	πολλὰ ὠφελήσεσθαι τοὺς εὐπορωτάτους Ῥωμαίων,
[4, 25]	πάντα τὰ ἐγκλήματα τά τ´	ἴδια	καὶ τὰ κοινὰ πρὸς τὸν
[4, 27]	ἀποδοὺς ὡς πρότερον καὶ τὰ	ἴδια	καρποῦσθαι, μενούσαις ἐν ταῖς γραφείσαις
[4, 58]	παρ´ ἐλπίδας σεσωσμένων καὶ τὰ	ἴδια	πάντα κεκομισμένων πίστιν. καὶ ἵνα
[4, 4]	οὐ πρὸ πολλοῦ τετελευτηκὼς χρόνου,	παιδία	δ´ ἐξ ἐκείνου δύο νήπια
[4, 4]	Μάρκιοι τὴν ἀρχὴν ἄρωνται τὰ	παιδία	καὶ πᾶσαν τὴν βασιλικὴν συγγένειαν
[4, 11]	ἔμελλον ἀναρπάσεσθαι, ἔπειτα ταυτὶ τὰ	παιδία	καὶ τοὺς ἄλλους συγγενεῖς τε
[4, 4]	καὶ ὀρφανὰ τὰ δύστηνα ταυτὶ	παιδία	καταλείπεται κίνδυνον οὐ τὸν ἐλάχιστον
[4, 11]	τῆς τιμῆς τυγχάνειν, τὰ μὲν	παιδία	οἰχήσεται τὴν πόλιν ὑμῖν καταλιπόντα
[4, 8]	πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν τά τε	παιδία	προήγαγεν ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ
[4, 4]	τῷ Τυλλίῳ κατασχοῦσα καὶ τὰ	παιδία	ὑπὸ τῶν τροφῶν ἐνεχθῆναι κελεύσασα
[4, 46]	τὸν ὀψισμὸν αὐτοῦ διαβαλὼν οὐκ	εἴα	τοὺς συνέδρους παραχωρεῖν τῷ ἀνδρὶ
[4, 45]	διεξιὼν ἔργα τοῦ ἀνδρός, οἷς	αὐθάδειά	τις ἐδόκει προσεῖναι καὶ βαρύτης,
[4, 50]	χρόνον· ὡς δ´ ὑπέλειπεν αὐτοὺς	τἀπιτήδεια,	ἐξασθενοῦντες τὰ σώματα καὶ οὔτ´
[4, 5]	εὐτρεπῆ τὰ πρὸς τὴν θεραπείαν	ἐπιτήδεια	ποιεῖν καὶ τοὺς ἰατροὺς συγκαλεῖν.
[4, 38]	ὑπολαβών· Ἡ σὴ τόλμα καὶ	ἀναίδεια,	εἶπεν, ὦ Τύλλιε, ὃς οὐδ´
[4, 54]	τοὺς Γαβίους ἡ τῶν ἀναγκαίων	ἔνδεια,	καὶ οἱ πενέστατοι αὐτῶν μάλιστα
[4, 2]	εἶναι δοκοῦν ἑτέρα τις ἐπιφάνεια	θεία	γενομένη περὶ τὸν ἄνδρα θαυμαστὴ
[4, 30]	αὐτῇ πίστεις καὶ λαβὼν τὰ	προτέλεια	τῶν ἀνοσίων γάμων διαπραξάμενος ἀπέρχεται.
[4, 61]	τοὺς πατέρας ἡμῶν εὑρέθη τῇ	πολυτελείᾳ	τῆς ὕλης μόνον διαλλάττων τοῦ
[4, 5]	κατόπιν ἡμέρᾳ πολλοῦ πρὸς τὰ	βασίλεια	συνδραμόντος ὄχλου προῆλθεν εἰς τοὐμφανὲς
[4, 62]	κτῆμα οὔθ´ ἱερὸν ὡς τὰ	Σιβύλλεια	θέσφατα. χρῶνται δ´ αὐτοῖς, ὅταν
[4, 25]	βασιλέων τε καὶ πολιτικῶν ἀνδρῶν	μνημεῖα,	ἐξ ὧν εἰς ὀνόματα καὶ
[4, 2]	πιστὸν εἶναι δοκοῦν ἑτέρα τις	ἐπιφάνεια	θεία γενομένη περὶ τὸν ἄνδρα
[4, 11]	καταλιπόντα καὶ ἡ ἄλλη Ταρκυνίου	συγγένεια·	ἐγὼ δ´ ἕτερόν τι βουλεύσομαι
[4, 29]	ἡ τοῦ κατέχοντος τὰ πράγματα	εὐγένεια	καὶ ἡ πρὸς τοὺς κρατίστους
[4, 6]	πράττειν ὄντες ἀκμῇ· οὔτε γὰρ	εὐγενείᾳ	προεῖχεν αὐτῶν ὁ Τύλλιος ἐκ
[4, 68]	Μάρκος Ἰούνιος ἑνὸς τῶν σὺν	Αἰνείᾳ	τὴν ἀποικίαν στειλάντων ἀπόγονος, ἐν
[4, 58]	Σάγκον καλοῦσιν, ἀσπὶς ξυλίνη βύρσῃ	βοείᾳ	περίτονος τοῦ σφαγιασθέντος ἐπὶ τῶν
[4, 83]	δὲ πολεμήσοντας, οὐκ ὀρθῶς δεδοίκασι.	βαρεῖα	γὰρ κἀκείνοις ἡ τυραννὶς καὶ
[4, 22]	κριῷ καὶ τράγῳ. τὰ δ´	ἱερεῖα	ταῦτα τρὶς περιαχθῆναι περὶ τὸ
[4, 15]	βίος αὐτῶν ἦν· καὶ ὁπότε	χρεία	γένοιτο ἐπὶ τὰ ὅπλα τοὺς
[4, 64]	πατρὸς εἰς πόλιν, ἣ ἐκαλεῖτο	Κολλάτεια,	χρείας τινὰς ὑπηρετήσων στρατιωτικὰς παρ´
[4, 62]	Οὐάρρων ἱστόρηκεν ἐν τῇ θεολογικῇ	πραγματείᾳ.	~Ταῦτα διαπραξάμενος ὁ Ταρκύνιος ἐν
[4, 16]	~Τιμησαμένων δὲ πάντων ἀναλαβὼν τὰ	γραμματεῖα	καὶ διαγνοὺς τό τε πλῆθος
[4, 3]	μὲν ὢν ἔτι τῇ πρώτῃ	στρατείᾳ,	ἣν ἐπὶ Τυρρηνοὺς Ταρκύνιος ἐστράτευσεν,
[4, 85]	δυνάμεις. {ἡ μὲν δὴ βασιλικὴ	πολιτεία	διαμείνασα μετὰ τὸν οἰκισμὸν τῆς
[4, 3]	καὶ μέχρι πόλεως Ἀντέμνης ἐλάσας	τἀριστεῖα	καὶ ἐκ ταύτης τῆς μάχης
[4, 3]	ὥστε περιβόητος εὐθὺ γενέσθαι καὶ	τἀριστεῖα	πρῶτος ἁπάντων λαβεῖν· ἔπειθ´ ἑτέρας
[4, 67]	ποίει χρόνον τὸν διὰ μέσου.	~Ταχείᾳ	δὲ καὶ κατεσπουδασμένῃ παρακλήσει τῶν
[4, 6]	τῇ κρατίστῃ τοῦ φρονεῖν ὑπάρχων	ἡλικίᾳ.	πολιτεύεσθαι γὰρ ἤδη καὶ ἄρχειν
[4, 7]	ἐν κρατίστῃ δέ γ´ αὐτὸν	ἡλικίᾳ	τότ´ ὄντα παραδεδώκασιν οἱ συγγραφεῖς
[4, 58]	δικαίοις φίλοι, τὰ περὶ τούτων	ὅρκια	συνετέλεσεν ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας παραχρῆμα
[4, 48]	καὶ περὶ φυλακῆς τῶν συγκειμένων	ὅρκια	τεμόντες διέλυσαν τὸν σύλλογον. ~Τυχὼν
[4, 15]	πάνυ τιμίαν καταστησάμενος, τὰ καλούμενα	Παγανάλια·	καὶ νόμους ὑπὲρ τῶν ἱερῶν
[4, 64]	πλοῦτον εὐδαιμονούσῃ μάλιστα τῶν ἐν	Ἰταλίᾳ	πόλεων. γενναίως δὲ τῶν Ἀρδεατῶν
[4, 62]	οἱ μὲν ἐκ τῶν ἐν	Ἰταλίᾳ	πόλεων κομισθέντες, οἱ δ´ ἐξ
[4, 14]	ἐν τοῖς πάνυ καὶ πολυτελῆ,	Κομπιτάλια	προσαγορεύοντες αὐτὴν ἐπὶ τῶν στενωπῶν·
[4, 6]	ἡ μήτηρ αὐτῶν οὕτως ἦν	ἀθλία	καὶ θεοβλαβής, ὥστ´ ἀφαιρεῖσθαι μὲν
[4, 76]	συμβούλους ἢ προβούλους δύναται δηλοῦν,	κωνσίλια	γὰρ οἱ Ῥωμαῖοι τὰς συμβουλὰς
[4, 46]	εὐεργετήσειν ὑποσχόμενος, ἐὰν ἐν τῇ	φιλίᾳ	διαμείνωσι, τελευτῶν ἔπειθεν αὐτοὺς ἐπὶ
[4, 39]	ζεῦγος· Οὐχ ὁρᾷς, εἶπεν, ὦ	Τυλλία,	τὸν πατέρα σου νεκρὸν κείμενον
[4, 83]	ἅπασι ταὐτὸ λαβοῦσι θάρσος καὶ	μιᾷ	γνώμῃ χρησαμένοις, σώζειν θ´ ἡμᾶς
[4, 26]	καλὸν μὲν χρῆμα πολλαὶ πόλεις	μιᾷ	γνώμῃ χρώμεναι, αἰσχρὰ δ´ ὄψις
[4, 84]	γνώμην ὁ δῆμος, καὶ ψῆφος	οὐδεμία	ἐγένετο ἐναντία. μετὰ τοῦτο παρελθὼν
[4, 45]	χρήμασι καὶ φίλοις καὶ τὰ	πολέμια	ἄλκιμος πολιτικόν τε λόγον εἰπεῖν
[4, 82]	τῆς ἄλλης τῆς εἰς τὰ	πολέμια	παρασκευῆς· μεστὴ γὰρ ἁπάντων ἡ
[4, 17]	ἁπάντων ἐπιλεχθέντες οἱ γενναιότατοι τὰ	πολέμια	τοὺς ἰδίους ἕκαστοι λόχους εὐπειθεῖς
[4, 73]	κώλυσις τοῦ καθ´ ἡδονὴν ζῆν	φιλοτιμία	τε πρὸς ἀρετῆς δόκησιν ἐκ
[4, 78]	ὑπερβεβληκότα πάντας ὕβρει τε καὶ	παρανομίᾳ	τοὺς ὅπου δή ποτε γενομένους
[4, 54]	καὶ δεινὴ περὶ τοῦ μέλλοντος	ἀθυμία·	κάκιον δὲ τοὺς Ῥωμαίους ἐπίεζεν
[4, 64]	ὡς συγγενῆ τοῦ ἀνδρὸς πολλῇ	προθυμίᾳ	τε καὶ φιλοφροσύνῃ. ταύτην τὴν
[4, 23]	δὲ δούλοις ἔτι μείζων ὑπάρξει	προθυμία	χρηστοῖς εἶναι περὶ τοὺς δεσπότας,
[4, 74]	λυπήσει γὰρ οὐδέν´, ἐὰν γένηται	σπάνια·	θρόνον δὲ τοῖς ἀνδράσιν ἐλεφάντινον,
[4, 27]	ἐν ὅπλοις ἦν ἅπασα ἡ	Τυρρηνία.	οὗτος ὁ πόλεμος εἴκοσι διέμεινεν
[4, 25]	ἀλλὰ ταῦτα πάντα μικρὰ καὶ	ὀλιγοχρόνια	καὶ οὐκ ἄξια σπουδῆς ἡγησάμενος
[4, 17]	δὲ τοὺς νεωτέρους. τούτους ἔταξε	σαυνία	καὶ σφενδόνας ἔχοντας ἔξω τάξεως
[4, 68]	ἀριθμούμενος δι´ ἀρετήν, μήτηρ δὲ	Ταρκυνία	τοῦ προτέρου βασιλέως Ταρκυνίου θυγάτηρ·
[4, 29]	καὶ μορφὴ τοῦ βασιλείου γένους	ἀξία.	ἢ τούτων μὲν οὐδέτερον, ἡ
[4, 82]	θαυμαστὴ σὺ καὶ πολλῶν ἐπαίνων	ἀξία	τῆς εὐγενοῦς προαιρέσεως, οἴχῃ καὶ
[4, 24]	δεσμωτηρίων ἐξεληλυθότες ἀρτίως κακοῦργοι μυρίων	ἄξια	διαπεπραγμένοι θανάτων. εἰς τούτους μέντοι
[4, 3]	πρὸ τοῦ βασιλεῦσαι διεπράξατο λόγου	ἄξια,	ἐξ ὧν Ταρκύνιός τ´ αὐτὸν
[4, 25]	μικρὰ καὶ ὀλιγοχρόνια καὶ οὐκ	ἄξια	σπουδῆς ἡγησάμενος ὄψεώς τ´ ἀπάτας,
[4, 25]	μόνον, ἐπαίνου δὲ καὶ ζήλου	ἄξια	τὰ τῆς γνώμης ἔργα ὑπολαβών,
[4, 81]	δ´ ὅσα δούλους ἀργυρωνήτους {αἰσχύνης	ἄξια}	ταλαιπωρεῖν λατομοῦντας ὑλοτομοῦντας ἀχθοφοροῦντας, ἐν
[4, 58]	τὸ πάθος ἁπάντων κατοδυρομένων ἑαυτοὺς	οἵα	πείσονται, σφαγάς τε καὶ ἀνδραποδισμοὺς
[4, 40]	ἐστι τέχνης, ἡ δ´ εἰκών,	οἵα	πρότερον ἦν, ἀρχαικὴ τὴν κατασκευήν·
[4, 29]	σοί γε καὶ ῥώμη πάρεστιν,	οἵα	τοῖς κράτιστα πεφυκόσι, καὶ μορφὴ
[4, 79]	Ῥωμαίων πόλιν εἰσαγαγὼν καὶ μόνος.	οἷα	δ´ ἐξειργάσατο, ὦ δημόται, τὰ
[4, 69]	ὡς ἐσκήπτετο πρὸς τοὺς πέλας	οἷα	δὴ συγγενής, ἀλλ´ ἵνα γέλωτα
[4, 48]	φενακίζειν ἠξίουν. καὶ ὁ Τύρνος,	οἷα	δὴ τὴν ἐπιβουλὴν οὐ προεγνωκώς,
[4, 41]	εὐμενὴς οὐδὲ πρᾷος ἦν, ἀλλ´	οἷα	δὴ τύραννος, βαρύς τε καὶ
[4, 54]	ὀλίγον ἀπὸ πολλοῦ στρατοῦ καὶ	οἷα	εἰκὸς ἐν προνομαῖς ἀσύντακτον διὰ
[4, 62]	μεγάλων καὶ δυσευρέτων αὐτοῖς φανέντων,	οἷα	πολλάκις συνέβη. οὗτοι διέμειναν οἱ
[4, 28]	λυπηρὰν ἡγεῖτο τὴν μὴ τὰ	ὅμοια	βουλομένην, τῇ μὲν ὀδύρεσθαί τε
[4, 9]	τὰ δίκαια πᾶσι πρὸς ἅπαντας	ὅμοια.	εἰς τοῦτο γὰρ ἥκουσί τινες
[4, 69]	τ´ ἀνόητα πολλὰ καὶ πράττων	ὅμοια	τοῖς κατ´ ἀλήθειαν ἠλιθίοις. καὶ
[4, 58]	καὶ χρημάτων ἀφαιρέσεις καὶ τὰ	ὅμοια	τούτοις κατεψηφικότων, οὐδὲν ὁ Ταρκύνιος
[4, 25]	βουλάς. ταῦτα δὴ καὶ τὰ	ὅμοια	τούτοις παραδείγματα λαβὼν προθυμίαν ἔσχε
[4, 26]	καὶ πραγμάτων ὄγκῳ καὶ τῇ	προνοίᾳ	τοῦ δαιμονίου κρείττονι κεχρημένους ἐκείνων,
[4, 62]	εἴτε θεῶν τινος εἴτε δαιμόνων	εὐνοίᾳ	δωρηθέν· ὅπερ οὐ πρὸς ὀλίγον
[4, 4]	παιδία δ´ ἐξ ἐκείνου δύο	νήπια	καταλειπόμενα. ἐνθυμουμένη δὲ τὴν περὶ
[4, 53]	τὸ μέγεθος καὶ τὴν ἀξίωσιν	ἐρείπια	θεασάμενος οἰκιῶν πολλαχῇ καὶ τείχους
[4, 14]	ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἵνα τῇ	φιλανθρωπίᾳ	ταύτῃ τιθασσευόμενοι μέγα τι καὶ
[4, 24]	γίγνοιτο τοῖς ἀπόροις τῶν πολιτῶν	φιλανθρωπία	φέρωσι τοῖς δεδωκόσι τὴν ἐλευθερίαν·
[4, 27]	μὲν ἐν ἀγορᾷ τῇ καλουμένῃ	Βοαρίᾳ,	τὸν δ´ ἕτερον ἐπὶ ταῖς
[4, 54]	ἕνεκα· ὅθεν ὁρμώμενοι τά τε	λῃστήρια,	καὶ εἴ τι ἀποσπασθὲν ἴδοιεν
[4, 51]	ἑαυτούς. ἦν δ´ ἄπορος ἡ	σωτηρία	τοῖς πολλοῖς περιεχομένοις κύκλῳ ὑπ´
[4, 13]	ἀτείχιστα καὶ ῥᾷστα πολεμίοις ἐλθοῦσιν	ὑποχείρια	γενέσθαι· καὶ εἰ μὲν εἰς
[4, 40]	δ´ οἱ μὲν ὑπὸ λύπης	αὐτοχειρίᾳ	τὸ ζῆν προεμένην αὐτὴν ἀποθανεῖν·
[4, 50]	δ´ αὐτοῖς μάχην περὶ τὰ	μεθόρια	καὶ πολλοὺς μὲν ἀποκτείνας, τοὺς
[4, 40]	ἄνδρα λέγουσι Ῥωμαῖοι πρῶτον τὰ	πάτρια	ἔθη καὶ νόμιμα κινῆσαι, τὴν
[4, 19]	ἄλλων εἰσφέρειν· τοῖς δὲ τὰ	μέτρια	καὶ μικρὰ κεκτημένοις πλείοσιν οὖσιν
[4, 44]	πένητες εἰργάζοντο σῖτα παρ´ αὐτοῦ	μέτρια	λαμβάνοντες· οἱ μὲν λατομοῦντες, οἱ
[4, 71]	πόλει πάντα τοῖς τυράννοις ἐστὶν	ἀλλότρια,	πρόθυμοι περὶ τὴν τῆς πατρίδος
[4, 11]	τὰ πατρῷα ἀποστερούμενοι καὶ οὐ	τἀλλότρια	ἀποδιδόντες· οἱ δ´ ἀνειμένοι τῶν
[4, 37]	δὲ δῆμον οὐκ εἶναι κύριον	τἀλλότρια	ἑτέρῳ διδόναι. κραυγῆς δὲ καὶ
[4, 35]	κατέχω, καὶ τῶν δεδωκότων, ὅτι	τἀλλότρια	ἐχαρίσαντό μοι· ῥᾳδίως γὰρ ἂν
[4, 84]	τίς ἀρχὴ γενήσεται τῶν κοινῶν	κυρία,	βασιλείαν μὲν οὐκέτι καταστήσασθαι δοκεῖ,
[4, 85]	χρὴ ποιεῖν, ἐπειδὴ πᾶσιν ἐφάνη	κύρια	ἡγεῖσθαι τὰ κριθέντα ὑπὸ τῆς
[4, 65]	ὧν ἁπάντων ἔσῃ σὺν ἐμοὶ	κυρία,	τί δεῖ σε καλῶς ἐπισταμένην
[4, 50]	ἀπεμάχοντο καὶ πολὺν ἀντέσχον τῇ	ταλαιπωρίᾳ	χρόνον· ὡς δ´ ὑπέλειπεν αὐτοὺς
[4, 55]	τε λείαν ἄφθονον καὶ τὰ	χωρία	ἀφύλακτα, καὶ τοὺς ἀπολουμένους ὑπ´
[4, 13]	τὰ περὶ τὴν πόλιν οἰκούμενα	χωρία,	πολλὰ ὄντα καὶ μεγάλα, γυμνὰ
[4, 62]	ἀφίκετο πρὸς τὸν τύραννον οὐκ	ἐπιχωρία	βύβλους ἐννέα μεστὰς Σιβυλλείων χρησμῶν
[4, 62]	δ´ ἐξ Ἐρυθρῶν τῶν ἐν	Ἀσίᾳ,	κατὰ δόγμα βουλῆς τριῶν ἀποσταλέντων
[4, 85]	καὶ Μάρκος Ὁράτιος ἀνέγνωσαν ἐν	ἐκκλησίᾳ·	καὶ γνώμας διερωτήσαντες κατὰ λόχους,
[4, 1]	γένους Τύλλιος ὄνομα γυναικὶ συνῆν	Ὀκρισίᾳ	καλλίστῃ τε καὶ σωφρονεστάτῃ τῶν
[4, 13]	καὶ τἆλλα τὰ πρὸς θεοὺς	ὅσια	διαπραξάμενος. προσωτέρω δ´ οὐκέτι προῆλθεν
[4, 24]	χάριτας· οἱ δ´ ἵνα τὸν	δημοσίᾳ	διδόμενον σῖτον λαμβάνοντες κατὰ μῆνα
[4, 11]	ἀχθέντας· οἱ δὲ κατανοσφιζόμενοι τὰ	δημόσια	καὶ κατέχοντες, ἣν ὑμεῖς δι´
[4, 25]	διελὼν ἀπὸ τῶν ἰδιωτικῶν τὰ	δημόσια,	τῶν μὲν εἰς τὸ κοινὸν
[4, 79]	ἀπορρήτους ἐμπεδῶν πρὸς αὐτὴν ὁμολογίας·	ἀνόσια	καὶ ἐξάγιστα καὶ οὔθ´ Ἑλλάδος
[4, 28]	τὸ πρᾷον ἔχοντι καὶ εὐλόγιστον	ἀνοσία	καὶ μισοπάτωρ καὶ πάντολμος ἦν
[4, 4]	σὲ τιμήσας φίλων καὶ συγγενῶν	ἀνόσια	παθὼν ἐκπεπλήρωκε τὴν ἑαυτοῦ μοῖραν
[4, 36]	βασιλέων οὕτω μέτριος ὢν ἐν	ἐξουσίᾳ	διετέλεσε καὶ φιλάνθρωπος ἅπασι τοῖς
[4, 82]	παθεῖν. ἔπειτα σὺ μέν, ὦ	Λουκρητία,	γυναικείας τυχοῦσα φύσεως ἀνδρὸς εὐγενοῦς
[4, 66]	ὀλέθριον ἐπιθυμίαν ἐκπεπληρωκώς, ἡ δὲ	Λουκρητία	δεινῶς φέρουσα τὸ συμβεβηκὸς ὡς
[4, 70]	τοῦ Οὐαλερίου τὰ συμβάντα τῇ	Λουκρητίᾳ	καὶ τὴν ἀναίρεσιν αὐτῆς διηγουμένου
[4, 65]	ἑκάτερον, εἰς ἀνάγκην ἦλθεν ἡ	Λουκρητία	φοβηθεῖσα τὴν περὶ τὸν θάνατον
[4, 4]	τὴν ἡγεμονίαν αὐτῷ καὶ πάντων	αἰτία	γενομένη τῶν ἀγαθῶν ἡ τοῦ
[4, 40]	καὶ ἐπὶ ταύτῃ μάλιστα τῇ	αἰτίᾳ	λέγεται τῶν πατρικίων αὐτῷ τινας
[4, 28]	ὑπὸ τῆς ἀνοσίας γυναικὸς ἐπὶ	τἀναντία	μετήγετο νουθετούσης τε καὶ λοιδορουμένης
[4, 28]	δ´ ὑπὸ τῆς γυναικὸς ἐπὶ	τἀναντία·	ὁ μέν γε πονηρὸς ἐκβαλεῖν
[4, 84]	δῆμος, καὶ ψῆφος οὐδεμία ἐγένετο	ἐναντία.	μετὰ τοῦτο παρελθὼν ὁ Βροῦτος
[4, 28]	ἔτυχε δὲ τῶν γαμβρῶν ἑκάτερος	ἐναντίᾳ	συναφθεὶς τύχῃ κατὰ τὴν οὐχ
[4, 79]	τὰ δύστηνα σώματα πυράς, φίλους	εἱστία	καὶ γάμους ἐπετέλει καὶ τὴν
[4, 25]	ἐκ τῆς Εὐρώπης εἰς τὰ	παραθαλάττια	τῆς Καρίας καὶ Δωριεῖς οἱ
[4, 69]	ἐπὶ τῆς ἐκείνου βασιλείας οὐκ	εἰωθυῖα	νόσος εἰς παρθένους τε καὶ
[4, 29]	δόξης. γυνή σοι σύνεστι μηδὲν	ἐοικυῖα	τοῖς σοῖς τρόποις, ἥ σε
[4, 4]	συλλαμβάνουσα ἰδίῳ καὶ ἐκ πολλῶν	συνεγνωκυῖα	θεσφάτων, ὅτι βασιλεῦσαι Ῥωμαίων ἐκεῖνον
[4, 51]	αὐτόθεν ἡγεμόνων πρὸς τοὺς ἐκεῖ·	σοφίᾳ	πρὸς τὸ συμβὰν ἀπὸ τύχης
[4, 23]	ὁρῶντες ὡς ἀστάθμητόν ἐστι πρᾶγμα	εὐτυχία	καὶ ἀγχίστροφον, καὶ οὐδενὶ ῥᾴδιον
[4, 44]	ὥσθ´ οἱ πατρίκιοι τὰ τούτων	κακὰ	καὶ τὰς λατρείας ὁρῶντες ἔχαιρόν
[4, 11]	πόνου, πρῶτον μὲν ἐμὲ τὸν	φύλακα	τῶν βασιλέων καὶ τὰς κατ´
[4, 4]	ὅτι πάντων ἀποδείκνυσιν ἐπιμελητὴν καὶ	φύλακα	τῶν τ´ ἰδίων καὶ τῶν
[4, 36]	φέρειν οἱ λόγοι. ~Ὑμῶν δὲ	τεθαύμακα,	εἴ τινές εἰσιν, ὦ βουλή,
[4, 51]	μὲν Ἠρήτου πλησίον θεμένη τὸν	χάρακα,	ἡ δὲ περὶ Φιδήνην· καὶ
[4, 51]	Ἠρήτῳ κατεστρατοπεδευκότας καὶ τίθεται τὸν	χάρακα	μετέωρον ὀλίγον τὸ μεταξὺ χωρίον
[4, 7]	πλείων ἀναφαίνεται τῶν ἑκατὸν καὶ	δέκα	γεγονὼς ἐτῶν· τοῦτο δὲ τὸ
[4, 16]	οὓς ἔδει προπολεμεῖν τῆς πόλεως,	δέκα	δὲ πρεσβυτέρων, οἷς ἀπέδωκε τειχοφυλακεῖν.
[4, 17]	μὲν ἐποίησε τῶν ἐν ἀκμῇ,	δέκα	δὲ τῶν ὑπερηλίκων κατὰ ταὐτὰ
[4, 43]	ἀναγκαζομένου κατὰ κεφαλὴν ἑκάστου δραχμὰς	δέκα	εἰσφέρειν. συνόδους τε συμπάσας, ὅσαι
[4, 7]	Ῥωμαίοις οὐκ ἐλάττω τεττάρων καὶ	δέκα	ἐτῶν, αὐτὸς ἐν τοῖς πράγμασιν
[4, 16]	τρόπον τοῖς προτέροις καθ´ ἡλικίας,	δέκα	λόχους ἀποδοὺς τοῖς νεωτέροις καὶ
[4, 16]	τῶν ἐχόντων τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν,	δέκα	μὲν ἐποίησε λόχους νεωτέρων, οὓς
[4, 17]	τούτους εἰς εἴκοσι λόχους, καὶ	δέκα	μὲν ἐποίησε τῶν ἐν ἀκμῇ,
[4, 16]	λόχους ἀποδοὺς τοῖς νεωτέροις καὶ	δέκα	τοῖς πρεσβυτέροις. χώρα δὲ καὶ
[4, 62]	ἐν λιθίνῃ λάρνακι, ὑπ´ ἀνδρῶν	δέκα	φυλαττόμενοι. μετὰ δὲ τὴν τρίτην
[4, 6]	τῆς ἀρχῆς ἐνιαυτὸν φίλος γενόμενος	ἑπτακαίδεκα	διέτριψεν ἔτη παρ´ αὐτῷ τὰ
[4, 17]	αὐτῶν λόχοι τοὺς πρεσβυτέρους εἶχον,	πεντεκαίδεκα	δὲ τοὺς νεωτέρους. τούτους ἔταξε
[4, 17]	δὲ καὶ οὗτοι καθ´ ἡλικίαν·	πεντεκαίδεκα	μὲν γὰρ ἐξ αὐτῶν λόχοι
[4, 61]	παρὰ τὸ πλάτος οὐδ´ ὅλων	πεντεκαίδεκα	ποδῶν. ἐπὶ γὰρ τοῖς αὐτοῖς
[4, 30]	παρειλήφαμεν· ἐτῶν ἡ Τανακυλλὶς ἔσται	πεντεκαίδεκα	πρὸς τοῖς ἑκατόν. οὕτως ὀλίγον
[4, 20]	ἦσαν οἵ τε τῶν ἱππέων	ὀκτωκαίδεκα	καὶ οἱ τῶν πεζῶν ὀγδοήκοντα.
[4, 18]	γένος ἐπιφανῶν· συνέταξε δ´ εἰς	ὀκτωκαίδεκα	λόχους καὶ προσένειμεν αὐτοὺς τοῖς
[4, 17]	εἴκοσι καὶ πέντε μνῶν ἄχρι	δώδεκα	καὶ ἡμίσους μνῶν ὁ βίος
[4, 18]	πολίτας, οἳ τίμησιν εἶχον ἐλάττονα	δώδεκα	καὶ ἡμίσους μνῶν, πλείους τὸν
[4, 74]	τοὺς προηγουμένους ἐν ταῖς ἐξόδοις	δώδεκα	πελέκεις καταλιπεῖν. ἔτι πρὸς τούτοις,
[4, 27]	οὖν ἔτει συνελθοῦσαι πάλιν αἱ	δώδεκα	πόλεις ἐξανηλωμέναι τῷ πολέμῳ τά
[4, 27]	Τύλλιος δὲ τῆς μὲν ἀφροσύνης	ἕνεκα	καὶ τῶν εἰς τοὺς θεοὺς
[4, 74]	θριάμβων, ὅτε αὐτὰ τιμῆς θεῶν	ἕνεκα	λήψονται· λυπήσει γὰρ οὐδέν´, ἐὰν
[4, 52]	οἱ Ῥωμαῖοι καταπλήξεως τῶν πολεμίων	ἕνεκα·	μαθόντες, ὅτι διέφθαρται τὸ ἕτερον
[4, 54]	αὐτοῖς καθιστάναι καταφυγῆς τῶν γεωργῶν	ἕνεκα·	ὅθεν ὁρμώμενοι τά τε λῃστήρια,
[4, 36]	πυθοίμην παρ´ αὐτῶν, τίνος ἀδικήματος	ἕνεκα	πολεμοῦσί μοι καὶ ἐπὶ τίνι
[4, 37]	πάντων σπουδὴν ἐχόντων μαθεῖν, τίνων	ἕνεκα	ταῦτα λέγει, τελευτῶν ἔφησεν, ὅτι
[4, 40]	ἄνδρα συμπαθείας τε καὶ εὐνοίας	ἕνεκα.	ταφῆς μὲν οὖν βασιλικῆς καὶ
[4, 74]	παρεληλυθὸς εἰς τὴν πόλιν αὐτῆς	ἕνεκα	τῆς ὁσίας φυλάττηται, ἱερῶν ἀποδεικνύσθω
[4, 11]	ὧν δὲ τὸν δῆμον εὖ	πεποίηκα	καὶ παρεσκεύασμαι ποιεῖν ἀχθόμενοί τε
[4, 7]	ἃς ἅπαντες ἠγνόησαν οἱ τὰ	Ῥωμαϊκὰ	συνταξάμενοι πλὴν ἑνός, οὗ μετὰ
[4, 29]	ἀπαλλάττεις τοῦ βίου τὴν σαυτοῦ	γυναῖκα,	ἐγὼ δὲ ταὐτὸ διαθήσομαι τὸν
[4, 47]	θυγατέρα τὴν ἐμὴν ἐβούλετο λαβεῖν	γυναῖκα.	ἐπεὶ δ´ ἀπηξιώθη τῶν γάμων
[4, 79]	τυχεῖν· Ταρκυνίαν δὲ τὴν ἐκείνου	γυναῖκα,	ἣν προσῆκεν αὐτῷ τιμᾶν ὥσπερ
[4, 9]	ἑτέραν τῶν θυγατέρων ἔδωκέ μοι	γυναῖκα,	καὶ παρὰ πάντα τὸν τοῦ
[4, 64]	τε καὶ φιλοφροσύνῃ. ταύτην τὴν	γυναῖκα	καλλίστην οὖσαν τῶν ἐν Ῥώμῃ
[4, 29]	ἐξεγένετο σοί τε λαβεῖν ἐμὲ	γυναῖκα	κἀμὲ σοῦ τυχεῖν ἀνδρός, οὐκ
[4, 2]	συνελθεῖν· καὶ μετὰ τοῦτο τὴν	γυναῖκα	κοσμησαμένην, οἷς ἔθος ἐστὶ κοσμεῖσθαι
[4, 25]	τείχους ἐμακάρισε τὴν Ἀσσυρίαν ἐκείνην	γυναῖκα	οὔτε τῶν ἐν Μέμφει πυραμίδων
[4, 65]	γὰρ ὑπομενεῖς, ἔφη, χαρίσασθαί μοι,	γυναῖκά	σε ποιήσομαι καὶ βασιλεύσεις σὺν
[4, 79]	πάλαι· οὗτος ὁ τὴν γαμετὴν	γυναῖκα,	σώφρονα καὶ τέκνων κοινωνὸν γεγονυῖαν,
[4, 30]	ἔτι διαμελλήσας ὁ Ταρκύνιος ἐπάγεται	γυναῖκα	τὴν Τυλλίαν οὔτε τοῦ πατρὸς
[4, 79]	τὸ μῦσος λαβὼν τὴν ἐκείνου	γυναῖκα,	τῆς δ´ αὐτῷ συνοικούσης ἀδελφήν,
[4, 6]	ἔτος ἀπανιστάμενον. καὶ μὴν ὅτι	γυναῖκα	Τυρρηνίδα ἐπηγάγετο, ἣν ζῶντος ἔτι
[4, 39]	ταῦτ´ ὀρθῶς δόξας τὴν ἀνοσιωτάτην	γυναῖκα	ὑποτίθεσθαι πέμπει τινὰς τῶν θεραπόντων
[4, 41]	ἑξηκοστῆς καὶ πρώτης ὀλυμπιάδος, ἣν	ἐνίκα	στάδιον Ἀγάθαρχος Κερκυραῖος ἄρχοντος Ἀθήνησι
[4, 1]	τετάρτῳ τῆς πεντηκοστῆς ὀλυμπιάδος, ἣν	ἐνίκα	στάδιον Ἐπιτελίδης Λάκων ἄρχοντος Ἀθήνησιν
[4, 24]	τῆς ἐλευθερίας οἱ μὲν πλεῖστοι	προῖκα	διὰ καλοκἀγαθίαν· καὶ κράτιστος ἀπαλλαγῆς
[4, 17]	ἄλλοις τισὶν ὀργάνοις ἐπισημαινόντων τὰ	παρακλητικὰ	τοῦ πολέμου. προσέκειντο δ´ οἱ
[4, 29]	δι´ ἣν οὐκ ἀξιοῖς τὰ	πολιτικὰ	πράττειν, ὃς οὐ πολλοῖς ἀποδεῖς
[4, 45]	πόλει Τύσκλῳ, ἐδόκει δὲ τὰ	πολιτικὰ	συνετὸς ἐν ὀλίγοις εἶναι καὶ
[4, 3]	ἦν δὲ καὶ φρονῆσαι τὰ	πολιτικὰ	συνετώτατος καὶ λόγῳ τὰ βουλευθέντα
[4, 2]	οὖσαν καὶ δὴ καὶ τὰ	μαντικὰ	οὐδενὸς χεῖρον Τυρρηνῶν ἐπισταμένην εἰπεῖν
[4, 30]	πρὸς τὸν βασιλέα καὶ τὰ	δημοτικὰ	πολιτεύματα παρακαλοῦντες ἔκ τε τοῦ
[4, 30]	τὰς αἱρέσεις ὁ Ταρκύνιος, καὶ	αὐτίκα	δοὺς αὐτῇ πίστεις καὶ λαβὼν
[4, 76]	Ἰουνίου Βρούτου πάντες ἐπῄνεσαν καὶ	αὐτίκα	περὶ τῶν παραληψομένων τὰς ἡγεμονίας
[4, 2]	πελάνους ἐπὶ τὸ πῦρ καὶ	αὐτίκα	πρὸς τοὺς βασιλεῖς ἐλθοῦσαν εἰπεῖν.
[4, 80]	τε νομίμων καὶ τῶν ἐθῶν;	αὐτίκα	τὴν ἡγεμονίαν, ἵν´ ἀπὸ ταύτης
[4, 14]	χρημάτων τὰς γινομένας εἰς τὰ	στρατιωτικὰ	καὶ τὰς ἄλλας χρείας, ἃς
[4, 36]	ἀλλὰ τὰς ἰδιωτικὰς δίκας ὑμῖν	ἀπέδωκα	διαγινώσκειν, ὃ τῶν ἔμπροσθεν οὐδεὶς
[4, 36]	ἅπαντες ἐπεκυρώσατε, κατὰ τούτους ὑμῖν	ἀπέδωκα	διδόναι τὰ δίκαια καὶ λαμβάνειν,
[4, 4]	ὡς ἐν τῷ πρὸ τούτου	δεδήλωκα	λόγῳ, δόξας ὑπὸ τῶν πραγμάτων
[4, 64]	εἶναί φησιν Ἠγερίου, περὶ οὗ	δεδήλωκα	πρότερον, ὅτι Ταρκυνίῳ τῷ προτέρῳ
[4, 13]	οἰκούμενα χωρία, πολλὰ ὄντα καὶ	μεγάλα,	γυμνὰ καὶ ἀτείχιστα καὶ ῥᾷστα
[4, 24]	δυνατὰ καὶ μὴ περιορᾶν ὀνείδη	μεγάλα	καὶ ῥύπους δυσεκκαθάρτους εἰς τὴν
[4, 46]	καὶ τῶν ὁμολογιῶν διεξελθὼν καὶ	μεγάλα	τὰς πόλεις εὐεργετήσειν ὑποσχόμενος, ἐὰν
[4, 24]	τις, ὡς ῥιπτοῦντας εἰκῆ τὰ	καλά.	ἐτύγχανον δὴ τοῖς Ῥωμαίοις αἱ
[4, 18]	ἐκφέρομεν, κάλει, τοῦτ´ ἐκεῖνοι λέγουσι	κάλα	καὶ τὰς κλάσσεις τὸ ἀρχαῖον
[4, 24]	ἥκει τὰ πράγματα καὶ τὰ	καλὰ	τῆς Ῥωμαίων πόλεως οὕτως ἄτιμα
[4, 75]	τὰ μαντεύματα γένηται περὶ αὐτῶν	καλά,	τοὺς πελέκεις οὗτοι παραλαβόντες καὶ
[4, 23]	ἃ καὶ τοῖς φαυλοτάτοις εἶναι	πρόδηλα,	ὅτι τοῖς μὲν δεσπόταις πολλὴ
[4, 19]	ἀλλὰ πεπεισμένος, ὅτι πᾶσιν ἀνθρώποις	ἆθλα	τῶν πολέμων ἐστὶ τὰ χρήματα
[4, 84]	ἀπροσδοκήτων ἀκούουσι λόγων· πάθη τε	ποικίλα	τὴν ἑκάστου ψυχὴν κατελάμβανεν οὐδὲν
[4, 4]	ἔσται δ´ οὐκ ἄκουσι Ῥωμαίοις,	ἀλλὰ	βουλομένοις ὑπὸ σοῦ τὴν πόλιν
[4, 7]	Τανακυλίδα ποιοῦντες μητέρα τῶν παιδίων,	ἀλλὰ	Γεγανίαν τινά, περὶ ἧς οὐδεμίαν
[4, 41]	Ῥωμαίων δυναστείαν οὐ κατὰ νόμους,	ἀλλὰ	διὰ τῶν ὅπλων κατασχών, κατὰ
[4, 45]	κατὰ νόμους λαβοῦσι τὰς δυναστείας,	ἀλλὰ	διὰ τῶν ὅπλων κτησαμένοις, οὐ
[4, 38]	Τύλλιε, ὃς οὐδ´ ἐλεύθερος ὤν,	ἀλλὰ	δοῦλος ἐκ δούλης, ἣν οὑμὸς
[4, 82]	ἀρχῆς καὶ δόξης ἤραντο κινδύνους·	ἀλλὰ	δυεῖν θάτερον ἅπασιν αἱρετέον, ἢ
[4, 73]	ποιεῖν μίαν γνώμην ἁπάντων κυρίαν,	ἀλλὰ	δυσὶν ἐπιτρέπειν ἀνδράσι τὴν βασιλικὴν
[4, 7]	ὥστ´ ἐκ παντὸς ἐπιθυμῆσαι τέκνων,	ἀλλὰ	θυγατέρες ἦσαν αὐτῷ δύο καὶ
[4, 42]	τῶν κοινῶν οὐδενὸς ἔτι μετεῖχον,	ἀλλὰ	καὶ αὐτοὶ τὴν παρρησίαν ἅμα
[4, 25]	τὴν τῶν πατρικίων δυναστείαν ἐλαττοῦν,	ἀλλὰ	καὶ ἐν οἷς τὴν βασιλικὴν
[4, 30]	υἱὸν εἶναι Ταρκυνίου τὸν Ἀρροῦντα·	ἀλλὰ	καὶ καθ´ ἕτερον, ὅτι φησὶν
[4, 50]	οὐδεμίαν προσλαβόντες οὐδ´ ἀναπαύσεως τυγχάνοντες,	ἀλλὰ	καὶ μεθ´ ἡμέραν καὶ νύκτωρ
[4, 45]	οὐ μόνον ἐπιχωρίου δεῖ φυλακῆς,	ἀλλὰ	καὶ ξενικῆς, τὸν ἐπιφανέστατον ἐκ
[4, 39]	ἐστὶν αὐτῷ τὸ δημοτικὸν ἅπαν·	ἀλλὰ	καὶ πρὶν εἰς τὴν οἰκίαν
[4, 3]	μόνον τὸν ἴδιον οἶκον ἐπιτρέπων,	ἀλλὰ	καὶ τὰ κοινὰ τῆς πόλεως
[4, 16]	τοῖς θώραξιν, ὥσπερ τῶν δευτέρων,	ἀλλὰ	καὶ ταῖς περικνημῖσι. συνέταξε δὲ
[4, 29]	εὐεπιχείρητός ἐστιν, ἀνέχεσθαί σε ἀναγκάζει;	ἀλλὰ	καὶ ταῦτ´ ἀμφότερα κακῶς ἔχοντα
[4, 43]	ἐν αἷς ἦσαν γεγραμμένοι, κατέλιπεν,	ἀλλὰ	καὶ ταύτας καθαιρεθῆναι κελεύσας ἐκ
[4, 31]	παππῷα, μὴ μόνον τῶν χρημάτων,	ἀλλὰ	καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ κληρονομεῖν.
[4, 29]	κληρονομεῖν οὐ μόνον τῶν χρημάτων,	ἀλλὰ	καὶ τῆς βασιλείας ὀφείλεις πρεσβύτερος
[4, 51]	οἱ καταλειφθέντες ἐπὶ τοῦ χάρακος,	ἀλλὰ	καὶ τὸ ἔρυμα ἑάλω τῇ
[4, 76]	τοῦ κατ´ ἀγορὰν τότ´ ὄντος,	ἀλλὰ	καὶ τοῦ κατὰ τὴν πόλιν
[4, 14]	φυλὰς τὰς γενικὰς ὡς πρότερον,	ἀλλὰ	κατὰ τὰς τέτταρας τὰς τοπικὰς
[4, 38]	μηδὲν ἔτι μαλακίζεσθαι μηδὲ κατοκνεῖν,	ἀλλὰ	καταβαλόντα τοὺς λόγους ἐπὶ τὰ
[4, 73]	βασιλεῖς ἔτι μήτε μονάρχους καλεῖν,	ἀλλὰ	μετριωτέραν τινὰ καὶ φιλανθρωποτέραν ἐπ´
[4, 6]	ἐκ ταύτης γεγονότας τῆς γυναικός.	ἀλλὰ	μὴν εἴγ´ ἀνδρῶν ἡλικίαν εἶχον
[4, 36]	παραδοχάς, οὐχ ἅπασαν ἐβουλήθην ἔχειν,	ἀλλὰ	νόμους θ´ ὑπὲρ τῶν κυριωτάτων
[4, 4]	οὐδ´ ἡμῖν ταῖς ἀθλίαις γυναιξίν·	ἀλλὰ	πάντας ἡμᾶς φανερῶς τε καὶ
[4, 29]	ἀξιοῖς ἐπὶ σεαυτῷ μέγα φρονεῖν;	ἀλλὰ	πάντες ἴσασιν, ὅτι τοῖς μὲν
[4, 40]	καθάπερ οἱ πρὸ αὐτοῦ πάντες,	ἀλλὰ	παρὰ μόνου τοῦ δήμου, δεκασμοῖς
[4, 82]	ὧν Ταρκύνιος οὐ μίαν ἡμέραν,	ἀλλὰ	πέμπτον καὶ εἰκοστὸν ἔτος ἤδη
[4, 19]	τούτων ἕκαστον οὐκ ἄτερ αἰτίας,	ἀλλὰ	πεπεισμένος, ὅτι πᾶσιν ἀνθρώποις ἆθλα
[4, 47]	καὶ μετὰ ταῦθ´ ὑμῖν σκοπεῖν·	ἀλλὰ	περὶ τῆς ὑμῶν αὐτῶν ἀσφαλείας
[4, 28]	δεῖν ἐξαμαρτάνειν εἰς τὸν πενθερόν,	ἀλλὰ	περιμένειν, ἕως ἡ φύσις αὐτὸν
[4, 78]	παρανομίας, ἐφ´ αἷς οὐχ ἅπαξ,	ἀλλὰ	πολλάκις ἅπασιν εἴη δίκαιος ἀπολωλέναι·
[4, 12]	Τύλλιος οὐκέτι παρῆκε τὸν καιρόν,	ἀλλὰ	πολλὰς αὐτοῖς εἰδέναι φήσας χάριτας,
[4, 11]	ἀρχὴν ἀφαιρεῖσθαι, στέρξομεν τὴν τύχην.	ἀλλὰ	πρὸς ἁπάντων θεῶν τε καὶ
[4, 29]	δι´ ἀσθένειάν τε καὶ ἀμορφίαν;	ἀλλὰ	σοί γε καὶ ῥώμη πάρεστιν,
[4, 41]	ἐξόδους οὔτε συνεχεῖς οὔτε τεταγμένας,	ἀλλὰ	σπανίους καὶ ἀπροσδοκήτους ἐποιεῖτο ἐχρηματίζετό
[4, 66]	μαθεῖν βουλομένοις, ὅ τι πέπονθεν,	ἀλλὰ	σύννους καὶ κατηφὴς καὶ μεστοὺς
[4, 81]	οἱ δὲ φεύγουσι τὴν πατρίδα.	ἀλλὰ	τὰ ὑμέτερα πράγματα, ὦ δημόται,
[4, 23]	ἐξετάζουσι τοὺς ἀξίους τῶν καλῶν,	ἀλλὰ	ταῖς συντυχίαις, ὁρῶντες ὡς ἀστάθμητόν
[4, 9]	ἐλεύθεροι μηδὲ τὰς ἀλλοτρίας κτήσεις,	ἀλλὰ	τὰς ἰδίας γεωργῆτε· οὐ γὰρ
[4, 36]	οὐχ ἁπάντων αὐτὸς ἐγινόμην δικαστής,	ἀλλὰ	τὰς ἰδιωτικὰς δίκας ὑμῖν ἀπέδωκα
[4, 25]	πολυχειρίας ἐπίδειξις ἦν ἀνδρὸς ἡγεμόνος,	ἀλλὰ	ταῦτα πάντα μικρὰ καὶ ὀλιγοχρόνια
[4, 35]	γὰρ ὑμῶν ἀφαιρούμενος τὴν διάγνωσιν,	ἀλλὰ	τὴν τούτου συκοφαντίαν ἐπιδείξασθαι βουλόμενος
[4, 21]	ἰσχυραῖς, οὐ τῶν λόχων καταλυθέντων,	ἀλλὰ	τῆς κλήσεως αὐτῶν οὐκέτι τὴν
[4, 80]	κατὰ φύσιν αὐτοῖς παραγένηται θάνατος.	~Ἀλλὰ	τί τούτοις ἐπιτιμῶ τοσαύτας ἔχων
[4, 31]	οἱ πρὸ αὐτοῦ γενόμενοι βασιλεῖς·	ἀλλὰ	τὸ ἀνέστιον καὶ ἄπορον καὶ
[4, 72]	πολιτῶν ἐχρήσαντο καὶ Ταρκύνιος τελευτῶν,	ἀλλὰ	τὸ συνέδριον τῆς βουλῆς ἁπάντων
[4, 19]	δημοσίου τότε Ῥωμαῖοι στρατιωτικοὺς μισθούς,	ἀλλὰ	τοῖς ἰδίοις τέλεσιν ἐστρατεύοντο. οὔτε
[4, 34]	οὐ τὸν διάδοχον τοῦ πατρός,	ἀλλὰ	τὸν ἄξιον τῆς ἀρχῆς ἐπὶ
[4, 35]	εἰς διαδικασίαν· ὧν οὐδέτερον ἐποίησας,	ἀλλὰ	τοσούτοις χρόνοις ὕστερον ὥσπερ ἐκ
[4, 14]	τοῖς προνωπίοις οὐ τοὺς ἐλευθέρους,	ἀλλὰ	τοὺς δούλους ἔταξε παρεῖναί τε
[4, 9]	χάριτι λαβόντας οὔτ´ ὠνῇ κτησαμένους,	ἀλλὰ	τοὺς μηδένα κλῆρον ἔχοντας ὑμῶν,
[4, 6]	ἡλικίας ἀξιώματι παρὰ πολὺ διήλλαττεν,	ἀλλὰ	τρισὶ μόνον ἔτεσι θατέρου πρεσβύτερος
[4, 59]	τέρας. οὐδὲν δ´ αὐτῶν ἀποφαινομένων,	ἀλλὰ	Τυρρηνοῖς ἀποδιδόντων τὴν περὶ τῶν
[4, 9]	ἧττον ἄξιος ἦν βουληθεὶς τυγχάνειν,	ἀλλὰ	τῷ Ταρκυνίου γένει βοηθῶν τὰ
[4, 19]	τοὺς οὐκ ἔχοντας, ὁπόθεν συνεισοίσουσιν,	ἀλλὰ	τῶν καθ´ ἡμέραν ἀναγκαίων ἀπορουμένους
[4, 24]	δ´ ἄν τις πολλὰ καὶ	ἄλλα	διαβαλεῖν ἔθη καλῶς μὲν ὑπὸ
[4, 45]	ἐποιεῖτο τοῦ Ταρκυνίου κατηγορίαν τ´	ἄλλα	διεξιὼν ἔργα τοῦ ἀνδρός, οἷς
[4, 26]	διεξιὼν ταῦτα τε καὶ ὅσα	ἄλλα	ἕξουσιν ἀγαθὰ βουλευτήριον ἐγκαταστησάμενοι πάντας
[4, 71]	τὸν λόγον Οὐαλέριος, Τὰ μὲν	ἄλλα,	ἔφησεν, ὀρθῶς ἐπιλογίζεσθαί μοι δοκεῖς,
[4, 2]	τὴν δὲ Τανακυλίδα τά τ´	ἄλλα	σοφὴν οὖσαν καὶ δὴ καὶ
[4, 16]	εἰς εἴκοσι λόχους τὰ μὲν	ἄλλα	φορεῖν ὅπλα προσέταξεν, ὅσα τοὺς
[4, 38]	τὴν βασιλικὴν ἐσθῆτα λαβὼν καὶ	τἆλλα	παράσημα τῆς ἀρχῆς ἐπαγόμενος· ἐλθὼν
[4, 55]	αὐτοῦ ῥάβδοις ἐν ἀγορᾷ καὶ	τἆλλα	περιυβρισθείς, ὥστε περιβόητον γενέσθαι τὸ
[4, 26]	ταῖς πόλεσι πρὸς ἀλλήλας καὶ	τἆλλα	τὰ περὶ τὴν ἑορτὴν καὶ
[4, 13]	τε ὡς νόμος ἦν καὶ	τἆλλα	τὰ πρὸς θεοὺς ὅσια διαπραξάμενος.
[4, 29]	λυποῦντα ἡμᾶς. καὶ γὰρ ἐὰν	τἆλλα	τις ἀδικεῖν ὀκνῇ, βασιλείας γε
[4, 71]	τοὺς πατρικίους ἄρχοντας τῆς ἐλευθερίας·	πολλὰ	γὰρ καὶ δεινὰ πεπόνθασιν ὑπὸ
[4, 70]	φρονεῖν γεγονὼς ὑπὸ τοῦ κακοῦ.	πολλὰ	δ´ αὐτοῦ κατολοφυρομένου καὶ τοῦ
[4, 21]	τούτου τοῖς μὲν πλουσίοις τοῖς	πολλὰ	δαπανωμένοις καὶ μηδεμίαν ἀνάπαυσιν τῶν
[4, 38]	περὶ τῶν γεγονότων ἐσκήπτετο καὶ	πολλὰ	διὰ φίλων λιπαρῶν τὸν Τύλλιον
[4, 15]	γένοιτο πολεμίων ἔφοδος, καὶ τὰ	πολλὰ	διενυκτέρευον ἐνταῦθα. ἄρχοντες δὲ καὶ
[4, 69]	τε καὶ παῖδας, ὑφ´ ἧς	πολλὰ	διεφθάρη σώματα, χαλεπωτάτη δὲ καὶ
[4, 35]	ἴσῳ γάρ ἐστι τό τε	πολλὰ	δίκαια πρὸς τοὺς ἀγνώμονας ἀντιδίκους
[4, 9]	ἡγούμενος τοὺς μὲν πολλὰ κεκτημένους	πολλὰ	εἰσφέρειν, τοὺς δ´ ὀλίγα ἔχοντας
[4, 74]	χρησιμώτατον ἔσεσθαι καὶ τοῦ μὴ	πολλὰ	ἐξαμαρτάνειν τοὺς παραληψομένους τὴν ἀρχὴν
[4, 61]	τοὺς τεχνίτας· καὶ τὰ μὲν	πολλὰ	ἐξειργάσατο τοῦ ναοῦ, τελειῶσαι δ´
[4, 24]	πολίτας. ἔχοι δ´ ἄν τις	πολλὰ	καὶ ἄλλα διαβαλεῖν ἔθη καλῶς
[4, 41]	κοινῶν κατ´ οἶκον μὲν τὰ	πολλὰ	καὶ αὐτῶν τῶν ἀναγκαιοτάτων συμπαρόντων,
[4, 70]	τοὺς παῖδας ἐκ τῆς πόλεως,	πολλὰ	καὶ ἐπαγωγὰ εἰς τοῦτο διαλεχθείς.
[4, 69]	τοῖς μειρακίοις λέγων τ´ ἀνόητα	πολλὰ	καὶ πράττων ὅμοια τοῖς κατ´
[4, 78]	μὲν ὀλίγα δεῖ, πράττειν δὲ	πολλά,	καὶ πρὸς εἰδότας οἱ λόγοι,
[4, 57]	ὠνόμασεν, ὃς ἐν εἰρήνῃ τε	πολλὰ	καὶ σπουδαῖα πολιτευσάμενος καὶ στρατηγίας
[4, 69]	τὸν θεὸν καὶ τοῦ Βρούτου	πολλὰ	καταγελάσαντες, ὅτι βακτηρίαν ξυλίνην ἀνέθηκε
[4, 9]	κοινῷ τοῦθ´ ἡγούμενος τοὺς μὲν	πολλὰ	κεκτημένους πολλὰ εἰσφέρειν, τοὺς δ´
[4, 20]	οὐ μακρὰν ἀπέχον τἀδυνάτου. τὰ	πολλὰ	μὲν γὰρ ἐπὶ τῆς πρώτης
[4, 40]	ὡς τῶν ἐπιτυχόντων τινός· καὶ	πολλὰ	μὲν τὸν ἑαυτῆς καὶ ἐκείνου
[4, 13]	περὶ τὴν πόλιν οἰκούμενα χωρία,	πολλὰ	ὄντα καὶ μεγάλα, γυμνὰ καὶ
[4, 75]	παραινεῖν· τὰ δὲ κατὰ μέρος	πολλὰ	ὄντα καὶ οὐ ῥᾴδια νῦν
[4, 47]	χρήμασιν ἔπειθεν ὑπὸ νύκτα ξίφη	πολλὰ	παρ´ αὐτοῦ λαβόντας εἰσενεγκεῖν εἰς
[4, 82]	τοῦ συγγενοῦς τῶν τυράννων καὶ	πολλὰ	ὑπὲρ αὐτῶν κακοπαθήσαντος. αὕτη μέντοι
[4, 12]	ἀρχὴν παρὰ τοῦ δημοτικοῦ πλήθους	πολλὰ	χαίρειν τῇ βουλῇ φράσας, ἣν
[4, 23]	τοῦ κοινῇ χρησίμου καὶ ἰδίᾳ	πολλὰ	ὠφελήσεσθαι τοὺς εὐπορωτάτους Ῥωμαίων, ἐὰν
[4, 8]	καὶ τὰ λοιπὰ τῆς ἀρχῆς	σύμβολα·	ὅταν δὲ τοῦτο γένηται, τοὺς
[4, 75]	τὰ λοιπὰ τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας	σύμβολα	πραττέτωσαν, ὅπως ἐλευθέραν οἰκήσομεν τὴν
[4, 17]	ὑπερηλίκων κατὰ ταὐτὰ τοῖς προτέροις.	ὅπλα	δὲ φέρειν ἔταξεν αὐτοὺς θυρεοὺς
[4, 84]	αὐτοῖς ἦν ἀρχαιρεσιάζειν, ἔχοντας τὰ	ὅπλα	ἐν τάχει. ἀφικομένων δ´ αὐτῶν
[4, 48]	αὐτὸς ἀποθανεῖν, ἐὰν εὑρεθῇ παρεσκευασμένος	ὅπλα	ἔξω τῶν ἐνοδίων, ἢ τὸν
[4, 71]	τάχει. καὶ γὰρ οἱ τὰ	ὅπλα	ἔχοντες, εἰ μάθοιεν, ὅτι τὰ
[4, 84]	ἀνέκραγον ἄγειν σφᾶς ἐπὶ τὰ	ὅπλα.	καὶ ὁ Βροῦτος ἡσθείς, Ἐάν
[4, 22]	τῆς πόλεως πεδίων ἔχοντας τὰ	ὅπλα	καὶ τάξας τούς θ´ ἱππεῖς
[4, 16]	λόχους τὰ μὲν ἄλλα φορεῖν	ὅπλα	προσέταξεν, ὅσα τοὺς προτέρους, τοὺς
[4, 51]	ἐξέστησαν τῶν λογισμῶν καὶ τὰ	ὅπλα	ῥίψαντες ἐπειρῶντο σώζειν ἑαυτούς. ἦν
[4, 15]	ὁπότε χρεία γένοιτο ἐπὶ τὰ	ὅπλα	τοὺς χωρίτας καλεῖν ἢ χρημάτων
[4, 16]	δὲ συντάξας εἰς ὀγδοήκοντα λόχους	ὅπλα	φέρειν ἐπέταξεν ἀσπίδας Ἀργολικὰς καὶ
[4, 47]	τὰ κεκρυμμένα ἐν αὐτῇ δείξας	ὅπλα.	~Ὡς δὲ ταῦτ´ εἶπεν, ἀνεβόησάν
[4, 83]	φιλοτύραννον ἐμπέφυκεν οὐ πολλοῖς οὖσι	μὰ	Δία, μεγάλαις καὶ τούτους ἀνάγκαις
[4, 65]	δὲ πολὺς ἦν ἀπειλῶν θ´	ἅμα	καὶ ἀντιβολῶν καὶ διομνύμενος ἀληθεύειν
[4, 56]	ἐκ τῆς πόλεως ἐβούλετο δακρύων	ἅμα	καὶ τὴν ἑαυτοῦ τύχην κατολοφυρόμενος,
[4, 36]	τοιοῦτον ἡμάρτηται, τῆς ἀρχῆς θ´	ἅμα	καὶ τῆς ψυχῆς ἀποστερηθείην. φέρε
[4, 65]	ἕνα θήσω τὰ σώματα ὑμῶν	ἅμα	καὶ φήσω κατειληφὼς ἀσχημονοῦσάν σε
[4, 44]	καὶ ἀπορώτατοι σχολὴν ἄγωσι, καὶ	ἅμα	προθυμίαν ἔχων ἐπὶ τῆς ἰδίας
[4, 15]	κοιναῖς γεραίρειν καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν	ἅμα	συνερχομένους, ἑορτήν τινα καὶ ταύτην
[4, 24]	λαφύρων, ἢ τοῦ στρατηγοῦ συγχωρήσαντος	ἅμα	ταῖς ἄλλαις ὠφελείαις καὶ τοὺς
[4, 83]	ὑμῶν τοὺς ἐπὶ στρατοπέδου συνόντας	ἅμα	Ταρκυνίῳ πολίτας δεδοίκασιν, ὡς ἐκείνῳ
[4, 67]	αὐτοῖς Πόπλιος Οὐαλέριος ἑνὸς τῶν	ἅμα	Τατίῳ παραγενομένων εἰς Ῥώμην Σαβίνων
[4, 46]	περικόπτοι τὰς οὐσίας, ἁπάντων δ´	ἅμα	τὴν παρρησίαν καὶ τὴν ἐλευθερίαν
[4, 22]	τῆς ἰσοπολιτείας ἐπέτρεψε. κελεύσας γὰρ	ἅμα	τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ἐλευθέροις καὶ
[4, 42]	ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ τὴν παρρησίαν	ἅμα	τοῖς δημοτικοῖς ἀφῃρέθησαν, ὠδύροντο μὲν
[4, 56]	καταπεφευγὼς εἰς τὴν ἐκείνων πίστιν	ἅμα	τοῖς ἑταίροις κινδυνεύει συλληφθεὶς ὑπό
[4, 37]	ὄχλων ἐπ´ αὐτὸν ᾤχετο φεύγων	ἅμα	τοῖς ἑταίροις· τὸν δὲ Τύλλιον
[4, 69]	τὴν λύσιν βουλόμενος συνέπεμψε κἀκεῖνον	ἅμα	τοῖς μειρακίοις δεηθεῖσιν, ἵνα κατασκώπτειν
[4, 75]	καὶ γνώμην εἰσηγήσομαι· φεύγειν Ταρκύνιον	ἅμα	τοῖς παισὶ καὶ τῇ γυναικὶ
[4, 9]	ἀμοιβὰς ἀποτίνειν, καὶ μὴ συγκατορύττειν	ἅμα	τοῖς σώμασι τῶν εὐεργετῶν καὶ
[4, 31]	τὸν οἶκον τοῦ πάππου παρεδίδους,	ἅμα	τοῖς χρήμασι καὶ τὴν βασιλείαν
[4, 79]	μικρᾷ προσποιήσει πένθους, ἀλλ´ εὐθὺς	ἅμα	τῷ αὐτὰ διαπράξασθαι τὰ θαυμαστὰ
[4, 70]	κατὰ σπουδὴν ἐπὶ τὴν οἰκίαν	ἅμα	τῷ Κολλατίνῳ τε καὶ Οὐαλερίῳ.
[4, 51]	Φιδήνης ὁδόν, τὴν δ´ ἑτέραν	ἅμα	τῷ λαμπρὰν ἡμέραν γενέσθαι συντάξας
[4, 13]	αὐτοῦ πρῶτον τοὺς λόγους. ~Εὐθὺς	ἅμα	τῷ παραλαβεῖν τὴν ἀρχὴν διένειμε
[4, 77]	πατέρα γάρ μου Ταρκύνιος ἀποκτείνας	ἅμα	τῷ παραλαβεῖν τὴν ἀρχήν, ἵνα
[4, 65]	~Ἐπιστὰς δὲ τῇ κλίνῃ διεγερθείσης	ἅμα	τῷ συνεῖναι τὸν ψόφον τῆς
[4, 2]	διανέστησεν αὐτὸν καὶ ἡ φλὸξ	ἅμα	τῷ ὕπνῳ διασκεδασθεῖσα ἠφανίσθη. τὰ
[4, 69]	διάνοιαν ἀγνοήσαντες συνέθεντο πρὸς ἀλλήλους	ἅμα	φιλῆσαι τὴν μητέρα βουλόμενοι κοινῇ
[4, 70]	ἔτι γὰρ ἔκειτο ἐν φανερῷ	θέαμα	οἴκτιστον· ὤμοσε τόν τ´ Ἄρη
[4, 45]	τοῖς πλείοσιν ὕβρις εἶναι τὸ	πρᾶγμα,	ἀνήρ τις ἐν πόλει μὲν
[4, 7]	δὲ καὶ ἄλλας τινὰς τὸ	πρᾶγμα	ἀτοπίας, ἃς ἅπαντες ἠγνόησαν οἱ
[4, 49]	μεταλαμβάνωσιν. ἀγαπητῶς δὲ πάντων τὸ	πρᾶγμα	δεξαμένων τόπον μὲν ἀπέδειξεν, ἔνθα
[4, 67]	λέγει πρὸς αὐτοὺς ἅπαν τὸ	πρᾶγμα	ἐξ ἀρχῆς ἀναλαβοῦσα. καὶ μετὰ
[4, 23]	συντυχίαις, ὁρῶντες ὡς ἀστάθμητόν ἐστι	πρᾶγμα	εὐτυχία καὶ ἀγχίστροφον, καὶ οὐδενὶ
[4, 48]	τοῖς ἀνδράσι δεδιότες ἐλέγχειν τὸ	πρᾶγμα	καὶ μὴ φενακίζειν ἠξίουν. καὶ
[4, 24]	ἐκέκτηντο τοὺς δούλους. οὐδὲν δὴ	πρᾶγμα	ποιεῖν αἰσχύνης ἢ βλάβης κοινῆς
[4, 23]	περιορᾶν ὄντας ἀλλοτρίους· ἄτοπόν τε	πρᾶγμα	ποιεῖν αὐτοὺς ἔφη καὶ ἀμαθὲς
[4, 55]	περιυβρισθείς, ὥστε περιβόητον γενέσθαι τὸ	πρᾶγμα,	πρῶτον μὲν ἐκ τῶν ἑταίρων
[4, 22]	μικρὰν πρόνοιαν οὗτος ὁ βασιλεὺς	πρᾶγμα	συνιδών, ὃ παρέλιπον ἅπαντες οἱ
[4, 62]	μετεπέμψατο καὶ διηγησάμενος αὐτοῖς τὸ	πρᾶγμα,	τί χρὴ πράττειν, ἤρετο. κἀκεῖνοι
[4, 10]	ταῦτα διαπραξάμενος ἐξέθηκεν ἐν φανερῷ	διάταγμα	βασιλικόν, ἐκχωρεῖν τῆς δημοσίας γῆς
[4, 25]	καὶ φοβεροί. παρ´ οὗ τὸ	παράδειγμα	λαβόντες Ἴωνές θ´ οἱ μεταθέμενοι
[4, 62]	Ἐρυθρῶν τῶν ἐν Ἀσίᾳ, κατὰ	δόγμα	βουλῆς τριῶν ἀποσταλέντων πρεσβευτῶν ἐπὶ
[4, 71]	ἄρξειν καὶ τὸ περὶ τούτων	δόγμα	πρὸς τοὺς ἐπὶ στρατοπέδου διαπεμψώμεθα
[4, 10]	ἐκκλησίαν συγκαλέσας προῆλθεν ἐπὶ τὸ	βῆμα	καὶ διεξῆλθε τοιοῦτόν τινα λόγον.
[4, 8]	τε παιδία προήγαγεν ἐπὶ τὸ	βῆμα	καὶ λόγον διεξῆλθε τοιόνδε. ~Πολλή
[4, 37]	πόλιν ὄχλου προελθὼν ἐπὶ τὸ	βῆμα	μακρὰν καὶ συμπαθῆ διεξῆλθε δημηγορίαν
[4, 68]	ἔδοξε καιρὸν ἔχειν, φυλάττων τὸ	προσποίημα	τῆς ἀνοίας, ἐξ οὗ ταύτης
[4, 70]	αἰτίας εἰπών, δι´ ἃς τὸ	προσποίημα	τοῦθ´ ὑπέμεινε, καὶ δόξας ἁπάντων
[4, 4]	πλῆθος ἀναλαμβάνων καὶ τοῦ μηδὲν	ἀδίκημα	γενέσθαι πολλὴν ἔχων φροντίδα καὶ
[4, 6]	ἀποστερούμενοι φαύλως καὶ ῥᾳθύμως τὸ	ἀδίκημα	ἤνεγκαν καὶ ταῦτ´ ἐν τῇ
[4, 36]	οὐδεὶς ἐποίησε βασιλέων. ἀλλ´ ἔοικεν	ἀδίκημα	μὲν οὐδὲν εἶναι, δι´ ὃ
[4, 11]	ἐξ αὐτῶν ἀποκτεῖναί με συνομνύμενοι	ἀδίκημα	μὲν οὐδὲν οὔτε μεῖζον οὔτ´
[4, 68]	ἀφανεῖ θανάτῳ δι´ οὐδὲν μὲν	ἀδίκημα,	τοῦ δὲ πλούτου προαχθεὶς εἰς
[4, 62]	ᾔτει χρυσίον. θαυμάσας δὴ τὸ	βούλημα	τῆς γυναικὸς ὁ Ταρκύνιος τοὺς
[4, 17]	χειροτέχναι τοῖς τὸ δεύτερον ἔχουσι	τίμημα	διῃρημένοι καθ´ ἡλικίαν, ὁ μὲν
[4, 18]	ἐκ τῶν ἐχόντων τὸ μέγιστον	τίμημα	καὶ κατὰ γένος ἐπιφανῶν· συνέταξε
[4, 21]	ψῆφον τοὺς τὸ μέγιστον ἔχοντας	τίμημα	λόχους, πλείους μὲν ὄντας τῶν
[4, 16]	πέντε καὶ ἑβδομήκοντα μνῶν τὸ	τίμημα.	συντάξας δὲ τούτους εἰς εἴκοσι
[4, 16]	μοῖραν, ἧς τὸ μέγιστον ἦν	τίμημα	τῆς οὐσίας οὐκ ἔλαττον ἑκατὸν
[4, 68]	τὸν πρεσβύτερον υἱὸν εὐγενές τι	φρόνημα	διαφαίνοντα καὶ τὸ μὴ τιμωρῆσαι
[4, 82]	γυναικείας τυχοῦσα φύσεως ἀνδρὸς εὐγενοῦς	φρόνημα	ἔσχες, ἡμεῖς δ´ ἄνδρες γενόμενοι
[4, 9]	γεωργῆτε· οὐ γὰρ ἂν γένοιτο	φρόνημα	εὐγενὲς ἐν ἀνδράσιν ἀπορουμένοις τῶν
[4, 18]	κλήσεις παρονομάσαντες· ὃ γὰρ ἡμεῖς	ῥῆμα	προστακτικῶς σχηματίσαντες ἐκφέρομεν, κάλει, τοῦτ´
[4, 4]	προσαγορεῦσαι τοὺς ἐσχάτους ἀσπασμοὺς δυνηθείς.	ἔρημα	δὲ καὶ ὀρφανὰ τὰ δύστηνα
[4, 26]	ὁμονοίας, διδάσκων ὡς καλὸν μὲν	χρῆμα	πολλαὶ πόλεις μιᾷ γνώμῃ χρώμεναι,
[4, 58]	ὅρκια συνετέλεσεν ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας	παραχρῆμα	καὶ διωμόσατο κατὰ τῶν σφαγίων.
[4, 48]	ἔτι ζῶντος τὴν γῆν διαφθείρουσι	παραχρῆμα.	τὸν δὲ Ταρκύνιον ἐπαινέσαντες ἐπὶ
[4, 38]	βασιλικὴν ἐσθῆτα λαβὼν καὶ τἆλλα	παράσημα	τῆς ἀρχῆς ἐπαγόμενος· ἐλθὼν δ´
[4, 62]	οὕτω Ῥωμαῖοι φυλάττουσιν οὔθ´ ὅσιον	κτῆμα	οὔθ´ ἱερὸν ὡς τὰ Σιβύλλεια
[4, 20]	παρεμυθήσατο καὶ τὴν ὀργὴν ἐπράυνε	πλεονέκτημα	δωρησάμενος, ἐξ οὗ πάσης ἔμελλον
[4, 20]	τοὺς δημοτικούς. ἦν δὲ τὸ	πλεονέκτημα	περὶ τὰς ἐκκλησίας, ἐν αἷς
[4, 55]	οἱ Γάβιοι μέγα προσγεγονέναι σφίσι	πλεονέκτημα	πολλῶν ὡς αὐτοὺς ἀφικομένων καὶ
[4, 21]	~Τοῦτο τὸ πολίτευμα καταστησάμενος καὶ	πλεονέκτημα	τοῖς πλουσίοις τηλικοῦτο δοὺς ἔλαθε
[4, 40]	ὁ δὲ Τύλλιος ἐπιτρόπου βασιλικοῦ	σχῆμα	κατ´ ἀρχὰς λαβών, ὡς εἴρηταί
[4, 38]	μιαρώτατε ἀνθρώπων, τοῦτό σοι τὸ	σχῆμα	συνεχώρησε λαβεῖν; καὶ ὃς ὑπολαβών·
[4, 40]	μὴ θᾶττον ἀνῃρέθη, μεταστήσων τὸ	σχῆμα	τῆς πολιτείας εἰς δημοκρατίαν. καὶ
[4, 73]	γενεάς, καὶ διὰ τοῦτο τὸ	σχῆμα	τοῦ πολιτεύματος ἁπάντων μάλιστα τῶν
[4, 62]	τῆς Ταρκυνίου δυναστείας πάνυ θαυμαστὸν	εὐτύχημα	τῇ Ῥωμαίων ὑπάρξαι πόλει εἴτε
[4, 59]	τὸ καταφερόμενον ἐκ τῆς ἀποτομῆς	αἷμα	θερμὸν ἔτι καὶ νεαρόν. τοῦτο
[4, 58]	καὶ ἵνα μηδὲν αὐτοῖς ἔτι	δεῖμα	περὶ τοῦ μέλλοντος ὑπάρχῃ χρόνου
[4, 40]	πρῶτον τὰ πάτρια ἔθη καὶ	νόμιμα	κινῆσαι, τὴν ἀρχὴν λαβόντα οὐ
[4, 24]	καλὰ τῆς Ῥωμαίων πόλεως οὕτως	ἄτιμα	καὶ ῥυπαρὰ γέγονεν, ὥσθ´ οἱ
[4, 38]	καὶ ὃς ὑπολαβών· Ἡ σὴ	τόλμα	καὶ ἀναίδεια, εἶπεν, ὦ Τύλλιε,
[4, 29]	ἀγνοεῖς. καὶ μὴν ἥ γε	τόλμα	καὶ τὸ φιλοκίνδυνον ἔνεστί σου
[4, 1]	ἐκ τοῦ βασιλείου γένους Τύλλιος	ὄνομα	γυναικὶ συνῆν Ὀκρισίᾳ καλλίστῃ τε
[4, 4]	τὸ σὸν εἰποῦσα, ὦ Τύλλιε,	ὄνομα	ἔσται δ´ οὐκ ἄκουσι Ῥωμαίοις,
[4, 55]	πρεσβύτατος αὐτοῦ τῶν υἱῶν Σέξτος	ὄνομα	κοινωσάμενος τὴν γνώμην τῷ πατρὶ
[4, 45]	εἰπεῖν οὐκ ἀδύνατος, Τύρνος Ἑρδώνιος	ὄνομα,	Μαμιλίῳ τε διάφορος ὢν διὰ
[4, 1]	μὲν ἴδιόν τε καὶ συγγενικὸν	ὄνομα	Τύλλιον ἐπὶ τοῦ πατρός, τὸ
[4, 24]	ἐκβαλοῦσιν ἐκ τῆς πόλεως εὐπρεπὲς	ὄνομα	τῷ πράγματι τιθέντες, ἀποικίαν. ταῦτα
[4, 65]	καὶ πυνθανομένης, ὅστις εἴη, φράσας	τοὔνομα	σιωπᾶν ἐκέλευε καὶ μένειν ἐν
[4, 76]	μεθερμηνευόμενον εἰς τὴν Ἑλλάδα γλῶτταν	τοὔνομα	συμβούλους ἢ προβούλους δύναται δηλοῦν,
[4, 74]	κακῶν ἀπηλλάχθαι. ἵνα δὲ καὶ	τοὔνομα	τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας πάτριον ὑπάρχον
[4, 73]	τὴν μοναρχίαν εἶναι συμβέβηκε, μεταθέσθαι	τοὔνομα	τῆς πολιτείας ὑμῖν παραινῶ καὶ
[4, 7]	ἑνός, οὗ μετὰ μικρὸν ἐρῶ	τοὔνομα.	ὡμολόγηται γάρ, ὅτι μετὰ τὴν
[4, 33]	κρατήσαντες ἐκεῖνοι τῆς ἀρχῆς οὐδὲ	σπέρμα	τοῦ Ταρκυνιείου καταλείψουσι γένους. κηδεμὼν
[4, 77]	ἐσκηψάμην μωρίαν. τοῦτό με τὸ	πλάσμα	πιστευθὲν ὑπὸ τοῦ τυράννου μὴ
[4, 15]	ἄνδρας ἐγγραφομένων, ἔταξεν ὅσον ἔδει	νόμισμα	καταφέρειν ὑπὲρ ἑκάστου τοὺς προσήκοντας,
[4, 15]	τοὺς ὁμοπάγους κατὰ κεφαλὴν ὡρισμένον	νόμισμά	τι συνεισφέρειν, ἕτερον μέν τι
[4, 26]	χρόνοις, καί, εἴ τι γένοιτο	πρόσκρουσμα	αὐταῖς πρὸς ἀλλήλας, ἐκ τῶν
[4, 25]	παρ´ ἀλλήλων ἀναλαβόντες, εἴ τι	πρόσκρουσμα	πόλει πρὸς πόλιν ἐγεγόνει, δικασταὶ
[4, 2]	τοῖς καθήκουσι χρόνοις. τοῦτο τὸ	μύθευμα	οὐ πάνυ τι πιστὸν εἶναι
[4, 80]	τὴν ἀρχὴν Ταρκύνιος ἐλάμβανε; ποῖον	προβούλευμα	συνεδρίου; τίνα μεσοβασιλέων διάγνωσιν; ποίαν
[4, 51]	τίθεσθαι μεταπεμψαμένοις τὸ ἐν Φιδήνῃ	στράτευμα,	μαθὼν τὴν διάνοιαν αὐτῶν ὁ
[4, 52]	ὅτι διέφθαρται τὸ ἕτερον αὐτῶν	στράτευμα,	οὐδὲν ἔτι ἀπεδείξαντο γενναῖον ἔργον,
[4, 18]	τε φαλαγγιτῶν καὶ τῶν ψιλῶν	στράτευμα·	τὸ δὲ τῶν ἱππέων πλῆθος
[4, 21]	ἡ τελευταία παρείλκοντο. ~Τοῦτο τὸ	πολίτευμα	καταστησάμενος καὶ πλεονέκτημα τοῖς πλουσίοις
[4, 43]	τῷ πλουσιωτάτῳ κατέφερε. τοῦτο τὸ	πολίτευμα	πολὺ τοῦ δημοτικοῦ πλήθους ἀπανήλωσεν
[4, 16]	τὰ ἔργα ἐδήλωσε. τὸ δὲ	πολίτευμα	τοιόνδε ἦν· μίαν ἀφεῖλεν ἐξ
[4, 51]	τοῦ χάρακος, ἀλλὰ καὶ τὸ	ἔρυμα	ἑάλω τῇ πρώτῃ ἐφόδῳ· ἔνθα
[4, 84]	τοῦθ´ ὑμῖν πρῶτον ἀρξάτω τὸ	δικαίωμα	τῆς ἐλευθερίας. Ἐγίνετο ταῦτα· καὶ
[4, 34]	εἰ μή τι τοιοῦτον ἔχεις	δικαίωμα	φέρειν, ὅτι τὴν βασιλείαν ὁ
[4, 40]	θυγατρὶ καταρασαμένη κρύπτει γῇ τὸ	σῶμα.	ἀπελθοῦσα δ´ ἀπὸ τοῦ σήματος
[4, 36]	παρθένους ἢ ἄλλην τινὰ περὶ	σῶμα	ἐλεύθερον ἀκολασίαν; δικαίως μέντ´ ἄν,
[4, 38]	μετέωρον ἐξαρπάσας αὐτὸν ἀκμάζων τὸ	σῶμα	καὶ ῥωμαλέος ἀνὴρ ῥιπτεῖ κατὰ
[4, 29]	οὖσαν ἀξίαν καὶ καλὴν τὸ	σῶμα,	μαρανθεῖσαν δ´ ὑπ´ αὐτοῦ. εἰ
[4, 65]	τελευτὴν καὶ μηδὲ ταφῆς τὸ	σῶμά	σου τυχεῖν μηδ´ ἄλλου τῶν
[4, 71]	εὐτρεπῆ γενέσθαι. ἔπειτα κομίσαντες τὸ	σῶμα	τῆς γυναικὸς ὡς ἔστιν αἵματι
[4, 40]	προτέρου βασιλέως, νυκτὸς ἐκκομίζει τὸ	σῶμα	τῆς πόλεως, ὡς τῶν ἐπιτυχόντων
[4, 79]	οὔτε ταφῆς ἐάσας νομίμου τὸ	σῶμα	τυχεῖν· Ταρκυνίαν δὲ τὴν ἐκείνου
[4, 39]	ἔδει διελθεῖν, αἱ ἡμίονοι τὸ	πτῶμα	ἰδοῦσαι διεταράχθησαν, καὶ ὁ προηγούμενος
[4, 29]	οὐκ ἐπανορθούμεθα τὸ τῆς τύχης	ἐλάττωμα	ἡμεῖς μεταθέμενοι τοὺς γάμους, καὶ
[4, 49]	πόλεως, ἐν ᾧ πανηγύρεις τ´	ἀνὰ	πᾶν ἔτος ἄγεσθαι καὶ ἐκεχειρίας
[4, 76]	καλοῦσιν· ὕπατοι δ´ ὑφ´ Ἑλλήνων	ἀνὰ	χρόνον ὠνομάσθησαν ἐπὶ τοῦ μεγέθους
[4, 35]	καὶ πρὸς μὲν σὲ ταῦθ´	ἱκανά·	ἐν ἴσῳ γάρ ἐστι τό
[4, 4]	ἀσπασμοὺς δυνηθείς. ἔρημα δὲ καὶ	ὀρφανὰ	τὰ δύστηνα ταυτὶ παιδία καταλείπεται
[4, 65]	σε καὶ τῶν θεραπόντων ἐπικατασφάξας	ἕνα	θήσω τὰ σώματα ὑμῶν ἅμα
[4, 18]	ὄντας τῶν προτέρων, ἅπαντας εἰς	ἕνα	συντάξας λόχον στρατείας τ´ ἀπέλυσε
[4, 9]	χρέα ἀπάγεσθαι καὶ νόμον θήσομαι	μηδένα	δανείζειν ἐπὶ σώμασιν ἐλευθέροις ἱκανὸν
[4, 12]	τε καὶ διακατέχῃ τὰ πράγματα	μηδένα	δεδοικώς. ἔπειτ´ ἐγκέλευστοί τινες διειληφότες
[4, 9]	οὔτ´ ὠνῇ κτησαμένους, ἀλλὰ τοὺς	μηδένα	κλῆρον ἔχοντας ὑμῶν, ἵνα μὴ
[4, 4]	φύλακας ἐπ´ αὐταῖς ἐπέστησε διακελευσαμένη	μηδένα	παριέναι μήτ´ ἔσω μήτ´ ἔξω·
[4, 82]	περὶ δὲ τῆς ἑαυτῶν ἐλευθερίας	μηδένα.	~Τίσιν οὖν ἀφορμαῖς εἰς τὰ
[4, 34]	ἀλλ´ οὔτε τούτους οὔτ´ ἄλλον	οὐδένα	ἀδικῶ. μάρτυς δὲ τῆς ἐκ
[4, 56]	τὴν ἀρχὴν κατάσχοι, λόγον μὲν	οὐδένα	ἀπέστειλεν, ἀκολουθεῖν δὲ τὸν ἥκοντα
[4, 58]	ὢν ἔδρασεν. οὔτε γὰρ ἀπέκτεινεν	οὐδένα	Γαβίων οὔτ´ ἐξήλασε τῆς πόλεως
[4, 10]	ὡρισμένῳ τινὶ χρόνῳ, καὶ τοὺς	οὐδένα	κλῆρον ἔχοντας τῶν πολιτῶν πρὸς
[4, 66]	οὔτε προσαγορεύουσα κατὰ τὰς συναντήσεις	οὐδένα	τῶν ἀσπαζομένων οὔτ´ ἀποκρινομένη τοῖς
[4, 9]	δὲ τῆς δικαιοσύνης καὶ αὐτὸς	οὐδένα	χρόνον ἀνήσω τῆς ἁπάντων προνοούμενος
[4, 78]	αὐτοῦ καὶ οὐδ´ ἀπολογίας οὐδεμιᾶς	δυνάμενα	τυχεῖν, ταῦθ´ ὑμᾶς ὑπομνήσω. ~Οὗτός
[4, 27]	ποιησάμενοι τῶν ὁμολογιῶν παρέβησαν τὰ	συγκείμενα,	πολλῶν αὐτοὺς ἔφη τιμωριῶν ἀξίους
[4, 49]	μένειν εἰς ἅπαντα χρόνον τὰ	συγκείμενα	ταῖς πόλεσι πρόνοιαν ὁ Ταρκύνιος
[4, 47]	ἐπὶ τὴν κατάλυσιν αὐτοῦ, τὰ	κεκρυμμένα	ἐν αὐτῇ δείξας ὅπλα. ~Ὡς
[4, 57]	οἰκίαν ἐρευνᾶν· εὑρόντες, ἔνθα ἦν	ἀποκεκρυμμένα	τὰ γράμματα, παρῆσαν εἰς τὴν
[4, 24]	κακῶς δ´ ὑπὸ τῶν νῦν	ἐπιτριβόμενα.	ἐγὼ δὲ τὸν νόμον τοῦτον
[4, 1]	οὖν περὶ τοῦ γένους αὐτοῦ	λεγόμενα,	οἷς μάλιστ´ ἔγωγε συγκατατίθεμαι, τοιαῦτ´
[4, 2]	δὴ περὶ τοῦ γένους αὐτοῦ	λεγόμενα	τοιαῦτ´ ἐστίν. ~Ἃ δὲ πρὸ
[4, 79]	πρὶν ἢ πενθῆσαι καὶ τὰ	νομιζόμενα	τῷ κατὰ γῆς ἀνδρὶ ποιῆσαι
[4, 39]	τὴν ἀγοράν. μαθοῦσα δὲ τὰ	γενόμενα	καὶ τὸν Ταρκύνιον ἐπὶ τῆς
[4, 79]	Ἑλλάδος οὔτε βαρβάρου γῆς οὐδαμόθι	γενόμενα	πρῶτος εἰς τὴν Ῥωμαίων πόλιν
[4, 71]	τὰς ἑαυτῶν τύχας ἅπαντα τὰ	γενόμενα	φράσαντες. ἔπειτα τῶν ἄλλων ἕκαστος
[4, 69]	εἶναι μητέρα. τὰ μὲν οὖν	προγενόμενα	τῷ ἀνδρὶ τούτῳ τοιαῦτ´ ἦν.
[4, 58]	ἐπὶ τοσούτῳ κακῷ μαθὼν τὰ	γινόμενα	διὰ γραμμάτων ὁ Ταρκύνιος παρῆν
[4, 44]	κωλύειν μὲν γὰρ οὐδέτεροι τὰ	γινόμενα	ἐπεχείρουν. ~Λογιζόμενος δ´ ὁ Ταρκύνιος,
[4, 8]	δὲ πατρικίοις οὐκ ἦν τὰ	γινόμενα	καθ´ ἡδονάς, ἀλλ´ ἠγανάκτουν καὶ
[4, 4]	δ´ ἐξ ἐκείνου δύο νήπια	καταλειπόμενα.	ἐνθυμουμένη δὲ τὴν περὶ τὸν
[4, 42]	δύναμιν οὐκ ἔχοντες κωλύειν τὰ	πραττόμενα.	~Ταῦτα δ´ ὁρῶντες οἱ δημοτικοὶ
[4, 85]	δὲ καὶ τἀκεῖ πράγματα ἤδη	διεφθαρμένα.	οἱ γὰρ ὕπατοι ταχεῖαν αὐτοῦ
[4, 13]	ἅπαντα τὰ περὶ τὴν πόλιν	οἰκούμενα	χωρία, πολλὰ ὄντα καὶ μεγάλα,
[4, 15]	τοῖς πάνυ τιμίαν καταστησάμενος, τὰ	καλούμενα	Παγανάλια· καὶ νόμους ὑπὲρ τῶν
[4, 84]	ἐπὶ τῷ κακῶς δράσαι τὰ	μισούμενα	τῆς ἀσφαλείας ὑπερορᾶν ἐπαίροντες, οἱ
[4, 59]	καὶ τῇ Ἥρᾳ καὶ τῇ	Ἀθηνᾷ,	ἐὰν κρατήσῃ τῇ μάχῃ, ναοὺς
[4, 24]	δημοσίᾳ διδόμενον σῖτον λαμβάνοντες κατὰ	μῆνα	καὶ εἴ τις ἄλλη παρὰ
[4, 79]	ἢ μαρανθῆναι τὰς ὑποδεξαμένας τὰ	δύστηνα	σώματα πυράς, φίλους εἱστία καὶ
[4, 4]	ἔρημα δὲ καὶ ὀρφανὰ τὰ	δύστηνα	ταυτὶ παιδία καταλείπεται κίνδυνον οὐ
[4, 69]	πέλας οἷα δὴ συγγενής, ἀλλ´	ἵνα	γέλωτα παρέχῃ τοῖς μειρακίοις λέγων
[4, 9]	ἐλευθέρους ἡγεῖσθαι τοὺς πένητας ὑμῶν.	ἵνα	δὲ καὶ λαμβάνωσι τὰ δίκαια
[4, 9]	τῆς οὐσίας τῶν συμβαλόντων κρατεῖν.	ἵνα	δὲ καὶ τὰς εἰς τὸ
[4, 74]	δὲ παρακολουθούντων αὐτῇ κακῶν ἀπηλλάχθαι.	ἵνα	δὲ καὶ τοὔνομα τῆς βασιλικῆς
[4, 15]	συνῆγον καὶ τὰ χρήματα εἰσέπραττον.	ἵνα	δὲ καὶ τούτων ἡ πληθὺς
[4, 81]	ἐξεγένετο πώποτε πραττόμενον οὔτε μαθεῖν;	ἵνα	δὲ μὴ μαντεύησθε τὰς καταράτους
[4, 26]	πανήγυριν, ὃν ἐπιτελεσθήσεται τρόπον, ἔταξεν.	ἵνα	δὲ μηδεὶς χρόνος αὐτοὺς ἀφανίσῃ,
[4, 55]	πελάτας ἐπαγόμενος ὡς αὐτόμολος καὶ	ἵνα	δὴ μᾶλλον αὐτῷ πιστεύσειαν ἀληθεύειν
[4, 23]	οὕτω δεῖ πράγματος ὡς πολυανθρωπίας,	ἵνα	διαρκέσῃ πρὸς πάντας τοὺς πολέμους
[4, 69]	κἀκεῖνον ἅμα τοῖς μειρακίοις δεηθεῖσιν,	ἵνα	κατασκώπτειν τε καὶ περιυβρίζειν ἔχοιεν.
[4, 12]	ἐγίνετο καὶ δεήσεις μεμιγμέναι δάκρυσιν,	ἵνα	μένῃ τε καὶ διακατέχῃ τὰ
[4, 57]	τὴν φυλακὴν ἐπιτρέψας τῶν πυλῶν,	ἵνα	μὴ διαφύγοιεν αὐτὸν οἱ ἐν
[4, 9]	τοὺς μηδένα κλῆρον ἔχοντας ὑμῶν,	ἵνα	μὴ θητεύητε ὄντες ἐλεύθεροι μηδὲ
[4, 25]	Λατίνων γένους συστῆσαι καὶ συναγαγεῖν,	ἵνα	μὴ στασιάζουσαι καὶ πολεμοῦσαι πρὸς
[4, 43]	ἅπασι κοινὰς προεῖπε μηκέτι συντελεῖν,	ἵνα	μὴ συνιόντες εἰς ταὐτὸ πολλοὶ
[4, 9]	ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἀνηντλήκασι πόνους,	ἵνα	μὴ τὴν ἰδίαν ἀφαιρεθῶσιν ἐλευθερίαν
[4, 6]	τοὺς καταλειφθέντας παῖδας ὑπὸ Ταρκυνίου,	ἵνα	μή τινες τῶν ἐκείναις ἐντυχόντων
[4, 73]	ἐπανορθώσασθαί τε καὶ νῦν καὶ	ἵνα	μηδ´ ἐξ ὑστέρου γένηταί ποτε
[4, 58]	ἴδια πάντα κεκομισμένων πίστιν. καὶ	ἵνα	μηδὲν αὐτοῖς ἔτι δεῖμα περὶ
[4, 71]	διὰ φυλακῆς τὰς πύλας ἔχωμεν,	ἵνα	μηδὲν τῶν ἐν τῇ πόλει
[4, 11]	παίδων μόνον ὁ κίνδυνός ἐστιν,	ἵνα	μηδὲν ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν δεινὸν
[4, 24]	τὰ περὶ τοὺς δούλους ἔθη,	ἵνα	μήτε τὸν βασιλέα τὸν πρῶτον
[4, 29]	παρεγένετο, μεταστῆναι κελεύσασα τοὺς ἔνδον,	ἵνα	μόνη διαλεχθείη πρὸς μόνον, Ἆρ´,
[4, 66]	πλείστους φίλους τε καὶ συγγενεῖς,	ἵνα	παρ´ ἐμοῦ τῆς τὰ δεινὰ
[4, 38]	διὰ φίλων πρὸς τὸν Τύλλιον,	ἵνα	πιστεύσας ὡς φίλῳ γεγονότι ἧττον
[4, 82]	τὰς ἐν τῷ ζῆν ἡδονάς,	ἵνα	σοι μηδὲν ἔτι τοιοῦτον συμβῇ
[4, 49]	τῶν ἐγγραψαμένων εἰς τὴν συμμαχίαν,	ἵνα	συνερχόμενοι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν εἰς
[4, 35]	δῆμος οὔθ´ ἡ βουλή. ~Ἀλλ´	ἵνα	ταῦτα πάντ´ ἀφῶ καὶ ὁμόσε
[4, 14]	αὐτῶν ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις,	ἵνα	τῇ φιλανθρωπίᾳ ταύτῃ τιθασσευόμενοι μέγα
[4, 77]	ἅμα τῷ παραλαβεῖν τὴν ἀρχήν,	ἵνα	τὴν οὐσίαν αὐτοῦ κατάσχοι πολλὴν
[4, 78]	ὑμᾶς τ´, ὦ δημόται, συνεκαλέσαμεν,	ἵνα	τὴν προαίρεσιν ἀποδειξάμενοι τὴν ἑαυτῶν
[4, 58]	τὴν πρὸς τοὺς Γαβίους, ἀλλ´	ἵνα	τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν ἐγκρατέστερον κατέχῃ
[4, 82]	πολλὰς ποιησαμένη δεήσεις καὶ ἀράς,	ἵνα	τιμωροὶ τοῖς κακοῖς αὐτῆς γένοιντο
[4, 24]	αὐτῶν τὰς χάριτας· οἱ δ´	ἵνα	τὸν δημοσίᾳ διδόμενον σῖτον λαμβάνοντες
[4, 24]	ἐλευθέροις μετὰ τὰς ἑαυτῶν τελευτάς,	ἵνα	χρηστοὶ καλῶνται νεκροὶ καὶ πολλοὶ
[4, 39]	πτώματας ἔχων. ~Τὰ μετὰ ταῦτα	δεινὰ	μὲν ἀκουσθῆναι, θαυμαστὰ δὲ καὶ
[4, 66]	ἵνα παρ´ ἐμοῦ τῆς τὰ	δεινὰ	παθούσης ἀκούσωσι καὶ μὴ παρ´
[4, 71]	τῆς ἐλευθερίας· πολλὰ γὰρ καὶ	δεινὰ	πεπόνθασιν ὑπὸ τοῦ τυράννου καὶ
[4, 79]	ὦ δημόται, τὰ περιβόητα καὶ	δεινὰ	περὶ τοὺς κηδεστὰς ἀμφοτέρους ἐπιχειρήματα
[4, 58]	ἀνδραποδισμοὺς καὶ πάντα ὅσα καταλαμβάνει	δεινὰ	τοὺς ὑπὸ τυράννων ἁλόντας προσδοκώντων,
[4, 51]	ὀλίγοι μέν τινες ἔφθησαν τὰ	δεινὰ	ὑπεκδύντες, οἱ δὲ πλείους κατεκόπησαν
[4, 35]	τὴν ἐπιμέλειαν τῶν κοινῶν παραλαβεῖν,	ἐκεῖνα	ποιεῖν σοι προσῆκεν· ἐξέτασιν τῶν
[4, 6]	τε καὶ πράττειν βουλομένους τὰ	κοινά·	ἐγὼ δ´ ἔτι νεώτερον αὐτὸν
[4, 75]	τὸν ἀποδείξοντα τοὺς παραληψομένους τὰ	κοινά,	καὶ αὐτὸς ἀποθήσομαι τὴν τῶν
[4, 8]	ἴδιον αὐτῶν βίον καὶ τὰ	κοινὰ	πράγματα τῆς πόλεως διὰ φυλακῆς
[4, 32]	ὀρφανὸν εἶναι παῖδα καὶ τὰ	κοινὰ	πράττειν ἀδύνατον, ὃς οὐ πολὺ
[4, 6]	ἤδη καὶ ἄρχειν καὶ τὰ	κοινὰ	πράττειν ἀξιῶν παραδίδοται, καὶ τὴν
[4, 4]	εἰς ἄνδρας ἔλθωσι καὶ τὰ	κοινὰ	πράττειν ἱκανοὶ γένωνται, τὸν πρεσβύτερον
[4, 9]	τῷ Ταρκυνίου γένει βοηθῶν τὰ	κοινὰ	πράττειν προῄρημαι. ἱκέτης δ´ ὑμῶν
[4, 47]	ἐν ταῖς πόλεσι καὶ τὰ	κοινὰ	πράττοντες ὑπὸ τοῦ καλοῦ τούτου
[4, 45]	ἐν ἑκάστῃ πόλει τῶν τὰ	κοινὰ	πραττόντων προσλαβὼν τότ´ ἤδη καὶ
[4, 25]	τά τ´ ἴδια καὶ τὰ	κοινὰ	πρὸς τὸν ἑαυτῶν τρόπον δικαζόντων
[4, 72]	ποιεῖν ἐφ´ ἑνὶ δυνάστῃ τὰ	κοινὰ	τὰς τυραννικὰς διεξιοῦσι παρανομίας, αἷς
[4, 3]	οἶκον ἐπιτρέπων, ἀλλὰ καὶ τὰ	κοινὰ	τῆς πόλεως διοικεῖν ἀξιῶν. ἐν
[4, 78]	περὶ ἐμοῦ τοσαῦτα. ~Τὰ δὲ	κοινά,	ὑπὲρ ὧν ὑμᾶς εἰς ἐκκλησίαν
[4, 45]	ὢν διὰ τὴν πρὸς τὰ	κοινὰ	φιλοτιμίαν καὶ Ταρκυνίῳ διὰ τὸν
[4, 73]	ὑστέρου γένηταί ποτε φυλάξασθαι παραινῶ.	τίνα	δ´ ἐστὶ ταῦτα; πρῶτον μὲν
[4, 4]	ἡμῶν πράττειν νῦν ἃ δεῖ.	τίνα	δὲ ταῦτ´ ἐστί; πρῶτον μὲν
[4, 38]	μάλιστα ἐπεποίθει, γενέσθαι, χρόνον μέν	τινα	διέτριβε κατ´ οἰκίαν τοῖς ἑταίροις
[4, 4]	πολιτικῶν ἐπισκήψας, ἀλλ´ οὐδ´ ἀσπάσασθαί	τινα	ἡμῶν καὶ προσαγορεῦσαι τοὺς ἐσχάτους
[4, 32]	εἶναί με γνήσιον, ἀλλ´ ὑποβολιμαῖόν	τινα	καὶ νόθον; τί οὖν ἐπετρόπευες
[4, 15]	ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἅμα συνερχομένους, ἑορτήν	τινα	καὶ ταύτην ἐν τοῖς πάνυ
[4, 73]	μήτε μονάρχους καλεῖν, ἀλλὰ μετριωτέραν	τινὰ	καὶ φιλανθρωποτέραν ἐπ´ αὐτοῖς θέσθαι
[4, 41]	τῶν βουλομένων ἐπέτρεπεν, εἰ μή	τινα	καλέσειεν αὐτός· οὔτε τοῖς προσιοῦσιν
[4, 56]	ἀπάτης καὶ φενακισμοῦ τῶν θεραπόντων	τινὰ	λαθὼν τοὺς Γαβίους πέμπει πρὸς
[4, 10]	τὸ βῆμα καὶ διεξῆλθε τοιοῦτόν	τινα	λόγον. ~Οὐκέτι μοι περὶ τῶν
[4, 74]	βασιλεῦσιν ἀποδέδοται, πολλῶν ὄντων εἴ	τινα	λυπηρὰς ὄψεις καὶ ἐπιφθόνους τοῖς
[4, 80]	Ταρκύνιος ἐλάμβανε; ποῖον προβούλευμα συνεδρίου;	τίνα	μεσοβασιλέων διάγνωσιν; ποίαν δήμου ψηφοφορίαν;
[4, 8]	ἔφερον οὐκ ἀξιοῦντες αὐτὸν ἑαυτῷ	τινα	μηχανήσασθαι βασιλικὴν ἐξουσίαν, μήτε βουλῆς
[4, 42]	ἀφαιρούμενος τοῖς μὲν κατηγόροις μικράν	τινα	μοῖραν ἀπέθυεν, αὐτὸς δὲ τὰ
[4, 45]	κοινοῦ τῶν Λατίνων συνεδρεύειν, ἡμέραν	τινὰ	ὁρίσας, ὡς περὶ κοινῶν καὶ
[4, 7]	μητέρα τῶν παιδίων, ἀλλὰ Γεγανίαν	τινά,	περὶ ἧς οὐδεμίαν παρειλήφαμεν ἱστορίαν·
[4, 36]	εἰς θυγατέρας παρθένους ἢ ἄλλην	τινὰ	περὶ σῶμα ἐλεύθερον ἀκολασίαν; δικαίως
[4, 32]	τοῦ πάππου τιμῶν κληρονομεῖν καὶ	τίνα	πρόφασιν εὐπρεπῆ τῆς ἀποστερήσεως σκηπτόμενος;
[4, 73]	καὶ ἀπὸ τούτων ἢ προσίενταί	τινα	τῶν βλαβερῶν ἢ φεύγουσι τῶν
[4, 34]	πράττειν βουλομένου οὐδ´ ἠξίωσαν ἕτερόν	τινα	τῶν κοινῶν ἀποδεῖξαι κύριον, ἀλλ´
[4, 13]	αὐτὸ πολλαχόθεν οἰκήσεις, ἴχνη δέ	τινα	φυλάττοντι κατὰ πολλοὺς τόπους τῆς
[4, 47]	τοὺς ἀναγκαιοτάτους ἐσκόπει μετ´ ἐκείνων,	τίνα	χρηστέον τοῖς πράγμασι τρόπον. οἱ
[4, 66]	δεινὰς ἀνάγκας, βούλευσαι μετ´ αὐτῶν,	ὅντινα	τιμωρήσεις ἐμοί τε καὶ σεαυτῷ
[4, 83]	αὐτῶν ἔχομεν ἐν τῇ πόλει	τέκνα	καὶ γυναῖκας καὶ γονεῖς, ἃ
[4, 50]	διέφθειρε, γυναῖκας δ´ αὐτῶν καὶ	τέκνα	καὶ τοὺς ὑπομείναντας αἰχμαλώτους γενέσθαι
[4, 13]	χωρία, πολλὰ ὄντα καὶ μεγάλα,	γυμνὰ	καὶ ἀτείχιστα καὶ ῥᾷστα πολεμίοις
[4, 54]	ἀμφότεροι τῆς χώρας ὅσα ἦν	ἐρυμνὰ	τειχίζοντες φρουρὰν ἐν αὐτοῖς καθιστάναι
[4, 24]	φυλαττόμενον. ~Ἐπειδὴ δὲ κατὰ τοῦτο	γέγονα	τὸ μέρος τῆς διηγήσεως, ἀναγκαῖον
[4, 50]	συμμάχων ἀφιγμένην δύναμιν προσλαβὼν πολλῷ	πλείονα	τῆς πολιτικῆς ὑπάρχουσαν. δῃώσας δ´
[4, 12]	μέμνηνται τῶν εὐεργεσιῶν, καὶ ἔτι	πλείονα	ὑποσχόμενος ἀγαθὰ ποιήσειν, ἐὰν αὐτὸν
[4, 16]	ἑπτακισχιλίων καὶ πεντακοσίων δραχμῶν, οὐ	μείονα	δὲ μνῶν πεντήκοντα. τούτων δ´
[4, 27]	τῶν πατρικίων τὴν πρὸς τὸν	ἡγεμόνα	γενομένην μεγάλην σφίσιν ὠφέλειαν παρέξειν
[4, 48]	τῷ σεσωκέναι τοὺς ἀρίστους ἄνδρας,	ἡγεμόνα	ποιοῦνται τοῦ ἔθνους ἐπὶ τοῖς
[4, 4]	τὸν πρεσβύτερον αὐτῶν ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων	ἡγεμόνα.	~Ταῦτ´ εἰποῦσα καὶ τῶν παιδίων
[4, 40]	μὲν τὸν ἑαυτῆς καὶ ἐκείνου	δαίμονα	κατοδυραμένη, μυρίας δὲ κατάρας τῷ
[4, 67]	τὰς πύλας ἐξεληλυθότι συναντᾷ κατὰ	δαίμονα	παραγινόμενος εἰς τὴν πόλιν ὁ
[4, 28]	τε καὶ φέρειν τὸν ἑαυτῆς	δαίμονα	περιῆν· τῇ δὲ παντόλμῳ χαλεπαίνειν
[4, 2]	εἴτε τοῦ κατ´ οἰκίαν ἥρωος,	ἐγκύμονα	γενέσθαι καὶ τεκεῖν τὸν Τύλλιον
[4, 1]	μαχόμενος ἀποθνήσκει, τὴν δ´ Ὀκρισίαν	ἐγκύμονα	οὖσαν ἐξαίρετον ἐκ τῶν λαφύρων
[4, 38]	φίλων λιπαρῶν τὸν Τύλλιον ἠξίου	συγγνώμονα	γενέσθαι. ῥᾷστα δὲ πείσας τὸν
[4, 66]	περιιδεῖν τὴν σεαυτοῦ θυγατέρα θανάτου	χείρονα	παθοῦσαν. Θαυμάσαντος δ´ αὐτοῦ καὶ
[4, 79]	οὗτος ὁ τὴν γαμετὴν γυναῖκα,	σώφρονα	καὶ τέκνων κοινωνὸν γεγονυῖαν, ἐν
[4, 21]	πλείους μὲν ὄντας τῶν ὑπολειπομένων,	ἐλάττονα	δ´ ἀριθμὸν ἀνθρώπων ἔχοντας· μάλιστα
[4, 18]	λοιποὺς πολίτας, οἳ τίμησιν εἶχον	ἐλάττονα	δώδεκα καὶ ἡμίσους μνῶν, πλείους
[4, 16]	τῶν ὑπολειπομένων, ὅσοι τίμησιν εἶχον	ἐλάττονα	μὲν τῶν ἑπτακισχιλίων καὶ πεντακοσίων
[4, 73]	καὶ κατὰ σχολὴν βουλευομένοις τὴν	κρείττονα	πολιτείαν ἀντὶ τῆς χείρονος ἑλέσθαι,
[4, 83]	μελλόντων ἐλπίδας χωρεῖτε πρὸς τὸν	ἀγῶνα,	κάλλιστον ὧν πώποτε ἤρασθε πολέμων
[4, 57]	{τὸν ἐπιφανέστατον τῶν Γαβίων} Ἀντίστιον	Πέτρωνα	ὠνόμασεν, ὃς ἐν εἰρήνῃ τε
[4, 33]	δεῖ προσδοκᾶν, ὦ βουλή, {τὰ	παράδοξα}	καὶ μηδὲν ἡγεῖσθαι ἄπιστον, ὅπου
[4, 73]	δὲ παρακολουθεῖν εἴωθε ταῖς μοναρχίαις	χαλεπά,	ἐξ ὧν εἰς τυραννικὴν ὠμότητα
[4, 43]	πολὺν χρόνον ἔτι πλείω τὰ	χαλεπά.	τούς τε γὰρ νόμους τοὺς
[4, 29]	εἰς ταὐτό, ἀσφαλῶς ἤδη τὰ	λοιπὰ	βουλεύσομεν, ἐκποδῶν πεποιημένοι τὰ λυποῦντα
[4, 72]	ὑποθέσεως ἀρξάμενον καὶ νομίμου τὰ	λοιπὰ	λέγειν αὐτὸν ἠξίουν. κἀκεῖνος εἶπεν,
[4, 84]	τὸ δέον, ἀκούσατε καὶ τὰ	λοιπὰ	ὅσα βεβουλεύμεθα περὶ τῆς πολιτείας.
[4, 6]	διέτριψεν ἔτη παρ´ αὐτῷ τὰ	λοιπά·	τέτταρα γὰρ ἐπὶ τοῖς εἴκοσι
[4, 8]	τὰς ῥάβδους ἀποθέσθαι καὶ τὰ	λοιπὰ	τῆς ἀρχῆς σύμβολα· ὅταν δὲ
[4, 75]	πελέκεις οὗτοι παραλαβόντες καὶ τὰ	λοιπὰ	τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας σύμβολα πραττέτωσαν,
[4, 50]	ἐξελόμενος εἰς κατασκευὴν ἱεροῦ τὰ	λοιπὰ	χρήματα τοῖς στρατιώταις διεῖλεν. οὕτω
[4, 7]	ἡμᾶς τόποι. ταῦτα δὴ τὰ	ἄτοπα	συνειδότες τῶν Ῥωμαϊκῶν συγγραφέων τινὲς
[4, 7]	ἱστόρηκε μόνος· εἰ μή γ´	ἄρα	γόνῳ μὲν ἦσαν υἱωνοὶ τοῦ
[4, 83]	πράττειν. εἰ δέ τισιν αὐτῶν	ἄρα	διὰ κακὴν φύσιν ἢ πονηρὰς
[4, 73]	χείρονος ἑλέσθαι, εἰ δή τις	ἄρα	ἔστι κρείττων, ἧς Ῥωμύλος τε
[4, 4]	ὅπλων αὐτοῖς ὁμόσε χωροῦντας, ἐὰν	ἄρα	καὶ τούτων δέῃ. ἀλλ´ οὐ
[4, 6]	πρεσβύτερος οὐ μείων ἑπτακαιεικοσαέτους· οὐκ	ἄρα	νηπίους κατέλιπεν υἱοὺς ὁ Ταρκύνιος
[4, 42]	τὰ πλείω κατεῖχεν. ἔμελλον δ´	ἄρα	πολλοὶ τῶν δυνατῶν, πρὶν ἁλῶναι
[4, 50]	τοῖς στρατιώταις διεῖλεν. οὕτω δ´	ἄρα	πολὺς ὁ καταληφθεὶς ἄργυρός τε
[4, 80]	κατέσχε τὴν δυναστείαν ὁπωσδήποτε λαβών,	ἆρα	βασιλικῶς αὐτῇ κέχρηται ζηλῶν τοὺς
[4, 70]	ὅσοι τὸν ἀνθρώπινον ἐπισκοπεῖτε βίον,	ἆρά	γ´ ὁ καιρὸς ἐκεῖνος ἥκει
[4, 80]	ἀπὸ ταύτης ἄρξωμαι, πῶς παρέλαβεν;	ἆρά	γ´ ὡς οἱ πρὸ αὐτοῦ
[4, 70]	τοῦ βίου τὴν προσποίησιν ἐφύλαττον;	ἆρα	πέπρωται Ῥωμαίοις ὑπ´ ἐμοῦ καὶ
[4, 33]	ἁπάντων τῶν ἐμῶν. ἐπειδὴ δὲ	παρὰ	γνώμην ἅπαντ´ ἀπήντηκέ μοι καὶ
[4, 4]	καὶ πάντων μετεσχηκὼς ἀγαθῶν, ὅσων	παρὰ	μητρός τε καὶ πατρὸς υἱοὶ
[4, 40]	οἱ πρὸ αὐτοῦ πάντες, ἀλλὰ	παρὰ	μόνου τοῦ δήμου, δεκασμοῖς δὲ
[4, 35]	σε παρακαταθήκην παππῴαν ἀπεστέρουν καὶ	παρὰ	πάντα τὰ ἐν ἀνθρώποις δίκαια
[4, 27]	ναοὺς δύο κατασκευασάμενος Τύχης, ᾗ	παρὰ	πάντα τὸν βίον ἔδοξεν ἀγαθῇ
[4, 9]	θυγατέρων ἔδωκέ μοι γυναῖκα, καὶ	παρὰ	πάντα τὸν τοῦ βίου χρόνον
[4, 40]	δ´ αἰωνίου τοῖς ἔργοις αὐτοῦ	παρὰ	πάντα τὸν χρόνον ὑπάρχει τυγχάνειν.
[4, 12]	ἀπὸ τοῦ βήματος κραυγή τε	παρὰ	πάντων ἐξαίσιος ἐγίνετο καὶ δεήσεις
[4, 72]	Μετὰ τοῦτ´ ἐλέχθησαν πολλοὶ καὶ	παρὰ	πολλῶν λόγοι. ἐδόκει δὲ τοῖς
[4, 6]	μητρὸς ὢν οὔθ´ ἡλικίας ἀξιώματι	παρὰ	πολὺ διήλλαττεν, ἀλλὰ τρισὶ μόνον
[4, 46]	μωρίας ἔφη καὶ θεοβλαβείας εἶναι	παρὰ	πονηροῦ καὶ ἀνοσίου τρόπου χρηστόν
[4, 15]	πραθῆναι· καὶ μέχρι πολλοῦ διέμεινε	παρὰ	Ῥωμαίοις οὗτος ὁ νόμος. ~Τιμησαμένων
[4, 23]	ἐγένοντο ἐλεύθεροι πολυπραγμονοῦντας, τοὺς δὲ	παρὰ	σφίσι δεδουλευκότας ἀναξίους ἡγεῖσθαι ταύτης
[4, 64]	ᾔδει καθεύδουσαν, καὶ λαθὼν τοὺς	παρὰ	ταῖς θύραις τοῦ δωματίου κοιμωμένους
[4, 7]	τοῖς πράγμασιν ἐξεταζόμενος, ὥς φασι,	παρὰ	τὰς κοινὰς ἁπάντων ἐστὶ δόξας,
[4, 84]	μήτε λέγειν, ἐὰν δέ τις	παρὰ	ταῦτα ποιῶν εὑρίσκηται τεθνάναι. ταύτην
[4, 38]	ἐπὶ τῷ μηδεμίαν αὐτῷ βοήθειαν	παρὰ	τῆς βουλῆς, ᾗ μάλιστα ἐπεποίθει,
[4, 40]	κινῆσαι, τὴν ἀρχὴν λαβόντα οὐ	παρὰ	τῆς βουλῆς καὶ τοῦ δήμου,
[4, 4]	οὗτος ὁ ἀνὴρ καὶ τὰς	παρὰ	τῆς τύχης πολλὰς καὶ μεγάλας
[4, 61]	ἂν τῆς ὑπεροχῆς τοῦ μήκους	παρὰ	τὸ πλάτος οὐδ´ ὅλων πεντεκαίδεκα
[4, 38]	Τύλλιος, ἐκπικρανθεὶς ἐπὶ τῷ λόγῳ	παρὰ	τὸ συμφέρον ὥρμησεν ἐπ´ αὐτὸν
[4, 83]	οὐ φόβος ὁ καθέξων ἔσται	παρὰ	τοῖς τυράννοις, οὐ χάρις, οὐχ
[4, 24]	γινόμεναι τρόπους. ἢ γὰρ ὠνησάμενοι	παρὰ	τοῦ δημοσίου τοὺς ὑπὸ δόρυ
[4, 12]	ἄξιος παραλαμβάνει τότε τὴν ἀρχὴν	παρὰ	τοῦ δημοτικοῦ πλήθους πολλὰ χαίρειν
[4, 69]	τ´ αἰτίαν τῆς νόσου γνῶναι	παρὰ	τοῦ θεοῦ καὶ τὴν λύσιν
[4, 27]	καλούμενοι Οὐιεντανοὶ καὶ τοῖς ἐλθοῦσι	παρὰ	τοῦ Τυλλίου πρεσβευταῖς ἀπεκρίναντο μηδεμίαν
[4, 24]	περὶ τοὺς καταδουλωσαμένους ἢ τοὺς	παρὰ	τούτων πριαμένους ἀμφότερα ταῦτα παρὰ
[4, 64]	μὲν ἔτι εἰργόμενος, ὁπότε κατάγοιτο	παρὰ	τῷ συγγενεῖ, τότε δὲ καιρὸν
[4, 85]	~Βασιλεὺς δὲ Ταρκύνιος ὡς ἤκουσε	παρὰ	τῶν ἀπὸ τῆς πόλεως ἀγγέλων,
[4, 51]	γὰρ ὁ τὰ γράμματα κομίζων	παρὰ	τῶν αὐτόθεν ἡγεμόνων πρὸς τοὺς
[4, 23]	πόλεως, καὶ ταῦθ´ ἕξουσιν ἀμφότερα	παρὰ	τῶν δεσποτῶν τἀγαθά. τελευτῶν δὲ
[4, 24]	παρὰ τούτων πριαμένους ἀμφότερα ταῦτα	παρὰ	τῶν δεσποτῶν ὑπάρξει. ἐτύγχανον δὲ
[4, 24]	οἷς ἐπόμπευόν τινες, ὡς ἦν	παρὰ	τῶν ἐπισταμένων ἀκούειν, ἐκ τῶν
[4, 24]	μῆνα καὶ εἴ τις ἄλλη	παρὰ	τῶν ἡγουμένων γίγνοιτο τοῖς ἀπόροις
[4, 40]	τε παρ´ ἀνθρώπων καὶ τὰ	παρὰ	τῶν θεῶν ἀνεπίληπτα. ὁ δὲ
[4, 83]	λοιπὸν εἰπεῖν. πρώταις μὲν ταῖς	παρὰ	τῶν θεῶν ἐλπίσιν, ὧν ἱερὰ
[4, 61]	Ῥωμαῖοι καλοῦσι τὰς κεφαλάς. ταῦτα	παρὰ	τῶν πρεσβευσάντων ἀκούσας ὁ Ταρκύνιος
[4, 50]	γένοιντο, ἐλευθερίας μεταποιήσεσθαι, καὶ τὴν	παρὰ	τῶν συμμάχων ἀφιγμένην δύναμιν προσλαβὼν
[4, 83]	πολέμου· πρὸς δὲ τούτοις ταῖς	παρὰ	τῶν συμμάχων ἐπικουρίαις, οἳ μὴ
[4, 24]	Ῥωμαίων πόλεως οὕτως ἄτιμα καὶ	ῥυπαρὰ	γέγονεν, ὥσθ´ οἱ μὲν ἀπὸ
[4, 6]	ἔτη παρ´ αὐτῷ τὰ λοιπά·	τέτταρα	γὰρ ἐπὶ τοῖς εἴκοσι βεβασίλευκεν
[4, 7]	Τύλλιος ἐπ´ ἔτη τετταράκοντα καὶ	τέτταρα	κατέσχεν, ὥστ´ εἰ κατ´ ἐκεῖνον
[4, 40]	ἔτυχε Τύλλιος ἔτη τετταράκοντα καὶ	τέτταρα	τὴν βασιλείαν κατασχών. τοῦτον τὸν
[4, 21]	ἔχειν τῆς πολιτείας μέρος κατ´	ἄνδρα	διερωτώμενοι τὰς γνώμας ἐν τοῖς
[4, 4]	ὅτι βασιλεῦσαι Ῥωμαίων ἐκεῖνον τὸν	ἄνδρα	εἵμαρτο. ἔτυχε δ´ αὐτῇ νεανίας
[4, 40]	ἀπεδείκνυεν· ἐκεῖνοι δὲ τὸν ἄριστον	ἄνδρα,	εἴτ´ ἐκ τῶν ἐπιχωρίων, {εἴτ´
[4, 15]	καλεῖν ἢ χρημάτων εἰσφορὰς κατ´	ἄνδρα	ἐκλέγειν, οὗτοι τά τε σώματα
[4, 2]	ἐπιφάνεια θεία γενομένη περὶ τὸν	ἄνδρα	θαυμαστὴ καὶ παράδοξος ἧττον ἀπιστεῖσθαι
[4, 10]	εἶναι κλέπτοντα τὴν ἀρχὴν τὸν	ἄνδρα	καὶ παρακρουόμενον τοὺς πολίτας μᾶλλον
[4, 55]	{τε} πιστὸν εἶναί σφισι τὸν	ἄνδρα	καὶ στρατηλάτην ἀγαθόν, πολλοὶ δὲ
[4, 40]	τὴν βασιλείαν κατασχών. τοῦτον τὸν	ἄνδρα	λέγουσι Ῥωμαῖοι πρῶτον τὰ πάτρια
[4, 28]	ἁρμόττειν μάλιστα τὸν τῆς ἀδελφῆς	ἄνδρα	μεταπέμπεταί τ´ αὐτὸν ὡς ὑπὲρ
[4, 29]	δὲ ταὐτὸ διαθήσομαι τὸν ἐμὸν	ἄνδρα;	ὅταν δὲ τούτων διαχειρισθέντων συνέλθωμεν
[4, 28]	τὰ κράτιστα τὸν οὐ δίκαιον	ἄνδρα	πειθούσης, οὔτε αἱ τῆς μιαρᾶς
[4, 40]	θυγατρὸς ἀναιρεθῆναι τῆς εἰς τὸν	ἄνδρα	συμπαθείας τε καὶ εὐνοίας ἕνεκα.
[4, 8]	τοῦ Τυλλίου ἀναχθῶσιν, ἀναγκάσαι τὸν	ἄνδρα	τὰς ῥάβδους ἀποθέσθαι καὶ τὰ
[4, 82]	μέντοι σωφρονεῖν βουλομένη καὶ τὸν	ἄνδρα	τὸν ἑαυτῆς φιλοῦσα, ὥσπερ ἀγαθῇ
[4, 64]	τῷ Κολλατίνῳ προσαγορευομένῳ. τοῦτον τὸν	ἄνδρα	Φάβιος μὲν υἱὸν εἶναί φησιν
[4, 45]	πολέμους στρατηγεῖν ἱκανός. τοῦτον τὸν	ἄνδρα	φίλον ἔχων καὶ δι´ αὐτοῦ
[4, 38]	γενέσθαι. ῥᾷστα δὲ πείσας τὸν	ἄνδρα	φύσει τ´ εὐδιάλλακτον ὄντα καὶ
[4, 11]	Ταρκύνιον ἀποκτείναντας τὸν βασιλέα ὑμῶν	ἄνδρα	χρηστὸν καὶ φιλόπολιν καὶ τηλικοῦτο
[4, 47]	Τύρνου χρησαμένου καὶ τῶν πολλῶν	σφόδρα	κινηθέντων ἐπὶ τοῖς λόγοις αἰτησάμενος
[4, 77]	τὴν οὐσίαν αὐτοῦ κατάσχοι πολλὴν	σφόδρα	οὖσαν, καὶ ἀδελφὸν πρεσβύτερον, ὃς
[4, 82]	κρατηθεῖσα ὑπέμεινεν ὅσα μὴ θέμις	ἐλευθέρᾳ	γυναικὶ παθεῖν. ἐφ´ οἷς ἀγανακτοῦσα
[4, 72]	τοῖς ταπεινοῖς πρὸς τοὺς ὑπερέχοντας	ἐλευθέρᾳ	τε πόλει τὴν ἰσονομίαν ἀποφαίνοντες
[4, 14]	κατὰ πάντας ἐκέλευσε τοὺς στενωποὺς	{ἱερὰ}	ἐγκατασκευασθῆναι καλιάδας ὑπὸ τῶν γειτόνων
[4, 43]	καὶ ἐπὶ τῶν ἀγρῶν ἐφ´	ἱερὰ	καὶ θυσίας ἅπασι κοινὰς προεῖπε
[4, 81]	νόμους, ἀφῄρηται δὲ τὰς ἐφ´	ἱερὰ	καὶ θυσίας συνόδους, πέπαυκε δὲ
[4, 49]	παρέχειν ἑκάστην πόλιν εἰς τὰ	ἱερά,	καὶ μοῖραν, ἣν ἑκάστην δεήσει
[4, 83]	παρὰ τῶν θεῶν ἐλπίσιν, ὧν	ἱερὰ	καὶ τεμένη καὶ βωμοὺς μιαίνει
[4, 25]	αὐτοὺς τόπους τὰς πόλεις ἱδρυσάμενοι	ἱερὰ	κατεσκεύασαν ἀπὸ κοινῶν ἀναλωμάτων· Ἴωνες
[4, 14]	δὲ τὰ περὶ τῶν γειτόνων	ἱερὰ	συντελοῦσιν ἐν τοῖς προνωπίοις οὐ
[4, 73]	κράτιστα τύχωμεν περὶ αὐτῆς βουλευσάμενοι,	σφαλερὰ	καὶ οὐκ ἀκίνδυνος, ἐξέσται θ´
[4, 46]	τὴν βουλήν. ~Τῇ δ´ ἑξῆς	ἡμέρᾳ	παρῆν ὁ Ταρκύνιος καὶ συναχθέντος
[4, 5]	τὴν μεταξὺ νύκτα τῇ κατόπιν	ἡμέρᾳ	πολλοῦ πρὸς τὰ βασίλεια συνδραμόντος
[4, 47]	τοῖς σκευοφόροις. τῇ δ´ ἑξῆς	ἡμέρᾳ	συναχθείσης τῆς ἐκκλησίας παρελθὼν ὑπὲρ
[4, 15]	δυσεύρετος, ἀλλ´ εὐλόγιστος ᾖ καὶ	φανερά,	βωμοὺς ἐκέλευσεν αὐτοῖς ἱδρύσασθαι θεῶν
[4, 40]	εἰς τὸν ἀρχαῖον κόσμον ἐπετελέσθη	φανερά,	ὅτι τῆς καινῆς ἐστι τέχνης,
[4, 85]	δόξαντα τοῖς ἐν ἄστει ποιοῦντες	φανερά.	ταῦτα τὰ γράμματα λαβόντες οἱ
[4, 66]	καὶ μὴ περιιδεῖν τὴν σεαυτοῦ	θυγατέρα	θανάτου χείρονα παθοῦσαν. Θαυμάσαντος δ´
[4, 63]	λόγος ἔχει Κίρκην τὴν Ἡλίου	θυγατέρα	κατοικῆσαι· καὶ τὰς ἀποικίας ἀμφοτέρας
[4, 47]	δὲ χρηστὸν ἐνόμιζεν, ὅτε τὴν	θυγατέρα	με ᾐτεῖτο, μηδὲ νῦν ὡς
[4, 47]	αὐτὸς ἀπέλυσέ με, ὅτε τὴν	θυγατέρα	τὴν ἐμὴν ἐβούλετο λαβεῖν γυναῖκα.
[4, 4]	καὶ τὸν Τύλλιον καὶ τὴν	θυγατέρα	τὴν συνοικοῦσαν τῷ Τυλλίῳ κατασχοῦσα
[4, 77]	περὶ τῆς ψυχῆς φόβος ἦν.	πατέρα	γάρ μου Ταρκύνιος ἀποκτείνας ἅμα
[4, 68]	καὶ ἀγαθοῖς καὶ τὸν ἐκείνου	πατέρα	διεχρήσατο ἀφανεῖ θανάτῳ δι´ οὐδὲν
[4, 67]	καὶ μετὰ τοῦτ´ ἀσπασαμένη τὸν	πατέρα	καὶ πολλὰς λιτανείας ἐκείνου τε
[4, 32]	μετέχειν τιμῆς, εὐεργέτην τε καὶ	πατέρα	καὶ σωτῆρα καὶ πάντα, ὅσα
[4, 82]	τὴν ὕβριν ἐπειδὴ πρὸς τὸν	πατέρα	καὶ τοὺς ἄλλους συγγενεῖς τὰς
[4, 55]	βούλεται, σκήπτεται διαφορὰν πρὸς τὸν	πατέρα	περὶ τῆς καταλύσεως τοῦ πολέμου·
[4, 70]	τῷ μέσῳ κειμένην καὶ τὸν	πατέρα	περικείμενον αὐτῇ μέγα ἀνοιμώξας καὶ
[4, 39]	ὁρᾷς, εἶπεν, ὦ Τυλλία, τὸν	πατέρα	σου νεκρὸν κείμενον καὶ πάροδον
[4, 56]	τοὺς Γαβίους πέμπει πρὸς τὸν	πατέρα	τήν τ´ ἐξουσίαν, ἣν εἰληφὼς
[4, 76]	ἔκριναν ἀποδειχθῆναι Σπόριον Λουκρήτιον τὸν	πατέρα	τῆς διαχρησαμένης ἑαυτήν· ὑπ´ ἐκείνου
[4, 2]	πάνυ τι πιστὸν εἶναι δοκοῦν	ἑτέρα	τις ἐπιφάνεια θεία γενομένη περὶ
[4, 4]	υἱοὶ μεταλαμβάνουσι, καὶ θυγατρὶ συνοικῶν	ἡμετέρᾳ,	ἐὰν δὴ καὶ βασιλεὺς ἔτι
[4, 81]	φεύγουσι τὴν πατρίδα. ἀλλὰ τὰ	ὑμέτερα	πράγματα, ὦ δημόται, πῶς ἔχει;
[4, 53]	δωρεάς, εἰ κατέλθοιεν ἐπὶ τὰ	σφέτερα,	τήν τε κατάλυσιν τοῦ τυράννου
[4, 69]	πρὸς ἀλλήλους ἅμα φιλῆσαι τὴν	μητέρα	βουλόμενοι κοινῇ τὴν βασιλείαν κατασχεῖν,
[4, 79]	ἣν προσῆκεν αὐτῷ τιμᾶν ὥσπερ	μητέρα,	πατρὸς ἀδελφὴν οὖσαν καὶ σπουδαίαν
[4, 69]	ταύτην οἰόμενος ἁπάντων ἀνθρώπων εἶναι	μητέρα.	τὰ μὲν οὖν προγενόμενα τῷ
[4, 7]	ἐπειράθησαν ἀτοπίαις, οὐ Τανακυλίδα ποιοῦντες	μητέρα	τῶν παιδίων, ἀλλὰ Γεγανίαν τινά,
[4, 69]	αὐτοῖς ἀνεῖλε, τῷ πρώτῳ τὴν	μητέρα	φιλήσαντι. οἱ μὲν οὖν νεανίσκοι
[4, 42]	καὶ τὰ μέλλοντα τῶν παρόντων	δεινότερα	ὑπώπτευον, στέργειν δὲ τὰ παρόντα
[4, 47]	περὶ ἐμοῦ σκεπτέον ἐστὶ νυνί,	πότερα	χρηστὸς ἢ πονηρός εἰμι· τουτὶ
[4, 20]	καὶ εἰσφορᾶς πολιτῶν πλῆθος ἦν·	ὁποτέρᾳ	δὲ προσθοῖτο τῶν μερίδων οὗτος
[4, 29]	σε ἀναγκάζει; ἀλλὰ καὶ ταῦτ´	ἀμφότερα	κακῶς ἔχοντα αὐτῷ τυγχάνει καὶ
[4, 23]	πολῖται πόλεως, καὶ ταῦθ´ ἕξουσιν	ἀμφότερα	παρὰ τῶν δεσποτῶν τἀγαθά. τελευτῶν
[4, 24]	ἢ τοὺς παρὰ τούτων πριαμένους	ἀμφότερα	ταῦτα παρὰ τῶν δεσποτῶν ὑπάρξει.
[4, 19]	περὶ ἐλαττόνων ἧττον ἐνοχλεῖσθαι κατ´	ἀμφότερα,	τοὺς δὲ περὶ μηδενὸς δεδοικότας
[4, 55]	χεὶρ ἤδη περὶ αὐτὸν ἦν	καρτερά.	δόξαντες δ´ οἱ Γάβιοι μέγα
[4, 30]	αὐτοῖς πάθεσιν ἀποθνήσκουσιν ἥ τε	πρεσβυτέρα	τῶν Τυλλίου θυγατέρων καὶ ὁ
[4, 16]	πρεσβυτέρων, οἷς ἀπέδωκε τειχοφυλακεῖν. αὕτη	δευτέρα	σύνταξις ἦν, ἐκοσμεῖτο δ´ ἐν
[4, 6]	εἰ πέντε ἔτεσιν ἦν αὐτοῦ	νεωτέρα	καθάπερ εἰκός, ἑβδομηκοστὸν ἂν δήπου
[4, 83]	καὶ γυναῖκας καὶ γονεῖς, ἃ	τιμιώτερα	τῆς ἰδίας ἐστὶν ἑκάστῳ ψυχῆς.
[4, 59]	εὔξατο τῷ Διὶ καὶ τῇ	Ἥρᾳ	καὶ τῇ Ἀθηνᾷ, ἐὰν κρατήσῃ
[4, 83]	ὥστ´ ἐκ πονηρῶν γενέσθαι χρηστούς·	ὅμηρα	γὰρ αὐτῶν ἔχομεν ἐν τῇ
[4, 14]	περὶ τοὺς δεσπότας καὶ τὰ	λυπηρὰ	τῆς τύχης ἧττον βαρύνωνται. ~Διεῖλε
[4, 34]	ἐπιφθόνου ταύτης καὶ πλείω τὰ	λυπηρὰ	τῶν ἡδέων ἐχούσης ἡγεμονίας τὴν
[4, 32]	εὐεργέτην τε καὶ πατέρα καὶ	σωτῆρα	καὶ πάντα, ὅσα τιμιώτατα ὀνόματα
[4, 83]	τοῦ πολέμου· τυραννὶς γὰρ ἅπασιν	ἐχθρὰ	τοῖς βουλομένοις ἐλευθέροις εἶναι. εἰ
[4, 73]	κόσμον οὐ ῥᾴδιον, ἥ τε	πεῖρα	τῆς μεταβολῆς, κἂν τὰ κράτιστα
[4, 9]	κινδυνεύοντας, εἰ δ´ ἡ πρώτη	πεῖρα	τοῖς ἐχθροῖς αὐτῶν χωρήσει κατὰ
[4, 52]	ἀνεσώθη. ~Ὡς δ´ ἡ πρώτη	πεῖρα	τῷ Ταρκυνίῳ κατὰ νοῦν ἐχώρησεν,
[4, 5]	διετέλει. ὁ δὲ Τύλλιος ἰσχυρὰν	χεῖρα	περὶ αὑτὸν ἔχων καὶ τοὺς
[4, 60]	ὑπ´ ἐμοῦ διδαχθεῖσι μηδὲν ἐξαμαρτεῖν·	μοῖρα	δ´ οὐκ ἐλαχίστη τῶν ἐν
[4, 17]	οἱ βυκανισταὶ τῇ τετάρτῃ συνετάττοντο	μοίρᾳ.	ἦν δὲ καὶ τούτων εἷς
[4, 14]	ἀνθρώπους ἔταξε τοὺς ἐν ἑκάστῃ	μοίρᾳ	τῶν τεττάρων οἰκοῦντας, ὥσπερ κωμήτας,
[4, 69]	μωρίας, ἀφελόμενος ἅπαντα τὰ πατρῷα,	μικρὰ	δ´ εἰς τὸν καθ´ ἡμέραν
[4, 46]	Ταρκύνιος καὶ συναχθέντος τοῦ συλλόγου	μικρά	θ´ ὑπὲρ τοῦ χρονισμοῦ προειπὼν
[4, 25]	ἀνδρὸς ἡγεμόνος, ἀλλὰ ταῦτα πάντα	μικρὰ	καὶ ὀλιγοχρόνια καὶ οὐκ ἄξια
[4, 19]	τοῖς δὲ τὰ μέτρια καὶ	μικρὰ	κεκτημένοις πλείοσιν οὖσιν ἐν ἐλάττοσι
[4, 67]	Ἑλληνικὴν διάλεκτον ἠλίθιος· ὑπὲρ οὗ	μικρὰ	προειπεῖν ἀναγκαῖον, ἐπειδὴ τοῦτον ἀποφαίνουσι
[4, 79]	ἠξίωσεν ἐλεεινῷ χρησάμενος σχήματι καὶ	μικρᾷ	προσποιήσει πένθους, ἀλλ´ εὐθὺς ἅμα
[4, 27]	καὶ τῆς ἐπιβουλῆς τὸν τρόπον	μικρὰ	τῶν ἔμπροσθεν γενομένων ἀναλαβών. ~Ἦσαν
[4, 55]	δ´ ὑπ´ αὐτοῦ ῥάβδοις ἐν	ἀγορᾷ	καὶ τἆλλα περιυβρισθείς, ὥστε περιβόητον
[4, 10]	ἀπογραφὰς ἔλαβε, τραπέζας θεὶς ἐν	ἀγορᾷ	πάντων ὁρώντων ἀπηρίθμει τοῖς δανεισταῖς
[4, 41]	ἀναγκαιοτάτων συμπαρόντων, ὀλίγα δ´ ἐν	ἀγορᾷ.	προσελθεῖν δ´ οὐδενὶ τῶν βουλομένων
[4, 27]	ἀγαθῇ κεχρῆσθαι, τὸν μὲν ἐν	ἀγορᾷ	τῇ καλουμένῃ Βοαρίᾳ, τὸν δ´
[4, 9]	Ταρκύνιος γὰρ ὁ πάππος αὐτῶν	ἀπάτορα	καὶ ἄπολιν ὄντα με παραλαβὼν
[4, 55]	ὑπ´ αὐτοῦ δεκασθέντες, ἐπὶ τὴν	αὐτοκράτορα	παράγουσιν ἀρχήν. ~Τοσαύτης δὴ γενόμενος
[4, 29]	τῆς εὐδαίμονος ἄρξαι Κορίνθου τὴν	αὐτοκράτορα	ὑπῆρξεν ἀρχὴν ἐπὶ πολλάς, ὡς
[4, 57]	Ἀντίστιον ἐκπεπληγότα ἐπὶ τῇ παραδόξῳ	συμφορᾷ	καὶ οὐδὲ φωνὴν ὑπὸ τοῦ
[4, 36]	οὐσίας ἀπολωλεκότας ἢ ἄλλῃ τινὶ	συμφορᾷ	κεχρημένους ἀδίκως; ἢ τούτων μὲν
[4, 74]	ἀφελεῖν ἡμᾶς οἴομαι δεῖν· τὰ	σκῆπτρα	ταυτὶ λέγω καὶ τοὺς χρυσοῦς
[4, 24]	οὗτος ἦν· ὀλίγοι δέ τινες	λύτρα	κατατιθέντες ἐξ ὁσίων καὶ δικαίων
[4, 52]	τε καταλειφθεῖσαν δύναμιν καὶ τὰ	λάφυρα	καὶ τὴν ἄλλην ἀποσκευὴν ἀναλαβὼν
[4, 51]	μέρος τῆς στρατιᾶς τά τε	λάφυρα	καὶ τὴν ἀποσκευὴν φυλάττειν παρακελευσάμενος,
[4, 26]	πολλαὶ πόλεις μιᾷ γνώμῃ χρώμεναι,	αἰσχρὰ	δ´ ὄψις συγγενῶν ἀλλήλαις διαφερομένων·
[4, 63]	παρακείμενον τοῖς βασιλείοις κῆπον ἔαρος	ὥρᾳ	νεοττιὰν ἔπλαττον ἐπὶ κορυφῇ φοίνικος
[4, 16]	νεωτέροις καὶ δέκα τοῖς πρεσβυτέροις.	χώρα	δὲ καὶ στάσις ἦν τούτων
[4, 13]	οὕτω συνύφανται τὸ ἄστυ τῇ	χώρᾳ	καὶ εἰς ἄπειρον ἐκμηκυνομένης πόλεως
[4, 66]	τὸ συμβεβηκὸς ὡς εἶχε τάχους	ἐπιβᾶσα	τῆς ἀπήνης εἰς Ῥώμην ᾤχετο,
[4, 11]	ὅτι τοὺς πένητας ὑμῶν οὐκ	εἴασα	τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῆναι πρὸς τὰ
[4, 67]	ὑπὸ τοῖς πέπλοις, καὶ μίαν	ἐνέγκασα	διὰ τῶν στέρνων πληγὴν ἕως
[4, 62]	πολὺν χρόνον τὰς λοιπὰς ἓξ	ἐνέγκασα	τῆς αὐτῆς ἐπώλει τιμῆς. δόξασα
[4, 62]	κατέκαυσε καὶ τὰς λοιπὰς τρεῖς	ἐνέγκασα	τὸ ἴσον ᾔτει χρυσίον. θαυμάσας
[4, 85]	{ἡ μὲν δὴ βασιλικὴ πολιτεία	διαμείνασα	μετὰ τὸν οἰκισμὸν τῆς Ῥώμης
[4, 82]	προαιρέσεως, οἴχῃ καὶ ἀπόλωλας οὐχ	ὑπομείνασα	τυραννικὴν ὕβριν, ἁπάσας ὑπεριδοῦσα τὰς
[4, 66]	σου πάτερ δεινὴν καὶ ἀνήκεστον	ὑπομείνασα	ὕβριν, τιμωρῆσαί μοι καὶ μὴ
[4, 62]	ἐνέγκασα τῆς αὐτῆς ἐπώλει τιμῆς.	δόξασα	δ´ ἄφρων τις εἶναι καὶ
[4, 83]	ὁ τῆς ἐλευθερίας πόθος, καὶ	πᾶσα	μεταβολῆς πρόφασις τοῖς δι´ ἀνάγκην
[4, 53]	ἐκάλουν· νῦν μὲν οὐκέτι συνοικουμένη	πᾶσα,	πλὴν ὅσα μέρη πανδοκεύεται κατὰ
[4, 27]	καὶ τελευτῶσα ἐν ὅπλοις ἦν	ἅπασα	ἡ Τυρρηνία. οὗτος ὁ πόλεμος
[4, 37]	τὸν δὲ Τύλλιον ἡ πληθὺς	ἅπασα	μετὰ χαρᾶς καὶ κρότου καὶ
[4, 39]	ἀπὸ τῶν ποδῶν τὸ βάθρον	ἁρπάσασα	βάλλει τὸν ὀρεοκόμον καί φησιν·
[4, 62]	γυνὴ τὰς βύβλους δοῦσα καὶ	φράσασα	τηρεῖν ἐπιμελῶς ἐξ ἀνθρώπων ἠφανίσθη,
[4, 4]	χειρῶν τὸν καιρόν. ἡ δὲ	συγκατασκευάσασα	τὴν ἡγεμονίαν αὐτῷ καὶ πάντων
[4, 5]	θυγατρὸς καὶ πολὺν ἐξ ἀμφοτέρων	κινήσασα	οἶκτον, ἐπειδὴ καιρὸς ἦν, ἐξῆλθεν
[4, 28]	κακὴ τὴν φύσιν ἀπονοηθεῖσα καὶ	νομίσασα	τοῖς ἑαυτῆς τρόποις ἁρμόττειν μάλιστα
[4, 4]	παιδία ὑπὸ τῶν τροφῶν ἐνεχθῆναι	κελεύσασα	λέγει πρὸς αὐτούς· Ταρκύνιος μὲν
[4, 4]	ἐκ τοῦ δωματίου πάντας ἐξελθεῖν	κελεύσασα	τοὺς ἄλλους, ἐν ᾧ τὸν
[4, 29]	διαλεξομένη, ~καὶ ἐπειδὴ παρεγένετο, μεταστῆναι	κελεύσασα	τοὺς ἔνδον, ἵνα μόνη διαλεχθείη
[4, 40]	σήματος οἴκαδε καὶ μίαν ἡμέραν	ἐπιβιώσασα	μετὰ τὴν ταφὴν τῇ κατόπιν
[4, 5]	προῆλθεν εἰς τοὐμφανὲς ταῖς θυρίσιν	ἐπιστᾶσα	ταῖς φερούσαις εἰς τὸν πρὸ
[4, 9]	καὶ ὧν χάριν τὴν ἐκκλησίαν	συνεκάλεσα,	ἀκούσατέ μου. ὅσοι μὲν ὑμῶν
[4, 78]	ὑπὲρ ὧν ὑμᾶς εἰς ἐκκλησίαν	συνεκάλεσα,	ταῦτ´ ἐστί. Ταρκύνιον οὔτε κατὰ
[4, 20]	τύχοι τοῦτο γενόμενον, ἀλλ´ εἰς	ἴσα	μέρη σχισθεῖεν αἱ τῶν ἑκατὸν
[4, 65]	εἰς ἀνάγκην ἦλθεν ἡ Λουκρητία	φοβηθεῖσα	τὴν περὶ τὸν θάνατον ἀσχημοσύνην
[4, 40]	ἁπάντων διαφθαρέντων μόνη διέμεινεν οὐδὲν	λωβηθεῖσα	ὑπὸ τοῦ πυρός. καὶ ἔτι
[4, 28]	δ´ ἡ κακὴ τὴν φύσιν	ἀπονοηθεῖσα	καὶ νομίσασα τοῖς ἑαυτῆς τρόποις
[4, 82]	ἀλλ´ ὥσπερ αἰχμάλωτος ὑπ´ ἀνάγκης	κρατηθεῖσα	ὑπέμεινεν ὅσα μὴ θέμις ἐλευθέρᾳ
[4, 39]	διὰ τοῦ πτώματος; ἡ δ´	ἐκπικρανθεῖσα	καὶ ἀπὸ τῶν ποδῶν τὸ
[4, 29]	οὓς ἐκείνη προῃρεῖτο, οὐδὲν ἔτι	αἰσχυνθεῖσα	λέγει πρὸς αὐτόν· Μέχρι τίνος,
[4, 2]	ἡ φλὸξ ἅμα τῷ ὕπνῳ	διασκεδασθεῖσα	ἠφανίσθη. τὰ μὲν δὴ περὶ
[4, 62]	δ´ ἄφρων τις εἶναι καὶ	γελασθεῖσα	ἐπὶ τῷ τὴν αὐτὴν τιμὴν
[4, 72]	τῶν βασιλέων καὶ ὑπὸ τίνος	ἀποδειχθεῖσα	ἀνδρός, καὶ ἔτι πρότερον, ὅστις
[4, 36]	καὶ αὐτὸς ἐξηταζόμην πρῶτος οἷς	ὥρισα	κατὰ τῶν ἄλλων δικαίοις ὥσπερ
[4, 26]	διαγνῶναι. διεξιὼν ταῦτα τε καὶ	ὅσα	ἄλλα ἕξουσιν ἀγαθὰ βουλευτήριον ἐγκαταστησάμενοι
[4, 29]	σώματος οὐκ ἔτυχες ἱκανοῦ πράττειν,	ὅσα	βασιλεῖ προσῆκε, δι´ ἀσθένειάν τε
[4, 84]	δέον, ἀκούσατε καὶ τὰ λοιπὰ	ὅσα	βεβουλεύμεθα περὶ τῆς πολιτείας. ἡμῖν
[4, 55]	γε, συγχωρήσαντος τοῦ πατρὸς ποιεῖν	ὅσα	βούλεται, σκήπτεται διαφορὰν πρὸς τὸν
[4, 65]	τῶν υἱῶν αὐτοῦ πρεσβύτατος ὤν.	ὅσα	δ´ ὑπάρχει τοῖς βασιλεῦσιν ἀγαθά,
[4, 21]	τῶν ἄλλων μεταλαχόντας καὶ πράξοντας	ὅσα	δεῖ. οὗτος ὁ κόσμος τοῦ
[4, 3]	τῶν θυγατέρων ἐγγυήσας, καὶ πάνθ´	ὅσα	διὰ νόσους ἢ διὰ γῆρας
[4, 81]	τῶν κοινῶν ἐκκλησιάζοντας, ἀναγκάζει δ´	ὅσα	δούλους ἀργυρωνήτους {αἰσχύνης ἄξια} ταλαιπωρεῖν
[4, 54]	ἀθρόοι διέφθειρον· καὶ τῶν πόλεων	ὅσα	ἦν ἐπίμαχα καὶ ῥᾴδια ληφθῆναι
[4, 54]	γινομένων ἠναγκάζοντο ἀμφότεροι τῆς χώρας	ὅσα	ἦν ἐρυμνὰ τειχίζοντες φρουρὰν ἐν
[4, 58]	τε καὶ ἀνδραποδισμοὺς καὶ πάντα	ὅσα	καταλαμβάνει δεινὰ τοὺς ὑπὸ τυράννων
[4, 53]	μὲν οὐκέτι συνοικουμένη πᾶσα, πλὴν	ὅσα	μέρη πανδοκεύεται κατὰ τὴν δίοδον,
[4, 40]	καὶ τὰ ἐν αὐτῷ πάντα,	ὅσα	μετὰ τὴν ἔμπρησιν εἰς τὸν
[4, 82]	αἰχμάλωτος ὑπ´ ἀνάγκης κρατηθεῖσα ὑπέμεινεν	ὅσα	μὴ θέμις ἐλευθέρᾳ γυναικὶ παθεῖν.
[4, 40]	βασίλειον κόσμον ἔχων καὶ τἆλλ´,	ὅσα	νόμος ἐπὶ ταφαῖς βασιλικαῖς μή
[4, 9]	ὑμῖν τὰ δέοντα καὶ ποιήσουσιν,	ὅσα	προσήκει, οὐδὲν δέομαι πλείω λέγειν·
[4, 72]	βασιλικὴν αὖθις καταστήσασθαι πολιτείαν ἐξαριθμουμένοις,	ὅσα	τὴν πόλιν ἐποίησαν ἀγαθὰ πάντες
[4, 32]	πατέρα καὶ σωτῆρα καὶ πάντα,	ὅσα	τιμιώτατα ὀνόματα ὑπ´ ἀνθρώπων ἐπὶ
[4, 84]	ἄνδρας αἱρεῖται δύο τοὺς πράξοντας	ὅσα	τοῖς βασιλεῦσιν ἐξῆν, Βροῦτόν τε
[4, 16]	μὲν ἄλλα φορεῖν ὅπλα προσέταξεν,	ὅσα	τοὺς προτέρους, τοὺς δὲ θώρακας
[4, 29]	μοι καὶ ἀκινδύνως ἅπαντα εἰπεῖν,	ὅσα	φρονῶ περὶ τῶν κοινῇ συμφερόντων,
[4, 54]	τὸν ἄλλον περίβολον ἀσφαλὴς ἐπιεικῶς	οὖσα	καὶ δυσπρόσιτος. ἔμελλε δ´, ὃ
[4, 4]	τὸν οἶκον ἐρημίαν καὶ περιδεὴς	οὖσα,	μὴ κατασχόντες οἱ Μάρκιοι τὴν
[4, 40]	τισὶ τῶν φίλων, Ταρκυνίου θυγάτηρ	οὖσα	τοῦ προτέρου βασιλέως, νυκτὸς ἐκκομίζει
[4, 39]	βασιλέα τῶν συγκατασκευασάντων τὴν ἀρχὴν	λαβοῦσα	μόνον αὐτόν· Τὰ μὲν πρῶτα,
[4, 67]	ἅπαν τὸ πρᾶγμα ἐξ ἀρχῆς	ἀναλαβοῦσα.	καὶ μετὰ τοῦτ´ ἀσπασαμένη τὸν
[4, 62]	ἐκβολὴν τῶν βασιλέων ἡ πόλις	ἀναλαβοῦσα	τὴν τῶν χρησμῶν προστασίαν ἄνδρας
[4, 67]	ταῖς ἀγκάλαις αὐτοῦ σπαίρουσα καὶ	ψυχορραγοῦσα	ἀποθνήσκει. τοῖς δὲ παροῦσι Ῥωμαίων
[4, 62]	μὲν οὖν γυνὴ τὰς βύβλους	δοῦσα	καὶ φράσασα τηρεῖν ἐπιμελῶς ἐξ
[4, 29]	τρόποις, ἥ σε κηλοῦσα καὶ	κατᾴδουσα	μαλθακὸν ἀποδέδωκε, καὶ λήσεις ὑπ´
[4, 74]	ἀόριστος ἀρχὴ καὶ μηδεμίαν ἐξέτασιν	διδοῦσα	τῶν πραττομένων, ἐξ ἧς φύεται
[4, 82]	οὐχ ὑπομείνασα τυραννικὴν ὕβριν, ἁπάσας	ὑπεριδοῦσα	τὰς ἐν τῷ ζῆν ἡδονάς,
[4, 1]	δίδωσι δωρεὰν τῇ ἑαυτοῦ γυναικί.	μαθοῦσα	δ´ ἐκείνη πάντα τὰ περὶ
[4, 39]	καθεζομένη παρῆν εἰς τὴν ἀγοράν.	μαθοῦσα	δὲ τὰ γενόμενα καὶ τὸν
[4, 4]	αὐτὸν ἀποδείξειν ὑγιῆ· ἔπειτ´ ἐγὼ	προελθοῦσα	εἰς τοὐμφανὲς ἐρῶ πρὸς τὸν
[4, 40]	καταρασαμένη κρύπτει γῇ τὸ σῶμα.	ἀπελθοῦσα	δ´ ἀπὸ τοῦ σήματος οἴκαδε
[4, 62]	περὶ τῶν πλειόνων ἐδυνήθη λαβεῖν,	ἀπελθοῦσα	πάλιν τὰς ἡμισείας τῶν ἀπολειπομένων
[4, 62]	αἰτηθείσης τιμῆς πρίασθαι τὰς βύβλους	ἀπελθοῦσα	τρεῖς ἐξ αὐτῶν κατέκαυσε· καὶ
[4, 64]	τότε ὢν ἐτύγχανεν, ἡ δὲ	συνοικοῦσα	αὐτῷ γυνὴ Ῥωμαία, Λουκρητίου θυγάτηρ
[4, 19]	πολεμικὰς ἐπιτελεσθησομένην συμμετρησάμενος, ὁπόση τις	ἀρκοῦσα	ἔσται, διαιρῶν τὸν αὐτὸν τρόπον
[4, 51]	μεγάλοις στρατεύμασιν εἰς τὴν Ῥωμαίων	ἐμβαλοῦσα	λεηλατεῖ τοὺς ἀγρούς, ἡ μὲν
[4, 5]	παιδίων ἑκάτερον εἰς τὰς ἀγκάλας	ἐμβαλοῦσα	τοῦ τε γαμβροῦ καὶ τῆς
[4, 62]	ἐννέα μεστὰς Σιβυλλείων χρησμῶν ἀπεμπολῆσαι	θέλουσα.	οὐκ ἀξιοῦντος δὲ τοῦ Ταρκυνίου
[4, 29]	τοῖς σοῖς τρόποις, ἥ σε	κηλοῦσα	καὶ κατᾴδουσα μαλθακὸν ἀποδέδωκε, καὶ
[4, 82]	καὶ τὸν ἄνδρα τὸν ἑαυτῆς	φιλοῦσα,	ὥσπερ ἀγαθῇ προσήκει γυναικί, ξενιζομένου
[4, 2]	τὴν κεφαλήν, ἕως ἡ μήτηρ	προσδραμοῦσα	διανέστησεν αὐτὸν καὶ ἡ φλὸξ
[4, 4]	βασιλέως ἦν γυνὴ γαμβρῷ τε	συλλαμβάνουσα	ἰδίῳ καὶ ἐκ πολλῶν συνεγνωκυῖα
[4, 40]	κατασκευήν· διαμένει γὰρ ἔτι σεβασμοῦ	τυγχάνουσα	ὑπὸ Ῥωμαίων. καὶ περὶ μὲν
[4, 13]	οὐδέν, ᾧ διαγνώσεται, μέχρι ποῦ	προβαίνουσα	ἔτι πόλις ἐστὶ καὶ πόθεν
[4, 69]	τὰς κυούσας γυναῖκας αὐτοῖς βρέφεσιν	ἀποκτείνουσα	τὰς μητέρας ἐν ταῖς γοναῖς·
[4, 39]	τοὺς διαχρησομένους ἐκποδῶν ποίησον. Ταῦτ´	εἰποῦσα	καὶ καθεζομένη πάλιν ἐπὶ τῆς
[4, 5]	αὐτῶν ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων ἡγεμόνα. ~Ταῦτ´	εἰποῦσα	καὶ τῶν παιδίων ἑκάτερον εἰς
[4, 4]	τῶν ἑαυτοῦ γαμβρῶν, τὸ σὸν	εἰποῦσα,	ὦ Τύλλιε, ὄνομα ἔσται δ´
[4, 5]	ποιεῖν καὶ τοὺς ἰατροὺς συγκαλεῖν.	διαλιποῦσα	δὲ τὴν μεταξὺ νύκτα τῇ
[4, 2]	διέμενεν ἡ φλὸξ ὅλην αὐτοῦ	καταλάμπουσα	τὴν κεφαλήν, ἕως ἡ μήτηρ
[4, 37]	καὶ κρότου καὶ πολλῆς εὐφημίας	παραπέμπουσα	μέχρι τῆς οἰκίας κατέστησεν. ~Ὡς
[4, 66]	ἐκπεπληρωκώς, ἡ δὲ Λουκρητία δεινῶς	φέρουσα	τὸ συμβεβηκὸς ὡς εἶχε τάχους
[4, 18]	διακόσμησις ἦν ἡ τὸ πεζικὸν	ἐκπληροῦσα	τῶν τε φαλαγγιτῶν καὶ τῶν
[4, 67]	δ´ ἐν ταῖς ἀγκάλαις αὐτοῦ	σπαίρουσα	καὶ ψυχορραγοῦσα ἀποθνήσκει. τοῖς δὲ
[4, 23]	χρωμένη, καὶ μὴ ξενικοῖς στρατεύμασι	καταμισθοφοροῦσα	συνεξαναλωθῇ τοῖς χρήμασι· καὶ διὰ
[4, 66]	τῶν γονάτων αὐτοῦ λαβομένη καὶ	περιπεσοῦσα	τέως μὲν ἔκλαιε φωνὴν οὐδεμίαν
[4, 72]	πάλιν, τίς ἡ τὴν πόλιν	ἐπιτροπεύσουσα	ἀρχὴ γενήσεται μετὰ τὴν κατάλυσιν
[4, 82]	ἐλευθέρᾳ γυναικὶ παθεῖν. ἐφ´ οἷς	ἀγανακτοῦσα	καὶ ἀφόρητον ἡγουμένη τὴν ὕβριν
[4, 66]	ἐσθῆτα περιβαλομένη καὶ ξιφίδιόν τι	κρύπτουσα	ὑπὸ τῇ στολῇ, οὔτε προσαγορεύουσα
[4, 1]	ἐπὶ τῆς ἰδίας τύχης, ὅτι	δουλεύουσα	ἔτεκεν αὐτόν. εἴη δ´ ἂν
[4, 66]	κρύπτουσα ὑπὸ τῇ στολῇ, οὔτε	προσαγορεύουσα	κατὰ τὰς συναντήσεις οὐδένα τῶν
[4, 30]	ἐδείχθη γὰρ ἐν ἀρχαῖς ἑβδομηκοστὸν	ἔχουσα	καὶ πέμπτον ἔτος ἡ Τανακυλλίς,
[4, 39]	τοῦ πατρὸς εἴσοδον καὶ σπουδὴν	ἔχουσα	μαθεῖν οἷόν τι λήψεται τὰ
[4, 6]	τῶν υἱῶν ἔσχατον ἐκύησεν ἔτος	ἔχουσα	πεντηκοστόν· προσωτέρω γὰρ οὐκέτι κυΐσκεται
[4, 59]	νεοσφαγοῦς ἀνθρώπου τό τε πρόσωπον	ἔχουσα	τοῖς ἐμψύχοις ὅμοιον καὶ τὸ
[4, 66]	σύννους καὶ κατηφὴς καὶ μεστοὺς	ἔχουσα	τοὺς ὀφθαλμοὺς δακρύων. ὡς δ´
[4, 26]	τῆς Ἀρτέμιδος ἱερῷ κειμένη γραμμάτων	ἔχουσα	χαρακτῆρας {Ἑλληνικῶν} οἷς τὸ παλαιὸν
[4, 53]	τοῦ Λατίνων γένους Ἀλβανῶν ἀπόκτισις	ἀπέχουσα	τῆς Ῥώμης σταδίους ἑκατὸν ἐπὶ
[4, 29]	δ´ ἀσθενὴς ἔτι καὶ πολὺ	ἀπέχουσα	τοῦ φρονεῖν τὰ προσήκοντα νεότης
[4, 73]	μεγάλη καὶ εὐδαίμων καὶ πολλῶν	ἄρχουσα	ἀνθρώπων ἡ πόλις ἡμῶν διετέλεσεν.
[4, 4]	θυγατέρα τὴν συνοικοῦσαν τῷ Τυλλίῳ	κατασχοῦσα	καὶ τὰ παιδία ὑπὸ τῶν
[4, 82]	σὺ μέν, ὦ Λουκρητία, γυναικείας	τυχοῦσα	φύσεως ἀνδρὸς εὐγενοῦς φρόνημα ἔσχες,
[4, 33]	καὶ εἰς ἄνδρας ἐλθόντα κηδεστὴν	ἠξίωσα	λαβεῖν, καὶ εἴ τι πάθοιμι
[4, 1]	μάλιστα γυναικῶν ἀσπαζομένη τε καὶ	τιμῶσα	διετέλεσεν. ἐκ ταύτης γίνεται τῆς
[4, 33]	καὶ ἐπιβουλευόμενον ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν	ἔσωσα	καὶ ἐξέθρεψα καὶ εἰς ἄνδρας
[4, 5]	πάθος καὶ τοῖς δεδρακόσιν ἀπεχθομένους,	τελευτῶσα	εἶπεν οὐδὲν αὐτοῖς ἐκ τῶν
[4, 27]	τ´ ἠκολούθησαν καὶ Ταρκυνιῆται, καὶ	τελευτῶσα	ἐν ὅπλοις ἦν ἅπασα ἡ
[4, 7]	καθ´ ἡμᾶς τόποι. ταῦτα δὴ	τὰ	ἄτοπα συνειδότες τῶν Ῥωμαϊκῶν συγγραφέων
[4, 44]	δ´ ἐπὶ τῶν ὤμων αὐτοὶ	τὰ	ἄχθη φέροντες· μεταλλεύοντές τε τὰς
[4, 5]	τῇ κατόπιν ἡμέρᾳ πολλοῦ πρὸς	τὰ	βασίλεια συνδραμόντος ὄχλου προῆλθεν εἰς
[4, 32]	ἐρῶν καὶ εἰ μὴ πείθοιο	τὰ	βίαια πράξων. ~Παυσαμένου δ´ αὐτοῦ
[4, 3]	τὰ πολιτικὰ συνετώτατος καὶ λόγῳ	τὰ	βουλευθέντα ἐξενεγκεῖν οὐδενὸς χείρων ἁπάσαις
[4, 39]	εἰς τὴν ἀγοράν. μαθοῦσα δὲ	τὰ	γενόμενα καὶ τὸν Ταρκύνιον ἐπὶ
[4, 71]	ἀποδυράσθωσαν τὰς ἑαυτῶν τύχας ἅπαντα	τὰ	γενόμενα φράσαντες. ἔπειτα τῶν ἄλλων
[4, 58]	ὡς ἐπὶ τοσούτῳ κακῷ μαθὼν	τὰ	γινόμενα διὰ γραμμάτων ὁ Ταρκύνιος
[4, 44]	ἀλγεινῶν· κωλύειν μὲν γὰρ οὐδέτεροι	τὰ	γινόμενα ἐπεχείρουν. ~Λογιζόμενος δ´ ὁ
[4, 8]	τοῖς δὲ πατρικίοις οὐκ ἦν	τὰ	γινόμενα καθ´ ἡδονάς, ἀλλ´ ἠγανάκτουν
[4, 51]	ὁ Ταρκύνιος· ἑάλω γὰρ ὁ	τὰ	γράμματα κομίζων παρὰ τῶν αὐτόθεν
[4, 85]	ἐν ἄστει ποιοῦντες φανερά. ταῦτα	τὰ	γράμματα λαβόντες οἱ καταλειφθέντες ὑπὸ
[4, 57]	ἐρευνᾶν· εὑρόντες, ἔνθα ἦν ἀποκεκρυμμένα	τὰ	γράμματα, παρῆσαν εἰς τὴν ἐκκλησίαν
[4, 16]	νόμος. ~Τιμησαμένων δὲ πάντων ἀναλαβὼν	τὰ	γραμματεῖα καὶ διαγνοὺς τό τε
[4, 2]	τῆς μιχθείσης τῷ φάσματι γυναικός.	τὰ	δ´ αὐτὰ καὶ τῶν ἄλλων
[4, 74]	πολλοῖς παρέχεται, τὰ μὲν μειῶσαι,	τὰ	δ´ ἀφελεῖν ἡμᾶς οἴομαι δεῖν·
[4, 22]	ταύρῳ καὶ κριῷ καὶ τράγῳ.	τὰ	δ´ ἱερεῖα ταῦτα τρὶς περιαχθῆναι
[4, 33]	τὴν μὲν τύχην ὕστερον ἀνακλαύσομαι,	τὰ	δὲ δίκαια νῦν πρὸς αὐτὸν
[4, 75]	παρόντι λέγειν ἔχω καὶ παραινεῖν·	τὰ	δὲ κατὰ μέρος πολλὰ ὄντα
[4, 78]	τὰ μὲν περὶ ἐμοῦ τοσαῦτα.	~Τὰ	δὲ κοινά, ὑπὲρ ὧν ὑμᾶς
[4, 30]	Ταρκύνιον, καὶ τὰ μὲν ἐγκαλῶν,	τὰ	δὲ νουθετῶν, τὰ δὲ πείθων
[4, 30]	μὲν ἐγκαλῶν, τὰ δὲ νουθετῶν,	τὰ	δὲ πείθων μηδὲν εἰς ἑαυτὸν
[4, 66]	συγγενεῖς, ἵνα παρ´ ἐμοῦ τῆς	τὰ	δεινὰ παθούσης ἀκούσωσι καὶ μὴ
[4, 51]	ὥστ´ ὀλίγοι μέν τινες ἔφθησαν	τὰ	δεινὰ ὑπεκδύντες, οἱ δὲ πλείους
[4, 9]	μὲν τούτων ὡς ἐγνωκόσιν ὑμῖν	τὰ	δέοντα καὶ ποιήσουσιν, ὅσα προσήκει,
[4, 11]	αὐτῶν ἀχθέντας· οἱ δὲ κατανοσφιζόμενοι	τὰ	δημόσια καὶ κατέχοντες, ἣν ὑμεῖς
[4, 25]	ἐκεῖνος διελὼν ἀπὸ τῶν ἰδιωτικῶν	τὰ	δημόσια, τῶν μὲν εἰς τὸ
[4, 30]	ἔχοντας πρὸς τὸν βασιλέα καὶ	τὰ	δημοτικὰ πολιτεύματα παρακαλοῦντες ἔκ τε
[4, 11]	κατὰ νόμους γεγραμμένους ἐθισθήσονται ζῆν	τὰ	δίκαια ἐξ ἴσου διδόντες ὑμῖν
[4, 32]	σοι· παρεσκεύασμαι γὰρ ὡς καὶ	τὰ	δίκαια ἐρῶν καὶ εἰ μὴ
[4, 36]	κατὰ τούτους ὑμῖν ἀπέδωκα διδόναι	τὰ	δίκαια καὶ λαμβάνειν, καὶ αὐτὸς
[4, 41]	ἀμφισβητήτων συμβολαίων κρίσεις οὐκ ἐπὶ	τὰ	δίκαια καὶ τοὺς νόμους, ἀλλ´
[4, 9]	ὑμῶν. ἵνα δὲ καὶ λαμβάνωσι	τὰ	δίκαια καὶ ὑπέχωσιν οἱ μείζους
[4, 43]	γραφέντας, καθ´ οὓς ἐξ ἴσου	τὰ	δίκαια παρ´ ἀλλήλων ἐλάμβανον καὶ
[4, 9]	κοινὴν ποιεῖν τὴν πολιτείαν καὶ	τὰ	δίκαια πᾶσι πρὸς ἅπαντας ὅμοια.
[4, 31]	ἐχρῆν μὲν οὖν σε, εἰ	τὰ	δίκαια ποιεῖν ἤθελες, ὅτε μοι
[4, 30]	ἀλλ´ ἐπὶ τῆς βουλῆς ἔφη	τὰ	δίκαια πρὸς αὐτὸν ἐρεῖν, συγκαλέσας
[4, 26]	μὲν τῶν προσοίκων ἄρχειν καὶ	τὰ	δίκαια τάττειν Ἕλληνας ὄντας βαρβάροις·
[4, 82]	τῶν ἀνδρῶν οὖσιν ἀπογόνοις, οἳ	τὰ	δίκαια τάττειν ἠξίουν τοῖς ἄλλοις
[4, 75]	μηδὲν πράττειν δίχα ὑμῶν καὶ	τὰ	δόξαντα τῇ βουλῇ φέρειν εἰς
[4, 85]	αὐτοὺς ἀποστῆναι τοῦ τυράννου καὶ	τὰ	δόξαντα τοῖς ἐν ἄστει ποιοῦντες
[4, 84]	ἡσθείς, Ἐάν γε πρότερον, ἔφη,	τὰ	δόξαντα τῷ συνεδρίῳ μαθόντες ἐπικυρώσητε
[4, 24]	κακόν· ἐπανορθοῦσθαι μέντοι φημὶ δεῖν	τὰ	δυνατὰ καὶ μὴ περιορᾶν ὀνείδη
[4, 79]	πρὶν ἢ μαρανθῆναι τὰς ὑποδεξαμένας	τὰ	δύστηνα σώματα πυράς, φίλους εἱστία
[4, 4]	δυνηθείς. ἔρημα δὲ καὶ ὀρφανὰ	τὰ	δύστηνα ταυτὶ παιδία καταλείπεται κίνδυνον
[4, 26]	διαλύσονται, ταῖς ἄλλαις πόλεσιν ἐπιτρέψασαι	τὰ	ἐγκλήματα διαγνῶναι. διεξιὼν ταῦτα τε
[4, 11]	ποιοῦσι νῦν. καὶ ταῦτα δὴ	τὰ	ἐγκλήματα συνενέγκαντες εἰς τὸ κοινὸν
[4, 25]	ἄγειν τὰς δίκας καὶ πάντα	τὰ	ἐγκλήματα τά τ´ ἴδια καὶ
[4, 17]	καὶ τῶν ἄλλων τῶν κατασκευαζόντων	τὰ	εἰς τὸν πόλεμον εὔχρηστα· δύο
[4, 35]	παππῴαν ἀπεστέρουν καὶ παρὰ πάντα	τὰ	ἐν ἀνθρώποις δίκαια τὴν σὴν
[4, 40]	νῦν ὁ μὲν νεὼς καὶ	τὰ	ἐν αὐτῷ πάντα, ὅσα μετὰ
[4, 23]	διαφέρειν οἰομένους τῶν ἄλλων οὐδὲ	τὰ	ἐν ποσὶ καὶ κοινότατα ὁρᾶν
[4, 71]	ὅπλα ἔχοντες, εἰ μάθοιεν, ὅτι	τὰ	ἐν τῇ πόλει πάντα τοῖς
[4, 25]	ἔγραψε νόμους. ἐπεὶ δ´ αὐτῷ	τὰ	ἐν τῇ πόλει πράγματα τὸν
[4, 16]	ἐξιούσης ὑπομένοντας ἐν τῇ πόλει	τὰ	ἐντὸς τείχους φυλάττειν. αὕτη πρώτη
[4, 7]	Ἀρδεάτας εἰσάγεται πολέμῳ καὶ πάντα	τὰ	ἔργα δι´ ἑαυτοῦ τελῶν· οὐκ
[4, 16]	μεγίστων Ῥωμαίοις ἀγαθῶν αἴτιον, ὡς	τὰ	ἔργα ἐδήλωσε. τὸ δὲ πολίτευμα
[4, 82]	ἐὰν ἐκ προθυμίας χωρήσωμεν ἐπὶ	τὰ	ἔργα, οὐ σωμάτων, οὐ χρημάτων,
[4, 44]	κατείχοντο χρείαις. περὶ ταῦτα δὴ	τὰ	ἔργα τριβόμενος ὁ λεὼς οὐδεμίαν
[4, 38]	ἀλλὰ καταβαλόντα τοὺς λόγους ἐπὶ	τὰ	ἔργα χωρεῖν διαλλαγὰς πρῶτον εὑρόμενον
[4, 74]	οὐκ ἐᾷ μεθύσκεσθαι ταῖς ἐξουσίαις	τὰ	ἤθη. ταῦθ´ ἡμῖν καταστησαμένοις ὑπάρξει
[4, 47]	καὶ φυλακήν. τῶν γὰρ παρακομιζόντων	τά	θ´ ὑποζύγια καὶ τὴν ἀποσκευὴν
[4, 79]	εὐθὺς ἅμα τῷ αὐτὰ διαπράξασθαι	τὰ	θαυμαστὰ ἔργα, πρὶν ἢ μαρανθῆναι
[4, 27]	τ´ ἀποδοὺς ὡς πρότερον καὶ	τὰ	ἴδια καρποῦσθαι, μενούσαις ἐν ταῖς
[4, 58]	τῶν παρ´ ἐλπίδας σεσωσμένων καὶ	τὰ	ἴδια πάντα κεκομισμένων πίστιν. καὶ
[4, 49]	δεῖ παρέχειν ἑκάστην πόλιν εἰς	τὰ	ἱερά, καὶ μοῖραν, ἣν ἑκάστην
[4, 31]	εἰ δὲ μήπω σοι φρονεῖν	τὰ	καθήκοντα ἐφαινόμην, ἀλλ´ ἔτι διὰ
[4, 24]	σχῇ τις, ὡς ῥιπτοῦντας εἰκῆ	τὰ	καλά. ἐτύγχανον δὴ τοῖς Ῥωμαίοις
[4, 24]	σύγχυσιν ἥκει τὰ πράγματα καὶ	τὰ	καλὰ τῆς Ῥωμαίων πόλεως οὕτως
[4, 15]	ἐν τοῖς πάνυ τιμίαν καταστησάμενος,	τὰ	καλούμενα Παγανάλια· καὶ νόμους ὑπὲρ
[4, 47]	γνώμην ἁπάντων συνταξάμενος μετ´ αὐτῶν	τὰ	κατὰ τὴν ἐπίθεσιν πράγματι ἐπεχείρησεν
[4, 40]	τὰς ἐπὶ τῷ μὴ πάντα	τὰ	κατὰ τοὺς νόμους πρᾶξαι διαβολὰς
[4, 48]	αὐτοῦ καταλαμβάνουσιν ἐν τοῖς σκευοφόροις	τὰ	κατακρυφθέντα ὑπὸ τῶν θεραπόντων ξίφη.
[4, 44]	ἔχων ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀρχῆς	τὰ	καταλειφθέντα ἡμίεργα ὑπὸ τοῦ πάππου
[4, 31]	σὺ δὲ τὰ μὲν χρήματα	τὰ	καταλειφθέντα ὑπ´ αὐτοῦ παραδέδωκάς μοι,
[4, 47]	ἰδίαν δὲ γνώμην ἀπεδείκνυτο μὴ	τὰ	κατηγορηθέντα λύειν, ἀλλ´ αὐτὸν τὸν
[4, 47]	ἐλθεῖν ἐπὶ τὴν κατάλυσιν αὐτοῦ,	τὰ	κεκρυμμένα ἐν αὐτῇ δείξας ὅπλα.
[4, 6]	ἄρχειν τε καὶ πράττειν βουλομένους	τὰ	κοινά· ἐγὼ δ´ ἔτι νεώτερον
[4, 75]	ἑλοῦμαι τὸν ἀποδείξοντα τοὺς παραληψομένους	τὰ	κοινά, καὶ αὐτὸς ἀποθήσομαι τὴν
[4, 8]	τ´ ἴδιον αὐτῶν βίον καὶ	τὰ	κοινὰ πράγματα τῆς πόλεως διὰ
[4, 32]	με ὀρφανὸν εἶναι παῖδα καὶ	τὰ	κοινὰ πράττειν ἀδύνατον, ὃς οὐ
[4, 6]	γὰρ ἤδη καὶ ἄρχειν καὶ	τὰ	κοινὰ πράττειν ἀξιῶν παραδίδοται, καὶ
[4, 4]	δ´ εἰς ἄνδρας ἔλθωσι καὶ	τὰ	κοινὰ πράττειν ἱκανοὶ γένωνται, τὸν
[4, 9]	ἀλλὰ τῷ Ταρκυνίου γένει βοηθῶν	τὰ	κοινὰ πράττειν προῄρημαι. ἱκέτης δ´
[4, 47]	τῶν ἐν ταῖς πόλεσι καὶ	τὰ	κοινὰ πράττοντες ὑπὸ τοῦ καλοῦ
[4, 45]	ἀρίστους ἐν ἑκάστῃ πόλει τῶν	τὰ	κοινὰ πραττόντων προσλαβὼν τότ´ ἤδη
[4, 25]	ἐγκλήματα τά τ´ ἴδια καὶ	τὰ	κοινὰ πρὸς τὸν ἑαυτῶν τρόπον
[4, 72]	μηκέτι ποιεῖν ἐφ´ ἑνὶ δυνάστῃ	τὰ	κοινὰ τὰς τυραννικὰς διεξιοῦσι παρανομίας,
[4, 3]	ἴδιον οἶκον ἐπιτρέπων, ἀλλὰ καὶ	τὰ	κοινὰ τῆς πόλεως διοικεῖν ἀξιῶν.
[4, 45]	διάφορος ὢν διὰ τὴν πρὸς	τὰ	κοινὰ φιλοτιμίαν καὶ Ταρκυνίῳ διὰ
[4, 58]	τυράννων ἁλόντας προσδοκώντων, εἰ δὲ	τὰ	κράτιστα πράξειαν, δουλείας τε καὶ
[4, 28]	οὔτε αἱ τῆς σώφρονος λιτανεῖαι	τὰ	κράτιστα τὸν οὐ δίκαιον ἄνδρα
[4, 73]	τε πεῖρα τῆς μεταβολῆς, κἂν	τὰ	κράτιστα τύχωμεν περὶ αὐτῆς βουλευσάμενοι,
[4, 38]	αὐτὸν φυλάττοιτο, δόξας δ´ αὐτὴν	τὰ	κράτιστα ὑποθέσθαι μετανοεῖν τε περὶ
[4, 85]	ἐπειδὴ πᾶσιν ἐφάνη κύρια ἡγεῖσθαι	τὰ	κριθέντα ὑπὸ τῆς πόλεως, οὐκέτι
[4, 52]	τήν τε καταλειφθεῖσαν δύναμιν καὶ	τὰ	λάφυρα καὶ τὴν ἄλλην ἀποσκευὴν
[4, 29]	συνέλθωμεν εἰς ταὐτό, ἀσφαλῶς ἤδη	τὰ	λοιπὰ βουλεύσομεν, ἐκποδῶν πεποιημένοι τὰ
[4, 72]	καλῆς ὑποθέσεως ἀρξάμενον καὶ νομίμου	τὰ	λοιπὰ λέγειν αὐτὸν ἠξίουν. κἀκεῖνος
[4, 84]	κατὰ τὸ δέον, ἀκούσατε καὶ	τὰ	λοιπὰ ὅσα βεβουλεύμεθα περὶ τῆς
[4, 6]	ἑπτακαίδεκα διέτριψεν ἔτη παρ´ αὐτῷ	τὰ	λοιπά· τέτταρα γὰρ ἐπὶ τοῖς
[4, 8]	ἄνδρα τὰς ῥάβδους ἀποθέσθαι καὶ	τὰ	λοιπὰ τῆς ἀρχῆς σύμβολα· ὅταν
[4, 75]	τοὺς πελέκεις οὗτοι παραλαβόντες καὶ	τὰ	λοιπὰ τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας σύμβολα
[4, 50]	δεκάτην ἐξελόμενος εἰς κατασκευὴν ἱεροῦ	τὰ	λοιπὰ χρήματα τοῖς στρατιώταις διεῖλεν.
[4, 14]	γίνωνται περὶ τοὺς δεσπότας καὶ	τὰ	λυπηρὰ τῆς τύχης ἧττον βαρύνωνται.
[4, 34]	τῆς ἐπιφθόνου ταύτης καὶ πλείω	τὰ	λυπηρὰ τῶν ἡδέων ἐχούσης ἡγεμονίας
[4, 29]	τὰ λοιπὰ βουλεύσομεν, ἐκποδῶν πεποιημένοι	τὰ	λυποῦντα ἡμᾶς. καὶ γὰρ ἐὰν
[4, 75]	τὴν τῶν ἀνδρῶν αἵρεσιν καὶ	τὰ	μαντεύματα γένηται περὶ αὐτῶν καλά,
[4, 40]	καὶ ὁ δῆμος ἐπεψήφισε καὶ	τὰ	μαντεύματα ἐπεκύρωσε, παρελάμβανεν οὗτος τὴν
[4, 2]	σοφὴν οὖσαν καὶ δὴ καὶ	τὰ	μαντικὰ οὐδενὸς χεῖρον Τυρρηνῶν ἐπισταμένην
[4, 16]	τό τε πλῆθος αὐτῶν καὶ	τὰ	μεγέθη τῶν βίων σοφώτατον ἁπάντων
[4, 20]	περὶ τὰς ἐκκλησίας, ἐν αἷς	τὰ	μέγιστα ἐπεκυροῦτο ὑπὸ τοῦ δήμου.
[4, 75]	αὐτούς. Ταυτὶ μὲν οὖν ἐστι	τὰ	μέγιστα καὶ κυριώτατα ὧν ὑμῖν
[4, 78]	καὶ πρὸς εἰδότας οἱ λόγοι,	τὰ	μέγιστα καὶ φανερώτατα τῶν ἔργων
[4, 80]	μέθ´ ἧς ἅπαντα ἐπικυροῦσθαι βούλεται	τὰ	μέγιστα ὁ νόμος· ἐφ´ ἅπασι
[4, 23]	μὴ προχείρως τινὰς ἐλευθεροῦν, ὡς	τὰ	μέγιστα τῶν ἐν ἀνθρώποις ἀγαθῶν
[4, 50]	συνάψας δ´ αὐτοῖς μάχην περὶ	τὰ	μεθόρια καὶ πολλοὺς μὲν ἀποκτείνας,
[4, 42]	δημοτικοῖς ἀφῃρέθησαν, ὠδύροντο μὲν καὶ	τὰ	μέλλοντα τῶν παρόντων δεινότερα ὑπώπτευον,
[4, 74]	ἤθη. ταῦθ´ ἡμῖν καταστησαμένοις ὑπάρξει	τὰ	μὲν ἀγαθὰ καρποῦσθαι τῆς βασιλικῆς
[4, 71]	αὐτοῦ παραλαβὼν τὸν λόγον Οὐαλέριος,	Τὰ	μὲν ἄλλα, ἔφησεν, ὀρθῶς ἐπιλογίζεσθαί
[4, 16]	δὲ τούτους εἰς εἴκοσι λόχους	τὰ	μὲν ἄλλα φορεῖν ὅπλα προσέταξεν,
[4, 2]	ἅμα τῷ ὕπνῳ διασκεδασθεῖσα ἠφανίσθη.	τὰ	μὲν δὴ περὶ τοῦ γένους
[4, 30]	εἰς λόγους τὸν Ταρκύνιον, καὶ	τὰ	μὲν ἐγκαλῶν, τὰ δὲ νουθετῶν,
[4, 84]	τοῖς ἀνδράσι τὴν ἀρχήν. καὶ	τὰ	μὲν κατὰ πόλιν ἐν τῷ
[4, 74]	καὶ ἐπιφθόνους τοῖς πολλοῖς παρέχεται,	τὰ	μὲν μειῶσαι, τὰ δ´ ἀφελεῖν
[4, 34]	δὲ βασιλείαν τῶν δεδωκότων· καὶ	τὰ	μὲν ὅταν τι πάθωσιν οἱ
[4, 1]	πρὶν ἐπὶ τὴν δυναστείαν παρελθεῖν.	τὰ	μὲν οὖν περὶ τοῦ γένους
[4, 69]	οἰόμενος ἁπάντων ἀνθρώπων εἶναι μητέρα.	τὰ	μὲν οὖν προγενόμενα τῷ ἀνδρὶ
[4, 11]	εἶναι ταύτης τῆς τιμῆς τυγχάνειν,	τὰ	μὲν παιδία οἰχήσεται τὴν πόλιν
[4, 77]	εἰκοστὸν ἔτος φυλάξας ἀποτίθεμαι. καὶ	τὰ	μὲν περὶ ἐμοῦ τοσαῦτα. ~Τὰ
[4, 61]	τοῖς ἔργοις τοὺς τεχνίτας· καὶ	τὰ	μὲν πολλὰ ἐξειργάσατο τοῦ ναοῦ,
[4, 39]	τὴν ἀρχὴν λαβοῦσα μόνον αὐτόν·	Τὰ	μὲν πρῶτα, ἔφη, πέπρακταί σοι,
[4, 31]	βασιλείας αὐτοῦ κληρονομεῖν. σὺ δὲ	τὰ	μὲν χρήματα τὰ καταλειφθέντα ὑπ´
[4, 34]	τὰ πράγματ´ ἐκάλει· ἡγεῖτο γὰρ	τὰ	μὲν χρήματα τῶν κτησαμένων εἶναι,
[4, 39]	ἑαυτὸν ἐκ τοῦ πτώματας ἔχων.	~Τὰ	μετὰ ταῦτα δεινὰ μὲν ἀκουσθῆναι,
[4, 11]	εἰς τὴν πόλιν τοὺς φυγάδας.	τὰ	μετὰ ταῦτα πάντες ἴστε δήπου,
[4, 19]	τῶν ἄλλων εἰσφέρειν· τοῖς δὲ	τὰ	μέτρια καὶ μικρὰ κεκτημένοις πλείοσιν
[4, 83]	τῶν βιαζομένων ἢ πειθόντων ἀνθρώπους	τὰ	μὴ δίκαια πράττειν. εἰ δέ
[4, 28]	τὸν ἀδελφὸν οὐκ ἐῶν πράττειν	τὰ	μὴ δίκαια, ὑπὸ τῆς ἀνοσίας
[4, 35]	καὶ κατηγορεῖν ἐμοῦ τε, ὅτι	τὰ	μὴ προσήκοντα κατέχω, καὶ τῶν
[4, 84]	μὲν ἐπὶ τῷ κακῶς δράσαι	τὰ	μισούμενα τῆς ἀσφαλείας ὑπερορᾶν ἐπαίροντες,
[4, 79]	γενομένην, πρὶν ἢ πενθῆσαι καὶ	τὰ	νομιζόμενα τῷ κατὰ γῆς ἀνδρὶ
[4, 28]	καὶ λυπηρὰν ἡγεῖτο τὴν μὴ	τὰ	ὅμοια βουλομένην, τῇ μὲν ὀδύρεσθαί
[4, 58]	τε καὶ χρημάτων ἀφαιρέσεις καὶ	τὰ	ὅμοια τούτοις κατεψηφικότων, οὐδὲν ὁ
[4, 25]	ἐποιοῦντο βουλάς. ταῦτα δὴ καὶ	τὰ	ὅμοια τούτοις παραδείγματα λαβὼν προθυμίαν
[4, 41]	ἦν τῷ νεωτέρῳ κατ´ ἄμφω	τὰ	ὀνόματα. ~Ἐπεὶ δ´ ἐγκρατῶς ἤδη
[4, 73]	ἐστὶ ταῦτα; πρῶτον μὲν ἐπειδὴ	τὰ	ὀνόματα τῶν πραγμάτων οἱ πολλοὶ
[4, 84]	σύνηθες αὐτοῖς ἦν ἀρχαιρεσιάζειν, ἔχοντας	τὰ	ὅπλα ἐν τάχει. ἀφικομένων δ´
[4, 71]	ἐν τάχει. καὶ γὰρ οἱ	τὰ	ὅπλα ἔχοντες, εἰ μάθοιεν, ὅτι
[4, 84]	φωνὴν ἀνέκραγον ἄγειν σφᾶς ἐπὶ	τὰ	ὅπλα. καὶ ὁ Βροῦτος ἡσθείς,
[4, 22]	πρὸ τῆς πόλεως πεδίων ἔχοντας	τὰ	ὅπλα καὶ τάξας τούς θ´
[4, 51]	σημείων ἐξέστησαν τῶν λογισμῶν καὶ	τὰ	ὅπλα ῥίψαντες ἐπειρῶντο σώζειν ἑαυτούς.
[4, 15]	καὶ ὁπότε χρεία γένοιτο ἐπὶ	τὰ	ὅπλα τοὺς χωρίτας καλεῖν ἢ
[4, 4]	οἱ Μάρκιοι τὴν ἀρχὴν ἄρωνται	τὰ	παιδία καὶ πᾶσαν τὴν βασιλικὴν
[4, 11]	δίκας ἔμελλον ἀναρπάσεσθαι, ἔπειτα ταυτὶ	τὰ	παιδία καὶ τοὺς ἄλλους συγγενεῖς
[4, 4]	συνοικοῦσαν τῷ Τυλλίῳ κατασχοῦσα καὶ	τὰ	παιδία ὑπὸ τῶν τροφῶν ἐνεχθῆναι
[4, 31]	καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς διαδεχομένοις	τὰ	παππῷα, μὴ μόνον τῶν χρημάτων,
[4, 71]	τυραννίδος αἴσθηται Ταρκύνιος, πρὶν ἢ	τὰ	παρ´ ἡμῶν εὐτρεπῆ γενέσθαι. ἔπειτα
[4, 40]	τά τε παρ´ ἀνθρώπων καὶ	τὰ	παρὰ τῶν θεῶν ἀνεπίληπτα. ὁ
[4, 33]	ὄντα δεῖ προσδοκᾶν, ὦ βουλή,	{τὰ	παράδοξα} καὶ μηδὲν ἡγεῖσθαι ἄπιστον,
[4, 25]	οἴκησιν ἐκ τῆς Εὐρώπης εἰς	τὰ	παραθαλάττια τῆς Καρίας καὶ Δωριεῖς
[4, 17]	τῶν ἄλλοις τισὶν ὀργάνοις ἐπισημαινόντων	τὰ	παρακλητικὰ τοῦ πολέμου. προσέκειντο δ´
[4, 80]	τούτων ἐπιδεῖξαι γεγονός, οὐκ ἀξιῶ	τὰ	παραλειφθέντα συκοφαντεῖν. πῶς οὖν παρῆλθεν
[4, 42]	παρόντων δεινότερα ὑπώπτευον, στέργειν δὲ	τὰ	παρόντα ἠναγκάζοντο δύναμιν οὐκ ἔχοντες
[4, 40]	τὸν ἄνδρα λέγουσι Ῥωμαῖοι πρῶτον	τὰ	πάτρια ἔθη καὶ νόμιμα κινῆσαι,
[4, 11]	ἐκτήσασθε γῆν ἐκλιπεῖν ἀναγκαζόμενοι, ὥσπερ	τὰ	πατρῷα ἀποστερούμενοι καὶ οὐ τἀλλότρια
[4, 69]	ἀλήθειαν ὑπαρχούσης μωρίας, ἀφελόμενος ἅπαντα	τὰ	πατρῷα, μικρὰ δ´ εἰς τὸν
[4, 2]	λόγος ἐπὶ τὸ μυθῶδες ἐξαίρων	τὰ	περὶ αὐτόν, ὃν ἐν πολλαῖς
[4, 1]	γυναικί. μαθοῦσα δ´ ἐκείνη πάντα	τὰ	περὶ τὴν ἄνθρωπον οὐ πολλοῖς
[4, 4]	δημεύσει τῶν ὑπαρχόντων, καθίστας´ ἤδη	τὰ	περὶ τὴν ἀρχὴν ὁμιλίαις τε
[4, 26]	πόλεσι πρὸς ἀλλήλας καὶ τἆλλα	τὰ	περὶ τὴν ἑορτὴν καὶ πανήγυριν,
[4, 9]	ὑμεῖς ἴστε, διετέλεσε, καὶ ἐπειδὴ	τὰ	περὶ τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ συνέπεσεν,
[4, 13]	τοῦ δαιμονίου, ἀλλ´ ἔστιν ἅπαντα	τὰ	περὶ τὴν πόλιν οἰκούμενα χωρία,
[4, 24]	ὡς εἶχε τότε τοῖς Ῥωμαίοις	τὰ	περὶ τοὺς δούλους ἔθη, ἵνα
[4, 58]	ἐφ´ οἷς ἔσονται δικαίοις φίλοι,	τὰ	περὶ τούτων ὅρκια συνετέλεσεν ἐπὶ
[4, 14]	εἰσφερούσης ἑκάστης οἰκίας· τοῖς δὲ	τὰ	περὶ τῶν γειτόνων ἱερὰ συντελοῦσιν
[4, 79]	οἷα δ´ ἐξειργάσατο, ὦ δημόται,	τὰ	περιβόητα καὶ δεινὰ περὶ τοὺς
[4, 38]	ὁ πρεσβύτης ὡς εἶδε μεστὰ	τὰ	πέριξ ἅπαντα τῆς περὶ τὸν
[4, 53]	κύκλον, ἔτι γὰρ ἕστηκεν αὐτοῦ	τὰ	πλεῖστα. εἰς ταύτην συνερρύησαν Πωμεντίνων
[4, 42]	τινα μοῖραν ἀπέθυεν, αὐτὸς δὲ	τὰ	πλείω κατεῖχεν. ἔμελλον δ´ ἄρα
[4, 45]	καὶ χρήμασι καὶ φίλοις καὶ	τὰ	πολέμια ἄλκιμος πολιτικόν τε λόγον
[4, 82]	οὐ τῆς ἄλλης τῆς εἰς	τὰ	πολέμια παρασκευῆς· μεστὴ γὰρ ἁπάντων
[4, 17]	ἐξ ἁπάντων ἐπιλεχθέντες οἱ γενναιότατοι	τὰ	πολέμια τοὺς ἰδίους ἕκαστοι λόχους
[4, 29]	σε, δι´ ἣν οὐκ ἀξιοῖς	τὰ	πολιτικὰ πράττειν, ὃς οὐ πολλοῖς
[4, 45]	ἐν πόλει Τύσκλῳ, ἐδόκει δὲ	τὰ	πολιτικὰ συνετὸς ἐν ὀλίγοις εἶναι
[4, 3]	αὐτοῦ. ἦν δὲ καὶ φρονῆσαι	τὰ	πολιτικὰ συνετώτατος καὶ λόγῳ τὰ
[4, 15]	ὁπότε γένοιτο πολεμίων ἔφοδος, καὶ	τὰ	πολλὰ διενυκτέρευον ἐνταῦθα. ἄρχοντες δὲ
[4, 41]	τῶν κοινῶν κατ´ οἶκον μὲν	τὰ	πολλὰ καὶ αὐτῶν τῶν ἀναγκαιοτάτων
[4, 20]	καὶ οὐ μακρὰν ἀπέχον τἀδυνάτου.	τὰ	πολλὰ μὲν γὰρ ἐπὶ τῆς
[4, 29]	φίλοι πολλοὶ καὶ ἄλλαι πρὸς	τὰ	πράγματ´ ἀφορμαὶ πολλαὶ καὶ μεγάλαι.
[4, 34]	ἐμαυτοῦ γινομένας, παραδοῦναι τῷ δήμῳ	τὰ	πράγματ´ ἐβουλήθην· καὶ συναγαγὼν ἅπαντας
[4, 34]	τὸν ἄξιον τῆς ἀρχῆς ἐπὶ	τὰ	πράγματ´ ἐκάλει· ἡγεῖτο γὰρ τὰ
[4, 63]	δι´ οἵων τρόπων ἦλθον ἐπὶ	τὰ	πράγματα, δι´ ὀλίγων πειράσομαι διελθεῖν.
[4, 11]	συλλαμβανόντων αὐτοῖς τῶν πατρικίων κατασχόντες	τὰ	πράγματα δίχα πόνου, πρῶτον μὲν
[4, 29]	φέρε, ἀλλ´ ἡ τοῦ κατέχοντος	τὰ	πράγματα εὐγένεια καὶ ἡ πρὸς
[4, 24]	ἀλλ´ εἰς τοσαύτην σύγχυσιν ἥκει	τὰ	πράγματα καὶ τὰ καλὰ τῆς
[4, 12]	ἵνα μένῃ τε καὶ διακατέχῃ	τὰ	πράγματα μηδένα δεδοικώς. ἔπειτ´ ἐγκέλευστοί
[4, 34]	μήτε τῆς βουλῆς μοι παραδούσης	τὰ	πράγματα μήτε τῶν ἄλλων γενομένων
[4, 78]	δ´ ὅ τε καιρός, ὃν	τὰ	πράγματά μοι δίδωσι, βραχύς, ἐν
[4, 34]	τὸν πάππον ὑμῶν παρήγαγον ἐπὶ	τὰ	πράγματα ξένον ὄντα καὶ οὐδὲν
[4, 10]	ὃν αὐτὴ προῃρεῖτο, παραγούσης ἐπὶ	τὰ	πράγματα ὁ δῆμος ἐναντιώσεται τὴν
[4, 40]	αὐτοῦ καταλῦσαι καὶ Ταρκύνιον ἐπὶ	τὰ	πράγματα παραλαβεῖν καὶ συγκατασκευάσαι τὴν
[4, 36]	ἐπιμελήσεσθαι τῶν κοινῶν Ταρκύνιος οὑτοσὶ	τὰ	πράγματα παραλαβών, οὐ φθονῶ τῇ
[4, 31]	ὀρφανοῖς οὖσι καὶ νηπίοις, ἐπὶ	τὰ	πράγματα παρῆλθες καὶ πάντων ἀκουόντων
[4, 39]	ἔχουσα μαθεῖν οἷόν τι λήψεται	τὰ	πράγματα τέλος, ἐπὶ τῆς ἀπήνης
[4, 83]	μηδένα. ~Τίσιν οὖν ἀφορμαῖς εἰς	τὰ	πράγματα χρησόμεθα καὶ ποίαις συμμαχίαις;
[4, 42]	ἠναγκάζοντο δύναμιν οὐκ ἔχοντες κωλύειν	τὰ	πραττόμενα. ~Ταῦτα δ´ ὁρῶντες οἱ
[4, 13]	ὡς νόμος ἦν καὶ τἆλλα	τὰ	πρὸς θεοὺς ὅσια διαπραξάμενος. προσωτέρω
[4, 5]	καὶ παρήγγειλε τοῖς ἔνδον εὐτρεπῆ	τὰ	πρὸς τὴν θεραπείαν ἐπιτήδεια ποιεῖν
[4, 54]	ἐνεργὸς ἦν καὶ τῆς πόλεως	τὰ	πρὸς τοὺς Γαβίους φέροντα τοῦ
[4, 29]	καὶ πολὺ ἀπέχουσα τοῦ φρονεῖν	τὰ	προσήκοντα νεότης μεθέλκει σε, δι´
[4, 30]	δοὺς αὐτῇ πίστεις καὶ λαβὼν	τὰ	προτέλεια τῶν ἀνοσίων γάμων διαπραξάμενος
[4, 84]	πάλιν ὁ Βροῦτος λέγει· Ἐπειδὴ	τὰ	πρῶτα ἡμῖν κεκύρωται κατὰ τὸ
[4, 4]	τῷ παρόντι δεῖ· ὅταν δὲ	τὰ	πρῶτα ἡμῖν χωρήσῃ κατὰ νοῦν,
[4, 7]	ἀτοπίας, ἃς ἅπαντες ἠγνόησαν οἱ	τὰ	Ῥωμαϊκὰ συνταξάμενοι πλὴν ἑνός, οὗ
[4, 51]	ἰδίοις τῶν Σαβίνων χρήμασι καὶ	τὰ	Ῥωμαίων ἅπαντα σὺν πολλοῖς αἰχμαλώτοις
[4, 62]	ὅσιον κτῆμα οὔθ´ ἱερὸν ὡς	τὰ	Σιβύλλεια θέσφατα. χρῶνται δ´ αὐτοῖς,
[4, 74]	δ´ ἀφελεῖν ἡμᾶς οἴομαι δεῖν·	τὰ	σκῆπτρα ταυτὶ λέγω καὶ τοὺς
[4, 14]	τῶν χρημάτων τὰς γινομένας εἰς	τὰ	στρατιωτικὰ καὶ τὰς ἄλλας χρείας,
[4, 27]	ἐγγυητὰς ποιησάμενοι τῶν ὁμολογιῶν παρέβησαν	τὰ	συγκείμενα, πολλῶν αὐτοὺς ἔφη τιμωριῶν
[4, 49]	δὲ μένειν εἰς ἅπαντα χρόνον	τὰ	συγκείμενα ταῖς πόλεσι πρόνοιαν ὁ
[4, 70]	δ´ ὡς ἤκουσε τοῦ Οὐαλερίου	τὰ	συμβάντα τῇ Λουκρητίᾳ καὶ τὴν
[4, 67]	τῷ τ´ ἀνδρὶ τῆς Λουκρητίας	τὰ	συμβεβηκότα φράσων καὶ σὺν ἐκείνῳ
[4, 43]	πατρικίων ὡς πρότερον ἐβλάπτοντο περὶ	τὰ	συμβόλαια, πάντας ἀνεῖλε· καὶ οὐδὲ
[4, 53]	ὑπισχνούμενοι δωρεάς, εἰ κατέλθοιεν ἐπὶ	τὰ	σφέτερα, τήν τε κατάλυσιν τοῦ
[4, 42]	λόγου ἄξιοι ἄνδρες, ὧν οὐδὲ	τὰ	σώματα ἐφάνη. ἐπεὶ δὲ διέφθειρε
[4, 50]	δ´ ὑπέλειπεν αὐτοὺς τἀπιτήδεια, ἐξασθενοῦντες	τὰ	σώματα καὶ οὔτ´ ἐπικουρίαν οὐδεμίαν
[4, 65]	τῶν θεραπόντων ἐπικατασφάξας ἕνα θήσω	τὰ	σώματα ὑμῶν ἅμα καὶ φήσω
[4, 2]	θαύματι γενέσθαι, τὴν δὲ Τανακυλίδα	τά	τ´ ἄλλα σοφὴν οὖσαν καὶ
[4, 25]	δίκας καὶ πάντα τὰ ἐγκλήματα	τά	τ´ ἴδια καὶ τὰ κοινὰ
[4, 15]	τούτων ἦσαν, οἷς ἐπιμελὲς ἐγίνετο	τά	τ´ ὀνόματα τῶν γεωργῶν εἰδέναι
[4, 26]	κατασκευάσας χαλκῆν ἔγραψεν ἐν ταύτῃ	τά	τε δόξαντα τοῖς συνέδροις καὶ
[4, 51]	τι καταλείπει μέρος τῆς στρατιᾶς	τά	τε λάφυρα καὶ τὴν ἀποσκευὴν
[4, 54]	τῶν γεωργῶν ἕνεκα· ὅθεν ὁρμώμενοι	τά	τε λῃστήρια, καὶ εἴ τι
[4, 8]	συγκαλέσας τὸ πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν	τά	τε παιδία προήγαγεν ἐπὶ τὸ
[4, 40]	μὴ συμβαίη μηδὲ τῷ δευτέρῳ	τά	τε παρ´ ἀνθρώπων καὶ τὰ
[4, 27]	δώδεκα πόλεις ἐξανηλωμέναι τῷ πολέμῳ	τά	τε σώματα καὶ τὰ χρήματα
[4, 15]	εἰσφορὰς κατ´ ἄνδρα ἐκλέγειν, οὗτοι	τά	τε σώματα συνῆγον καὶ τὰ
[4, 75]	αὐτοῖς ἀσφαλέστατα καὶ κάλλιστα ἕξει	τὰ	τῆς ἀρχῆς. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν
[4, 25]	ἐπαίνου δὲ καὶ ζήλου ἄξια	τὰ	τῆς γνώμης ἔργα ὑπολαβών, ἧς
[4, 31]	τοῦ γάμου τῆς θυγατρὸς καὶ	τὰ	τῆς πόλεως ἐγχειρίσαι πράγματα· ταύτην
[4, 4]	τοῖς ἀνελοῦσι τὸν πάππον αὐτῶν	τὰ	τῆς πόλεως ἔσται πράγματα, τὸν
[4, 19]	δὲ τῶν εἰσφορῶν ἐπιταγὰς κατὰ	τὰ	τιμήματα τῶν βίων. ὁπότε γὰρ
[4, 12]	φράσας, ἣν οὐκ ἠξίωσεν ἐπικυρῶσαι	τὰ	τοῦ δήμου κρίματα, ὥσπερ αὐτῇ
[4, 44]	ἀνάπαυσιν ἐλάμβανεν· ὥσθ´ οἱ πατρίκιοι	τὰ	τούτων κακὰ καὶ τὰς λατρείας
[4, 25]	ἐφιστὰς δὲ τὴν διάνοιαν ἐπὶ	τὰ	τῶν ἀρχαίων βασιλέων τε καὶ
[4, 81]	δὲ φεύγουσι τὴν πατρίδα. ἀλλὰ	τὰ	ὑμέτερα πράγματα, ὦ δημόται, πῶς
[4, 43]	μετὰ πολὺν χρόνον ἔτι πλείω	τὰ	χαλεπά. τούς τε γὰρ νόμους
[4, 9]	δανείσωνται, τούτους οὐκ ἐάσω πρὸς	τὰ	χρέα ἀπάγεσθαι καὶ νόμον θήσομαι
[4, 9]	τῶν ἐμαυτοῦ χρημάτων δίδωμι διαλύσασθαι	τὰ	χρέα. ὅσοι δ´ ἂν μετὰ
[4, 10]	πάντων ὁρώντων ἀπηρίθμει τοῖς δανεισταῖς	τὰ	χρέα. ταῦτα διαπραξάμενος ἐξέθηκεν ἐν
[4, 11]	εἴασα τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῆναι πρὸς	τὰ	χρέα ὑπ´ αὐτῶν ἀχθέντας· οἱ
[4, 27]	πολέμῳ τά τε σώματα καὶ	τὰ	χρήματα γνώμην ἔσχον παραδοῦναι Ῥωμαίοις
[4, 15]	τά τε σώματα συνῆγον καὶ	τὰ	χρήματα εἰσέπραττον. ἵνα δὲ καὶ
[4, 19]	ἀνθρώποις ἆθλα τῶν πολέμων ἐστὶ	τὰ	χρήματα καὶ περὶ τῆς τούτων
[4, 42]	κατεδίκαζε, τῶν δὲ φυγήν, καὶ	τὰ	χρήματα τούς τ´ ἀναιρουμένους καὶ
[4, 34]	τήν τε φανερὰν οὐσίαν καὶ	τὰ	χρήματα τῶν ἐκλειπόντων βασιλέων σὺν
[4, 55]	τήν τε λείαν ἄφθονον καὶ	τὰ	χωρία ἀφύλακτα, καὶ τοὺς ἀπολουμένους
[4, 15]	ὁ τῶν ἀνθρώπων ἀριθμὸς ἐγίνετο	κατὰ	γένη τε καὶ καθ´ ἡλικίας.
[4, 18]	ἐχόντων τὸ μέγιστον τίμημα καὶ	κατὰ	γένος ἐπιφανῶν· συνέταξε δ´ εἰς
[4, 34]	τι πάθωσιν οἱ κύριοι τοὺς	κατὰ	γένος ἢ κατὰ διαθήκας διαδόχους
[4, 27]	Τυλλίῳ τ´ οὐκ ἀξιοῦσαι ταπεινῷ	κατὰ	γένος ὄντι ὑπακούειν, καὶ τὴν
[4, 79]	πενθῆσαι καὶ τὰ νομιζόμενα τῷ	κατὰ	γῆς ἀνδρὶ ποιῆσαι τὴν ἀθλίαν
[4, 62]	τοῦ Μαρσικοῦ κληθέντος πολέμου κείμενοι	κατὰ	γῆς ἐν τῷ ναῷ τοῦ
[4, 67]	αὐτῷ τὰς πύλας ἐξεληλυθότι συναντᾷ	κατὰ	δαίμονα παραγινόμενος εἰς τὴν πόλιν
[4, 34]	κύριοι τοὺς κατὰ γένος ἢ	κατὰ	διαθήκας διαδόχους προσήκειν παραλαμβάνειν, τὴν
[4, 62]	ἐξ Ἐρυθρῶν τῶν ἐν Ἀσίᾳ,	κατὰ	δόγμα βουλῆς τριῶν ἀποσταλέντων πρεσβευτῶν
[4, 9]	τὴν τῶν παιδίων ἐρημίαν ἐγκαταλείψω	κατὰ	δύναμιν τὴν ἐμήν. δίκαιοι δ´
[4, 74]	χρυσοσήμους ἀμπεχόνας, πλὴν εἰ μὴ	κατὰ	καιρούς τινας ἑορταίους καὶ ἐν
[4, 43]	τῆς πρώτης εὐθὺς εἰσφορᾶς ἀναγκαζομένου	κατὰ	κεφαλὴν ἑκάστου δραχμὰς δέκα εἰσφέρειν.
[4, 15]	σύνοδον ἅπαντας ἐκέλευσε τοὺς ὁμοπάγους	κατὰ	κεφαλὴν ὡρισμένον νόμισμά τι συνεισφέρειν,
[4, 50]	καὶ νύκτωρ αὐτοὶ ταλαιπωροῦντες ἁλίσκονται	κατὰ	κράτος. γενόμενος δὲ τῆς πόλεως
[4, 63]	μηδὲν διαφέρειν πόλεως· Κιρκαίαν δὲ	κατὰ	λογισμόν, ὅτι τοῦ Πωμεντίνου πεδίου
[4, 84]	ἀσφαλείας ὑπερορᾶν ἐπαίροντες, οἱ δὲ	κατὰ	λογισμὸν τοῦ μὴ ῥᾳδίαν εἶναι
[4, 84]	ἐν ἀρχαιρεσίαις ἀποδείξητε ψῆφον ἐπιφέροντες	κατὰ	λόχους. εἰ δὴ καὶ ταῦτα
[4, 84]	Κολλατῖνον· καὶ ὁ δῆμος καλούμενος	κατὰ	λόχους ἐπεκύρωσε τοῖς ἀνδράσι τὴν
[4, 85]	ἐν ἐκκλησίᾳ· καὶ γνώμας διερωτήσαντες	κατὰ	λόχους, ὅ τι χρὴ ποιεῖν,
[4, 75]	ἔχω καὶ παραινεῖν· τὰ δὲ	κατὰ	μέρος πολλὰ ὄντα καὶ οὐ
[4, 24]	τὸν δημοσίᾳ διδόμενον σῖτον λαμβάνοντες	κατὰ	μῆνα καὶ εἴ τις ἄλλη
[4, 12]	τοῦ δήμου καλῶν τὰς φράτρας	κατὰ	μίαν ἀνεδίδου τὰς ψήφους. ἁπάσαις
[4, 8]	ψηφισαμένης μήτε τῶν ἄλλων τῶν	κατὰ	νόμον ἐπιτελεσθέντων. συνιόντες τε πολλάκις
[4, 75]	ὥσπερ ἔφην, ἐπειδὴ συγκεχώρηταί μοι	κατὰ	νόμον καὶ γνώμην εἰσηγήσομαι· φεύγειν
[4, 34]	μήτε τῶν ἄλλων γενομένων τῶν	κατὰ	νόμον, τούτους ἀδικῶ δήπου καὶ
[4, 41]	Ταρκύνιος τὴν Ῥωμαίων δυναστείαν οὐ	κατὰ	νόμους, ἀλλὰ διὰ τῶν ὅπλων
[4, 10]	περιέσται τῷ ἀνδρὶ τὸ δοκεῖν	κατὰ	νόμους ἄρχειν. ἔδοξεν οὖν αὐτοῖς
[4, 11]	συνεισφέρειν· κοινῇ δὲ σύμπαντες, ὅτι	κατὰ	νόμους γεγραμμένους ἐθισθήσονται ζῆν τὰ
[4, 71]	ἄρχων εἰμί, καὶ ἀποδέδοταί μοι	κατὰ	νόμους ἐκκλησίαν, ὅτε βουλοίμην, συγκαλεῖν.
[4, 10]	καὶ δι´ ἐκείνων ἑλέσθαι τὸν	κατὰ	νόμους ἕξοντα τὴν ἀρχήν· τότε
[4, 71]	τίς ὁ καλέσων ἔσται αὐτὴν	κατὰ	νόμους καὶ τὴν ψῆφον ἀναδώσων
[4, 45]	ὁ Ταρκύνιος, ὅτι τοῖς μὴ	κατὰ	νόμους λαβοῦσι τὰς δυναστείας, ἀλλὰ
[4, 46]	τὴν βασιλείαν εἶχε τὴν Ῥωμαίων	κατὰ	νόμους παρ´ ἑκόντων λαβὼν ὥσπερ
[4, 8]	ἑλέσθαι τὸν ἄρξοντα τῆς πόλεως	κατὰ	νόμους. ταῦτα διανοουμένων αὐτῶν ἐπιγνοὺς
[4, 52]	ἡ πρώτη πεῖρα τῷ Ταρκυνίῳ	κατὰ	νοῦν ἐχώρησεν, ἀναλαβὼν τὴν δύναμιν
[4, 9]	πεῖρα τοῖς ἐχθροῖς αὐτῶν χωρήσει	κατὰ	νοῦν, καὶ ἐκ τῆς πόλεως
[4, 4]	δὲ τὰ πρῶτα ἡμῖν χωρήσῃ	κατὰ	νοῦν, τότε καὶ ἐκ τοῦ
[4, 52]	Ἤδη δὲ τῶν πλείστων αὐτῷ	κατὰ	νοῦν χωρούντων πόλεμος ἐκ τῶν
[4, 51]	ἐκ τῆς ὁδοῦ καὶ γενόμενοι	κατὰ	νώτου τῶν Σαβίνων ἐπῄεσαν. τούτους
[4, 14]	ποίαν οἰκίαν ἕκαστος οἰκεῖ. Ἔπειτα	κατὰ	πάντας ἐκέλευσε τοὺς στενωποὺς {ἱερὰ}
[4, 27]	μάχαις κατορθῶν ὁ Τύλλιος, ὅσαι	κατὰ	πόλεις τε καὶ πρὸς ὅλον
[4, 62]	ἢ δυστυχίας τινὸς μεγάλης συμπεσούσης	κατὰ	πόλεμον ἢ τεράτων τινῶν καὶ
[4, 63]	Ταρκύνιος ἐν εἰρήνῃ τε καὶ	κατὰ	πολέμους καὶ δύο πόλεις ἀποικίσας
[4, 27]	διαπραξάμενος ἐν εἰρήνῃ τε καὶ	κατὰ	πολέμους καὶ ναοὺς δύο κατασκευασάμενος
[4, 64]	τριβῇ τοῦ πολέμου καὶ οἱ	κατὰ	πόλιν ἀπειρηκότες ταῖς εἰσφοραῖς ἕτοιμοι
[4, 84]	τὴν ἀρχήν. καὶ τὰ μὲν	κατὰ	πόλιν ἐν τῷ τότε χρόνῳ
[4, 44]	τὸ λοιπὸν ἠνάγκασεν ἐργάζεσθαι τὰς	κατὰ	πόλιν ἐργασίας, μέγιστον οἰόμενος εἶναι
[4, 20]	ἀναγκαιοτάτων, ἀρχὰς ἀποδεῖξαι τάς τε	κατὰ	πόλιν καὶ τὰς ἐπὶ στρατοπέδου,
[4, 15]	καὶ τριάκοντα, ὥστε σὺν ταῖς	κατὰ	πόλιν οὔσαις ἐκπεπληρῶσθαι τὰς ἔτι
[4, 62]	ἀφειμένοι καὶ τῶν ἄλλων τῶν	κατὰ	πόλιν πραγματειῶν, καὶ δημοσίους αὐτοῖς
[4, 22]	εἰς φυλὰς κατέταξεν αὐτοὺς τὰς	κατὰ	πόλιν τέτταρας ὑπαρχούσας, ἐν αἷς
[4, 13]	οἰκήσεις, ἴχνη δέ τινα φυλάττοντι	κατὰ	πολλοὺς τόπους τῆς ἀρχαίας κατασκευῆς,
[4, 63]	τὴν μὲν καλουμένην Σιγνίαν οὐ	κατὰ	προαίρεσεν, ἀλλ´ ἐκ ταὐτομάτου, χειμασάντων
[4, 61]	τοῦ ἀρχαίου, ἐκ μὲν τοῦ	κατὰ	πρόσωπον μέρους τοῦ πρὸς μεσημβρίαν
[4, 27]	τε καὶ τὰς ἄλλας ἐπηγάγοντο	κατὰ	Ῥωμαίων ἐξενεγκεῖν τὸν πόλεμον, Καιρητανοὺς
[4, 70]	τυραννίδος ἀπαλλαγῆναι; ταῦτ´ εἰπὼν ἐχώρει	κατὰ	σπουδὴν ἐπὶ τὴν οἰκίαν ἅμα
[4, 73]	τυραννίδος μετὰ πλείονος ἐξουσίας καὶ	κατὰ	σχολὴν βουλευομένοις τὴν κρείττονα πολιτείαν
[4, 19]	τὰς δὲ τῶν εἰσφορῶν ἐπιταγὰς	κατὰ	τὰ τιμήματα τῶν βίων. ὁπότε
[4, 18]	ἕξ, ἃς Ῥωμαῖοι καλοῦσι κλάσσεις,	{κατὰ}	τὰς Ἑλληνικὰς κλήσεις παρονομάσαντες· ὃ
[4, 66]	ὑπὸ τῇ στολῇ, οὔτε προσαγορεύουσα	κατὰ	τὰς συναντήσεις οὐδένα τῶν ἀσπαζομένων
[4, 14]	τὰς γενικὰς ὡς πρότερον, ἀλλὰ	κατὰ	τὰς τέτταρας τὰς τοπικὰς τὰς
[4, 14]	ἔδει τῷ κοινῷ παρέχειν, οὐκέτι	κατὰ	τὰς τρεῖς φυλὰς τὰς γενικὰς
[4, 84]	τὴν γνώμην εἶναι κυρίαν, διαστάντες	κατὰ	τὰς φράτρας ψῆφον ἐπενέγκατε, καὶ
[4, 20]	τούτων διάσκεψιν καὶ κρίσιν ἐποιεῖτο	κατὰ	τὰς φράτρας ψηφοφορῶν· καὶ ἦσαν
[4, 17]	ἀκμῇ, δέκα δὲ τῶν ὑπερηλίκων	κατὰ	ταὐτὰ τοῖς προτέροις. ὅπλα δὲ
[4, 22]	καὶ τάξας τούς θ´ ἱππεῖς	κατὰ	τέλη καὶ τοὺς πεζοὺς ἐν
[4, 2]	βασιλείου πέπρωται γενέσθαι κρεῖττον ἢ	κατὰ	τὴν ἀνθρωπείαν φύσιν ἐκ τῆς
[4, 19]	τὰς μὲν τῶν στρατιωτῶν καταγραφὰς	κατὰ	τὴν διαίρεσιν ἐποιεῖτο τὴν τῶν
[4, 53]	πᾶσα, πλὴν ὅσα μέρη πανδοκεύεται	κατὰ	τὴν δίοδον, τότε δὲ πολυάνθρωπος
[4, 76]	δ´ ἄρχοντας τούτους ἔταξαν καλεῖσθαι	κατὰ	τὴν ἑαυτῶν διάλεκτον κωνσούλας· τοῦτο
[4, 11]	πολλῶν δέ, ὧν αὐτὸς ἐγὼ	κατὰ	τὴν ἐμαυτοῦ δύναμιν ἐγενόμην ὑμῖν
[4, 13]	καὶ κάλλους τῆς πόλεως, ὡς	κατὰ	τὴν ἐμὴν εἶχεν ἡλικίαν, ἕτερος
[4, 47]	ἁπάντων συνταξάμενος μετ´ αὐτῶν τὰ	κατὰ	τὴν ἐπίθεσιν πράγματι ἐπεχείρησεν ἥκιστα
[4, 60]	μέλλετε διὰ τὴν ἀπειρίαν σφάλλεσθαι	κατὰ	τὴν ἐρώτησιν, ὑπ´ ἐμοῦ διδαχθεῖσι
[4, 41]	Σούπερβον, τοῦτο δὲ δηλοῦν βούλεται	κατὰ	τὴν ἡμετέραν γλῶτταν τὸν ὑπερήφανον.
[4, 28]	γαμβρῶν ἑκάτερος ἐναντίᾳ συναφθεὶς τύχῃ	κατὰ	τὴν οὐχ ὁμοτροπίαν· Λευκίῳ μὲν
[4, 39]	μυσαροῦ πάθους ἀσεβὴς ὑπὸ Ῥωμαίων	κατὰ	τὴν πάτριον γλῶτταν καλεῖται. ~Τοιαύτης
[4, 76]	τότ´ ὄντος, ἀλλὰ καὶ τοῦ	κατὰ	τὴν πόλιν ὅλην· διεξῄεσαν γὰρ
[4, 40]	ἀναλαβεῖν. θορύβου δὲ γενομένου πολλοῦ	κατὰ	τὴν πόλιν ὅλην καὶ οἰμωγῆς
[4, 58]	ᾧ δὲ ταῦτ´ ἐπράττετο, θορύβου	κατὰ	τὴν πόλιν ὄντος ὡς ἐπὶ
[4, 37]	δ´ εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ	κατὰ	{τὴν} πόλιν ὄχλου προελθὼν ἐπὶ
[4, 10]	γὰρ ἐκ πολλοῦ φήμας λέγεσθαι	κατὰ	{τὴν} πόλιν ὡς ἐπιβουλευόντων αὐτῷ
[4, 71]	πόλει λεγομένων τε καὶ πραττομένων	κατὰ	τῆς τυραννίδος αἴσθηται Ταρκύνιος, πρὶν
[4, 84]	Ἐπειδὴ τὰ πρῶτα ἡμῖν κεκύρωται	κατὰ	τὸ δέον, ἀκούσατε καὶ τὰ
[4, 39]	πρῶτα, ἔφη, πέπρακταί σοι, Ταρκύνιε,	κατὰ	τὸ δέον· βεβαίως δὲ τὴν
[4, 46]	ἀνδρὶ τῆς ἀρχῆς, ὡς οὔτε	κατὰ	τὸ δίκαιον αὐτῷ προσηκούσης οὔτ´
[4, 46]	ἡγεμονίας εὐθὺς ἐποιεῖτο λόγους ὡς	κατὰ	τὸ δίκαιον αὑτῷ προσηκούσης, ἐπειδὴ
[4, 47]	ἐπεὶ δ´ ἀπηξιώθη τῶν γάμων	κατὰ	τὸ εἰκός· τίς γὰρ ἂν
[4, 60]	ᾧ χρῄζετε συντυχεῖν· ἀσχολεῖται δὲ	κατὰ	τὸ παρόν· ἔσται δ´ ὑμῖν
[4, 73]	οἴομαι δεῖν ἡμᾶς καθίστασθαι πολιτείαν	κατὰ	τὸ παρόν· ὅ τε γὰρ
[4, 13]	ἀριθμόν, ὧν οὐδὲν δέομαι μεμνῆσθαι	κατὰ	τὸ παρόν. τῇ τε πόλει
[4, 6]	πέντε ὅλοις ἔτεσι, καὶ ποιῶ	κατὰ	τὸ πέμπτον καὶ εἰκοστὸν ἔτος
[4, 34]	ἂν ἔχοις. εἰ δ´ οὐ	κατὰ	τὸν βέλτιστον αὐτῆς ἔτυχον ἐγὼ
[4, 6]	εἴη χρόνῳ παραγεγονώς, εἴγε δὴ	κατὰ	τὸν ἔνατον ἐνιαυτὸν τῆς Ἄγκου
[4, 13]	ἀρχαίας κατασκευῆς, βουληθείη μετρεῖν αὐτὴν	κατὰ	τὸν κύκλον τὸν περιέχοντα Ἀθηναίων
[4, 6]	βασιλείας, ὡς δὲ Λικίννιος γράφει	κατὰ	τὸν ὄγδοον. ἔστω δὴ κατὰ
[4, 6]	γεγονὼς ἐτῶν, Ἄγκῳ δὲ βασιλεῖ	κατὰ	τὸν ὄγδοον τῆς ἀρχῆς ἐνιαυτὸν
[4, 6]	βασιλεύοντος, ὡς μὲν Γέλλιος ἱστορεῖ	κατὰ	τὸν πρῶτον ἐνιαυτὸν τῆς βασιλείας,
[4, 41]	ἀλλὰ διὰ τῶν ὅπλων κατασχών,	κατὰ	τὸν τέταρτον ἐνιαυτὸν τῆς ἑξηκοστῆς
[4, 30]	ἐν γὰρ ταῖς ἐνιαυσίοις ἀναγραφαῖς	κατὰ	τὸν τετταρακοστὸν ἐνιαυτὸν τῆς Τυλλίου
[4, 6]	ἦν ἐτῶν πέντε καὶ εἴκοσι	κατὰ	τὸν τοῦ πατρὸς θάνατον, ὁ
[4, 39]	στενάξας ἄγει βίᾳ τὰς ἡμιόνους	κατὰ	τοῦ πτώματος. οὗτος ὁ στενωπὸς
[4, 53]	γὰρ κἀκεῖνοι δεόμενοι συμμαχίας· τὸν	κατὰ	τοῦ Ταρκυνίου πόλεμον ἀναλαβεῖν. ἐγίνοντο
[4, 43]	τοῖς πέλας καὶ ἔστιν ὅτε	κατὰ	τοῦ τυράννου λέγοντες αὐτοί, πεῖραν
[4, 71]	εἰ γνοίην, χρησομένῳ· καὶ τὸν	κατὰ	τοῦ τυράννου λόγον πρῶτος ἐγὼ
[4, 38]	καιρὸν ἔλαβε διεσκεδασμένου τοῦ δήμου	κατὰ	τοὺς ἀγροὺς ἐπὶ τὴν τῶν
[4, 25]	συνιόντες γυναιξὶν ὁμοῦ καὶ τέκνοις	κατὰ	τοὺς ἀποδειχθέντας χρόνους συνέθυόν τε
[4, 24]	ἔχειν ἢ πριαμένοις παρ´ ἑτέρων	κατὰ	τοὺς αὐτοὺς τρόπους κυρίων γενομένων
[4, 24]	Ῥωμαίοις αἱ τῶν θεραπόντων κτήσεις	κατὰ	τοὺς δικαιοτάτους γινόμεναι τρόπους. ἢ
[4, 31]	ἐκείνου τελευτήσαντος ἐγὼ διάδοχός εἰμι	κατὰ	τοὺς κοινοὺς ἁπάντων Ἑλλήνων τε
[4, 80]	καλῶς, μηδὲν τῶν ἐν ἔθει	κατὰ	τοὺς νόμους παραλελεῖφθαι, ἀλλ´ ἐάν
[4, 40]	ἐπὶ τῷ μὴ πάντα τὰ	κατὰ	τοὺς νόμους πρᾶξαι διαβολὰς τοῖς
[4, 15]	ὁπόσας δήποτε μοίρας τὴν γῆν	κατὰ	τοὺς ὀρεινοὺς καὶ πολὺ τὸ
[4, 61]	ὁ μετὰ τὴν ἔμπρησιν οἰκοδομηθεὶς	κατὰ	τοὺς πατέρας ἡμῶν εὑρέθη τῇ
[4, 80]	ὑμῶν ἐπὶ τὰς δυναστείας παρήγοντο	κατὰ	τοὺς πατρίους ἐθισμοὺς καὶ νόμους·
[4, 78]	συνεκάλεσα, ταῦτ´ ἐστί. Ταρκύνιον οὔτε	κατὰ	τοὺς πατρίους ἡμῶν ἐθισμοὺς καὶ
[4, 84]	μεσοβασιλέα τὸν ἐπιμελησόμενον τῶν ἀρχαιρεσιῶν	κατὰ	τοὺς πατρίους νόμους Σπόριον Λουκρήτιον·
[4, 54]	πύργοις διαλαβὼν τὸ χωρίον πυκνοτέροις·	κατὰ	τοῦτο γὰρ ἐδόκει μάλιστα τὸ
[4, 24]	τῇ πόλει φυλαττόμενον. ~Ἐπειδὴ δὲ	κατὰ	τοῦτο γέγονα τὸ μέρος τῆς
[4, 6]	κατὰ τὸν ὄγδοον. ἔστω δὴ	κατὰ	τοῦτον ἐληλυθὼς τὸν ἐνιαυτόν, καθ´
[4, 36]	κυριωτάτων καταστησάμενος, οὓς ἅπαντες ἐπεκυρώσατε,	κατὰ	τούτους ὑμῖν ἀπέδωκα διδόναι τὰ
[4, 36]	αὐτὸς ἐξηταζόμην πρῶτος οἷς ὥρισα	κατὰ	τῶν ἄλλων δικαίοις ὥσπερ ἰδιώτης
[4, 57]	ἀποκτείνουσι βάλλοντες λίθοις· τὴν δὲ	κατὰ	τῶν ἄλλων ζήτησίν τε καὶ
[4, 43]	τὸν τύραννον· αἱ δὲ τιμωρίαι	κατὰ	τῶν ἐλεγχθέντων ἐγίνοντο πικραὶ καὶ
[4, 72]	παρανομίας, αἷς ἄλλοι τε πολλοὶ	κατὰ	τῶν ἰδίων πολιτῶν ἐχρήσαντο καὶ
[4, 7]	τοῦ βουλευτηρίου καὶ φέρων ἔξω	κατὰ	τῶν κρηπίδων ἐξέχεεν. ἥ τ´
[4, 38]	σῶμα καὶ ῥωμαλέος ἀνὴρ ῥιπτεῖ	κατὰ	τῶν κρηπίδων τοῦ βουλευτηρίου τῶν
[4, 58]	τῆς ἐκκλησίας παραχρῆμα καὶ διωμόσατο	κατὰ	τῶν σφαγίων. τούτων ἐστὶ τῶν
[4, 79]	ἔμελλεν ὀλίγον ἀναμείνας, ἕως ὁ	κατὰ	φύσιν αὐτοῖς παραγένηται θάνατος. ~Ἀλλὰ
[4, 27]	προβεβηκὼς ἐπὶ πολὺ καὶ τῆς	κατὰ	φύσιν τελευτῆς οὐ μακρὰν ἀπέχων,
[4, 63]	οἵων τρόπων ἦλθον ἐπὶ τὰ	πράγματα,	δι´ ὀλίγων πειράσομαι διελθεῖν. ~Τὴν
[4, 11]	αὐτοῖς τῶν πατρικίων κατασχόντες τὰ	πράγματα	δίχα πόνου, πρῶτον μὲν ἐμὲ
[4, 29]	ἀλλ´ ἡ τοῦ κατέχοντος τὰ	πράγματα	εὐγένεια καὶ ἡ πρὸς τοὺς
[4, 85]	δεινοπαθῶν. ἔτυχε δὲ καὶ τἀκεῖ	πράγματα	ἤδη διεφθαρμένα. οἱ γὰρ ὕπατοι
[4, 24]	εἰς τοσαύτην σύγχυσιν ἥκει τὰ	πράγματα	καὶ τὰ καλὰ τῆς Ῥωμαίων
[4, 12]	μένῃ τε καὶ διακατέχῃ τὰ	πράγματα	μηδένα δεδοικώς. ἔπειτ´ ἐγκέλευστοί τινες
[4, 34]	τῆς βουλῆς μοι παραδούσης τὰ	πράγματα	μήτε τῶν ἄλλων γενομένων τῶν
[4, 78]	ὅ τε καιρός, ὃν τὰ	πράγματά	μοι δίδωσι, βραχύς, ἐν ᾧ
[4, 34]	πάππον ὑμῶν παρήγαγον ἐπὶ τὰ	πράγματα	ξένον ὄντα καὶ οὐδὲν προσήκοντα
[4, 10]	αὐτὴ προῃρεῖτο, παραγούσης ἐπὶ τὰ	πράγματα	ὁ δῆμος ἐναντιώσεται τὴν ψῆφον
[4, 40]	καταλῦσαι καὶ Ταρκύνιον ἐπὶ τὰ	πράγματα	παραλαβεῖν καὶ συγκατασκευάσαι τὴν ἀρχὴν
[4, 36]	τῶν κοινῶν Ταρκύνιος οὑτοσὶ τὰ	πράγματα	παραλαβών, οὐ φθονῶ τῇ πόλει
[4, 31]	οὖσι καὶ νηπίοις, ἐπὶ τὰ	πράγματα	παρῆλθες καὶ πάντων ἀκουόντων ὡμολόγεις,
[4, 31]	καὶ τὰ τῆς πόλεως ἐγχειρίσαι	πράγματα·	ταύτην γέ τοι τὴν ἡλικίαν
[4, 39]	μαθεῖν οἷόν τι λήψεται τὰ	πράγματα	τέλος, ἐπὶ τῆς ἀπήνης καθεζομένη
[4, 8]	αὐτῶν βίον καὶ τὰ κοινὰ	πράγματα	τῆς πόλεως διὰ φυλακῆς τε
[4, 25]	αὐτῷ τὰ ἐν τῇ πόλει	πράγματα	τὸν κράτιστον εἰλήφει κόσμον, εἰς
[4, 4]	αὐτῶν τὰ τῆς πόλεως ἔσται	πράγματα,	τὸν οἴκτιστον ἀπολοῦνται τρόπον ὑπ´
[4, 83]	~Τίσιν οὖν ἀφορμαῖς εἰς τὰ	πράγματα	χρησόμεθα καὶ ποίαις συμμαχίαις; τοῦτο
[4, 81]	τὴν πατρίδα. ἀλλὰ τὰ ὑμέτερα	πράγματα,	ὦ δημόται, πῶς ἔχει; οὐκ
[4, 25]	δὴ καὶ τὰ ὅμοια τούτοις	παραδείγματα	λαβὼν προθυμίαν ἔσχε καὶ αὐτὸς
[4, 26]	ταῖς ἄλλαις πόλεσιν ἐπιτρέψασαι τὰ	ἐγκλήματα	διαγνῶναι. διεξιὼν ταῦτα τε καὶ
[4, 42]	πονηροτάτους δι´ ἐκείνων ἦγεν εἰς	ἐγκλήματα	καὶ θανάτου δίκας πολλοὺς τῶν
[4, 11]	νῦν. καὶ ταῦτα δὴ τὰ	ἐγκλήματα	συνενέγκαντες εἰς τὸ κοινὸν βεβούλευνταί
[4, 25]	τὰς δίκας καὶ πάντα τὰ	ἐγκλήματα	τά τ´ ἴδια καὶ τὰ
[4, 19]	τῶν εἰσφορῶν ἐπιταγὰς κατὰ τὰ	τιμήματα	τῶν βίων. ὁπότε γὰρ αὐτῷ
[4, 79]	δεινὰ περὶ τοὺς κηδεστὰς ἀμφοτέρους	ἐπιχειρήματα	ἐπὶ ταῖς δυσμαῖς ὄντας ἤδη
[4, 27]	τά τε σώματα καὶ τὰ	χρήματα	γνώμην ἔσχον παραδοῦναι Ῥωμαίοις τὴν
[4, 15]	τε σώματα συνῆγον καὶ τὰ	χρήματα	εἰσέπραττον. ἵνα δὲ καὶ τούτων
[4, 19]	ἆθλα τῶν πολέμων ἐστὶ τὰ	χρήματα	καὶ περὶ τῆς τούτων φυλακῆς
[4, 19]	πλείους στρατείας οὐδέποτε ἀναπαυομένους καὶ	χρήματα	πλείω τῶν ἄλλων εἰσφέρειν· τοῖς
[4, 19]	ἰδίοις τέλεσιν ἐστρατεύοντο. οὔτε δὴ	χρήματα	συνεισφέρειν τοὺς οὐκ ἔχοντας, ὁπόθεν
[4, 31]	κληρονομεῖν. σὺ δὲ τὰ μὲν	χρήματα	τὰ καταλειφθέντα ὑπ´ αὐτοῦ παραδέδωκάς
[4, 50]	εἰς κατασκευὴν ἱεροῦ τὰ λοιπὰ	χρήματα	τοῖς στρατιώταις διεῖλεν. οὕτω δ´
[4, 42]	τῶν δὲ φυγήν, καὶ τὰ	χρήματα	τούς τ´ ἀναιρουμένους καὶ τοὺς
[4, 34]	τε φανερὰν οὐσίαν καὶ τὰ	χρήματα	τῶν ἐκλειπόντων βασιλέων σὺν τούτοις
[4, 34]	ἐκάλει· ἡγεῖτο γὰρ τὰ μὲν	χρήματα	τῶν κτησαμένων εἶναι, τὴν δὲ
[4, 12]	ἠξίωσεν ἐπικυρῶσαι τὰ τοῦ δήμου	κρίματα,	ὥσπερ αὐτῇ ποιεῖν ἔθος ἦν.
[4, 85]	ἐπὶ τὴν πόλιν προορώμενοι πέμπουσι	γράμματα	καθ´ ἑτέρας ὁδοὺς πρὸς τοὺς
[4, 51]	Ταρκύνιος· ἑάλω γὰρ ὁ τὰ	γράμματα	κομίζων παρὰ τῶν αὐτόθεν ἡγεμόνων
[4, 85]	ἄστει ποιοῦντες φανερά. ταῦτα τὰ	γράμματα	λαβόντες οἱ καταλειφθέντες ὑπὸ τοῦ
[4, 57]	εὑρόντες, ἔνθα ἦν ἀποκεκρυμμένα τὰ	γράμματα,	παρῆσαν εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἄλλας
[4, 41]	τῷ νεωτέρῳ κατ´ ἄμφω τὰ	ὀνόματα.	~Ἐπεὶ δ´ ἐγκρατῶς ἤδη κατέχειν
[4, 25]	ἀνδρῶν μνημεῖα, ἐξ ὧν εἰς	ὀνόματα	καὶ δόξας προῆλθον, οὔτε τοῦ
[4, 15]	οἷς ἐπιμελὲς ἐγίνετο τά τ´	ὀνόματα	τῶν γεωργῶν εἰδέναι τῶν συντελούντων
[4, 73]	ταῦτα; πρῶτον μὲν ἐπειδὴ τὰ	ὀνόματα	τῶν πραγμάτων οἱ πολλοὶ σκοποῦσι
[4, 32]	σωτῆρα καὶ πάντα, ὅσα τιμιώτατα	ὀνόματα	ὑπ´ ἀνθρώπων ἐπὶ καλοῖς κεῖται
[4, 9]	πένητες ἐπιβαροῦνταί τε καὶ ἀναγκάζονται	δανείσματα	ποιεῖν, κουφοτέρας εἰς τὸ λοιπὸν
[4, 30]	τὸν βασιλέα καὶ τὰ δημοτικὰ	πολιτεύματα	παρακαλοῦντες ἔκ τε τοῦ δημοτικοῦ
[4, 75]	τῶν ἀνδρῶν αἵρεσιν καὶ τὰ	μαντεύματα	γένηται περὶ αὐτῶν καλά, τοὺς
[4, 40]	ὁ δῆμος ἐπεψήφισε καὶ τὰ	μαντεύματα	ἐπεκύρωσε, παρελάμβανεν οὗτος τὴν ἀρχήν·
[4, 42]	ἄξιοι ἄνδρες, ὧν οὐδὲ τὰ	σώματα	ἐφάνη. ἐπεὶ δὲ διέφθειρε τὸ
[4, 50]	ὑπέλειπεν αὐτοὺς τἀπιτήδεια, ἐξασθενοῦντες τὰ	σώματα	καὶ οὔτ´ ἐπικουρίαν οὐδεμίαν προσλαβόντες
[4, 27]	ἐξανηλωμέναι τῷ πολέμῳ τά τε	σώματα	καὶ τὰ χρήματα γνώμην ἔσχον
[4, 79]	μαρανθῆναι τὰς ὑποδεξαμένας τὰ δύστηνα	σώματα	πυράς, φίλους εἱστία καὶ γάμους
[4, 15]	ἄνδρα ἐκλέγειν, οὗτοι τά τε	σώματα	συνῆγον καὶ τὰ χρήματα εἰσέπραττον.
[4, 65]	θεραπόντων ἐπικατασφάξας ἕνα θήσω τὰ	σώματα	ὑμῶν ἅμα καὶ φήσω κατειληφὼς
[4, 69]	παῖδας, ὑφ´ ἧς πολλὰ διεφθάρη	σώματα,	χαλεπωτάτη δὲ καὶ δυσίατος εἰς
[4, 24]	ἐπανορθοῦσθαι μέντοι φημὶ δεῖν τὰ	δυνατὰ	καὶ μὴ περιορᾶν ὀνείδη μεγάλα
[4, 16]	φέρειν ἐπέταξεν ἀσπίδας Ἀργολικὰς καὶ	δόρατα	καὶ κράνη χάλκεα καὶ θώρακας
[4, 17]	αὐτοὺς θυρεοὺς καὶ ξίφη καὶ	δόρατα	καὶ στάσιν ἔχειν ἐν τοῖς
[4, 23]	οὐδὲ τὰ ἐν ποσὶ καὶ	κοινότατα	ὁρᾶν ἔφασκεν, ἃ καὶ τοῖς
[4, 75]	κύριος ἦν. οὕτω γὰρ αὐτοῖς	ἀσφαλέστατα	καὶ κάλλιστα ἕξει τὰ τῆς
[4, 56]	τοῦ πεμφθέντος ἀγγέλου, πῶς ἂν	ἐγκρατέστατα	τὴν ἀρχὴν κατάσχοι, λόγον μὲν
[4, 32]	καὶ σωτῆρα καὶ πάντα, ὅσα	τιμιώτατα	ὀνόματα ὑπ´ ἀνθρώπων ἐπὶ καλοῖς
[4, 75]	οὖν ἐστι τὰ μέγιστα καὶ	κυριώτατα	ὧν ὑμῖν ἐν τῷ παρόντι
[4, 78]	οἱ λόγοι, τὰ μέγιστα καὶ	φανερώτατα	τῶν ἔργων αὐτοῦ καὶ οὐδ´
[4, 62]	οὔθ´ ἱερὸν ὡς τὰ Σιβύλλεια	θέσφατα.	χρῶνται δ´ αὐτοῖς, ὅταν ἡ
[4, 15]	τοῖς γεωργοῖς παρέχειν δυνησομένους ὄχθους	κρησφύγετα	κατεσκεύασεν, Ἑλληνικοῖς ὀνόμασιν αὐτὰ καλῶν
[4, 3]	καὶ ὁ Ῥωμαίων δῆμος τῆς	μετὰ	βασιλέα τιμῆς ἠξίου, τοιάδε. ἀντίπαις
[4, 82]	νύκτα τὴν ἀμίαντον ἀφαιρεθεῖς´ αἰδῶ	μετὰ	βίας, ἡδίων καὶ μακαριώτερος ἔδοξεν
[4, 62]	βόειον ἔρριψεν εἰς τὸ πέλαγος.	μετὰ	δὲ τὴν ἐκβολὴν τῶν βασιλέων
[4, 65]	ὁ πατήρ μοι ἔδωκε πόλεως,	μετὰ	δὲ τὴν ἐκείνου τελευτὴν Ῥωμαίων
[4, 62]	λάρνακι, ὑπ´ ἀνδρῶν δέκα φυλαττόμενοι.	μετὰ	δὲ τὴν τρίτην ἐπὶ ταῖς
[4, 41]	περὶ μὲν Τυλλίου τοσαῦτα παρελάβομεν.	~Μετὰ	δὲ τοῦτον παραλαμβάνει Λεύκιος Ταρκύνιος
[4, 7]	Ῥωμαϊκὰ συνταξάμενοι πλὴν ἑνός, οὗ	μετὰ	μικρὸν ἐρῶ τοὔνομα. ὡμολόγηται γάρ,
[4, 29]	μόνον, Ἆρ´, ἔφησεν, ὦ Ταρκύνιε,	μετὰ	παρρησίας ἔξεστί μοι καὶ ἀκινδύνως
[4, 29]	ἀνθρωπίνων πραγμάτων κειμένων. ἐρῶ δὴ	μετὰ	παρρησίας, καὶ εἴ με φήσεις
[4, 73]	ὕστερον, ὅταν ἀπαλλαγῶμεν τῆς τυραννίδος	μετὰ	πλείονος ἐξουσίας καὶ κατὰ σχολὴν
[4, 57]	~Ἠρεθισμένου δὲ τοῦ πλήθους καὶ	μετὰ	πολλῆς προθυμίας πυνθανομένου, τίνες εἰσὶν
[4, 9]	Σαβίνων ἔθνος ὑποχείριον ὑμῖν γενέσθαι,	μετὰ	πολλῶν ἅπαντα ταῦτα καὶ μεγάλων
[4, 43]	ἀκινδύνου. ἧκε δὲ κἀκείνοις οὐ	μετὰ	πολὺν χρόνον ἔτι πλείω τὰ
[4, 24]	τοῖς δούλοις συγκεχωρηκότας εἶναι ἐλευθέροις	μετὰ	τὰς ἑαυτῶν τελευτάς, ἵνα χρηστοὶ
[4, 47]	εἰμι· τουτὶ γὰρ ἐξέσται καὶ	μετὰ	ταῦθ´ ὑμῖν σκοπεῖν· ἀλλὰ περὶ
[4, 40]	τοὺς νόμους πρᾶξαι διαβολὰς τοῖς	μετὰ	ταῦτ´ ἔργοις, παρέσχε τε πολλοῖς
[4, 7]	αὐτοῦ γίνεται πέμπτῳ καὶ εἰκοστῷ	μετὰ	ταῦτ´ ἔτει, καὶ τούτῳ τῷ
[4, 2]	οὖν Ταρκύνιον ἀκούσαντά τε καὶ	μετὰ	ταῦτ´ ἰδόντα τὸ τέρας ἐν
[4, 9]	τὰ χρέα. ὅσοι δ´ ἂν	μετὰ	ταῦτα δανείσωνται, τούτους οὐκ ἐάσω
[4, 39]	ἐκ τοῦ πτώματας ἔχων. ~Τὰ	μετὰ	ταῦτα δεινὰ μὲν ἀκουσθῆναι, θαυμαστὰ
[4, 53]	Ταρκυνίου πόλεμον ἀναλαβεῖν. ἐγίνοντο δὴ	μετὰ	ταῦτα μεγάλοις στρατεύμασιν εἰς τὴν
[4, 11]	τὴν πόλιν τοὺς φυγάδας. τὰ	μετὰ	ταῦτα πάντες ἴστε δήπου, κἂν
[4, 52]	στρατιὰν ἀπάγων. ἐποιήσατο δὲ καὶ	μετὰ	ταῦτα πολλὰς ἐξόδους ἐπὶ τὴν
[4, 48]	πάππον αὐτοῦ πρότερον ἐποιήσαντο καὶ	μετὰ	ταῦτα Τύλλιον· συνθήκας τε γράψαντες
[4, 55]	κομίζων· ἐπισυνέρρεόν τ´ αὐτῷ πολλοὶ	μετὰ	ταῦτα τῶν ἐκ τῆς πόλεως
[4, 30]	ἀπέρχεται. διελθόντος δ´ οὐ πολλοῦ	μετὰ	ταῦτα χρόνου τοῖς αὐτοῖς πάθεσιν
[4, 80]	τῆς ἀρχῆς διαγνῶναι τὸν ἐπιτηδειότατον·	μετὰ	ταῦτα ψῆφον ἐπενέγκαντος ἐν ἀρχαιρεσίαις
[4, 37]	Ταρκυνίου τε ζῶντος διεπράξατο καὶ	μετὰ	τὴν ἐκείνου τελευτὴν καὶ τῶν
[4, 40]	τὰ ἐν αὐτῷ πάντα, ὅσα	μετὰ	τὴν ἔμπρησιν εἰς τὸν ἀρχαῖον
[4, 61]	γὰρ τοῖς αὐτοῖς θεμελίοις ὁ	μετὰ	τὴν ἔμπρησιν οἰκοδομηθεὶς κατὰ τοὺς
[4, 72]	τὴν πόλιν ἐπιτροπεύσουσα ἀρχὴ γενήσεται	μετὰ	τὴν κατάλυσιν τῶν βασιλέων καὶ
[4, 2]	αὐτῇ θεῶν ἢ δαιμόνων καὶ	μετὰ	τὴν μίξιν ἀφανισθέντος εἴθ´ Ἡφαίστου
[4, 22]	κατ´ ἐμὲ χρόνων Ῥωμαῖοι καθαίρονται	μετὰ	τὴν συντέλειαν τῶν τιμήσεων ὑπὸ
[4, 27]	περὶ ὧν μέλλω νῦν διεξιέναι.	~Μετὰ	τὴν Ταρκυνίου τελευτὴν αἱ παραδοῦσαι
[4, 7]	ἐρῶ τοὔνομα. ὡμολόγηται γάρ, ὅτι	μετὰ	τὴν Ταρκυνίου τελευτὴν παραλαβὼν τὴν
[4, 40]	οἴκαδε καὶ μίαν ἡμέραν ἐπιβιώσασα	μετὰ	τὴν ταφὴν τῇ κατόπιν νυκτὶ
[4, 79]	οἷς ἐτράφη καὶ οὓς διαδέξεσθαι	μετὰ	τὴν τελευτὴν ἔμελλεν ὀλίγον ἀναμείνας,
[4, 29]	βασιλείαν μηδὲν εἰς τοῦτο πραγματευσαμένῳ,	μετὰ	τὴν τοῦ Τυλλίου δήπου τελευτήν;
[4, 64]	ἁρμόττοντα οἰόμενος ἔχειν. ὡς δὲ	μετὰ	τὸ δεῖπνον ἀπῆλθε κοιμησόμενος ἐπισχὼν
[4, 46]	παραδιδόντες τὴν ἡγεμονίαν, λελύσθαι λέγων	μετὰ	τὸν ἐκείνου θάνατον διὰ τὸ
[4, 85]	μὲν δὴ βασιλικὴ πολιτεία διαμείνασα	μετὰ	τὸν οἰκισμὸν τῆς Ῥώμης ἐτῶν
[4, 31]	φρονήσεως ἀκμὴν τριάκοντα γεγονὼς ἔτη,	μετὰ	τοῦ γάμου τῆς θυγατρὸς καὶ
[4, 65]	καὶ φήσω κατειληφὼς ἀσχημονοῦσάν σε	μετὰ	τοῦ δούλου τετιμωρῆσθαι τὴν τοῦ
[4, 75]	φημὶ χρῆναι τοὺς ἄνδρας ἅπαντα	μετὰ	τοῦ συνεδρίου τῆς βουλῆς, ὥσπερ
[4, 16]	λόχων ἐν ταῖς μάχαις ἡ	μετὰ	τοὺς ἐφεστῶτας τοῖς προμάχοις. ~Ἀφελὼν
[4, 16]	ἐκοσμεῖτο δ´ ἐν τοῖς ἀγῶσι	μετὰ	τοὺς προμάχους. τὴν δὲ τρίτην
[4, 67]	πρᾶγμα ἐξ ἀρχῆς ἀναλαβοῦσα. καὶ	μετὰ	τοῦτ´ ἀσπασαμένη τὸν πατέρα καὶ
[4, 72]	τούτων ἕκαστος ὑμῶν ἃ φρονεῖ.	Μετὰ	τοῦτ´ ἐλέχθησαν πολλοὶ καὶ παρὰ
[4, 70]	δόξας ἁπάντων ἀνθρώπων εἶναι φρονιμώτατος,	μετὰ	τοῦτ´ ἔπειθεν αὐτοὺς τὴν αὐτὴν
[4, 71]	ὤμνυον. γενομένων δὲ τῶν ὁρκωμοσιῶν	μετὰ	τοῦτ´ εὐθὺς ἐζήτουν, τίς ὁ
[4, 69]	χρυσῆν ῥάβδον ἐνέθηκεν οὐδενὸς ἐπισταμένου·	μετὰ	τοῦτ´ ἠρώτων τὸν θεόν, τίνι
[4, 26]	ἐν τῷ συνεδρίῳ παρόντας· καὶ	μετὰ	τοῦτο κατεσκεύασεν ἐξ ὧν ἅπασαι
[4, 84]	καὶ ψῆφος οὐδεμία ἐγένετο ἐναντία.	μετὰ	τοῦτο παρελθὼν ὁ Βροῦτος ἀποδείκνυσι
[4, 2]	εἰς ὁμιλίαν αὐτῷ συνελθεῖν· καὶ	μετὰ	τοῦτο τὴν γυναῖκα κοσμησαμένην, οἷς
[4, 59]	τοιούτου τέλους ἔτυχεν. ~Ταρκύνιος δὲ	μετὰ	τοῦτο τὸ ἔργον ἀναπαύσας τὸν
[4, 30]	τὴν ἐξέτασιν τῆς ἀληθείας ταλαίπωρον.	Μετὰ	τοῦτο τὸ ἔργον οὐδὲν ἔτι
[4, 48]	κατακρυφθέντα ὑπὸ τῶν θεραπόντων ξίφη.	μετὰ	τοῦτο τὸν μὲν Τύρνον οὐκέτι
[4, 37]	αὐτῷ διέλυσε τὸν σύλλογον καὶ	μετὰ	τοῦτο τοὺς κήρυκας ἀνακαλεσάμενος ἐκέλευσε
[4, 36]	ἀρχῆς με ἀπαλλάξαι βουλόμενοι, καὶ	μετὰ	τούτου συνεστηκότες ἐπ´ ἐμοί· ἡδέως
[4, 38]	τὴν τῶν καρπῶν συγκομιδήν, ἐξῆλθε	μετὰ	τῶν ἑταίρων ἐχόντων ὑπὸ ταῖς
[4, 69]	ἐφύλαττεν ὑφ´ ἑαυτῷ διαιτᾶσθαί τε	μετὰ	τῶν ἰδίων παίδων ἐπέτρεπεν, οὐ
[4, 30]	ὡς παρ´ ἐχθρῶν λαμβάνειν, πολλάκις	μετὰ	τῶν φίλων προκαλούμενος εἰς λόγους
[4, 37]	δὲ Τύλλιον ἡ πληθὺς ἅπασα	μετὰ	χαρᾶς καὶ κρότου καὶ πολλῆς
[4, 38]	ἀναδοὺς καὶ αὐτὸς τὴν βασιλικὴν	ἐσθῆτα	λαβὼν καὶ τἆλλα παράσημα τῆς
[4, 66]	ἀπήνης εἰς Ῥώμην ᾤχετο, μέλαιναν	ἐσθῆτα	περιβαλομένη καὶ ξιφίδιόν τι κρύπτουσα
[4, 74]	ᾧ καθεζόμενοι δικάσουσι, καὶ λευκὴν	ἐσθῆτα	περιπόρφυρον καὶ τοὺς προηγουμένους ἐν
[4, 10]	πατρικίων προῆλθεν εἰς τὴν ἀγορὰν	ἐσθῆτα	πιναρὰν περιβεβλημένος καὶ κατηφὴς συνούσης
[4, 4]	ἄλλους, ἐν ᾧ τὸν Ταρκύνιον	ἡμιθνῆτα	ἔθεσαν, τὴν δ´ Ὀκρισίαν καὶ
[4, 79]	δ´ ἐξειργάσατο, ὦ δημόται, τὰ	περιβόητα	καὶ δεινὰ περὶ τοὺς κηδεστὰς
[4, 69]	παρέχῃ τοῖς μειρακίοις λέγων τ´	ἀνόητα	πολλὰ καὶ πράττων ὅμοια τοῖς
[4, 23]	ἔλεγεν ἐκ τῶν ἐλευθερουμένων ἐπιτραφήσεσθαι	νεότητα	καὶ οὐδέποτε ἀπορήσειν τὴν πόλιν
[4, 73]	χαλεπά, ἐξ ὧν εἰς τυραννικὴν	ὠμότητα	περιίστανται καὶ δι´ ἃ δυσχεραίνουσιν
[4, 24]	τὴν ἐλευθερίαν· οἱ δὲ διὰ	κουφότητα	τῶν δεσποτῶν καὶ κενὴν δοξοκοπίαν.
[4, 36]	ἀλλ´ ὑπερήφανός εἰμι καὶ διὰ	βαρύτητα	ἐπαχθὴς καὶ τὴν αὐθάδειαν, ᾗ
[4, 38]	οἰκίαν τοῖς ἑταίροις μόνοις διαλεγόμενος·	ἔπειτα	γνώμην ἀποδειξαμένης τῆς γυναικὸς μηδὲν
[4, 28]	ἀπαλλαγῆναι ζητεῖν ἀπὸ τοῦ συνοικοῦντος.	ἔπειτα	δ´ ἡ κακὴ τὴν φύσιν
[4, 42]	Τύλλιον ἐκ τῆς ἀρχῆς ἐκπεσεῖν·	ἔπειτα	καὶ τῶν ἄλλων, οὓς ὑπελάμβανε
[4, 14]	εἰδέναι, ποίαν οἰκίαν ἕκαστος οἰκεῖ.	Ἔπειτα	κατὰ πάντας ἐκέλευσε τοὺς στενωποὺς
[4, 43]	κελεύσας ἐκ τῆς ἀγορᾶς διέφθειρεν.	ἔπειτα	κατέλυσε τὰς ἀπὸ τῶν τιμημάτων
[4, 71]	τὰ παρ´ ἡμῶν εὐτρεπῆ γενέσθαι.	ἔπειτα	κομίσαντες τὸ σῶμα τῆς γυναικὸς
[4, 80]	πάντων ἀποδέδοται τῶν κοινῶν προβουλεύειν·	ἔπειτα	μεσοβασιλέων αἱρεθέντων, οἷς ἐπιτρέπει τὸ
[4, 73]	φιλανθρωποτέραν ἐπ´ αὐτοῖς θέσθαι προσηγορίαν.	ἔπειτα	μὴ ποιεῖν μίαν γνώμην ἁπάντων
[4, 82]	μηδὲν ἔτι τοιοῦτον συμβῇ παθεῖν.	ἔπειτα	σὺ μέν, ὦ Λουκρητία, γυναικείας
[4, 32]	μὲν εὐσεβεῖ καὶ δικαίῳ λέγεσθαι,	ἔπειτα	συμβασιλεύειν ἐμοὶ καὶ πάσης μετέχειν
[4, 83]	ἄγους θυσιῶν καὶ σπονδῶν καταρχόμενος·	ἔπειτα	ταῖς ἐξ ἡμῶν αὐτῶν οὔτ´
[4, 41]	ἀπὸ τῶν ἐπιβουλευσόντων ἀσφάλειαν παρείχοντο.	ἔπειτα	τὰς ἐξόδους οὔτε συνεχεῖς οὔτε
[4, 11]	αὐτῶν ἐπιτελεσάμενον δίκας ἔμελλον ἀναρπάσεσθαι,	ἔπειτα	ταυτὶ τὰ παιδία καὶ τοὺς
[4, 13]	δημοσίαν χώραν τοῖς θητεύουσι Ῥωμαίων·	ἔπειτα	τοὺς νόμους τούς τε συναλλακτικοὺς
[4, 71]	τύχας ἅπαντα τὰ γενόμενα φράσαντες.	ἔπειτα	τῶν ἄλλων ἕκαστος παριὼν κατηγορείτω
[4, 40]	λαβών, ὡς εἴρηταί μοι πρότερον,	ἔπειτα	φιλανθρωπίαις τισὶ τὸν δῆμον οἰκειωσάμενος
[4, 61]	τῆς εὑρεθείσης ἐν αὐτῷ κεφαλῆς·	κάπιτα	γὰρ οἱ Ῥωμαῖοι καλοῦσι τὰς
[4, 44]	δὴ πάντες οἱ πένητες εἰργάζοντο	σῖτα	παρ´ αὐτοῦ μέτρια λαμβάνοντες· οἱ
[4, 55]	λείαν ἄφθονον καὶ τὰ χωρία	ἀφύλακτα,	καὶ τοὺς ἀπολουμένους ὑπ´ αὐτοῦ
[4, 47]	καὶ διαφθείρας χρήμασιν ἔπειθεν ὑπὸ	νύκτα	ξίφη πολλὰ παρ´ αὐτοῦ λαβόντας
[4, 51]	διχῇ τὴν μὲν ἑτέραν ὑπὸ	νύκτα	πέμπει λαθὼν τοὺς πολεμίους ἐπὶ
[4, 5]	συγκαλεῖν. διαλιποῦσα δὲ τὴν μεταξὺ	νύκτα	τῇ κατόπιν ἡμέρᾳ πολλοῦ πρὸς
[4, 82]	σοὶ μέν, ὅτι μίαν ἐτυραννήθης	νύκτα	τὴν ἀμίαντον ἀφαιρεθεῖς´ αἰδῶ μετὰ
[4, 70]	ὡς ἤκουσε τοῦ Οὐαλερίου τὰ	συμβάντα	τῇ Λουκρητίᾳ καὶ τὴν ἀναίρεσιν
[4, 68]	θανάτῳ τοῦ πατρὸς οὐκ ἂν	ὑπομείναντα,	νέος ὢν ὁ Βροῦτος ἔτι
[4, 67]	δ´ αὐτῷ τὰς πύλας ἐξεληλυθότι	συναντᾷ	κατὰ δαίμονα παραγινόμενος εἰς τὴν
[4, 62]	ἕτερον Μάρκον Ἀτίλιον ἀδικεῖν τι	δόξαντα	περὶ τὴν πύστιν καταμηνυθέντα ὑφ´
[4, 75]	πράττειν δίχα ὑμῶν καὶ τὰ	δόξαντα	τῇ βουλῇ φέρειν εἰς τὸν
[4, 85]	ἀποστῆναι τοῦ τυράννου καὶ τὰ	δόξαντα	τοῖς ἐν ἄστει ποιοῦντες φανερά.
[4, 26]	ἔγραψεν ἐν ταύτῃ τά τε	δόξαντα	τοῖς συνέδροις καὶ τὰς μετεχούσας
[4, 84]	Ἐάν γε πρότερον, ἔφη, τὰ	δόξαντα	τῷ συνεδρίῳ μαθόντες ἐπικυρώσητε {τὸ
[4, 80]	οἰωνοὺς αἰσίους; οὐ λέγω ταῦτα	πάντα,	καίτοι δέον, εἰ γοῦν ἔμελλεν
[4, 58]	ἐλπίδας σεσωσμένων καὶ τὰ ἴδια	πάντα	κεκομισμένων πίστιν. καὶ ἵνα μηδὲν
[4, 28]	βασιλείας τὸν κηδεστὴν προθυμούμενος καὶ	πάντα	μηχανώμενος εἰς τοῦτο ὑπὸ τῆς
[4, 25]	ἦν ἀνδρὸς ἡγεμόνος, ἀλλὰ ταῦτα	πάντα	μικρὰ καὶ ὀλιγοχρόνια καὶ οὐκ
[4, 51]	μή τις αὐτοῖς δύναμις ἐναντιωθήσεται,	πάντα	οἰχήσεται τἀκεῖ. ὡς δὲ ταῦτ´
[4, 58]	σφαγάς τε καὶ ἀνδραποδισμοὺς καὶ	πάντα	ὅσα καταλαμβάνει δεινὰ τοὺς ὑπὸ
[4, 40]	νεὼς καὶ τὰ ἐν αὐτῷ	πάντα,	ὅσα μετὰ τὴν ἔμπρησιν εἰς
[4, 32]	καὶ πατέρα καὶ σωτῆρα καὶ	πάντα,	ὅσα τιμιώτατα ὀνόματα ὑπ´ ἀνθρώπων
[4, 25]	ἑαυτοὺς ἄγειν τὰς δίκας καὶ	πάντα	τὰ ἐγκλήματα τά τ´ ἴδια
[4, 35]	παρακαταθήκην παππῴαν ἀπεστέρουν καὶ παρὰ	πάντα	τὰ ἐν ἀνθρώποις δίκαια τὴν
[4, 7]	πρὸς Ἀρδεάτας εἰσάγεται πολέμῳ καὶ	πάντα	τὰ ἔργα δι´ ἑαυτοῦ τελῶν·
[4, 40]	ἔλυσε τὰς ἐπὶ τῷ μὴ	πάντα	τὰ κατὰ τοὺς νόμους πρᾶξαι
[4, 1]	ἑαυτοῦ γυναικί. μαθοῦσα δ´ ἐκείνη	πάντα	τὰ περὶ τὴν ἄνθρωπον οὐ
[4, 71]	ὅτι τὰ ἐν τῇ πόλει	πάντα	τοῖς τυράννοις ἐστὶν ἀλλότρια, πρόθυμοι
[4, 54]	μέρος ἡ πόλις ἀνώχυρος εἶναι,	πάντα	τὸν ἄλλον περίβολον ἀσφαλὴς ἐπιεικῶς
[4, 27]	δύο κατασκευασάμενος Τύχης, ᾗ παρὰ	πάντα	τὸν βίον ἔδοξεν ἀγαθῇ κεχρῆσθαι,
[4, 41]	ἔθη τε καὶ νόμους καὶ	πάντα	τὸν ἐπιχώριον κόσμον, ᾧ τὴν
[4, 9]	ἔδωκέ μοι γυναῖκα, καὶ παρὰ	πάντα	τὸν τοῦ βίου χρόνον ὥσπερ
[4, 40]	αἰωνίου τοῖς ἔργοις αὐτοῦ παρὰ	πάντα	τὸν χρόνον ὑπάρχει τυγχάνειν. ἐδήλωσε
[4, 31]	κοινῶν οὐδενὸς ἔμελε, καταμισθοδοτήσας καὶ	πάντα	τρόπον διαφθείρας, καὶ οὐδὲ τότε
[4, 72]	τοῦ τυράννου καταστησόμεθα. βεβουλεῦσθαι γὰρ	ἅπαντα	βέλτιον, πρὶν ἐπιχειρεῖν ἔργῳ τηλικῷδε,
[4, 9]	τῶν καθ´ ἡμέραν ἀναγκαίων. ὑπὲρ	ἅπαντα	δὲ ταῦτ´ ἔγνων καὶ ἴσην
[4, 29]	παρρησίας ἔξεστί μοι καὶ ἀκινδύνως	ἅπαντα	εἰπεῖν, ὅσα φρονῶ περὶ τῶν
[4, 80]	ἀρχαιρεσίαις τοῦ δήμου, μέθ´ ἧς	ἅπαντα	ἐπικυροῦσθαι βούλεται τὰ μέγιστα ὁ
[4, 33]	λόγον ὁ Τύλλιος ἔλεξεν ὧδε·	Ἅπαντα	μέν, ὡς ἔοικεν, ἄνθρωπον ὄντα
[4, 75]	μέντοι φημὶ χρῆναι τοὺς ἄνδρας	ἅπαντα	μετὰ τοῦ συνεδρίου τῆς βουλῆς,
[4, 51]	Σαβίνων χρήμασι καὶ τὰ Ῥωμαίων	ἅπαντα	σὺν πολλοῖς αἰχμαλώτοις ἔτι ἀκέραια
[4, 71]	Κολλατῖνος ἀποδυράσθωσαν τὰς ἑαυτῶν τύχας	ἅπαντα	τὰ γενόμενα φράσαντες. ἔπειτα τῶν
[4, 69]	κατ´ ἀλήθειαν ὑπαρχούσης μωρίας, ἀφελόμενος	ἅπαντα	τὰ πατρῷα, μικρὰ δ´ εἰς
[4, 13]	φασι, τοῦ δαιμονίου, ἀλλ´ ἔστιν	ἅπαντα	τὰ περὶ τὴν πόλιν οἰκούμενα
[4, 9]	ὑποχείριον ὑμῖν γενέσθαι, μετὰ πολλῶν	ἅπαντα	ταῦτα καὶ μεγάλων κινδύνων κατεργασάμενος.
[4, 38]	ὡς εἶδε μεστὰ τὰ πέριξ	ἅπαντα	τῆς περὶ τὸν Ταρκύνιον ἑταιρείας,
[4, 29]	βασιλείας γε χάριν οὐ νέμεσις	ἅπαντα	τολμᾶν. ~Τοιαῦτα τῆς Τυλλίας λεγούσης
[4, 62]	πρὸς ὀλίγον καιρόν, ἀλλ´ εἰς	ἅπαντα	τὸν βίον πολλάκις αὐτὴν ἔσωσεν
[4, 68]	ἑαυτοῦ καταψεύσασθαι μωρίαν· καὶ διέμεινεν	ἅπαντα	τὸν ἐξ ἐκείνου χρόνον, ἕως
[4, 49]	Ἀντιᾶται. τοῦ δὲ μένειν εἰς	ἅπαντα	χρόνον τὰ συγκείμενα ταῖς πόλεσι
[4, 79]	βασιλέων καὶ πλεῖστα ὑμᾶς εὖ	ποιήσαντα	φανερῶς ἀποσφάξας καὶ οὔτ´ ἐκκομιδῆς
[4, 24]	μήτε τὸν βασιλέα τὸν πρῶτον	ἐπιχειρήσαντα	τοὺς δεδουλευκότας ἀστοὺς ποιεῖν μήτε
[4, 47]	κατηγορηθέντα λύειν, ἀλλ´ αὐτὸν τὸν	κατηγορήσαντα	ἀναιρεῖν. ἐπαινεσάντων δὲ τὴν γνώμην
[4, 10]	παρακρουόμενον τοὺς πολίτας μᾶλλον ἢ	πείσαντα	καὶ φανερῶς λαβόντα κατέχειν. ἀλλ´
[4, 40]	δωροδοκίαις} καὶ ἄλλαις πολλαῖς κολακείαις	ἐκθεραπεύσαντα	τοὺς ἀπόρους· καὶ ἔχει τἀληθὲς
[4, 2]	εἰπεῖν. τὸν μὲν οὖν Ταρκύνιον	ἀκούσαντά	τε καὶ μετὰ ταῦτ´ ἰδόντα
[4, 40]	οὖν ἥ τε βουλὴ τὸν	αἱρεθέντα	ὑπ´ αὐτῶν ἐδοκίμασε, καὶ ὁ
[4, 85]	ὑπὸ τῆς πόλεως, οὐκέτι προσδέχονται	παραγενηθέντα	τὸν Ταρκύνιον. ἀπωσθεὶς δὴ καὶ
[4, 24]	καλῶς μὲν ὑπὸ τῶν ἀρχαίων	ἐπινοηθέντα,	κακῶς δ´ ὑπὸ τῶν νῦν
[4, 47]	δὲ γνώμην ἀπεδείκνυτο μὴ τὰ	κατηγορηθέντα	λύειν, ἀλλ´ αὐτὸν τὸν κατηγορήσαντα
[4, 85]	πᾶσιν ἐφάνη κύρια ἡγεῖσθαι τὰ	κριθέντα	ὑπὸ τῆς πόλεως, οὐκέτι προσδέχονται
[4, 3]	πολιτικὰ συνετώτατος καὶ λόγῳ τὰ	βουλευθέντα	ἐξενεγκεῖν οὐδενὸς χείρων ἁπάσαις θ´
[4, 4]	ἀφορμάς, ἐπειδὴ τελευτῆσαι συνέβη Ταρκύνιον	ἐπιβουλευθέντα	ὑπὸ τῶν Ἄγκου Μαρκίου παίδων
[4, 62]	τι δόξαντα περὶ τὴν πύστιν	καταμηνυθέντα	ὑφ´ ἑνὸς τῶν δημοσίων, ὡς
[4, 80]	ἐπιδεῖξαι γεγονός, οὐκ ἀξιῶ τὰ	παραλειφθέντα	συκοφαντεῖν. πῶς οὖν παρῆλθεν ἐπὶ
[4, 44]	ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀρχῆς τὰ	καταλειφθέντα	ἡμίεργα ὑπὸ τοῦ πάππου τελειῶσαι,
[4, 31]	δὲ τὰ μὲν χρήματα τὰ	καταλειφθέντα	ὑπ´ αὐτοῦ παραδέδωκάς μοι, τὴν
[4, 48]	καταλαμβάνουσιν ἐν τοῖς σκευοφόροις τὰ	κατακρυφθέντα	ὑπὸ τῶν θεραπόντων ξίφη. μετὰ
[4, 24]	ἐξ ὁσίων καὶ δικαίων ἐργασιῶν	συναχθέντα.	ἀλλ´ οὐκ ἐν τοῖς καθ´
[4, 84]	πόλιν ἐν τῷ τότε χρόνῳ	πραχθέντα	τοιαῦτ´ ἦν. ~Βασιλεὺς δὲ Ταρκύνιος
[4, 49]	καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν εἰς τὸν	ἀποδειχθέντα	τόπον πανηγυρίζωσι καὶ συνεστιῶνται καὶ
[4, 15]	τ´ οὐσίας στέρεσθαι καὶ αὐτὸν	μαστιγωθέντα	πραθῆναι· καὶ μέχρι πολλοῦ διέμεινε
[4, 33]	Ἅπαντα μέν, ὡς ἔοικεν, ἄνθρωπον	ὄντα	δεῖ προσδοκᾶν, ὦ βουλή, {τὰ
[4, 13]	τὴν πόλιν οἰκούμενα χωρία, πολλὰ	ὄντα	καὶ μεγάλα, γυμνὰ καὶ ἀτείχιστα
[4, 75]	τὰ δὲ κατὰ μέρος πολλὰ	ὄντα	καὶ οὐ ῥᾴδια νῦν δι´
[4, 34]	παρήγαγον ἐπὶ τὰ πράγματα ξένον	ὄντα	καὶ οὐδὲν προσήκοντα τῷ πρότερον
[4, 38]	τὸν ἄνδρα φύσει τ´ εὐδιάλλακτον	ὄντα	καὶ οὐκ ἀξιοῦντα πόλεμον ἄσπειστον
[4, 9]	πάππος αὐτῶν ἀπάτορα καὶ ἄπολιν	ὄντα	με παραλαβὼν ἐξέθρεψεν οὐδὲν ἐνδεέστερον
[4, 47]	εἰ μὲν ᾔδει με τοιοῦτον	ὄντα,	οἷον νῦν αἰτιᾶται, μὴ προθυμεῖσθαι
[4, 7]	δέ γ´ αὐτὸν ἡλικίᾳ τότ´	ὄντα	παραδεδώκασιν οἱ συγγραφεῖς καί φασιν,
[4, 39]	τὴν μεταξὺ διανύσαντες ὁδὸν ἐγγὺς	ὄντα	τῆς οἰκίας ἤδη τὸν Τύλλιον
[4, 51]	σὺν πολλοῖς αἰχμαλώτοις ἔτι ἀκέραια	ὄντα	τοῖς ἀπολωλεκόσιν ἀνεσώθη. ~Ὡς δ´
[4, 10]	μᾶλλον ἢ πείσαντα καὶ φανερῶς	λαβόντα	κατέχειν. ἀλλ´ οὐδὲν αὐτοῖς ἐγένετο
[4, 40]	καὶ νόμιμα κινῆσαι, τὴν ἀρχὴν	λαβόντα	οὐ παρὰ τῆς βουλῆς καὶ
[4, 2]	ἀκούσαντά τε καὶ μετὰ ταῦτ´	ἰδόντα	τὸ τέρας ἐν θαύματι γενέσθαι,
[4, 9]	τούτων ὡς ἐγνωκόσιν ὑμῖν τὰ	δέοντα	καὶ ποιήσουσιν, ὅσα προσήκει, οὐδὲν
[4, 33]	καὶ ἐξέθρεψα καὶ εἰς ἄνδρας	ἐλθόντα	κηδεστὴν ἠξίωσα λαβεῖν, καὶ εἴ
[4, 31]	σώματος καὶ τῆς φρονήσεως ἀκμὴν	τριάκοντα	γεγονὼς ἔτη, μετὰ τοῦ γάμου
[4, 1]	ἀγαθῶν αἴτιος γενόμενος, ὀκτὼ καὶ	τριάκοντα	ἔτη τὴν ἀρχὴν κατασχὼν οὕτω
[4, 15]	ἔτι καὶ εἰς ἡμᾶς ὑπαρχούσας	τριάκοντα	καὶ πέντε φυλάς· Κάτων μέντοι
[4, 17]	μνῶν ὁ βίος ἦν, εἰς	τριάκοντα	συνέταξε λόχους. διῄρηντο δὲ καὶ
[4, 6]	Ἄγκος· ἔτη δ´ ὀκτὼ καὶ	τριάκοντα	τὴν βασιλείαν κατέσχεν αὐτὸς ὡς
[4, 18]	καὶ βυκανισταῖς· τὴν δὲ πέμπτην	τριάκοντα·	τὴν δ´ ἐπὶ πάσαις τεταγμένην
[4, 15]	μέντοι τούτων ἀμφοτέρων ἀξιοπιστότερος ὢν	τριάκοντα	φυλὰς ἐπὶ Τυλλίου τὰς πάσας
[4, 15]	ἱστόρηκεν, εἰς μίαν τε καὶ	τριάκοντα,	ὥστε σὺν ταῖς κατὰ πόλιν
[4, 16]	οἷς τὰς ὑπαιθρίους ἀπέδωκε στρατείας,	τετταράκοντα	δὲ πρεσβυτέρων, οὓς ἔδει τῆς
[4, 30]	ἑβδομήκοντα καὶ πέντε ἔτεσιν ἑτέρων	τετταράκοντα	ἐτῶν· ἐν γὰρ ταῖς ἐνιαυσίοις
[4, 85]	τῆς Ῥώμης ἐτῶν τεττάρων καὶ	τετταράκοντα	καὶ διακοσίων ἀριθμόν, ἐπὶ δὲ
[4, 16]	δὲ καὶ τούτων τοὺς ὑπὲρ	τετταράκοντα	καὶ πέντε ἔτη γεγονότας ἀπὸ
[4, 7]	τὴν βασιλείαν Τύλλιος ἐπ´ ἔτη	τετταράκοντα	καὶ τέτταρα κατέσχεν, ὥστ´ εἰ
[4, 40]	~Τοιαύτης τελευτῆς ἔτυχε Τύλλιος ἔτη	τετταράκοντα	καὶ τέτταρα τὴν βασιλείαν κατασχών.
[4, 16]	ξίφη. διελὼν δ´ αὐτοὺς διχῇ,	τετταράκοντα	μὲν ἐποίησε νεωτέρων λόχους, οἷς
[4, 56]	οὐδένα ἀπέστειλεν, ἀκολουθεῖν δὲ τὸν	ἥκοντα	παρ´ αὐτοῦ κελεύσας, ἦγε δι´
[4, 31]	δὲ μήπω σοι φρονεῖν τὰ	καθήκοντα	ἐφαινόμην, ἀλλ´ ἔτι διὰ τὸ
[4, 7]	ὁ πρεσβύτερος τῶν Ταρκυνίων, ὑπὲρ	ἑβδομήκοντα	ἔτη γεγονὼς ἂν ἦν, ὅτε
[4, 62]	δὲ τὴν τρίτην ἐπὶ ταῖς	ἑβδομήκοντα	καὶ ἑκατὸν ὀλυμπιάσιν ἐμπρησθέντος τοῦ
[4, 30]	Ταρκύνιος ἐτελεύτα· προστεθέντων δὴ τοῖς	ἑβδομήκοντα	καὶ πέντε ἔτεσιν ἑτέρων τετταράκοντα
[4, 16]	οὐ μεῖον δὲ πέντε καὶ	ἑβδομήκοντα	μνῶν τὸ τίμημα. συντάξας δὲ
[4, 7]	ἐν πολέμοις ἐξετάζεσθαι ἓξ καὶ	ἐνενήκοντα	βεβιωκὼς ἔτη. ἐκπεσών τε τῆς
[4, 20]	μέρη σχισθεῖεν αἱ τῶν ἑκατὸν	ἐνενήκοντα	δύο λόχων γνῶμαι, τότε τὸν
[4, 20]	τοῦ γενέσθαι λόχους ἑπτὰ καὶ	ἐνενήκοντα	ἰσοψήφους. εἰ δὲ μέχρι τῆς
[4, 18]	μὲν πρώτην συμμορίαν ὀκτὼ καὶ	ἐνενήκοντα	λόχοι σὺν τοῖς ἱππεῦσι· τὴν
[4, 7]	τοῦ Ταρκυνίου μικρὸν ἀπολείποντος ἐτῶν	ὀγδοήκοντα,	καὶ ἡ τῶν τέκνων γένεσις
[4, 18]	αὐτοὺς τοῖς πρώτοις τῶν φαλαγγιτῶν	ὀγδοήκοντα	λόχοις· εἶχον δὲ καὶ οὗτοι
[4, 16]	μνῶν. τούτους δὲ συντάξας εἰς	ὀγδοήκοντα	λόχους ὅπλα φέρειν ἐπέταξεν ἀσπίδας
[4, 20]	ὀκτωκαίδεκα καὶ οἱ τῶν πεζῶν	ὀγδοήκοντα.	οὗτοι τρισὶ πλείους ὄντες τῶν
[4, 33]	ὃν νῦν ἀλλότριον καὶ οὐδὲν	προσήκοντα	ἀποκαλεῖς. τοιούτοις μέντοι πράγμασιν ἐπιστὰς
[4, 35]	ἐμοῦ τε, ὅτι τὰ μὴ	προσήκοντα	κατέχω, καὶ τῶν δεδωκότων, ὅτι
[4, 29]	πολὺ ἀπέχουσα τοῦ φρονεῖν τὰ	προσήκοντα	νεότης μεθέλκει σε, δι´ ἣν
[4, 34]	πράγματα ξένον ὄντα καὶ οὐδὲν	προσήκοντα	τῷ πρότερον βασιλεῖ· καίτοι παῖδάς
[4, 49]	τῆς θυσίας πόλεις τριῶν δέουσαι	πεντήκοντα	ἐγένοντο. ταύτας τὰς ἑορτάς τε
[4, 13]	ἐπεκύρωσε ταῖς φράτραις· ἦσαν δὲ	πεντήκοντά	που μάλιστα τὸν ἀριθμόν, ὧν
[4, 16]	δραχμῶν, οὐ μείονα δὲ μνῶν	πεντήκοντα.	τούτων δ´ ἐμείωσε τὸν ὁπλισμὸν
[4, 37]	καταλιπεῖν γὰρ αὐτῷ τὸν πάππον	ἀποθνήσκοντα	σὺν τοῖς χρήμασι καὶ τὴν
[4, 38]	ἔτι μαλακίζεσθαι μηδὲ κατοκνεῖν, ἀλλὰ	καταβαλόντα	τοὺς λόγους ἐπὶ τὰ ἔργα
[4, 42]	ἀφῃρέθησαν, ὠδύροντο μὲν καὶ τὰ	μέλλοντα	τῶν παρόντων δεινότερα ὑπώπτευον, στέργειν
[4, 57]	ἀδύνατος ᾖ τοῦτο τὴν κεφαλὴν	ἀποτεμόντα	πέμψαι. ταῦτα δὲ ποιήσαντι αὐτῷ
[4, 30]	καὶ καθ´ ἕτερον, ὅτι φησὶν	ἀποθανόντα	ὑπὸ τῆς μητρὸς Τανακυλλίδος τεθάφθαι,
[4, 68]	πρεσβύτερον υἱὸν εὐγενές τι φρόνημα	διαφαίνοντα	καὶ τὸ μὴ τιμωρῆσαι τῷ
[4, 10]	ἐκείνων ἑλέσθαι τὸν κατὰ νόμους	ἕξοντα	τὴν ἀρχήν· τότε δὲ στέργειν
[4, 75]	καταστήσασθαι πολιτείαν μεσοβασιλέα ἑλοῦμαι τὸν	ἀποδείξοντα	τοὺς παραληψομένους τὰ κοινά, καὶ
[4, 8]	καὶ δι´ ἐκείνων ἑλέσθαι τὸν	ἄρξοντα	τῆς πόλεως κατὰ νόμους. ταῦτα
[4, 56]	ὁ δὲ Ταρκύνιος οὐδὲ τὸν	θεράποντα	γινώσκειν βουλόμενος, ἃ τὸν υἱὸν
[4, 35]	συκοφαντίαν ἐπιδείξασθαι βουλόμενος ταῦτα λέγω·	προειπόντα	δέ ς´ ἔδει μοι τὸν
[4, 11]	παιδία οἰχήσεται τὴν πόλιν ὑμῖν	καταλιπόντα	καὶ ἡ ἄλλη Ταρκυνίου συγγένεια·
[4, 42]	δεινότερα ὑπώπτευον, στέργειν δὲ τὰ	παρόντα	ἠναγκάζοντο δύναμιν οὐκ ἔχοντες κωλύειν
[4, 4]	πρότερον ἐπετροπεύθη. ὅταν δὲ τὸν	παρόντα	κίνδυνον διασκεδάσωμεν, οὐδὲν γὰρ ἔτι
[4, 38]	τοῦ δίφρου, καὶ συναρπάσας τὸν	γέροντα	κεκραγότα καὶ τοὺς ὑπηρέτας ἐπικαλούμενον
[4, 54]	πόλεως τὰ πρὸς τοὺς Γαβίους	φέροντα	τοῦ περιβόλου διὰ πολυχειρίας ἐξωχυροῦτο
[4, 69]	ἀπέστελλε τοὺς δύο τῶν παίδων	Ἄρροντα	καὶ Τῖτον ὑπὲρ τοῦ λοιμοῦ·
[4, 79]	πρὸ τοῦ παραλαβεῖν τὴν ἀρχὴν	Ἄρροντα	τὸν γνήσιον ἀδελφόν, ὅτι πονηρὸς
[4, 56]	τ´ ἐξουσίαν, ἣν εἰληφὼς ἦν,	δηλώσοντα	καὶ πευσόμενον, τί χρὴ ποιεῖν.
[4, 10]	ἔδοξεν οὖν αὐτοῖς ἄμεινον εἶναι	κλέπτοντα	τὴν ἀρχὴν τὸν ἄνδρα καὶ
[4, 64]	τῷ συγγενεῖ, τότε δὲ καιρὸν	ἁρμόττοντα	οἰόμενος ἔχειν. ὡς δὲ μετὰ
[4, 6]	οὐχ υἱοὺς, ἀλλ´ υἱωνοὺς αὐτοῦ	γράφοντα	τοὺς παῖδας. παντάπασι γὰρ ἀπερισκέπτως
[4, 29]	ἀλλὰ καὶ ταῦτ´ ἀμφότερα κακῶς	ἔχοντα	αὐτῷ τυγχάνει καὶ οὐδὲ αὐτὸς
[4, 38]	ἕδρας καὶ τὸν ἄλλον βασίλειον	ἔχοντα	κόσμον· Τίς, εἶπεν, ὦ μιαρώτατε
[4, 44]	ἱππόδρομον οὐδὲν ἔξω τῶν κρηπίδων	ἔχοντα	παστάσιν ὑποστέγοις περιλαβεῖν· {εἰς} ταῦτα
[4, 6]	αὐτὸν ὑπέθετο καὶ τριακοστὸν ἔτος	ἔχοντα	τοὐλάχιστον, ὅτ´ ἀπῆρεν ἐκ Τυρρηνίας·
[4, 13]	αὐτὴν κατὰ τὸν κύκλον τὸν	περιέχοντα	Ἀθηναίων τὸ ἄστυ, οὐ πολλῷ
[4, 4]	τὸν ἐλάχιστον ὑπὲρ τῆς ψυχῆς	τρέχοντα·	εἰ γὰρ ἐπὶ Μαρκίοις τοῖς
[4, 78]	ἐθισμοὺς καὶ νόμους τὴν δυναστείαν	κατασχόντα	οὔτ´, ἐπειδὴ κατέσχεν ὅπως δή
[4, 32]	τῶν ἐμῶν, οὔτε σώματος ἀναπήρου	τυχόντα	οὔτε διανοίας ἠλιθίου. ἔπειτ´ ἐρωτᾶν
[4, 38]	τ´ εὐδιάλλακτον ὄντα καὶ οὐκ	ἀξιοῦντα	πόλεμον ἄσπειστον θυγατρὶ καὶ γαμβρῷ
[4, 46]	τοῖς Ταρκυνίου ἐγγόνοις, τὸν δ´	ἀξιοῦντα	τῶν τοῦ πάππου δωρεῶν κληρονομεῖν
[4, 29]	λοιπὰ βουλεύσομεν, ἐκποδῶν πεποιημένοι τὰ	λυποῦντα	ἡμᾶς. καὶ γὰρ ἐὰν τἆλλα
[4, 30]	γέγραφεν υἱὸν εἶναι Ταρκυνίου τὸν	Ἀρροῦντα·	ἀλλὰ καὶ καθ´ ἕτερον, ὅτι
[4, 30]	ἐνιαυτὸν τῆς Τυλλίου ἀρχῆς τὸν	Ἀρροῦντα	τετελευτηκότα παρειλήφαμεν· ἐτῶν ἡ Τανακυλλὶς
[4, 57]	δ´ ἐν αὐτῇ, μάλιστα μὲν	ζῶντα	παραδοῦναι τὸν υἱὸν αὐτῷ {καὶ
[4, 38]	δίφρου, καὶ συναρπάσας τὸν γέροντα	κεκραγότα	καὶ τοὺς ὑπηρέτας ἐπικαλούμενον ἔφερε.
[4, 57]	οἱ Γάβιοι τὸν μὲν Ἀντίστιον	ἐκπεπληγότα	ἐπὶ τῇ παραδόξῳ συμφορᾷ καὶ
[4, 67]	τ´ ἀνδρὶ τῆς Λουκρητίας τὰ	συμβεβηκότα	φράσων καὶ σὺν ἐκείνῳ πράξων
[4, 78]	αὐτῇ καὶ βασιλικῶς χρώμενον, ἀλλ´	ὑπερβεβληκότα	πάντας ὕβρει τε καὶ παρανομίᾳ
[4, 45]	πρὸς τὸν σύλλογον αὐτὸν τὸν	κεκληκότα	τῶν ἄλλων ἁπάντων παρόντων. ἀπολογουμένου
[4, 8]	Ταρκύνιον, ὡς ἐκ τῶν τραυμάτων	τετελευτηκότα	ἔναγχος, ἐκκομιδῇ τε πολυτελεῖ καὶ
[4, 30]	τῆς Τυλλίου ἀρχῆς τὸν Ἀρροῦντα	τετελευτηκότα	παρειλήφαμεν· ἐτῶν ἡ Τανακυλλὶς ἔσται
[4, 70]	παρὼν καιρὸς ἀπαιτεῖ. Ἐδόκει ταῦτ´	εἰκότα	λέγειν, καὶ καθεζόμενοι καθ´ ἑαυτοὺς
[4, 84]	ἑκάστου ψυχὴν κατελάμβανεν οὐδὲν ἀλλήλοις	ἐοικότα·	λύπαι τε γὰρ ἡδοναῖς ἐκέκραντο,
[4, 28]	πράξεις τὸν οὐ πονηρὸν εἶναι	πεφυκότα	παρακαλούσης, ἀλλ´ ἑκάτερος ἐπὶ τὴν
[4, 9]	βίου χρόνον ὥσπερ ἐξ αὑτοῦ	γεγονότα	τιμῶν καὶ φιλῶν, ὡς καὶ
[4, 20]	ἐποίει μέχρι τοῦ γενέσθαι λόχους	ἑπτὰ	καὶ ἐνενήκοντα ἰσοψήφους. εἰ δὲ
[4, 14]	~Ὁ δὲ Τύλλιος, ἐπειδὴ τοὺς	ἑπτὰ	λόφους ἑνὶ τείχει περιέλαβεν, εἰς
[4, 52]	χρόνῳ τε μακρός· ἔτη γὰρ	ἑπτὰ	συνεχῶς ἐπολεμήθη· καὶ παθήμασι χαλεποῖς
[4, 40]	καὶ τὰ παρὰ τῶν θεῶν	ἀνεπίληπτα.	ὁ δὲ Τύλλιος ἐπιτρόπου βασιλικοῦ
[4, 7]	τῶν ἀδυνάτων τε καὶ ἀτόπων	ἕκαστα	ἐπιλογιζόμενος οὐχ υἱοὺς εἶναι Ταρκυνίου
[4, 30]	χρήμασιν ἐξωνούμενοι καὶ οὐδὲ ἀφανῶς	ἕκαστα	τούτων πράττοντες. ταῦτα δ´ ὁρῶν
[4, 39]	μετὰ ταῦτα δεινὰ μὲν ἀκουσθῆναι,	θαυμαστὰ	δὲ καὶ ἄπιστα πραχθῆναι, τῆς
[4, 79]	ἅμα τῷ αὐτὰ διαπράξασθαι τὰ	θαυμαστὰ	ἔργα, πρὶν ἢ μαρανθῆναι τὰς
[4, 38]	τὸν Τύλλιον ἠξίου συγγνώμονα γενέσθαι.	ῥᾷστα	δὲ πείσας τὸν ἄνδρα φύσει
[4, 13]	μεγάλα, γυμνὰ καὶ ἀτείχιστα καὶ	ῥᾷστα	πολεμίοις ἐλθοῦσιν ὑποχείρια γενέσθαι· καὶ
[4, 38]	ἀναστὰς ὁ πρεσβύτης ὡς εἶδε	μεστὰ	τὰ πέριξ ἅπαντα τῆς περὶ
[4, 17]	κατασκευαζόντων τὰ εἰς τὸν πόλεμον	εὔχρηστα·	δύο δὲ σαλπιστῶν τε καὶ
[4, 79]	πρὸς αὐτὴν ὁμολογίας· ἀνόσια καὶ	ἐξάγιστα	καὶ οὔθ´ Ἑλλάδος οὔτε βαρβάρου
[4, 61]	ὀκτάπλεθρος τὴν περίοδον, διακοσίων ποδῶν	ἔγγιστα	τὴν πλευρὰν ἔχων ἑκάστην· ὀλίγον
[4, 20]	τὰς ἐκκλησίας, ἐν αἷς τὰ	μέγιστα	ἐπεκυροῦτο ὑπὸ τοῦ δήμου. εἴρηται
[4, 75]	Ταυτὶ μὲν οὖν ἐστι τὰ	μέγιστα	καὶ κυριώτατα ὧν ὑμῖν ἐν
[4, 78]	πρὸς εἰδότας οἱ λόγοι, τὰ	μέγιστα	καὶ φανερώτατα τῶν ἔργων αὐτοῦ
[4, 80]	ἧς ἅπαντα ἐπικυροῦσθαι βούλεται τὰ	μέγιστα	ὁ νόμος· ἐφ´ ἅπασι δὲ
[4, 23]	προχείρως τινὰς ἐλευθεροῦν, ὡς τὰ	μέγιστα	τῶν ἐν ἀνθρώποις ἀγαθῶν οἷς
[4, 53]	ἔτι γὰρ ἕστηκεν αὐτοῦ τὰ	πλεῖστα.	εἰς ταύτην συνερρύησαν Πωμεντίνων τε
[4, 79]	τὸν ἐπιεικέστατον τῶν βασιλέων καὶ	πλεῖστα	ὑμᾶς εὖ ποιήσαντα φανερῶς ἀποσφάξας
[4, 47]	κατὰ τὴν ἐπίθεσιν πράγματι ἐπεχείρησεν	ἥκιστα	δυναμένῳ πεσεῖν εἰς πρόνοιαν ἀνθρωπίνην
[4, 30]	πείσεται προκαταληφθείς· ἠγανάκτει δ´ οὐχ	ἥκιστα,	εἰ θυγατρὶ καὶ γαμβρῷ πολεμεῖν
[4, 50]	Ῥωμαίων τ´ αὐτῶν ἐπιλέξας οὓς	ἥκιστα	ὑπώπτευεν, εἰ κύριοι τῶν ὅπλων
[4, 29]	πεφύκασι φρονεῖν οἱ περὶ ταύτην	μάλιστα	γενόμενοι τὴν ἡλικίαν. φέρε, ἀλλ´
[4, 1]	ἐλευθέραν αὐτὴν ἀφίησι καὶ πασῶν	μάλιστα	γυναικῶν ἀσπαζομένη τε καὶ τιμῶσα
[4, 42]	ἄλλους ἐπ´ ἄλλαις ψευδέσιν αἰτίαις,	μάλιστα	δ´ ἐπιβουλεύειν αἰτιώμενοι τῷ βασιλεῖ,
[4, 21]	ἐλάττονα δ´ ἀριθμὸν ἀνθρώπων ἔχοντας·	μάλιστα	δὲ τῷ τοὺς ἀπόρους μίαν
[4, 23]	χρείαις τὰς χάριτας, ἐν οἷς	μάλιστα	δέονται πράγμασι, κομιζομένους καὶ τοὺς
[4, 38]	βοήθειαν παρὰ τῆς βουλῆς, ᾗ	μάλιστα	ἐπεποίθει, γενέσθαι, χρόνον μέν τινα
[4, 54]	ἔνδεια, καὶ οἱ πενέστατοι αὐτῶν	μάλιστα	κάμνοντες ὁμολογίας ᾤοντο δεῖν ποιήσασθαι
[4, 57]	ἀναγινώσκειν. ἐγέγραπτο δ´ ἐν αὐτῇ,	μάλιστα	μὲν ζῶντα παραδοῦναι τὸν υἱὸν
[4, 24]	εἰς τὴν πολιτείαν εἰσαγομένους. καὶ	μάλιστα	μὲν τοὺς τιμητὰς ἀξιώσαιμ´ ἂν
[4, 4]	τροφῆς καὶ παιδείας ἔτυχες, ἁπάντων	μάλιστα	σὲ τιμήσας φίλων καὶ συγγενῶν
[4, 28]	τὴν νεωτέραν· οὕτως οἰόμενος αὐτὰς	μάλιστα	συνοίσεσθαι τοῖς λαβοῦσιν. ἔτυχε δὲ
[4, 40]	εἰς δημοκρατίαν. καὶ ἐπὶ ταύτῃ	μάλιστα	τῇ αἰτίᾳ λέγεται τῶν πατρικίων
[4, 3]	ἐκοσμεῖτο. ἔτη δὲ γεγονὼς εἴκοσι	μάλιστα	τῆς συμμαχικῆς στρατηγὸς ἀπεδείχθη δυνάμεως,
[4, 54]	πυκνοτέροις· κατὰ τοῦτο γὰρ ἐδόκει	μάλιστα	τὸ μέρος ἡ πόλις ἀνώχυρος
[4, 13]	φράτραις· ἦσαν δὲ πεντήκοντά που	μάλιστα	τὸν ἀριθμόν, ὧν οὐδὲν δέομαι
[4, 28]	νομίσασα τοῖς ἑαυτῆς τρόποις ἁρμόττειν	μάλιστα	τὸν τῆς ἀδελφῆς ἄνδρα μεταπέμπεταί
[4, 29]	ἔνεστί σου τοῖς τρόποις, ὧν	μάλιστα	τῷ βασιλεύειν μέλλοντι δεῖ. ὑπάρχει
[4, 49]	ποιήσονται τὴν σύνοδον ἐν μέσῳ	μάλιστα	τῶν ἐθνῶν κείμενον ὄρος ὑψηλόν,
[4, 73]	τὸ σχῆμα τοῦ πολιτεύματος ἁπάντων	μάλιστα	τῶν Ἑλλήνων εὐνομεῖσθαί τε καὶ
[4, 64]	αὐτῇ διὰ τὸν πλοῦτον εὐδαιμονούσῃ	μάλιστα	τῶν ἐν Ἰταλίᾳ πόλεων. γενναίως
[4, 73]	ἂν ἑκάστῳ τῆς ἰσοτίμου δυναστείας	μάλιστα.	~Τῶν τε παρασήμων, ἃ τοῖς
[4, 25]	χρόνον καρποῦνται τὰς ὠφελείας, πάντων	μάλιστα	τῶν τοιούτων ἔργων τὴν Ἀμφικτύονος
[4, 75]	οὕτω γὰρ αὐτοῖς ἀσφαλέστατα καὶ	κάλλιστα	ἕξει τὰ τῆς ἀρχῆς. ~Ταύτην
[4, 39]	μὲν ἀκουσθῆναι, θαυμαστὰ δὲ καὶ	ἄπιστα	πραχθῆναι, τῆς ἀνοσίας αὐτοῦ θυγατρὸς
[4, 29]	πολλοῖς ἀποδεῖς ἔτεσι πεντηκονταέτης εἶναι;	κράτιστα	δ´ ἄνθρωποι πεφύκασι φρονεῖν οἱ
[4, 29]	καὶ ῥώμη πάρεστιν, οἵα τοῖς	κράτιστα	πεφυκόσι, καὶ μορφὴ τοῦ βασιλείου
[4, 58]	ἁλόντας προσδοκώντων, εἰ δὲ τὰ	κράτιστα	πράξειαν, δουλείας τε καὶ χρημάτων
[4, 28]	αἱ τῆς σώφρονος λιτανεῖαι τὰ	κράτιστα	τὸν οὐ δίκαιον ἄνδρα πειθούσης,
[4, 73]	πεῖρα τῆς μεταβολῆς, κἂν τὰ	κράτιστα	τύχωμεν περὶ αὐτῆς βουλευσάμενοι, σφαλερὰ
[4, 38]	φυλάττοιτο, δόξας δ´ αὐτὴν τὰ	κράτιστα	ὑποθέσθαι μετανοεῖν τε περὶ τῶν
[4, 20]	φράτρας ψηφοφορῶν· καὶ ἦσαν οἱ	τἀλάχιστα	κεκτημένοι τοῖς τὰς μεγίστας ἔχουσιν
[4, 69]	βούλεται δηλοῦν ὁ θεός, ἐπειδὴ	τάχιστα	τῆς Ἰταλίας ἐπέβη, προσκύψας κατεφίλησε
[4, 13]	ὄντα καὶ μεγάλα, γυμνὰ καὶ	ἀτείχιστα	καὶ ῥᾷστα πολεμίοις ἐλθοῦσιν ὑποχείρια
[4, 29]	αὐτῷ τυγχάνει καὶ οὐδὲ αὐτὸς	αὐτά	γε ἀγνοεῖς. καὶ μὴν ἥ
[4, 79]	πένθους, ἀλλ´ εὐθὺς ἅμα τῷ	αὐτὰ	διαπράξασθαι τὰ θαυμαστὰ ἔργα, πρὶν
[4, 2]	τῷ φάσματι γυναικός. τὰ δ´	αὐτὰ	καὶ τῶν ἄλλων τερατοσκόπων ἀποφηναμένων
[4, 15]	ὄχθους κρησφύγετα κατεσκεύασεν, Ἑλληνικοῖς ὀνόμασιν	αὐτὰ	καλῶν Πάγους, ἔνθα συνέφευγον ἐκ
[4, 7]	τῶν Ῥωμαϊκῶν συγγραφέων τινὲς ἑτέραις	αὐτὰ	λύειν ἐπειράθησαν ἀτοπίαις, οὐ Τανακυλίδα
[4, 74]	καὶ ἐν πομπαῖς θριάμβων, ὅτε	αὐτὰ	τιμῆς θεῶν ἕνεκα λήψονται· λυπήσει
[4, 37]	καλῶς καὶ ἄρχεσθαι δύναμαι σωφρόνως.	~Τοιαῦτα	διαλεχθεὶς καὶ εἰς πολλὴν αἰδῶ
[4, 26]	ἣν εἰς τοσαύτην ἐπιφάνειαν προῆλθον.	τοιαῦτα	διεξελθὼν συνεβούλευεν αὐτοῖς ἱερὸν ἄσυλον
[4, 80]	οἳ λέγοντές τε καὶ πράττοντες	τοιαῦτα	διετέλουν, ἐξ ὧν εὐδαιμονεστέραν τε
[4, 10]	ἀνήσω τῆς ἁπάντων προνοούμενος ἰσηγορίας.	~Τοιαῦτα	λέγοντος αὐτοῦ πολὺς ἔπαινος ἐκ
[4, 23]	τοῖς ἐγγόνοις τοῖς ἑαυτῶν καταλείποντας.	Τοιαῦτα	λέγοντος αὐτοῦ συνεχώρησαν οἱ πατρίκιοι
[4, 30]	χάριν οὐ νέμεσις ἅπαντα τολμᾶν.	~Τοιαῦτα	τῆς Τυλλίας λεγούσης ἄσμενος δέχεται
[4, 84]	ἡμᾶς καὶ σώζεσθαι ὑφ´ ἡμῶν.	~Τοιαῦτα	τοῦ Βρούτου δημηγοροῦντος ἀναβοήσεις τε
[4, 47]	κατηγορεῖν. καὶ περὶ μὲν ἐμαυτοῦ	τοσαῦτα	λέγω· ὑμῖν δ´, ὦ σύνεδροι,
[4, 40]	Ῥωμαίων. καὶ περὶ μὲν Τυλλίου	τοσαῦτα	παρελάβομεν. ~Μετὰ δὲ τοῦτον παραλαμβάνει
[4, 77]	καὶ τὰ μὲν περὶ ἐμοῦ	τοσαῦτα.	~Τὰ δὲ κοινά, ὑπὲρ ὧν
[4, 76]	ἄκρον ὕπατον ἐκάλουν οἱ παλαιοί.	ταῦτα	βουλευσάμενοί τε καὶ καταστησάμενοι καὶ
[4, 84]	κατὰ λόχους. εἰ δὴ καὶ	ταῦτα	βουλομένοις ἐστὶν ὑμῖν, ἐπιψηφίσατε. Ἐπῄνει
[4, 11]	εἰ μὲν οὖν καὶ ὑμῖν	ταῦτα	βουλομένοις ἐστίν, ὦ δημόται, τοὺς
[4, 10]	Πομπίλιος, οὓς δ´ αὐτὸς καθιστάμενος.	ταῦτα	δ´ αὐτοῦ πολιτευομένου χαλεπῶς ἔφερον
[4, 9]	τῆς κοινῆς ἁπάντων ὑμῶν βοηθείας.	ταῦτα	δ´ εἰπεῖν ἠνάγκασμαι συνισταμένους τινὰς
[4, 30]	οὐδὲ ἀφανῶς ἕκαστα τούτων πράττοντες.	ταῦτα	δ´ ὁρῶν ὁ Τύλλιος ἤχθετο
[4, 43]	οὐκ ἔχοντες κωλύειν τὰ πραττόμενα.	~Ταῦτα	δ´ ὁρῶντες οἱ δημοτικοὶ δίκαια
[4, 47]	ἀρχῇ καὶ ἐπὶ τοῦθ´ ἥκει.	ταῦτα	δ´ οὐκ εἰκάζων, ἀλλ´ ἀκριβῶς
[4, 9]	χρέα. ὅσοι δ´ ἂν μετὰ	ταῦτα	δανείσωνται, τούτους οὐκ ἐάσω πρὸς
[4, 57]	τοῦτο τὴν κεφαλὴν ἀποτεμόντα πέμψαι.	ταῦτα	δὲ ποιήσαντι αὐτῷ τε καὶ
[4, 39]	τοῦ πτώματας ἔχων. ~Τὰ μετὰ	ταῦτα	δεινὰ μὲν ἀκουσθῆναι, θαυμαστὰ δὲ
[4, 25]	ἀλλήλους ὁμοφροσύνης κοινὰς ἐποιοῦντο βουλάς.	ταῦτα	δὴ καὶ τὰ ὅμοια τούτοις
[4, 44]	ἔχοντα παστάσιν ὑποστέγοις περιλαβεῖν· {εἰς}	ταῦτα	δὴ πάντες οἱ πένητες εἰργάζοντο
[4, 7]	φέρουσιν οἱ καθ´ ἡμᾶς τόποι.	ταῦτα	δὴ τὰ ἄτοπα συνειδότες τῶν
[4, 11]	πένησιν, ὃ ποιοῦσι νῦν. καὶ	ταῦτα	δὴ τὰ ἐγκλήματα συνενέγκαντες εἰς
[4, 44]	ταῖς δημοσίαις κατείχοντο χρείαις. περὶ	ταῦτα	δὴ τὰ ἔργα τριβόμενος ὁ
[4, 8]	ἄρξοντα τῆς πόλεως κατὰ νόμους.	ταῦτα	διανοουμένων αὐτῶν ἐπιγνοὺς ὁ Τύλλιος
[4, 27]	νεωστὶ προσεληλυθόσι πρὸς τὴν πολιτείαν.	Ταῦτα	διαπραξάμενος ἐν εἰρήνῃ τε καὶ
[4, 10]	ἀπηρίθμει τοῖς δανεισταῖς τὰ χρέα.	ταῦτα	διαπραξάμενος ἐξέθηκεν ἐν φανερῷ διάταγμα
[4, 63]	ἱστόρηκεν ἐν τῇ θεολογικῇ πραγματείᾳ.	~Ταῦτα	διαπραξάμενος ὁ Ταρκύνιος ἐν εἰρήνῃ
[4, 26]	καὶ ταῖς πάνυ ἰσχυραῖς ἀλληλοφθορίαν.	ταῦτα	διεξελθὼν ἐδίδασκεν αὐτούς, ὡς χρὴ
[4, 84]	τὸ δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας. Ἐγίνετο	ταῦτα·	καὶ ἐπειδὴ πᾶσαι τὴν φυγὴν
[4, 9]	ὑμῖν γενέσθαι, μετὰ πολλῶν ἅπαντα	ταῦτα	καὶ μεγάλων κινδύνων κατεργασάμενος. ὅσον
[4, 48]	καταψευσάμενον αὐτοῦ δίκην ὑποσχεῖν. ἐδόκει	ταῦτα·	καὶ οἱ πορευθέντες ἐπὶ τὴν
[4, 15]	αὐτῶν τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν εἶχον.	ταῦτα	καταστησάμενος ἐκέλευσεν ἅπαντας Ῥωμαίους ἀπογράφεσθαί
[4, 37]	σπουδὴν ἐχόντων μαθεῖν, τίνων ἕνεκα	ταῦτα	λέγει, τελευτῶν ἔφησεν, ὅτι Ταρκύνιος
[4, 35]	λέγειν· καὶ μηδὲν ἀχθεσθῆτέ μοι	ταῦτα	λέγοντι, ὦ βουλή· οὐ γὰρ
[4, 12]	δ´ ὑμῖν οὐκ ἐνοχλήσω παρών.	~Ταῦτα	λέγοντος αὐτοῦ καὶ παραχωρεῖν οἵου
[4, 35]	τὴν τούτου συκοφαντίαν ἐπιδείξασθαι βουλόμενος	ταῦτα	λέγω· προειπόντα δέ ς´ ἔδει
[4, 37]	κυρίοις, παρ´ ὧν αὐτὴν ἔλαβεν.	ταῦτα	λέξαντος αὐτοῦ καταβαίνειν τ´ ἀπὸ
[4, 71]	τε καὶ κολάκων φέρειν δυνάμενοι.	Ταῦτα	λέξαντος αὐτοῦ παραλαβὼν τὸν λόγον
[4, 61]	βούλεται σημαίνειν καὶ οὐκ ἀποκρύψεται.	~Ταῦτα	μαθόντες οἱ πρέσβεις, ἐπειδὴ σχολὴν
[4, 53]	πόλεμον ἀναλαβεῖν. ἐγίνοντο δὴ μετὰ	ταῦτα	μεγάλοις στρατεύμασιν εἰς τὴν ἀλλήλων
[4, 24]	ὄνομα τῷ πράγματι τιθέντες, ἀποικίαν.	ταῦτα	μὲν οὖν τῆς ὑποθέσεως ἀπαιτούσης
[4, 44]	καὶ ἀπαραίτητοι. ~Καὶ οὐκ ἀπέχρη	ταῦτα	μόνον εἰς τοὺς δημοτικοὺς αὐτῷ
[4, 34]	ἀντικαταλλασσόμενος ἡσυχίαν. οὐκ ἠνέσχοντο Ῥωμαῖοι	ταῦτά	μου πράττειν βουλομένου οὐδ´ ἠξίωσαν
[4, 72]	αὐτὸν ἠξίουν. κἀκεῖνος εἶπεν, Ἐπειδὴ	ταῦτα	οὕτω πράττειν ὑμῖν δοκεῖ, σκοπώμεθα
[4, 35]	οὔθ´ ἡ βουλή. ~Ἀλλ´ ἵνα	ταῦτα	πάντ´ ἀφῶ καὶ ὁμόσε χωρήσω
[4, 80]	ποίους οἰωνοὺς αἰσίους; οὐ λέγω	ταῦτα	πάντα, καίτοι δέον, εἰ γοῦν
[4, 25]	ἐπίδειξις ἦν ἀνδρὸς ἡγεμόνος, ἀλλὰ	ταῦτα	πάντα μικρὰ καὶ ὀλιγοχρόνια καὶ
[4, 11]	πόλιν τοὺς φυγάδας. τὰ μετὰ	ταῦτα	πάντες ἴστε δήπου, κἂν ἐγὼ
[4, 60]	ἔσεσθε· διαφέρει γὰρ ὑμῖν προεγνωκέναι	ταῦτα·	παρ´ ἐμοῦ μάθετε. ὅταν ἀφηγήσησθε
[4, 24]	τοὺς παρὰ τούτων πριαμένους ἀμφότερα	ταῦτα	παρὰ τῶν δεσποτῶν ὑπάρξει. ἐτύγχανον
[4, 61]	οἱ Ῥωμαῖοι καλοῦσι τὰς κεφαλάς.	ταῦτα	παρὰ τῶν πρεσβευσάντων ἀκούσας ὁ
[4, 81]	συμφορῶν, καὶ μέχρι τίνος χρόνου	ταῦτα	πάσχοντες ὑπομενοῦμεν, καὶ πότε τὴν
[4, 56]	σκήπωνι παίων τὴν κεφαλὴν ἀπήραττε.	ταῦτα	ποιήσας ἀπέστειλε τὸν ἄγγελον οὐδὲν
[4, 84]	λέγειν, ἐὰν δέ τις παρὰ	ταῦτα	ποιῶν εὑρίσκηται τεθνάναι. ταύτην εἰ
[4, 52]	ἀπάγων. ἐποιήσατο δὲ καὶ μετὰ	ταῦτα	πολλὰς ἐξόδους ἐπὶ τὴν Οὐολούσκων
[4, 32]	ἐπιμελεῖσθαι. ~Περιῆν γὰρ ἄν σοι	ταῦτα	πράξαντι πρῶτον μὲν εὐσεβεῖ καὶ
[4, 58]	ἐπιγεγραμμένη τὰς γενομένας αὐτοῖς ὁμολογίας.	ταῦτα	πράξας καὶ βασιλέα τῶν Γαβίων
[4, 44]	τὰς παστάδας ἐγείροντες, καὶ τοῖς	ταῦτα	πράττουσι χειροτέχναις ὑπηρετοῦντες χαλκοτύποι τε
[4, 58]	τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν ἐγκρατέστερον κατέχῃ	ταῦτα	πράττων· κρατίστην ἡγούμενος ἔσεσθαι φυλακὴν
[4, 45]	ἐποιήσαντο τὰς ὁμολογίας. γνοὺς δὲ	ταῦτα	προεῖπε δι´ ἀγγέλων ἥκειν εἰς
[4, 35]	δεῖ. οὐ γὰρ ἐνθάδε σοι	ταῦτα	προσήκει λέγειν· καὶ μηδὲν ἀχθεσθῆτέ
[4, 73]	φυλάξασθαι παραινῶ. τίνα δ´ ἐστὶ	ταῦτα;	πρῶτον μὲν ἐπειδὴ τὰ ὀνόματα
[4, 3]	συνεξομοιωθῆναι προσώπῳ δυνατώτατος. καὶ διὰ	ταῦτα	Ῥωμαῖοι μὲν αὐτὸν ἐκ τοῦ
[4, 58]	χρόνου μηδ´ ἐνδοιάζωσιν, εἰ βέβαια	ταῦτα	σφίσι διαμενεῖ, γράψας ἐφ´ οἷς
[4, 83]	τῆς ἰδίας ἐστὶν ἑκάστῳ ψυχῆς.	ταῦτά	τ´ οὖν αὐτοῖς ἀποδώσειν, ἐὰν
[4, 85]	τοῖς ἐν ἄστει ποιοῦντες φανερά.	ταῦτα	τὰ γράμματα λαβόντες οἱ καταλειφθέντες
[4, 26]	ἐπιτρέψασαι τὰ ἐγκλήματα διαγνῶναι. διεξιὼν	ταῦτα	τε καὶ ὅσα ἄλλα ἕξουσιν
[4, 13]	γενέσθαι· καὶ εἰ μὲν εἰς	ταῦτά	τις ὁρῶν τὸ μέγεθος ἐξετάζειν
[4, 26]	τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῶσι. ~Γνοὺς δὲ	ταῦτα	τοὺς κρατίστους ἄνδρας ἐξ ἑκάστης
[4, 22]	καὶ τράγῳ. τὰ δ´ ἱερεῖα	ταῦτα	τρὶς περιαχθῆναι περὶ τὸ στρατόπεδον
[4, 48]	αὐτοῦ πρότερον ἐποιήσαντο καὶ μετὰ	ταῦτα	Τύλλιον· συνθήκας τε γράψαντες ἐν
[4, 60]	αὐτοῦ τόδε καὶ τοὐναντίον νότιον.	ταῦτα	τῷ σκήπωνι δεικνὺς πεύσεται παρ´
[4, 55]	ἐπισυνέρρεόν τ´ αὐτῷ πολλοὶ μετὰ	ταῦτα	τῶν ἐκ τῆς πόλεως φεύγειν
[4, 80]	παρέλαβον; καὶ τίς ἂν ὑγιαίνων	ταῦτα	φήσειεν, ὁρῶν ὡς οἰκτρῶς καὶ
[4, 30]	διελθόντος δ´ οὐ πολλοῦ μετὰ	ταῦτα	χρόνου τοῖς αὐτοῖς πάθεσιν ἀποθνήσκουσιν
[4, 80]	ἀρχῆς διαγνῶναι τὸν ἐπιτηδειότατον· μετὰ	ταῦτα	ψῆφον ἐπενέγκαντος ἐν ἀρχαιρεσίαις τοῦ
[4, 70]	ἀλλ´ ἐχθρὸν ἡγήσεσθαι τὸν μὴ	ταὐτὰ	βουλόμενον καὶ μέχρι θανάτου τῇ
[4, 77]	πιστευθὲν ὑπὸ τοῦ τυράννου μὴ	ταὐτὰ	παθεῖν ἐκείνοις ἐρρύσατο καὶ μέχρι
[4, 21]	τὸ κράτος ἀφῃρημένοις τῶν μὴ	ταὐτὰ	ποιούντων· τοῖς δὲ πένησι τοῖς
[4, 17]	δέκα δὲ τῶν ὑπερηλίκων κατὰ	ταὐτὰ	τοῖς προτέροις. ὅπλα δὲ φέρειν
[4, 57]	ζήτησίν τε καὶ τιμωρίαν τῶν	ταὐτὰ	τῷ Πέτρωνι βουλευσαμένων ἐπέτρεψαν τῷ
[4, 1]	ἔτη τὴν ἀρχὴν κατασχὼν οὕτω	τελευτᾷ	υἱωνούς τε δύο καταλιπὼν νηπίους
[4, 6]	ὁμολογοῦσιν, ὀγδοηκονταέτης ἂν ἦν, ὅτ´	ἐτελεύτα.	ἐκ γὰρ τοῦ συλλογισμοῦ τῶν
[4, 30]	ἡ Τανακυλλίς, ὅτε βασιλεὺς Ταρκύνιος	ἐτελεύτα·	προστεθέντων δὴ τοῖς ἑβδομήκοντα καὶ
[4, 69]	οἷα δὴ συγγενής, ἀλλ´ ἵνα	γέλωτα	παρέχῃ τοῖς μειρακίοις λέγων τ´
[4, 39]	λαβοῦσα μόνον αὐτόν· Τὰ μὲν	πρῶτα,	ἔφη, πέπρακταί σοι, Ταρκύνιε, κατὰ
[4, 84]	ὁ Βροῦτος λέγει· Ἐπειδὴ τὰ	πρῶτα	ἡμῖν κεκύρωται κατὰ τὸ δέον,
[4, 4]	παρόντι δεῖ· ὅταν δὲ τὰ	πρῶτα	ἡμῖν χωρήσῃ κατὰ νοῦν, τότε
[4, 39]	τὸν Ταρκύνιον ἐπὶ τῆς κρηπῖδος	ἑστῶτα	πρὸ τοῦ βουλευτηρίου θεασαμένη βασιλέα
[4, 84]	τοῖς δὲ πλείοσιν αὐτῶν καὶ	δάκρυα	ὑφ´ ἡδονῆς ἔρρει θαυμαστῶν καὶ
[4, 42]	ἦσαν δέ τινες, οἳ καὶ	κρύφα	διεφθάρησαν ὑπ´ αὐτοῦ κατ´ οἰκίας
[4, 4]	πάντας ἡμᾶς φανερῶς τε καὶ	κρύφα	πειράσονται διολέσαι. ταῦτ´ οὖν ἐνθυμουμένους
[4, 54]	καὶ τῶν πόλεων ὅσα ἦν	ἐπίμαχα	καὶ ῥᾴδια ληφθῆναι διὰ κλιμάκων
[4, 27]	μὲν ἄλλαις πόλεσιν ἁπλῶς καὶ	δίχα	ὀργῆς μνησικάκου πολιτεύεσθαί τ´ ἀποδοὺς
[4, 58]	τῶν ἐπὶ τοῦτο παρεσκευασμένων εἰσελθὼν	δίχα	πόνου κύριος ἐγεγόνει τῆς πόλεως.
[4, 11]	τῶν πατρικίων κατασχόντες τὰ πράγματα	δίχα	πόνου, πρῶτον μὲν ἐμὲ τὸν
[4, 75]	βασιλεῖς ἐποίουν, καὶ μηδὲν πράττειν	δίχα	ὑμῶν καὶ τὰ δόξαντα τῇ
[4, 33]	ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν ἔσωσα καὶ	ἐξέθρεψα	καὶ εἰς ἄνδρας ἐλθόντα κηδεστὴν
[4, 31]	τοῖς ἄλλοις τοῖς διαδεχομένοις τὰ	παππῷα,	μὴ μόνον τῶν χρημάτων, ἀλλὰ
[4, 11]	γῆν ἐκλιπεῖν ἀναγκαζόμενοι, ὥσπερ τὰ	πατρῷα	ἀποστερούμενοι καὶ οὐ τἀλλότρια ἀποδιδόντες·
[4, 69]	ὑπαρχούσης μωρίας, ἀφελόμενος ἅπαντα τὰ	πατρῷα,	μικρὰ δ´ εἰς τὸν καθ´