Livre, Chap.
[4, 30]	ἑαυτῆς λαβών. ὡς δὲ συνεκεράσθησαν	αἱ	ἀνόσιοι καὶ ἀνδροφόνοι φύσεις, ἐκβαλεῖν
[4, 36]	δι´ ὃ δυσχεραίνουσί μοί τινες,	αἱ	δ´ εἰς τὸ δημοτικὸν πλῆθος
[4, 84]	μὲν ἐπὶ τοῖς προγεγονόσι δεινοῖς,	αἱ	δ´ ἐπὶ τοῖς προσδοκωμένοις ἀγαθοῖς,
[4, 49]	μὲν ἄρνας, αἱ δὲ τυρούς,	αἱ	δὲ γάλακτός τι μέτρον, αἱ
[4, 49]	μοῖραν, ἣν ἑκάστην δεήσει λαμβάνειν.	αἱ	δὲ μετασχοῦσαι τῆς ἑορτῆς τε
[4, 49]	αἱ δὲ γάλακτός τι μέτρον,	αἱ	δὲ ὅμοιόν τι τούτοις {πελάνου
[4, 43]	ἀχθομένους κατεμήνυον πρὸς τὸν τύραννον·	αἱ	δὲ τιμωρίαι κατὰ τῶν ἐλεγχθέντων
[4, 49]	ἱερῶν πόλεις αἱ μὲν ἄρνας,	αἱ	δὲ τυρούς, αἱ δὲ γάλακτός
[4, 27]	δ´ οὖν ἔτει συνελθοῦσαι πάλιν	αἱ	δώδεκα πόλεις ἐξανηλωμέναι τῷ πολέμῳ
[4, 39]	οὗ τὴν ἀπήνην ἔδει διελθεῖν,	αἱ	ἡμίονοι τὸ πτῶμα ἰδοῦσαι διεταράχθησαν,
[4, 26]	πολλαῖς ἐλάττοσί τε καὶ ἀμαυροτέραις	αἱ	μέγισται καὶ λαμπρόταται αὗται μνημονεύονται,
[4, 49]	αἱ μετέχουσαι τῶν ἱερῶν πόλεις	αἱ	μὲν ἄρνας, αἱ δὲ τυρούς,
[4, 84]	λύπαι τε γὰρ ἡδοναῖς ἐκέκραντο,	αἱ	μὲν ἐπὶ τοῖς προγεγονόσι δεινοῖς,
[4, 49]	καλοῦντες, καὶ φέρουσιν εἰς αὐτὰς	αἱ	μετέχουσαι τῶν ἱερῶν πόλεις αἱ
[4, 27]	διεξιέναι. ~Μετὰ τὴν Ταρκυνίου τελευτὴν	αἱ	παραδοῦσαι τὴν ἡγεμονίαν ἐκείνῳ πόλεις
[4, 26]	κατασκευάσασθαι, ἐν ᾧ θύσουσί θ´	αἱ	πόλεις συνερχόμεναι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν
[4, 26]	κατεσκεύασεν ἐξ ὧν ἅπασαι συνήνεγκαν	αἱ	πόλεις χρημάτων τὸν τῆς Ἀρτέμιδος
[4, 26]	λαμπρόταται αὗται μνημονεύονται, πολεμικαὶ δ´	αἱ	πρὸς ἓν τὸ Τυρρηνῶν ἔθνος
[4, 18]	ἐκάλουν καλέσεις· λόχοι δ´, οὓς	αἱ	συμμορίαι περιελάμβανον, ἑκατὸν καὶ ἐνενηκοντατρεῖς.
[4, 28]	οὐ δίκαιον ἄνδρα πειθούσης, οὔτε	αἱ	τῆς μιαρᾶς παραινέσεις ἐπὶ τὰς
[4, 28]	ὡς δ´ οὐδὲν ἐπέραινον οὔτε	αἱ	τῆς σώφρονος λιτανεῖαι τὰ κράτιστα
[4, 20]	ἀλλ´ εἰς ἴσα μέρη σχισθεῖεν	αἱ	τῶν ἑκατὸν ἐνενήκοντα δύο λόχων
[4, 24]	καλά. ἐτύγχανον δὴ τοῖς Ῥωμαίοις	αἱ	τῶν θεραπόντων κτήσεις κατὰ τοὺς
[4, 10]	προαίρεσιν, ἅπασαι τὸν Τύλλιον ψηφοφορήσουσιν	αἱ	φρᾶτραι, καὶ περιέσται τῷ ἀνδρὶ
[4, 84]	πᾶσαι τὴν φυγὴν τῶν τυράννων	αἱ	φρᾶτραι κατεψηφίσαντο, παρελθὼν πάλιν ὁ
[4, 27]	τρεῖς δ´ ἐξ αὐτῶν πόλεις,	αἳ	προεξανέστησάν τε καὶ τὰς ἄλλας
[4, 62]	μὴ πάσας αὐτὸν τὰς βύβλους	πρίασθαι,	ἐκέλευσαν ἀπαριθμῆσαι τῇ γυναικὶ τὸ
[4, 62]	τοῦ Ταρκυνίου τῆς αἰτηθείσης τιμῆς	πρίασθαι	τὰς βύβλους ἀπελθοῦσα τρεῖς ἐξ
[4, 15]	ἅπαντας Ῥωμαίους ἀπογράφεσθαί τε καὶ	τιμᾶσθαι	τὰς οὐσίας πρὸς ἀργύριον ὀμόσαντας
[4, 13]	μέγεθος ἐξετάζειν βουλήσεται τῆς Ῥώμης,	πλανᾶσθαί	τ´ ἀναγκασθήσεται καὶ οὐχ ἕξει
[4, 60]	ἡ κεφαλή. τί οὖν ὑμῖν	ἀποκρίνασθαι	παραινῶ; μὴ συγχωρεῖν ἐν μηδενὶ
[4, 40]	τοῦ δημοτικοῦ, πρὶν ἢ βεβαίως	κρατύνασθαι	τὴν ἀρχήν, οὐκ εἴασε τῶν
[4, 73]	μηδ´ ἐξ ὑστέρου γένηταί ποτε	φυλάξασθαι	παραινῶ. τίνα δ´ ἐστὶ ταῦτα;
[4, 79]	ἀλλ´ εὐθὺς ἅμα τῷ αὐτὰ	διαπράξασθαι	τὰ θαυμαστὰ ἔργα, πρὶν ἢ
[4, 35]	διάγνωσιν, ἀλλὰ τὴν τούτου συκοφαντίαν	ἐπιδείξασθαι	βουλόμενος ταῦτα λέγω· προειπόντα δέ
[4, 45]	ἤδη καὶ τῶν ὑπαιθρίων ἐπεχείρει	πειρᾶσθαι	πολέμων καὶ στρατιὰν ἐπὶ Σαβίνους
[4, 2]	λέγουσιν αἰδοῖον ἀνδρός. τοῦτο δὲ	θεάσασθαι	τὴν Ὀκρισίαν πρώτην φέρουσαν τοὺς
[4, 4]	καὶ πολιτικῶν ἐπισκήψας, ἀλλ´ οὐδ´	ἀσπάσασθαί	τινα ἡμῶν καὶ προσαγορεῦσαι τοὺς
[4, 26]	ἀπὸ κοινῶν ἀναλωμάτων ἐν Ῥώμῃ	κατασκευάσασθαι,	ἐν ᾧ θύσουσί θ´ αἱ
[4, 13]	αὐτοὺς τοῖς ἀνεστίοις Ῥωμαίων οἰκίας	κατασκευάσασθαι·	ἔνθα καὶ αὐτὸς ἐποιήσατο τὴν
[4, 11]	τὸ θῆλυ γένος ἐν ἀνδραπόδων	ποιήσασθαι	λόγῳ, πολὺ τὸ θηριῶδες ἔχοντες
[4, 57]	Πέτρωνι βουλευσαμένων ἐπέτρεψαν τῷ Σέξτῳ	ποιήσασθαι.	ὁ δὲ τοῖς ἰδίοις ἑταίροις
[4, 54]	μάλιστα κάμνοντες ὁμολογίας ᾤοντο δεῖν	ποιήσασθαι	πρὸς τοὺς Γαβίους καὶ τὸν
[4, 45]	πλεῖστον ἁπάντων δυνάμενον ἐσπούδαζε φίλον	ποιήσασθαι	τῷ γάμῳ συζεύξας τῆς θυγατρός,
[4, 9]	κουφοτέρας εἰς τὸ λοιπὸν φέρητε,	τιμήσασθαι	τὰς οὐσίας ἅπαντας κελεύσω καὶ
[4, 22]	ἄλλοις ἅπασιν ἐλευθέροις καὶ τούτους	τιμήσασθαι	τὰς οὐσίας, εἰς φυλὰς κατέταξεν
[4, 11]	τῶν εἰς τοὺς πολέμους, εἰ	τιμήσασθαι	τοὺς βίους ἀναγκασθήσονται καὶ ἀπὸ
[4, 8]	οὐκ ἀξιοῦντες αὐτὸν ἑαυτῷ τινα	μηχανήσασθαι	βασιλικὴν ἐξουσίαν, μήτε βουλῆς ψηφισαμένης
[4, 84]	κοινῶν κυρία, βασιλείαν μὲν οὐκέτι	καταστήσασθαι	δοκεῖ, ἄρχοντας δὲ δύο καθ´
[4, 72]	δὲ τοῖς μὲν βασιλικὴν αὖθις	καταστήσασθαι	πολιτείαν ἐξαριθμουμένοις, ὅσα τὴν πόλιν
[4, 40]	συνεδρίῳ τῆς βουλῆς, οἵαν προέλοιτο	καταστήσασθαι	πολιτείαν· ἡ δὲ βουλὴ μεσοβασιλεῖς
[4, 75]	πολῖται, δηλώσας αὐτοῖς ἣν διανοούμεθα	καταστήσασθαι	πολιτείαν μεσοβασιλέα ἑλοῦμαι τὸν ἀποδείξοντα
[4, 3]	τοῖς ἱππεῦσι τεταγμένος οὕτως ἔδοξεν	ἀγωνίσασθαι	καλῶς, ὥστε περιβόητος εὐθὺ γενέσθαι
[4, 65]	Εἰ μὲν γὰρ ὑπομενεῖς, ἔφη,	χαρίσασθαί	μοι, γυναῖκά σε ποιήσομαι καὶ
[4, 61]	τοὺς ἄνδρας ὁ μάντις οὐδὲ	σφετερίσασθαι	τὸν οἰωνὸν λέγει πρὸς αὐτούς,
[4, 73]	τῶν πραγμάτων, βραχύς, ἐν ᾧ	μεθαρμόσασθαι	πόλεως κόσμον οὐ ῥᾴδιον, ἥ
[4, 68]	ποιῆσαι πάντων φρονιμώτατον, ἐπίθετον ἑαυτοῦ	καταψεύσασθαι	μωρίαν· καὶ διέμεινεν ἅπαντα τὸν
[4, 54]	ἐφ´ οἷς ἂν ἐκεῖνοι θέλωσι	διαλύσασθαι.	~Ἀδημονοῦντος δ´ ἐπὶ τοῖς συμβεβηκόσι
[4, 9]	ἐκ τῶν ἐμαυτοῦ χρημάτων δίδωμι	διαλύσασθαι	τὰ χρέα. ὅσοι δ´ ἂν
[4, 55]	συμβεβηκόσι τοῦ Ταρκυνίου καὶ οὔτε	διαλύσασθαι	τὸν πόλεμον αἰσχρῶς ὑπομένοντος οὔτ´
[4, 63]	καὶ φυλαττόμενος, εἴ πως δύναιτο	διακρούσασθαι	τὴν μοῖραν, οὐκ ἴσχυσε νικῆσαι
[4, 61]	δικαιοτάτου λέγειν. οὐ δυνηθεὶς δὲ	παρακρούσασθαι	τοὺς ἄνδρας ὁ μάντις οὐδὲ
[4, 15]	καὶ φανερά, βωμοὺς ἐκέλευσεν αὐτοῖς	ἱδρύσασθαι	θεῶν ἐπισκόπων τε καὶ φυλάκων
[4, 73]	δυσχεραίνουσιν ἅπαντες αὐτάς, ταῦθ´ ὑμῖν	ἐπανορθώσασθαί	τε καὶ νῦν καὶ ἵνα
[4, 79]	τῶν αὐτῶν φαρμάκων ἀποκτείνας οὐδ´	ἀφοσιώσασθαι	τῶν φαρμακειῶν ἀμφοτέρων τὰς διαβολάς,
[4, 4]	ὑπὸ τῶν Ἄγκου Μαρκίου παίδων	ἀνασώσασθαι	τὴν τοῦ πατρὸς ἀρχὴν βουλομένων,
[4, 69]	ἔτι δεόμενον ἐφύλαττεν ὑφ´ ἑαυτῷ	διαιτᾶσθαί	τε μετὰ τῶν ἰδίων παίδων
[4, 73]	μὲν οὐδεμίαν οἴομαι δεῖν ἡμᾶς	καθίστασθαι	πολιτείαν κατὰ τὸ παρόν· ὅ
[4, 37]	αὐτὸς δὲ τῆς ἀρχῆς ἔφησεν	ἀφίστασθαι	καὶ ἀποδιδόναι τοῖς κυρίοις, παρ´
[4, 74]	πρὸ τοῦ διαφθαρῆναι τὴν διάνοιαν	ἀφίστασθαι	τῆς ἐξουσίας συστέλλει τὰς αὐθάδεις
[4, 76]	καὶ τοὺς θεοὺς εὐχαῖς λιτανεύσαντες	συλλαβέσθαι	σφίσιν ὁσίων καὶ δικαίων ἔργων
[4, 49]	πανηγύρεις τ´ ἀνὰ πᾶν ἔτος	ἄγεσθαι	καὶ ἐκεχειρίας εἶναι πᾶσι πρὸς
[4, 9]	οὐκ ἐάσω πρὸς τὰ χρέα	ἀπάγεσθαι	καὶ νόμον θήσομαι μηδένα δανείζειν
[4, 50]	ἀριθμηθῆναι ῥᾴδιον τοῖς στρατιώταις ἐπέτρεψεν	ἀπάγεσθαι	τήν τ´ ἄλλην κτῆσιν τῆς
[4, 28]	μὲν ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ φύσιν,	μετάγεσθαι	δ´ ὑπὸ τῆς γυναικὸς ἐπὶ
[4, 32]	πρῶτον μὲν εὐσεβεῖ καὶ δικαίῳ	λέγεσθαι,	ἔπειτα συμβασιλεύειν ἐμοὶ καὶ πάσης
[4, 10]	κατασκευάσας γὰρ ἐκ πολλοῦ φήμας	λέγεσθαι	κατὰ {τὴν} πόλιν ὡς ἐπιβουλευόντων
[4, 2]	εἰ θεοῖς τε καὶ δαίμοσι	λέγεσθαι	φίλος τοιοῦτος· αἵτινες ἀπὸ τῆς
[4, 29]	αἴτιον εἶναί μοι τοῦ μηδεμιᾶς	ὀρέγεσθαί	σε μήτε φιλοτιμίας μήτε δόξης.
[4, 9]	με ἀνάγκη κατείληφεν, ἄνδρες πολῖται,	κήδεσθαι	τῶν παιδίων τούτων καὶ νηπίων.
[4, 44]	χρείας ἐπιτήδειον, τὸ λοιπὸν ἠνάγκασεν	ἐργάζεσθαι	τὰς κατὰ πόλιν ἐργασίας, μέγιστον
[4, 7]	εἶχε δὲ λόγον ἐν πολέμοις	ἐξετάζεσθαι	ἓξ καὶ ἐνενήκοντα βεβιωκὼς ἔτη.
[4, 71]	Τὰ μὲν ἄλλα, ἔφησεν, ὀρθῶς	ἐπιλογίζεσθαί	μοι δοκεῖς, Ἰούνιε· περὶ δὲ
[4, 38]	ἀποδειξαμένης τῆς γυναικὸς μηδὲν ἔτι	μαλακίζεσθαι	μηδὲ κατοκνεῖν, ἀλλὰ καταβαλόντα τοὺς
[4, 57]	παραδοῦναι τὸν υἱὸν αὐτῷ {καὶ	κομίζεσθαι	τοὺς διωμολογημένους μισθούς} ἐὰν δ´
[4, 58]	τούτοις τὴν Ῥωμαίων ἰσοπολιτείαν ἅπασι	χαρίζεσθαι,	οὐ δι´ εὔνοιαν τὴν πρὸς
[4, 6]	ἀλλοτρίῳ καὶ ἐκ δούλης γεγονότι	χαρίζεσθαι·	οὔτ´ ἂν αὐτοὶ τῆς πατρῴας
[4, 61]	καὶ τὸν ἐξηγητὴν ἀξιοῦντες μὴ	σφετερίζεσθαι	τὸ σημεῖον, ἀλλ´ ἀπὸ τοῦ
[4, 83]	χρησαμένοις, σώζειν θ´ ἡμᾶς καὶ	σώζεσθαι	ὑφ´ ἡμῶν. ~Τοιαῦτα τοῦ Βρούτου
[4, 73]	τινὰ καὶ φιλανθρωποτέραν ἐπ´ αὐτοῖς	θέσθαι	προσηγορίαν. ἔπειτα μὴ ποιεῖν μίαν
[4, 73]	καὶ τὴν μοναρχίαν εἶναι συμβέβηκε,	μεταθέσθαι	τοὔνομα τῆς πολιτείας ὑμῖν παραινῶ
[4, 47]	τε τοὺς ἐπιφανεστάτους ὑμῶν ἀποκτείνας	ἐπιθέσθαι	τῇ Λατίνων ἀρχῇ καὶ ἐπὶ
[4, 51]	ἡγεμόσι τῶν Σαβίνων μάχην ἕωθεν	τίθεσθαι	μεταπεμψαμένοις τὸ ἐν Φιδήνῃ στράτευμα,
[4, 39]	ὀρθῶς δόξας τὴν ἀνοσιωτάτην γυναῖκα	ὑποτίθεσθαι	πέμπει τινὰς τῶν θεραπόντων ἐπ´
[4, 56]	τήν τ´ ἀρχὴν ἕτοιμος ἦν	ἀποθέσθαι,	καὶ πρὶν ἢ παθεῖν τι
[4, 8]	ἀναγκάσαι τὸν ἄνδρα τὰς ῥάβδους	ἀποθέσθαι	καὶ τὰ λοιπὰ τῆς ἀρχῆς
[4, 47]	τὴν κατάλυσιν τοῦ δεσπότου καὶ	ἀποθέσθαι	κρύψαντας ἐν τοῖς σκευοφόροις. τῇ
[4, 57]	τοῦ πατρὸς σφραγῖδι λαβόντας ἔνδον	ἀποθέσθαι.	ὡς δ´ οἱ πεμφθέντες ἐπὶ
[4, 38]	δόξας δ´ αὐτὴν τὰ κράτιστα	ὑποθέσθαι	μετανοεῖν τε περὶ τῶν γεγονότων
[4, 37]	σιωπῆσαι κελεύσας αὐτοὺς ἠξίου μηδὲν	ἄχθεσθαι	μηδὲ ἀγανακτεῖν πρὸς τὸν λόγον,
[4, 74]	αὐθάδεις φύσεις καὶ οὐκ ἐᾷ	μεθύσκεσθαι	ταῖς ἐξουσίαις τὰ ἤθη. ταῦθ´
[4, 73]	κρείττονα πολιτείαν ἀντὶ τῆς χείρονος	ἑλέσθαι,	εἰ δή τις ἄρα ἔστι
[4, 8]	μεσοβασιλεῖς ἀποδεῖξαι καὶ δι´ ἐκείνων	ἑλέσθαι	τὸν ἄρξοντα τῆς πόλεως κατὰ
[4, 10]	ἀποδείξαντες μεσοβασιλεῖς καὶ δι´ ἐκείνων	ἑλέσθαι	τὸν κατὰ νόμους ἕξοντα τὴν
[4, 78]	ὅπου δή ποτε γενομένους τυράννους,	ἀφελέσθαι	τὴν ἐξουσίαν βεβουλεύμεθα συνελθόντες οἱ
[4, 10]	ἐν ἀρχαῖς μὲν γὰρ ὥρμησαν	ἀφελέσθαι	τὴν παράνομον αὐτοῦ δυναστείαν ἀποδείξαντες
[4, 45]	αἰτίας τὸν τοῦ Ταρκυνίου χρονισμὸν	ἀναβάλλεσθαι	τ´ ἀξιοῦντος τὸν σύλλογον εἰς
[4, 60]	τι μέλλετε διὰ τὴν ἀπειρίαν	σφάλλεσθαι	κατὰ τὴν ἐρώτησιν, ὑπ´ ἐμοῦ
[4, 57]	συνειδέναι πᾶσαν ἐξέτασιν ὑπομένοντος ἔφη	βούλεσθαι	τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διερευνῆσαι πέμψας
[4, 40]	εἴασε τῶν νομίμων οὐδὲν αὐτῷ	γενέσθαι·	ἀλλ´ ἡ γυνὴ τοῦ Τυλλίου
[4, 71]	ἢ τὰ παρ´ ἡμῶν εὐτρεπῆ	γενέσθαι.	ἔπειτα κομίσαντες τὸ σῶμα τῆς
[4, 48]	τῆς καταλύσεως ἐκάλει καὶ δυεῖν	γενέσθαι	θάτερον ἔφη δεῖν, ἢ αὐτὸς
[4, 13]	καὶ ῥᾷστα πολεμίοις ἐλθοῦσιν ὑποχείρια	γενέσθαι·	καὶ εἰ μὲν εἰς ταῦτά
[4, 3]	ἀγωνίσασθαι καλῶς, ὥστε περιβόητος εὐθὺ	γενέσθαι	καὶ τἀριστεῖα πρῶτος ἁπάντων λαβεῖν·
[4, 2]	τοῦ κατ´ οἰκίαν ἥρωος, ἐγκύμονα	γενέσθαι	καὶ τεκεῖν τὸν Τύλλιον ἐν
[4, 50]	τέκνα καὶ τοὺς ὑπομείναντας αἰχμαλώτους	γενέσθαι	καὶ τὸ τῶν θεραπόντων πλῆθος
[4, 70]	αὑτῷ τελευτὴν ἠράσατο τοῦ βίου	γενέσθαι	καὶ τοῖς αὑτοῦ παισίν, οἵας
[4, 2]	τῆς ἑστίας τῆς βασιλείου πέπρωται	γενέσθαι	κρεῖττον ἢ κατὰ τὴν ἀνθρωπείαν
[4, 15]	φυλὰς ἐπὶ Τυλλίου τὰς πάσας	γενέσθαι	λέγει καὶ οὐ χωρίζει τῶν
[4, 20]	καὶ τοῦτ´ ἐποίει μέχρι τοῦ	γενέσθαι	λόχους ἑπτὰ καὶ ἐνενήκοντα ἰσοψήφους.
[4, 9]	τὸ Σαβίνων ἔθνος ὑποχείριον ὑμῖν	γενέσθαι,	μετὰ πολλῶν ἅπαντα ταῦτα καὶ
[4, 4]	ἀναλαμβάνων καὶ τοῦ μηδὲν ἀδίκημα	γενέσθαι	πολλὴν ἔχων φροντίδα καὶ τοὺς
[4, 78]	τὴν ἑαυτῶν συναγωνιστὰς ἀξιώσωμεν ἡμῖν	γενέσθαι,	πράττοντας ἐλευθερίαν τῇ πατρίδι, ἧς
[4, 38]	λιπαρῶν τὸν Τύλλιον ἠξίου συγγνώμονα	γενέσθαι.	ῥᾷστα δὲ πείσας τὸν ἄνδρα
[4, 61]	ἑαυτῶν πολίτας, ὅτι κεφαλὴν εἵμαρται	γενέσθαι	συμπάσης Ἰταλίας τὸν τόπον τοῦτον,
[4, 51]	ἑτέραν ἅμα τῷ λαμπρὰν ἡμέραν	γενέσθαι	συντάξας προῆγεν ἐκ τοῦ χάρακος
[4, 50]	δεκατευθὲν ἀργύριον τετρακοσίων οὐ μεῖον	γενέσθαι	ταλάντων. ~Ἔτι δ´ ἐν τῇ
[4, 2]	ἰδόντα τὸ τέρας ἐν θαύματι	γενέσθαι,	τὴν δὲ Τανακυλίδα τά τ´
[4, 65]	ὥστ´ αἰσχρὰν καὶ ἐπονείδιστόν σου	γενέσθαι	τὴν τελευτὴν καὶ μηδὲ ταφῆς
[4, 67]	τῆς καταλύσεως τῶν τυράννων αἰτιώτατον	γενέσθαι,	τίς τ´ ἦν καὶ ἀπὸ
[4, 55]	καὶ τἆλλα περιυβρισθείς, ὥστε περιβόητον	γενέσθαι	τὸ πρᾶγμα, πρῶτον μὲν ἐκ
[4, 79]	ἀδελφόν, ὅτι πονηρὸς οὐκ ἐβούλετο	γενέσθαι,	φαρμάκοις διαχρησάμενος, συνεργὸν εἰς τοῦτο
[4, 67]	τὸ πάθος, ὥστε μίαν ἁπάντων	γενέσθαι	φωνήν, ὡς μυριάκις αὐτοῖς κρεῖττον
[4, 83]	ἀνάγκαις ἐνζεύξομεν, ὥστ´ ἐκ πονηρῶν	γενέσθαι	χρηστούς· ὅμηρα γὰρ αὐτῶν ἔχομεν
[4, 38]	τῆς βουλῆς, ᾗ μάλιστα ἐπεποίθει,	γενέσθαι,	χρόνον μέν τινα διέτριβε κατ´
[4, 21]	πολεμικῶν κινδύνων λαμβάνουσιν ἧττον ἐσῄει	βαρύνεσθαι	κυρίοις τε γεγονόσι τῶν μεγίστων
[4, 79]	παρ´ οἷς ἐτράφη καὶ οὓς	διαδέξεσθαι	μετὰ τὴν τελευτὴν ἔμελλεν ὀλίγον
[4, 15]	τιμωρίαν ὥρισε τῆς τ´ οὐσίας	στέρεσθαι	καὶ αὐτὸν μαστιγωθέντα πραθῆναι· καὶ
[4, 28]	συνέβαινε δὴ τῶν ἀνδρῶν ἑκατέρῳ	φέρεσθαι	μὲν ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ φύσιν,
[4, 28]	τὰ ὅμοια βουλομένην, τῇ μὲν	ὀδύρεσθαί	τε καὶ φέρειν τὸν ἑαυτῆς
[4, 11]	κατ´ αὐτῶν ἐπιτελεσάμενον δίκας ἔμελλον	ἀναρπάσεσθαι,	ἔπειτα ταυτὶ τὰ παιδία καὶ
[4, 54]	σπάνις ἁπάσης τροφῆς ἐν ἀμφοτέραις	ἔσεσθαι	καὶ δεινὴ περὶ τοῦ μέλλοντος
[4, 74]	πάντων οἴομαι τῶν εἰρημένων χρησιμώτατον	ἔσεσθαι	καὶ τοῦ μὴ πολλὰ ἐξαμαρτάνειν
[4, 20]	οὗ πάσης ἔμελλον τῆς πολιτείας	ἔσεσθαι	κύριοι, τοὺς πένητας ἀπελάσας ἀπὸ
[4, 81]	τυραννικὴν κακίαν, ποδαποὺς χρὴ νομίζειν	ἔσεσθαι	τοὺς ἐξ ἐκείνου φύντας, οἷς
[4, 58]	κατέχῃ ταῦτα πράττων· κρατίστην ἡγούμενος	ἔσεσθαι	φυλακὴν ἑαυτοῦ τε καὶ τῶν
[4, 51]	τὴν ἀπὸ Φιδήνης ὅσον οὔπω	παρέσεσθαι	νομίζοντες. οὗτοι μὲν δὴ καταστάντες
[4, 70]	Ταρκυνίων δυναστείας, καὶ οὔτ´ αὐτὸς	διαλλαγήσεσθαι	πρὸς τοὺς τυράννους οὔτε τοῖς
[4, 70]	τοῖς διαλλαττομένοις ἐπιτρέψειν, ἀλλ´ ἐχθρὸν	ἡγήσεσθαι	τὸν μὴ ταὐτὰ βουλόμενον καὶ
[4, 50]	κύριοι τῶν ὅπλων γένοιντο, ἐλευθερίας	μεταποιήσεσθαι,	καὶ τὴν παρὰ τῶν συμμάχων
[4, 36]	λόγων· εἰ δὲ δοκεῖ κρεῖττον	ἐπιμελήσεσθαι	τῶν κοινῶν Ταρκύνιος οὑτοσὶ τὰ
[4, 23]	κοινῇ χρησίμου καὶ ἰδίᾳ πολλὰ	ὠφελήσεσθαι	τοὺς εὐπορωτάτους Ῥωμαίων, ἐὰν τοὺς
[4, 70]	εἴ τι τῶν δεόντων μέλλει	γενήσεσθαι·	ἄρξειν δὲ τούτων αὐτὸς ἔφη.
[4, 63]	αὐτῷ τοῦ δαιμονίου τὴν μέλλουσαν	γενήσεσθαι	περὶ τὸν οἶκον συμφορὰν πολλοῖς
[4, 42]	ἐπὶ τῷ σφετέρῳ νομίζοντες ἀγαθῷ	γενήσεσθαι·	τοιαύτας γὰρ αὐτοῖς ὑπέτεινεν ὁ
[4, 23]	αὐτοῖς ἔλεγεν ἐκ τῶν ἐλευθερουμένων	ἐπιτραφήσεσθαι	νεότητα καὶ οὐδέποτε ἀπορήσειν τὴν
[4, 28]	νεωτέραν· οὕτως οἰόμενος αὐτὰς μάλιστα	συνοίσεσθαι	τοῖς λαβοῦσιν. ἔτυχε δὲ τῶν
[4, 55]	ἐλπίσαντες ἐπὶ τῷ σφετέρῳ συμφέροντι	διαλύσεσθαι.	ἀσμένως δὲ τῶν Γαβίων τὸν
[4, 59]	καὶ τὸν μὲν σκόπελον, ἔνθα	ἱδρύσεσθαι	τοὺς θεοὺς ἔμελλεν, ἀναλήμμασί τε
[4, 15]	ἀρχομένων συντελεῖν· ἐξ ὧν ἤμελλε	διαγνώσεσθαι	καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτόν, ὅσοι τε
[4, 4]	βουλομένοις ὑπὸ σοῦ τὴν πόλιν	ἐπιτροπεύεσθαι,	ὑφ´ οὗ πολλάκις ἤδη καὶ
[4, 19]	πλείοσιν οὖσιν ἐν ἐλάττοσι λόχοις,	στρατεύεσθαί	τ´ ὀλιγάκις καὶ ἐκ διαδοχῆς
[4, 19]	εἰς πλείονας δὲ λόχους μεμερισμένοις,	στρατεύεσθαί	τε πλείους στρατείας οὐδέποτε ἀναπαυομένους
[4, 19]	ᾤετο δεῖν, οὔτε μηδὲν συμβαλλομένους	στρατεύεσθαί	τινας ἐκ τῶν ἀλλοτρίων ὀψωνιαζομένους
[4, 17]	καὶ σφενδόνας ἔχοντας ἔξω τάξεως	συστρατεύεσθαι.	τέτταρας δὲ λόχους οὐδὲν ἔχοντας
[4, 6]	κρατίστῃ τοῦ φρονεῖν ὑπάρχων ἡλικίᾳ.	πολιτεύεσθαι	γὰρ ἤδη καὶ ἄρχειν καὶ
[4, 27]	ἁπλῶς καὶ δίχα ὀργῆς μνησικάκου	πολιτεύεσθαί	τ´ ἀποδοὺς ὡς πρότερον καὶ
[4, 10]	τῆς ἐκκλησίας ταῖς ἑξῆς ἡμέραις	ἀπογράφεσθαι	κελεύσας τοὺς ὑποχρέους, ὅσοι τὴν
[4, 10]	ἔχοντας τῶν πολιτῶν πρὸς ἑαυτὸν	ἀπογράφεσθαι·	νόμους τε συνέγραφεν οὓς μὲν
[4, 15]	ταῦτα καταστησάμενος ἐκέλευσεν ἅπαντας Ῥωμαίους	ἀπογράφεσθαί	τε καὶ τιμᾶσθαι τὰς οὐσίας
[4, 46]	περὶ τοῦ μὴ λαβεῖν αὐτὸν	διαμάχεσθαι,	ἐξ ὧν ἕτεροι πεπόνθασι δεινῶν
[4, 48]	προεγνωκώς, ἄσμενος τὴν ἐξέτασιν ἔφη	δέχεσθαι	καὶ τοὺς προέδρους ἐπὶ τὴν
[4, 29]	ὦ Ταρκύνιε, τῆς βασιλείας ἀποστερούμενος	ἀνέχεσθαι	διανοῇ; πότερον ἐκ ταπεινῶν καὶ
[4, 29]	δι´ ἣν οὐκ εὐεπιχείρητός ἐστιν,	ἀνέχεσθαί	σε ἀναγκάζει; ἀλλὰ καὶ ταῦτ´
[4, 36]	καὶ ἄρχειν ἐπίσταμαι καλῶς καὶ	ἄρχεσθαι	δύναμαι σωφρόνως. ~Τοιαῦτα διαλεχθεὶς καὶ
[4, 74]	τὸν αὐτὸν ἄρχειν τε καὶ	ἄρχεσθαι	καὶ πρὸ τοῦ διαφθαρῆναι τὴν
[4, 35]	τῷ λόγῳ, οὐ δικαίως δ´	ἄρχεσθαι	τὴν πόλιν ἐνόμιζες ὑπ´ ἐμοῦ
[4, 27]	τελευτῶν ἠνάγκασε τοὺς οὐκ ἀξιοῦντας	ἄρχεσθαι	τὸν χαλινὸν ἑκόντας λαβεῖν. εἰκοστῷ
[4, 4]	πατρὸς εὔνοιαν τοῖς παιδίοις τοῖςδε	παρασχέσθαι·	ὅταν δ´ εἰς ἄνδρας ἔλθωσι
[4, 15]	καὶ ἀπὸ παντὸς τοῦ βελτίστου	τετιμῆσθαι,	πατέρων τε ὧν εἰσι γράφοντας
[4, 13]	τὸν ἀριθμόν, ὧν οὐδὲν δέομαι	μεμνῆσθαι	κατὰ τὸ παρόν. τῇ τε
[4, 30]	τῶν Ταρκυνίων. ἐνταῦθα πάλιν ἀναγκάζομαι	μεμνῆσθαι	Φαβίου καὶ τὸ ῥᾴθυμον αὐτοῦ
[4, 9]	δίκαιοι δ´ ἐστὲ καὶ ὑμεῖς	διαμεμνῆσθαι	τὰς εὐεργεσίας, ἃς ὁ πάππος
[4, 59]	εἰς πολὺ βάθος ἤδη προϊούσης,	εὑρῆσθαι	κεφαλὴ νεοσφαγοῦς ἀνθρώπου τό τε
[4, 27]	πάντα τὸν βίον ἔδοξεν ἀγαθῇ	κεχρῆσθαι,	τὸν μὲν ἐν ἀγορᾷ τῇ
[4, 65]	ἀσχημονοῦσάν σε μετὰ τοῦ δούλου	τετιμωρῆσθαι	τὴν τοῦ συγγενοῦς ὕβριν μετερχόμενος,
[4, 33]	βουλή, {τὰ παράδοξα} καὶ μηδὲν	ἡγεῖσθαι	ἄπιστον, ὅπου γε κἀμὲ Ταρκύνιος
[4, 85]	ποιεῖν, ἐπειδὴ πᾶσιν ἐφάνη κύρια	ἡγεῖσθαι	τὰ κριθέντα ὑπὸ τῆς πόλεως,
[4, 23]	δὲ παρὰ σφίσι δεδουλευκότας ἀναξίους	ἡγεῖσθαι	ταύτης τῆς χάριτος· φρονήσει τε
[4, 42]	τῶν ἄλλων, οὓς ὑπελάμβανε βαρεῖαν	ἡγεῖσθαι	τὴν μεταβολὴν καὶ οἷς πολὺς
[4, 9]	δημοτικὸν ἀξιοῦσι καὶ μηδ´ ἐλευθέρους	ἡγεῖσθαι	τοὺς πένητας ὑμῶν. ἵνα δὲ
[4, 77]	τοὺς λόγους μέλλων πρὸς ὑμᾶς	ποιεῖσθαι,	ἄνδρες πολῖται, περὶ ἐμαυτοῦ πρῶτον
[4, 24]	παντὸς ἄρχειν ἀξιούσῃ τόπου τοιούτους	ποιεῖσθαι	πολίτας. ἔχοι δ´ ἄν τις
[4, 62]	ἐπισκέψεις τῶν χρησμῶν τοῖς ἀνδράσι	ποιεῖσθαι.	συνελόντι δ´ εἰπεῖν οὐδὲν οὕτω
[4, 21]	ἔχειν πολλοὺς ὄντας καὶ τελευταίους	καλεῖσθαι.	γενομένου δὲ τούτου τοῖς μὲν
[4, 4]	πραγμάτων αὐτῶν ἐπὶ τὴν βασιλείαν	καλεῖσθαι,	δραστήριος ἀνὴρ οὐκ ἀφῆκεν ἐκ
[4, 76]	τοὺς δ´ ἄρχοντας τούτους ἔταξαν	καλεῖσθαι	κατὰ τὴν ἑαυτῶν διάλεκτον κωνσούλας·
[4, 31]	ἐπιτροπεύειν ἤρξω καὶ τῆς βασιλείας	ἐπιμελεῖσθαι.	~Περιῆν γὰρ ἄν σοι ταῦτα
[4, 3]	ᾤοντο διαφέρειν οἱ δημόται Ταρκύνιον	ἐπιμελεῖσθαι	τῶν κοινῶν ἢ Τύλλιον· οὕτως
[4, 14]	προνωπίοις καὶ θυσίας αὐτοῖς ἐνομοθέτησεν	ἐπιτελεῖσθαι	καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν πελάνους εἰσφερούσης
[4, 49]	πρὸς πάντας ἐνομοθέτησε θυσίας τε	συντελεῖσθαι	κοινὰς τῷ καλουμένῳ Λατιαρίῳ Διὶ
[4, 19]	τοὺς δὲ περὶ ἐλαττόνων ἧττον	ἐνοχλεῖσθαι	κατ´ ἀμφότερα, τοὺς δὲ περὶ
[4, 73]	πολιτεύματος ἁπάντων μάλιστα τῶν Ἑλλήνων	εὐνομεῖσθαί	τε καὶ εὐδαιμονεῖν· ἧττον γὰρ
[4, 2]	γυναῖκα κοσμησαμένην, οἷς ἔθος ἐστὶ	κοσμεῖσθαι	τὰς γαμουμένας, κατακλεισθῆναι μόνην εἰς
[4, 47]	ὄντα, οἷον νῦν αἰτιᾶται, μὴ	προθυμεῖσθαι	λαβεῖν τότε πενθερόν· εἰ δὲ
[4, 75]	ποιῆσαι τοῖς παραληψομένοις τὴν ἀρχήν.	σκοπεῖσθαι	μέντοι φημὶ χρῆναι τοὺς ἄνδρας
[4, 11]	τε καὶ φίλους Ταρκυνίου πάντας	ἀρεῖσθαι·	γυναῖκας δ´ ἡμῶν καὶ μητέρας
[4, 82]	μὲν τῆς Ταρκυνίου πλεονεξίας πολλοὺς	ἀναιρεῖσθαι	πολέμους, περὶ δὲ τῆς ἑαυτῶν
[4, 6]	ἦν ἀθλία καὶ θεοβλαβής, ὥστ´	ἀφαιρεῖσθαι	μὲν τῶν ἑαυτῆς τέκνων ἣν
[4, 11]	ὑπὸ τοῦ πάππου καταλειφθεῖσαν ἀρχὴν	ἀφαιρεῖσθαι,	στέρξομεν τὴν τύχην. ἀλλὰ πρὸς
[4, 2]	ἄνδρα θαυμαστὴ καὶ παράδοξος ἧττον	ἀπιστεῖσθαι	ποιεῖ. καθημένου γάρ ποτ´ αὐτοῦ
[4, 72]	ἔργῳ τηλικῷδε, καὶ μηδὲν ἀνεξέταστον	ἀφεῖσθαι	μηδὲ ἀπροβούλευτον. ἀποφαινέσθω δὴ περὶ
[4, 19]	δ´ ἐλάττω τῶν ἱκανῶν κεκτημένοις	ἀφεῖσθαι	πάντων ὀχληρῶν. ἐποίει δὲ τούτων
[4, 72]	ὃν ἀπαλλαττόμενοι τοῦ τυράννου καταστησόμεθα.	βεβουλεῦσθαι	γὰρ ἅπαντα βέλτιον, πρὶν ἐπιχειρεῖν
[4, 46]	πάππον αὐτοῦ παραδιδόντες τὴν ἡγεμονίαν,	λελύσθαι	λέγων μετὰ τὸν ἐκείνου θάνατον
[4, 24]	τῷ κοινῷ δι´ αὐτοῦ κακόν·	ἐπανορθοῦσθαι	μέντοι φημὶ δεῖν τὰ δυνατὰ
[4, 4]	ἐχθροὺς τοσαύτην ἀρχὴν κτησαμένους, ἀλλ´	ἐναντιοῦσθαι	καὶ κωλύειν νῦν μὲν ἀπάτῃ
[4, 27]	ὡς πρότερον καὶ τὰ ἴδια	καρποῦσθαι,	μενούσαις ἐν ταῖς γραφείσαις πρὸς
[4, 74]	καταστησαμένοις ὑπάρξει τὰ μὲν ἀγαθὰ	καρποῦσθαι	τῆς βασιλικῆς πολιτείας, τῶν δὲ
[4, 80]	τοῦ δήμου, μέθ´ ἧς ἅπαντα	ἐπικυροῦσθαι	βούλεται τὰ μέγιστα ὁ νόμος·
[4, 15]	σὺν ταῖς κατὰ πόλιν οὔσαις	ἐκπεπληρῶσθαι	τὰς ἔτι καὶ εἰς ἡμᾶς
[4, 30]	ἀποθανόντα ὑπὸ τῆς μητρὸς Τανακυλλίδος	τεθάφθαι,	ἣν ἀμήχανον ἦν ἔτι καὶ
[4, 46]	ἐκείνου θάνατον διὰ τὸ μὴ	προσγεγράφθαι	ταῖς ὁμολογίαις τὴν αὐτὴν εἶναι
[4, 80]	ἐν ἔθει κατὰ τοὺς νόμους	παραλελεῖφθαι,	ἀλλ´ ἐάν τις ἓν μόνον
[4, 9]	δόξατε οὖν κοινῇ πάντες ἐπίτροποι	καταλελεῖφθαι	τῶν παιδίων καὶ βεβαιοῦτε αὐτοῖς
[4, 74]	τῶν δὲ παρακολουθούντων αὐτῇ κακῶν	ἀπηλλάχθαι.	ἵνα δὲ καὶ τοὔνομα τῆς
[4, 45]	ὑπηκόους εἶναι τοῖς ἐπιτάγμασιν, ἀλλ´	ἀπηλλάχθαι	τῶν ὁμολογιῶν οἰομένους, ἐξ οὗ
[4, 77]	δ´ ἀκριβῶς οἶδ´ ὅτι πολλοῖς	τεταράχθαι	δόξω τὴν διάνοιαν, ἀνὴρ οὐ
[4, 28]	ἐπέραινον οὔτε αἱ τῆς σώφρονος	λιτανεῖαι	τὰ κράτιστα τὸν οὐ δίκαιον
[4, 18]	εἰσφορᾶς ἐποίησεν ἀτελεῖς. ἐγένοντο δὴ	συμμορίαι	μὲν ἕξ, ἃς Ῥωμαῖοι καλοῦσι
[4, 18]	καλέσεις· λόχοι δ´, οὓς αἱ	συμμορίαι	περιελάμβανον, ἑκατὸν καὶ ἐνενηκοντατρεῖς. ἐπεῖχον
[4, 43]	πρὸς τὸν τύραννον· αἱ δὲ	τιμωρίαι	κατὰ τῶν ἐλεγχθέντων ἐγίνοντο πικραὶ
[4, 36]	δ´ εἰς τὸ δημοτικὸν πλῆθος	εὐεργεσίαι	λυπεῖν ὑμᾶς δοκοῦσι, περὶ ὧν
[4, 56]	ἔτυχον δὲ μήκωνες ἐν αὐτῷ	πεφυκυῖαι	πλήρεις ἤδη τοῦ καρποῦ καὶ
[4, 83]	πείσομεν. ὥστε θαρροῦντες, ὦ δημόται,	καὶ	ἀγαθὰς ἔχοντες ὑπὲρ τῶν μελλόντων
[4, 68]	Ταρκύνιος σὺν ἄλλοις ἀνδράσι πολλοῖς	καὶ	ἀγαθοῖς καὶ τὸν ἐκείνου πατέρα
[4, 57]	ἀνδρῶν ἀπέκτεινε πολλοὺς τῶν Γαβίων	καὶ	ἀγαθούς. ~Ἐν ᾧ δὲ ταῦτ´
[4, 68]	ὑπὸ τοῦ τυράννου παθεῖν πολλῶν	καὶ	ἀγαθῶν ἀνδρῶν ἀπολλυμένων. ~Καταφρονήσας γὰρ
[4, 31]	παραδείγμασι χρώμενον τοῖς τῶν καλῶν	καὶ	ἀγαθῶν ἐπιτρόπων ἔργοις, ὅσοι βασιλικοὺς
[4, 37]	τἀλλότρια ἑτέρῳ διδόναι. κραυγῆς δὲ	καὶ	ἀγανακτήσεως ἐξ ἁπάντων ἐπὶ τούτῳ
[4, 23]	ὡς ἀστάθμητόν ἐστι πρᾶγμα εὐτυχία	καὶ	ἀγχίστροφον, καὶ οὐδενὶ ῥᾴδιον εἰπεῖν
[4, 25]	χρόνους συνέθυόν τε καὶ συνεπανηγύριζον	καὶ	ἀγῶνας ἐπετέλουν ἱππικοὺς καὶ γυμνικοὺς
[4, 83]	ἐὰν ἀποστῶσι τῶν τυράννων, ὑπισχνούμενοι	καὶ	ἄδειαν ὧν ἥμαρτον ψηφιζόμενοι ῥᾳδίως
[4, 77]	αὐτοῦ κατάσχοι πολλὴν σφόδρα οὖσαν,	καὶ	ἀδελφὸν πρεσβύτερον, ὃς ἔμελλε τιμωρήσειν
[4, 42]	τῆς βουλῆς μέρος θανάτοις τε	καὶ	ἀειφυγίαις, ἑτέραν βουλὴν αὐτὸς κατεστήσατο
[4, 24]	τῇ πόλει· τὸ δὲ μιαρὸν	καὶ	ἀκάθαρτον φῦλον ἐκβαλοῦσιν ἐκ τῆς
[4, 29]	Ταρκύνιε, μετὰ παρρησίας ἔξεστί μοι	καὶ	ἀκινδύνως ἅπαντα εἰπεῖν, ὅσα φρονῶ
[4, 23]	ὡς ἕν τι τῶν ἱερῶν	καὶ	ἀκινήτων νομίμων διατελεῖ τοῦτ´ ἐν
[4, 76]	χώραν ἔχουσι. τὸ γὰρ ὑπερέχον	καὶ	ἄκρον ὕπατον ἐκάλουν οἱ παλαιοί.
[4, 24]	ἔχοι δ´ ἄν τις πολλὰ	καὶ	ἄλλα διαβαλεῖν ἔθη καλῶς μὲν
[4, 29]	πλοῦτος ἱκανὸς καὶ φίλοι πολλοὶ	καὶ	ἄλλαι πρὸς τὰ πράγματ´ ἀφορμαὶ
[4, 40]	δήμου, δεκασμοῖς δὲ {καὶ δωροδοκίαις}	καὶ	ἄλλαις πολλαῖς κολακείαις ἐκθεραπεύσαντα τοὺς
[4, 57]	ἐγγράψειν οἰκίας τε καὶ κλήρους	καὶ	ἄλλας δωρεὰς πολλὰς ἐπιθήσειν καὶ
[4, 7]	τῆς βασιλείας ἑκόντες. ~Ἔχει δὲ	καὶ	ἄλλας τινὰς τὸ πρᾶγμα ἀτοπίας,
[4, 40]	ὑπάρχει τυγχάνειν. ἐδήλωσε δέ τι	καὶ	ἄλλο δαιμόνιον ἔργον, ὅτι θεοφιλὴς
[4, 41]	καὶ λόγχας φερόντων ἐπιχωρίων τε	καὶ	ἀλλοδαπῶν, οἳ νυκτός τε περὶ
[4, 63]	τὸν οἶκον συμφορὰν πολλοῖς μὲν	καὶ	ἄλλοις οἰωνοῖς, τελευταίῳ δὲ τῷδε.
[4, 12]	τὴν βασιλείαν παρελθὼν πολλῶν μὲν	καὶ	ἄλλων πολιτευμάτων εἰσηγητὴς ἐγένετο, μέγαν
[4, 44]	πολιτῶν καὶ ἀπορώτατοι σχολὴν ἄγωσι,	καὶ	ἅμα προθυμίαν ἔχων ἐπὶ τῆς
[4, 23]	τε πρᾶγμα ποιεῖν αὐτοὺς ἔφη	καὶ	ἀμαθὲς ἅπασι τοῖς ξένοις ἐπιτρέποντας
[4, 26]	σὺν ἄλλαις πολλαῖς ἐλάττοσί τε	καὶ	ἀμαυροτέραις αἱ μέγισται καὶ λαμπρόταται
[4, 29]	βασιλεῖ προσῆκε, δι´ ἀσθένειάν τε	καὶ	ἀμορφίαν; ἀλλὰ σοί γε καὶ
[4, 9]	ἃς οἱ πένητες ἐπιβαροῦνταί τε	καὶ	ἀναγκάζονται δανείσματα ποιεῖν, κουφοτέρας εἰς
[4, 20]	κύριος ἦν τῶν μεγίστων τε	καὶ	ἀναγκαιοτάτων, ἀρχὰς ἀποδεῖξαι τάς τε
[4, 46]	ὡς ὁ τῶν συγγενεστάτων τε	καὶ	ἀναγκαιοτάτων μὴ φεισάμενος τῶν ἀλλοτρίων
[4, 38]	ὃς ὑπολαβών· Ἡ σὴ τόλμα	καὶ	ἀναίδεια, εἶπεν, ὦ Τύλλιε, ὃς
[4, 11]	καὶ παρεσκεύασμαι ποιεῖν ἀχθόμενοί τε	καὶ	ἀναξιοπαθοῦντες· οἱ δανεισταὶ μὲν ὅτι
[4, 58]	ἑαυτοὺς οἵα πείσονται, σφαγάς τε	καὶ	ἀνδραποδισμοὺς καὶ πάντα ὅσα καταλαμβάνει
[4, 24]	συνεργοὶ τοῖς δεσπόταις γενόμενοι φαρμακειῶν	καὶ	ἀνδροφονιῶν καὶ τῶν εἰς θεοὺς
[4, 30]	ὡς δὲ συνεκεράσθησαν αἱ ἀνόσιοι	καὶ	ἀνδροφόνοι φύσεις, ἐκβαλεῖν ἐκ τῆς
[4, 70]	καὶ περιλαβὼν τὴν νεκρὰν κατεφίλει	καὶ	ἀνεκαλεῖτο καὶ διελέγετο πρὸς αὐτὴν
[4, 67]	πατὴρ περιχυθεὶς τῷ σώματι περιέβαλλε	καὶ	ἀνεκαλεῖτο καὶ ὡς ἀνοίσουσαν ἐκ
[4, 66]	ἔφη γίνομαί σου πάτερ δεινὴν	καὶ	ἀνήκεστον ὑπομείνασα ὕβριν, τιμωρῆσαί μοι
[4, 46]	καὶ θεοβλαβείας εἶναι παρὰ πονηροῦ	καὶ	ἀνοσίου τρόπου χρηστόν τι καὶ
[4, 16]	τοὺς δὲ θώρακας αὐτῶν ἀφεῖλε,	καὶ	ἀντὶ τῶν ἀσπίδων ἀνέδωκε θυρεούς.
[4, 49]	μόναι τὰς προκλήσεις, Ἐχετρανοί τε	καὶ	Ἀντιᾶται. τοῦ δὲ μένειν εἰς
[4, 65]	πολὺς ἦν ἀπειλῶν θ´ ἅμα	καὶ	ἀντιβολῶν καὶ διομνύμενος ἀληθεύειν τῶν
[4, 28]	περιῆν· τῇ δὲ παντόλμῳ χαλεπαίνειν	καὶ	ἀπαλλαγῆναι ζητεῖν ἀπὸ τοῦ συνοικοῦντος.
[4, 14]	τῶν θεραπόντων τοὺς ἥρωας ἱλασκόμενοι	καὶ	ἅπαν τὸ δοῦλον ἀφαιροῦντες αὐτῶν
[4, 43]	κατὰ τῶν ἐλεγχθέντων ἐγίνοντο πικραὶ	καὶ	ἀπαραίτητοι. ~Καὶ οὐκ ἀπέχρη ταῦτα
[4, 39]	δεινὰ μὲν ἀκουσθῆναι, θαυμαστὰ δὲ	καὶ	ἄπιστα πραχθῆναι, τῆς ἀνοσίας αὐτοῦ
[4, 40]	περὶ τῆς γενέσεως αὐτοῦ μυθικὴ	καὶ	ἄπιστος ὑπόληψις, ὥσπερ εἴρηταί μοι
[4, 15]	νόμιμον ὅρκον, ἦ μὲν τἀληθῆ	καὶ	ἀπὸ παντὸς τοῦ βελτίστου τετιμῆσθαι,
[4, 67]	αἰτιώτατον γενέσθαι, τίς τ´ ἦν	καὶ	ἀπὸ τίνων καὶ διὰ τί
[4, 9]	τιμήσασθαι τὰς οὐσίας ἅπαντας κελεύσω	καὶ	ἀπὸ τοῦ τιμήματος ἕκαστον εἰσφέρειν
[4, 73]	τῶν πραγμάτων οἱ πολλοὶ σκοποῦσι	καὶ	ἀπὸ τούτων ἢ προσίενταί τινα
[4, 39]	τοῦ πτώματος; ἡ δ´ ἐκπικρανθεῖσα	καὶ	ἀπὸ τῶν ποδῶν τὸ βάθρον
[4, 51]	καὶ γνωρίσαντες ἐκ τῶν ὅπλων	καὶ	ἀπὸ τῶν σημείων ἐξέστησαν τῶν
[4, 11]	εἰ τιμήσασθαι τοὺς βίους ἀναγκασθήσονται	καὶ	ἀπὸ τῶν τιμημάτων τὰς εἰσφορὰς
[4, 71]	τῶν γὰρ Κελερίων ἄρχων εἰμί,	καὶ	ἀποδέδοταί μοι κατὰ νόμους ἐκκλησίαν,
[4, 37]	δὲ τῆς ἀρχῆς ἔφησεν ἀφίστασθαι	καὶ	ἀποδιδόναι τοῖς κυρίοις, παρ´ ὧν
[4, 35]	δικαστὴν ὧν ἄν μου κατηγορήσῃς,	καὶ	ἀποδώσω πάλιν αὐτῷ διαγνῶναι, πότερος
[4, 47]	εἰς τὴν κατάλυσιν τοῦ δεσπότου	καὶ	ἀποθέσθαι κρύψαντας ἐν τοῖς σκευοφόροις.
[4, 60]	θέμις· ἃ δὲ λέγοντες ὑμεῖς	καὶ	ἀποκρινόμενοι πρὸς τὰς ἐρωτήσεις ἀναμάρτητοί
[4, 9]	γὰρ ὁ πάππος αὐτῶν ἀπάτορα	καὶ	ἄπολιν ὄντα με παραλαβὼν ἐξέθρεψεν
[4, 82]	ἀξία τῆς εὐγενοῦς προαιρέσεως, οἴχῃ	καὶ	ἀπόλωλας οὐχ ὑπομείνασα τυραννικὴν ὕβριν,
[4, 31]	γενόμενοι βασιλεῖς· ἀλλὰ τὸ ἀνέστιον	καὶ	ἄπορον καὶ πρὸς καταδίκας ἢ
[4, 44]	ὅταν οἱ πονηρότατοι τῶν πολιτῶν	καὶ	ἀπορώτατοι σχολὴν ἄγωσι, καὶ ἅμα
[4, 54]	ληφθῆναι διὰ κλιμάκων ἐξοικοδομεῖν τε	καὶ	ἀποταφρεύειν δεδοικότες τὰς αἰφνιδίους ἀλλήλων
[4, 52]	συνεχῶς ἐπολεμήθη· καὶ παθήμασι χαλεποῖς	καὶ	ἀπροσδοκήτοις μέγας. ἀφ´ ὧν δ´
[4, 41]	συνεχεῖς οὔτε τεταγμένας, ἀλλὰ σπανίους	καὶ	ἀπροσδοκήτους ἐποιεῖτο ἐχρηματίζετό τε περὶ
[4, 84]	δάκρυα ὑφ´ ἡδονῆς ἔρρει θαυμαστῶν	καὶ	ἀπροσδοκήτων ἀκούουσι λόγων· πάθη τε
[4, 82]	ἀνάγκας διεξῆλθε πολλὰς ποιησαμένη δεήσεις	καὶ	ἀράς, ἵνα τιμωροὶ τοῖς κακοῖς
[4, 36]	πειράσομαι ποιῆσαι πᾶσι φανερόν, ὅτι	καὶ	ἄρχειν ἐπίσταμαι καλῶς καὶ ἄρχεσθαι
[4, 6]	ὑπάρχων ἡλικίᾳ. πολιτεύεσθαι γὰρ ἤδη	καὶ	ἄρχειν καὶ τὰ κοινὰ πράττειν
[4, 36]	ὅτι καὶ ἄρχειν ἐπίσταμαι καλῶς	καὶ	ἄρχεσθαι δύναμαι σωφρόνως. ~Τοιαῦτα διαλεχθεὶς
[4, 74]	μέρει τὸν αὐτὸν ἄρχειν τε	καὶ	ἄρχεσθαι καὶ πρὸ τοῦ διαφθαρῆναι
[4, 29]	ἀνέχεσθαι διανοῇ; πότερον ἐκ ταπεινῶν	καὶ	ἀσήμων ἔφυς προγόνων καὶ διὰ
[4, 26]	ἀσθενέσιν ἀποφαίνων ὁμοφροσύνην, ταπεινότητος δὲ	καὶ	ἀσθενείας καὶ ταῖς πάνυ ἰσχυραῖς
[4, 13]	πολλὰ ὄντα καὶ μεγάλα, γυμνὰ	καὶ	ἀτείχιστα καὶ ῥᾷστα πολεμίοις ἐλθοῦσιν
[4, 7]	τούτων δὴ τῶν ἀδυνάτων τε	καὶ	ἀτόπων ἕκαστα ἐπιλογιζόμενος οὐχ υἱοὺς
[4, 6]	τῶν ἀναιρούντων αὐτὴν ἀδυνάτων τε	καὶ	ἀτόπων· ὧν ἕκαστον ἐγὼ πειράσομαι
[4, 28]	μὲν γὰρ τῷ πρεσβυτέρῳ τολμηρῷ	καὶ	αὐθάδει καὶ τυραννικῷ τὴν φύσιν
[4, 7]	ἀλλὰ θυγατέρες ἦσαν αὐτῷ δύο	καὶ	αὗταί γ´ ἤδη γεγαμημέναι. τούτων
[4, 15]	ἕξ τε καὶ εἴκοσιν, ἃς	καὶ	αὐτὰς καλεῖ φυλὰς καὶ τὰς
[4, 33]	ὅτι μὴ γυνή, πατρὸς μήτηρ,	καὶ	αὐτὴ διὰ γῆρας ἑτέρων δεομένη
[4, 30]	δέχεται τὰς αἱρέσεις ὁ Ταρκύνιος,	καὶ	αὐτίκα δοὺς αὐτῇ πίστεις καὶ
[4, 76]	γνώμην Ἰουνίου Βρούτου πάντες ἐπῄνεσαν	καὶ	αὐτίκα περὶ τῶν παραληψομένων τὰς
[4, 2]	εἰωθότας πελάνους ἐπὶ τὸ πῦρ	καὶ	αὐτίκα πρὸς τοὺς βασιλεῖς ἐλθοῦσαν
[4, 26]	παλαιὸν ἡ Ἑλλὰς ἐχρῆτο. ὃ	καὶ	αὐτὸ ποιήσαιτ´ ἄν τις οὐ
[4, 42]	κοινῶν οὐδενὸς ἔτι μετεῖχον, ἀλλὰ	καὶ	αὐτοὶ τὴν παρρησίαν ἅμα τοῖς
[4, 15]	ὥρισε τῆς τ´ οὐσίας στέρεσθαι	καὶ	αὐτὸν μαστιγωθέντα πραθῆναι· καὶ μέχρι
[4, 25]	τούτοις παραδείγματα λαβὼν προθυμίαν ἔσχε	καὶ	αὐτὸς ἁπάσας τὰς μετεχούσας πόλεις
[4, 75]	ἀποδείξοντα τοὺς παραληψομένους τὰ κοινά,	καὶ	αὐτὸς ἀποθήσομαι τὴν τῶν Κελερίων
[4, 36]	διδόναι τὰ δίκαια καὶ λαμβάνειν,	καὶ	αὐτὸς ἐξηταζόμην πρῶτος οἷς ὥρισα
[4, 13]	ἀνεστίοις Ῥωμαίων οἰκίας κατασκευάσασθαι· ἔνθα	καὶ	αὐτὸς ἐποιήσατο τὴν οἴκησιν ἐν
[4, 34]	ἐπὶ ῥητοῖς τισι παρέλαβεν, ὥστε	καὶ	αὐτὸς ἔχειν ἀναφαίρετον καὶ ὑμῖν
[4, 9]	βίας, φύλακας δὲ τῆς δικαιοσύνης	καὶ	αὐτὸς οὐδένα χρόνον ἀνήσω τῆς
[4, 38]	τε πελέκεις ὑπηρέταις τισὶν ἀναδοὺς	καὶ	αὐτὸς τὴν βασιλικὴν ἐσθῆτα λαβὼν
[4, 41]	κατ´ οἶκον μὲν τὰ πολλὰ	καὶ	αὐτῶν τῶν ἀναγκαιοτάτων συμπαρόντων, ὀλίγα
[4, 29]	ἀρχαίοις ὑμῶν προγόνοις Ἕλλησιν οὖσι	καὶ	ἀφ´ Ἡρακλέους γεγονόσι τῆς εὐδαίμονος
[4, 80]	καλεῖν αὐτάς, ἀλλ´ οὐκ ἀνατροπὰς	καὶ	ἀφανισμοὺς ἁπάντων τῶν τε νομίμων
[4, 82]	γυναικὶ παθεῖν. ἐφ´ οἷς ἀγανακτοῦσα	καὶ	ἀφόρητον ἡγουμένη τὴν ὕβριν ἐπειδὴ
[4, 60]	πρὸς τὰς ἐρωτήσεις ἀναμάρτητοί τε	καὶ	ἀψευδεῖς ἔσεσθε· διαφέρει γὰρ ὑμῖν
[4, 37]	ἀρχῆς· τινὲς δ´ ἐξ αὐτῶν	καὶ	βάλλειν τὸν Ταρκύνιον ἐβόων. ἐκεῖνος
[4, 81]	λατομοῦντας ὑλοτομοῦντας ἀχθοφοροῦντας, ἐν ταρτάροις	καὶ	βαράθροις δαπανωμένους, ἀνάπαυσιν τῶν κακῶν
[4, 31]	τοὺς κοινοὺς ἁπάντων Ἑλλήνων τε	καὶ	βαρβάρων νόμους· καὶ προσήκει μοι
[4, 50]	τὴν πολλὴν εὐτυχίαν ἅπασι λυπηροὶ	καὶ	βαρεῖς, ἐγκαλῶν αὐτοῖς ἁρπαγάς τινας
[4, 73]	καὶ εὐδαιμονεῖν· ἧττον γὰρ ὑβρισταὶ	καὶ	βαρεῖς ἔσονται διαιρεθείσης τῆς ἐξουσίας
[4, 45]	οἷς αὐθάδειά τις ἐδόκει προσεῖναι	καὶ	βαρύτης, καὶ τὸ μὴ παρεῖναι
[4, 58]	γενομένας αὐτοῖς ὁμολογίας. ταῦτα πράξας	καὶ	βασιλέα τῶν Γαβίων τὸν υἱὸν
[4, 11]	δημόται, τοὺς μὲν ἀνδροφόνους κατάγειν	καὶ	βασιλεῖς ἀποδεικνύναι, τοὺς δὲ τῶν
[4, 4]	θυγατρὶ συνοικῶν ἡμετέρᾳ, ἐὰν δὴ	καὶ	βασιλεὺς ἔτι γένῃ Ῥωμαίων ἐμοῦ
[4, 65]	χαρίσασθαί μοι, γυναῖκά σε ποιήσομαι	καὶ	βασιλεύσεις σὺν ἐμοὶ νῦν μὲν
[4, 58]	δ´ εἰς ἐκκλησίαν τὸ πλῆθος	καὶ	βασιλικὸν ἐκ τυραννικοῦ τρόπου μεταλαβὼν
[4, 78]	δή ποτε λαβών, καλῶς αὐτῇ	καὶ	βασιλικῶς χρώμενον, ἀλλ´ ὑπερβεβληκότα πάντας
[4, 9]	πάντες ἐπίτροποι καταλελεῖφθαι τῶν παιδίων	καὶ	βεβαιοῦτε αὐτοῖς ἣν ὁ πάππος
[4, 75]	γάρ, εὖ ἴστε, καὶ πειθοῖ	καὶ	βίᾳ καὶ δόλῳ καὶ παντὶ
[4, 80]	παρῆλθεν ἐπὶ τὴν δυναστείαν; ὅπλοις	καὶ	βίᾳ καὶ πονηρῶν ἀνθρώπων συνωμοσίαις,
[4, 46]	πρὸ αὐτοῦ βασιλεῖς, ὅπλοις δὲ	καὶ	βίᾳ κατισχύσας τυραννικήν τε μοναρχίαν
[4, 19]	τ´ ὀλιγάκις καὶ ἐκ διαδοχῆς	καὶ	βραχείας συντελεῖν εἰσφοράς· τοῖς δ´
[4, 18]	καὶ δύο σὺν τοῖς σαλπισταῖς	καὶ	βυκανισταῖς· τὴν δὲ πέμπτην τριάκοντα·
[4, 17]	εὔχρηστα· δύο δὲ σαλπιστῶν τε	καὶ	βυκανιστῶν καὶ τῶν ἄλλοις τισὶν
[4, 83]	ἐλπίσιν, ὧν ἱερὰ καὶ τεμένη	καὶ	βωμοὺς μιαίνει Ταρκύνιος ταῖς αἱμοφύρτοις
[4, 30]	δ´ οὐχ ἥκιστα, εἰ θυγατρὶ	καὶ	γαμβρῷ πολεμεῖν ἀναγκασθήσεται καὶ τιμωρίας
[4, 38]	οὐκ ἀξιοῦντα πόλεμον ἄσπειστον θυγατρὶ	καὶ	γαμβρῷ πολεμεῖν, ἐπειδὴ τὸν οἰκεῖον
[4, 79]	δύστηνα σώματα πυράς, φίλους εἱστία	καὶ	γάμους ἐπετέλει καὶ τὴν ἀνδροφόνον
[4, 29]	ἐκποδῶν πεποιημένοι τὰ λυποῦντα ἡμᾶς.	καὶ	γὰρ ἐὰν τἆλλα τις ἀδικεῖν
[4, 56]	διάνοιαν ὡς ἔμοιγε δοκεῖ μιμησάμενος·	καὶ	γὰρ ἐκεῖνος Περιάνδρῳ ποτὲ τῷ
[4, 71]	ἐπὶ στρατοπέδου διαπεμψώμεθα ἐν τάχει.	καὶ	γὰρ οἱ τὰ ὅπλα ἔχοντες,
[4, 62]	δόξασα δ´ ἄφρων τις εἶναι	καὶ	γελασθεῖσα ἐπὶ τῷ τὴν αὐτὴν
[4, 33]	καὶ ὑμᾶς εἰς ἄνδρας ἤγαγον	καὶ	γενεᾶς ἄρρενος οὐχ ὑπαρχούσης τῶν
[4, 51]	νύκτωρ ὑποστρέψαντες ἐκ τῆς ὁδοῦ	καὶ	γενόμενοι κατὰ νώτου τῶν Σαβίνων
[4, 36]	ἀρχὴν τῷ δεδωκότι μοι δήμῳ	καὶ	γενόμενος ἰδιώτης πειράσομαι ποιῆσαι πᾶσι
[4, 84]	καὶ χώραν, ὅσης ἄρχουσι Ῥωμαῖοι,	καὶ	γένος τὸ ἐξ αὐτῶν ἅπαν·
[4, 75]	Ῥωμαίων εἰργομένους τὸν ἀεὶ χρόνον	καὶ	γένος τὸ ἐξ αὐτῶν· ὅταν
[4, 83]	καὶ τροφῆς ἐτύχομεν, ἀμυνοῦμεν ὑμῖν	καὶ	γνώμαις καὶ λόγοις καὶ χερσὶ
[4, 85]	Μάρκος Ὁράτιος ἀνέγνωσαν ἐν ἐκκλησίᾳ·	καὶ	γνώμας διερωτήσαντες κατὰ λόχους, ὅ
[4, 75]	ἐπειδὴ συγκεχώρηταί μοι κατὰ νόμον	καὶ	γνώμην εἰσηγήσομαι· φεύγειν Ταρκύνιον ἅμα
[4, 51]	ἐπῄεσαν. τούτους ἰδόντες οἱ Σαβῖνοι	καὶ	γνωρίσαντες ἐκ τῶν ὅπλων καὶ
[4, 83]	τῇ πόλει τέκνα καὶ γυναῖκας	καὶ	γονεῖς, ἃ τιμιώτερα τῆς ἰδίας
[4, 25]	συνεπανηγύριζον καὶ ἀγῶνας ἐπετέλουν ἱππικοὺς	καὶ	γυμνικοὺς καὶ τῶν περὶ μουσικὴν
[4, 83]	ἔχομεν ἐν τῇ πόλει τέκνα	καὶ	γυναῖκας καὶ γονεῖς, ἃ τιμιώτερα
[4, 83]	φύλακες ἀγαθοὶ τῆσδε τῆς γῆς,	καὶ	δαίμονες, οἳ τοὺς πατέρας ἡμῶν
[4, 11]	ἀλλὰ πρὸς ἁπάντων θεῶν τε	καὶ	δαιμόνων, ὅσοι τὸν ἀνθρώπινον ἐποπτεύουσι
[4, 2]	ἱστορίαις εὕρομεν, εἰ θεοῖς τε	καὶ	δαίμοσι λέγεσθαι φίλος τοιοῦτος· αἵτινες
[4, 67]	αὐτῷ παρόντων ποιησαμένη θεοῖς τε	καὶ	δαίμοσιν εὐξαμένη ταχεῖαν αὐτῇ δοῦναι
[4, 84]	ἐπικελευόμενον, τοῖς δὲ πλείοσιν αὐτῶν	καὶ	δάκρυα ὑφ´ ἡδονῆς ἔρρει θαυμαστῶν
[4, 12]	τε παρὰ πάντων ἐξαίσιος ἐγίνετο	καὶ	δεήσεις μεμιγμέναι δάκρυσιν, ἵνα μένῃ
[4, 37]	κραυγή τ´ ἐξ ἁπάντων ἐγίνετο	καὶ	δεήσεις πολλαὶ σὺν οἰμωγαῖς ὑπὲρ
[4, 52]	γενναῖον ἔργον, ἀλλ´ εἰς ἱκεσίας	καὶ	δεήσεις τραπόμενοι παρέδοσαν ἑαυτούς. οὕτω
[4, 80]	γενόμενοι βασιλεῖς; πόθεν; πολλοῦ γε	καὶ	δεῖ. ἐκεῖνοι μέντοι πάντες ὑφ´
[4, 71]	ἄρχοντας τῆς ἐλευθερίας· πολλὰ γὰρ	καὶ	δεινὰ πεπόνθασιν ὑπὸ τοῦ τυράννου
[4, 79]	ἐξειργάσατο, ὦ δημόται, τὰ περιβόητα	καὶ	δεινὰ περὶ τοὺς κηδεστὰς ἀμφοτέρους
[4, 66]	δὲ μάθῃς τὰς κατασχούσας αἰσχρὰς	καὶ	δεινὰς ἀνάγκας, βούλευσαι μετ´ αὐτῶν,
[4, 46]	ἐπετελέσατο. διεξελθὼν δὲ πολλὰς αὐτοῦ	καὶ	δεινὰς κατηγορίας τελευτῶν ἐδίδασκεν, ὡς
[4, 54]	ἁπάσης τροφῆς ἐν ἀμφοτέραις ἔσεσθαι	καὶ	δεινὴ περὶ τοῦ μέλλοντος ἀθυμία·
[4, 81]	μεγάλων γεγόναμεν, εἰς πενίαν δὲ	καὶ	δεινὴν ἀπορίαν ἥκομεν ἐκ πολλῶν
[4, 81]	ἀγαθῶν. οἱ λαμπροὶ δ´ ἐκεῖνοι	καὶ	δεινοὶ καὶ μεγάλοι, δι´ οὓς
[4, 85]	στρατόπεδον ὡς εἶχε τάχους οἰμώζων	καὶ	δεινοπαθῶν. ἔτυχε δὲ καὶ τἀκεῖ
[4, 7]	αὐτῷ πλείων ἀναφαίνεται τῶν ἑκατὸν	καὶ	δέκα γεγονὼς ἐτῶν· τοῦτο δὲ
[4, 7]	πολεμεῖν Ῥωμαίοις οὐκ ἐλάττω τεττάρων	καὶ	δέκα ἐτῶν, αὐτὸς ἐν τοῖς
[4, 17]	καὶ τούτους εἰς εἴκοσι λόχους,	καὶ	δέκα μὲν ἐποίησε τῶν ἐν
[4, 16]	δέκα λόχους ἀποδοὺς τοῖς νεωτέροις	καὶ	δέκα τοῖς πρεσβυτέροις. χώρα δὲ
[4, 69]	ὅμοια τοῖς κατ´ ἀλήθειαν ἠλιθίοις.	καὶ	δὴ καὶ ὅτε τῷ Δελφικῷ
[4, 2]	τά τ´ ἄλλα σοφὴν οὖσαν	καὶ	δὴ καὶ τὰ μαντικὰ οὐδενὸς
[4, 4]	μᾶλλον αὐτοὺς οἶμαι ποιήσειν, ἀειφυγίᾳ	καὶ	δημεύσει τῶν ὑπαρχόντων, καθίστας´ ἤδη
[4, 62]	ἀστῶν ἄνδρας ἐπιφανεῖς δύο προχειρισάμενος	καὶ	δημοσίους αὐτοῖς θεράποντας δύο παραζεύξας
[4, 62]	ἄλλων τῶν κατὰ πόλιν πραγματειῶν,	καὶ	δημοσίους αὐτοῖς παρακαθίστησιν, ὧν χωρὶς
[4, 10]	ἀπόρους, τῶν δ´, ὡς μέτριος	καὶ	δημοτικὸς πρὸς τοὺς ταπεινοτέρους, ἁπάντων
[4, 73]	ὧν εἰς τυραννικὴν ὠμότητα περιίστανται	καὶ	δι´ ἃ δυσχεραίνουσιν ἅπαντες αὐτάς,
[4, 34]	ἄκουσον, ὅπως τ´ αὐτῆς ἔτυχον,	καὶ	δι´ ἃς αἰτίας οὔθ´ ὑμῖν
[4, 45]	τοῦτον τὸν ἄνδρα φίλον ἔχων	καὶ	δι´ αὐτοῦ τοὺς ἀρίστους ἐν
[4, 8]	γένηται, τοὺς καλουμένους μεσοβασιλεῖς ἀποδεῖξαι	καὶ	δι´ ἐκείνων ἑλέσθαι τὸν ἄρξοντα
[4, 10]	παράνομον αὐτοῦ δυναστείαν ἀποδείξαντες μεσοβασιλεῖς	καὶ	δι´ ἐκείνων ἑλέσθαι τὸν κατὰ
[4, 70]	ἆρα πέπρωται Ῥωμαίοις ὑπ´ ἐμοῦ	καὶ	δι´ ἐμὲ τῆς ἀφορήτου τυραννίδος
[4, 63]	ἦσαν οἱ τῆς ἐπαναστάσεως ἄρξαντες	καὶ	δι´ οἵων τρόπων ἦλθον ἐπὶ
[4, 36]	ἀποστερηθείην. φέρε ἀλλ´ ὑπερήφανός εἰμι	καὶ	διὰ βαρύτητα ἐπαχθὴς καὶ τὴν
[4, 3]	καὶ παντὶ συνεξομοιωθῆναι προσώπῳ δυνατώτατος.	καὶ	διὰ ταῦτα Ῥωμαῖοι μὲν αὐτὸν
[4, 50]	ἐδόκουν ἁπάντων εἶναι τῶν πλησιοχώρων	καὶ	διὰ τὴν πολλὴν εὐτυχίαν ἅπασι
[4, 24]	ἐλευθέρους γινομένους ἐξετάσουσι, τίνες ὄντες	καὶ	διὰ τί καὶ πῶς ἠλευθερώθησαν,
[4, 32]	παθὼν δεινὸν ἐχθρὸν ἡγοῦμαί σε	καὶ	διὰ τί σου κατηγορῶ; σὺ
[4, 67]	τ´ ἦν καὶ ἀπὸ τίνων	καὶ	διὰ τί τῆς ἐπωνυμίας ταύτης
[4, 57]	ἐγεγόνει· ἀπολογουμένου δὲ τοῦ ἀνδρὸς	καὶ	διὰ τὸ μηδὲν ἑαυτῷ συνειδέναι
[4, 39]	καί φησιν· Οὐκ ἄξεις, ἀλιτήριε,	καὶ	διὰ τοῦ νεκροῦ; κἀκεῖνος ἐπὶ
[4, 20]	ἐν ᾧ τὸ τῶν ἀπόρων	καὶ	διὰ τοῦτ´ ἀφειμένων ἁπάσης στρατείας
[4, 23]	στρατεύμασι καταμισθοφοροῦσα συνεξαναλωθῇ τοῖς χρήμασι·	καὶ	διὰ τοῦτ´ ἔφη τοὺς προτέρους
[4, 29]	ταπεινῶν καὶ ἀσήμων ἔφυς προγόνων	καὶ	διὰ τοῦτ´ οὐκ ἀξιοῖς ἐπὶ
[4, 31]	λόγος, ὦ Τύλλιε, καὶ δίκαιος·	καὶ	διὰ τοῦτο προειλόμην αὐτὸν εἰς
[4, 73]	ποιεῖν ἐπὶ πολλὰς ἤδη γενεάς,	καὶ	διὰ τοῦτο τὸ σχῆμα τοῦ
[4, 79]	γεγονυῖαν, ἐν ταῖς αὐταῖς ἡμέραις	καὶ	διὰ τῶν αὐτῶν φαρμάκων ἀποκτείνας
[4, 16]	δὲ πάντων ἀναλαβὼν τὰ γραμματεῖα	καὶ	διαγνοὺς τό τε πλῆθος αὐτῶν
[4, 61]	τὸ τέρας. σοφιζομένου δ´ αὐτοῦ	καὶ	διαγράφοντος ἐπὶ τῆς γῆς περιφερεῖς
[4, 12]	μεμιγμέναι δάκρυσιν, ἵνα μένῃ τε	καὶ	διακατέχῃ τὰ πράγματα μηδένα δεδοικώς.
[4, 85]	Ῥώμης ἐτῶν τεττάρων καὶ τετταράκοντα	καὶ	διακοσίων ἀριθμόν, ἐπὶ δὲ τοῦ
[4, 41]	ἐκόσμησαν οἱ πρότεροι βασιλεῖς, συγχέας	καὶ	διαφθείρας εἰς ὁμολογουμένην τυραννίδα μετέστησε
[4, 47]	Τύρνου θεραπόντων τοὺς πονηροτάτους ἐξευρὼν	καὶ	διαφθείρας χρήμασιν ἔπειθεν ὑπὸ νύκτα
[4, 56]	ἀστῶν τοὺς δοκιμωτάτους κολούειν τε	καὶ	διαφθείρειν. τὸ παραπλήσιον δὴ καὶ
[4, 24]	τὸ ἔθος οὔθ´ οἱ παραδεξάμενοι	καὶ	διαφυλάξαντες ᾤοντο, εἰ τοῖς ἀφαιρεθεῖσιν
[4, 37]	εἰπεῖν ἔχει Ταρκύνιος, καλεῖν αὐτὸν	καὶ	διδαχθέντας, ἐάν τ´ ἀδικούμενον εὕρωσιν
[4, 1]	λαφύρων λαμβάνει Ταρκύνιος ὁ βασιλεὺς	καὶ	δίδωσι δωρεὰν τῇ ἑαυτοῦ γυναικί.
[4, 16]	καὶ τούτους εἰς εἴκοσι λόχους	καὶ	διεῖλε τὸν αὐτὸν τρόπον τοῖς
[4, 70]	τὴν νεκρὰν κατεφίλει καὶ ἀνεκαλεῖτο	καὶ	διελέγετο πρὸς αὐτὴν ὥσπερ ζῶσαν
[4, 68]	φρονιμώτατον, ἐπίθετον ἑαυτοῦ καταψεύσασθαι μωρίαν·	καὶ	διέμεινεν ἅπαντα τὸν ἐξ ἐκείνου
[4, 13]	ἑκάτερος ἀξιολόγου πόλεως ἔχει μέγεθος,	καὶ	διένειμεν αὐτοὺς τοῖς ἀνεστίοις Ῥωμαίων
[4, 10]	συγκαλέσας προῆλθεν ἐπὶ τὸ βῆμα	καὶ	διεξῆλθε τοιοῦτόν τινα λόγον. ~Οὐκέτι
[4, 43]	αὐτῷ πολλαχῇ διεσπαρμένοι κατόπται τινὲς	καὶ	διερευνηταὶ τῶν λεγομένων τε καὶ
[4, 62]	ὁ Ταρκύνιος τοὺς οἰωνοσκόπους μετεπέμψατο	καὶ	διηγησάμενος αὐτοῖς τὸ πρᾶγμα, τί
[4, 24]	τῆς ὑποθέσεως ἀπαιτούσης ἀναγκαῖόν τε	καὶ	δίκαιον ἔδοξεν εἶναί μοι πρὸς
[4, 10]	ταπεινοτέρους, ἁπάντων δ´, ὅτι νόμιμος	καὶ	δίκαιος ἄρχων, ἀγαπώντων τε καὶ
[4, 31]	παρ´ ἐμοῦ λόγος, ὦ Τύλλιε,	καὶ	δίκαιος· καὶ διὰ τοῦτο προειλόμην
[4, 3]	ἐν οἷς ἅπασιν ἐξητάσθη πιστὸς	καὶ	δίκαιος, καὶ οὐδὲν ᾤοντο διαφέρειν
[4, 10]	τῶν μέν, ὅτι πιστὸς ἦν	καὶ	δίκαιος περὶ τοὺς εὐεργέτας, ἐπαινούντων,
[4, 32]	ταῦτα πράξαντι πρῶτον μὲν εὐσεβεῖ	καὶ	δικαίῳ λέγεσθαι, ἔπειτα συμβασιλεύειν ἐμοὶ
[4, 24]	τινες λύτρα κατατιθέντες ἐξ ὁσίων	καὶ	δικαίων ἐργασιῶν συναχθέντα. ἀλλ´ οὐκ
[4, 76]	εὐχαῖς λιτανεύσαντες συλλαβέσθαι σφίσιν ὁσίων	καὶ	δικαίων ἔργων ἐφιεμένοις ἐξῄεσαν εἰς
[4, 31]	παραλαβόντες εἰς ἄνδρας ἐλθοῦσιν ὀρθῶς	καὶ	δικαίως τὰς πατρῴας καὶ προγονικὰς
[4, 47]	βραχεῖαν ἔλεγεν εἶναι τὴν ἀπολογίαν	καὶ	δικαστὴν ἁπάντων ἐποιεῖτο τῶν ἐγκλημάτων
[4, 65]	ἀπειλῶν θ´ ἅμα καὶ ἀντιβολῶν	καὶ	διομνύμενος ἀληθεύειν τῶν λεγομένων ἑκάτερον,
[4, 27]	ταῖς μὲν ἄλλαις πόλεσιν ἁπλῶς	καὶ	δίχα ὀργῆς μνησικάκου πολιτεύεσθαί τ´
[4, 58]	συνετέλεσεν ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας παραχρῆμα	καὶ	διωμόσατο κατὰ τῶν σφαγίων. τούτων
[4, 55]	δυναμένου, πάσας δὲ πείρας ἐπιτεχνωμένου	καὶ	δόλους παντοδαποὺς συντιθέντος, ὁ πρεσβύτατος
[4, 75]	ἴστε, καὶ πειθοῖ καὶ βίᾳ	καὶ	δόλῳ καὶ παντὶ ἄλλῳ τρόπῳ
[4, 4]	καὶ κωλύειν νῦν μὲν ἀπάτῃ	καὶ	δόλῳ χρησαμένους· τούτων γὰρ ἐν
[4, 70]	ἃς τὸ προσποίημα τοῦθ´ ὑπέμεινε,	καὶ	δόξας ἁπάντων ἀνθρώπων εἶναι φρονιμώτατος,
[4, 25]	μνημεῖα, ἐξ ὧν εἰς ὀνόματα	καὶ	δόξας προῆλθον, οὔτε τοῦ Βαβυλωνίου
[4, 55]	τὴν γνώμην τῷ πατρὶ μόνῳ	καὶ	δόξας τολμηρῷ μὲν ἐπιχειρεῖν πράγματι
[4, 82]	ἄλλοις καὶ πολλοὺς ὑπὲρ ἀρχῆς	καὶ	δόξης ἤραντο κινδύνους· ἀλλὰ δυεῖν
[4, 16]	ὅπλα φέρειν ἐπέταξεν ἀσπίδας Ἀργολικὰς	καὶ	δόρατα καὶ κράνη χάλκεα καὶ
[4, 17]	ἔταξεν αὐτοὺς θυρεοὺς καὶ ξίφη	καὶ	δόρατα καὶ στάσιν ἔχειν ἐν
[4, 11]	τισί. παραλάβετε δὴ τὰς ῥάβδους	καὶ	δότε, εἰ βούλεσθε, τοῖς πατρικίοις·
[4, 48]	τὴν ἔρευναν τῆς καταλύσεως ἐκάλει	καὶ	δυεῖν γενέσθαι θάτερον ἔφη δεῖν,
[4, 1]	υἱωνούς τε δύο καταλιπὼν νηπίους	καὶ	δύο θυγατέρας ἀνδράσιν ἤδη συνοικούσας.
[4, 20]	ἀπὸ τοῦ δευτέρου τιμήματος εἴκοσι	καὶ	δύο λόχους ἐκάλει. μερισθεισῶν δὲ
[4, 63]	εἰρήνῃ τε καὶ κατὰ πολέμους	καὶ	δύο πόλεις ἀποικίσας τὴν μὲν
[4, 18]	τὴν δὲ τετάρτην πάλιν εἴκοσι	καὶ	δύο σὺν τοῖς σαλπισταῖς καὶ
[4, 18]	ἱππεῦσι· τὴν δὲ δευτέραν εἴκοσι	καὶ	δύο σὺν τοῖς χειροτέχναις· τὴν
[4, 23]	τῶν πατρικίων ἐπὶ τῷ πράγματι	καὶ	δυσανασχετούντων συγκαλέσας τὸ πλῆθος εἰς
[4, 62]	τεράτων τινῶν καὶ φαντασμάτων μεγάλων	καὶ	δυσευρέτων αὐτοῖς φανέντων, οἷα πολλάκις
[4, 51]	Σαβίνων ἡ κρατίστη νεότης ἐξελήλυθε	καὶ	δυσὶ μεγάλοις στρατεύμασιν εἰς τὴν
[4, 69]	πολλὰ διεφθάρη σώματα, χαλεπωτάτη δὲ	καὶ	δυσίατος εἰς τὰς κυούσας γυναῖκας
[4, 73]	πρεπωδεστάτην τῶν πολιτειῶν. ~Χαλεπῆς δὲ	καὶ	δυσκρίτου τῆς αἱρέσεως ἅπασι φαινομένης
[4, 54]	ἄλλον περίβολον ἀσφαλὴς ἐπιεικῶς οὖσα	καὶ	δυσπρόσιτος. ἔμελλε δ´, ὃ πάσαις
[4, 29]	φερούσης, ἀλλ´ οὐκ ἐν ἀδήλῳ	καὶ	δυστεκμάρτῳ τέλει πάντων τῶν ἀνθρωπίνων
[4, 80]	ὡς τυράννοις ἔθος, ἀκόντων ὑμῶν	καὶ	δυσχεραινόντων. φέρε, ἀλλ´ ἐπειδὴ κατέσχε
[4, 4]	ἀπόρους τῶν πολιτῶν εὐεργεσίαις τισὶ	καὶ	δωρεαῖς ὑπαγόμενος· ἔπειθ´ ὅταν ἡμῖν
[4, 25]	εἰς τὰ παραθαλάττια τῆς Καρίας	καὶ	Δωριεῖς οἱ περὶ τοὺς αὐτοὺς
[4, 40]	μόνου τοῦ δήμου, δεκασμοῖς δὲ	{καὶ	δωροδοκίαις} καὶ ἄλλαις πολλαῖς κολακείαις
[4, 16]	δραχμῶν, οὐ μεῖον δὲ πέντε	καὶ	ἑβδομήκοντα μνῶν τὸ τίμημα. συντάξας
[4, 58]	ὁ Ταρκύνιος ὧν προσεδόκων τε	καὶ	ἐδεδοίκεσαν καίτοι πικρὸς ὀργὴν καὶ
[4, 8]	τῆς καταλύσεως τῆς παρανόμου ἀρχῆς,	καὶ	ἐδόκει αὐτοῖς, ἐπειδὰν πρῶτον εἰς
[4, 45]	πολὺς ἐγένετο καθημένοις ὁ χρόνος	καὶ	ἐδόκει τοῖς πλείοσιν ὕβρις εἶναι
[4, 13]	ῥᾷστα πολεμίοις ἐλθοῦσιν ὑποχείρια γενέσθαι·	καὶ	εἰ μὲν εἰς ταῦτά τις
[4, 32]	ὡς καὶ τὰ δίκαια ἐρῶν	καὶ	εἰ μὴ πείθοιο τὰ βίαια
[4, 51]	χάρακα, ἡ δὲ περὶ Φιδήνην·	καὶ	εἰ μή τις αὐτοῖς δύναμις
[4, 29]	κειμένων. ἐρῶ δὴ μετὰ παρρησίας,	καὶ	εἴ με φήσεις θρασεῖαν, τὸ
[4, 54]	ὅθεν ὁρμώμενοι τά τε λῃστήρια,	καὶ	εἴ τι ἀποσπασθὲν ἴδοιεν μέρος
[4, 26]	ἐν οἷς ἂν ὁρίσωσι χρόνοις,	καί,	εἴ τι γένοιτο πρόσκρουσμα αὐταῖς
[4, 33]	ἄνδρας ἐλθόντα κηδεστὴν ἠξίωσα λαβεῖν,	καὶ	εἴ τι πάθοιμι διάδοχον ἔμελλον
[4, 24]	διδόμενον σῖτον λαμβάνοντες κατὰ μῆνα	καὶ	εἴ τις ἄλλη παρὰ τῶν
[4, 52]	ὁδῷ· ὡς δὴ πλησίον ἐγένοντο	καὶ	εἶδον ἐπὶ δορατίων ἀναπεπηγυίας τὰς
[4, 6]	Ῥώμην οὐ πλείω τῶν πέντε	καὶ	εἴκοσι γεγονὼς ἐτῶν, Ἄγκῳ δὲ
[4, 6]	ἐλάττω γεγονὼς ἦν ἐτῶν πέντε	καὶ	εἴκοσι κατὰ τὸν τοῦ πατρὸς
[4, 17]	δραχμῶν ἔχοντας οὐσίαν ἄχρι πέντε	καὶ	εἴκοσι μνῶν, τετάρτην ἐποίησε μοῖραν.
[4, 85]	πολιὸς ὤν, ἔτη δὲ πέντε	καὶ	εἴκοσι τὴν βασιλείαν κατασχών. οἱ
[4, 15]	φησιν, εἰς μοίρας ἕξ τε	καὶ	εἴκοσιν, ἃς καὶ αὐτὰς καλεῖ
[4, 6]	καὶ ποιῶ κατὰ τὸ πέμπτον	καὶ	εἰκοστὸν ἔτος ἀπανιστάμενον. καὶ μὴν
[4, 82]	οὐ μίαν ἡμέραν, ἀλλὰ πέμπτον	καὶ	εἰκοστὸν ἔτος ἤδη τυραννῶν, πάσας
[4, 77]	καὶ προσεδεχόμην, πέμπτον ἤδη τοῦτο	καὶ	εἰκοστὸν ἔτος φυλάξας ἀποτίθεμαι. καὶ
[4, 7]	ἀρχῆς ἔκπτωσις αὐτοῦ γίνεται πέμπτῳ	καὶ	εἰκοστῷ μετὰ ταῦτ´ ἔτει, καὶ
[4, 45]	παρόντων. ἀπολογουμένου δὲ τοῦ Μαμιλίου	καὶ	εἰς ἀναγκαίας τινὰς ἀναφέροντος αἰτίας
[4, 33]	τῶν ἐχθρῶν ἔσωσα καὶ ἐξέθρεψα	καὶ	εἰς ἄνδρας ἐλθόντα κηδεστὴν ἠξίωσα
[4, 13]	συνύφανται τὸ ἄστυ τῇ χώρᾳ	καὶ	εἰς ἄπειρον ἐκμηκυνομένης πόλεως ὑπόληψιν
[4, 15]	πόλιν οὔσαις ἐκπεπληρῶσθαι τὰς ἔτι	καὶ	εἰς ἡμᾶς ὑπαρχούσας τριάκοντα καὶ
[4, 37]	ἄρχεσθαι δύναμαι σωφρόνως. ~Τοιαῦτα διαλεχθεὶς	καὶ	εἰς πολλὴν αἰδῶ καταστήσας τοὺς
[4, 19]	εἰς τὸν ἐπισιτισμὸν τῶν στρατευομένων	καὶ	εἰς τὰς ἄλλας χορηγίας τὰς
[4, 44]	πλήθους, ὅσον ἦν πιστὸν ἑαυτῷ	καὶ	εἰς τὰς πολεμικὰς χρείας ἐπιτήδειον,
[4, 43]	τὰς ἀπὸ τῶν τιμημάτων εἰσφορὰς	καὶ	εἰς τὸν ἐξ ἀρχῆς τρόπον
[4, 57]	τὴν ἐν Ῥώμῃ δώσειν ἔφη	καὶ	εἰς τὸν τῶν πατρικίων ἀριθμὸν
[4, 4]	βασιλεὺς ἔτι γένῃ Ῥωμαίων ἐμοῦ	καὶ	εἰς τοῦτό σοι συναγωνισαμένης, πατρὸς
[4, 20]	τοῦτ´ ἀφειμένων ἁπάσης στρατείας τε	καὶ	εἰσφορᾶς πολιτῶν πλῆθος ἦν· ὁποτέρᾳ
[4, 19]	ἐλάττοσι λόχοις, στρατεύεσθαί τ´ ὀλιγάκις	καὶ	ἐκ διαδοχῆς καὶ βραχείας συντελεῖν
[4, 6]	πατὴρ ἀρχήν, τῷ δ´ ἀλλοτρίῳ	καὶ	ἐκ δούλης γεγονότι χαρίζεσθαι· οὔτ´
[4, 4]	γυνὴ γαμβρῷ τε συλλαμβάνουσα ἰδίῳ	καὶ	ἐκ πολλῶν συνεγνωκυῖα θεσφάτων, ὅτι
[4, 3]	μέχρι πόλεως Ἀντέμνης ἐλάσας τἀριστεῖα	καὶ	ἐκ ταύτης τῆς μάχης ἔλαβεν·
[4, 9]	ἐχθροῖς αὐτῶν χωρήσει κατὰ νοῦν,	καὶ	ἐκ τῆς πόλεως ἐξελαθησομένους. ἀλλ´
[4, 4]	ἡμῖν χωρήσῃ κατὰ νοῦν, τότε	καὶ	ἐκ τοῦ φανεροῦ πάσῃ δυνάμει
[4, 62]	τὴν τρίτην ἐπὶ ταῖς ἑβδομήκοντα	καὶ	ἑκατὸν ὀλυμπιάσιν ἐμπρησθέντος τοῦ ναοῦ,
[4, 40]	καὶ πολλὰ μὲν τὸν ἑαυτῆς	καὶ	ἐκείνου δαίμονα κατοδυραμένη, μυρίας δὲ
[4, 49]	τ´ ἀνὰ πᾶν ἔτος ἄγεσθαι	καὶ	ἐκεχειρίας εἶναι πᾶσι πρὸς πάντας
[4, 67]	Ῥωμαίων οὕτω δεινὸν ἔδοξεν εἶναι	καὶ	ἐλεεινὸν τὸ πάθος, ὥστε μίαν
[4, 23]	μετέβαλον εἰς ἐλευθερίαν βάρβαροί τε	καὶ	Ἑλληνίδες, ὅσαι δ´ εἰς δουλείαν
[4, 83]	βαρεῖα γὰρ κἀκείνοις ἡ τυραννὶς	καὶ	ἔμφυτος ἅπασιν ἀνθρώποις ὁ τῆς
[4, 25]	τῶν πατρικίων δυναστείαν ἐλαττοῦν, ἀλλὰ	καὶ	ἐν οἷς τὴν βασιλικὴν ἀρχὴν
[4, 74]	μὴ κατὰ καιρούς τινας ἑορταίους	καὶ	ἐν πομπαῖς θριάμβων, ὅτε αὐτὰ
[4, 15]	γυναῖκάς τε καὶ παῖδας ὀνομάζοντας	καὶ	ἐν τίνι κατοικοῦσιν ἕκαστοι τῆς
[4, 50]	ἦσαν ἕτοιμοι προσδεχόμενοι τὸν πόλεμον	καὶ	ἐν τοῖς ὅπλοις. συνάψας δ´
[4, 7]	λόγον ἐν πολέμοις ἐξετάζεσθαι ἓξ	καὶ	ἐνενήκοντα βεβιωκὼς ἔτη. ἐκπεσών τε
[4, 20]	μέχρι τοῦ γενέσθαι λόχους ἑπτὰ	καὶ	ἐνενήκοντα ἰσοψήφους. εἰ δὲ μέχρι
[4, 18]	τὴν μὲν πρώτην συμμορίαν ὀκτὼ	καὶ	ἐνενήκοντα λόχοι σὺν τοῖς ἱππεῦσι·
[4, 18]	οὓς αἱ συμμορίαι περιελάμβανον, ἑκατὸν	καὶ	ἐνενηκοντατρεῖς. ἐπεῖχον δὲ τὴν μὲν
[4, 73]	ὑμεῖς οἱ παρόντες ἄνδρες ἀγαθοὶ	καὶ	ἐξ ἀγαθῶν, καινὴν μὲν οὐδεμίαν
[4, 79]	ἐμπεδῶν πρὸς αὐτὴν ὁμολογίας· ἀνόσια	καὶ	ἐξάγιστα καὶ οὔθ´ Ἑλλάδος οὔτε
[4, 33]	ἐπιβουλευόμενον ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν ἔσωσα	καὶ	ἐξέθρεψα καὶ εἰς ἄνδρας ἐλθόντα
[4, 42]	ὑπ´ αὐτοῦ κατ´ οἰκίας τε	καὶ	ἐπ´ ἀγρῶν ἀναρπαζόμενοι, λόγου ἄξιοι
[4, 70]	παῖδας ἐκ τῆς πόλεως, πολλὰ	καὶ	ἐπαγωγὰ εἰς τοῦτο διαλεχθείς. ἐπεὶ
[4, 29]	ὡς ὑπὲρ ἀναγκαίου πράγματος διαλεξομένη,	~καὶ	ἐπειδὴ παρεγένετο, μεταστῆναι κελεύσασα τοὺς
[4, 3]	καὶ πρῶτος ἐστεφανοῦτο τῶν ἄλλων.	καὶ	ἐπειδὴ παρέστη Ῥωμαίοις εἰς ὑπόταξίν
[4, 84]	δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας. Ἐγίνετο ταῦτα·	καὶ	ἐπειδὴ πᾶσαι τὴν φυγὴν τῶν
[4, 9]	ὡς καὶ ὑμεῖς ἴστε, διετέλεσε,	καὶ	ἐπειδὴ τὰ περὶ τὴν ἐπιβουλὴν
[4, 43]	δημοτικοὶ δίκαια πάσχειν αὐτοὺς ὑπελάμβανον	καὶ	ἐπέχαιρον ὑπ´ εὐηθείας, ὡς ἐκείνοις
[4, 25]	ὑπολαβών, ἧς πλεῖστοί τ´ ἀπολαύουσι	καὶ	ἐπὶ μήκιστον χρόνον καρποῦνται τὰς
[4, 52]	δὴ πρὸς αὐτοὺς τὸν πόλεμον	καὶ	ἐπὶ ταῖς αὐταῖς συνθήκαις παραλαβὼν
[4, 40]	σχῆμα τῆς πολιτείας εἰς δημοκρατίαν.	καὶ	ἐπὶ ταύτῃ μάλιστα τῇ αἰτίᾳ
[4, 36]	τίνος ἀδικήματος ἕνεκα πολεμοῦσί μοι	καὶ	ἐπὶ τίνι τῶν ἐμῶν ἔργων
[4, 47]	ἀποκτείνας ἐπιθέσθαι τῇ Λατίνων ἀρχῇ	καὶ	ἐπὶ τοῦθ´ ἥκει. ταῦτα δ´
[4, 43]	γειτόνων ἔν τε τῇ πόλει	καὶ	ἐπὶ τῶν ἀγρῶν ἐφ´ ἱερὰ
[4, 33]	ἐστιν· ὃν ἐγὼ νήπιον παραλαβὼν	καὶ	ἐπιβουλευόμενον ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν ἔσωσα
[4, 48]	ἐάσαντες εἰς βάραθρόν τι καταβάλλουσι	καὶ	ἐπικατασκάψαντες ἔτι ζῶντος τὴν γῆν
[4, 84]	ἐγίνοντο διασημαίνουσαι τὸ βουλόμενόν τε	καὶ	ἐπικελευόμενον, τοῖς δὲ πλείοσιν αὐτῶν
[4, 74]	ὄντων εἴ τινα λυπηρὰς ὄψεις	καὶ	ἐπιφθόνους τοῖς πολλοῖς παρέχεται, τὰ
[4, 65]	συγγενοῦς ὕβριν μετερχόμενος, ὥστ´ αἰσχρὰν	καὶ	ἐπονείδιστόν σου γενέσθαι τὴν τελευτὴν
[4, 49]	ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων τε καὶ Λατίνων	καὶ	Ἑρνίκων καὶ Οὐολούσκων τῶν ἐγγραψαμένων
[4, 43]	συγκαθιέντες εἰς ὁμιλίαν τοῖς πέλας	καὶ	ἔστιν ὅτε κατὰ τοῦ τυράννου
[4, 61]	τῆς γῆς περιφερεῖς τε γραμμὰς	καὶ	ἑτέρας αὖθις εὐθείας καὶ καθ´
[4, 62]	στέγης καλυπτόμενοι. ~Λέγεται δέ τι	καὶ	ἕτερον ἐπὶ τῆς Ταρκυνίου δυναστείας
[4, 2]	τις ἐν ταῖς ἐπιχωρίοις ἀναγραφαῖς	καὶ	ἕτερος ὑπὲρ τῆς γενέσεως αὐτοῦ
[4, 55]	τὴν Ῥώμην ὑποχείριον ἕξειν ἐλπίσαντες	καὶ	ἔτι μᾶλλον ἐξαπατηθέντες ὑφ´ ὧν
[4, 40]	οὐδὲν λωβηθεῖσα ὑπὸ τοῦ πυρός.	καὶ	ἔτι νῦν ὁ μὲν νεὼς
[4, 12]	χάριτας, ὅτι μέμνηνται τῶν εὐεργεσιῶν,	καὶ	ἔτι πλείονα ὑποσχόμενος ἀγαθὰ ποιήσειν,
[4, 3]	ἐπενέγκαντες, ὥσπερ Ταρκύνιόν τε πρότερον	καὶ	ἔτι πρὸ τούτου Νόμαν Πομπίλιον·
[4, 72]	καὶ ὑπὸ τίνος ἀποδειχθεῖσα ἀνδρός,	καὶ	ἔτι πρότερον, ὅστις ἔσται πολιτείας
[4, 73]	μάλιστα τῶν Ἑλλήνων εὐνομεῖσθαί τε	καὶ	εὐδαιμονεῖν· ἧττον γὰρ ὑβρισταὶ καὶ
[4, 73]	παρέδοσαν ἡμῖν, ἐξ ἧς μεγάλη	καὶ	εὐδαίμων καὶ πολλῶν ἄρχουσα ἀνθρώπων
[4, 24]	ὠνοῦνται τῶν χρημάτων τὴν ἐλευθερίαν	καὶ	εὐθύς εἰσι Ῥωμαῖοι· οἱ δὲ
[4, 28]	νεωτέρῳ πολὺ τὸ πρᾷον ἔχοντι	καὶ	εὐλόγιστον ἀνοσία καὶ μισοπάτωρ καὶ
[4, 40]	εἰς τὸν ἄνδρα συμπαθείας τε	καὶ	εὐνοίας ἕνεκα. ταφῆς μὲν οὖν
[4, 9]	ἐπιβάλλον, ὡς ἐν ταῖς μεγίσταις	καὶ	εὐνομωτάταις πόλεσι πυνθάνομαι γινόμενον, δίκαιόν
[4, 40]	πολλαῖς κολακείαις ἐκθεραπεύσαντα τοὺς ἀπόρους·	καὶ	ἔχει τἀληθὲς οὕτως. ἐν γὰρ
[4, 25]	κατασκευασαμένοις ἠκολούθουν μόνον, ἐπαίνου δὲ	καὶ	ζήλου ἄξια τὰ τῆς γνώμης
[4, 11]	οἰχήσεται τὴν πόλιν ὑμῖν καταλιπόντα	καὶ	ἡ ἄλλη Ταρκυνίου συγγένεια· ἐγὼ
[4, 40]	θεοφιλὴς ἦν ἁνήρ, ἐξ οὗ	καὶ	ἡ περὶ τῆς γενέσεως αὐτοῦ
[4, 29]	τοῦ κατέχοντος τὰ πράγματα εὐγένεια	καὶ	ἡ πρὸς τοὺς κρατίστους τῶν
[4, 20]	προὔβαινεν· ἡ δὲ πέμπτη κλῆσις	καὶ	ἡ τελευταία παρείλκοντο. ~Τοῦτο τὸ
[4, 2]	αὐτοῦ, ἥ τε μήτηρ αὐτοῦ	καὶ	ἡ τοῦ βασιλέως γυνὴ πορευόμεναι
[4, 7]	Ταρκυνίου μικρὸν ἀπολείποντος ἐτῶν ὀγδοήκοντα,	καὶ	ἡ τῶν τέκνων γένεσις τοῖς
[4, 2]	ἡ μήτηρ προσδραμοῦσα διανέστησεν αὐτὸν	καὶ	ἡ φλὸξ ἅμα τῷ ὕπνῳ
[4, 52]	κἀκεῖνοι προεξεληλυθότες ἐκ τοῦ χάρακος	καὶ	ἤδη ὄντες ἐν ὁδῷ· ὡς
[4, 15]	πατέρων τε ὧν εἰσι γράφοντας	καὶ	ἡλικίαν ἣν ἔχουσι δηλοῦντας γυναῖκάς
[4, 17]	καὶ πέντε μνῶν ἄχρι δώδεκα	καὶ	ἡμίσους μνῶν ὁ βίος ἦν,
[4, 18]	οἳ τίμησιν εἶχον ἐλάττονα δώδεκα	καὶ	ἡμίσους μνῶν, πλείους τὸν ἀριθμὸν
[4, 51]	οὗτοι μὲν δὴ καταστάντες ἐμάχοντο,	καὶ	ἦν ἰσόρροπος αὐτοῖς ἐπὶ πολὺν
[4, 20]	ἐποιεῖτο κατὰ τὰς φράτρας ψηφοφορῶν·	καὶ	ἦσαν οἱ τἀλάχιστα κεκτημένοι τοῖς
[4, 42]	δι´ ἐκείνων ἦγεν εἰς ἐγκλήματα	καὶ	θανάτου δίκας πολλοὺς τῶν ἐπιφανῶν·
[4, 14]	τέτταρας μοίρας διελὼν τὴν πόλιν	καὶ	θέμενος ἐπὶ τῶν λόφων ταῖς
[4, 46]	ἀφαιροῖτο· πολλῆς τε μωρίας ἔφη	καὶ	θεοβλαβείας εἶναι παρὰ πονηροῦ καὶ
[4, 6]	μήτηρ αὐτῶν οὕτως ἦν ἀθλία	καὶ	θεοβλαβής, ὥστ´ ἀφαιρεῖσθαι μὲν τῶν
[4, 70]	τὸν οὐρανὸν εἶπεν· Ὦ Ζεῦ	καὶ	θεοὶ πάντες, ὅσοι τὸν ἀνθρώπινον
[4, 8]	ὁ Τύλλιος ἐπὶ τὸ δημαγωγεῖν	καὶ	θεραπεύειν τοὺς ἀπόρους τῶν πολιτῶν
[4, 70]	καθ´ ἑαυτοὺς τόν τ´ οἰκετικὸν	καὶ	θητικὸν ὄχλον ἐκποδῶν μεταστήσαντες ἐβουλεύοντο,
[4, 70]	καὶ τῆς οἰκίας ὅλης κλαυθμῷ	καὶ	θρήνοις κατεχομένης βλέψας εἰς αὐτοὺς
[4, 67]	ὠθεῖ {τὸ ξίφος. κραυγῆς δὲ	καὶ	θρήνου καὶ τυπετοῦ γυναικείου τὴν
[4, 11]	γυναῖκας δ´ ἡμῶν καὶ μητέρας	καὶ	θυγατέρας καὶ πᾶν τὸ θῆλυ
[4, 4]	τε καὶ πατρὸς υἱοὶ μεταλαμβάνουσι,	καὶ	θυγατρὶ συνοικῶν ἡμετέρᾳ, ἐὰν δὴ
[4, 84]	δ´ ἐπὶ τοῖς προσδοκωμένοις ἀγαθοῖς,	καὶ	θυμοὶ συνεξέπιπτον φόβοις, οἱ μὲν
[4, 43]	ἐπὶ τῶν ἀγρῶν ἐφ´ ἱερὰ	καὶ	θυσίας ἅπασι κοινὰς προεῖπε μηκέτι
[4, 14]	ὑπὸ τῶν γειτόνων ἥρωσι προνωπίοις	καὶ	θυσίας αὐτοῖς ἐνομοθέτησεν ἐπιτελεῖσθαι καθ´
[4, 81]	ἀφῄρηται δὲ τὰς ἐφ´ ἱερὰ	καὶ	θυσίας συνόδους, πέπαυκε δὲ τοὺς
[4, 16]	καὶ δόρατα καὶ κράνη χάλκεα	καὶ	θώρακας καὶ κνημῖδας καὶ ξίφη.
[4, 10]	δημοσίας γῆς τοὺς καρπουμένους τε	καὶ	ἰδίᾳ κατέχοντας αὐτὴν ἐν ὡρισμένῳ
[4, 23]	χωρὶς δὲ τοῦ κοινῇ χρησίμου	καὶ	ἰδίᾳ πολλὰ ὠφελήσεσθαι τοὺς εὐπορωτάτους
[4, 55]	καὶ πελάτας ἐπαγόμενος ὡς αὐτόμολος	καὶ	ἵνα δὴ μᾶλλον αὐτῷ πιστεύσειαν
[4, 73]	ὑμῖν ἐπανορθώσασθαί τε καὶ νῦν	καὶ	ἵνα μηδ´ ἐξ ὑστέρου γένηταί
[4, 58]	τὰ ἴδια πάντα κεκομισμένων πίστιν.	καὶ	ἵνα μηδὲν αὐτοῖς ἔτι δεῖμα
[4, 9]	ὑπὲρ ἅπαντα δὲ ταῦτ´ ἔγνων	καὶ	ἴσην καὶ κοινὴν ποιεῖν τὴν
[4, 61]	γραμμὰς καὶ ἑτέρας αὖθις εὐθείας	καὶ	καθ´ ἓν ἕκαστον χωρίον ποιουμένου
[4, 30]	εἶναι Ταρκυνίου τὸν Ἀρροῦντα· ἀλλὰ	καὶ	καθ´ ἕτερον, ὅτι φησὶν ἀποθανόντα
[4, 15]	ἀριθμὸς ἐγίνετο κατὰ γένη τε	καὶ	καθ´ ἡλικίας. ὡς δὲ Πείσων
[4, 14]	τῶν θεραπόντων ὑπηρεσίας· ἣν ἔτι	καὶ	καθ´ ἡμᾶς ἑορτὴν ἄγοντες Ῥωμαῖοι
[4, 39]	διαχρησομένους ἐκποδῶν ποίησον. Ταῦτ´ εἰποῦσα	καὶ	καθεζομένη πάλιν ἐπὶ τῆς ἀπήνης
[4, 70]	ἀπαιτεῖ. Ἐδόκει ταῦτ´ εἰκότα λέγειν,	καὶ	καθεζόμενοι καθ´ ἑαυτοὺς τόν τ´
[4, 29]	φρονῶ περὶ τῶν κοινῇ συμφερόντων,	καὶ	καθέξεις οὓς ἂν ἀκούσῃς λόγους;
[4, 52]	παρέδοσαν ἑαυτούς. οὕτω δ´ αἰσχρῶς	καὶ	κακῶς ἀμφοτέρων τῶν στρατοπέδων ἀναρπασθέντων
[4, 80]	ταῦτα φήσειεν, ὁρῶν ὡς οἰκτρῶς	καὶ	κακῶς ἅπαντες ὑπ´ αὐτοῦ διατεθείμεθα;
[4, 38]	αὐτὸν ὀλίγων, αἵματι πολλῷ ῥεόμενος	καὶ	κακῶς ὅλον ἑαυτὸν ἐκ τοῦ
[4, 38]	Ταρκύνιος ἐν ἐσθῆτι βασιλικῇ προελήλυθε	καὶ	καλεῖ τοὺς βουλευτὰς εἰς τὸ
[4, 29]	ταπεινὴν ποιεῖ μεγάλων οὖσαν ἀξίαν	καὶ	καλὴν τὸ σῶμα, μαρανθεῖσαν δ´
[4, 75]	ἦν. οὕτω γὰρ αὐτοῖς ἀσφαλέστατα	καὶ	κάλλιστα ἕξει τὰ τῆς ἀρχῆς.
[4, 13]	ὑπὲρ μὲν τοῦ μεγέθους τε	καὶ	κάλλους τῆς πόλεως, ὡς κατὰ
[4, 25]	ἰδιώτας ἔταξεν εἶναι δικαστάς, ὅρους	καὶ	κανόνας αὐτοῖς τάξας, οὓς αὐτὸς
[4, 30]	τεθάφθαι, ἣν ἀμήχανον ἦν ἔτι	καὶ	κατ´ ἐκείνους περιεῖναι τοὺς χρόνους.
[4, 18]	τῶν ἐχόντων τὸ μέγιστον τίμημα	καὶ	κατὰ γένος ἐπιφανῶν· συνέταξε δ´
[4, 63]	ὁ Ταρκύνιος ἐν εἰρήνῃ τε	καὶ	κατὰ πολέμους καὶ δύο πόλεις
[4, 27]	Ταῦτα διαπραξάμενος ἐν εἰρήνῃ τε	καὶ	κατὰ πολέμους καὶ ναοὺς δύο
[4, 73]	τῆς τυραννίδος μετὰ πλείονος ἐξουσίας	καὶ	κατὰ σχολὴν βουλευομένοις τὴν κρείττονα
[4, 29]	σοῖς τρόποις, ἥ σε κηλοῦσα	καὶ	κατᾴδουσα μαλθακὸν ἀποδέδωκε, καὶ λήσεις
[4, 53]	εἰς τὴν ἀλλήλων γῆν εἰσβολαὶ	καὶ	καταδρομαὶ μάχαι τε, ὅπερ εἰκός,
[4, 53]	οἱ Ῥωμαῖοι τοὺς Γαβίους ὠσάμενοι	καὶ	κατακλείσαντες εἰς τὴν πόλιν ἀνδράποδα
[4, 50]	ἀποκτείνας, τοὺς δὲ λοιποὺς τρεψάμενος	καὶ	κατακλείσας εἰς τὸ τεῖχος, ὡς
[4, 20]	καὶ περὶ πολέμου συνισταμένου τε	καὶ	καταλυομένου διαγνῶναι. τὴν δὲ περὶ
[4, 63]	ἐν τῷ χωρίῳ τῶν στρατιωτῶν	καὶ	κατασκευασαμένων τὸ στρατόπεδον ὡς μηδὲν
[4, 76]	οἱ παλαιοί. ταῦτα βουλευσάμενοί τε	καὶ	καταστησάμενοι καὶ τοὺς θεοὺς εὐχαῖς
[4, 2]	ἐν τῇ παστάδι τῶν βασιλείων	καὶ	κατενεχθέντος ἐφ´ ὕπνον, πῦρ ἀπέλαμψεν
[4, 67]	τὸν διὰ μέσου. ~Ταχείᾳ δὲ	καὶ	κατεσπουδασμένῃ παρακλήσει τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν
[4, 10]	οὕτω κατεστρατήγησεν αὐτοὺς ὁ Τύλλιος	καὶ	κατέσχε τὴν βασιλείαν ἀκόντων ἐκείνων.
[4, 11]	οἱ δὲ κατανοσφιζόμενοι τὰ δημόσια	καὶ	κατέχοντες, ἣν ὑμεῖς δι´ αἵματος
[4, 35]	δεδωκότας μοι τὴν ἐξουσίαν ἀγανακτεῖν	καὶ	κατηγορεῖν ἐμοῦ τε, ὅτι τὰ
[4, 66]	ὅ τι πέπονθεν, ἀλλὰ σύννους	καὶ	κατηφὴς καὶ μεστοὺς ἔχουσα τοὺς
[4, 10]	τὴν ἀγορὰν ἐσθῆτα πιναρὰν περιβεβλημένος	καὶ	κατηφὴς συνούσης αὐτῷ καὶ τῆς
[4, 24]	δὲ διὰ κουφότητα τῶν δεσποτῶν	καὶ	κενὴν δοξοκοπίαν. ἔγωγ´ οὖν ἐπίσταμαί
[4, 80]	ἔξω τῶν εἰς τοὺς συγγενεῖς	καὶ	κηδεστὰς γενομένων, τὰς εἰς τὴν
[4, 45]	εἰς Τηλέγονον τὸν ἐξ Ὀδυσσέως	καὶ	Κίρκης, κατῴκει δ´ ἐν πόλει
[4, 57]	ἀριθμὸν ἅπαντας ἐγγράψειν οἰκίας τε	καὶ	κλήρους καὶ ἄλλας δωρεὰς πολλὰς
[4, 16]	καὶ κράνη χάλκεα καὶ θώρακας	καὶ	κνημῖδας καὶ ξίφη. διελὼν δ´
[4, 26]	καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἰδίας τε	καὶ	κοινὰς θυσίας καὶ πανηγύρεις ἄξουσιν,
[4, 9]	δὲ ταῦτ´ ἔγνων καὶ ἴσην	καὶ	κοινὴν ποιεῖν τὴν πολιτείαν καὶ
[4, 23]	ἄλλων οὐδὲ τὰ ἐν ποσὶ	καὶ	κοινότατα ὁρᾶν ἔφασκεν, ἃ καὶ
[4, 49]	ἀποδειχθέντα τόπον πανηγυρίζωσι καὶ συνεστιῶνται	καὶ	κοινῶν ἱερῶν μεταλαμβάνωσιν. ἀγαπητῶς δὲ
[4, 77]	παραστησάμενος ἔλεξε τοιάδε. ~Ὑπὲρ ἀναγκαίων	καὶ	κοινῶν πραγμάτων τοὺς λόγους μέλλων
[4, 26]	ἑκάστης πόλεως συνεκάλει περὶ μεγάλων	καὶ	κοινῶν φήσας πραγμάτων συμβούλους αὐτοὺς
[4, 71]	ὕβρεις τῶν Ταρκυνίου παίδων τε	καὶ	κολάκων φέρειν δυνάμενοι. Ταῦτα λέξαντος
[4, 64]	προτέρῳ βασιλεύσαντι Ῥωμαίων ἀδελφόπαις ἦν	καὶ	Κολλατείας ἡγεμὼν ἀποδειχθεὶς ἀπὸ τῆς
[4, 73]	εἶπεν· Ἐγὼ δ´, ὦ Λουκρήτιε	καὶ	Κολλατῖνε καὶ πάντες ὑμεῖς οἱ
[4, 70]	Μυρίους ἕξετε καιρούς, ὦ Λουκρήτιε	καὶ	Κολλατῖνε καὶ πάντες ὑμεῖς οἱ
[4, 84]	τοῖς βασιλεῦσιν ἐξῆν, Βροῦτόν τε	καὶ	Κολλατῖνον· καὶ ὁ δῆμος καλούμενος
[4, 71]	τὴν ἀγοράν, προελθὼν Λουκρήτιός τε	καὶ	Κολλατῖνος ἀποδυράσθωσαν τὰς ἑαυτῶν τύχας
[4, 68]	νέος ὢν ὁ Βροῦτος ἔτι	καὶ	κομιδῇ βοηθείας συγγενικῆς ἔρημος ἔργον
[4, 57]	ζῶντα παραδοῦναι τὸν υἱὸν αὐτῷ	{καὶ	κομίζεσθαι τοὺς διωμολογημένους μισθούς} ἐὰν
[4, 16]	ἐπέταξεν ἀσπίδας Ἀργολικὰς καὶ δόρατα	καὶ	κράνη χάλκεα καὶ θώρακας καὶ
[4, 47]	ἐχόντων Μαμίλιον τὸν εὐγενέστατόν τε	καὶ	κράτιστον Λατίνων ἀπεώσατο, τοῦτον δὲ
[4, 24]	μὲν πλεῖστοι προῖκα διὰ καλοκἀγαθίαν·	καὶ	κράτιστος ἀπαλλαγῆς δεσποτῶν τρόπος οὗτος
[4, 20]	τὴν δὲ περὶ τούτων διάσκεψιν	καὶ	κρίσιν ἐποιεῖτο κατὰ τὰς φράτρας
[4, 22]	λόχοις καθαρμὸν αὐτῶν ἐποιήσατο ταύρῳ	καὶ	κριῷ καὶ τράγῳ. τὰ δ´
[4, 37]	ἡ πληθὺς ἅπασα μετὰ χαρᾶς	καὶ	κρότου καὶ πολλῆς εὐφημίας παραπέμπουσα
[4, 42]	ἑτέρων. ἦσαν δέ τινες, οἳ	καὶ	κρύφα διεφθάρησαν ὑπ´ αὐτοῦ κατ´
[4, 4]	ἀλλὰ πάντας ἡμᾶς φανερῶς τε	καὶ	κρύφα πειράσονται διολέσαι. ταῦτ´ οὖν
[4, 75]	μὲν οὖν ἐστι τὰ μέγιστα	καὶ	κυριώτατα ὧν ὑμῖν ἐν τῷ
[4, 4]	τοσαύτην ἀρχὴν κτησαμένους, ἀλλ´ ἐναντιοῦσθαι	καὶ	κωλύειν νῦν μὲν ἀπάτῃ καὶ
[4, 73]	ἰσχὺν ἑκατέρου· αἰδώς τ´ ἀλλήλων	καὶ	κώλυσις τοῦ καθ´ ἡδονὴν ζῆν
[4, 30]	καὶ αὐτίκα δοὺς αὐτῇ πίστεις	καὶ	λαβὼν τὰ προτέλεια τῶν ἀνοσίων
[4, 70]	τούτων αὐτὸς ἔφη. Ταῦτ´ εἰπὼν	καὶ	λαβὼν τὸ ξιφίδιον, ᾧ διεχρήσατο
[4, 47]	ὁ Ταρκύνιος τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν	καὶ	λαβών, ὡς ὁ σύλλογος διελύθη,
[4, 64]	ᾧ τὴν Λουκρητίαν ᾔδει καθεύδουσαν,	καὶ	λαθὼν τοὺς παρὰ ταῖς θύραις
[4, 36]	ὑμῖν ἀπέδωκα διδόναι τὰ δίκαια	καὶ	λαμβάνειν, καὶ αὐτὸς ἐξηταζόμην πρῶτος
[4, 11]	δίκαια ἐξ ἴσου διδόντες ὑμῖν	καὶ	λαμβάνοντες, ἀλλ´ οὐχ ὥσπερ ἀργυρωνήτοις
[4, 9]	τοὺς πένητας ὑμῶν. ἵνα δὲ	καὶ	λαμβάνωσι τὰ δίκαια καὶ ὑπέχωσιν
[4, 26]	τε καὶ ἀμαυροτέραις αἱ μέγισται	καὶ	λαμπρόταται αὗται μνημονεύονται, πολεμικαὶ δ´
[4, 49]	ἔγνω κοινὸν ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων τε	καὶ	Λατίνων καὶ Ἑρνίκων καὶ Οὐολούσκων
[4, 65]	τὴν ἐκείνου τελευτὴν Ῥωμαίων τε	καὶ	Λατίνων καὶ Τυρρηνῶν καὶ τῶν
[4, 60]	ἐδόκει τοῖς ἀνδράσιν οὕτω ποιεῖν,	καὶ	λέγουσιν αὐτῷ τὸ τέρας. ὁ
[4, 53]	κατακλείσαντες εἰς τὴν πόλιν ἀνδράποδα	καὶ	λείαν αὐτῶν πολλὴν ἀπῆγον. ~Συνεχῶς
[4, 52]	δυνάμει, τότε δὲ μέρει τινί,	καὶ	λείας πολλῆς ἐγένετο κύριος. Ἤδη
[4, 74]	ἐλεφάντινον, ἐν ᾧ καθεζόμενοι δικάσουσι,	καὶ	λευκὴν ἐσθῆτα περιπόρφυρον καὶ τοὺς
[4, 76]	ἐξουσίαν ὀνομασθῆναι Λεύκιον Ἰούνιον Βροῦτον	καὶ	Λεύκιον Ταρκύνιον Κολλατῖνον. τοὺς δ´
[4, 29]	κηλοῦσα καὶ κατᾴδουσα μαλθακὸν ἀποδέδωκε,	καὶ	λήσεις ὑπ´ αὐτῆς γενόμενος ἐξ
[4, 50]	βαρεῖς, ἐγκαλῶν αὐτοῖς ἁρπαγάς τινας	καὶ	λῃστείας, ὑπὲρ ὧν αἰτούμενοι δίκας
[4, 44]	ὑπηρετοῦντες χαλκοτύποι τε καὶ τέκτονες	καὶ	λιθουργοὶ τῶν ἰδιωτικῶν ἔργων ἀφεστῶτες
[4, 53]	Ῥώμης φυγάδων συχνοί· οὗτοι δεόμενοι	καὶ	λιπαροῦντες τιμωρῆσαί σφισι τοὺς Γαβίους
[4, 27]	μετριότητος, ἐπειδὴ συγγνόντες ἀδικεῖν στέμμασι	καὶ	λιτανείαις παρῃτοῦντο τὴν ὀργήν, οὐδὲν
[4, 10]	τὴν δυναστείαν τῆς βουλῆς ὁρῶντες	καὶ	λογισμοὺς οὐκέτι τοὺς αὐτούς, ἀλλ´
[4, 83]	ἐτύχομεν, ἀμυνοῦμεν ὑμῖν καὶ γνώμαις	καὶ	λόγοις καὶ χερσὶ καὶ ψυχαῖς,
[4, 8]	παιδία προήγαγεν ἐπὶ τὸ βῆμα	καὶ	λόγον διεξῆλθε τοιόνδε. ~Πολλή με
[4, 12]	πολιτευμάτων εἰσηγητὴς ἐγένετο, μέγαν δὲ	καὶ	λόγου ἄξιον ἐπολέμησε πρὸς Τυρρηνοὺς
[4, 41]	περὶ ἑαυτὸν ἀνθρώπων θρασυτάτων ξίφη	καὶ	λόγχας φερόντων ἐπιχωρίων τε καὶ
[4, 3]	καὶ φρονῆσαι τὰ πολιτικὰ συνετώτατος	καὶ	λόγῳ τὰ βουλευθέντα ἐξενεγκεῖν οὐδενὸς
[4, 28]	ἐπὶ τἀναντία μετήγετο νουθετούσης τε	καὶ	λοιδορουμένης καὶ τὴν ἀνανδρίαν κακιζούσης·
[4, 28]	ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ φύσιν ἐφέρετο	καὶ	λυπηρὰν ἡγεῖτο τὴν μὴ τὰ
[4, 59]	τοιούτων ἐπιστήμην ἐξετάσας παρ´ αὐτῶν	καὶ	μαθὼν τὸν ἐπιφανέστατον τῶν ἐν
[4, 81]	δεινὴν ἀπορίαν ἥκομεν ἐκ πολλῶν	καὶ	μακαρίων ἐκπεσόντες ἀγαθῶν. οἱ λαμπροὶ
[4, 82]	ἀφαιρεθεῖς´ αἰδῶ μετὰ βίας, ἡδίων	καὶ	μακαριώτερος ἔδοξεν ὁ θάνατος εἶναι
[4, 24]	δυσεκκαθάρτους εἰς τὴν πολιτείαν εἰσαγομένους.	καὶ	μάλιστα μὲν τοὺς τιμητὰς ἀξιώσαιμ´
[4, 85]	τοῦ βασιλέως ὕπαρχοι Τῖτος Ἑρμίνιος	καὶ	Μάρκος Ὁράτιος ἀνέγνωσαν ἐν ἐκκλησίᾳ·
[4, 3]	ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἔθνος στρατείας	καὶ	μάχης καρτερᾶς περὶ πόλιν Ἤρητον
[4, 13]	πόλιν οἰκούμενα χωρία, πολλὰ ὄντα	καὶ	μεγάλα, γυμνὰ καὶ ἀτείχιστα καὶ
[4, 46]	δικαίου καὶ τῶν ὁμολογιῶν διεξελθὼν	καὶ	μεγάλα τὰς πόλεις εὐεργετήσειν ὑποσχόμενος,
[4, 29]	πρὸς τὰ πράγματ´ ἀφορμαὶ πολλαὶ	καὶ	μεγάλαι. τί οὖν ἔτι μέλλεις
[4, 37]	ἕκαστον ἐπιλεγόμενος, ἐξ ὧν πολλὰς	καὶ	μεγάλας ἔδοξεν ἐσχηκέναι τὸ κοινὸν
[4, 4]	τὰς παρὰ τῆς τύχης πολλὰς	καὶ	μεγάλας ἐσχηκὼς ἀφορμάς, ἐπειδὴ τελευτῆσαι
[4, 57]	καὶ ἄλλας δωρεὰς πολλὰς ἐπιθήσειν	καὶ	μεγάλας. ἐφ´ οἷς ἐρεθισθέντες οἱ
[4, 53]	πολυάνθρωπος εἰ καί τις ἄλλη	καὶ	μεγάλη. τεκμήραιτο δ´ ἄν τις
[4, 62]	μαθόντες, ὅτι θεόπεμπτον ἀγαθὸν ἀπεστράφη,	καὶ	μεγάλην συμφορὰν ἀποφαίνοντες τὸ μὴ
[4, 23]	ἐλευθερίας ἄξιοι κριθέντες εὐδαίμονος εὐθέως	καὶ	μεγάλης ἔσονται πολῖται πόλεως, καὶ
[4, 81]	λαμπροὶ δ´ ἐκεῖνοι καὶ δεινοὶ	καὶ	μεγάλοι, δι´ οὓς ἐπιφανὴς ἡ
[4, 31]	ἐκτήσατο τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν πολλοὺς	καὶ	μεγάλους ἀγῶνας ὑπὲρ αὐτῆς ἀράμενος·
[4, 10]	ἐπαινούντων, τῶν δ´, ὅτι φιλάνθρωπος	καὶ	μεγαλόψυχος εἰς τοὺς ἀπόρους, τῶν
[4, 9]	γενέσθαι, μετὰ πολλῶν ἅπαντα ταῦτα	καὶ	μεγάλων κινδύνων κατεργασάμενος. ὅσον μὲν
[4, 23]	διδάσκων, ὅτι πόλει δυναστείας ἐφιεμένῃ	καὶ	μεγάλων πραγμάτων ἑαυτὴν ἀξιούσῃ οὐδενὸς
[4, 45]	τινὰ ὁρίσας, ὡς περὶ κοινῶν	καὶ	μεγάλων πραγμάτων σὺν αὐτοῖς βουλευσόμενος.
[4, 27]	αὐτοὺς ἔφη τιμωριῶν ἀξίους εἶναι	καὶ	μεγάλων· τῆς δὲ Ῥωμαίων ἐπιεικείας
[4, 55]	δόξας τολμηρῷ μὲν ἐπιχειρεῖν πράγματι	καὶ	μέγαν ἔχοντι κίνδυνον, οὐ μὴν
[4, 16]	βίων σοφώτατον ἁπάντων πολιτευμάτων εἰσηγήσατο	καὶ	μεγίστων Ῥωμαίοις ἀγαθῶν αἴτιον, ὡς
[4, 41]	περὶ τὴν βασίλειον αὐλιζόμενοι αὐλὴν	καὶ	μεθ´ ἡμέραν ἐξιόντι παρακολουθοῦντες, ὅπῃ
[4, 50]	προσλαβόντες οὐδ´ ἀναπαύσεως τυγχάνοντες, ἀλλὰ	καὶ	μεθ´ ἡμέραν καὶ νύκτωρ αὐτοὶ
[4, 4]	ἐκ τοῦ φανεροῦ πάσῃ δυνάμει	καὶ	μεθ´ ὅπλων αὐτοῖς ὁμόσε χωροῦντας,
[4, 80]	διετέλουν, ἐξ ὧν εὐδαιμονεστέραν τε	καὶ	μείζω τὴν πόλιν τοῖς ἐπιγινομένοις
[4, 11]	ἐπιβουλεύομαι γὰρ ὑπὸ τῶν πατρικίων,	καὶ	μεμήνυνταί μοι τινὲς ἐξ αὐτῶν
[4, 65]	εἴη, φράσας τοὔνομα σιωπᾶν ἐκέλευε	καὶ	μένειν ἐν τῷ δωματίῳ σφάξειν
[4, 24]	πόλεως ὄντας, εἰς φυλὰς καταγράψουσι	καὶ	μένειν ἐφήσουσιν ἐν τῇ πόλει·
[4, 85]	εὑρὼν δὲ κεκλεισμένας τὰς πύλας	καὶ	μεστὰς ὅπλων τὰς ἐπάλξεις ᾤχετο
[4, 66]	πέπονθεν, ἀλλὰ σύννους καὶ κατηφὴς	καὶ	μεστοὺς ἔχουσα τοὺς ὀφθαλμοὺς δακρύων.
[4, 62]	ἀπελθοῦσα τρεῖς ἐξ αὐτῶν κατέκαυσε·	καὶ	μετ´ οὐ πολὺν χρόνον τὰς
[4, 57]	ἀγωνιῶντες. ~Ἠρεθισμένου δὲ τοῦ πλήθους	καὶ	μετὰ πολλῆς προθυμίας πυνθανομένου, τίνες
[4, 47]	πονηρός εἰμι· τουτὶ γὰρ ἐξέσται	καὶ	μετὰ ταῦθ´ ὑμῖν σκοπεῖν· ἀλλὰ
[4, 2]	μὲν οὖν Ταρκύνιον ἀκούσαντά τε	καὶ	μετὰ ταῦτ´ ἰδόντα τὸ τέρας
[4, 52]	τὴν στρατιὰν ἀπάγων. ἐποιήσατο δὲ	καὶ	μετὰ ταῦτα πολλὰς ἐξόδους ἐπὶ
[4, 48]	τὸν πάππον αὐτοῦ πρότερον ἐποιήσαντο	καὶ	μετὰ ταῦτα Τύλλιον· συνθήκας τε
[4, 37]	ἃς Ταρκυνίου τε ζῶντος διεπράξατο	καὶ	μετὰ τὴν ἐκείνου τελευτὴν καὶ
[4, 2]	τινος αὐτῇ θεῶν ἢ δαιμόνων	καὶ	μετὰ τὴν μίξιν ἀφανισθέντος εἴθ´
[4, 67]	τὸ πρᾶγμα ἐξ ἀρχῆς ἀναλαβοῦσα.	καὶ	μετὰ τοῦτ´ ἀσπασαμένη τὸν πατέρα
[4, 26]	τοὺς ἐν τῷ συνεδρίῳ παρόντας·	καὶ	μετὰ τοῦτο κατεσκεύασεν ἐξ ὧν
[4, 2]	τέρας, εἰς ὁμιλίαν αὐτῷ συνελθεῖν·	καὶ	μετὰ τοῦτο τὴν γυναῖκα κοσμησαμένην,
[4, 37]	ἐπ´ αὐτῷ διέλυσε τὸν σύλλογον	καὶ	μετὰ τοῦτο τοὺς κήρυκας ἀνακαλεσάμενος
[4, 36]	τῆς ἀρχῆς με ἀπαλλάξαι βουλόμενοι,	καὶ	μετὰ τούτου συνεστηκότες ἐπ´ ἐμοί·
[4, 21]	τοῖς καθ´ ἡμᾶς κεκίνηται χρόνοις	καὶ	μεταβέβληκεν εἰς τὸ δημοτικώτερον, ἀνάγκαις
[4, 22]	μὲν γὰρ τοὺς ξένους ὑποδεχόμενοι	καὶ	μεταδιδόντες τῆς ἰσοπολιτείας φύσιν τ´
[4, 81]	πονηραὶ δὲ τροφαί, πολιτικὸν δὲ	καὶ	μέτριον οὐδὲν οὔτ´ ἰδεῖν ἐξεγένετο
[4, 40]	βασιλεὺς ἀπεδείχθη μόνου. ἐπιεικὴς δὲ	καὶ	μέτριος ἀνὴρ γενόμενος ἔλυσε τὰς
[4, 27]	μεγάλων· τῆς δὲ Ῥωμαίων ἐπιεικείας	καὶ	μετριότητος, ἐπειδὴ συγγνόντες ἀδικεῖν στέμμασι
[4, 70]	ἡγήσεσθαι τὸν μὴ ταὐτὰ βουλόμενον	καὶ	μέχρι θανάτου τῇ τυραννίδι καὶ
[4, 3]	ἐτρέψατο τοὺς τῶν πολεμίων ἱππεῖς	καὶ	μέχρι πόλεως Ἀντέμνης ἐλάσας τἀριστεῖα
[4, 15]	στέρεσθαι καὶ αὐτὸν μαστιγωθέντα πραθῆναι·	καὶ	μέχρι πολλοῦ διέμεινε παρὰ Ῥωμαίοις
[4, 5]	μηδὲν πέπονθεν ὁ βασιλεὺς δεινόν,	καὶ	μέχρι πολλοῦ τὴν δόξαν ἔχων
[4, 81]	οὖν ὅρος ἔσται τῶν συμφορῶν,	καὶ	μέχρι τίνος χρόνου ταῦτα πάσχοντες
[4, 77]	μὴ ταὐτὰ παθεῖν ἐκείνοις ἐρρύσατο	καὶ	μέχρι τοῦ παρόντος διασέσωκε χρόνου·
[4, 2]	ταῖς γυναιξὶν ἐτύγχανον τότε παρόντες,	καὶ	μέχρι τούτου διέμενεν ἡ φλὸξ
[4, 23]	ἔθος εἰς τὴν πόλιν παρελθεῖν,	καὶ	μέχρι τῶν καθ´ ἡμᾶς χρόνων
[4, 22]	πόλιν τέτταρας ὑπαρχούσας, ἐν αἷς	καὶ	μέχρι τῶν καθ´ ἡμᾶς χρόνων
[4, 23]	ξένοις ἐπιτρέποντας τῆς πόλεως μετέχειν	καὶ	μὴ διακρίνοντας αὐτῶν τὰς τύχας
[4, 23]	τοὺς πολέμους οἰκείοις ὅπλοις χρωμένη,	καὶ	μὴ ξενικοῖς στρατεύμασι καταμισθοφοροῦσα συνεξαναλωθῇ
[4, 66]	τῆς τὰ δεινὰ παθούσης ἀκούσωσι	καὶ	μὴ παρ´ ἑτέρων. ὅταν δὲ
[4, 66]	ἀνήκεστον ὑπομείνασα ὕβριν, τιμωρῆσαί μοι	καὶ	μὴ περιιδεῖν τὴν σεαυτοῦ θυγατέρα
[4, 24]	μέντοι φημὶ δεῖν τὰ δυνατὰ	καὶ	μὴ περιορᾶν ὀνείδη μεγάλα καὶ
[4, 66]	ἐμοί τε καὶ σεαυτῷ τρόπον	καὶ	μὴ πολὺν ποίει χρόνον τὸν
[4, 6]	ἐνιαυτόν, καθ´ ὃν γράφει Λικίννιος,	καὶ	μὴ πρότερον· ἐν ὑστέρῳ μὲν
[4, 9]	ἐγγόνοις αὐτοῦ τὰς ἀμοιβὰς ἀποτίνειν,	καὶ	μὴ συγκατορύττειν ἅμα τοῖς σώμασι
[4, 32]	ἐπὶ καλοῖς κεῖται πράγμασιν, ἀκούειν	καὶ	μὴ τέταρτον ἤδη τοῦτο καὶ
[4, 48]	ἀνδράσι δεδιότες ἐλέγχειν τὸ πρᾶγμα	καὶ	μὴ φενακίζειν ἠξίουν. καὶ ὁ
[4, 29]	ἢ σιωπᾶν ἄμεινόν ἐστί μοι	καὶ	μὴ φέρειν εἰς μέσον βουλὰς
[4, 9]	ὑβρίζειν εἰς τὸ δημοτικὸν ἀξιοῦσι	καὶ	μηδ´ ἐλευθέρους ἡγεῖσθαι τοὺς πένητας
[4, 65]	ἐπονείδιστόν σου γενέσθαι τὴν τελευτὴν	καὶ	μηδὲ ταφῆς τὸ σῶμά σου
[4, 21]	μὲν πλουσίοις τοῖς πολλὰ δαπανωμένοις	καὶ	μηδεμίαν ἀνάπαυσιν τῶν πολεμικῶν κινδύνων
[4, 74]	χαλεπὴ γὰρ ἅπασιν ἀόριστος ἀρχὴ	καὶ	μηδεμίαν ἐξέτασιν διδοῦσα τῶν πραττομένων,
[4, 72]	βέλτιον, πρὶν ἐπιχειρεῖν ἔργῳ τηλικῷδε,	καὶ	μηδὲν ἀνεξέταστον ἀφεῖσθαι μηδὲ ἀπροβούλευτον.
[4, 27]	ἱκετηρίαις ἐπιτρέποντες Τυλλίῳ τὰς πόλεις	καὶ	μηδὲν ἀνήκεστον βουλεῦσαι περὶ αὐτῶν
[4, 35]	ἐνθάδε σοι ταῦτα προσήκει λέγειν·	καὶ	μηδὲν ἀχθεσθῆτέ μοι ταῦτα λέγοντι,
[4, 55]	τῶν Γαβίων τὸν λόγον ἀκουσάντων	καὶ	μηδὲν εἰς αὐτὸν παρανομήσειν διομολογησαμένων
[4, 33]	προσδοκᾶν, ὦ βουλή, {τὰ παράδοξα}	καὶ	μηδὲν ἡγεῖσθαι ἄπιστον, ὅπου γε
[4, 60]	ταύτας ἐὰν φυλάττητε τὰς ἀποκρίσεις	καὶ	μηδὲν παράγησθε ὑπ´ αὐτοῦ, συγγνούς,
[4, 10]	ἐπὶ τοῖς παροῦσιν ᾤοντο δεῖν	καὶ	μηδὲν πολυπραγμονεῖν. εἰσῄει γὰρ αὐτοῖς
[4, 75]	βουλῆς, ὥσπερ οἱ βασιλεῖς ἐποίουν,	καὶ	μηδὲν πράττειν δίχα ὑμῶν καὶ
[4, 84]	γένος τὸ ἐξ αὐτῶν ἅπαν·	καὶ	μηδενὶ ἐξεῖναι περὶ καθόδου Ταρκυνίων
[4, 75]	ὅπως ἐλευθέραν οἰκήσομεν τὴν πατρίδα	καὶ	μηκέτι κάθοδον ἕξουσιν εἰς αὐτὴν
[4, 54]	τῶν πολεμίων εἰσβολὰς τῆς γῆς	καὶ	μηκέτι τοὺς καρποὺς ἐκφερούσης, σπάνις
[4, 29]	οὐδὲ αὐτὸς αὐτά γε ἀγνοεῖς.	καὶ	μὴν ἥ γε τόλμα καὶ
[4, 6]	πέμπτον καὶ εἰκοστὸν ἔτος ἀπανιστάμενον.	καὶ	μὴν ὅτι γυναῖκα Τυρρηνίδα ἐπηγάγετο,
[4, 11]	πάντας ἀρεῖσθαι· γυναῖκας δ´ ἡμῶν	καὶ	μητέρας καὶ θυγατέρας καὶ πᾶν
[4, 83]	τούτοις ἅπασι ταὐτὸ λαβοῦσι θάρσος	καὶ	μιᾷ γνώμῃ χρησαμένοις, σώζειν θ´
[4, 67]	ὃ κατέκρυπτεν ὑπὸ τοῖς πέπλοις,	καὶ	μίαν ἐνέγκασα διὰ τῶν στέρνων
[4, 40]	δ´ ἀπὸ τοῦ σήματος οἴκαδε	καὶ	μίαν ἡμέραν ἐπιβιώσασα μετὰ τὴν
[4, 61]	τῆς Ἀθηνᾶς ὑφ´ ἑνὸς ἀετοῦ	καὶ	μιᾶς στέγης καλυπτόμενοι. ~Λέγεται δέ
[4, 19]	εἰσφέρειν· τοῖς δὲ τὰ μέτρια	καὶ	μικρὰ κεκτημένοις πλείοσιν οὖσιν ἐν
[4, 79]	γενομένων, ἠξίωσεν ἐλεεινῷ χρησάμενος σχήματι	καὶ	μικρᾷ προσποιήσει πένθους, ἀλλ´ εὐθὺς
[4, 71]	δεινὰ πεπόνθασιν ὑπὸ τοῦ τυράννου	καὶ	μικρᾶς ἀφορμῆς δέονται. ὅταν δὲ
[4, 28]	πρᾷον ἔχοντι καὶ εὐλόγιστον ἀνοσία	καὶ	μισοπάτωρ καὶ πάντολμος ἦν ἡ
[4, 8]	τετελευτηκότα ἔναγχος, ἐκκομιδῇ τε πολυτελεῖ	καὶ	μνήματος ἐπισήμου κατασκευῇ καὶ ταῖς
[4, 40]	ἕνεκα. ταφῆς μὲν οὖν βασιλικῆς	καὶ	μνήματος ἐπιφανοῦς διὰ ταύτας τὰς
[4, 49]	ἑκάστην πόλιν εἰς τὰ ἱερά,	καὶ	μοῖραν, ἣν ἑκάστην δεήσει λαμβάνειν.
[4, 79]	εἰς τὴν Ῥωμαίων πόλιν εἰσαγαγὼν	καὶ	μόνος. οἷα δ´ ἐξειργάσατο, ὦ
[4, 29]	πάρεστιν, οἵα τοῖς κράτιστα πεφυκόσι,	καὶ	μορφὴ τοῦ βασιλείου γένους ἀξία.
[4, 82]	αἰσχρόν τε Οὐολούσκων καὶ Σαβίνων	καὶ	μυρίων ἄλλων ἄρχειν ἀξιοῦν, αὐτοὺς
[4, 39]	πρότερον ἐξ ἐκείνου τοῦ δεινοῦ	καὶ	μυσαροῦ πάθους ἀσεβὴς ὑπὸ Ῥωμαίων
[4, 27]	εἰρήνῃ τε καὶ κατὰ πολέμους	καὶ	ναοὺς δύο κατασκευασάμενος Τύχης, ᾗ
[4, 59]	τῆς ἀποτομῆς αἷμα θερμὸν ἔτι	καὶ	νεαρόν. τοῦτο τὸ τέρας ἰδὼν
[4, 31]	ἡμῖν φυλάξειν σκηπτόμενος ὀρφανοῖς οὖσι	καὶ	νηπίοις, ἐπὶ τὰ πράγματα παρῆλθες
[4, 34]	βασιλεὺς κατέλιπεν ἀκμάζοντας, οὐχ υἱωνοὺς	καὶ	νηπίους, ὥσπερ ὑμᾶς Ταρκύνιος. εἰ
[4, 9]	πολῖται, κήδεσθαι τῶν παιδίων τούτων	καὶ	νηπίων. Ταρκύνιος γὰρ ὁ πάππος
[4, 32]	με γνήσιον, ἀλλ´ ὑποβολιμαῖόν τινα	καὶ	νόθον; τί οὖν ἐπετρόπευες τὸν
[4, 10]	ἀνανεούμενος, οὓς Ῥωμύλος τ´ εἰσηγήσατο	καὶ	Νόμας Πομπίλιος, οὓς δ´ αὐτὸς
[4, 46]	χρηστόν τι καὶ φιλάνθρωπον ἐλπίζειν	καὶ	νομίζειν, ὡς ὁ τῶν συγγενεστάτων
[4, 40]	Ῥωμαῖοι πρῶτον τὰ πάτρια ἔθη	καὶ	νόμιμα κινῆσαι, τὴν ἀρχὴν λαβόντα
[4, 72]	ὡς ἀπὸ καλῆς ὑποθέσεως ἀρξάμενον	καὶ	νομίμου τὰ λοιπὰ λέγειν αὐτὸν
[4, 28]	ἡ κακὴ τὴν φύσιν ἀπονοηθεῖσα	καὶ	νομίσασα τοῖς ἑαυτῆς τρόποις ἁρμόττειν
[4, 9]	ἐάσω πρὸς τὰ χρέα ἀπάγεσθαι	καὶ	νόμον θήσομαι μηδένα δανείζειν ἐπὶ
[4, 41]	τὴν δυναστείαν παρήχθη, ἔθη τε	καὶ	νόμους καὶ πάντα τὸν ἐπιχώριον
[4, 80]	παρήγοντο κατὰ τοὺς πατρίους ἐθισμοὺς	καὶ	νόμους· πρῶτον μὲν ψηφίσματος ὑπὸ
[4, 78]	κατὰ τοὺς πατρίους ἡμῶν ἐθισμοὺς	καὶ	νόμους τὴν δυναστείαν κατασχόντα οὔτ´,
[4, 20]	πόλιν καὶ τὰς ἐπὶ στρατοπέδου,	καὶ	νόμους τοὺς μὲν ἐπικυρῶσαι, τοὺς
[4, 15]	τιμίαν καταστησάμενος, τὰ καλούμενα Παγανάλια·	καὶ	νόμους ὑπὲρ τῶν ἱερῶν τούτων,
[4, 50]	τυγχάνοντες, ἀλλὰ καὶ μεθ´ ἡμέραν	καὶ	νύκτωρ αὐτοὶ ταλαιπωροῦντες ἁλίσκονται κατὰ
[4, 73]	αὐτάς, ταῦθ´ ὑμῖν ἐπανορθώσασθαί τε	καὶ	νῦν καὶ ἵνα μηδ´ ἐξ
[4, 34]	δικαίου μοι καὶ τότε δοθείσης	καὶ	νῦν ὑπαρχούσης ἐξουσίας ὁ χρόνος,
[4, 27]	Τεβέριος, ἣν ἀνδρείαν προσηγόρευσεν, ὡς	καὶ	νῦν ὑπὸ Ῥωμαίων καλεῖται· ἡλικίας
[4, 45]	μόνον ἐπιχωρίου δεῖ φυλακῆς, ἀλλὰ	καὶ	ξενικῆς, τὸν ἐπιφανέστατον ἐκ τοῦ
[4, 16]	χάλκεα καὶ θώρακας καὶ κνημῖδας	καὶ	ξίφη. διελὼν δ´ αὐτοὺς διχῇ,
[4, 17]	δὲ φέρειν ἔταξεν αὐτοὺς θυρεοὺς	καὶ	ξίφη καὶ δόρατα καὶ στάσιν
[4, 66]	Ῥώμην ᾤχετο, μέλαιναν ἐσθῆτα περιβαλομένη	καὶ	ξιφίδιόν τι κρύπτουσα ὑπὸ τῇ
[4, 71]	ὁ τῆς ἐπιχειρήσεως ἔσται τρόπος.	καὶ	ὁ Βροῦτος αὐτοῖς ὑποτίθεται τοιάδε·
[4, 84]	ἄγειν σφᾶς ἐπὶ τὰ ὅπλα.	καὶ	ὁ Βροῦτος ἡσθείς, Ἐάν γε
[4, 40]	τὸν αἱρεθέντα ὑπ´ αὐτῶν ἐδοκίμασε,	καὶ	ὁ δῆμος ἐπεψήφισε καὶ τὰ
[4, 84]	ἐξῆν, Βροῦτόν τε καὶ Κολλατῖνον·	καὶ	ὁ δῆμος καλούμενος κατὰ λόχους
[4, 34]	καὶ ὑμῖν τοῖς ἐγγόνοις καταλιπεῖν,	καὶ	ὁ δῆμος οὐ κύριος ἦν
[4, 60]	συντυχεῖν, παρεκάλουν ἀπαγγεῖλαι πρὸς αὐτόν.	καὶ	ὁ νεανίας, Πατὴρ ἐμός ἐστιν,
[4, 30]	τε πρεσβυτέρα τῶν Τυλλίου θυγατέρων	καὶ	ὁ νεώτερος τῶν Ταρκυνίων. ἐνταῦθα
[4, 39]	ἡμίονοι τὸ πτῶμα ἰδοῦσαι διεταράχθησαν,	καὶ	ὁ προηγούμενος αὐτῶν ὀρεοκόμος παθών
[4, 3]	ὧν Ταρκύνιός τ´ αὐτὸν ἠγάσθη	καὶ	ὁ Ῥωμαίων δῆμος τῆς μετὰ
[4, 38]	αὐτὸν ὡς ἐξαναστήσων τῆς ἕδρας.	καὶ	ὁ Ταρκύνιος ἄσμενος τοῦτ´ ἰδὼν
[4, 61]	μέρος ὅ τε τῆς Ἥρας	καὶ	ὁ τῆς Ἀθηνᾶς ὑφ´ ἑνὸς
[4, 7]	τὰς κοινὰς ἁπάντων ἐστὶ δόξας,	καὶ	ὁ τοῦ βίου χρόνος αὐτῷ
[4, 48]	πρᾶγμα καὶ μὴ φενακίζειν ἠξίουν.	καὶ	ὁ Τύρνος, οἷα δὴ τὴν
[4, 35]	ἐπιτηδειότερός ἐστιν ἔχειν τὴν ἀρχήν·	καὶ	ὅ τι ἂν ἅπαντες οὗτοι
[4, 28]	τῆς γυναικὸς μετεπείθετο ἀντιβολούσης τε	καὶ	ὀδυρομένης· ὁ δ´ ἐπιεικὴς οὐδὲν
[4, 17]	λόχος. οἱ δὲ σαλπισταί τε	καὶ	οἱ βυκανισταὶ τῇ τετάρτῃ συνετάττοντο
[4, 64]	ἐπὶ τῇ τριβῇ τοῦ πολέμου	καὶ	οἱ κατὰ πόλιν ἀπειρηκότες ταῖς
[4, 64]	παισὶν ἡλικίαν, ὡς Φάβιός τε	καὶ	οἱ λοιποὶ συγγραφεῖς παραδεδώκασιν· ὁ
[4, 54]	Γαβίους ἡ τῶν ἀναγκαίων ἔνδεια,	καὶ	οἱ πενέστατοι αὐτῶν μάλιστα κάμνοντες
[4, 48]	αὐτοῦ δίκην ὑποσχεῖν. ἐδόκει ταῦτα·	καὶ	οἱ πορευθέντες ἐπὶ τὴν κατάλυσιν
[4, 51]	τοῦ χάρακος ὡς εἰς μάχην·	καὶ	οἱ Σαβῖνοι τεθαρρηκότες ἀντεπεξῄεσαν τούς
[4, 20]	οἵ τε τῶν ἱππέων ὀκτωκαίδεκα	καὶ	οἱ τῶν πεζῶν ὀγδοήκοντα. οὗτοι
[4, 54]	μέρος ὀλίγον ἀπὸ πολλοῦ στρατοῦ	καὶ	οἷα εἰκὸς ἐν προνομαῖς ἀσύντακτον
[4, 40]	πολλοῦ κατὰ τὴν πόλιν ὅλην	καὶ	οἰμωγῆς ἐπὶ τῷ Τυλλίου θανάτῳ
[4, 42]	ὑπελάμβανε βαρεῖαν ἡγεῖσθαι τὴν μεταβολὴν	καὶ	οἷς πολὺς πλοῦτος ἦν. οἱ
[4, 66]	ἐπὶ τὸ στρατόπεδον ἀπῄει πονηρὰν	καὶ	ὀλέθριον ἐπιθυμίαν ἐκπεπληρωκώς, ἡ δὲ
[4, 25]	ἡγεμόνος, ἀλλὰ ταῦτα πάντα μικρὰ	καὶ	ὀλιγοχρόνια καὶ οὐκ ἄξια σπουδῆς
[4, 35]	~Ἀλλ´ ἵνα ταῦτα πάντ´ ἀφῶ	καὶ	ὁμόσε χωρήσω τοῖς σοῖς λόγοις,
[4, 39]	ἐπὶ σοὶ τὸν ὄχλον, ἐὰν	καὶ	ὁποσονοῦν ταύτης τῆς ἡμέρας περιγένηται
[4, 43]	τὸν ἐξ ἀρχῆς τρόπον ἀποκατέστησε·	καὶ	ὁπότε δεήσειεν αὐτῷ χρημάτων, τὸ
[4, 15]	αἷς ὁ βίος αὐτῶν ἦν·	καὶ	ὁπότε χρεία γένοιτο ἐπὶ τὰ
[4, 4]	ἐσχάτους ἀσπασμοὺς δυνηθείς. ἔρημα δὲ	καὶ	ὀρφανὰ τὰ δύστηνα ταυτὶ παιδία
[4, 38]	σοι τὸ σχῆμα συνεχώρησε λαβεῖν;	καὶ	ὃς ὑπολαβών· Ἡ σὴ τόλμα
[4, 26]	ἐγκλήματα διαγνῶναι. διεξιὼν ταῦτα τε	καὶ	ὅσα ἄλλα ἕξουσιν ἀγαθὰ βουλευτήριον
[4, 69]	κατ´ ἀλήθειαν ἠλιθίοις. καὶ δὴ	καὶ	ὅτε τῷ Δελφικῷ μαντείῳ χρησομένους
[4, 55]	πλεονέκτημα πολλῶν ὡς αὐτοὺς ἀφικομένων	καὶ	οὐ διὰ μακροῦ τὴν Ῥώμην
[4, 20]	ἐλάμβανε. τοῦτο δ´ ἦν σπάνιον	καὶ	οὐ μακρὰν ἀπέχον τἀδυνάτου. τὰ
[4, 75]	δὲ κατὰ μέρος πολλὰ ὄντα	καὶ	οὐ ῥᾴδια νῦν δι´ ἀκριβείας
[4, 11]	ἀναγκαζόμενοι, ὥσπερ τὰ πατρῷα ἀποστερούμενοι	καὶ	οὐ τἀλλότρια ἀποδιδόντες· οἱ δ´
[4, 15]	Τυλλίου τὰς πάσας γενέσθαι λέγει	καὶ	οὐ χωρίζει τῶν μοιρῶν τὸν
[4, 70]	οἰκίαν ἅμα τῷ Κολλατίνῳ τε	καὶ	Οὐαλερίῳ. ὡς δ´ εἰσῆλθεν ὁ
[4, 78]	καὶ φανερώτατα τῶν ἔργων αὐτοῦ	καὶ	οὐδ´ ἀπολογίας οὐδεμιᾶς δυνάμενα τυχεῖν,
[4, 29]	ἀμφότερα κακῶς ἔχοντα αὐτῷ τυγχάνει	καὶ	οὐδὲ αὐτὸς αὐτά γε ἀγνοεῖς.
[4, 30]	δικαίων φροντὶς ἦν, χρήμασιν ἐξωνούμενοι	καὶ	οὐδὲ ἀφανῶς ἕκαστα τούτων πράττοντες.
[4, 35]	μέθης νῦν ἥκεις μου κατηγορῶν	καὶ	οὐδὲ νῦν, ὅπου δεῖ. οὐ
[4, 43]	περὶ τὰ συμβόλαια, πάντας ἀνεῖλε·	καὶ	οὐδὲ τὰς σανίδας, ἐν αἷς
[4, 31]	καταμισθοδοτήσας καὶ πάντα τρόπον διαφθείρας,	καὶ	οὐδὲ τότε μέντοι σαυτῷ πράττειν
[4, 42]	ἐκλιπόντων τιμὰς τοὺς ἰδίους ἑταίρους.	καὶ	οὐδὲ τούτοις μέντοι τοῖς ἀνδράσιν
[4, 57]	ἐκπεπληγότα ἐπὶ τῇ παραδόξῳ συμφορᾷ	καὶ	οὐδὲ φωνὴν ὑπὸ τοῦ κακοῦ
[4, 29]	μηδέν· ὥσπερ γε κἀμοὶ ψοφοδεὴς	καὶ	οὐδὲν ἔχων ἀνδρὸς ἀνήρ, ὅς
[4, 33]	τῆς ἐρημίας, ὃν νῦν ἀλλότριον	καὶ	οὐδὲν προσήκοντα ἀποκαλεῖς. τοιούτοις μέντοι
[4, 34]	ἐπὶ τὰ πράγματα ξένον ὄντα	καὶ	οὐδὲν προσήκοντα τῷ πρότερον βασιλεῖ·
[4, 43]	τὰ δίκαια παρ´ ἀλλήλων ἐλάμβανον	καὶ	οὐδὲν ὑπὸ τῶν πατρικίων ὡς
[4, 60]	τέρας ὑμῖν ὁ πατὴρ διελεῖται	καὶ	οὐδὲν ψεύσεται· μάντει γὰρ οὐ
[4, 3]	ἅπασιν ἐξητάσθη πιστὸς καὶ δίκαιος,	καὶ	οὐδὲν ᾤοντο διαφέρειν οἱ δημόται
[4, 23]	ἐστι πρᾶγμα εὐτυχία καὶ ἀγχίστροφον,	καὶ	οὐδενὶ ῥᾴδιον εἰπεῖν οὐδὲ τῶν
[4, 23]	ἐκ τῶν ἐλευθερουμένων ἐπιτραφήσεσθαι νεότητα	καὶ	οὐδέποτε ἀπορήσειν τὴν πόλιν οἰκείων
[4, 79]	αὐτὴν ὁμολογίας· ἀνόσια καὶ ἐξάγιστα	καὶ	οὔθ´ Ἑλλάδος οὔτε βαρβάρου γῆς
[4, 27]	τὸν πόλεμον, Καιρητανοὺς καὶ Ταρκυνιήτας	καὶ	Οὐιεντανούς, ἀφαιρέσει χώρας τιμωρησάμενος, ἣν
[4, 73]	τύχωμεν περὶ αὐτῆς βουλευσάμενοι, σφαλερὰ	καὶ	οὐκ ἀκίνδυνος, ἐξέσται θ´ ἡμῖν
[4, 11]	ἀρετὴν καὶ πρὸς εὐδοξίαν ἀποχρώντως	καὶ	οὐκ ἂν ἀξιώσαιμι τῆς παρ´
[4, 33]	τῆς ἐπιτροπῆς λόγον, ὦ Ταρκύνιε,	καὶ	οὐκ ἂν ἐπιχειρήσειας εἰπεῖν, ὡς
[4, 25]	ταῦτα πάντα μικρὰ καὶ ὀλιγοχρόνια	καὶ	οὐκ ἄξια σπουδῆς ἡγησάμενος ὄψεώς
[4, 38]	ἄνδρα φύσει τ´ εὐδιάλλακτον ὄντα	καὶ	οὐκ ἀξιοῦντα πόλεμον ἄσπειστον θυγατρὶ
[4, 44]	ἐλεγχθέντων ἐγίνοντο πικραὶ καὶ ἀπαραίτητοι.	~Καὶ	οὐκ ἀπέχρη ταῦτα μόνον εἰς
[4, 60]	ὑμῖν ὅ τι βούλεται σημαίνειν	καὶ	οὐκ ἀποκρύψεται. ~Ταῦτα μαθόντες οἱ
[4, 74]	ἐξουσίας συστέλλει τὰς αὐθάδεις φύσεις	καὶ	οὐκ ἐᾷ μεθύσκεσθαι ταῖς ἐξουσίαις
[4, 55]	ἄλλους τοὺς ἐκ Ῥώμης φυγάδας	καὶ	οὐκ ἐκδώσουσι τῷ πατρὶ τὰς
[4, 53]	πόλει συλληψομένων, ἔπεισαν αὐτοὺς συμπροθυμηθέντων	καὶ	Οὐολούσκων· ἐπρεσβεύσαντο γὰρ κἀκεῖνοι δεόμενοι
[4, 49]	τε καὶ Λατίνων καὶ Ἑρνίκων	καὶ	Οὐολούσκων τῶν ἐγγραψαμένων εἰς τὴν
[4, 79]	ἐσώθη καὶ παρ´ οἷς ἐτράφη	καὶ	οὓς διαδέξεσθαι μετὰ τὴν τελευτὴν
[4, 70]	ἐπὶ καταλύσει τῆς Ταρκυνίων δυναστείας,	καὶ	οὔτ´ αὐτὸς διαλλαγήσεσθαι πρὸς τοὺς
[4, 71]	τύραννος μεγίστην οὖσαν ὡς ἠλιθίῳ	καὶ	οὔτ´ εἰσομένῳ τὴν δύναμιν αὐτῆς
[4, 79]	ὑμᾶς εὖ ποιήσαντα φανερῶς ἀποσφάξας	καὶ	οὔτ´ ἐκκομιδῆς οὔτε ταφῆς ἐάσας
[4, 50]	αὐτοὺς τἀπιτήδεια, ἐξασθενοῦντες τὰ σώματα	καὶ	οὔτ´ ἐπικουρίαν οὐδεμίαν προσλαβόντες οὐδ´
[4, 55]	ἐπὶ τοῖς συμβεβηκόσι τοῦ Ταρκυνίου	καὶ	οὔτε διαλύσασθαι τὸν πόλεμον αἰσχρῶς
[4, 62]	τοῖς ἄλλοις ἀναθήμασι τοῦ θεοῦ	καὶ	οὗτοι διεφθάρησαν ὑπὸ τοῦ πυρός.
[4, 17]	τριάκοντα συνέταξε λόχους. διῄρηντο δὲ	καὶ	οὗτοι καθ´ ἡλικίαν· πεντεκαίδεκα μὲν
[4, 18]	φαλαγγιτῶν ὀγδοήκοντα λόχοις· εἶχον δὲ	καὶ	οὗτοι τοὺς ἐπιφανεστάτους λοχαγούς. τοὺς
[4, 13]	τῆς Ῥώμης, πλανᾶσθαί τ´ ἀναγκασθήσεται	καὶ	οὐχ ἕξει βέβαιον σημεῖον οὐδέν,
[4, 77]	εἴχετε ὡς ἠλιθίου, ψευδῆ γενομένην	καὶ	οὐχ ὑπ´ ἄλλου τινὸς κατασκευασθεῖσαν,
[4, 34]	κατὰ νόμον, τούτους ἀδικῶ δήπου	καὶ	οὐχὶ σέ, καὶ ὑπὸ τούτων
[4, 81]	ὁ γενόμενος ἐξ ἰδιώτου τύραννος	καὶ	ὀψὲ ἀρξάμενος πονηρὸς εἶναι, πᾶσαν
[4, 52]	ἔτη γὰρ ἑπτὰ συνεχῶς ἐπολεμήθη·	καὶ	παθήμασι χαλεποῖς καὶ ἀπροσδοκήτοις μέγας.
[4, 15]	ἣν ἔχουσι δηλοῦντας γυναῖκάς τε	καὶ	παῖδας ὀνομάζοντας καὶ ἐν τίνι
[4, 69]	εἰωθυῖα νόσος εἰς παρθένους τε	καὶ	παῖδας, ὑφ´ ἧς πολλὰ διεφθάρη
[4, 4]	ὦ Τύλλιε, παρ´ ᾧ τροφῆς	καὶ	παιδείας ἔτυχες, ἁπάντων μάλιστα σὲ
[4, 68]	θυγάτηρ· αὐτὸς δὲ τροφῆς τε	καὶ	παιδείας τῆς ἐπιχωρίου πάσης μετέλαβε
[4, 4]	Τύλλιε, τραφείς θ´ ὑφ´ ἡμῶν	καὶ	παιδευθεὶς καὶ πάντων μετεσχηκὼς ἀγαθῶν,
[4, 63]	ἀπὸ τῆς νομῆς ἀμύττοντές τε	καὶ	παίοντες τοῖς ταρσοῖς ἀπὸ τοῦ
[4, 79]	ἐμοίχευεν ὁ θεοῖς ἐχθρὸς ἔτι	καὶ	πάλαι· οὗτος ὁ τὴν γαμετὴν
[4, 11]	ἡμῶν καὶ μητέρας καὶ θυγατέρας	καὶ	πᾶν τὸ θῆλυ γένος ἐν
[4, 21]	κυρίοις τε γεγονόσι τῶν μεγίστων	καὶ	πᾶν τὸ κράτος ἀφῃρημένοις τῶν
[4, 26]	ἰδίας τε καὶ κοινὰς θυσίας	καὶ	πανηγύρεις ἄξουσιν, ἐν οἷς ἂν
[4, 25]	ἐπ´ ἐκείνου κληθεῖσαν Ἀμφικτυονικὴν σύνοδον	καὶ	πανήγυριν αὐτὸ συνήγαγε, νόμους καταστησάμενος
[4, 26]	τἆλλα τὰ περὶ τὴν ἑορτὴν	καὶ	πανήγυριν, ὃν ἐπιτελεσθήσεται τρόπον, ἔταξεν.
[4, 25]	ἀναθήμασι κοινοῖς ἐδωροῦντο. θεωρήσαντες δὲ	καὶ	πανηγυρίσαντες καὶ τὰς ἄλλας φιλοφροσύνας
[4, 3]	τὴν ἑτέραν τῶν θυγατέρων ἐγγυήσας,	καὶ	πάνθ´ ὅσα διὰ νόσους ἢ
[4, 28]	τῆς βασιλείας τὸν κηδεστὴν προθυμούμενος	καὶ	πάντα μηχανώμενος εἰς τοῦτο ὑπὸ
[4, 58]	πείσονται, σφαγάς τε καὶ ἀνδραποδισμοὺς	καὶ	πάντα ὅσα καταλαμβάνει δεινὰ τοὺς
[4, 32]	τε καὶ πατέρα καὶ σωτῆρα	καὶ	πάντα, ὅσα τιμιώτατα ὀνόματα ὑπ´
[4, 25]	ἐφ´ ἑαυτοὺς ἄγειν τὰς δίκας	καὶ	πάντα τὰ ἐγκλήματα τά τ´
[4, 7]	τῷ πρὸς Ἀρδεάτας εἰσάγεται πολέμῳ	καὶ	πάντα τὰ ἔργα δι´ ἑαυτοῦ
[4, 41]	παρήχθη, ἔθη τε καὶ νόμους	καὶ	πάντα τὸν ἐπιχώριον κόσμον, ᾧ
[4, 31]	τῶν κοινῶν οὐδενὸς ἔμελε, καταμισθοδοτήσας	καὶ	πάντα τρόπον διαφθείρας, καὶ οὐδὲ
[4, 80]	γενομένων, τὰς εἰς τὴν πατρίδα	καὶ	πάντας ἡμᾶς ἐπιτελεσθείσας, εἰ δὴ
[4, 73]	ἧς Ῥωμύλος τε καὶ Πομπίλιος	καὶ	πάντες οἱ μετ´ ἐκείνους βασιλεῖς
[4, 31]	ὡς ὁ πάππος τε οὑμὸς	καὶ	πάντες οἱ πρὸ αὐτοῦ γενόμενοι
[4, 2]	πορευόμεναι διὰ τῆς παστάδος ἐθεάσαντο	καὶ	πάντες ὅσοι σὺν ταῖς γυναιξὶν
[4, 33]	αὐτοῦ συγγενέσιν ἐπιβουλεύειν ἐλέγοντο ἀφανῶς·	καὶ	πάντες τοῦθ´ οἱ προσήκοντες ὑμῖν
[4, 73]	δ´, ὦ Λουκρήτιε καὶ Κολλατῖνε	καὶ	πάντες ὑμεῖς οἱ παρόντες ἄνδρες
[4, 70]	καιρούς, ὦ Λουκρήτιε καὶ Κολλατῖνε	καὶ	πάντες ὑμεῖς οἱ τῇ γυναικὶ
[4, 75]	πειθοῖ καὶ βίᾳ καὶ δόλῳ	καὶ	παντὶ ἄλλῳ τρόπῳ παρελθεῖν πάλιν
[4, 3]	ἁπάσαις θ´ ἁρμόσαι ταῖς τύχαις	καὶ	παντὶ συνεξομοιωθῆναι προσώπῳ δυνατώτατος. καὶ
[4, 28]	καὶ εὐλόγιστον ἀνοσία καὶ μισοπάτωρ	καὶ	πάντολμος ἦν ἡ γαμετή. συνέβαινε
[4, 24]	λῃστείας καὶ τοιχωρυχίας καὶ πορνείας	καὶ	παντὸς ἄλλου πονηροῦ πόρου χρηματισάμενοι
[4, 24]	ὡς οὐ πρέπον ἡγεμονικῇ πόλει	καὶ	παντὸς ἄρχειν ἀξιούσῃ τόπου τοιούτους
[4, 83]	μιαίνει Ταρκύνιος ταῖς αἱμοφύρτοις χερσὶ	καὶ	παντὸς ἐμφυλίου γεμούσαις ἄγους θυσιῶν
[4, 4]	δὲ συγκατασκευάσασα τὴν ἡγεμονίαν αὐτῷ	καὶ	πάντων αἰτία γενομένη τῶν ἀγαθῶν
[4, 31]	νηπίοις, ἐπὶ τὰ πράγματα παρῆλθες	καὶ	πάντων ἀκουόντων ὡμολόγεις, ὅταν ἀνδρωθῶμεν
[4, 22]	ἐξελευθερικὸν φῦλον, ὅσον ἂν ᾖ·	καὶ	πάντων ἀπέδωκε τῶν κοινῶν αὐτοῖς
[4, 4]	θ´ ὑφ´ ἡμῶν καὶ παιδευθεὶς	καὶ	πάντων μετεσχηκὼς ἀγαθῶν, ὅσων παρὰ
[4, 37]	ἑκάστῳ τῶν λεγομένων ἀπαντῶντος ἐπαίνου	καὶ	πάντων σπουδὴν ἐχόντων μαθεῖν, τίνων
[4, 62]	οἱ δ´ ἐξ ἄλλων πόλεων	καὶ	παρ´ ἀνδρῶν ἰδιωτῶν μεταγραφέντες· ἐν
[4, 79]	ἀγχόνῃ διαχρησάμενος, ὑφ´ ὧν ἐσώθη	καὶ	παρ´ οἷς ἐτράφη καὶ οὓς
[4, 35]	εἴ σε παρακαταθήκην παππῴαν ἀπεστέρουν	καὶ	παρὰ πάντα τὰ ἐν ἀνθρώποις
[4, 9]	τῶν θυγατέρων ἔδωκέ μοι γυναῖκα,	καὶ	παρὰ πάντα τὸν τοῦ βίου
[4, 72]	φρονεῖ. Μετὰ τοῦτ´ ἐλέχθησαν πολλοὶ	καὶ	παρὰ πολλῶν λόγοι. ἐδόκει δὲ
[4, 2]	γενομένη περὶ τὸν ἄνδρα θαυμαστὴ	καὶ	παράδοξος ἧττον ἀπιστεῖσθαι ποιεῖ. καθημένου
[4, 3]	παρέστη Ῥωμαίοις εἰς ὑπόταξίν τε	καὶ	παράδοσιν τῶν πόλεων τὸ ἔθνος,
[4, 75]	ἐν τῷ παρόντι λέγειν ἔχω	καὶ	παραινεῖν· τὰ δὲ κατὰ μέρος
[4, 10]	κλέπτοντα τὴν ἀρχὴν τὸν ἄνδρα	καὶ	παρακρουόμενον τοὺς πολίτας μᾶλλον ἢ
[4, 78]	ἀλλ´ ὑπερβεβληκότα πάντας ὕβρει τε	καὶ	παρανομίᾳ τοὺς ὅπου δή ποτε
[4, 80]	πάντας ἡμᾶς ἐπιτελεσθείσας, εἰ δὴ	καὶ	παρανομίας δεῖ καλεῖν αὐτάς, ἀλλ´
[4, 38]	πολλὴν ἐρημίαν, ἀπῄει στένων κρατούντων	καὶ	παραπεμπόντων αὐτὸν ὀλίγων, αἵματι πολλῷ
[4, 27]	στρατεύμασι ποιουμένων εἰς τὴν ἀλλήλων	καὶ	παρατάξεις ἄλλας ἐπ´ ἄλλαις συνισταμένων.
[4, 12]	ἐνοχλήσω παρών. ~Ταῦτα λέγοντος αὐτοῦ	καὶ	παραχωρεῖν οἵου τε ὄντος ἀπὸ
[4, 11]	δὲ τὸν δῆμον εὖ πεποίηκα	καὶ	παρεσκεύασμαι ποιεῖν ἀχθόμενοί τε καὶ
[4, 5]	ἦν, ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ δωματίου	καὶ	παρήγγειλε τοῖς ἔνδον εὐτρεπῆ τὰ
[4, 10]	οὓς μὲν ἐκ τῶν ἀρχαίων	καὶ	παρημελημένων ἀνανεούμενος, οὓς Ῥωμύλος τ´
[4, 27]	ἡγεμονίαν ἐφ´ οἷς πρότερον ἐψηφίσαντο.	καὶ	παρῆσαν ἀπὸ πάσης πόλεως οἱ
[4, 39]	τὸν πατέρα σου νεκρὸν κείμενον	καὶ	πάροδον οὐκ οὖσαν ἄλλην, εἰ
[4, 38]	οἱ συνειδότες αὐτῷ τὴν πρᾶξιν	καὶ	παρορμῶντες ἐκ τῶν πατρικίων συχνοί.
[4, 83]	ἀνθρώποις ὁ τῆς ἐλευθερίας πόθος,	καὶ	πᾶσα μεταβολῆς πρόφασις τοῖς δι´
[4, 4]	τὴν ἀρχὴν ἄρωνται τὰ παιδία	καὶ	πᾶσαν τὴν βασιλικὴν συγγένειαν ἀφανίσωσι,
[4, 18]	συντάξας λόχον στρατείας τ´ ἀπέλυσε	καὶ	πάσης εἰσφορᾶς ἐποίησεν ἀτελεῖς. ἐγένοντο
[4, 32]	δικαίῳ λέγεσθαι, ἔπειτα συμβασιλεύειν ἐμοὶ	καὶ	πάσης μετέχειν τιμῆς, εὐεργέτην τε
[4, 4]	τοὺς ἐκεῖνον ἀποκτείναντας ἄνδρας ἀνοσίους	καὶ	πᾶσιν ἡμῖν ἐχθροὺς τοσαύτην ἀρχὴν
[4, 83]	λόγοις καὶ χερσὶ καὶ ψυχαῖς,	καὶ	πάσχειν ἕτοιμοι πᾶν, ὅ τι
[4, 1]	χρόνοις ὕστερον ἐλευθέραν αὐτὴν ἀφίησι	καὶ	πασῶν μάλιστα γυναικῶν ἀσπαζομένη τε
[4, 32]	πάσης μετέχειν τιμῆς, εὐεργέτην τε	καὶ	πατέρα καὶ σωτῆρα καὶ πάντα,
[4, 4]	ἀγαθῶν, ὅσων παρὰ μητρός τε	καὶ	πατρὸς υἱοὶ μεταλαμβάνουσι, καὶ θυγατρὶ
[4, 32]	τὴν εἰρωνείαν τῶν ἀναισχύντων ἐρωτημάτων	καὶ	παῦσαί ποτε ἤδη πονηρὸς ὤν·
[4, 75]	Ταρκύνιοι· πειράσονται γάρ, εὖ ἴστε,	καὶ	πειθοῖ καὶ βίᾳ καὶ δόλῳ
[4, 55]	διομολογησαμένων παρῆν ἑταίρους τε πολλοὺς	καὶ	πελάτας ἐπαγόμενος ὡς αὐτόμολος καὶ
[4, 6]	καθάπερ εἰκός, ἑβδομηκοστὸν ἂν δήπου	καὶ	πέμπτον εἶχεν ἔτος, ὅτ´ ἀπέθνησκε
[4, 30]	γὰρ ἐν ἀρχαῖς ἑβδομηκοστὸν ἔχουσα	καὶ	πέμπτον ἔτος ἡ Τανακυλλίς, ὅτε
[4, 16]	εἶχον ἐλάττονα μὲν τῶν ἑπτακισχιλίων	καὶ	πεντακοσίων δραχμῶν, οὐ μείονα δὲ
[4, 30]	ἐτελεύτα· προστεθέντων δὴ τοῖς ἑβδομήκοντα	καὶ	πέντε ἔτεσιν ἑτέρων τετταράκοντα ἐτῶν·
[4, 16]	καὶ τούτων τοὺς ὑπὲρ τετταράκοντα	καὶ	πέντε ἔτη γεγονότας ἀπὸ τῶν
[4, 17]	πέμπτην μοῖραν, οἷς ἐντὸς εἴκοσι	καὶ	πέντε μνῶν ἄχρι δώδεκα καὶ
[4, 15]	καὶ εἰς ἡμᾶς ὑπαρχούσας τριάκοντα	καὶ	πέντε φυλάς· Κάτων μέντοι τούτων
[4, 30]	ὁρῶν ὁ Τύλλιος ἤχθετο μὲν	καὶ	περὶ ἑαυτοῦ δεδιώς, εἴ τι
[4, 47]	μηδὲ νῦν ὡς πονηροῦ κατηγορεῖν.	καὶ	περὶ μὲν ἐμαυτοῦ τοσαῦτα λέγω·
[4, 82]	αὐτοὺς δὲ δουλεύοντας ἑτέροις ὑπομένειν,	καὶ	περὶ μὲν τῆς Ταρκυνίου πλεονεξίας
[4, 40]	ἔτι σεβασμοῦ τυγχάνουσα ὑπὸ Ῥωμαίων.	καὶ	περὶ μὲν Τυλλίου τοσαῦτα παρελάβομεν.
[4, 58]	Ταρκύνιος παρῆν ἄγων τὴν δύναμιν	καὶ	περὶ μέσον νυκτὸς ἀγχοῦ τῆς
[4, 20]	μὲν ἐπικυρῶσαι, τοὺς δ´ ἀνελεῖν,	καὶ	περὶ πολέμου συνισταμένου τε καὶ
[4, 58]	καὶ ἐδεδοίκεσαν καίτοι πικρὸς ὀργὴν	καὶ	περὶ τὰς τιμωρίας τῶν ἐχθρῶν
[4, 11]	ἐχθρῶν δεινὸν πάθωσιν, ἀλλ´ ἤδη	καὶ	περὶ τῆς ἐμῆς ψυχῆς δέος
[4, 25]	τοῦ πρὸς τοὺς βαρβάρους πολέμου	καὶ	περὶ τῆς πρὸς ἀλλήλους ὁμοφροσύνης
[4, 19]	τῶν πολέμων ἐστὶ τὰ χρήματα	καὶ	περὶ τῆς τούτων φυλακῆς ἅπαντες
[4, 47]	περὶ τῆς ὑμῶν αὐτῶν ἀσφαλείας	καὶ	περὶ τῆς τῶν πατρίδων ἐλευθερίας.
[4, 48]	ταῦτ´ εἶπεν, ἀνεβόησάν τε πάντες	καὶ	περὶ τοῖς ἀνδράσι δεδιότες ἐλέγχειν
[4, 29]	Ταρκυνίου λέγειν, ὅ τι βούλεται,	καὶ	περὶ τοῦ καθέξειν ἐν ἑαυτῷ
[4, 25]	πόλιν ἐγεγόνει, δικασταὶ καθεζόμενοι διῄτων	καὶ	περὶ τοῦ πρὸς τοὺς βαρβάρους
[4, 81]	δὲ τοὺς ἀρχαιρεσιάζοντας καὶ ψηφοφοροῦντας	καὶ	περὶ τῶν κοινῶν ἐκκλησιάζοντας, ἀναγκάζει
[4, 52]	στενὰς ἐλπίδας οἱ Σαβῖνοι κατακεκλεισμένοι	καὶ	περὶ τῶν πόλεων, μὴ ἐξ
[4, 48]	συνθήκας τε γράψαντες ἐν στήλαις	καὶ	περὶ φυλακῆς τῶν συγκειμένων ὅρκια
[4, 4]	τὴν περὶ τὸν οἶκον ἐρημίαν	καὶ	περιδεὴς οὖσα, μὴ κατασχόντες οἱ
[4, 10]	τὸν Τύλλιον ψηφοφορήσουσιν αἱ φρᾶτραι,	καὶ	περιέσται τῷ ἀνδρὶ τὸ δοκεῖν
[4, 50]	πόλεως, παραστρατοπεδεύσας αὐτοῖς ἀπετάφρευέ τε	καὶ	περιεχαράκου καὶ προσβολὰς ἐποιεῖτο τοῖς
[4, 65]	τὸν θάνατον ἀσχημοσύνην εἶξαί τε	καὶ	περιιδεῖν αὐτὸν ἃ προῃρεῖτο διαπραξάμενον.
[4, 70]	πατέρα περικείμενον αὐτῇ μέγα ἀνοιμώξας	καὶ	περιλαβὼν τὴν νεκρὰν κατεφίλει καὶ
[4, 66]	αὐτῷ· τῶν γονάτων αὐτοῦ λαβομένη	καὶ	περιπεσοῦσα τέως μὲν ἔκλαιε φωνὴν
[4, 69]	μειρακίοις δεηθεῖσιν, ἵνα κατασκώπτειν τε	καὶ	περιυβρίζειν ἔχοιεν. ὡς δὲ παρεγενήθησαν
[4, 76]	τοῦ βουλευτηρίου τεθῆναι κελεύσαντες ὑψηλὴν	καὶ	περιφανῆ συνεκάλουν τὸν δῆμον εἰς
[4, 56]	ἐξουσίαν, ἣν εἰληφὼς ἦν, δηλώσοντα	καὶ	πευσόμενον, τί χρὴ ποιεῖν. ὁ
[4, 76]	ἀμφίοις ἐστρωμένης κομίζοντες ἀθεράπευτόν τε	καὶ	πεφυρμένην αἵματι τὴν νεκράν· ἣν
[4, 44]	τε τὰς ὑπονόμους σήραγγας ἕτεροι	καὶ	πλάττοντες τὰς ἐν αὐταῖς καμάρας
[4, 79]	Τύλλιον τὸν ἐπιεικέστατον τῶν βασιλέων	καὶ	πλεῖστα ὑμᾶς εὖ ποιήσαντα φανερῶς
[4, 45]	ἐπιφανέστατον ἐκ τοῦ Λατίνων ἔθνους	καὶ	πλεῖστον ἁπάντων δυνάμενον ἐσπούδαζε φίλον
[4, 34]	ἀρχὴν ἀντὶ τῆς ἐπιφθόνου ταύτης	καὶ	πλείω τὰ λυπηρὰ τῶν ἡδέων
[4, 21]	παρείλκοντο. ~Τοῦτο τὸ πολίτευμα καταστησάμενος	καὶ	πλεονέκτημα τοῖς πλουσίοις τηλικοῦτο δοὺς
[4, 71]	εἰς ἐκκλησίαν. ὅταν δὲ συνέλθῃ	καὶ	πλήθουσαν ἴδωμεν τὴν ἀγοράν, προελθὼν
[4, 29]	μέλλοντι δεῖ. ὑπάρχει δέ σοι	καὶ	πλοῦτος ἱκανὸς καὶ φίλοι πολλοὶ
[4, 66]	ἁπάντων καὶ τίς ὕβρικεν αὐτὴν	καὶ	ποδαπὴν ὕβριν ἀξιοῦντος λέγειν· Ἀκούσῃ
[4, 13]	ποῦ προβαίνουσα ἔτι πόλις ἐστὶ	καὶ	πόθεν ἄρχεται μηκέτ´ εἶναι πόλις,
[4, 83]	ἀφορμαῖς εἰς τὰ πράγματα χρησόμεθα	καὶ	ποίαις συμμαχίαις; τοῦτο γὰρ λοιπὸν
[4, 9]	ὡς ἐγνωκόσιν ὑμῖν τὰ δέοντα	καὶ	ποιήσουσιν, ὅσα προσήκει, οὐδὲν δέομαι
[4, 6]	αὐτὸν ὑποτίθεμαι πέντε ὅλοις ἔτεσι,	καὶ	ποιῶ κατὰ τὸ πέμπτον καὶ
[4, 45]	πολιτικὰ συνετὸς ἐν ὀλίγοις εἶναι	καὶ	πολέμους στρατηγεῖν ἱκανός. τοῦτον τὸν
[4, 25]	καὶ συναγαγεῖν, ἵνα μὴ στασιάζουσαι	καὶ	πολεμοῦσαι πρὸς ἀλλήλας ὑπὸ τῶν
[4, 59]	ἀναπαύσας τὸν λεὼν τῶν στρατειῶν	καὶ	πολέμων περὶ τὴν κατασκευὴν τῶν
[4, 83]	οἳ τοὺς πατέρας ἡμῶν λελόγχατε,	καὶ	πόλις θεοφιλεστάτη πόλεων, ἐν ᾗ
[4, 74]	διὰ βίου, πάσης ἀπολελυμένος πολεμικῆς	καὶ	πολιτικῆς ἀσχολίας, ἓν τοῦτο μόνον
[4, 25]	τὰ τῶν ἀρχαίων βασιλέων τε	καὶ	πολιτικῶν ἀνδρῶν μνημεῖα, ἐξ ὧν
[4, 4]	οὐδὲν οὔτε περὶ τῶν κοινῶν	καὶ	πολιτικῶν ἐπισκήψας, ἀλλ´ οὐδ´ ἀσπάσασθαί
[4, 38]	τε περὶ τῶν γεγονότων ἐσκήπτετο	καὶ	πολλὰ διὰ φίλων λιπαρῶν τὸν
[4, 40]	πόλεως, ὡς τῶν ἐπιτυχόντων τινός·	καὶ	πολλὰ μὲν τὸν ἑαυτῆς καὶ
[4, 82]	γυνὴ τοῦ συγγενοῦς τῶν τυράννων	καὶ	πολλὰ ὑπὲρ αὐτῶν κακοπαθήσαντος. αὕτη
[4, 67]	μετὰ τοῦτ´ ἀσπασαμένη τὸν πατέρα	καὶ	πολλὰς λιτανείας ἐκείνου τε καὶ
[4, 55]	συνεχῶς ἐπὶ τὴν χώραν ἐξιὼν	καὶ	πολλὰς περιβαλλόμενος ὠφελείας· παρεσκεύασε γὰρ
[4, 53]	λιπαροῦντες τιμωρῆσαί σφισι τοὺς Γαβίους	καὶ	πολλὰς ὑπισχνούμενοι δωρεάς, εἰ κατέλθοιεν
[4, 37]	ἅπασα μετὰ χαρᾶς καὶ κρότου	καὶ	πολλῆς εὐφημίας παραπέμπουσα μέχρι τῆς
[4, 24]	τελευτάς, ἵνα χρηστοὶ καλῶνται νεκροὶ	καὶ	πολλοὶ ταῖς κλίναις αὐτῶν ἐκκομιζομέναις
[4, 53]	Ῥωμαίους τρεψάμενοι μέχρι τῶν τειχῶν	καὶ	πολλοὺς καταβαλόντες ἀδεῶς τὴν χώραν
[4, 50]	αὐτοῖς μάχην περὶ τὰ μεθόρια	καὶ	πολλοὺς μὲν ἀποκτείνας, τοὺς δὲ
[4, 46]	τῷ συμφέροντι τῶν Λατίνων δοθησομένης·	καὶ	πολλοὺς ὑπὲρ ἀμφοτέρων διεξῆλθε λόγους
[4, 82]	δίκαια τάττειν ἠξίουν τοῖς ἄλλοις	καὶ	πολλοὺς ὑπὲρ ἀρχῆς καὶ δόξης
[4, 9]	προθυμούμενος, ἐπειδὴ πολῖταί τ´ εἰσι	καὶ	πολλοὺς ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἀνηντλήκασι
[4, 42]	τῷ τυράννῳ τὴν πόλιν ἑκόντες	καὶ	πολλῷ πλείονες ἐγένοντο τῶν ἑτέρων.
[4, 73]	ἐξ ἧς μεγάλη καὶ εὐδαίμων	καὶ	πολλῶν ἄρχουσα ἀνθρώπων ἡ πόλις
[4, 82]	τὸν σίδηρον. ὦ θαυμαστὴ σὺ	καὶ	πολλῶν ἐπαίνων ἀξία τῆς εὐγενοῦς
[4, 29]	οὐδέτερον, ἡ δ´ ἀσθενὴς ἔτι	καὶ	πολὺ ἀπέχουσα τοῦ φρονεῖν τὰ
[4, 15]	τὴν γῆν κατὰ τοὺς ὀρεινοὺς	καὶ	πολὺ τὸ ἀσφαλὲς τοῖς γεωργοῖς
[4, 50]	δ´ ἔνδον τέως μὲν ἀπεμάχοντο	καὶ	πολὺν ἀντέσχον τῇ ταλαιπωρίᾳ χρόνον·
[4, 5]	τε γαμβροῦ καὶ τῆς θυγατρὸς	καὶ	πολὺν ἐξ ἀμφοτέρων κινήσασα οἶκτον,
[4, 56]	συνεκάλεσεν εἰς ἐκκλησίαν τὸ πλῆθος	καὶ	πολὺν ὑπὲρ αὑτοῦ λόγον διαθέμενος,
[4, 14]	Κρονίων, σεμνὴν ἐν τοῖς πάνυ	καὶ	πολυτελῆ, Κομπιτάλια προσαγορεύοντες αὐτὴν ἐπὶ
[4, 25]	οὔτ´ εἴ τις ἄλλη πλούτου	καὶ	πολυχειρίας ἐπίδειξις ἦν ἀνδρὸς ἡγεμόνος,
[4, 64]	γενναίως δὲ τῶν Ἀρδεατῶν ἀπομαχομένων	καὶ	πολυχρονίου τῆς πολιορκίας γινομένης οἵ
[4, 73]	ἔστι κρείττων, ἧς Ῥωμύλος τε	καὶ	Πομπίλιος καὶ πάντες οἱ μετ´
[4, 46]	κληρονομεῖν ἁπάντων ἀνθρώπων παρανομώτατον ἀποφαίνων	καὶ	πονηρότατον καὶ τὰς πράξεις αὐτοῦ
[4, 80]	τὴν δυναστείαν; ὅπλοις καὶ βίᾳ	καὶ	πονηρῶν ἀνθρώπων συνωμοσίαις, ὡς τυράννοις
[4, 24]	μὲν ἀπὸ λῃστείας καὶ τοιχωρυχίας	καὶ	πορνείας καὶ παντὸς ἄλλου πονηροῦ
[4, 10]	ἀδύνατοι ἦσαν φυλάττειν, τίσιν ὀφείλουσι	καὶ	πόσον ἕκαστος, ἐπειδὴ τὰς ἀπογραφὰς
[4, 81]	τίνος χρόνου ταῦτα πάσχοντες ὑπομενοῦμεν,	καὶ	πότε τὴν πάτριον ἐλευθερίαν ἀνακτησόμεθα;
[4, 26]	προστασίαν μεγέθει τε πόλεως προὔχοντας	καὶ	πραγμάτων ὄγκῳ καὶ τῇ προνοίᾳ
[4, 25]	τ´ ἀπάτας, οὐκ ἀληθεῖς βίου	καὶ	πραγμάτων ὠφελείας, ἐξ ὧν μακαρισμοὶ
[4, 21]	κινδύνων πλεῖστον τῶν ἄλλων μεταλαχόντας	καὶ	πράξοντας ὅσα δεῖ. οὗτος ὁ
[4, 6]	τὸ πολὺ τοὺς ἄρχειν τε	καὶ	πράττειν βουλομένους τὰ κοινά· ἐγὼ
[4, 6]	τῇ κρατίστῃ τοῦ λέγειν τε	καὶ	πράττειν ὄντες ἀκμῇ· οὔτε γὰρ
[4, 71]	ἐν τῇ πόλει λεγομένων τε	καὶ	πραττομένων κατὰ τῆς τυραννίδος αἴσθηται
[4, 43]	καὶ διερευνηταὶ τῶν λεγομένων τε	καὶ	πραττομένων λεληθότες τοὺς πολλούς, οἳ
[4, 80]	προτέρους ἡγεμόνας, οἳ λέγοντές τε	καὶ	πράττοντες τοιαῦτα διετέλουν, ἐξ ὧν
[4, 69]	μειρακίοις λέγων τ´ ἀνόητα πολλὰ	καὶ	πράττων ὅμοια τοῖς κατ´ ἀλήθειαν
[4, 21]	ἔχουσι τῶν πολιτικῶν μοῖραν εὐλογίστως	καὶ	πρᾴως φέρειν τὴν ἐν τούτοις
[4, 72]	τὴν ἰσονομίαν ἀποφαίνοντες ἀσφαλεστάτην οὖσαν	καὶ	πρεπωδεστάτην τῶν πολιτειῶν. ~Χαλεπῆς δὲ
[4, 39]	αὐτῷ τὸ δημοτικὸν ἅπαν· ἀλλὰ	καὶ	πρὶν εἰς τὴν οἰκίαν αὐτὸν
[4, 1]	ἀπεδείξατο πράξεις ἰδιώτης ὢν ἔτι	καὶ	πρὶν ἐπὶ τὴν δυναστείαν παρελθεῖν.
[4, 56]	τ´ ἀρχὴν ἕτοιμος ἦν ἀποθέσθαι,	καὶ	πρὶν ἢ παθεῖν τι δεινὸν
[4, 38]	ἐλθὼν δ´ εἰς τὴν ἀγορὰν	καὶ	πρὸ τοῦ βουλευτηρίου στὰς ἐκέλευσε
[4, 74]	αὐτὸν ἄρχειν τε καὶ ἄρχεσθαι	καὶ	πρὸ τοῦ διαφθαρῆναι τὴν διάνοιαν
[4, 24]	πόλεως ἀποβλέποντες οἱ πολλοὶ δυσχεραίνουσι	καὶ	προβέβληνται τὸ ἔθος, ὡς οὐ
[4, 31]	ὀρθῶς καὶ δικαίως τὰς πατρῴας	καὶ	προγονικὰς ἀπέδωκαν ἀρχάς· εἰ δὲ
[4, 68]	ἐπιθυμίαν, ὃν ἐκ παλαιᾶς τε	καὶ	προγονικῆς παραλαβὼν εὐτυχίας ἐκέκτητο, καὶ
[4, 9]	δίκαιον ὑπολήψεταί με, ἐὰν ἐγκαταλίπω	καὶ	προδῶ τοὺς ὀρφανούς, οἷς τοσαύτας
[4, 61]	ἐπειδὴ σχολὴν ὁ πρεσβύτης ἔσχε	καὶ	προῆλθέ τις αὐτοὺς μετιών, εἰσελθόντες
[4, 71]	αἵματι πεφυρμένον εἰς τὴν ἀγορὰν	καὶ	προθέντες ἐν φανερῷ συγκαλῶμεν τὸν
[4, 4]	ἀπὸ τῶν Μαρκίου παίδων ἀρξάμενος	καὶ	πρόθες αὐτοῖς δίκας· τιμωρησάμενος δὲ
[4, 30]	Ταρκύνιος ἑταιρίας ἐπ´ ἐμὲ συνάγων	καὶ	προθυμούμενος ἐκβαλεῖν με τῆς ἀρχῆς
[4, 80]	ἂν γένοιτο τῆς ἀνθρωπίνης σπουδῆς	καὶ	προνοίας ὄφελος. φέρε δὴ τί
[4, 4]	κρυπτώμεθα τὸν τοῦ βασιλέως θάνατον	καὶ	πρὸς ἅπαντας ἐξενεχθῆναι παρασκευάσωμεν, ὅτι
[4, 11]	ἐμαυτοῦ· βεβίωται γὰρ ἤδη μοι	καὶ	πρὸς ἀρετὴν καὶ πρὸς εὐδοξίαν
[4, 78]	ὀλίγα δεῖ, πράττειν δὲ πολλά,	καὶ	πρὸς εἰδότας οἱ λόγοι, τὰ
[4, 11]	ἤδη μοι καὶ πρὸς ἀρετὴν	καὶ	πρὸς εὐδοξίαν ἀποχρώντως καὶ οὐκ
[4, 31]	ἀλλὰ τὸ ἀνέστιον καὶ ἄπορον	καὶ	πρὸς καταδίκας ἢ χρέα τὴν
[4, 35]	γνῶσι πράττειν με δεῖν, ποιήσω.	καὶ	πρὸς μὲν σὲ ταῦθ´ ἱκανά·
[4, 27]	Τύλλιος, ὅσαι κατὰ πόλεις τε	καὶ	πρὸς ὅλον τὸ ἔθνος αὐτῷ
[4, 49]	Λατίνων ἡγεμονίας ὁ Ταρκύνιος ἐπρεσβεύσατο	καὶ	πρὸς τὰς Ἑρνίκων πόλεις καὶ
[4, 49]	καὶ πρὸς τὰς Ἑρνίκων πόλεις	καὶ	πρὸς τὰς Οὐολούσκων προκαλούμενος κἀκείνους
[4, 39]	τὸ τῆς ὄψεως ἐλεεινὸν ἐπέστη	καὶ	πρὸς τὴν δέσποιναν ἀπέβλεψε. πυνθανομένης
[4, 4]	ἀλλ´ οὐδ´ ἀσπάσασθαί τινα ἡμῶν	καὶ	προσαγορεῦσαι τοὺς ἐσχάτους ἀσπασμοὺς δυνηθείς.
[4, 50]	αὐτοῖς ἀπετάφρευέ τε καὶ περιεχαράκου	καὶ	προσβολὰς ἐποιεῖτο τοῖς τείχεσι συνεχεῖς.
[4, 77]	ὁ καιρός, ὃν εὐχόμην τε	καὶ	προσεδεχόμην, πέμπτον ἤδη τοῦτο καὶ
[4, 18]	συνέταξε δ´ εἰς ὀκτωκαίδεκα λόχους	καὶ	προσένειμεν αὐτοὺς τοῖς πρώτοις τῶν
[4, 1]	τοῦ πατρός, τὸ δὲ κοινὸν	καὶ	προσηγορικὸν Σερούιον ἐπὶ τῆς ἰδίας
[4, 31]	Ἑλλήνων τε καὶ βαρβάρων νόμους·	καὶ	προσήκει μοι καθάπερ καὶ τοῖς
[4, 4]	ἐπιτροπεύεσθαι, ὑφ´ οὗ πολλάκις ἤδη	καὶ	πρότερον ἐπετροπεύθη. ὅταν δὲ τὸν
[4, 85]	ἀπέδειξε τῶν υἱῶν Σέξτον, ὡς	καὶ	πρότερον ἔφην· ἡλικίαν μὲν ἤδη
[4, 30]	καθ´ ἓν ἁμαρτάνει μόνον, ὃ	καὶ	πρότερον ἔφην, ὅτι γέγραφεν υἱὸν
[4, 20]	τοῦ δήμου. εἴρηται δέ μοι	καὶ	πρότερον, ὅτι τριῶν πραγμάτων ὁ
[4, 41]	τὸν τέταρτον ἐνιαυτὸν τῆς ἑξηκοστῆς	καὶ	πρώτης ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα στάδιον
[4, 5]	τὸν πρὸ τῶν θυρῶν στενωπόν,	καὶ	πρῶτον μὲν ἐδήλωσε τοῖς παροῦσι
[4, 41]	ὁμολογουμένην τυραννίδα μετέστησε τὴν ἀρχήν.	καὶ	πρῶτον μὲν φυλακὴν κατεστήσατο περὶ
[4, 3]	ἐν ἁπάσαις ἐφάνη ψυχὴν ἄριστος	καὶ	πρῶτος ἐστεφανοῦτο τῶν ἄλλων. καὶ
[4, 65]	συνεῖναι τὸν ψόφον τῆς γυναικὸς	καὶ	πυνθανομένης, ὅστις εἴη, φράσας τοὔνομα
[4, 54]	εὐρυτέραν καὶ τεῖχος ἐγείρας ὑψηλότερον	καὶ	πύργοις διαλαβὼν τὸ χωρίον πυκνοτέροις·
[4, 24]	τίνες ὄντες καὶ διὰ τί	καὶ	πῶς ἠλευθερώθησαν, ὥσπερ γε τοὺς
[4, 54]	τῶν πόλεων ὅσα ἦν ἐπίμαχα	καὶ	ῥᾴδια ληφθῆναι διὰ κλιμάκων ἐξοικοδομεῖν
[4, 53]	κατάλυσιν τοῦ τυράννου δυνατὴν ἀποφαίνοντες	καὶ	ῥᾳδίαν, ὡς καὶ τῶν ἐν
[4, 25]	ἐπίνοιαν ἠγάσθη, ὃς ἀσθενὲς ὁρῶν	καὶ	ῥᾴδιον ὑπὸ τῶν περιοικούντων βαρβάρων
[4, 6]	τοὺς παῖδας. παντάπασι γὰρ ἀπερισκέπτως	καὶ	ῥᾳθύμως οἱ συγγραφεῖς περὶ αὐτῶν
[4, 6]	τῆς πατρῴας ἀρχῆς ἀποστερούμενοι φαύλως	καὶ	ῥᾳθύμως τὸ ἀδίκημα ἤνεγκαν καὶ
[4, 13]	καὶ μεγάλα, γυμνὰ καὶ ἀτείχιστα	καὶ	ῥᾷστα πολεμίοις ἐλθοῦσιν ὑποχείρια γενέσθαι·
[4, 24]	τῆς Ῥωμαίων πόλεως οὕτως ἄτιμα	καὶ	ῥυπαρὰ γέγονεν, ὥσθ´ οἱ μὲν
[4, 24]	καὶ μὴ περιορᾶν ὀνείδη μεγάλα	καὶ	ῥύπους δυσεκκαθάρτους εἰς τὴν πολιτείαν
[4, 38]	ἐξαρπάσας αὐτὸν ἀκμάζων τὸ σῶμα	καὶ	ῥωμαλέος ἀνὴρ ῥιπτεῖ κατὰ τῶν
[4, 29]	καὶ ἀμορφίαν; ἀλλὰ σοί γε	καὶ	ῥώμη πάρεστιν, οἵα τοῖς κράτιστα
[4, 82]	ἡ πόλις, αἰσχρόν τε Οὐολούσκων	καὶ	Σαβίνων καὶ μυρίων ἄλλων ἄρχειν
[4, 35]	τὴν πόλιν ἐνόμιζες ὑπ´ ἐμοῦ	καὶ	σεαυτὸν ἐπιτηδειότερον εἶναι τὴν ἐπιμέλειαν
[4, 66]	αὐτῶν, ὅντινα τιμωρήσεις ἐμοί τε	καὶ	σεαυτῷ τρόπον καὶ μὴ πολὺν
[4, 14]	φιλανθρωπίᾳ ταύτῃ τιθασσευόμενοι μέγα τι	καὶ	σεμνὸν ἐχούσῃ χαριέστεροι γίνωνται περὶ
[4, 82]	γενόμενοι γυναικῶν χείρους ἀρετῇ γενησόμεθα;	καὶ	σοὶ μέν, ὅτι μίαν ἐτυραννήθης
[4, 39]	δὲ νεοσφαγοῦς ἐρριμμένου τοῦ σώματος	καὶ	σπαίροντος ἡ θυγάτηρ παρῆν. στενοῦ
[4, 83]	παντὸς ἐμφυλίου γεμούσαις ἄγους θυσιῶν	καὶ	σπονδῶν καταρχόμενος· ἔπειτα ταῖς ἐξ
[4, 57]	ὃς ἐν εἰρήνῃ τε πολλὰ	καὶ	σπουδαῖα πολιτευσάμενος καὶ στρατηγίας πολλὰς
[4, 79]	ὥσπερ μητέρα, πατρὸς ἀδελφὴν οὖσαν	καὶ	σπουδαίαν περὶ αὐτὸν γενομένην, πρὶν
[4, 39]	τὸ βουλευτήριον τοῦ πατρὸς εἴσοδον	καὶ	σπουδὴν ἔχουσα μαθεῖν οἷόν τι
[4, 17]	θυρεοὺς καὶ ξίφη καὶ δόρατα	καὶ	στάσιν ἔχειν ἐν τοῖς ἀγῶσι
[4, 16]	δέκα τοῖς πρεσβυτέροις. χώρα δὲ	καὶ	στάσις ἦν τούτων τῶν λόχων
[4, 52]	ἔτυχεν, ἐπειδὴ δολίῳ τ´ ἀπάτῃ	καὶ	στρατηγήματι παραδόξῳ κατειργάσθη, δι´ ὀλίγων
[4, 57]	τε πολλὰ καὶ σπουδαῖα πολιτευσάμενος	καὶ	στρατηγίας πολλὰς τετελεκὼς ἐπιφανέστατος ἁπάντων
[4, 55]	πιστὸν εἶναί σφισι τὸν ἄνδρα	καὶ	στρατηλάτην ἀγαθόν, πολλοὶ δὲ καὶ
[4, 45]	τῶν ὑπαιθρίων ἐπεχείρει πειρᾶσθαι πολέμων	καὶ	στρατιὰν ἐπὶ Σαβίνους ἐξάγειν οὐ
[4, 29]	ἐλάττωμα ἡμεῖς μεταθέμενοι τοὺς γάμους,	καὶ	σὺ μὲν ἀπαλλάττεις τοῦ βίου
[4, 31]	γέ τοι τὴν ἡλικίαν ἔχων	καὶ	σὺ τόν τ´ οἶκον τὸν
[4, 66]	ὅσους δύνασαι πλείστους φίλους τε	καὶ	συγγενεῖς, ἵνα παρ´ ἐμοῦ τῆς
[4, 4]	οὐδὲ τοῖς ἄλλοις αὐτοῦ φίλοις	καὶ	συγγενέσιν οὐδ´ ἡμῖν ταῖς ἀθλίαις
[4, 1]	μήτηρ τὸ μὲν ἴδιόν τε	καὶ	συγγενικὸν ὄνομα Τύλλιον ἐπὶ τοῦ
[4, 4]	ἁπάντων μάλιστα σὲ τιμήσας φίλων	καὶ	συγγενῶν ἀνόσια παθὼν ἐκπεπλήρωκε τὴν
[4, 12]	ἀγορὰν βασιλέα ποιεῖν αὐτὸν ἐβόων	καὶ	συγκαλεῖν τὰς φράτρας ἠξίουν καὶ
[4, 8]	ἐκείνων ἐλπίσας τὴν ἀρχὴν καθέξειν,	καὶ	συγκαλέσας τὸ πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν
[4, 35]	πέφευγας, ἐγὼ περὶ σοῦ ποιήσω	καὶ	συγκαλέσας τὸν δῆμον παρέξομαί σοι
[4, 40]	Ταρκύνιον ἐπὶ τὰ πράγματα παραλαβεῖν	καὶ	συγκατασκευάσαι τὴν ἀρχὴν ἐκείνῳ, κακῶσαί
[4, 3]	ἀπεδείχθη δυνάμεως, ἣν Λατῖνοι ἔπεμψαν,	καὶ	συγκατεκτήσατο βασιλεῖ Ταρκυνίῳ τὴν τῶν
[4, 56]	πεφυκυῖαι πλήρεις ἤδη τοῦ καρποῦ	καὶ	συγκομιδῆς ὥραν ἔχουσαι· διεξιὼν δὴ
[4, 49]	προκαλούμενος κἀκείνους εἰς φιλίαν τε	καὶ	συμμαχίαν. Ἕρνικες μὲν οὖν ἅπαντες
[4, 27]	ἡγεμονίας παραχωρήσεως μήτε περὶ φιλίας	καὶ	συμμαχίας συνθήκην. ἀρξάντων δὲ τούτων
[4, 37]	προελθὼν ἐπὶ τὸ βῆμα μακρὰν	καὶ	συμπαθῆ διεξῆλθε δημηγορίαν τάς τε
[4, 9]	πόλεσι πυνθάνομαι γινόμενον, δίκαιόν τε	καὶ	συμφέρον τῷ κοινῷ τοῦθ´ ἡγούμενος
[4, 67]	οἰκίαν αὐτοῦ κακῶν οὐδὲν εἰδὼς	καὶ	σὺν αὐτῷ Λεύκιος Ἰούνιος, ᾧ
[4, 68]	καὶ προγονικῆς παραλαβὼν εὐτυχίας ἐκέκτητο,	καὶ	σὺν αὐτῷ τὸν πρεσβύτερον υἱὸν
[4, 67]	τῆς Λουκρητίας τὰ συμβεβηκότα φράσων	καὶ	σὺν ἐκείνῳ πράξων ἀπόστασιν τοῦ
[4, 74]	βασιλικῆς ἐξουσίας πάτριον ὑπάρχον ἡμῖν	καὶ	σὺν οἰωνοῖς αἰσίοις θεῶν ἐπικυρωσάντων
[4, 58]	τὰς οὐσίας, ἃς ἔχουσι, συγχωρεῖν	καὶ	σὺν τούτοις τὴν Ῥωμαίων ἰσοπολιτείαν
[4, 25]	πόλεις τοῦ Λατίνων γένους συστῆσαι	καὶ	συναγαγεῖν, ἵνα μὴ στασιάζουσαι καὶ
[4, 34]	τῷ δήμῳ τὰ πράγματ´ ἐβουλήθην·	καὶ	συναγαγὼν ἅπαντας εἰς ἐκκλησίαν ἀπεδίδουν
[4, 38]	ἀναπηδᾷ τ´ ἀπὸ τοῦ δίφρου,	καὶ	συναρπάσας τὸν γέροντα κεκραγότα καὶ
[4, 46]	ἑξῆς ἡμέρᾳ παρῆν ὁ Ταρκύνιος	καὶ	συναχθέντος τοῦ συλλόγου μικρά θ´
[4, 25]	τοὺς ἀποδειχθέντας χρόνους συνέθυόν τε	καὶ	συνεπανηγύριζον καὶ ἀγῶνας ἐπετέλουν ἱππικοὺς
[4, 64]	τοὺς ἐκ Ῥώμης φυγάδας ὑπεδέχετο	καὶ	συνέπραττεν αὐτοῖς περὶ καθόδου· ὡς
[4, 24]	εἰσι Ῥωμαῖοι· οἱ δὲ συνίστορες	καὶ	συνεργοὶ τοῖς δεσπόταις γενόμενοι φαρμακειῶν
[4, 49]	κοινὰς τῷ καλουμένῳ Λατιαρίῳ Διὶ	καὶ	συνεστιάσεις, τάξας ἃ δεῖ παρέχειν
[4, 49]	εἰς τὸν ἀποδειχθέντα τόπον πανηγυρίζωσι	καὶ	συνεστιῶνται καὶ κοινῶν ἱερῶν μεταλαμβάνωσιν.
[4, 14]	τοὺς δούλους ἔταξε παρεῖναί τε	καὶ	συνιερουργεῖν, ὡς κεχαρισμένης τοῖς ἥρωσι
[4, 11]	εἰς τὸ κοινὸν βεβούλευνταί τε	καὶ	συνομωμόκασι κατάγειν τοὺς φυγάδας καὶ
[4, 80]	ἐφ´ ἅπασι δὲ τούτοις οἰωνῶν	καὶ	σφαγίων καὶ τῶν ἄλλων σημείων
[4, 17]	τοὺς νεωτέρους. τούτους ἔταξε σαυνία	καὶ	σφενδόνας ἔχοντας ἔξω τάξεως συστρατεύεσθαι.
[4, 83]	γνώμῃ χρησαμένοις, σώζειν θ´ ἡμᾶς	καὶ	σώζεσθαι ὑφ´ ἡμῶν. ~Τοιαῦτα τοῦ
[4, 32]	τιμῆς, εὐεργέτην τε καὶ πατέρα	καὶ	σωτῆρα καὶ πάντα, ὅσα τιμιώτατα
[4, 1]	γυναικὶ συνῆν Ὀκρισίᾳ καλλίστῃ τε	καὶ	σωφρονεστάτῃ τῶν ἐν Κορνικόλῳ γυναικῶν.
[4, 64]	οὖσαν τῶν ἐν Ῥώμῃ γυναικῶν	καὶ	σωφρονεστάτην ἐπεχείρησεν ὁ Σέξτος διαφθεῖραι,
[4, 28]	τυραννικῷ τὴν φύσιν ὄντι χρηστὴ	καὶ	σώφρων καὶ φιλοπάτωρ συνῆλθε γυνή,
[4, 30]	ἀλλοτρίως ἔχοντας πρὸς τὸν βασιλέα	καὶ	τὰ δημοτικὰ πολιτεύματα παρακαλοῦντες ἔκ
[4, 32]	ἐπιτρέψω σοι· παρεσκεύασμαι γὰρ ὡς	καὶ	τὰ δίκαια ἐρῶν καὶ εἰ
[4, 9]	καὶ κοινὴν ποιεῖν τὴν πολιτείαν	καὶ	τὰ δίκαια πᾶσι πρὸς ἅπαντας
[4, 26]	Λατίνους μὲν τῶν προσοίκων ἄρχειν	καὶ	τὰ δίκαια τάττειν Ἕλληνας ὄντας
[4, 75]	καὶ μηδὲν πράττειν δίχα ὑμῶν	καὶ	τὰ δόξαντα τῇ βουλῇ φέρειν
[4, 85]	παρακαλοῦντες αὐτοὺς ἀποστῆναι τοῦ τυράννου	καὶ	τὰ δόξαντα τοῖς ἐν ἄστει
[4, 40]	ἔτι νῦν ὁ μὲν νεὼς	καὶ	τὰ ἐν αὐτῷ πάντα, ὅσα
[4, 27]	πολιτεύεσθαί τ´ ἀποδοὺς ὡς πρότερον	καὶ	τὰ ἴδια καρποῦσθαι, μενούσαις ἐν
[4, 58]	ἐκ τῶν παρ´ ἐλπίδας σεσωσμένων	καὶ	τὰ ἴδια πάντα κεκομισμένων πίστιν.
[4, 24]	τοσαύτην σύγχυσιν ἥκει τὰ πράγματα	καὶ	τὰ καλὰ τῆς Ῥωμαίων πόλεως
[4, 8]	τόν τ´ ἴδιον αὐτῶν βίον	καὶ	τὰ κοινὰ πράγματα τῆς πόλεως
[4, 32]	νομίζων με ὀρφανὸν εἶναι παῖδα	καὶ	τὰ κοινὰ πράττειν ἀδύνατον, ὃς
[4, 6]	πολιτεύεσθαι γὰρ ἤδη καὶ ἄρχειν	καὶ	τὰ κοινὰ πράττειν ἀξιῶν παραδίδοται,
[4, 4]	ὅταν δ´ εἰς ἄνδρας ἔλθωσι	καὶ	τὰ κοινὰ πράττειν ἱκανοὶ γένωνται,
[4, 47]	κορυφαιότατοι τῶν ἐν ταῖς πόλεσι	καὶ	τὰ κοινὰ πράττοντες ὑπὸ τοῦ
[4, 25]	τὰ ἐγκλήματα τά τ´ ἴδια	καὶ	τὰ κοινὰ πρὸς τὸν ἑαυτῶν
[4, 3]	τὸν ἴδιον οἶκον ἐπιτρέπων, ἀλλὰ	καὶ	τὰ κοινὰ τῆς πόλεως διοικεῖν
[4, 52]	δὲ τήν τε καταλειφθεῖσαν δύναμιν	καὶ	τὰ λάφυρα καὶ τὴν ἄλλην
[4, 84]	κεκύρωται κατὰ τὸ δέον, ἀκούσατε	καὶ	τὰ λοιπὰ ὅσα βεβουλεύμεθα περὶ
[4, 8]	τὸν ἄνδρα τὰς ῥάβδους ἀποθέσθαι	καὶ	τὰ λοιπὰ τῆς ἀρχῆς σύμβολα·
[4, 75]	καλά, τοὺς πελέκεις οὗτοι παραλαβόντες	καὶ	τὰ λοιπὰ τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας
[4, 14]	χαριέστεροι γίνωνται περὶ τοὺς δεσπότας	καὶ	τὰ λυπηρὰ τῆς τύχης ἧττον
[4, 75]	εἶναι τὴν τῶν ἀνδρῶν αἵρεσιν	καὶ	τὰ μαντεύματα γένηται περὶ αὐτῶν
[4, 40]	ἐδοκίμασε, καὶ ὁ δῆμος ἐπεψήφισε	καὶ	τὰ μαντεύματα ἐπεκύρωσε, παρελάμβανεν οὗτος
[4, 2]	ἄλλα σοφὴν οὖσαν καὶ δὴ	καὶ	τὰ μαντικὰ οὐδενὸς χεῖρον Τυρρηνῶν
[4, 16]	διαγνοὺς τό τε πλῆθος αὐτῶν	καὶ	τὰ μεγέθη τῶν βίων σοφώτατον
[4, 42]	τοῖς δημοτικοῖς ἀφῃρέθησαν, ὠδύροντο μὲν	καὶ	τὰ μέλλοντα τῶν παρόντων δεινότερα
[4, 30]	προκαλούμενος εἰς λόγους τὸν Ταρκύνιον,	καὶ	τὰ μὲν ἐγκαλῶν, τὰ δὲ
[4, 84]	ἐπεκύρωσε τοῖς ἀνδράσι τὴν ἀρχήν.	καὶ	τὰ μὲν κατὰ πόλιν ἐν
[4, 34]	τὴν δὲ βασιλείαν τῶν δεδωκότων·	καὶ	τὰ μὲν ὅταν τι πάθωσιν
[4, 77]	καὶ εἰκοστὸν ἔτος φυλάξας ἀποτίθεμαι.	καὶ	τὰ μὲν περὶ ἐμοῦ τοσαῦτα.
[4, 61]	ἐπέστησε τοῖς ἔργοις τοὺς τεχνίτας·	καὶ	τὰ μὲν πολλὰ ἐξειργάσατο τοῦ
[4, 79]	αὐτὸν γενομένην, πρὶν ἢ πενθῆσαι	καὶ	τὰ νομιζόμενα τῷ κατὰ γῆς
[4, 58]	δουλείας τε καὶ χρημάτων ἀφαιρέσεις	καὶ	τὰ ὅμοια τούτοις κατεψηφικότων, οὐδὲν
[4, 25]	κοινὰς ἐποιοῦντο βουλάς. ταῦτα δὴ	καὶ	τὰ ὅμοια τούτοις παραδείγματα λαβὼν
[4, 51]	τῶν σημείων ἐξέστησαν τῶν λογισμῶν	καὶ	τὰ ὅπλα ῥίψαντες ἐπειρῶντο σώζειν
[4, 4]	τὴν συνοικοῦσαν τῷ Τυλλίῳ κατασχοῦσα	καὶ	τὰ παιδία ὑπὸ τῶν τροφῶν
[4, 40]	δευτέρῳ τά τε παρ´ ἀνθρώπων	καὶ	τὰ παρὰ τῶν θεῶν ἀνεπίληπτα.
[4, 45]	δὲ καὶ χρήμασι καὶ φίλοις	καὶ	τὰ πολέμια ἄλκιμος πολιτικόν τε
[4, 15]	ἅπαντες, ὁπότε γένοιτο πολεμίων ἔφοδος,	καὶ	τὰ πολλὰ διενυκτέρευον ἐνταῦθα. ἄρχοντες
[4, 51]	τοῖς ἰδίοις τῶν Σαβίνων χρήμασι	καὶ	τὰ Ῥωμαίων ἅπαντα σὺν πολλοῖς
[4, 31]	μετὰ τοῦ γάμου τῆς θυγατρὸς	καὶ	τὰ τῆς πόλεως ἐγχειρίσαι πράγματα·
[4, 27]	τῷ πολέμῳ τά τε σώματα	καὶ	τὰ χρήματα γνώμην ἔσχον παραδοῦναι
[4, 15]	οὗτοι τά τε σώματα συνῆγον	καὶ	τὰ χρήματα εἰσέπραττον. ἵνα δὲ
[4, 42]	θάνατον κατεδίκαζε, τῶν δὲ φυγήν,	καὶ	τὰ χρήματα τούς τ´ ἀναιρουμένους
[4, 34]	διαδεχομένους τήν τε φανερὰν οὐσίαν	καὶ	τὰ χρήματα τῶν ἐκλειπόντων βασιλέων
[4, 55]	τόπους, τήν τε λείαν ἄφθονον	καὶ	τὰ χωρία ἀφύλακτα, καὶ τοὺς
[4, 23]	ἐν ἐκκλησίαις τε καὶ ψηφοφορίαις	καὶ	ταῖς ἄλλαις πολιτικαῖς χρείαις τὰς
[4, 8]	πολυτελεῖ καὶ μνήματος ἐπισήμου κατασκευῇ	καὶ	ταῖς ἄλλαις τιμαῖς ἐκόσμει, καὶ
[4, 26]	ὁμοφροσύνην, ταπεινότητος δὲ καὶ ἀσθενείας	καὶ	ταῖς πάνυ ἰσχυραῖς ἀλληλοφθορίαν. ταῦτα
[4, 16]	θώραξιν, ὥσπερ τῶν δευτέρων, ἀλλὰ	καὶ	ταῖς περικνημῖσι. συνέταξε δὲ καὶ
[4, 85]	οἰμώζων καὶ δεινοπαθῶν. ἔτυχε δὲ	καὶ	τἀκεῖ πράγματα ἤδη διεφθαρμένα. οἱ
[4, 40]	τόν τε βασίλειον κόσμον ἔχων	καὶ	τἆλλ´, ὅσα νόμος ἐπὶ ταφαῖς
[4, 38]	αὐτὸς τὴν βασιλικὴν ἐσθῆτα λαβὼν	καὶ	τἆλλα παράσημα τῆς ἀρχῆς ἐπαγόμενος·
[4, 55]	ὑπ´ αὐτοῦ ῥάβδοις ἐν ἀγορᾷ	καὶ	τἆλλα περιυβρισθείς, ὥστε περιβόητον γενέσθαι
[4, 26]	συνέγραψε ταῖς πόλεσι πρὸς ἀλλήλας	καὶ	τἆλλα τὰ περὶ τὴν ἑορτὴν
[4, 13]	ὀρνιθευσάμενός τε ὡς νόμος ἦν	καὶ	τἆλλα τὰ πρὸς θεοὺς ὅσια
[4, 22]	πόλεως πεδίων ἔχοντας τὰ ὅπλα	καὶ	τάξας τούς θ´ ἱππεῖς κατὰ
[4, 3]	καλῶς, ὥστε περιβόητος εὐθὺ γενέσθαι	καὶ	τἀριστεῖα πρῶτος ἁπάντων λαβεῖν· ἔπειθ´
[4, 27]	δὲ τούτων Καιρητανοί τ´ ἠκολούθησαν	καὶ	Ταρκυνιῆται, καὶ τελευτῶσα ἐν ὅπλοις
[4, 27]	Ῥωμαίων ἐξενεγκεῖν τὸν πόλεμον, Καιρητανοὺς	καὶ	Ταρκυνιήτας καὶ Οὐιεντανούς, ἀφαιρέσει χώρας
[4, 40]	τρόπου τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ καταλῦσαι	καὶ	Ταρκύνιον ἐπὶ τὰ πράγματα παραλαβεῖν
[4, 72]	κατὰ τῶν ἰδίων πολιτῶν ἐχρήσαντο	καὶ	Ταρκύνιος τελευτῶν, ἀλλὰ τὸ συνέδριον
[4, 45]	τὴν πρὸς τὰ κοινὰ φιλοτιμίαν	καὶ	Ταρκυνίῳ διὰ τὸν Μαμίλιον ἀπεχθόμενος,
[4, 70]	οὐκ εἶχεν ἀληθινήν, ἀλλ´ ἐπίθετον,	καὶ	τὰς αἰτίας εἰπών, δι´ ἃς
[4, 27]	αὐτῶν πόλεις, αἳ προεξανέστησάν τε	καὶ	τὰς ἄλλας ἐπηγάγοντο κατὰ Ῥωμαίων
[4, 25]	ἐδωροῦντο. θεωρήσαντες δὲ καὶ πανηγυρίσαντες	καὶ	τὰς ἄλλας φιλοφροσύνας παρ´ ἀλλήλων
[4, 14]	τὰς γινομένας εἰς τὰ στρατιωτικὰ	καὶ	τὰς ἄλλας χρείας, ἃς ἕκαστον
[4, 74]	λέγω καὶ τοὺς χρυσοῦς στεφάνους	καὶ	τὰς ἁλουργεῖς καὶ χρυσοσήμους ἀμπεχόνας,
[4, 2]	ἄλλας τε Ῥωμαῖοι συντελοῦσιν ἱερουργίας	καὶ	τὰς ἀπὸ τῶν δείπνων ἀπαρχὰς
[4, 63]	Κίρκην τὴν Ἡλίου θυγατέρα κατοικῆσαι·	καὶ	τὰς ἀποικίας ἀμφοτέρας δυσὶ τῶν
[4, 15]	ἃς καὶ αὐτὰς καλεῖ φυλὰς	καὶ	τὰς ἀστικὰς προστιθεὶς αὐταῖς τέτταρας·
[4, 34]	τῶν ἐκλειπόντων βασιλέων σὺν τούτοις	καὶ	τὰς βασιλείας αὐτῶν παραλαμβάνειν, οὐκ
[4, 9]	τῶν συμβαλόντων κρατεῖν. ἵνα δὲ	καὶ	τὰς εἰς τὸ δημόσιον γινομένας
[4, 14]	τάς τε καταγραφὰς τῶν στρατιωτῶν	καὶ	τὰς εἰσπράξεις τῶν χρημάτων τὰς
[4, 20]	ἀποδεῖξαι τάς τε κατὰ πόλιν	καὶ	τὰς ἐπὶ στρατοπέδου, καὶ νόμους
[4, 49]	ἐγένοντο. ταύτας τὰς ἑορτάς τε	καὶ	τὰς θυσίας μέχρι τῶν καθ´
[4, 11]	ἐμὲ τὸν φύλακα τῶν βασιλέων	καὶ	τὰς κατ´ αὐτῶν ἐπιτελεσάμενον δίκας
[4, 18]	κάλει, τοῦτ´ ἐκεῖνοι λέγουσι κάλα	καὶ	τὰς κλάσσεις τὸ ἀρχαῖον ἐκάλουν
[4, 15]	συντελούντων εἰς τὸν αὐτὸν πάγον,	καὶ	τὰς κτήσεις, ἐν αἷς ὁ
[4, 44]	οἱ πατρίκιοι τὰ τούτων κακὰ	καὶ	τὰς λατρείας ὁρῶντες ἔχαιρόν τ´
[4, 62]	τὰς ἡμισείας τῶν ἀπολειπομένων κατέκαυσε	καὶ	τὰς λοιπὰς τρεῖς ἐνέγκασα τὸ
[4, 26]	τά τε δόξαντα τοῖς συνέδροις	καὶ	τὰς μετεχούσας τῆς συνόδου πόλεις.
[4, 5]	ὑπήκουον, ἐπικηρύξας αὐτοῖς ἀϊδίους φυγὰς	καὶ	τὰς οὐσίας ἀναλαβὼν εἰς τὸ
[4, 58]	αὐτοῖς ἔφη τὴν ἰδίαν ἀποδιδόναι	καὶ	τὰς οὐσίας, ἃς ἔχουσι, συγχωρεῖν
[4, 4]	πρὸς ἡγεμονίαν οὗτος ὁ ἀνὴρ	καὶ	τὰς παρὰ τῆς τύχης πολλὰς
[4, 44]	πλάττοντες τὰς ἐν αὐταῖς καμάρας	καὶ	τὰς παστάδας ἐγείροντες, καὶ τοῖς
[4, 41]	φοβερὸς μᾶλλον ἢ φαιδρὸς ὀφθῆναι·	καὶ	τὰς περὶ τῶν ἀμφισβητήτων συμβολαίων
[4, 72]	ὥσπερ Ἀθήνησι καταστῆσαι, τὰς ὕβρεις	καὶ	τὰς πλεονεξίας τῶν ὀλίγων προφερόμενοι
[4, 46]	ἀνθρώπων παρανομώτατον ἀποφαίνων καὶ πονηρότατον	καὶ	τὰς πράξεις αὐτοῦ διεξιών, ἃς
[4, 35]	ἐξέτασιν τῶν ἐμῶν ποιησάμενον ἁμαρτημάτων	καὶ	τὰς σαυτοῦ πράξεις ἐξαριθμησάμενον καλεῖν
[4, 72]	τὰς πλεονεξίας τῶν ὀλίγων προφερόμενοι	καὶ	τὰς στάσεις τὰς γινομένας τοῖς
[4, 46]	ὁ πάππος αὐτοῦ πολέμῳ κτησάμενος,	καὶ	τὰς συνθήκας παρείχετο τὰς γενομένας
[4, 23]	καὶ μεγάλης ἔσονται πολῖται πόλεως,	καὶ	ταῦθ´ ἕξουσιν ἀμφότερα παρὰ τῶν
[4, 29]	ἐστιν, ἀνέχεσθαί σε ἀναγκάζει; ἀλλὰ	καὶ	ταῦτ´ ἀμφότερα κακῶς ἔχοντα αὐτῷ
[4, 6]	καὶ ῥᾳθύμως τὸ ἀδίκημα ἤνεγκαν	καὶ	ταῦτ´ ἐν τῇ κρατίστῃ τοῦ
[4, 39]	τῆς ἀπήνης ᾤχετο· Ταρκύνιος δὲ	καὶ	ταῦτ´ ὀρθῶς δόξας τὴν ἀνοσιωτάτην
[4, 84]	ἐπιφέροντες κατὰ λόχους. εἰ δὴ	καὶ	ταῦτα βουλομένοις ἐστὶν ὑμῖν, ἐπιψηφίσατε.
[4, 11]	τοῖς πένησιν, ὃ ποιοῦσι νῦν.	καὶ	ταῦτα δὴ τὰ ἐγκλήματα συνενέγκαντες
[4, 50]	ἱερῶν ἔχουσι Ῥωμαῖοι. ~Ὡς δὲ	καὶ	ταύταις ἐκρατύνατο τὴν ἀρχὴν ταῖς
[4, 43]	αἷς ἦσαν γεγραμμένοι, κατέλιπεν, ἀλλὰ	καὶ	ταύτας καθαιρεθῆναι κελεύσας ἐκ τῆς
[4, 15]	ἐνιαυτὸν ἅμα συνερχομένους, ἑορτήν τινα	καὶ	ταύτην ἐν τοῖς πάνυ τιμίαν
[4, 84]	βουλομένοις ἐστὶν ὑμῖν, ἐπιψηφίσατε. Ἐπῄνει	καὶ	ταύτην τὴν γνώμην ὁ δῆμος,
[4, 38]	τῆς οἰκίας κατέστησεν. ~Ὡς δὲ	καὶ	ταύτης διήμαρτε τῆς πείρας ὁ
[4, 85]	παραγενηθέντα τὸν Ταρκύνιον. ἀπωσθεὶς δὴ	καὶ	ταύτης ὁ βασιλεὺς τῆς ἐλπίδος
[4, 3]	ἔθνος, αἰτιώτατος εἶναι δόξας Ταρκυνίῳ	καὶ	ταύτης τῆς δυναστείας τοῖς ἐπινικίοις
[4, 4]	δοκῇ, τότε λέγωμεν ἀποτεθνηκέναι Ταρκύνιον	καὶ	ταφὰς αὐτοῦ ποιῶμεν ἀπὸ τοῦ
[4, 10]	καὶ δίκαιος ἄρχων, ἀγαπώντων τε	καὶ	τεθαυμακότων. διαλυθείσης δὲ τῆς ἐκκλησίας
[4, 54]	πολυχειρίας ἐξωχυροῦτο τάφρον ὀρυξάμενος εὐρυτέραν	καὶ	τεῖχος ἐγείρας ὑψηλότερον καὶ πύργοις
[4, 53]	ἀξίωσιν ἐρείπια θεασάμενος οἰκιῶν πολλαχῇ	καὶ	τείχους κύκλον, ἔτι γὰρ ἕστηκεν
[4, 2]	κατ´ οἰκίαν ἥρωος, ἐγκύμονα γενέσθαι	καὶ	τεκεῖν τὸν Τύλλιον ἐν τοῖς
[4, 50]	ὅπλοις διέφθειρε, γυναῖκας δ´ αὐτῶν	καὶ	τέκνα καὶ τοὺς ὑπομείναντας αἰχμαλώτους
[4, 11]	ὑμῶν γινόμενοι σὺν γυναιξί τε	καὶ	τέκνοις ἀντὶ πολλῶν μέν, ὧν
[4, 25]	Ἀπόλλωνος· ἔνθα συνιόντες γυναιξὶν ὁμοῦ	καὶ	τέκνοις κατὰ τοὺς ἀποδειχθέντας χρόνους
[4, 79]	ὁ τὴν γαμετὴν γυναῖκα, σώφρονα	καὶ	τέκνων κοινωνὸν γεγονυῖαν, ἐν ταῖς
[4, 44]	πράττουσι χειροτέχναις ὑπηρετοῦντες χαλκοτύποι τε	καὶ	τέκτονες καὶ λιθουργοὶ τῶν ἰδιωτικῶν
[4, 17]	τούτων δύο μὲν ὁπλοποιῶν τε	καὶ	τεκτόνων καὶ τῶν ἄλλων τῶν
[4, 21]	μίαν ψῆφον ἔχειν πολλοὺς ὄντας	καὶ	τελευταίους καλεῖσθαι. γενομένου δὲ τούτου
[4, 52]	ἀφ´ ὧν δ´ αἰτιῶν ἤρξατο	καὶ	τελευτῆς ὁποίας ἔτυχεν, ἐπειδὴ δολίῳ
[4, 27]	Καιρητανοί τ´ ἠκολούθησαν καὶ Ταρκυνιῆται,	καὶ	τελευτῶσα ἐν ὅπλοις ἦν ἅπασα
[4, 20]	ταὐτὸ φρονήσειαν, ἐκράτουν τῶν ἑτέρων	καὶ	τέλος εἶχεν ἡ γνώμη· εἰ
[4, 83]	τῶν θεῶν ἐλπίσιν, ὧν ἱερὰ	καὶ	τεμένη καὶ βωμοὺς μιαίνει Ταρκύνιος
[4, 20]	ἀπὸ τοῦ τρίτου τιμήματος ἐκάλει·	καὶ	τετάρτους τοὺς ἀπὸ τοῦ τετάρτου
[4, 7]	βασιλείαν Τύλλιος ἐπ´ ἔτη τετταράκοντα	καὶ	τέτταρα κατέσχεν, ὥστ´ εἰ κατ´
[4, 40]	τελευτῆς ἔτυχε Τύλλιος ἔτη τετταράκοντα	καὶ	τέτταρα τὴν βασιλείαν κατασχών. τοῦτον
[4, 85]	οἰκισμὸν τῆς Ῥώμης ἐτῶν τεττάρων	καὶ	τετταράκοντα καὶ διακοσίων ἀριθμόν, ἐπὶ
[4, 32]	καὶ μὴ τέταρτον ἤδη τοῦτο	καὶ	τετταρακοστὸν ἔτος ἀποστερεῖν με τῶν
[4, 59]	τῷ Διὶ καὶ τῇ Ἥρᾳ	καὶ	τῇ Ἀθηνᾷ, ἐὰν κρατήσῃ τῇ
[4, 75]	φεύγειν Ταρκύνιον ἅμα τοῖς παισὶ	καὶ	τῇ γυναικὶ πόλεώς τε καὶ
[4, 59]	πρὸς Σαβίνους εὔξατο τῷ Διὶ	καὶ	τῇ Ἥρᾳ καὶ τῇ Ἀθηνᾷ,
[4, 40]	δὲ κατάρας τῷ τε γαμβρῷ	καὶ	τῇ θυγατρὶ καταρασαμένη κρύπτει γῇ
[4, 26]	πόλεως προὔχοντας καὶ πραγμάτων ὄγκῳ	καὶ	τῇ προνοίᾳ τοῦ δαιμονίου κρείττονι
[4, 11]	ὑμῶν ἄνδρα χρηστὸν καὶ φιλόπολιν	καὶ	τηλικοῦτο διαπραξαμένους ἄγος τάς τε
[4, 52]	καταλειφθεῖσαν δύναμιν καὶ τὰ λάφυρα	καὶ	τὴν ἄλλην ἀποσκευὴν ἀναλαβὼν εἰς
[4, 70]	Οὐαλερίου τὰ συμβάντα τῇ Λουκρητίᾳ	καὶ	τὴν ἀναίρεσιν αὐτῆς διηγουμένου τὰς
[4, 28]	μετήγετο νουθετούσης τε καὶ λοιδορουμένης	καὶ	τὴν ἀνανδρίαν κακιζούσης· ὡς δ´
[4, 79]	φίλους εἱστία καὶ γάμους ἐπετέλει	καὶ	τὴν ἀνδροφόνον νύμφην ἐπὶ τὸν
[4, 76]	ἐξουσίας, ὅτι πάντων τ´ ἄρχουσι	καὶ	τὴν ἀνωτάτω χώραν ἔχουσι. τὸ
[4, 53]	ἄν τις αὐτῆς τὸ μέγεθος	καὶ	τὴν ἀξίωσιν ἐρείπια θεασάμενος οἰκιῶν
[4, 6]	τὰ κοινὰ πράττειν ἀξιῶν παραδίδοται,	καὶ	τὴν ἄπαρσιν ἐκεῖθεν πεποιημένος διὰ
[4, 47]	γὰρ παρακομιζόντων τά θ´ ὑποζύγια	καὶ	τὴν ἀποσκευὴν τοῦ Τύρνου θεραπόντων
[4, 51]	τῆς στρατιᾶς τά τε λάφυρα	καὶ	τὴν ἀποσκευὴν φυλάττειν παρακελευσάμενος, τὴν
[4, 9]	συνισταμένους τινὰς ἐπ´ αὐτοὺς αἰσθόμενος	καὶ	τὴν ἀρχὴν ἑτέροις παραδοῦναι βουλομένους.
[4, 37]	πάππον ἀποθνήσκοντα σὺν τοῖς χρήμασι	καὶ	τὴν ἀρχήν, τὸν δὲ δῆμον
[4, 36]	εἰμι καὶ διὰ βαρύτητα ἐπαχθὴς	καὶ	τὴν αὐθάδειαν, ᾗ κέχρημαι περὶ
[4, 73]	ἔσονται διαιρεθείσης τῆς ἐξουσίας διχῇ	καὶ	τὴν αὐτὴν ἔχοντος ἰσχὺν ἑκατέρου·
[4, 31]	πάππου παρεδίδους, ἅμα τοῖς χρήμασι	καὶ	τὴν βασιλείαν ἀποδεδωκέναι παραδείγμασι χρώμενον
[4, 34]	ἀποδεῖξαι κύριον, ἀλλ´ ἐμὲ κατέσχον	καὶ	τὴν βασιλείαν ἔδωκάν μοι ψῆφον
[4, 50]	εὑρέθη, συναγαγὼν εἰς ἓν χωρίον	καὶ	τὴν δεκάτην ἐξελόμενος εἰς κατασκευὴν
[4, 27]	ταπεινῷ κατὰ γένος ὄντι ὑπακούειν,	καὶ	τὴν διαφορὰν τῶν πατρικίων τὴν
[4, 56]	τῆς πόλεως ἐβούλετο δακρύων ἅμα	καὶ	τὴν ἑαυτοῦ τύχην κατολοφυρόμενος, ὥσπερ
[4, 51]	τε πολεμίους οὐ πολλοὺς ὁρῶντες	καὶ	τὴν ἑαυτῶν δύναμιν τὴν ἀπὸ
[4, 46]	ἁπάντων δ´ ἅμα τὴν παρρησίαν	καὶ	τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιροῖτο· πολλῆς τε
[4, 24]	ἐν πολέμῳ τήν τε πατρίδα	καὶ	τὴν ἐλευθερίαν χρηστοῖς γενομένοις περὶ
[4, 36]	υἱοῖς αὐτοῦ χρώμενος; ὅς γε	καὶ	τὴν ἐξουσίαν, ἣν ὑμεῖς ἐδώκατέ
[4, 50]	ἐπιτύχοι, τήν τ´ ἐντὸς τείχους	καὶ	τὴν ἐπὶ τῶν ἀγρῶν ἐφῆκεν·
[4, 8]	ἐπιτροπὴν τῆς βασιλείας ὁ Τύλλιος	καὶ	τὴν ἑταιρίαν τῶν Μαρκίων ἐξελάσας
[4, 9]	ἐνδεέστερον ἄγων τῶν αὑτοῦ τέκνων	καὶ	τὴν ἑτέραν τῶν θυγατέρων ἔδωκέ
[4, 49]	λαμβάνει. θύουσι δ´ ὑπὲρ ἁπάντων	καὶ	τὴν ἡγεμονίαν τῶν ἱερῶν ἔχουσι
[4, 4]	δ´ Ὀκρισίαν καὶ τὸν Τύλλιον	καὶ	τὴν θυγατέρα τὴν συνοικοῦσαν τῷ
[4, 40]	ἐπειλημμένον ἐκ τῆς Τυλλίου πολιτείας,	καὶ	τὴν ἰδίαν ἀξίωσιν, ἣν πρότερον
[4, 69]	νόσου γνῶναι παρὰ τοῦ θεοῦ	καὶ	τὴν λύσιν βουλόμενος συνέπεμψε κἀκεῖνον
[4, 42]	διάφοροι τοῖς δημοτικοῖς τέως ὄντες	καὶ	τὴν μεταβολὴν τῆς πολιτείας ἐπὶ
[4, 9]	ἅμα τοῖς σώμασι τῶν εὐεργετῶν	καὶ	τὴν μνήμην τῶν ἔργων. δόξατε
[4, 73]	φεύγουσι τῶν ὠφελίμων, ἐν οἷς	καὶ	τὴν μοναρχίαν εἶναι συμβέβηκε, μεταθέσθαι
[4, 20]	τήν τ´ ἀθυμίαν αὐτῶν παρεμυθήσατο	καὶ	τὴν ὀργὴν ἐπράυνε πλεονέκτημα δωρησάμενος,
[4, 50]	τῶν ὅπλων γένοιντο, ἐλευθερίας μεταποιήσεσθαι,	καὶ	τὴν παρὰ τῶν συμμάχων ἀφιγμένην
[4, 57]	τε πολλὰς φέροντες ἐπιστολὰς ἐπισεσημασμένας	καὶ	τὴν πρὸς τὸν Ἀντίστιον γραφεῖσαν,
[4, 15]	εἰς δὲ τὴν θυσίαν ταύτην	καὶ	τὴν σύνοδον ἅπαντας ἐκέλευσε τοὺς
[4, 4]	παραλαβὼν σὺ τάς τε ῥάβδους	καὶ	τὴν τῶν ὅπλων ἐξουσίαν κάλει
[4, 25]	τήν τε τῆς βουλῆς ἐξουσίαν	καὶ	τὴν τῶν πατρικίων δυναστείαν ἐλαττοῦν,
[4, 11]	δὲ τῶν εὐεργετῶν παῖδας ἐξελαύνειν	καὶ	τὴν ὑπὸ τοῦ πάππου καταλειφθεῖσαν
[4, 15]	τύχης ἧττον βαρύνωνται. ~Διεῖλε δὲ	καὶ	τὴν χώραν ἅπασαν, ὡς μὲν
[4, 71]	καλέσων ἔσται αὐτὴν κατὰ νόμους	καὶ	τὴν ψῆφον ἀναδώσων ταῖς φράτραις.
[4, 22]	πέντε τριακοσίων ἀποδέουσαι. ἐποιήσατο δὲ	καὶ	τῆς αὐξήσεως τοῦ πολιτικοῦ συντάγματος
[4, 31]	μὴ μόνον τῶν χρημάτων, ἀλλὰ	καὶ	τῆς βασιλείας αὐτοῦ κληρονομεῖν. σὺ
[4, 31]	οἶκον τὸν ἡμέτερον ἐπιτροπεύειν ἤρξω	καὶ	τῆς βασιλείας ἐπιμελεῖσθαι. ~Περιῆν γὰρ
[4, 29]	οὐ μόνον τῶν χρημάτων, ἀλλὰ	καὶ	τῆς βασιλείας ὀφείλεις πρεσβύτερος υἱωνὸς
[4, 9]	ἔχοντας ὀλίγα. δοκεῖ δέ μοι	καὶ	τῆς δημοσίας γῆς, ἣν διὰ
[4, 27]	ὑπὸ Ταρκυνίου τε τοῦ γαμβροῦ	καὶ	τῆς ἑαυτοῦ θυγατρὸς ἀποθνήσκει. διηγήσομαι
[4, 27]	ἑαυτοῦ θυγατρὸς ἀποθνήσκει. διηγήσομαι δὲ	καὶ	τῆς ἐπιβουλῆς τὸν τρόπον μικρὰ
[4, 40]	οἱ δ´ ὑπὸ τοῦ γαμβροῦ	καὶ	τῆς θυγατρὸς ἀναιρεθῆναι τῆς εἰς
[4, 5]	ἀγκάλας ἐμβαλοῦσα τοῦ τε γαμβροῦ	καὶ	τῆς θυγατρὸς καὶ πολὺν ἐξ
[4, 49]	δὲ μετασχοῦσαι τῆς ἑορτῆς τε	καὶ	τῆς θυσίας πόλεις τριῶν δέουσαι
[4, 27]	ἡλικίας τε προβεβηκὼς ἐπὶ πολὺ	καὶ	τῆς κατὰ φύσιν τελευτῆς οὐ
[4, 10]	περιβεβλημένος καὶ κατηφὴς συνούσης αὐτῷ	καὶ	τῆς μητρὸς Ὀκρισίας καὶ τῆς
[4, 70]	καὶ τοῦ πατρὸς ἐν μέρει	καὶ	τῆς οἰκίας ὅλης κλαυθμῷ καὶ
[4, 59]	ὑπόγειον ὀρυττομένων τε τῶν θεμελίων	καὶ	τῆς ὀρυγῆς εἰς πολὺ βάθος
[4, 63]	διέφθειρεν, ἐξελαύνεται τῆς τ´ ἀρχῆς	καὶ	τῆς πόλεως, προθεσπίσαντος αὐτῷ τοῦ
[4, 54]	Ταρκύνιος περὶ ταῦτ´ ἐνεργὸς ἦν	καὶ	τῆς πόλεως τὰ πρὸς τοὺς
[4, 10]	καὶ τῆς Ταρκυνίου γυναικὸς Τανακυλίδος	καὶ	τῆς συγγενείας τῆς βασιλικῆς ὅλης.
[4, 63]	μεγίστου τῶν περὶ τῇ Λατίνῃ	καὶ	τῆς συναπτούσης αὐτῷ θαλάττης ἔκειτο
[4, 10]	αὐτῷ καὶ τῆς μητρὸς Ὀκρισίας	καὶ	τῆς Ταρκυνίου γυναικὸς Τανακυλίδος καὶ
[4, 31]	τὴν κρατίστην παρεγενόμην τοῦ σώματος	καὶ	τῆς φρονήσεως ἀκμὴν τριάκοντα γεγονὼς
[4, 36]	ἡμάρτηται, τῆς ἀρχῆς θ´ ἅμα	καὶ	τῆς ψυχῆς ἀποστερηθείην. φέρε ἀλλ´
[4, 66]	ἔπειτ´ ἀνιστάντος αὐτὴν τοῦ πατρὸς	καὶ	τί πέπονθεν ἀξιοῦντος λέγειν· Ἱκέτις
[4, 81]	ὅταν ἀποθάνῃ Ταρκύνιος; νὴ Δία.	καὶ	τί πλέον ἡμῖν ἔσται τότε,
[4, 51]	ἐπὶ τοὺς πρὸς Ἠρήτῳ κατεστρατοπεδευκότας	καὶ	τίθεται τὸν χάρακα μετέωρον ὀλίγον
[4, 15]	ἐκέλευσεν ἅπαντας Ῥωμαίους ἀπογράφεσθαί τε	καὶ	τιμᾶσθαι τὰς οὐσίας πρὸς ἀργύριον
[4, 57]	κατὰ τῶν ἄλλων ζήτησίν τε	καὶ	τιμωρίαν τῶν ταὐτὰ τῷ Πέτρωνι
[4, 30]	θυγατρὶ καὶ γαμβρῷ πολεμεῖν ἀναγκασθήσεται	καὶ	τιμωρίας ὡς παρ´ ἐχθρῶν λαμβάνειν,
[4, 1]	πασῶν μάλιστα γυναικῶν ἀσπαζομένη τε	καὶ	τιμῶσα διετέλεσεν. ἐκ ταύτης γίνεται
[4, 32]	τῶν τοῦ πάππου τιμῶν κληρονομεῖν	καὶ	τίνα πρόφασιν εὐπρεπῆ τῆς ἀποστερήσεως
[4, 1]	ἐξ ὧν τε γονέων ἔφυ	καὶ	τίνας ἀπεδείξατο πράξεις ἰδιώτης ὢν
[4, 15]	ὅσοι τε οἱ σύμπαντες ἦσαν	καὶ	τίνες ἐξ αὐτῶν τὴν στρατεύσιμον
[4, 53]	δίοδον, τότε δὲ πολυάνθρωπος εἰ	καί	τις ἄλλη καὶ μεγάλη. τεκμήραιτο
[4, 80]	ἐπιγινομένοις παρέδοσαν, ἧς αὐτοὶ παρέλαβον;	καὶ	τίς ἂν ὑγιαίνων ταῦτα φήσειεν,
[4, 66]	αὐτοῦ καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων	καὶ	τίς ὕβρικεν αὐτὴν καὶ ποδαπὴν
[4, 69]	τοὺς δύο τῶν παίδων Ἄρροντα	καὶ	Τῖτον ὑπὲρ τοῦ λοιμοῦ· κατέσκηψε
[4, 51]	καταλειφθέντες ἐπὶ τοῦ χάρακος, ἀλλὰ	καὶ	τὸ ἔρυμα ἑάλω τῇ πρώτῃ
[4, 13]	λόφους, τόν τε Οὐιμινάλιον καλούμενον	καὶ	τὸ Ἰσκυλῖνον, ὧν ἑκάτερος ἀξιολόγου
[4, 59]	πρόσωπον ἔχουσα τοῖς ἐμψύχοις ὅμοιον	καὶ	τὸ καταφερόμενον ἐκ τῆς ἀποτομῆς
[4, 82]	τιμωροὶ τοῖς κακοῖς αὐτῆς γένοιντο	καὶ	τὸ κεκρυμμένον ὑπὸ τοῖς κόλποις
[4, 45]	τις ἐδόκει προσεῖναι καὶ βαρύτης,	καὶ	τὸ μὴ παρεῖναι πρὸς τὸν
[4, 68]	υἱὸν εὐγενές τι φρόνημα διαφαίνοντα	καὶ	τὸ μὴ τιμωρῆσαι τῷ θανάτῳ
[4, 71]	δ´ οὐδὲν ἔτι ἐνδοιάσαντες ἀνίσταντο	καὶ	τὸ ξίφος δεχόμενοι παρ´ ἀλλήλων
[4, 35]	πρὸς τοὺς ἀγνώμονας ἀντιδίκους λέγειν	καὶ	τὸ ὀλίγα· τὸ γὰρ πεῖσον
[4, 71]	τοῦ μηκέτι Ῥωμαίων Ταρκύνιον ἄρξειν	καὶ	τὸ περὶ τούτων δόγμα πρὸς
[4, 30]	ἐνταῦθα πάλιν ἀναγκάζομαι μεμνῆσθαι Φαβίου	καὶ	τὸ ῥᾴθυμον αὐτοῦ περὶ τὴν
[4, 25]	φίλοι μὲν ὄντες ἀλλήλοις διετέλουν	καὶ	τὸ συγγενὲς φυλάττοντες μᾶλλον ἔργοις
[4, 50]	καὶ τοὺς ὑπομείναντας αἰχμαλώτους γενέσθαι	καὶ	τὸ τῶν θεραπόντων πλῆθος οὐδ´
[4, 29]	καὶ μὴν ἥ γε τόλμα	καὶ	τὸ φιλοκίνδυνον ἔνεστί σου τοῖς
[4, 83]	ὅ τι ἂν ὁ δαίμων	καὶ	τὸ χρεὼν φέρῃ. μαντεύομαι δὲ
[4, 33]	ἀντιποιούμενοι φανερῶς ἀπέκτειναν, ὑμῖν δὲ	καὶ	τοῖς ἄλλοις αὐτοῦ συγγενέσιν ἐπιβουλεύειν
[4, 31]	νόμους· καὶ προσήκει μοι καθάπερ	καὶ	τοῖς ἄλλοις τοῖς διαδεχομένοις τὰ
[4, 70]	τελευτὴν ἠράσατο τοῦ βίου γενέσθαι	καὶ	τοῖς αὑτοῦ παισίν, οἵας ἔτυχεν
[4, 5]	πολλοὺς ὀλοφυρομένους τε τὸ πάθος	καὶ	τοῖς δεδρακόσιν ἀπεχθομένους, τελευτῶσα εἶπεν
[4, 64]	διατριβῆς αὐτός τε Κολλατῖνος ἐκλήθη	καὶ	τοῖς ἐγγόνοις ἀφ´ ἑαυτοῦ τὴν
[4, 22]	τὴν πόλιν. ὁ δὲ Τύλλιος	καὶ	τοῖς ἐλευθερουμένοις τῶν θεραπόντων, ἐὰν
[4, 27]	τῆς ἀποστάσεως οἱ καλούμενοι Οὐιεντανοὶ	καὶ	τοῖς ἐλθοῦσι παρὰ τοῦ Τυλλίου
[4, 39]	ἠσπάσατο πρώτη μεγάλῃ τῇ φωνῇ	καὶ	τοῖς θεοῖς εὔξατο ἐπὶ τῷ
[4, 11]	καὶ συνομωμόκασι κατάγειν τοὺς φυγάδας	καὶ	τοῖς Μαρκίου παισὶ τὴν βασιλείαν
[4, 57]	ταῦτα δὲ ποιήσαντι αὐτῷ τε	καὶ	τοῖς συλλαβομένοις τοῦ ἔργου χωρὶς
[4, 70]	καὶ μέχρι θανάτου τῇ τυραννίδι	καὶ	τοῖς συναγωνιζομένοις αὐτῇ διεχθρεύσειν. εἰ
[4, 46]	ὁμολογίαις τὴν αὐτὴν εἶναι δωρεὰν	καὶ	τοῖς Ταρκυνίου ἐγγόνοις, τὸν δ´
[4, 44]	καμάρας καὶ τὰς παστάδας ἐγείροντες,	καὶ	τοῖς ταῦτα πράττουσι χειροτέχναις ὑπηρετοῦντες
[4, 23]	ἔπειτ´ εἰ μὴ τοῖς ἤθεσι	καὶ	τοῖς τρόποις ἐξετάζουσι τοὺς ἀξίους
[4, 23]	καὶ κοινότατα ὁρᾶν ἔφασκεν, ἃ	καὶ	τοῖς φαυλοτάτοις εἶναι πρόδηλα, ὅτι
[4, 19]	ὑπομένειν κακοπαθείας τοῖς τε σώμασι	καὶ	τοῖς χρήμασι, τοὺς δὲ περὶ
[4, 24]	ὥσθ´ οἱ μὲν ἀπὸ λῃστείας	καὶ	τοιχωρυχίας καὶ πορνείας καὶ παντὸς
[4, 28]	αὐτὸν ἐκ τοῦ ζῆν ἐξαγάγῃ,	καὶ	τὸν ἀδελφὸν οὐκ ἐῶν πράττειν
[4, 38]	ἐπὶ τῆς βασιλικῆς καθήμενον ἕδρας	καὶ	τὸν ἄλλον βασίλειον ἔχοντα κόσμον·
[4, 82]	κακοπαθήσαντος. αὕτη μέντοι σωφρονεῖν βουλομένη	καὶ	τὸν ἄνδρα τὸν ἑαυτῆς φιλοῦσα,
[4, 29]	μεγάλαι. τί οὖν ἔτι μέλλεις	καὶ	τὸν αὐτόματον ἐκδέχῃ καιρόν, ὃς
[4, 68]	ἄλλοις ἀνδράσι πολλοῖς καὶ ἀγαθοῖς	καὶ	τὸν ἐκείνου πατέρα διεχρήσατο ἀφανεῖ
[4, 8]	καὶ ταῖς ἄλλαις τιμαῖς ἐκόσμει,	καὶ	τὸν ἐξ ἐκείνου χρόνον ὡς
[4, 61]	τὸν Ταρπήιον ὀνομάζοντες ἀεὶ λόφον	καὶ	τὸν ἐξηγητὴν ἀξιοῦντες μὴ σφετερίζεσθαι
[4, 71]	αὐτῆς οὔτ´, εἰ γνοίην, χρησομένῳ·	καὶ	τὸν κατὰ τοῦ τυράννου λόγον
[4, 59]	τῇ μάχῃ, ναοὺς αὐτοῖς κατασκευάσειν·	καὶ	τὸν μὲν σκόπελον, ἔνθα ἱδρύσεσθαι
[4, 32]	ἐπετρόπευες τὸν ἀλλότριον τοῦ γένους	καὶ	τὸν οἶκον ἀνδρωθέντι ἀπεδίδους; ἀλλ´
[4, 85]	δὲ περὶ τὸν Ἑρμίνιόν τε	καὶ	τὸν Ὁράτιον ἀνοχὰς τοῦ πολέμου
[4, 46]	λέγων, παρελθὼν ὁ Τύρνος ὁ	καὶ	τὸν ὀψισμὸν αὐτοῦ διαβαλὼν οὐκ
[4, 34]	οὐ τὴν ὑμετέραν· ὥσπερ γε	καὶ	τὸν πάππον ὑμῶν παρήγαγον ἐπὶ
[4, 70]	Λουκρητίαν ἐν τῷ μέσῳ κειμένην	καὶ	τὸν πατέρα περικείμενον αὐτῇ μέγα
[4, 54]	δεῖν ποιήσασθαι πρὸς τοὺς Γαβίους	καὶ	τὸν πόλεμον ἐφ´ οἷς ἂν
[4, 39]	ἀγοράν. μαθοῦσα δὲ τὰ γενόμενα	καὶ	τὸν Ταρκύνιον ἐπὶ τῆς κρηπῖδος
[4, 38]	ἐλθὼν δ´ εἰς τὸ συνέδριον	καὶ	τὸν Ταρκύνιον ἰδὼν ἐπὶ τῆς
[4, 61]	μάντεως ὑπέθετο υἱός, τὴν Ῥώμην	καὶ	τὸν Ταρπήιον ὀνομάζοντες ἀεὶ λόφον
[4, 4]	ἡμιθνῆτα ἔθεσαν, τὴν δ´ Ὀκρισίαν	καὶ	τὸν Τύλλιον καὶ τὴν θυγατέρα
[4, 31]	τὴν δὲ βασιλείαν ἀποστερεῖς με	καὶ	τοσοῦτον ἤδη κατέχεις χρόνον, οὐκ
[4, 34]	τῆς ἐκ τοῦ δικαίου μοι	καὶ	τότε δοθείσης καὶ νῦν ὑπαρχούσης
[4, 20]	δύο λόχους ἐκάλει. μερισθεισῶν δὲ	καὶ	τότε τῶν ψήφων τοὺς ἀπὸ
[4, 69]	ἐπέμφθησαν, ἀναθήμασι δωρησάμενοι τὸν θεὸν	καὶ	τοῦ Βρούτου πολλὰ καταγελάσαντες, ὅτι
[4, 40]	λαβόντα οὐ παρὰ τῆς βουλῆς	καὶ	τοῦ δήμου, καθάπερ οἱ πρὸ
[4, 63]	ἀλλ´ ἐπιθεμένων αὐτῷ τῶν πατρικίων	καὶ	τοῦ δήμου συμφρονήσαντος ἐξέπεσε τῆς
[4, 61]	σημεῖον, ἀλλ´ ἀπὸ τοῦ κρατίστου	καὶ	τοῦ δικαιοτάτου λέγειν. οὐ δυνηθεὶς
[4, 76]	κατ´ ἀγορὰν τότ´ ὄντος, ἀλλὰ	καὶ	τοῦ κατὰ τὴν πόλιν ὅλην·
[4, 74]	οἴομαι τῶν εἰρημένων χρησιμώτατον ἔσεσθαι	καὶ	τοῦ μὴ πολλὰ ἐξαμαρτάνειν τοὺς
[4, 4]	τε φιλανθρώποις τὸ πλῆθος ἀναλαμβάνων	καὶ	τοῦ μηδὲν ἀδίκημα γενέσθαι πολλὴν
[4, 21]	ὀλίγους ἔχοντος ἐν αὑτῷ πολίτας	καὶ	τοῦ πάνυ πολλούς· καὶ τῷ
[4, 70]	κακοῦ. πολλὰ δ´ αὐτοῦ κατολοφυρομένου	καὶ	τοῦ πατρὸς ἐν μέρει καὶ
[4, 56]	καὶ διαφθείρειν. τὸ παραπλήσιον δὴ	καὶ	τοῦ Ταρκυνίου τότε ποιήσαντος συνεὶς
[4, 84]	κατὰ τὰς φράτρας ψῆφον ἐπενέγκατε,	καὶ	τοῦθ´ ὑμῖν πρῶτον ἀρξάτω τὸ
[4, 60]	δύσεις, βόρειον δ´ αὐτοῦ τόδε	καὶ	τοὐναντίον νότιον. ταῦτα τῷ σκήπωνι
[4, 74]	αὐτῇ κακῶν ἀπηλλάχθαι. ἵνα δὲ	καὶ	τοὔνομα τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας πάτριον
[4, 63]	διεφόρησαν καὶ τοὺς νεοττοὺς ἀπέκτειναν	καὶ	τοὺς αἰετοὺς προσιόντας ἀπὸ τῆς
[4, 71]	ἡ γυνή. ~Ταῦτ´ εἰπὼν ἐκάλει	καὶ	τοὺς ἄλλους ἅπαντας ἐπὶ τὸν
[4, 70]	οἴκτιστον· ὤμοσε τόν τ´ Ἄρη	καὶ	τοὺς ἄλλους θεοὺς πᾶν ὅσον
[4, 82]	ὕβριν ἐπειδὴ πρὸς τὸν πατέρα	καὶ	τοὺς ἄλλους συγγενεῖς τὰς κατασχούσας
[4, 11]	ἀναρπάσεσθαι, ἔπειτα ταυτὶ τὰ παιδία	καὶ	τοὺς ἄλλους συγγενεῖς τε καὶ
[4, 55]	πίστεις, ὅτι φυλάξουσιν αὐτὸν ὥσπερ	καὶ	τοὺς ἄλλους τοὺς ἐκ Ῥώμης
[4, 14]	πόλιν εἶναι, τρίφυλον οὖσαν τέως·	καὶ	τοὺς ἀνθρώπους ἔταξε τοὺς ἐν
[4, 26]	συναγαγὼν τήν τε Ῥωμαίων βουλὴν	καὶ	τοὺς ἀπὸ τῶν πόλεων ἥκοντας
[4, 55]	ἄφθονον καὶ τὰ χωρία ἀφύλακτα,	καὶ	τοὺς ἀπολουμένους ὑπ´ αὐτοῦ συνεχῶς
[4, 4]	ἀδίκημα γενέσθαι πολλὴν ἔχων φροντίδα	καὶ	τοὺς ἀπόρους τῶν πολιτῶν εὐεργεσίαις
[4, 24]	συγχωρήσαντος ἅμα ταῖς ἄλλαις ὠφελείαις	καὶ	τοὺς δορυαλώτους τοῖς λαβοῦσιν ἔχειν
[4, 12]	ἡμέραν ἀρχαιρεσιῶν, εἰς ἣν ἐκέλευσε	καὶ	τοὺς ἐκ τῶν ἀγρῶν ἅπαντας
[4, 23]	οἷς μάλιστα δέονται πράγμασι, κομιζομένους	καὶ	τοὺς ἐκ τῶν ἀπελευθέρων γινομένους
[4, 42]	τὰ χρήματα τούς τ´ ἀναιρουμένους	καὶ	τοὺς ἐξελαυνομένους ἀφαιρούμενος τοῖς μὲν
[4, 5]	ἐπὶ τῷ βασιλεῖ τὸν φόνον,	καὶ	τοὺς ἐπὶ τοὖργον ἀποσταλέντας ὑπ´
[4, 22]	καὶ τοὺς πεζοὺς ἐν φάλαγγι	καὶ	τοὺς ἐσταλμένους τὸν ψιλικὸν ὁπλισμὸν
[4, 25]	καὶ τῶν περὶ μουσικὴν ἀκουσμάτων	καὶ	τοὺς θεοὺς ἀναθήμασι κοινοῖς ἐδωροῦντο.
[4, 76]	ταῦτα βουλευσάμενοί τε καὶ καταστησάμενοι	καὶ	τοὺς θεοὺς εὐχαῖς λιτανεύσαντες συλλαβέσθαι
[4, 5]	πρὸς τὴν θεραπείαν ἐπιτήδεια ποιεῖν	καὶ	τοὺς ἰατροὺς συγκαλεῖν. διαλιποῦσα δὲ
[4, 5]	βασιλικοὺς προῆλθεν εἰς τὴν ἀγορὰν	καὶ	τοὺς Μαρκίους ἐκήρυττεν ἥκειν ὑφέξοντας
[4, 73]	τοὔνομα τῆς πολιτείας ὑμῖν παραινῶ	καὶ	τοὺς μέλλοντας ἕξειν τὴν ἁπάντων
[4, 63]	προσπετασθέντες τήν τε νεοττιὰν διεφόρησαν	καὶ	τοὺς νεοττοὺς ἀπέκτειναν καὶ τοὺς
[4, 41]	κρίσεις οὐκ ἐπὶ τὰ δίκαια	καὶ	τοὺς νόμους, ἀλλ´ ἐπὶ τοὺς
[4, 26]	τῇ Ῥώμῃ λόφων ἱδρυμένον Αὐεντίνου·	καὶ	τοὺς νόμους συνέγραψε ταῖς πόλεσι
[4, 50]	δῃώσας δ´ αὐτῶν τοὺς ἀγροὺς	καὶ	τοὺς ὁμόσε χωρήσαντας μάχῃ νικήσας
[4, 10]	αὐτὴν ἐν ὡρισμένῳ τινὶ χρόνῳ,	καὶ	τοὺς οὐδένα κλῆρον ἔχοντας τῶν
[4, 70]	ἅπαντας λαβόντας ἐξελάσαι Ταρκύνιόν τε	καὶ	τοὺς παῖδας ἐκ τῆς πόλεως,
[4, 76]	τὰς ἐκκλησίας δημηγορεῖν ἔθος ἦν,	καὶ	τοὺς πατρικίους παραστησάμενος ἔλεξε τοιάδε.
[4, 22]	τούς θ´ ἱππεῖς κατὰ τέλη	καὶ	τοὺς πεζοὺς ἐν φάλαγγι καὶ
[4, 21]	τὸν δῆμον, ὥσπερ ἔφην, καταστρατηγήσας	καὶ	τοὺς πένητας ἀπελάσας τῶν κοινῶν.
[4, 13]	τοὺς νόμους τούς τε συναλλακτικοὺς	καὶ	τοὺς περὶ τῶν ἀδικημάτων ἐπεκύρωσε
[4, 62]	γυναικὶ τὸ χρυσίον, ὅσον ᾔτει	καὶ	τοὺς περιόντας τῶν χρησμῶν λαβεῖν.
[4, 71]	ἕκαστος παριὼν κατηγορείτω τῆς τυραννίδος	καὶ	τοὺς πολίτας ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν
[4, 85]	κατέχει τὴν ἐκκλησίαν Βροῦτος δημαγωγῶν	καὶ	τοὺς πολίτας ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν
[4, 48]	ἄσμενος τὴν ἐξέτασιν ἔφη δέχεσθαι	καὶ	τοὺς προέδρους ἐπὶ τὴν ἔρευναν
[4, 74]	δικάσουσι, καὶ λευκὴν ἐσθῆτα περιπόρφυρον	καὶ	τοὺς προηγουμένους ἐν ταῖς ἐξόδοις
[4, 5]	ἰσχυρὰν χεῖρα περὶ αὑτὸν ἔχων	καὶ	τοὺς ῥαβδούχους ἐπαγόμενος τοὺς βασιλικοὺς
[4, 47]	λεκτέον ἐπὶ τῆς ἀπολογίας, ὑπετίθεντο	καὶ	τοὺς τρόπους, οἷς ἔδει τὸ
[4, 24]	ὥσπερ γε τοὺς τῶν ἱππέων	καὶ	τοὺς τῶν βουλευτῶν βίους ἐξετάζουσιν·
[4, 21]	θ´ ὑπὲρ αὐτῆς ἃ δεῖ,	καὶ	τοὺς τῶν κινδύνων πλεῖστον τῶν
[4, 56]	κελεύσας, ἦγε δι´ ἀρούρας σιτοσπόρου	καὶ	τοὺς ὑπερέχοντας τῶν σταχύων ἀποθραύων
[4, 38]	καὶ συναρπάσας τὸν γέροντα κεκραγότα	καὶ	τοὺς ὑπηρέτας ἐπικαλούμενον ἔφερε. γενόμενος
[4, 50]	γυναῖκας δ´ αὐτῶν καὶ τέκνα	καὶ	τοὺς ὑπομείναντας αἰχμαλώτους γενέσθαι καὶ
[4, 69]	ἐπὶ τὸ μαντεῖον οἱ νεανίσκοι	καὶ	τοὺς χρησμοὺς ἔλαβον ὑπὲρ ὧν
[4, 74]	δεῖν· τὰ σκῆπτρα ταυτὶ λέγω	καὶ	τοὺς χρυσοῦς στεφάνους καὶ τὰς
[4, 20]	τοὺς ἀπὸ τοῦ τετάρτου τιμήματος.	καὶ	τοῦτ´ ἐποίει μέχρι τοῦ γενέσθαι
[4, 7]	οἱ παῖδες, ποιήσει δ´ υἱοί,	καὶ	τοῦτ´ ἦν αἴτιον τῆς ἀπάτης
[4, 20]	πένητας ἀπελάσας ἀπὸ τῶν κοινῶν·	καὶ	τοῦτο διαπραξάμενος ἔλαθε τοὺς δημοτικούς.
[4, 23]	πολιτείας τοῖς ξένοις. εἰ δὲ	καὶ	τοῦτον καταστήσονται τὸν νόμον, πολλὴν
[4, 64]	αὐτὴν κατέλιπεν ἐπίκλησιν· ἐγὼ δὲ	καὶ	τοῦτον υἱωνὸν εἶναι τοῦ Ἠγερίου
[4, 83]	πολλοῖς οὖσι μὰ Δία, μεγάλαις	καὶ	τούτους ἀνάγκαις ἐνζεύξομεν, ὥστ´ ἐκ
[4, 17]	τετάρτην ἐποίησε μοῖραν. διέταξε δὲ	καὶ	τούτους εἰς εἴκοσι λόχους, καὶ
[4, 16]	καὶ ταῖς περικνημῖσι. συνέταξε δὲ	καὶ	τούτους εἰς εἴκοσι λόχους καὶ
[4, 22]	ἅμα τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ἐλευθέροις	καὶ	τούτους τιμήσασθαι τὰς οὐσίας, εἰς
[4, 7]	καὶ εἰκοστῷ μετὰ ταῦτ´ ἔτει,	καὶ	τούτῳ τῷ ἔτει στρατευόμενος ἐν
[4, 4]	αὐτοῖς ὁμόσε χωροῦντας, ἐὰν ἄρα	καὶ	τούτων δέῃ. ἀλλ´ οὐ δεήσει
[4, 17]	τετάρτῃ συνετάττοντο μοίρᾳ. ἦν δὲ	καὶ	τούτων εἷς μὲν τῶν πρεσβυτέρων
[4, 15]	τὰ χρήματα εἰσέπραττον. ἵνα δὲ	καὶ	τούτων ἡ πληθὺς μὴ δυσεύρετος,
[4, 15]	πολλὰ διενυκτέρευον ἐνταῦθα. ἄρχοντες δὲ	καὶ	τούτων ἦσαν, οἷς ἐπιμελὲς ἐγίνετο
[4, 16]	ἀσπίδων ἀνέδωκε θυρεούς. διελὼν δὲ	καὶ	τούτων τοὺς ὑπὲρ τετταράκοντα καὶ
[4, 22]	αὐτῶν ἐποιήσατο ταύρῳ καὶ κριῷ	καὶ	τράγῳ. τὰ δ´ ἱερεῖα ταῦτα
[4, 1]	Ῥωμαίοις ἀγαθῶν αἴτιος γενόμενος, ὀκτὼ	καὶ	τριάκοντα ἔτη τὴν ἀρχὴν κατασχὼν
[4, 6]	βεβασίλευκεν Ἄγκος· ἔτη δ´ ὀκτὼ	καὶ	τριάκοντα τὴν βασιλείαν κατέσχεν αὐτὸς
[4, 15]	Οὐεννώνιος ἱστόρηκεν, εἰς μίαν τε	καὶ	τριάκοντα, ὥστε σὺν ταῖς κατὰ
[4, 6]	οὖν ἄν τις αὐτὸν ὑπέθετο	καὶ	τριακοστὸν ἔτος ἔχοντα τοὐλάχιστον, ὅτ´
[4, 27]	ὅλον τὸ ἔθνος αὐτῷ συνέστησαν,	καὶ	τρισὶν ἐπιφανεστάτοις κοσμηθεὶς θριάμβοις τελευτῶν
[4, 40]	δέ τινος τούτων ἕτερον ὠνόμαζον,	καὶ	τρίτον, εἰ μὴ συμβαίη μηδὲ
[4, 83]	πόλεων, ἐν ᾗ γενέσεώς τε	καὶ	τροφῆς ἐτύχομεν, ἀμυνοῦμεν ὑμῖν καὶ
[4, 67]	ξίφος. κραυγῆς δὲ καὶ θρήνου	καὶ	τυπετοῦ γυναικείου τὴν οἰκίαν ὅλην
[4, 11]	θηριῶδες ἔχοντες ἐν τῇ φύσει	καὶ	τυραννικόν. εἰ μὲν οὖν καὶ
[4, 28]	τῷ πρεσβυτέρῳ τολμηρῷ καὶ αὐθάδει	καὶ	τυραννικῷ τὴν φύσιν ὄντι χρηστὴ
[4, 65]	τελευτὴν Ῥωμαίων τε καὶ Λατίνων	καὶ	Τυρρηνῶν καὶ τῶν ἄλλων ὅσων
[4, 57]	τοῦ πατρὸς ὁ Σέξτος ἔλυσε,	καὶ	τῷ γραμματεῖ δοὺς ἐκέλευσεν ἀναγινώσκειν.
[4, 28]	τε πρεσβυτέρῳ τὴν πρεσβυτέραν ἁρμόσας	καὶ	τῷ νεωτέρῳ τὴν νεωτέραν· οὕτως
[4, 21]	πολίτας καὶ τοῦ πάνυ πολλούς·	καὶ	τῷ πρώτους ἐπιφέρειν ψῆφον τοὺς
[4, 70]	ᾧ διεχρήσατο ἑαυτὴν ἡ γυνή,	καὶ	τῷ πτώματι προσελθὼν αὐτῆς· ἔτι
[4, 17]	δὲ σαλπιστῶν τε καὶ βυκανιστῶν	καὶ	τῶν ἄλλοις τισὶν ὀργάνοις ἐπισημαινόντων
[4, 40]	κειμένη ξυλίνη κατάχρυσος ἐμπρήσεως γενομένης	καὶ	τῶν ἄλλων ἁπάντων διαφθαρέντων μόνη
[4, 66]	χείρονα παθοῦσαν. Θαυμάσαντος δ´ αὐτοῦ	καὶ	τῶν ἄλλων ἁπάντων καὶ τίς
[4, 39]	ἀρχὴν αὐτὸν κατασχεῖν. ἀσπασαμένων δὲ	καὶ	τῶν ἄλλων αὐτὸν ὡς βασιλέα
[4, 65]	τε καὶ Λατίνων καὶ Τυρρηνῶν	καὶ	τῶν ἄλλων ὅσων ἐκεῖνος ἄρχει.
[4, 42]	ἐκ τῆς ἀρχῆς ἐκπεσεῖν· ἔπειτα	καὶ	τῶν ἄλλων, οὓς ὑπελάμβανε βαρεῖαν
[4, 80]	δὲ τούτοις οἰωνῶν καὶ σφαγίων	καὶ	τῶν ἄλλων σημείων καλῶν γενομένων,
[4, 2]	φάσματι γυναικός. τὰ δ´ αὐτὰ	καὶ	τῶν ἄλλων τερατοσκόπων ἀποφηναμένων δόξαι
[4, 62]	ἔχουσι τὴν ἐπιμέλειαν στρατειῶν ἀφειμένοι	καὶ	τῶν ἄλλων τῶν κατὰ πόλιν
[4, 17]	μὲν ὁπλοποιῶν τε καὶ τεκτόνων	καὶ	τῶν ἄλλων τῶν κατασκευαζόντων τὰ
[4, 20]	τοῖς πλουσίοις τῶν τε κινδύνων	καὶ	τῶν ἀναλωμάτων, ὡς εἶδεν ἀγανακτοῦντας
[4, 15]	πλῆθος εἰδέναι, τῶν τε γεννωμένων	καὶ	τῶν ἀπογινομένων καὶ τῶν εἰς
[4, 35]	ὅτι τὰ μὴ προσήκοντα κατέχω,	καὶ	τῶν δεδωκότων, ὅτι τἀλλότρια ἐχαρίσαντό
[4, 80]	ἀφανισμοὺς ἁπάντων τῶν τε νομίμων	καὶ	τῶν ἐθῶν; αὐτίκα τὴν ἡγεμονίαν,
[4, 15]	τε γεννωμένων καὶ τῶν ἀπογινομένων	καὶ	τῶν εἰς ἄνδρας ἐγγραφομένων, ἔταξεν
[4, 24]	δεσπόταις γενόμενοι φαρμακειῶν καὶ ἀνδροφονιῶν	καὶ	τῶν εἰς θεοὺς ἢ τὸ
[4, 27]	δὲ τῆς μὲν ἀφροσύνης ἕνεκα	καὶ	τῶν εἰς τοὺς θεοὺς ἀσεβημάτων,
[4, 53]	τὴν πόλιν αὐτῶν Ταρκύνιος κατελάβετο,	καὶ	τῶν ἐκ Ῥώμης φυγάδων συχνοί·
[4, 9]	ἀξιῶ δ´ ὑμᾶς, ἄνδρες Ῥωμαῖοι,	καὶ	τῶν ἐμῶν μεμνημένους ἀγώνων, οὓς
[4, 15]	τῶν ἐνιαυσίων ἀναγραφῶν ἱστορεῖ, βουλόμενος	καὶ	τῶν ἐν ἄστει διατριβόντων τὸ
[4, 53]	δυνατὴν ἀποφαίνοντες καὶ ῥᾳδίαν, ὡς	καὶ	τῶν ἐν τῇ πόλει συλληψομένων,
[4, 85]	φράσας ἠπείγετο τοὺς υἱοὺς ἀναλαβὼν	καὶ	τῶν ἑταίρων τοὺς πιστοτάτους, ἐλαύνων
[4, 65]	βουλομένη τὸ σῶφρον, ἀποκτενῶ σε	καὶ	τῶν θεραπόντων ἐπικατασφάξας ἕνα θήσω
[4, 44]	ὁρῶντες ἔχαιρόν τ´ ἐν μέρει	καὶ	τῶν ἰδίων ἐπελανθάνοντο ἀλγεινῶν· κωλύειν
[4, 5]	ἐπίτροπον ἁπάντων τῶν τ´ ἰδίων	καὶ	τῶν κοινῶν ἀποδεικνύμενον, ἕως αὐτὸς
[4, 4]	καὶ φύλακα τῶν τ´ ἰδίων	καὶ	τῶν κοινῶν, ἕως αὐτὸς ἐκ
[4, 46]	δὲ λόγον ὑπὲρ τοῦ δικαίου	καὶ	τῶν ὁμολογιῶν διεξελθὼν καὶ μεγάλα
[4, 5]	ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων ἡγεμόνα. ~Ταῦτ´ εἰποῦσα	καὶ	τῶν παιδίων ἑκάτερον εἰς τὰς
[4, 58]	ἡγούμενος ἔσεσθαι φυλακὴν ἑαυτοῦ τε	καὶ	τῶν παίδων τὴν ἐκ τῶν
[4, 30]	ἀρχήν, ἐμηχανῶντο ἑταιρίας τε συνάγοντες	καὶ	τῶν πατρικίων τοὺς ἀλλοτρίως ἔχοντας
[4, 25]	ἀγῶνας ἐπετέλουν ἱππικοὺς καὶ γυμνικοὺς	καὶ	τῶν περὶ μουσικὴν ἀκουσμάτων καὶ
[4, 81]	ἡμετέρας τῶν πατρικίων συμφοράς, ἃς	καὶ	τῶν πολεμίων ἄν τις μαθὼν
[4, 54]	διὰ καταφρόνησιν, κατιόντες ἀθρόοι διέφθειρον·	καὶ	τῶν πόλεων ὅσα ἦν ἐπίμαχα
[4, 37]	καὶ μετὰ τὴν ἐκείνου τελευτὴν	καὶ	τῶν πολιτευμάτων καθ´ ἓν ἕκαστον
[4, 47]	~Τοιαύτῃ καταδρομῇ τοῦ Τύρνου χρησαμένου	καὶ	τῶν πολλῶν σφόδρα κινηθέντων ἐπὶ
[4, 51]	πολλοῖς περιεχομένοις κύκλῳ ὑπ´ ἐχθρῶν,	καὶ	τῶν Ῥωμαίων ἡ ἵππος ἐπικειμένη
[4, 21]	τούτοις ἐλάττωσιν, ἀφειμένοις τῶν εἰσφορῶν	καὶ	τῶν στρατειῶν· τῇ δὲ πόλει
[4, 67]	καὶ πολλὰς λιτανείας ἐκείνου τε	καὶ	τῶν σὺν αὐτῷ παρόντων ποιησαμένη
[4, 45]	κοινὰ πραττόντων προσλαβὼν τότ´ ἤδη	καὶ	τῶν ὑπαιθρίων ἐπεχείρει πειρᾶσθαι πολέμων
[4, 18]	πεζικὸν ἐκπληροῦσα τῶν τε φαλαγγιτῶν	καὶ	τῶν ψιλῶν στράτευμα· τὸ δὲ
[4, 11]	καὶ φυγῆς ἑαυτοῖς τιμησαμένους πυρὸς	καὶ	ὕδατος εἴργειν ἐψηφίσασθε· ἔμελλόν τ´,
[4, 33]	ἀποκτείναντας τὸν πάππον ὑμῶν ἐτιμωρησάμην	καὶ	ὑμᾶς εἰς ἄνδρας ἤγαγον καὶ
[4, 9]	τὴν ἐμήν. δίκαιοι δ´ ἐστὲ	καὶ	ὑμεῖς διαμεμνῆσθαι τὰς εὐεργεσίας, ἃς
[4, 9]	γεγονότα τιμῶν καὶ φιλῶν, ὡς	καὶ	ὑμεῖς ἴστε, διετέλεσε, καὶ ἐπειδὴ
[4, 11]	καὶ τυραννικόν. εἰ μὲν οὖν	καὶ	ὑμῖν ταῦτα βουλομένοις ἐστίν, ὦ
[4, 34]	ὥστε καὶ αὐτὸς ἔχειν ἀναφαίρετον	καὶ	ὑμῖν τοῖς ἐγγόνοις καταλιπεῖν, καὶ
[4, 9]	δὲ καὶ λαμβάνωσι τὰ δίκαια	καὶ	ὑπέχωσιν οἱ μείζους τοῖς ἐλάττοσιν
[4, 72]	μετὰ τὴν κατάλυσιν τῶν βασιλέων	καὶ	ὑπὸ τίνος ἀποδειχθεῖσα ἀνδρός, καὶ
[4, 85]	γενομένη, διὰ ταύτας τὰς προφάσεις	καὶ	ὑπὸ τούτων κατελύθη τῶν ἀνδρῶν.
[4, 34]	ἀδικῶ δήπου καὶ οὐχὶ σέ,	καὶ	ὑπὸ τούτων παυσθῆναι δίκαιός εἰμι
[4, 15]	μὴ δυσεύρετος, ἀλλ´ εὐλόγιστος ᾖ	καὶ	φανερά, βωμοὺς ἐκέλευσεν αὐτοῖς ἱδρύσασθαι
[4, 10]	τοὺς πολίτας μᾶλλον ἢ πείσαντα	καὶ	φανερῶς λαβόντα κατέχειν. ἀλλ´ οὐδὲν
[4, 78]	εἰδότας οἱ λόγοι, τὰ μέγιστα	καὶ	φανερώτατα τῶν ἔργων αὐτοῦ καὶ
[4, 62]	κατὰ πόλεμον ἢ τεράτων τινῶν	καὶ	φαντασμάτων μεγάλων καὶ δυσευρέτων αὐτοῖς
[4, 7]	τότ´ ὄντα παραδεδώκασιν οἱ συγγραφεῖς	καί	φασιν, ὅτι Τύλλιον αὐτὸς ἀράμενος
[4, 42]	ὑπέτεινεν ὁ Ταρκύνιος ὑποσχέσεις ἐξαπατῶν	καὶ	φενακίζων· τότε μαθόντες, ὅτι τῶν
[4, 56]	ὁ Σέξτος κύριος δι´ ἀπάτης	καὶ	φενακισμοῦ τῶν θεραπόντων τινὰ λαθὼν
[4, 50]	ἄλλην κτῆσιν τῆς πόλεως ἄγειν	καὶ	φέρειν, εἴ τις ἐπιτύχοι, τήν
[4, 28]	βουλομένην, τῇ μὲν ὀδύρεσθαί τε	καὶ	φέρειν τὸν ἑαυτῆς δαίμονα περιῆν·
[4, 49]	χρόνων ἐπιτελοῦσι Ῥωμαῖοι Λατίνας καλοῦντες,	καὶ	φέρουσιν εἰς αὐτὰς αἱ μετέχουσαι
[4, 7]	αὐτὸς ἀράμενος ἐκ τοῦ βουλευτηρίου	καὶ	φέρων ἔξω κατὰ τῶν κρηπίδων
[4, 39]	βάθρον ἁρπάσασα βάλλει τὸν ὀρεοκόμον	καί	φησιν· Οὐκ ἄξεις, ἀλιτήριε, καὶ
[4, 65]	θήσω τὰ σώματα ὑμῶν ἅμα	καὶ	φήσω κατειληφὼς ἀσχημονοῦσάν σε μετὰ
[4, 46]	καὶ ἀνοσίου τρόπου χρηστόν τι	καὶ	φιλάνθρωπον ἐλπίζειν καὶ νομίζειν, ὡς
[4, 36]	μέτριος ὢν ἐν ἐξουσίᾳ διετέλεσε	καὶ	φιλάνθρωπος ἅπασι τοῖς πολίταις ὡς
[4, 73]	μονάρχους καλεῖν, ἀλλὰ μετριωτέραν τινὰ	καὶ	φιλανθρωποτέραν ἐπ´ αὐτοῖς θέσθαι προσηγορίαν.
[4, 29]	δέ σοι καὶ πλοῦτος ἱκανὸς	καὶ	φίλοι πολλοὶ καὶ ἄλλαι πρὸς
[4, 45]	Κορίλλῃ, δυνατὸς δὲ καὶ χρήμασι	καὶ	φίλοις καὶ τὰ πολέμια ἄλκιμος
[4, 28]	φύσιν ὄντι χρηστὴ καὶ σώφρων	καὶ	φιλοπάτωρ συνῆλθε γυνή, Ἀρροῦντι δὲ
[4, 11]	τὸν βασιλέα ὑμῶν ἄνδρα χρηστὸν	καὶ	φιλόπολιν καὶ τηλικοῦτο διαπραξαμένους ἄγος
[4, 11]	καὶ τοὺς ἄλλους συγγενεῖς τε	καὶ	φίλους Ταρκυνίου πάντας ἀρεῖσθαι· γυναῖκας
[4, 64]	τοῦ ἀνδρὸς πολλῇ προθυμίᾳ τε	καὶ	φιλοφροσύνῃ. ταύτην τὴν γυναῖκα καλλίστην
[4, 9]	ὥσπερ ἐξ αὑτοῦ γεγονότα τιμῶν	καὶ	φιλῶν, ὡς καὶ ὑμεῖς ἴστε,
[4, 25]	λόγοις, λυπηροὶ δὲ τοῖς βαρβάροις	καὶ	φοβεροί. παρ´ οὗ τὸ παράδειγμα
[4, 41]	βαρύς τε καὶ χαλεπὸς ὀργὴν	καὶ	φοβερὸς μᾶλλον ἢ φαιδρὸς ὀφθῆναι·
[4, 52]	σφᾶς αὐτοὺς ὑπηκόους εἶναι Ταρκυνίου	καὶ	φόρου τὸ λοιπὸν ὑποτελεῖς. σπεισάμενος
[4, 62]	οὖν γυνὴ τὰς βύβλους δοῦσα	καὶ	φράσασα τηρεῖν ἐπιμελῶς ἐξ ἀνθρώπων
[4, 3]	ἀνεδεῖτο ὑπ´ αὐτοῦ. ἦν δὲ	καὶ	φρονῆσαι τὰ πολιτικὰ συνετώτατος καὶ
[4, 67]	Ῥώμην Σαβίνων ἀπόγονος, δραστήριος ἀνὴρ	καὶ	φρόνιμος. οὗτος ἐπὶ στρατόπεδον ὑπ´
[4, 8]	τῆς πόλεως διὰ φυλακῆς τε	καὶ	φροντίδος ἐποιεῖτο. τοῖς δὲ πατρικίοις
[4, 11]	τάς τε δίκας ἐρήμους ἐκλιπόντας	καὶ	φυγῆς ἑαυτοῖς τιμησαμένους πυρὸς καὶ
[4, 4]	ἐπισκήψαντος, ὅτι πάντων ἀποδείκνυσιν ἐπιμελητὴν	καὶ	φύλακα τῶν τ´ ἰδίων καὶ
[4, 4]	τὰς τῶν βασιλείων θύρας κλεῖσαι	καὶ	φύλακας ἐπ´ αὐταῖς ἐπέστησε διακελευσαμένη
[4, 47]	δυναμένῳ πεσεῖν εἰς πρόνοιαν ἀνθρωπίνην	καὶ	φυλακήν. τῶν γὰρ παρακομιζόντων τά
[4, 15]	αὐτοῖς ἱδρύσασθαι θεῶν ἐπισκόπων τε	καὶ	φυλάκων τοῦ πάγου, οὓς ἔταξε
[4, 33]	Ταρκυνιείου καταλείψουσι γένους. κηδεμὼν δὲ	καὶ	φύλαξ οὐδεὶς ὑμῶν ἕτερος ἦν,
[4, 63]	τοὺς οἰωνοὺς ἰδὼν ὁ Ταρκύνιος	καὶ	φυλαττόμενος, εἴ πως δύναιτο διακρούσασθαι
[4, 14]	κομπίτους γὰρ τοὺς στενωποὺς καλοῦσι·	καὶ	φυλάττουσι τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν ἐπὶ
[4, 68]	παιδείας τῆς ἐπιχωρίου πάσης μετέλαβε	καὶ	φύσιν εἶχε πρὸς οὐδὲν τῶν
[4, 41]	οἷα δὴ τύραννος, βαρύς τε	καὶ	χαλεπὸς ὀργὴν καὶ φοβερὸς μᾶλλον
[4, 8]	γινόμενα καθ´ ἡδονάς, ἀλλ´ ἠγανάκτουν	καὶ	χαλεπῶς ἔφερον οὐκ ἀξιοῦντες αὐτὸν
[4, 55]	πόλεως φεύγειν τὴν τυραννίδα σκηπτόμενοι,	καὶ	χεὶρ ἤδη περὶ αὐτὸν ἦν
[4, 83]	ὑμῖν καὶ γνώμαις καὶ λόγοις	καὶ	χερσὶ καὶ ψυχαῖς, καὶ πάσχειν
[4, 45]	μὲν οἰκῶν Κορίλλῃ, δυνατὸς δὲ	καὶ	χρήμασι καὶ φίλοις καὶ τὰ
[4, 55]	καὶ στρατηλάτην ἀγαθόν, πολλοὶ δὲ	καὶ	χρήμασιν ὑπ´ αὐτοῦ δεκασθέντες, ἐπὶ
[4, 19]	τε πλείους στρατείας οὐδέποτε ἀναπαυομένους	καὶ	χρήματα πλείω τῶν ἄλλων εἰσφέρειν·
[4, 58]	τὰ κράτιστα πράξειαν, δουλείας τε	καὶ	χρημάτων ἀφαιρέσεις καὶ τὰ ὅμοια
[4, 55]	τοῦ πατρὸς ἀπόστασιν, ἀργύριόν τε	καὶ	χρυσίον πολὺ κομίζων· ἐπισυνέρρεόν τ´
[4, 50]	τῶν ἀγρῶν ἐφῆκεν· ἄργυρον δὲ	καὶ	χρυσόν, ὅσος εὑρέθη, συναγαγὼν εἰς
[4, 50]	πολὺς ὁ καταληφθεὶς ἄργυρός τε	καὶ	χρυσὸς ἦν, ὥστε τῶν μὲν
[4, 74]	χρυσοῦς στεφάνους καὶ τὰς ἁλουργεῖς	καὶ	χρυσοσήμους ἀμπεχόνας, πλὴν εἰ μὴ
[4, 59]	τοὺς θεοὺς ἔμελλεν, ἀναλήμμασί τε	καὶ	χώμασι μεγάλοις ἐξειργάσατο, καθάπερ ἔφην
[4, 84]	Ταρκυνίους πόλιν τε τὴν Ῥωμαίων	καὶ	χώραν, ὅσης ἄρχουσι Ῥωμαῖοι, καὶ
[4, 75]	καὶ τῇ γυναικὶ πόλεώς τε	καὶ	χώρας τῆς Ῥωμαίων εἰργομένους τὸν
[4, 12]	καὶ συγκαλεῖν τὰς φράτρας ἠξίουν	καὶ	ψῆφον ᾔτουν. ἀρξαμένων δὲ τούτων
[4, 75]	μέλλοντας ἕξειν τὴν ἐνιαύσιον ἡγεμονίαν	καὶ	ψῆφον ὑπὲρ αὐτῶν τοῖς πολίταις
[4, 84]	ταύτην τὴν γνώμην ὁ δῆμος,	καὶ	ψῆφος οὐδεμία ἐγένετο ἐναντία. μετὰ
[4, 23]	πολιτείας μετέχειν, ἐν ἐκκλησίαις τε	καὶ	ψηφοφορίαις καὶ ταῖς ἄλλαις πολιτικαῖς
[4, 81]	συνόδους, πέπαυκε δὲ τοὺς ἀρχαιρεσιάζοντας	καὶ	ψηφοφοροῦντας καὶ περὶ τῶν κοινῶν
[4, 83]	γνώμαις καὶ λόγοις καὶ χερσὶ	καὶ	ψυχαῖς, καὶ πάσχειν ἕτοιμοι πᾶν,
[4, 67]	ἐν ταῖς ἀγκάλαις αὐτοῦ σπαίρουσα	καὶ	ψυχορραγοῦσα ἀποθνήσκει. τοῖς δὲ παροῦσι
[4, 9]	παρεσκεύασμαι ποιεῖν ὑμᾶς αὐτὸς ἀγαθὰ	καὶ	ὧν χάριν τὴν ἐκκλησίαν συνεκάλεσα,
[4, 67]	τῷ σώματι περιέβαλλε καὶ ἀνεκαλεῖτο	καὶ	ὡς ἀνοίσουσαν ἐκ τοῦ τραύματος
[4, 72]	τοῦτ´ ἤκουσαν ἅπαντες, ἐπῄνεσάν τε	καὶ	ὡς ἀπὸ καλῆς ὑποθέσεως ἀρξάμενον
[4, 33]	παρὰ γνώμην ἅπαντ´ ἀπήντηκέ μοι	καὶ	ὥσπερ ἀδικῶν αὐτὸς ἐγκαλοῦμαι, τὴν
[4, 26]	μέγισται καὶ λαμπρόταται αὗται μνημονεύονται,	πολεμικαὶ	δ´ αἱ πρὸς ἓν τὸ
[4, 26]	Ἑλληνικοῖς ἐχρῶντο γράμμασιν ὄντες βάρβαροι.	Πολιτικαὶ	μὲν δὴ πράξεις τοῦ βασιλέως
[4, 29]	τὰ πράγματ´ ἀφορμαὶ πολλαὶ καὶ	μεγάλαι.	τί οὖν ἔτι μέλλεις καὶ
[4, 78]	ἐξουσίαν βεβουλεύμεθα συνελθόντες οἱ πατρίκιοι,	πάλαι	μὲν δέον, ἐν καιρῷ δὲ
[4, 79]	ὁ θεοῖς ἐχθρὸς ἔτι καὶ	πάλαι·	οὗτος ὁ τὴν γαμετὴν γυναῖκα,
[4, 60]	τῷ μάντει βουλόμενοι συντυχεῖν, παρεκάλουν	ἀπαγγεῖλαι	πρὸς αὐτόν. καὶ ὁ νεανίας,
[4, 29]	ἱκανὸς καὶ φίλοι πολλοὶ καὶ	ἄλλαι	πρὸς τὰ πράγματ´ ἀφορμαὶ πολλαὶ
[4, 29]	ἄλλαι πρὸς τὰ πράγματ´ ἀφορμαὶ	πολλαὶ	καὶ μεγάλαι. τί οὖν ἔτι
[4, 26]	διδάσκων ὡς καλὸν μὲν χρῆμα	πολλαὶ	πόλεις μιᾷ γνώμῃ χρώμεναι, αἰσχρὰ
[4, 37]	ἐξ ἁπάντων ἐγίνετο καὶ δεήσεις	πολλαὶ	σὺν οἰμωγαῖς ὑπὲρ τοῦ μηδενὶ
[4, 53]	στρατεύμασιν εἰς τὴν ἀλλήλων γῆν	εἰσβολαὶ	καὶ καταδρομαὶ μάχαι τε, ὅπερ
[4, 36]	ἄρχειν ἐπίσταμαι καλῶς καὶ ἄρχεσθαι	δύναμαι	σωφρόνως. ~Τοιαῦτα διαλεχθεὶς καὶ εἰς
[4, 36]	πᾶσι φανερόν, ὅτι καὶ ἄρχειν	ἐπίσταμαι	καλῶς καὶ ἄρχεσθαι δύναμαι σωφρόνως.
[4, 24]	καὶ κενὴν δοξοκοπίαν. ἔγωγ´ οὖν	ἐπίσταμαί	τινας ἅπασι τοῖς δούλοις συγκεχωρηκότας
[4, 56]	ὑπερέχοντας τῶν σταχύων ἀποθραύων ἐρρίπτει	χαμαὶ	διδάσκων, ὅτι δεῖ τῶν ἀστῶν
[4, 1]	αὐτοῦ λεγόμενα, οἷς μάλιστ´ ἔγωγε	συγκατατίθεμαι,	τοιαῦτ´ ἐστίν. ἐν Κορνικόλῳ πόλει
[4, 77]	τοῦτο καὶ εἰκοστὸν ἔτος φυλάξας	ἀποτίθεμαι.	καὶ τὰ μὲν περὶ ἐμοῦ
[4, 6]	ἐγὼ δ´ ἔτι νεώτερον αὐτὸν	ὑποτίθεμαι	πέντε ὅλοις ἔτεσι, καὶ ποιῶ
[4, 34]	οὔθ´ ὑμῖν οὔτ´ ἄλλῳ τινὶ	μεθίεμαι.	ὅτε τὴν ἐπιμέλειαν τῆς πόλεως
[4, 36]	ὑμᾶς δοκοῦσι, περὶ ὧν πολλάκις	ἀπολελόγημαι	πρὸς ὑμᾶς. ἀλλ´ οὐδὲν δεῖ
[4, 9]	γένει βοηθῶν τὰ κοινὰ πράττειν	προῄρημαι.	ἱκέτης δ´ ὑμῶν γίνομαι μὴ
[4, 36]	ἐπαχθὴς καὶ τὴν αὐθάδειαν, ᾗ	κέχρημαι	περὶ τὴν ἀρχήν, οὐδεὶς φέρειν
[4, 4]	ἐρήμους ἀφῶσιν, ὃ μᾶλλον αὐτοὺς	οἶμαι	ποιήσειν, ἀειφυγίᾳ καὶ δημεύσει τῶν
[4, 33]	οὐκ ἂν ἐπιχειρήσειας εἰπεῖν, ὡς	ψεύδομαί	τι τούτων. ~Περὶ δὲ τῆς
[4, 13]	μάλιστα τὸν ἀριθμόν, ὧν οὐδὲν	δέομαι	μεμνῆσθαι κατὰ τὸ παρόν. τῇ
[4, 9]	καὶ ποιήσουσιν, ὅσα προσήκει, οὐδὲν	δέομαι	πλείω λέγειν· ἃ δὲ παρεσκεύασμαι
[4, 9]	ὄντων οὔτ´ ὀλίγων, οὓς οὐδὲν	δέομαι	πρὸς εἰδότας ὑμᾶς λέγειν, τὰς
[4, 30]	νεώτερος τῶν Ταρκυνίων. ἐνταῦθα πάλιν	ἀναγκάζομαι	μεμνῆσθαι Φαβίου καὶ τὸ ῥᾴθυμον
[4, 64]	τοῦτον υἱωνὸν εἶναι τοῦ Ἠγερίου	πείθομαι,	εἴ γε τὴν αὐτὴν εἶχε
[4, 24]	δὲ τὸν νόμον τοῦτον οὐκ	οἴομαι	δεῖν ἀναιρεῖν, μή τι μεῖζον
[4, 73]	ἐξ ἀγαθῶν, καινὴν μὲν οὐδεμίαν	οἴομαι	δεῖν ἡμᾶς καθίστασθαι πολιτείαν κατὰ
[4, 75]	εἰς καιρὸν ὀξύν· ἐπ´ αὐτοῖς	οἴομαι	δεῖν ποιῆσαι τοῖς παραληψομένοις τὴν
[4, 74]	μειῶσαι, τὰ δ´ ἀφελεῖν ἡμᾶς	οἴομαι	δεῖν· τὰ σκῆπτρα ταυτὶ λέγω
[4, 74]	ἔτι πρὸς τούτοις, ὃ πάντων	οἴομαι	τῶν εἰρημένων χρησιμώτατον ἔσεσθαι καὶ
[4, 6]	ἤδη τὴν Ταρκυνίου κατεῖχεν ἀρχήν.	~Βούλομαι	δ´ ἐπιστήσας τὸν ἑξῆς λόγον
[4, 30]	τῆς ἀρχῆς καταφανὴς γέγονέ μοι.	βούλομαι	δὲ πάντων ὑμῶν παρόντων μαθεῖν
[4, 71]	περὶ δὲ τῆς ἐκκλησίας ἔτι	βούλομαι	μαθεῖν, τίς ὁ καλέσων ἔσται
[4, 77]	πολῖται, περὶ ἐμαυτοῦ πρῶτον ὀλίγα	βούλομαι	προειπεῖν· ἴσως γάρ τισιν ὑμῶν,
[4, 9]	ταῖς μεγίσταις καὶ εὐνομωτάταις πόλεσι	πυνθάνομαι	γινόμενον, δίκαιόν τε καὶ συμφέρον
[4, 73]	τὴν βασιλικὴν ἀρχήν, ὡς Λακεδαιμονίους	πυνθάνομαι	ποιεῖν ἐπὶ πολλὰς ἤδη γενεάς,
[4, 9]	πράττειν προῄρημαι. ἱκέτης δ´ ὑμῶν	γίνομαι	μὴ τοὺς ὀρφανοὺς ἐγκαταλιπεῖν νῦν
[4, 66]	πέπονθεν ἀξιοῦντος λέγειν· Ἱκέτις ἔφη	γίνομαί	σου πάτερ δεινὴν καὶ ἀνήκεστον
[4, 35]	ποιήσω καὶ συγκαλέσας τὸν δῆμον	παρέξομαί	σοι δικαστὴν ὧν ἄν μου
[4, 47]	τῆς συνωμοσίας. τεκμήριον δ´ ὑμῖν	παρέξομαι	τῶν λόγων ἔργον ἀναμφίλεκτον, ἐὰν
[4, 53]	τὴν ἀλλήλων γῆν εἰσβολαὶ καὶ	καταδρομαὶ	μάχαι τε, ὅπερ εἰκός, τοτὲ
[4, 63]	ἐπὶ τὰ πράγματα, δι´ ὀλίγων	πειράσομαι	διελθεῖν. ~Τὴν Ἀρδεατῶν πόλιν ὁ
[4, 36]	μοι δήμῳ καὶ γενόμενος ἰδιώτης	πειράσομαι	ποιῆσαι πᾶσι φανερόν, ὅτι καὶ
[4, 6]	καὶ ἀτόπων· ὧν ἕκαστον ἐγὼ	πειράσομαι	ποιῆσαι φανερὸν δι´ ὀλίγων. Ταρκύνιος
[4, 27]	καὶ τῆς ἑαυτοῦ θυγατρὸς ἀποθνήσκει.	διηγήσομαι	δὲ καὶ τῆς ἐπιβουλῆς τὸν
[4, 75]	μοι κατὰ νόμον καὶ γνώμην	εἰσηγήσομαι·	φεύγειν Ταρκύνιον ἅμα τοῖς παισὶ
[4, 9]	τοῖς ἐλάττοσιν ἐξ ἴσου, νόμους	θήσομαι	κωλυτὰς μὲν τῆς βίας, φύλακας
[4, 9]	τὰ χρέα ἀπάγεσθαι καὶ νόμον	θήσομαι	μηδένα δανείζειν ἐπὶ σώμασιν ἐλευθέροις
[4, 29]	σαυτοῦ γυναῖκα, ἐγὼ δὲ ταὐτὸ	διαθήσομαι	τὸν ἐμὸν ἄνδρα; ὅταν δὲ
[4, 71]	τοῦ τυράννου λόγον πρῶτος ἐγὼ	διαθήσομαι.	~Ὡς δὲ τοῦτ´ ἤκουσαν ἅπαντες,
[4, 75]	παραληψομένους τὰ κοινά, καὶ αὐτὸς	ἀποθήσομαι	τὴν τῶν Κελερίων ἀρχήν. ὁ
[4, 12]	ἄξιον ἐπολέμησε πρὸς Τυρρηνοὺς πόλεμον.	ποιήσομαι	δὲ περὶ τῶν πολιτευμάτων αὐτοῦ
[4, 65]	ἔφη, χαρίσασθαί μοι, γυναῖκά σε	ποιήσομαι	καὶ βασιλεύσεις σὺν ἐμοὶ νῦν
[4, 33]	ἐγκαλοῦμαι, τὴν μὲν τύχην ὕστερον	ἀνακλαύσομαι,	τὰ δὲ δίκαια νῦν πρὸς
[4, 11]	συγγένεια· ἐγὼ δ´ ἕτερόν τι	βουλεύσομαι	γενναιότερον ὑπὲρ ἐμαυτοῦ· βεβίωται γὰρ
[4, 11]	πικρὰς ἀμοιβὰς τῆς δικαιοσύνης ἀπολάβω.	ἐπιβουλεύομαι	γὰρ ὑπὸ τῶν πατρικίων, καὶ
[4, 83]	δαίμων καὶ τὸ χρεὼν φέρῃ.	μαντεύομαι	δὲ καλοῖς ἐγχειρήμασιν εὐτυχὲς ἀκολουθήσειν
[4, 65]	ἄρχει. ἐγὼ γὰρ οἶδ´, ὅτι	παραλήψομαι	τὴν τοῦ πατρὸς βασιλείαν, ὥσπερ
[4, 29]	καὶ ἄλλαι πρὸς τὰ πράγματ´	ἀφορμαὶ	πολλαὶ καὶ μεγάλαι. τί οὖν
[4, 9]	ὑμῶν βοηθείας. ταῦτα δ´ εἰπεῖν	ἠνάγκασμαι	συνισταμένους τινὰς ἐπ´ αὐτοὺς αἰσθόμενος
[4, 32]	καταφεύγῃς ὄχλον, οὐκ ἐπιτρέψω σοι·	παρεσκεύασμαι	γὰρ ὡς καὶ τὰ δίκαια
[4, 11]	τὸν δῆμον εὖ πεποίηκα καὶ	παρεσκεύασμαι	ποιεῖν ἀχθόμενοί τε καὶ ἀναξιοπαθοῦντες·
[4, 9]	δέομαι πλείω λέγειν· ἃ δὲ	παρεσκεύασμαι	ποιεῖν ὑμᾶς αὐτὸς ἀγαθὰ καὶ
[4, 32]	τολμᾷς, τί παθὼν δεινὸν ἐχθρὸν	ἡγοῦμαί	σε καὶ διὰ τί σου
[4, 33]	μοι καὶ ὥσπερ ἀδικῶν αὐτὸς	ἐγκαλοῦμαι,	τὴν μὲν τύχην ὕστερον ἀνακλαύσομαι,
[4, 75]	ἣν διανοούμεθα καταστήσασθαι πολιτείαν μεσοβασιλέα	ἑλοῦμαι	τὸν ἀποδείξοντα τοὺς παραληψομένους τὰ
[4, 20]	τῶν ἑκατὸν ἐνενήκοντα δύο λόχων	γνῶμαι,	τότε τὸν ἔσχατον ἐκάλει λόχον,
[4, 80]	τὴν ἡγεμονίαν, ἵν´ ἀπὸ ταύτης	ἄρξωμαι,	πῶς παρέλαβεν; ἆρά γ´ ὡς
[4, 67]	ὡς μυριάκις αὐτοῖς κρεῖττον εἴη	τεθνάναι	περὶ τῆς ἐλευθερίας ἢ τοιαύτας
[4, 84]	τις παρὰ ταῦτα ποιῶν εὑρίσκηται	τεθνάναι.	ταύτην εἰ βουλομένοις ὑμῖν ἐστι
[4, 85]	πρὶν ἢ κλεισθῆναι τὰς πύλας	διαδρᾶναι,	τοσοῦτο μόνον ἀπαγγελλόντων, ὅτι κατέχει
[4, 54]	ἐρυμνὰ τειχίζοντες φρουρὰν ἐν αὐτοῖς	καθιστάναι	καταφυγῆς τῶν γεωργῶν ἕνεκα· ὅθεν
[4, 60]	τέρας εὑρεθῆναι, ἀλλ´ ἐν Ῥώμῃ	φάναι	παρ´ ἡμῖν ἐν Ταρπηίῳ λόφῳ.
[4, 9]	τὰς ὑπὲρ τῶν εὐεργεσιῶν χάριτας	εἰδέναι,	ἐπειδὴ δὲ τετελεύτηκε τὸν βίον
[4, 14]	φυλάρχους ἢ κωμάρχας, οἷς προσέταξεν	εἰδέναι,	ποίαν οἰκίαν ἕκαστος οἰκεῖ. Ἔπειτα
[4, 15]	τά τ´ ὀνόματα τῶν γεωργῶν	εἰδέναι	τῶν συντελούντων εἰς τὸν αὐτὸν
[4, 15]	ἐν ἄστει διατριβόντων τὸ πλῆθος	εἰδέναι,	τῶν τε γεννωμένων καὶ τῶν
[4, 12]	τὸν καιρόν, ἀλλὰ πολλὰς αὐτοῖς	εἰδέναι	φήσας χάριτας, ὅτι μέμνηνται τῶν
[4, 57]	καὶ διὰ τὸ μηδὲν ἑαυτῷ	συνειδέναι	πᾶσαν ἐξέτασιν ὑπομένοντος ἔφη βούλεσθαι
[4, 26]	γενόμεναι, περὶ ὧν μέλλω νῦν	διεξιέναι.	~Μετὰ τὴν Ταρκυνίου τελευτὴν αἱ
[4, 22]	θέλωσιν εἰς τὰς ἑαυτῶν πόλεις	ἀπιέναι,	μετέχειν τῆς ἰσοπολιτείας ἐπέτρεψε. κελεύσας
[4, 4]	ἐπ´ αὐταῖς ἐπέστησε διακελευσαμένη μηδένα	παριέναι	μήτ´ ἔσω μήτ´ ἔξω· ἔπειτ´
[4, 4]	καιρὸς εἶναι δοκῇ, τότε λέγωμεν	ἀποτεθνηκέναι	Ταρκύνιον καὶ ταφὰς αὐτοῦ ποιῶμεν
[4, 37]	ὧν πολλὰς καὶ μεγάλας ἔδοξεν	ἐσχηκέναι	τὸ κοινὸν ὠφελείας. πολλοῦ δ´
[4, 23]	ἔφη τοὺς προτέρους βασιλεῖς ἅπασι	μεταδεδωκέναι	τῆς πολιτείας τοῖς ξένοις. εἰ
[4, 31]	τοῖς χρήμασι καὶ τὴν βασιλείαν	ἀποδεδωκέναι	παραδείγμασι χρώμενον τοῖς τῶν καλῶν
[4, 60]	ἀψευδεῖς ἔσεσθε· διαφέρει γὰρ ὑμῖν	προεγνωκέναι	ταῦτα· παρ´ ἐμοῦ μάθετε. ὅταν
[4, 48]	εὐεργέτην τῶν πόλεων ἐπὶ τῷ	σεσωκέναι	τοὺς ἀρίστους ἄνδρας, ἡγεμόνα ποιοῦνται
[4, 78]	ἀλλὰ πολλάκις ἅπασιν εἴη δίκαιος	ἀπολωλέναι·	ἐπειδὴ δ´ ὅ τε καιρός,
[4, 12]	πάντων ἐξαίσιος ἐγίνετο καὶ δεήσεις	μεμιγμέναι	δάκρυσιν, ἵνα μένῃ τε καὶ
[4, 7]	δύο καὶ αὗταί γ´ ἤδη	γεγαμημέναι.	τούτων δὴ τῶν ἀδυνάτων τε
[4, 26]	πρὸς ἓν τὸ Τυρρηνῶν ἔθνος	γενόμεναι,	περὶ ὧν μέλλω νῦν διεξιέναι.
[4, 28]	Τυλλίῳ δύο θυγατέρες ἐκ γυναικὸς	γενόμεναι	Ταρκυνίας, ἣν ἐνεγγύησεν αὐτῷ βασιλεὺς
[4, 24]	θεραπόντων κτήσεις κατὰ τοὺς δικαιοτάτους	γινόμεναι	τρόπους. ἢ γὰρ ὠνησάμενοι παρὰ
[4, 2]	καὶ ἡ τοῦ βασιλέως γυνὴ	πορευόμεναι	διὰ τῆς παστάδος ἐθεάσαντο καὶ
[4, 26]	ᾧ θύσουσί θ´ αἱ πόλεις	συνερχόμεναι	καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἰδίας τε
[4, 27]	συνελθοῦσαι πάλιν αἱ δώδεκα πόλεις	ἐξανηλωμέναι	τῷ πολέμῳ τά τε σώματα
[4, 26]	χρῆμα πολλαὶ πόλεις μιᾷ γνώμῃ	χρώμεναι,	αἰσχρὰ δ´ ὄψις συγγενῶν ἀλλήλαις
[4, 5]	αὐτοῖς ἐκ τῶν ἀνοσίων ἐπιβουλευμάτων	γεγονέναι	οὐ δυνηθεῖσιν ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον. ἀγαπητῶς
[4, 55]	δόξαντες δ´ οἱ Γάβιοι μέγα	προσγεγονέναι	σφίσι πλεονέκτημα πολλῶν ὡς αὐτοὺς
[4, 28]	τῇ δὲ παντόλμῳ χαλεπαίνειν καὶ	ἀπαλλαγῆναι	ζητεῖν ἀπὸ τοῦ συνοικοῦντος. ἔπειτα
[4, 70]	δι´ ἐμὲ τῆς ἀφορήτου τυραννίδος	ἀπαλλαγῆναι;	ταῦτ´ εἰπὼν ἐχώρει κατὰ σπουδὴν
[4, 15]	οὐσίας στέρεσθαι καὶ αὐτὸν μαστιγωθέντα	πραθῆναι·	καὶ μέχρι πολλοῦ διέμεινε παρὰ
[4, 43]	γεγραμμένοι, κατέλιπεν, ἀλλὰ καὶ ταύτας	καθαιρεθῆναι	κελεύσας ἐκ τῆς ἀγορᾶς διέφθειρεν.
[4, 40]	τοῦ γαμβροῦ καὶ τῆς θυγατρὸς	ἀναιρεθῆναι	τῆς εἰς τὸν ἄνδρα συμπαθείας
[4, 11]	ὑμῶν οὐκ εἴασα τὴν ἐλευθερίαν	ἀφαιρεθῆναι	πρὸς τὰ χρέα ὑπ´ αὐτῶν
[4, 60]	σκήπωνι δεικνὺς πυνθάνηται, τὸ τέρας	εὑρεθῆναι,	ἀλλ´ ἐν Ῥώμῃ φάναι παρ´
[4, 76]	νεκράν· ἣν πρὸ τοῦ βουλευτηρίου	τεθῆναι	κελεύσαντες ὑψηλὴν καὶ περιφανῆ συνεκάλουν
[4, 60]	ὅτι τὸ χρεὼν οὐκ ἔνεστι	μετατεθῆναι,	διελεῖται τὸ τέρας ὑμῖν ὅ
[4, 50]	τὸ τῶν θεραπόντων πλῆθος οὐδ´	ἀριθμηθῆναι	ῥᾴδιον τοῖς στρατιώταις ἐπέτρεψεν ἀπάγεσθαι
[4, 79]	τὰ θαυμαστὰ ἔργα, πρὶν ἢ	μαρανθῆναι	τὰς ὑποδεξαμένας τὰ δύστηνα σώματα
[4, 56]	συλληφθεὶς ὑπό τινων τῷ πατρὶ	παραδοθῆναι,	τήν τ´ ἀρχὴν ἕτοιμος ἦν
[4, 76]	ἕξοντας τὴν τῶν βασιλέων ἐξουσίαν	ὀνομασθῆναι	Λεύκιον Ἰούνιον Βροῦτον καὶ Λεύκιον
[4, 75]	οὐ ῥᾴδια νῦν δι´ ἀκριβείας	ἐξετασθῆναι·	συνήγμεθα γὰρ εἰς καιρὸν ὀξύν·
[4, 14]	πάντας ἐκέλευσε τοὺς στενωποὺς {ἱερὰ}	ἐγκατασκευασθῆναι	καλιάδας ὑπὸ τῶν γειτόνων ἥρωσι
[4, 85]	οἷς ἐξεγένετο πρώτοις πρὶν ἢ	κλεισθῆναι	τὰς πύλας διαδρᾶναι, τοσοῦτο μόνον
[4, 2]	ἔθος ἐστὶ κοσμεῖσθαι τὰς γαμουμένας,	κατακλεισθῆναι	μόνην εἰς τὸν οἶκον, ἐν
[4, 34]	οὐχὶ σέ, καὶ ὑπὸ τούτων	παυσθῆναι	δίκαιός εἰμι τῆς ἀρχῆς, οὐχ
[4, 39]	~Τὰ μετὰ ταῦτα δεινὰ μὲν	ἀκουσθῆναι,	θαυμαστὰ δὲ καὶ ἄπιστα πραχθῆναι,
[4, 54]	ὅσα ἦν ἐπίμαχα καὶ ῥᾴδια	ληφθῆναι	διὰ κλιμάκων ἐξοικοδομεῖν τε καὶ
[4, 41]	καὶ φοβερὸς μᾶλλον ἢ φαιδρὸς	ὀφθῆναι·	καὶ τὰς περὶ τῶν ἀμφισβητήτων
[4, 22]	τὰ δ´ ἱερεῖα ταῦτα τρὶς	περιαχθῆναι	περὶ τὸ στρατόπεδον κελεύσας ἔθυσε
[4, 39]	ἀκουσθῆναι, θαυμαστὰ δὲ καὶ ἄπιστα	πραχθῆναι,	τῆς ἀνοσίας αὐτοῦ θυγατρὸς ἔργα
[4, 4]	τὰ παιδία ὑπὸ τῶν τροφῶν	ἐνεχθῆναι	κελεύσασα λέγει πρὸς αὐτούς· Ταρκύνιος
[4, 4]	βασιλέως θάνατον καὶ πρὸς ἅπαντας	ἐξενεχθῆναι	παρασκευάσωμεν, ὅτι πληγὴν οὐδεμίαν ἔχει
[4, 76]	ἀνδρῶν βουλευόμενοι μεσοβασιλέα μὲν ἔκριναν	ἀποδειχθῆναι	Σπόριον Λουκρήτιον τὸν πατέρα τῆς
[4, 3]	ἁρμόσαι ταῖς τύχαις καὶ παντὶ	συνεξομοιωθῆναι	προσώπῳ δυνατώτατος. καὶ διὰ ταῦτα
[4, 25]	ῥᾴδιον ὑπὸ τῶν περιοικούντων βαρβάρων	ἐξαναλωθῆναι	τὸ Ἑλληνικὸν γένος, εἰς τὴν
[4, 74]	καὶ ἄρχεσθαι καὶ πρὸ τοῦ	διαφθαρῆναι	τὴν διάνοιαν ἀφίστασθαι τῆς ἐξουσίας
[4, 75]	τὴν ἀρχήν. σκοπεῖσθαι μέντοι φημὶ	χρῆναι	τοὺς ἄνδρας ἅπαντα μετὰ τοῦ
[4, 29]	πράγματος διαλεξομένη, ~καὶ ἐπειδὴ παρεγένετο,	μεταστῆναι	κελεύσασα τοὺς ἔνδον, ἵνα μόνη
[4, 85]	ἐπὶ τοῦ στρατοπέδου παρακαλοῦντες αὐτοὺς	ἀποστῆναι	τοῦ τυράννου καὶ τὰ δόξαντα
[4, 36]	ἀλλ´ ἔοικεν ἀδίκημα μὲν οὐδὲν	εἶναι,	δι´ ὃ δυσχεραίνουσί μοί τινες,
[4, 25]	τῶν δ´ ἰδιωτικῶν ἰδιώτας ἔταξεν	εἶναι	δικαστάς, ὅρους καὶ κανόνας αὐτοῖς
[4, 4]	ὑπαγόμενος· ἔπειθ´ ὅταν ἡμῖν καιρὸς	εἶναι	δοκῇ, τότε λέγωμεν ἀποτεθνηκέναι Ταρκύνιον
[4, 2]	μύθευμα οὐ πάνυ τι πιστὸν	εἶναι	δοκοῦν ἑτέρα τις ἐπιφάνεια θεία
[4, 3]	τῶν πόλεων τὸ ἔθνος, αἰτιώτατος	εἶναι	δόξας Ταρκυνίῳ καὶ ταύτης τῆς
[4, 46]	προσγεγράφθαι ταῖς ὁμολογίαις τὴν αὐτὴν	εἶναι	δωρεὰν καὶ τοῖς Ταρκυνίου ἐγγόνοις,
[4, 83]	ἅπασιν ἐχθρὰ τοῖς βουλομένοις ἐλευθέροις	εἶναι.	εἰ δέ τινες ὑμῶν τοὺς
[4, 24]	τινας ἅπασι τοῖς δούλοις συγκεχωρηκότας	εἶναι	ἐλευθέροις μετὰ τὰς ἑαυτῶν τελευτάς,
[4, 62]	τιμῆς. δόξασα δ´ ἄφρων τις	εἶναι	καὶ γελασθεῖσα ἐπὶ τῷ τὴν
[4, 67]	παροῦσι Ῥωμαίων οὕτω δεινὸν ἔδοξεν	εἶναι	καὶ ἐλεεινὸν τὸ πάθος, ὥστε
[4, 27]	πολλῶν αὐτοὺς ἔφη τιμωριῶν ἀξίους	εἶναι	καὶ μεγάλων· τῆς δὲ Ῥωμαίων
[4, 45]	τὰ πολιτικὰ συνετὸς ἐν ὀλίγοις	εἶναι	καὶ πολέμους στρατηγεῖν ἱκανός. τοῦτον
[4, 44]	κατὰ πόλιν ἐργασίας, μέγιστον οἰόμενος	εἶναι	κίνδυνον τοῖς μονάρχοις, ὅταν οἱ
[4, 10]	ἄρχειν. ἔδοξεν οὖν αὐτοῖς ἄμεινον	εἶναι	κλέπτοντα τὴν ἀρχὴν τὸν ἄνδρα
[4, 29]	οὐ πολλοῖς ἀποδεῖς ἔτεσι πεντηκονταέτης	εἶναι;	κράτιστα δ´ ἄνθρωποι πεφύκασι φρονεῖν
[4, 84]	βουλομένοις ὑμῖν ἐστι τὴν γνώμην	εἶναι	κυρίαν, διαστάντες κατὰ τὰς φράτρας
[4, 37]	ἀρχήν, τὸν δὲ δῆμον οὐκ	εἶναι	κύριον τἀλλότρια ἑτέρῳ διδόναι. κραυγῆς
[4, 32]	οὐχ ἡγούμενος ἐξ ἐκείνου γένους	εἶναί	με γνήσιον, ἀλλ´ ὑποβολιμαῖόν τινα
[4, 69]	γῆν, ταύτην οἰόμενος ἁπάντων ἀνθρώπων	εἶναι	μητέρα. τὰ μὲν οὖν προγενόμενα
[4, 24]	τὸ μέρος τῆς διηγήσεως, ἀναγκαῖον	εἶναί	μοι δοκεῖ διελθεῖν, ὡς εἶχε
[4, 24]	ἀναγκαῖόν τε καὶ δίκαιον ἔδοξεν	εἶναί	μοι πρὸς τοὺς ἐπιτιμῶντας τοῖς
[4, 29]	φήσεις θρασεῖαν, τὸ δοκοῦν αἴτιον	εἶναί	μοι τοῦ μηδεμιᾶς ὀρέγεσθαί σε
[4, 32]	ἀλλ´ ἔτι νομίζων με ὀρφανὸν	εἶναι	παῖδα καὶ τὰ κοινὰ πράττειν
[4, 54]	τὸ μέρος ἡ πόλις ἀνώχυρος	εἶναι,	πάντα τὸν ἄλλον περίβολον ἀσφαλὴς
[4, 46]	τε μωρίας ἔφη καὶ θεοβλαβείας	εἶναι	παρὰ πονηροῦ καὶ ἀνοσίου τρόπου
[4, 81]	τύραννος καὶ ὀψὲ ἀρξάμενος πονηρὸς	εἶναι,	πᾶσαν ἀκριβοῖ τὴν τυραννικὴν κακίαν,
[4, 49]	πᾶν ἔτος ἄγεσθαι καὶ ἐκεχειρίας	εἶναι	πᾶσι πρὸς πάντας ἐνομοθέτησε θυσίας
[4, 69]	γὰρ ὁ Ταρκύνιος τῆς δοκούσης	εἶναι	περὶ αὐτόν, ἀλλ´ οὐ κατ´
[4, 23]	ἔτι μείζων ὑπάρξει προθυμία χρηστοῖς	εἶναι	περὶ τοὺς δεσπότας, ἐὰν μάθωσιν,
[4, 28]	ἀνοσίους πράξεις τὸν οὐ πονηρὸν	εἶναι	πεφυκότα παρακαλούσης, ἀλλ´ ἑκάτερος ἐπὶ
[4, 31]	νέον τῆς ἡλικίας οὐχ ἱκανὸς	εἶναι	πόλιν τηλικαύτην διοικεῖν, ὅτ´ εἰς
[4, 13]	ἐστὶ καὶ πόθεν ἄρχεται μηκέτ´	εἶναι	πόλις, οὕτω συνύφανται τὸ ἄστυ
[4, 23]	ἔφασκεν, ἃ καὶ τοῖς φαυλοτάτοις	εἶναι	πρόδηλα, ὅτι τοῖς μὲν δεσπόταις
[4, 73]	ἐν οἷς καὶ τὴν μοναρχίαν	εἶναι	συμβέβηκε, μεταθέσθαι τοὔνομα τῆς πολιτείας
[4, 27]	τοῦ Τυλλίου πρεσβευταῖς ἀπεκρίναντο μηδεμίαν	εἶναί	σφισι πρὸς ἐκεῖνον μήθ´ ὑπὲρ
[4, 55]	τούτων δόξαντες φίλον {τε} πιστὸν	εἶναί	σφισι τὸν ἄνδρα καὶ στρατηλάτην
[4, 7]	ἀτόπων ἕκαστα ἐπιλογιζόμενος οὐχ υἱοὺς	εἶναι	Ταρκυνίου γράφω τοὺς παῖδας, ἀλλ´
[4, 52]	διεπρεσβεύοντο παραδιδόντες σφᾶς αὐτοὺς ὑπηκόους	εἶναι	Ταρκυνίου καὶ φόρου τὸ λοιπὸν
[4, 30]	πρότερον ἔφην, ὅτι γέγραφεν υἱὸν	εἶναι	Ταρκυνίου τὸν Ἀρροῦντα· ἀλλὰ καὶ
[4, 11]	ἑτέρους τινὰς ἀξιονικοτέρους ἡμῶν ὑπειλήφατε	εἶναι	ταύτης τῆς τιμῆς τυγχάνειν, τὰ
[4, 47]	μὲν τῶν κατηγορηθέντων βραχεῖαν ἔλεγεν	εἶναι	τὴν ἀπολογίαν καὶ δικαστὴν ἁπάντων
[4, 34]	τὰ μὲν χρήματα τῶν κτησαμένων	εἶναι,	τὴν δὲ βασιλείαν τῶν δεδωκότων·
[4, 35]	ὑπ´ ἐμοῦ καὶ σεαυτὸν ἐπιτηδειότερον	εἶναι	τὴν ἐπιμέλειαν τῶν κοινῶν παραλαβεῖν,
[4, 84]	κατὰ λογισμὸν τοῦ μὴ ῥᾳδίαν	εἶναι	τὴν καθαίρεσιν τῆς τυραννίδος ὄκνον
[4, 75]	τοῖς πλείοσι δόξῃ λόχοις κυρίαν	εἶναι	τὴν τῶν ἀνδρῶν αἵρεσιν καὶ
[4, 45]	καὶ ἐδόκει τοῖς πλείοσιν ὕβρις	εἶναι	τὸ πρᾶγμα, ἀνήρ τις ἐν
[4, 45]	Σαβίνους ἐξάγειν οὐ βουλομένους ὑπηκόους	εἶναι	τοῖς ἐπιτάγμασιν, ἀλλ´ ἀπηλλάχθαι τῶν
[4, 82]	καὶ μακαριώτερος ἔδοξεν ὁ θάνατος	εἶναι	τοῦ βίου, ἡμῖν δ´ ἆρ´
[4, 64]	ἐγὼ δὲ καὶ τοῦτον υἱωνὸν	εἶναι	τοῦ Ἠγερίου πείθομαι, εἴ γε
[4, 6]	ἄλλοις ἱστορικοῖς, ὅσοι γράφουσιν υἱοὺς	εἶναι	τοὺς καταλειφθέντας παῖδας ὑπὸ Ταρκυνίου,
[4, 26]	μικρὸν τεκμήριον τοῦ μὴ βαρβάρους	εἶναι	τοὺς οἰκίσαντας τὴν Ῥώμην. οὐ
[4, 14]	Ἰσκυλίνην, τετράφυλον ἐποίησε τὴν πόλιν	εἶναι,	τρίφυλον οὖσαν τέως· καὶ τοὺς
[4, 50]	ᾤκουν, εὐδαιμονέστατοι δ´ ἐδόκουν ἁπάντων	εἶναι	τῶν πλησιοχώρων καὶ διὰ τὴν
[4, 40]	ὥσπερ εἴρηταί μοι πρότερον, ἀληθὴς	εἶναι	ὑπὸ πολλῶν ἐπιστεύθη. ἐν γὰρ
[4, 64]	τὸν ἄνδρα Φάβιος μὲν υἱὸν	εἶναί	φησιν Ἠγερίου, περὶ οὗ δεδήλωκα
[4, 70]	ὑπέμεινε, καὶ δόξας ἁπάντων ἀνθρώπων	εἶναι	φρονιμώτατος, μετὰ τοῦτ´ ἔπειθεν αὐτοὺς
[4, 35]	ὀλίγα· τὸ γὰρ πεῖσον αὐτοὺς	εἶναι	χρηστοὺς οὐ πεφύκασι φέρειν οἱ
[4, 21]	λόχοις, ἐξηπατῶντο δὲ τῷ μίαν	εἶναι	ψῆφον ὅλου τοῦ λόχου τοῦ
[4, 30]	ἦν ἔτι καὶ κατ´ ἐκείνους	περιεῖναι	τοὺς χρόνους. ἐδείχθη γὰρ ἐν
[4, 65]	τῇ κλίνῃ διεγερθείσης ἅμα τῷ	συνεῖναι	τὸν ψόφον τῆς γυναικὸς καὶ
[4, 84]	ἐξ αὐτῶν ἅπαν· καὶ μηδενὶ	ἐξεῖναι	περὶ καθόδου Ταρκυνίων μήτε πράττειν
[4, 45]	καὶ βαρύτης, καὶ τὸ μὴ	παρεῖναι	πρὸς τὸν σύλλογον αὐτὸν τὸν
[4, 12]	τοὺς ἐκ τῶν ἀγρῶν ἅπαντας	παρεῖναι.	συνελθόντος δὲ τοῦ δήμου καλῶν
[4, 14]	ἐλευθέρους, ἀλλὰ τοὺς δούλους ἔταξε	παρεῖναί	τε καὶ συνιερουργεῖν, ὡς κεχαρισμένης
[4, 45]	ἀνδρός, οἷς αὐθάδειά τις ἐδόκει	προσεῖναι	καὶ βαρύτης, καὶ τὸ μὴ
[4, 11]	μεμήνυνταί μοι τινὲς ἐξ αὐτῶν	ἀποκτεῖναί	με συνομνύμενοι ἀδίκημα μὲν οὐδὲν
[4, 5]	ἀνοσίων ἐπιβουλευμάτων γεγονέναι οὐ δυνηθεῖσιν	ἀποκτεῖναι	Ταρκύνιον. ἀγαπητῶς δὲ τὸν λόγον
[4, 4]	ὅπλων ἐξουσίαν κάλει τοὺς βουλεύσαντας	ἀποκτεῖναι	Ταρκύνιον ἐπὶ τὸν δῆμον ἀπὸ
[4, 30]	ἐμοῦ ταῦτ´ ἐπ´ ἐμοὶ μηχανᾶται.	ἀπόκριναι	δή, Ταρκύνιε, μηδὲν ἀποκρυψάμενος, τί
[4, 32]	σου κατηγορῶ; σὺ μὲν οὖν	ἀπόκριναί	μοι, Τύλλιε, τίνος αἰτίας χάριν
[4, 37]	οὐκ εἶναι κύριον τἀλλότρια ἑτέρῳ	διδόναι.	κραυγῆς δὲ καὶ ἀγανακτήσεως ἐξ
[4, 36]	ἐπεκυρώσατε, κατὰ τούτους ὑμῖν ἀπέδωκα	διδόναι	τὰ δίκαια καὶ λαμβάνειν, καὶ
[4, 58]	πόλιν αὐτοῖς ἔφη τὴν ἰδίαν	ἀποδιδόναι	καὶ τὰς οὐσίας, ἃς ἔχουσι,
[4, 11]	τοῖς Μαρκίου παισὶ τὴν βασιλείαν	ἀποδιδόναι,	οὓς ὑμεῖς Ταρκύνιον ἀποκτείναντας τὸν
[4, 37]	τῆς ἀρχῆς ἔφησεν ἀφίστασθαι καὶ	ἀποδιδόναι	τοῖς κυρίοις, παρ´ ὧν αὐτὴν
[4, 57]	τίνες εἰσὶν οἱ μέλλοντες αὐτὸν	προδιδόναι,	{τὸν ἐπιφανέστατον τῶν Γαβίων} Ἀντίστιον
[4, 49]	Οὐολούσκων ἔθνους δύο πόλεις ἐδέξαντο	μόναι	τὰς προκλήσεις, Ἐχετρανοί τε καὶ
[4, 84]	δὲ δύο καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν	ἀποδεικνύναι	βασιλικὴν ἕξοντας ἐξουσίαν, οὓς ἂν
[4, 11]	μὲν ἀνδροφόνους κατάγειν καὶ βασιλεῖς	ἀποδεικνύναι,	τοὺς δὲ τῶν εὐεργετῶν παῖδας
[4, 34]	ἦν ἀφελόμενος αὐτὴν ὑμῶν ἐμοὶ	δοῦναι.	εἰ γάρ τι τοιοῦτον εἰπεῖν
[4, 11]	χρήσιμος, ἀξιοῦμεν ὑμᾶς μίαν ἡμῖν	δοῦναι	ταύτην δωρεάν, φανερὰν ποιῆσαι τὴν
[4, 67]	καὶ δαίμοσιν εὐξαμένη ταχεῖαν αὐτῇ	δοῦναι	τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ βίου σπᾶται
[4, 9]	αἰσθόμενος καὶ τὴν ἀρχὴν ἑτέροις	παραδοῦναι	βουλομένους. ἀξιῶ δ´ ὑμᾶς, ἄνδρες
[4, 27]	καὶ τὰ χρήματα γνώμην ἔσχον	παραδοῦναι	Ῥωμαίοις τὴν ἡγεμονίαν ἐφ´ οἷς
[4, 30]	Τύλλιον, εἰ μὴ βούλοιτο ἑκὼν	παραδοῦναι	τὴν ἀρχήν, ἐμηχανῶντο ἑταιρίας τε
[4, 37]	ἐάν τ´ ἐπιτηδειότερον ἄρχειν, ἐκείνῳ	παραδοῦναι	τὴν τῆς πόλεως προστασίαν· αὐτὸς
[4, 57]	ἐν αὐτῇ, μάλιστα μὲν ζῶντα	παραδοῦναι	τὸν υἱὸν αὐτῷ {καὶ κομίζεσθαι
[4, 34]	ἐπιβουλάς τινας κατ´ ἐμαυτοῦ γινομένας,	παραδοῦναι	τῷ δήμῳ τὰ πράγματ´ ἐβουλήθην·
[4, 6]	δ´ ἐπιστήσας τὸν ἑξῆς λόγον	ἀποδοῦναι	τὰς αἰτίας, δι´ ἃς οὔτε
[4, 9]	χρέα διὰ πενίαν ἀδύνατοί εἰσιν	ἀποδοῦναι,	τούτοις βοηθεῖν προθυμούμενος, ἐπειδὴ πολῖταί
[4, 9]	ὀφειλομένας ἐμοὶ χάριτας τοῖς παιδίοις	ἀποδοῦναι	τούτοις. οὐ γὰρ ἰδίαν ἀρχὴν
[4, 17]	πολέμου. προσέκειντο δ´ οἱ μὲν	χειροτέχναι	τοῖς τὸ δεύτερον ἔχουσι τίμημα
[4, 42]	ἄρα πολλοὶ τῶν δυνατῶν, πρὶν	ἁλῶναι	τὰς ἐπαγομένας σφίσι δίκας, εἰδότες
[4, 69]	τήν τ´ αἰτίαν τῆς νόσου	γνῶναι	παρὰ τοῦ θεοῦ καὶ τὴν
[4, 26]	ἄλλαις πόλεσιν ἐπιτρέψασαι τὰ ἐγκλήματα	διαγνῶναι.	διεξιὼν ταῦτα τε καὶ ὅσα
[4, 35]	κατηγορήσῃς, καὶ ἀποδώσω πάλιν αὐτῷ	διαγνῶναι,	πότερος ἡμῶν ἐπιτηδειότερός ἐστιν ἔχειν
[4, 20]	πολέμου συνισταμένου τε καὶ καταλυομένου	διαγνῶναι.	τὴν δὲ περὶ τούτων διάσκεψιν
[4, 80]	ἐκ τῶν ἀξίων τῆς ἀρχῆς	διαγνῶναι	τὸν ἐπιτηδειότατον· μετὰ ταῦτα ψῆφον
[4, 36]	ὦ βουλή, τῆς ἀρχῆς με	ἀπαλλάξαι	βουλόμενοι, καὶ μετὰ τούτου συνεστηκότες
[4, 40]	πάντα τὰ κατὰ τοὺς νόμους	πρᾶξαι	διαβολὰς τοῖς μετὰ ταῦτ´ ἔργοις,
[4, 57]	οὐδὲ φωνὴν ὑπὸ τοῦ κακοῦ	ῥῆξαι	δυνάμενον ἀποκτείνουσι βάλλοντες λίθοις· τὴν
[4, 65]	τὴν περὶ τὸν θάνατον ἀσχημοσύνην	εἶξαί	τε καὶ περιιδεῖν αὐτὸν ἃ
[4, 38]	αἰχμαλώτων, ἐτόλμησας βασιλέα Ῥωμαίων σεαυτὸν	ἀναδεῖξαι.	ὡς δὲ ταῦτ´ ἤκουσεν ὁ
[4, 80]	τις ἓν μόνον ἔχῃ τούτων	ἐπιδεῖξαι	γεγονός, οὐκ ἀξιῶ τὰ παραλειφθέντα
[4, 8]	τοῦτο γένηται, τοὺς καλουμένους μεσοβασιλεῖς	ἀποδεῖξαι	καὶ δι´ ἐκείνων ἑλέσθαι τὸν
[4, 34]	ἠξίωσαν ἕτερόν τινα τῶν κοινῶν	ἀποδεῖξαι	κύριον, ἀλλ´ ἐμὲ κατέσχον καὶ
[4, 72]	τὸ συνέδριον τῆς βουλῆς ἁπάντων	ἀποδεῖξαι	κύριον ὡς ἐν πολλαῖς τῶν
[4, 4]	ἱκανοὶ γένωνται, τὸν πρεσβύτερον αὐτῶν	ἀποδεῖξαι	Ῥωμαίων ἡγεμόνα. ~Ταῦτ´ εἰποῦσα καὶ
[4, 49]	Ταρκύνιος λαμβάνων ἱερὸν ἔγνω κοινὸν	ἀποδεῖξαι	Ῥωμαίων τε καὶ Λατίνων καὶ
[4, 20]	μεγίστων τε καὶ ἀναγκαιοτάτων, ἀρχὰς	ἀποδεῖξαι	τάς τε κατὰ πόλιν καὶ
[4, 2]	καὶ τῶν ἄλλων τερατοσκόπων ἀποφηναμένων	δόξαι	τῷ βασιλεῖ τὴν Ὀκρισίαν, ᾗ
[4, 29]	ἀφ´ Ἡρακλέους γεγονόσι τῆς εὐδαίμονος	ἄρξαι	Κορίνθου τὴν αὐτοκράτορα ὑπῆρξεν ἀρχὴν
[4, 62]	πάνυ θαυμαστὸν εὐτύχημα τῇ Ῥωμαίων	ὑπάρξαι	πόλει εἴτε θεῶν τινος εἴτε
[4, 84]	ψυχὴν κατελάμβανεν οὐδὲν ἀλλήλοις ἐοικότα·	λύπαι	τε γὰρ ἡδοναῖς ἐκέκραντο, αἱ
[4, 81]	φύντας, οἷς πονηρὸν μὲν γένος,	πονηραὶ	δὲ τροφαί, πολιτικὸν δὲ καὶ
[4, 64]	καὶ σωφρονεστάτην ἐπεχείρησεν ὁ Σέξτος	διαφθεῖραι,	παλαίτερον μὲν ἔτι εἰργόμενος, ὁπότε
[4, 43]	τιμωρίαι κατὰ τῶν ἐλεγχθέντων ἐγίνοντο	πικραὶ	καὶ ἀπαραίτητοι. ~Καὶ οὐκ ἀπέχρη
[4, 10]	ἅπασαι τὸν Τύλλιον ψηφοφορήσουσιν αἱ	φρᾶτραι,	καὶ περιέσται τῷ ἀνδρὶ τὸ
[4, 84]	τὴν φυγὴν τῶν τυράννων αἱ	φρᾶτραι	κατεψηφίσαντο, παρελθὼν πάλιν ὁ Βροῦτος
[4, 8]	συνέδριον ὑπὸ τοῦ Τυλλίου ἀναχθῶσιν,	ἀναγκάσαι	τὸν ἄνδρα τὰς ῥάβδους ἀποθέσθαι
[4, 70]	τὴν αὐτὴν γνώμην ἅπαντας λαβόντας	ἐξελάσαι	Ταρκύνιόν τε καὶ τοὺς παῖδας
[4, 66]	αἰτουμένῃ τὴν χάριν· κάλεσον ὅσους	δύνασαι	πλείστους φίλους τε καὶ συγγενεῖς,
[4, 84]	ἐλευθερίας. Ἐγίνετο ταῦτα· καὶ ἐπειδὴ	πᾶσαι	τὴν φυγὴν τῶν τυράννων αἱ
[4, 26]	μετὰ τοῦτο κατεσκεύασεν ἐξ ὧν	ἅπασαι	συνήνεγκαν αἱ πόλεις χρημάτων τὸν
[4, 10]	ποιήσωσι τὴν τοῦ βασιλέως προαίρεσιν,	ἅπασαι	τὸν Τύλλιον ψηφοφορήσουσιν αἱ φρᾶτραι,
[4, 84]	οἱ μὲν ἐπὶ τῷ κακῶς	δράσαι	τὰ μισούμενα τῆς ἀσφαλείας ὑπερορᾶν
[4, 39]	ταύτης τῆς ἡμέρας περιγένηται χρόνον·	ἐπίστασαι	δ´, ὡς εὔνουν ἐστὶν αὐτῷ
[4, 40]	ἐπὶ τὰ πράγματα παραλαβεῖν καὶ	συγκατασκευάσαι	τὴν ἀρχὴν ἐκείνῳ, κακῶσαί τε
[4, 26]	τοῦτο διαλύσονται, ταῖς ἄλλαις πόλεσιν	ἐπιτρέψασαι	τὰ ἐγκλήματα διαγνῶναι. διεξιὼν ταῦτα
[4, 59]	τῶν ναῶν κατασκευὴν οὐκ ἔφθη	τελέσαι.	τοῦτο δὴ τὸ ἔργον ὁ
[4, 59]	τὰς τοῦ πάππου προθυμούμενος εὐχὰς	ἐπιτελέσαι.	ἐκεῖνος γὰρ ἐν τῷ τελευταίῳ
[4, 59]	δεκάτης τῶν ἐκ Συέσσης λαφύρων	ἐπιτελέσαι	προαιρούμενος ἅπαντας τοὺς τεχνίτας ἐπέστησε
[4, 4]	φανερῶς τε καὶ κρύφα πειράσονται	διολέσαι.	ταῦτ´ οὖν ἐνθυμουμένους ἡμᾶς δεῖ
[4, 79]	περὶ αὐτὸν γενομένην, πρὶν ἢ	πενθῆσαι	καὶ τὰ νομιζόμενα τῷ κατὰ
[4, 33]	ὑπαρχούσης τῶν ἐμαυτοῦ κυρίους προειλόμην	ποιῆσαι.	ἔχεις τὸν τῆς ἐπιτροπῆς λόγον,
[4, 68]	βοηθείας συγγενικῆς ἔρημος ἔργον ἐπεχείρησε	ποιῆσαι	πάντων φρονιμώτατον, ἐπίθετον ἑαυτοῦ καταψεύσασθαι
[4, 36]	δήμῳ καὶ γενόμενος ἰδιώτης πειράσομαι	ποιῆσαι	πᾶσι φανερόν, ὅτι καὶ ἄρχειν
[4, 79]	νομιζόμενα τῷ κατὰ γῆς ἀνδρὶ	ποιῆσαι	τὴν ἀθλίαν ἀγχόνῃ διαχρησάμενος, ὑφ´
[4, 11]	ἡμῖν δοῦναι ταύτην δωρεάν, φανερὰν	ποιῆσαι	τὴν ὑμῶν αὐτῶν γνώμην. εἰ
[4, 75]	ὀξύν· ἐπ´ αὐτοῖς οἴομαι δεῖν	ποιῆσαι	τοῖς παραληψομένοις τὴν ἀρχήν. σκοπεῖσθαι
[4, 6]	ἀτόπων· ὧν ἕκαστον ἐγὼ πειράσομαι	ποιῆσαι	φανερὸν δι´ ὀλίγων. Ταρκύνιος ἐκ
[4, 63]	διακρούσασθαι τὴν μοῖραν, οὐκ ἴσχυσε	νικῆσαι	τὸ χρεών, ἀλλ´ ἐπιθεμένων αὐτῷ
[4, 63]	ἔχει Κίρκην τὴν Ἡλίου θυγατέρα	κατοικῆσαι·	καὶ τὰς ἀποικίας ἀμφοτέρας δυσὶ
[4, 69]	ἀγνοήσαντες συνέθεντο πρὸς ἀλλήλους ἅμα	φιλῆσαι	τὴν μητέρα βουλόμενοι κοινῇ τὴν
[4, 62]	βύβλους ἐννέα μεστὰς Σιβυλλείων χρησμῶν	ἀπεμπολῆσαι	θέλουσα. οὐκ ἀξιοῦντος δὲ τοῦ
[4, 62]	αὐτὸν τὰς βύβλους πρίασθαι, ἐκέλευσαν	ἀπαριθμῆσαι	τῇ γυναικὶ τὸ χρυσίον, ὅσον
[4, 7]	ἄπαις ἦν, ὥστ´ ἐκ παντὸς	ἐπιθυμῆσαι	τέκνων, ἀλλὰ θυγατέρες ἦσαν αὐτῷ
[4, 40]	τὰ πάτρια ἔθη καὶ νόμιμα	κινῆσαι,	τὴν ἀρχὴν λαβόντα οὐ παρὰ
[4, 3]	ὑπ´ αὐτοῦ. ἦν δὲ καὶ	φρονῆσαι	τὰ πολιτικὰ συνετώτατος καὶ λόγῳ
[4, 57]	ἔφη βούλεσθαι τὴν οἰκίαν αὐτοῦ	διερευνῆσαι	πέμψας ἑτέρους, αὐτὸς δ´ ἐπὶ
[4, 37]	ἐξ ἁπάντων ἐπὶ τούτῳ γενομένης	σιωπῆσαι	κελεύσας αὐτοὺς ἠξίου μηδὲν ἄχθεσθαι
[4, 66]	δεινὴν καὶ ἀνήκεστον ὑπομείνασα ὕβριν,	τιμωρῆσαί	μοι καὶ μὴ περιιδεῖν τὴν
[4, 53]	συχνοί· οὗτοι δεόμενοι καὶ λιπαροῦντες	τιμωρῆσαί	σφισι τοὺς Γαβίους καὶ πολλὰς
[4, 68]	φρόνημα διαφαίνοντα καὶ τὸ μὴ	τιμωρῆσαι	τῷ θανάτῳ τοῦ πατρὸς οὐκ
[4, 72]	δημοκρατίαν δὲ συνεβούλευον ὥσπερ Ἀθήνησι	καταστῆσαι,	τὰς ὕβρεις καὶ τὰς πλεονεξίας
[4, 25]	μετεχούσας πόλεις τοῦ Λατίνων γένους	συστῆσαι	καὶ συναγαγεῖν, ἵνα μὴ στασιάζουσαι
[4, 4]	καὶ μεγάλας ἐσχηκὼς ἀφορμάς, ἐπειδὴ	τελευτῆσαι	συνέβη Ταρκύνιον ἐπιβουλευθέντα ὑπὸ τῶν
[4, 4]	ἐπέταξε τὰς τῶν βασιλείων θύρας	κλεῖσαι	καὶ φύλακας ἐπ´ αὐταῖς ἐπέστησε
[4, 66]	ὦ πάτερ, οὐκ εἰς μακράν·	χάρισαι	δέ μοι ταύτην πρῶτον αἰτουμένῃ
[4, 31]	θυγατρὸς καὶ τὰ τῆς πόλεως	ἐγχειρίσαι	πράγματα· ταύτην γέ τοι τὴν
[4, 23]	ἐλευθερίαν βάρβαροί τε καὶ Ἑλληνίδες,	ὅσαι	δ´ εἰς δουλείαν ἐξ ἐλευθερίας·
[4, 27]	ταῖς μάχαις κατορθῶν ὁ Τύλλιος,	ὅσαι	κατὰ πόλεις τε καὶ πρὸς
[4, 23]	χρόνου. ἠξίου τ´ αὐτοὺς σκοπεῖν,	ὅσαι	μὲν ἤδη πόλεις ἐκ δουλείας
[4, 43]	δέκα εἰσφέρειν. συνόδους τε συμπάσας,	ὅσαι	πρότερον ἐγίνοντο κωμητῶν ἢ φρατριαστῶν
[4, 3]	ἐξενεγκεῖν οὐδενὸς χείρων ἁπάσαις θ´	ἁρμόσαι	ταῖς τύχαις καὶ παντὶ συνεξομοιωθῆναι
[4, 32]	εἰρωνείαν τῶν ἀναισχύντων ἐρωτημάτων καὶ	παῦσαί	ποτε ἤδη πονηρὸς ὤν· εἰ
[4, 33]	κἀμὲ Ταρκύνιος οὑτοσὶ τῆς ἀρχῆς	παῦσαι	πρόθυμός ἐστιν· ὃν ἐγὼ νήπιον
[4, 3]	ἐστίν. ~Ἃ δὲ πρὸ τοῦ	βασιλεῦσαι	διεπράξατο λόγου ἄξια, ἐξ ὧν
[4, 4]	ἐκ πολλῶν συνεγνωκυῖα θεσφάτων, ὅτι	βασιλεῦσαι	Ῥωμαίων ἐκεῖνον τὸν ἄνδρα εἵμαρτο.
[4, 29]	τὴν οἴκησιν ἐκ Τυρρηνῶν ταύτης	βασιλεῦσαι	τῆς πόλεως ἐξεγένετο δι´ ἀρετήν·
[4, 66]	κατασχούσας αἰσχρὰς καὶ δεινὰς ἀνάγκας,	βούλευσαι	μετ´ αὐτῶν, ὅντινα τιμωρήσεις ἐμοί
[4, 27]	τὰς πόλεις καὶ μηδὲν ἀνήκεστον	βουλεῦσαι	περὶ αὐτῶν ἀξιοῦντες. Τύλλιος δὲ
[4, 40]	λέγεται τῶν πατρικίων αὐτῷ τινας	συνεπιβουλεῦσαι·	ἀδυνάτους δ´ ὄντας δι´ ἑτέρου
[4, 4]	οὐδ´ ἀσπάσασθαί τινα ἡμῶν καὶ	προσαγορεῦσαι	τοὺς ἐσχάτους ἀσπασμοὺς δυνηθείς. ἔρημα
[4, 40]	ἑτέρου τρόπου τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ	καταλῦσαι	καὶ Ταρκύνιον ἐπὶ τὰ πράγματα
[4, 71]	δὲ λάβωμεν τὸ πλῆθος ὡρμημένον	καταλῦσαι	τὴν μοναρχίαν ψῆφόν τ´ αὐτοῖς
[4, 27]	~Μετὰ τὴν Ταρκυνίου τελευτὴν αἱ	παραδοῦσαι	τὴν ἡγεμονίαν ἐκείνῳ πόλεις οὐκέτι
[4, 39]	διελθεῖν, αἱ ἡμίονοι τὸ πτῶμα	ἰδοῦσαι	διεταράχθησαν, καὶ ὁ προηγούμενος αὐτῶν
[4, 49]	καὶ τῆς θυσίας πόλεις τριῶν	δέουσαι	πεντήκοντα ἐγένοντο. ταύτας τὰς ἑορτάς
[4, 22]	μυριάσιν ὀκτὼ χιλιάδες πέντε τριακοσίων	ἀποδέουσαι.	ἐποιήσατο δὲ καὶ τῆς αὐξήσεως
[4, 25]	συστῆσαι καὶ συναγαγεῖν, ἵνα μὴ	στασιάζουσαι	καὶ πολεμοῦσαι πρὸς ἀλλήλας ὑπὸ
[4, 27]	γενομένην μεγάλην σφίσιν ὠφέλειαν παρέξειν	νομίζουσαι.	ἤρξαντο δὲ τῆς ἀποστάσεως οἱ
[4, 27]	λαβεῖν. εἰκοστῷ δ´ οὖν ἔτει	συνελθοῦσαι	πάλιν αἱ δώδεκα πόλεις ἐξανηλωμέναι
[4, 27]	τὰς ὁμολογίας Τυλλίῳ τ´ οὐκ	ἀξιοῦσαι	ταπεινῷ κατὰ γένος ὄντι ὑπακούειν,
[4, 30]	κατηγορεῖν ἔχεις, ἐπειδὴ τούτους ἠξίους	ἀκοῦσαι.	~Λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ Ταρκύνιος·
[4, 25]	συναγαγεῖν, ἵνα μὴ στασιάζουσαι καὶ	πολεμοῦσαι	πρὸς ἀλλήλας ὑπὸ τῶν προσοικούντων
[4, 84]	λεγομένων ἐκ τοῦ πλήθους ἐγίνοντο	διασημαίνουσαι	τὸ βουλόμενόν τε καὶ ἐπικελευόμενον,
[4, 56]	τοῦ καρποῦ καὶ συγκομιδῆς ὥραν	ἔχουσαι·	διεξιὼν δὴ διὰ τούτων τῆς
[4, 49]	καὶ φέρουσιν εἰς αὐτὰς αἱ	μετέχουσαι	τῶν ἱερῶν πόλεις αἱ μὲν
[4, 49]	ἑκάστην δεήσει λαμβάνειν. αἱ δὲ	μετασχοῦσαι	τῆς ἑορτῆς τε καὶ τῆς
[4, 61]	μὲν πολλὰ ἐξειργάσατο τοῦ ναοῦ,	τελειῶσαι	δ´ οὐκ ἔφθασεν ἅπαν τὸ
[4, 44]	καταλειφθέντα ἡμίεργα ὑπὸ τοῦ πάππου	τελειῶσαι,	τὰς μὲν ἐξαγωγίμους τῶν ὑδάτων
[4, 74]	τοῖς πολλοῖς παρέχεται, τὰ μὲν	μειῶσαι,	τὰ δ´ ἀφελεῖν ἡμᾶς οἴομαι
[4, 40]	καὶ συγκατασκευάσαι τὴν ἀρχὴν ἐκείνῳ,	κακῶσαί	τε βουλομένους τὸ δημοτικὸν ἰσχύος
[4, 12]	βουλῇ φράσας, ἣν οὐκ ἠξίωσεν	ἐπικυρῶσαι	τὰ τοῦ δήμου κρίματα, ὥσπερ
[4, 20]	στρατοπέδου, καὶ νόμους τοὺς μὲν	ἐπικυρῶσαι,	τοὺς δ´ ἀνελεῖν, καὶ περὶ
[4, 47]	με τοιοῦτον ὄντα, οἷον νῦν	αἰτιᾶται,	μὴ προθυμεῖσθαι λαβεῖν τότε πενθερόν·
[4, 37]	τελευτῶν ἔφησεν, ὅτι Ταρκύνιος αὐτὸν	αἰτιᾶται	τὴν βασιλείαν οὐ δικαίως κατέχειν
[4, 49]	τὰς προκλήσεις, Ἐχετρανοί τε καὶ	Ἀντιᾶται.	τοῦ δὲ μένειν εἰς ἅπαντα
[4, 30]	ὑπ´ ἐμοῦ ταῦτ´ ἐπ´ ἐμοὶ	μηχανᾶται.	ἀπόκριναι δή, Ταρκύνιε, μηδὲν ἀποκρυψάμενος,
[4, 76]	γλῶτταν τοὔνομα συμβούλους ἢ προβούλους	δύναται	δηλοῦν, κωνσίλια γὰρ οἱ Ῥωμαῖοι
[4, 36]	περὶ τὴν ἀρχήν, οὐδεὶς φέρειν	δύναταί	μου; τίς μέντοι τῶν πρὸ
[4, 70]	τοὺς ἄλλους θεοὺς πᾶν ὅσον	δύναται	πράξειν ἐπὶ καταλύσει τῆς Ταρκυνίων
[4, 67]	δοῦναι τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ βίου	σπᾶται	τὸ ξιφίδιον, ὃ κατέκρυπτεν ὑπὸ
[4, 26]	καὶ ἀμαυροτέραις αἱ μέγισται καὶ	λαμπρόταται	αὗται μνημονεύονται, πολεμικαὶ δ´ αἱ
[4, 6]	δι´ ὀλίγων. Ταρκύνιος ἐκ Τυρρηνίας	μετανίσταται	τὸν οἶκον ὅλον ἀνασκευασάμενος ἐν
[4, 6]	τοῦ συλλογισμοῦ τῶν ἐτῶν τοῦτο	συνάγεται	τὸ πλῆθος. ἡ γυνὴ δ´
[4, 30]	οὐδὲν ἔτι διαμελλήσας ὁ Ταρκύνιος	ἐπάγεται	γυναῖκα τὴν Τυλλίαν οὔτε τοῦ
[4, 7]	στρατευόμενος ἐν τῷ πρὸς Ἀρδεάτας	εἰσάγεται	πολέμῳ καὶ πάντα τὰ ἔργα
[4, 62]	ἀετοῦ καὶ μιᾶς στέγης καλυπτόμενοι.	~Λέγεται	δέ τι καὶ ἕτερον ἐπὶ
[4, 59]	ἐπέστησε ταῖς ἐργασίαις. ἔνθα δὴ	λέγεται	τέρας τι θαυμαστὸν ὑπόγειον ὀρυττομένων
[4, 40]	ἐπὶ ταύτῃ μάλιστα τῇ αἰτίᾳ	λέγεται	τῶν πατρικίων αὐτῷ τινας συνεπιβουλεῦσαι·
[4, 51]	τοὺς πρὸς Ἠρήτῳ κατεστρατοπεδευκότας καὶ	τίθεται	τὸν χάρακα μετέωρον ὀλίγον τὸ
[4, 1]	Ὀκρισίας ἔτι δουλευούσης παιδίον, ᾧ	τίθεται	τραφέντι ἡ μήτηρ τὸ μὲν
[4, 71]	τρόπος. καὶ ὁ Βροῦτος αὐτοῖς	ὑποτίθεται	τοιάδε· Πρῶτον μὲν διὰ φυλακῆς
[4, 11]	ὅσοι τὸν ἀνθρώπινον ἐποπτεύουσι βίον,	ἱκέται	πάντες ὑμῶν γινόμενοι σὺν γυναιξί
[4, 6]	ἔχουσα πεντηκοστόν· προσωτέρω γὰρ οὐκέτι	κυΐσκεται	τούτου τοῦ χρόνου γυνή, ἀλλ´
[4, 69]	ὁ δὲ Βροῦτος συνεὶς ὃ	βούλεται	δηλοῦν ὁ θεός, ἐπειδὴ τάχιστα
[4, 29]	τοῦ Ταρκυνίου λέγειν, ὅ τι	βούλεται,	καὶ περὶ τοῦ καθέξειν ἐν
[4, 41]	τὸν Σούπερβον, τοῦτο δὲ δηλοῦν	βούλεται	κατὰ τὴν ἡμετέραν γλῶτταν τὸν
[4, 60]	τὸ τέρας ὑμῖν ὅ τι	βούλεται	σημαίνειν καὶ οὐκ ἀποκρύψεται. ~Ταῦτα
[4, 59]	μάντεις ἐπυνθάνετο παρ´ αὐτῶν, τί	βούλεται	σημαίνειν τὸ τέρας. οὐδὲν δ´
[4, 55]	συγχωρήσαντος τοῦ πατρὸς ποιεῖν ὅσα	βούλεται,	σκήπτεται διαφορὰν πρὸς τὸν πατέρα
[4, 80]	δήμου, μέθ´ ἧς ἅπαντα ἐπικυροῦσθαι	βούλεται	τὰ μέγιστα ὁ νόμος· ἐφ´
[4, 7]	τοῦ βίου χρόνος αὐτῷ πλείων	ἀναφαίνεται	τῶν ἑκατὸν καὶ δέκα γεγονὼς
[4, 7]	οὐδεμίαν παρειλήφαμεν ἱστορίαν· ἄωρος δὴ	γίνεται	πάλιν ὁ γάμος τοῦ Ταρκυνίου
[4, 7]	ἐκ τῆς ἀρχῆς ἔκπτωσις αὐτοῦ	γίνεται	πέμπτῳ καὶ εἰκοστῷ μετὰ ταῦτ´
[4, 1]	καὶ τιμῶσα διετέλεσεν. ἐκ ταύτης	γίνεται	τῆς Ὀκρισίας ἔτι δουλευούσης παιδίον,
[4, 74]	ἐνιαύσιον χρόνον, ὡς παρ´ Ἀθηναίοις	γίνεται,	τὸ κράτος τῆς ἀρχῆς συνάγειν.
[4, 1]	τῆς ἡγεμονίας ὁ γαμβρὸς αὐτοῦ	γίνεται	Τύλλιος ἐνιαυτῷ τετάρτῳ τῆς πεντηκοστῆς
[4, 6]	οἱ τὰς Ῥωμαϊκὰς συγγράψαντες ἱστορίας.	παραγίνεται	δ´ εἰς Ῥώμην Ἄγκου Μαρκίου
[4, 63]	αὐτοῦ τῶν παίδων Σέξτος διέφθειρεν,	ἐξελαύνεται	τῆς τ´ ἀρχῆς καὶ τῆς
[4, 4]	ὀρφανὰ τὰ δύστηνα ταυτὶ παιδία	καταλείπεται	κίνδυνον οὐ τὸν ἐλάχιστον ὑπὲρ
[4, 67]	οὗτος ἐπὶ στρατόπεδον ὑπ´ αὐτῶν	πέμπεται	τῷ τ´ ἀνδρὶ τῆς Λουκρητίας
[4, 6]	Λατίνους πόλεμον ὑπὸ τοῦ βασιλέως	πέμπεται,	ὡς ἀμφότεροι λέγουσιν οἱ συγγραφεῖς·
[4, 28]	μάλιστα τὸν τῆς ἀδελφῆς ἄνδρα	μεταπέμπεταί	τ´ αὐτὸν ὡς ὑπὲρ ἀναγκαίου
[4, 22]	ἀριθμός, ὡς ἐν τοῖς τιμητικοῖς	φέρεται	γράμμασιν, ἐπὶ μυριάσιν ὀκτὼ χιλιάδες
[4, 2]	τὴν Ἑλληνικὴν διάλεκτον μεταβιβαζόμενος Δούλιος.	~Φέρεται	δέ τις ἐν ταῖς ἐπιχωρίοις
[4, 46]	ἕτεροι πεπόνθασι δεινῶν τεκμαιρομένους, ἃ	συμβήσεται	παθεῖν αὐτοῖς. ~Τοιαύτῃ καταδρομῇ τοῦ
[4, 13]	βουλήσεται τῆς Ῥώμης, πλανᾶσθαί τ´	ἀναγκασθήσεται	καὶ οὐχ ἕξει βέβαιον σημεῖον
[4, 30]	εἰ θυγατρὶ καὶ γαμβρῷ πολεμεῖν	ἀναγκασθήσεται	καὶ τιμωρίας ὡς παρ´ ἐχθρῶν
[4, 26]	τὴν ἑορτὴν καὶ πανήγυριν, ὃν	ἐπιτελεσθήσεται	τρόπον, ἔταξεν. ἵνα δὲ μηδεὶς
[4, 51]	εἰ μή τις αὐτοῖς δύναμις	ἐναντιωθήσεται,	πάντα οἰχήσεται τἀκεῖ. ὡς δὲ
[4, 13]	τις ὁρῶν τὸ μέγεθος ἐξετάζειν	βουλήσεται	τῆς Ῥώμης, πλανᾶσθαί τ´ ἀναγκασθήσεται
[4, 72]	ἡ τὴν πόλιν ἐπιτροπεύσουσα ἀρχὴ	γενήσεται	μετὰ τὴν κατάλυσιν τῶν βασιλέων
[4, 84]	πολιτείας. ἡμῖν σκοπουμένοις, τίς ἀρχὴ	γενήσεται	τῶν κοινῶν κυρία, βασιλείαν μὲν
[4, 82]	βίου, ἡμῖν δ´ ἆρ´ οὐ	παραστήσεται	τὸ αὐτὸ τοῦτο ὑπολαβεῖν, ὧν
[4, 51]	τις αὐτοῖς δύναμις ἐναντιωθήσεται, πάντα	οἰχήσεται	τἀκεῖ. ὡς δὲ ταῦτ´ ἤκουσεν,
[4, 11]	τιμῆς τυγχάνειν, τὰ μὲν παιδία	οἰχήσεται	τὴν πόλιν ὑμῖν καταλιπόντα καὶ
[4, 30]	περὶ ἑαυτοῦ δεδιώς, εἴ τι	πείσεται	προκαταληφθείς· ἠγανάκτει δ´ οὐχ ἥκιστα,
[4, 46]	ἀναγκαιοτάτων μὴ φεισάμενος τῶν ἀλλοτρίων	φείσεται·	παρῄνει τε τέως οὔπω τὸν
[4, 60]	νότιον. ταῦτα τῷ σκήπωνι δεικνὺς	πεύσεται	παρ´ ὑμῶν, ἐπὶ ποίῳ τῶν
[4, 60]	ὁ πατὴρ διελεῖται καὶ οὐδὲν	ψεύσεται·	μάντει γὰρ οὐ θέμις· ἃ
[4, 10]	ἐπὶ τὰ πράγματα ὁ δῆμος	ἐναντιώσεται	τὴν ψῆφον ἀναλαβών· ἐὰν δ´
[4, 13]	ἕξει βέβαιον σημεῖον οὐδέν, ᾧ	διαγνώσεται,	μέχρι ποῦ προβαίνουσα ἔτι πόλις
[4, 55]	τοῦ πατρὸς ποιεῖν ὅσα βούλεται,	σκήπτεται	διαφορὰν πρὸς τὸν πατέρα περὶ
[4, 53]	συνοικουμένη πᾶσα, πλὴν ὅσα μέρη	πανδοκεύεται	κατὰ τὴν δίοδον, τότε δὲ
[4, 27]	τῷ παρόντι ἀτυχήσειν. ταῦτ´ εἰπὼν	καταλύεται	τὸν πρὸς αὐτοὺς πόλεμον, ταῖς
[4, 74]	διδοῦσα τῶν πραττομένων, ἐξ ἧς	φύεται	τυραννίς· ἀλλ´ εἰς ἐνιαύσιον χρόνον,
[4, 30]	~Τοιαῦτα τῆς Τυλλίας λεγούσης ἄσμενος	δέχεται	τὰς αἱρέσεις ὁ Ταρκύνιος, καὶ
[4, 13]	ἐκμηκυνομένης πόλεως ὑπόληψιν τοῖς θεωμένοις	παρέχεται.	εἰ δὲ τῷ τείχει {τῷ}
[4, 74]	ὄψεις καὶ ἐπιφθόνους τοῖς πολλοῖς	παρέχεται,	τὰ μὲν μειῶσαι, τὰ δ´
[4, 13]	ἔτι πόλις ἐστὶ καὶ πόθεν	ἄρχεται	μηκέτ´ εἶναι πόλις, οὕτω συνύφανται
[4, 30]	προτέλεια τῶν ἀνοσίων γάμων διαπραξάμενος	ἀπέρχεται.	διελθόντος δ´ οὐ πολλοῦ μετὰ
[4, 11]	περὶ τῆς ἐμῆς ψυχῆς δέος	εἰσέρχεται,	μὴ πικρὰς ἀμοιβὰς τῆς δικαιοσύνης
[4, 64]	ταῖς θύραις τοῦ δωματίου κοιμωμένους	εἰσέρχεται	ξίφος ἔχων. ~Ἐπιστὰς δὲ τῇ
[4, 39]	σπουδὴν ἔχουσα μαθεῖν οἷόν τι	λήψεται	τὰ πράγματα τέλος, ἐπὶ τῆς
[4, 9]	ὅσιον ἢ πρὸς ἀνθρώπους δίκαιον	ὑπολήψεταί	με, ἐὰν ἐγκαταλίπω καὶ προδῶ
[4, 60]	τι βούλεται σημαίνειν καὶ οὐκ	ἀποκρύψεται.	~Ταῦτα μαθόντες οἱ πρέσβεις, ἐπειδὴ
[4, 7]	οὗ μετὰ μικρὸν ἐρῶ τοὔνομα.	ὡμολόγηται	γάρ, ὅτι μετὰ τὴν Ταρκυνίου
[4, 71]	καὶ πραττομένων κατὰ τῆς τυραννίδος	αἴσθηται	Ταρκύνιος, πρὶν ἢ τὰ παρ´
[4, 27]	τούτων Καιρητανοί τ´ ἠκολούθησαν καὶ	Ταρκυνιῆται,	καὶ τελευτῶσα ἐν ὅπλοις ἦν
[4, 84]	δέ τις παρὰ ταῦτα ποιῶν	εὑρίσκηται	τεθνάναι. ταύτην εἰ βουλομένοις ὑμῖν
[4, 60]	ἂν ἐκεῖνος τῷ σκήπωνι δεικνὺς	πυνθάνηται,	τὸ τέρας εὑρεθῆναι, ἀλλ´ ἐν
[4, 75]	ἀνδρῶν αἵρεσιν καὶ τὰ μαντεύματα	γένηται	περὶ αὐτῶν καλά, τοὺς πελέκεις
[4, 73]	καὶ ἵνα μηδ´ ἐξ ὑστέρου	γένηταί	ποτε φυλάξασθαι παραινῶ. τίνα δ´
[4, 74]	λήψονται· λυπήσει γὰρ οὐδέν´, ἐὰν	γένηται	σπάνια· θρόνον δὲ τοῖς ἀνδράσιν
[4, 4]	αὐτὸς ἐκ τῶν τραυμάτων ὑγιὴς	γένηται,	τὸν ἕτερον τῶν ἑαυτοῦ γαμβρῶν,
[4, 40]	μή τις εἰς ἑαυτὸν ὁρμὴ	γένηται	τοῦ δημοτικοῦ, πρὶν ἢ βεβαίως
[4, 8]	ἀρχῆς σύμβολα· ὅταν δὲ τοῦτο	γένηται,	τοὺς καλουμένους μεσοβασιλεῖς ἀποδεῖξαι καὶ
[4, 79]	ἕως ὁ κατὰ φύσιν αὐτοῖς	παραγένηται	θάνατος. ~Ἀλλὰ τί τούτοις ἐπιτιμῶ
[4, 39]	καὶ ὁποσονοῦν ταύτης τῆς ἡμέρας	περιγένηται	χρόνον· ἐπίστασαι δ´, ὡς εὔνουν
[4, 21]	ἐν δὲ τοῖς καθ´ ἡμᾶς	κεκίνηται	χρόνοις καὶ μεταβέβληκεν εἰς τὸ
[4, 43]	πολλαχῇ διεσπαρμένοι κατόπται τινὲς καὶ	διερευνηταὶ	τῶν λεγομένων τε καὶ πραττομένων
[4, 81]	ἀφῄρηται μὲν ὑμῶν τοὺς νόμους,	ἀφῄρηται	δὲ τὰς ἐφ´ ἱερὰ καὶ
[4, 81]	ὦ δημόται, πῶς ἔχει; οὐκ	ἀφῄρηται	μὲν ὑμῶν τοὺς νόμους, ἀφῄρηται
[4, 82]	εἰκοστὸν ἔτος ἤδη τυραννῶν, πάσας	ἀφῄρηται	τὰς ἐν τῷ ζῆν ἡδονὰς
[4, 20]	μέγιστα ἐπεκυροῦτο ὑπὸ τοῦ δήμου.	εἴρηται	δέ μοι καὶ πρότερον, ὅτι
[4, 40]	μυθικὴ καὶ ἄπιστος ὑπόληψις, ὥσπερ	εἴρηταί	μοι πρότερον, ἀληθὴς εἶναι ὑπὸ
[4, 40]	σχῆμα κατ´ ἀρχὰς λαβών, ὡς	εἴρηταί	μοι πρότερον, ἔπειτα φιλανθρωπίαις τισὶ
[4, 80]	ὁπωσδήποτε λαβών, ἆρα βασιλικῶς αὐτῇ	κέχρηται	ζηλῶν τοὺς προτέρους ἡγεμόνας, οἳ
[4, 75]	τὴν ἐκκλησίαν, ὥσπερ ἔφην, ἐπειδὴ	συγκεχώρηταί	μοι κατὰ νόμον καὶ γνώμην
[4, 62]	δ´ αὐτοῖς, ὅταν ἡ βουλὴ	ψηφίσηται,	στάσεως καταλαβούσης τὴν πόλιν ἢ
[4, 36]	ἄν, εἴ τί μοι τοιοῦτον	ἡμάρτηται,	τῆς ἀρχῆς θ´ ἅμα καὶ
[4, 74]	πόλιν αὐτῆς ἕνεκα τῆς ὁσίας	φυλάττηται,	ἱερῶν ἀποδεικνύσθω τις ἀεὶ βασιλεύς,
[4, 32]	ὀνόματα ὑπ´ ἀνθρώπων ἐπὶ καλοῖς	κεῖται	πράγμασιν, ἀκούειν καὶ μὴ τέταρτον
[4, 49]	ὄρος ὑψηλόν, ὃ τῆς Ἀλβανῶν	ὑπέρκειται	πόλεως, ἐν ᾧ πανηγύρεις τ´
[4, 27]	ὡς καὶ νῦν ὑπὸ Ῥωμαίων	καλεῖται·	ἡλικίας τε προβεβηκὼς ἐπὶ πολὺ
[4, 39]	Ῥωμαίων κατὰ τὴν πάτριον γλῶτταν	καλεῖται.	~Τοιαύτης τελευτῆς ἔτυχε Τύλλιος ἔτη
[4, 61]	τὴν κεφαλὴν εὕρετε. ἐξ ἐκείνου	καλεῖται	τοῦ χρόνου Καπιτωλῖνος ὁ λόφος
[4, 60]	μὲν τέρας ὑμῖν ὁ πατὴρ	διελεῖται	καὶ οὐδὲν ψεύσεται· μάντει γὰρ
[4, 60]	τὸ χρεὼν οὐκ ἔνεστι μετατεθῆναι,	διελεῖται	τὸ τέρας ὑμῖν ὅ τι
[4, 60]	ἐστιν, ἔφησεν, ᾧ χρῄζετε συντυχεῖν·	ἀσχολεῖται	δὲ κατὰ τὸ παρόν· ἔσται
[4, 84]	τάχει. ἀφικομένων δ´ αὐτῶν ἄνδρας	αἱρεῖται	δύο τοὺς πράξοντας ὅσα τοῖς
[4, 75]	δ´ ἐπιψηφίσωσι τὴν γνώμην οἱ	πολῖται,	δηλώσας αὐτοῖς ἣν διανοούμεθα καταστήσασθαι
[4, 9]	~Πολλή με ἀνάγκη κατείληφεν, ἄνδρες	πολῖται,	κήδεσθαι τῶν παιδίων τούτων καὶ
[4, 79]	ὑμᾶς ὑπομνήσω. ~Οὗτός ἐστιν, ἄνδρες	πολῖται,	ὁ Ταρκύνιος ὁ πρὸ τοῦ
[4, 77]	μέλλων πρὸς ὑμᾶς ποιεῖσθαι, ἄνδρες	πολῖται,	περὶ ἐμαυτοῦ πρῶτον ὀλίγα βούλομαι
[4, 23]	εὐδαίμονος εὐθέως καὶ μεγάλης ἔσονται	πολῖται	πόλεως, καὶ ταῦθ´ ἕξουσιν ἀμφότερα
[4, 9]	ἀποδοῦναι, τούτοις βοηθεῖν προθυμούμενος, ἐπειδὴ	πολῖταί	τ´ εἰσι καὶ πολλοὺς ὑπὲρ
[4, 39]	αὐτόν· Τὰ μὲν πρῶτα, ἔφη,	πέπρακταί	σοι, Ταρκύνιε, κατὰ τὸ δέον·
[4, 84]	συνεδρίῳ μαθόντες ἐπικυρώσητε {τὸ δοχθέν.	δέδοκται	γὰρ ἡμῖν φεύγειν Ταρκυνίους πόλιν
[4, 73]	ἐξ ὧν εἰς τυραννικὴν ὠμότητα	περιίστανται	καὶ δι´ ἃ δυσχεραίνουσιν ἅπαντες
[4, 13]	ἄρχεται μηκέτ´ εἶναι πόλις, οὕτω	συνύφανται	τὸ ἄστυ τῇ χώρᾳ καὶ
[4, 41]	ἀναφέρων ἐποιεῖτο. διὰ ταῦτ´ ἐπωνυμίαν	τίθενται	αὐτῷ Ῥωμαῖοι τὸν Σούπερβον, τοῦτο
[4, 73]	σκοποῦσι καὶ ἀπὸ τούτων ἢ	προσίενταί	τινα τῶν βλαβερῶν ἢ φεύγουσι
[4, 24]	ἀποβλέποντες οἱ πολλοὶ δυσχεραίνουσι καὶ	προβέβληνται	τὸ ἔθος, ὡς οὐ πρέπον
[4, 12]	αὐτοῖς εἰδέναι φήσας χάριτας, ὅτι	μέμνηνται	τῶν εὐεργεσιῶν, καὶ ἔτι πλείονα
[4, 71]	τοῦ τυράννου καὶ μικρᾶς ἀφορμῆς	δέονται.	ὅταν δὲ λάβωμεν τὸ πλῆθος
[4, 23]	τὰς χάριτας, ἐν οἷς μάλιστα	δέονται	πράγμασι, κομιζομένους καὶ τοὺς ἐκ
[4, 9]	οἱ πένητες ἐπιβαροῦνταί τε καὶ	ἀναγκάζονται	δανείσματα ποιεῖν, κουφοτέρας εἰς τὸ
[4, 62]	ναοῦ, εἴτ´ ἐξ ἐπιβουλῆς, ὡς	οἴονταί	τινες, εἴτ´ ἀπὸ ταὐτομάτου, σὺν
[4, 2]	μίξιν ἀφανισθέντος εἴθ´ Ἡφαίστου καθάπερ	οἴονταί	τινες εἴτε τοῦ κατ´ οἰκίαν
[4, 23]	εἰ τῇ φύσει τὸ ἐλεύθερον	οἴονται	τοῦ δούλου διαφέρειν, ἀλλ´ οὐ
[4, 50]	ἡμέραν καὶ νύκτωρ αὐτοὶ ταλαιπωροῦντες	ἁλίσκονται	κατὰ κράτος. γενόμενος δὲ τῆς
[4, 62]	ἀνδρῶν ἰδιωτῶν μεταγραφέντες· ἐν οἷς	εὑρίσκονταί	τινες ἐμπεποιημένοι τοῖς Σιβυλλείοις, ἐλέγχονται
[4, 24]	ἢ τὸ κοινὸν ἀδικημάτων ταύτας	φέρονται	παρ´ αὐτῶν τὰς χάριτας· οἱ
[4, 22]	τῶν κατ´ ἐμὲ χρόνων Ῥωμαῖοι	καθαίρονται	μετὰ τὴν συντέλειαν τῶν τιμήσεων
[4, 75]	κάθοδον ἕξουσιν εἰς αὐτὴν Ταρκύνιοι·	πειράσονται	γάρ, εὖ ἴστε, καὶ πειθοῖ
[4, 4]	ἡμᾶς φανερῶς τε καὶ κρύφα	πειράσονται	διολέσαι. ταῦτ´ οὖν ἐνθυμουμένους ἡμᾶς
[4, 73]	ἧττον γὰρ ὑβρισταὶ καὶ βαρεῖς	ἔσονται	διαιρεθείσης τῆς ἐξουσίας διχῇ καὶ
[4, 58]	σφίσι διαμενεῖ, γράψας ἐφ´ οἷς	ἔσονται	δικαίοις φίλοι, τὰ περὶ τούτων
[4, 23]	κριθέντες εὐδαίμονος εὐθέως καὶ μεγάλης	ἔσονται	πολῖται πόλεως, καὶ ταῦθ´ ἕξουσιν
[4, 11]	πολέμους, εἰ τιμήσασθαι τοὺς βίους	ἀναγκασθήσονται	καὶ ἀπὸ τῶν τιμημάτων τὰς
[4, 11]	σύμπαντες, ὅτι κατὰ νόμους γεγραμμένους	ἐθισθήσονται	ζῆν τὰ δίκαια ἐξ ἴσου
[4, 49]	δεξαμένων τόπον μὲν ἀπέδειξεν, ἔνθα	ποιήσονται	τὴν σύνοδον ἐν μέσῳ μάλιστα
[4, 71]	περὶ τὴν τῆς πατρίδος ἐλευθερίαν	γενήσονται	οὔτε δωρεαῖς ἔτι κατεχόμενοι ὡς
[4, 11]	λαμβάνοντες, ἀλλ´ οὐχ ὥσπερ ἀργυρωνήτοις	παραχρήσονται	τοῖς πένησιν, ὃ ποιοῦσι νῦν.
[4, 23]	ξένοις. εἰ δὲ καὶ τοῦτον	καταστήσονται	τὸν νόμον, πολλὴν αὐτοῖς ἔλεγεν
[4, 58]	πάθος ἁπάντων κατοδυρομένων ἑαυτοὺς οἵα	πείσονται,	σφαγάς τε καὶ ἀνδραποδισμοὺς καὶ
[4, 26]	ἀλλήλας, ἐκ τῶν ἱερῶν τοῦτο	διαλύσονται,	ταῖς ἄλλαις πόλεσιν ἐπιτρέψασαι τὰ
[4, 26]	αἱ μέγισται καὶ λαμπρόταται αὗται	μνημονεύονται,	πολεμικαὶ δ´ αἱ πρὸς ἓν
[4, 62]	εὑρίσκονταί τινες ἐμπεποιημένοι τοῖς Σιβυλλείοις,	ἐλέγχονται	δὲ ταῖς καλουμέναις ἀκροστιχίσι· λέγω
[4, 85]	κριθέντα ὑπὸ τῆς πόλεως, οὐκέτι	προσδέχονται	παραγενηθέντα τὸν Ταρκύνιον. ἀπωσθεὶς δὴ
[4, 74]	ὅτε αὐτὰ τιμῆς θεῶν ἕνεκα	λήψονται·	λυπήσει γὰρ οὐδέν´, ἐὰν γένηται
[4, 11]	ἐγκλήματα συνενέγκαντες εἰς τὸ κοινὸν	βεβούλευνταί	τε καὶ συνομωμόκασι κατάγειν τοὺς
[4, 11]	γὰρ ὑπὸ τῶν πατρικίων, καὶ	μεμήνυνταί	μοι τινὲς ἐξ αὐτῶν ἀποκτεῖναί
[4, 48]	σεσωκέναι τοὺς ἀρίστους ἄνδρας, ἡγεμόνα	ποιοῦνται	τοῦ ἔθνους ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς
[4, 4]	πόλεως ἔσται πράγματα, τὸν οἴκτιστον	ἀπολοῦνται	τρόπον ὑπ´ αὐτῶν· ἔσται γ´
[4, 24]	ἄλλου πονηροῦ πόρου χρηματισάμενοι τούτων	ὠνοῦνται	τῶν χρημάτων τὴν ἐλευθερίαν καὶ
[4, 25]	ἀπολαύουσι καὶ ἐπὶ μήκιστον χρόνον	καρποῦνται	τὰς ὠφελείας, πάντων μάλιστα τῶν
[4, 9]	εἰσφοράς, δι´ ἃς οἱ πένητες	ἐπιβαροῦνταί	τε καὶ ἀναγκάζονται δανείσματα ποιεῖν,
[4, 83]	δ´ ἀρετῆς ὁρῶσι μεταποιουμένους ἄσμενοι	συναροῦνται	τοῦ πολέμου· τυραννὶς γὰρ ἅπασιν
[4, 43]	πολλοὶ βουλὰς ἀπορρήτους μετ´ ἀλλήλων	ποιῶνται	περὶ καταλύσεως τῆς ἀρχῆς. ἦσαν
[4, 49]	τὸν ἀποδειχθέντα τόπον πανηγυρίζωσι καὶ	συνεστιῶνται	καὶ κοινῶν ἱερῶν μεταλαμβάνωσιν. ἀγαπητῶς
[4, 24]	τὰς ἑαυτῶν τελευτάς, ἵνα χρηστοὶ	καλῶνται	νεκροὶ καὶ πολλοὶ ταῖς κλίναις
[4, 4]	καὶ τὰ κοινὰ πράττειν ἱκανοὶ	γένωνται,	τὸν πρεσβύτερον αὐτῶν ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων
[4, 14]	τι καὶ σεμνὸν ἐχούσῃ χαριέστεροι	γίνωνται	περὶ τοὺς δεσπότας καὶ τὰ
[4, 14]	τὰ λυπηρὰ τῆς τύχης ἧττον	βαρύνωνται.	~Διεῖλε δὲ καὶ τὴν χώραν
[4, 4]	κατασχόντες οἱ Μάρκιοι τὴν ἀρχὴν	ἄρωνται	τὰ παιδία καὶ πᾶσαν τὴν
[4, 62]	ἱερὸν ὡς τὰ Σιβύλλεια θέσφατα.	χρῶνται	δ´ αὐτοῖς, ὅταν ἡ βουλὴ
[4, 9]	ὅσοι δ´ ἂν μετὰ ταῦτα	δανείσωνται,	τούτους οὐκ ἐάσω πρὸς τὰ
[4, 71]	γὰρ Κελερίων ἄρχων εἰμί, καὶ	ἀποδέδοταί	μοι κατὰ νόμους ἐκκλησίαν, ὅτε
[4, 74]	τε παρασήμων, ἃ τοῖς βασιλεῦσιν	ἀποδέδοται,	πολλῶν ὄντων εἴ τινα λυπηρὰς
[4, 71]	ἀναδώσων ταῖς φράτραις. ἄρχοντι γὰρ	ἀποδέδοται	τοῦτο πράττειν· ἡμῶν δ´ οὐδεὶς
[4, 80]	βουλῆς γραφέντος, ᾗ περὶ πάντων	ἀποδέδοται	τῶν κοινῶν προβουλεύειν· ἔπειτα μεσοβασιλέων
[4, 6]	καὶ τὰ κοινὰ πράττειν ἀξιῶν	παραδίδοται,	καὶ τὴν ἄπαρσιν ἐκεῖθεν πεποιημένος
[4, 39]	τῆς ἀνοσίας αὐτοῦ θυγατρὸς ἔργα	παραδίδοται.	πεπυσμένη γὰρ τὴν εἰς τὸ
[4, 28]	ταύτας τὰς κόρας ἐπιγάμους γενομένας	ἐκδίδοται	τοῖς ἀδελφιδοῖς τῆς μητρὸς αὐτῶν,
[4, 82]	ἀφελόμενος; οὐκ ἔστιν ἡμῖν, ὦ	δημόται,	βιωτὸν ἐν τοιούτοις καλινδουμένοις κακοῖς,
[4, 82]	σπασαμένη τοῦ πατρὸς ὁρῶντος, ὦ	δημόται,	διὰ τῶν ἑαυτῆς σπλάγχνων ἔβαψε
[4, 83]	ῥᾳδίως πείσομεν. ὥστε θαρροῦντες, ὦ	δημόται,	καὶ ἀγαθὰς ἔχοντες ὑπὲρ τῶν
[4, 81]	ἀλλὰ τὰ ὑμέτερα πράγματα, ὦ	δημόται,	πῶς ἔχει; οὐκ ἀφῄρηται μὲν
[4, 78]	ποιοῦντες ἐπιτηδείῳ, ὑμᾶς τ´, ὦ	δημόται,	συνεκαλέσαμεν, ἵνα τὴν προαίρεσιν ἀποδειξάμενοι
[4, 79]	μόνος. οἷα δ´ ἐξειργάσατο, ὦ	δημόται,	τὰ περιβόητα καὶ δεινὰ περὶ
[4, 3]	καὶ οὐδὲν ᾤοντο διαφέρειν οἱ	δημόται	Ταρκύνιον ἐπιμελεῖσθαι τῶν κοινῶν ἢ
[4, 11]	ὑμῖν ταῦτα βουλομένοις ἐστίν, ὦ	δημόται,	τοὺς μὲν ἀνδροφόνους κατάγειν καὶ
[4, 43]	ἦσαν δ´ αὐτῷ πολλαχῇ διεσπαρμένοι	κατόπται	τινὲς καὶ διερευνηταὶ τῶν λεγομένων
[4, 52]	τῶν πολεμίων ἕνεκα· μαθόντες, ὅτι	διέφθαρται	τὸ ἕτερον αὐτῶν στράτευμα, οὐδὲν
[4, 61]	τοὺς ἑαυτῶν πολίτας, ὅτι κεφαλὴν	εἵμαρται	γενέσθαι συμπάσης Ἰταλίας τὸν τόπον
[4, 25]	πρόσκρουσμα πόλει πρὸς πόλιν ἐγεγόνει,	δικασταὶ	καθεζόμενοι διῄτων καὶ περὶ τοῦ
[4, 47]	τοῦ καλοῦ τούτου δημαγωγοῦ, ὃς	παρεσκεύασταί	τε τοὺς ἐπιφανεστάτους ὑμῶν ἀποκτείνας
[4, 71]	βούλομαι μαθεῖν, τίς ὁ καλέσων	ἔσται	αὐτὴν κατὰ νόμους καὶ τὴν
[4, 4]	οἴκτιστον ἀπολοῦνται τρόπον ὑπ´ αὐτῶν·	ἔσται	γ´ οὐδ´ ὑμῖν ἀσφαλὴς ὁ
[4, 4]	σὸν εἰποῦσα, ὦ Τύλλιε, ὄνομα	ἔσται	δ´ οὐκ ἄκουσι Ῥωμαίοις, ἀλλὰ
[4, 60]	ἀσχολεῖται δὲ κατὰ τὸ παρόν·	ἔσται	δ´ ὑμῖν ὀλίγου χρόνου παρελθεῖν
[4, 71]	πολίτας ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν παρακαλείτω.	ἔσται	δὲ πᾶσι Ῥωμαίοις κατ´ εὐχήν,
[4, 19]	ἐπιτελεσθησομένην συμμετρησάμενος, ὁπόση τις ἀρκοῦσα	ἔσται,	διαιρῶν τὸν αὐτὸν τρόπον εἰς
[4, 83]	βοηθεῖν, οὐ φόβος ὁ καθέξων	ἔσται	παρὰ τοῖς τυράννοις, οὐ χάρις,
[4, 30]	τετελευτηκότα παρειλήφαμεν· ἐτῶν ἡ Τανακυλλὶς	ἔσται	πεντεκαίδεκα πρὸς τοῖς ἑκατόν. οὕτως
[4, 72]	ἀνδρός, καὶ ἔτι πρότερον, ὅστις	ἔσται	πολιτείας κόσμος, ὃν ἀπαλλαττόμενοι τοῦ
[4, 4]	πάππον αὐτῶν τὰ τῆς πόλεως	ἔσται	πράγματα, τὸν οἴκτιστον ἀπολοῦνται τρόπον
[4, 13]	τὴν ἐμὴν εἶχεν ἡλικίαν, ἕτερος	ἔσται	τῇ διηγήσει καιρὸς ἐπιτηδειότερος. ~Ὁ
[4, 81]	Δία. καὶ τί πλέον ἡμῖν	ἔσται	τότε, τί δ´ οὐ χεῖρον;
[4, 23]	τοῖς μὲν δεσπόταις πολλὴ φροντὶς	ἔσται	τοῦ μὴ προχείρως τινὰς ἐλευθεροῦν,
[4, 75]	δ´ οὐδέν. ~Ὃν δὲ τρόπον	ἔσται	τούτων ἕκαστον, ἀκούσατέ μου· συνάξω
[4, 71]	ἐζήτουν, τίς ὁ τῆς ἐπιχειρήσεως	ἔσται	τρόπος. καὶ ὁ Βροῦτος αὐτοῖς
[4, 81]	ἐλαχίστην λαμβάνοντας; τίς οὖν ὅρος	ἔσται	τῶν συμφορῶν, καὶ μέχρι τίνος
[4, 60]	ἐμὲ δηλώσατε, περὶ τίνος ἥκετε.	περιέσται	γὰρ ὑμῖν, εἴ τι μέλλετε
[4, 10]	Τύλλιον ψηφοφορήσουσιν αἱ φρᾶτραι, καὶ	περιέσται	τῷ ἀνδρὶ τὸ δοκεῖν κατὰ
[4, 78]	οὔθ´ ὕστερον, ἐὰν νῦν μαλακισθῶμεν,	ἐξέσται.	εἰ μὲν οὖν χρόνον εἶχον,
[4, 73]	βουλευσάμενοι, σφαλερὰ καὶ οὐκ ἀκίνδυνος,	ἐξέσται	θ´ ἡμῖν ὕστερον, ὅταν ἀπαλλαγῶμεν
[4, 47]	ἢ πονηρός εἰμι· τουτὶ γὰρ	ἐξέσται	καὶ μετὰ ταῦθ´ ὑμῖν σκοπεῖν·
[4, 55]	πατὴρ αὐτῷ προειδὼς εἰς οὓς	παρέσται	τόπους, τήν τε λείαν ἄφθονον
[4, 23]	πάνυ μακαρίων μέχρι τίνος αὐτῷ	παρέσται	χρόνου. ἠξίου τ´ αὐτοὺς σκοπεῖν,
[4, 26]	ἐλάττοσί τε καὶ ἀμαυροτέραις αἱ	μέγισται	καὶ λαμπρόταται αὗται μνημονεύονται, πολεμικαὶ
[4, 11]	ἀχθόμενοί τε καὶ ἀναξιοπαθοῦντες· οἱ	δανεισταὶ	μὲν ὅτι τοὺς πένητας ὑμῶν
[4, 17]	δὲ σαλπισταί τε καὶ οἱ	βυκανισταὶ	τῇ τετάρτῃ συνετάττοντο μοίρᾳ. ἦν
[4, 17]	νεωτέροις ἀκολουθῶν λόχος. οἱ δὲ	σαλπισταί	τε καὶ οἱ βυκανισταὶ τῇ
[4, 73]	τε καὶ εὐδαιμονεῖν· ἧττον γὰρ	ὑβρισταὶ	καὶ βαρεῖς ἔσονται διαιρεθείσης τῆς
[4, 7]	θυγατέρες ἦσαν αὐτῷ δύο καὶ	αὗταί	γ´ ἤδη γεγαμημέναι. τούτων δὴ
[4, 26]	ἀμαυροτέραις αἱ μέγισται καὶ λαμπρόταται	αὗται	μνημονεύονται, πολεμικαὶ δ´ αἱ πρὸς
[4, 30]	συγκαλέσας τὸ συνέδριον· Ἄνδρες, ἔφη,	βουλευταί,	Ταρκύνιος ἑταιρίας ἐπ´ ἐμὲ συνάγων
[4, 42]	ὁπόσοι κατελείφθησαν ἐν τῷ συνεδρίῳ	βουλευταὶ	τῶν ἐπὶ Τυλλίου καταλεγέντων, διάφοροι
[4, 11]	τι βουλεύσομαι γενναιότερον ὑπὲρ ἐμαυτοῦ·	βεβίωται	γὰρ ἤδη μοι καὶ πρὸς
[4, 2]	ἀπὸ τῆς ἑστίας τῆς βασιλείου	πέπρωται	γενέσθαι κρεῖττον ἢ κατὰ τὴν
[4, 70]	βίου τὴν προσποίησιν ἐφύλαττον; ἆρα	πέπρωται	Ῥωμαίοις ὑπ´ ἐμοῦ καὶ δι´
[4, 69]	τοῦτ´ ἠρώτων τὸν θεόν, τίνι	πέπρωται	τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν παραλαβεῖν, ὁ
[4, 84]	λέγει· Ἐπειδὴ τὰ πρῶτα ἡμῖν	κεκύρωται	κατὰ τὸ δέον, ἀκούσατε καὶ
[4, 81]	πονηρὸν μὲν γένος, πονηραὶ δὲ	τροφαί,	πολιτικὸν δὲ καὶ μέτριον οὐδὲν
[4, 53]	ἀλλήλων γῆν εἰσβολαὶ καὶ καταδρομαὶ	μάχαι	τε, ὅπερ εἰκός, τοτὲ μὲν
[4, 57]	ᾖ τοῦτο τὴν κεφαλὴν ἀποτεμόντα	πέμψαι.	ταῦτα δὲ ποιήσαντι αὐτῷ τε
[4, 22]	τέλη καὶ τοὺς πεζοὺς ἐν	φάλαγγι	καὶ τοὺς ἐσταλμένους τὸν ψιλικὸν
[4, 7]	ἀλλ´ υἱωνούς, Λευκίῳ Πείσωνι τῷ	Φρῦγι	συγκαταθέμενος. ἐκεῖνος γὰρ ἐν ταῖς
[4, 2]	μεσούσης μάλισθ´ ἡμέρας ἐν τῇ	παστάδι	τῶν βασιλείων καὶ κατενεχθέντος ἐφ´
[4, 57]	ἐπιστολὰς σεσημειωμένας τῇ τοῦ πατρὸς	σφραγῖδι	λαβόντας ἔνδον ἀποθέσθαι. ὡς δ´
[4, 70]	βουλόμενον καὶ μέχρι θανάτου τῇ	τυραννίδι	καὶ τοῖς συναγωνιζομένοις αὐτῇ διεχθρεύσειν.
[4, 83]	ἱκανή· οὕς, εἰ ψηφιεῖσθε τῇ	πατρίδι	βοηθεῖν, οὐ φόβος ὁ καθέξων
[4, 78]	ἡμῖν γενέσθαι, πράττοντας ἐλευθερίαν τῇ	πατρίδι,	ἧς οὔτε πρότερον ἡμῖν ἐξεγένετο
[4, 58]	μέλλοντος ὑπάρχῃ χρόνου μηδ´ ἐνδοιάζωσιν,	εἰ	βέβαια ταῦτα σφίσι διαμενεῖ, γράψας
[4, 11]	δὴ τὰς ῥάβδους καὶ δότε,	εἰ	βούλεσθε, τοῖς πατρικίοις· ἐγὼ δ´
[4, 84]	ταῦτα ποιῶν εὑρίσκηται τεθνάναι. ταύτην	εἰ	βουλομένοις ὑμῖν ἐστι τὴν γνώμην
[4, 4]	ἐλάχιστον ὑπὲρ τῆς ψυχῆς τρέχοντα·	εἰ	γὰρ ἐπὶ Μαρκίοις τοῖς ἀνελοῦσι
[4, 11]	ποιῆσαι τὴν ὑμῶν αὐτῶν γνώμην.	εἰ	γὰρ ἑτέρους τινὰς ἀξιονικοτέρους ἡμῶν
[4, 34]	ἀφελόμενος αὐτὴν ὑμῶν ἐμοὶ δοῦναι.	εἰ	γάρ τι τοιοῦτον εἰπεῖν ἔχεις,
[4, 71]	εἰσομένῳ τὴν δύναμιν αὐτῆς οὔτ´,	εἰ	γνοίην, χρησομένῳ· καὶ τὸν κατὰ
[4, 80]	λέγω ταῦτα πάντα, καίτοι δέον,	εἰ	γοῦν ἔμελλεν ἕξειν καλῶς, μηδὲν
[4, 65]	δεῖ σε καλῶς ἐπισταμένην διδάσκειν;	εἰ	δ´ ἀντιπράττειν ἐπιχειρήσεις σώζειν βουλομένη
[4, 29]	σῶμα, μαρανθεῖσαν δ´ ὑπ´ αὐτοῦ.	εἰ	δ´ ἐξεγένετο σοί τε λαβεῖν
[4, 9]	μὲν ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς κινδυνεύοντας,	εἰ	δ´ ἡ πρώτη πεῖρα τοῖς
[4, 34]	μέσον; ἀλλ´ οὐκ ἂν ἔχοις.	εἰ	δ´ οὐ κατὰ τὸν βέλτιστον
[4, 36]	δεῖ τούτων νυνὶ τῶν λόγων·	εἰ	δὲ δοκεῖ κρεῖττον ἐπιμελήσεσθαι τῶν
[4, 23]	μεταδεδωκέναι τῆς πολιτείας τοῖς ξένοις.	εἰ	δὲ καὶ τοῦτον καταστήσονται τὸν
[4, 34]	καὶ νηπίους, ὥσπερ ὑμᾶς Ταρκύνιος.	εἰ	δὲ κοινὸς ἁπάντων νόμος ἦν
[4, 20]	λόχους ἑπτὰ καὶ ἐνενήκοντα ἰσοψήφους.	εἰ	δὲ μέχρι τῆς πέμπτης κλήσεως
[4, 24]	ἂν τούτου τοῦ μέρους προνοεῖν·	εἰ	δὲ μή γε, τοὺς ὑπάτους·
[4, 20]	καὶ τέλος εἶχεν ἡ γνώμη·	εἰ	δὲ μὴ γένοιντο ἐπὶ τῆς
[4, 31]	πατρῴας καὶ προγονικὰς ἀπέδωκαν ἀρχάς·	εἰ	δὲ μήπω σοι φρονεῖν τὰ
[4, 70]	καὶ τοῖς συναγωνιζομένοις αὐτῇ διεχθρεύσειν.	εἰ	δὲ παραβαίη τὸν ὅρκον τοιαύτην
[4, 58]	τοὺς ὑπὸ τυράννων ἁλόντας προσδοκώντων,	εἰ	δὲ τὰ κράτιστα πράξειαν, δουλείας
[4, 32]	παῦσαί ποτε ἤδη πονηρὸς ὤν·	εἰ	δέ τι δίκαιον ἔχεις πρὸς
[4, 83]	ἐχθρὰ τοῖς βουλομένοις ἐλευθέροις εἶναι.	εἰ	δέ τινες ὑμῶν τοὺς ἐπὶ
[4, 83]	ἀνθρώπους τὰ μὴ δίκαια πράττειν.	εἰ	δέ τισιν αὐτῶν ἄρα διὰ
[4, 35]	εἴ τι δίκαιον εἶχες λέγειν.	εἰ	δὲ τούτῳ μὲν οὐκ ἐπίστευες
[4, 13]	πόλεως ὑπόληψιν τοῖς θεωμένοις παρέχεται.	εἰ	δὲ τῷ τείχει {τῷ} δυσευρέτῳ
[4, 47]	μὴ προθυμεῖσθαι λαβεῖν τότε πενθερόν·	εἰ	δὲ χρηστὸν ἐνόμιζεν, ὅτε τὴν
[4, 23]	πονηροὺς νομίζουσι, μὴ ποιεῖν ἐλευθέρους,	εἰ	δὲ χρηστούς, μὴ περιορᾶν ὄντας
[4, 80]	πατρίδα καὶ πάντας ἡμᾶς ἐπιτελεσθείσας,	εἰ	δὴ καὶ παρανομίας δεῖ καλεῖν
[4, 84]	ἀποδείξητε ψῆφον ἐπιφέροντες κατὰ λόχους.	εἰ	δὴ καὶ ταῦτα βουλομένοις ἐστὶν
[4, 6]	ὡς ἀμφότεροι λέγουσιν οἱ συγγραφεῖς·	εἰ	δὴ παρεγένετο μὲν εἰς Ῥώμην
[4, 73]	πολιτείαν ἀντὶ τῆς χείρονος ἑλέσθαι,	εἰ	δή τις ἄρα ἔστι κρείττων,
[4, 6]	εἶχεν ἔτος, ὅτ´ ἀπέθνησκε Ταρκύνιος.	εἰ	δὴ τὸν νεώτερον τῶν υἱῶν
[4, 40]	Τυλλίου θανάτῳ δείσας ὁ Ταρκύνιος,	εἰ	διὰ τῆς ἀγορᾶς ὁ νεκρὸς
[4, 2]	ἐν πολλαῖς Ῥωμαϊκαῖς ἱστορίαις εὕρομεν,	εἰ	θεοῖς τε καὶ δαίμοσι λέγεσθαι
[4, 30]	προκαταληφθείς· ἠγανάκτει δ´ οὐχ ἥκιστα,	εἰ	θυγατρὶ καὶ γαμβρῷ πολεμεῖν ἀναγκασθήσεται
[4, 53]	τὴν δίοδον, τότε δὲ πολυάνθρωπος	εἰ	καί τις ἄλλη καὶ μεγάλη.
[4, 7]	τετταράκοντα καὶ τέτταρα κατέσχεν, ὥστ´	εἰ	κατ´ ἐκεῖνον τὸν χρόνον ἑκτακαιεικοσαέτης
[4, 53]	Γαβίους καὶ πολλὰς ὑπισχνούμενοι δωρεάς,	εἰ	κατέλθοιεν ἐπὶ τὰ σφέτερα, τήν
[4, 50]	αὐτῶν ἐπιλέξας οὓς ἥκιστα ὑπώπτευεν,	εἰ	κύριοι τῶν ὅπλων γένοιντο, ἐλευθερίας
[4, 55]	πατρὶ διέγνωκεν ὡς αὐτοὺς ἀφικόμενος,	εἰ	λάβοι πίστεις, ὅτι φυλάξουσιν αὐτὸν
[4, 71]	γὰρ οἱ τὰ ὅπλα ἔχοντες,	εἰ	μάθοιεν, ὅτι τὰ ἐν τῇ
[4, 65]	αἰσχύνης ἢ βίον μετ´ εὐδαιμονίας.	Εἰ	μὲν γὰρ ὑπομενεῖς, ἔφη, χαρίσασθαί
[4, 13]	πολεμίοις ἐλθοῦσιν ὑποχείρια γενέσθαι· καὶ	εἰ	μὲν εἰς ταῦτά τις ὁρῶν
[4, 47]	μου κατηγορῶν. ἔδει δ´ αὐτόν,	εἰ	μὲν ᾔδει με τοιοῦτον ὄντα,
[4, 40]	ἐκ τῶν ξένων, βασιλέα καθίστασαν.	εἰ	μὲν οὖν ἥ τε βουλὴ
[4, 11]	ἐν τῇ φύσει καὶ τυραννικόν.	εἰ	μὲν οὖν καὶ ὑμῖν ταῦτα
[4, 78]	ὕστερον, ἐὰν νῦν μαλακισθῶμεν, ἐξέσται.	εἰ	μὲν οὖν χρόνον εἶχον, ὅσον
[4, 23]	πολιτείας φθονοῦσι· συνεβούλευέ τ´ αὐτοῖς,	εἰ	μὲν πονηροὺς νομίζουσι, μὴ ποιεῖν
[4, 30]	ἐκ τῆς βασιλείας τὸν Τύλλιον,	εἰ	μὴ βούλοιτο ἑκὼν παραδοῦναι τὴν
[4, 7]	ἐνιαυσίοις πραγματείαις ταῦθ´ ἱστόρηκε μόνος·	εἰ	μή γ´ ἄρα γόνῳ μὲν
[4, 77]	τιμωρήσειν τῷ θανάτῳ τοῦ πατρός,	εἰ	μὴ γένοιτο ἐκποδῶν, ἀφανεῖ θανάτῳ
[4, 39]	καὶ πάροδον οὐκ οὖσαν ἄλλην,	εἰ	μὴ διὰ τοῦ πτώματος; ἡ
[4, 40]	παρέσχε τε πολλοῖς ὑπόληψιν ὡς,	εἰ	μὴ θᾶττον ἀνῃρέθη, μεταστήσων τὸ
[4, 11]	ὕδατος εἴργειν ἐψηφίσασθε· ἔμελλόν τ´,	εἰ	μὴ θᾶττον ἐμοὶ περὶ τούτων
[4, 74]	ἁλουργεῖς καὶ χρυσοσήμους ἀμπεχόνας, πλὴν	εἰ	μὴ κατὰ καιρούς τινας ἑορταίους
[4, 32]	καὶ τὰ δίκαια ἐρῶν καὶ	εἰ	μὴ πείθοιο τὰ βίαια πράξων.
[4, 40]	τούτων ἕτερον ὠνόμαζον, καὶ τρίτον,	εἰ	μὴ συμβαίη μηδὲ τῷ δευτέρῳ
[4, 77]	φεισόμενος ἐρήμου τῶν ἀναγκαιοτάτων γεγονότος,	εἰ	μὴ τὴν ἐπίθετον ἐσκηψάμην μωρίαν.
[4, 34]	οἱ λαβόντες τοὺς δεδωκότας ἔχειν·	εἰ	μή τι τοιοῦτον ἔχεις δικαίωμα
[4, 41]	δ´ οὐδενὶ τῶν βουλομένων ἐπέτρεπεν,	εἰ	μή τινα καλέσειεν αὐτός· οὔτε
[4, 51]	ἡ δὲ περὶ Φιδήνην· καὶ	εἰ	μή τις αὐτοῖς δύναμις ἐναντιωθήσεται,
[4, 23]	ἀλλ´ οὐ τῇ τύχῃ· ἔπειτ´	εἰ	μὴ τοῖς ἤθεσι καὶ τοῖς
[4, 5]	οὖν δῆμος ἀπῄει περιχαρὴς γενόμενος,	εἰ	μηδὲν πέπονθεν ὁ βασιλεὺς δεινόν,
[4, 6]	τὸ πλῆθος. ἡ γυνὴ δ´	εἰ	πέντε ἔτεσιν ἦν αὐτοῦ νεωτέρα
[4, 31]	ἀρχήν. ἐχρῆν μὲν οὖν σε,	εἰ	τὰ δίκαια ποιεῖν ἤθελες, ὅτε
[4, 20]	τρισὶ πλείους ὄντες τῶν ὑπολειπομένων	εἰ	ταὐτὸ φρονήσειαν, ἐκράτουν τῶν ἑτέρων
[4, 23]	μὲν θαυμάζειν, ἔφη, τῶν ἀγανακτούντων,	εἰ	τῇ φύσει τὸ ἐλεύθερον οἴονται
[4, 23]	εὐήθειάν τε πολλὴν αὐτῶν κατεγίνωσκεν,	εἰ	τῆς ἐλευθερίας τοῖς ἀξίοις τῶν
[4, 11]	εἰσφορῶν τῶν εἰς τοὺς πολέμους,	εἰ	τιμήσασθαι τοὺς βίους ἀναγκασθήσονται καὶ
[4, 24]	οἱ παραδεξάμενοι καὶ διαφυλάξαντες ᾤοντο,	εἰ	τοῖς ἀφαιρεθεῖσιν ἐν πολέμῳ τήν
[4, 19]	αὐτῷ δεήσειε μυρίων ἢ δισμυρίων,	εἰ	τύχοι, στρατιωτῶν, καταδιαιρῶν τὸ πλῆθος
[4, 83]	δι´ ἀνάγκην ταλαιπωροῦσιν ἱκανή· οὕς,	εἰ	ψηφιεῖσθε τῇ πατρίδι βοηθεῖν, οὐ
[4, 81]	ἄν τις μαθὼν δακρύσειε, σιωπῶ,	εἴ	γ´ ὀλίγοι μὲν ἐκ πολλῶν
[4, 64]	υἱωνὸν εἶναι τοῦ Ἠγερίου πείθομαι,	εἴ	γε τὴν αὐτὴν εἶχε τοῖς
[4, 29]	ἐρῶ δὴ μετὰ παρρησίας, καὶ	εἴ	με φήσεις θρασεῖαν, τὸ δοκοῦν
[4, 63]	ἰδὼν ὁ Ταρκύνιος καὶ φυλαττόμενος,	εἴ	πως δύναιτο διακρούσασθαι τὴν μοῖραν,
[4, 35]	ὁμόσε χωρήσω τοῖς σοῖς λόγοις,	εἴ	σε παρακαταθήκην παππῴαν ἀπεστέρουν καὶ
[4, 54]	ὁρμώμενοι τά τε λῃστήρια, καὶ	εἴ	τι ἀποσπασθὲν ἴδοιεν μέρος ὀλίγον
[4, 26]	οἷς ἂν ὁρίσωσι χρόνοις, καί,	εἴ	τι γένοιτο πρόσκρουσμα αὐταῖς πρὸς
[4, 37]	ἀγανακτεῖν πρὸς τὸν λόγον, ἀλλ´	εἴ	τι δίκαιον εἰπεῖν ἔχει Ταρκύνιος,
[4, 35]	ῥᾳδίως γὰρ ἂν ἔπεισας αὐτούς,	εἴ	τι δίκαιον εἶχες λέγειν. εἰ
[4, 60]	τίνος ἥκετε. περιέσται γὰρ ὑμῖν,	εἴ	τι μέλλετε διὰ τὴν ἀπειρίαν
[4, 36]	ἐλεύθερον ἀκολασίαν; δικαίως μέντ´ ἄν,	εἴ	τί μοι τοιοῦτον ἡμάρτηται, τῆς
[4, 9]	περὶ τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ συνέπεσεν,	εἴ	τι πάθοι τῶν ἀνθρωπίνων, ἐμοὶ
[4, 33]	ἐλθόντα κηδεστὴν ἠξίωσα λαβεῖν, καὶ	εἴ	τι πάθοιμι διάδοχον ἔμελλον καταλείψειν
[4, 30]	μὲν καὶ περὶ ἑαυτοῦ δεδιώς,	εἴ	τι πείσεται προκαταληφθείς· ἠγανάκτει δ´
[4, 25]	ἄλλας φιλοφροσύνας παρ´ ἀλλήλων ἀναλαβόντες,	εἴ	τι πρόσκρουσμα πόλει πρὸς πόλιν
[4, 70]	δεῖν οὐδ´ ὑποσχέσεων, ἀλλ´ ἔργων,	εἴ	τι τῶν δεόντων μέλλει γενήσεσθαι·
[4, 74]	τοῖς βασιλεῦσιν ἀποδέδοται, πολλῶν ὄντων	εἴ	τινα λυπηρὰς ὄψεις καὶ ἐπιφθόνους
[4, 36]	οἱ λόγοι. ~Ὑμῶν δὲ τεθαύμακα,	εἴ	τινές εἰσιν, ὦ βουλή, τῆς
[4, 23]	διακρίνοντας αὐτῶν τὰς τύχας μηδ´	εἴ	τινες ἐκ δούλων ἐγένοντο ἐλεύθεροι
[4, 24]	σῖτον λαμβάνοντες κατὰ μῆνα καὶ	εἴ	τις ἄλλη παρὰ τῶν ἡγουμένων
[4, 25]	πυραμίδων τοὺς Αἰγύπτου βασιλεῖς οὔτ´	εἴ	τις ἄλλη πλούτου καὶ πολυχειρίας
[4, 64]	εἰσφοραῖς ἕτοιμοι πρὸς ἀπόστασιν ἦσαν,	εἴ	τις ἀρχὴ γένοιτο. ἐν τούτῳ
[4, 50]	τῆς πόλεως ἄγειν καὶ φέρειν,	εἴ	τις ἐπιτύχοι, τήν τ´ ἐντὸς
[4, 4]	ἀπὸ τοῦ φανεροῦ. δίκαιος δ´	εἶ,	Τύλλιε, τραφείς θ´ ὑφ´ ἡμῶν
[4, 74]	ὁσίας φυλάττηται, ἱερῶν ἀποδεικνύσθω τις	ἀεὶ	βασιλεύς, ὁ τὴν τιμὴν ταύτην
[4, 61]	Ῥώμην καὶ τὸν Ταρπήιον ὀνομάζοντες	ἀεὶ	λόφον καὶ τὸν ἐξηγητὴν ἀξιοῦντες
[4, 56]	δὴ διὰ τούτων τῆς ὑπερεχούσης	ἀεὶ	μήκωνος τῷ σκήπωνι παίων τὴν
[4, 32]	δ´ ἐντεῦθεν ἀποδιδράσκων, ὅπερ ἐστὶν	ἀεί	σοι ποιεῖν σύνηθες, ἐπὶ τὸν
[4, 75]	χώρας τῆς Ῥωμαίων εἰργομένους τὸν	ἀεὶ	χρόνον καὶ γένος τὸ ἐξ
[4, 32]	σοι ταῦτα πράξαντι πρῶτον μὲν	εὐσεβεῖ	καὶ δικαίῳ λέγεσθαι, ἔπειτα συμβασιλεύειν
[4, 39]	μᾶλλον ἢ τῇ πληγῇ στενάξας	ἄγει	βίᾳ τὰς ἡμιόνους κατὰ τοῦ
[4, 39]	δ´ ἐκείνης, τί παθὼν οὐκ	ἄγει	τὸ ζεῦγος· Οὐχ ὁρᾷς, εἶπεν,
[4, 84]	κατεψηφίσαντο, παρελθὼν πάλιν ὁ Βροῦτος	λέγει·	Ἐπειδὴ τὰ πρῶτα ἡμῖν κεκύρωται
[4, 15]	ἐπὶ Τυλλίου τὰς πάσας γενέσθαι	λέγει	καὶ οὐ χωρίζει τῶν μοιρῶν
[4, 70]	βλέψας εἰς αὐτοὺς ὁ Βροῦτος	λέγει·	Μυρίους ἕξετε καιρούς, ὦ Λουκρήτιε
[4, 29]	ἐκείνη προῃρεῖτο, οὐδὲν ἔτι αἰσχυνθεῖσα	λέγει	πρὸς αὐτόν· Μέχρι τίνος, ὦ
[4, 31]	ἔχεις, ἐπειδὴ τούτους ἠξίους ἀκοῦσαι.	~Λέγει	πρὸς αὐτὸν ὁ Ταρκύνιος· Βραχύς
[4, 61]	μάντις οὐδὲ σφετερίσασθαι τὸν οἰωνὸν	λέγει	πρὸς αὐτούς, Ἄνδρες Ῥωμαῖοι, λέγετε
[4, 67]	τὴν οἰκίαν συνελθόντων ὥσπερ ἠξίου,	λέγει	πρὸς αὐτοὺς ἅπαν τὸ πρᾶγμα
[4, 4]	ὑπὸ τῶν τροφῶν ἐνεχθῆναι κελεύσασα	λέγει	πρὸς αὐτούς· Ταρκύνιος μὲν ἡμῖν
[4, 37]	ἐχόντων μαθεῖν, τίνων ἕνεκα ταῦτα	λέγει,	τελευτῶν ἔφησεν, ὅτι Ταρκύνιος αὐτὸν
[4, 38]	δὴ συνῄεσαν· τῷ δὲ Τυλλίῳ	λέγει	τις ἐλθὼν ὄντι κατ´ οἰκίαν,
[4, 85]	ταύτης ὁ βασιλεὺς τῆς ἐλπίδος	φεύγει	σὺν ὀλίγοις εἰς Γαβίων πόλιν,
[4, 24]	δὲ μή γε, τοὺς ὑπάτους·	δεῖ	γὰρ ἀρχῆς τινος μεγάλης· οἳ
[4, 80]	βασιλεῖς; πόθεν; πολλοῦ γε καὶ	δεῖ.	ἐκεῖνοι μέντοι πάντες ὑφ´ ὑμῶν
[4, 77]	λέγειν, ᾧ κηδεμόνων οὐχ ὑγιαίνοντι	δεῖ.	ἴστε δὴ τὴν κοινὴν ὑπόληψιν,
[4, 21]	βουλευσομένους θ´ ὑπὲρ αὐτῆς ἃ	δεῖ,	καὶ τοὺς τῶν κινδύνων πλεῖστον
[4, 80]	ἐπιτελεσθείσας, εἰ δὴ καὶ παρανομίας	δεῖ	καλεῖν αὐτάς, ἀλλ´ οὐκ ἀνατροπὰς
[4, 4]	διολέσαι. ταῦτ´ οὖν ἐνθυμουμένους ἡμᾶς	δεῖ	μὴ περιορᾶν τοὺς ἐκεῖνον ἀποκτείναντας
[4, 4]	τούτων γὰρ ἐν τῷ παρόντι	δεῖ·	ὅταν δὲ τὰ πρῶτα ἡμῖν
[4, 35]	κατηγορῶν καὶ οὐδὲ νῦν, ὅπου	δεῖ.	οὐ γὰρ ἐνθάδε σοι ταῦτα
[4, 21]	ἄλλων μεταλαχόντας καὶ πράξοντας ὅσα	δεῖ.	οὗτος ὁ κόσμος τοῦ πολιτεύματος
[4, 49]	Διὶ καὶ συνεστιάσεις, τάξας ἃ	δεῖ	παρέχειν ἑκάστην πόλιν εἰς τὰ
[4, 23]	πραγμάτων ἑαυτὴν ἀξιούσῃ οὐδενὸς οὕτω	δεῖ	πράγματος ὡς πολυανθρωπίας, ἵνα διαρκέσῃ
[4, 78]	ἐν ᾧ λέγειν μὲν ὀλίγα	δεῖ,	πράττειν δὲ πολλά, καὶ πρὸς
[4, 33]	μέν, ὡς ἔοικεν, ἄνθρωπον ὄντα	δεῖ	προσδοκᾶν, ὦ βουλή, {τὰ παράδοξα}
[4, 65]	ἔσῃ σὺν ἐμοὶ κυρία, τί	δεῖ	σε καλῶς ἐπισταμένην διδάσκειν; εἰ
[4, 4]	βουληθέντων ἡμῶν πράττειν νῦν ἃ	δεῖ.	τίνα δὲ ταῦτ´ ἐστί; πρῶτον
[4, 36]	ἀπολελόγημαι πρὸς ὑμᾶς. ἀλλ´ οὐδὲν	δεῖ	τούτων νυνὶ τῶν λόγων· εἰ
[4, 56]	ἀποθραύων ἐρρίπτει χαμαὶ διδάσκων, ὅτι	δεῖ	τῶν ἀστῶν τοὺς δοκιμωτάτους κολούειν
[4, 29]	ὧν μάλιστα τῷ βασιλεύειν μέλλοντι	δεῖ.	ὑπάρχει δέ σοι καὶ πλοῦτος
[4, 45]	ὅπλων κτησαμένοις, οὐ μόνον ἐπιχωρίου	δεῖ	φυλακῆς, ἀλλὰ καὶ ξενικῆς, τὸν
[4, 28]	γὰρ τῷ πρεσβυτέρῳ τολμηρῷ καὶ	αὐθάδει	καὶ τυραννικῷ τὴν φύσιν ὄντι
[4, 47]	τούτῳ νῦν ἥκει μου κατηγορῶν.	ἔδει	δ´ αὐτόν, εἰ μὲν ᾔδει
[4, 39]	στενωποῦ, δι´ οὗ τὴν ἀπήνην	ἔδει	διελθεῖν, αἱ ἡμίονοι τὸ πτῶμα
[4, 35]	ταῦτα λέγω· προειπόντα δέ ς´	ἔδει	μοι τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν
[4, 15]	εἰς ἄνδρας ἐγγραφομένων, ἔταξεν ὅσον	ἔδει	νόμισμα καταφέρειν ὑπὲρ ἑκάστου τοὺς
[4, 16]	μὲν ἐποίησε λόχους νεωτέρων, οὓς	ἔδει	προπολεμεῖν τῆς πόλεως, δέκα δὲ
[4, 16]	στρατείας, τετταράκοντα δὲ πρεσβυτέρων, οὓς	ἔδει	τῆς νεότητος εἰς πόλεμον ἐξιούσης
[4, 47]	ὑπετίθεντο καὶ τοὺς τρόπους, οἷς	ἔδει	τὸ πλῆθος ἀποθεραπεύειν, ἀπελογίζοντο. αὐτὸς
[4, 14]	τὰς ἄλλας χρείας, ἃς ἕκαστον	ἔδει	τῷ κοινῷ παρέχειν, οὐκέτι κατὰ
[4, 64]	δωμάτιον, ἐν ᾧ τὴν Λουκρητίαν	ᾔδει	καθεύδουσαν, καὶ λαθὼν τοὺς παρὰ
[4, 47]	ἔδει δ´ αὐτόν, εἰ μὲν	ᾔδει	με τοιοῦτον ὄντα, οἷον νῦν
[4, 29]	οὐκ εὐεπιχείρητός ἐστιν, ἀνέχεσθαί σε	ἀναγκάζει;	ἀλλὰ καὶ ταῦτ´ ἀμφότερα κακῶς
[4, 81]	καὶ περὶ τῶν κοινῶν ἐκκλησιάζοντας,	ἀναγκάζει	δ´ ὅσα δούλους ἀργυρωνήτους {αἰσχύνης
[4, 40]	οὖσα τοῦ προτέρου βασιλέως, νυκτὸς	ἐκκομίζει	τὸ σῶμα τῆς πόλεως, ὡς
[4, 15]	πάσας γενέσθαι λέγει καὶ οὐ	χωρίζει	τῶν μοιρῶν τὸν ἀριθμόν. διελὼν
[4, 5]	ῥαΐσῃ. ὁ μὲν οὖν δῆμος	ἀπῄει	περιχαρὴς γενόμενος, εἰ μηδὲν πέπονθεν
[4, 52]	ἄλλην ἀποσκευὴν ἀναλαβὼν εἰς Ῥώμην	ἀπῄει	πλουτοῦσαν τὴν στρατιὰν ἀπάγων. ἐποιήσατο
[4, 66]	ὁ μὲν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον	ἀπῄει	πονηρὰν καὶ ὀλέθριον ἐπιθυμίαν ἐκπεπληρωκώς,
[4, 38]	δ´ αὐτοῦ φίλων πολλὴν ἐρημίαν,	ἀπῄει	στένων κρατούντων καὶ παραπεμπόντων αὐτὸν
[4, 21]	τῶν πολεμικῶν κινδύνων λαμβάνουσιν ἧττον	ἐσῄει	βαρύνεσθαι κυρίοις τε γεγονόσι τῶν
[4, 10]	ᾤοντο δεῖν καὶ μηδὲν πολυπραγμονεῖν.	εἰσῄει	γὰρ αὐτοῖς λογισμός, ὅτι τῆς
[4, 39]	τοῦ νεκροῦ; κἀκεῖνος ἐπὶ τῷ	πάθει	μᾶλλον ἢ τῇ πληγῇ στενάξας
[4, 80]	ἕξειν καλῶς, μηδὲν τῶν ἐν	ἔθει	κατὰ τοὺς νόμους παραλελεῖφθαι, ἀλλ´
[4, 26]	τὴν ἁπάντων Λατίνων ἔχειν προστασίαν	μεγέθει	τε πόλεως προὔχοντας καὶ πραγμάτων
[4, 38]	παρὰ τῆς βουλῆς, ᾗ μάλιστα	ἐπεποίθει,	γενέσθαι, χρόνον μέν τινα διέτριβε
[4, 67]	στέρνων πληγὴν ἕως τῆς καρδίας	ὠθεῖ	{τὸ ξίφος. κραυγῆς δὲ καὶ
[4, 23]	οἰκείων ὅπλων, ἀλλ´ ἕξειν δυνάμεις	αἰεὶ	διαρκεῖς, κἂν πρὸς πάντας ἀνθρώπους
[4, 2]	θαυμαστὴ καὶ παράδοξος ἧττον ἀπιστεῖσθαι	ποιεῖ.	καθημένου γάρ ποτ´ αὐτοῦ μεσούσης
[4, 29]	ἀνδρὸς ἀνήρ, ὅς με ταπεινὴν	ποιεῖ	μεγάλων οὖσαν ἀξίαν καὶ καλὴν
[4, 66]	σεαυτῷ τρόπον καὶ μὴ πολὺν	ποίει	χρόνον τὸν διὰ μέσου. ~Ταχείᾳ
[4, 19]	ἱκανῶν κεκτημένοις ἀφεῖσθαι πάντων ὀχληρῶν.	ἐποίει	δὲ τούτων ἕκαστον οὐκ ἄτερ
[4, 20]	τοῦ τετάρτου τιμήματος. καὶ τοῦτ´	ἐποίει	μέχρι τοῦ γενέσθαι λόχους ἑπτὰ
[4, 16]	τοὺς προμάχους. τὴν δὲ τρίτην	ἐποίει	σύνταξιν ἐκ τῶν ὑπολειπομένων, ὅσοι
[4, 35]	τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν συναγαγεῖν	κἀκεῖ	μου κατηγορεῖν. πλὴν ἐπεὶ σὺ
[4, 85]	καὶ δεινοπαθῶν. ἔτυχε δὲ καὶ	τἀκεῖ	πράγματα ἤδη διεφθαρμένα. οἱ γὰρ
[4, 51]	αὐτοῖς δύναμις ἐναντιωθήσεται, πάντα οἰχήσεται	τἀκεῖ.	ὡς δὲ ταῦτ´ ἤκουσεν, ἐν
[4, 51]	τῶν αὐτόθεν ἡγεμόνων πρὸς τοὺς	ἐκεῖ·	σοφίᾳ πρὸς τὸ συμβὰν ἀπὸ
[4, 77]	χρόνου· νῦν δ´ αὐτὸ πρῶτον,	ἥκει	γὰρ ὁ καιρός, ὃν εὐχόμην
[4, 82]	βίον ἐλεύθερον, ἢ θάνατον ἔνδοξον.	ἥκει	δὲ καιρός, οἷον εὐχόμεθα, μεθεστηκότος
[4, 47]	γένος; ἀγανακτῶν ἐπὶ τούτῳ νῦν	ἥκει	μου κατηγορῶν. ἔδει δ´ αὐτόν,
[4, 70]	ἆρά γ´ ὁ καιρὸς ἐκεῖνος	ἥκει	νῦν, ὃν ἐγὼ περιμένων ταύτην
[4, 24]	ἔχει, ἀλλ´ εἰς τοσαύτην σύγχυσιν	ἥκει	τὰ πράγματα καὶ τὰ καλὰ
[4, 47]	Λατίνων ἀρχῇ καὶ ἐπὶ τοῦθ´	ἥκει.	ταῦτα δ´ οὐκ εἰκάζων, ἀλλ´
[4, 82]	τὸν ἑαυτῆς φιλοῦσα, ὥσπερ ἀγαθῇ	προσήκει	γυναικί, ξενιζομένου παρ´ αὐτῇ Σέξτου
[4, 35]	οὐ γὰρ ἐνθάδε σοι ταῦτα	προσήκει	λέγειν· καὶ μηδὲν ἀχθεσθῆτέ μοι
[4, 31]	τε καὶ βαρβάρων νόμους· καὶ	προσήκει	μοι καθάπερ καὶ τοῖς ἄλλοις
[4, 9]	τὰ δέοντα καὶ ποιήσουσιν, ὅσα	προσήκει,	οὐδὲν δέομαι πλείω λέγειν· ἃ
[4, 14]	προσέταξεν εἰδέναι, ποίαν οἰκίαν ἕκαστος	οἰκεῖ.	Ἔπειτα κατὰ πάντας ἐκέλευσε τοὺς
[4, 29]	τοῦ φρονεῖν τὰ προσήκοντα νεότης	μεθέλκει	σε, δι´ ἣν οὐκ ἀξιοῖς
[4, 84]	κυρία, βασιλείαν μὲν οὐκέτι καταστήσασθαι	δοκεῖ,	ἄρχοντας δὲ δύο καθ´ ἕκαστον
[4, 9]	τοὺς δ´ ὀλίγα ἔχοντας ὀλίγα.	δοκεῖ	δέ μοι καὶ τῆς δημοσίας
[4, 24]	τῆς διηγήσεως, ἀναγκαῖον εἶναί μοι	δοκεῖ	διελθεῖν, ὡς εἶχε τότε τοῖς
[4, 36]	νυνὶ τῶν λόγων· εἰ δὲ	δοκεῖ	κρεῖττον ἐπιμελήσεσθαι τῶν κοινῶν Ταρκύνιος
[4, 56]	τοῦ Μιλησίου διάνοιαν ὡς ἔμοιγε	δοκεῖ	μιμησάμενος· καὶ γὰρ ἐκεῖνος Περιάνδρῳ
[4, 72]	Ἐπειδὴ ταῦτα οὕτω πράττειν ὑμῖν	δοκεῖ,	σκοπώμεθα πάλιν, τίς ἡ τὴν
[4, 8]	καταλύσεως τῆς παρανόμου ἀρχῆς, καὶ	ἐδόκει	αὐτοῖς, ἐπειδὰν πρῶτον εἰς τὸ
[4, 45]	κατῴκει δ´ ἐν πόλει Τύσκλῳ,	ἐδόκει	δὲ τὰ πολιτικὰ συνετὸς ἐν
[4, 72]	πολλοὶ καὶ παρὰ πολλῶν λόγοι.	ἐδόκει	δὲ τοῖς μὲν βασιλικὴν αὖθις
[4, 54]	χωρίον πυκνοτέροις· κατὰ τοῦτο γὰρ	ἐδόκει	μάλιστα τὸ μέρος ἡ πόλις
[4, 45]	τοῦ ἀνδρός, οἷς αὐθάδειά τις	ἐδόκει	προσεῖναι καὶ βαρύτης, καὶ τὸ
[4, 70]	γὰρ ὁ παρὼν καιρὸς ἀπαιτεῖ.	Ἐδόκει	ταῦτ´ εἰκότα λέγειν, καὶ καθεζόμενοι
[4, 48]	τὸν καταψευσάμενον αὐτοῦ δίκην ὑποσχεῖν.	ἐδόκει	ταῦτα· καὶ οἱ πορευθέντες ἐπὶ
[4, 25]	δημοτικὸς ὢν ἐδήλωσεν, ἐν οἷς	ἐδόκει	τήν τε τῆς βουλῆς ἐξουσίαν
[4, 60]	ἐν μαντικῇ θεωρημάτων ἐρώτησις ὀρθή.	ἐδόκει	τοῖς ἀνδράσιν οὕτω ποιεῖν, καὶ
[4, 45]	ἐγένετο καθημένοις ὁ χρόνος καὶ	ἐδόκει	τοῖς πλείοσιν ὕβρις εἶναι τὸ
[4, 64]	~Τὴν Ἀρδεατῶν πόλιν ὁ Ταρκύνιος	ἐπολιόρκει	πρόφασιν μὲν ποιούμενος, ὅτι τοὺς
[4, 27]	γαμβροῦ καὶ τῆς ἑαυτοῦ θυγατρὸς	ἀποθνήσκει.	διηγήσομαι δὲ καὶ τῆς ἐπιβουλῆς
[4, 1]	πόλις ὑπὸ Ῥωμαίων κατελαμβάνετο, μαχόμενος	ἀποθνήσκει,	τὴν δ´ Ὀκρισίαν ἐγκύμονα οὖσαν
[4, 67]	ἀγκάλαις αὐτοῦ σπαίρουσα καὶ ψυχορραγοῦσα	ἀποθνήσκει.	τοῖς δὲ παροῦσι Ῥωμαίων οὕτω
[4, 40]	τὴν ταφὴν τῇ κατόπιν νυκτὶ	ἀποθνήσκει.	τοῦ θανάτου δ´ ὁ τρόπος,
[4, 45]	τὸν ἐξ Ὀδυσσέως καὶ Κίρκης,	κατῴκει	δ´ ἐν πόλει Τύσκλῳ, ἐδόκει
[4, 4]	καὶ τὴν τῶν ὅπλων ἐξουσίαν	κάλει	τοὺς βουλεύσαντας ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον ἐπὶ
[4, 38]	ἐν ἐσθῆτι βασιλικῇ προελήλυθε καὶ	καλεῖ	τοὺς βουλευτὰς εἰς τὸ συνέδριον.
[4, 18]	ἡμεῖς ῥῆμα προστακτικῶς σχηματίσαντες ἐκφέρομεν,	κάλει,	τοῦτ´ ἐκεῖνοι λέγουσι κάλα καὶ
[4, 15]	καὶ εἴκοσιν, ἃς καὶ αὐτὰς	καλεῖ	φυλὰς καὶ τὰς ἀστικὰς προστιθεὶς
[4, 20]	ἀντὶ τῆς φρατρικῆς συνῆγεν ἐκκλησίαν.	ἐκάλει	δ´ εἰς ἀπόφασιν γνώμης πρώτους
[4, 34]	τῆς ἀρχῆς ἐπὶ τὰ πράγματ´	ἐκάλει·	ἡγεῖτο γὰρ τὰ μὲν χρήματα
[4, 48]	ἐπὶ τὴν ἔρευναν τῆς καταλύσεως	ἐκάλει	καὶ δυεῖν γενέσθαι θάτερον ἔφη
[4, 20]	τοὺς ἀπὸ τοῦ τρίτου τιμήματος	ἐκάλει·	καὶ τετάρτους τοὺς ἀπὸ τοῦ
[4, 71]	ἔτυχεν ἡ γυνή. ~Ταῦτ´ εἰπὼν	ἐκάλει	καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας ἐπὶ
[4, 20]	λόχων γνῶμαι, τότε τὸν ἔσχατον	ἐκάλει	λόχον, ἐν ᾧ τὸ τῶν
[4, 20]	τιμήματος εἴκοσι καὶ δύο λόχους	ἐκάλει.	μερισθεισῶν δὲ καὶ τότε τῶν
[4, 26]	κρατίστους ἄνδρας ἐξ ἑκάστης πόλεως	συνεκάλει	περὶ μεγάλων καὶ κοινῶν φήσας
[4, 29]	οὐκ ἐν ἀδήλῳ καὶ δυστεκμάρτῳ	τέλει	πάντων τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων κειμένων.
[4, 22]	τῶν καθ´ ἡμᾶς χρόνων ταττόμενον	διατελεῖ	τὸ ἐξελευθερικὸν φῦλον, ὅσον ἂν
[4, 23]	τῶν ἱερῶν καὶ ἀκινήτων νομίμων	διατελεῖ	τοῦτ´ ἐν τῇ πόλει φυλαττόμενον.
[4, 5]	πολλοῦ τὴν δόξαν ἔχων ταύτην	διετέλει.	ὁ δὲ Τύλλιος ἰσχυρὰν χεῖρα
[4, 79]	πυράς, φίλους εἱστία καὶ γάμους	ἐπετέλει	καὶ τὴν ἀνδροφόνον νύμφην ἐπὶ
[4, 8]	τραυμάτων τετελευτηκότα ἔναγχος, ἐκκομιδῇ τε	πολυτελεῖ	καὶ μνήματος ἐπισήμου κατασκευῇ καὶ
[4, 34]	καὶ οὐδὲν προσήκοντα τῷ πρότερον	βασιλεῖ·	καίτοι παῖδάς γ´ Ἄγκος Μάρκιος
[4, 6]	εἴκοσι γεγονὼς ἐτῶν, Ἄγκῳ δὲ	βασιλεῖ	κατὰ τὸν ὄγδοον τῆς ἀρχῆς
[4, 42]	μάλιστα δ´ ἐπιβουλεύειν αἰτιώμενοι τῷ	βασιλεῖ,	κατηγόρουν ἐπ´ αὐτῷ δικαστῇ. ὁ
[4, 29]	οὐκ ἔτυχες ἱκανοῦ πράττειν, ὅσα	βασιλεῖ	προσῆκε, δι´ ἀσθένειάν τε καὶ
[4, 3]	ἣν Λατῖνοι ἔπεμψαν, καὶ συγκατεκτήσατο	βασιλεῖ	Ταρκυνίῳ τὴν τῶν Τυρρηνῶν ἀρχήν·
[4, 2]	ἄλλων τερατοσκόπων ἀποφηναμένων δόξαι τῷ	βασιλεῖ	τὴν Ὀκρισίαν, ᾗ πρώτῃ ἐφάνη
[4, 5]	παροῦσι τοὺς βουλεύσαντας ἐπὶ τῷ	βασιλεῖ	τὸν φόνον, καὶ τοὺς ἐπὶ
[4, 54]	δυσπρόσιτος. ἔμελλε δ´, ὃ πάσαις	φιλεῖ	συμβαίνειν ταῖς πόλεσιν ἐν τοῖς
[4, 70]	ἀνοιμώξας καὶ περιλαβὼν τὴν νεκρὰν	κατεφίλει	καὶ ἀνεκαλεῖτο καὶ διελέγετο πρὸς
[4, 39]	τῶν ποδῶν τὸ βάθρον ἁρπάσασα	βάλλει	τὸν ὀρεοκόμον καί φησιν· Οὐκ
[4, 70]	ἔργων, εἴ τι τῶν δεόντων	μέλλει	γενήσεσθαι· ἄρξειν δὲ τούτων αὐτὸς
[4, 74]	τὴν διάνοιαν ἀφίστασθαι τῆς ἐξουσίας	συστέλλει	τὰς αὐθάδεις φύσεις καὶ οὐκ
[4, 36]	πράγματα παραλαβών, οὐ φθονῶ τῇ	πόλει	βελτίονος ἡγεμόνος· ἀποδοὺς δὲ τὴν
[4, 64]	ἀπὸ τῆς ἐν ἐκείνῃ τῇ	πόλει	διατριβῆς αὐτός τε Κολλατῖνος ἐκλήθη
[4, 23]	τοὺς δ´ ἀγνοοῦντας διδάσκων, ὅτι	πόλει	δυναστείας ἐφιεμένῃ καὶ μεγάλων πραγμάτων
[4, 62]	θαυμαστὸν εὐτύχημα τῇ Ῥωμαίων ὑπάρξαι	πόλει	εἴτε θεῶν τινος εἴτε δαιμόνων
[4, 43]	ἢ γειτόνων ἔν τε τῇ	πόλει	καὶ ἐπὶ τῶν ἀγρῶν ἐφ´
[4, 24]	ἔθος, ὡς οὐ πρέπον ἡγεμονικῇ	πόλει	καὶ παντὸς ἄρχειν ἀξιούσῃ τόπου
[4, 32]	ἑτέρους εἰπεῖν ἄνδρας ἐν τῇ	πόλει	κρείττους· ἐὰν δ´ ἐντεῦθεν ἀποδιδράσκων,
[4, 71]	ἵνα μηδὲν τῶν ἐν τῇ	πόλει	λεγομένων τε καὶ πραττομένων κατὰ
[4, 45]	τὸ πρᾶγμα, ἀνήρ τις ἐν	πόλει	μὲν οἰκῶν Κορίλλῃ, δυνατὸς δὲ
[4, 71]	μάθοιεν, ὅτι τὰ ἐν τῇ	πόλει	πάντα τοῖς τυράννοις ἐστὶν ἀλλότρια,
[4, 25]	δ´ αὐτῷ τὰ ἐν τῇ	πόλει	πράγματα τὸν κράτιστον εἰλήφει κόσμον,
[4, 25]	ἀλλήλων ἀναλαβόντες, εἴ τι πρόσκρουσμα	πόλει	πρὸς πόλιν ἐγεγόνει, δικασταὶ καθεζόμενοι
[4, 13]	κατὰ τὸ παρόν. τῇ τε	πόλει	προσέθηκε δύο λόφους, τόν τε
[4, 53]	ὡς καὶ τῶν ἐν τῇ	πόλει	συλληψομένων, ἔπεισαν αὐτοὺς συμπροθυμηθέντων καὶ
[4, 16]	πόλεμον ἐξιούσης ὑπομένοντας ἐν τῇ	πόλει	τὰ ἐντὸς τείχους φυλάττειν. αὕτη
[4, 83]	γὰρ αὐτῶν ἔχομεν ἐν τῇ	πόλει	τέκνα καὶ γυναῖκας καὶ γονεῖς,
[4, 72]	πρὸς τοὺς ὑπερέχοντας ἐλευθέρᾳ τε	πόλει	τὴν ἰσονομίαν ἀποφαίνοντες ἀσφαλεστάτην οὖσαν
[4, 6]	διὰ τὸ μηδεμιᾶς ἐν τῇ	πόλει	τιμῆς μεταλαμβάνειν. ἕτερος μὲν οὖν
[4, 24]	καὶ μένειν ἐφήσουσιν ἐν τῇ	πόλει·	τὸ δὲ μιαρὸν καὶ ἀκάθαρτον
[4, 1]	συγκατατίθεμαι, τοιαῦτ´ ἐστίν. ἐν Κορνικόλῳ	πόλει	τοῦ Λατίνων ἔθνους ἀνήρ τις
[4, 21]	καὶ τῶν στρατειῶν· τῇ δὲ	πόλει	τοὺς αὐτοὺς ἔχειν τοὺς βουλευσομένους
[4, 45]	καὶ Κίρκης, κατῴκει δ´ ἐν	πόλει	Τύσκλῳ, ἐδόκει δὲ τὰ πολιτικὰ
[4, 45]	αὐτοῦ τοὺς ἀρίστους ἐν ἑκάστῃ	πόλει	τῶν τὰ κοινὰ πραττόντων προσλαβὼν
[4, 23]	νομίμων διατελεῖ τοῦτ´ ἐν τῇ	πόλει	φυλαττόμενον. ~Ἐπειδὴ δὲ κατὰ τοῦτο
[4, 62]	λοιπὰς ἓξ ἐνέγκασα τῆς αὐτῆς	ἐπώλει	τιμῆς. δόξασα δ´ ἄφρων τις
[4, 4]	καὶ ἐκ τοῦ φανεροῦ πάσῃ	δυνάμει	καὶ μεθ´ ὅπλων αὐτοῖς ὁμόσε
[4, 52]	χώραν τοτὲ μὲν ἁπάσῃ τῇ	δυνάμει,	τότε δὲ μέρει τινί, καὶ
[4, 10]	θεὶς ἐν ἀγορᾷ πάντων ὁρώντων	ἀπηρίθμει	τοῖς δανεισταῖς τὰ χρέα. ταῦτα
[4, 8]	κατασκευῇ καὶ ταῖς ἄλλαις τιμαῖς	ἐκόσμει,	καὶ τὸν ἐξ ἐκείνου χρόνον
[4, 49]	θυομένου μέρος ἑκάστη τὸ τεταγμένον	λαμβάνει.	θύουσι δ´ ὑπὲρ ἁπάντων καὶ
[4, 1]	οὖσαν ἐξαίρετον ἐκ τῶν λαφύρων	λαμβάνει	Ταρκύνιος ὁ βασιλεὺς καὶ δίδωσι
[4, 41]	τοσαῦτα παρελάβομεν. ~Μετὰ δὲ τοῦτον	παραλαμβάνει	Λεύκιος Ταρκύνιος τὴν Ῥωμαίων δυναστείαν
[4, 12]	φράτραις κριθεὶς τῆς βασιλείας ἄξιος	παραλαμβάνει	τότε τὴν ἀρχὴν παρὰ τοῦ
[4, 58]	καὶ ἀνδραποδισμοὺς καὶ πάντα ὅσα	καταλαμβάνει	δεινὰ τοὺς ὑπὸ τυράννων ἁλόντας
[4, 30]	τελευτῆς γενόμενος οὐ καθ´ ἓν	ἁμαρτάνει	μόνον, ὃ καὶ πρότερον ἔφην,
[4, 68]	καὶ τὸν ἐκείνου πατέρα διεχρήσατο	ἀφανεῖ	θανάτῳ δι´ οὐδὲν μὲν ἀδίκημα,
[4, 77]	πατρός, εἰ μὴ γένοιτο ἐκποδῶν,	ἀφανεῖ	θανάτῳ διαχρησάμενος, οὐδ´ ἐμοῦ δῆλος
[4, 29]	ταῦτ´ ἀμφότερα κακῶς ἔχοντα αὐτῷ	τυγχάνει	καὶ οὐδὲ αὐτὸς αὐτά γε
[4, 60]	εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ τερατοσκόπου	περιτυγχάνει	τι μειράκιον ἐξιόν, ᾧ φράσαντες,
[4, 9]	βουληθεὶς τυγχάνειν, ἀλλὰ τῷ Ταρκυνίου	γένει	βοηθῶν τὰ κοινὰ πράττειν προῄρημαι.
[4, 64]	ὑπηρετήσων στρατιωτικὰς παρ´ ἀνδρὶ κατήχθη	συγγενεῖ	Λευκίῳ Ταρκυνίῳ τῷ Κολλατίνῳ προσαγορευομένῳ.
[4, 64]	εἰργόμενος, ὁπότε κατάγοιτο παρὰ τῷ	συγγενεῖ,	τότε δὲ καιρὸν ἁρμόττοντα οἰόμενος
[4, 40]	πρότερον ἦν, ἀρχαικὴ τὴν κατασκευήν·	διαμένει	γὰρ ἔτι σεβασμοῦ τυγχάνουσα ὑπὸ
[4, 58]	ἐνδοιάζωσιν, εἰ βέβαια ταῦτα σφίσι	διαμενεῖ,	γράψας ἐφ´ οἷς ἔσονται δικαίοις
[4, 84]	ταῦτα βουλομένοις ἐστὶν ὑμῖν, ἐπιψηφίσατε.	Ἐπῄνει	καὶ ταύτην τὴν γνώμην ὁ
[4, 46]	μὴ φεισάμενος τῶν ἀλλοτρίων φείσεται·	παρῄνει	τε τέως οὔπω τὸν χαλινὸν
[4, 83]	ἱερὰ καὶ τεμένη καὶ βωμοὺς	μιαίνει	Ταρκύνιος ταῖς αἱμοφύρτοις χερσὶ καὶ
[4, 57]	στρατηγίας πολλὰς τετελεκὼς ἐπιφανέστατος ἁπάντων	ἐγεγόνει·	ἀπολογουμένου δὲ τοῦ ἀνδρὸς καὶ
[4, 25]	τι πρόσκρουσμα πόλει πρὸς πόλιν	ἐγεγόνει,	δικασταὶ καθεζόμενοι διῄτων καὶ περὶ
[4, 58]	παρεσκευασμένων εἰσελθὼν δίχα πόνου κύριος	ἐγεγόνει	τῆς πόλεως. ὡς δ´ ἐγνώσθη
[4, 12]	ἅπας ἐπὶ τῆς αὐτῆς προαιρέσεως	ἐγεγόνει.	τοῦτο καταμαθὼν ὁ Τύλλιος οὐκέτι
[4, 72]	περὶ τούτων ἕκαστος ὑμῶν ἃ	φρονεῖ.	Μετὰ τοῦτ´ ἐλέχθησαν πολλοὶ καὶ
[4, 13]	πλανᾶσθαί τ´ ἀναγκασθήσεται καὶ οὐχ	ἕξει	βέβαιον σημεῖον οὐδέν, ᾧ διαγνώσεται,
[4, 75]	γὰρ αὐτοῖς ἀσφαλέστατα καὶ κάλλιστα	ἕξει	τὰ τῆς ἀρχῆς. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου
[4, 29]	τὸν αὐτόματον ἐκδέχῃ καιρόν, ὃς	ἥξει	σοι φέρων τὴν βασιλείαν μηδὲν
[4, 24]	ἀμφότερα ταῦτα παρὰ τῶν δεσποτῶν	ὑπάρξει.	ἐτύγχανον δὲ τῆς ἐλευθερίας οἱ
[4, 23]	τοῖς δὲ δούλοις ἔτι μείζων	ὑπάρξει	προθυμία χρηστοῖς εἶναι περὶ τοὺς
[4, 74]	τὰ ἤθη. ταῦθ´ ἡμῖν καταστησαμένοις	ὑπάρξει	τὰ μὲν ἀγαθὰ καρποῦσθαι τῆς
[4, 47]	τὴν ἐμὴν ἐβούλετο λαβεῖν γυναῖκα.	ἐπεὶ	δ´ ἀπηξιώθη τῶν γάμων κατὰ
[4, 25]	τάξας, οὓς αὐτὸς ἔγραψε νόμους.	ἐπεὶ	δ´ αὐτῷ τὰ ἐν τῇ
[4, 42]	νεωτέρῳ κατ´ ἄμφω τὰ ὀνόματα.	~Ἐπεὶ	δ´ ἐγκρατῶς ἤδη κατέχειν ὑπελάμβανε
[4, 84]	τυραννίδος ὄκνον ταῖς ἐπιβολαῖς ἐπιφέροντες.	ἐπεὶ	δ´ ἐπαύσατο λέγων, ὥσπερ ἐξ
[4, 42]	ὧν οὐδὲ τὰ σώματα ἐφάνη.	ἐπεὶ	δὲ διέφθειρε τὸ κράτιστον τῆς
[4, 70]	καὶ ἐπαγωγὰ εἰς τοῦτο διαλεχθείς.	ἐπεὶ	δὲ πάντας εἶδεν ἐπὶ τῆς
[4, 26]	φήσας πραγμάτων συμβούλους αὐτοὺς συγκαλεῖν.	ἐπεὶ	δὲ συνῆλθον, συναγαγὼν τήν τε
[4, 68]	πρὸς οὐδὲν τῶν καλῶν ἀντιπράττουσαν.	ἐπεὶ	δὲ Τύλλιον ἀποκτείνας Ταρκύνιος σὺν
[4, 35]	συναγαγεῖν κἀκεῖ μου κατηγορεῖν. πλὴν	ἐπεὶ	σὺ τοῦτο πέφευγας, ἐγὼ περὶ
[4, 62]	αὐτοῖς παρακαθίστησιν, ὧν χωρὶς οὐκ	ἐπιτρέπει	τὰς ἐπισκέψεις τῶν χρησμῶν τοῖς
[4, 80]	προβουλεύειν· ἔπειτα μεσοβασιλέων αἱρεθέντων, οἷς	ἐπιτρέπει	τὸ συνέδριον ἐκ τῶν ἀξίων
[4, 51]	μὲν τῇ Συέσσῃ βραχύ τι	καταλείπει	μέρος τῆς στρατιᾶς τά τε
[4, 51]	τὴν μὲν ἑτέραν ὑπὸ νύκτα	πέμπει	λαθὼν τοὺς πολεμίους ἐπὶ τὴν
[4, 56]	θεραπόντων τινὰ λαθὼν τοὺς Γαβίους	πέμπει	πρὸς τὸν πατέρα τήν τ´
[4, 39]	δόξας τὴν ἀνοσιωτάτην γυναῖκα ὑποτίθεσθαι	πέμπει	τινὰς τῶν θεραπόντων ἐπ´ αὐτὸν
[4, 59]	ἐν Τυρρηνοῖς τερατοσκόπων, ὅστις ἦν,	πέμπει	τῶν ἀστῶν τοὺς δοκιμωτάτους πρέσβεις
[4, 47]	σύλλογος διελύθη, παρακαλέσας τοὺς ἀναγκαιοτάτους	ἐσκόπει	μετ´ ἐκείνων, τίνα χρηστέον τοῖς
[4, 22]	ἔθυσε τῷ κατέχοντι τὸ πεδίον	Ἄρει.	τοῦτον τὸν καθαρμὸν ἕως τῶν
[4, 78]	βασιλικῶς χρώμενον, ἀλλ´ ὑπερβεβληκότα πάντας	ὕβρει	τε καὶ παρανομίᾳ τοὺς ὅπου
[4, 60]	ὅσον δή τι· ἔπειθ´ ὑμῖν	ἐρεῖ,	Τουτὶ μέν ἐστιν ὁ Ταρπήιος
[4, 70]	κατολοφυρομένου καὶ τοῦ πατρὸς ἐν	μέρει	καὶ τῆς οἰκίας ὅλης κλαυθμῷ
[4, 44]	λατρείας ὁρῶντες ἔχαιρόν τ´ ἐν	μέρει	καὶ τῶν ἰδίων ἐπελανθάνοντο ἀλγεινῶν·
[4, 52]	ἁπάσῃ τῇ δυνάμει, τότε δὲ	μέρει	τινί, καὶ λείας πολλῆς ἐγένετο
[4, 74]	ἀρχῆς συνάγειν. τὸ γὰρ ἐν	μέρει	τὸν αὐτὸν ἄρχειν τε καὶ
[4, 45]	Ταρκύνιος αὐτὸς ὁ καλέσας αὐτοὺς	ὑστέρει.	ὡς δὲ πολὺς ἐγένετο καθημένοις
[4, 60]	ἀναμάρτητοί τε καὶ ἀψευδεῖς ἔσεσθε·	διαφέρει	γὰρ ὑμῖν προεγνωκέναι ταῦτα· παρ´
[4, 16]	ἔπειτ´ ἐκ τῶν ὑπολειπομένων ἑτέραν	ἀφῄρει	μοῖραν, οἷς ἦν ἐντὸς μὲν
[4, 45]	τότ´ ἤδη καὶ τῶν ὑπαιθρίων	ἐπεχείρει	πειρᾶσθαι πολέμων καὶ στρατιὰν ἐπὶ
[4, 47]	σύνεδροι, τούτων ὧν νυνί μου	κατηγορεῖ	πάντων δικαστὴς γενόμενος αὐτὸς ἀπέλυσέ
[4, 15]	τῇ πρώτῃ τῶν ἐνιαυσίων ἀναγραφῶν	ἱστορεῖ,	βουλόμενος καὶ τῶν ἐν ἄστει
[4, 6]	Μαρκίου βασιλεύοντος, ὡς μὲν Γέλλιος	ἱστορεῖ	κατὰ τὸν πρῶτον ἐνιαυτὸν τῆς
[4, 84]	αὐτῶν καὶ δάκρυα ὑφ´ ἡδονῆς	ἔρρει	θαυμαστῶν καὶ ἀπροσδοκήτων ἀκούουσι λόγων·
[4, 70]	ἀφορήτου τυραννίδος ἀπαλλαγῆναι; ταῦτ´ εἰπὼν	ἐχώρει	κατὰ σπουδὴν ἐπὶ τὴν οἰκίαν
[4, 27]	Καιρητανοὺς καὶ Ταρκυνιήτας καὶ Οὐιεντανούς,	ἀφαιρέσει	χώρας τιμωρησάμενος, ἣν κατεκληρούχησε Ῥωμαίων
[4, 13]	εἶχεν ἡλικίαν, ἕτερος ἔσται τῇ	διηγήσει	καιρὸς ἐπιτηδειότερος. ~Ὁ δὲ Τύλλιος,
[4, 39]	Τυλλίου περιόντος οὐκ ἔνεστί σοι.	ἐκδημαγωγήσει	γὰρ αὖθις ἐπὶ σοὶ τὸν
[4, 4]	καὶ τούτων δέῃ. ἀλλ´ οὐ	δεήσει	βουληθέντων ἡμῶν πράττειν νῦν ἃ
[4, 49]	ἱερά, καὶ μοῖραν, ἣν ἑκάστην	δεήσει	λαμβάνειν. αἱ δὲ μετασχοῦσαι τῆς
[4, 7]	υἱωνοὶ τοῦ βασιλέως οἱ παῖδες,	ποιήσει	δ´ υἱοί, καὶ τοῦτ´ ἦν
[4, 79]	ἐλεεινῷ χρησάμενος σχήματι καὶ μικρᾷ	προσποιήσει	πένθους, ἀλλ´ εὐθὺς ἅμα τῷ
[4, 67]	μέσου. ~Ταχείᾳ δὲ καὶ κατεσπουδασμένῃ	παρακλήσει	τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν εἰς τὴν
[4, 19]	ὁ τῶν ἀπόρων. ~Ταύτῃ τῇ	διακοσμήσει	χρησάμενος τὰς μὲν τῶν στρατιωτῶν
[4, 23]	ἀναξίους ἡγεῖσθαι ταύτης τῆς χάριτος·	φρονήσει	τε διαφέρειν οἰομένους τῶν ἄλλων
[4, 74]	αὐτὰ τιμῆς θεῶν ἕνεκα λήψονται·	λυπήσει	γὰρ οὐδέν´, ἐὰν γένηται σπάνια·
[4, 9]	πρώτη πεῖρα τοῖς ἐχθροῖς αὐτῶν	χωρήσει	κατὰ νοῦν, καὶ ἐκ τῆς
[4, 15]	τὸν τῆς Ἀφροδίτης τῆς ἐν	ἄλσει	καθιδρυμένης, ἣν προσαγορεύουσι Λιβιτίνην, ὑπὲρ
[4, 4]	αὐτοὺς οἶμαι ποιήσειν, ἀειφυγίᾳ καὶ	δημεύσει	τῶν ὑπαρχόντων, καθίστας´ ἤδη τὰ
[4, 70]	πᾶν ὅσον δύναται πράξειν ἐπὶ	καταλύσει	τῆς Ταρκυνίων δυναστείας, καὶ οὔτ´
[4, 11]	τὸ θηριῶδες ἔχοντες ἐν τῇ	φύσει	καὶ τυραννικόν. εἰ μὲν οὖν
[4, 38]	ῥᾷστα δὲ πείσας τὸν ἄνδρα	φύσει	τ´ εὐδιάλλακτον ὄντα καὶ οὐκ
[4, 23]	ἔφη, τῶν ἀγανακτούντων, εἰ τῇ	φύσει	τὸ ἐλεύθερον οἴονται τοῦ δούλου
[4, 51]	στρατεύμασιν εἰς τὴν Ῥωμαίων ἐμβαλοῦσα	λεηλατεῖ	τοὺς ἀγρούς, ἡ μὲν Ἠρήτου
[4, 57]	ὁ Σέξτος ἔλυσε, καὶ τῷ	γραμματεῖ	δοὺς ἐκέλευσεν ἀναγινώσκειν. ἐγέγραπτο δ´
[4, 7]	πέμπτῳ καὶ εἰκοστῷ μετὰ ταῦτ´	ἔτει,	καὶ τούτῳ τῷ ἔτει στρατευόμενος
[4, 7]	ταῦτ´ ἔτει, καὶ τούτῳ τῷ	ἔτει	στρατευόμενος ἐν τῷ πρὸς Ἀρδεάτας
[4, 27]	ἑκόντας λαβεῖν. εἰκοστῷ δ´ οὖν	ἔτει	συνελθοῦσαι πάλιν αἱ δώδεκα πόλεις
[4, 34]	ἐξουσίας ὁ χρόνος, ἐν ᾧ	τετταρακονταετεῖ	γεγονότι Ῥωμαίων οὐδεὶς ἡγήσατό με
[4, 62]	τῇ γυναικὶ τὸ χρυσίον, ὅσον	ᾔτει	καὶ τοὺς περιόντας τῶν χρησμῶν
[4, 62]	λοιπὰς τρεῖς ἐνέγκασα τὸ ἴσον	ᾔτει	χρυσίον. θαυμάσας δὴ τὸ βούλημα
[4, 70]	τοῦτο γὰρ ὁ παρὼν καιρὸς	ἀπαιτεῖ.	Ἐδόκει ταῦτ´ εἰκότα λέγειν, καὶ
[4, 30]	δεδιώς, εἴ τι πείσεται προκαταληφθείς·	ἠγανάκτει	δ´ οὐχ ἥκιστα, εἰ θυγατρὶ
[4, 60]	ὅτι Ῥωμαίων εἰσὶ πρέσβεις τῷ	μάντει	βουλόμενοι συντυχεῖν, παρεκάλουν ἀπαγγεῖλαι πρὸς
[4, 60]	πατὴρ διελεῖται καὶ οὐδὲν ψεύσεται·	μάντει	γὰρ οὐ θέμις· ἃ δὲ
[4, 61]	αὐτοὺς μετιών, εἰσελθόντες φράζουσι τῷ	μάντει	τὸ τέρας. σοφιζομένου δ´ αὐτοῦ
[4, 38]	τὸ σῶμα καὶ ῥωμαλέος ἀνὴρ	ῥιπτεῖ	κατὰ τῶν κρηπίδων τοῦ βουλευτηρίου
[4, 56]	τοὺς ὑπερέχοντας τῶν σταχύων ἀποθραύων	ἐρρίπτει	χαμαὶ διδάσκων, ὅτι δεῖ τῶν
[4, 40]	γαμβρῷ καὶ τῇ θυγατρὶ καταρασαμένη	κρύπτει	γῇ τὸ σῶμα. ἀπελθοῦσα δ´
[4, 15]	ἱστορεῖ, βουλόμενος καὶ τῶν ἐν	ἄστει	διατριβόντων τὸ πλῆθος εἰδέναι, τῶν
[4, 85]	καὶ τὰ δόξαντα τοῖς ἐν	ἄστει	ποιοῦντες φανερά. ταῦτα τὰ γράμματα
[4, 56]	τοῦ πατρὸς ὁ Σέξτος, ὅτι	κελεύει	τοὺς ὑπερέχοντας τῶν Γαβίων ἀναιρεῖν,
[4, 56]	ἐκείνων πίστιν ἅμα τοῖς ἑταίροις	κινδυνεύει	συλληφθεὶς ὑπό τινων τῷ πατρὶ
[4, 6]	τῆς βασιλείας, ὡς δὲ Λικίννιος	γράφει	κατὰ τὸν ὄγδοον. ἔστω δὴ
[4, 6]	ἐληλυθὼς τὸν ἐνιαυτόν, καθ´ ὃν	γράφει	Λικίννιος, καὶ μὴ πρότερον· ἐν
[4, 81]	σκύλακας ὑμῖν ἡ Ταρκυνίου τυραννὶς	ὑποτρέφει,	θεάσασθε ἔργον ἑνὸς αὐτῶν τοῦ
[4, 25]	τῇ πόλει πράγματα τὸν κράτιστον	εἰλήφει	κόσμον, εἰς ἐπιθυμίαν ἦλθεν ἐπιφανές
[4, 25]	ἐκείνην γυναῖκα οὔτε τῶν ἐν	Μέμφει	πυραμίδων τοὺς Αἰγύπτου βασιλεῖς οὔτ´
[4, 84]	ἀρχαιρεσιάζειν, ἔχοντας τὰ ὅπλα ἐν	τάχει.	ἀφικομένων δ´ αὐτῶν ἄνδρας αἱρεῖται
[4, 71]	τοὺς ἐπὶ στρατοπέδου διαπεμψώμεθα ἐν	τάχει.	καὶ γὰρ οἱ τὰ ὅπλα
[4, 39]	ἐπ´ αὐτὸν ἔχοντας ξίφη· οἳ	τάχει	πολλῷ τὴν μεταξὺ διανύσαντες ὁδὸν
[4, 24]	καθ´ ἡμᾶς χρόνοις οὕτω ταῦτ´	ἔχει,	ἀλλ´ εἰς τοσαύτην σύγχυσιν ἥκει
[4, 7]	παρεχώρησαν αὐτῷ τῆς βασιλείας ἑκόντες.	~Ἔχει	δὲ καὶ ἄλλας τινὰς τὸ
[4, 4]	ἐξενεχθῆναι παρασκευάσωμεν, ὅτι πληγὴν οὐδεμίαν	ἔχει	καίριον, οἵ τ´ ἰατροὶ λεγέτωσαν
[4, 63]	Τυρρηνικοῦ πελάγους κείμενος, ἔνθα λόγος	ἔχει	Κίρκην τὴν Ἡλίου θυγατέρα κατοικῆσαι·
[4, 13]	Ἰσκυλῖνον, ὧν ἑκάτερος ἀξιολόγου πόλεως	ἔχει	μέγεθος, καὶ διένειμεν αὐτοὺς τοῖς
[4, 71]	ἡμῶν δ´ οὐδεὶς οὐδεμίαν ἀρχὴν	ἔχει.	Ὁ δ´ ὑπολαβών· Ἐγώ, φησίν,
[4, 81]	ὑμέτερα πράγματα, ὦ δημόται, πῶς	ἔχει;	οὐκ ἀφῄρηται μὲν ὑμῶν τοὺς
[4, 40]	κολακείαις ἐκθεραπεύσαντα τοὺς ἀπόρους· καὶ	ἔχει	τἀληθὲς οὕτως. ἐν γὰρ τοῖς
[4, 37]	ἀλλ´ εἴ τι δίκαιον εἰπεῖν	ἔχει	Ταρκύνιος, καλεῖν αὐτὸν καὶ διδαχθέντας,
[4, 47]	οὐδ´ εἰς τρίτον πάππον ἀνενεγκεῖν	ἔχει	τὸ γένος; ἀγανακτῶν ἐπὶ τούτῳ
[4, 85]	διαδρᾶναι, τοσοῦτο μόνον ἀπαγγελλόντων, ὅτι	κατέχει	τὴν ἐκκλησίαν Βροῦτος δημαγωγῶν καὶ
[4, 14]	ἐπειδὴ τοὺς ἑπτὰ λόφους ἑνὶ	τείχει	περιέλαβεν, εἰς τέτταρας μοίρας διελὼν
[4, 13]	θεωμένοις παρέχεται. εἰ δὲ τῷ	τείχει	{τῷ} δυσευρέτῳ μὲν ὄντι διὰ
[4, 65]	καὶ τῶν ἄλλων ὅσων ἐκεῖνος	ἄρχει.	ἐγὼ γὰρ οἶδ´, ὅτι παραλήψομαι
[4, 29]	μάλιστα τῷ βασιλεύειν μέλλοντι δεῖ.	ὑπάρχει	δέ σοι καὶ πλοῦτος ἱκανὸς
[4, 65]	αὐτοῦ πρεσβύτατος ὤν. ὅσα δ´	ὑπάρχει	τοῖς βασιλεῦσιν ἀγαθά, ὧν ἁπάντων
[4, 40]	αὐτοῦ παρὰ πάντα τὸν χρόνον	ὑπάρχει	τυγχάνειν. ἐδήλωσε δέ τι καὶ
[4, 60]	μανθάνειν φήσας ὅ τι λέγετε	περιγράψει	τῷ σκήπωνι τῆς γῆς μέρος
[4, 14]	μήτε μεταλαμβάνειν ἑτέραν οἴκησιν μήτ´	ἄλλοθι	που συντελεῖν, τάς τε καταγραφὰς
[4, 79]	οὔθ´ Ἑλλάδος οὔτε βαρβάρου γῆς	οὐδαμόθι	γενόμενα πρῶτος εἰς τὴν Ῥωμαίων
[4, 49]	συντελεῖσθαι κοινὰς τῷ καλουμένῳ Λατιαρίῳ	Διὶ	καὶ συνεστιάσεις, τάξας ἃ δεῖ
[4, 59]	μαχόμενος πρὸς Σαβίνους εὔξατο τῷ	Διὶ	καὶ τῇ Ἥρᾳ καὶ τῇ
[4, 33]	ἀλλ´ ἐν ἐμοὶ κατελείπεσθε μόνῳ	φύλακι	τῆς ἐρημίας, ὃν νῦν ἀλλότριον
[4, 62]	τοῦ Καπιτωλίνου Διὸς ἐν λιθίνῃ	λάρνακι,	ὑπ´ ἀνδρῶν δέκα φυλαττόμενοι. μετὰ
[4, 1]	καὶ δίδωσι δωρεὰν τῇ ἑαυτοῦ	γυναικί.	μαθοῦσα δ´ ἐκείνη πάντα τὰ
[4, 82]	ἑαυτῆς φιλοῦσα, ὥσπερ ἀγαθῇ προσήκει	γυναικί,	ξενιζομένου παρ´ αὐτῇ Σέξτου διὰ
[4, 82]	ὑπέμεινεν ὅσα μὴ θέμις ἐλευθέρᾳ	γυναικὶ	παθεῖν. ἐφ´ οἷς ἀγανακτοῦσα καὶ
[4, 75]	ἅμα τοῖς παισὶ καὶ τῇ	γυναικὶ	πόλεώς τε καὶ χώρας τῆς
[4, 70]	καὶ πάντες ὑμεῖς οἱ τῇ	γυναικὶ	προσήκοντες, ἐν οἷς αὐτὴν κλαύσετε,
[4, 1]	τοῦ βασιλείου γένους Τύλλιος ὄνομα	γυναικὶ	συνῆν Ὀκρισίᾳ καλλίστῃ τε καὶ
[4, 62]	βύβλους πρίασθαι, ἐκέλευσαν ἀπαριθμῆσαι τῇ	γυναικὶ	τὸ χρυσίον, ὅσον ᾔτει καὶ
[4, 38]	τοῦ βουλευτηρίου στὰς ἐκέλευσε τῷ	κήρυκι	τοὺς βουλευτὰς καλεῖν εἰς τὸ
[4, 24]	δι´ αὐτοῦ κακόν· ἐπανορθοῦσθαι μέντοι	φημὶ	δεῖν τὰ δυνατὰ καὶ μὴ
[4, 75]	παραληψομένοις τὴν ἀρχήν. σκοπεῖσθαι μέντοι	φημὶ	χρῆναι τοὺς ἄνδρας ἅπαντα μετὰ
[4, 11]	εὐδοξίαν ἀποχρώντως καὶ οὐκ ἂν	ἀξιώσαιμι	τῆς παρ´ ὑμῶν εὐνοίας ψευσθείς,
[4, 71]	Οὐαλέριε. τῶν γὰρ Κελερίων ἄρχων	εἰμί,	καὶ ἀποδέδοταί μοι κατὰ νόμους
[4, 36]	ψυχῆς ἀποστερηθείην. φέρε ἀλλ´ ὑπερήφανός	εἰμι	καὶ διὰ βαρύτητα ἐπαχθὴς καὶ
[4, 31]	ἀράμενος· ἐκείνου τελευτήσαντος ἐγὼ διάδοχός	εἰμι	κατὰ τοὺς κοινοὺς ἁπάντων Ἑλλήνων
[4, 34]	καὶ ὑπὸ τούτων παυσθῆναι δίκαιός	εἰμι	τῆς ἀρχῆς, οὐχ ὑπὸ σοῦ.
[4, 47]	νυνί, πότερα χρηστὸς ἢ πονηρός	εἰμι·	τουτὶ γὰρ ἐξέσται καὶ μετὰ
[4, 32]	ἔχεις πρὸς ταῦτ´ εἰπεῖν, ἕτοιμός	εἰμι	τούτοις ἐπιτρέπειν δικασταῖς, ὧν οὐκ
[4, 33]	ἠξίωσα λαβεῖν, καὶ εἴ τι	πάθοιμι	διάδοχον ἔμελλον καταλείψειν ἁπάντων τῶν
[4, 9]	βεβαιώσαντες, ἐκ τῶν ἐμαυτοῦ χρημάτων	δίδωμι	διαλύσασθαι τὰ χρέα. ὅσοι δ´
[4, 72]	τοῖς δὲ μηκέτι ποιεῖν ἐφ´	ἑνὶ	δυνάστῃ τὰ κοινὰ τὰς τυραννικὰς
[4, 14]	Τύλλιος, ἐπειδὴ τοὺς ἑπτὰ λόφους	ἑνὶ	τείχει περιέλαβεν, εἰς τέτταρας μοίρας
[4, 84]	τὸ ἐξ αὐτῶν ἅπαν· καὶ	μηδενὶ	ἐξεῖναι περὶ καθόδου Ταρκυνίων μήτε
[4, 37]	πολλαὶ σὺν οἰμωγαῖς ὑπὲρ τοῦ	μηδενὶ	παραχωρεῖν τῆς ἀρχῆς· τινὲς δ´
[4, 60]	ἀποκρίνασθαι παραινῶ; μὴ συγχωρεῖν ἐν	μηδενὶ	τῶν τόπων τούτων, οὓς ἂν
[4, 23]	πρᾶγμα εὐτυχία καὶ ἀγχίστροφον, καὶ	οὐδενὶ	ῥᾴδιον εἰπεῖν οὐδὲ τῶν πάνυ
[4, 85]	πολίτας ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν παρακαλῶν,	οὐδενὶ	τῶν ἄλλων φράσας ἠπείγετο τοὺς
[4, 41]	δ´ ἐν ἀγορᾷ. προσελθεῖν δ´	οὐδενὶ	τῶν βουλομένων ἐπέτρεπεν, εἰ μή
[4, 52]	τῇ δυνάμει, τότε δὲ μέρει	τινί,	καὶ λείας πολλῆς ἐγένετο κύριος.
[4, 15]	καὶ παῖδας ὀνομάζοντας καὶ ἐν	τίνι	κατοικοῦσιν ἕκαστοι τῆς πόλεως φυλῇ
[4, 34]	αἰτίας οὔθ´ ὑμῖν οὔτ´ ἄλλῳ	τινὶ	μεθίεμαι. ὅτε τὴν ἐπιμέλειαν τῆς
[4, 13]	Ἀθηναίων τὸ ἄστυ, οὐ πολλῷ	τινι	μείζων ὁ τῆς Ῥώμης ἂν
[4, 69]	μετὰ τοῦτ´ ἠρώτων τὸν θεόν,	τίνι	πέπρωται τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν παραλαβεῖν,
[4, 36]	τὰς οὐσίας ἀπολωλεκότας ἢ ἄλλῃ	τινὶ	συμφορᾷ κεχρημένους ἀδίκως; ἢ τούτων
[4, 36]	ἕνεκα πολεμοῦσί μοι καὶ ἐπὶ	τίνι	τῶν ἐμῶν ἔργων ἀχθόμενοι· πότερον
[4, 10]	ἰδίᾳ κατέχοντας αὐτὴν ἐν ὡρισμένῳ	τινὶ	χρόνῳ, καὶ τοὺς οὐδένα κλῆρον
[4, 26]	καὶ τῇ προνοίᾳ τοῦ δαιμονίου	κρείττονι	κεχρημένους ἐκείνων, δι´ ἣν εἰς
[4, 70]	προσήκοντες, ἐν οἷς αὐτὴν κλαύσετε,	νυνὶ	δ´ ὡς τιμωρήσομεν αὐτῇ, σκοπῶμεν·
[4, 47]	Τύρνος, ὦ σύνεδροι, τούτων ὧν	νυνί	μου κατηγορεῖ πάντων δικαστὴς γενόμενος
[4, 47]	οὐ περὶ ἐμοῦ σκεπτέον ἐστὶ	νυνί,	πότερα χρηστὸς ἢ πονηρός εἰμι·
[4, 36]	ὑμᾶς. ἀλλ´ οὐδὲν δεῖ τούτων	νυνὶ	τῶν λόγων· εἰ δὲ δοκεῖ
[4, 69]	ὅτι βακτηρίαν ξυλίνην ἀνέθηκε τῷ	Ἀπόλλωνι·	ὁ δὲ διατρήσας αὐτὴν ὅλην
[4, 60]	καὶ τοὐναντίον νότιον. ταῦτα τῷ	σκήπωνι	δεικνὺς πεύσεται παρ´ ὑμῶν, ἐπὶ
[4, 60]	τούτων, οὓς ἂν ἐκεῖνος τῷ	σκήπωνι	δεικνὺς πυνθάνηται, τὸ τέρας εὑρεθῆναι,
[4, 56]	τῆς ὑπερεχούσης ἀεὶ μήκωνος τῷ	σκήπωνι	παίων τὴν κεφαλὴν ἀπήραττε. ταῦτα
[4, 60]	ὅ τι λέγετε περιγράψει τῷ	σκήπωνι	τῆς γῆς μέρος ὅσον δή
[4, 57]	καὶ τιμωρίαν τῶν ταὐτὰ τῷ	Πέτρωνι	βουλευσαμένων ἐπέτρεψαν τῷ Σέξτῳ ποιήσασθαι.
[4, 7]	τοὺς παῖδας, ἀλλ´ υἱωνούς, Λευκίῳ	Πείσωνι	τῷ Φρῦγι συγκαταθέμενος. ἐκεῖνος γὰρ
[4, 11]	ἱκέται πάντες ὑμῶν γινόμενοι σὺν	γυναιξί	τε καὶ τέκνοις ἀντὶ πολλῶν
[4, 75]	τοῦ συνεδρίου τῆς βουλῆς, ὥσπερ	οἱ	βασιλεῖς ἐποίουν, καὶ μηδὲν πράττειν
[4, 17]	οἱ δὲ σαλπισταί τε καὶ	οἱ	βυκανισταὶ τῇ τετάρτῃ συνετάττοντο μοίρᾳ.
[4, 55]	αὐτὸν ἦν καρτερά. δόξαντες δ´	οἱ	Γάβιοι μέγα προσγεγονέναι σφίσι πλεονέκτημα
[4, 57]	καὶ μεγάλας. ἐφ´ οἷς ἐρεθισθέντες	οἱ	Γάβιοι τὸν μὲν Ἀντίστιον ἐκπεπληγότα
[4, 53]	πάντας, ἐν αἷς πολλάκις μὲν	οἱ	Γάβιοι τοὺς Ῥωμαίους τρεψάμενοι μέχρι
[4, 85]	καὶ τἀκεῖ πράγματα ἤδη διεφθαρμένα.	οἱ	γὰρ ὕπατοι ταχεῖαν αὐτοῦ τὴν
[4, 17]	λοχαγοὶ δ´ ἐξ ἁπάντων ἐπιλεχθέντες	οἱ	γενναιότατοι τὰ πολέμια τοὺς ἰδίους
[4, 11]	ἀποστερούμενοι καὶ οὐ τἀλλότρια ἀποδιδόντες·	οἱ	δ´ ἀνειμένοι τῶν εἰσφορῶν τῶν
[4, 50]	προσβολὰς ἐποιεῖτο τοῖς τείχεσι συνεχεῖς.	οἱ	δ´ ἔνδον τέως μὲν ἀπεμάχοντο
[4, 62]	ἀποσταλέντων πρεσβευτῶν ἐπὶ τὴν ἀντιγραφήν·	οἱ	δ´ ἐξ ἄλλων πόλεων καὶ
[4, 62]	τῶν ἐν Ἰταλίᾳ πόλεων κομισθέντες,	οἱ	δ´ ἐξ Ἐρυθρῶν τῶν ἐν
[4, 44]	τὰς κομιζούσας ταῦθ´ ἁμάξας ἄγοντες,	οἱ	δ´ ἐπὶ τῶν ὤμων αὐτοὶ
[4, 50]	αἰτούμενοι δίκας αὐθάδεις ἔδωκαν ἀποκρίσεις.	οἱ	δ´ ἦσαν ἕτοιμοι προσδεχόμενοι τὸν
[4, 24]	φέρονται παρ´ αὐτῶν τὰς χάριτας·	οἱ	δ´ ἵνα τὸν δημοσίᾳ διδόμενον
[4, 71]	ἅπαντας ἐπὶ τὸν αὐτὸν ὅρκον·	οἱ	δ´ οὐδὲν ἔτι ἐνδοιάσαντες ἀνίσταντο
[4, 44]	μέτρια λαμβάνοντες· οἱ μὲν λατομοῦντες,	οἱ	δ´ ὑλοτομοῦντες, οἱ δὲ τὰς
[4, 42]	καὶ οἷς πολὺς πλοῦτος ἦν.	οἱ	δ´ ὑπάγοντες αὐτοὺς ὑπὸ τὰς
[4, 40]	τὸ ζῆν προεμένην αὐτὴν ἀποθανεῖν·	οἱ	δ´ ὑπὸ τοῦ γαμβροῦ καὶ
[4, 11]	ποιεῖν ἀχθόμενοί τε καὶ ἀναξιοπαθοῦντες·	οἱ	δανεισταὶ μὲν ὅτι τοὺς πένητας
[4, 24]	φέρωσι τοῖς δεδωκόσι τὴν ἐλευθερίαν·	οἱ	δὲ διὰ κουφότητα τῶν δεσποτῶν
[4, 84]	μισούμενα τῆς ἀσφαλείας ὑπερορᾶν ἐπαίροντες,	οἱ	δὲ κατὰ λογισμὸν τοῦ μὴ
[4, 11]	τὰ χρέα ὑπ´ αὐτῶν ἀχθέντας·	οἱ	δὲ κατανοσφιζόμενοι τὰ δημόσια καὶ
[4, 62]	οὗτοι διεφθάρησαν ὑπὸ τοῦ πυρός.	οἱ	δὲ νῦν ὄντες ἐκ πολλῶν
[4, 85]	καὶ εἴκοσι τὴν βασιλείαν κατασχών.	οἱ	δὲ περὶ τὸν Ἑρμίνιόν τε
[4, 51]	τινες ἔφθησαν τὰ δεινὰ ὑπεκδύντες,	οἱ	δὲ πλείους κατεκόπησαν ὑπὸ τῶν
[4, 51]	ἐπὶ πολὺν χρόνον ὁ ἀγών·	οἱ	δὲ προαποσταλέντες ὑπὸ τοῦ Ταρκυνίου
[4, 17]	δὲ τοῖς νεωτέροις ἀκολουθῶν λόχος.	οἱ	δὲ σαλπισταί τε καὶ οἱ
[4, 24]	ἐλευθερίαν καὶ εὐθύς εἰσι Ῥωμαῖοι·	οἱ	δὲ συνίστορες καὶ συνεργοὶ τοῖς
[4, 44]	μὲν λατομοῦντες, οἱ δ´ ὑλοτομοῦντες,	οἱ	δὲ τὰς κομιζούσας ταῦθ´ ἁμάξας
[4, 72]	ἐν πολλαῖς τῶν Ἑλληνίδων πόλεων·	οἱ	δὲ τούτων μὲν οὐδετέραν προῃροῦντο
[4, 81]	ποτε ἦν, οἱ μὲν ἀπολώλασιν,	οἱ	δὲ φεύγουσι τὴν πατρίδα. ἀλλὰ
[4, 3]	δίκαιος, καὶ οὐδὲν ᾤοντο διαφέρειν	οἱ	δημόται Ταρκύνιον ἐπιμελεῖσθαι τῶν κοινῶν
[4, 43]	τὰ πραττόμενα. ~Ταῦτα δ´ ὁρῶντες	οἱ	δημοτικοὶ δίκαια πάσχειν αὐτοὺς ὑπελάμβανον
[4, 57]	πυλῶν, ἵνα μὴ διαφύγοιεν αὐτὸν	οἱ	ἐν ταῖς αἰτίαις, πέμπων ἐπὶ
[4, 76]	τὴν ἀγοράν. ἠκολούθουν δ´ αὐτοῖς	οἱ	θεράποντες ἐπὶ κλίνης μέλασιν ἀμφίοις
[4, 7]	μῆκος τῶν βίων οὐ φέρουσιν	οἱ	καθ´ ἡμᾶς τόποι. ταῦτα δὴ
[4, 27]	νομίζουσαι. ἤρξαντο δὲ τῆς ἀποστάσεως	οἱ	καλούμενοι Οὐιεντανοὶ καὶ τοῖς ἐλθοῦσι
[4, 56]	τὴν ἑαυτοῦ τύχην κατολοφυρόμενος, ὥσπερ	οἱ	κατ´ ἀλήθειαν ὑπὲρ τῆς ψυχῆς
[4, 64]	τῇ τριβῇ τοῦ πολέμου καὶ	οἱ	κατὰ πόλιν ἀπειρηκότες ταῖς εἰσφοραῖς
[4, 51]	παρέδοσαν ἑαυτούς. ἀντέσχον δ´ οὐδ´	οἱ	καταλειφθέντες ἐπὶ τοῦ χάρακος, ἀλλὰ
[4, 85]	φανερά. ταῦτα τὰ γράμματα λαβόντες	οἱ	καταλειφθέντες ὑπὸ τοῦ βασιλέως ὕπαρχοι
[4, 76]	τὴν πόλιν ὅλην· διεξῄεσαν γὰρ	οἱ	κήρυκες διὰ τῶν στενωπῶν τὸν
[4, 47]	τῶν πατρίδων ἐλευθερίας. ἐπιβουλεύεσθε γὰρ	οἱ	κορυφαιότατοι τῶν ἐν ταῖς πόλεσι
[4, 34]	τὰ μὲν ὅταν τι πάθωσιν	οἱ	κύριοι τοὺς κατὰ γένος ἢ
[4, 34]	παραλαμβάνειν, τὴν δ´ ὅταν ἐκλίπωσιν	οἱ	λαβόντες τοὺς δεδωκότας ἔχειν· εἰ
[4, 81]	πολλῶν καὶ μακαρίων ἐκπεσόντες ἀγαθῶν.	οἱ	λαμπροὶ δ´ ἐκεῖνοι καὶ δεινοὶ
[4, 78]	δὲ πολλά, καὶ πρὸς εἰδότας	οἱ	λόγοι, τὰ μέγιστα καὶ φανερώτατα
[4, 35]	εἶναι χρηστοὺς οὐ πεφύκασι φέρειν	οἱ	λόγοι. ~Ὑμῶν δὲ τεθαύμακα, εἴ
[4, 64]	ἡλικίαν, ὡς Φάβιός τε καὶ	οἱ	λοιποὶ συγγραφεῖς παραδεδώκασιν· ὁ γὰρ
[4, 4]	καὶ περιδεὴς οὖσα, μὴ κατασχόντες	οἱ	Μάρκιοι τὴν ἀρχὴν ἄρωνται τὰ
[4, 9]	λαμβάνωσι τὰ δίκαια καὶ ὑπέχωσιν	οἱ	μείζους τοῖς ἐλάττοσιν ἐξ ἴσου,
[4, 57]	πολλῆς προθυμίας πυνθανομένου, τίνες εἰσὶν	οἱ	μέλλοντες αὐτὸν προδιδόναι, {τὸν ἐπιφανέστατον
[4, 24]	ἄτιμα καὶ ῥυπαρὰ γέγονεν, ὥσθ´	οἱ	μὲν ἀπὸ λῃστείας καὶ τοιχωρυχίας
[4, 81]	ἡ πόλις ἡμῶν ποτε ἦν,	οἱ	μὲν ἀπολώλασιν, οἱ δὲ φεύγουσι
[4, 45]	μεγάλων πραγμάτων σὺν αὐτοῖς βουλευσόμενος.	οἱ	μὲν δὴ παρῆσαν, ὁ δὲ
[4, 38]	παρορμῶντες ἐκ τῶν πατρικίων συχνοί.	οἱ	μὲν δὴ συνῄεσαν· τῷ δὲ
[4, 62]	ἐκ πολλῶν εἰσι συμφορητοὶ τόπων,	οἱ	μὲν ἐκ τῶν ἐν Ἰταλίᾳ
[4, 84]	ἀγαθοῖς, καὶ θυμοὶ συνεξέπιπτον φόβοις,	οἱ	μὲν ἐπὶ τῷ κακῶς δράσαι
[4, 44]	σῖτα παρ´ αὐτοῦ μέτρια λαμβάνοντες·	οἱ	μὲν λατομοῦντες, οἱ δ´ ὑλοτομοῦντες,
[4, 47]	τίνα χρηστέον τοῖς πράγμασι τρόπον.	οἱ	μὲν οὖν ἄλλοι τοὺς λόγους,
[4, 69]	τῷ πρώτῳ τὴν μητέρα φιλήσαντι.	οἱ	μὲν οὖν νεανίσκοι τοῦ χρησμοῦ
[4, 24]	ὑπάρξει. ἐτύγχανον δὲ τῆς ἐλευθερίας	οἱ	μὲν πλεῖστοι προῖκα διὰ καλοκἀγαθίαν·
[4, 40]	ἠγνοεῖτο τοῖς πολλοῖς· ἔλεγον δ´	οἱ	μὲν ὑπὸ λύπης αὐτοχειρίᾳ τὸ
[4, 17]	παρακλητικὰ τοῦ πολέμου. προσέκειντο δ´	οἱ	μὲν χειροτέχναι τοῖς τὸ δεύτερον
[4, 73]	τε καὶ Πομπίλιος καὶ πάντες	οἱ	μετ´ ἐκείνους βασιλεῖς καταστησάμενοι παρέδοσαν
[4, 25]	τὸ παράδειγμα λαβόντες Ἴωνές θ´	οἱ	μεταθέμενοι τὴν οἴκησιν ἐκ τῆς
[4, 69]	δὲ παρεγενήθησαν ἐπὶ τὸ μαντεῖον	οἱ	νεανίσκοι καὶ τοὺς χρησμοὺς ἔλαβον
[4, 6]	ἐκ Τυρρηνίας· ἀπὸ ταύτης γὰρ	οἱ	νόμοι τῆς ἡλικίας καλοῦσιν ὡς
[4, 6]	μὴν εἴγ´ ἀνδρῶν ἡλικίαν εἶχον	οἱ	παῖδες, ὅθ´ ὁ πατὴρ αὐτῶν
[4, 7]	μὲν ἦσαν υἱωνοὶ τοῦ βασιλέως	οἱ	παῖδες, ποιήσει δ´ υἱοί, καὶ
[4, 76]	ὑπερέχον καὶ ἄκρον ὕπατον ἐκάλουν	οἱ	παλαιοί. ταῦτα βουλευσάμενοί τε καὶ
[4, 24]	ὁ καταστησάμενος τὸ ἔθος οὔθ´	οἱ	παραδεξάμενοι καὶ διαφυλάξαντες ᾤοντο, εἰ
[4, 73]	καὶ Κολλατῖνε καὶ πάντες ὑμεῖς	οἱ	παρόντες ἄνδρες ἀγαθοὶ καὶ ἐξ
[4, 10]	δ´ αὐτοῦ πολιτευομένου χαλεπῶς ἔφερον	οἱ	πατρίκιοι καταλυομένην τὴν δυναστείαν τῆς
[4, 78]	ἀφελέσθαι τὴν ἐξουσίαν βεβουλεύμεθα συνελθόντες	οἱ	πατρίκιοι, πάλαι μὲν δέον, ἐν
[4, 44]	λεὼς οὐδεμίαν ἀνάπαυσιν ἐλάμβανεν· ὥσθ´	οἱ	πατρίκιοι τὰ τούτων κακὰ καὶ
[4, 23]	καταλείποντας. Τοιαῦτα λέγοντος αὐτοῦ συνεχώρησαν	οἱ	πατρίκιοι τὸ ἔθος εἰς τὴν
[4, 57]	ἐκκλησίας σὺν ἐκείνῳ, τέως ἂν	οἱ	πεμφθέντες ἔλθωσι, μένειν. ἔτυχε δὲ
[4, 57]	λαβόντας ἔνδον ἀποθέσθαι. ὡς δ´	οἱ	πεμφθέντες ἐπὶ τὴν ἔρευναν· οὐδὲν
[4, 54]	ἡ τῶν ἀναγκαίων ἔνδεια, καὶ	οἱ	πενέστατοι αὐτῶν μάλιστα κάμνοντες ὁμολογίας
[4, 44]	περιλαβεῖν· {εἰς} ταῦτα δὴ πάντες	οἱ	πένητες εἰργάζοντο σῖτα παρ´ αὐτοῦ
[4, 20]	ὄντων, ὥσπερ εἰκός, τῶν πλουσίων,	οἱ	πένητες ἐν ταῖς ψηφοφορίαις ἐπεκράτουν
[4, 9]	δημόσιον γινομένας εἰσφοράς, δι´ ἃς	οἱ	πένητες ἐπιβαροῦνταί τε καὶ ἀναγκάζονται
[4, 29]	κράτιστα δ´ ἄνθρωποι πεφύκασι φρονεῖν	οἱ	περὶ ταύτην μάλιστα γενόμενοι τὴν
[4, 25]	παραθαλάττια τῆς Καρίας καὶ Δωριεῖς	οἱ	περὶ τοὺς αὐτοὺς τόπους τὰς
[4, 8]	νόμον ἐπιτελεσθέντων. συνιόντες τε πολλάκις	οἱ	πλεῖστον ἐξ αὐτῶν δυνάμενοι διελέγοντο
[4, 75]	ὅταν δ´ ἐπιψηφίσωσι τὴν γνώμην	οἱ	πολῖται, δηλώσας αὐτοῖς ἣν διανοούμεθα
[4, 24]	σπίλους ἐκ τῆς πόλεως ἀποβλέποντες	οἱ	πολλοὶ δυσχεραίνουσι καὶ προβέβληνται τὸ
[4, 73]	ἐπειδὴ τὰ ὀνόματα τῶν πραγμάτων	οἱ	πολλοὶ σκοποῦσι καὶ ἀπὸ τούτων
[4, 44]	εἶναι κίνδυνον τοῖς μονάρχοις, ὅταν	οἱ	πονηρότατοι τῶν πολιτῶν καὶ ἀπορώτατοι
[4, 48]	δίκην ὑποσχεῖν. ἐδόκει ταῦτα· καὶ	οἱ	πορευθέντες ἐπὶ τὴν κατάλυσιν αὐτοῦ
[4, 61]	καὶ οὐκ ἀποκρύψεται. ~Ταῦτα μαθόντες	οἱ	πρέσβεις, ἐπειδὴ σχολὴν ὁ πρεσβύτης
[4, 61]	ἐρωτήσεις οὐδὲν ἐπιταραττόμενοι τὴν γνώμην	οἱ	πρέσβεις τὴν αὐτὴν ἐφύλαττον ἀπόκρισιν,
[4, 22]	πρᾶγμα συνιδών, ὃ παρέλιπον ἅπαντες	οἱ	πρὸ αὐτοῦ βασιλεῖς. ἐκεῖνοι μὲν
[4, 46]	νόμους παρ´ ἑκόντων λαβὼν ὥσπερ	οἱ	πρὸ αὐτοῦ βασιλεῖς, ὅπλοις δὲ
[4, 31]	πάππος τε οὑμὸς καὶ πάντες	οἱ	πρὸ αὐτοῦ γενόμενοι βασιλεῖς· ἀλλὰ
[4, 80]	πῶς παρέλαβεν; ἆρά γ´ ὡς	οἱ	πρὸ αὐτοῦ γενόμενοι βασιλεῖς; πόθεν;
[4, 40]	βουλῆς καὶ τοῦ δήμου, καθάπερ	οἱ	πρὸ αὐτοῦ πάντες, ἀλλὰ παρὰ
[4, 45]	εἰς τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν, πεισθέντες	οἱ	πρόεδροι τῶν Λατίνων ἀνεβάλοντο τὴν
[4, 33]	ἐλέγοντο ἀφανῶς· καὶ πάντες τοῦθ´	οἱ	προσήκοντες ὑμῖν ὡμολόγουν, ὅτι κρατήσαντες
[4, 41]	κόσμον, ᾧ τὴν πόλιν ἐκόσμησαν	οἱ	πρότεροι βασιλεῖς, συγχέας καὶ διαφθείρας
[4, 72]	τὴν πόλιν ἐποίησαν ἀγαθὰ πάντες	οἱ	πρότεροι βασιλεῖς· τοῖς δὲ μηκέτι
[4, 27]	καὶ παρῆσαν ἀπὸ πάσης πόλεως	οἱ	προχειρισθέντες σὺν ἱκετηρίαις ἐπιτρέποντες Τυλλίῳ
[4, 61]	ἐν αὐτῷ κεφαλῆς· κάπιτα γὰρ	οἱ	Ῥωμαῖοι καλοῦσι τὰς κεφαλάς. ταῦτα
[4, 52]	σφετέρων ἡγεμόνων· προὔτεινον γὰρ αὐτὰς	οἱ	Ῥωμαῖοι καταπλήξεως τῶν πολεμίων ἕνεκα·
[4, 76]	προβούλους δύναται δηλοῦν, κωνσίλια γὰρ	οἱ	Ῥωμαῖοι τὰς συμβουλὰς καλοῦσιν· ὕπατοι
[4, 53]	τὴν χώραν ἐπόρθουν, πολλάκις δ´	οἱ	Ῥωμαῖοι τοὺς Γαβίους ὠσάμενοι καὶ
[4, 51]	τῶν Σαβίνων ἐπῄεσαν. τούτους ἰδόντες	οἱ	Σαβῖνοι καὶ γνωρίσαντες ἐκ τῶν
[4, 52]	στρατοπέδων ἀναρπασθέντων εἰς στενὰς ἐλπίδας	οἱ	Σαβῖνοι κατακεκλεισμένοι καὶ περὶ τῶν
[4, 51]	χάρακος ὡς εἰς μάχην· καὶ	οἱ	Σαβῖνοι τεθαρρηκότες ἀντεπεξῄεσαν τούς τε
[4, 6]	βασιλέως πέμπεται, ὡς ἀμφότεροι λέγουσιν	οἱ	συγγραφεῖς· εἰ δὴ παρεγένετο μὲν
[4, 7]	αὐτὸν ἡλικίᾳ τότ´ ὄντα παραδεδώκασιν	οἱ	συγγραφεῖς καί φασιν, ὅτι Τύλλιον
[4, 6]	παντάπασι γὰρ ἀπερισκέπτως καὶ ῥᾳθύμως	οἱ	συγγραφεῖς περὶ αὐτῶν ταύτην ἐξενηνόχασι
[4, 15]	καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτόν, ὅσοι τε	οἱ	σύμπαντες ἦσαν καὶ τίνες ἐξ
[4, 38]	παρασκευῆς ἕτοιμοι περὶ τὴν ἀγορὰν	οἱ	συνειδότες αὐτῷ τὴν πρᾶξιν καὶ
[4, 71]	διαπεμψώμεθα ἐν τάχει. καὶ γὰρ	οἱ	τὰ ὅπλα ἔχοντες, εἰ μάθοιεν,
[4, 7]	πρᾶγμα ἀτοπίας, ἃς ἅπαντες ἠγνόησαν	οἱ	τὰ Ῥωμαϊκὰ συνταξάμενοι πλὴν ἑνός,
[4, 20]	τὰς φράτρας ψηφοφορῶν· καὶ ἦσαν	οἱ	τἀλάχιστα κεκτημένοι τοῖς τὰς μεγίστας
[4, 6]	τοῦ πατρὸς ἔγημεν, ἅπαντες ὁμολογοῦσιν	οἱ	τὰς Ῥωμαϊκὰς συγγράψαντες ἱστορίας. παραγίνεται
[4, 6]	τῶν ὠδίνων ὁ ὅρος, ὡς	οἱ	ταῦτ´ ἐξητακότες γράφουσιν· οὗτος μὲν
[4, 70]	καὶ Κολλατῖνε καὶ πάντες ὑμεῖς	οἱ	τῇ γυναικὶ προσήκοντες, ἐν οἷς
[4, 9]	μὴ τὴν ἰδίαν ἀφαιρεθῶσιν ἐλευθερίαν	οἱ	τὴν κοινὴν βεβαιώσαντες, ἐκ τῶν
[4, 33]	ἐπειδὴ τὸν μὲν πάππον ὑμῶν	οἱ	τῆς βασιλείας ἀντιποιούμενοι φανερῶς ἀπέκτειναν,
[4, 63]	τῆς δυναστείας. οἵτινες δ´ ἦσαν	οἱ	τῆς ἐπαναστάσεως ἄρξαντες καὶ δι´
[4, 20]	τε τῶν ἱππέων ὀκτωκαίδεκα καὶ	οἱ	τῶν πεζῶν ὀγδοήκοντα. οὗτοι τρισὶ
[4, 4]	ἑαυτοῦ θυγατέρας ἐκείνους ὑπεριδών, ἐὰν	οἱ	φονεύσαντες αὐτὸν τὴν ἀρχὴν κατάσχωσιν,
[4, 62]	οἷα πολλάκις συνέβη. οὗτοι διέμειναν	οἱ	χρησμοὶ μέχρι τοῦ Μαρσικοῦ κληθέντος
[4, 64]	καὶ πολυχρονίου τῆς πολιορκίας γινομένης	οἵ	τ´ ἐπὶ τοῦ στρατοπέδου κάμνοντες
[4, 4]	ὅτι πληγὴν οὐδεμίαν ἔχει καίριον,	οἵ	τ´ ἰατροὶ λεγέτωσαν ἐν ὀλίγαις
[4, 20]	τιμήματος καταγραφέντας, ἐν οἷς ἦσαν	οἵ	τε τῶν ἱππέων ὀκτωκαίδεκα καὶ
[4, 62]	τοὺς ἐπιφανεστάτους ἀποδείκνυσιν αὐτῶν φύλακας,	οἳ	διὰ βίου ταύτην ἔχουσι τὴν
[4, 42]	τῶν ἑτέρων. ἦσαν δέ τινες,	οἳ	καὶ κρύφα διεφθάρησαν ὑπ´ αὐτοῦ
[4, 80]	κέχρηται ζηλῶν τοὺς προτέρους ἡγεμόνας,	οἳ	λέγοντές τε καὶ πράττοντες τοιαῦτα
[4, 83]	ταῖς παρὰ τῶν συμμάχων ἐπικουρίαις,	οἳ	μὴ καλούντων μὲν ἡμῶν οὐδὲν
[4, 41]	φερόντων ἐπιχωρίων τε καὶ ἀλλοδαπῶν,	οἳ	νυκτός τε περὶ τὴν βασίλειον
[4, 50]	καλουμένους Πωμεντίνους ἦγε τὴν δύναμιν,	οἳ	πόλιν μὲν Σύεσσαν ᾤκουν, εὐδαιμονέστατοι
[4, 43]	καὶ πραττομένων λεληθότες τοὺς πολλούς,	οἳ	συγκαθιέντες εἰς ὁμιλίαν τοῖς πέλας
[4, 82]	ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν οὖσιν ἀπογόνοις,	οἳ	τὰ δίκαια τάττειν ἠξίουν τοῖς
[4, 39]	θεραπόντων ἐπ´ αὐτὸν ἔχοντας ξίφη·	οἳ	τάχει πολλῷ τὴν μεταξὺ διανύσαντες
[4, 18]	λοχαγούς. τοὺς δὲ λοιποὺς πολίτας,	οἳ	τίμησιν εἶχον ἐλάττονα δώδεκα καὶ
[4, 24]	δεῖ γὰρ ἀρχῆς τινος μεγάλης·	οἳ	τοὺς καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἐλευθέρους
[4, 83]	τῆσδε τῆς γῆς, καὶ δαίμονες,	οἳ	τοὺς πατέρας ἡμῶν λελόγχατε, καὶ
[4, 55]	διέγνωκεν ὡς αὐτοὺς ἀφικόμενος, εἰ	λάβοι	πίστεις, ὅτι φυλάξουσιν αὐτὸν ὥσπερ
[4, 81]	ὀψὲ ἀρξάμενος πονηρὸς εἶναι, πᾶσαν	ἀκριβοῖ	τὴν τυραννικὴν κακίαν, ποδαποὺς χρὴ
[4, 17]	λόχος, εἷς δὲ τῶν νεωτέρων·	λοχαγοὶ	δ´ ἐξ ἁπάντων ἐπιλεχθέντες οἱ
[4, 24]	ἀπαλλαγῆς δεσποτῶν τρόπος οὗτος ἦν·	ὀλίγοι	δέ τινες λύτρα κατατιθέντες ἐξ
[4, 81]	μαθὼν δακρύσειε, σιωπῶ, εἴ γ´	ὀλίγοι	μὲν ἐκ πολλῶν λελείμμεθα, ταπεινοὶ
[4, 51]	ἐπικειμένη πανταχόθεν αὐτοὺς ἀπέκλειεν· ὥστ´	ὀλίγοι	μέν τινες ἔφθησαν τὰ δεινὰ
[4, 72]	ἐλέχθησαν πολλοὶ καὶ παρὰ πολλῶν	λόγοι.	ἐδόκει δὲ τοῖς μὲν βασιλικὴν
[4, 78]	πολλά, καὶ πρὸς εἰδότας οἱ	λόγοι,	τὰ μέγιστα καὶ φανερώτατα τῶν
[4, 35]	χρηστοὺς οὐ πεφύκασι φέρειν οἱ	λόγοι.	~Ὑμῶν δὲ τεθαύμακα, εἴ τινές
[4, 24]	Ῥωμαῖοι· οἱ δὲ συνίστορες καὶ	συνεργοὶ	τοῖς δεσπόταις γενόμενοι φαρμακειῶν καὶ
[4, 44]	χαλκοτύποι τε καὶ τέκτονες καὶ	λιθουργοὶ	τῶν ἰδιωτικῶν ἔργων ἀφεστῶτες ἐπὶ
[4, 24]	ἐκ τῶν δεσμωτηρίων ἐξεληλυθότες ἀρτίως	κακοῦργοι	μυρίων ἄξια διαπεπραγμένοι θανάτων. εἰς
[4, 70]	οὐρανὸν εἶπεν· Ὦ Ζεῦ καὶ	θεοὶ	πάντες, ὅσοι τὸν ἀνθρώπινον ἐπισκοπεῖτε
[4, 83]	ὑποστησόμενοι. ἡμεῖς μὲν οὖν, ὦ	θεοὶ	πατρῷοι, φύλακες ἀγαθοὶ τῆσδε τῆς
[4, 73]	πάντες ὑμεῖς οἱ παρόντες ἄνδρες	ἀγαθοὶ	καὶ ἐξ ἀγαθῶν, καινὴν μὲν
[4, 83]	οὖν, ὦ θεοὶ πατρῷοι, φύλακες	ἀγαθοὶ	τῆσδε τῆς γῆς, καὶ δαίμονες,
[4, 9]	ἐπιβουλὴν αὐτῷ συνέπεσεν, εἴ τι	πάθοι	τῶν ἀνθρωπίνων, ἐμοὶ τὴν ἐπιμέλειαν
[4, 75]	πειράσονται γάρ, εὖ ἴστε, καὶ	πειθοῖ	καὶ βίᾳ καὶ δόλῳ καὶ
[4, 64]	χρόνος ταύτην μοι τὴν ὑπόληψιν	βεβαιοῖ.	ὁ μὲν οὖν Κολλατῖνος ἐπὶ
[4, 9]	ἐγκαταλείψω κατὰ δύναμιν τὴν ἐμήν.	δίκαιοι	δ´ ἐστὲ καὶ ὑμεῖς διαμεμνῆσθαι
[4, 76]	καὶ ἄκρον ὕπατον ἐκάλουν οἱ	παλαιοί.	ταῦτα βουλευσάμενοί τε καὶ καταστησάμενοι
[4, 14]	καὶ καθ´ ἡμᾶς ἑορτὴν ἄγοντες	Ῥωμαῖοι	διετέλουν ὀλίγαις ὕστερον ἡμέραις τῶν
[4, 22]	ἕως τῶν κατ´ ἐμὲ χρόνων	Ῥωμαῖοι	καθαίρονται μετὰ τὴν συντέλειαν τῶν
[4, 84]	Ῥωμαίων καὶ χώραν, ὅσης ἄρχουσι	Ῥωμαῖοι,	καὶ γένος τὸ ἐξ αὐτῶν
[4, 9]	βουλομένους. ἀξιῶ δ´ ὑμᾶς, ἄνδρες	Ῥωμαῖοι,	καὶ τῶν ἐμῶν μεμνημένους ἀγώνων,
[4, 18]	δὴ συμμορίαι μὲν ἕξ, ἃς	Ῥωμαῖοι	καλοῦσι κλάσσεις, {κατὰ} τὰς Ἑλληνικὰς
[4, 61]	αὐτῷ κεφαλῆς· κάπιτα γὰρ οἱ	Ῥωμαῖοι	καλοῦσι τὰς κεφαλάς. ταῦτα παρὰ
[4, 15]	τὸν τῆς Εἰλειθυίας θησαυρόν, ἣν	Ῥωμαῖοι	καλοῦσιν Ἥραν φωσφόρον, ὑπὲρ τῶν
[4, 52]	ἡγεμόνων· προὔτεινον γὰρ αὐτὰς οἱ	Ῥωμαῖοι	καταπλήξεως τῶν πολεμίων ἕνεκα· μαθόντες,
[4, 49]	τῶν καθ´ ἡμᾶς χρόνων ἐπιτελοῦσι	Ῥωμαῖοι	Λατίνας καλοῦντες, καὶ φέρουσιν εἰς
[4, 61]	οἰωνὸν λέγει πρὸς αὐτούς, Ἄνδρες	Ῥωμαῖοι,	λέγετε πρὸς τοὺς ἑαυτῶν πολίτας,
[4, 3]	προσώπῳ δυνατώτατος. καὶ διὰ ταῦτα	Ῥωμαῖοι	μὲν αὐτὸν ἐκ τοῦ δήμου
[4, 24]	τὴν ἐλευθερίαν καὶ εὐθύς εἰσι	Ῥωμαῖοι·	οἱ δὲ συνίστορες καὶ συνεργοὶ
[4, 40]	κατασχών. τοῦτον τὸν ἄνδρα λέγουσι	Ῥωμαῖοι	πρῶτον τὰ πάτρια ἔθη καὶ
[4, 58]	ἐν ἱερῷ Διὸς Πιστίου, ὃν	Ῥωμαῖοι	Σάγκον καλοῦσιν, ἀσπὶς ξυλίνη βύρσῃ
[4, 19]	ἐλάμβανον ἐκ τοῦ δημοσίου τότε	Ῥωμαῖοι	στρατιωτικοὺς μισθούς, ἀλλὰ τοῖς ἰδίοις
[4, 15]	οὓς ἔτι διὰ φυλακῆς ἔχουσι	Ῥωμαῖοι,	συνέγραψεν. εἰς δὲ τὴν θυσίαν
[4, 2]	βασιλείων, ἐφ´ ἧς ἄλλας τε	Ῥωμαῖοι	συντελοῦσιν ἱερουργίας καὶ τὰς ἀπὸ
[4, 76]	δύναται δηλοῦν, κωνσίλια γὰρ οἱ	Ῥωμαῖοι	τὰς συμβουλὰς καλοῦσιν· ὕπατοι δ´
[4, 34]	ἀκίνδυνον ἀντικαταλλασσόμενος ἡσυχίαν. οὐκ ἠνέσχοντο	Ῥωμαῖοι	ταῦτά μου πράττειν βουλομένου οὐδ´
[4, 67]	προειπεῖν ἀναγκαῖον, ἐπειδὴ τοῦτον ἀποφαίνουσι	Ῥωμαῖοι	τῆς καταλύσεως τῶν τυράννων αἰτιώτατον
[4, 60]	ἐπισχὼν χρόνον, Ἀκούσατ´, ἔφησεν, ἄνδρες	Ῥωμαῖοι·	τὸ μὲν τέρας ὑμῖν ὁ
[4, 41]	διὰ ταῦτ´ ἐπωνυμίαν τίθενται αὐτῷ	Ῥωμαῖοι	τὸν Σούπερβον, τοῦτο δὲ δηλοῦν
[4, 53]	χώραν ἐπόρθουν, πολλάκις δ´ οἱ	Ῥωμαῖοι	τοὺς Γαβίους ὠσάμενοι καὶ κατακλείσαντες
[4, 62]	συνελόντι δ´ εἰπεῖν οὐδὲν οὕτω	Ῥωμαῖοι	φυλάττουσιν οὔθ´ ὅσιον κτῆμα οὔθ´
[4, 49]	τὴν ἡγεμονίαν τῶν ἱερῶν ἔχουσι	Ῥωμαῖοι.	~Ὡς δὲ καὶ ταύταις ἐκρατύνατο
[4, 55]	ἦν καρτερά. δόξαντες δ´ οἱ	Γάβιοι	μέγα προσγεγονέναι σφίσι πλεονέκτημα πολλῶν
[4, 57]	μεγάλας. ἐφ´ οἷς ἐρεθισθέντες οἱ	Γάβιοι	τὸν μὲν Ἀντίστιον ἐκπεπληγότα ἐπὶ
[4, 53]	ἐν αἷς πολλάκις μὲν οἱ	Γάβιοι	τοὺς Ῥωμαίους τρεψάμενοι μέχρι τῶν
[4, 10]	αὐτοῦ πολιτευομένου χαλεπῶς ἔφερον οἱ	πατρίκιοι	καταλυομένην τὴν δυναστείαν τῆς βουλῆς
[4, 78]	τὴν ἐξουσίαν βεβουλεύμεθα συνελθόντες οἱ	πατρίκιοι,	πάλαι μὲν δέον, ἐν καιρῷ
[4, 44]	οὐδεμίαν ἀνάπαυσιν ἐλάμβανεν· ὥσθ´ οἱ	πατρίκιοι	τὰ τούτων κακὰ καὶ τὰς
[4, 23]	Τοιαῦτα λέγοντος αὐτοῦ συνεχώρησαν οἱ	πατρίκιοι	τὸ ἔθος εἰς τὴν πόλιν
[4, 11]	κἂν ἐγὼ μὴ λέγω, ὅτι	Μάρκιοι	συλλαμβανόντων αὐτοῖς τῶν πατρικίων κατασχόντες
[4, 4]	περιδεὴς οὖσα, μὴ κατασχόντες οἱ	Μάρκιοι	τὴν ἀρχὴν ἄρωνται τὰ παιδία
[4, 75]	μηκέτι κάθοδον ἕξουσιν εἰς αὐτὴν	Ταρκύνιοι·	πειράσονται γάρ, εὖ ἴστε, καὶ
[4, 42]	καὶ ἐπ´ ἀγρῶν ἀναρπαζόμενοι, λόγου	ἄξιοι	ἄνδρες, ὧν οὐδὲ τὰ σώματα
[4, 23]	ἐὰν μάθωσιν, ὅτι τῆς ἐλευθερίας	ἄξιοι	κριθέντες εὐδαίμονος εὐθέως καὶ μεγάλης
[4, 34]	μὲν ὅταν τι πάθωσιν οἱ	κύριοι	τοὺς κατὰ γένος ἢ κατὰ
[4, 20]	πάσης ἔμελλον τῆς πολιτείας ἔσεσθαι	κύριοι,	τοὺς πένητας ἀπελάσας ἀπὸ τῶν
[4, 50]	ἐπιλέξας οὓς ἥκιστα ὑπώπτευεν, εἰ	κύριοι	τῶν ὅπλων γένοιντο, ἐλευθερίας μεταποιήσεσθαι,
[4, 30]	λαβών. ὡς δὲ συνεκεράσθησαν αἱ	ἀνόσιοι	καὶ ἀνδροφόνοι φύσεις, ἐκβαλεῖν ἐκ
[4, 7]	βασιλέως οἱ παῖδες, ποιήσει δ´	υἱοί,	καὶ τοῦτ´ ἦν αἴτιον τῆς
[4, 4]	παρὰ μητρός τε καὶ πατρὸς	υἱοὶ	μεταλαμβάνουσι, καὶ θυγατρὶ συνοικῶν ἡμετέρᾳ,
[4, 61]	ἐν δ´ αὐτῷ τρεῖς ἔνεισι	σηκοὶ	παράλληλοι κοινὰς ἔχοντες πλευράς, μέσος
[4, 43]	πραττόμενα. ~Ταῦτα δ´ ὁρῶντες οἱ	δημοτικοὶ	δίκαια πάσχειν αὐτοὺς ὑπελάμβανον καὶ
[4, 69]	παρεγενήθησαν ἐπὶ τὸ μαντεῖον οἱ	νεανίσκοι	καὶ τοὺς χρησμοὺς ἔλαβον ὑπὲρ
[4, 69]	μητέρα φιλήσαντι. οἱ μὲν οὖν	νεανίσκοι	τοῦ χρησμοῦ τὴν διάνοιαν ἀγνοήσαντες
[4, 81]	δ´ ἐκεῖνοι καὶ δεινοὶ καὶ	μεγάλοι,	δι´ οὓς ἐπιφανὴς ἡ πόλις
[4, 61]	δ´ αὐτῷ τρεῖς ἔνεισι σηκοὶ	παράλληλοι	κοινὰς ἔχοντες πλευράς, μέσος μὲν
[4, 25]	οὓς καλοῦσιν Ἀμφικτυονικούς, ἐξ ὧν	φίλοι	μὲν ὄντες ἀλλήλοις διετέλουν καὶ
[4, 29]	σοι καὶ πλοῦτος ἱκανὸς καὶ	φίλοι	πολλοὶ καὶ ἄλλαι πρὸς τὰ
[4, 58]	γράψας ἐφ´ οἷς ἔσονται δικαίοις	φίλοι,	τὰ περὶ τούτων ὅρκια συνετέλεσεν
[4, 72]	τὰς τυραννικὰς διεξιοῦσι παρανομίας, αἷς	ἄλλοι	τε πολλοὶ κατὰ τῶν ἰδίων
[4, 47]	πράγμασι τρόπον. οἱ μὲν οὖν	ἄλλοι	τοὺς λόγους, οὓς ἦν αὐτῷ
[4, 43]	ἵνα μὴ συνιόντες εἰς ταὐτὸ	πολλοὶ	βουλὰς ἀπορρήτους μετ´ ἀλλήλων ποιῶνται
[4, 55]	τὸν ἄνδρα καὶ στρατηλάτην ἀγαθόν,	πολλοὶ	δὲ καὶ χρήμασιν ὑπ´ αὐτοῦ
[4, 24]	ἐκ τῆς πόλεως ἀποβλέποντες οἱ	πολλοὶ	δυσχεραίνουσι καὶ προβέβληνται τὸ ἔθος,
[4, 29]	καὶ πλοῦτος ἱκανὸς καὶ φίλοι	πολλοὶ	καὶ ἄλλαι πρὸς τὰ πράγματ´
[4, 72]	ἃ φρονεῖ. Μετὰ τοῦτ´ ἐλέχθησαν	πολλοὶ	καὶ παρὰ πολλῶν λόγοι. ἐδόκει
[4, 72]	διεξιοῦσι παρανομίας, αἷς ἄλλοι τε	πολλοὶ	κατὰ τῶν ἰδίων πολιτῶν ἐχρήσαντο
[4, 55]	πολὺ κομίζων· ἐπισυνέρρεόν τ´ αὐτῷ	πολλοὶ	μετὰ ταῦτα τῶν ἐκ τῆς
[4, 73]	τὰ ὀνόματα τῶν πραγμάτων οἱ	πολλοὶ	σκοποῦσι καὶ ἀπὸ τούτων ἢ
[4, 24]	ἵνα χρηστοὶ καλῶνται νεκροὶ καὶ	πολλοὶ	ταῖς κλίναις αὐτῶν ἐκκομιζομέναις παρακολουθῶσι
[4, 42]	πλείω κατεῖχεν. ἔμελλον δ´ ἄρα	πολλοὶ	τῶν δυνατῶν, πρὶν ἁλῶναι τὰς
[4, 30]	με τῆς ἀρχῆς καταφανὴς γέγονέ	μοι.	βούλομαι δὲ πάντων ὑμῶν παρόντων
[4, 47]	ἀλλ´ ἀκριβῶς ἐπιστάμενος λέγω μηνύσεώς	μοι	γενομένης ἐν τῇ παρελθούσῃ νυκτὶ
[4, 9]	τὴν ἑτέραν τῶν θυγατέρων ἔδωκέ	μοι	γυναῖκα, καὶ παρὰ πάντα τὸν
[4, 65]	μὲν γὰρ ὑπομενεῖς, ἔφη, χαρίσασθαί	μοι,	γυναῖκά σε ποιήσομαι καὶ βασιλεύσεις
[4, 36]	δὲ τὴν ἀρχὴν τῷ δεδωκότι	μοι	δήμῳ καὶ γενόμενος ἰδιώτης πειράσομαι
[4, 78]	τε καιρός, ὃν τὰ πράγματά	μοι	δίδωσι, βραχύς, ἐν ᾧ λέγειν
[4, 24]	μέρος τῆς διηγήσεως, ἀναγκαῖον εἶναί	μοι	δοκεῖ διελθεῖν, ὡς εἶχε τότε
[4, 71]	μὲν ἄλλα, ἔφησεν, ὀρθῶς ἐπιλογίζεσθαί	μοι	δοκεῖς, Ἰούνιε· περὶ δὲ τῆς
[4, 65]	νῦν μὲν ἧς ὁ πατήρ	μοι	ἔδωκε πόλεως, μετὰ δὲ τὴν
[4, 77]	φύσις ἠξίου μήθ´ ὡς ἥρμοττέ	μοι	ζῆν, ἀλλ´ ὡς Ταρκυνίῳ τ´
[4, 31]	καὶ βαρβάρων νόμους· καὶ προσήκει	μοι	καθάπερ καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς
[4, 29]	ὦ Ταρκύνιε, μετὰ παρρησίας ἔξεστί	μοι	καὶ ἀκινδύνως ἅπαντα εἰπεῖν, ὅσα
[4, 36]	αὐτῶν, τίνος ἀδικήματος ἕνεκα πολεμοῦσί	μοι	καὶ ἐπὶ τίνι τῶν ἐμῶν
[4, 66]	καὶ ἀνήκεστον ὑπομείνασα ὕβριν, τιμωρῆσαί	μοι	καὶ μὴ περιιδεῖν τὴν σεαυτοῦ
[4, 29]	λόγους; ἢ σιωπᾶν ἄμεινόν ἐστί	μοι	καὶ μὴ φέρειν εἰς μέσον
[4, 11]	ὑπὲρ ἐμαυτοῦ· βεβίωται γὰρ ἤδη	μοι	καὶ πρὸς ἀρετὴν καὶ πρὸς
[4, 20]	ὑπὸ τοῦ δήμου. εἴρηται δέ	μοι	καὶ πρότερον, ὅτι τριῶν πραγμάτων
[4, 9]	ὀλίγα ἔχοντας ὀλίγα. δοκεῖ δέ	μοι	καὶ τῆς δημοσίας γῆς, ἣν
[4, 34]	δὲ τῆς ἐκ τοῦ δικαίου	μοι	καὶ τότε δοθείσης καὶ νῦν
[4, 33]	δὲ παρὰ γνώμην ἅπαντ´ ἀπήντηκέ	μοι	καὶ ὥσπερ ἀδικῶν αὐτὸς ἐγκαλοῦμαι,
[4, 75]	ἐκκλησίαν, ὥσπερ ἔφην, ἐπειδὴ συγκεχώρηταί	μοι	κατὰ νόμον καὶ γνώμην εἰσηγήσομαι·
[4, 71]	Κελερίων ἄρχων εἰμί, καὶ ἀποδέδοταί	μοι	κατὰ νόμους ἐκκλησίαν, ὅτε βουλοίμην,
[4, 34]	μεσοβασιλέων αἱρεθεὶς μήτε τῆς βουλῆς	μοι	παραδούσης τὰ πράγματα μήτε τῶν
[4, 36]	τὴν ἐξουσίαν, ἣν ὑμεῖς ἐδώκατέ	μοι	πατέρων φυλάττοντες παραδοχάς, οὐχ ἅπασαν
[4, 11]	διεξῆλθε τοιοῦτόν τινα λόγον. ~Οὐκέτι	μοι	περὶ τῶν Ταρκυνίου παίδων μόνον
[4, 24]	τε καὶ δίκαιον ἔδοξεν εἶναί	μοι	πρὸς τοὺς ἐπιτιμῶντας τοῖς Ῥωμαίων
[4, 40]	καὶ ἄπιστος ὑπόληψις, ὥσπερ εἴρηταί	μοι	πρότερον, ἀληθὴς εἶναι ὑπὸ πολλῶν
[4, 40]	κατ´ ἀρχὰς λαβών, ὡς εἴρηταί	μοι	πρότερον, ἔπειτα φιλανθρωπίαις τισὶ τὸν
[4, 35]	τῶν δεδωκότων, ὅτι τἀλλότρια ἐχαρίσαντό	μοι·	ῥᾳδίως γὰρ ἂν ἔπεισας αὐτούς,
[4, 4]	τὸν ὄχλον, ὡς δὴ Ταρκυνίου	μοι	ταῦτ´ εἰπεῖν ἐπισκήψαντος, ὅτι πάντων
[4, 35]	προσήκει λέγειν· καὶ μηδὲν ἀχθεσθῆτέ	μοι	ταῦτα λέγοντι, ὦ βουλή· οὐ
[4, 66]	οὐκ εἰς μακράν· χάρισαι δέ	μοι	ταύτην πρῶτον αἰτουμένῃ τὴν χάριν·
[4, 71]	ὅτε βουλοίμην, συγκαλεῖν. ἔδωκε δέ	μοι	τὴν ἀρχὴν ταύτην ὁ τύραννος
[4, 31]	τὰ καταλειφθέντα ὑπ´ αὐτοῦ παραδέδωκάς	μοι,	τὴν δὲ βασιλείαν ἀποστερεῖς με
[4, 35]	σε παραγενόμενον ἐπὶ τοὺς δεδωκότας	μοι	τὴν ἐξουσίαν ἀγανακτεῖν καὶ κατηγορεῖν
[4, 64]	παραδεδώκασιν· ὁ γὰρ χρόνος ταύτην	μοι	τὴν ὑπόληψιν βεβαιοῖ. ὁ μὲν
[4, 36]	ὑπ´ ἐμοῦ γεγονός, ὕβρεις δέ	μοί	τινας συνοίδασιν εἰς γυναῖκας γαμετὰς
[4, 36]	οὐδὲν εἶναι, δι´ ὃ δυσχεραίνουσί	μοί	τινες, αἱ δ´ εἰς τὸ
[4, 11]	ὑπὸ τῶν πατρικίων, καὶ μεμήνυνταί	μοι	τινὲς ἐξ αὐτῶν ἀποκτεῖναί με
[4, 36]	δικαίως μέντ´ ἄν, εἴ τί	μοι	τοιοῦτον ἡμάρτηται, τῆς ἀρχῆς θ´
[4, 35]	λέγω· προειπόντα δέ ς´ ἔδει	μοι	τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν συναγαγεῖν
[4, 31]	τὰ δίκαια ποιεῖν ἤθελες, ὅτε	μοι	τὸν οἶκον τοῦ πάππου παρεδίδους,
[4, 29]	θρασεῖαν, τὸ δοκοῦν αἴτιον εἶναί	μοι	τοῦ μηδεμιᾶς ὀρέγεσθαί σε μήτε
[4, 32]	κατηγορῶ; σὺ μὲν οὖν ἀπόκριναί	μοι,	Τύλλιε, τίνος αἰτίας χάριν οὐκ
[4, 34]	κατέσχον καὶ τὴν βασιλείαν ἔδωκάν	μοι	ψῆφον ἐπενέγκαντες, τὴν ἑαυτῶν, Ταρκύνιε,
[4, 77]	ὡς Ταρκυνίῳ τ´ ἦν βουλομένῳ	κἀμοὶ	συνοίσειν ἔδοξεν, ὁ περὶ τῆς
[4, 29]	ἀνδρὸς τὸ μηδέν· ὥσπερ γε	κἀμοὶ	ψοφοδεὴς καὶ οὐδὲν ἔχων ἀνδρὸς
[4, 34]	κύριος ἦν ἀφελόμενος αὐτὴν ὑμῶν	ἐμοὶ	δοῦναι. εἰ γάρ τι τοιοῦτον
[4, 36]	καὶ μετὰ τούτου συνεστηκότες ἐπ´	ἐμοί·	ἡδέως δ´ ἂν πυθοίμην παρ´
[4, 32]	καὶ δικαίῳ λέγεσθαι, ἔπειτα συμβασιλεύειν	ἐμοὶ	καὶ πάσης μετέχειν τιμῆς, εὐεργέτην
[4, 33]	ἑτέρων δεομένη κηδεμόνων· ἀλλ´ ἐν	ἐμοὶ	κατελείπεσθε μόνῳ φύλακι τῆς ἐρημίας,
[4, 65]	ἀγαθά, ὧν ἁπάντων ἔσῃ σὺν	ἐμοὶ	κυρία, τί δεῖ σε καλῶς
[4, 30]	ἀδικουμένην ὑπ´ ἐμοῦ ταῦτ´ ἐπ´	ἐμοὶ	μηχανᾶται. ἀπόκριναι δή, Ταρκύνιε, μηδὲν
[4, 65]	σε ποιήσομαι καὶ βασιλεύσεις σὺν	ἐμοὶ	νῦν μὲν ἧς ὁ πατήρ
[4, 31]	ἀκουόντων ὡμολόγεις, ὅταν ἀνδρωθῶμεν ἡμεῖς,	ἐμοὶ	παραδώσειν ὄντι πρεσβυτέρῳ τὴν ἀρχήν.
[4, 11]	ἔμελλόν τ´, εἰ μὴ θᾶττον	ἐμοὶ	περὶ τούτων ἐγένετο μήνυσις, ξενικὴν
[4, 66]	βούλευσαι μετ´ αὐτῶν, ὅντινα τιμωρήσεις	ἐμοί	τε καὶ σεαυτῷ τρόπον καὶ
[4, 9]	εἴ τι πάθοι τῶν ἀνθρωπίνων,	ἐμοὶ	τὴν ἐπιμέλειαν τῶν παιδίων ἐπίστευσε.
[4, 9]	λέγειν, τὰς ἀντὶ τούτων ὀφειλομένας	ἐμοὶ	χάριτας τοῖς παιδίοις ἀποδοῦναι τούτοις.
[4, 83]	χερσὶ καὶ ψυχαῖς, καὶ πάσχειν	ἕτοιμοι	πᾶν, ὅ τι ἂν ὁ
[4, 38]	συνέδριον. ἦσαν δ´ ἐκ παρασκευῆς	ἕτοιμοι	περὶ τὴν ἀγορὰν οἱ συνειδότες
[4, 64]	κατὰ πόλιν ἀπειρηκότες ταῖς εἰσφοραῖς	ἕτοιμοι	πρὸς ἀπόστασιν ἦσαν, εἴ τις
[4, 50]	ἔδωκαν ἀποκρίσεις. οἱ δ´ ἦσαν	ἕτοιμοι	προσδεχόμενοι τὸν πόλεμον καὶ ἐν
[4, 6]	Τυρρηνίας· ἀπὸ ταύτης γὰρ οἱ	νόμοι	τῆς ἡλικίας καλοῦσιν ὡς ἐπὶ
[4, 62]	πολλάκις συνέβη. οὗτοι διέμειναν οἱ	χρησμοὶ	μέχρι τοῦ Μαρσικοῦ κληθέντος πολέμου
[4, 25]	καὶ πραγμάτων ὠφελείας, ἐξ ὧν	μακαρισμοὶ	τοῖς κατασκευασαμένοις ἠκολούθουν μόνον, ἐπαίνου
[4, 84]	ἐπὶ τοῖς προσδοκωμένοις ἀγαθοῖς, καὶ	θυμοὶ	συνεξέπιπτον φόβοις, οἱ μὲν ἐπὶ
[4, 71]	πάντα τοῖς τυράννοις ἐστὶν ἀλλότρια,	πρόθυμοι	περὶ τὴν τῆς πατρίδος ἐλευθερίαν
[4, 40]	τοῖς πρότερον χρόνοις, ὁπότε βασιλεὺς	ἀποθάνοι,	τὴν μὲν ἐξουσίαν ὁ δῆμος
[4, 4]	ἔλθωσι καὶ τὰ κοινὰ πράττειν	ἱκανοὶ	γένωνται, τὸν πρεσβύτερον αὐτῶν ἀποδεῖξαι
[4, 49]	πόλεις ἐδέξαντο μόναι τὰς προκλήσεις,	Ἐχετρανοί	τε καὶ Ἀντιᾶται. τοῦ δὲ
[4, 27]	συμμαχίας συνθήκην. ἀρξάντων δὲ τούτων	Καιρητανοί	τ´ ἠκολούθησαν καὶ Ταρκυνιῆται, καὶ
[4, 27]	δὲ τῆς ἀποστάσεως οἱ καλούμενοι	Οὐιεντανοὶ	καὶ τοῖς ἐλθοῦσι παρὰ τοῦ
[4, 8]	πολλάκις οἱ πλεῖστον ἐξ αὐτῶν	δυνάμενοι	διελέγοντο πρὸς ἀλλήλους περὶ τῆς
[4, 71]	παίδων τε καὶ κολάκων φέρειν	δυνάμενοι.	Ταῦτα λέξαντος αὐτοῦ παραλαβὼν τὸν
[4, 7]	ἅπαντες ἠγνόησαν οἱ τὰ Ῥωμαϊκὰ	συνταξάμενοι	πλὴν ἑνός, οὗ μετὰ μικρὸν
[4, 24]	καταστησάμενος τὸ ἔθος οὔθ´ οἱ	παραδεξάμενοι	καὶ διαφυλάξαντες ᾤοντο, εἰ τοῖς
[4, 78]	δημόται, συνεκαλέσαμεν, ἵνα τὴν προαίρεσιν	ἀποδειξάμενοι	τὴν ἑαυτῶν συναγωνιστὰς ἀξιώσωμεν ἡμῖν
[4, 27]	τοὺς θεοὺς ἀσεβημάτων, οὓς ἐγγυητὰς	ποιησάμενοι	τῶν ὁμολογιῶν παρέβησαν τὰ συγκείμενα,
[4, 24]	δικαιοτάτους γινόμεναι τρόπους. ἢ γὰρ	ὠνησάμενοι	παρὰ τοῦ δημοσίου τοὺς ὑπὸ
[4, 69]	ἔλαβον ὑπὲρ ὧν ἐπέμφθησαν, ἀναθήμασι	δωρησάμενοι	τὸν θεὸν καὶ τοῦ Βρούτου
[4, 9]	γῆς, ἣν διὰ τῶν ὅπλων	κτησάμενοι	κατέχετε, μὴ τοὺς ἀναιδεστάτους ὥσπερ
[4, 76]	παλαιοί. ταῦτα βουλευσάμενοί τε καὶ	καταστησάμενοι	καὶ τοὺς θεοὺς εὐχαῖς λιτανεύσαντες
[4, 73]	πάντες οἱ μετ´ ἐκείνους βασιλεῖς	καταστησάμενοι	παρέδοσαν ἡμῖν, ἐξ ἧς μεγάλη
[4, 85]	τὸν Ὁράτιον ἀνοχὰς τοῦ πολέμου	καταστησάμενοι	πρὸς τοὺς Ἀρδεάτας πεντεκαιδεκαετεῖς ἀπήγαγον
[4, 26]	ὅσα ἄλλα ἕξουσιν ἀγαθὰ βουλευτήριον	ἐγκαταστησάμενοι	πάντας ἔπεισε τοὺς ἐν τῷ
[4, 24]	καὶ παντὸς ἄλλου πονηροῦ πόρου	χρηματισάμενοι	τούτων ὠνοῦνται τῶν χρημάτων τὴν
[4, 73]	τὰ κράτιστα τύχωμεν περὶ αὐτῆς	βουλευσάμενοι,	σφαλερὰ καὶ οὐκ ἀκίνδυνος, ἐξέσται
[4, 76]	ὕπατον ἐκάλουν οἱ παλαιοί. ταῦτα	βουλευσάμενοί	τε καὶ καταστησάμενοι καὶ τοὺς
[4, 25]	τοὺς αὐτοὺς τόπους τὰς πόλεις	ἱδρυσάμενοι	ἱερὰ κατεσκεύασαν ἀπὸ κοινῶν ἀναλωμάτων·
[4, 53]	δ´ οἱ Ῥωμαῖοι τοὺς Γαβίους	ὠσάμενοι	καὶ κατακλείσαντες εἰς τὴν πόλιν
[4, 53]	μὲν οἱ Γάβιοι τοὺς Ῥωμαίους	τρεψάμενοι	μέχρι τῶν τειχῶν καὶ πολλοὺς
[4, 24]	ἐξεληλυθότες ἀρτίως κακοῦργοι μυρίων ἄξια	διαπεπραγμένοι	θανάτων. εἰς τούτους μέντοι τοὺς
[4, 25]	παράδειγμα λαβόντες Ἴωνές θ´ οἱ	μεταθέμενοι	τὴν οἴκησιν ἐκ τῆς Εὐρώπης
[4, 29]	τὸ τῆς τύχης ἐλάττωμα ἡμεῖς	μεταθέμενοι	τοὺς γάμους, καὶ σὺ μὲν
[4, 29]	ἤδη τὰ λοιπὰ βουλεύσομεν, ἐκποδῶν	πεποιημένοι	τὰ λυποῦντα ἡμᾶς. καὶ γὰρ
[4, 62]	μεταγραφέντες· ἐν οἷς εὑρίσκονταί τινες	ἐμπεποιημένοι	τοῖς Σιβυλλείοις, ἐλέγχονται δὲ ταῖς
[4, 17]	τοῖς τὸ δεύτερον ἔχουσι τίμημα	διῃρημένοι	καθ´ ἡλικίαν, ὁ μὲν τοῖς
[4, 20]	ψηφοφορῶν· καὶ ἦσαν οἱ τἀλάχιστα	κεκτημένοι	τοῖς τὰς μεγίστας ἔχουσιν οὐσίας
[4, 62]	μέχρι τοῦ Μαρσικοῦ κληθέντος πολέμου	κείμενοι	κατὰ γῆς ἐν τῷ ναῷ
[4, 11]	οὐ τἀλλότρια ἀποδιδόντες· οἱ δ´	ἀνειμένοι	τῶν εἰσφορῶν τῶν εἰς τοὺς
[4, 62]	ταύτην ἔχουσι τὴν ἐπιμέλειαν στρατειῶν	ἀφειμένοι	καὶ τῶν ἄλλων τῶν κατὰ
[4, 43]	τὰς σανίδας, ἐν αἷς ἦσαν	γεγραμμένοι,	κατέλιπεν, ἀλλὰ καὶ ταύτας καθαιρεθῆναι
[4, 11]	τούτων ἐγένετο μήνυσις, ξενικὴν δύναμιν	ἐπαγόμενοι	νυκτὸς ἔτι πολλὴν κατάγειν εἰς
[4, 53]	ἐκ Ῥώμης φυγάδων συχνοί· οὗτοι	δεόμενοι	καὶ λιπαροῦντες τιμωρῆσαί σφισι τοὺς
[4, 53]	καὶ Οὐολούσκων· ἐπρεσβεύσαντο γὰρ κἀκεῖνοι	δεόμενοι	συμμαχίας· τὸν κατὰ τοῦ Ταρκυνίου
[4, 11]	δι´ αἵματος ἐκτήσασθε γῆν ἐκλιπεῖν	ἀναγκαζόμενοι,	ὥσπερ τὰ πατρῷα ἀποστερούμενοι καὶ
[4, 42]	οἰκίας τε καὶ ἐπ´ ἀγρῶν	ἀναρπαζόμενοι,	λόγου ἄξιοι ἄνδρες, ὧν οὐδὲ
[4, 25]	πόλει πρὸς πόλιν ἐγεγόνει, δικασταὶ	καθεζόμενοι	διῄτων καὶ περὶ τοῦ πρὸς
[4, 74]	τοῖς ἀνδράσιν ἐλεφάντινον, ἐν ᾧ	καθεζόμενοι	δικάσουσι, καὶ λευκὴν ἐσθῆτα περιπόρφυρον
[4, 70]	Ἐδόκει ταῦτ´ εἰκότα λέγειν, καὶ	καθεζόμενοι	καθ´ ἑαυτοὺς τόν τ´ οἰκετικὸν
[4, 41]	νυκτός τε περὶ τὴν βασίλειον	αὐλιζόμενοι	αὐλὴν καὶ μεθ´ ἡμέραν ἐξιόντι
[4, 83]	ὑπισχνούμενοι καὶ ἄδειαν ὧν ἥμαρτον	ψηφιζόμενοι	ῥᾳδίως πείσομεν. ὥστε θαρροῦντες, ὦ
[4, 11]	ὑπ´ αὐτῶν ἀχθέντας· οἱ δὲ	κατανοσφιζόμενοι	τὰ δημόσια καὶ κατέχοντες, ἣν
[4, 36]	ἐπὶ τίνι τῶν ἐμῶν ἔργων	ἀχθόμενοι·	πότερον ὅτι πολλοὺς ἴσασιν ἐπὶ
[4, 11]	εὖ πεποίηκα καὶ παρεσκεύασμαι ποιεῖν	ἀχθόμενοί	τε καὶ ἀναξιοπαθοῦντες· οἱ δανεισταὶ
[4, 14]	διὰ τῶν θεραπόντων τοὺς ἥρωας	ἱλασκόμενοι	καὶ ἅπαν τὸ δοῦλον ἀφαιροῦντες
[4, 36]	βουλή, τῆς ἀρχῆς με ἀπαλλάξαι	βουλόμενοι,	καὶ μετὰ τούτου συνεστηκότες ἐπ´
[4, 69]	ἀλλήλους ἅμα φιλῆσαι τὴν μητέρα	βουλόμενοι	κοινῇ τὴν βασιλείαν κατασχεῖν, ὁ
[4, 60]	Ῥωμαίων εἰσὶ πρέσβεις τῷ μάντει	βουλόμενοι	συντυχεῖν, παρεκάλουν ἀπαγγεῖλαι πρὸς αὐτόν.
[4, 31]	καὶ πάντες οἱ πρὸ αὐτοῦ	γενόμενοι	βασιλεῖς· ἀλλὰ τὸ ἀνέστιον καὶ
[4, 80]	γ´ ὡς οἱ πρὸ αὐτοῦ	γενόμενοι	βασιλεῖς; πόθεν; πολλοῦ γε καὶ
[4, 82]	φρόνημα ἔσχες, ἡμεῖς δ´ ἄνδρες	γενόμενοι	γυναικῶν χείρους ἀρετῇ γενησόμεθα; καὶ
[4, 51]	ὑποστρέψαντες ἐκ τῆς ὁδοῦ καὶ	γενόμενοι	κατὰ νώτου τῶν Σαβίνων ἐπῄεσαν.
[4, 29]	φρονεῖν οἱ περὶ ταύτην μάλιστα	γενόμενοι	τὴν ἡλικίαν. φέρε, ἀλλ´ ἡ
[4, 24]	συνίστορες καὶ συνεργοὶ τοῖς δεσπόταις	γενόμενοι	φαρμακειῶν καὶ ἀνδροφονιῶν καὶ τῶν
[4, 11]	ἐποπτεύουσι βίον, ἱκέται πάντες ὑμῶν	γινόμενοι	σὺν γυναιξί τε καὶ τέκνοις
[4, 60]	ἃ δὲ λέγοντες ὑμεῖς καὶ	ἀποκρινόμενοι	πρὸς τὰς ἐρωτήσεις ἀναμάρτητοί τε
[4, 52]	ἀλλ´ εἰς ἱκεσίας καὶ δεήσεις	τραπόμενοι	παρέδοσαν ἑαυτούς. οὕτω δ´ αἰσχρῶς
[4, 72]	καὶ τὰς πλεονεξίας τῶν ὀλίγων	προφερόμενοι	καὶ τὰς στάσεις τὰς γινομένας
[4, 83]	ὧν πώποτε ἤρασθε πολέμων τόνδε	ὑποστησόμενοι.	ἡμεῖς μὲν οὖν, ὦ θεοὶ
[4, 55]	τῆς πόλεως φεύγειν τὴν τυραννίδα	σκηπτόμενοι,	καὶ χεὶρ ἤδη περὶ αὐτὸν
[4, 61]	ἑνὸς ἀετοῦ καὶ μιᾶς στέγης	καλυπτόμενοι.	~Λέγεται δέ τι καὶ ἕτερον
[4, 72]	ὅστις ἔσται πολιτείας κόσμος, ὃν	ἀπαλλαττόμενοι	τοῦ τυράννου καταστησόμεθα. βεβουλεῦσθαι γὰρ
[4, 62]	λιθίνῃ λάρνακι, ὑπ´ ἀνδρῶν δέκα	φυλαττόμενοι.	μετὰ δὲ τὴν τρίτην ἐπὶ
[4, 61]	ὑπὲρ τῆς εὑρέσεως ἐρωτήσεις οὐδὲν	ἐπιταραττόμενοι	τὴν γνώμην οἱ πρέσβεις τὴν
[4, 76]	τῶν παραληψομένων τὰς ἡγεμονίας ἀνδρῶν	βουλευόμενοι	μεσοβασιλέα μὲν ἔκριναν ἀποδειχθῆναι Σπόριον
[4, 14]	ἐκείναις, ἵνα τῇ φιλανθρωπίᾳ ταύτῃ	τιθασσευόμενοι	μέγα τι καὶ σεμνὸν ἐχούσῃ
[4, 71]	ἐνδοιάσαντες ἀνίσταντο καὶ τὸ ξίφος	δεχόμενοι	παρ´ ἀλλήλων ὤμνυον. γενομένων δὲ
[4, 22]	ἐκεῖνοι μὲν γὰρ τοὺς ξένους	ὑποδεχόμενοι	καὶ μεταδιδόντες τῆς ἰσοπολιτείας φύσιν
[4, 50]	ἀποκρίσεις. οἱ δ´ ἦσαν ἕτοιμοι	προσδεχόμενοι	τὸν πόλεμον καὶ ἐν τοῖς
[4, 71]	ἐλευθερίαν γενήσονται οὔτε δωρεαῖς ἔτι	κατεχόμενοι	ὡς πρότερον οὔτε τὰς ὕβρεις
[4, 49]	ἐγγραψαμένων εἰς τὴν συμμαχίαν, ἵνα	συνερχόμενοι	καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν εἰς τὸν
[4, 43]	ἀρχῆς. ἦσαν δ´ αὐτῷ πολλαχῇ	διεσπαρμένοι	κατόπται τινὲς καὶ διερευνηταὶ τῶν
[4, 83]	ἐὰν δ´ ἀρετῆς ὁρῶσι μεταποιουμένους	ἄσμενοι	συναροῦνται τοῦ πολέμου· τυραννὶς γὰρ
[4, 52]	εἰς στενὰς ἐλπίδας οἱ Σαβῖνοι	κατακεκλεισμένοι	καὶ περὶ τῶν πόλεων, μὴ
[4, 11]	τινὲς ἐξ αὐτῶν ἀποκτεῖναί με	συνομνύμενοι	ἀδίκημα μὲν οὐδὲν οὔτε μεῖζον
[4, 33]	πάππον ὑμῶν οἱ τῆς βασιλείας	ἀντιποιούμενοι	φανερῶς ἀπέκτειναν, ὑμῖν δὲ καὶ
[4, 27]	ἤρξαντο δὲ τῆς ἀποστάσεως οἱ	καλούμενοι	Οὐιεντανοὶ καὶ τοῖς ἐλθοῦσι παρὰ
[4, 53]	σφισι τοὺς Γαβίους καὶ πολλὰς	ὑπισχνούμενοι	δωρεάς, εἰ κατέλθοιεν ἐπὶ τὰ
[4, 83]	ἀποδώσειν, ἐὰν ἀποστῶσι τῶν τυράννων,	ὑπισχνούμενοι	καὶ ἄδειαν ὧν ἥμαρτον ψηφιζόμενοι
[4, 30]	τῶν δικαίων φροντὶς ἦν, χρήμασιν	ἐξωνούμενοι	καὶ οὐδὲ ἀφανῶς ἕκαστα τούτων
[4, 11]	ἐκλιπεῖν ἀναγκαζόμενοι, ὥσπερ τὰ πατρῷα	ἀποστερούμενοι	καὶ οὐ τἀλλότρια ἀποδιδόντες· οἱ
[4, 6]	ἂν αὐτοὶ τῆς πατρῴας ἀρχῆς	ἀποστερούμενοι	φαύλως καὶ ῥᾳθύμως τὸ ἀδίκημα
[4, 50]	τινας καὶ λῃστείας, ὑπὲρ ὧν	αἰτούμενοι	δίκας αὐθάδεις ἔδωκαν ἀποκρίσεις. οἱ
[4, 42]	ψευδέσιν αἰτίαις, μάλιστα δ´ ἐπιβουλεύειν	αἰτιώμενοι	τῷ βασιλεῖ, κατηγόρουν ἐπ´ αὐτῷ
[4, 54]	καταφυγῆς τῶν γεωργῶν ἕνεκα· ὅθεν	ὁρμώμενοι	τά τε λῃστήρια, καὶ εἴ
[4, 85]	τὴν παρουσίαν ἐπὶ τὴν πόλιν	προορώμενοι	πέμπουσι γράμματα καθ´ ἑτέρας ὁδοὺς
[4, 21]	τῆς πολιτείας μέρος κατ´ ἄνδρα	διερωτώμενοι	τὰς γνώμας ἐν τοῖς ἰδίοις
[4, 51]	Σαβίνων ἐπῄεσαν. τούτους ἰδόντες οἱ	Σαβῖνοι	καὶ γνωρίσαντες ἐκ τῶν ὅπλων
[4, 52]	ἀναρπασθέντων εἰς στενὰς ἐλπίδας οἱ	Σαβῖνοι	κατακεκλεισμένοι καὶ περὶ τῶν πόλεων,
[4, 51]	ὡς εἰς μάχην· καὶ οἱ	Σαβῖνοι	τεθαρρηκότες ἀντεπεξῄεσαν τούς τε πολεμίους
[4, 81]	οἱ λαμπροὶ δ´ ἐκεῖνοι καὶ	δεινοὶ	καὶ μεγάλοι, δι´ οὓς ἐπιφανὴς
[4, 53]	συμπροθυμηθέντων καὶ Οὐολούσκων· ἐπρεσβεύσαντο γὰρ	κἀκεῖνοι	δεόμενοι συμμαχίας· τὸν κατὰ τοῦ
[4, 62]	πρᾶγμα, τί χρὴ πράττειν, ἤρετο.	κἀκεῖνοι	διὰ σημείων τινῶν μαθόντες, ὅτι
[4, 52]	τῶν σφετέρων ὄλεθρος. ἔτυχον δὲ	κἀκεῖνοι	προεξεληλυθότες ἐκ τοῦ χάρακος καὶ
[4, 40]	ἡ δὲ βουλὴ μεσοβασιλεῖς ἀπεδείκνυεν·	ἐκεῖνοι	δὲ τὸν ἄριστον ἄνδρα, εἴτ´
[4, 54]	τὸν πόλεμον ἐφ´ οἷς ἂν	ἐκεῖνοι	θέλωσι διαλύσασθαι. ~Ἀδημονοῦντος δ´ ἐπὶ
[4, 81]	ἐκπεσόντες ἀγαθῶν. οἱ λαμπροὶ δ´	ἐκεῖνοι	καὶ δεινοὶ καὶ μεγάλοι, δι´
[4, 18]	προστακτικῶς σχηματίσαντες ἐκφέρομεν, κάλει, τοῦτ´	ἐκεῖνοι	λέγουσι κάλα καὶ τὰς κλάσσεις
[4, 22]	ἅπαντες οἱ πρὸ αὐτοῦ βασιλεῖς.	ἐκεῖνοι	μὲν γὰρ τοὺς ξένους ὑποδεχόμενοι
[4, 80]	πόθεν; πολλοῦ γε καὶ δεῖ.	ἐκεῖνοι	μέντοι πάντες ὑφ´ ὑμῶν ἐπὶ
[4, 33]	προσήκοντες ὑμῖν ὡμολόγουν, ὅτι κρατήσαντες	ἐκεῖνοι	τῆς ἀρχῆς οὐδὲ σπέρμα τοῦ
[4, 81]	ὀλίγοι μὲν ἐκ πολλῶν λελείμμεθα,	ταπεινοὶ	δ´ ἐκ μεγάλων γεγόναμεν, εἰς
[4, 46]	τε μοναρχίαν καταστησάμενος τοὺς μὲν	ἀποκτείνοι	τῶν πολιτῶν, τοὺς δ´ ἐξελαύνοι
[4, 3]	συμμαχικῆς στρατηγὸς ἀπεδείχθη δυνάμεως, ἣν	Λατῖνοι	ἔπεμψαν, καὶ συγκατεκτήσατο βασιλεῖ Ταρκυνίῳ
[4, 39]	τὴν ἀπήνην ἔδει διελθεῖν, αἱ	ἡμίονοι	τὸ πτῶμα ἰδοῦσαι διεταράχθησαν, καὶ
[4, 30]	δὲ συνεκεράσθησαν αἱ ἀνόσιοι καὶ	ἀνδροφόνοι	φύσεις, ἐκβαλεῖν ἐκ τῆς βασιλείας
[4, 46]	ἀποκτείνοι τῶν πολιτῶν, τοὺς δ´	ἐξελαύνοι	τῆς πατρίδος, τῶν δὲ περικόπτοι
[4, 38]	καὶ παρορμῶντες ἐκ τῶν πατρικίων	συχνοί.	οἱ μὲν δὴ συνῄεσαν· τῷ
[4, 53]	καὶ τῶν ἐκ Ῥώμης φυγάδων	συχνοί·	οὗτοι δεόμενοι καὶ λιπαροῦντες τιμωρῆσαί
[4, 7]	γ´ ἄρα γόνῳ μὲν ἦσαν	υἱωνοὶ	τοῦ βασιλέως οἱ παῖδες, ποιήσει
[4, 54]	προνομαῖς ἀσύντακτον διὰ καταφρόνησιν, κατιόντες	ἀθρόοι	διέφθειρον· καὶ τῶν πόλεων ὅσα
[4, 63]	ἔτι τοὺς νεοττοὺς ἐχόντων γῦπες	ἀθρόοι	προσπετασθέντες τήν τε νεοττιὰν διεφόρησαν
[4, 64]	ὡς Φάβιός τε καὶ οἱ	λοιποὶ	συγγραφεῖς παραδεδώκασιν· ὁ γὰρ χρόνος
[4, 9]	ἔργων. δόξατε οὖν κοινῇ πάντες	ἐπίτροποι	καταλελεῖφθαι τῶν παιδίων καὶ βεβαιοῦτε
[4, 7]	οὐ φέρουσιν οἱ καθ´ ἡμᾶς	τόποι.	ταῦτα δὴ τὰ ἄτοπα συνειδότες
[4, 44]	τοῖς ταῦτα πράττουσι χειροτέχναις ὑπηρετοῦντες	χαλκοτύποι	τε καὶ τέκτονες καὶ λιθουργοὶ
[4, 29]	ἔτεσι πεντηκονταέτης εἶναι; κράτιστα δ´	ἄνθρωποι	πεφύκασι φρονεῖν οἱ περὶ ταύτην
[4, 26]	ἂν Ἑλληνικοῖς ἐχρῶντο γράμμασιν ὄντες	βάρβαροι.	Πολιτικαὶ μὲν δὴ πράξεις τοῦ
[4, 23]	ἐκ δουλείας μετέβαλον εἰς ἐλευθερίαν	βάρβαροί	τε καὶ Ἑλληνίδες, ὅσαι δ´
[4, 47]	τοσαῦτα λέγω· ὑμῖν δ´, ὦ	σύνεδροι,	κινδύνων τὸν μέγιστον τρέχουσιν οὐ
[4, 47]	Οὑτοσὶ γάρ, ἔφη, Τύρνος, ὦ	σύνεδροι,	τούτων ὧν νυνί μου κατηγορεῖ
[4, 45]	τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν, πεισθέντες οἱ	πρόεδροι	τῶν Λατίνων ἀνεβάλοντο τὴν βουλήν.
[4, 25]	λυπηροὶ δὲ τοῖς βαρβάροις καὶ	φοβεροί.	παρ´ οὗ τὸ παράδειγμα λαβόντες
[4, 9]	ὑμῶν, ἵνα μὴ θητεύητε ὄντες	ἐλεύθεροι	μηδὲ τὰς ἀλλοτρίας κτήσεις, ἀλλὰ
[4, 23]	εἴ τινες ἐκ δούλων ἐγένοντο	ἐλεύθεροι	πολυπραγμονοῦντας, τοὺς δὲ παρὰ σφίσι
[4, 44]	μεταλλεύοντές τε τὰς ὑπονόμους σήραγγας	ἕτεροι	καὶ πλάττοντες τὰς ἐν αὐταῖς
[4, 46]	λαβεῖν αὐτὸν διαμάχεσθαι, ἐξ ὧν	ἕτεροι	πεπόνθασι δεινῶν τεκμαιρομένους, ἃ συμβήσεται
[4, 44]	ἐπελανθάνοντο ἀλγεινῶν· κωλύειν μὲν γὰρ	οὐδέτεροι	τὰ γινόμενα ἐπεχείρουν. ~Λογιζόμενος δ´
[4, 41]	ᾧ τὴν πόλιν ἐκόσμησαν οἱ	πρότεροι	βασιλεῖς, συγχέας καὶ διαφθείρας εἰς
[4, 72]	πόλιν ἐποίησαν ἀγαθὰ πάντες οἱ	πρότεροι	βασιλεῖς· τοῖς δὲ μηκέτι ποιεῖν
[4, 6]	ὑπὸ τοῦ βασιλέως πέμπεται, ὡς	ἀμφότεροι	λέγουσιν οἱ συγγραφεῖς· εἰ δὴ
[4, 54]	~Συνεχῶς δὲ τούτων γινομένων ἠναγκάζοντο	ἀμφότεροι	τῆς χώρας ὅσα ἦν ἐρυμνὰ
[4, 14]	μέγα τι καὶ σεμνὸν ἐχούσῃ	χαριέστεροι	γίνωνται περὶ τοὺς δεσπότας καὶ
[4, 25]	φυλάττοντες μᾶλλον ἔργοις ἢ λόγοις,	λυπηροὶ	δὲ τοῖς βαρβάροις καὶ φοβεροί.
[4, 50]	διὰ τὴν πολλὴν εὐτυχίαν ἅπασι	λυπηροὶ	καὶ βαρεῖς, ἐγκαλῶν αὐτοῖς ἁρπαγάς
[4, 24]	ἑαυτῶν τελευτάς, ἵνα χρηστοὶ καλῶνται	νεκροὶ	καὶ πολλοὶ ταῖς κλίναις αὐτῶν
[4, 42]	βουλευταὶ τῶν ἐπὶ Τυλλίου καταλεγέντων,	διάφοροι	τοῖς δημοτικοῖς τέως ὄντες καὶ
[4, 81]	καὶ μακαρίων ἐκπεσόντες ἀγαθῶν. οἱ	λαμπροὶ	δ´ ἐκεῖνοι καὶ δεινοὶ καὶ
[4, 4]	οὐδεμίαν ἔχει καίριον, οἵ τ´	ἰατροὶ	λεγέτωσαν ἐν ὀλίγαις ἡμέραις αὐτὸν
[4, 61]	ὀλίγον δέ τι τὸ διαλλάττον	εὕροι	τις ἂν τῆς ὑπεροχῆς τοῦ
[4, 82]	ποιησαμένη δεήσεις καὶ ἀράς, ἵνα	τιμωροὶ	τοῖς κακοῖς αὐτῆς γένοιντο καὶ
[4, 29]	ἀσθένειάν τε καὶ ἀμορφίαν; ἀλλὰ	σοί	γε καὶ ῥώμη πάρεστιν, οἵα
[4, 35]	καὶ συγκαλέσας τὸν δῆμον παρέξομαί	σοι	δικαστὴν ὧν ἄν μου κατηγορήσῃς,
[4, 39]	ἔχειν Τυλλίου περιόντος οὐκ ἔνεστί	σοι.	ἐκδημαγωγήσει γὰρ αὖθις ἐπὶ σοὶ
[4, 29]	βασιλεύειν μέλλοντι δεῖ. ὑπάρχει δέ	σοι	καὶ πλοῦτος ἱκανὸς καὶ φίλοι
[4, 82]	γυναικῶν χείρους ἀρετῇ γενησόμεθα; καὶ	σοὶ	μέν, ὅτι μίαν ἐτυραννήθης νύκτα
[4, 82]	ἐν τῷ ζῆν ἡδονάς, ἵνα	σοι	μηδὲν ἔτι τοιοῦτον συμβῇ παθεῖν.
[4, 32]	σοῦ καταφεύγῃς ὄχλον, οὐκ ἐπιτρέψω	σοι·	παρεσκεύασμαι γὰρ ὡς καὶ τὰ
[4, 32]	ἐντεῦθεν ἀποδιδράσκων, ὅπερ ἐστὶν ἀεί	σοι	ποιεῖν σύνηθες, ἐπὶ τὸν ἐκδημαγωγούμενον
[4, 35]	τῶν κοινῶν παραλαβεῖν, ἐκεῖνα ποιεῖν	σοι	προσῆκεν· ἐξέτασιν τῶν ἐμῶν ποιησάμενον
[4, 4]	Ῥωμαίων ἐμοῦ καὶ εἰς τοῦτό	σοι	συναγωνισαμένης, πατρὸς εὔνοιαν τοῖς παιδίοις
[4, 29]	μήτε φιλοτιμίας μήτε δόξης. γυνή	σοι	σύνεστι μηδὲν ἐοικυῖα τοῖς σοῖς
[4, 39]	Τὰ μὲν πρῶτα, ἔφη, πέπρακταί	σοι,	Ταρκύνιε, κατὰ τὸ δέον· βεβαίως
[4, 32]	βασιλείας ἐπιμελεῖσθαι. ~Περιῆν γὰρ ἄν	σοι	ταῦτα πράξαντι πρῶτον μὲν εὐσεβεῖ
[4, 35]	ὅπου δεῖ. οὐ γὰρ ἐνθάδε	σοι	ταῦτα προσήκει λέγειν· καὶ μηδὲν
[4, 29]	ὑπ´ αὐτοῦ. εἰ δ´ ἐξεγένετο	σοί	τε λαβεῖν ἐμὲ γυναῖκα κἀμὲ
[4, 38]	εἶπεν, ὦ μιαρώτατε ἀνθρώπων, τοῦτό	σοι	τὸ σχῆμα συνεχώρησε λαβεῖν; καὶ
[4, 39]	σοι. ἐκδημαγωγήσει γὰρ αὖθις ἐπὶ	σοὶ	τὸν ὄχλον, ἐὰν καὶ ὁποσονοῦν
[4, 29]	αὐτόματον ἐκδέχῃ καιρόν, ὃς ἥξει	σοι	φέρων τὴν βασιλείαν μηδὲν εἰς
[4, 31]	ἀπέδωκαν ἀρχάς· εἰ δὲ μήπω	σοι	φρονεῖν τὰ καθήκοντα ἐφαινόμην, ἀλλ´
[4, 31]	καλῶν καὶ ἀγαθῶν ἐπιτρόπων ἔργοις,	ὅσοι	βασιλικοὺς παῖδας ὀρφανοὺς πατέρων παραλαβόντες
[4, 6]	συγκατεθέμην οὔτε τοῖς ἄλλοις ἱστορικοῖς,	ὅσοι	γράφουσιν υἱοὺς εἶναι τοὺς καταλειφθέντας
[4, 9]	χρημάτων δίδωμι διαλύσασθαι τὰ χρέα.	ὅσοι	δ´ ἂν μετὰ ταῦτα δανείσωνται,
[4, 9]	τὴν ἐκκλησίαν συνεκάλεσα, ἀκούσατέ μου.	ὅσοι	μὲν ὑμῶν ὀφείλοντες ἤδη χρέα
[4, 2]	τῆς παστάδος ἐθεάσαντο καὶ πάντες	ὅσοι	σὺν ταῖς γυναιξὶν ἐτύγχανον τότε
[4, 15]	ἤμελλε διαγνώσεσθαι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτόν,	ὅσοι	τε οἱ σύμπαντες ἦσαν καὶ
[4, 10]	ἡμέραις ἀπογράφεσθαι κελεύσας τοὺς ὑποχρέους,	ὅσοι	τὴν πίστιν ἀδύνατοι ἦσαν φυλάττειν,
[4, 16]	ἐποίει σύνταξιν ἐκ τῶν ὑπολειπομένων,	ὅσοι	τίμησιν εἶχον ἐλάττονα μὲν τῶν
[4, 70]	Ὦ Ζεῦ καὶ θεοὶ πάντες,	ὅσοι	τὸν ἀνθρώπινον ἐπισκοπεῖτε βίον, ἆρά
[4, 11]	ἁπάντων θεῶν τε καὶ δαιμόνων,	ὅσοι	τὸν ἀνθρώπινον ἐποπτεύουσι βίον, ἱκέται
[4, 42]	τι μὴ κελεύσειεν αὐτός. ὥσθ´	ὁπόσοι	κατελείφθησαν ἐν τῷ συνεδρίῳ βουλευταὶ
[4, 31]	πόλεως ἐγχειρίσαι πράγματα· ταύτην γέ	τοι	τὴν ἡλικίαν ἔχων καὶ σὺ
[4, 9]	ὀφείλοντες ἤδη χρέα διὰ πενίαν	ἀδύνατοί	εἰσιν ἀποδοῦναι, τούτοις βοηθεῖν προθυμούμενος,
[4, 10]	τοὺς ὑποχρέους, ὅσοι τὴν πίστιν	ἀδύνατοι	ἦσαν φυλάττειν, τίσιν ὀφείλουσι καὶ
[4, 76]	οἱ Ῥωμαῖοι τὰς συμβουλὰς καλοῦσιν·	ὕπατοι	δ´ ὑφ´ Ἑλλήνων ἀνὰ χρόνον
[4, 85]	πράγματα ἤδη διεφθαρμένα. οἱ γὰρ	ὕπατοι	ταχεῖαν αὐτοῦ τὴν παρουσίαν ἐπὶ
[4, 17]	δ´ ἐξ ἁπάντων ἐπιλεχθέντες οἱ	γενναιότατοι	τὰ πολέμια τοὺς ἰδίους ἕκαστοι
[4, 47]	πατρίδων ἐλευθερίας. ἐπιβουλεύεσθε γὰρ οἱ	κορυφαιότατοι	τῶν ἐν ταῖς πόλεσι καὶ
[4, 44]	κίνδυνον τοῖς μονάρχοις, ὅταν οἱ	πονηρότατοι	τῶν πολιτῶν καὶ ἀπορώτατοι σχολὴν
[4, 54]	τῶν ἀναγκαίων ἔνδεια, καὶ οἱ	πενέστατοι	αὐτῶν μάλιστα κάμνοντες ὁμολογίας ᾤοντο
[4, 50]	οἳ πόλιν μὲν Σύεσσαν ᾤκουν,	εὐδαιμονέστατοι	δ´ ἐδόκουν ἁπάντων εἶναι τῶν
[4, 44]	οἱ πονηρότατοι τῶν πολιτῶν καὶ	ἀπορώτατοι	σχολὴν ἄγωσι, καὶ ἅμα προθυμίαν
[4, 63]	ἄλλοις οἰωνοῖς, τελευταίῳ δὲ τῷδε.	αἰετοὶ	συνιόντες εἰς τὸν παρακείμενον τοῖς
[4, 62]	νῦν ὄντες ἐκ πολλῶν εἰσι	συμφορητοὶ	τόπων, οἱ μὲν ἐκ τῶν
[4, 43]	τῶν ἐλεγχθέντων ἐγίνοντο πικραὶ καὶ	ἀπαραίτητοι.	~Καὶ οὐκ ἀπέχρη ταῦτα μόνον
[4, 60]	καὶ ἀποκρινόμενοι πρὸς τὰς ἐρωτήσεις	ἀναμάρτητοί	τε καὶ ἀψευδεῖς ἔσεσθε· διαφέρει
[4, 80]	αἰσίους; οὐ λέγω ταῦτα πάντα,	καίτοι	δέον, εἰ γοῦν ἔμελλεν ἕξειν
[4, 34]	οὐδὲν προσήκοντα τῷ πρότερον βασιλεῖ·	καίτοι	παῖδάς γ´ Ἄγκος Μάρκιος ὁ
[4, 58]	ὧν προσεδόκων τε καὶ ἐδεδοίκεσαν	καίτοι	πικρὸς ὀργὴν καὶ περὶ τὰς
[4, 80]	πολλοῦ γε καὶ δεῖ. ἐκεῖνοι	μέντοι	πάντες ὑφ´ ὑμῶν ἐπὶ τὰς
[4, 33]	καὶ οὐδὲν προσήκοντα ἀποκαλεῖς. τοιούτοις	μέντοι	πράγμασιν ἐπιστὰς ἐγὼ τούς τ´
[4, 31]	τρόπον διαφθείρας, καὶ οὐδὲ τότε	μέντοι	σαυτῷ πράττειν τὴν δυναστείαν λέγων,
[4, 82]	πολλὰ ὑπὲρ αὐτῶν κακοπαθήσαντος. αὕτη	μέντοι	σωφρονεῖν βουλομένη καὶ τὸν ἄνδρα
[4, 42]	ἰδίους ἑταίρους. καὶ οὐδὲ τούτοις	μέντοι	τοῖς ἀνδράσιν οὔτε πράττειν ἐπέτρεπεν
[4, 24]	ἄξια διαπεπραγμένοι θανάτων. εἰς τούτους	μέντοι	τοὺς δυσεκκαθάρτους σπίλους ἐκ τῆς
[4, 15]	τριάκοντα καὶ πέντε φυλάς· Κάτων	μέντοι	τούτων ἀμφοτέρων ἀξιοπιστότερος ὢν τριάκοντα
[4, 36]	οὐδεὶς φέρειν δύναταί μου; τίς	μέντοι	τῶν πρὸ ἐμοῦ βασιλέων οὕτω
[4, 24]	κοινῷ δι´ αὐτοῦ κακόν· ἐπανορθοῦσθαι	μέντοι	φημὶ δεῖν τὰ δυνατὰ καὶ
[4, 75]	τοῖς παραληψομένοις τὴν ἀρχήν. σκοπεῖσθαι	μέντοι	φημὶ χρῆναι τοὺς ἄνδρας ἅπαντα
[4, 46]	ἐξελαύνοι τῆς πατρίδος, τῶν δὲ	περικόπτοι	τὰς οὐσίας, ἁπάντων δ´ ἅμα
[4, 21]	τὰς γνώμας ἐν τοῖς ἰδίοις	ἕκαστοι	λόχοις, ἐξηπατῶντο δὲ τῷ μίαν
[4, 17]	γενναιότατοι τὰ πολέμια τοὺς ἰδίους	ἕκαστοι	λόχους εὐπειθεῖς τοῖς παραγγελλομένοις παρείχοντο.
[4, 15]	ὀνομάζοντας καὶ ἐν τίνι κατοικοῦσιν	ἕκαστοι	τῆς πόλεως φυλῇ ἢ πάγῳ
[4, 24]	μετὰ τὰς ἑαυτῶν τελευτάς, ἵνα	χρηστοὶ	καλῶνται νεκροὶ καὶ πολλοὶ ταῖς
[4, 24]	δὲ τῆς ἐλευθερίας οἱ μὲν	πλεῖστοι	προῖκα διὰ καλοκἀγαθίαν· καὶ κράτιστος
[4, 25]	τῆς γνώμης ἔργα ὑπολαβών, ἧς	πλεῖστοί	τ´ ἀπολαύουσι καὶ ἐπὶ μήκιστον
[4, 12]	τὰ πράγματα μηδένα δεδοικώς. ἔπειτ´	ἐγκέλευστοί	τινες διειληφότες τὴν ἀγορὰν βασιλέα
[4, 80]	πόλιν τοῖς ἐπιγινομένοις παρέδοσαν, ἧς	αὐτοὶ	παρέλαβον; καὶ τίς ἂν ὑγιαίνων
[4, 43]	ὅτε κατὰ τοῦ τυράννου λέγοντες	αὐτοί,	πεῖραν τῆς ἑκάστου γνώμης ἐλάμβανον·
[4, 44]	οἱ δ´ ἐπὶ τῶν ὤμων	αὐτοὶ	τὰ ἄχθη φέροντες· μεταλλεύοντές τε
[4, 50]	καὶ μεθ´ ἡμέραν καὶ νύκτωρ	αὐτοὶ	ταλαιπωροῦντες ἁλίσκονται κατὰ κράτος. γενόμενος
[4, 42]	οὐδενὸς ἔτι μετεῖχον, ἀλλὰ καὶ	αὐτοὶ	τὴν παρρησίαν ἅμα τοῖς δημοτικοῖς
[4, 6]	δούλης γεγονότι χαρίζεσθαι· οὔτ´ ἂν	αὐτοὶ	τῆς πατρῴας ἀρχῆς ἀποστερούμενοι φαύλως
[4, 35]	καὶ ὅ τι ἂν ἅπαντες	οὗτοι	γνῶσι πράττειν με δεῖν, ποιήσω.
[4, 53]	τῶν ἐκ Ῥώμης φυγάδων συχνοί·	οὗτοι	δεόμενοι καὶ λιπαροῦντες τιμωρῆσαί σφισι
[4, 62]	αὐτοῖς φανέντων, οἷα πολλάκις συνέβη.	οὗτοι	διέμειναν οἱ χρησμοὶ μέχρι τοῦ
[4, 62]	ἄλλοις ἀναθήμασι τοῦ θεοῦ καὶ	οὗτοι	διεφθάρησαν ὑπὸ τοῦ πυρός. οἱ
[4, 17]	συνέταξε λόχους. διῄρηντο δὲ καὶ	οὗτοι	καθ´ ἡλικίαν· πεντεκαίδεκα μὲν γὰρ
[4, 51]	Φιδήνης ὅσον οὔπω παρέσεσθαι νομίζοντες.	οὗτοι	μὲν δὴ καταστάντες ἐμάχοντο, καὶ
[4, 75]	περὶ αὐτῶν καλά, τοὺς πελέκεις	οὗτοι	παραλαβόντες καὶ τὰ λοιπὰ τῆς
[4, 15]	χρημάτων εἰσφορὰς κατ´ ἄνδρα ἐκλέγειν,	οὗτοι	τά τε σώματα συνῆγον καὶ
[4, 20]	ἐπὶ τῆς αὐτῆς προαιρέσεως ἅπαντες	οὗτοι,	τότε τοὺς ἀπὸ τοῦ δευτέρου
[4, 18]	ὀγδοήκοντα λόχοις· εἶχον δὲ καὶ	οὗτοι	τοὺς ἐπιφανεστάτους λοχαγούς. τοὺς δὲ
[4, 20]	καὶ οἱ τῶν πεζῶν ὀγδοήκοντα.	οὗτοι	τρισὶ πλείους ὄντες τῶν ὑπολειπομένων
[4, 20]	τοῖς τὰς μεγίστας ἔχουσιν οὐσίας	ἰσόψηφοι·	ὀλίγων δ´ ὄντων, ὥσπερ εἰκός,
[4, 24]	ἀξιούσῃ τόπου τοιούτους ποιεῖσθαι πολίτας.	ἔχοι	δ´ ἄν τις πολλὰ καὶ
[4, 18]	κλάσσεις τὸ ἀρχαῖον ἐκάλουν καλέσεις·	λόχοι	δ´, οὓς αἱ συμμορίαι περιελάμβανον,
[4, 18]	πρώτην συμμορίαν ὀκτὼ καὶ ἐνενήκοντα	λόχοι	σὺν τοῖς ἱππεῦσι· τὴν δὲ
[4, 17]	πεντεκαίδεκα μὲν γὰρ ἐξ αὐτῶν	λόχοι	τοὺς πρεσβυτέρους εἶχον, πεντεκαίδεκα δὲ
[4, 85]	οἱ καταλειφθέντες ὑπὸ τοῦ βασιλέως	ὕπαρχοι	Τῖτος Ἑρμίνιος καὶ Μάρκος Ὁράτιος
[4, 56]	πῶς ἂν ἐγκρατέστατα τὴν ἀρχὴν	κατάσχοι,	λόγον μὲν οὐδένα ἀπέστειλεν, ἀκολουθεῖν
[4, 77]	ἀρχήν, ἵνα τὴν οὐσίαν αὐτοῦ	κατάσχοι	πολλὴν σφόδρα οὖσαν, καὶ ἀδελφὸν
[4, 19]	δεήσειε μυρίων ἢ δισμυρίων, εἰ	τύχοι,	στρατιωτῶν, καταδιαιρῶν τὸ πλῆθος εἰς
[4, 20]	μέχρι τῆς πέμπτης κλήσεως μὴ	τύχοι	τοῦτο γενόμενον, ἀλλ´ εἰς ἴσα
[4, 50]	ἄγειν καὶ φέρειν, εἴ τις	ἐπιτύχοι,	τήν τ´ ἐντὸς τείχους καὶ
[4, 83]	ἡμεῖς μὲν οὖν, ὦ θεοὶ	πατρῷοι,	φύλακες ἀγαθοὶ τῆσδε τῆς γῆς,
[4, 30]	τὴν ἐξέτασιν τῶν χρόνων ἐλέγχειν.	ἐπὶ	γὰρ τῆς Ἀρροῦντος τελευτῆς γενόμενος
[4, 61]	πλάτος οὐδ´ ὅλων πεντεκαίδεκα ποδῶν.	ἐπὶ	γὰρ τοῖς αὐτοῖς θεμελίοις ὁ
[4, 85]	καὶ τετταράκοντα καὶ διακοσίων ἀριθμόν,	ἐπὶ	δὲ τοῦ τελευταίου βασιλέως τυραννὶς
[4, 52]	δὴ πλησίον ἐγένοντο καὶ εἶδον	ἐπὶ	δορατίων ἀναπεπηγυίας τὰς κεφαλὰς τῶν
[4, 32]	ὅσα τιμιώτατα ὀνόματα ὑπ´ ἀνθρώπων	ἐπὶ	καλοῖς κεῖται πράγμασιν, ἀκούειν καὶ
[4, 70]	θεοὺς πᾶν ὅσον δύναται πράξειν	ἐπὶ	καταλύσει τῆς Ταρκυνίων δυναστείας, καὶ
[4, 76]	ἠκολούθουν δ´ αὐτοῖς οἱ θεράποντες	ἐπὶ	κλίνης μέλασιν ἀμφίοις ἐστρωμένης κομίζοντες
[4, 63]	κῆπον ἔαρος ὥρᾳ νεοττιὰν ἔπλαττον	ἐπὶ	κορυφῇ φοίνικος ὑψηλοῦ. τούτων δὲ
[4, 61]	εἰς συντέλειαν ἐξειργάσατο. ἐποιήθη δ´	ἐπὶ	κρηπῖδος ὑψηλῆς βεβηκὼς ὀκτάπλεθρος τὴν
[4, 4]	τῆς ψυχῆς τρέχοντα· εἰ γὰρ	ἐπὶ	Μαρκίοις τοῖς ἀνελοῦσι τὸν πάππον
[4, 25]	ἧς πλεῖστοί τ´ ἀπολαύουσι καὶ	ἐπὶ	μήκιστον χρόνον καρποῦνται τὰς ὠφελείας,
[4, 22]	ἐν τοῖς τιμητικοῖς φέρεται γράμμασιν,	ἐπὶ	μυριάσιν ὀκτὼ χιλιάδες πέντε τριακοσίων
[4, 18]	δὲ πέμπτην τριάκοντα· τὴν δ´	ἐπὶ	πάσαις τεταγμένην εἷς λόχος ὁ
[4, 60]	σκήπωνι δεικνὺς πεύσεται παρ´ ὑμῶν,	ἐπὶ	ποίῳ τῶν μερῶν τούτων εὑρέθη
[4, 21]	οὗτος ὁ κόσμος τοῦ πολιτεύματος	ἐπὶ	πολλὰς διέμεινε γενεὰς φυλαττόμενος ὑπὸ
[4, 73]	ἀρχήν, ὡς Λακεδαιμονίους πυνθάνομαι ποιεῖν	ἐπὶ	πολλὰς ἤδη γενεάς, καὶ διὰ
[4, 29]	Κορίνθου τὴν αὐτοκράτορα ὑπῆρξεν ἀρχὴν	ἐπὶ	πολλάς, ὡς ἀκούω, γενεάς· τῷ
[4, 27]	Ῥωμαίων καλεῖται· ἡλικίας τε προβεβηκὼς	ἐπὶ	πολὺ καὶ τῆς κατὰ φύσιν
[4, 51]	ἐμάχοντο, καὶ ἦν ἰσόρροπος αὐτοῖς	ἐπὶ	πολὺν χρόνον ὁ ἀγών· οἱ
[4, 34]	τὴν βασιλείαν ὁ πάππος ὑμῶν	ἐπὶ	ῥητοῖς τισι παρέλαβεν, ὥστε καὶ
[4, 50]	ἀρχὴν ταῖς συμμαχίαις, στρατὸν ἐξάγειν	ἐπὶ	Σαβίνους ἔγνω Ῥωμαίων τ´ αὐτῶν
[4, 45]	ἐπεχείρει πειρᾶσθαι πολέμων καὶ στρατιὰν	ἐπὶ	Σαβίνους ἐξάγειν οὐ βουλομένους ὑπηκόους
[4, 29]	καὶ διὰ τοῦτ´ οὐκ ἀξιοῖς	ἐπὶ	σεαυτῷ μέγα φρονεῖν; ἀλλὰ πάντες
[4, 39]	ἔνεστί σοι. ἐκδημαγωγήσει γὰρ αὖθις	ἐπὶ	σοὶ τὸν ὄχλον, ἐὰν καὶ
[4, 67]	δραστήριος ἀνὴρ καὶ φρόνιμος. οὗτος	ἐπὶ	στρατόπεδον ὑπ´ αὐτῶν πέμπεται τῷ
[4, 71]	περὶ τούτων δόγμα πρὸς τοὺς	ἐπὶ	στρατοπέδου διαπεμψώμεθα ἐν τάχει. καὶ
[4, 20]	τε κατὰ πόλιν καὶ τὰς	ἐπὶ	στρατοπέδου, καὶ νόμους τοὺς μὲν
[4, 83]	εἰ δέ τινες ὑμῶν τοὺς	ἐπὶ	στρατοπέδου συνόντας ἅμα Ταρκυνίῳ πολίτας
[4, 82]	νυκτί, Κολλατίνου δὲ τότ´ ἀποδημοῦντος	ἐπὶ	στρατοπέδου, τὴν ἀκόλαστον ὕβριν τῆς
[4, 64]	βεβαιοῖ. ὁ μὲν οὖν Κολλατῖνος	ἐπὶ	στρατοπέδου τότε ὢν ἐτύγχανεν, ἡ
[4, 52]	αὐταῖς συνθήκαις παραλαβὼν τὰς πόλεις	ἐπὶ	Σύεσσαν ᾤχετο. ἐκεῖθεν δὲ τήν
[4, 9]	καὶ νόμον θήσομαι μηδένα δανείζειν	ἐπὶ	σώμασιν ἐλευθέροις ἱκανὸν ἡγούμενος τοῖς
[4, 41]	τῶν ἀμφισβητήτων συμβολαίων κρίσεις οὐκ	ἐπὶ	τὰ δίκαια καὶ τοὺς νόμους,
[4, 82]	ἐλλείψοντος, ἐὰν ἐκ προθυμίας χωρήσωμεν	ἐπὶ	τὰ ἔργα, οὐ σωμάτων, οὐ
[4, 38]	κατοκνεῖν, ἀλλὰ καταβαλόντα τοὺς λόγους	ἐπὶ	τὰ ἔργα χωρεῖν διαλλαγὰς πρῶτον
[4, 84]	αὐτὴν φωνὴν ἀνέκραγον ἄγειν σφᾶς	ἐπὶ	τὰ ὅπλα. καὶ ὁ Βροῦτος
[4, 15]	ἦν· καὶ ὁπότε χρεία γένοιτο	ἐπὶ	τὰ ὅπλα τοὺς χωρίτας καλεῖν
[4, 34]	ἀλλὰ τὸν ἄξιον τῆς ἀρχῆς	ἐπὶ	τὰ πράγματ´ ἐκάλει· ἡγεῖτο γὰρ
[4, 63]	καὶ δι´ οἵων τρόπων ἦλθον	ἐπὶ	τὰ πράγματα, δι´ ὀλίγων πειράσομαι
[4, 34]	καὶ τὸν πάππον ὑμῶν παρήγαγον	ἐπὶ	τὰ πράγματα ξένον ὄντα καὶ
[4, 10]	βουλῆς, ὃν αὐτὴ προῃρεῖτο, παραγούσης	ἐπὶ	τὰ πράγματα ὁ δῆμος ἐναντιώσεται
[4, 40]	ἐξουσίαν αὐτοῦ καταλῦσαι καὶ Ταρκύνιον	ἐπὶ	τὰ πράγματα παραλαβεῖν καὶ συγκατασκευάσαι
[4, 31]	σκηπτόμενος ὀρφανοῖς οὖσι καὶ νηπίοις,	ἐπὶ	τὰ πράγματα παρῆλθες καὶ πάντων
[4, 53]	πολλὰς ὑπισχνούμενοι δωρεάς, εἰ κατέλθοιεν	ἐπὶ	τὰ σφέτερα, τήν τε κατάλυσιν
[4, 25]	καταλιπεῖν. ἐφιστὰς δὲ τὴν διάνοιαν	ἐπὶ	τὰ τῶν ἀρχαίων βασιλέων τε
[4, 52]	πρὸς αὐτοὺς τὸν πόλεμον καὶ	ἐπὶ	ταῖς αὐταῖς συνθήκαις παραλαβὼν τὰς
[4, 44]	λιθουργοὶ τῶν ἰδιωτικῶν ἔργων ἀφεστῶτες	ἐπὶ	ταῖς δημοσίαις κατείχοντο χρείαις. περὶ
[4, 79]	περὶ τοὺς κηδεστὰς ἀμφοτέρους ἐπιχειρήματα	ἐπὶ	ταῖς δυσμαῖς ὄντας ἤδη τοῦ
[4, 62]	φυλαττόμενοι. μετὰ δὲ τὴν τρίτην	ἐπὶ	ταῖς ἑβδομήκοντα καὶ ἑκατὸν ὀλυμπιάσιν
[4, 27]	καλουμένῃ Βοαρίᾳ, τὸν δ´ ἕτερον	ἐπὶ	ταῖς ἠιόσι τοῦ Τεβέριος, ἣν
[4, 24]	ἐκκομιζομέναις παρακολουθῶσι τοὺς πίλους ἔχοντες	ἐπὶ	ταῖς κεφαλαῖς· ἐν οἷς ἐπόμπευόν
[4, 28]	δίκαια, ὑπὸ τῆς ἀνοσίας γυναικὸς	ἐπὶ	τἀναντία μετήγετο νουθετούσης τε καὶ
[4, 28]	μετάγεσθαι δ´ ὑπὸ τῆς γυναικὸς	ἐπὶ	τἀναντία· ὁ μέν γε πονηρὸς
[4, 28]	οὔτε αἱ τῆς μιαρᾶς παραινέσεις	ἐπὶ	τὰς ἀνοσίους πράξεις τὸν οὐ
[4, 80]	ἐκεῖνοι μέντοι πάντες ὑφ´ ὑμῶν	ἐπὶ	τὰς δυναστείας παρήγοντο κατὰ τοὺς
[4, 57]	οἱ ἐν ταῖς αἰτίαις, πέμπων	ἐπὶ	τὰς οἰκίας τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν
[4, 42]	ἑτέραν βουλὴν αὐτὸς κατεστήσατο παραγαγὼν	ἐπὶ	τὰς τῶν ἐκλιπόντων τιμὰς τοὺς
[4, 40]	τῆς πολιτείας εἰς δημοκρατίαν. καὶ	ἐπὶ	ταύτῃ μάλιστα τῇ αἰτίᾳ λέγεται
[4, 40]	ἔχων καὶ τἆλλ´, ὅσα νόμος	ἐπὶ	ταφαῖς βασιλικαῖς μή τις εἰς
[4, 57]	Γάβιοι τὸν μὲν Ἀντίστιον ἐκπεπληγότα	ἐπὶ	τῇ παραδόξῳ συμφορᾷ καὶ οὐδὲ
[4, 64]	τ´ ἐπὶ τοῦ στρατοπέδου κάμνοντες	ἐπὶ	τῇ τριβῇ τοῦ πολέμου καὶ
[4, 62]	δόγμα βουλῆς τριῶν ἀποσταλέντων πρεσβευτῶν	ἐπὶ	τὴν ἀντιγραφήν· οἱ δ´ ἐξ
[4, 7]	προειρημένων δὴ τούτων καιρὸς ἐπανάγειν	ἐπὶ	τὴν ἀπολειπομένην διήγησιν. ~Ἐπειδὴ δὲ
[4, 55]	καὶ χρήμασιν ὑπ´ αὐτοῦ δεκασθέντες,	ἐπὶ	τὴν αὐτοκράτορα παράγουσιν ἀρχήν. ~Τοσαύτης
[4, 4]	δόξας ὑπὸ τῶν πραγμάτων αὐτῶν	ἐπὶ	τὴν βασιλείαν καλεῖσθαι, δραστήριος ἀνὴρ
[4, 12]	ἦν. τοῦτον δὲ τὸν τρόπον	ἐπὶ	τὴν βασιλείαν παρελθὼν πολλῶν μὲν
[4, 75]	παντὶ ἄλλῳ τρόπῳ παρελθεῖν πάλιν	ἐπὶ	τὴν δυναστείαν, ἐὰν μὴ φυλαττώμεθα
[4, 80]	παραλειφθέντα συκοφαντεῖν. πῶς οὖν παρῆλθεν	ἐπὶ	τὴν δυναστείαν; ὅπλοις καὶ βίᾳ
[4, 1]	ἰδιώτης ὢν ἔτι καὶ πρὶν	ἐπὶ	τὴν δυναστείαν παρελθεῖν. τὰ μὲν
[4, 41]	δὲ τῶν πατρικίων, ὑφ´ ὧν	ἐπὶ	τὴν δυναστείαν παρήχθη, ἔθη τε
[4, 28]	εἶναι πεφυκότα παρακαλούσης, ἀλλ´ ἑκάτερος	ἐπὶ	τὴν ἑαυτοῦ φύσιν ἐφέρετο καὶ
[4, 28]	τῶν ἀνδρῶν ἑκατέρῳ φέρεσθαι μὲν	ἐπὶ	τὴν ἑαυτοῦ φύσιν, μετάγεσθαι δ´
[4, 71]	τῆς τυραννίδος καὶ τοὺς πολίτας	ἐπὶ	τὴν ἐλευθερίαν παρακαλείτω. ἔσται δὲ
[4, 85]	Βροῦτος δημαγωγῶν καὶ τοὺς πολίτας	ἐπὶ	τὴν ἐλευθερίαν παρακαλῶν, οὐδενὶ τῶν
[4, 57]	ἀποθέσθαι. ὡς δ´ οἱ πεμφθέντες	ἐπὶ	τὴν ἔρευναν· οὐδὲν γὰρ ἀντεῖπεν
[4, 48]	ἔφη δέχεσθαι καὶ τοὺς προέδρους	ἐπὶ	τὴν ἔρευναν τῆς καταλύσεως ἐκάλει
[4, 48]	ἐδόκει ταῦτα· καὶ οἱ πορευθέντες	ἐπὶ	τὴν κατάλυσιν αὐτοῦ καταλαμβάνουσιν ἐν
[4, 47]	ἔργον ἀναμφίλεκτον, ἐὰν ἐθελήσητε ἐλθεῖν	ἐπὶ	τὴν κατάλυσιν αὐτοῦ, τὰ κεκρυμμένα
[4, 70]	ταῦτ´ εἰπὼν ἐχώρει κατὰ σπουδὴν	ἐπὶ	τὴν οἰκίαν ἅμα τῷ Κολλατίνῳ
[4, 52]	καὶ μετὰ ταῦτα πολλὰς ἐξόδους	ἐπὶ	τὴν Οὐολούσκων χώραν τοτὲ μὲν
[4, 85]	ὕπατοι ταχεῖαν αὐτοῦ τὴν παρουσίαν	ἐπὶ	τὴν πόλιν προορώμενοι πέμπουσι γράμματα
[4, 38]	τοῦ δήμου κατὰ τοὺς ἀγροὺς	ἐπὶ	τὴν τῶν καρπῶν συγκομιδήν, ἐξῆλθε
[4, 51]	νύκτα πέμπει λαθὼν τοὺς πολεμίους	ἐπὶ	τὴν φέρουσαν ἀπὸ Φιδήνης ὁδόν,
[4, 55]	ὁ τοῦ πατρὸς ἀποστάτης συνεχῶς	ἐπὶ	τὴν χώραν ἐξιὼν καὶ πολλὰς
[4, 39]	τι λήψεται τὰ πράγματα τέλος,	ἐπὶ	τῆς ἀπήνης καθεζομένη παρῆν εἰς
[4, 39]	Ταῦτ´ εἰποῦσα καὶ καθεζομένη πάλιν	ἐπὶ	τῆς ἀπήνης ᾤχετο· Ταρκύνιος δὲ
[4, 47]	λόγους, οὓς ἦν αὐτῷ λεκτέον	ἐπὶ	τῆς ἀπολογίας, ὑπετίθεντο καὶ τοὺς
[4, 70]	διαλεχθείς. ἐπεὶ δὲ πάντας εἶδεν	ἐπὶ	τῆς αὐτῆς γνώμης ὄντας οὐ
[4, 20]	γνώμη· εἰ δὲ μὴ γένοιντο	ἐπὶ	τῆς αὐτῆς προαιρέσεως ἅπαντες οὗτοι,
[4, 12]	τούτων εὐθὺς ὁ δῆμος ἅπας	ἐπὶ	τῆς αὐτῆς προαιρέσεως ἐγεγόνει. τοῦτο
[4, 38]	συνέδριον καὶ τὸν Ταρκύνιον ἰδὼν	ἐπὶ	τῆς βασιλικῆς καθήμενον ἕδρας καὶ
[4, 30]	προσεῖχεν αὐτῷ τὴν διάνοιαν, ἀλλ´	ἐπὶ	τῆς βουλῆς ἔφη τὰ δίκαια
[4, 61]	σοφιζομένου δ´ αὐτοῦ καὶ διαγράφοντος	ἐπὶ	τῆς γῆς περιφερεῖς τε γραμμὰς
[4, 53]	ἀπέχουσα τῆς Ῥώμης σταδίους ἑκατὸν	ἐπὶ	τῆς εἰς Πραίνεστον φερούσης ὁδοῦ
[4, 69]	τοῦ λοιμοῦ· κατέσκηψε γάρ τις	ἐπὶ	τῆς ἐκείνου βασιλείας οὐκ εἰωθυῖα
[4, 58]	τὰ περὶ τούτων ὅρκια συνετέλεσεν	ἐπὶ	τῆς ἐκκλησίας παραχρῆμα καὶ διωμόσατο
[4, 57]	διερευνῆσαι πέμψας ἑτέρους, αὐτὸς δ´	ἐπὶ	τῆς ἐκκλησίας σὺν ἐκείνῳ, τέως
[4, 48]	παραχρῆμα. τὸν δὲ Ταρκύνιον ἐπαινέσαντες	ἐπὶ	τῆς ἐκκλησίας ὡς κοινὸν εὐεργέτην
[4, 36]	ἀχθόμενοι· πότερον ὅτι πολλοὺς ἴσασιν	ἐπὶ	τῆς ἐμῆς ἀρχῆς ἀκρίτους ἀπολωλότας
[4, 61]	τοῦ χρόνου Καπιτωλῖνος ὁ λόφος	ἐπὶ	τῆς εὑρεθείσης ἐν αὐτῷ κεφαλῆς·
[4, 44]	ἄγωσι, καὶ ἅμα προθυμίαν ἔχων	ἐπὶ	τῆς ἰδίας ἀρχῆς τὰ καταλειφθέντα
[4, 1]	δὲ κοινὸν καὶ προσηγορικὸν Σερούιον	ἐπὶ	τῆς ἰδίας τύχης, ὅτι δουλεύουσα
[4, 2]	κατενεχθέντος ἐφ´ ὕπνον, πῦρ ἀπέλαμψεν	ἐπὶ	τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, ἥ τε
[4, 39]	τὰ γενόμενα καὶ τὸν Ταρκύνιον	ἐπὶ	τῆς κρηπῖδος ἑστῶτα πρὸ τοῦ
[4, 43]	πολὺ τοῦ δημοτικοῦ πλήθους ἀπανήλωσεν	ἐπὶ	τῆς πρώτης εὐθὺς εἰσφορᾶς ἀναγκαζομένου
[4, 20]	τἀδυνάτου. τὰ πολλὰ μὲν γὰρ	ἐπὶ	τῆς πρώτης κλήσεως τέλος ἐλάμβανεν,
[4, 62]	~Λέγεται δέ τι καὶ ἕτερον	ἐπὶ	τῆς Ταρκυνίου δυναστείας πάνυ θαυμαστὸν
[4, 61]	τάχιον ἐκ τῆς δυναστείας, ἀλλ´	ἐπὶ	τῆς τρίτης ὑπατείας ἡ Ῥωμαίων
[4, 36]	ἀδικήματος ἕνεκα πολεμοῦσί μοι καὶ	ἐπὶ	τίνι τῶν ἐμῶν ἔργων ἀχθόμενοι·
[4, 3]	ἁπάντων λαβεῖν· ἔπειθ´ ἑτέρας γενομένης	ἐπὶ	τὸ αὐτὸ ἔθνος στρατείας καὶ
[4, 10]	τῆς ὄψεως ἐκκλησίαν συγκαλέσας προῆλθεν	ἐπὶ	τὸ βῆμα καὶ διεξῆλθε τοιοῦτόν
[4, 8]	ἐκκλησίαν τά τε παιδία προήγαγεν	ἐπὶ	τὸ βῆμα καὶ λόγον διεξῆλθε
[4, 37]	κατὰ {τὴν} πόλιν ὄχλου προελθὼν	ἐπὶ	τὸ βῆμα μακρὰν καὶ συμπαθῆ
[4, 8]	διανοουμένων αὐτῶν ἐπιγνοὺς ὁ Τύλλιος	ἐπὶ	τὸ δημαγωγεῖν καὶ θεραπεύειν τοὺς
[4, 64]	καθεύδειν ἅπαντας ἐνόμιζεν, ἀναστὰς ἧκεν	ἐπὶ	τὸ δωμάτιον, ἐν ᾧ τὴν
[4, 69]	περιυβρίζειν ἔχοιεν. ὡς δὲ παρεγενήθησαν	ἐπὶ	τὸ μαντεῖον οἱ νεανίσκοι καὶ
[4, 2]	ὑπὲρ τῆς γενέσεως αὐτοῦ λόγος	ἐπὶ	τὸ μυθῶδες ἐξαίρων τὰ περὶ
[4, 6]	νόμοι τῆς ἡλικίας καλοῦσιν ὡς	ἐπὶ	τὸ πολὺ τοὺς ἄρχειν τε
[4, 2]	πρώτην φέρουσαν τοὺς εἰωθότας πελάνους	ἐπὶ	τὸ πῦρ καὶ αὐτίκα πρὸς
[4, 46]	φιλίᾳ διαμείνωσι, τελευτῶν ἔπειθεν αὐτοὺς	ἐπὶ	τὸ Σαβίνων ἔθνος συστρατεύειν. ὡς
[4, 66]	~Ἡμέρας δὲ γενομένης ὁ μὲν	ἐπὶ	τὸ στρατόπεδον ἀπῄει πονηρὰν καὶ
[4, 85]	ὅπλων τὰς ἐπάλξεις ᾤχετο πάλιν	ἐπὶ	τὸ στρατόπεδον ὡς εἶχε τάχους
[4, 48]	ἄνδρας, ἡγεμόνα ποιοῦνται τοῦ ἔθνους	ἐπὶ	τοῖς αὐτοῖς τοῖς δικαίοις, ἐφ´
[4, 6]	αὐτῷ τὰ λοιπά· τέτταρα γὰρ	ἐπὶ	τοῖς εἴκοσι βεβασίλευκεν Ἄγκος· ἔτη
[4, 47]	καὶ τῶν πολλῶν σφόδρα κινηθέντων	ἐπὶ	τοῖς λόγοις αἰτησάμενος εἰς ἀπολογίαν
[4, 10]	τὴν ἀρχήν· τότε δὲ στέργειν	ἐπὶ	τοῖς παροῦσιν ᾤοντο δεῖν καὶ
[4, 84]	γὰρ ἡδοναῖς ἐκέκραντο, αἱ μὲν	ἐπὶ	τοῖς προγεγονόσι δεινοῖς, αἱ δ´
[4, 84]	τοῖς προγεγονόσι δεινοῖς, αἱ δ´	ἐπὶ	τοῖς προσδοκωμένοις ἀγαθοῖς, καὶ θυμοὶ
[4, 55]	ἐκεῖνοι θέλωσι διαλύσασθαι. ~Ἀδημονοῦντος δ´	ἐπὶ	τοῖς συμβεβηκόσι τοῦ Ταρκυνίου καὶ
[4, 71]	ἐκάλει καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας	ἐπὶ	τὸν αὐτὸν ὅρκον· οἱ δ´
[4, 4]	κάλει τοὺς βουλεύσαντας ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον	ἐπὶ	τὸν δῆμον ἀπὸ τῶν Μαρκίου
[4, 32]	ἐστὶν ἀεί σοι ποιεῖν σύνηθες,	ἐπὶ	τὸν ἐκδημαγωγούμενον ὑπὸ σοῦ καταφεύγῃς
[4, 57]	τῶν θεραπόντων τινὰς ἀργυρίῳ τὰς	ἐπὶ	τὸν ὄλεθρον τοῦ Πέτρωνος κατασκευασθείσας
[4, 82]	πόλεως ἔπαρχον ὁ τύραννος ἐξιὼν	ἐπὶ	τὸν πόλεμον, Ταρκυνίου δὲ Κολλατίνου
[4, 6]	τῆς Ἄγκου δυναστείας ἱππέων ἡγούμενος	ἐπὶ	τὸν πρὸς Λατίνους πόλεμον ὑπὸ
[4, 79]	ἐπετέλει καὶ τὴν ἀνδροφόνον νύμφην	ἐπὶ	τὸν τῆς ἀδελφῆς θάλαμον ἤγετο
[4, 58]	κατὰ τὴν πόλιν ὄντος ὡς	ἐπὶ	τοσούτῳ κακῷ μαθὼν τὰ γινόμενα
[4, 76]	ὑφ´ Ἑλλήνων ἀνὰ χρόνον ὠνομάσθησαν	ἐπὶ	τοῦ μεγέθους τῆς ἐξουσίας, ὅτι
[4, 26]	τὸν τῆς Ἀρτέμιδος νεών, τὸν	ἐπὶ	τοῦ μεγίστου τῶν ἐν τῇ
[4, 1]	τε καὶ συγγενικὸν ὄνομα Τύλλιον	ἐπὶ	τοῦ πατρός, τὸ δὲ κοινὸν
[4, 64]	τῆς πολιορκίας γινομένης οἵ τ´	ἐπὶ	τοῦ στρατοπέδου κάμνοντες ἐπὶ τῇ
[4, 85]	καθ´ ἑτέρας ὁδοὺς πρὸς τοὺς	ἐπὶ	τοῦ στρατοπέδου παρακαλοῦντες αὐτοὺς ἀποστῆναι
[4, 63]	δὲ χερσονησοειδὴς σκόπελος ὑψηλὸς ἐπιεικῶς	ἐπὶ	τοῦ Τυρρηνικοῦ πελάγους κείμενος, ἔνθα
[4, 51]	ἀντέσχον δ´ οὐδ´ οἱ καταλειφθέντες	ἐπὶ	τοῦ χάρακος, ἀλλὰ καὶ τὸ
[4, 47]	ἐπιθέσθαι τῇ Λατίνων ἀρχῇ καὶ	ἐπὶ	τοῦθ´ ἥκει. ταῦτα δ´ οὐκ
[4, 5]	βασιλεῖ τὸν φόνον, καὶ τοὺς	ἐπὶ	τοὖργον ἀποσταλέντας ὑπ´ αὐτῶν δεδεμένους
[4, 35]	βασιλείαν κατεῖχον, ἐχρῆν σε παραγενόμενον	ἐπὶ	τοὺς δεδωκότας μοι τὴν ἐξουσίαν
[4, 41]	δίκαια καὶ τοὺς νόμους, ἀλλ´	ἐπὶ	τοὺς ἑαυτοῦ τρόπους ἀναφέρων ἐποιεῖτο.
[4, 52]	ἐχώρησεν, ἀναλαβὼν τὴν δύναμιν ἧκεν	ἐπὶ	τοὺς ἐν Φιδήνῃ ἐστρατοπεδευκότας τῶν
[4, 50]	τοὺς ὁμόσε χωρήσαντας μάχῃ νικήσας	ἐπὶ	τοὺς καλουμένους Πωμεντίνους ἦγε τὴν
[4, 20]	ἐκείνων. τοῦτο συνιδὼν ὁ Τύλλιος	ἐπὶ	τοὺς πλουσίους μετέθηκε τὸ τῶν
[4, 51]	ἄλλην δύναμιν εὔζωνον ἀναλαβὼν ἦγεν	ἐπὶ	τοὺς πρὸς Ἠρήτῳ κατεστρατοπεδευκότας καὶ
[4, 58]	ἀνοιχθεισῶν τῶν πυλῶν ὑπὸ τῶν	ἐπὶ	τοῦτο παρεσκευασμένων εἰσελθὼν δίχα πόνου
[4, 37]	δὲ καὶ ἀγανακτήσεως ἐξ ἁπάντων	ἐπὶ	τούτῳ γενομένης σιωπῆσαι κελεύσας αὐτοὺς
[4, 47]	ἀνενεγκεῖν ἔχει τὸ γένος; ἀγανακτῶν	ἐπὶ	τούτῳ νῦν ἥκει μου κατηγορῶν.
[4, 25]	τὸ τῆς Ἀρτέμιδος, Δωριεῖς δ´	ἐπὶ	Τριοπίῳ τὸ τοῦ Ἀπόλλωνος· ἔνθα
[4, 42]	ἐν τῷ συνεδρίῳ βουλευταὶ τῶν	ἐπὶ	Τυλλίου καταλεγέντων, διάφοροι τοῖς δημοτικοῖς
[4, 15]	ἀμφοτέρων ἀξιοπιστότερος ὢν τριάκοντα φυλὰς	ἐπὶ	Τυλλίου τὰς πάσας γενέσθαι λέγει
[4, 3]	ἔτι τῇ πρώτῃ στρατείᾳ, ἣν	ἐπὶ	Τυρρηνοὺς Ταρκύνιος ἐστράτευσεν, ἐν τοῖς
[4, 5]	ἐδήλωσε τοῖς παροῦσι τοὺς βουλεύσαντας	ἐπὶ	τῷ βασιλεῖ τὸν φόνον, καὶ
[4, 10]	τὴν ψῆφον ἀναλαβών· ἐὰν δ´	ἐπὶ	τῷ δήμῳ ποιήσωσι τὴν τοῦ
[4, 84]	θυμοὶ συνεξέπιπτον φόβοις, οἱ μὲν	ἐπὶ	τῷ κακῶς δράσαι τὰ μισούμενα
[4, 46]	τὰς πράξεις αὐτοῦ διεξιών, ἃς	ἐπὶ	τῷ κατασχεῖν τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν
[4, 38]	ταῦτ´ ἤκουσεν ὁ Τύλλιος, ἐκπικρανθεὶς	ἐπὶ	τῷ λόγῳ παρὰ τὸ συμφέρον
[4, 40]	μέτριος ἀνὴρ γενόμενος ἔλυσε τὰς	ἐπὶ	τῷ μὴ πάντα τὰ κατὰ
[4, 38]	τῆς πείρας ὁ Ταρκύνιος, ἀδημονῶν	ἐπὶ	τῷ μηδεμίαν αὐτῷ βοήθειαν παρὰ
[4, 39]	καὶ διὰ τοῦ νεκροῦ; κἀκεῖνος	ἐπὶ	τῷ πάθει μᾶλλον ἢ τῇ
[4, 23]	δημοτικοῖς. ~Ἀχθομένων δὲ τῶν πατρικίων	ἐπὶ	τῷ πράγματι καὶ δυσανασχετούντων συγκαλέσας
[4, 48]	ὡς κοινὸν εὐεργέτην τῶν πόλεων	ἐπὶ	τῷ σεσωκέναι τοὺς ἀρίστους ἄνδρας,
[4, 39]	φωνῇ καὶ τοῖς θεοῖς εὔξατο	ἐπὶ	τῷ συμφέροντι τῆς πόλεως τῆς
[4, 46]	τὸ δίκαιον αὐτῷ προσηκούσης οὔτ´	ἐπὶ	τῷ συμφέροντι τῶν Λατίνων δοθησομένης·
[4, 42]	καὶ τὴν μεταβολὴν τῆς πολιτείας	ἐπὶ	τῷ σφετέρῳ νομίζοντες ἀγαθῷ γενήσεσθαι·
[4, 55]	πατρὶ τὰς ἰδίας ἔχθρας ἐλπίσαντες	ἐπὶ	τῷ σφετέρῳ συμφέροντι διαλύσεσθαι. ἀσμένως
[4, 62]	ἄφρων τις εἶναι καὶ γελασθεῖσα	ἐπὶ	τῷ τὴν αὐτὴν τιμὴν αἰτεῖν
[4, 40]	τὴν πόλιν ὅλην καὶ οἰμωγῆς	ἐπὶ	τῷ Τυλλίου θανάτῳ δείσας ὁ
[4, 43]	ἔν τε τῇ πόλει καὶ	ἐπὶ	τῶν ἀγρῶν ἐφ´ ἱερὰ καὶ
[4, 50]	τ´ ἐντὸς τείχους καὶ τὴν	ἐπὶ	τῶν ἀγρῶν ἐφῆκεν· ἄργυρον δὲ
[4, 14]	καὶ φυλάττουσι τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν	ἐπὶ	τῶν ἱερῶν, διὰ τῶν θεραπόντων
[4, 14]	διελὼν τὴν πόλιν καὶ θέμενος	ἐπὶ	τῶν λόφων ταῖς μοίραις τὰς
[4, 58]	βύρσῃ βοείᾳ περίτονος τοῦ σφαγιασθέντος	ἐπὶ	τῶν ὁρκίων τότε βοός, γράμμασιν
[4, 14]	καὶ πολυτελῆ, Κομπιτάλια προσαγορεύοντες αὐτὴν	ἐπὶ	τῶν στενωπῶν· κομπίτους γὰρ τοὺς
[4, 44]	ταῦθ´ ἁμάξας ἄγοντες, οἱ δ´	ἐπὶ	τῶν ὤμων αὐτοὶ τὰ ἄχθη
[4, 64]	χρείας τινὰς ὑπηρετήσων στρατιωτικὰς παρ´	ἀνδρὶ	κατήχθη συγγενεῖ Λευκίῳ Ταρκυνίῳ τῷ
[4, 79]	τὰ νομιζόμενα τῷ κατὰ γῆς	ἀνδρὶ	ποιῆσαι τὴν ἀθλίαν ἀγχόνῃ διαχρησάμενος,
[4, 46]	εἴα τοὺς συνέδρους παραχωρεῖν τῷ	ἀνδρὶ	τῆς ἀρχῆς, ὡς οὔτε κατὰ
[4, 67]	ὑπ´ αὐτῶν πέμπεται τῷ τ´	ἀνδρὶ	τῆς Λουκρητίας τὰ συμβεβηκότα φράσων
[4, 10]	αἱ φρᾶτραι, καὶ περιέσται τῷ	ἀνδρὶ	τὸ δοκεῖν κατὰ νόμους ἄρχειν.
[4, 68]	ἔτυχεν οὐδὲν αὐτῷ προσηκούσης. ~Τῷ	ἀνδρὶ	τούτῳ πατὴρ μὲν ἦν Μάρκος
[4, 69]	τὰ μὲν οὖν προγενόμενα τῷ	ἀνδρὶ	τούτῳ τοιαῦτ´ ἦν. ~Τότε δ´
[4, 73]	μεταβολῆς, κἂν τὰ κράτιστα τύχωμεν	περὶ	αὐτῆς βουλευσάμενοι, σφαλερὰ καὶ οὐκ
[4, 69]	ὁ Ταρκύνιος τῆς δοκούσης εἶναι	περὶ	αὐτόν, ἀλλ´ οὐ κατ´ ἀλήθειαν
[4, 79]	πατρὸς ἀδελφὴν οὖσαν καὶ σπουδαίαν	περὶ	αὐτὸν γενομένην, πρὶν ἢ πενθῆσαι
[4, 55]	τυραννίδα σκηπτόμενοι, καὶ χεὶρ ἤδη	περὶ	αὐτὸν ἦν καρτερά. δόξαντες δ´
[4, 2]	ἐπὶ τὸ μυθῶδες ἐξαίρων τὰ	περὶ	αὐτόν, ὃν ἐν πολλαῖς Ῥωμαϊκαῖς
[4, 5]	ὁ δὲ Τύλλιος ἰσχυρὰν χεῖρα	περὶ	αὑτὸν ἔχων καὶ τοὺς ῥαβδούχους
[4, 27]	πόλεις καὶ μηδὲν ἀνήκεστον βουλεῦσαι	περὶ	αὐτῶν ἀξιοῦντες. Τύλλιος δὲ τῆς
[4, 75]	αἵρεσιν καὶ τὰ μαντεύματα γένηται	περὶ	αὐτῶν καλά, τοὺς πελέκεις οὗτοι
[4, 6]	ἀπερισκέπτως καὶ ῥᾳθύμως οἱ συγγραφεῖς	περὶ	αὐτῶν ταύτην ἐξενηνόχασι τὴν ἱστορίαν
[4, 34]	εἰπεῖν, ὡς ψεύδομαί τι τούτων.	~Περὶ	δὲ τῆς βασιλείας, ἐπειδὴ τοῦτ´
[4, 82]	Ταρκυνίου πλεονεξίας πολλοὺς ἀναιρεῖσθαι πολέμους,	περὶ	δὲ τῆς ἑαυτῶν ἐλευθερίας μηδένα.
[4, 71]	ὀρθῶς ἐπιλογίζεσθαί μοι δοκεῖς, Ἰούνιε·	περὶ	δὲ τῆς ἐκκλησίας ἔτι βούλομαι
[4, 41]	καὶ πρῶτον μὲν φυλακὴν κατεστήσατο	περὶ	ἑαυτὸν ἀνθρώπων θρασυτάτων ξίφη καὶ
[4, 38]	ἐκ τῆς οἰκίας οὐ πολλοὺς	περὶ	ἑαυτὸν ἔχων. ἐλθὼν δ´ εἰς
[4, 30]	ὁ Τύλλιος ἤχθετο μὲν καὶ	περὶ	ἑαυτοῦ δεδιώς, εἴ τι πείσεται
[4, 19]	καὶ τοῖς χρήμασι, τοὺς δὲ	περὶ	ἐλαττόνων ἧττον ἐνοχλεῖσθαι κατ´ ἀμφότερα,
[4, 77]	πρὸς ὑμᾶς ποιεῖσθαι, ἄνδρες πολῖται,	περὶ	ἐμαυτοῦ πρῶτον ὀλίγα βούλομαι προειπεῖν·
[4, 77]	δὴ τὴν κοινὴν ὑπόληψιν, ἣν	περὶ	ἐμοῦ πάντες εἴχετε ὡς ἠλιθίου,
[4, 47]	κινδύνων τὸν μέγιστον τρέχουσιν οὐ	περὶ	ἐμοῦ σκεπτέον ἐστὶ νυνί, πότερα
[4, 77]	φυλάξας ἀποτίθεμαι. καὶ τὰ μὲν	περὶ	ἐμοῦ τοσαῦτα. ~Τὰ δὲ κοινά,
[4, 7]	τῶν παιδίων, ἀλλὰ Γεγανίαν τινά,	περὶ	ἧς οὐδεμίαν παρειλήφαμεν ἱστορίαν· ἄωρος
[4, 84]	αὐτῶν ἅπαν· καὶ μηδενὶ ἐξεῖναι	περὶ	καθόδου Ταρκυνίων μήτε πράττειν μηδὲν
[4, 64]	φυγάδας ὑπεδέχετο καὶ συνέπραττεν αὐτοῖς	περὶ	καθόδου· ὡς δὲ τἀληθὲς εἶχεν
[4, 43]	βουλὰς ἀπορρήτους μετ´ ἀλλήλων ποιῶνται	περὶ	καταλύσεως τῆς ἀρχῆς. ἦσαν δ´
[4, 45]	συνεδρεύειν, ἡμέραν τινὰ ὁρίσας, ὡς	περὶ	κοινῶν καὶ μεγάλων πραγμάτων σὺν
[4, 26]	ἄνδρας ἐξ ἑκάστης πόλεως συνεκάλει	περὶ	μεγάλων καὶ κοινῶν φήσας πραγμάτων
[4, 19]	οὖν ἔχειν ᾤετο τοὺς μὲν	περὶ	μειζόνων κινδυνεύοντας ἄθλων μείζονας ὑπομένειν
[4, 47]	νῦν ὡς πονηροῦ κατηγορεῖν. καὶ	περὶ	μὲν ἐμαυτοῦ τοσαῦτα λέγω· ὑμῖν
[4, 82]	δὲ δουλεύοντας ἑτέροις ὑπομένειν, καὶ	περὶ	μὲν τῆς Ταρκυνίου πλεονεξίας πολλοὺς
[4, 40]	σεβασμοῦ τυγχάνουσα ὑπὸ Ῥωμαίων. καὶ	περὶ	μὲν Τυλλίου τοσαῦτα παρελάβομεν. ~Μετὰ
[4, 58]	παρῆν ἄγων τὴν δύναμιν καὶ	περὶ	μέσον νυκτὸς ἀγχοῦ τῆς πόλεως
[4, 19]	ἐνοχλεῖσθαι κατ´ ἀμφότερα, τοὺς δὲ	περὶ	μηδενὸς δεδοικότας μηδὲν κακοπαθεῖν, τῶν
[4, 25]	ἱππικοὺς καὶ γυμνικοὺς καὶ τῶν	περὶ	μουσικὴν ἀκουσμάτων καὶ τοὺς θεοὺς
[4, 20]	ὁπότε γὰρ ἀρχὰς ἀποδεικνύειν ἢ	περὶ	νόμου διαγινώσκειν ἢ πόλεμον ἐκφέρειν
[4, 64]	μὲν υἱὸν εἶναί φησιν Ἠγερίου,	περὶ	οὗ δεδήλωκα πρότερον, ὅτι Ταρκυνίῳ
[4, 1]	Ἐπιτελίδης Λάκων ἄρχοντος Ἀθήνησιν Ἀρχεστρατίδου·	περὶ	οὗ καιρὸς ἤδη λέγειν, ἃ
[4, 80]	ὑπὸ τῆς βουλῆς γραφέντος, ᾗ	περὶ	πάντων ἀποδέδοται τῶν κοινῶν προβουλεύειν·
[4, 20]	ἐπικυρῶσαι, τοὺς δ´ ἀνελεῖν, καὶ	περὶ	πολέμου συνισταμένου τε καὶ καταλυομένου
[4, 3]	ἔθνος στρατείας καὶ μάχης καρτερᾶς	περὶ	πόλιν Ἤρητον ἀνδρειότατος ἁπάντων φανεὶς
[4, 35]	ἐπεὶ σὺ τοῦτο πέφευγας, ἐγὼ	περὶ	σοῦ ποιήσω καὶ συγκαλέσας τὸν
[4, 36]	θυγατέρας παρθένους ἢ ἄλλην τινὰ	περὶ	σῶμα ἐλεύθερον ἀκολασίαν; δικαίως μέντ´
[4, 50]	ὅπλοις. συνάψας δ´ αὐτοῖς μάχην	περὶ	τὰ μεθόρια καὶ πολλοὺς μὲν
[4, 43]	τῶν πατρικίων ὡς πρότερον ἐβλάπτοντο	περὶ	τὰ συμβόλαια, πάντας ἀνεῖλε· καὶ
[4, 20]	δημοτικούς. ἦν δὲ τὸ πλεονέκτημα	περὶ	τὰς ἐκκλησίας, ἐν αἷς τὰ
[4, 22]	ὁ Τύλλιος ἐπειδὴ διέταξε τὸ	περὶ	τὰς τιμήσεις, κελεύσας τοὺς πολίτας
[4, 58]	ἐδεδοίκεσαν καίτοι πικρὸς ὀργὴν καὶ	περὶ	τὰς τιμωρίας τῶν ἐχθρῶν ἀπαραίτητος
[4, 54]	ἐφόδους. μᾶλλον δ´ ὁ Ταρκύνιος	περὶ	ταῦτ´ ἐνεργὸς ἦν καὶ τῆς
[4, 44]	ἐπὶ ταῖς δημοσίαις κατείχοντο χρείαις.	περὶ	ταῦτα δὴ τὰ ἔργα τριβόμενος
[4, 29]	δ´ ἄνθρωποι πεφύκασι φρονεῖν οἱ	περὶ	ταύτην μάλιστα γενόμενοι τὴν ἡλικίαν.
[4, 63]	τοῦ Πωμεντίνου πεδίου μεγίστου τῶν	περὶ	τῇ Λατίνῃ καὶ τῆς συναπτούσης
[4, 38]	ἦσαν δ´ ἐκ παρασκευῆς ἕτοιμοι	περὶ	τὴν ἀγορὰν οἱ συνειδότες αὐτῷ
[4, 1]	μαθοῦσα δ´ ἐκείνη πάντα τὰ	περὶ	τὴν ἄνθρωπον οὐ πολλοῖς χρόνοις
[4, 4]	τῶν ὑπαρχόντων, καθίστας´ ἤδη τὰ	περὶ	τὴν ἀρχὴν ὁμιλίαις τε φιλανθρώποις
[4, 36]	καὶ τὴν αὐθάδειαν, ᾗ κέχρημαι	περὶ	τὴν ἀρχήν, οὐδεὶς φέρειν δύναταί
[4, 41]	καὶ ἀλλοδαπῶν, οἳ νυκτός τε	περὶ	τὴν βασίλειον αὐλιζόμενοι αὐλὴν καὶ
[4, 30]	ἐν ταῖς ἱστορίαις αὐτοῦ τὸ	περὶ	τὴν ἐξέτασιν τῆς ἀληθείας ταλαίπωρον.
[4, 30]	Φαβίου καὶ τὸ ῥᾴθυμον αὐτοῦ	περὶ	τὴν ἐξέτασιν τῶν χρόνων ἐλέγχειν.
[4, 26]	πρὸς ἀλλήλας καὶ τἆλλα τὰ	περὶ	τὴν ἑορτὴν καὶ πανήγυριν, ὃν
[4, 9]	ἴστε, διετέλεσε, καὶ ἐπειδὴ τὰ	περὶ	τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ συνέπεσεν, εἴ
[4, 59]	λεὼν τῶν στρατειῶν καὶ πολέμων	περὶ	τὴν κατασκευὴν τῶν ἱερῶν ἐγίνετο
[4, 13]	δαιμονίου, ἀλλ´ ἔστιν ἅπαντα τὰ	περὶ	τὴν πόλιν οἰκούμενα χωρία, πολλὰ
[4, 62]	Μάρκον Ἀτίλιον ἀδικεῖν τι δόξαντα	περὶ	τὴν πύστιν καταμηνυθέντα ὑφ´ ἑνὸς
[4, 71]	τοῖς τυράννοις ἐστὶν ἀλλότρια, πρόθυμοι	περὶ	τὴν τῆς πατρίδος ἐλευθερίαν γενήσονται
[4, 63]	Τίτῳ, δέος ἅτε οὐδὲν ἔτι	περὶ	τῆς ἀρχῆς ἔχων, διὰ γυναικὸς
[4, 40]	ἁνήρ, ἐξ οὗ καὶ ἡ	περὶ	τῆς γενέσεως αὐτοῦ μυθικὴ καὶ
[4, 67]	μυριάκις αὐτοῖς κρεῖττον εἴη τεθνάναι	περὶ	τῆς ἐλευθερίας ἢ τοιαύτας ὕβρεις
[4, 11]	δεινὸν πάθωσιν, ἀλλ´ ἤδη καὶ	περὶ	τῆς ἐμῆς ψυχῆς δέος εἰσέρχεται,
[4, 8]	αὐτῶν δυνάμενοι διελέγοντο πρὸς ἀλλήλους	περὶ	τῆς καταλύσεως τῆς παρανόμου ἀρχῆς,
[4, 55]	σκήπτεται διαφορὰν πρὸς τὸν πατέρα	περὶ	τῆς καταλύσεως τοῦ πολέμου· μαστιγωθεὶς
[4, 84]	καὶ τὰ λοιπὰ ὅσα βεβουλεύμεθα	περὶ	τῆς πολιτείας. ἡμῖν σκοπουμένοις, τίς
[4, 25]	πρὸς τοὺς βαρβάρους πολέμου καὶ	περὶ	τῆς πρὸς ἀλλήλους ὁμοφροσύνης κοινὰς
[4, 19]	πολέμων ἐστὶ τὰ χρήματα καὶ	περὶ	τῆς τούτων φυλακῆς ἅπαντες κακοπαθοῦσιν·
[4, 47]	τῆς ὑμῶν αὐτῶν ἀσφαλείας καὶ	περὶ	τῆς τῶν πατρίδων ἐλευθερίας. ἐπιβουλεύεσθε
[4, 47]	μετὰ ταῦθ´ ὑμῖν σκοπεῖν· ἀλλὰ	περὶ	τῆς ὑμῶν αὐτῶν ἀσφαλείας καὶ
[4, 77]	βουλομένῳ κἀμοὶ συνοίσειν ἔδοξεν, ὁ	περὶ	τῆς ψυχῆς φόβος ἦν. πατέρα
[4, 60]	ἐκεῖνον ἐκδέχεσθε, πρὸς ἐμὲ δηλώσατε,	περὶ	τίνος ἥκετε. περιέσται γὰρ ὑμῖν,
[4, 22]	δ´ ἱερεῖα ταῦτα τρὶς περιαχθῆναι	περὶ	τὸ στρατόπεδον κελεύσας ἔθυσε τῷ
[4, 48]	εἶπεν, ἀνεβόησάν τε πάντες καὶ	περὶ	τοῖς ἀνδράσι δεδιότες ἐλέγχειν τὸ
[4, 2]	ἑτέρα τις ἐπιφάνεια θεία γενομένη	περὶ	τὸν ἄνδρα θαυμαστὴ καὶ παράδοξος
[4, 85]	τὴν βασιλείαν κατασχών. οἱ δὲ	περὶ	τὸν Ἑρμίνιόν τε καὶ τὸν
[4, 65]	ἦλθεν ἡ Λουκρητία φοβηθεῖσα τὴν	περὶ	τὸν θάνατον ἀσχημοσύνην εἶξαί τε
[4, 4]	νήπια καταλειπόμενα. ἐνθυμουμένη δὲ τὴν	περὶ	τὸν οἶκον ἐρημίαν καὶ περιδεὴς
[4, 63]	τοῦ δαιμονίου τὴν μέλλουσαν γενήσεσθαι	περὶ	τὸν οἶκον συμφορὰν πολλοῖς μὲν
[4, 38]	μεστὰ τὰ πέριξ ἅπαντα τῆς	περὶ	τὸν Ταρκύνιον ἑταιρείας, τῶν δ´
[4, 1]	δυναστείαν παρελθεῖν. τὰ μὲν οὖν	περὶ	τοῦ γένους αὐτοῦ λεγόμενα, οἷς
[4, 2]	διασκεδασθεῖσα ἠφανίσθη. τὰ μὲν δὴ	περὶ	τοῦ γένους αὐτοῦ λεγόμενα τοιαῦτ´
[4, 29]	λέγειν, ὅ τι βούλεται, καὶ	περὶ	τοῦ καθέξειν ἐν ἑαυτῷ τοὺς
[4, 54]	ἐν ἀμφοτέραις ἔσεσθαι καὶ δεινὴ	περὶ	τοῦ μέλλοντος ἀθυμία· κάκιον δὲ
[4, 58]	ἵνα μηδὲν αὐτοῖς ἔτι δεῖμα	περὶ	τοῦ μέλλοντος ὑπάρχῃ χρόνου μηδ´
[4, 46]	τὸν χαλινὸν εἰλήφασι {τῆς δουλείας}	περὶ	τοῦ μὴ λαβεῖν αὐτὸν διαμάχεσθαι,
[4, 25]	ἐγεγόνει, δικασταὶ καθεζόμενοι διῄτων καὶ	περὶ	τοῦ πρὸς τοὺς βαρβάρους πολέμου
[4, 23]	δεσποτῶν τἀγαθά. τελευτῶν δὲ τὸν	περὶ	τοῦ συμφέροντος εἰσηγήσατο λόγον τοὺς
[4, 25]	τῆς Καρίας καὶ Δωριεῖς οἱ	περὶ	τοὺς αὐτοὺς τόπους τὰς πόλεις
[4, 23]	μείζων ὑπάρξει προθυμία χρηστοῖς εἶναι	περὶ	τοὺς δεσπότας, ἐὰν μάθωσιν, ὅτι
[4, 14]	καὶ σεμνὸν ἐχούσῃ χαριέστεροι γίνωνται	περὶ	τοὺς δεσπότας καὶ τὰ λυπηρὰ
[4, 24]	εἶχε τότε τοῖς Ῥωμαίοις τὰ	περὶ	τοὺς δούλους ἔθη, ἵνα μήτε
[4, 10]	ὅτι πιστὸς ἦν καὶ δίκαιος	περὶ	τοὺς εὐεργέτας, ἐπαινούντων, τῶν δ´,
[4, 24]	καὶ τὴν ἐλευθερίαν χρηστοῖς γενομένοις	περὶ	τοὺς καταδουλωσαμένους ἢ τοὺς παρὰ
[4, 79]	δημόται, τὰ περιβόητα καὶ δεινὰ	περὶ	τοὺς κηδεστὰς ἀμφοτέρους ἐπιχειρήματα ἐπὶ
[4, 20]	καὶ καταλυομένου διαγνῶναι. τὴν δὲ	περὶ	τούτων διάσκεψιν καὶ κρίσιν ἐποιεῖτο
[4, 71]	Ῥωμαίων Ταρκύνιον ἄρξειν καὶ τὸ	περὶ	τούτων δόγμα πρὸς τοὺς ἐπὶ
[4, 11]	τ´, εἰ μὴ θᾶττον ἐμοὶ	περὶ	τούτων ἐγένετο μήνυσις, ξενικὴν δύναμιν
[4, 72]	ἀφεῖσθαι μηδὲ ἀπροβούλευτον. ἀποφαινέσθω δὴ	περὶ	τούτων ἕκαστος ὑμῶν ἃ φρονεῖ.
[4, 58]	οἷς ἔσονται δικαίοις φίλοι, τὰ	περὶ	τούτων ὅρκια συνετέλεσεν ἐπὶ τῆς
[4, 13]	τούς τε συναλλακτικοὺς καὶ τοὺς	περὶ	τῶν ἀδικημάτων ἐπεκύρωσε ταῖς φράτραις·
[4, 41]	ἢ φαιδρὸς ὀφθῆναι· καὶ τὰς	περὶ	τῶν ἀμφισβητήτων συμβολαίων κρίσεις οὐκ
[4, 38]	τὰ κράτιστα ὑποθέσθαι μετανοεῖν τε	περὶ	τῶν γεγονότων ἐσκήπτετο καὶ πολλὰ
[4, 14]	ἑκάστης οἰκίας· τοῖς δὲ τὰ	περὶ	τῶν γειτόνων ἱερὰ συντελοῦσιν ἐν
[4, 62]	τῷ τὴν αὐτὴν τιμὴν αἰτεῖν	περὶ	τῶν ἐλαττόνων, ἣν οὐδὲ περὶ
[4, 4]	ἐκπεπλήρωκε τὴν ἑαυτοῦ μοῖραν οὔτε	περὶ	τῶν ἰδίων πραγμάτων διαθέμενος οὐδὲν
[4, 29]	ἀκινδύνως ἅπαντα εἰπεῖν, ὅσα φρονῶ	περὶ	τῶν κοινῇ συμφερόντων, καὶ καθέξεις
[4, 81]	τοὺς ἀρχαιρεσιάζοντας καὶ ψηφοφοροῦντας καὶ	περὶ	τῶν κοινῶν ἐκκλησιάζοντας, ἀναγκάζει δ´
[4, 4]	ἰδίων πραγμάτων διαθέμενος οὐδὲν οὔτε	περὶ	τῶν κοινῶν καὶ πολιτικῶν ἐπισκήψας,
[4, 41]	καὶ ἀπροσδοκήτους ἐποιεῖτο ἐχρηματίζετό τε	περὶ	τῶν κοινῶν κατ´ οἶκον μὲν
[4, 77]	τὴν διάνοιαν, ἀνὴρ οὐ φρενήρης	περὶ	τῶν μεγίστων ἐπιχειρῶν λέγειν, ᾧ
[4, 76]	Βρούτου πάντες ἐπῄνεσαν καὶ αὐτίκα	περὶ	τῶν παραληψομένων τὰς ἡγεμονίας ἀνδρῶν
[4, 62]	περὶ τῶν ἐλαττόνων, ἣν οὐδὲ	περὶ	τῶν πλειόνων ἐδυνήθη λαβεῖν, ἀπελθοῦσα
[4, 52]	ἐλπίδας οἱ Σαβῖνοι κατακεκλεισμένοι καὶ	περὶ	τῶν πόλεων, μὴ ἐξ ἐφόδου
[4, 12]	πρὸς Τυρρηνοὺς πόλεμον. ποιήσομαι δὲ	περὶ	τῶν πολιτευμάτων αὐτοῦ πρῶτον τοὺς
[4, 11]	τοιοῦτόν τινα λόγον. ~Οὐκέτι μοι	περὶ	τῶν Ταρκυνίου παίδων μόνον ὁ
[4, 59]	ἀποφαινομένων, ἀλλὰ Τυρρηνοῖς ἀποδιδόντων τὴν	περὶ	τῶν τοιούτων ἐπιστήμην ἐξετάσας παρ´
[4, 51]	θεμένη τὸν χάρακα, ἡ δὲ	περὶ	Φιδήνην· καὶ εἰ μή τις
[4, 27]	μήθ´ ὑπὲρ ἡγεμονίας παραχωρήσεως μήτε	περὶ	φιλίας καὶ συμμαχίας συνθήκην. ἀρξάντων
[4, 48]	τε γράψαντες ἐν στήλαις καὶ	περὶ	φυλακῆς τῶν συγκειμένων ὅρκια τεμόντες
[4, 26]	ἓν τὸ Τυρρηνῶν ἔθνος γενόμεναι,	περὶ	ὧν μέλλω νῦν διεξιέναι. ~Μετὰ
[4, 36]	πλῆθος εὐεργεσίαι λυπεῖν ὑμᾶς δοκοῦσι,	περὶ	ὧν πολλάκις ἀπολελόγημαι πρὸς ὑμᾶς.
[4, 30]	ἠγανάκτει δ´ οὐχ ἥκιστα, εἰ	θυγατρὶ	καὶ γαμβρῷ πολεμεῖν ἀναγκασθήσεται καὶ
[4, 38]	καὶ οὐκ ἀξιοῦντα πόλεμον ἄσπειστον	θυγατρὶ	καὶ γαμβρῷ πολεμεῖν, ἐπειδὴ τὸν
[4, 40]	τῷ τε γαμβρῷ καὶ τῇ	θυγατρὶ	καταρασαμένη κρύπτει γῇ τὸ σῶμα.
[4, 4]	καὶ πατρὸς υἱοὶ μεταλαμβάνουσι, καὶ	θυγατρὶ	συνοικῶν ἡμετέρᾳ, ἐὰν δὴ καὶ
[4, 55]	δι´ ἀπορρήτων, ὅτι πολεμεῖν τῷ	πατρὶ	διέγνωκεν ὡς αὐτοὺς ἀφικόμενος, εἰ
[4, 55]	ὄνομα κοινωσάμενος τὴν γνώμην τῷ	πατρὶ	μόνῳ καὶ δόξας τολμηρῷ μὲν
[4, 56]	κινδυνεύει συλληφθεὶς ὑπό τινων τῷ	πατρὶ	παραδοθῆναι, τήν τ´ ἀρχὴν ἕτοιμος
[4, 55]	φυγάδας καὶ οὐκ ἐκδώσουσι τῷ	πατρὶ	τὰς ἰδίας ἔχθρας ἐλπίσαντες ἐπὶ
[4, 17]	ἐντὸς εἴκοσι καὶ πέντε μνῶν	ἄχρι	δώδεκα καὶ ἡμίσους μνῶν ὁ
[4, 17]	ἐλάττω πεντακισχιλίων δραχμῶν ἔχοντας οὐσίαν	ἄχρι	πέντε καὶ εἴκοσι μνῶν, τετάρτην
[4, 70]	τὸν μὴ ταὐτὰ βουλόμενον καὶ	μέχρι	θανάτου τῇ τυραννίδι καὶ τοῖς
[4, 3]	τοὺς τῶν πολεμίων ἱππεῖς καὶ	μέχρι	πόλεως Ἀντέμνης ἐλάσας τἀριστεῖα καὶ
[4, 15]	καὶ αὐτὸν μαστιγωθέντα πραθῆναι· καὶ	μέχρι	πολλοῦ διέμεινε παρὰ Ῥωμαίοις οὗτος
[4, 5]	πέπονθεν ὁ βασιλεὺς δεινόν, καὶ	μέχρι	πολλοῦ τὴν δόξαν ἔχων ταύτην
[4, 13]	βέβαιον σημεῖον οὐδέν, ᾧ διαγνώσεται,	μέχρι	ποῦ προβαίνουσα ἔτι πόλις ἐστὶ
[4, 26]	πόλεις. αὕτη διέμεινεν ἡ στήλη	μέχρι	τῆς ἐμῆς ἡλικίας ἐν τῷ
[4, 37]	κρότου καὶ πολλῆς εὐφημίας παραπέμπουσα	μέχρι	τῆς οἰκίας κατέστησεν. ~Ὡς δὲ
[4, 20]	καὶ ἐνενήκοντα ἰσοψήφους. εἰ δὲ	μέχρι	τῆς πέμπτης κλήσεως μὴ τύχοι
[4, 20]	κλήσεως τέλος ἐλάμβανεν, ὀλίγα δὲ	μέχρι	τῆς τετάρτης προὔβαινεν· ἡ δὲ
[4, 23]	εἰπεῖν οὐδὲ τῶν πάνυ μακαρίων	μέχρι	τίνος αὐτῷ παρέσται χρόνου. ἠξίου
[4, 81]	ὅρος ἔσται τῶν συμφορῶν, καὶ	μέχρι	τίνος χρόνου ταῦτα πάσχοντες ὑπομενοῦμεν,
[4, 29]	ἔτι αἰσχυνθεῖσα λέγει πρὸς αὐτόν·	Μέχρι	τίνος, ὦ Ταρκύνιε, τῆς βασιλείας
[4, 20]	τετάρτου τιμήματος. καὶ τοῦτ´ ἐποίει	μέχρι	τοῦ γενέσθαι λόχους ἑπτὰ καὶ
[4, 62]	συνέβη. οὗτοι διέμειναν οἱ χρησμοὶ	μέχρι	τοῦ Μαρσικοῦ κληθέντος πολέμου κείμενοι
[4, 77]	ταὐτὰ παθεῖν ἐκείνοις ἐρρύσατο καὶ	μέχρι	τοῦ παρόντος διασέσωκε χρόνου· νῦν
[4, 44]	τάφρους, ἃς ἐκεῖνος ὀρύττειν ἤρξατο,	μέχρι	τοῦ ποταμοῦ καταγαγεῖν, τὸν δ´
[4, 2]	γυναιξὶν ἐτύγχανον τότε παρόντες, καὶ	μέχρι	τούτου διέμενεν ἡ φλὸξ ὅλην
[4, 49]	ἑορτάς τε καὶ τὰς θυσίας	μέχρι	τῶν καθ´ ἡμᾶς χρόνων ἐπιτελοῦσι
[4, 22]	τέτταρας ὑπαρχούσας, ἐν αἷς καὶ	μέχρι	τῶν καθ´ ἡμᾶς χρόνων ταττόμενον
[4, 23]	εἰς τὴν πόλιν παρελθεῖν, καὶ	μέχρι	τῶν καθ´ ἡμᾶς χρόνων ὡς
[4, 53]	οἱ Γάβιοι τοὺς Ῥωμαίους τρεψάμενοι	μέχρι	τῶν τειχῶν καὶ πολλοὺς καταβαλόντες
[4, 46]	αὐτὸν διαμάχεσθαι, ἐξ ὧν ἕτεροι	πεπόνθασι	δεινῶν τεκμαιρομένους, ἃ συμβήσεται παθεῖν
[4, 9]	καὶ πολλοὺς ὑπὲρ τῆς πατρίδος	ἀνηντλήκασι	πόνους, ἵνα μὴ τὴν ἰδίαν
[4, 83]	ἡμῖν δὲ πολεμήσοντας, οὐκ ὀρθῶς	δεδοίκασι.	βαρεῖα γὰρ κἀκείνοις ἡ τυραννὶς
[4, 11]	τὸ κοινὸν βεβούλευνταί τε καὶ	συνομωμόκασι	κατάγειν τοὺς φυγάδας καὶ τοῖς
[4, 35]	πεῖσον αὐτοὺς εἶναι χρηστοὺς οὐ	πεφύκασι	φέρειν οἱ λόγοι. ~Ὑμῶν δὲ
[4, 29]	πεντηκονταέτης εἶναι; κράτιστα δ´ ἄνθρωποι	πεφύκασι	φρονεῖν οἱ περὶ ταύτην μάλιστα
[4, 23]	χάριτας, ἐν οἷς μάλιστα δέονται	πράγμασι,	κομιζομένους καὶ τοὺς ἐκ τῶν
[4, 47]	μετ´ ἐκείνων, τίνα χρηστέον τοῖς	πράγμασι	τρόπον. οἱ μὲν οὖν ἄλλοι
[4, 31]	χρήμασι καὶ τὴν βασιλείαν ἀποδεδωκέναι	παραδείγμασι	χρώμενον τοῖς τῶν καλῶν καὶ
[4, 69]	χρησμοὺς ἔλαβον ὑπὲρ ὧν ἐπέμφθησαν,	ἀναθήμασι	δωρησάμενοι τὸν θεὸν καὶ τοῦ
[4, 25]	μουσικὴν ἀκουσμάτων καὶ τοὺς θεοὺς	ἀναθήμασι	κοινοῖς ἐδωροῦντο. θεωρήσαντες δὲ καὶ
[4, 62]	ἀπὸ ταὐτομάτου, σὺν τοῖς ἄλλοις	ἀναθήμασι	τοῦ θεοῦ καὶ οὗτοι διεφθάρησαν
[4, 52]	γὰρ ἑπτὰ συνεχῶς ἐπολεμήθη· καὶ	παθήμασι	χαλεποῖς καὶ ἀπροσδοκήτοις μέγας. ἀφ´
[4, 23]	ξενικοῖς στρατεύμασι καταμισθοφοροῦσα συνεξαναλωθῇ τοῖς	χρήμασι·	καὶ διὰ τοῦτ´ ἔφη τοὺς
[4, 51]	σὺν τοῖς ἰδίοις τῶν Σαβίνων	χρήμασι	καὶ τὰ Ῥωμαίων ἅπαντα σὺν
[4, 37]	τὸν πάππον ἀποθνήσκοντα σὺν τοῖς	χρήμασι	καὶ τὴν ἀρχήν, τὸν δὲ
[4, 31]	τοῦ πάππου παρεδίδους, ἅμα τοῖς	χρήμασι	καὶ τὴν βασιλείαν ἀποδεδωκέναι παραδείγμασι
[4, 45]	οἰκῶν Κορίλλῃ, δυνατὸς δὲ καὶ	χρήμασι	καὶ φίλοις καὶ τὰ πολέμια
[4, 19]	τοῖς τε σώμασι καὶ τοῖς	χρήμασι,	τοὺς δὲ περὶ ἐλαττόνων ἧττον
[4, 27]	καὶ μετριότητος, ἐπειδὴ συγγνόντες ἀδικεῖν	στέμμασι	καὶ λιτανείαις παρῃτοῦντο τὴν ὀργήν,
[4, 59]	ἔνθα ἱδρύσεσθαι τοὺς θεοὺς ἔμελλεν,	ἀναλήμμασί	τε καὶ χώμασι μεγάλοις ἐξειργάσατο,
[4, 23]	ὅπλοις χρωμένη, καὶ μὴ ξενικοῖς	στρατεύμασι	καταμισθοφοροῦσα συνεξαναλωθῇ τοῖς χρήμασι· καὶ
[4, 27]	εἰσβολάς τε πολλὰς ἀμφοτέρων μεγάλοις	στρατεύμασι	ποιουμένων εἰς τὴν ἀλλήλων καὶ
[4, 25]	οὐκ ἐν τούτοις μόνον τοῖς	πολιτεύμασι	δημοτικὸς ὢν ἐδήλωσεν, ἐν οἷς
[4, 19]	μείζονας ὑπομένειν κακοπαθείας τοῖς τε	σώμασι	καὶ τοῖς χρήμασι, τοὺς δὲ
[4, 9]	καὶ μὴ συγκατορύττειν ἅμα τοῖς	σώμασι	τῶν εὐεργετῶν καὶ τὴν μνήμην
[4, 59]	θεοὺς ἔμελλεν, ἀναλήμμασί τε καὶ	χώμασι	μεγάλοις ἐξειργάσατο, καθάπερ ἔφην ἐν
[4, 9]	τὴν πολιτείαν καὶ τὰ δίκαια	πᾶσι	πρὸς ἅπαντας ὅμοια. εἰς τοῦτο
[4, 53]	ὀλίγοις πρὸς ὀλίγους, τοτὲ δὲ	πᾶσι	πρὸς πάντας, ἐν αἷς πολλάκις
[4, 49]	ἔτος ἄγεσθαι καὶ ἐκεχειρίας εἶναι	πᾶσι	πρὸς πάντας ἐνομοθέτησε θυσίας τε
[4, 71]	τὴν ἐλευθερίαν παρακαλείτω. ἔσται δὲ	πᾶσι	Ῥωμαίοις κατ´ εὐχήν, ἐὰν ἴδωσιν
[4, 36]	καὶ γενόμενος ἰδιώτης πειράσομαι ποιῆσαι	πᾶσι	φανερόν, ὅτι καὶ ἄρχειν ἐπίσταμαι
[4, 80]	τὰ μέγιστα ὁ νόμος· ἐφ´	ἅπασι	δὲ τούτοις οἰωνῶν καὶ σφαγίων
[4, 43]	ἀγρῶν ἐφ´ ἱερὰ καὶ θυσίας	ἅπασι	κοινὰς προεῖπε μηκέτι συντελεῖν, ἵνα
[4, 50]	καὶ διὰ τὴν πολλὴν εὐτυχίαν	ἅπασι	λυπηροὶ καὶ βαρεῖς, ἐγκαλῶν αὐτοῖς
[4, 23]	τοῦτ´ ἔφη τοὺς προτέρους βασιλεῖς	ἅπασι	μεταδεδωκέναι τῆς πολιτείας τοῖς ξένοις.
[4, 83]	ἀκολουθήσειν τέλος. εἴη δὲ τούτοις	ἅπασι	ταὐτὸ λαβοῦσι θάρσος καὶ μιᾷ
[4, 24]	δοξοκοπίαν. ἔγωγ´ οὖν ἐπίσταμαί τινας	ἅπασι	τοῖς δούλοις συγκεχωρηκότας εἶναι ἐλευθέροις
[4, 23]	ποιεῖν αὐτοὺς ἔφη καὶ ἀμαθὲς	ἅπασι	τοῖς ξένοις ἐπιτρέποντας τῆς πόλεως
[4, 36]	ἐν ἐξουσίᾳ διετέλεσε καὶ φιλάνθρωπος	ἅπασι	τοῖς πολίταις ὡς πατὴρ πρᾷος
[4, 7]	αἴτιον τῆς ἀπάτης τοῖς ἄλλοις	ἅπασι	τοῖς συγγράψασι τὰς Ῥωμαϊκὰς ἱστορίας.
[4, 73]	δὲ καὶ δυσκρίτου τῆς αἱρέσεως	ἅπασι	φαινομένης διὰ τὰς παρακολουθούσας ἑκάστῃ
[4, 58]	σὺν τούτοις τὴν Ῥωμαίων ἰσοπολιτείαν	ἅπασι	χαρίζεσθαι, οὐ δι´ εὔνοιαν τὴν
[4, 6]	υἱωνοὺς αὐτοῦ γράφοντα τοὺς παῖδας.	παντάπασι	γὰρ ἀπερισκέπτως καὶ ῥᾳθύμως οἱ
[4, 48]	τε πάντες καὶ περὶ τοῖς	ἀνδράσι	δεδιότες ἐλέγχειν τὸ πρᾶγμα καὶ
[4, 62]	τὰς ἐπισκέψεις τῶν χρησμῶν τοῖς	ἀνδράσι	ποιεῖσθαι. συνελόντι δ´ εἰπεῖν οὐδὲν
[4, 68]	Τύλλιον ἀποκτείνας Ταρκύνιος σὺν ἄλλοις	ἀνδράσι	πολλοῖς καὶ ἀγαθοῖς καὶ τὸν
[4, 84]	καλούμενος κατὰ λόχους ἐπεκύρωσε τοῖς	ἀνδράσι	τὴν ἀρχήν. καὶ τὰ μὲν
[4, 73]	ἁπάντων κυρίαν, ἀλλὰ δυσὶν ἐπιτρέπειν	ἀνδράσι	τὴν βασιλικὴν ἀρχήν, ὡς Λακεδαιμονίους
[4, 7]	ἐν τοῖς πράγμασιν ἐξεταζόμενος, ὥς	φασι,	παρὰ τὰς κοινὰς ἁπάντων ἐστὶ
[4, 13]	τῆς πόλεως οὐκ ἐῶντος, ὥς	φασι,	τοῦ δαιμονίου, ἀλλ´ ἔστιν ἅπαντα
[4, 46]	τε τέως οὔπω τὸν χαλινὸν	εἰλήφασι	{τῆς δουλείας} περὶ τοῦ μὴ
[4, 6]	οἱ συγγραφεῖς περὶ αὐτῶν ταύτην	ἐξενηνόχασι	τὴν ἱστορίαν οὐδὲν ἐξητακότες τῶν
[4, 7]	ἀπάτης τοῖς ἄλλοις ἅπασι τοῖς	συγγράψασι	τὰς Ῥωμαϊκὰς ἱστορίας. προειρημένων δὴ
[4, 23]	τύχῃ· ἔπειτ´ εἰ μὴ τοῖς	ἤθεσι	καὶ τοῖς τρόποις ἐξετάζουσι τοὺς
[4, 47]	οἱ κορυφαιότατοι τῶν ἐν ταῖς	πόλεσι	καὶ τὰ κοινὰ πράττοντες ὑπὸ
[4, 49]	ἅπαντα χρόνον τὰ συγκείμενα ταῖς	πόλεσι	πρόνοιαν ὁ Ταρκύνιος λαμβάνων ἱερὸν
[4, 26]	καὶ τοὺς νόμους συνέγραψε ταῖς	πόλεσι	πρὸς ἀλλήλας καὶ τἆλλα τὰ
[4, 46]	συνθήκας παρείχετο τὰς γενομένας ταῖς	πόλεσι	πρὸς ἐκεῖνον. πολὺν δὲ λόγον
[4, 9]	ἐν ταῖς μεγίσταις καὶ εὐνομωτάταις	πόλεσι	πυνθάνομαι γινόμενον, δίκαιόν τε καὶ
[4, 6]	πολὺ διήλλαττεν, ἀλλὰ τρισὶ μόνον	ἔτεσι	θατέρου πρεσβύτερος ἦν· ὥστ´ οὐκ
[4, 6]	νεώτερον αὐτὸν ὑποτίθεμαι πέντε ὅλοις	ἔτεσι,	καὶ ποιῶ κατὰ τὸ πέμπτον
[4, 29]	πράττειν, ὃς οὐ πολλοῖς ἀποδεῖς	ἔτεσι	πεντηκονταέτης εἶναι; κράτιστα δ´ ἄνθρωποι
[4, 50]	περιεχαράκου καὶ προσβολὰς ἐποιεῖτο τοῖς	τείχεσι	συνεχεῖς. οἱ δ´ ἔνδον τέως
[4, 1]	πολλοῖς χρόνοις ὕστερον ἐλευθέραν αὐτὴν	ἀφίησι	καὶ πασῶν μάλιστα γυναικῶν ἀσπαζομένη
[4, 21]	μὴ ταὐτὰ ποιούντων· τοῖς δὲ	πένησι	τοῖς πολλοστὴν ἔχουσι τῶν πολιτικῶν
[4, 41]	ἐνίκα στάδιον Ἀγάθαρχος Κερκυραῖος ἄρχοντος	Ἀθήνησι	Θηρικλέους. οὗτος ὑπεριδὼν μὲν τοῦ
[4, 72]	πολιτειῶν, δημοκρατίαν δὲ συνεβούλευον ὥσπερ	Ἀθήνησι	καταστῆσαι, τὰς ὕβρεις καὶ τὰς
[4, 75]	εἰσηγήσομαι· φεύγειν Ταρκύνιον ἅμα τοῖς	παισὶ	καὶ τῇ γυναικὶ πόλεώς τε
[4, 11]	τοὺς φυγάδας καὶ τοῖς Μαρκίου	παισὶ	τὴν βασιλείαν ἀποδιδόναι, οὓς ὑμεῖς
[4, 15]	βελτίστου τετιμῆσθαι, πατέρων τε ὧν	εἰσι	γράφοντας καὶ ἡλικίαν ἣν ἔχουσι
[4, 9]	βοηθεῖν προθυμούμενος, ἐπειδὴ πολῖταί τ´	εἰσι	καὶ πολλοὺς ὑπὲρ τῆς πατρίδος
[4, 60]	ἐξιόν, ᾧ φράσαντες, ὅτι Ῥωμαίων	εἰσὶ	πρέσβεις τῷ μάντει βουλόμενοι συντυχεῖν,
[4, 24]	χρημάτων τὴν ἐλευθερίαν καὶ εὐθύς	εἰσι	Ῥωμαῖοι· οἱ δὲ συνίστορες καὶ
[4, 62]	δὲ νῦν ὄντες ἐκ πολλῶν	εἰσι	συμφορητοὶ τόπων, οἱ μὲν ἐκ
[4, 60]	κατὰ τὴν ἐρώτησιν, ὑπ´ ἐμοῦ	διδαχθεῖσι	μηδὲν ἐξαμαρτεῖν· μοῖρα δ´ οὐκ
[4, 61]	ἁπλῷ· ἐν δ´ αὐτῷ τρεῖς	ἔνεισι	σηκοὶ παράλληλοι κοινὰς ἔχοντες πλευράς,
[4, 16]	τῶν δευτέρων, ἀλλὰ καὶ ταῖς	περικνημῖσι.	συνέταξε δὲ καὶ τούτους εἰς
[4, 6]	ἀξιώματι παρὰ πολὺ διήλλαττεν, ἀλλὰ	τρισὶ	μόνον ἔτεσι θατέρου πρεσβύτερος ἦν·
[4, 20]	οἱ τῶν πεζῶν ὀγδοήκοντα. οὗτοι	τρισὶ	πλείους ὄντες τῶν ὑπολειπομένων εἰ
[4, 21]	μεταβέβληκεν εἰς τὸ δημοτικώτερον, ἀνάγκαις	τισὶ	βιασθεὶς ἰσχυραῖς, οὐ τῶν λόχων
[4, 4]	τοὺς ἀπόρους τῶν πολιτῶν εὐεργεσίαις	τισὶ	καὶ δωρεαῖς ὑπαγόμενος· ἔπειθ´ ὅταν
[4, 11]	ἀγαθοῦ, ζῆν αἰσχρῶς ἐν ἄλλοις	τισί.	παραλάβετε δὴ τὰς ῥάβδους καὶ
[4, 34]	ὁ πάππος ὑμῶν ἐπὶ ῥητοῖς	τισι	παρέλαβεν, ὥστε καὶ αὐτὸς ἔχειν
[4, 40]	εἴρηταί μοι πρότερον, ἔπειτα φιλανθρωπίαις	τισὶ	τὸν δῆμον οἰκειωσάμενος ὑπ´ ἐκείνου
[4, 40]	γυνὴ τοῦ Τυλλίου σὺν ὀλίγοις	τισὶ	τῶν φίλων, Ταρκυνίου θυγάτηρ οὖσα
[4, 43]	μόνοις τῆς τυραννίδος βαρείας ἐσομένης,	σφίσι	δ´ αὐτοῖς ἀκινδύνου. ἧκε δὲ
[4, 23]	ἐλεύθεροι πολυπραγμονοῦντας, τοὺς δὲ παρὰ	σφίσι	δεδουλευκότας ἀναξίους ἡγεῖσθαι ταύτης τῆς
[4, 58]	μηδ´ ἐνδοιάζωσιν, εἰ βέβαια ταῦτα	σφίσι	διαμενεῖ, γράψας ἐφ´ οἷς ἔσονται
[4, 42]	δυνατῶν, πρὶν ἁλῶναι τὰς ἐπαγομένας	σφίσι	δίκας, εἰδότες ὧν ἕνεκεν ἐπεβουλεύοντο,
[4, 55]	δ´ οἱ Γάβιοι μέγα προσγεγονέναι	σφίσι	πλεονέκτημα πολλῶν ὡς αὐτοὺς ἀφικομένων
[4, 27]	Τυλλίου πρεσβευταῖς ἀπεκρίναντο μηδεμίαν εἶναί	σφισι	πρὸς ἐκεῖνον μήθ´ ὑπὲρ ἡγεμονίας
[4, 55]	δόξαντες φίλον {τε} πιστὸν εἶναί	σφισι	τὸν ἄνδρα καὶ στρατηλάτην ἀγαθόν,
[4, 53]	οὗτοι δεόμενοι καὶ λιπαροῦντες τιμωρῆσαί	σφισι	τοὺς Γαβίους καὶ πολλὰς ὑπισχνούμενοι
[4, 62]	Σιβυλλείοις, ἐλέγχονται δὲ ταῖς καλουμέναις	ἀκροστιχίσι·	λέγω δ´ ἃ Τερέντιος Οὐάρρων
[4, 27]	ἣν κατεκληρούχησε Ῥωμαίων τοῖς νεωστὶ	προσεληλυθόσι	πρὸς τὴν πολιτείαν. Ταῦτα διαπραξάμενος
[4, 75]	πολίταις δότω· ἐὰν δὲ τοῖς	πλείοσι	δόξῃ λόχοις κυρίαν εἶναι τὴν
[4, 27]	τὸν δ´ ἕτερον ἐπὶ ταῖς	ἠιόσι	τοῦ Τεβέριος, ἣν ἀνδρείαν προσηγόρευσεν,
[4, 55]	διαλύσασθαι. ~Ἀδημονοῦντος δ´ ἐπὶ τοῖς	συμβεβηκόσι	τοῦ Ταρκυνίου καὶ οὔτε διαλύσασθαι
[4, 43]	ἐλάμβανον· ἔπειθ´ οὓς αἴσθοιντο τοῖς	καθεστηκόσι	πράγμασιν ἀχθομένους κατεμήνυον πρὸς τὸν
[4, 6]	λοιπά· τέτταρα γὰρ ἐπὶ τοῖς	εἴκοσι	βεβασίλευκεν Ἄγκος· ἔτη δ´ ὀκτὼ
[4, 6]	οὐ πλείω τῶν πέντε καὶ	εἴκοσι	γεγονὼς ἐτῶν, Ἄγκῳ δὲ βασιλεῖ
[4, 27]	ἡ Τυρρηνία. οὗτος ὁ πόλεμος	εἴκοσι	διέμεινεν ἔτη συνεχῶς πολεμούμενος εἰσβολάς
[4, 20]	τοὺς ἀπὸ τοῦ δευτέρου τιμήματος	εἴκοσι	καὶ δύο λόχους ἐκάλει. μερισθεισῶν
[4, 18]	εἴκοσι· τὴν δὲ τετάρτην πάλιν	εἴκοσι	καὶ δύο σὺν τοῖς σαλπισταῖς
[4, 18]	τοῖς ἱππεῦσι· τὴν δὲ δευτέραν	εἴκοσι	καὶ δύο σὺν τοῖς χειροτέχναις·
[4, 17]	δὲ πέμπτην μοῖραν, οἷς ἐντὸς	εἴκοσι	καὶ πέντε μνῶν ἄχρι δώδεκα
[4, 6]	γεγονὼς ἦν ἐτῶν πέντε καὶ	εἴκοσι	κατὰ τὸν τοῦ πατρὸς θάνατον,
[4, 17]	διέταξε δὲ καὶ τούτους εἰς	εἴκοσι	λόχους, καὶ δέκα μὲν ἐποίησε
[4, 16]	συνέταξε δὲ καὶ τούτους εἰς	εἴκοσι	λόχους καὶ διεῖλε τὸν αὐτὸν
[4, 16]	τίμημα. συντάξας δὲ τούτους εἰς	εἴκοσι	λόχους τὰ μὲν ἄλλα φορεῖν
[4, 3]	βασιλέως ἐκοσμεῖτο. ἔτη δὲ γεγονὼς	εἴκοσι	μάλιστα τῆς συμμαχικῆς στρατηγὸς ἀπεδείχθη
[4, 17]	ἔχοντας οὐσίαν ἄχρι πέντε καὶ	εἴκοσι	μνῶν, τετάρτην ἐποίησε μοῖραν. διέταξε
[4, 85]	ὤν, ἔτη δὲ πέντε καὶ	εἴκοσι	τὴν βασιλείαν κατασχών. οἱ δὲ
[4, 18]	τοῖς χειροτέχναις· τὴν δὲ τρίτην	εἴκοσι·	τὴν δὲ τετάρτην πάλιν εἴκοσι
[4, 29]	ῥώμη πάρεστιν, οἵα τοῖς κράτιστα	πεφυκόσι,	καὶ μορφὴ τοῦ βασιλείου γένους
[4, 24]	τῶν πολιτῶν φιλανθρωπία φέρωσι τοῖς	δεδωκόσι	τὴν ἐλευθερίαν· οἱ δὲ διὰ
[4, 51]	χωρίον καταλιπών. δόξαν δὲ τοῖς	ἡγεμόσι	τῶν Σαβίνων μάχην ἕωθεν τίθεσθαι
[4, 2]	εὕρομεν, εἰ θεοῖς τε καὶ	δαίμοσι	λέγεσθαι φίλος τοιοῦτος· αἵτινες ἀπὸ
[4, 29]	Ἕλλησιν οὖσι καὶ ἀφ´ Ἡρακλέους	γεγονόσι	τῆς εὐδαίμονος ἄρξαι Κορίνθου τὴν
[4, 21]	ἧττον ἐσῄει βαρύνεσθαι κυρίοις τε	γεγονόσι	τῶν μεγίστων καὶ πᾶν τὸ
[4, 84]	ἐκέκραντο, αἱ μὲν ἐπὶ τοῖς	προγεγονόσι	δεινοῖς, αἱ δ´ ἐπὶ τοῖς
[4, 23]	τῶν ἄλλων οὐδὲ τὰ ἐν	ποσὶ	καὶ κοινότατα ὁρᾶν ἔφασκεν, ἃ
[4, 19]	μικρὰ κεκτημένοις πλείοσιν οὖσιν ἐν	ἐλάττοσι	λόχοις, στρατεύεσθαί τ´ ὀλιγάκις καὶ
[4, 19]	τοῖς τὰς μεγίστας ἔχουσιν οὐσίας	ἐλάττοσι	μὲν οὖσιν, εἰς πλείονας δὲ
[4, 26]	βασιλέως τούτου σὺν ἄλλαις πολλαῖς	ἐλάττοσί	τε καὶ ἀμαυροτέραις αἱ μέγισται
[4, 47]	τῶν ἐγκλημάτων αὐτὸν τὸν κατήγορον.	Οὑτοσὶ	γάρ, ἔφη, Τύρνος, ὦ σύνεδροι,
[4, 36]	κρεῖττον ἐπιμελήσεσθαι τῶν κοινῶν Ταρκύνιος	οὑτοσὶ	τὰ πράγματα παραλαβών, οὐ φθονῶ
[4, 33]	ἄπιστον, ὅπου γε κἀμὲ Ταρκύνιος	οὑτοσὶ	τῆς ἀρχῆς παῦσαι πρόθυμός ἐστιν·
[4, 83]	βωμοὺς μιαίνει Ταρκύνιος ταῖς αἱμοφύρτοις	χερσὶ	καὶ παντὸς ἐμφυλίου γεμούσαις ἄγους
[4, 83]	καὶ γνώμαις καὶ λόγοις καὶ	χερσὶ	καὶ ψυχαῖς, καὶ πάσχειν ἕτοιμοι
[4, 51]	ἡ κρατίστη νεότης ἐξελήλυθε καὶ	δυσὶ	μεγάλοις στρατεύμασιν εἰς τὴν Ῥωμαίων
[4, 63]	κατοικῆσαι· καὶ τὰς ἀποικίας ἀμφοτέρας	δυσὶ	τῶν παίδων οἰκισταῖς ἀναθείς, Κιρκαίαν
[4, 3]	Τυρρηνοὺς Ταρκύνιος ἐστράτευσεν, ἐν τοῖς	ἱππεῦσι	τεταγμένος οὕτως ἔδοξεν ἀγωνίσασθαι καλῶς,
[4, 18]	καὶ ἐνενήκοντα λόχοι σὺν τοῖς	ἱππεῦσι·	τὴν δὲ δευτέραν εἴκοσι καὶ
[4, 84]	μετὰ τοῦτο παρελθὼν ὁ Βροῦτος	ἀποδείκνυσι	μεσοβασιλέα τὸν ἐπιμελησόμενον τῶν ἀρχαιρεσιῶν
[4, 29]	μὲν ἀρχαίοις ὑμῶν προγόνοις Ἕλλησιν	οὖσι	καὶ ἀφ´ Ἡρακλέους γεγονόσι τῆς
[4, 31]	ἀλλ´ ἡμῖν φυλάξειν σκηπτόμενος ὀρφανοῖς	οὖσι	καὶ νηπίοις, ἐπὶ τὰ πράγματα
[4, 83]	τὸ φιλοτύραννον ἐμπέφυκεν οὐ πολλοῖς	οὖσι	μὰ Δία, μεγάλαις καὶ τούτους
[4, 83]	εἴη δὲ τούτοις ἅπασι ταὐτὸ	λαβοῦσι	θάρσος καὶ μιᾷ γνώμῃ χρησαμένοις,
[4, 45]	ὅτι τοῖς μὴ κατὰ νόμους	λαβοῦσι	τὰς δυναστείας, ἀλλὰ διὰ τῶν
[4, 76]	ἀναβὰς ὁ Βροῦτος, ἔνθα τοῖς	συνάγουσι	τὰς ἐκκλησίας δημηγορεῖν ἔθος ἦν,
[4, 18]	σχηματίσαντες ἐκφέρομεν, κάλει, τοῦτ´ ἐκεῖνοι	λέγουσι	κάλα καὶ τὰς κλάσσεις τὸ
[4, 40]	βασιλείαν κατασχών. τοῦτον τὸν ἄνδρα	λέγουσι	Ῥωμαῖοι πρῶτον τὰ πάτρια ἔθη
[4, 81]	οἱ μὲν ἀπολώλασιν, οἱ δὲ	φεύγουσι	τὴν πατρίδα. ἀλλὰ τὰ ὑμέτερα
[4, 73]	προσίενταί τινα τῶν βλαβερῶν ἢ	φεύγουσι	τῶν ὠφελίμων, ἐν οἷς καὶ
[4, 61]	προῆλθέ τις αὐτοὺς μετιών, εἰσελθόντες	φράζουσι	τῷ μάντει τὸ τέρας. σοφιζομένου
[4, 23]	τοῖς ἤθεσι καὶ τοῖς τρόποις	ἐξετάζουσι	τοὺς ἀξίους τῶν καλῶν, ἀλλὰ
[4, 23]	τ´ αὐτοῖς, εἰ μὲν πονηροὺς	νομίζουσι,	μὴ ποιεῖν ἐλευθέρους, εἰ δὲ
[4, 27]	οἱ καλούμενοι Οὐιεντανοὶ καὶ τοῖς	ἐλθοῦσι	παρὰ τοῦ Τυλλίου πρεσβευταῖς ἀπεκρίναντο
[4, 9]	ὥσθ´ ὑβρίζειν εἰς τὸ δημοτικὸν	ἀξιοῦσι	καὶ μηδ´ ἐλευθέρους ἡγεῖσθαι τοὺς
[4, 72]	δυνάστῃ τὰ κοινὰ τὰς τυραννικὰς	διεξιοῦσι	παρανομίας, αἷς ἄλλοι τε πολλοὶ
[4, 11]	ἀργυρωνήτοις παραχρήσονται τοῖς πένησιν, ὃ	ποιοῦσι	νῦν. καὶ ταῦτα δὴ τὰ
[4, 4]	Τύλλιε, ὄνομα ἔσται δ´ οὐκ	ἄκουσι	Ῥωμαίοις, ἀλλὰ βουλομένοις ὑπὸ σοῦ
[4, 9]	ἅπαντας ὅμοια. εἰς τοῦτο γὰρ	ἥκουσί	τινες αὐθαδείας, ὥσθ´ ὑβρίζειν εἰς
[4, 2]	τεκεῖν τὸν Τύλλιον ἐν τοῖς	καθήκουσι	χρόνοις. τοῦτο τὸ μύθευμα οὐ
[4, 36]	δημοτικὸν πλῆθος εὐεργεσίαι λυπεῖν ὑμᾶς	δοκοῦσι,	περὶ ὧν πολλάκις ἀπολελόγημαι πρὸς
[4, 14]	στενωπῶν· κομπίτους γὰρ τοὺς στενωποὺς	καλοῦσι·	καὶ φυλάττουσι τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν
[4, 18]	συμμορίαι μὲν ἕξ, ἃς Ῥωμαῖοι	καλοῦσι	κλάσσεις, {κατὰ} τὰς Ἑλληνικὰς κλήσεις
[4, 61]	κεφαλῆς· κάπιτα γὰρ οἱ Ῥωμαῖοι	καλοῦσι	τὰς κεφαλάς. ταῦτα παρὰ τῶν
[4, 4]	εἰ γὰρ ἐπὶ Μαρκίοις τοῖς	ἀνελοῦσι	τὸν πάππον αὐτῶν τὰ τῆς
[4, 49]	μέχρι τῶν καθ´ ἡμᾶς χρόνων	ἐπιτελοῦσι	Ῥωμαῖοι Λατίνας καλοῦντες, καὶ φέρουσιν
[4, 10]	πίστιν ἀδύνατοι ἦσαν φυλάττειν, τίσιν	ὀφείλουσι	καὶ πόσον ἕκαστος, ἐπειδὴ τὰς
[4, 48]	τυχεῖν ἐάσαντες εἰς βάραθρόν τι	καταβάλλουσι	καὶ ἐπικατασκάψαντες ἔτι ζῶντος τὴν
[4, 36]	παρ´ αὐτῶν, τίνος ἀδικήματος ἕνεκα	πολεμοῦσί	μοι καὶ ἐπὶ τίνι τῶν
[4, 4]	μητρός τε καὶ πατρὸς υἱοὶ	μεταλαμβάνουσι,	καὶ θυγατρὶ συνοικῶν ἡμετέρᾳ, ἐὰν
[4, 24]	τῆς πόλεως ἀποβλέποντες οἱ πολλοὶ	δυσχεραίνουσι	καὶ προβέβληνται τὸ ἔθος, ὡς
[4, 36]	μὲν οὐδὲν εἶναι, δι´ ὃ	δυσχεραίνουσί	μοί τινες, αἱ δ´ εἰς
[4, 67]	μικρὰ προειπεῖν ἀναγκαῖον, ἐπειδὴ τοῦτον	ἀποφαίνουσι	Ῥωμαῖοι τῆς καταλύσεως τῶν τυράννων
[4, 57]	ὑπὸ τοῦ κακοῦ ῥῆξαι δυνάμενον	ἀποκτείνουσι	βάλλοντες λίθοις· τὴν δὲ κατὰ
[4, 23]	τῶν θεραπόντων μεταδιδόντες, τῆς πολιτείας	φθονοῦσι·	συνεβούλευέ τ´ αὐτοῖς, εἰ μὲν
[4, 85]	παρουσίαν ἐπὶ τὴν πόλιν προορώμενοι	πέμπουσι	γράμματα καθ´ ἑτέρας ὁδοὺς πρὸς
[4, 73]	ὀνόματα τῶν πραγμάτων οἱ πολλοὶ	σκοποῦσι	καὶ ἀπὸ τούτων ἢ προσίενταί
[4, 67]	καὶ ψυχορραγοῦσα ἀποθνήσκει. τοῖς δὲ	παροῦσι	Ῥωμαίων οὕτω δεινὸν ἔδοξεν εἶναι
[4, 5]	καὶ πρῶτον μὲν ἐδήλωσε τοῖς	παροῦσι	τοὺς βουλεύσαντας ἐπὶ τῷ βασιλεῖ
[4, 48]	ἐπικατασκάψαντες ἔτι ζῶντος τὴν γῆν	διαφθείρουσι	παραχρῆμα. τὸν δὲ Ταρκύνιον ἐπαινέσαντες
[4, 74]	ἀνδράσιν ἐλεφάντινον, ἐν ᾧ καθεζόμενοι	δικάσουσι,	καὶ λευκὴν ἐσθῆτα περιπόρφυρον καὶ
[4, 24]	καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἐλευθέρους γινομένους	ἐξετάσουσι,	τίνες ὄντες καὶ διὰ τί
[4, 26]	ἐν Ῥώμῃ κατασκευάσασθαι, ἐν ᾧ	θύσουσί	θ´ αἱ πόλεις συνερχόμεναι καθ´
[4, 55]	ἐκ Ῥώμης φυγάδας καὶ οὐκ	ἐκδώσουσι	τῷ πατρὶ τὰς ἰδίας ἔχθρας
[4, 83]	μὴ καλούντων μὲν ἡμῶν οὐδὲν	ἀξιώσουσι	πολυπραγμονεῖν, ἐὰν δ´ ἀρετῆς ὁρῶσι
[4, 14]	γὰρ τοὺς στενωποὺς καλοῦσι· καὶ	φυλάττουσι	τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν ἐπὶ τῶν
[4, 44]	παστάδας ἐγείροντες, καὶ τοῖς ταῦτα	πράττουσι	χειροτέχναις ὑπηρετοῦντες χαλκοτύποι τε καὶ
[4, 25]	ἔργα ὑπολαβών, ἧς πλεῖστοί τ´	ἀπολαύουσι	καὶ ἐπὶ μήκιστον χρόνον καρποῦνται
[4, 15]	τῆς ἐν ἄλσει καθιδρυμένης, ἣν	προσαγορεύουσι	Λιβιτίνην, ὑπὲρ τῶν ἀπογινομένων· εἰς
[4, 13]	διένειμε τὴν δημοσίαν χώραν τοῖς	θητεύουσι	Ῥωμαίων· ἔπειτα τοὺς νόμους τούς
[4, 11]	καὶ δαιμόνων, ὅσοι τὸν ἀνθρώπινον	ἐποπτεύουσι	βίον, ἱκέται πάντες ὑμῶν γινόμενοι
[4, 49]	μέρος ἑκάστη τὸ τεταγμένον λαμβάνει.	θύουσι	δ´ ὑπὲρ ἁπάντων καὶ τὴν
[4, 84]	ἡδονῆς ἔρρει θαυμαστῶν καὶ ἀπροσδοκήτων	ἀκούουσι	λόγων· πάθη τε ποικίλα τὴν
[4, 15]	εἰσι γράφοντας καὶ ἡλικίαν ἣν	ἔχουσι	δηλοῦντας γυναῖκάς τε καὶ παῖδας
[4, 15]	τούτων, οὓς ἔτι διὰ φυλακῆς	ἔχουσι	Ῥωμαῖοι, συνέγραψεν. εἰς δὲ τὴν
[4, 49]	καὶ τὴν ἡγεμονίαν τῶν ἱερῶν	ἔχουσι	Ῥωμαῖοι. ~Ὡς δὲ καὶ ταύταις
[4, 58]	ἀποδιδόναι καὶ τὰς οὐσίας, ἃς	ἔχουσι,	συγχωρεῖν καὶ σὺν τούτοις τὴν
[4, 62]	φύλακας, οἳ διὰ βίου ταύτην	ἔχουσι	τὴν ἐπιμέλειαν στρατειῶν ἀφειμένοι καὶ
[4, 7]	τῶν τέκνων γένεσις τοῖς ταύτην	ἔχουσι	τὴν ἡλικίαν ἄπιστος· οὐδὲ γὰρ
[4, 17]	μὲν χειροτέχναι τοῖς τὸ δεύτερον	ἔχουσι	τίμημα διῃρημένοι καθ´ ἡλικίαν, ὁ
[4, 76]	ἄρχουσι καὶ τὴν ἀνωτάτω χώραν	ἔχουσι.	τὸ γὰρ ὑπερέχον καὶ ἄκρον
[4, 21]	τοῖς δὲ πένησι τοῖς πολλοστὴν	ἔχουσι	τῶν πολιτικῶν μοῖραν εὐλογίστως καὶ
[4, 76]	τῆς ἐξουσίας, ὅτι πάντων τ´	ἄρχουσι	καὶ τὴν ἀνωτάτω χώραν ἔχουσι.
[4, 84]	τὴν Ῥωμαίων καὶ χώραν, ὅσης	ἄρχουσι	Ῥωμαῖοι, καὶ γένος τὸ ἐξ
[4, 24]	τῆς πόλεως ὄντας, εἰς φυλὰς	καταγράψουσι	καὶ μένειν ἐφήσουσιν ἐν τῇ
[4, 33]	ἀρχῆς οὐδὲ σπέρμα τοῦ Ταρκυνιείου	καταλείψουσι	γένους. κηδεμὼν δὲ καὶ φύλαξ
[4, 16]	ἦν, ἐκοσμεῖτο δ´ ἐν τοῖς	ἀγῶσι	μετὰ τοὺς προμάχους. τὴν δὲ
[4, 17]	καὶ στάσιν ἔχειν ἐν τοῖς	ἀγῶσι	τὴν ὑστάτην. τὴν δὲ πέμπτην
[4, 44]	τῶν πολιτῶν καὶ ἀπορώτατοι σχολὴν	ἄγωσι,	καὶ ἅμα προθυμίαν ἔχων ἐπὶ
[4, 78]	καιρός, ὃν τὰ πράγματά μοι	δίδωσι,	βραχύς, ἐν ᾧ λέγειν μὲν
[4, 1]	λαμβάνει Ταρκύνιος ὁ βασιλεὺς καὶ	δίδωσι	δωρεὰν τῇ ἑαυτοῦ γυναικί. μαθοῦσα
[4, 23]	εὐπορωτάτους Ῥωμαίων, ἐὰν τοὺς ἀπελευθέρους	ἐῶσι	τῆς πολιτείας μετέχειν, ἐν ἐκκλησίαις
[4, 49]	ἐνιαυτὸν εἰς τὸν ἀποδειχθέντα τόπον	πανηγυρίζωσι	καὶ συνεστιῶνται καὶ κοινῶν ἱερῶν
[4, 25]	τῶν προσοικούντων βαρβάρων τὴν ἐλευθερίαν	ἀφαιρεθῶσι.	~Γνοὺς δὲ ταῦτα τοὺς κρατίστους
[4, 4]	παρασχέσθαι· ὅταν δ´ εἰς ἄνδρας	ἔλθωσι	καὶ τὰ κοινὰ πράττειν ἱκανοὶ
[4, 57]	ἐκείνῳ, τέως ἂν οἱ πεμφθέντες	ἔλθωσι,	μένειν. ἔτυχε δὲ διεφθαρκὼς αὐτοῦ
[4, 24]	πολλοὶ ταῖς κλίναις αὐτῶν ἐκκομιζομέναις	παρακολουθῶσι	τοὺς πίλους ἔχοντες ἐπὶ ταῖς
[4, 52]	τῶν πόλεων, μὴ ἐξ ἐφόδου	καταληφθῶσι,	δεδιότες ὑπὲρ εἰρήνης διεπρεσβεύοντο παραδιδόντες
[4, 54]	πόλεμον ἐφ´ οἷς ἂν ἐκεῖνοι	θέλωσι	διαλύσασθαι. ~Ἀδημονοῦντος δ´ ἐπὶ τοῖς
[4, 9]	πένητας ὑμῶν. ἵνα δὲ καὶ	λαμβάνωσι	τὰ δίκαια καὶ ὑπέχωσιν οἱ
[4, 35]	ὅ τι ἂν ἅπαντες οὗτοι	γνῶσι	πράττειν με δεῖν, ποιήσω. καὶ
[4, 46]	ὑποσχόμενος, ἐὰν ἐν τῇ φιλίᾳ	διαμείνωσι,	τελευτῶν ἔπειθεν αὐτοὺς ἐπὶ τὸ
[4, 4]	δὲ τούτους ἅπαντας, ἐὰν μὲν	ὑπομείνωσι	τὰς κρίσεις, θανάτοις, ἐὰν δ´
[4, 12]	ὑποσχόμενος ἀγαθὰ ποιήσειν, ἐὰν αὐτὸν	ἀποδείξωσι	βασιλέα, προεῖπεν ἡμέραν ἀρχαιρεσιῶν, εἰς
[4, 24]	τοῖς ἀπόροις τῶν πολιτῶν φιλανθρωπία	φέρωσι	τοῖς δεδωκόσι τὴν ἐλευθερίαν· οἱ
[4, 14]	ἐγκατασκευασθῆναι καλιάδας ὑπὸ τῶν γειτόνων	ἥρωσι	προνωπίοις καὶ θυσίας αὐτοῖς ἐνομοθέτησεν
[4, 14]	καὶ συνιερουργεῖν, ὡς κεχαρισμένης τοῖς	ἥρωσι	τῆς τῶν θεραπόντων ὑπηρεσίας· ἣν
[4, 83]	ἀξιώσουσι πολυπραγμονεῖν, ἐὰν δ´ ἀρετῆς	ὁρῶσι	μεταποιουμένους ἄσμενοι συναροῦνται τοῦ πολέμου·
[4, 10]	ἐὰν δ´ ἐπὶ τῷ δήμῳ	ποιήσωσι	τὴν τοῦ βασιλέως προαίρεσιν, ἅπασαι
[4, 4]	καὶ πᾶσαν τὴν βασιλικὴν συγγένειαν	ἀφανίσωσι,	πρῶτον μὲν ἐπέταξε τὰς τῶν
[4, 26]	πανηγύρεις ἄξουσιν, ἐν οἷς ἂν	ὁρίσωσι	χρόνοις, καί, εἴ τι γένοιτο
[4, 75]	τὸ ἐξ αὐτῶν· ὅταν δ´	ἐπιψηφίσωσι	τὴν γνώμην οἱ πολῖται, δηλώσας
[4, 66]	ἐμοῦ τῆς τὰ δεινὰ παθούσης	ἀκούσωσι	καὶ μὴ παρ´ ἑτέρων. ὅταν
[4, 83]	τ´ οὖν αὐτοῖς ἀποδώσειν, ἐὰν	ἀποστῶσι	τῶν τυράννων, ὑπισχνούμενοι καὶ ἄδειαν
[4, 35]	ἔχειν τὴν ἀρχήν· καὶ ὅ	τι	ἂν ἅπαντες οὗτοι γνῶσι πράττειν
[4, 83]	καὶ πάσχειν ἕτοιμοι πᾶν, ὅ	τι	ἂν ὁ δαίμων καὶ τὸ
[4, 54]	τά τε λῃστήρια, καὶ εἴ	τι	ἀποσπασθὲν ἴδοιεν μέρος ὀλίγον ἀπὸ
[4, 29]	δὲ τοῦ Ταρκυνίου λέγειν, ὅ	τι	βούλεται, καὶ περὶ τοῦ καθέξειν
[4, 60]	διελεῖται τὸ τέρας ὑμῖν ὅ	τι	βούλεται σημαίνειν καὶ οὐκ ἀποκρύψεται.
[4, 59]	ἐπιχωρίους μάντεις ἐπυνθάνετο παρ´ αὐτῶν,	τί	βούλεται σημαίνειν τὸ τέρας. οὐδὲν
[4, 11]	Ταρκυνίου συγγένεια· ἐγὼ δ´ ἕτερόν	τι	βουλεύσομαι γενναιότερον ὑπὲρ ἐμαυτοῦ· βεβίωται
[4, 26]	ἂν ὁρίσωσι χρόνοις, καί, εἴ	τι	γένοιτο πρόσκρουσμα αὐταῖς πρὸς ἀλλήλας,
[4, 81]	τί πλέον ἡμῖν ἔσται τότε,	τί	δ´ οὐ χεῖρον; τρεῖς γὰρ
[4, 65]	ἁπάντων ἔσῃ σὺν ἐμοὶ κυρία,	τί	δεῖ σε καλῶς ἐπισταμένην διδάσκειν;
[4, 56]	ἀποθέσθαι, καὶ πρὶν ἢ παθεῖν	τι	δεινὸν ἀπαίρειν ἐκ τῆς πόλεως
[4, 25]	κόσμον, εἰς ἐπιθυμίαν ἦλθεν ἐπιφανές	τι	διαπραξάμενος αἰώνιον ἑαυτοῦ μνήμην τοῖς
[4, 37]	πρὸς τὸν λόγον, ἀλλ´ εἴ	τι	δίκαιον εἰπεῖν ἔχει Ταρκύνιος, καλεῖν
[4, 35]	γὰρ ἂν ἔπεισας αὐτούς, εἴ	τι	δίκαιον εἶχες λέγειν. εἰ δὲ
[4, 32]	ἤδη πονηρὸς ὤν· εἰ δέ	τι	δίκαιον ἔχεις πρὸς ταῦτ´ εἰπεῖν,
[4, 62]	τὸν ἕτερον Μάρκον Ἀτίλιον ἀδικεῖν	τι	δόξαντα περὶ τὴν πύστιν καταμηνυθέντα
[4, 60]	τῆς γῆς μέρος ὅσον δή	τι·	ἔπειθ´ ὑμῖν ἐρεῖ, Τουτὶ μέν
[4, 59]	ἐργασίαις. ἔνθα δὴ λέγεται τέρας	τι	θαυμαστὸν ὑπόγειον ὀρυττομένων τε τῶν
[4, 40]	χρόνον ὑπάρχει τυγχάνειν. ἐδήλωσε δέ	τι	καὶ ἄλλο δαιμόνιον ἔργον, ὅτι
[4, 62]	μιᾶς στέγης καλυπτόμενοι. ~Λέγεται δέ	τι	καὶ ἕτερον ἐπὶ τῆς Ταρκυνίου
[4, 24]	ἐξετάσουσι, τίνες ὄντες καὶ διὰ	τί	καὶ πῶς ἠλευθερώθησαν, ὥσπερ γε
[4, 14]	τῇ φιλανθρωπίᾳ ταύτῃ τιθασσευόμενοι μέγα	τι	καὶ σεμνὸν ἐχούσῃ χαριέστεροι γίνωνται
[4, 46]	πονηροῦ καὶ ἀνοσίου τρόπου χρηστόν	τι	καὶ φιλάνθρωπον ἐλπίζειν καὶ νομίζειν,
[4, 48]	λόγου τυχεῖν ἐάσαντες εἰς βάραθρόν	τι	καταβάλλουσι καὶ ἐπικατασκάψαντες ἔτι ζῶντος
[4, 51]	ἐν μὲν τῇ Συέσσῃ βραχύ	τι	καταλείπει μέρος τῆς στρατιᾶς τά
[4, 66]	μέλαιναν ἐσθῆτα περιβαλομένη καὶ ξιφίδιόν	τι	κρύπτουσα ὑπὸ τῇ στολῇ, οὔτε
[4, 60]	οὐκ ἀκριβῶς μανθάνειν φήσας ὅ	τι	λέγετε περιγράψει τῷ σκήπωνι τῆς
[4, 39]	καὶ σπουδὴν ἔχουσα μαθεῖν οἷόν	τι	λήψεται τὰ πράγματα τέλος, ἐπὶ
[4, 24]	οὐκ οἴομαι δεῖν ἀναιρεῖν, μή	τι	μεῖζον ἐκραγῇ τῷ κοινῷ δι´
[4, 60]	τὴν οἰκίαν τοῦ τερατοσκόπου περιτυγχάνει	τι	μειράκιον ἐξιόν, ᾧ φράσαντες, ὅτι
[4, 60]	ἥκετε. περιέσται γὰρ ὑμῖν, εἴ	τι	μέλλετε διὰ τὴν ἀπειρίαν σφάλλεσθαι
[4, 49]	δὲ τυρούς, αἱ δὲ γάλακτός	τι	μέτρον, αἱ δὲ ὅμοιόν τι
[4, 42]	ἐπέτρεπεν οὐδὲν οὔτε λέγειν ὅ	τι	μὴ κελεύσειεν αὐτός. ὥσθ´ ὁπόσοι
[4, 36]	ἀκολασίαν; δικαίως μέντ´ ἄν, εἴ	τί	μοι τοιοῦτον ἡμάρτηται, τῆς ἀρχῆς
[4, 30]	ἀπόκριναι δή, Ταρκύνιε, μηδὲν ἀποκρυψάμενος,	τί	μου κατηγορεῖν ἔχεις, ἐπειδὴ τούτους
[4, 34]	γάρ τι τοιοῦτον εἰπεῖν ἔχεις,	τί	οὐ φέρεις τὰς συνθήκας εἰς
[4, 32]	ἀλλ´ ὑποβολιμαῖόν τινα καὶ νόθον;	τί	οὖν ἐπετρόπευες τὸν ἀλλότριον τοῦ
[4, 29]	πράγματ´ ἀφορμαὶ πολλαὶ καὶ μεγάλαι.	τί	οὖν ἔτι μέλλεις καὶ τὸν
[4, 29]	ἰδιώτῃ βίῳ τοσοῦτον διεζήσαμεν χρόνον.	τί	οὖν οὐκ ἐπανορθούμεθα τὸ τῆς
[4, 60]	μερῶν τούτων εὑρέθη ἡ κεφαλή.	τί	οὖν ὑμῖν ἀποκρίνασθαι παραινῶ; μὴ
[4, 9]	τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ συνέπεσεν, εἴ	τι	πάθοι τῶν ἀνθρωπίνων, ἐμοὶ τὴν
[4, 33]	κηδεστὴν ἠξίωσα λαβεῖν, καὶ εἴ	τι	πάθοιμι διάδοχον ἔμελλον καταλείψειν ἁπάντων
[4, 32]	ἠλιθίου. ἔπειτ´ ἐρωτᾶν με τολμᾷς,	τί	παθὼν δεινὸν ἐχθρὸν ἡγοῦμαί σε
[4, 39]	δέσποιναν ἀπέβλεψε. πυνθανομένης δ´ ἐκείνης,	τί	παθὼν οὐκ ἄγει τὸ ζεῦγος·
[4, 34]	δεδωκότων· καὶ τὰ μὲν ὅταν	τι	πάθωσιν οἱ κύριοι τοὺς κατὰ
[4, 30]	καὶ περὶ ἑαυτοῦ δεδιώς, εἴ	τι	πείσεται προκαταληφθείς· ἠγανάκτει δ´ οὐχ
[4, 66]	ἀποκρινομένη τοῖς μαθεῖν βουλομένοις, ὅ	τι	πέπονθεν, ἀλλὰ σύννους καὶ κατηφὴς
[4, 66]	ἀνιστάντος αὐτὴν τοῦ πατρὸς καὶ	τί	πέπονθεν ἀξιοῦντος λέγειν· Ἱκέτις ἔφη
[4, 30]	ὑμῶν παρόντων μαθεῖν παρ´ αὐτοῦ,	τί	πεπονθὼς ἰδίᾳ κακὸν ἢ τί
[4, 2]	τοῦτο τὸ μύθευμα οὐ πάνυ	τι	πιστὸν εἶναι δοκοῦν ἑτέρα τις
[4, 81]	ἀποθάνῃ Ταρκύνιος; νὴ Δία. καὶ	τί	πλέον ἡμῖν ἔσται τότε, τί
[4, 39]	ὁ προηγούμενος αὐτῶν ὀρεοκόμος παθών	τι	πρὸς τὸ τῆς ὄψεως ἐλεεινὸν
[4, 25]	φιλοφροσύνας παρ´ ἀλλήλων ἀναλαβόντες, εἴ	τι	πρόσκρουσμα πόλει πρὸς πόλιν ἐγεγόνει,
[4, 32]	ἐχθρὸν ἡγοῦμαί σε καὶ διὰ	τί	σου κατηγορῶ; σὺ μὲν οὖν
[4, 15]	ὁμοπάγους κατὰ κεφαλὴν ὡρισμένον νόμισμά	τι	συνεισφέρειν, ἕτερον μέν τι τοὺς
[4, 15]	τι τοὺς ἄνδρας, ἕτερον δέ	τι	τὰς γυναῖκας, ἄλλο δέ τι
[4, 30]	τί πεπονθὼς ἰδίᾳ κακὸν ἢ	τί	τὴν πόλιν ὁρῶν ἀδικουμένην ὑπ´
[4, 67]	καὶ ἀπὸ τίνων καὶ διὰ	τί	τῆς ἐπωνυμίας ταύτης ἔτυχεν οὐδὲν
[4, 61]	πλευρὰν ἔχων ἑκάστην· ὀλίγον δέ	τι	τὸ διαλλάττον εὕροι τις ἂν
[4, 34]	ὑμῶν ἐμοὶ δοῦναι. εἰ γάρ	τι	τοιοῦτον εἰπεῖν ἔχεις, τί οὐ
[4, 34]	τοὺς δεδωκότας ἔχειν· εἰ μή	τι	τοιοῦτον ἔχεις δικαίωμα φέρειν, ὅτι
[4, 15]	νόμισμά τι συνεισφέρειν, ἕτερον μέν	τι	τοὺς ἄνδρας, ἕτερον δέ τι
[4, 15]	τι τὰς γυναῖκας, ἄλλο δέ	τι	τοὺς ἀνήβους. ἐξ οὗ συναριθμηθέντος
[4, 80]	φύσιν αὐτοῖς παραγένηται θάνατος. ~Ἀλλὰ	τί	τούτοις ἐπιτιμῶ τοσαύτας ἔχων αὐτοῦ
[4, 49]	τι μέτρον, αἱ δὲ ὅμοιόν	τι	τούτοις {πελάνου γένος} ἑνὸς δὲ
[4, 80]	καὶ προνοίας ὄφελος. φέρε δὴ	τί	τούτων οἶδέ τις ὑμῶν γενόμενον,
[4, 33]	ἂν ἐπιχειρήσειας εἰπεῖν, ὡς ψεύδομαί	τι	τούτων. ~Περὶ δὲ τῆς βασιλείας,
[4, 83]	τυράννοις, οὐ χάρις, οὐχ ἕτερόν	τι	τῶν βιαζομένων ἢ πειθόντων ἀνθρώπους
[4, 70]	οὐδ´ ὑποσχέσεων, ἀλλ´ ἔργων, εἴ	τι	τῶν δεόντων μέλλει γενήσεσθαι· ἄρξειν
[4, 23]	καθ´ ἡμᾶς χρόνων ὡς ἕν	τι	τῶν ἱερῶν καὶ ἀκινήτων νομίμων
[4, 68]	αὐτῷ τὸν πρεσβύτερον υἱὸν εὐγενές	τι	φρόνημα διαφαίνοντα καὶ τὸ μὴ
[4, 85]	γνώμας διερωτήσαντες κατὰ λόχους, ὅ	τι	χρὴ ποιεῖν, ἐπειδὴ πᾶσιν ἐφάνη
[4, 56]	εἰληφὼς ἦν, δηλώσοντα καὶ πευσόμενον,	τί	χρὴ ποιεῖν. ὁ δὲ Ταρκύνιος
[4, 62]	καὶ διηγησάμενος αὐτοῖς τὸ πρᾶγμα,	τί	χρὴ πράττειν, ἤρετο. κἀκεῖνοι διὰ
[4, 70]	θητικὸν ὄχλον ἐκποδῶν μεταστήσαντες ἐβουλεύοντο,	τί	χρὴ πράττειν. πρῶτος δ´ ὁ
[4, 47]	αὐτῶν τὰ κατὰ τὴν ἐπίθεσιν	πράγματι	ἐπεχείρησεν ἥκιστα δυναμένῳ πεσεῖν εἰς
[4, 23]	δὲ τῶν πατρικίων ἐπὶ τῷ	πράγματι	καὶ δυσανασχετούντων συγκαλέσας τὸ πλῆθος
[4, 55]	καὶ δόξας τολμηρῷ μὲν ἐπιχειρεῖν	πράγματι	καὶ μέγαν ἔχοντι κίνδυνον, οὐ
[4, 24]	τῆς πόλεως εὐπρεπὲς ὄνομα τῷ	πράγματι	τιθέντες, ἀποικίαν. ταῦτα μὲν οὖν
[4, 52]	ἐπειδὴ δολίῳ τ´ ἀπάτῃ καὶ	στρατηγήματι	παραδόξῳ κατειργάσθη, δι´ ὀλίγων ἐρῶ.
[4, 79]	ἑαυτοῦ γενομένων, ἠξίωσεν ἐλεεινῷ χρησάμενος	σχήματι	καὶ μικρᾷ προσποιήσει πένθους, ἀλλ´
[4, 71]	σῶμα τῆς γυναικὸς ὡς ἔστιν	αἵματι	πεφυρμένον εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ
[4, 38]	κρατούντων καὶ παραπεμπόντων αὐτὸν ὀλίγων,	αἵματι	πολλῷ ῥεόμενος καὶ κακῶς ὅλον
[4, 76]	κομίζοντες ἀθεράπευτόν τε καὶ πεφυρμένην	αἵματι	τὴν νεκράν· ἣν πρὸ τοῦ
[4, 2]	φύσιν ἐκ τῆς μιχθείσης τῷ	φάσματι	γυναικός. τὰ δ´ αὐτὰ καὶ
[4, 2]	ταῦτ´ ἰδόντα τὸ τέρας ἐν	θαύματι	γενέσθαι, τὴν δὲ Τανακυλίδα τά
[4, 6]	δούλης μητρὸς ὢν οὔθ´ ἡλικίας	ἀξιώματι	παρὰ πολὺ διήλλαττεν, ἀλλὰ τρισὶ
[4, 40]	οὐκ ἐξεγένετο τυχεῖν τῷ Τυλλίου	σώματι,	μνήμης δ´ αἰωνίου τοῖς ἔργοις
[4, 67]	ὁ μὲν πατὴρ περιχυθεὶς τῷ	σώματι	περιέβαλλε καὶ ἀνεκαλεῖτο καὶ ὡς
[4, 70]	ἑαυτὴν ἡ γυνή, καὶ τῷ	πτώματι	προσελθὼν αὐτῆς· ἔτι γὰρ ἔκειτο
[4, 29]	ὅρκων, οὓς ἐκείνη προῃρεῖτο, οὐδὲν	ἔτι	αἰσχυνθεῖσα λέγει πρὸς αὐτόν· Μέχρι
[4, 51]	Ῥωμαίων ἅπαντα σὺν πολλοῖς αἰχμαλώτοις	ἔτι	ἀκέραια ὄντα τοῖς ἀπολωλεκόσιν ἀνεσώθη.
[4, 52]	τὸ ἕτερον αὐτῶν στράτευμα, οὐδὲν	ἔτι	ἀπεδείξαντο γενναῖον ἔργον, ἀλλ´ εἰς
[4, 71]	Ἰούνιε· περὶ δὲ τῆς ἐκκλησίας	ἔτι	βούλομαι μαθεῖν, τίς ὁ καλέσων
[4, 70]	καὶ τῷ πτώματι προσελθὼν αὐτῆς·	ἔτι	γὰρ ἔκειτο ἐν φανερῷ θέαμα
[4, 53]	οἰκιῶν πολλαχῇ καὶ τείχους κύκλον,	ἔτι	γὰρ ἕστηκεν αὐτοῦ τὰ πλεῖστα.
[4, 4]	ἡμετέρᾳ, ἐὰν δὴ καὶ βασιλεὺς	ἔτι	γένῃ Ῥωμαίων ἐμοῦ καὶ εἰς
[4, 51]	τετρακοσίων οὐ μεῖον γενέσθαι ταλάντων.	~Ἔτι	δ´ ἐν τῇ Συέσσῃ διατρίβοντος
[4, 39]	ἤδη τὸν Τύλλιον καταλαβόντες κατέσφαξαν.	ἔτι	δὲ νεοσφαγοῦς ἐρριμμένου τοῦ σώματος
[4, 58]	πίστιν. καὶ ἵνα μηδὲν αὐτοῖς	ἔτι	δεῖμα περὶ τοῦ μέλλοντος ὑπάρχῃ
[4, 69]	ἐπιχορηγῶν, ὡς παῖδα ὀρφανὸν ἐπιτρόπων	ἔτι	δεόμενον ἐφύλαττεν ὑφ´ ἑαυτῷ διαιτᾶσθαί
[4, 31]	φρονεῖν τὰ καθήκοντα ἐφαινόμην, ἀλλ´	ἔτι	διὰ τὸ νέον τῆς ἡλικίας
[4, 15]	ὑπὲρ τῶν ἱερῶν τούτων, οὓς	ἔτι	διὰ φυλακῆς ἔχουσι Ῥωμαῖοι, συνέγραψεν.
[4, 30]	Μετὰ τοῦτο τὸ ἔργον οὐδὲν	ἔτι	διαμελλήσας ὁ Ταρκύνιος ἐπάγεται γυναῖκα
[4, 1]	ἐκ ταύτης γίνεται τῆς Ὀκρισίας	ἔτι	δουλευούσης παιδίον, ᾧ τίθεται τραφέντι
[4, 55]	πόλεμον αἰσχρῶς ὑπομένοντος οὔτ´ ἀντέχειν	ἔτι	δυναμένου, πάσας δὲ πείρας ἐπιτεχνωμένου
[4, 64]	ὁ Σέξτος διαφθεῖραι, παλαίτερον μὲν	ἔτι	εἰργόμενος, ὁπότε κατάγοιτο παρὰ τῷ
[4, 71]	αὐτὸν ὅρκον· οἱ δ´ οὐδὲν	ἔτι	ἐνδοιάσαντες ἀνίσταντο καὶ τὸ ξίφος
[4, 48]	βάραθρόν τι καταβάλλουσι καὶ ἐπικατασκάψαντες	ἔτι	ζῶντος τὴν γῆν διαφθείρουσι παραχρῆμα.
[4, 15]	κατὰ πόλιν οὔσαις ἐκπεπληρῶσθαι τὰς	ἔτι	καὶ εἰς ἡμᾶς ὑπαρχούσας τριάκοντα
[4, 14]	τῆς τῶν θεραπόντων ὑπηρεσίας· ἣν	ἔτι	καὶ καθ´ ἡμᾶς ἑορτὴν ἄγοντες
[4, 30]	Τανακυλλίδος τεθάφθαι, ἣν ἀμήχανον ἦν	ἔτι	καὶ κατ´ ἐκείνους περιεῖναι τοὺς
[4, 68]	ὑπομείναντα, νέος ὢν ὁ Βροῦτος	ἔτι	καὶ κομιδῇ βοηθείας συγγενικῆς ἔρημος
[4, 59]	ἐκ τῆς ἀποτομῆς αἷμα θερμὸν	ἔτι	καὶ νεαρόν. τοῦτο τὸ τέρας
[4, 79]	ἣν ἐμοίχευεν ὁ θεοῖς ἐχθρὸς	ἔτι	καὶ πάλαι· οὗτος ὁ τὴν
[4, 29]	μὲν οὐδέτερον, ἡ δ´ ἀσθενὴς	ἔτι	καὶ πολὺ ἀπέχουσα τοῦ φρονεῖν
[4, 1]	τίνας ἀπεδείξατο πράξεις ἰδιώτης ὢν	ἔτι	καὶ πρὶν ἐπὶ τὴν δυναστείαν
[4, 71]	πατρίδος ἐλευθερίαν γενήσονται οὔτε δωρεαῖς	ἔτι	κατεχόμενοι ὡς πρότερον οὔτε τὰς
[4, 38]	γνώμην ἀποδειξαμένης τῆς γυναικὸς μηδὲν	ἔτι	μαλακίζεσθαι μηδὲ κατοκνεῖν, ἀλλὰ καταβαλόντα
[4, 55]	Ῥώμην ὑποχείριον ἕξειν ἐλπίσαντες καὶ	ἔτι	μᾶλλον ἐξαπατηθέντες ὑφ´ ὧν ἔπραττεν
[4, 23]	ἔτυχε δωρησομένοις· τοῖς δὲ δούλοις	ἔτι	μείζων ὑπάρξει προθυμία χρηστοῖς εἶναι
[4, 29]	πολλαὶ καὶ μεγάλαι. τί οὖν	ἔτι	μέλλεις καὶ τὸν αὐτόματον ἐκδέχῃ
[4, 42]	μαθόντες, ὅτι τῶν κοινῶν οὐδενὸς	ἔτι	μετεῖχον, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ τὴν
[4, 73]	τὴν ἁπάντων ἐξουσίαν μήτε βασιλεῖς	ἔτι	μήτε μονάρχους καλεῖν, ἀλλὰ μετριωτέραν
[4, 6]	βουλομένους τὰ κοινά· ἐγὼ δ´	ἔτι	νεώτερον αὐτὸν ὑποτίθεμαι πέντε ὅλοις
[4, 32]	τὸν οἶκον ἀνδρωθέντι ἀπεδίδους; ἀλλ´	ἔτι	νομίζων με ὀρφανὸν εἶναι παῖδα
[4, 40]	λωβηθεῖσα ὑπὸ τοῦ πυρός. καὶ	ἔτι	νῦν ὁ μὲν νεὼς καὶ
[4, 63]	δὲ Τίτῳ, δέος ἅτε οὐδὲν	ἔτι	περὶ τῆς ἀρχῆς ἔχων, διὰ
[4, 12]	ὅτι μέμνηνται τῶν εὐεργεσιῶν, καὶ	ἔτι	πλείονα ὑποσχόμενος ἀγαθὰ ποιήσειν, ἐὰν
[4, 43]	κἀκείνοις οὐ μετὰ πολὺν χρόνον	ἔτι	πλείω τὰ χαλεπά. τούς τε
[4, 7]	ἔτη. ἐκπεσών τε τῆς ἀρχῆς	ἔτι	πολεμεῖν Ῥωμαίοις οὐκ ἐλάττω τεττάρων
[4, 13]	ᾧ διαγνώσεται, μέχρι ποῦ προβαίνουσα	ἔτι	πόλις ἐστὶ καὶ πόθεν ἄρχεται
[4, 11]	μήνυσις, ξενικὴν δύναμιν ἐπαγόμενοι νυκτὸς	ἔτι	πολλὴν κατάγειν εἰς τὴν πόλιν
[4, 3]	ὥσπερ Ταρκύνιόν τε πρότερον καὶ	ἔτι	πρὸ τούτου Νόμαν Πομπίλιον· ὁ
[4, 74]	ταῖς ἐξόδοις δώδεκα πελέκεις καταλιπεῖν.	ἔτι	πρὸς τούτοις, ὃ πάντων οἴομαι
[4, 72]	ὑπὸ τίνος ἀποδειχθεῖσα ἀνδρός, καὶ	ἔτι	πρότερον, ὅστις ἔσται πολιτείας κόσμος,
[4, 40]	ἀρχαικὴ τὴν κατασκευήν· διαμένει γὰρ	ἔτι	σεβασμοῦ τυγχάνουσα ὑπὸ Ῥωμαίων. καὶ
[4, 3]	ἠξίου, τοιάδε. ἀντίπαις μὲν ὢν	ἔτι	τῇ πρώτῃ στρατείᾳ, ἣν ἐπὶ
[4, 82]	ζῆν ἡδονάς, ἵνα σοι μηδὲν	ἔτι	τοιοῦτον συμβῇ παθεῖν. ἔπειτα σὺ
[4, 6]	γυναῖκα Τυρρηνίδα ἐπηγάγετο, ἣν ζῶντος	ἔτι	τοῦ πατρὸς ἔγημεν, ἅπαντες ὁμολογοῦσιν
[4, 63]	τούτων δὲ τῶν αἰετῶν ἀπτῆνας	ἔτι	τοὺς νεοττοὺς ἐχόντων γῦπες ἀθρόοι
[4, 4]	παρόντα κίνδυνον διασκεδάσωμεν, οὐδὲν γὰρ	ἔτι	τῶν ἐχθρῶν ἰσχυρόν ἐστι ζῆν
[4, 75]	ἐλευθέραν οἰκήσομεν τὴν πατρίδα καὶ	μηκέτι	κάθοδον ἕξουσιν εἰς αὐτὴν Ταρκύνιοι·
[4, 72]	οἱ πρότεροι βασιλεῖς· τοῖς δὲ	μηκέτι	ποιεῖν ἐφ´ ἑνὶ δυνάστῃ τὰ
[4, 71]	τ´ αὐτοῖς ἀναδῶμεν ὑπὲρ τοῦ	μηκέτι	Ῥωμαίων Ταρκύνιον ἄρξειν καὶ τὸ
[4, 43]	καὶ θυσίας ἅπασι κοινὰς προεῖπε	μηκέτι	συντελεῖν, ἵνα μὴ συνιόντες εἰς
[4, 54]	πολεμίων εἰσβολὰς τῆς γῆς καὶ	μηκέτι	τοὺς καρποὺς ἐκφερούσης, σπάνις ἁπάσης
[4, 14]	ἕκαστον ἔδει τῷ κοινῷ παρέχειν,	οὐκέτι	κατὰ τὰς τρεῖς φυλὰς τὰς
[4, 84]	τῶν κοινῶν κυρία, βασιλείαν μὲν	οὐκέτι	καταστήσασθαι δοκεῖ, ἄρχοντας δὲ δύο
[4, 6]	ἔτος ἔχουσα πεντηκοστόν· προσωτέρω γὰρ	οὐκέτι	κυΐσκεται τούτου τοῦ χρόνου γυνή,
[4, 48]	μετὰ τοῦτο τὸν μὲν Τύρνον	οὐκέτι	λόγου τυχεῖν ἐάσαντες εἰς βάραθρόν
[4, 11]	καὶ διεξῆλθε τοιοῦτόν τινα λόγον.	~Οὐκέτι	μοι περὶ τῶν Ταρκυνίου παίδων
[4, 12]	ἐγεγόνει. τοῦτο καταμαθὼν ὁ Τύλλιος	οὐκέτι	παρῆκε τὸν καιρόν, ἀλλὰ πολλὰς
[4, 50]	κατακλείσας εἰς τὸ τεῖχος, ὡς	οὐκέτι	προῄεσαν ἐκ τῆς πόλεως, παραστρατοπεδεύσας
[4, 13]	θεοὺς ὅσια διαπραξάμενος. προσωτέρω δ´	οὐκέτι	προῆλθεν ἡ κατασκευὴ τῆς πόλεως
[4, 85]	τὰ κριθέντα ὑπὸ τῆς πόλεως,	οὐκέτι	προσδέχονται παραγενηθέντα τὸν Ταρκύνιον. ἀπωσθεὶς
[4, 53]	Γαβίους αὐτὴν ἐκάλουν· νῦν μὲν	οὐκέτι	συνοικουμένη πᾶσα, πλὴν ὅσα μέρη
[4, 21]	καταλυθέντων, ἀλλὰ τῆς κλήσεως αὐτῶν	οὐκέτι	τὴν ἀρχαίαν ἀκρίβειαν φυλαττούσης, ὡς
[4, 10]	τῆς βουλῆς ὁρῶντες καὶ λογισμοὺς	οὐκέτι	τοὺς αὐτούς, ἀλλ´ ἐναντίους τοῖς
[4, 27]	παραδοῦσαι τὴν ἡγεμονίαν ἐκείνῳ πόλεις	οὐκέτι	φυλάττειν ἐβούλοντο τὰς ὁμολογίας Τυλλίῳ
[4, 38]	κατ´ οἰκίαν, ὅτι Ταρκύνιος ἐν	ἐσθῆτι	βασιλικῇ προελήλυθε καὶ καλεῖ τοὺς
[4, 9]	ἀναιδεστάτους ὥσπερ νῦν κρατεῖν οὔτε	χάριτι	λαβόντας οὔτ´ ὠνῇ κτησαμένους, ἀλλὰ
[4, 40]	μετὰ τὴν ταφὴν τῇ κατόπιν	νυκτὶ	ἀποθνήσκει. τοῦ θανάτου δ´ ὁ
[4, 82]	διὰ τὴν συγγένειαν τῇ παρελθούσῃ	νυκτί,	Κολλατίνου δὲ τότ´ ἀποδημοῦντος ἐπὶ
[4, 47]	μοι γενομένης ἐν τῇ παρελθούσῃ	νυκτὶ	ὑπό τινος τῶν μετεσχηκότων τῆς
[4, 11]	παρ´ ὑμῶν εὐνοίας ψευσθείς, ἣν	ἀντὶ	παντὸς εἱλόμην ἀγαθοῦ, ζῆν αἰσχρῶς
[4, 11]	πάππος εὖ ποιῶν ὑμᾶς διετέλεσεν,	ἀντὶ	πολλῶν δέ, ὧν αὐτὸς ἐγὼ
[4, 11]	σὺν γυναιξί τε καὶ τέκνοις	ἀντὶ	πολλῶν μέν, ὧν Ταρκύνιος ὁ
[4, 34]	ἐκκλησίαν ἀπεδίδουν αὐτοῖς τὴν ἀρχὴν	ἀντὶ	τῆς ἐπιφθόνου ταύτης καὶ πλείω
[4, 20]	ἐκφέρειν δόξειεν αὐτῷ, τὴν λοχῖτιν	ἀντὶ	τῆς φρατρικῆς συνῆγεν ἐκκλησίαν. ἐκάλει
[4, 73]	σχολὴν βουλευομένοις τὴν κρείττονα πολιτείαν	ἀντὶ	τῆς χείρονος ἑλέσθαι, εἰ δή
[4, 9]	πρὸς εἰδότας ὑμᾶς λέγειν, τὰς	ἀντὶ	τούτων ὀφειλομένας ἐμοὶ χάριτας τοῖς
[4, 16]	δὲ θώρακας αὐτῶν ἀφεῖλε, καὶ	ἀντὶ	τῶν ἀσπίδων ἀνέδωκε θυρεούς. διελὼν
[4, 32]	~Περιῆν γὰρ ἄν σοι ταῦτα	πράξαντι	πρῶτον μὲν εὐσεβεῖ καὶ δικαίῳ
[4, 75]	καὶ βίᾳ καὶ δόλῳ καὶ	παντὶ	ἄλλῳ τρόπῳ παρελθεῖν πάλιν ἐπὶ
[4, 3]	θ´ ἁρμόσαι ταῖς τύχαις καὶ	παντὶ	συνεξομοιωθῆναι προσώπῳ δυνατώτατος. καὶ διὰ
[4, 57]	κεφαλὴν ἀποτεμόντα πέμψαι. ταῦτα δὲ	ποιήσαντι	αὐτῷ τε καὶ τοῖς συλλαβομένοις
[4, 69]	ἀνεῖλε, τῷ πρώτῳ τὴν μητέρα	φιλήσαντι.	οἱ μὲν οὖν νεανίσκοι τοῦ
[4, 64]	πρότερον, ὅτι Ταρκυνίῳ τῷ προτέρῳ	βασιλεύσαντι	Ῥωμαίων ἀδελφόπαις ἦν καὶ Κολλατείας
[4, 3]	πρὸς Σαβίνους πολέμῳ τῷ πρώτῳ	συστάντι	τῶν ἱππέων ἀποδειχθεὶς ἡγεμὼν ἐτρέψατο
[4, 32]	τοῦ γένους καὶ τὸν οἶκον	ἀνδρωθέντι	ἀπεδίδους; ἀλλ´ ἔτι νομίζων με
[4, 1]	ἔτι δουλευούσης παιδίον, ᾧ τίθεται	τραφέντι	ἡ μήτηρ τὸ μὲν ἴδιόν
[4, 13]	τῷ τείχει {τῷ} δυσευρέτῳ μὲν	ὄντι	διὰ τὰς περιλαμβανούσας αὐτὸ πολλαχόθεν
[4, 38]	δὲ Τυλλίῳ λέγει τις ἐλθὼν	ὄντι	κατ´ οἰκίαν, ὅτι Ταρκύνιος ἐν
[4, 31]	ὅταν ἀνδρωθῶμεν ἡμεῖς, ἐμοὶ παραδώσειν	ὄντι	πρεσβυτέρῳ τὴν ἀρχήν. ἐχρῆν μὲν
[4, 27]	οὐκ ἀξιοῦσαι ταπεινῷ κατὰ γένος	ὄντι	ὑπακούειν, καὶ τὴν διαφορὰν τῶν
[4, 28]	αὐθάδει καὶ τυραννικῷ τὴν φύσιν	ὄντι	χρηστὴ καὶ σώφρων καὶ φιλοπάτωρ
[4, 35]	καὶ μηδὲν ἀχθεσθῆτέ μοι ταῦτα	λέγοντι,	ὦ βουλή· οὐ γὰρ ὑμῶν
[4, 41]	αὐλιζόμενοι αὐλὴν καὶ μεθ´ ἡμέραν	ἐξιόντι	παρακολουθοῦντες, ὅπῃ πορεύοιτο, πολλὴν τὴν
[4, 62]	τῶν χρησμῶν τοῖς ἀνδράσι ποιεῖσθαι.	συνελόντι	δ´ εἰπεῖν οὐδὲν οὕτω Ῥωμαῖοι
[4, 29]	τρόποις, ὧν μάλιστα τῷ βασιλεύειν	μέλλοντι	δεῖ. ὑπάρχει δέ σοι καὶ
[4, 77]	ἐπιχειρῶν λέγειν, ᾧ κηδεμόνων οὐχ	ὑγιαίνοντι	δεῖ. ἴστε δὴ τὴν κοινὴν
[4, 27]	τὴν ὀργήν, οὐδὲν ἐν τῷ	παρόντι	ἀτυχήσειν. ταῦτ´ εἰπὼν καταλύεται τὸν
[4, 4]	χρησαμένους· τούτων γὰρ ἐν τῷ	παρόντι	δεῖ· ὅταν δὲ τὰ πρῶτα
[4, 75]	κυριώτατα ὧν ὑμῖν ἐν τῷ	παρόντι	λέγειν ἔχω καὶ παραινεῖν· τὰ
[4, 55]	ἔχθρας ἐλπίσαντες ἐπὶ τῷ σφετέρῳ	συμφέροντι	διαλύσεσθαι. ἀσμένως δὲ τῶν Γαβίων
[4, 39]	τοῖς θεοῖς εὔξατο ἐπὶ τῷ	συμφέροντι	τῆς πόλεως τῆς Ῥωμαίων τὴν
[4, 46]	αὐτῷ προσηκούσης οὔτ´ ἐπὶ τῷ	συμφέροντι	τῶν Λατίνων δοθησομένης· καὶ πολλοὺς
[4, 63]	παίδων οἰκισταῖς ἀναθείς, Κιρκαίαν μὲν	Ἄρροντι,	Σιγνίαν δὲ Τίτῳ, δέος ἅτε
[4, 13]	πολλαχόθεν οἰκήσεις, ἴχνη δέ τινα	φυλάττοντι	κατὰ πολλοὺς τόπους τῆς ἀρχαίας
[4, 28]	τῷ νεωτέρῳ πολὺ τὸ πρᾷον	ἔχοντι	καὶ εὐλόγιστον ἀνοσία καὶ μισοπάτωρ
[4, 55]	μὲν ἐπιχειρεῖν πράγματι καὶ μέγαν	ἔχοντι	κίνδυνον, οὐ μὴν ἀδυνάτῳ γε,
[4, 22]	τὸ στρατόπεδον κελεύσας ἔθυσε τῷ	κατέχοντι	τὸ πεδίον Ἄρει. τοῦτον τὸν
[4, 71]	τὴν ψῆφον ἀναδώσων ταῖς φράτραις.	ἄρχοντι	γὰρ ἀποδέδοται τοῦτο πράττειν· ἡμῶν
[4, 28]	σώφρων καὶ φιλοπάτωρ συνῆλθε γυνή,	Ἀρροῦντι	δὲ τῷ νεωτέρῳ πολὺ τὸ
[4, 56]	ἄγγελον οὐδὲν ἀποκρινάμενος τῷ πολλάκις	ἐπερωτῶντι,	τὴν Θρασυβούλου τοῦ Μιλησίου διάνοιαν
[4, 69]	καὶ τοῦ Βρούτου πολλὰ καταγελάσαντες,	ὅτι	βακτηρίαν ξυλίνην ἀνέθηκε τῷ Ἀπόλλωνι·
[4, 4]	καὶ ἐκ πολλῶν συνεγνωκυῖα θεσφάτων,	ὅτι	βασιλεῦσαι Ῥωμαίων ἐκεῖνον τὸν ἄνδρα
[4, 30]	μόνον, ὃ καὶ πρότερον ἔφην,	ὅτι	γέγραφεν υἱὸν εἶναι Ταρκυνίου τὸν
[4, 2]	Τυρρηνῶν ἐπισταμένην εἰπεῖν πρὸς αὐτόν,	ὅτι	γένος ἀπὸ τῆς ἑστίας τῆς
[4, 6]	εἰκοστὸν ἔτος ἀπανιστάμενον. καὶ μὴν	ὅτι	γυναῖκα Τυρρηνίδα ἐπηγάγετο, ἣν ζῶντος
[4, 56]	σταχύων ἀποθραύων ἐρρίπτει χαμαὶ διδάσκων,	ὅτι	δεῖ τῶν ἀστῶν τοὺς δοκιμωτάτους
[4, 52]	καταπλήξεως τῶν πολεμίων ἕνεκα· μαθόντες,	ὅτι	διέφθαρται τὸ ἕτερον αὐτῶν στράτευμα,
[4, 1]	Σερούιον ἐπὶ τῆς ἰδίας τύχης,	ὅτι	δουλεύουσα ἔτεκεν αὐτόν. εἴη δ´
[4, 62]	κἀκεῖνοι διὰ σημείων τινῶν μαθόντες,	ὅτι	θεόπεμπτον ἀγαθὸν ἀπεστράφη, καὶ μεγάλην
[4, 40]	τι καὶ ἄλλο δαιμόνιον ἔργον,	ὅτι	θεοφιλὴς ἦν ἁνήρ, ἐξ οὗ
[4, 36]	ἰδιώτης πειράσομαι ποιῆσαι πᾶσι φανερόν,	ὅτι	καὶ ἄρχειν ἐπίσταμαι καλῶς καὶ
[4, 11]	εἰσφορὰς συνεισφέρειν· κοινῇ δὲ σύμπαντες,	ὅτι	κατὰ νόμους γεγραμμένους ἐθισθήσονται ζῆν
[4, 56]	πολὺν ὑπὲρ αὑτοῦ λόγον διαθέμενος,	ὅτι	καταπεφευγὼς εἰς τὴν ἐκείνων πίστιν
[4, 85]	πύλας διαδρᾶναι, τοσοῦτο μόνον ἀπαγγελλόντων,	ὅτι	κατέχει τὴν ἐκκλησίαν Βροῦτος δημαγωγῶν
[4, 56]	διάνοιαν τοῦ πατρὸς ὁ Σέξτος,	ὅτι	κελεύει τοὺς ὑπερέχοντας τῶν Γαβίων
[4, 61]	λέγετε πρὸς τοὺς ἑαυτῶν πολίτας,	ὅτι	κεφαλὴν εἵμαρται γενέσθαι συμπάσης Ἰταλίας
[4, 45]	Ταρκυνίῳ διὰ τὸν Μαμίλιον ἀπεχθόμενος,	ὅτι	κηδεστὴν ἐκεῖνον ἠξίωσε λαβεῖν ἀνθ´
[4, 33]	τοῦθ´ οἱ προσήκοντες ὑμῖν ὡμολόγουν,	ὅτι	κρατήσαντες ἐκεῖνοι τῆς ἀρχῆς οὐδὲ
[4, 11]	δήπου, κἂν ἐγὼ μὴ λέγω,	ὅτι	Μάρκιοι συλλαμβανόντων αὐτοῖς τῶν πατρικίων
[4, 12]	πολλὰς αὐτοῖς εἰδέναι φήσας χάριτας,	ὅτι	μέμνηνται τῶν εὐεργεσιῶν, καὶ ἔτι
[4, 7]	μικρὸν ἐρῶ τοὔνομα. ὡμολόγηται γάρ,	ὅτι	μετὰ τὴν Ταρκυνίου τελευτὴν παραλαβὼν
[4, 33]	φύλαξ οὐδεὶς ὑμῶν ἕτερος ἦν,	ὅτι	μὴ γυνή, πατρὸς μήτηρ, καὶ
[4, 82]	ἀρετῇ γενησόμεθα; καὶ σοὶ μέν,	ὅτι	μίαν ἐτυραννήθης νύκτα τὴν ἀμίαντον
[4, 10]	πρὸς τοὺς ταπεινοτέρους, ἁπάντων δ´,	ὅτι	νόμιμος καὶ δίκαιος ἄρχων, ἀγαπώντων
[4, 4]	Ταρκυνίου μοι ταῦτ´ εἰπεῖν ἐπισκήψαντος,	ὅτι	πάντων ἀποδείκνυσιν ἐπιμελητὴν καὶ φύλακα
[4, 76]	ἐπὶ τοῦ μεγέθους τῆς ἐξουσίας,	ὅτι	πάντων τ´ ἄρχουσι καὶ τὴν
[4, 65]	ἐκεῖνος ἄρχει. ἐγὼ γὰρ οἶδ´,	ὅτι	παραλήψομαι τὴν τοῦ πατρὸς βασιλείαν,
[4, 19]	οὐκ ἄτερ αἰτίας, ἀλλὰ πεπεισμένος,	ὅτι	πᾶσιν ἀνθρώποις ἆθλα τῶν πολέμων
[4, 10]	τῆς ἐκκλησίας ἐγένετο τῶν μέν,	ὅτι	πιστὸς ἦν καὶ δίκαιος περὶ
[4, 4]	καὶ πρὸς ἅπαντας ἐξενεχθῆναι παρασκευάσωμεν,	ὅτι	πληγὴν οὐδεμίαν ἔχει καίριον, οἵ
[4, 23]	ὑπομιμνήσκων, τοὺς δ´ ἀγνοοῦντας διδάσκων,	ὅτι	πόλει δυναστείας ἐφιεμένῃ καὶ μεγάλων
[4, 55]	φράσοντας τοῖς Γαβίοις δι´ ἀπορρήτων,	ὅτι	πολεμεῖν τῷ πατρὶ διέγνωκεν ὡς
[4, 77]	ὑμῶν, μᾶλλον δ´ ἀκριβῶς οἶδ´	ὅτι	πολλοῖς τεταράχθαι δόξω τὴν διάνοιαν,
[4, 36]	τῶν ἐμῶν ἔργων ἀχθόμενοι· πότερον	ὅτι	πολλοὺς ἴσασιν ἐπὶ τῆς ἐμῆς
[4, 79]	ἀρχὴν Ἄρροντα τὸν γνήσιον ἀδελφόν,	ὅτι	πονηρὸς οὐκ ἐβούλετο γενέσθαι, φαρμάκοις
[4, 60]	τι μειράκιον ἐξιόν, ᾧ φράσαντες,	ὅτι	Ῥωμαίων εἰσὶ πρέσβεις τῷ μάντει
[4, 51]	διατρίβοντος αὐτοῦ παρῆν τις ἀγγέλλων,	ὅτι	Σαβίνων ἡ κρατίστη νεότης ἐξελήλυθε
[4, 71]	τὰ ὅπλα ἔχοντες, εἰ μάθοιεν,	ὅτι	τὰ ἐν τῇ πόλει πάντα
[4, 35]	ἀγανακτεῖν καὶ κατηγορεῖν ἐμοῦ τε,	ὅτι	τὰ μὴ προσήκοντα κατέχω, καὶ
[4, 35]	προσήκοντα κατέχω, καὶ τῶν δεδωκότων,	ὅτι	τἀλλότρια ἐχαρίσαντό μοι· ῥᾳδίως γὰρ
[4, 37]	ἕνεκα ταῦτα λέγει, τελευτῶν ἔφησεν,	ὅτι	Ταρκύνιος αὐτὸν αἰτιᾶται τὴν βασιλείαν
[4, 38]	τις ἐλθὼν ὄντι κατ´ οἰκίαν,	ὅτι	Ταρκύνιος ἐν ἐσθῆτι βασιλικῇ προελήλυθε
[4, 64]	Ἠγερίου, περὶ οὗ δεδήλωκα πρότερον,	ὅτι	Ταρκυνίῳ τῷ προτέρῳ βασιλεύσαντι Ῥωμαίων
[4, 34]	τι τοιοῦτον ἔχεις δικαίωμα φέρειν,	ὅτι	τὴν βασιλείαν ὁ πάππος ὑμῶν
[4, 70]	Βροῦτος ἀρξάμενος ὑπὲρ ἑαυτοῦ λέγειν,	ὅτι	τὴν δοκοῦσαν τοῖς πολλοῖς μωρίαν
[4, 23]	περὶ τοὺς δεσπότας, ἐὰν μάθωσιν,	ὅτι	τῆς ἐλευθερίας ἄξιοι κριθέντες εὐδαίμονος
[4, 40]	τὸν ἀρχαῖον κόσμον ἐπετελέσθη φανερά,	ὅτι	τῆς καινῆς ἐστι τέχνης, ἡ
[4, 10]	πολυπραγμονεῖν. εἰσῄει γὰρ αὐτοῖς λογισμός,	ὅτι	τῆς μὲν βουλῆς, ὃν αὐτὴ
[4, 60]	μηδὲν παράγησθε ὑπ´ αὐτοῦ, συγγνούς,	ὅτι	τὸ χρεὼν οὐκ ἔνεστι μετατεθῆναι,
[4, 29]	μέγα φρονεῖν; ἀλλὰ πάντες ἴσασιν,	ὅτι	τοῖς μὲν ἀρχαίοις ὑμῶν προγόνοις
[4, 23]	καὶ τοῖς φαυλοτάτοις εἶναι πρόδηλα,	ὅτι	τοῖς μὲν δεσπόταις πολλὴ φροντὶς
[4, 45]	ἐπεχείρουν. ~Λογιζόμενος δ´ ὁ Ταρκύνιος,	ὅτι	τοῖς μὴ κατὰ νόμους λαβοῦσι
[4, 63]	πόλεως· Κιρκαίαν δὲ κατὰ λογισμόν,	ὅτι	τοῦ Πωμεντίνου πεδίου μεγίστου τῶν
[4, 64]	Ταρκύνιος ἐπολιόρκει πρόφασιν μὲν ποιούμενος,	ὅτι	τοὺς ἐκ Ῥώμης φυγάδας ὑπεδέχετο
[4, 11]	καὶ ἀναξιοπαθοῦντες· οἱ δανεισταὶ μὲν	ὅτι	τοὺς πένητας ὑμῶν οὐκ εἴασα
[4, 20]	εἴρηται δέ μοι καὶ πρότερον,	ὅτι	τριῶν πραγμάτων ὁ δῆμος ἐκ
[4, 7]	παραδεδώκασιν οἱ συγγραφεῖς καί φασιν,	ὅτι	Τύλλιον αὐτὸς ἀράμενος ἐκ τοῦ
[4, 42]	ἐξαπατῶν καὶ φενακίζων· τότε μαθόντες,	ὅτι	τῶν κοινῶν οὐδενὸς ἔτι μετεῖχον,
[4, 30]	Ἀρροῦντα· ἀλλὰ καὶ καθ´ ἕτερον,	ὅτι	φησὶν ἀποθανόντα ὑπὸ τῆς μητρὸς
[4, 10]	τοὺς εὐεργέτας, ἐπαινούντων, τῶν δ´,	ὅτι	φιλάνθρωπος καὶ μεγαλόψυχος εἰς τοὺς
[4, 55]	αὐτοὺς ἀφικόμενος, εἰ λάβοι πίστεις,	ὅτι	φυλάξουσιν αὐτὸν ὥσπερ καὶ τοὺς
[4, 67]	ἄρτι δ´ αὐτῷ τὰς πύλας	ἐξεληλυθότι	συναντᾷ κατὰ δαίμονα παραγινόμενος εἰς
[4, 36]	ἀποδοὺς δὲ τὴν ἀρχὴν τῷ	δεδωκότι	μοι δήμῳ καὶ γενόμενος ἰδιώτης
[4, 38]	Τύλλιον, ἵνα πιστεύσας ὡς φίλῳ	γεγονότι	ἧττον αὐτὸν φυλάττοιτο, δόξας δ´
[4, 34]	ὁ χρόνος, ἐν ᾧ τετταρακονταετεῖ	γεγονότι	Ῥωμαίων οὐδεὶς ἡγήσατό με πώποτ´
[4, 6]	δ´ ἀλλοτρίῳ καὶ ἐκ δούλης	γεγονότι	χαρίζεσθαι· οὔτ´ ἂν αὐτοὶ τῆς
[4, 67]	στρατιωτικοῦ πλήθους ἀπὸ τῶν τυράννων.	ἄρτι	δ´ αὐτῷ τὰς πύλας ἐξεληλυθότι
[4, 65]	τὴν τοῦ πατρὸς βασιλείαν, ὥσπερ	ἐστὶ	δίκαιον, τῶν υἱῶν αὐτοῦ πρεσβύτατος
[4, 7]	φασι, παρὰ τὰς κοινὰς ἁπάντων	ἐστὶ	δόξας, καὶ ὁ τοῦ βίου
[4, 4]	γὰρ ἔτι τῶν ἐχθρῶν ἰσχυρόν	ἐστι	ζῆν τοῦ βασιλέως ἀγγελλομένου, παραλαβὼν
[4, 13]	μέχρι ποῦ προβαίνουσα ἔτι πόλις	ἐστὶ	καὶ πόθεν ἄρχεται μηκέτ´ εἶναι
[4, 2]	τὴν γυναῖκα κοσμησαμένην, οἷς ἔθος	ἐστὶ	κοσμεῖσθαι τὰς γαμουμένας, κατακλεισθῆναι μόνην
[4, 82]	τοῦ πρεσβυτάτου. ~Αὕτη Σπορίου μέν	ἐστι	Λουκρητίου θυγάτηρ, ὃν ἀπέδειξε τῆς
[4, 29]	ἀκούσῃς λόγους; ἢ σιωπᾶν ἄμεινόν	ἐστί	μοι καὶ μὴ φέρειν εἰς
[4, 47]	τρέχουσιν οὐ περὶ ἐμοῦ σκεπτέον	ἐστὶ	νυνί, πότερα χρηστὸς ἢ πονηρός
[4, 23]	ταῖς συντυχίαις, ὁρῶντες ὡς ἀστάθμητόν	ἐστι	πρᾶγμα εὐτυχία καὶ ἀγχίστροφον, καὶ
[4, 4]	ἃ δεῖ. τίνα δὲ ταῦτ´	ἐστί;	πρῶτον μὲν κρυπτώμεθα τὸν τοῦ
[4, 75]	φυλαττώμεθα αὐτούς. Ταυτὶ μὲν οὖν	ἐστι	τὰ μέγιστα καὶ κυριώτατα ὧν
[4, 19]	πᾶσιν ἀνθρώποις ἆθλα τῶν πολέμων	ἐστὶ	τὰ χρήματα καὶ περὶ τῆς
[4, 78]	ὑμᾶς εἰς ἐκκλησίαν συνεκάλεσα, ταῦτ´	ἐστί.	Ταρκύνιον οὔτε κατὰ τοὺς πατρίους
[4, 73]	ποτε φυλάξασθαι παραινῶ. τίνα δ´	ἐστὶ	ταῦτα; πρῶτον μὲν ἐπειδὴ τὰ
[4, 40]	ἐπετελέσθη φανερά, ὅτι τῆς καινῆς	ἐστι	τέχνης, ἡ δ´ εἰκών, οἵα
[4, 84]	τεθνάναι. ταύτην εἰ βουλομένοις ὑμῖν	ἐστι	τὴν γνώμην εἶναι κυρίαν, διαστάντες
[4, 35]	ταῦθ´ ἱκανά· ἐν ἴσῳ γάρ	ἐστι	τό τε πολλὰ δίκαια πρὸς
[4, 58]	διωμόσατο κατὰ τῶν σφαγίων. τούτων	ἐστὶ	τῶν ὁρκίων μνημεῖον ἐν Ῥώμῃ
[4, 63]	αὐτῷ θαλάττης ἔκειτο ἐν καλῷ·	ἔστι	δὲ χερσονησοειδὴς σκόπελος ὑψηλὸς ἐπιεικῶς
[4, 73]	ἑλέσθαι, εἰ δή τις ἄρα	ἔστι	κρείττων, ἧς Ῥωμύλος τε καὶ
[4, 40]	ἀγορᾶς ὁ νεκρὸς φέροιτο, ὡς	ἔστι	Ῥωμαίοις ἔθος, τόν τε βασίλειον
[4, 60]	συγγνούς, ὅτι τὸ χρεὼν οὐκ	ἔνεστι	μετατεθῆναι, διελεῖται τὸ τέρας ὑμῖν
[4, 39]	βασιλείαν ἔχειν Τυλλίου περιόντος οὐκ	ἔνεστί	σοι. ἐκδημαγωγήσει γὰρ αὖθις ἐπὶ
[4, 29]	γε τόλμα καὶ τὸ φιλοκίνδυνον	ἔνεστί	σου τοῖς τρόποις, ὧν μάλιστα
[4, 29]	φιλοτιμίας μήτε δόξης. γυνή σοι	σύνεστι	μηδὲν ἐοικυῖα τοῖς σοῖς τρόποις,
[4, 29]	ἔφησεν, ὦ Ταρκύνιε, μετὰ παρρησίας	ἔξεστί	μοι καὶ ἀκινδύνως ἅπαντα εἰπεῖν,
[4, 27]	τιμωρησάμενος, ἣν κατεκληρούχησε Ῥωμαίων τοῖς	νεωστὶ	προσεληλυθόσι πρὸς τὴν πολιτείαν. Ταῦτα
[4, 74]	ἡμᾶς οἴομαι δεῖν· τὰ σκῆπτρα	ταυτὶ	λέγω καὶ τοὺς χρυσοῦς στεφάνους
[4, 75]	δυναστείαν, ἐὰν μὴ φυλαττώμεθα αὐτούς.	Ταυτὶ	μὲν οὖν ἐστι τὰ μέγιστα
[4, 4]	δὲ καὶ ὀρφανὰ τὰ δύστηνα	ταυτὶ	παιδία καταλείπεται κίνδυνον οὐ τὸν
[4, 11]	ἐπιτελεσάμενον δίκας ἔμελλον ἀναρπάσεσθαι, ἔπειτα	ταυτὶ	τὰ παιδία καὶ τοὺς ἄλλους
[4, 47]	πότερα χρηστὸς ἢ πονηρός εἰμι·	τουτὶ	γὰρ ἐξέσται καὶ μετὰ ταῦθ´
[4, 60]	τὸ πρὸς τὰς ἀνατολὰς βλέπον,	τουτὶ	δὲ τὸ πρὸς τὰς δύσεις,
[4, 60]	δή τι· ἔπειθ´ ὑμῖν ἐρεῖ,	Τουτὶ	μέν ἐστιν ὁ Ταρπήιος λόφος,
[4, 60]	Ταρπήιος λόφος, μέρος δ´ αὐτοῦ	τουτὶ	μὲν τὸ πρὸς τὰς ἀνατολὰς
[4, 34]	νόμον, τούτους ἀδικῶ δήπου καὶ	οὐχὶ	σέ, καὶ ὑπὸ τούτων παυσθῆναι