HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Denys d'Halicarnasse, Les Antiquités romaines, livre IV

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ρ  =  22 formes différentes pour 256 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[4, 22]   μετέχειν τῆς ἰσοπολιτείας ἐπέτρεψε. κελεύσας  γὰρ   ἅμα τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ἐλευθέροις
[4, 32]   καὶ τῆς βασιλείας ἐπιμελεῖσθαι. ~Περιῆν  γὰρ   ἄν σοι ταῦτα πράξαντι πρῶτον
[4, 9]   ἀλλὰ τὰς ἰδίας γεωργῆτε· οὐ  γὰρ   ἂν γένοιτο φρόνημα εὐγενὲς ἐν
[4, 26]   τοὺς οἰκίσαντας τὴν Ῥώμην. οὐ  γὰρ   ἂν Ἑλληνικοῖς ἐχρῶντο γράμμασιν ὄντες
[4, 35]   ὅτι τἀλλότρια ἐχαρίσαντό μοι· ῥᾳδίως  γὰρ   ἂν ἔπεισας αὐτούς, εἴ τι
[4, 47]   γάμων κατὰ τὸ εἰκός· τίς  γὰρ   ἂν τῶν νοῦν ἐχόντων Μαμίλιον
[4, 57]   πεμφθέντες ἐπὶ τὴν ἔρευναν· οὐδὲν  γὰρ   ἀντεῖπεν Πέτρων, ἀλλ´ ἐφῆκε
[4, 7]   ἔχουσι τὴν ἡλικίαν ἄπιστος· οὐδὲ  γὰρ   ἄπαις ἦν, ὥστ´ ἐκ παντὸς
[4, 72]   ἀπαλλαττόμενοι τοῦ τυράννου καταστησόμεθα. βεβουλεῦσθαι  γὰρ   ἅπαντα βέλτιον, πρὶν ἐπιχειρεῖν ἔργῳ
[4, 21]   ἀπελάσας τῶν κοινῶν. ὑπελάμβανον μὲν  γὰρ   ἅπαντες ἴσον ἔχειν τῆς πολιτείας
[4, 82]   εἰς τὰ πολέμια παρασκευῆς· μεστὴ  γὰρ   ἁπάντων πόλις, αἰσχρόν τε
[4, 74]   τοὺς αὐτοὺς ἐᾶν ἄρχειν· χαλεπὴ  γὰρ   ἅπασιν ἀόριστος ἀρχὴ καὶ μηδεμίαν
[4, 83]   ἄσμενοι συναροῦνται τοῦ πολέμου· τυραννὶς  γὰρ   ἅπασιν ἐχθρὰ τοῖς βουλομένοις ἐλευθέροις
[4, 58]   ἐχθρῶν ἀπαραίτητος ὢν ἔδρασεν. οὔτε  γὰρ   ἀπέκτεινεν οὐδένα Γαβίων οὔτ´ ἐξήλασε
[4, 6]   αὐτοῦ γράφοντα τοὺς παῖδας. παντάπασι  γὰρ   ἀπερισκέπτως καὶ ῥᾳθύμως οἱ συγγραφεῖς
[4, 71]   ψῆφον ἀναδώσων ταῖς φράτραις. ἄρχοντι  γὰρ   ἀποδέδοται τοῦτο πράττειν· ἡμῶν δ´
[4, 20]   τὸ τῶν ψήφων κράτος. ὁπότε  γὰρ   ἀρχὰς ἀποδεικνύειν περὶ νόμου
[4, 24]   μή γε, τοὺς ὑπάτους· δεῖ  γὰρ   ἀρχῆς τινος μεγάλης· οἳ τοὺς
[4, 39]   περιόντος οὐκ ἔνεστί σοι. ἐκδημαγωγήσει  γὰρ   αὖθις ἐπὶ σοὶ τὸν ὄχλον,
[4, 52]   κεφαλὰς τῶν σφετέρων ἡγεμόνων· προὔτεινον  γὰρ   αὐτὰς οἱ Ῥωμαῖοι καταπλήξεως τῶν
[4, 75]   πρότερον καιροῖς κύριος ἦν. οὕτω  γὰρ   αὐτοῖς ἀσφαλέστατα καὶ κάλλιστα ἕξει
[4, 10]   δεῖν καὶ μηδὲν πολυπραγμονεῖν. εἰσῄει  γὰρ   αὐτοῖς λογισμός, ὅτι τῆς μὲν
[4, 42]   σφετέρῳ νομίζοντες ἀγαθῷ γενήσεσθαι· τοιαύτας  γὰρ   αὐτοῖς ὑπέτεινεν Ταρκύνιος ὑποσχέσεις
[4, 19]   τὰ τιμήματα τῶν βίων. ὁπότε  γὰρ   αὐτῷ δεήσειε μυρίων δισμυρίων,
[4, 37]   δικαίως κατέχειν ἑαυτῷ προσήκουσαν· καταλιπεῖν  γὰρ   αὐτῷ τὸν πάππον ἀποθνήσκοντα σὺν
[4, 83]   ἐκ πονηρῶν γενέσθαι χρηστούς· ὅμηρα  γὰρ   αὐτῶν ἔχομεν ἐν τῇ πόλει
[4, 29]   πεποιημένοι τὰ λυποῦντα ἡμᾶς. καὶ  γὰρ   ἐὰν τἆλλα τις ἀδικεῖν ὀκνῇ,
[4, 54]   τὸ χωρίον πυκνοτέροις· κατὰ τοῦτο  γὰρ   ἐδόκει μάλιστα τὸ μέρος
[4, 75]   νῦν δι´ ἀκριβείας ἐξετασθῆναι· συνήγμεθα  γὰρ   εἰς καιρὸν ὀξύν· ἐπ´ αὐτοῖς
[4, 10]   τὴν βασιλείαν ἀκόντων ἐκείνων. κατασκευάσας  γὰρ   ἐκ πολλοῦ φήμας λέγεσθαι κατὰ
[4, 56]   ὡς ἔμοιγε δοκεῖ μιμησάμενος· καὶ  γὰρ   ἐκεῖνος Περιάνδρῳ ποτὲ τῷ Κορινθίων
[4, 70]   τῷ πτώματι προσελθὼν αὐτῆς· ἔτι  γὰρ   ἔκειτο ἐν φανερῷ θέαμα οἴκτιστον·
[4, 19]   στρατειῶν διὰ τὴν ἀνεισφορίαν. οὐ  γὰρ   ἐλάμβανον ἐκ τοῦ δημοσίου τότε
[4, 30]   ἐκείνους περιεῖναι τοὺς χρόνους. ἐδείχθη  γὰρ   ἐν ἀρχαῖς ἑβδομηκοστὸν ἔχουσα καὶ
[4, 74]   κράτος τῆς ἀρχῆς συνάγειν. τὸ  γὰρ   ἐν μέρει τὸν αὐτὸν ἄρχειν
[4, 7]   Πείσωνι τῷ Φρῦγι συγκαταθέμενος. ἐκεῖνος  γὰρ   ἐν ταῖς ἐνιαυσίοις πραγματείαις ταῦθ´
[4, 4]   ἀπάτῃ καὶ δόλῳ χρησαμένους· τούτων  γὰρ   ἐν τῷ παρόντι δεῖ· ὅταν
[4, 59]   πάππου προθυμούμενος εὐχὰς ἐπιτελέσαι. ἐκεῖνος  γὰρ   ἐν τῷ τελευταίῳ πολέμῳ μαχόμενος
[4, 35]   οὐδὲ νῦν, ὅπου δεῖ. οὐ  γὰρ   ἐνθάδε σοι ταῦτα προσήκει λέγειν·
[4, 17]   οὗτοι καθ´ ἡλικίαν· πεντεκαίδεκα μὲν  γὰρ   ἐξ αὐτῶν λόχοι τοὺς πρεσβυτέρους
[4, 81]   τί δ´ οὐ χεῖρον; τρεῖς  γὰρ   ἐξ ἑνὸς Ταρκυνίους ἕξομεν πολλῷ
[4, 47]   χρηστὸς πονηρός εἰμι· τουτὶ  γὰρ   ἐξέσται καὶ μετὰ ταῦθ´ ὑμῖν
[4, 4]   ὑπὲρ τῆς ψυχῆς τρέχοντα· εἰ  γὰρ   ἐπὶ Μαρκίοις τοῖς ἀνελοῦσι τὸν
[4, 20]   ἀπέχον τἀδυνάτου. τὰ πολλὰ μὲν  γὰρ   ἐπὶ τῆς πρώτης κλήσεως τέλος
[4, 6]   παρ´ αὐτῷ τὰ λοιπά· τέτταρα  γὰρ   ἐπὶ τοῖς εἴκοσι βεβασίλευκεν Ἄγκος·
[4, 52]   ἀνέστη χρόνῳ τε μακρός· ἔτη  γὰρ   ἑπτὰ συνεχῶς ἐπολεμήθη· καὶ παθήμασι
[4, 53]   πολλαχῇ καὶ τείχους κύκλον, ἔτι  γὰρ   ἕστηκεν αὐτοῦ τὰ πλεῖστα. εἰς
[4, 35]   σὲ ταῦθ´ ἱκανά· ἐν ἴσῳ  γάρ   ἐστι τό τε πολλὰ δίκαια
[4, 11]   τὴν ὑμῶν αὐτῶν γνώμην. εἰ  γὰρ   ἑτέρους τινὰς ἀξιονικοτέρους ἡμῶν ὑπειλήφατε
[4, 40]   ἦν, ἀρχαικὴ τὴν κατασκευήν· διαμένει  γὰρ   ἔτι σεβασμοῦ τυγχάνουσα ὑπὸ Ῥωμαίων.
[4, 4]   τὸν παρόντα κίνδυνον διασκεδάσωμεν, οὐδὲν  γὰρ   ἔτι τῶν ἐχθρῶν ἰσχυρόν ἐστι
[4, 75]   ἕξουσιν εἰς αὐτὴν Ταρκύνιοι· πειράσονται  γάρ,   εὖ ἴστε, καὶ πειθοῖ καὶ
[4, 6]   καὶ πράττειν ὄντες ἀκμῇ· οὔτε  γὰρ   εὐγενείᾳ προεῖχεν αὐτῶν Τύλλιος
[4, 47]   ἐγκλημάτων αὐτὸν τὸν κατήγορον. Οὑτοσὶ  γάρ,   ἔφη, Τύρνος, σύνεδροι, τούτων
[4, 6]   τοῦ φρονεῖν ὑπάρχων ἡλικίᾳ. πολιτεύεσθαι  γὰρ   ἤδη καὶ ἄρχειν καὶ τὰ
[4, 11]   βουλεύσομαι γενναιότερον ὑπὲρ ἐμαυτοῦ· βεβίωται  γὰρ   ἤδη μοι καὶ πρὸς ἀρετὴν
[4, 84]   οὐδὲν ἀλλήλοις ἐοικότα· λύπαι τε  γὰρ   ἡδοναῖς ἐκέκραντο, αἱ μὲν ἐπὶ
[4, 9]   πρὸς ἅπαντας ὅμοια. εἰς τοῦτο  γὰρ   ἥκουσί τινες αὐθαδείας, ὥσθ´ ὑβρίζειν
[4, 18]   τὰς Ἑλληνικὰς κλήσεις παρονομάσαντες·  γὰρ   ἡμεῖς ῥῆμα προστακτικῶς σχηματίσαντες ἐκφέρομεν,
[4, 84]   μαθόντες ἐπικυρώσητε {τὸ δοχθέν. δέδοκται  γὰρ   ἡμῖν φεύγειν Ταρκυνίους πόλιν τε
[4, 41]   ἡμεῖς ἂν εἴποιμεν, προγενέστερον· ὁμώνυμος  γὰρ   ἦν τῷ νεωτέρῳ κατ´ ἄμφω
[4, 9]   τοῖς παιδίοις ἀποδοῦναι τούτοις. οὐ  γὰρ   ἰδίαν ἀρχὴν ἐμαυτῷ κατασκευαζόμενος, ἧς
[4, 71]   πατρικίους ἄρχοντας τῆς ἐλευθερίας· πολλὰ  γὰρ   καὶ δεινὰ πεπόνθασιν ὑπὸ τοῦ
[4, 73]   κατὰ τὸ παρόν· τε  γὰρ   καιρός, εἰς ὃν συνήγμεθα ὑπὸ
[4, 53]   αὐτοὺς συμπροθυμηθέντων καὶ Οὐολούσκων· ἐπρεσβεύσαντο  γὰρ   κἀκεῖνοι δεόμενοι συμμαχίας· τὸν κατὰ
[4, 83]   πολεμήσοντας, οὐκ ὀρθῶς δεδοίκασι. βαρεῖα  γὰρ   κἀκείνοις τυραννὶς καὶ ἔμφυτος
[4, 71]   Ἐγώ, φησίν, Οὐαλέριε. τῶν  γὰρ   Κελερίων ἄρχων εἰμί, καὶ ἀποδέδοταί
[4, 83]   χρησόμεθα καὶ ποίαις συμμαχίαις; τοῦτο  γὰρ   λοιπὸν εἰπεῖν. πρώταις μὲν ταῖς
[4, 31]   ἐκ τοῦ δικαίου λαβών· οὔτε  γὰρ   μεσοβασιλεῖς σε ἀπέδειξαν, οὔτε
[4, 77]   τῆς ψυχῆς φόβος ἦν. πατέρα  γάρ   μου Ταρκύνιος ἀποκτείνας ἅμα τῷ
[4, 43]   πλείω τὰ χαλεπά. τούς τε  γὰρ   νόμους τοὺς ὑπὸ Τυλλίου γραφέντας,
[4, 81]   πολλῷ μιαρωτέρους τοῦ πατρός. ὅπου  γὰρ   γενόμενος ἐξ ἰδιώτου τύραννος
[4, 77]   νῦν δ´ αὐτὸ πρῶτον, ἥκει  γὰρ   καιρός, ὃν εὐχόμην τε
[4, 9]   παιδίων τούτων καὶ νηπίων. Ταρκύνιος  γὰρ   πάππος αὐτῶν ἀπάτορα καὶ
[4, 70]   ὡς τιμωρήσομεν αὐτῇ, σκοπῶμεν· τοῦτο  γὰρ   παρὼν καιρὸς ἀπαιτεῖ. Ἐδόκει
[4, 55]   καὶ πολλὰς περιβαλλόμενος ὠφελείας· παρεσκεύασε  γὰρ   πατὴρ αὐτῷ προειδὼς εἰς
[4, 51]   διάνοιαν αὐτῶν Ταρκύνιος· ἑάλω  γὰρ   τὰ γράμματα κομίζων παρὰ
[4, 69]   καὶ ἀγαθῶν ἀνδρῶν ἀπολλυμένων. ~Καταφρονήσας  γὰρ   Ταρκύνιος τῆς δοκούσης εἶναι
[4, 76]   κατὰ τὴν πόλιν ὅλην· διεξῄεσαν  γὰρ   οἱ κήρυκες διὰ τῶν στενωπῶν
[4, 47]   τῆς τῶν πατρίδων ἐλευθερίας. ἐπιβουλεύεσθε  γὰρ   οἱ κορυφαιότατοι τῶν ἐν ταῖς
[4, 6]   ἀπῆρεν ἐκ Τυρρηνίας· ἀπὸ ταύτης  γὰρ   οἱ νόμοι τῆς ἡλικίας καλοῦσιν
[4, 61]   εὑρεθείσης ἐν αὐτῷ κεφαλῆς· κάπιτα  γὰρ   οἱ Ῥωμαῖοι καλοῦσι τὰς κεφαλάς.
[4, 76]   προβούλους δύναται δηλοῦν, κωνσίλια  γὰρ   οἱ Ῥωμαῖοι τὰς συμβουλὰς καλοῦσιν·
[4, 71]   στρατοπέδου διαπεμψώμεθα ἐν τάχει. καὶ  γὰρ   οἱ τὰ ὅπλα ἔχοντες, εἰ
[4, 65]   ἄλλων ὅσων ἐκεῖνος ἄρχει. ἐγὼ  γὰρ   οἶδ´, ὅτι παραλήψομαι τὴν τοῦ
[4, 7]   μετὰ μικρὸν ἐρῶ τοὔνομα. ὡμολόγηται  γάρ,   ὅτι μετὰ τὴν Ταρκυνίου τελευτὴν
[4, 60]   διελεῖται καὶ οὐδὲν ψεύσεται· μάντει  γὰρ   οὐ θέμις· δὲ λέγοντες
[4, 74]   τιμῆς θεῶν ἕνεκα λήψονται· λυπήσει  γὰρ   οὐδέν´, ἐὰν γένηται σπάνια· θρόνον
[4, 44]   ἰδίων ἐπελανθάνοντο ἀλγεινῶν· κωλύειν μὲν  γὰρ   οὐδέτεροι τὰ γινόμενα ἐπεχείρουν. ~Λογιζόμενος
[4, 6]   μὴ πρότερον· ἐν ὑστέρῳ μὲν  γὰρ   οὐκ ἂν εἴη χρόνῳ παραγεγονώς,
[4, 6]   ἐκύησεν ἔτος ἔχουσα πεντηκοστόν· προσωτέρω  γὰρ   οὐκέτι κυΐσκεται τούτου τοῦ χρόνου
[4, 47]   πρόνοιαν ἀνθρωπίνην καὶ φυλακήν. τῶν  γὰρ   παρακομιζόντων τά θ´ ὑποζύγια καὶ
[4, 35]   λέγειν καὶ τὸ ὀλίγα· τὸ  γὰρ   πεῖσον αὐτοὺς εἶναι χρηστοὺς οὐ
[4, 2]   παράδοξος ἧττον ἀπιστεῖσθαι ποιεῖ. καθημένου  γάρ   ποτ´ αὐτοῦ μεσούσης μάλισθ´ ἡμέρας
[4, 25]   ἡμίσειαν τῆς ἐξουσίας ἀφελόμενος. τῶν  γὰρ   πρὸ αὐτοῦ βασιλέων ἁπάσας ἀξιούντων
[4, 34]   ἐπὶ τὰ πράγματ´ ἐκάλει· ἡγεῖτο  γὰρ   τὰ μὲν χρήματα τῶν κτησαμένων
[4, 30]   ἔτεσιν ἑτέρων τετταράκοντα ἐτῶν· ἐν  γὰρ   ταῖς ἐνιαυσίοις ἀναγραφαῖς κατὰ τὸν
[4, 39]   αὐτοῦ θυγατρὸς ἔργα παραδίδοται. πεπυσμένη  γὰρ   τὴν εἰς τὸ βουλευτήριον τοῦ
[4, 30]   ἐξέτασιν τῶν χρόνων ἐλέγχειν. ἐπὶ  γὰρ   τῆς Ἀρροῦντος τελευτῆς γενόμενος οὐ
[4, 34]   αὐτὴν ὑμῶν ἐμοὶ δοῦναι. εἰ  γάρ   τι τοιοῦτον εἰπεῖν ἔχεις, τί
[4, 69]   Τῖτον ὑπὲρ τοῦ λοιμοῦ· κατέσκηψε  γάρ   τις ἐπὶ τῆς ἐκείνου βασιλείας
[4, 77]   πρῶτον ὀλίγα βούλομαι προειπεῖν· ἴσως  γάρ   τισιν ὑμῶν, μᾶλλον δ´ ἀκριβῶς
[4, 61]   οὐδ´ ὅλων πεντεκαίδεκα ποδῶν. ἐπὶ  γὰρ   τοῖς αὐτοῖς θεμελίοις μετὰ
[4, 40]   καὶ ἔχει τἀληθὲς οὕτως. ἐν  γὰρ   τοῖς πρότερον χρόνοις, ὁπότε βασιλεὺς
[4, 9]   πάππος κατέλιπεν ἀρχήν. οὐδὲν  γὰρ   τοσοῦτον ἀπολαύσειαν ἂν ἐκ τῆς
[4, 6]   ἂν ἦν, ὅτ´ ἐτελεύτα. ἐκ  γὰρ   τοῦ συλλογισμοῦ τῶν ἐτῶν τοῦτο
[4, 22]   πρὸ αὐτοῦ βασιλεῖς. ἐκεῖνοι μὲν  γὰρ   τοὺς ξένους ὑποδεχόμενοι καὶ μεταδιδόντες
[4, 14]   αὐτὴν ἐπὶ τῶν στενωπῶν· κομπίτους  γὰρ   τοὺς στενωποὺς καλοῦσι· καὶ φυλάττουσι
[4, 40]   εἶναι ὑπὸ πολλῶν ἐπιστεύθη. ἐν  γὰρ   τῷ ναῷ τῆς Τύχης, ὃν
[4, 28]   τὴν οὐχ ὁμοτροπίαν· Λευκίῳ μὲν  γὰρ   τῷ πρεσβυτέρῳ τολμηρῷ καὶ αὐθάδει
[4, 73]   εὐνομεῖσθαί τε καὶ εὐδαιμονεῖν· ἧττον  γὰρ   ὑβρισταὶ καὶ βαρεῖς ἔσονται διαιρεθείσης
[4, 60]   δηλώσατε, περὶ τίνος ἥκετε. περιέσται  γὰρ   ὑμῖν, εἴ τι μέλλετε διὰ
[4, 60]   τε καὶ ἀψευδεῖς ἔσεσθε· διαφέρει  γὰρ   ὑμῖν προεγνωκέναι ταῦτα· παρ´ ἐμοῦ
[4, 35]   ταῦτα λέγοντι, βουλή· οὐ  γὰρ   ὑμῶν ἀφαιρούμενος τὴν διάγνωσιν, ἀλλὰ
[4, 85]   τἀκεῖ πράγματα ἤδη διεφθαρμένα. οἱ  γὰρ   ὕπατοι ταχεῖαν αὐτοῦ τὴν παρουσίαν
[4, 76]   τὴν ἀνωτάτω χώραν ἔχουσι. τὸ  γὰρ   ὑπερέχον καὶ ἄκρον ὕπατον ἐκάλουν
[4, 11]   ἀμοιβὰς τῆς δικαιοσύνης ἀπολάβω. ἐπιβουλεύομαι  γὰρ   ὑπὸ τῶν πατρικίων, καὶ μεμήνυνταί
[4, 65]   βίον μετ´ εὐδαιμονίας. Εἰ μὲν  γὰρ   ὑπομενεῖς, ἔφη, χαρίσασθαί μοι, γυναῖκά
[4, 64]   οἱ λοιποὶ συγγραφεῖς παραδεδώκασιν·  γὰρ   χρόνος ταύτην μοι τὴν ὑπόληψιν
[4, 24]   τοὺς δικαιοτάτους γινόμεναι τρόπους.  γὰρ   ὠνησάμενοι παρὰ τοῦ δημοσίου τοὺς
[4, 10]   προτέροις ἐλάμβανον. ἐν ἀρχαῖς μὲν  γὰρ   ὥρμησαν ἀφελέσθαι τὴν παράνομον αὐτοῦ
[4, 32]   ὄχλον, οὐκ ἐπιτρέψω σοι· παρεσκεύασμαι  γὰρ   ὡς καὶ τὰ δίκαια ἐρῶν
[4, 6]   πέντε ἔτεσιν ἦν αὐτοῦ νεωτέρα  καθάπερ   εἰκός, ἑβδομηκοστὸν ἂν δήπου καὶ
[4, 59]   τε καὶ χώμασι μεγάλοις ἐξειργάσατο,  καθάπερ   ἔφην ἐν τῷ πρὸ τούτου
[4, 31]   βαρβάρων νόμους· καὶ προσήκει μοι  καθάπερ   καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς διαδεχομένοις
[4, 40]   τῆς βουλῆς καὶ τοῦ δήμου,  καθάπερ   οἱ πρὸ αὐτοῦ πάντες, ἀλλὰ
[4, 2]   τὴν μίξιν ἀφανισθέντος εἴθ´ Ἡφαίστου  καθάπερ   οἴονταί τινες εἴτε τοῦ κατ´
[4, 53]   εἰσβολαὶ καὶ καταδρομαὶ μάχαι τε,  ὅπερ   εἰκός, τοτὲ μὲν ὀλίγοις πρὸς
[4, 32]   κρείττους· ἐὰν δ´ ἐντεῦθεν ἀποδιδράσκων,  ὅπερ   ἐστὶν ἀεί σοι ποιεῖν σύνηθες,
[4, 62]   τινος εἴτε δαιμόνων εὐνοίᾳ δωρηθέν·  ὅπερ   οὐ πρὸς ὀλίγον καιρόν, ἀλλ´
[4, 82]   τὸν ἄνδρα τὸν ἑαυτῆς φιλοῦσα,  ὥσπερ   ἀγαθῇ προσήκει γυναικί, ξενιζομένου παρ´
[4, 33]   γνώμην ἅπαντ´ ἀπήντηκέ μοι καὶ  ὥσπερ   ἀδικῶν αὐτὸς ἐγκαλοῦμαι, τὴν μὲν
[4, 72]   τῶν πολιτειῶν, δημοκρατίαν δὲ συνεβούλευον  ὥσπερ   Ἀθήνησι καταστῆσαι, τὰς ὕβρεις καὶ
[4, 82]   τυραννίδος οὐκ ἐδυνήθη διαφυγεῖν, ἀλλ´  ὥσπερ   αἰχμάλωτος ὑπ´ ἀνάγκης κρατηθεῖσα ὑπέμεινεν
[4, 29]   τὴν τοῦ Τυλλίου δήπου τελευτήν;  ὥσπερ   ἀναμενούσης τῆς τύχης τὰς ἀνθρωπίνας
[4, 11]   ὑμῖν καὶ λαμβάνοντες, ἀλλ´ οὐχ  ὥσπερ   ἀργυρωνήτοις παραχρήσονται τοῖς πένησιν,
[4, 69]   δὲ διατρήσας αὐτὴν ὅλην  ὥσπερ   αὐλὸν χρυσῆν ῥάβδον ἐνέθηκεν οὐδενὸς
[4, 12]   ἐπικυρῶσαι τὰ τοῦ δήμου κρίματα,  ὥσπερ   αὐτῇ ποιεῖν ἔθος ἦν. τοῦτον
[4, 61]   πρέσβεις τὴν αὐτὴν ἐφύλαττον ἀπόκρισιν,  ὥσπερ   αὐτοῖς τοῦ μάντεως ὑπέθετο
[4, 34]   Ταρκύνιε, κτῆσιν, οὐ τὴν ὑμετέραν·  ὥσπερ   γε καὶ τὸν πάππον ὑμῶν
[4, 29]   γενόμενος ἐξ ἀνδρὸς τὸ μηδέν·  ὥσπερ   γε κἀμοὶ ψοφοδεὴς καὶ οὐδὲν
[4, 24]   διὰ τί καὶ πῶς ἠλευθερώθησαν,  ὥσπερ   γε τοὺς τῶν ἱππέων καὶ
[4, 20]   οὐσίας ἰσόψηφοι· ὀλίγων δ´ ὄντων,  ὥσπερ   εἰκός, τῶν πλουσίων, οἱ πένητες
[4, 40]   αὐτοῦ μυθικὴ καὶ ἄπιστος ὑπόληψις,  ὥσπερ   εἴρηταί μοι πρότερον, ἀληθὴς εἶναι
[4, 35]   ἐποίησας, ἀλλὰ τοσούτοις χρόνοις ὕστερον  ὥσπερ   ἐκ μακρᾶς ἀνανήψας μέθης νῦν
[4, 9]   πάντα τὸν τοῦ βίου χρόνον  ὥσπερ   ἐξ αὑτοῦ γεγονότα τιμῶν καὶ
[4, 84]   ἐπιφέροντες. ἐπεὶ δ´ ἐπαύσατο λέγων,  ὥσπερ   ἐξ ἑνὸς στόματος ἅπαντες τὴν
[4, 65]   παραλήψομαι τὴν τοῦ πατρὸς βασιλείαν,  ὥσπερ   ἐστὶ δίκαιον, τῶν υἱῶν αὐτοῦ
[4, 75]   συνάξω μὲν ἐγὼ τὴν ἐκκλησίαν,  ὥσπερ   ἔφην, ἐπειδὴ συγκεχώρηταί μοι κατὰ
[4, 21]   τηλικοῦτο δοὺς ἔλαθε τὸν δῆμον,  ὥσπερ   ἔφην, καταστρατηγήσας καὶ τοὺς πένητας
[4, 70]   ἀνεκαλεῖτο καὶ διελέγετο πρὸς αὐτὴν  ὥσπερ   ζῶσαν ἔξω τοῦ φρονεῖν γεγονὼς
[4, 67]   ἀνδρῶν εἰς τὴν οἰκίαν συνελθόντων  ὥσπερ   ἠξίου, λέγει πρὸς αὐτοὺς ἅπαν
[4, 36]   ὥρισα κατὰ τῶν ἄλλων δικαίοις  ὥσπερ   ἰδιώτης πειθόμενος· τῶν τ´ ἀδικημάτων
[4, 55]   λάβοι πίστεις, ὅτι φυλάξουσιν αὐτὸν  ὥσπερ   καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς ἐκ
[4, 14]   ἑκάστῃ μοίρᾳ τῶν τεττάρων οἰκοῦντας,  ὥσπερ   κωμήτας, μήτε μεταλαμβάνειν ἑτέραν οἴκησιν
[4, 79]   γυναῖκα, ἣν προσῆκεν αὐτῷ τιμᾶν  ὥσπερ   μητέρα, πατρὸς ἀδελφὴν οὖσαν καὶ
[4, 9]   κτησάμενοι κατέχετε, μὴ τοὺς ἀναιδεστάτους  ὥσπερ   νῦν κρατεῖν οὔτε χάριτι λαβόντας
[4, 74]   ἓν τοῦτο μόνον ἔχων ἔργον  ὥσπερ   βασιλεύς, τὴν ἡγεμονίαν τῶν
[4, 75]   μετὰ τοῦ συνεδρίου τῆς βουλῆς,  ὥσπερ   οἱ βασιλεῖς ἐποίουν, καὶ μηδὲν
[4, 56]   καὶ τὴν ἑαυτοῦ τύχην κατολοφυρόμενος,  ὥσπερ   οἱ κατ´ ἀλήθειαν ὑπὲρ τῆς
[4, 46]   κατὰ νόμους παρ´ ἑκόντων λαβὼν  ὥσπερ   οἱ πρὸ αὐτοῦ βασιλεῖς, ὅπλοις
[4, 11]   αἵματος ἐκτήσασθε γῆν ἐκλιπεῖν ἀναγκαζόμενοι,  ὥσπερ   τὰ πατρῷα ἀποστερούμενοι καὶ οὐ
[4, 3]   εἰς τοὺς πατρικίους ψῆφον ἐπενέγκαντες,  ὥσπερ   Ταρκύνιόν τε πρότερον καὶ ἔτι
[4, 19]   ἐκ τῶν ἀλλοτρίων ὀψωνιαζομένους χρημάτων,  ὥσπερ   {τοὺς} μισθοφόρους. ~Τοῦτον δὲ τὸν
[4, 16]   ὁπλισμὸν οὐ μόνον τοῖς θώραξιν,  ὥσπερ   τῶν δευτέρων, ἀλλὰ καὶ ταῖς
[4, 34]   ἀκμάζοντας, οὐχ υἱωνοὺς καὶ νηπίους,  ὥσπερ   ὑμᾶς Ταρκύνιος. εἰ δὲ κοινὸς
[4, 14]   ἡγεμόνας ἐφ´ ἑκάστης ἀποδείξας συμμορίας,  ὥσπερ   φυλάρχους κωμάρχας, οἷς προσέταξεν
[4, 46]   τῶν Λατίνων δοθησομένης· καὶ πολλοὺς  ὑπὲρ   ἀμφοτέρων διεξῆλθε λόγους τὰς μὲν
[4, 28]   ἄνδρα μεταπέμπεταί τ´ αὐτὸν ὡς  ὑπὲρ   ἀναγκαίου πράγματος διαλεξομένη, ~καὶ ἐπειδὴ
[4, 77]   τοὺς πατρικίους παραστησάμενος ἔλεξε τοιάδε.  ~Ὑπὲρ   ἀναγκαίων καὶ κοινῶν πραγμάτων τοὺς
[4, 9]   ἀπορουμένοις τῶν καθ´ ἡμέραν ἀναγκαίων.  ὑπὲρ   ἅπαντα δὲ ταῦτ´ ἔγνων καὶ
[4, 49]   τὸ τεταγμένον λαμβάνει. θύουσι δ´  ὑπὲρ   ἁπάντων καὶ τὴν ἡγεμονίαν τῶν
[4, 82]   ἠξίουν τοῖς ἄλλοις καὶ πολλοὺς  ὑπὲρ   ἀρχῆς καὶ δόξης ἤραντο κινδύνους·
[4, 21]   αὐτοὺς ἔχειν τοὺς βουλευσομένους θ´  ὑπὲρ   αὐτῆς δεῖ, καὶ τοὺς
[4, 31]   ἀρχὴν πολλοὺς καὶ μεγάλους ἀγῶνας  ὑπὲρ   αὐτῆς ἀράμενος· ἐκείνου τελευτήσαντος ἐγὼ
[4, 56]   ἐκκλησίαν τὸ πλῆθος καὶ πολὺν  ὑπὲρ   αὑτοῦ λόγον διαθέμενος, ὅτι καταπεφευγὼς
[4, 82]   συγγενοῦς τῶν τυράννων καὶ πολλὰ  ὑπὲρ   αὐτῶν κακοπαθήσαντος. αὕτη μέντοι σωφρονεῖν
[4, 75]   τὴν ἐνιαύσιον ἡγεμονίαν καὶ ψῆφον  ὑπὲρ   αὐτῶν τοῖς πολίταις δότω· ἐὰν
[4, 70]   πρῶτος δ´ Βροῦτος ἀρξάμενος  ὑπὲρ   ἑαυτοῦ λέγειν, ὅτι τὴν δοκοῦσαν
[4, 7]   ἀρχῆς πρεσβύτερος τῶν Ταρκυνίων,  ὑπὲρ   ἑβδομήκοντα ἔτη γεγονὼς ἂν ἦν,
[4, 52]   μὴ ἐξ ἐφόδου καταληφθῶσι, δεδιότες  ὑπὲρ   εἰρήνης διεπρεσβεύοντο παραδιδόντες σφᾶς αὐτοὺς
[4, 15]   ἔταξεν ὅσον ἔδει νόμισμα καταφέρειν  ὑπὲρ   ἑκάστου τοὺς προσήκοντας, εἰς μὲν
[4, 11]   δ´ ἕτερόν τι βουλεύσομαι γενναιότερον  ὑπὲρ   ἐμαυτοῦ· βεβίωται γὰρ ἤδη μοι
[4, 27]   εἶναί σφισι πρὸς ἐκεῖνον μήθ´  ὑπὲρ   ἡγεμονίας παραχωρήσεως μήτε περὶ φιλίας
[4, 13]   ἂν αὐτῷ φανείη κύκλος. ἀλλ´  ὑπὲρ   μὲν τοῦ μεγέθους τε καὶ
[4, 21]   ἀρχαιρεσίαις αὐτῶν πολλάκις παρών. ἀλλ´  ὑπὲρ   μὲν τούτων οὐχ παρὼν
[4, 9]   ἐκ τῆς πόλεως ἐξελαθησομένους. ἀλλ´  ὑπὲρ   μὲν τούτων ὡς ἐγνωκόσιν ὑμῖν
[4, 47]   ἡμέρᾳ συναχθείσης τῆς ἐκκλησίας παρελθὼν  ὑπὲρ   μὲν τῶν κατηγορηθέντων βραχεῖαν ἔλεγεν
[4, 67]   εἰς τὴν Ἑλληνικὴν διάλεκτον ἠλίθιος·  ὑπὲρ   οὗ μικρὰ προειπεῖν ἀναγκαῖον, ἐπειδὴ
[4, 31]   ἀπέδειξαν, οὔτε βουλὴ ψῆφον  ὑπὲρ   σοῦ διήνεγκεν, οὔτε ἀρχαιρεσίαις νομίμοις
[4, 16]   διελὼν δὲ καὶ τούτων τοὺς  ὑπὲρ   τετταράκοντα καὶ πέντε ἔτη γεγονότας
[4, 9]   τοὺς ὀρφανοὺς ἐγκαταλιπεῖν νῦν μὲν  ὑπὲρ   τῆς ἀρχῆς κινδυνεύοντας, εἰ δ´
[4, 2]   ταῖς ἐπιχωρίοις ἀναγραφαῖς καὶ ἕτερος  ὑπὲρ   τῆς γενέσεως αὐτοῦ λόγος ἐπὶ
[4, 61]   ἓν ἕκαστον χωρίον ποιουμένου τὰς  ὑπὲρ   τῆς εὑρέσεως ἐρωτήσεις οὐδὲν ἐπιταραττόμενοι
[4, 46]   θ´ ὑπὲρ τοῦ χρονισμοῦ προειπὼν  ὑπὲρ   τῆς ἡγεμονίας εὐθὺς ἐποιεῖτο λόγους
[4, 9]   τῶν ἐμῶν μεμνημένους ἀγώνων, οὓς  ὑπὲρ   τῆς ἡγεμονίας ἠγωνισάμην, οὔτε μικρῶν
[4, 9]   πολῖταί τ´ εἰσι καὶ πολλοὺς  ὑπὲρ   τῆς πατρίδος ἀνηντλήκασι πόνους, ἵνα
[4, 56]   κατολοφυρόμενος, ὥσπερ οἱ κατ´ ἀλήθειαν  ὑπὲρ   τῆς ψυχῆς ἀγωνιῶντες. ~Ἠρεθισμένου δὲ
[4, 4]   καταλείπεται κίνδυνον οὐ τὸν ἐλάχιστον  ὑπὲρ   τῆς ψυχῆς τρέχοντα· εἰ γὰρ
[4, 46]   πρὸς ἐκεῖνον. πολὺν δὲ λόγον  ὑπὲρ   τοῦ δικαίου καὶ τῶν ὁμολογιῶν
[4, 45]   Φερεντίνῳ γινομένην ἀγορὰν τοὺς εἰωθότας  ὑπὲρ   τοῦ κοινοῦ τῶν Λατίνων συνεδρεύειν,
[4, 69]   τῶν παίδων Ἄρροντα καὶ Τῖτον  ὑπὲρ   τοῦ λοιμοῦ· κατέσκηψε γάρ τις
[4, 37]   καὶ δεήσεις πολλαὶ σὺν οἰμωγαῖς  ὑπὲρ   τοῦ μηδενὶ παραχωρεῖν τῆς ἀρχῆς·
[4, 71]   μοναρχίαν ψῆφόν τ´ αὐτοῖς ἀναδῶμεν  ὑπὲρ   τοῦ μηκέτι Ῥωμαίων Ταρκύνιον ἄρξειν
[4, 2]   ἀπὸ τῶν δείπνων ἀπαρχὰς ἁγίζουσιν,  ὑπὲρ   τοῦ πυρὸς ἀνασχεῖν λέγουσιν αἰδοῖον
[4, 46]   συναχθέντος τοῦ συλλόγου μικρά θ´  ὑπὲρ   τοῦ χρονισμοῦ προειπὼν ὑπὲρ τῆς
[4, 15]   ἄλσει καθιδρυμένης, ἣν προσαγορεύουσι Λιβιτίνην,  ὑπὲρ   τῶν ἀπογινομένων· εἰς δὲ τὸν
[4, 15]   ἣν Ῥωμαῖοι καλοῦσιν Ἥραν φωσφόρον,  ὑπὲρ   τῶν γεννωμένων· εἰς δὲ τὸν
[4, 15]   εἰς δὲ τὸν τῆς Νεότητος,  ὑπὲρ   τῶν εἰς ἄνδρας ἀρχομένων συντελεῖν·
[4, 9]   χρόνον, ἐκείνῳ προσῆκεν ὑμᾶς τὰς  ὑπὲρ   τῶν εὐεργεσιῶν χάριτας εἰδέναι, ἐπειδὴ
[4, 15]   τὰ καλούμενα Παγανάλια· καὶ νόμους  ὑπὲρ   τῶν ἱερῶν τούτων, οὓς ἔτι
[4, 36]   ἐβουλήθην ἔχειν, ἀλλὰ νόμους θ´  ὑπὲρ   τῶν κυριωτάτων καταστησάμενος, οὓς ἅπαντες
[4, 83]   δημόται, καὶ ἀγαθὰς ἔχοντες  ὑπὲρ   τῶν μελλόντων ἐλπίδας χωρεῖτε πρὸς
[4, 50]   αὐτοῖς ἁρπαγάς τινας καὶ λῃστείας,  ὑπὲρ   ὧν αἰτούμενοι δίκας αὐθάδεις ἔδωκαν
[4, 69]   νεανίσκοι καὶ τοὺς χρησμοὺς ἔλαβον  ὑπὲρ   ὧν ἐπέμφθησαν, ἀναθήμασι δωρησάμενοι τὸν
[4, 78]   ἐμοῦ τοσαῦτα. ~Τὰ δὲ κοινά,  ὑπὲρ   ὧν ὑμᾶς εἰς ἐκκλησίαν συνεκάλεσα,
[4, 19]   ἐποίει δὲ τούτων ἕκαστον οὐκ  ἄτερ   αἰτίας, ἀλλὰ πεπεισμένος, ὅτι πᾶσιν
[4, 66]   λέγειν· Ἱκέτις ἔφη γίνομαί σου  πάτερ   δεινὴν καὶ ἀνήκεστον ὑπομείνασα ὕβριν,
[4, 66]   τὰς ἐμάς, ἔφη, συμφοράς,  πάτερ,   οὐκ εἰς μακράν· χάρισαι δέ
[4, 40]   μόνου. ἐπιεικὴς δὲ καὶ μέτριος  ἀνὴρ   γενόμενος ἔλυσε τὰς ἐπὶ τῷ
[4, 4]   κατεσκευασμένης πρὸς ἡγεμονίαν οὗτος  ἀνὴρ   καὶ τὰς παρὰ τῆς τύχης
[4, 67]   εἰς Ῥώμην Σαβίνων ἀπόγονος, δραστήριος  ἀνὴρ   καὶ φρόνιμος. οὗτος ἐπὶ στρατόπεδον
[4, 29]   ψοφοδεὴς καὶ οὐδὲν ἔχων ἀνδρὸς  ἀνήρ,   ὅς με ταπεινὴν ποιεῖ μεγάλων
[4, 77]   πολλοῖς τεταράχθαι δόξω τὴν διάνοιαν,  ἀνὴρ   οὐ φρενήρης περὶ τῶν μεγίστων
[4, 4]   ἐπὶ τὴν βασιλείαν καλεῖσθαι, δραστήριος  ἀνὴρ   οὐκ ἀφῆκεν ἐκ τῶν χειρῶν
[4, 38]   ἀκμάζων τὸ σῶμα καὶ ῥωμαλέος  ἀνὴρ   ῥιπτεῖ κατὰ τῶν κρηπίδων τοῦ
[4, 1]   Κορνικόλῳ πόλει τοῦ Λατίνων ἔθνους  ἀνήρ   τις ἐκ τοῦ βασιλείου γένους
[4, 45]   πλείοσιν ὕβρις εἶναι τὸ πρᾶγμα,  ἀνήρ   τις ἐν πόλει μὲν οἰκῶν
[4, 40]   δαιμόνιον ἔργον, ὅτι θεοφιλὴς ἦν  ἁνήρ,   ἐξ οὗ καὶ περὶ
[4, 64]   συνοικοῦσα αὐτῷ γυνὴ Ῥωμαία, Λουκρητίου  θυγάτηρ   ἀνδρὸς ἐπιφανοῦς, ἐξένιζεν αὐτὸν ὡς
[4, 68]   Ταρκυνία τοῦ προτέρου βασιλέως Ταρκυνίου  θυγάτηρ·   αὐτὸς δὲ τροφῆς τε καὶ
[4, 82]   ~Αὕτη Σπορίου μέν ἐστι Λουκρητίου  θυγάτηρ,   ὃν ἀπέδειξε τῆς πόλεως ἔπαρχον
[4, 40]   ὀλίγοις τισὶ τῶν φίλων, Ταρκυνίου  θυγάτηρ   οὖσα τοῦ προτέρου βασιλέως, νυκτὸς
[4, 39]   τοῦ σώματος καὶ σπαίροντος  θυγάτηρ   παρῆν. στενοῦ δ´ ὄντος πάνυ
[4, 6]   τέκνων ἣν κατέλιπεν αὐτοῖς  πατὴρ   ἀρχήν, τῷ δ´ ἀλλοτρίῳ καὶ
[4, 55]   περιβαλλόμενος ὠφελείας· παρεσκεύασε γὰρ  πατὴρ   αὐτῷ προειδὼς εἰς οὓς παρέσται
[4, 6]   εἶχον οἱ παῖδες, ὅθ´  πατὴρ   αὐτῶν ἀπέθνησκεν, οὔτ´ ἂν
[4, 60]   τὸ μὲν τέρας ὑμῖν  πατὴρ   διελεῖται καὶ οὐδὲν ψεύσεται· μάντει
[4, 60]   πρὸς αὐτόν. καὶ νεανίας,  Πατὴρ   ἐμός ἐστιν, ἔφησεν, χρῄζετε
[4, 68]   αὐτῷ προσηκούσης. ~Τῷ ἀνδρὶ τούτῳ  πατὴρ   μὲν ἦν Μάρκος Ἰούνιος ἑνὸς
[4, 65]   ἐμοὶ νῦν μὲν ἧς  πατήρ   μοι ἔδωκε πόλεως, μετὰ δὲ
[4, 67]   οἰκίαν ὅλην κατασχόντος μὲν  πατὴρ   περιχυθεὶς τῷ σώματι περιέβαλλε καὶ
[4, 36]   φιλάνθρωπος ἅπασι τοῖς πολίταις ὡς  πατὴρ   πρᾷος υἱοῖς αὐτοῦ χρώμενος; ὅς
[4, 2]   τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, τε  μήτηρ   αὐτοῦ καὶ τοῦ βασιλέως
[4, 6]   αὐτῶν ἀπέθνησκεν, οὔτ´ ἂν  μήτηρ   αὐτῶν οὕτως ἦν ἀθλία καὶ
[4, 68]   ἐπιφανεστάτοις Ῥωμαίων ἀριθμούμενος δι´ ἀρετήν,  μήτηρ   δὲ Ταρκυνία τοῦ προτέρου βασιλέως
[4, 33]   ἦν, ὅτι μὴ γυνή, πατρὸς  μήτηρ,   καὶ αὐτὴ διὰ γῆρας ἑτέρων
[4, 2]   καταλάμπουσα τὴν κεφαλήν, ἕως  μήτηρ   προσδραμοῦσα διανέστησεν αὐτὸν καὶ
[4, 1]   παιδίον, τίθεται τραφέντι  μήτηρ   τὸ μὲν ἴδιόν τε καὶ
[4, 55]   φεύγειν τὴν τυραννίδα σκηπτόμενοι, καὶ  χεὶρ   ἤδη περὶ αὐτὸν ἦν καρτερά.
[4, 2]   βασιλείων καὶ κατενεχθέντος ἐφ´ ὕπνον,  πῦρ   ἀπέλαμψεν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ,
[4, 2]   τοὺς εἰωθότας πελάνους ἐπὶ τὸ  πῦρ   καὶ αὐτίκα πρὸς τοὺς βασιλεῖς
[4, 28]   ὄντι χρηστὴ καὶ σώφρων καὶ  φιλοπάτωρ   συνῆλθε γυνή, Ἀρροῦντι δὲ τῷ
[4, 28]   ἔχοντι καὶ εὐλόγιστον ἀνοσία καὶ  μισοπάτωρ   καὶ πάντολμος ἦν γαμετή.
[4, 50]   ἀλλὰ καὶ μεθ´ ἡμέραν καὶ  νύκτωρ   αὐτοὶ ταλαιπωροῦντες ἁλίσκονται κατὰ κράτος.
[4, 51]   δὲ προαποσταλέντες ὑπὸ τοῦ Ταρκυνίου  νύκτωρ   ὑποστρέψαντες ἐκ τῆς ὁδοῦ καὶ




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site LACUS CURTIUS

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 5/10/2006