Livre, Chap.
[4, 38]	πολεμεῖν, ἐπειδὴ τὸν οἰκεῖον καιρὸν	ἔλαβε	διεσκεδασμένου τοῦ δήμου κατὰ τοὺς
[4, 10]	πόσον ἕκαστος, ἐπειδὴ τὰς ἀπογραφὰς	ἔλαβε,	τραπέζας θεὶς ἐν ἀγορᾷ πάντων
[4, 68]	καὶ παιδείας τῆς ἐπιχωρίου πάσης	μετέλαβε	καὶ φύσιν εἶχε πρὸς οὐδὲν
[4, 38]	ἐπεποίθει, γενέσθαι, χρόνον μέν τινα	διέτριβε	κατ´ οἰκίαν τοῖς ἑταίροις μόνοις
[4, 29]	τυγχάνει καὶ οὐδὲ αὐτὸς αὐτά	γε	ἀγνοεῖς. καὶ μὴν ἥ γε
[4, 80]	αὐτοῦ γενόμενοι βασιλεῖς; πόθεν; πολλοῦ	γε	καὶ δεῖ. ἐκεῖνοι μέντοι πάντες
[4, 29]	τε καὶ ἀμορφίαν; ἀλλὰ σοί	γε	καὶ ῥώμη πάρεστιν, οἵα τοῖς
[4, 36]	πρᾷος υἱοῖς αὐτοῦ χρώμενος; ὅς	γε	καὶ τὴν ἐξουσίαν, ἣν ὑμεῖς
[4, 34]	κτῆσιν, οὐ τὴν ὑμετέραν· ὥσπερ	γε	καὶ τὸν πάππον ὑμῶν παρήγαγον
[4, 33]	καὶ μηδὲν ἡγεῖσθαι ἄπιστον, ὅπου	γε	κἀμὲ Ταρκύνιος οὑτοσὶ τῆς ἀρχῆς
[4, 29]	ἐξ ἀνδρὸς τὸ μηδέν· ὥσπερ	γε	κἀμοὶ ψοφοδεὴς καὶ οὐδὲν ἔχων
[4, 6]	πρεσβύτερος ἦν· ὥστ´ οὐκ ἄν	γε	παρεχώρησαν αὐτῷ τῆς βασιλείας ἑκόντες.
[4, 28]	γυναικὸς ἐπὶ τἀναντία· ὁ μέν	γε	πονηρὸς ἐκβαλεῖν τῆς βασιλείας τὸν
[4, 84]	καὶ ὁ Βροῦτος ἡσθείς, Ἐάν	γε	πρότερον, ἔφη, τὰ δόξαντα τῷ
[4, 55]	ἔχοντι κίνδυνον, οὐ μὴν ἀδυνάτῳ	γε,	συγχωρήσαντος τοῦ πατρὸς ποιεῖν ὅσα
[4, 64]	εἶναι τοῦ Ἠγερίου πείθομαι, εἴ	γε	τὴν αὐτὴν εἶχε τοῖς Ταρκυνίου
[4, 31]	τῆς πόλεως ἐγχειρίσαι πράγματα· ταύτην	γέ	τοι τὴν ἡλικίαν ἔχων καὶ
[4, 29]	γε ἀγνοεῖς. καὶ μὴν ἥ	γε	τόλμα καὶ τὸ φιλοκίνδυνον ἔνεστί
[4, 24]	τί καὶ πῶς ἠλευθερώθησαν, ὥσπερ	γε	τοὺς τῶν ἱππέων καὶ τοὺς
[4, 24]	μέρους προνοεῖν· εἰ δὲ μή	γε,	τοὺς ὑπάτους· δεῖ γὰρ ἀρχῆς
[4, 29]	τἆλλα τις ἀδικεῖν ὀκνῇ, βασιλείας	γε	χάριν οὐ νέμεσις ἅπαντα τολμᾶν.
[4, 25]	Ἀμφικτυονικὴν σύνοδον καὶ πανήγυριν αὐτὸ	συνήγαγε,	νόμους καταστησάμενος ἔξω τῶν ἰδίων,
[4, 56]	τὸν ἥκοντα παρ´ αὐτοῦ κελεύσας,	ἦγε	δι´ ἀρούρας σιτοσπόρου καὶ τοὺς
[4, 50]	νικήσας ἐπὶ τοὺς καλουμένους Πωμεντίνους	ἦγε	τὴν δύναμιν, οἳ πόλιν μὲν
[4, 58]	Γαβίων τὸν υἱὸν Σέξτον ἀποδείξας	ἀπῆγε	τὴν δύναμιν. ὁ μὲν δὴ
[4, 6]	οὐκ ἂν εἴη χρόνῳ παραγεγονώς,	εἴγε	δὴ κατὰ τὸν ἔνατον ἐνιαυτὸν
[4, 56]	Θρασυβούλου τοῦ Μιλησίου διάνοιαν ὡς	ἔμοιγε	δοκεῖ μιμησάμενος· καὶ γὰρ ἐκεῖνος
[4, 1]	γένους αὐτοῦ λεγόμενα, οἷς μάλιστ´	ἔγωγε	συγκατατίθεμαι, τοιαῦτ´ ἐστίν. ἐν Κορνικόλῳ
[4, 6]	καὶ εἴκοσι γεγονὼς ἐτῶν, Ἄγκῳ	δὲ	βασιλεῖ κατὰ τὸν ὄγδοον τῆς
[4, 31]	ὑπ´ αὐτοῦ παραδέδωκάς μοι, τὴν	δὲ	βασιλείαν ἀποστερεῖς με καὶ τοσοῦτον
[4, 34]	χρήματα τῶν κτησαμένων εἶναι, τὴν	δὲ	βασιλείαν τῶν δεδωκότων· καὶ τὰ
[4, 3]	πρὸ τούτου Νόμαν Πομπίλιον· ὁ	δὲ	βασιλεὺς κηδεστὴν ἐποιήσατο τὴν ἑτέραν
[4, 40]	οἵαν προέλοιτο καταστήσασθαι πολιτείαν· ἡ	δὲ	βουλὴ μεσοβασιλεῖς ἀπεδείκνυεν· ἐκεῖνοι δὲ
[4, 69]	κοινῇ τὴν βασιλείαν κατασχεῖν, ὁ	δὲ	Βροῦτος συνεὶς ὃ βούλεται δηλοῦν
[4, 7]	τὸν Τύλλιον ἀπέκτεινεν. ἐν κρατίστῃ	δέ	γ´ αὐτὸν ἡλικίᾳ τότ´ ὄντα
[4, 49]	ἄρνας, αἱ δὲ τυρούς, αἱ	δὲ	γάλακτός τι μέτρον, αἱ δὲ
[4, 3]	ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἐκοσμεῖτο. ἔτη	δὲ	γεγονὼς εἴκοσι μάλιστα τῆς συμμαχικῆς
[4, 66]	αὐτὸν ἃ προῃρεῖτο διαπραξάμενον. ~Ἡμέρας	δὲ	γενομένης ὁ μὲν ἐπὶ τὸ
[4, 40]	ἣν πρότερον εἶχον, ἀναλαβεῖν. θορύβου	δὲ	γενομένου πολλοῦ κατὰ τὴν πόλιν
[4, 47]	ἔφη δεῖν τοῖς πράγμασιν, ἰδίαν	δὲ	γνώμην ἀπεδείκνυτο μὴ τὰ κατηγορηθέντα
[4, 19]	ἐκέλευε παρέχειν ἕκαστον λόχον· τὴν	δὲ	δαπάνην τὴν εἰς τὸν ἐπισιτισμὸν
[4, 18]	λόχοι σὺν τοῖς ἱππεῦσι· τὴν	δὲ	δευτέραν εἴκοσι καὶ δύο σὺν
[4, 41]	αὐτῷ Ῥωμαῖοι τὸν Σούπερβον, τοῦτο	δὲ	δηλοῦν βούλεται κατὰ τὴν ἡμετέραν
[4, 37]	χρήμασι καὶ τὴν ἀρχήν, τὸν	δὲ	δῆμον οὐκ εἶναι κύριον τἀλλότρια
[4, 24]	τοῖς δεδωκόσι τὴν ἐλευθερίαν· οἱ	δὲ	διὰ κουφότητα τῶν δεσποτῶν καὶ
[4, 69]	ξυλίνην ἀνέθηκε τῷ Ἀπόλλωνι· ὁ	δὲ	διατρήσας αὐτὴν ὅλην ὥσπερ αὐλὸν
[4, 57]	οἱ πεμφθέντες ἔλθωσι, μένειν. ἔτυχε	δὲ	διεφθαρκὼς αὐτοῦ τῶν θεραπόντων τινὰς
[4, 42]	οὐδὲ τὰ σώματα ἐφάνη. ἐπεὶ	δὲ	διέφθειρε τὸ κράτιστον τῆς βουλῆς
[4, 33]	μὲν τύχην ὕστερον ἀνακλαύσομαι, τὰ	δὲ	δίκαια νῦν πρὸς αὐτὸν ἐρῶ.
[4, 36]	τούτων νυνὶ τῶν λόγων· εἰ	δὲ	δοκεῖ κρεῖττον ἐπιμελήσεσθαι τῶν κοινῶν
[4, 82]	μυρίων ἄλλων ἄρχειν ἀξιοῦν, αὐτοὺς	δὲ	δουλεύοντας ἑτέροις ὑπομένειν, καὶ περὶ
[4, 23]	ἀγαθῶν οἷς ἔτυχε δωρησομένοις· τοῖς	δὲ	δούλοις ἔτι μείζων ὑπάρξει προθυμία
[4, 84]	μὲν οὐκέτι καταστήσασθαι δοκεῖ, ἄρχοντας	δὲ	δύο καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἀποδεικνύναι
[4, 38]	βουλευτὰς εἰς τὸ συνέδριον. ὁ	δὲ	θαυμάσας τὴν τόλμαν αὐτοῦ τάχιον
[4, 2]	ἀνασχεῖν λέγουσιν αἰδοῖον ἀνδρός. τοῦτο	δὲ	θεάσασθαι τὴν Ὀκρισίαν πρώτην φέρουσαν
[4, 69]	τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν παραλαβεῖν, ὁ	δὲ	θεὸς αὐτοῖς ἀνεῖλε, τῷ πρώτῳ
[4, 16]	προσέταξεν, ὅσα τοὺς προτέρους, τοὺς	δὲ	θώρακας αὐτῶν ἀφεῖλε, καὶ ἀντὶ
[4, 37]	κύριον τἀλλότρια ἑτέρῳ διδόναι. κραυγῆς	δὲ	καὶ ἀγανακτήσεως ἐξ ἁπάντων ἐπὶ
[4, 7]	αὐτῷ τῆς βασιλείας ἑκόντες. ~Ἔχει	δὲ	καὶ ἄλλας τινὰς τὸ πρᾶγμα
[4, 39]	ταῦτα δεινὰ μὲν ἀκουσθῆναι, θαυμαστὰ	δὲ	καὶ ἄπιστα πραχθῆναι, τῆς ἀνοσίας
[4, 26]	ταῖς ἀσθενέσιν ἀποφαίνων ὁμοφροσύνην, ταπεινότητος	δὲ	καὶ ἀσθενείας καὶ ταῖς πάνυ
[4, 46]	οἱ πρὸ αὐτοῦ βασιλεῖς, ὅπλοις	δὲ	καὶ βίᾳ κατισχύσας τυραννικήν τε
[4, 81]	ἐκ μεγάλων γεγόναμεν, εἰς πενίαν	δὲ	καὶ δεινὴν ἀπορίαν ἥκομεν ἐκ
[4, 69]	ἧς πολλὰ διεφθάρη σώματα, χαλεπωτάτη	δὲ	καὶ δυσίατος εἰς τὰς κυούσας
[4, 73]	καὶ πρεπωδεστάτην τῶν πολιτειῶν. ~Χαλεπῆς	δὲ	καὶ δυσκρίτου τῆς αἱρέσεως ἅπασι
[4, 40]	παρὰ μόνου τοῦ δήμου, δεκασμοῖς	δὲ	{καὶ δωροδοκίαις} καὶ ἄλλαις πολλαῖς
[4, 25]	τοῖς κατασκευασαμένοις ἠκολούθουν μόνον, ἐπαίνου	δὲ	καὶ ζήλου ἄξια τὰ τῆς
[4, 67]	καρδίας ὠθεῖ {τὸ ξίφος. κραυγῆς	δὲ	καὶ θρήνου καὶ τυπετοῦ γυναικείου
[4, 67]	χρόνον τὸν διὰ μέσου. ~Ταχείᾳ	δὲ	καὶ κατεσπουδασμένῃ παρακλήσει τῶν ἐπιφανεστάτων
[4, 9]	ἡγεῖσθαι τοὺς πένητας ὑμῶν. ἵνα	δὲ	καὶ λαμβάνωσι τὰ δίκαια καὶ
[4, 12]	ἄλλων πολιτευμάτων εἰσηγητὴς ἐγένετο, μέγαν	δὲ	καὶ λόγου ἄξιον ἐπολέμησε πρὸς
[4, 52]	πλουτοῦσαν τὴν στρατιὰν ἀπάγων. ἐποιήσατο	δὲ	καὶ μετὰ ταῦτα πολλὰς ἐξόδους
[4, 81]	γένος, πονηραὶ δὲ τροφαί, πολιτικὸν	δὲ	καὶ μέτριον οὐδὲν οὔτ´ ἰδεῖν
[4, 40]	ἐκείνου βασιλεὺς ἀπεδείχθη μόνου. ἐπιεικὴς	δὲ	καὶ μέτριος ἀνὴρ γενόμενος ἔλυσε
[4, 4]	τοὺς ἐσχάτους ἀσπασμοὺς δυνηθείς. ἔρημα	δὲ	καὶ ὀρφανὰ τὰ δύστηνα ταυτὶ
[4, 17]	εἰς τριάκοντα συνέταξε λόχους. διῄρηντο	δὲ	καὶ οὗτοι καθ´ ἡλικίαν· πεντεκαίδεκα
[4, 18]	τῶν φαλαγγιτῶν ὀγδοήκοντα λόχοις· εἶχον	δὲ	καὶ οὗτοι τοὺς ἐπιφανεστάτους λοχαγούς.
[4, 25]	θεοὺς ἀναθήμασι κοινοῖς ἐδωροῦντο. θεωρήσαντες	δὲ	καὶ πανηγυρίσαντες καὶ τὰς ἄλλας
[4, 16]	καὶ δέκα τοῖς πρεσβυτέροις. χώρα	δὲ	καὶ στάσις ἦν τούτων τῶν
[4, 85]	τάχους οἰμώζων καὶ δεινοπαθῶν. ἔτυχε	δὲ	καὶ τἀκεῖ πράγματα ἤδη διεφθαρμένα.
[4, 9]	οὐσίας τῶν συμβαλόντων κρατεῖν. ἵνα	δὲ	καὶ τὰς εἰς τὸ δημόσιον
[4, 39]	ἐπὶ τῆς ἀπήνης ᾤχετο· Ταρκύνιος	δὲ	καὶ ταῦτ´ ὀρθῶς δόξας τὴν
[4, 50]	τῶν ἱερῶν ἔχουσι Ῥωμαῖοι. ~Ὡς	δὲ	καὶ ταύταις ἐκρατύνατο τὴν ἀρχὴν
[4, 38]	μέχρι τῆς οἰκίας κατέστησεν. ~Ὡς	δὲ	καὶ ταύτης διήμαρτε τῆς πείρας
[4, 15]	τῆς τύχης ἧττον βαρύνωνται. ~Διεῖλε	δὲ	καὶ τὴν χώραν ἅπασαν, ὡς
[4, 22]	χιλιάδες πέντε τριακοσίων ἀποδέουσαι. ἐποιήσατο	δὲ	καὶ τῆς αὐξήσεως τοῦ πολιτικοῦ
[4, 27]	τῆς ἑαυτοῦ θυγατρὸς ἀποθνήσκει. διηγήσομαι	δὲ	καὶ τῆς ἐπιβουλῆς τὸν τρόπον
[4, 33]	βασιλείας ἀντιποιούμενοι φανερῶς ἀπέκτειναν, ὑμῖν	δὲ	καὶ τοῖς ἄλλοις αὐτοῦ συγγενέσιν
[4, 20]	καὶ δύο λόχους ἐκάλει. μερισθεισῶν	δὲ	καὶ τότε τῶν ψήφων τοὺς
[4, 74]	παρακολουθούντων αὐτῇ κακῶν ἀπηλλάχθαι. ἵνα	δὲ	καὶ τοὔνομα τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας
[4, 23]	τῆς πολιτείας τοῖς ξένοις. εἰ	δὲ	καὶ τοῦτον καταστήσονται τὸν νόμον,
[4, 64]	τὴν αὐτὴν κατέλιπεν ἐπίκλησιν· ἐγὼ	δὲ	καὶ τοῦτον υἱωνὸν εἶναι τοῦ
[4, 16]	ἀλλὰ καὶ ταῖς περικνημῖσι. συνέταξε	δὲ	καὶ τούτους εἰς εἴκοσι λόχους
[4, 17]	μνῶν, τετάρτην ἐποίησε μοῖραν. διέταξε	δὲ	καὶ τούτους εἰς εἴκοσι λόχους,
[4, 17]	τῇ τετάρτῃ συνετάττοντο μοίρᾳ. ἦν	δὲ	καὶ τούτων εἷς μὲν τῶν
[4, 15]	καὶ τὰ χρήματα εἰσέπραττον. ἵνα	δὲ	καὶ τούτων ἡ πληθὺς μὴ
[4, 15]	τὰ πολλὰ διενυκτέρευον ἐνταῦθα. ἄρχοντες	δὲ	καὶ τούτων ἦσαν, οἷς ἐπιμελὲς
[4, 16]	τῶν ἀσπίδων ἀνέδωκε θυρεούς. διελὼν	δὲ	καὶ τούτων τοὺς ὑπὲρ τετταράκοντα
[4, 39]	τὴν ἀρχὴν αὐτὸν κατασχεῖν. ἀσπασαμένων	δὲ	καὶ τῶν ἄλλων αὐτὸν ὡς
[4, 3]	στεφάνοις ἀνεδεῖτο ὑπ´ αὐτοῦ. ἦν	δὲ	καὶ φρονῆσαι τὰ πολιτικὰ συνετώτατος
[4, 33]	τοῦ Ταρκυνιείου καταλείψουσι γένους. κηδεμὼν	δὲ	καὶ φύλαξ οὐδεὶς ὑμῶν ἕτερος
[4, 45]	πόλει μὲν οἰκῶν Κορίλλῃ, δυνατὸς	δὲ	καὶ χρήμασι καὶ φίλοις καὶ
[4, 55]	ἄνδρα καὶ στρατηλάτην ἀγαθόν, πολλοὶ	δὲ	καὶ χρήμασιν ὑπ´ αὐτοῦ δεκασθέντες,
[4, 50]	ἐπὶ τῶν ἀγρῶν ἐφῆκεν· ἄργυρον	δὲ	καὶ χρυσόν, ὅσος εὑρέθη, συναγαγὼν
[4, 64]	κατάγοιτο παρὰ τῷ συγγενεῖ, τότε	δὲ	καιρὸν ἁρμόττοντα οἰόμενος ἔχειν. ὡς
[4, 82]	ἐλεύθερον, ἢ θάνατον ἔνδοξον. ἥκει	δὲ	καιρός, οἷον εὐχόμεθα, μεθεστηκότος μὲν
[4, 52]	ὁ τῶν σφετέρων ὄλεθρος. ἔτυχον	δὲ	κἀκεῖνοι προεξεληλυθότες ἐκ τοῦ χάρακος
[4, 43]	σφίσι δ´ αὐτοῖς ἀκινδύνου. ἧκε	δὲ	κἀκείνοις οὐ μετὰ πολὺν χρόνον
[4, 83]	καὶ τὸ χρεὼν φέρῃ. μαντεύομαι	δὲ	καλοῖς ἐγχειρήμασιν εὐτυχὲς ἀκολουθήσειν τέλος.
[4, 63]	ὡς μηδὲν διαφέρειν πόλεως· Κιρκαίαν	δὲ	κατὰ λογισμόν, ὅτι τοῦ Πωμεντίνου
[4, 84]	τῆς ἀσφαλείας ὑπερορᾶν ἐπαίροντες, οἱ	δὲ	κατὰ λογισμὸν τοῦ μὴ ῥᾳδίαν
[4, 75]	λέγειν ἔχω καὶ παραινεῖν· τὰ	δὲ	κατὰ μέρος πολλὰ ὄντα καὶ
[4, 60]	ἔφησεν, ᾧ χρῄζετε συντυχεῖν· ἀσχολεῖται	δὲ	κατὰ τὸ παρόν· ἔσται δ´
[4, 24]	ἐν τῇ πόλει φυλαττόμενον. ~Ἐπειδὴ	δὲ	κατὰ τοῦτο γέγονα τὸ μέρος
[4, 57]	δυνάμενον ἀποκτείνουσι βάλλοντες λίθοις· τὴν	δὲ	κατὰ τῶν ἄλλων ζήτησίν τε
[4, 11]	χρέα ὑπ´ αὐτῶν ἀχθέντας· οἱ	δὲ	κατανοσφιζόμενοι τὰ δημόσια καὶ κατέχοντες,
[4, 40]	καὶ ἐκείνου δαίμονα κατοδυραμένη, μυρίας	δὲ	κατάρας τῷ τε γαμβρῷ καὶ
[4, 75]	τὴν τῶν Κελερίων ἀρχήν. ὁ	δὲ	κατασταθεὶς ὑπ´ ἐμοῦ μεσοβασιλεὺς συναγαγὼν
[4, 16]	αὕτη πρώτη σύνταξις ἦν· χώραν	δὲ	κατεῖχεν ἐν τοῖς πολέμοις τὴν
[4, 85]	ὡς φθάσων τὴν ἀπόστασιν. εὑρὼν	δὲ	κεκλεισμένας τὰς πύλας καὶ μεστὰς
[4, 47]	καὶ κράτιστον Λατίνων ἀπεώσατο, τοῦτον	δὲ	κηδεστὴν ἠξίωσε λαβεῖν, ὃς οὐδ´
[4, 78]	μὲν περὶ ἐμοῦ τοσαῦτα. ~Τὰ	δὲ	κοινά, ὑπὲρ ὧν ὑμᾶς εἰς
[4, 1]	Τύλλιον ἐπὶ τοῦ πατρός, τὸ	δὲ	κοινὸν καὶ προσηγορικὸν Σερούιον ἐπὶ
[4, 34]	νηπίους, ὥσπερ ὑμᾶς Ταρκύνιος. εἰ	δὲ	κοινὸς ἁπάντων νόμος ἦν τοὺς
[4, 82]	ἐξιὼν ἐπὶ τὸν πόλεμον, Ταρκυνίου	δὲ	Κολλατίνου γυνὴ τοῦ συγγενοῦς τῶν
[4, 71]	καὶ μικρᾶς ἀφορμῆς δέονται. ὅταν	δὲ	λάβωμεν τὸ πλῆθος ὡρμημένον καταλῦσαι
[4, 60]	μάντει γὰρ οὐ θέμις· ἃ	δὲ	λέγοντες ὑμεῖς καὶ ἀποκρινόμενοι πρὸς
[4, 6]	τὸν τοῦ πατρὸς θάνατον, ὁ	δὲ	Λεύκιος ὁ πρεσβύτερος οὐ μείων
[4, 6]	πρῶτον ἐνιαυτὸν τῆς βασιλείας, ὡς	δὲ	Λικίννιος γράφει κατὰ τὸν ὄγδοον.
[4, 7]	δι´ ἑαυτοῦ τελῶν· οὐκ εἶχε	δὲ	λόγον ἐν πολέμοις ἐξετάζεσθαι ἓξ
[4, 46]	ταῖς πόλεσι πρὸς ἐκεῖνον. πολὺν	δὲ	λόγον ὑπὲρ τοῦ δικαίου καὶ
[4, 18]	οὗτοι τοὺς ἐπιφανεστάτους λοχαγούς. τοὺς	δὲ	λοιποὺς πολίτας, οἳ τίμησιν εἶχον
[4, 50]	καὶ πολλοὺς μὲν ἀποκτείνας, τοὺς	δὲ	λοιποὺς τρεψάμενος καὶ κατακλείσας εἰς
[4, 66]	καὶ ὀλέθριον ἐπιθυμίαν ἐκπεπληρωκώς, ἡ	δὲ	Λουκρητία δεινῶς φέρουσα τὸ συμβεβηκὸς
[4, 19]	ἐλάττοσι μὲν οὖσιν, εἰς πλείονας	δὲ	λόχους μεμερισμένοις, στρατεύεσθαί τε πλείους
[4, 17]	ἔχοντας ἔξω τάξεως συστρατεύεσθαι. τέτταρας	δὲ	λόχους οὐδὲν ἔχοντας ὅπλον ἀκολουθεῖν
[4, 66]	καὶ μὴ παρ´ ἑτέρων. ὅταν	δὲ	μάθῃς τὰς κατασχούσας αἰσχρὰς καὶ
[4, 49]	Ἐχετρανοί τε καὶ Ἀντιᾶται. τοῦ	δὲ	μένειν εἰς ἅπαντα χρόνον τὰ
[4, 52]	μὲν ἁπάσῃ τῇ δυνάμει, τότε	δὲ	μέρει τινί, καὶ λείας πολλῆς
[4, 64]	καιρὸν ἁρμόττοντα οἰόμενος ἔχειν. ὡς	δὲ	μετὰ τὸ δεῖπνον ἀπῆλθε κοιμησόμενος
[4, 59]	πόλεμος τοιούτου τέλους ἔτυχεν. ~Ταρκύνιος	δὲ	μετὰ τοῦτο τὸ ἔργον ἀναπαύσας
[4, 49]	ἣν ἑκάστην δεήσει λαμβάνειν. αἱ	δὲ	μετασχοῦσαι τῆς ἑορτῆς τε καὶ
[4, 20]	ἑπτὰ καὶ ἐνενήκοντα ἰσοψήφους. εἰ	δὲ	μέχρι τῆς πέμπτης κλήσεως μὴ
[4, 20]	πρώτης κλήσεως τέλος ἐλάμβανεν, ὀλίγα	δὲ	μέχρι τῆς τετάρτης προὔβαινεν· ἡ
[4, 24]	τούτου τοῦ μέρους προνοεῖν· εἰ	δὲ	μή γε, τοὺς ὑπάτους· δεῖ
[4, 20]	τέλος εἶχεν ἡ γνώμη· εἰ	δὲ	μὴ γένοιντο ἐπὶ τῆς αὐτῆς
[4, 81]	πώποτε πραττόμενον οὔτε μαθεῖν; ἵνα	δὲ	μὴ μαντεύησθε τὰς καταράτους αὐτῶν
[4, 15]	πάγῳ τῆς χώρας προστιθέντας· τῷ	δὲ	μὴ τιμησαμένῳ τιμωρίαν ὥρισε τῆς
[4, 26]	ὃν ἐπιτελεσθήσεται τρόπον, ἔταξεν. ἵνα	δὲ	μηδεὶς χρόνος αὐτοὺς ἀφανίσῃ, στήλην
[4, 72]	πάντες οἱ πρότεροι βασιλεῖς· τοῖς	δὲ	μηκέτι ποιεῖν ἐφ´ ἑνὶ δυνάστῃ
[4, 56]	παρακείμενον τοῖς βασιλείοις κῆπον· ἔτυχον	δὲ	μήκωνες ἐν αὐτῷ πεφυκυῖαι πλήρεις
[4, 31]	καὶ προγονικὰς ἀπέδωκαν ἀρχάς· εἰ	δὲ	μήπω σοι φρονεῖν τὰ καθήκοντα
[4, 24]	ἐφήσουσιν ἐν τῇ πόλει· τὸ	δὲ	μιαρὸν καὶ ἀκάθαρτον φῦλον ἐκβαλοῦσιν
[4, 16]	καὶ πεντακοσίων δραχμῶν, οὐ μείονα	δὲ	μνῶν πεντήκοντα. τούτων δ´ ἐμείωσε
[4, 20]	ἐπεκυροῦτο ὑπὸ τοῦ δήμου. εἴρηται	δέ	μοι καὶ πρότερον, ὅτι τριῶν
[4, 9]	δ´ ὀλίγα ἔχοντας ὀλίγα. δοκεῖ	δέ	μοι καὶ τῆς δημοσίας γῆς,
[4, 66]	πάτερ, οὐκ εἰς μακράν· χάρισαι	δέ	μοι ταύτην πρῶτον αἰτουμένῃ τὴν
[4, 71]	ἐκκλησίαν, ὅτε βουλοίμην, συγκαλεῖν. ἔδωκε	δέ	μοι τὴν ἀρχὴν ταύτην ὁ
[4, 36]	εἰπεῖν ὑπ´ ἐμοῦ γεγονός, ὕβρεις	δέ	μοί τινας συνοίδασιν εἰς γυναῖκας
[4, 39]	τὸν Τύλλιον καταλαβόντες κατέσφαξαν. ἔτι	δὲ	νεοσφαγοῦς ἐρριμμένου τοῦ σώματος καὶ
[4, 30]	καὶ τὰ μὲν ἐγκαλῶν, τὰ	δὲ	νουθετῶν, τὰ δὲ πείθων μηδὲν
[4, 78]	πάλαι μὲν δέον, ἐν καιρῷ	δὲ	νῦν αὐτὸ ποιοῦντες ἐπιτηδείῳ, ὑμᾶς
[4, 62]	διεφθάρησαν ὑπὸ τοῦ πυρός. οἱ	δὲ	νῦν ὄντες ἐκ πολλῶν εἰσι
[4, 49]	δὲ γάλακτός τι μέτρον, αἱ	δὲ	ὅμοιόν τι τούτοις {πελάνου γένος}
[4, 15]	ἀστικὰς προστιθεὶς αὐταῖς τέτταρας· ὡς	δὲ	Οὐεννώνιος ἱστόρηκεν, εἰς μίαν τε
[4, 17]	τοὺς ἐφεστῶτας τοῖς προμάχοις. ~Ἀφελὼν	δὲ	πάλιν ἐκ τῶν ὑπολειπομένων τοὺς
[4, 70]	ἐπαγωγὰ εἰς τοῦτο διαλεχθείς. ἐπεὶ	δὲ	πάντας εἶδεν ἐπὶ τῆς αὐτῆς
[4, 28]	τὸν ἑαυτῆς δαίμονα περιῆν· τῇ	δὲ	παντόλμῳ χαλεπαίνειν καὶ ἀπαλλαγῆναι ζητεῖν
[4, 16]	Ῥωμαίοις οὗτος ὁ νόμος. ~Τιμησαμένων	δὲ	πάντων ἀναλαβὼν τὰ γραμματεῖα καὶ
[4, 49]	καὶ κοινῶν ἱερῶν μεταλαμβάνωσιν. ἀγαπητῶς	δὲ	πάντων τὸ πρᾶγμα δεξαμένων τόπον
[4, 30]	ἀρχῆς καταφανὴς γέγονέ μοι. βούλομαι	δὲ	πάντων ὑμῶν παρόντων μαθεῖν παρ´
[4, 41]	ἡμετέραν γλῶτταν τὸν ὑπερήφανον. τὸν	δὲ	πάππον αὐτοῦ Πρίσκον ἐκάλουν· ὡς
[4, 29]	πολλάς, ὡς ἀκούω, γενεάς· τῷ	δὲ	πάππῳ σου Ταρκυνίῳ μεταθεμένῳ τὴν
[4, 33]	καταλείψειν ἁπάντων τῶν ἐμῶν. ἐπειδὴ	δὲ	παρὰ γνώμην ἅπαντ´ ἀπήντηκέ μοι
[4, 23]	δούλων ἐγένοντο ἐλεύθεροι πολυπραγμονοῦντας, τοὺς	δὲ	παρὰ σφίσι δεδουλευκότας ἀναξίους ἡγεῖσθαι
[4, 70]	τοῖς συναγωνιζομένοις αὐτῇ διεχθρεύσειν. εἰ	δὲ	παραβαίη τὸν ὅρκον τοιαύτην αὑτῷ
[4, 73]	ἡ πόλις ἡμῶν διετέλεσεν. ἃ	δὲ	παρακολουθεῖν εἴωθε ταῖς μοναρχίαις χαλεπά,
[4, 74]	καρποῦσθαι τῆς βασιλικῆς πολιτείας, τῶν	δὲ	παρακολουθούντων αὐτῇ κακῶν ἀπηλλάχθαι. ἵνα
[4, 61]	τοῦ δικαιοτάτου λέγειν. οὐ δυνηθεὶς	δὲ	παρακρούσασθαι τοὺς ἄνδρας ὁ μάντις
[4, 8]	ἐπὶ τὴν ἀπολειπομένην διήγησιν. ~Ἐπειδὴ	δὲ	παραλαβὼν τὴν ἐπιτροπὴν τῆς βασιλείας
[4, 69]	τε καὶ περιυβρίζειν ἔχοιεν. ὡς	δὲ	παρεγενήθησαν ἐπὶ τὸ μαντεῖον οἱ
[4, 9]	οὐδὲν δέομαι πλείω λέγειν· ἃ	δὲ	παρεσκεύασμαι ποιεῖν ὑμᾶς αὐτὸς ἀγαθὰ
[4, 67]	σπαίρουσα καὶ ψυχορραγοῦσα ἀποθνήσκει. τοῖς	δὲ	παροῦσι Ῥωμαίων οὕτω δεινὸν ἔδοξεν
[4, 53]	μὲν ὀλίγοις πρὸς ὀλίγους, τοτὲ	δὲ	πᾶσι πρὸς πάντας, ἐν αἷς
[4, 71]	ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν παρακαλείτω. ἔσται	δὲ	πᾶσι Ῥωμαίοις κατ´ εὐχήν, ἐὰν
[4, 8]	τε καὶ φροντίδος ἐποιεῖτο. τοῖς	δὲ	πατρικίοις οὐκ ἦν τὰ γινόμενα
[4, 3]	τοτὲ μὲν ἱππέων ἡγούμενος, τοτὲ	δὲ	πεζῶν ἐν ἁπάσαις ἐφάνη ψυχὴν
[4, 30]	ἐγκαλῶν, τὰ δὲ νουθετῶν, τὰ	δὲ	πείθων μηδὲν εἰς ἑαυτὸν ἐξαμαρτάνειν·
[4, 55]	οὔτ´ ἀντέχειν ἔτι δυναμένου, πάσας	δὲ	πείρας ἐπιτεχνωμένου καὶ δόλους παντοδαποὺς
[4, 38]	Τύλλιον ἠξίου συγγνώμονα γενέσθαι. ῥᾷστα	δὲ	πείσας τὸν ἄνδρα φύσει τ´
[4, 15]	τε καὶ καθ´ ἡλικίας. ὡς	δὲ	Πείσων Λεύκιος ἐν τῇ πρώτῃ
[4, 20]	μέχρι τῆς τετάρτης προὔβαινεν· ἡ	δὲ	πέμπτη κλῆσις καὶ ἡ τελευταία
[4, 17]	τοῖς ἀγῶσι τὴν ὑστάτην. τὴν	δὲ	πέμπτην μοῖραν, οἷς ἐντὸς εἴκοσι
[4, 18]	τοῖς σαλπισταῖς καὶ βυκανισταῖς· τὴν	δὲ	πέμπτην τριάκοντα· τὴν δ´ ἐπὶ
[4, 21]	τῶν μὴ ταὐτὰ ποιούντων· τοῖς	δὲ	πένησι τοῖς πολλοστὴν ἔχουσι τῶν
[4, 16]	μὲν μυρίων δραχμῶν, οὐ μεῖον	δὲ	πέντε καὶ ἑβδομήκοντα μνῶν τὸ
[4, 85]	μὲν ἤδη πολιὸς ὤν, ἔτη	δὲ	πέντε καὶ εἴκοσι τὴν βασιλείαν
[4, 13]	ἀδικημάτων ἐπεκύρωσε ταῖς φράτραις· ἦσαν	δὲ	πεντήκοντά που μάλιστα τὸν ἀριθμόν,
[4, 19]	σώμασι καὶ τοῖς χρήμασι, τοὺς	δὲ	περὶ ἐλαττόνων ἧττον ἐνοχλεῖσθαι κατ´
[4, 19]	ἧττον ἐνοχλεῖσθαι κατ´ ἀμφότερα, τοὺς	δὲ	περὶ μηδενὸς δεδοικότας μηδὲν κακοπαθεῖν,
[4, 85]	εἴκοσι τὴν βασιλείαν κατασχών. οἱ	δὲ	περὶ τὸν Ἑρμίνιόν τε καὶ
[4, 20]	τε καὶ καταλυομένου διαγνῶναι. τὴν	δὲ	περὶ τούτων διάσκεψιν καὶ κρίσιν
[4, 12]	ἐπολέμησε πρὸς Τυρρηνοὺς πόλεμον. ποιήσομαι	δὲ	περὶ τῶν πολιτευμάτων αὐτοῦ πρῶτον
[4, 51]	πλησίον θεμένη τὸν χάρακα, ἡ	δὲ	περὶ Φιδήνην· καὶ εἰ μή
[4, 46]	δ´ ἐξελαύνοι τῆς πατρίδος, τῶν	δὲ	περικόπτοι τὰς οὐσίας, ἁπάντων δ´
[4, 84]	βουλόμενόν τε καὶ ἐπικελευόμενον, τοῖς	δὲ	πλείοσιν αὐτῶν καὶ δάκρυα ὑφ´
[4, 51]	ἔφθησαν τὰ δεινὰ ὑπεκδύντες, οἱ	δὲ	πλείους κατεκόπησαν ὑπὸ τῶν πολεμίων
[4, 68]	δι´ οὐδὲν μὲν ἀδίκημα, τοῦ	δὲ	πλούτου προαχθεὶς εἰς ἐπιθυμίαν, ὃν
[4, 57]	τὴν κεφαλὴν ἀποτεμόντα πέμψαι. ταῦτα	δὲ	ποιήσαντι αὐτῷ τε καὶ τοῖς
[4, 9]	πόλεις ἀντιποιουμένας τῆς ἀρχῆς, ὑπηκόους	δὲ	ποιήσας Τυρρηνοὺς ἅπαντας μέγιστον τῶν
[4, 21]	εἰσφορῶν καὶ τῶν στρατειῶν· τῇ	δὲ	πόλει τοὺς αὐτοὺς ἔχειν τοὺς
[4, 83]	ὡς ἐκείνῳ μὲν συναγωνιουμένους, ἡμῖν	δὲ	πολεμήσοντας, οὐκ ὀρθῶς δεδοίκασι. βαρεῖα
[4, 16]	ὡς τὰ ἔργα ἐδήλωσε. τὸ	δὲ	πολίτευμα τοιόνδε ἦν· μίαν ἀφεῖλεν
[4, 78]	λέγειν μὲν ὀλίγα δεῖ, πράττειν	δὲ	πολλά, καὶ πρὸς εἰδότας οἱ
[4, 46]	τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν ἐπετελέσατο. διεξελθὼν	δὲ	πολλὰς αὐτοῦ καὶ δεινὰς κατηγορίας
[4, 53]	πανδοκεύεται κατὰ τὴν δίοδον, τότε	δὲ	πολυάνθρωπος εἰ καί τις ἄλλη
[4, 45]	ὁ καλέσας αὐτοὺς ὑστέρει. ὡς	δὲ	πολὺς ἐγένετο καθημένοις ὁ χρόνος
[4, 65]	ἄλλου τῶν νομίμων μηδενός. Ὡς	δὲ	πολὺς ἦν ἀπειλῶν θ´ ἅμα
[4, 16]	ἔδει προπολεμεῖν τῆς πόλεως, δέκα	δὲ	πρεσβυτέρων, οἷς ἀπέδωκε τειχοφυλακεῖν. αὕτη
[4, 16]	τὰς ὑπαιθρίους ἀπέδωκε στρατείας, τετταράκοντα	δὲ	πρεσβυτέρων, οὓς ἔδει τῆς νεότητος
[4, 3]	αὐτοῦ λεγόμενα τοιαῦτ´ ἐστίν. ~Ἃ	δὲ	πρὸ τοῦ βασιλεῦσαι διεπράξατο λόγου
[4, 51]	πολὺν χρόνον ὁ ἀγών· οἱ	δὲ	προαποσταλέντες ὑπὸ τοῦ Ταρκυνίου νύκτωρ
[4, 20]	εἰσφορᾶς πολιτῶν πλῆθος ἦν· ὁποτέρᾳ	δὲ	προσθοῖτο τῶν μερίδων οὗτος ὁ
[4, 27]	ἀξίους εἶναι καὶ μεγάλων· τῆς	δὲ	Ῥωμαίων ἐπιεικείας καὶ μετριότητος, ἐπειδὴ
[4, 35]	ἐπιδείξασθαι βουλόμενος ταῦτα λέγω· προειπόντα	δέ	ς´ ἔδει μοι τὸν δῆμον
[4, 17]	τοῖς νεωτέροις ἀκολουθῶν λόχος. οἱ	δὲ	σαλπισταί τε καὶ οἱ βυκανισταὶ
[4, 17]	εἰς τὸν πόλεμον εὔχρηστα· δύο	δὲ	σαλπιστῶν τε καὶ βυκανιστῶν καὶ
[4, 29]	τῷ βασιλεύειν μέλλοντι δεῖ. ὑπάρχει	δέ	σοι καὶ πλοῦτος ἱκανὸς καὶ
[4, 14]	ἐπικλήσεις, τῇ μὲν Παλατίνην, τῇ	δὲ	Σουβουράνην, τῇ δὲ τρίτῃ Κολλίνην,
[4, 10]	νόμους ἕξοντα τὴν ἀρχήν· τότε	δὲ	στέργειν ἐπὶ τοῖς παροῦσιν ᾤοντο
[4, 19]	ἀπολυομένους διὰ τὴν ἀπορίαν, τῶν	δὲ	στρατειῶν διὰ τὴν ἀνεισφορίαν. οὐ
[4, 66]	οἰκίαν εἰσῆλθε τοῦ πατρός· ἔτυχον	δὲ	συγγενεῖς ὄντες τινὲς παρ´ αὐτῷ·
[4, 4]	τῶν χειρῶν τὸν καιρόν. ἡ	δὲ	συγκατασκευάσασα τὴν ἡγεμονίαν αὐτῷ καὶ
[4, 11]	τιμημάτων τὰς εἰσφορὰς συνεισφέρειν· κοινῇ	δὲ	σύμπαντες, ὅτι κατὰ νόμους γεγραμμένους
[4, 76]	τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν. ὄχλου	δὲ	συναχθέντος οὐ μόνον τοῦ κατ´
[4, 10]	συγγενείας τῆς βασιλικῆς ὅλης. ὄχλου	δὲ	συνδραμόντος πολλοῦ πρὸς τὸ παράδοξον
[4, 72]	οὐδετέραν προῃροῦντο τῶν πολιτειῶν, δημοκρατίαν	δὲ	συνεβούλευον ὥσπερ Ἀθήνησι καταστῆσαι, τὰς
[4, 30]	αὐτὴν παρ´ ἑαυτῆς λαβών. ὡς	δὲ	συνεκεράσθησαν αἱ ἀνόσιοι καὶ ἀνδροφόνοι
[4, 71]	τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν. ὅταν	δὲ	συνέλθῃ καὶ πλήθουσαν ἴδωμεν τὴν
[4, 26]	πραγμάτων συμβούλους αὐτοὺς συγκαλεῖν. ἐπεὶ	δὲ	συνῆλθον, συναγαγὼν τήν τε Ῥωμαίων
[4, 24]	καὶ εὐθύς εἰσι Ῥωμαῖοι· οἱ	δὲ	συνίστορες καὶ συνεργοὶ τοῖς δεσπόταις
[4, 64]	στρατοπέδου τότε ὢν ἐτύγχανεν, ἡ	δὲ	συνοικοῦσα αὐτῷ γυνὴ Ῥωμαία, Λουκρητίου
[4, 16]	οὐκ ἔλαττον ἑκατὸν μνῶν. τούτους	δὲ	συντάξας εἰς ὀγδοήκοντα λόχους ὅπλα
[4, 39]	παρῆν εἰς τὴν ἀγοράν. μαθοῦσα	δὲ	τὰ γενόμενα καὶ τὸν Ταρκύνιον
[4, 58]	ὑπὸ τυράννων ἁλόντας προσδοκώντων, εἰ	δὲ	τὰ κράτιστα πράξειαν, δουλείας τε
[4, 31]	τῆς βασιλείας αὐτοῦ κληρονομεῖν. σὺ	δὲ	τὰ μὲν χρήματα τὰ καταλειφθέντα
[4, 19]	πλείω τῶν ἄλλων εἰσφέρειν· τοῖς	δὲ	τὰ μέτρια καὶ μικρὰ κεκτημένοις
[4, 42]	τῶν παρόντων δεινότερα ὑπώπτευον, στέργειν	δὲ	τὰ παρόντα ἠναγκάζοντο δύναμιν οὐκ
[4, 14]	πελάνους εἰσφερούσης ἑκάστης οἰκίας· τοῖς	δὲ	τὰ περὶ τῶν γειτόνων ἱερὰ
[4, 42]	μικράν τινα μοῖραν ἀπέθυεν, αὐτὸς	δὲ	τὰ πλείω κατεῖχεν. ἔμελλον δ´
[4, 45]	δ´ ἐν πόλει Τύσκλῳ, ἐδόκει	δὲ	τὰ πολιτικὰ συνετὸς ἐν ὀλίγοις
[4, 4]	ἐν τῷ παρόντι δεῖ· ὅταν	δὲ	τὰ πρῶτα ἡμῖν χωρήσῃ κατὰ
[4, 62]	τινες ἐμπεποιημένοι τοῖς Σιβυλλείοις, ἐλέγχονται	δὲ	ταῖς καλουμέναις ἀκροστιχίσι· λέγω δ´
[4, 27]	ἐπ´ ἄλλαις συνισταμένων. ἐν ἁπάσαις	δὲ	ταῖς μάχαις κατορθῶν ὁ Τύλλιος,
[4, 12]	μίαν ἀνεδίδου τὰς ψήφους. ἁπάσαις	δὲ	ταῖς φράτραις κριθεὶς τῆς βασιλείας
[4, 64]	συνέπραττεν αὐτοῖς περὶ καθόδου· ὡς	δὲ	τἀληθὲς εἶχεν ἐπιβουλεύων αὐτῇ διὰ
[4, 2]	τέρας ἐν θαύματι γενέσθαι, τὴν	δὲ	Τανακυλίδα τά τ´ ἄλλα σοφὴν
[4, 68]	Ῥωμαίων ἀριθμούμενος δι´ ἀρετήν, μήτηρ	δὲ	Ταρκυνία τοῦ προτέρου βασιλέως Ταρκυνίου
[4, 48]	τὴν γῆν διαφθείρουσι παραχρῆμα. τὸν	δὲ	Ταρκύνιον ἐπαινέσαντες ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας
[4, 45]	οἱ μὲν δὴ παρῆσαν, ὁ	δὲ	Ταρκύνιος αὐτὸς ὁ καλέσας αὐτοὺς
[4, 56]	πευσόμενον, τί χρὴ ποιεῖν. ὁ	δὲ	Ταρκύνιος οὐδὲ τὸν θεράποντα γινώσκειν
[4, 85]	χρόνῳ πραχθέντα τοιαῦτ´ ἦν. ~Βασιλεὺς	δὲ	Ταρκύνιος ὡς ἤκουσε παρὰ τῶν
[4, 28]	ἀδελφιδοῖς τῆς μητρὸς αὐτῶν, υἱωνοῖς	δὲ	Ταρκυνίου, τῷ τε πρεσβυτέρῳ τὴν
[4, 81]	μὲν ὑμῶν τοὺς νόμους, ἀφῄρηται	δὲ	τὰς ἐφ´ ἱερὰ καὶ θυσίας
[4, 44]	λατομοῦντες, οἱ δ´ ὑλοτομοῦντες, οἱ	δὲ	τὰς κομιζούσας ταῦθ´ ἁμάξας ἄγοντες,
[4, 49]	τι τούτοις {πελάνου γένος} ἑνὸς	δὲ	ταύρου κοινῶς ὑπὸ πασῶν θυομένου
[4, 9]	καθ´ ἡμέραν ἀναγκαίων. ὑπὲρ ἅπαντα	δὲ	ταῦτ´ ἔγνων καὶ ἴσην καὶ
[4, 48]	ἐν αὐτῇ δείξας ὅπλα. ~Ὡς	δὲ	ταῦτ´ εἶπεν, ἀνεβόησάν τε πάντες
[4, 58]	Γαβίων καὶ ἀγαθούς. ~Ἐν ᾧ	δὲ	ταῦτ´ ἐπράττετο, θορύβου κατὰ τὴν
[4, 4]	πράττειν νῦν ἃ δεῖ. τίνα	δὲ	ταῦτ´ ἐστί; πρῶτον μὲν κρυπτώμεθα
[4, 51]	ἐναντιωθήσεται, πάντα οἰχήσεται τἀκεῖ. ὡς	δὲ	ταῦτ´ ἤκουσεν, ἐν μὲν τῇ
[4, 38]	βασιλέα Ῥωμαίων σεαυτὸν ἀναδεῖξαι. ὡς	δὲ	ταῦτ´ ἤκουσεν ὁ Τύλλιος, ἐκπικρανθεὶς
[4, 45]	ὃν ἐποιήσαντο τὰς ὁμολογίας. γνοὺς	δὲ	ταῦτα προεῖπε δι´ ἀγγέλων ἥκειν
[4, 26]	βαρβάρων τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῶσι. ~Γνοὺς	δὲ	ταῦτα τοὺς κρατίστους ἄνδρας ἐξ
[4, 29]	βίου τὴν σαυτοῦ γυναῖκα, ἐγὼ	δὲ	ταὐτὸ διαθήσομαι τὸν ἐμὸν ἄνδρα;
[4, 36]	πεφύκασι φέρειν οἱ λόγοι. ~Ὑμῶν	δὲ	τεθαύμακα, εἴ τινές εἰσιν, ὦ
[4, 14]	τῇ δὲ τρίτῃ Κολλίνην, τῇ	δὲ	τετάρτῃ τῶν μοιρῶν Ἰσκυλίνην, τετράφυλον
[4, 18]	τὴν δὲ τρίτην εἴκοσι· τὴν	δὲ	τετάρτην πάλιν εἴκοσι καὶ δύο
[4, 9]	τῶν εὐεργεσιῶν χάριτας εἰδέναι, ἐπειδὴ	δὲ	τετελεύτηκε τὸν βίον τοῖς ἐγγόνοις
[4, 65]	κοιμωμένους εἰσέρχεται ξίφος ἔχων. ~Ἐπιστὰς	δὲ	τῇ κλίνῃ διεγερθείσης ἅμα τῷ
[4, 26]	τάττειν Ἕλληνας ὄντας βαρβάροις· Ῥωμαίους	δὲ	τὴν ἁπάντων Λατίνων ἔχειν προστασίαν
[4, 36]	τῇ πόλει βελτίονος ἡγεμόνος· ἀποδοὺς	δὲ	τὴν ἀρχὴν τῷ δεδωκότι μοι
[4, 39]	Ταρκύνιε, κατὰ τὸ δέον· βεβαίως	δὲ	τὴν βασιλείαν ἔχειν Τυλλίου περιόντος
[4, 47]	αὐτὸν τὸν κατηγορήσαντα ἀναιρεῖν. ἐπαινεσάντων	δὲ	τὴν γνώμην ἁπάντων συνταξάμενος μετ´
[4, 25]	μνήμην τοῖς ἐπιγινομένοις καταλιπεῖν. ἐφιστὰς	δὲ	τὴν διάνοιαν ἐπὶ τὰ τῶν
[4, 32]	οὐ πολὺ ἀπέχω πεντηκονταετίας; κατάβαλε	{δὲ}	τὴν εἰρωνείαν τῶν ἀναισχύντων ἐρωτημάτων
[4, 62]	ἔρριψεν εἰς τὸ πέλαγος. μετὰ	δὲ	τὴν ἐκβολὴν τῶν βασιλέων ἡ
[4, 79]	νομίμου τὸ σῶμα τυχεῖν· Ταρκυνίαν	δὲ	τὴν ἐκείνου γυναῖκα, ἣν προσῆκεν
[4, 65]	πατήρ μοι ἔδωκε πόλεως, μετὰ	δὲ	τὴν ἐκείνου τελευτὴν Ῥωμαίων τε
[4, 15]	φυλακῆς ἔχουσι Ῥωμαῖοι, συνέγραψεν. εἰς	δὲ	τὴν θυσίαν ταύτην καὶ τὴν
[4, 18]	περιελάμβανον, ἑκατὸν καὶ ἐνενηκοντατρεῖς. ἐπεῖχον	δὲ	τὴν μὲν πρώτην συμμορίαν ὀκτὼ
[4, 5]	καὶ τοὺς ἰατροὺς συγκαλεῖν. διαλιποῦσα	δὲ	τὴν μεταξὺ νύκτα τῇ κατόπιν
[4, 4]	ἐκείνου δύο νήπια καταλειπόμενα. ἐνθυμουμένη	δὲ	τὴν περὶ τὸν οἶκον ἐρημίαν
[4, 52]	πόλεις ἐπὶ Σύεσσαν ᾤχετο. ἐκεῖθεν	δὲ	τήν τε καταλειφθεῖσαν δύναμιν καὶ
[4, 62]	ὑπ´ ἀνδρῶν δέκα φυλαττόμενοι. μετὰ	δὲ	τὴν τρίτην ἐπὶ ταῖς ἑβδομήκοντα
[4, 27]	σφίσιν ὠφέλειαν παρέξειν νομίζουσαι. ἤρξαντο	δὲ	τῆς ἀποστάσεως οἱ καλούμενοι Οὐιεντανοὶ
[4, 37]	τὴν τῆς πόλεως προστασίαν· αὐτὸς	δὲ	τῆς ἀρχῆς ἔφησεν ἀφίστασθαι καὶ
[4, 34]	ὡς ψεύδομαί τι τούτων. ~Περὶ	δὲ	τῆς βασιλείας, ἐπειδὴ τοῦτ´ ἐστιν,
[4, 9]	κωλυτὰς μὲν τῆς βίας, φύλακας	δὲ	τῆς δικαιοσύνης καὶ αὐτὸς οὐδένα
[4, 82]	πλεονεξίας πολλοὺς ἀναιρεῖσθαι πολέμους, περὶ	δὲ	τῆς ἑαυτῶν ἐλευθερίας μηδένα. ~Τίσιν
[4, 34]	οὔτ´ ἄλλον οὐδένα ἀδικῶ. μάρτυς	δὲ	τῆς ἐκ τοῦ δικαίου μοι
[4, 71]	ἐπιλογίζεσθαί μοι δοκεῖς, Ἰούνιε· περὶ	δὲ	τῆς ἐκκλησίας ἔτι βούλομαι μαθεῖν,
[4, 10]	ἀγαπώντων τε καὶ τεθαυμακότων. διαλυθείσης	δὲ	τῆς ἐκκλησίας ταῖς ἑξῆς ἡμέραις
[4, 24]	παρὰ τῶν δεσποτῶν ὑπάρξει. ἐτύγχανον	δὲ	τῆς ἐλευθερίας οἱ μὲν πλεῖστοι
[4, 82]	ἐκ τῆς πόλεως Ταρκυνίου, ἡγουμένων	δὲ	τῆς ἐπιχειρήσεως τῶν πατρικίων, οὐδενὸς
[4, 1]	θυγατέρας ἀνδράσιν ἤδη συνοικούσας. διάδοχος	δὲ	τῆς ἡγεμονίας ὁ γαμβρὸς αὐτοῦ
[4, 49]	τεμόντες διέλυσαν τὸν σύλλογον. ~Τυχὼν	δὲ	τῆς Λατίνων ἡγεμονίας ὁ Ταρκύνιος
[4, 27]	βουλεῦσαι περὶ αὐτῶν ἀξιοῦντες. Τύλλιος	δὲ	τῆς μὲν ἀφροσύνης ἕνεκα καὶ
[4, 50]	ταλαιπωροῦντες ἁλίσκονται κατὰ κράτος. γενόμενος	δὲ	τῆς πόλεως ἐγκρατὴς τοὺς μὲν
[4, 32]	ποτε ἤδη πονηρὸς ὤν· εἰ	δέ	τι δίκαιον ἔχεις πρὸς ταῦτ´
[4, 40]	τὸν χρόνον ὑπάρχει τυγχάνειν. ἐδήλωσε	δέ	τι καὶ ἄλλο δαιμόνιον ἔργον,
[4, 62]	καὶ μιᾶς στέγης καλυπτόμενοι. ~Λέγεται	δέ	τι καὶ ἕτερον ἐπὶ τῆς
[4, 15]	μέν τι τοὺς ἄνδρας, ἕτερον	δέ	τι τὰς γυναῖκας, ἄλλο δέ
[4, 61]	τὴν πλευρὰν ἔχων ἑκάστην· ὀλίγον	δέ	τι τὸ διαλλάττον εὕροι τις
[4, 15]	δέ τι τὰς γυναῖκας, ἄλλο	δέ	τι τοὺς ἀνήβους. ἐξ οὗ
[4, 43]	κατεμήνυον πρὸς τὸν τύραννον· αἱ	δὲ	τιμωρίαι κατὰ τῶν ἐλεγχθέντων ἐγίνοντο
[4, 13]	περιλαμβανούσας αὐτὸ πολλαχόθεν οἰκήσεις, ἴχνη	δέ	τινα φυλάττοντι κατὰ πολλοὺς τόπους
[4, 24]	δεσποτῶν τρόπος οὗτος ἦν· ὀλίγοι	δέ	τινες λύτρα κατατιθέντες ἐξ ὁσίων
[4, 42]	πλείονες ἐγένοντο τῶν ἑτέρων. ἦσαν	δέ	τινες, οἳ καὶ κρύφα διεφθάρησαν
[4, 83]	τοῖς βουλομένοις ἐλευθέροις εἶναι. εἰ	δέ	τινες ὑμῶν τοὺς ἐπὶ στρατοπέδου
[4, 40]	παρελάμβανεν οὗτος τὴν ἀρχήν· ἐλλείποντος	δέ	τινος τούτων ἕτερον ὠνόμαζον, καὶ
[4, 67]	τῶν τυράννων γενομένας περιορᾶν. ἦν	δέ	τις ἐν αὐτοῖς Πόπλιος Οὐαλέριος
[4, 2]	Ἑλληνικὴν διάλεκτον μεταβιβαζόμενος Δούλιος. ~Φέρεται	δέ	τις ἐν ταῖς ἐπιχωρίοις ἀναγραφαῖς
[4, 84]	πράττειν μηδὲν μήτε λέγειν, ἐὰν	δέ	τις παρὰ ταῦτα ποιῶν εὑρίσκηται
[4, 83]	τὰ μὴ δίκαια πράττειν. εἰ	δέ	τισιν αὐτῶν ἄρα διὰ κακὴν
[4, 63]	ἀναθείς, Κιρκαίαν μὲν Ἄρροντι, Σιγνίαν	δὲ	Τίτῳ, δέος ἅτε οὐδὲν ἔτι
[4, 45]	ἐκαλεῖτο μὲν Ὀκταούιος Μαμίλιος, ἀνέφερε	δὲ	τὸ γένος εἰς Τηλέγονον τὸν
[4, 61]	ὁ τοῦ Διός, παρ´ ἑκάτερον	δὲ	τὸ μέρος ὅ τε τῆς
[4, 7]	καὶ δέκα γεγονὼς ἐτῶν· τοῦτο	δὲ	τὸ μῆκος τῶν βίων οὐ
[4, 20]	διαπραξάμενος ἔλαθε τοὺς δημοτικούς. ἦν	δὲ	τὸ πλεονέκτημα περὶ τὰς ἐκκλησίας,
[4, 60]	πρὸς τὰς ἀνατολὰς βλέπον, τουτὶ	δὲ	τὸ πρὸς τὰς δύσεις, βόρειον
[4, 9]	μέγιστον τῶν περιοίκων δυναμένους, ἀναγκάσας	δὲ	τὸ Σαβίνων ἔθνος ὑποχείριον ὑμῖν
[4, 74]	οὐδέν´, ἐὰν γένηται σπάνια· θρόνον	δὲ	τοῖς ἀνδράσιν ἐλεφάντινον, ἐν ᾧ
[4, 25]	μᾶλλον ἔργοις ἢ λόγοις, λυπηροὶ	δὲ	τοῖς βαρβάροις καὶ φοβεροί. παρ´
[4, 51]	τὸ μεταξὺ χωρίον καταλιπών. δόξαν	δὲ	τοῖς ἡγεμόσι τῶν Σαβίνων μάχην
[4, 50]	πέντε μνᾶς ἀργυρίου λαβεῖν, τὸ	δὲ	τοῖς θεοῖς δεκατευθὲν ἀργύριον τετρακοσίων
[4, 57]	ἐπέτρεψαν τῷ Σέξτῳ ποιήσασθαι. ὁ	δὲ	τοῖς ἰδίοις ἑταίροις τὴν φυλακὴν
[4, 21]	γενεὰς φυλαττόμενος ὑπὸ Ῥωμαίων· ἐν	δὲ	τοῖς καθ´ ἡμᾶς κεκίνηται χρόνοις
[4, 72]	καὶ παρὰ πολλῶν λόγοι. ἐδόκει	δὲ	τοῖς μὲν βασιλικὴν αὖθις καταστήσασθαι
[4, 17]	ὁ μὲν τοῖς πρεσβυτέροις, ὁ	δὲ	τοῖς νεωτέροις ἀκολουθῶν λόχος. οἱ
[4, 75]	αὐτῶν τοῖς πολίταις δότω· ἐὰν	δὲ	τοῖς πλείοσι δόξῃ λόχοις κυρίαν
[4, 40]	δὲ βουλὴ μεσοβασιλεῖς ἀπεδείκνυεν· ἐκεῖνοι	δὲ	τὸν ἄριστον ἄνδρα, εἴτ´ ἐκ
[4, 11]	οὔτ´ ἔλαττον ἔχοντες ἐγκαλεῖν, ὧν	δὲ	τὸν δῆμον εὖ πεποίηκα καὶ
[4, 56]	λόγον μὲν οὐδένα ἀπέστειλεν, ἀκολουθεῖν	δὲ	τὸν ἥκοντα παρ´ αὐτοῦ κελεύσας,
[4, 5]	οὐ δυνηθεῖσιν ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον. ἀγαπητῶς	δὲ	τὸν λόγον ἁπάντων δεξαμένων τότε
[4, 24]	ὑπὸ τῶν νῦν ἐπιτριβόμενα. ἐγὼ	δὲ	τὸν νόμον τοῦτον οὐκ οἴομαι
[4, 4]	ἤδη καὶ πρότερον ἐπετροπεύθη. ὅταν	δὲ	τὸν παρόντα κίνδυνον διασκεδάσωμεν, οὐδὲν
[4, 23]	παρὰ τῶν δεσποτῶν τἀγαθά. τελευτῶν	δὲ	τὸν περὶ τοῦ συμφέροντος εἰσηγήσατο
[4, 15]	φωσφόρον, ὑπὲρ τῶν γεννωμένων· εἰς	δὲ	τὸν τῆς Ἀφροδίτης τῆς ἐν
[4, 15]	Λιβιτίνην, ὑπὲρ τῶν ἀπογινομένων· εἰς	δὲ	τὸν τῆς Νεότητος, ὑπὲρ τῶν
[4, 20]	χρημάτων, ὥσπερ {τοὺς} μισθοφόρους. ~Τοῦτον	δὲ	τὸν τρόπον ἅπαν ἐπιθεὶς τὸ
[4, 12]	αὐτῇ ποιεῖν ἔθος ἦν. τοῦτον	δὲ	τὸν τρόπον ἐπὶ τὴν βασιλείαν
[4, 82]	συγγένειαν τῇ παρελθούσῃ νυκτί, Κολλατίνου	δὲ	τότ´ ἀποδημοῦντος ἐπὶ στρατοπέδου, τὴν
[4, 57]	τετελεκὼς ἐπιφανέστατος ἁπάντων ἐγεγόνει· ἀπολογουμένου	δὲ	τοῦ ἀνδρὸς καὶ διὰ τὸ
[4, 12]	τῶν ἀγρῶν ἅπαντας παρεῖναι. συνελθόντος	δὲ	τοῦ δήμου καλῶν τὰς φράτρας
[4, 23]	πάντας ἀνθρώπους ἀναγκασθῇ πολεμεῖν. χωρὶς	δὲ	τοῦ κοινῇ χρησίμου καὶ ἰδίᾳ
[4, 45]	τῶν ἄλλων ἁπάντων παρόντων. ἀπολογουμένου	δὲ	τοῦ Μαμιλίου καὶ εἰς ἀναγκαίας
[4, 49]	ἐψηφίσαντο ποιεῖν τὴν συμμαχίαν, ἐκ	δὲ	τοῦ Οὐολούσκων ἔθνους δύο πόλεις
[4, 57]	ὑπὲρ τῆς ψυχῆς ἀγωνιῶντες. ~Ἠρεθισμένου	δὲ	τοῦ πλήθους καὶ μετὰ πολλῆς
[4, 29]	εἰς μέσον βουλὰς ἀπορρήτους; κελεύσαντος	δὲ	τοῦ Ταρκυνίου λέγειν, ὅ τι
[4, 62]	χρησμῶν ἀπεμπολῆσαι θέλουσα. οὐκ ἀξιοῦντος	δὲ	τοῦ Ταρκυνίου τῆς αἰτηθείσης τιμῆς
[4, 85]	τετταράκοντα καὶ διακοσίων ἀριθμόν, ἐπὶ	δὲ	τοῦ τελευταίου βασιλέως τυραννὶς γενομένη,
[4, 81]	ἱερὰ καὶ θυσίας συνόδους, πέπαυκε	δὲ	τοὺς ἀρχαιρεσιάζοντας καὶ ψηφοφοροῦντας καὶ
[4, 76]	τῆς διαχρησαμένης ἑαυτήν· ὑπ´ ἐκείνου	δὲ	τοὺς ἕξοντας τὴν τῶν βασιλέων
[4, 59]	ἐπισχεῖν ἐκέλευσε τοὺς ἐργαζομένους· συγκαλέσας	δὲ	τοὺς ἐπιχωρίους μάντεις ἐπυνθάνετο παρ´
[4, 17]	λόχοι τοὺς πρεσβυτέρους εἶχον, πεντεκαίδεκα	δὲ	τοὺς νεωτέρους. τούτους ἔταξε σαυνία
[4, 54]	περὶ τοῦ μέλλοντος ἀθυμία· κάκιον	δὲ	τοὺς Ῥωμαίους ἐπίεζεν ἢ τοὺς
[4, 72]	λόγον πρῶτος ἐγὼ διαθήσομαι. ~Ὡς	δὲ	τοῦτ´ ἤκουσαν ἅπαντες, ἐπῄνεσάν τε
[4, 8]	λοιπὰ τῆς ἀρχῆς σύμβολα· ὅταν	δὲ	τοῦτο γένηται, τοὺς καλουμένους μεσοβασιλεῖς
[4, 83]	ἐγχειρήμασιν εὐτυχὲς ἀκολουθήσειν τέλος. εἴη	δὲ	τούτοις ἅπασι ταὐτὸ λαβοῦσι θάρσος
[4, 80]	μέγιστα ὁ νόμος· ἐφ´ ἅπασι	δὲ	τούτοις οἰωνῶν καὶ σφαγίων καὶ
[4, 83]	ὄντων οὔτ´ ἀπείρων πολέμου· πρὸς	δὲ	τούτοις ταῖς παρὰ τῶν συμμάχων
[4, 41]	μὲν Τυλλίου τοσαῦτα παρελάβομεν. ~Μετὰ	δὲ	τοῦτον παραλαμβάνει Λεύκιος Ταρκύνιος τὴν
[4, 21]	ὄντας καὶ τελευταίους καλεῖσθαι. γενομένου	δὲ	τούτου τοῖς μὲν πλουσίοις τοῖς
[4, 4]	καὶ πρόθες αὐτοῖς δίκας· τιμωρησάμενος	δὲ	τούτους ἅπαντας, ἐὰν μὲν ὑπομείνωσι
[4, 16]	ἑβδομήκοντα μνῶν τὸ τίμημα. συντάξας	δὲ	τούτους εἰς εἴκοσι λόχους τὰ
[4, 35]	τι δίκαιον εἶχες λέγειν. εἰ	δὲ	τούτῳ μὲν οὐκ ἐπίστευες τῷ
[4, 70]	τῶν δεόντων μέλλει γενήσεσθαι· ἄρξειν	δὲ	τούτων αὐτὸς ἔφη. Ταῦτ´ εἰπὼν
[4, 54]	λείαν αὐτῶν πολλὴν ἀπῆγον. ~Συνεχῶς	δὲ	τούτων γινομένων ἠναγκάζοντο ἀμφότεροι τῆς
[4, 29]	διαθήσομαι τὸν ἐμὸν ἄνδρα; ὅταν	δὲ	τούτων διαχειρισθέντων συνέλθωμεν εἰς ταὐτό,
[4, 19]	κεκτημένοις ἀφεῖσθαι πάντων ὀχληρῶν. ἐποίει	δὲ	τούτων ἕκαστον οὐκ ἄτερ αἰτίας,
[4, 12]	ἠξίουν καὶ ψῆφον ᾔτουν. ἀρξαμένων	δὲ	τούτων εὐθὺς ὁ δῆμος ἅπας
[4, 27]	φιλίας καὶ συμμαχίας συνθήκην. ἀρξάντων	δὲ	τούτων Καιρητανοί τ´ ἠκολούθησαν καὶ
[4, 72]	πολλαῖς τῶν Ἑλληνίδων πόλεων· οἱ	δὲ	τούτων μὲν οὐδετέραν προῃροῦντο τῶν
[4, 14]	Παλατίνην, τῇ δὲ Σουβουράνην, τῇ	δὲ	τρίτῃ Κολλίνην, τῇ δὲ τετάρτῃ
[4, 18]	δύο σὺν τοῖς χειροτέχναις· τὴν	δὲ	τρίτην εἴκοσι· τὴν δὲ τετάρτην
[4, 16]	ἀγῶσι μετὰ τοὺς προμάχους. τὴν	δὲ	τρίτην ἐποίει σύνταξιν ἐκ τῶν
[4, 75]	θυηπολιῶν, ἄλλο δ´ οὐδέν. ~Ὃν	δὲ	τρόπον ἔσται τούτων ἕκαστον, ἀκούσατέ
[4, 81]	οἷς πονηρὸν μὲν γένος, πονηραὶ	δὲ	τροφαί, πολιτικὸν δὲ καὶ μέτριον
[4, 68]	προτέρου βασιλέως Ταρκυνίου θυγάτηρ· αὐτὸς	δὲ	τροφῆς τε καὶ παιδείας τῆς
[4, 68]	οὐδὲν τῶν καλῶν ἀντιπράττουσαν. ἐπεὶ	δὲ	Τύλλιον ἀποκτείνας Ταρκύνιος σὺν ἄλλοις
[4, 37]	φεύγων ἅμα τοῖς ἑταίροις· τὸν	δὲ	Τύλλιον ἡ πληθὺς ἅπασα μετὰ
[4, 14]	τῇ διηγήσει καιρὸς ἐπιτηδειότερος. ~Ὁ	δὲ	Τύλλιος, ἐπειδὴ τοὺς ἑπτὰ λόφους
[4, 40]	παρὰ τῶν θεῶν ἀνεπίληπτα. ὁ	δὲ	Τύλλιος ἐπιτρόπου βασιλικοῦ σχῆμα κατ´
[4, 5]	δόξαν ἔχων ταύτην διετέλει. ὁ	δὲ	Τύλλιος ἰσχυρὰν χεῖρα περὶ αὑτὸν
[4, 22]	πολυανθρωπίαν προήγαγον τὴν πόλιν. ὁ	δὲ	Τύλλιος καὶ τοῖς ἐλευθερουμένοις τῶν
[4, 25]	τοῖς Ῥωμαίων ἔθεσιν εἰπεῖν. ~Ὁ	δὲ	Τύλλιος οὐκ ἐν τούτοις μόνον
[4, 38]	οἱ μὲν δὴ συνῄεσαν· τῷ	δὲ	Τυλλίῳ λέγει τις ἐλθὼν ὄντι
[4, 49]	πόλεις αἱ μὲν ἄρνας, αἱ	δὲ	τυρούς, αἱ δὲ γάλακτός τι
[4, 21]	τοῖς ἰδίοις ἕκαστοι λόχοις, ἐξηπατῶντο	δὲ	τῷ μίαν εἶναι ψῆφον ὅλου
[4, 28]	καὶ φιλοπάτωρ συνῆλθε γυνή, Ἀρροῦντι	δὲ	τῷ νεωτέρῳ πολὺ τὸ πρᾷον
[4, 13]	ὑπόληψιν τοῖς θεωμένοις παρέχεται. εἰ	δὲ	τῷ τείχει {τῷ} δυσευρέτῳ μὲν
[4, 21]	δ´ ἀριθμὸν ἀνθρώπων ἔχοντας· μάλιστα	δὲ	τῷ τοὺς ἀπόρους μίαν ψῆφον
[4, 63]	μὲν καὶ ἄλλοις οἰωνοῖς, τελευταίῳ	δὲ	τῷδε. αἰετοὶ συνιόντες εἰς τὸν
[4, 63]	ἐπὶ κορυφῇ φοίνικος ὑψηλοῦ. τούτων	δὲ	τῶν αἰετῶν ἀπτῆνας ἔτι τοὺς
[4, 64]	τῶν ἐν Ἰταλίᾳ πόλεων. γενναίως	δὲ	τῶν Ἀρδεατῶν ἀπομαχομένων καὶ πολυχρονίου
[4, 62]	ἐπιμελῶς ἐξ ἀνθρώπων ἠφανίσθη, Ταρκύνιος	δὲ	τῶν ἀστῶν ἄνδρας ἐπιφανεῖς δύο
[4, 55]	τῷ σφετέρῳ συμφέροντι διαλύσεσθαι. ἀσμένως	δὲ	τῶν Γαβίων τὸν λόγον ἀκουσάντων
[4, 28]	μάλιστα συνοίσεσθαι τοῖς λαβοῦσιν. ἔτυχε	δὲ	τῶν γαμβρῶν ἑκάτερος ἐναντίᾳ συναφθεὶς
[4, 19]	ἐποιεῖτο τὴν τῶν λόχων, τὰς	δὲ	τῶν εἰσφορῶν ἐπιταγὰς κατὰ τὰ
[4, 11]	κατάγειν καὶ βασιλεῖς ἀποδεικνύναι, τοὺς	δὲ	τῶν εὐεργετῶν παῖδας ἐξελαύνειν καὶ
[4, 18]	καὶ τῶν ψιλῶν στράτευμα· τὸ	δὲ	τῶν ἱππέων πλῆθος ἐπέλεξεν ἐκ
[4, 42]	κατηγόρουν ἐπ´ αὐτῷ δικαστῇ. ὁ	δὲ	τῶν μὲν θάνατον κατεδίκαζε, τῶν
[4, 59]	τῷ πρὸ τούτου λόγῳ, τὴν	δὲ	τῶν ναῶν κατασκευὴν οὐκ ἔφθη
[4, 17]	μὲν τῶν πρεσβυτέρων λόχος, εἷς	δὲ	τῶν νεωτέρων· λοχαγοὶ δ´ ἐξ
[4, 71]	δεχόμενοι παρ´ ἀλλήλων ὤμνυον. γενομένων	δὲ	τῶν ὁρκωμοσιῶν μετὰ τοῦτ´ εὐθὺς
[4, 23]	ὧν τοῖς ἄλλοις δημοτικοῖς. ~Ἀχθομένων	δὲ	τῶν πατρικίων ἐπὶ τῷ πράγματι
[4, 41]	μὲν τοῦ δημοτικοῦ πλήθους, ὑπεριδὼν	δὲ	τῶν πατρικίων, ὑφ´ ὧν ἐπὶ
[4, 61]	τριπλῷ περιλαμβανόμενος στοίχῳ κιόνων, ἐκ	δὲ	τῶν πλαγίων ἁπλῷ· ἐν δ´
[4, 52]	λείας πολλῆς ἐγένετο κύριος. Ἤδη	δὲ	τῶν πλείστων αὐτῷ κατὰ νοῦν
[4, 17]	ἀκολουθεῖν ἐκέλευσε τοῖς ἐνόπλοις· ἦσαν	δὲ	τῶν τεττάρων τούτων δύο μὲν
[4, 17]	ἐποίησε τῶν ἐν ἀκμῇ, δέκα	δὲ	τῶν ὑπερηλίκων κατὰ ταὐτὰ τοῖς
[4, 17]	κατὰ ταὐτὰ τοῖς προτέροις. ὅπλα	δὲ	φέρειν ἔταξεν αὐτοὺς θυρεοὺς καὶ
[4, 81]	ἦν, οἱ μὲν ἀπολώλασιν, οἱ	δὲ	φεύγουσι τὴν πατρίδα. ἀλλὰ τὰ
[4, 42]	τῶν μὲν θάνατον κατεδίκαζε, τῶν	δὲ	φυγήν, καὶ τὰ χρήματα τούς
[4, 63]	θαλάττης ἔκειτο ἐν καλῷ· ἔστι	δὲ	χερσονησοειδὴς σκόπελος ὑψηλὸς ἐπιεικῶς ἐπὶ
[4, 47]	προθυμεῖσθαι λαβεῖν τότε πενθερόν· εἰ	δὲ	χρηστὸν ἐνόμιζεν, ὅτε τὴν θυγατέρα
[4, 23]	νομίζουσι, μὴ ποιεῖν ἐλευθέρους, εἰ	δὲ	χρηστούς, μὴ περιορᾶν ὄντας ἀλλοτρίους·
[4, 11]	ποιῶν ὑμᾶς διετέλεσεν, ἀντὶ πολλῶν	δέ,	ὧν αὐτὸς ἐγὼ κατὰ τὴν
[4, 35]	νῦν, ὅπου δεῖ. οὐ γὰρ	ἐνθάδε	σοι ταῦτα προσήκει λέγειν· καὶ
[4, 3]	τῆς μετὰ βασιλέα τιμῆς ἠξίου,	τοιάδε.	ἀντίπαις μὲν ὢν ἔτι τῇ
[4, 51]	τὸ συμβὰν ἀπὸ τύχης ἐχρήσατο	τοιᾷδε.	νείμας τὴν δύναμιν διχῇ τὴν
[4, 71]	καὶ ὁ Βροῦτος αὐτοῖς ὑποτίθεται	τοιάδε·	Πρῶτον μὲν διὰ φυλακῆς τὰς
[4, 76]	καὶ τοὺς πατρικίους παραστησάμενος ἔλεξε	τοιάδε.	~Ὑπὲρ ἀναγκαίων καὶ κοινῶν πραγμάτων
[4, 40]	ἀπελθοῦσα δ´ ἀπὸ τοῦ σήματος	οἴκαδε	καὶ μίαν ἡμέραν ἐπιβιώσασα μετὰ
[4, 37]	κελεύσας αὐτοὺς ἠξίου μηδὲν ἄχθεσθαι	μηδὲ	ἀγανακτεῖν πρὸς τὸν λόγον, ἀλλ´
[4, 72]	τηλικῷδε, καὶ μηδὲν ἀνεξέταστον ἀφεῖσθαι	μηδὲ	ἀπροβούλευτον. ἀποφαινέσθω δὴ περὶ τούτων
[4, 38]	τῆς γυναικὸς μηδὲν ἔτι μαλακίζεσθαι	μηδὲ	κατοκνεῖν, ἀλλὰ καταβαλόντα τοὺς λόγους
[4, 47]	ὅτε τὴν θυγατέρα με ᾐτεῖτο,	μηδὲ	νῦν ὡς πονηροῦ κατηγορεῖν. καὶ
[4, 9]	ἵνα μὴ θητεύητε ὄντες ἐλεύθεροι	μηδὲ	τὰς ἀλλοτρίας κτήσεις, ἀλλὰ τὰς
[4, 65]	σου γενέσθαι τὴν τελευτὴν καὶ	μηδὲ	ταφῆς τὸ σῶμά σου τυχεῖν
[4, 40]	καὶ τρίτον, εἰ μὴ συμβαίη	μηδὲ	τῷ δευτέρῳ τά τε παρ´
[4, 38]	πτώματος ἀναστὰς ὁ πρεσβύτης ὡς	εἶδε	μεστὰ τὰ πέριξ ἅπαντα τῆς
[4, 5]	αὐτῶν δεδεμένους παρήγαγεν· ἔπειθ´ ὡς	εἶδε	πολλοὺς ὀλοφυρομένους τε τὸ πάθος
[4, 80]	ὄφελος. φέρε δὴ τί τούτων	οἶδέ	τις ὑμῶν γενόμενον, ὅτε τὴν
[4, 16]	ἔργα ἐδήλωσε. τὸ δὲ πολίτευμα	τοιόνδε	ἦν· μίαν ἀφεῖλεν ἐξ ἁπάντων
[4, 8]	τὸ βῆμα καὶ λόγον διεξῆλθε	τοιόνδε.	~Πολλή με ἀνάγκη κατείληφεν, ἄνδρες
[4, 83]	κάλλιστον ὧν πώποτε ἤρασθε πολέμων	τόνδε	ὑποστησόμενοι. ἡμεῖς μὲν οὖν, ὦ
[4, 60]	τὰς δύσεις, βόρειον δ´ αὐτοῦ	τόδε	καὶ τοὐναντίον νότιον. ταῦτα τῷ
[4, 83]	ὦ θεοὶ πατρῷοι, φύλακες ἀγαθοὶ	τῆσδε	τῆς γῆς, καὶ δαίμονες, οἳ
[4, 4]	συναγωνισαμένης, πατρὸς εὔνοιαν τοῖς παιδίοις	τοῖςδε	παρασχέσθαι· ὅταν δ´ εἰς ἄνδρας
[4, 29]	κακῶς ἔχοντα αὐτῷ τυγχάνει καὶ	οὐδὲ	αὐτὸς αὐτά γε ἀγνοεῖς. καὶ
[4, 30]	φροντὶς ἦν, χρήμασιν ἐξωνούμενοι καὶ	οὐδὲ	ἀφανῶς ἕκαστα τούτων πράττοντες. ταῦτα
[4, 7]	ταύτην ἔχουσι τὴν ἡλικίαν ἄπιστος·	οὐδὲ	γὰρ ἄπαις ἦν, ὥστ´ ἐκ
[4, 35]	νῦν ἥκεις μου κατηγορῶν καὶ	οὐδὲ	νῦν, ὅπου δεῖ. οὐ γὰρ
[4, 62]	αἰτεῖν περὶ τῶν ἐλαττόνων, ἣν	οὐδὲ	περὶ τῶν πλειόνων ἐδυνήθη λαβεῖν,
[4, 41]	αὐτός· οὔτε τοῖς προσιοῦσιν εὐμενὴς	οὐδὲ	πρᾷος ἦν, ἀλλ´ οἷα δὴ
[4, 33]	ὅτι κρατήσαντες ἐκεῖνοι τῆς ἀρχῆς	οὐδὲ	σπέρμα τοῦ Ταρκυνιείου καταλείψουσι γένους.
[4, 61]	παρακρούσασθαι τοὺς ἄνδρας ὁ μάντις	οὐδὲ	σφετερίσασθαι τὸν οἰωνὸν λέγει πρὸς
[4, 23]	τε διαφέρειν οἰομένους τῶν ἄλλων	οὐδὲ	τὰ ἐν ποσὶ καὶ κοινότατα
[4, 42]	ἀναρπαζόμενοι, λόγου ἄξιοι ἄνδρες, ὧν	οὐδὲ	τὰ σώματα ἐφάνη. ἐπεὶ δὲ
[4, 43]	τὰ συμβόλαια, πάντας ἀνεῖλε· καὶ	οὐδὲ	τὰς σανίδας, ἐν αἷς ἦσαν
[4, 46]	δεινὰς κατηγορίας τελευτῶν ἐδίδασκεν, ὡς	οὐδὲ	τὴν βασιλείαν εἶχε τὴν Ῥωμαίων
[4, 81]	βαράθροις δαπανωμένους, ἀνάπαυσιν τῶν κακῶν	οὐδὲ	τὴν ἐλαχίστην λαμβάνοντας; τίς οὖν
[4, 9]	οὔτε τὴν ἐμαυτοῦ προδώσω πίστιν	οὐδὲ	τὴν τῶν παιδίων ἐρημίαν ἐγκαταλείψω
[4, 4]	φονεύσαντες αὐτὸν τὴν ἀρχὴν κατάσχωσιν,	οὐδὲ	τοῖς ἄλλοις αὐτοῦ φίλοις καὶ
[4, 56]	χρὴ ποιεῖν. ὁ δὲ Ταρκύνιος	οὐδὲ	τὸν θεράποντα γινώσκειν βουλόμενος, ἃ
[4, 31]	καὶ πάντα τρόπον διαφθείρας, καὶ	οὐδὲ	τότε μέντοι σαυτῷ πράττειν τὴν
[4, 42]	τιμὰς τοὺς ἰδίους ἑταίρους. καὶ	οὐδὲ	τούτοις μέντοι τοῖς ἀνδράσιν οὔτε
[4, 23]	ἀγχίστροφον, καὶ οὐδενὶ ῥᾴδιον εἰπεῖν	οὐδὲ	τῶν πάνυ μακαρίων μέχρι τίνος
[4, 57]	ἐπὶ τῇ παραδόξῳ συμφορᾷ καὶ	οὐδὲ	φωνὴν ὑπὸ τοῦ κακοῦ ῥῆξαι
[4, 33]	τὸν λόγον ὁ Τύλλιος ἔλεξεν	ὧδε·	Ἅπαντα μέν, ὡς ἔοικεν, ἄνθρωπον
[4, 72]	ἅπαντα βέλτιον, πρὶν ἐπιχειρεῖν ἔργῳ	τηλικῷδε,	καὶ μηδὲν ἀνεξέταστον ἀφεῖσθαι μηδὲ
[4, 63]	καὶ ἄλλοις οἰωνοῖς, τελευταίῳ δὲ	τῷδε.	αἰετοὶ συνιόντες εἰς τὸν παρακείμενον
[4, 45]	ἔθνους καὶ πλεῖστον ἁπάντων δυνάμενον	ἐσπούδαζε	φίλον ποιήσασθαι τῷ γάμῳ συζεύξας
[4, 42]	ὁ δὲ τῶν μὲν θάνατον	κατεδίκαζε,	τῶν δὲ φυγήν, καὶ τὰ
[4, 8]	ἐξελάσας βεβαίως ἤδη τῆς ἀρχῆς	ἐνόμιζε	κρατεῖν, τόν τε βασιλέα Ταρκύνιον,
[4, 21]	πλεονέκτημα τοῖς πλουσίοις τηλικοῦτο δοὺς	ἔλαθε	τὸν δῆμον, ὥσπερ ἔφην, καταστρατηγήσας
[4, 20]	τῶν κοινῶν· καὶ τοῦτο διαπραξάμενος	ἔλαθε	τοὺς δημοτικούς. ἦν δὲ τὸ
[4, 28]	χρηστὴ καὶ σώφρων καὶ φιλοπάτωρ	συνῆλθε	γυνή, Ἀρροῦντι δὲ τῷ νεωτέρῳ
[4, 38]	ἐπὶ τὴν τῶν καρπῶν συγκομιδήν,	ἐξῆλθε	μετὰ τῶν ἑταίρων ἐχόντων ὑπὸ
[4, 37]	τὸ βῆμα μακρὰν καὶ συμπαθῆ	διεξῆλθε	δημηγορίαν τάς τε πολεμικὰς ἑαυτοῦ
[4, 46]	δοθησομένης· καὶ πολλοὺς ὑπὲρ ἀμφοτέρων	διεξῆλθε	λόγους τὰς μὲν συνθήκας, ἃς
[4, 26]	ἀπὸ τῶν πόλεων ἥκοντας λόγον	διεξῆλθε	παρακλητικὸν ὁμονοίας, διδάσκων ὡς καλὸν
[4, 82]	συγγενεῖς τὰς κατασχούσας αὐτὴν ἀνάγκας	διεξῆλθε	πολλὰς ποιησαμένη δεήσεις καὶ ἀράς,
[4, 8]	ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ λόγον	διεξῆλθε	τοιόνδε. ~Πολλή με ἀνάγκη κατείληφεν,
[4, 10]	προῆλθεν ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ	διεξῆλθε	τοιοῦτόν τινα λόγον. ~Οὐκέτι μοι
[4, 61]	σχολὴν ὁ πρεσβύτης ἔσχε καὶ	προῆλθέ	τις αὐτοὺς μετιών, εἰσελθόντες φράζουσι
[4, 64]	ὡς δὲ μετὰ τὸ δεῖπνον	ἀπῆλθε	κοιμησόμενος ἐπισχὼν τῆς νυκτὸς πολὺ
[4, 66]	ὡς δ´ εἰς τὴν οἰκίαν	εἰσῆλθε	τοῦ πατρός· ἔτυχον δὲ συγγενεῖς
[4, 83]	τὸν ἀγῶνα, κάλλιστον ὧν πώποτε	ἤρασθε	πολέμων τόνδε ὑποστησόμενοι. ἡμεῖς μὲν
[4, 81]	ὑμῖν ἡ Ταρκυνίου τυραννὶς ὑποτρέφει,	θεάσασθε	ἔργον ἑνὸς αὐτῶν τοῦ πρεσβυτάτου.
[4, 11]	κατέχοντες, ἣν ὑμεῖς δι´ αἵματος	ἐκτήσασθε	γῆν ἐκλιπεῖν ἀναγκαζόμενοι, ὥσπερ τὰ
[4, 11]	τιμησαμένους πυρὸς καὶ ὕδατος εἴργειν	ἐψηφίσασθε·	ἔμελλόν τ´, εἰ μὴ θᾶττον
[4, 11]	τὰς ῥάβδους καὶ δότε, εἰ	βούλεσθε,	τοῖς πατρικίοις· ἐγὼ δ´ ὑμῖν
[4, 33]	δεομένη κηδεμόνων· ἀλλ´ ἐν ἐμοὶ	κατελείπεσθε	μόνῳ φύλακι τῆς ἐρημίας, ὃν
[4, 60]	ἐρωτήσεις ἀναμάρτητοί τε καὶ ἀψευδεῖς	ἔσεσθε·	διαφέρει γὰρ ὑμῖν προεγνωκέναι ταῦτα·
[4, 47]	περὶ τῆς τῶν πατρίδων ἐλευθερίας.	ἐπιβουλεύεσθε	γὰρ οἱ κορυφαιότατοι τῶν ἐν
[4, 60]	αὐτόν. ἐν ᾧ δ´ ἐκεῖνον	ἐκδέχεσθε,	πρὸς ἐμὲ δηλώσατε, περὶ τίνος
[4, 60]	φυλάττητε τὰς ἀποκρίσεις καὶ μηδὲν	παράγησθε	ὑπ´ αὐτοῦ, συγγνούς, ὅτι τὸ
[4, 60]	ταῦτα· παρ´ ἐμοῦ μάθετε. ὅταν	ἀφηγήσησθε	αὐτῷ τὸ τέρας, οὐκ ἀκριβῶς
[4, 81]	οὔτε μαθεῖν; ἵνα δὲ μὴ	μαντεύησθε	τὰς καταράτους αὐτῶν φύσεις, ἀλλ´
[4, 83]	ἀνάγκην ταλαιπωροῦσιν ἱκανή· οὕς, εἰ	ψηφιεῖσθε	τῇ πατρίδι βοηθεῖν, οὐ φόβος
[4, 51]	ὅτι Σαβίνων ἡ κρατίστη νεότης	ἐξελήλυθε	καὶ δυσὶ μεγάλοις στρατεύμασιν εἰς
[4, 38]	ὅτι Ταρκύνιος ἐν ἐσθῆτι βασιλικῇ	προελήλυθε	καὶ καλεῖ τοὺς βουλευτὰς εἰς
[4, 73]	ἡμῶν διετέλεσεν. ἃ δὲ παρακολουθεῖν	εἴωθε	ταῖς μοναρχίαις χαλεπά, ἐξ ὧν
[4, 66]	λαβομένη καὶ περιπεσοῦσα τέως μὲν	ἔκλαιε	φωνὴν οὐδεμίαν προϊεμένη, ἔπειτ´ ἀνιστάντος
[4, 19]	τῶν βίων. ὁπότε γὰρ αὐτῷ	δεήσειε	μυρίων ἢ δισμυρίων, εἰ τύχοι,
[4, 81]	τῶν πολεμίων ἄν τις μαθὼν	δακρύσειε,	σιωπῶ, εἴ γ´ ὀλίγοι μὲν
[4, 31]	ὁ παρ´ ἐμοῦ λόγος, ὦ	Τύλλιε,	καὶ δίκαιος· καὶ διὰ τοῦτο
[4, 4]	γαμβρῶν, τὸ σὸν εἰποῦσα, ὦ	Τύλλιε,	ὄνομα ἔσται δ´ οὐκ ἄκουσι
[4, 38]	τόλμα καὶ ἀναίδεια, εἶπεν, ὦ	Τύλλιε,	ὃς οὐδ´ ἐλεύθερος ὤν, ἀλλὰ
[4, 4]	μὲν ἡμῖν ὁ βασιλεύς, ὦ	Τύλλιε,	παρ´ ᾧ τροφῆς καὶ παιδείας
[4, 32]	σὺ μὲν οὖν ἀπόκριναί μοι,	Τύλλιε,	τίνος αἰτίας χάριν οὐκ ἀξιοῖς
[4, 4]	τοῦ φανεροῦ. δίκαιος δ´ εἶ,	Τύλλιε,	τραφείς θ´ ὑφ´ ἡμῶν καὶ
[4, 33]	τὸν τῆς ἐπιτροπῆς λόγον, ὦ	Ταρκύνιε,	καὶ οὐκ ἂν ἐπιχειρήσειας εἰπεῖν,
[4, 39]	μὲν πρῶτα, ἔφη, πέπρακταί σοι,	Ταρκύνιε,	κατὰ τὸ δέον· βεβαίως δὲ
[4, 34]	μοι ψῆφον ἐπενέγκαντες, τὴν ἑαυτῶν,	Ταρκύνιε,	κτῆσιν, οὐ τὴν ὑμετέραν· ὥσπερ
[4, 29]	πρὸς μόνον, Ἆρ´, ἔφησεν, ὦ	Ταρκύνιε,	μετὰ παρρησίας ἔξεστί μοι καὶ
[4, 30]	ἐπ´ ἐμοὶ μηχανᾶται. ἀπόκριναι δή,	Ταρκύνιε,	μηδὲν ἀποκρυψάμενος, τί μου κατηγορεῖν
[4, 33]	μὲν ἐπιτροπείαν ὑμῶν ἔλαβον, ὦ	Ταρκύνιε,	νηπίων καταλειφθέντων οὐχ ἑκών, ἀλλ´
[4, 29]	πρὸς αὐτόν· Μέχρι τίνος, ὦ	Ταρκύνιε,	τῆς βασιλείας ἀποστερούμενος ἀνέχεσθαι διανοῇ;
[4, 71]	ἔφησεν, ὀρθῶς ἐπιλογίζεσθαί μοι δοκεῖς,	Ἰούνιε·	περὶ δὲ τῆς ἐκκλησίας ἔτι
[4, 71]	δ´ ὑπολαβών· Ἐγώ, φησίν, ὦ	Οὐαλέριε.	τῶν γὰρ Κελερίων ἄρχων εἰμί,
[4, 39]	ὀρεοκόμον καί φησιν· Οὐκ ἄξεις,	ἀλιτήριε,	καὶ διὰ τοῦ νεκροῦ; κἀκεῖνος
[4, 73]	Βροῦτος εἶπεν· Ἐγὼ δ´, ὦ	Λουκρήτιε	καὶ Κολλατῖνε καὶ πάντες ὑμεῖς
[4, 70]	λέγει· Μυρίους ἕξετε καιρούς, ὦ	Λουκρήτιε	καὶ Κολλατῖνε καὶ πάντες ὑμεῖς
[4, 43]	ἐσομένης, σφίσι δ´ αὐτοῖς ἀκινδύνου.	ἧκε	δὲ κἀκείνοις οὐ μετὰ πολὺν
[4, 73]	οἷς καὶ τὴν μοναρχίαν εἶναι	συμβέβηκε,	μεταθέσθαι τοὔνομα τῆς πολιτείας ὑμῖν
[4, 69]	πολλὰ καταγελάσαντες, ὅτι βακτηρίαν ξυλίνην	ἀνέθηκε	τῷ Ἀπόλλωνι· ὁ δὲ διατρήσας
[4, 13]	τὸ παρόν. τῇ τε πόλει	προσέθηκε	δύο λόφους, τόν τε Οὐιμινάλιον
[4, 20]	ὁ Τύλλιος ἐπὶ τοὺς πλουσίους	μετέθηκε	τὸ τῶν ψήφων κράτος. ὁπότε
[4, 12]	τοῦτο καταμαθὼν ὁ Τύλλιος οὐκέτι	παρῆκε	τὸν καιρόν, ἀλλὰ πολλὰς αὐτοῖς
[4, 7]	ἐν ταῖς ἐνιαυσίοις πραγματείαις ταῦθ´	ἱστόρηκε	μόνος· εἰ μή γ´ ἄρα
[4, 29]	ἔτυχες ἱκανοῦ πράττειν, ὅσα βασιλεῖ	προσῆκε,	δι´ ἀσθένειάν τε καὶ ἀμορφίαν;
[4, 33]	ἐπειδὴ δὲ παρὰ γνώμην ἅπαντ´	ἀπήντηκέ	μοι καὶ ὥσπερ ἀδικῶν αὐτὸς
[4, 9]	εὐεργεσιῶν χάριτας εἰδέναι, ἐπειδὴ δὲ	τετελεύτηκε	τὸν βίον τοῖς ἐγγόνοις αὐτοῦ
[4, 57]	γὰρ ἀντεῖπεν ὁ Πέτρων, ἀλλ´	ἐφῆκε	τὴν οἰκίαν ἐρευνᾶν· εὑρόντες, ἔνθα
[4, 6]	καὶ πέμπτον εἶχεν ἔτος, ὅτ´	ἀπέθνησκε	Ταρκύνιος. εἰ δὴ τὸν νεώτερον
[4, 81]	ἐφ´ ἱερὰ καὶ θυσίας συνόδους,	πέπαυκε	δὲ τοὺς ἀρχαιρεσιάζοντας καὶ ψηφοφοροῦντας
[4, 71]	νόμους ἐκκλησίαν, ὅτε βουλοίμην, συγκαλεῖν.	ἔδωκε	δέ μοι τὴν ἀρχὴν ταύτην
[4, 9]	καὶ τὴν ἑτέραν τῶν θυγατέρων	ἔδωκέ	μοι γυναῖκα, καὶ παρὰ πάντα
[4, 65]	μὲν ἧς ὁ πατήρ μοι	ἔδωκε	πόλεως, μετὰ δὲ τὴν ἐκείνου
[4, 29]	σε κηλοῦσα καὶ κατᾴδουσα μαλθακὸν	ἀποδέδωκε,	καὶ λήσεις ὑπ´ αὐτῆς γενόμενος
[4, 16]	ἀφεῖλε, καὶ ἀντὶ τῶν ἀσπίδων	ἀνέδωκε	θυρεούς. διελὼν δὲ καὶ τούτων
[4, 16]	νεωτέρων λόχους, οἷς τὰς ὑπαιθρίους	ἀπέδωκε	στρατείας, τετταράκοντα δὲ πρεσβυτέρων, οὓς
[4, 16]	πόλεως, δέκα δὲ πρεσβυτέρων, οἷς	ἀπέδωκε	τειχοφυλακεῖν. αὕτη δευτέρα σύνταξις ἦν,
[4, 62]	αὐτοῖς θεράποντας δύο παραζεύξας ἐκείνοις	ἀπέδωκε	τὴν τῶν βιβλίων φυλακήν, ὧν
[4, 22]	ὅσον ἂν ᾖ· καὶ πάντων	ἀπέδωκε	τῶν κοινῶν αὐτοῖς μετέχειν, ὧν
[4, 4]	φίλων καὶ συγγενῶν ἀνόσια παθὼν	ἐκπεπλήρωκε	τὴν ἑαυτοῦ μοῖραν οὔτε περὶ
[4, 77]	ἐρρύσατο καὶ μέχρι τοῦ παρόντος	διασέσωκε	χρόνου· νῦν δ´ αὐτὸ πρῶτον,
[4, 32]	ὃς οὐ πολὺ ἀπέχω πεντηκονταετίας;	κατάβαλε	{δὲ} τὴν εἰρωνείαν τῶν ἀναισχύντων
[4, 31]	φῦλον, ᾧ τῶν κοινῶν οὐδενὸς	ἔμελε,	καταμισθοδοτήσας καὶ πάντα τρόπον διαφθείρας,
[4, 5]	ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ δωματίου καὶ	παρήγγειλε	τοῖς ἔνδον εὐτρεπῆ τὰ πρὸς
[4, 15]	λυπηρὰ τῆς τύχης ἧττον βαρύνωνται.	~Διεῖλε	δὲ καὶ τὴν χώραν ἅπασαν,
[4, 16]	τούτους εἰς εἴκοσι λόχους καὶ	διεῖλε	τὸν αὐτὸν τρόπον τοῖς προτέροις
[4, 43]	ἐβλάπτοντο περὶ τὰ συμβόλαια, πάντας	ἀνεῖλε·	καὶ οὐδὲ τὰς σανίδας, ἐν
[4, 69]	παραλαβεῖν, ὁ δὲ θεὸς αὐτοῖς	ἀνεῖλε,	τῷ πρώτῳ τὴν μητέρα φιλήσαντι.
[4, 56]	τὴν κεφαλὴν ἀπήραττε. ταῦτα ποιήσας	ἀπέστειλε	τὸν ἄγγελον οὐδὲν ἀποκρινάμενος τῷ
[4, 16]	προτέρους, τοὺς δὲ θώρακας αὐτῶν	ἀφεῖλε,	καὶ ἀντὶ τῶν ἀσπίδων ἀνέδωκε
[4, 67]	μὲν πατὴρ περιχυθεὶς τῷ σώματι	περιέβαλλε	καὶ ἀνεκαλεῖτο καὶ ὡς ἀνοίσουσαν
[4, 54]	ἀσφαλὴς ἐπιεικῶς οὖσα καὶ δυσπρόσιτος.	ἔμελλε	δ´, ὃ πάσαις φιλεῖ συμβαίνειν
[4, 77]	οὖσαν, καὶ ἀδελφὸν πρεσβύτερον, ὃς	ἔμελλε	τιμωρήσειν τῷ θανάτῳ τοῦ πατρός,
[4, 15]	ἄνδρας ἀρχομένων συντελεῖν· ἐξ ὧν	ἤμελλε	διαγνώσεσθαι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτόν, ὅσοι
[4, 69]	ὅτε τῷ Δελφικῷ μαντείῳ χρησομένους	ἀπέστελλε	τοὺς δύο τῶν παίδων Ἄρροντα
[4, 9]	καὶ λόγον διεξῆλθε τοιόνδε. ~Πολλή	με	ἀνάγκη κατείληφεν, ἄνδρες πολῖται, κήδεσθαι
[4, 36]	εἰσιν, ὦ βουλή, τῆς ἀρχῆς	με	ἀπαλλάξαι βουλόμενοι, καὶ μετὰ τούτου
[4, 32]	ἡγούμενος ἐξ ἐκείνου γένους εἶναί	με	γνήσιον, ἀλλ´ ὑποβολιμαῖόν τινα καὶ
[4, 35]	ἂν ἅπαντες οὗτοι γνῶσι πράττειν	με	δεῖν, ποιήσω. καὶ πρὸς μὲν
[4, 9]	ἢ πρὸς ἀνθρώπους δίκαιον ὑπολήψεταί	με,	ἐὰν ἐγκαταλίπω καὶ προδῶ τοὺς
[4, 35]	τὰς σαυτοῦ πράξεις ἐξαριθμησάμενον καλεῖν	με	εἰς διαδικασίαν· ὧν οὐδέτερον ἐποίησας,
[4, 47]	χρηστὸν ἐνόμιζεν, ὅτε τὴν θυγατέρα	με	ᾐτεῖτο, μηδὲ νῦν ὡς πονηροῦ
[4, 31]	μοι, τὴν δὲ βασιλείαν ἀποστερεῖς	με	καὶ τοσοῦτον ἤδη κατέχεις χρόνον,
[4, 77]	ὑπ´ ἐμοῦ. ὁ δ´ ἀναγκάσας	με	μήθ´ ὡς ἡ φύσις ἠξίου
[4, 32]	ἀνδρωθέντι ἀπεδίδους; ἀλλ´ ἔτι νομίζων	με	ὀρφανὸν εἶναι παῖδα καὶ τὰ
[4, 47]	πάντων δικαστὴς γενόμενος αὐτὸς ἀπέλυσέ	με,	ὅτε τὴν θυγατέρα τὴν ἐμὴν
[4, 9]	αὐτῶν ἀπάτορα καὶ ἄπολιν ὄντα	με	παραλαβὼν ἐξέθρεψεν οὐδὲν ἐνδεέστερον ἄγων
[4, 34]	τετταρακονταετεῖ γεγονότι Ῥωμαίων οὐδεὶς ἡγήσατό	με	πώποτ´ ἀδικεῖν, οὐδ´ ἐκβαλεῖν με
[4, 11]	μοι τινὲς ἐξ αὐτῶν ἀποκτεῖναί	με	συνομνύμενοι ἀδίκημα μὲν οὐδὲν οὔτε
[4, 29]	οὐδὲν ἔχων ἀνδρὸς ἀνήρ, ὅς	με	ταπεινὴν ποιεῖ μεγάλων οὖσαν ἀξίαν
[4, 34]	με πώποτ´ ἀδικεῖν, οὐδ´ ἐκβαλεῖν	με	τῆς ἀρχῆς ἐπεχείρησεν οὔθ´ ὁ
[4, 30]	ἐμὲ συνάγων καὶ προθυμούμενος ἐκβαλεῖν	με	τῆς ἀρχῆς καταφανὴς γέγονέ μοι.
[4, 77]	τὴν ἐπίθετον ἐσκηψάμην μωρίαν. τοῦτό	με	τὸ πλάσμα πιστευθὲν ὑπὸ τοῦ
[4, 47]	δ´ αὐτόν, εἰ μὲν ᾔδει	με	τοιοῦτον ὄντα, οἷον νῦν αἰτιᾶται,
[4, 32]	οὔτε διανοίας ἠλιθίου. ἔπειτ´ ἐρωτᾶν	με	τολμᾷς, τί παθὼν δεινὸν ἐχθρὸν
[4, 32]	τοῦτο καὶ τετταρακοστὸν ἔτος ἀποστερεῖν	με	τῶν ἐμῶν, οὔτε σώματος ἀναπήρου
[4, 32]	τίνος αἰτίας χάριν οὐκ ἀξιοῖς	με	τῶν τοῦ πάππου τιμῶν κληρονομεῖν
[4, 6]	ἐκείναις ἐντυχόντων ταῖς ἱστορίαις σχεδιάζειν	με	ὑπολάβωσιν οὐχ υἱοὺς, ἀλλ´ υἱωνοὺς
[4, 29]	δὴ μετὰ παρρησίας, καὶ εἴ	με	φήσεις θρασεῖαν, τὸ δοκοῦν αἴτιον
[4, 29]	σοί τε λαβεῖν ἐμὲ γυναῖκα	κἀμὲ	σοῦ τυχεῖν ἀνδρός, οὐκ ἂν
[4, 33]	μηδὲν ἡγεῖσθαι ἄπιστον, ὅπου γε	κἀμὲ	Ταρκύνιος οὑτοσὶ τῆς ἀρχῆς παῦσαι
[4, 29]	δ´ ἐξεγένετο σοί τε λαβεῖν	ἐμὲ	γυναῖκα κἀμὲ σοῦ τυχεῖν ἀνδρός,
[4, 60]	ᾧ δ´ ἐκεῖνον ἐκδέχεσθε, πρὸς	ἐμὲ	δηλώσατε, περὶ τίνος ἥκετε. περιέσται
[4, 34]	τῶν κοινῶν ἀποδεῖξαι κύριον, ἀλλ´	ἐμὲ	κατέσχον καὶ τὴν βασιλείαν ἔδωκάν
[4, 30]	ἔφη, βουλευταί, Ταρκύνιος ἑταιρίας ἐπ´	ἐμὲ	συνάγων καὶ προθυμούμενος ἐκβαλεῖν με
[4, 70]	Ῥωμαίοις ὑπ´ ἐμοῦ καὶ δι´	ἐμὲ	τῆς ἀφορήτου τυραννίδος ἀπαλλαγῆναι; ταῦτ´
[4, 11]	πράγματα δίχα πόνου, πρῶτον μὲν	ἐμὲ	τὸν φύλακα τῶν βασιλέων καὶ
[4, 22]	τὸν καθαρμὸν ἕως τῶν κατ´	ἐμὲ	χρόνων Ῥωμαῖοι καθαίρονται μετὰ τὴν
[4, 13]	ἅμα τῷ παραλαβεῖν τὴν ἀρχὴν	διένειμε	τὴν δημοσίαν χώραν τοῖς θητεύουσι
[4, 80]	γενόμενον, ὅτε τὴν ἀρχὴν Ταρκύνιος	ἐλάμβανε;	ποῖον προβούλευμα συνεδρίου; τίνα μεσοβασιλέων
[4, 20]	ὁ λόχος, αὕτη τὸ κράτος	ἐλάμβανε.	τοῦτο δ´ ἦν σπάνιον καὶ
[4, 42]	ἔπειτα καὶ τῶν ἄλλων, οὓς	ὑπελάμβανε	βαρεῖαν ἡγεῖσθαι τὴν μεταβολὴν καὶ
[4, 42]	~Ἐπεὶ δ´ ἐγκρατῶς ἤδη κατέχειν	ὑπελάμβανε	τὴν ἀρχήν, παρασκευάσας ἐκ τῶν
[4, 28]	καὶ πάντολμος ἦν ἡ γαμετή.	συνέβαινε	δὴ τῶν ἀνδρῶν ἑκατέρῳ φέρεσθαι
[4, 21]	κόσμος τοῦ πολιτεύματος ἐπὶ πολλὰς	διέμεινε	γενεὰς φυλαττόμενος ὑπὸ Ῥωμαίων· ἐν
[4, 15]	μαστιγωθέντα πραθῆναι· καὶ μέχρι πολλοῦ	διέμεινε	παρὰ Ῥωμαίοις οὗτος ὁ νόμος.
[4, 70]	δι´ ἃς τὸ προσποίημα τοῦθ´	ὑπέμεινε,	καὶ δόξας ἁπάντων ἀνθρώπων εἶναι
[4, 57]	τὰς οἰκίας τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν	ἀπέκτεινε	πολλοὺς τῶν Γαβίων καὶ ἀγαθούς.
[4, 73]	Ἐγὼ δ´, ὦ Λουκρήτιε καὶ	Κολλατῖνε	καὶ πάντες ὑμεῖς οἱ παρόντες
[4, 70]	ἕξετε καιρούς, ὦ Λουκρήτιε καὶ	Κολλατῖνε	καὶ πάντες ὑμεῖς οἱ τῇ
[4, 30]	ἐκβαλεῖν με τῆς ἀρχῆς καταφανὴς	γέγονέ	μοι. βούλομαι δὲ πάντων ὑμῶν
[4, 20]	αὐτῶν παρεμυθήσατο καὶ τὴν ὀργὴν	ἐπράυνε	πλεονέκτημα δωρησάμενος, ἐξ οὗ πάσης
[4, 15]	καὶ φυλάκων τοῦ πάγου, οὓς	ἔταξε	θυσίαις κοιναῖς γεραίρειν καθ´ ἕκαστον
[4, 14]	τοὺς ἐλευθέρους, ἀλλὰ τοὺς δούλους	ἔταξε	παρεῖναί τε καὶ συνιερουργεῖν, ὡς
[4, 17]	πεντεκαίδεκα δὲ τοὺς νεωτέρους. τούτους	ἔταξε	σαυνία καὶ σφενδόνας ἔχοντας ἔξω
[4, 14]	οὖσαν τέως· καὶ τοὺς ἀνθρώπους	ἔταξε	τοὺς ἐν ἑκάστῃ μοίρᾳ τῶν
[4, 17]	εἴκοσι μνῶν, τετάρτην ἐποίησε μοῖραν.	διέταξε	δὲ καὶ τούτους εἰς εἴκοσι
[4, 22]	δ´ οὖν ὁ Τύλλιος ἐπειδὴ	διέταξε	τὸ περὶ τὰς τιμήσεις, κελεύσας
[4, 18]	τίμημα καὶ κατὰ γένος ἐπιφανῶν·	συνέταξε	δ´ εἰς ὀκτωκαίδεκα λόχους καὶ
[4, 16]	δευτέρων, ἀλλὰ καὶ ταῖς περικνημῖσι.	συνέταξε	δὲ καὶ τούτους εἰς εἴκοσι
[4, 17]	ὁ βίος ἦν, εἰς τριάκοντα	συνέταξε	λόχους. διῄρηντο δὲ καὶ οὗτοι
[4, 4]	βασιλικὴν συγγένειαν ἀφανίσωσι, πρῶτον μὲν	ἐπέταξε	τὰς τῶν βασιλείων θύρας κλεῖσαι
[4, 76]	ἦν, καὶ τοὺς πατρικίους παραστησάμενος	ἔλεξε	τοιάδε. ~Ὑπὲρ ἀναγκαίων καὶ κοινῶν
[4, 82]	μέν ἐστι Λουκρητίου θυγάτηρ, ὃν	ἀπέδειξε	τῆς πόλεως ἔπαρχον ὁ τύραννος
[4, 85]	πόλιν, ἧς βασιλέα τὸν πρεσβύτερον	ἀπέδειξε	τῶν υἱῶν Σέξτον, ὡς καὶ
[4, 68]	χρόνον, ἕως {οὗ} τὸν ἐπιτήδειον	ἔδοξε	καιρὸν ἔχειν, φυλάττων τὸ προσποίημα
[4, 45]	τὰς ὁμολογίας. γνοὺς δὲ ταῦτα	προεῖπε	δι´ ἀγγέλων ἥκειν εἰς τὴν
[4, 43]	ἱερὰ καὶ θυσίας ἅπασι κοινὰς	προεῖπε	μηκέτι συντελεῖν, ἵνα μὴ συνιόντες
[4, 80]	ἔθος, ἀκόντων ὑμῶν καὶ δυσχεραινόντων.	φέρε,	ἀλλ´ ἐπειδὴ κατέσχε τὴν δυναστείαν
[4, 29]	ταύτην μάλιστα γενόμενοι τὴν ἡλικίαν.	φέρε,	ἀλλ´ ἡ τοῦ κατέχοντος τὰ
[4, 36]	ἅμα καὶ τῆς ψυχῆς ἀποστερηθείην.	φέρε	ἀλλ´ ὑπερήφανός εἰμι καὶ διὰ
[4, 80]	ἀνθρωπίνης σπουδῆς καὶ προνοίας ὄφελος.	φέρε	δὴ τί τούτων οἶδέ τις
[4, 38]	κεκραγότα καὶ τοὺς ὑπηρέτας ἐπικαλούμενον	ἔφερε.	γενόμενος δ´ ἔξω τοῦ βουλευτηρίου
[4, 45]	ὃς ἐκαλεῖτο μὲν Ὀκταούιος Μαμίλιος,	ἀνέφερε	δὲ τὸ γένος εἰς Τηλέγονον
[4, 43]	διάφορον ὁ πενέστατος τῷ πλουσιωτάτῳ	κατέφερε.	τοῦτο τὸ πολίτευμα πολὺ τοῦ
[4, 50]	τοὺς μὲν ἐν τοῖς ὅπλοις	διέφθειρε,	γυναῖκας δ´ αὐτῶν καὶ τέκνα
[4, 42]	τὰ σώματα ἐφάνη. ἐπεὶ δὲ	διέφθειρε	τὸ κράτιστον τῆς βουλῆς μέρος
[4, 29]	ἣν οὐκ εὐεπιχείρητός ἐστιν, ἀνέχεσθαί	σε	ἀναγκάζει; ἀλλὰ καὶ ταῦτ´ ἀμφότερα
[4, 31]	δικαίου λαβών· οὔτε γὰρ μεσοβασιλεῖς	σε	ἀπέδειξαν, οὔτε ἡ βουλὴ ψῆφον
[4, 29]	φρονεῖν τὰ προσήκοντα νεότης μεθέλκει	σε,	δι´ ἣν οὐκ ἀξιοῖς τὰ
[4, 31]	τὴν ἀρχήν. ἐχρῆν μὲν οὖν	σε,	εἰ τὰ δίκαια ποιεῖν ἤθελες,
[4, 32]	τί παθὼν δεινὸν ἐχθρὸν ἡγοῦμαί	σε	καὶ διὰ τί σου κατηγορῶ;
[4, 65]	σώζειν βουλομένη τὸ σῶφρον, ἀποκτενῶ	σε	καὶ τῶν θεραπόντων ἐπικατασφάξας ἕνα
[4, 34]	τούτους ἀδικῶ δήπου καὶ οὐχὶ	σέ,	καὶ ὑπὸ τούτων παυσθῆναι δίκαιός
[4, 65]	σὺν ἐμοὶ κυρία, τί δεῖ	σε	καλῶς ἐπισταμένην διδάσκειν; εἰ δ´
[4, 29]	ἐοικυῖα τοῖς σοῖς τρόποις, ἥ	σε	κηλοῦσα καὶ κατᾴδουσα μαλθακὸν ἀποδέδωκε,
[4, 65]	ἅμα καὶ φήσω κατειληφὼς ἀσχημονοῦσάν	σε	μετὰ τοῦ δούλου τετιμωρῆσθαι τὴν
[4, 29]	εἶναί μοι τοῦ μηδεμιᾶς ὀρέγεσθαί	σε	μήτε φιλοτιμίας μήτε δόξης. γυνή
[4, 35]	τὴν σὴν βασιλείαν κατεῖχον, ἐχρῆν	σε	παραγενόμενον ἐπὶ τοὺς δεδωκότας μοι
[4, 35]	χωρήσω τοῖς σοῖς λόγοις, εἴ	σε	παρακαταθήκην παππῴαν ἀπεστέρουν καὶ παρὰ
[4, 65]	ὑπομενεῖς, ἔφη, χαρίσασθαί μοι, γυναῖκά	σε	ποιήσομαι καὶ βασιλεύσεις σὺν ἐμοὶ
[4, 35]	δεῖν, ποιήσω. καὶ πρὸς μὲν	σὲ	ταῦθ´ ἱκανά· ἐν ἴσῳ γάρ
[4, 4]	καὶ παιδείας ἔτυχες, ἁπάντων μάλιστα	σὲ	τιμήσας φίλων καὶ συγγενῶν ἀνόσια
[4, 40]	βεβαίως κρατύνασθαι τὴν ἀρχήν, οὐκ	εἴασε	τῶν νομίμων οὐδὲν αὐτῷ γενέσθαι·
[4, 27]	τρισὶν ἐπιφανεστάτοις κοσμηθεὶς θριάμβοις τελευτῶν	ἠνάγκασε	τοὺς οὐκ ἀξιοῦντας ἄρχεσθαι τὸν
[4, 58]	γὰρ ἀπέκτεινεν οὐδένα Γαβίων οὔτ´	ἐξήλασε	τῆς πόλεως οὔτ´ εἰς ἀτιμίαν
[4, 40]	βουλὴ τὸν αἱρεθέντα ὑπ´ αὐτῶν	ἐδοκίμασε,	καὶ ὁ δῆμος ἐπεψήφισε καὶ
[4, 55]	ἐξιὼν καὶ πολλὰς περιβαλλόμενος ὠφελείας·	παρεσκεύασε	γὰρ ὁ πατὴρ αὐτῷ προειδὼς
[4, 9]	φιλῶν, ὡς καὶ ὑμεῖς ἴστε,	διετέλεσε,	καὶ ἐπειδὴ τὰ περὶ τὴν
[4, 36]	οὕτω μέτριος ὢν ἐν ἐξουσίᾳ	διετέλεσε	καὶ φιλάνθρωπος ἅπασι τοῖς πολίταις
[4, 63]	πατρικίων καὶ τοῦ δήμου συμφρονήσαντος	ἐξέπεσε	τῆς δυναστείας. οἵτινες δ´ ἦσαν
[4, 36]	διαγινώσκειν, ὃ τῶν ἔμπροσθεν οὐδεὶς	ἐποίησε	βασιλέων. ἀλλ´ ἔοικεν ἀδίκημα μὲν
[4, 16]	τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν, δέκα μὲν	ἐποίησε	λόχους νεωτέρων, οὓς ἔδει προπολεμεῖν
[4, 17]	πέντε καὶ εἴκοσι μνῶν, τετάρτην	ἐποίησε	μοῖραν. διέταξε δὲ καὶ τούτους
[4, 16]	δ´ αὐτοὺς διχῇ, τετταράκοντα μὲν	ἐποίησε	νεωτέρων λόχους, οἷς τὰς ὑπαιθρίους
[4, 14]	τετάρτῃ τῶν μοιρῶν Ἰσκυλίνην, τετράφυλον	ἐποίησε	τὴν πόλιν εἶναι, τρίφυλον οὖσαν
[4, 17]	εἴκοσι λόχους, καὶ δέκα μὲν	ἐποίησε	τῶν ἐν ἀκμῇ, δέκα δὲ
[4, 69]	τάχιστα τῆς Ἰταλίας ἐπέβη, προσκύψας	κατεφίλησε	τὴν γῆν, ταύτην οἰόμενος ἁπάντων
[4, 12]	μέγαν δὲ καὶ λόγου ἄξιον	ἐπολέμησε	πρὸς Τυρρηνοὺς πόλεμον. ποιήσομαι δὲ
[4, 13]	τόπῳ. οὗτος ὁ βασιλεὺς τελευταῖος	ηὔξησε	τὸν περίβολον τῆς πόλεως τοὺς
[4, 68]	κομιδῇ βοηθείας συγγενικῆς ἔρημος ἔργον	ἐπεχείρησε	ποιῆσαι πάντων φρονιμώτατον, ἐπίθετον ἑαυτοῦ
[4, 38]	ἀνθρώπων, τοῦτό σοι τὸ σχῆμα	συνεχώρησε	λαβεῖν; καὶ ὃς ὑπολαβών· Ἡ
[4, 49]	ἐκεχειρίας εἶναι πᾶσι πρὸς πάντας	ἐνομοθέτησε	θυσίας τε συντελεῖσθαι κοινὰς τῷ
[4, 4]	κλεῖσαι καὶ φύλακας ἐπ´ αὐταῖς	ἐπέστησε	διακελευσαμένη μηδένα παριέναι μήτ´ ἔσω
[4, 59]	ἐπιτελέσαι προαιρούμενος ἅπαντας τοὺς τεχνίτας	ἐπέστησε	ταῖς ἐργασίαις. ἔνθα δὴ λέγεται
[4, 61]	τῶν πρεσβευσάντων ἀκούσας ὁ Ταρκύνιος	ἐπέστησε	τοῖς ἔργοις τοὺς τεχνίτας· καὶ
[4, 43]	εἰς τὸν ἐξ ἀρχῆς τρόπον	ἀποκατέστησε·	καὶ ὁπότε δεήσειεν αὐτῷ χρημάτων,
[4, 41]	καὶ διαφθείρας εἰς ὁμολογουμένην τυραννίδα	μετέστησε	τὴν ἀρχήν. καὶ πρῶτον μὲν
[4, 45]	ὁμολογιῶν οἰομένους, ἐξ οὗ Τύλλιος	ἐτελεύτησε,	πρὸς ὃν ἐποιήσαντο τὰς ὁμολογίας.
[4, 4]	ὑμῖν ἀσφαλὴς ὁ βίος, οἷς	ἐνεγγύησε	Ταρκύνιος τὰς ἑαυτοῦ θυγατέρας ἐκείνους
[4, 27]	Οὐιεντανούς, ἀφαιρέσει χώρας τιμωρησάμενος, ἣν	κατεκληρούχησε	Ῥωμαίων τοῖς νεωστὶ προσεληλυθόσι πρὸς
[4, 26]	ἕξουσιν ἀγαθὰ βουλευτήριον ἐγκαταστησάμενοι πάντας	ἔπεισε	τοὺς ἐν τῷ συνεδρίῳ παρόντας·
[4, 25]	προῆλθον, οὔτε τοῦ Βαβυλωνίου τείχους	ἐμακάρισε	τὴν Ἀσσυρίαν ἐκείνην γυναῖκα οὔτε
[4, 15]	τῷ δὲ μὴ τιμησαμένῳ τιμωρίαν	ὥρισε	τῆς τ´ οὐσίας στέρεσθαι καὶ
[4, 40]	αὐτῶν ἐδοκίμασε, καὶ ὁ δῆμος	ἐπεψήφισε	καὶ τὰ μαντεύματα ἐπεκύρωσε, παρελάμβανεν
[4, 50]	αὐτῶν τοὺς ἀγροὺς καὶ τοὺς	ὁμόσε	χωρήσαντας μάχῃ νικήσας ἐπὶ τοὺς
[4, 35]	ἵνα ταῦτα πάντ´ ἀφῶ καὶ	ὁμόσε	χωρήσω τοῖς σοῖς λόγοις, εἴ
[4, 4]	δυνάμει καὶ μεθ´ ὅπλων αὐτοῖς	ὁμόσε	χωροῦντας, ἐὰν ἄρα καὶ τούτων
[4, 70]	ἔκειτο ἐν φανερῷ θέαμα οἴκτιστον·	ὤμοσε	τόν τ´ Ἄρη καὶ τοὺς
[4, 62]	βύβλους ἀπελθοῦσα τρεῖς ἐξ αὐτῶν	κατέκαυσε·	καὶ μετ´ οὐ πολὺν χρόνον
[4, 62]	πάλιν τὰς ἡμισείας τῶν ἀπολειπομένων	κατέκαυσε	καὶ τὰς λοιπὰς τρεῖς ἐνέγκασα
[4, 37]	μετὰ τοῦτο τοὺς κήρυκας ἀνακαλεσάμενος	ἐκέλευσε	διὰ πάντων τῶν στενωπῶν διεξιόντας
[4, 12]	προεῖπεν ἡμέραν ἀρχαιρεσιῶν, εἰς ἣν	ἐκέλευσε	καὶ τοὺς ἐκ τῶν ἀγρῶν
[4, 56]	γινώσκειν βουλόμενος, ἃ τὸν υἱὸν	ἐκέλευσε	ποιεῖν, ἄγων τὸν ἄγγελον προῆλθεν
[4, 17]	λόχους οὐδὲν ἔχοντας ὅπλον ἀκολουθεῖν	ἐκέλευσε	τοῖς ἐνόπλοις· ἦσαν δὲ τῶν
[4, 59]	Ταρκύνιος τοῦ μὲν ὀρύγματος ἐπισχεῖν	ἐκέλευσε	τοὺς ἐργαζομένους· συγκαλέσας δὲ τοὺς
[4, 15]	ταύτην καὶ τὴν σύνοδον ἅπαντας	ἐκέλευσε	τοὺς ὁμοπάγους κατὰ κεφαλὴν ὡρισμένον
[4, 14]	ἕκαστος οἰκεῖ. Ἔπειτα κατὰ πάντας	ἐκέλευσε	τοὺς στενωποὺς {ἱερὰ} ἐγκατασκευασθῆναι καλιάδας
[4, 38]	καὶ πρὸ τοῦ βουλευτηρίου στὰς	ἐκέλευσε	τῷ κήρυκι τοὺς βουλευτὰς καλεῖν
[4, 9]	ἐμοὶ τὴν ἐπιμέλειαν τῶν παιδίων	ἐπίστευσε.	τίς οὖν ἢ πρὸς θεοὺς
[4, 22]	περιαχθῆναι περὶ τὸ στρατόπεδον κελεύσας	ἔθυσε	τῷ κατέχοντι τὸ πεδίον Ἄρει.
[4, 57]	σφραγῖδα τοῦ πατρὸς ὁ Σέξτος	ἔλυσε,	καὶ τῷ γραμματεῖ δοὺς ἐκέλευσεν
[4, 40]	δὲ καὶ μέτριος ἀνὴρ γενόμενος	ἔλυσε	τὰς ἐπὶ τῷ μὴ πάντα
[4, 37]	καταστήσας τοὺς συνισταμένους ἐπ´ αὐτῷ	διέλυσε	τὸν σύλλογον καὶ μετὰ τοῦτο
[4, 18]	ἕνα συντάξας λόχον στρατείας τ´	ἀπέλυσε	καὶ πάσης εἰσφορᾶς ἐποίησεν ἀτελεῖς.
[4, 47]	κατηγορεῖ πάντων δικαστὴς γενόμενος αὐτὸς	ἀπέλυσέ	με, ὅτε τὴν θυγατέρα τὴν
[4, 43]	ἐκ τῆς ἀγορᾶς διέφθειρεν. ἔπειτα	κατέλυσε	τὰς ἀπὸ τῶν τιμημάτων εἰσφορὰς
[4, 60]	τὸ τέρας. ὁ δ´ ὡς	ἤκουσε	μικρὸν ἐπισχὼν χρόνον, Ἀκούσατ´, ἔφησεν,
[4, 85]	ἦν. ~Βασιλεὺς δὲ Ταρκύνιος ὡς	ἤκουσε	παρὰ τῶν ἀπὸ τῆς πόλεως
[4, 70]	τοιαῦτ´ ἦν. ~Τότε δ´ ὡς	ἤκουσε	τοῦ Οὐαλερίου τὰ συμβάντα τῇ
[4, 63]	δύναιτο διακρούσασθαι τὴν μοῖραν, οὐκ	ἴσχυσε	νικῆσαι τὸ χρεών, ἀλλ´ ἐπιθεμένων
[4, 16]	δὲ μνῶν πεντήκοντα. τούτων δ´	ἐμείωσε	τὸν ὁπλισμὸν οὐ μόνον τοῖς
[4, 58]	εἰς ἀτιμίαν ἢ χρημάτων ἀφαίρεσιν	ἐζημίωσε,	συγκαλέσας δ´ εἰς ἐκκλησίαν τὸ
[4, 45]	Μαμίλιον ἀπεχθόμενος, ὅτι κηδεστὴν ἐκεῖνον	ἠξίωσε	λαβεῖν ἀνθ´ ἑαυτοῦ, πολλὴν ἐποιεῖτο
[4, 47]	Λατίνων ἀπεώσατο, τοῦτον δὲ κηδεστὴν	ἠξίωσε	λαβεῖν, ὃς οὐδ´ εἰς τρίτον
[4, 40]	πάντα τὸν χρόνον ὑπάρχει τυγχάνειν.	ἐδήλωσε	δέ τι καὶ ἄλλο δαιμόνιον
[4, 16]	ἀγαθῶν αἴτιον, ὡς τὰ ἔργα	ἐδήλωσε.	τὸ δὲ πολίτευμα τοιόνδε ἦν·
[4, 5]	θυρῶν στενωπόν, καὶ πρῶτον μὲν	ἐδήλωσε	τοῖς παροῦσι τοὺς βουλεύσαντας ἐπὶ
[4, 40]	δῆμος ἐπεψήφισε καὶ τὰ μαντεύματα	ἐπεκύρωσε,	παρελάμβανεν οὗτος τὴν ἀρχήν· ἐλλείποντος
[4, 13]	καὶ τοὺς περὶ τῶν ἀδικημάτων	ἐπεκύρωσε	ταῖς φράτραις· ἦσαν δὲ πεντήκοντά
[4, 84]	ὁ δῆμος καλούμενος κατὰ λόχους	ἐπεκύρωσε	τοῖς ἀνδράσι τὴν ἀρχήν. καὶ
[4, 8]	τῆς ἀρχῆς ἐνόμιζε κρατεῖν, τόν	τε	βασιλέα Ταρκύνιον, ὡς ἐκ τῶν
[4, 40]	ὡς ἔστι Ῥωμαίοις ἔθος, τόν	τε	βασίλειον κόσμον ἔχων καὶ τἆλλ´,
[4, 40]	καθίστασαν. εἰ μὲν οὖν ἥ	τε	βουλὴ τὸν αἱρεθέντα ὑπ´ αὐτῶν
[4, 40]	συγκατασκευάσαι τὴν ἀρχὴν ἐκείνῳ, κακῶσαί	τε	βουλομένους τὸ δημοτικὸν ἰσχύος οὐ
[4, 5]	εἰς τὰς ἀγκάλας ἐμβαλοῦσα τοῦ	τε	γαμβροῦ καὶ τῆς θυγατρὸς καὶ
[4, 40]	κατοδυραμένη, μυρίας δὲ κατάρας τῷ	τε	γαμβρῷ καὶ τῇ θυγατρὶ καταρασαμένη
[4, 84]	κατελάμβανεν οὐδὲν ἀλλήλοις ἐοικότα· λύπαι	τε	γὰρ ἡδοναῖς ἐκέκραντο, αἱ μὲν
[4, 73]	πολιτείαν κατὰ τὸ παρόν· ὅ	τε	γὰρ καιρός, εἰς ὃν συνήγμεθα
[4, 43]	ἔτι πλείω τὰ χαλεπά. τούς	τε	γὰρ νόμους τοὺς ὑπὸ Τυλλίου
[4, 21]	λαμβάνουσιν ἧττον ἐσῄει βαρύνεσθαι κυρίοις	τε	γεγονόσι τῶν μεγίστων καὶ πᾶν
[4, 15]	διατριβόντων τὸ πλῆθος εἰδέναι, τῶν	τε	γεννωμένων καὶ τῶν ἀπογινομένων καὶ
[4, 1]	κατ´ ἀρχὰς παρελίπομεν, ἐξ ὧν	τε	γονέων ἔφυ καὶ τίνας ἀπεδείξατο
[4, 61]	διαγράφοντος ἐπὶ τῆς γῆς περιφερεῖς	τε	γραμμὰς καὶ ἑτέρας αὖθις εὐθείας
[4, 48]	καὶ μετὰ ταῦτα Τύλλιον· συνθήκας	τε	γράψαντες ἐν στήλαις καὶ περὶ
[4, 4]	ὑπ´ αὐτοῦ ταῖς εὐεργεσίαις. ~Φύσεώς	τε	δὴ μετειληφὼς ἀποχρώντως κατεσκευασμένης πρὸς
[4, 23]	ἡγεῖσθαι ταύτης τῆς χάριτος· φρονήσει	τε	διαφέρειν οἰομένους τῶν ἄλλων οὐδὲ
[4, 45]	ἀδύνατος, Τύρνος Ἑρδώνιος ὄνομα, Μαμιλίῳ	τε	διάφορος ὢν διὰ τὴν πρὸς
[4, 11]	καὶ τηλικοῦτο διαπραξαμένους ἄγος τάς	τε	δίκας ἐρήμους ἐκλιπόντας καὶ φυγῆς
[4, 26]	χαλκῆν ἔγραψεν ἐν ταύτῃ τά	τε	δόξαντα τοῖς συνέδροις καὶ τὰς
[4, 1]	ἀρχὴν κατασχὼν οὕτω τελευτᾷ υἱωνούς	τε	δύο καταλιπὼν νηπίους καὶ δύο
[4, 37]	ἑαυτοῦ πράξεις ἐξαριθμούμενος, ἃς Ταρκυνίου	τε	ζῶντος διεπράξατο καὶ μετὰ τὴν
[4, 42]	κράτιστον τῆς βουλῆς μέρος θανάτοις	τε	καὶ ἀειφυγίαις, ἑτέραν βουλὴν αὐτὸς
[4, 41]	ξίφη καὶ λόγχας φερόντων ἐπιχωρίων	τε	καὶ ἀλλοδαπῶν, οἳ νυκτός τε
[4, 26]	τούτου σὺν ἄλλαις πολλαῖς ἐλάττοσί	τε	καὶ ἀμαυροτέραις αἱ μέγισται καὶ
[4, 29]	ὅσα βασιλεῖ προσῆκε, δι´ ἀσθένειάν	τε	καὶ ἀμορφίαν; ἀλλὰ σοί γε
[4, 9]	δι´ ἃς οἱ πένητες ἐπιβαροῦνταί	τε	καὶ ἀναγκάζονται δανείσματα ποιεῖν, κουφοτέρας
[4, 20]	νόμων κύριος ἦν τῶν μεγίστων	τε	καὶ ἀναγκαιοτάτων, ἀρχὰς ἀποδεῖξαι τάς
[4, 46]	νομίζειν, ὡς ὁ τῶν συγγενεστάτων	τε	καὶ ἀναγκαιοτάτων μὴ φεισάμενος τῶν
[4, 11]	πεποίηκα καὶ παρεσκεύασμαι ποιεῖν ἀχθόμενοί	τε	καὶ ἀναξιοπαθοῦντες· οἱ δανεισταὶ μὲν
[4, 58]	κατοδυρομένων ἑαυτοὺς οἵα πείσονται, σφαγάς	τε	καὶ ἀνδραποδισμοὺς καὶ πάντα ὅσα
[4, 49]	ἐδέξαντο μόναι τὰς προκλήσεις, Ἐχετρανοί	τε	καὶ Ἀντιᾶται. τοῦ δὲ μένειν
[4, 54]	ῥᾴδια ληφθῆναι διὰ κλιμάκων ἐξοικοδομεῖν	τε	καὶ ἀποταφρεύειν δεδοικότες τὰς αἰφνιδίους
[4, 74]	ἐν μέρει τὸν αὐτὸν ἄρχειν	τε	καὶ ἄρχεσθαι καὶ πρὸ τοῦ
[4, 7]	γεγαμημέναι. τούτων δὴ τῶν ἀδυνάτων	τε	καὶ ἀτόπων ἕκαστα ἐπιλογιζόμενος οὐχ
[4, 6]	ἐξητακότες τῶν ἀναιρούντων αὐτὴν ἀδυνάτων	τε	καὶ ἀτόπων· ὧν ἕκαστον ἐγὼ
[4, 60]	ἀποκρινόμενοι πρὸς τὰς ἐρωτήσεις ἀναμάρτητοί	τε	καὶ ἀψευδεῖς ἔσεσθε· διαφέρει γὰρ
[4, 31]	κατὰ τοὺς κοινοὺς ἁπάντων Ἑλλήνων	τε	καὶ βαρβάρων νόμους· καὶ προσήκει
[4, 17]	πόλεμον εὔχρηστα· δύο δὲ σαλπιστῶν	τε	καὶ βυκανιστῶν καὶ τῶν ἄλλοις
[4, 11]	τύχην. ἀλλὰ πρὸς ἁπάντων θεῶν	τε	καὶ δαιμόνων, ὅσοι τὸν ἀνθρώπινον
[4, 2]	Ῥωμαϊκαῖς ἱστορίαις εὕρομεν, εἰ θεοῖς	τε	καὶ δαίμοσι λέγεσθαι φίλος τοιοῦτος·
[4, 67]	σὺν αὐτῷ παρόντων ποιησαμένη θεοῖς	τε	καὶ δαίμοσιν εὐξαμένη ταχεῖαν αὐτῇ
[4, 12]	δεήσεις μεμιγμέναι δάκρυσιν, ἵνα μένῃ	τε	καὶ διακατέχῃ τὰ πράγματα μηδένα
[4, 56]	τῶν ἀστῶν τοὺς δοκιμωτάτους κολούειν	τε	καὶ διαφθείρειν. τὸ παραπλήσιον δὴ
[4, 24]	οὖν τῆς ὑποθέσεως ἀπαιτούσης ἀναγκαῖόν	τε	καὶ δίκαιον ἔδοξεν εἶναί μοι
[4, 58]	οὐδὲν ὁ Ταρκύνιος ὧν προσεδόκων	τε	καὶ ἐδεδοίκεσαν καίτοι πικρὸς ὀργὴν
[4, 15]	Φάβιός φησιν, εἰς μοίρας ἕξ	τε	καὶ εἴκοσιν, ἃς καὶ αὐτὰς
[4, 20]	διὰ τοῦτ´ ἀφειμένων ἁπάσης στρατείας	τε	καὶ εἰσφορᾶς πολιτῶν πλῆθος ἦν·
[4, 23]	δουλείας μετέβαλον εἰς ἐλευθερίαν βάρβαροί	τε	καὶ Ἑλληνίδες, ὅσαι δ´ εἰς
[4, 42]	διεφθάρησαν ὑπ´ αὐτοῦ κατ´ οἰκίας	τε	καὶ ἐπ´ ἀγρῶν ἀναρπαζόμενοι, λόγου
[4, 84]	πλήθους ἐγίνοντο διασημαίνουσαι τὸ βουλόμενόν	τε	καὶ ἐπικελευόμενον, τοῖς δὲ πλείοσιν
[4, 73]	ἁπάντων μάλιστα τῶν Ἑλλήνων εὐνομεῖσθαί	τε	καὶ εὐδαιμονεῖν· ἧττον γὰρ ὑβρισταὶ
[4, 40]	τῆς εἰς τὸν ἄνδρα συμπαθείας	τε	καὶ εὐνοίας ἕνεκα. ταφῆς μὲν
[4, 10]	τῆς δημοσίας γῆς τοὺς καρπουμένους	τε	καὶ ἰδίᾳ κατέχοντας αὐτὴν ἐν
[4, 15]	ἀνθρώπων ἀριθμὸς ἐγίνετο κατὰ γένη	τε	καὶ καθ´ ἡλικίας. ὡς δὲ
[4, 13]	ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τοῦ μεγέθους	τε	καὶ κάλλους τῆς πόλεως, ὡς
[4, 63]	διαπραξάμενος ὁ Ταρκύνιος ἐν εἰρήνῃ	τε	καὶ κατὰ πολέμους καὶ δύο
[4, 27]	πολιτείαν. Ταῦτα διαπραξάμενος ἐν εἰρήνῃ	τε	καὶ κατὰ πολέμους καὶ ναοὺς
[4, 20]	ἀνελεῖν, καὶ περὶ πολέμου συνισταμένου	τε	καὶ καταλυομένου διαγνῶναι. τὴν δὲ
[4, 76]	ἐκάλουν οἱ παλαιοί. ταῦτα βουλευσάμενοί	τε	καὶ καταστησάμενοι καὶ τοὺς θεοὺς
[4, 57]	πατρικίων ἀριθμὸν ἅπαντας ἐγγράψειν οἰκίας	τε	καὶ κλήρους καὶ ἄλλας δωρεὰς
[4, 26]	συνερχόμεναι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἰδίας	τε	καὶ κοινὰς θυσίας καὶ πανηγύρεις
[4, 71]	τὰς ὕβρεις τῶν Ταρκυνίου παίδων	τε	καὶ κολάκων φέρειν δυνάμενοι. Ταῦτα
[4, 84]	ὅσα τοῖς βασιλεῦσιν ἐξῆν, Βροῦτόν	τε	καὶ Κολλατῖνον· καὶ ὁ δῆμος
[4, 71]	ἴδωμεν τὴν ἀγοράν, προελθὼν Λουκρήτιός	τε	καὶ Κολλατῖνος ἀποδυράσθωσαν τὰς ἑαυτῶν
[4, 47]	νοῦν ἐχόντων Μαμίλιον τὸν εὐγενέστατόν	τε	καὶ κράτιστον Λατίνων ἀπεώσατο, τοῦτον
[4, 4]	γυναιξίν· ἀλλὰ πάντας ἡμᾶς φανερῶς	τε	καὶ κρύφα πειράσονται διολέσαι. ταῦτ´
[4, 49]	ἱερὸν ἔγνω κοινὸν ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων	τε	καὶ Λατίνων καὶ Ἑρνίκων καὶ
[4, 65]	δὲ τὴν ἐκείνου τελευτὴν Ῥωμαίων	τε	καὶ Λατίνων καὶ Τυρρηνῶν καὶ
[4, 28]	γυναικὸς ἐπὶ τἀναντία μετήγετο νουθετούσης	τε	καὶ λοιδορουμένης καὶ τὴν ἀνανδρίαν
[4, 80]	τοιαῦτα διετέλουν, ἐξ ὧν εὐδαιμονεστέραν	τε	καὶ μείζω τὴν πόλιν τοῖς
[4, 2]	τὸν μὲν οὖν Ταρκύνιον ἀκούσαντά	τε	καὶ μετὰ ταῦτ´ ἰδόντα τὸ
[4, 41]	ἐπὶ τὴν δυναστείαν παρήχθη, ἔθη	τε	καὶ νόμους καὶ πάντα τὸν
[4, 73]	ἅπαντες αὐτάς, ταῦθ´ ὑμῖν ἐπανορθώσασθαί	τε	καὶ νῦν καὶ ἵνα μηδ´
[4, 28]	ὑπὸ τῆς γυναικὸς μετεπείθετο ἀντιβολούσης	τε	καὶ ὀδυρομένης· ὁ δ´ ἐπιεικὴς
[4, 17]	ἀκολουθῶν λόχος. οἱ δὲ σαλπισταί	τε	καὶ οἱ βυκανισταὶ τῇ τετάρτῃ
[4, 64]	Ταρκυνίου παισὶν ἡλικίαν, ὡς Φάβιός	τε	καὶ οἱ λοιποὶ συγγραφεῖς παραδεδώκασιν·
[4, 26]	τὰ ἐγκλήματα διαγνῶναι. διεξιὼν ταῦτα	τε	καὶ ὅσα ἄλλα ἕξουσιν ἀγαθὰ
[4, 70]	τὴν οἰκίαν ἅμα τῷ Κολλατίνῳ	τε	καὶ Οὐαλερίῳ. ὡς δ´ εἰσῆλθεν
[4, 15]	ἡλικίαν ἣν ἔχουσι δηλοῦντας γυναῖκάς	τε	καὶ παῖδας ὀνομάζοντας καὶ ἐν
[4, 69]	οὐκ εἰωθυῖα νόσος εἰς παρθένους	τε	καὶ παῖδας, ὑφ´ ἧς πολλὰ
[4, 68]	Ταρκυνίου θυγάτηρ· αὐτὸς δὲ τροφῆς	τε	καὶ παιδείας τῆς ἐπιχωρίου πάσης
[4, 63]	προσιόντας ἀπὸ τῆς νομῆς ἀμύττοντές	τε	καὶ παίοντες τοῖς ταρσοῖς ἀπὸ
[4, 3]	ἐπειδὴ παρέστη Ῥωμαίοις εἰς ὑπόταξίν	τε	καὶ παράδοσιν τῶν πόλεων τὸ
[4, 78]	χρώμενον, ἀλλ´ ὑπερβεβληκότα πάντας ὕβρει	τε	καὶ παρανομίᾳ τοὺς ὅπου δή
[4, 32]	καὶ πάσης μετέχειν τιμῆς, εὐεργέτην	τε	καὶ πατέρα καὶ σωτῆρα καὶ
[4, 4]	μετεσχηκὼς ἀγαθῶν, ὅσων παρὰ μητρός	τε	καὶ πατρὸς υἱοὶ μεταλαμβάνουσι, καὶ
[4, 50]	τῆς πόλεως, παραστρατοπεδεύσας αὐτοῖς ἀπετάφρευέ	τε	καὶ περιεχαράκου καὶ προσβολὰς ἐποιεῖτο
[4, 65]	περὶ τὸν θάνατον ἀσχημοσύνην εἶξαί	τε	καὶ περιιδεῖν αὐτὸν ἃ προῃρεῖτο
[4, 69]	τοῖς μειρακίοις δεηθεῖσιν, ἵνα κατασκώπτειν	τε	καὶ περιυβρίζειν ἔχοιεν. ὡς δὲ
[4, 76]	μέλασιν ἀμφίοις ἐστρωμένης κομίζοντες ἀθεράπευτόν	τε	καὶ πεφυρμένην αἵματι τὴν νεκράν·
[4, 25]	ἐπὶ τὰ τῶν ἀρχαίων βασιλέων	τε	καὶ πολιτικῶν ἀνδρῶν μνημεῖα, ἐξ
[4, 73]	ἄρα ἔστι κρείττων, ἧς Ῥωμύλος	τε	καὶ Πομπίλιος καὶ πάντες οἱ
[4, 6]	ἐπὶ τὸ πολὺ τοὺς ἄρχειν	τε	καὶ πράττειν βουλομένους τὰ κοινά·
[4, 6]	ἐν τῇ κρατίστῃ τοῦ λέγειν	τε	καὶ πράττειν ὄντες ἀκμῇ· οὔτε
[4, 71]	τῶν ἐν τῇ πόλει λεγομένων	τε	καὶ πραττομένων κατὰ τῆς τυραννίδος
[4, 43]	τινὲς καὶ διερευνηταὶ τῶν λεγομένων	τε	καὶ πραττομένων λεληθότες τοὺς πολλούς,
[4, 80]	τοὺς προτέρους ἡγεμόνας, οἳ λέγοντές	τε	καὶ πράττοντες τοιαῦτα διετέλουν, ἐξ
[4, 68]	εἰς ἐπιθυμίαν, ὃν ἐκ παλαιᾶς	τε	καὶ προγονικῆς παραλαβὼν εὐτυχίας ἐκέκτητο,
[4, 27]	ὁ Τύλλιος, ὅσαι κατὰ πόλεις	τε	καὶ πρὸς ὅλον τὸ ἔθνος
[4, 77]	γὰρ ὁ καιρός, ὃν εὐχόμην	τε	καὶ προσεδεχόμην, πέμπτον ἤδη τοῦτο
[4, 66]	μετ´ αὐτῶν, ὅντινα τιμωρήσεις ἐμοί	τε	καὶ σεαυτῷ τρόπον καὶ μὴ
[4, 66]	κάλεσον ὅσους δύνασαι πλείστους φίλους	τε	καὶ συγγενεῖς, ἵνα παρ´ ἐμοῦ
[4, 1]	ἡ μήτηρ τὸ μὲν ἴδιόν	τε	καὶ συγγενικὸν ὄνομα Τύλλιον ἐπὶ
[4, 49]	Οὐολούσκων προκαλούμενος κἀκείνους εἰς φιλίαν	τε	καὶ συμμαχίαν. Ἕρνικες μὲν οὖν
[4, 9]	εὐνομωτάταις πόλεσι πυνθάνομαι γινόμενον, δίκαιόν	τε	καὶ συμφέρον τῷ κοινῷ τοῦθ´
[4, 25]	κατὰ τοὺς ἀποδειχθέντας χρόνους συνέθυόν	τε	καὶ συνεπανηγύριζον καὶ ἀγῶνας ἐπετέλουν
[4, 14]	ἀλλὰ τοὺς δούλους ἔταξε παρεῖναί	τε	καὶ συνιερουργεῖν, ὡς κεχαρισμένης τοῖς
[4, 11]	συνενέγκαντες εἰς τὸ κοινὸν βεβούλευνταί	τε	καὶ συνομωμόκασι κατάγειν τοὺς φυγάδας
[4, 1]	ὄνομα γυναικὶ συνῆν Ὀκρισίᾳ καλλίστῃ	τε	καὶ σωφρονεστάτῃ τῶν ἐν Κορνικόλῳ
[4, 27]	ἐξ αὐτῶν πόλεις, αἳ προεξανέστησάν	τε	καὶ τὰς ἄλλας ἐπηγάγοντο κατὰ
[4, 49]	πεντήκοντα ἐγένοντο. ταύτας τὰς ἑορτάς	τε	καὶ τὰς θυσίας μέχρι τῶν
[4, 10]	νόμιμος καὶ δίκαιος ἄρχων, ἀγαπώντων	τε	καὶ τεθαυμακότων. διαλυθείσης δὲ τῆς
[4, 11]	πάντες ὑμῶν γινόμενοι σὺν γυναιξί	τε	καὶ τέκνοις ἀντὶ πολλῶν μέν,
[4, 44]	ταῦτα πράττουσι χειροτέχναις ὑπηρετοῦντες χαλκοτύποι	τε	καὶ τέκτονες καὶ λιθουργοὶ τῶν
[4, 17]	τεττάρων τούτων δύο μὲν ὁπλοποιῶν	τε	καὶ τεκτόνων καὶ τῶν ἄλλων
[4, 49]	αἱ δὲ μετασχοῦσαι τῆς ἑορτῆς	τε	καὶ τῆς θυσίας πόλεις τριῶν
[4, 15]	καταστησάμενος ἐκέλευσεν ἅπαντας Ῥωμαίους ἀπογράφεσθαί	τε	καὶ τιμᾶσθαι τὰς οὐσίας πρὸς
[4, 57]	δὲ κατὰ τῶν ἄλλων ζήτησίν	τε	καὶ τιμωρίαν τῶν ταὐτὰ τῷ
[4, 1]	καὶ πασῶν μάλιστα γυναικῶν ἀσπαζομένη	τε	καὶ τιμῶσα διετέλεσεν. ἐκ ταύτης
[4, 57]	πέμψαι. ταῦτα δὲ ποιήσαντι αὐτῷ	τε	καὶ τοῖς συλλαβομένοις τοῦ ἔργου
[4, 85]	οἱ δὲ περὶ τὸν Ἑρμίνιόν	τε	καὶ τὸν Ὁράτιον ἀνοχὰς τοῦ
[4, 70]	γνώμην ἅπαντας λαβόντας ἐξελάσαι Ταρκύνιόν	τε	καὶ τοὺς παῖδας ἐκ τῆς
[4, 15]	δὲ Οὐεννώνιος ἱστόρηκεν, εἰς μίαν	τε	καὶ τριάκοντα, ὥστε σὺν ταῖς
[4, 83]	θεοφιλεστάτη πόλεων, ἐν ᾗ γενέσεώς	τε	καὶ τροφῆς ἐτύχομεν, ἀμυνοῦμεν ὑμῖν
[4, 58]	κρατίστην ἡγούμενος ἔσεσθαι φυλακὴν ἑαυτοῦ	τε	καὶ τῶν παίδων τὴν ἐκ
[4, 67]	πατέρα καὶ πολλὰς λιτανείας ἐκείνου	τε	καὶ τῶν σὺν αὐτῷ παρόντων
[4, 28]	ὅμοια βουλομένην, τῇ μὲν ὀδύρεσθαί	τε	καὶ φέρειν τὸν ἑαυτῆς δαίμονα
[4, 11]	παιδία καὶ τοὺς ἄλλους συγγενεῖς	τε	καὶ φίλους Ταρκυνίου πάντας ἀρεῖσθαι·
[4, 64]	συγγενῆ τοῦ ἀνδρὸς πολλῇ προθυμίᾳ	τε	καὶ φιλοφροσύνῃ. ταύτην τὴν γυναῖκα
[4, 8]	πράγματα τῆς πόλεως διὰ φυλακῆς	τε	καὶ φροντίδος ἐποιεῖτο. τοῖς δὲ
[4, 15]	ἐκέλευσεν αὐτοῖς ἱδρύσασθαι θεῶν ἐπισκόπων	τε	καὶ φυλάκων τοῦ πάγου, οὓς
[4, 41]	ἀλλ´ οἷα δὴ τύραννος, βαρύς	τε	καὶ χαλεπὸς ὀργὴν καὶ φοβερὸς
[4, 58]	δὲ τὰ κράτιστα πράξειαν, δουλείας	τε	καὶ χρημάτων ἀφαιρέσεις καὶ τὰ
[4, 55]	ἀπὸ τοῦ πατρὸς ἀπόστασιν, ἀργύριόν	τε	καὶ χρυσίον πολὺ κομίζων· ἐπισυνέρρεόν
[4, 50]	ἄρα πολὺς ὁ καταληφθεὶς ἄργυρός	τε	καὶ χρυσὸς ἦν, ὥστε τῶν
[4, 59]	ἱδρύσεσθαι τοὺς θεοὺς ἔμελλεν, ἀναλήμμασί	τε	καὶ χώμασι μεγάλοις ἐξειργάσατο, καθάπερ
[4, 75]	παισὶ καὶ τῇ γυναικὶ πόλεώς	τε	καὶ χώρας τῆς Ῥωμαίων εἰργομένους
[4, 23]	τῆς πολιτείας μετέχειν, ἐν ἐκκλησίαις	τε	καὶ ψηφοφορίαις καὶ ταῖς ἄλλαις
[4, 72]	δὲ τοῦτ´ ἤκουσαν ἅπαντες, ἐπῄνεσάν	τε	καὶ ὡς ἀπὸ καλῆς ὑποθέσεως
[4, 78]	δίκαιος ἀπολωλέναι· ἐπειδὴ δ´ ὅ	τε	καιρός, ὃν τὰ πράγματά μοι
[4, 20]	καὶ ἀναγκαιοτάτων, ἀρχὰς ἀποδεῖξαι τάς	τε	κατὰ πόλιν καὶ τὰς ἐπὶ
[4, 14]	μήτ´ ἄλλοθι που συντελεῖν, τάς	τε	καταγραφὰς τῶν στρατιωτῶν καὶ τὰς
[4, 52]	Σύεσσαν ᾤχετο. ἐκεῖθεν δὲ τήν	τε	καταλειφθεῖσαν δύναμιν καὶ τὰ λάφυρα
[4, 53]	κατέλθοιεν ἐπὶ τὰ σφέτερα, τήν	τε	κατάλυσιν τοῦ τυράννου δυνατὴν ἀποφαίνοντες
[4, 20]	τὸ βάρος τοῖς πλουσίοις τῶν	τε	κινδύνων καὶ τῶν ἀναλωμάτων, ὡς
[4, 64]	ἐκείνῃ τῇ πόλει διατριβῆς αὐτός	τε	Κολλατῖνος ἐκλήθη καὶ τοῖς ἐγγόνοις
[4, 29]	αὐτοῦ. εἰ δ´ ἐξεγένετο σοί	τε	λαβεῖν ἐμὲ γυναῖκα κἀμὲ σοῦ
[4, 51]	καταλείπει μέρος τῆς στρατιᾶς τά	τε	λάφυρα καὶ τὴν ἀποσκευὴν φυλάττειν
[4, 55]	εἰς οὓς παρέσται τόπους, τήν	τε	λείαν ἄφθονον καὶ τὰ χωρία
[4, 54]	γεωργῶν ἕνεκα· ὅθεν ὁρμώμενοι τά	τε	λῃστήρια, καὶ εἴ τι ἀποσπασθὲν
[4, 45]	καὶ τὰ πολέμια ἄλκιμος πολιτικόν	τε	λόγον εἰπεῖν οὐκ ἀδύνατος, Τύρνος
[4, 52]	ἐκ τῶν ὁμόρων ἀνέστη χρόνῳ	τε	μακρός· ἔτη γὰρ ἑπτὰ συνεχῶς
[4, 69]	δεόμενον ἐφύλαττεν ὑφ´ ἑαυτῷ διαιτᾶσθαί	τε	μετὰ τῶν ἰδίων παίδων ἐπέτρεπεν,
[4, 2]	ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, ἥ	τε	μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἡ τοῦ
[4, 46]	δὲ καὶ βίᾳ κατισχύσας τυραννικήν	τε	μοναρχίαν καταστησάμενος τοὺς μὲν ἀποκτείνοι
[4, 46]	καὶ τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιροῖτο· πολλῆς	τε	μωρίας ἔφη καὶ θεοβλαβείας εἶναι
[4, 63]	ἐχόντων γῦπες ἀθρόοι προσπετασθέντες τήν	τε	νεοττιὰν διεφόρησαν καὶ τοὺς νεοττοὺς
[4, 80]	ἀνατροπὰς καὶ ἀφανισμοὺς ἁπάντων τῶν	τε	νομίμων καὶ τῶν ἐθῶν; αὐτίκα
[4, 15]	διαγνώσεσθαι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτόν, ὅσοι	τε	οἱ σύμπαντες ἦσαν καὶ τίνες
[4, 12]	λέγοντος αὐτοῦ καὶ παραχωρεῖν οἵου	τε	ὄντος ἀπὸ τοῦ βήματος κραυγή
[4, 53]	γῆν εἰσβολαὶ καὶ καταδρομαὶ μάχαι	τε,	ὅπερ εἰκός, τοτὲ μὲν ὀλίγοις
[4, 35]	ἐξουσίαν ἀγανακτεῖν καὶ κατηγορεῖν ἐμοῦ	τε,	ὅτι τὰ μὴ προσήκοντα κατέχω,
[4, 13]	πόλει προσέθηκε δύο λόφους, τόν	τε	Οὐιμινάλιον καλούμενον καὶ τὸ Ἰσκυλῖνον,
[4, 31]	ταύτης ἔτυχες, ὡς ὁ πάππος	τε	οὑμὸς καὶ πάντες οἱ πρὸ
[4, 82]	γὰρ ἁπάντων ἡ πόλις, αἰσχρόν	τε	Οὐολούσκων καὶ Σαβίνων καὶ μυρίων
[4, 8]	τὸ πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν τά	τε	παιδία προήγαγεν ἐπὶ τὸ βῆμα
[4, 48]	~Ὡς δὲ ταῦτ´ εἶπεν, ἀνεβόησάν	τε	πάντες καὶ περὶ τοῖς ἀνδράσι
[4, 40]	συμβαίη μηδὲ τῷ δευτέρῳ τά	τε	παρ´ ἀνθρώπων καὶ τὰ παρὰ
[4, 12]	ὄντος ἀπὸ τοῦ βήματος κραυγή	τε	παρὰ πάντων ἐξαίσιος ἐγίνετο καὶ
[4, 74]	τῆς ἰσοτίμου δυναστείας μάλιστα. ~Τῶν	τε	παρασήμων, ἃ τοῖς βασιλεῦσιν ἀποδέδοται,
[4, 24]	τοῖς ἀφαιρεθεῖσιν ἐν πολέμῳ τήν	τε	πατρίδα καὶ τὴν ἐλευθερίαν χρηστοῖς
[4, 73]	πόλεως κόσμον οὐ ῥᾴδιον, ἥ	τε	πεῖρα τῆς μεταβολῆς, κἂν τὰ
[4, 38]	ὑπὸ ταῖς περιβολαῖς ξίφη, τούς	τε	πελέκεις ὑπηρέταις τισὶν ἀναδοὺς καὶ
[4, 41]	τε καὶ ἀλλοδαπῶν, οἳ νυκτός	τε	περὶ τὴν βασίλειον αὐλιζόμενοι αὐλὴν
[4, 38]	αὐτὴν τὰ κράτιστα ὑποθέσθαι μετανοεῖν	τε	περὶ τῶν γεγονότων ἐσκήπτετο καὶ
[4, 41]	σπανίους καὶ ἀπροσδοκήτους ἐποιεῖτο ἐχρηματίζετό	τε	περὶ τῶν κοινῶν κατ´ οἶκον
[4, 55]	ἁπάντων τε τούτων δόξαντες φίλον	{τε}	πιστὸν εἶναί σφισι τὸν ἄνδρα
[4, 19]	πλείονας δὲ λόχους μεμερισμένοις, στρατεύεσθαί	τε	πλείους στρατείας οὐδέποτε ἀναπαυομένους καὶ
[4, 16]	τὰ γραμματεῖα καὶ διαγνοὺς τό	τε	πλῆθος αὐτῶν καὶ τὰ μεγέθη
[4, 84]	καὶ ἀπροσδοκήτων ἀκούουσι λόγων· πάθη	τε	ποικίλα τὴν ἑκάστου ψυχὴν κατελάμβανεν
[4, 13]	μεμνῆσθαι κατὰ τὸ παρόν. τῇ	τε	πόλει προσέθηκε δύο λόφους, τόν
[4, 72]	ταπεινοῖς πρὸς τοὺς ὑπερέχοντας ἐλευθέρᾳ	τε	πόλει τὴν ἰσονομίαν ἀποφαίνοντες ἀσφαλεστάτην
[4, 37]	καὶ συμπαθῆ διεξῆλθε δημηγορίαν τάς	τε	πολεμικὰς ἑαυτοῦ πράξεις ἐξαριθμούμενος, ἃς
[4, 51]	οἱ Σαβῖνοι τεθαρρηκότες ἀντεπεξῄεσαν τούς	τε	πολεμίους οὐ πολλοὺς ὁρῶντες καὶ
[4, 26]	ἁπάντων Λατίνων ἔχειν προστασίαν μεγέθει	τε	πόλεως προὔχοντας καὶ πραγμάτων ὄγκῳ
[4, 58]	ἐκ τυραννικοῦ τρόπου μεταλαβὼν τήν	τε	πόλιν αὐτοῖς ἔφη τὴν ἰδίαν
[4, 35]	ἐν ἴσῳ γάρ ἐστι τό	τε	πολλὰ δίκαια πρὸς τοὺς ἀγνώμονας
[4, 57]	Πέτρωνα ὠνόμασεν, ὃς ἐν εἰρήνῃ	τε	πολλὰ καὶ σπουδαῖα πολιτευσάμενος καὶ
[4, 8]	τῶν κατὰ νόμον ἐπιτελεσθέντων. συνιόντες	τε	πολλάκις οἱ πλεῖστον ἐξ αὐτῶν
[4, 27]	διέμεινεν ἔτη συνεχῶς πολεμούμενος εἰσβολάς	τε	πολλὰς ἀμφοτέρων μεγάλοις στρατεύμασι ποιουμένων
[4, 3]	ταύτης τῆς μάχης ἔλαβεν· ἑτέρας	τε	πολλὰς πρὸς τὸ αὐτὸ ἔθνος
[4, 57]	παρῆσαν εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἄλλας	τε	πολλὰς φέροντες ἐπιστολὰς ἐπισεσημασμένας καὶ
[4, 23]	εἰς δουλείαν ἐξ ἐλευθερίας· εὐήθειάν	τε	πολλὴν αὐτῶν κατεγίνωσκεν, εἰ τῆς
[4, 72]	τυραννικὰς διεξιοῦσι παρανομίας, αἷς ἄλλοι	τε	πολλοὶ κατὰ τῶν ἰδίων πολιτῶν
[4, 40]	τοῖς μετὰ ταῦτ´ ἔργοις, παρέσχε	τε	πολλοῖς ὑπόληψιν ὡς, εἰ μὴ
[4, 55]	αὐτὸν παρανομήσειν διομολογησαμένων παρῆν ἑταίρους	τε	πολλοὺς καὶ πελάτας ἐπαγόμενος ὡς
[4, 8]	τῶν τραυμάτων τετελευτηκότα ἔναγχος, ἐκκομιδῇ	τε	πολυτελεῖ καὶ μνήματος ἐπισήμου κατασκευῇ
[4, 23]	μὴ περιορᾶν ὄντας ἀλλοτρίους· ἄτοπόν	τε	πρᾶγμα ποιεῖν αὐτοὺς ἔφη καὶ
[4, 30]	τοῖς αὐτοῖς πάθεσιν ἀποθνήσκουσιν ἥ	τε	πρεσβυτέρα τῶν Τυλλίου θυγατέρων καὶ
[4, 28]	αὐτῶν, υἱωνοῖς δὲ Ταρκυνίου, τῷ	τε	πρεσβυτέρῳ τὴν πρεσβυτέραν ἁρμόσας καὶ
[4, 27]	νῦν ὑπὸ Ῥωμαίων καλεῖται· ἡλικίας	τε	προβεβηκὼς ἐπὶ πολὺ καὶ τῆς
[4, 73]	τοῦ καθ´ ἡδονὴν ζῆν φιλοτιμία	τε	πρὸς ἀρετῆς δόκησιν ἐκ ταύτης
[4, 59]	εὑρῆσθαι κεφαλὴ νεοσφαγοῦς ἀνθρώπου τό	τε	πρόσωπον ἔχουσα τοῖς ἐμψύχοις ὅμοιον
[4, 3]	πατρικίους ψῆφον ἐπενέγκαντες, ὥσπερ Ταρκύνιόν	τε	πρότερον καὶ ἔτι πρὸ τούτου
[4, 4]	βασιλέως ἀγγελλομένου, παραλαβὼν σὺ τάς	τε	ῥάβδους καὶ τὴν τῶν ὅπλων
[4, 2]	τῶν βασιλείων, ἐφ´ ἧς ἄλλας	τε	Ῥωμαῖοι συντελοῦσιν ἱερουργίας καὶ τὰς
[4, 26]	ἐπεὶ δὲ συνῆλθον, συναγαγὼν τήν	τε	Ῥωμαίων βουλὴν καὶ τοὺς ἀπὸ
[4, 4]	τετελευτηκότος βασιλέως ἦν γυνὴ γαμβρῷ	τε	συλλαμβάνουσα ἰδίῳ καὶ ἐκ πολλῶν
[4, 43]	ἑκάστου δραχμὰς δέκα εἰσφέρειν. συνόδους	τε	συμπάσας, ὅσαι πρότερον ἐγίνοντο κωμητῶν
[4, 30]	παραδοῦναι τὴν ἀρχήν, ἐμηχανῶντο ἑταιρίας	τε	συνάγοντες καὶ τῶν πατρικίων τοὺς
[4, 13]	Ῥωμαίων· ἔπειτα τοὺς νόμους τούς	τε	συναλλακτικοὺς καὶ τοὺς περὶ τῶν
[4, 10]	πολιτῶν πρὸς ἑαυτὸν ἀπογράφεσθαι· νόμους	τε	συνέγραφεν οὓς μὲν ἐκ τῶν
[4, 84]	~Τοιαῦτα τοῦ Βρούτου δημηγοροῦντος ἀναβοήσεις	τε	συνεχεῖς ἐφ´ ἑκάστῳ τῶν λεγομένων
[4, 49]	πᾶσι πρὸς πάντας ἐνομοθέτησε θυσίας	τε	συντελεῖσθαι κοινὰς τῷ καλουμένῳ Λατιαρίῳ
[4, 19]	ἄθλων μείζονας ὑπομένειν κακοπαθείας τοῖς	τε	σώμασι καὶ τοῖς χρήμασι, τοὺς
[4, 27]	πόλεις ἐξανηλωμέναι τῷ πολέμῳ τά	τε	σώματα καὶ τὰ χρήματα γνώμην
[4, 15]	κατ´ ἄνδρα ἐκλέγειν, οὗτοι τά	τε	σώματα συνῆγον καὶ τὰ χρήματα
[4, 44]	αὐτοὶ τὰ ἄχθη φέροντες· μεταλλεύοντές	τε	τὰς ὑπονόμους σήραγγας ἕτεροι καὶ
[4, 46]	φεισάμενος τῶν ἀλλοτρίων φείσεται· παρῄνει	τε	τέως οὔπω τὸν χαλινὸν εἰλήφασι
[4, 43]	ἢ φρατριαστῶν ἢ γειτόνων ἔν	τε	τῇ πόλει καὶ ἐπὶ τῶν
[4, 57]	μισθῶν, οὓς πρότερον ὑπέσχητο, πολιτείαν	τε	τὴν ἐν Ῥώμῃ δώσειν ἔφη
[4, 84]	γὰρ ἡμῖν φεύγειν Ταρκυνίους πόλιν	τε	τὴν Ῥωμαίων καὶ χώραν, ὅσης
[4, 7]	καὶ ἐνενήκοντα βεβιωκὼς ἔτη. ἐκπεσών	τε	τῆς ἀρχῆς ἔτι πολεμεῖν Ῥωμαίοις
[4, 25]	ἐδήλωσεν, ἐν οἷς ἐδόκει τήν	τε	τῆς βουλῆς ἐξουσίαν καὶ τὴν
[4, 61]	ἑκάτερον δὲ τὸ μέρος ὅ	τε	τῆς Ἥρας καὶ ὁ τῆς
[4, 5]	ἔπειθ´ ὡς εἶδε πολλοὺς ὀλοφυρομένους	τε	τὸ πάθος καὶ τοῖς δεδρακόσιν
[4, 48]	τοῖς δικαίοις, ἐφ´ οἷς Ταρκύνιόν	τε	τὸν πάππον αὐτοῦ πρότερον ἐποιήσαντο
[4, 27]	μακρὰν ἀπέχων, ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ Ταρκυνίου	τε	τοῦ γαμβροῦ καὶ τῆς ἑαυτοῦ
[4, 30]	τὰ δημοτικὰ πολιτεύματα παρακαλοῦντες ἔκ	τε	τοῦ δημοτικοῦ πλήθους τοὺς ἀπορωτάτους,
[4, 62]	τὴν τῶν χρησμῶν προστασίαν ἄνδρας	τε	τοὺς ἐπιφανεστάτους ἀποδείκνυσιν αὐτῶν φύλακας,
[4, 47]	καλοῦ τούτου δημαγωγοῦ, ὃς παρεσκεύασταί	τε	τοὺς ἐπιφανεστάτους ὑμῶν ἀποκτείνας ἐπιθέσθαι
[4, 75]	συναγαγὼν τὴν λοχῖτιν ἐκκλησίαν ὀνομασάτω	τε	τοὺς μέλλοντας ἕξειν τὴν ἐνιαύσιον
[4, 55]	ἐν ὑποψίαις εἶχεν· ἐξ ἁπάντων	τε	τούτων δόξαντες φίλον {τε} πιστὸν
[4, 3]	τὴν τῶν Τυρρηνῶν ἀρχήν· ἔν	τε	τῷ πρὸς Σαβίνους πολέμῳ τῷ
[4, 53]	πλεῖστα. εἰς ταύτην συνερρύησαν Πωμεντίνων	τε	τῶν ἐκ Συέσσης διαφυγόντων τινές,
[4, 59]	τέρας τι θαυμαστὸν ὑπόγειον ὀρυττομένων	τε	τῶν θεμελίων καὶ τῆς ὀρυγῆς
[4, 20]	καταγραφέντας, ἐν οἷς ἦσαν οἵ	τε	τῶν ἱππέων ὀκτωκαίδεκα καὶ οἱ
[4, 18]	ἡ τὸ πεζικὸν ἐκπληροῦσα τῶν	τε	φαλαγγιτῶν καὶ τῶν ψιλῶν στράτευμα·
[4, 34]	νόμος ἦν τοὺς διαδεχομένους τήν	τε	φανερὰν οὐσίαν καὶ τὰ χρήματα
[4, 4]	τὰ περὶ τὴν ἀρχὴν ὁμιλίαις	τε	φιλανθρώποις τὸ πλῆθος ἀναλαμβάνων καὶ
[4, 15]	παντὸς τοῦ βελτίστου τετιμῆσθαι, πατέρων	τε	ὧν εἰσι γράφοντας καὶ ἡλικίαν
[4, 13]	τοῖς πέντε προσθεὶς λόφοις, ὀρνιθευσάμενός	τε	ὡς νόμος ἦν καὶ τἆλλα
[4, 63]	Ἄρροντι, Σιγνίαν δὲ Τίτῳ, δέος	ἅτε	οὐδὲν ἔτι περὶ τῆς ἀρχῆς
[4, 84]	διαστάντες κατὰ τὰς φράτρας ψῆφον	ἐπενέγκατε,	καὶ τοῦθ´ ὑμῖν πρῶτον ἀρξάτω
[4, 36]	καὶ τὴν ἐξουσίαν, ἣν ὑμεῖς	ἐδώκατέ	μοι πατέρων φυλάττοντες παραδοχάς, οὐχ
[4, 9]	καὶ τὴν μνήμην τῶν ἔργων.	δόξατε	οὖν κοινῇ πάντες ἐπίτροποι καταλελεῖφθαι
[4, 84]	καὶ ταῦτα βουλομένοις ἐστὶν ὑμῖν,	ἐπιψηφίσατε.	Ἐπῄνει καὶ ταύτην τὴν γνώμην
[4, 84]	ἡμῖν κεκύρωται κατὰ τὸ δέον,	ἀκούσατε	καὶ τὰ λοιπὰ ὅσα βεβουλεύμεθα
[4, 9]	ὧν χάριν τὴν ἐκκλησίαν συνεκάλεσα,	ἀκούσατέ	μου. ὅσοι μὲν ὑμῶν ὀφείλοντες
[4, 75]	δὲ τρόπον ἔσται τούτων ἕκαστον,	ἀκούσατέ	μου· συνάξω μὲν ἐγὼ τὴν
[4, 60]	δ´ ἐκεῖνον ἐκδέχεσθε, πρὸς ἐμὲ	δηλώσατε,	περὶ τίνος ἥκετε. περιέσται γὰρ
[4, 36]	τῶν κυριωτάτων καταστησάμενος, οὓς ἅπαντες	ἐπεκυρώσατε,	κατὰ τούτους ὑμῖν ἀπέδωκα διδόναι
[4, 38]	ἔχοντα κόσμον· Τίς, εἶπεν, ὦ	μιαρώτατε	ἀνθρώπων, τοῦτό σοι τὸ σχῆμα
[4, 11]	γὰρ ἑτέρους τινὰς ἀξιονικοτέρους ἡμῶν	ὑπειλήφατε	εἶναι ταύτης τῆς τιμῆς τυγχάνειν,
[4, 83]	δαίμονες, οἳ τοὺς πατέρας ἡμῶν	λελόγχατε,	καὶ πόλις θεοφιλεστάτη πόλεων, ἐν
[4, 11]	ζῆν αἰσχρῶς ἐν ἄλλοις τισί.	παραλάβετε	δὴ τὰς ῥάβδους καὶ δότε,
[4, 60]	ἀκριβῶς μανθάνειν φήσας ὅ τι	λέγετε	περιγράψει τῷ σκήπωνι τῆς γῆς
[4, 61]	λέγει πρὸς αὐτούς, Ἄνδρες Ῥωμαῖοι,	λέγετε	πρὸς τοὺς ἑαυτῶν πολίτας, ὅτι
[4, 60]	Πατὴρ ἐμός ἐστιν, ἔφησεν, ᾧ	χρῄζετε	συντυχεῖν· ἀσχολεῖται δὲ κατὰ τὸ
[4, 60]	ὑμῖν προεγνωκέναι ταῦτα· παρ´ ἐμοῦ	μάθετε.	ὅταν ἀφηγήσησθε αὐτῷ τὸ τέρας,
[4, 60]	πρὸς ἐμὲ δηλώσατε, περὶ τίνος	ἥκετε.	περιέσται γὰρ ὑμῖν, εἴ τι
[4, 60]	περιέσται γὰρ ὑμῖν, εἴ τι	μέλλετε	διὰ τὴν ἀπειρίαν σφάλλεσθαι κατὰ
[4, 70]	αὐτοὺς ὁ Βροῦτος λέγει· Μυρίους	ἕξετε	καιρούς, ὦ Λουκρήτιε καὶ Κολλατῖνε
[4, 61]	τοῦτον, ἐν ᾧ τὴν κεφαλὴν	εὕρετε.	ἐξ ἐκείνου καλεῖται τοῦ χρόνου
[4, 70]	γυναικὶ προσήκοντες, ἐν οἷς αὐτὴν	κλαύσετε,	νυνὶ δ´ ὡς τιμωρήσομεν αὐτῇ,
[4, 9]	ἣν διὰ τῶν ὅπλων κτησάμενοι	κατέχετε,	μὴ τοὺς ἀναιδεστάτους ὥσπερ νῦν
[4, 77]	ὑπόληψιν, ἣν περὶ ἐμοῦ πάντες	εἴχετε	ὡς ἠλιθίου, ψευδῆ γενομένην καὶ
[4, 9]	ἀλλοτρίας κτήσεις, ἀλλὰ τὰς ἰδίας	γεωργῆτε·	οὐ γὰρ ἂν γένοιτο φρόνημα
[4, 81]	καταράτους αὐτῶν φύσεις, ἀλλ´ ἀκριβῶς	μάθητε,	οἵους σκύλακας ὑμῖν ἡ Ταρκυνίου
[4, 35]	ταῦτα προσήκει λέγειν· καὶ μηδὲν	ἀχθεσθῆτέ	μοι ταῦτα λέγοντι, ὦ βουλή·
[4, 73]	μέλλοντας ἕξειν τὴν ἁπάντων ἐξουσίαν	μήτε	βασιλεῖς ἔτι μήτε μονάρχους καλεῖν,
[4, 8]	ἑαυτῷ τινα μηχανήσασθαι βασιλικὴν ἐξουσίαν,	μήτε	βουλῆς ψηφισαμένης μήτε τῶν ἄλλων
[4, 29]	μηδεμιᾶς ὀρέγεσθαί σε μήτε φιλοτιμίας	μήτε	δόξης. γυνή σοι σύνεστι μηδὲν
[4, 84]	καθόδου Ταρκυνίων μήτε πράττειν μηδὲν	μήτε	λέγειν, ἐὰν δέ τις παρὰ
[4, 14]	τῶν τεττάρων οἰκοῦντας, ὥσπερ κωμήτας,	μήτε	μεταλαμβάνειν ἑτέραν οἴκησιν μήτ´ ἄλλοθι
[4, 73]	ἁπάντων ἐξουσίαν μήτε βασιλεῖς ἔτι	μήτε	μονάρχους καλεῖν, ἀλλὰ μετριωτέραν τινὰ
[4, 27]	ἐκεῖνον μήθ´ ὑπὲρ ἡγεμονίας παραχωρήσεως	μήτε	περὶ φιλίας καὶ συμμαχίας συνθήκην.
[4, 84]	μηδενὶ ἐξεῖναι περὶ καθόδου Ταρκυνίων	μήτε	πράττειν μηδὲν μήτε λέγειν, ἐὰν
[4, 34]	μήθ´ ὑπὸ τῶν μεσοβασιλέων αἱρεθεὶς	μήτε	τῆς βουλῆς μοι παραδούσης τὰ
[4, 24]	περὶ τοὺς δούλους ἔθη, ἵνα	μήτε	τὸν βασιλέα τὸν πρῶτον ἐπιχειρήσαντα
[4, 24]	ἐπιχειρήσαντα τοὺς δεδουλευκότας ἀστοὺς ποιεῖν	μήτε	τοὺς παραδεξαμένους τὸν νόμον ἐν
[4, 34]	βουλῆς μοι παραδούσης τὰ πράγματα	μήτε	τῶν ἄλλων γενομένων τῶν κατὰ
[4, 8]	βασιλικὴν ἐξουσίαν, μήτε βουλῆς ψηφισαμένης	μήτε	τῶν ἄλλων τῶν κατὰ νόμον
[4, 29]	μοι τοῦ μηδεμιᾶς ὀρέγεσθαί σε	μήτε	φιλοτιμίας μήτε δόξης. γυνή σοι
[4, 84]	οὓς ἂν ὑμεῖς ἐν ἀρχαιρεσίαις	ἀποδείξητε	ψῆφον ἐπιφέροντες κατὰ λόχους. εἰ
[4, 9]	ποιεῖν, κουφοτέρας εἰς τὸ λοιπὸν	φέρητε,	τιμήσασθαι τὰς οὐσίας ἅπαντας κελεύσω
[4, 47]	τῶν λόγων ἔργον ἀναμφίλεκτον, ἐὰν	ἐθελήσητε	ἐλθεῖν ἐπὶ τὴν κατάλυσιν αὐτοῦ,
[4, 84]	τὰ δόξαντα τῷ συνεδρίῳ μαθόντες	ἐπικυρώσητε	{τὸ δοχθέν. δέδοκται γὰρ ἡμῖν
[4, 60]	ἐν Ταρπηίῳ λόφῳ. ταύτας ἐὰν	φυλάττητε	τὰς ἀποκρίσεις καὶ μηδὲν παράγησθε
[4, 9]	κλῆρον ἔχοντας ὑμῶν, ἵνα μὴ	θητεύητε	ὄντες ἐλεύθεροι μηδὲ τὰς ἀλλοτρίας
[4, 62]	ὑπάρξαι πόλει εἴτε θεῶν τινος	εἴτε	δαιμόνων εὐνοίᾳ δωρηθέν· ὅπερ οὐ
[4, 62]	εὐτύχημα τῇ Ῥωμαίων ὑπάρξαι πόλει	εἴτε	θεῶν τινος εἴτε δαιμόνων εὐνοίᾳ
[4, 2]	εἴθ´ Ἡφαίστου καθάπερ οἴονταί τινες	εἴτε	τοῦ κατ´ οἰκίαν ἥρωος, ἐγκύμονα
[4, 70]	θεοὶ πάντες, ὅσοι τὸν ἀνθρώπινον	ἐπισκοπεῖτε	βίον, ἆρά γ´ ὁ καιρὸς
[4, 83]	ἔχοντες ὑπὲρ τῶν μελλόντων ἐλπίδας	χωρεῖτε	πρὸς τὸν ἀγῶνα, κάλλιστον ὧν
[4, 30]	προστεθέντων δὴ τοῖς ἑβδομήκοντα καὶ	πέντε	ἔτεσιν ἑτέρων τετταράκοντα ἐτῶν· ἐν
[4, 6]	πλῆθος. ἡ γυνὴ δ´ εἰ	πέντε	ἔτεσιν ἦν αὐτοῦ νεωτέρα καθάπερ
[4, 16]	τούτων τοὺς ὑπὲρ τετταράκοντα καὶ	πέντε	ἔτη γεγονότας ἀπὸ τῶν ἐχόντων
[4, 16]	μυρίων δραχμῶν, οὐ μεῖον δὲ	πέντε	καὶ ἑβδομήκοντα μνῶν τὸ τίμημα.
[4, 6]	εἰς Ῥώμην οὐ πλείω τῶν	πέντε	καὶ εἴκοσι γεγονὼς ἐτῶν, Ἄγκῳ
[4, 6]	ἂν ἐλάττω γεγονὼς ἦν ἐτῶν	πέντε	καὶ εἴκοσι κατὰ τὸν τοῦ
[4, 17]	πεντακισχιλίων δραχμῶν ἔχοντας οὐσίαν ἄχρι	πέντε	καὶ εἴκοσι μνῶν, τετάρτην ἐποίησε
[4, 85]	ἤδη πολιὸς ὤν, ἔτη δὲ	πέντε	καὶ εἴκοσι τὴν βασιλείαν κατασχών.
[4, 50]	ὥστε τῶν μὲν στρατιωτῶν ἕκαστον	πέντε	μνᾶς ἀργυρίου λαβεῖν, τὸ δὲ
[4, 17]	μοῖραν, οἷς ἐντὸς εἴκοσι καὶ	πέντε	μνῶν ἄχρι δώδεκα καὶ ἡμίσους
[4, 6]	δ´ ἔτι νεώτερον αὐτὸν ὑποτίθεμαι	πέντε	ὅλοις ἔτεσι, καὶ ποιῶ κατὰ
[4, 13]	τῆς πόλεως τοὺς δύο τοῖς	πέντε	προσθεὶς λόφοις, ὀρνιθευσάμενός τε ὡς
[4, 22]	γράμμασιν, ἐπὶ μυριάσιν ὀκτὼ χιλιάδες	πέντε	τριακοσίων ἀποδέουσαι. ἐποιήσατο δὲ καὶ
[4, 15]	εἰς ἡμᾶς ὑπαρχούσας τριάκοντα καὶ	πέντε	φυλάς· Κάτων μέντοι τούτων ἀμφοτέρων
[4, 74]	ἑορταίους καὶ ἐν πομπαῖς θριάμβων,	ὅτε	αὐτὰ τιμῆς θεῶν ἕνεκα λήψονται·
[4, 30]	καὶ πέμπτον ἔτος ἡ Τανακυλλίς,	ὅτε	βασιλεὺς Ταρκύνιος ἐτελεύτα· προστεθέντων δὴ
[4, 71]	ἀποδέδοταί μοι κατὰ νόμους ἐκκλησίαν,	ὅτε	βουλοίμην, συγκαλεῖν. ἔδωκε δέ μοι
[4, 43]	ὁμιλίαν τοῖς πέλας καὶ ἔστιν	ὅτε	κατὰ τοῦ τυράννου λέγοντες αὐτοί,
[4, 31]	εἰ τὰ δίκαια ποιεῖν ἤθελες,	ὅτε	μοι τὸν οἶκον τοῦ πάππου
[4, 80]	τούτων οἶδέ τις ὑμῶν γενόμενον,	ὅτε	τὴν ἀρχὴν Ταρκύνιος ἐλάμβανε; ποῖον
[4, 34]	ὑμῖν οὔτ´ ἄλλῳ τινὶ μεθίεμαι.	ὅτε	τὴν ἐπιμέλειαν τῆς πόλεως παρέλαβον,
[4, 47]	πενθερόν· εἰ δὲ χρηστὸν ἐνόμιζεν,	ὅτε	τὴν θυγατέρα με ᾐτεῖτο, μηδὲ
[4, 47]	δικαστὴς γενόμενος αὐτὸς ἀπέλυσέ με,	ὅτε	τὴν θυγατέρα τὴν ἐμὴν ἐβούλετο
[4, 53]	τῶν ἐκ Συέσσης διαφυγόντων τινές,	ὅτε	τὴν πόλιν αὐτῶν Ταρκύνιος κατελάβετο,
[4, 7]	ἑβδομήκοντα ἔτη γεγονὼς ἂν ἦν,	ὅτε	τὸν Τύλλιον ἀπέκτεινεν. ἐν κρατίστῃ
[4, 69]	ἀλήθειαν ἠλιθίοις. καὶ δὴ καὶ	ὅτε	τῷ Δελφικῷ μαντείῳ χρησομένους ἀπέστελλε
[4, 11]	παραλάβετε δὴ τὰς ῥάβδους καὶ	δότε,	εἰ βούλεσθε, τοῖς πατρικίοις· ἐγὼ
[4, 78]	καὶ παρανομίᾳ τοὺς ὅπου δή	ποτε	γενομένους τυράννους, ἀφελέσθαι τὴν ἐξουσίαν
[4, 32]	τῶν ἀναισχύντων ἐρωτημάτων καὶ παῦσαί	ποτε	ἤδη πονηρὸς ὤν· εἰ δέ
[4, 81]	οὓς ἐπιφανὴς ἡ πόλις ἡμῶν	ποτε	ἦν, οἱ μὲν ἀπολώλασιν, οἱ
[4, 78]	οὔτ´, ἐπειδὴ κατέσχεν ὅπως δή	ποτε	λαβών, καλῶς αὐτῇ καὶ βασιλικῶς
[4, 81]	χρόνου ταῦτα πάσχοντες ὑπομενοῦμεν, καὶ	πότε	τὴν πάτριον ἐλευθερίαν ἀνακτησόμεθα; ὅταν
[4, 56]	μιμησάμενος· καὶ γὰρ ἐκεῖνος Περιάνδρῳ	ποτὲ	τῷ Κορινθίων τυράννῳ πυνθανομένῳ διὰ
[4, 73]	ἵνα μηδ´ ἐξ ὑστέρου γένηταί	ποτε	φυλάξασθαι παραινῶ. τίνα δ´ ἐστὶ
[4, 19]	μεμερισμένοις, στρατεύεσθαί τε πλείους στρατείας	οὐδέποτε	ἀναπαυομένους καὶ χρήματα πλείω τῶν
[4, 23]	τῶν ἐλευθερουμένων ἐπιτραφήσεσθαι νεότητα καὶ	οὐδέποτε	ἀπορήσειν τὴν πόλιν οἰκείων ὅπλων,
[4, 15]	οὖν ὁ Τύλλιος εἰς ὁπόσας	δήποτε	μοίρας τὴν γῆν κατὰ τοὺς
[4, 80]	ἀλλ´ ἐπειδὴ κατέσχε τὴν δυναστείαν	ὁπωσδήποτε	λαβών, ἆρα βασιλικῶς αὐτῇ κέχρηται
[4, 40]	ἐν γὰρ τοῖς πρότερον χρόνοις,	ὁπότε	βασιλεὺς ἀποθάνοι, τὴν μὲν ἐξουσίαν
[4, 20]	μετέθηκε τὸ τῶν ψήφων κράτος.	ὁπότε	γὰρ ἀρχὰς ἀποδεικνύειν ἢ περὶ
[4, 19]	κατὰ τὰ τιμήματα τῶν βίων.	ὁπότε	γὰρ αὐτῷ δεήσειε μυρίων ἢ
[4, 15]	συνέφευγον ἐκ τῶν ἀγρῶν ἅπαντες,	ὁπότε	γένοιτο πολεμίων ἔφοδος, καὶ τὰ
[4, 43]	ἐξ ἀρχῆς τρόπον ἀποκατέστησε· καὶ	ὁπότε	δεήσειεν αὐτῷ χρημάτων, τὸ ἴσον
[4, 64]	διαφθεῖραι, παλαίτερον μὲν ἔτι εἰργόμενος,	ὁπότε	κατάγοιτο παρὰ τῷ συγγενεῖ, τότε
[4, 15]	ὁ βίος αὐτῶν ἦν· καὶ	ὁπότε	χρεία γένοιτο ἐπὶ τὰ ὅπλα
[4, 83]	πρὸς τὸν ἀγῶνα, κάλλιστον ὧν	πώποτε	ἤρασθε πολέμων τόνδε ὑποστησόμενοι. ἡμεῖς
[4, 81]	μέτριον οὐδὲν οὔτ´ ἰδεῖν ἐξεγένετο	πώποτε	πραττόμενον οὔτε μαθεῖν; ἵνα δὲ
[4, 58]	τοῦ σφαγιασθέντος ἐπὶ τῶν ὁρκίων	τότε	βοός, γράμμασιν ἀρχαϊκοῖς ἐπιγεγραμμένη τὰς
[4, 22]	παρὼν καιρὸς ἁρμόττων τοῖς λόγοις.	~Τότε	δ´ οὖν ὁ Τύλλιος ἐπειδὴ
[4, 70]	τῷ ἀνδρὶ τούτῳ τοιαῦτ´ ἦν.	~Τότε	δ´ ὡς ἤκουσε τοῦ Οὐαλερίου
[4, 64]	ὁπότε κατάγοιτο παρὰ τῷ συγγενεῖ,	τότε	δὲ καιρὸν ἁρμόττοντα οἰόμενος ἔχειν.
[4, 52]	τοτὲ μὲν ἁπάσῃ τῇ δυνάμει,	τότε	δὲ μέρει τινί, καὶ λείας
[4, 53]	τοτὲ μὲν ὀλίγοις πρὸς ὀλίγους,	τοτὲ	δὲ πᾶσι πρὸς πάντας, ἐν
[4, 3]	μάχας τοτὲ μὲν ἱππέων ἡγούμενος,	τοτὲ	δὲ πεζῶν ἐν ἁπάσαις ἐφάνη
[4, 53]	μέρη πανδοκεύεται κατὰ τὴν δίοδον,	τότε	δὲ πολυάνθρωπος εἰ καί τις
[4, 10]	κατὰ νόμους ἕξοντα τὴν ἀρχήν·	τότε	δὲ στέργειν ἐπὶ τοῖς παροῦσιν
[4, 34]	ἐκ τοῦ δικαίου μοι καὶ	τότε	δοθείσης καὶ νῦν ὑπαρχούσης ἐξουσίας
[4, 4]	πρῶτα ἡμῖν χωρήσῃ κατὰ νοῦν,	τότε	καὶ ἐκ τοῦ φανεροῦ πάσῃ
[4, 4]	ὅταν ἡμῖν καιρὸς εἶναι δοκῇ,	τότε	λέγωμεν ἀποτεθνηκέναι Ταρκύνιον καὶ ταφὰς
[4, 42]	Ταρκύνιος ὑποσχέσεις ἐξαπατῶν καὶ φενακίζων·	τότε	μαθόντες, ὅτι τῶν κοινῶν οὐδενὸς
[4, 52]	ἐξόδους ἐπὶ τὴν Οὐολούσκων χώραν	τοτὲ	μὲν ἁπάσῃ τῇ δυνάμει, τότε
[4, 3]	τὸ αὐτὸ ἔθνος ἀγωνισάμενος μάχας	τοτὲ	μὲν ἱππέων ἡγούμενος, τοτὲ δὲ
[4, 53]	καταδρομαὶ μάχαι τε, ὅπερ εἰκός,	τοτὲ	μὲν ὀλίγοις πρὸς ὀλίγους, τοτὲ
[4, 31]	πάντα τρόπον διαφθείρας, καὶ οὐδὲ	τότε	μέντοι σαυτῷ πράττειν τὴν δυναστείαν
[4, 2]	ὅσοι σὺν ταῖς γυναιξὶν ἐτύγχανον	τότε	παρόντες, καὶ μέχρι τούτου διέμενεν
[4, 47]	νῦν αἰτιᾶται, μὴ προθυμεῖσθαι λαβεῖν	τότε	πενθερόν· εἰ δὲ χρηστὸν ἐνόμιζεν,
[4, 56]	παραπλήσιον δὴ καὶ τοῦ Ταρκυνίου	τότε	ποιήσαντος συνεὶς τὴν διάνοιαν τοῦ
[4, 19]	γὰρ ἐλάμβανον ἐκ τοῦ δημοσίου	τότε	Ῥωμαῖοι στρατιωτικοὺς μισθούς, ἀλλὰ τοῖς
[4, 12]	κριθεὶς τῆς βασιλείας ἄξιος παραλαμβάνει	τότε	τὴν ἀρχὴν παρὰ τοῦ δημοτικοῦ
[4, 81]	καὶ τί πλέον ἡμῖν ἔσται	τότε,	τί δ´ οὐ χεῖρον; τρεῖς
[4, 24]	μοι δοκεῖ διελθεῖν, ὡς εἶχε	τότε	τοῖς Ῥωμαίοις τὰ περὶ τοὺς
[4, 20]	ἑκατὸν ἐνενήκοντα δύο λόχων γνῶμαι,	τότε	τὸν ἔσχατον ἐκάλει λόχον, ἐν
[4, 5]	δὲ τὸν λόγον ἁπάντων δεξαμένων	τότε	τὸν Τύλλιον αὐτοῖς συνίστησιν ὡς
[4, 20]	τῆς αὐτῆς προαιρέσεως ἅπαντες οὗτοι,	τότε	τοὺς ἀπὸ τοῦ δευτέρου τιμήματος
[4, 20]	λόχους ἐκάλει. μερισθεισῶν δὲ καὶ	τότε	τῶν ψήφων τοὺς ἀπὸ τοῦ
[4, 84]	μὲν κατὰ πόλιν ἐν τῷ	τότε	χρόνῳ πραχθέντα τοιαῦτ´ ἦν. ~Βασιλεὺς
[4, 64]	μὲν οὖν Κολλατῖνος ἐπὶ στρατοπέδου	τότε	ὢν ἐτύγχανεν, ἡ δὲ συνοικοῦσα
[4, 38]	κατέστησεν. ~Ὡς δὲ καὶ ταύτης	διήμαρτε	τῆς πείρας ὁ Ταρκύνιος, ἀδημονῶν
[4, 9]	δύναμιν τὴν ἐμήν. δίκαιοι δ´	ἐστὲ	καὶ ὑμεῖς διαμεμνῆσθαι τὰς εὐεργεσίας,
[4, 77]	ᾧ κηδεμόνων οὐχ ὑγιαίνοντι δεῖ.	ἴστε	δὴ τὴν κοινὴν ὑπόληψιν, ἣν
[4, 11]	φυγάδας. τὰ μετὰ ταῦτα πάντες	ἴστε	δήπου, κἂν ἐγὼ μὴ λέγω,
[4, 9]	καὶ φιλῶν, ὡς καὶ ὑμεῖς	ἴστε,	διετέλεσε, καὶ ἐπειδὴ τὰ περὶ
[4, 75]	αὐτὴν Ταρκύνιοι· πειράσονται γάρ, εὖ	ἴστε,	καὶ πειθοῖ καὶ βίᾳ καὶ
[4, 83]	ὧν ἥμαρτον ψηφιζόμενοι ῥᾳδίως πείσομεν.	ὥστε	θαρροῦντες, ὦ δημόται, καὶ ἀγαθὰς
[4, 34]	ὑμῶν ἐπὶ ῥητοῖς τισι παρέλαβεν,	ὥστε	καὶ αὐτὸς ἔχειν ἀναφαίρετον καὶ
[4, 67]	εἶναι καὶ ἐλεεινὸν τὸ πάθος,	ὥστε	μίαν ἁπάντων γενέσθαι φωνήν, ὡς
[4, 55]	ἐν ἀγορᾷ καὶ τἆλλα περιυβρισθείς,	ὥστε	περιβόητον γενέσθαι τὸ πρᾶγμα, πρῶτον
[4, 3]	τεταγμένος οὕτως ἔδοξεν ἀγωνίσασθαι καλῶς,	ὥστε	περιβόητος εὐθὺ γενέσθαι καὶ τἀριστεῖα
[4, 15]	εἰς μίαν τε καὶ τριάκοντα,	ὥστε	σὺν ταῖς κατὰ πόλιν οὔσαις
[4, 50]	ἄργυρός τε καὶ χρυσὸς ἦν,	ὥστε	τῶν μὲν στρατιωτῶν ἕκαστον πέντε
[4, 56]	τῷ σκήπωνι παίων τὴν κεφαλὴν	ἀπήραττε.	ταῦτα ποιήσας ἀπέστειλε τὸν ἄγγελον
[4, 77]	ἡ φύσις ἠξίου μήθ´ ὡς	ἥρμοττέ	μοι ζῆν, ἀλλ´ ὡς Ταρκυνίῳ
[4, 28]	τὸν οὐ δίκαιον ἄνδρα πειθούσης,	οὔτε	αἱ τῆς μιαρᾶς παραινέσεις ἐπὶ
[4, 28]	κακιζούσης· ὡς δ´ οὐδὲν ἐπέραινον	οὔτε	αἱ τῆς σώφρονος λιτανεῖαι τὰ
[4, 31]	βουλὴ ψῆφον ὑπὲρ σοῦ διήνεγκεν,	οὔτε	ἀρχαιρεσίαις νομίμοις τῆς ἐξουσίας ταύτης
[4, 79]	καὶ ἐξάγιστα καὶ οὔθ´ Ἑλλάδος	οὔτε	βαρβάρου γῆς οὐδαμόθι γενόμενα πρῶτος
[4, 58]	τῶν ἐχθρῶν ἀπαραίτητος ὢν ἔδρασεν.	οὔτε	γὰρ ἀπέκτεινεν οὐδένα Γαβίων οὔτ´
[4, 6]	τε καὶ πράττειν ὄντες ἀκμῇ·	οὔτε	γὰρ εὐγενείᾳ προεῖχεν αὐτῶν ὁ
[4, 31]	οὐκ ἐκ τοῦ δικαίου λαβών·	οὔτε	γὰρ μεσοβασιλεῖς σε ἀπέδειξαν, οὔτε
[4, 19]	ἀλλὰ τοῖς ἰδίοις τέλεσιν ἐστρατεύοντο.	οὔτε	δὴ χρήματα συνεισφέρειν τοὺς οὐκ
[4, 55]	τοῖς συμβεβηκόσι τοῦ Ταρκυνίου καὶ	οὔτε	διαλύσασθαι τὸν πόλεμον αἰσχρῶς ὑπομένοντος
[4, 32]	ἐμῶν, οὔτε σώματος ἀναπήρου τυχόντα	οὔτε	διανοίας ἠλιθίου. ἔπειτ´ ἐρωτᾶν με
[4, 71]	τὴν τῆς πατρίδος ἐλευθερίαν γενήσονται	οὔτε	δωρεαῖς ἔτι κατεχόμενοι ὡς πρότερον
[4, 31]	οὔτε γὰρ μεσοβασιλεῖς σε ἀπέδειξαν,	οὔτε	ἡ βουλὴ ψῆφον ὑπὲρ σοῦ
[4, 46]	τῷ ἀνδρὶ τῆς ἀρχῆς, ὡς	οὔτε	κατὰ τὸ δίκαιον αὐτῷ προσηκούσης
[4, 78]	ἐκκλησίαν συνεκάλεσα, ταῦτ´ ἐστί. Ταρκύνιον	οὔτε	κατὰ τοὺς πατρίους ἡμῶν ἐθισμοὺς
[4, 42]	ἀνδράσιν οὔτε πράττειν ἐπέτρεπεν οὐδὲν	οὔτε	λέγειν ὅ τι μὴ κελεύσειεν
[4, 81]	οὔτ´ ἰδεῖν ἐξεγένετο πώποτε πραττόμενον	οὔτε	μαθεῖν; ἵνα δὲ μὴ μαντεύησθε
[4, 11]	με συνομνύμενοι ἀδίκημα μὲν οὐδὲν	οὔτε	μεῖζον οὔτ´ ἔλαττον ἔχοντες ἐγκαλεῖν,
[4, 19]	ἡμέραν ἀναγκαίων ἀπορουμένους ᾤετο δεῖν,	οὔτε	μηδὲν συμβαλλομένους στρατεύεσθαί τινας ἐκ
[4, 9]	οὓς ὑπὲρ τῆς ἡγεμονίας ἠγωνισάμην,	οὔτε	μικρῶν ὄντων οὔτ´ ὀλίγων, οὓς
[4, 4]	παθὼν ἐκπεπλήρωκε τὴν ἑαυτοῦ μοῖραν	οὔτε	περὶ τῶν ἰδίων πραγμάτων διαθέμενος
[4, 4]	τῶν ἰδίων πραγμάτων διαθέμενος οὐδὲν	οὔτε	περὶ τῶν κοινῶν καὶ πολιτικῶν
[4, 42]	οὐδὲ τούτοις μέντοι τοῖς ἀνδράσιν	οὔτε	πράττειν ἐπέτρεπεν οὐδὲν οὔτε λέγειν
[4, 66]	τι κρύπτουσα ὑπὸ τῇ στολῇ,	οὔτε	προσαγορεύουσα κατὰ τὰς συναντήσεις οὐδένα
[4, 78]	πράττοντας ἐλευθερίαν τῇ πατρίδι, ἧς	οὔτε	πρότερον ἡμῖν ἐξεγένετο μεταλαβεῖν, ἐξ
[4, 41]	ἀσφάλειαν παρείχοντο. ἔπειτα τὰς ἐξόδους	οὔτε	συνεχεῖς οὔτε τεταγμένας, ἀλλὰ σπανίους
[4, 32]	ἔτος ἀποστερεῖν με τῶν ἐμῶν,	οὔτε	σώματος ἀναπήρου τυχόντα οὔτε διανοίας
[4, 71]	δωρεαῖς ἔτι κατεχόμενοι ὡς πρότερον	οὔτε	τὰς ὕβρεις τῶν Ταρκυνίου παίδων
[4, 79]	φανερῶς ἀποσφάξας καὶ οὔτ´ ἐκκομιδῆς	οὔτε	ταφῆς ἐάσας νομίμου τὸ σῶμα
[4, 41]	ἔπειτα τὰς ἐξόδους οὔτε συνεχεῖς	οὔτε	τεταγμένας, ἀλλὰ σπανίους καὶ ἀπροσδοκήτους
[4, 9]	οἷς τοσαύτας ὀφείλω χάριτας; ἀλλ´	οὔτε	τὴν ἐμαυτοῦ προδώσω πίστιν οὐδὲ
[4, 30]	πατρὸς αὐτῆς βεβαιοῦντος τὸν γάμον	οὔτε	τῆς μητρὸς συνευδοκούσης, ἀλλ´ αὐτὴν
[4, 6]	δι´ ἃς οὔτε Φαβίῳ συγκατεθέμην	οὔτε	τοῖς ἄλλοις ἱστορικοῖς, ὅσοι γράφουσιν
[4, 70]	αὐτὸς διαλλαγήσεσθαι πρὸς τοὺς τυράννους	οὔτε	τοῖς διαλλαττομένοις ἐπιτρέψειν, ἀλλ´ ἐχθρὸν
[4, 41]	εἰ μή τινα καλέσειεν αὐτός·	οὔτε	τοῖς προσιοῦσιν εὐμενὴς οὐδὲ πρᾷος
[4, 25]	εἰς ὀνόματα καὶ δόξας προῆλθον,	οὔτε	τοῦ Βαβυλωνίου τείχους ἐμακάρισε τὴν
[4, 30]	Ταρκύνιος ἐπάγεται γυναῖκα τὴν Τυλλίαν	οὔτε	τοῦ πατρὸς αὐτῆς βεβαιοῦντος τὸν
[4, 34]	ἀρχῆς, οὐχ ὑπὸ σοῦ. ἀλλ´	οὔτε	τούτους οὔτ´ ἄλλον οὐδένα ἀδικῶ.
[4, 25]	ἐμακάρισε τὴν Ἀσσυρίαν ἐκείνην γυναῖκα	οὔτε	τῶν ἐν Μέμφει πυραμίδων τοὺς
[4, 6]	ἀποδοῦναι τὰς αἰτίας, δι´ ἃς	οὔτε	Φαβίῳ συγκατεθέμην οὔτε τοῖς ἄλλοις
[4, 9]	τοὺς ἀναιδεστάτους ὥσπερ νῦν κρατεῖν	οὔτε	χάριτι λαβόντας οὔτ´ ὠνῇ κτησαμένους,
[4, 9]	ἐπίτροποι καταλελεῖφθαι τῶν παιδίων καὶ	βεβαιοῦτε	αὐτοῖς ἣν ὁ πάππος κατέλιπεν
[4, 65]	ὅστις εἴη, φράσας τοὔνομα σιωπᾶν	ἐκέλευε	καὶ μένειν ἐν τῷ δωματίῳ
[4, 19]	τὸ ἐπιβάλλον ἑκάστῳ λόχῳ πλῆθος	ἐκέλευε	παρέχειν ἕκαστον λόχον· τὴν δὲ
[4, 23]	θεραπόντων μεταδιδόντες, τῆς πολιτείας φθονοῦσι·	συνεβούλευέ	τ´ αὐτοῖς, εἰ μὲν πονηροὺς
[4, 50]	ἐκ τῆς πόλεως, παραστρατοπεδεύσας αὐτοῖς	ἀπετάφρευέ	τε καὶ περιεχαράκου καὶ προσβολὰς
[4, 7]	ἔργα δι´ ἑαυτοῦ τελῶν· οὐκ	εἶχε	δὲ λόγον ἐν πολέμοις ἐξετάζεσθαι
[4, 68]	ἐπιχωρίου πάσης μετέλαβε καὶ φύσιν	εἶχε	πρὸς οὐδὲν τῶν καλῶν ἀντιπράττουσαν.
[4, 66]	δεινῶς φέρουσα τὸ συμβεβηκὸς ὡς	εἶχε	τάχους ἐπιβᾶσα τῆς ἀπήνης εἰς
[4, 85]	πάλιν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον ὡς	εἶχε	τάχους οἰμώζων καὶ δεινοπαθῶν. ἔτυχε
[4, 46]	ἐδίδασκεν, ὡς οὐδὲ τὴν βασιλείαν	εἶχε	τὴν Ῥωμαίων κατὰ νόμους παρ´
[4, 64]	πείθομαι, εἴ γε τὴν αὐτὴν	εἶχε	τοῖς Ταρκυνίου παισὶν ἡλικίαν, ὡς
[4, 24]	εἶναί μοι δοκεῖ διελθεῖν, ὡς	εἶχε	τότε τοῖς Ῥωμαίοις τὰ περὶ
[4, 25]	τῶν ἰδίων, ὧν ἑκάστη πόλις	εἶχε,	τοὺς κοινοὺς ἅπασιν, οὓς καλοῦσιν
[4, 25]	ὅμοια τούτοις παραδείγματα λαβὼν προθυμίαν	ἔσχε	καὶ αὐτὸς ἁπάσας τὰς μετεχούσας
[4, 61]	πρέσβεις, ἐπειδὴ σχολὴν ὁ πρεσβύτης	ἔσχε	καὶ προῆλθέ τις αὐτοὺς μετιών,
[4, 40]	διαβολὰς τοῖς μετὰ ταῦτ´ ἔργοις,	παρέσχε	τε πολλοῖς ὑπόληψιν ὡς, εἰ
[4, 10]	κατεστρατήγησεν αὐτοὺς ὁ Τύλλιος καὶ	κατέσχε	τὴν βασιλείαν ἀκόντων ἐκείνων. κατασκευάσας
[4, 80]	καὶ δυσχεραινόντων. φέρε, ἀλλ´ ἐπειδὴ	κατέσχε	τὴν δυναστείαν ὁπωσδήποτε λαβών, ἆρα
[4, 4]	Ῥωμαίων ἐκεῖνον τὸν ἄνδρα εἵμαρτο.	ἔτυχε	δ´ αὐτῇ νεανίας μὲν υἱὸς
[4, 57]	ἂν οἱ πεμφθέντες ἔλθωσι, μένειν.	ἔτυχε	δὲ διεφθαρκὼς αὐτοῦ τῶν θεραπόντων
[4, 85]	εἶχε τάχους οἰμώζων καὶ δεινοπαθῶν.	ἔτυχε	δὲ καὶ τἀκεῖ πράγματα ἤδη
[4, 28]	αὐτὰς μάλιστα συνοίσεσθαι τοῖς λαβοῦσιν.	ἔτυχε	δὲ τῶν γαμβρῶν ἑκάτερος ἐναντίᾳ
[4, 23]	τῶν ἐν ἀνθρώποις ἀγαθῶν οἷς	ἔτυχε	δωρησομένοις· τοῖς δὲ δούλοις ἔτι
[4, 68]	τῆς ἀνοίας, ἐξ οὗ ταύτης	ἔτυχε	τῆς ἐπωνυμίας· τοῦτ´ αὐτὸν ἐρρύσατο
[4, 40]	πάτριον γλῶτταν καλεῖται. ~Τοιαύτης τελευτῆς	ἔτυχε	Τύλλιος ἔτη τετταράκοντα καὶ τέτταρα
[4, 82]	δημόται, διὰ τῶν ἑαυτῆς σπλάγχνων	ἔβαψε	τὸν σίδηρον. ὦ θαυμαστὴ σὺ
[4, 25]	κανόνας αὐτοῖς τάξας, οὓς αὐτὸς	ἔγραψε	νόμους. ἐπεὶ δ´ αὐτῷ τὰ
[4, 26]	ἱδρυμένον Αὐεντίνου· καὶ τοὺς νόμους	συνέγραψε	ταῖς πόλεσι πρὸς ἀλλήλας καὶ
[4, 39]	ἐπέστη καὶ πρὸς τὴν δέσποιναν	ἀπέβλεψε.	πυνθανομένης δ´ ἐκείνης, τί παθὼν
[4, 22]	πόλεις ἀπιέναι, μετέχειν τῆς ἰσοπολιτείας	ἐπέτρεψε.	κελεύσας γὰρ ἅμα τοῖς ἄλλοις
[4, 69]	καὶ Τῖτον ὑπὲρ τοῦ λοιμοῦ·	κατέσκηψε	γάρ τις ἐπὶ τῆς ἐκείνου
[4, 69]	θεοῦ καὶ τὴν λύσιν βουλόμενος	συνέπεμψε	κἀκεῖνον ἅμα τοῖς μειρακίοις δεηθεῖσιν,
[4, 81]	γενόμενος ἐξ ἰδιώτου τύραννος καὶ	ὀψὲ	ἀρξάμενος πονηρὸς εἶναι, πᾶσαν ἀκριβοῖ