HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Denys d'Halicarnasse, Les Antiquités romaines, livre IV

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


η  =  261 formes différentes pour 836 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[4, 36]   στερομένους τὰς οὐσίας ἀπολωλεκότας     ἄλλῃ τινὶ συμφορᾷ κεχρημένους ἀδίκως;
[4, 36]   προπηλακισμοὺς εἰς θυγατέρας παρθένους     ἄλλην τινὰ περὶ σῶμα ἐλεύθερον
[4, 48]   δυεῖν γενέσθαι θάτερον ἔφη δεῖν,     αὐτὸς ἀποθανεῖν, ἐὰν εὑρεθῇ παρεσκευασμένος
[4, 40]   ὁρμὴ γένηται τοῦ δημοτικοῦ, πρὶν     βεβαίως κρατύνασθαι τὴν ἀρχήν, οὐκ
[4, 82]   ἀλλὰ δυεῖν θάτερον ἅπασιν αἱρετέον,     βίον ἐλεύθερον, θάνατον ἔνδοξον.
[4, 65]   λαβεῖν ἠξίου, θάνατον μετ´ αἰσχύνης     βίον μετ´ εὐδαιμονίας. Εἰ μὲν
[4, 24]   οὐδὲν δὴ πρᾶγμα ποιεῖν αἰσχύνης     βλάβης κοινῆς αἴτιον οὔθ´
[4, 65]   αὐτὴν ἀπειλήσας, ἐὰν ἐπιχειρήσῃ φεύγειν     βοᾶν. τούτῳ καταπληξάμενος τῷ τρόπῳ
[4, 24]   κατὰ τοὺς δικαιοτάτους γινόμεναι τρόπους.     γὰρ ὠνησάμενοι παρὰ τοῦ δημοσίου
[4, 43]   πρότερον ἐγίνοντο κωμητῶν φρατριαστῶν     γειτόνων ἔν τε τῇ πόλει
[4, 2]   μιχθέντος δή τινος αὐτῇ θεῶν     δαιμόνων καὶ μετὰ τὴν μίξιν
[4, 3]   καὶ πάνθ´ ὅσα διὰ νόσους     διὰ γῆρας ἀδύνατος ἦν ἐπιτελεῖν,
[4, 19]   ὁπότε γὰρ αὐτῷ δεήσειε μυρίων     δισμυρίων, εἰ τύχοι, στρατιωτῶν, καταδιαιρῶν
[4, 62]   ψηφίσηται, στάσεως καταλαβούσης τὴν πόλιν     δυστυχίας τινὸς μεγάλης συμπεσούσης κατὰ
[4, 82]   ἅπασιν αἱρετέον, βίον ἐλεύθερον,     θάνατον ἔνδοξον. ἥκει δὲ καιρός,
[4, 34]   οἱ κύριοι τοὺς κατὰ γένος     κατὰ διαθήκας διαδόχους προσήκειν παραλαμβάνειν,
[4, 2]   τῆς βασιλείου πέπρωται γενέσθαι κρεῖττον     κατὰ τὴν ἀνθρωπείαν φύσιν ἐκ
[4, 85]   ἀγγέλων, οἷς ἐξεγένετο πρώτοις πρὶν     κλεισθῆναι τὰς πύλας διαδρᾶναι, τοσοῦτο
[4, 14]   ἑκάστης ἀποδείξας συμμορίας, ὥσπερ φυλάρχους     κωμάρχας, οἷς προσέταξεν εἰδέναι, ποίαν
[4, 25]   τὸ συγγενὲς φυλάττοντες μᾶλλον ἔργοις     λόγοις, λυπηροὶ δὲ τοῖς βαρβάροις
[4, 79]   διαπράξασθαι τὰ θαυμαστὰ ἔργα, πρὶν     μαρανθῆναι τὰς ὑποδεξαμένας τὰ δύστηνα
[4, 15]   κατοικοῦσιν ἕκαστοι τῆς πόλεως φυλῇ     πάγῳ τῆς χώρας προστιθέντας· τῷ
[4, 56]   ἕτοιμος ἦν ἀποθέσθαι, καὶ πρὶν     παθεῖν τι δεινὸν ἀπαίρειν ἐκ
[4, 51]   πλείους κατεκόπησαν ὑπὸ τῶν πολεμίων     παρέδοσαν ἑαυτούς. ἀντέσχον δ´ οὐδ´
[4, 83]   οὐχ ἕτερόν τι τῶν βιαζομένων     πειθόντων ἀνθρώπους τὰ μὴ δίκαια
[4, 10]   καὶ παρακρουόμενον τοὺς πολίτας μᾶλλον     πείσαντα καὶ φανερῶς λαβόντα κατέχειν.
[4, 79]   σπουδαίαν περὶ αὐτὸν γενομένην, πρὶν     πενθῆσαι καὶ τὰ νομιζόμενα τῷ
[4, 20]   κράτος. ὁπότε γὰρ ἀρχὰς ἀποδεικνύειν     περὶ νόμου διαγινώσκειν πόλεμον
[4, 20]   ἀποδεικνύειν περὶ νόμου διαγινώσκειν     πόλεμον ἐκφέρειν δόξειεν αὐτῷ, τὴν
[4, 83]   αὐτῶν ἄρα διὰ κακὴν φύσιν     πονηρὰς τροφὰς τὸ φιλοτύραννον ἐμπέφυκεν
[4, 47]   σκεπτέον ἐστὶ νυνί, πότερα χρηστὸς     πονηρός εἰμι· τουτὶ γὰρ ἐξέσται
[4, 24]   τοὺς δορυαλώτους τοῖς λαβοῦσιν ἔχειν     πριαμένοις παρ´ ἑτέρων κατὰ τοὺς
[4, 76]   τὴν Ἑλλάδα γλῶτταν τοὔνομα συμβούλους     προβούλους δύναται δηλοῦν, κωνσίλια γὰρ
[4, 36]   τινας συνοίδασιν εἰς γυναῖκας γαμετὰς     προπηλακισμοὺς εἰς θυγατέρας παρθένους
[4, 78]   οὖν χρόνον εἶχον, ὅσον ἐβουλόμην,     πρὸς ἀγνοοῦντας ἔμελλον λέγειν, ἁπάσας
[4, 9]   οὖν πρὸς θεοὺς ὅσιον     πρὸς ἀνθρώπους δίκαιον ὑπολήψεταί με,
[4, 9]   τῶν παιδίων ἐπίστευσε. τίς οὖν     πρὸς θεοὺς ὅσιον πρὸς
[4, 73]   πολλοὶ σκοποῦσι καὶ ἀπὸ τούτων     προσίενταί τινα τῶν βλαβερῶν
[4, 29]   καθέξεις οὓς ἂν ἀκούσῃς λόγους;     σιωπᾶν ἄμεινόν ἐστί μοι καὶ
[4, 29]   βασιλείας ὀφείλεις πρεσβύτερος υἱωνὸς ὤν.     σώματος οὐκ ἔτυχες ἱκανοῦ πράττειν,
[4, 71]   τῆς τυραννίδος αἴσθηται Ταρκύνιος, πρὶν     τὰ παρ´ ἡμῶν εὐτρεπῆ γενέσθαι.
[4, 36]   ἀπολωλότας τῆς πατρίδος στερομένους     τὰς οὐσίας ἀπολωλεκότας ἄλλῃ
[4, 62]   τινὸς μεγάλης συμπεσούσης κατὰ πόλεμον     τεράτων τινῶν καὶ φαντασμάτων μεγάλων
[4, 39]   κἀκεῖνος ἐπὶ τῷ πάθει μᾶλλον     τῇ πληγῇ στενάξας ἄγει βίᾳ
[4, 36]   τῆς ἐμῆς ἀρχῆς ἀκρίτους ἀπολωλότας     τῆς πατρίδος στερομένους τὰς
[4, 29]   τῆς τύχης τὰς ἀνθρωπίνας μελλήσεις,     τῆς φύσεως ἡμῶν τὰς καθ´
[4, 30]   αὐτοῦ, τί πεπονθὼς ἰδίᾳ κακὸν     τί τὴν πόλιν ὁρῶν ἀδικουμένην
[4, 24]   ἀνδροφονιῶν καὶ τῶν εἰς θεοὺς     τὸ κοινὸν ἀδικημάτων ταύτας φέρονται
[4, 67]   εἴη τεθνάναι περὶ τῆς ἐλευθερίας     τοιαύτας ὕβρεις ὑπὸ τῶν τυράννων
[4, 48]   παρεσκευασμένος ὅπλα ἔξω τῶν ἐνοδίων,     τὸν καταψευσάμενον αὐτοῦ δίκην ὑποσχεῖν.
[4, 24]   δόρυ πωλουμένους ἐκ τῶν λαφύρων,     τοῦ στρατηγοῦ συγχωρήσαντος ἅμα ταῖς
[4, 54]   κάκιον δὲ τοὺς Ῥωμαίους ἐπίεζεν     τοὺς Γαβίους τῶν ἀναγκαίων
[4, 24]   χρηστοῖς γενομένοις περὶ τοὺς καταδουλωσαμένους     τοὺς παρὰ τούτων πριαμένους ἀμφότερα
[4, 29]   μορφὴ τοῦ βασιλείου γένους ἀξία.     τούτων μὲν οὐδέτερον, δ´
[4, 36]   ἄλλῃ τινὶ συμφορᾷ κεχρημένους ἀδίκως;     τούτων μὲν τῶν τυραννικῶν ἀδικημάτων
[4, 3]   δημόται Ταρκύνιον ἐπιμελεῖσθαι τῶν κοινῶν     Τύλλιον· οὕτως ἐξεθεραπεύθησαν ὑπ´ αὐτοῦ
[4, 22]   μεταδιδόντες τῆς ἰσοπολιτείας φύσιν τ´     τύχην αὐτῶν οὐδεμίαν ἀπαξιοῦντες, εἰς
[4, 41]   χαλεπὸς ὀργὴν καὶ φοβερὸς μᾶλλον     φαιδρὸς ὀφθῆναι· καὶ τὰς περὶ
[4, 73]   προσίενταί τινα τῶν βλαβερῶν     φεύγουσι τῶν ὠφελίμων, ἐν οἷς
[4, 43]   συμπάσας, ὅσαι πρότερον ἐγίνοντο κωμητῶν     φρατριαστῶν γειτόνων ἔν τε
[4, 38]   θαυμάσας τὴν τόλμαν αὐτοῦ τάχιον     φρονιμώτερον προῆλθεν ἐκ τῆς οἰκίας
[4, 31]   καὶ ἄπορον καὶ πρὸς καταδίκας     χρέα τὴν ἐπιτιμίαν ἀπολωλεκὸς φῦλον,
[4, 58]   τῆς πόλεως οὔτ´ εἰς ἀτιμίαν     χρημάτων ἀφαίρεσιν ἐζημίωσε, συγκαλέσας δ´
[4, 15]   τὰ ὅπλα τοὺς χωρίτας καλεῖν     χρημάτων εἰσφορὰς κατ´ ἄνδρα ἐκλέγειν,
[4, 22]   τὸ ἐξελευθερικὸν φῦλον, ὅσον ἂν  ᾖ·   καὶ πάντων ἀπέδωκε τῶν κοινῶν
[4, 15]   πληθὺς μὴ δυσεύρετος, ἀλλ´ εὐλόγιστος     καὶ φανερά, βωμοὺς ἐκέλευσεν αὐτοῖς
[4, 15]   ἀργύριον ὀμόσαντας τὸν νόμιμον ὅρκον,     μὲν τἀληθῆ καὶ ἀπὸ παντὸς
[4, 57]   διωμολογημένους μισθούς} ἐὰν δ´ ἀδύνατος     τοῦτο τὴν κεφαλὴν ἀποτεμόντα πέμψαι.
[4, 11]   τὴν πόλιν ὑμῖν καταλιπόντα καὶ     ἄλλη Ταρκυνίου συγγένεια· ἐγὼ δ´
[4, 34]   ἐπεχείρησεν οὔθ´ δῆμος οὔθ´     βουλή. ~Ἀλλ´ ἵνα ταῦτα πάντ´
[4, 62]   θέσφατα. χρῶνται δ´ αὐτοῖς, ὅταν     βουλὴ ψηφίσηται, στάσεως καταλαβούσης τὴν
[4, 31]   γὰρ μεσοβασιλεῖς σε ἀπέδειξαν, οὔτε     βουλὴ ψῆφον ὑπὲρ σοῦ διήνεγκεν,
[4, 28]   καὶ μισοπάτωρ καὶ πάντολμος ἦν     γαμετή. συνέβαινε δὴ τῶν ἀνδρῶν
[4, 20]   τῶν ἑτέρων καὶ τέλος εἶχεν     γνώμη· εἰ δὲ μὴ γένοιντο
[4, 6]   ἐτῶν τοῦτο συνάγεται τὸ πλῆθος.     γυνὴ δ´ εἰ πέντε ἔτεσιν
[4, 70]   τὸ ξιφίδιον, διεχρήσατο ἑαυτὴν     γυνή, καὶ τῷ πτώματι προσελθὼν
[4, 70]   τοῖς αὑτοῦ παισίν, οἵας ἔτυχεν     γυνή. ~Ταῦτ´ εἰπὼν ἐκάλει καὶ
[4, 40]   νομίμων οὐδὲν αὐτῷ γενέσθαι· ἀλλ´     γυνὴ τοῦ Τυλλίου σὺν ὀλίγοις
[4, 29]   ἀξία. τούτων μὲν οὐδέτερον,     δ´ ἀσθενὴς ἔτι καὶ πολὺ
[4, 40]   ὅτι τῆς καινῆς ἐστι τέχνης,     δ´ εἰκών, οἵα πρότερον ἦν,
[4, 39]   εἰ μὴ διὰ τοῦ πτώματος;     δ´ ἐκπικρανθεῖσα καὶ ἀπὸ τῶν
[4, 67]   ἀνοίσουσαν ἐκ τοῦ τραύματος ἐτημελεῖτο,     δ´ ἐν ταῖς ἀγκάλαις αὐτοῦ
[4, 40]   βουλῆς, οἵαν προέλοιτο καταστήσασθαι πολιτείαν·     δὲ βουλὴ μεσοβασιλεῖς ἀπεδείκνυεν· ἐκεῖνοι
[4, 66]   πονηρὰν καὶ ὀλέθριον ἐπιθυμίαν ἐκπεπληρωκώς,     δὲ Λουκρητία δεινῶς φέρουσα τὸ
[4, 20]   δὲ μέχρι τῆς τετάρτης προὔβαινεν·     δὲ πέμπτη κλῆσις καὶ
[4, 51]   Ἠρήτου πλησίον θεμένη τὸν χάρακα,     δὲ περὶ Φιδήνην· καὶ εἰ
[4, 4]   ἐκ τῶν χειρῶν τὸν καιρόν.     δὲ συγκατασκευάσασα τὴν ἡγεμονίαν αὐτῷ
[4, 64]   ἐπὶ στρατοπέδου τότε ὢν ἐτύγχανεν,     δὲ συνοικοῦσα αὐτῷ γυνὴ Ῥωμαία,
[4, 18]   τοῖς παραγγελλομένοις παρείχοντο. ~Αὕτη μὲν     διακόσμησις ἦν τὸ πεζικὸν
[4, 26]   χαρακτῆρας {Ἑλληνικῶν} οἷς τὸ παλαιὸν     Ἑλλὰς ἐχρῆτο. καὶ αὐτὸ
[4, 39]   ἐρριμμένου τοῦ σώματος καὶ σπαίροντος     θυγάτηρ παρῆν. στενοῦ δ´ ὄντος
[4, 51]   ὑπ´ ἐχθρῶν, καὶ τῶν Ῥωμαίων     ἵππος ἐπικειμένη πανταχόθεν αὐτοὺς ἀπέκλειεν·
[4, 28]   ἀπὸ τοῦ συνοικοῦντος. ἔπειτα δ´     κακὴ τὴν φύσιν ἀπονοηθεῖσα καὶ
[4, 13]   διαπραξάμενος. προσωτέρω δ´ οὐκέτι προῆλθεν     κατασκευὴ τῆς πόλεως οὐκ ἐῶντος,
[4, 60]   ποίῳ τῶν μερῶν τούτων εὑρέθη     κεφαλή. τί οὖν ὑμῖν ἀποκρίνασθαι
[4, 51]   παρῆν τις ἀγγέλλων, ὅτι Σαβίνων     κρατίστη νεότης ἐξελήλυθε καὶ δυσὶ
[4, 65]   λεγομένων ἑκάτερον, εἰς ἀνάγκην ἦλθεν     Λουκρητία φοβηθεῖσα τὴν περὶ τὸν
[4, 85]   ἀπήγαγον ἐπ´ οἴκου τὰς δυνάμεις.  {ἡ   μὲν δὴ βασιλικὴ πολιτεία διαμείνασα
[4, 51]   Ῥωμαίων ἐμβαλοῦσα λεηλατεῖ τοὺς ἀγρούς,     μὲν Ἠρήτου πλησίον θεμένη τὸν
[4, 62]   τοὺς περιόντας τῶν χρησμῶν λαβεῖν.     μὲν οὖν γυνὴ τὰς βύβλους
[4, 16]   τῶν λόχων ἐν ταῖς μάχαις     μετὰ τοὺς ἐφεστῶτας τοῖς προμάχοις.
[4, 6]   πατὴρ αὐτῶν ἀπέθνησκεν, οὔτ´ ἂν     μήτηρ αὐτῶν οὕτως ἦν ἀθλία
[4, 2]   αὐτοῦ καταλάμπουσα τὴν κεφαλήν, ἕως     μήτηρ προσδραμοῦσα διανέστησεν αὐτὸν καὶ
[4, 1]   δουλευούσης παιδίον, τίθεται τραφέντι     μήτηρ τὸ μὲν ἴδιόν τε
[4, 40]   ἦν ἁνήρ, ἐξ οὗ καὶ     περὶ τῆς γενέσεως αὐτοῦ μυθικὴ
[4, 37]   τοῖς ἑταίροις· τὸν δὲ Τύλλιον     πληθὺς ἅπασα μετὰ χαρᾶς καὶ
[4, 15]   εἰσέπραττον. ἵνα δὲ καὶ τούτων     πληθὺς μὴ δυσεύρετος, ἀλλ´ εὐλόγιστος
[4, 82]   πολέμια παρασκευῆς· μεστὴ γὰρ ἁπάντων     πόλις, αἰσχρόν τε Οὐολούσκων καὶ
[4, 62]   δὲ τὴν ἐκβολὴν τῶν βασιλέων     πόλις ἀναλαβοῦσα τὴν τῶν χρησμῶν
[4, 54]   γὰρ ἐδόκει μάλιστα τὸ μέρος     πόλις ἀνώχυρος εἶναι, πάντα τὸν
[4, 73]   εὐδαίμων καὶ πολλῶν ἄρχουσα ἀνθρώπων     πόλις ἡμῶν διετέλεσεν. δὲ
[4, 81]   καὶ μεγάλοι, δι´ οὓς ἐπιφανὴς     πόλις ἡμῶν ποτε ἦν, οἱ
[4, 1]   μὲν οὖν Τύλλιος, ὅθ´     πόλις ὑπὸ Ῥωμαίων κατελαμβάνετο, μαχόμενος
[4, 29]   κατέχοντος τὰ πράγματα εὐγένεια καὶ     πρὸς τοὺς κρατίστους τῶν πολιτῶν
[4, 9]   τῆς ἀρχῆς κινδυνεύοντας, εἰ δ´     πρώτη πεῖρα τοῖς ἐχθροῖς αὐτῶν
[4, 52]   τοῖς ἀπολωλεκόσιν ἀνεσώθη. ~Ὡς δ´     πρώτη πεῖρα τῷ Ταρκυνίῳ κατὰ
[4, 61]   ἀλλ´ ἐπὶ τῆς τρίτης ὑπατείας     Ῥωμαίων πόλις αὐτὸν εἰς συντέλειαν
[4, 38]   συνεχώρησε λαβεῖν; καὶ ὃς ὑπολαβών·     σὴ τόλμα καὶ ἀναίδεια, εἶπεν,
[4, 26]   τῆς συνόδου πόλεις. αὕτη διέμεινεν     στήλη μέχρι τῆς ἐμῆς ἡλικίας
[4, 51]   σώζειν ἑαυτούς. ἦν δ´ ἄπορος     σωτηρία τοῖς πολλοῖς περιεχομένοις κύκλῳ
[4, 30]   τὸν Ἀρροῦντα τετελευτηκότα παρειλήφαμεν· ἐτῶν     Τανακυλλὶς ἔσται πεντεκαίδεκα πρὸς τοῖς
[4, 30]   ἑβδομηκοστὸν ἔχουσα καὶ πέμπτον ἔτος     Τανακυλλίς, ὅτε βασιλεὺς Ταρκύνιος ἐτελεύτα·
[4, 81]   ἀκριβῶς μάθητε, οἵους σκύλακας ὑμῖν     Ταρκυνίου τυραννὶς ὑποτρέφει, θεάσασθε ἔργον
[4, 20]   δὲ πέμπτη κλῆσις καὶ     τελευταία παρείλκοντο. ~Τοῦτο τὸ πολίτευμα
[4, 72]   ὑμῖν δοκεῖ, σκοπώμεθα πάλιν, τίς     τὴν πόλιν ἐπιτροπεύσουσα ἀρχὴ γενήσεται
[4, 18]   ~Αὕτη μὲν διακόσμησις ἦν     τὸ πεζικὸν ἐκπληροῦσα τῶν τε
[4, 2]   τε μήτηρ αὐτοῦ καὶ     τοῦ βασιλέως γυνὴ πορευόμεναι διὰ
[4, 29]   γενόμενοι τὴν ἡλικίαν. φέρε, ἀλλ´     τοῦ κατέχοντος τὰ πράγματα εὐγένεια
[4, 4]   πάντων αἰτία γενομένη τῶν ἀγαθῶν     τοῦ τετελευτηκότος βασιλέως ἦν γυνὴ
[4, 83]   ὀρθῶς δεδοίκασι. βαρεῖα γὰρ κἀκείνοις     τυραννὶς καὶ ἔμφυτος ἅπασιν ἀνθρώποις
[4, 27]   τελευτῶσα ἐν ὅπλοις ἦν ἅπασα     Τυρρηνία. οὗτος πόλεμος εἴκοσι
[4, 54]   Ῥωμαίους ἐπίεζεν τοὺς Γαβίους     τῶν ἀναγκαίων ἔνδεια, καὶ οἱ
[4, 7]   μικρὸν ἀπολείποντος ἐτῶν ὀγδοήκοντα, καὶ     τῶν τέκνων γένεσις τοῖς ταύτην
[4, 2]   μήτηρ προσδραμοῦσα διανέστησεν αὐτὸν καὶ     φλὸξ ἅμα τῷ ὕπνῳ διασκεδασθεῖσα
[4, 2]   παρόντες, καὶ μέχρι τούτου διέμενεν     φλὸξ ὅλην αὐτοῦ καταλάμπουσα τὴν
[4, 28]   τὸν πενθερόν, ἀλλὰ περιμένειν, ἕως     φύσις αὐτὸν ἐκ τοῦ ζῆν
[4, 77]   δ´ ἀναγκάσας με μήθ´ ὡς     φύσις ἠξίου μήθ´ ὡς ἥρμοττέ
[4, 29]   αὐτά γε ἀγνοεῖς. καὶ μὴν     γε τόλμα καὶ τὸ φιλοκίνδυνον
[4, 29]   μηδὲν ἐοικυῖα τοῖς σοῖς τρόποις,     σε κηλοῦσα καὶ κατᾴδουσα μαλθακὸν
[4, 7]   ἔξω κατὰ τῶν κρηπίδων ἐξέχεεν.     τ´ ἐκ τῆς ἀρχῆς ἔκπτωσις
[4, 40]   βασιλέα καθίστασαν. εἰ μὲν οὖν     τε βουλὴ τὸν αἱρεθέντα ὑπ´
[4, 2]   ἀπέλαμψεν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ,     τε μήτηρ αὐτοῦ καὶ
[4, 73]   μεθαρμόσασθαι πόλεως κόσμον οὐ ῥᾴδιον,     τε πεῖρα τῆς μεταβολῆς, κἂν
[4, 30]   χρόνου τοῖς αὐτοῖς πάθεσιν ἀποθνήσκουσιν     τε πρεσβυτέρα τῶν Τυλλίου θυγατέρων
[4, 64]   ὑπὸ τοῦ πατρὸς εἰς πόλιν,     ἐκαλεῖτο Κολλάτεια, χρείας τινὰς ὑπηρετήσων
[4, 83]   καὶ πόλις θεοφιλεστάτη πόλεων, ἐν     γενέσεώς τε καὶ τροφῆς ἐτύχομεν,
[4, 36]   βαρύτητα ἐπαχθὴς καὶ τὴν αὐθάδειαν,     κέχρημαι περὶ τὴν ἀρχήν, οὐδεὶς
[4, 38]   αὐτῷ βοήθειαν παρὰ τῆς βουλῆς,     μάλιστα ἐπεποίθει, γενέσθαι, χρόνον μέν
[4, 27]   καὶ ναοὺς δύο κατασκευασάμενος Τύχης,     παρὰ πάντα τὸν βίον ἔδοξεν
[4, 80]   ψηφίσματος ὑπὸ τῆς βουλῆς γραφέντος,     περὶ πάντων ἀποδέδοται τῶν κοινῶν
[4, 2]   δόξαι τῷ βασιλεῖ τὴν Ὀκρισίαν,     πρώτῃ ἐφάνη τὸ τέρας, εἰς
[4, 62]   δυσευρέτων αὐτοῖς φανέντων, οἷα πολλάκις  συνέβη.   οὗτοι διέμειναν οἱ χρησμοὶ μέχρι
[4, 4]   μεγάλας ἐσχηκὼς ἀφορμάς, ἐπειδὴ τελευτῆσαι  συνέβη   Ταρκύνιον ἐπιβουλευθέντα ὑπὸ τῶν Ἄγκου
[4, 69]   θεός, ἐπειδὴ τάχιστα τῆς Ἰταλίας  ἐπέβη,   προσκύψας κατεφίλησε τὴν γῆν, ταύτην
[4, 64]   τοῦ στρατοπέδου κάμνοντες ἐπὶ τῇ  τριβῇ   τοῦ πολέμου καὶ οἱ κατὰ
[4, 82]   ἵνα σοι μηδὲν ἔτι τοιοῦτον  συμβῇ   παθεῖν. ἔπειτα σὺ μέν,
[4, 40]   καὶ τῇ θυγατρὶ καταρασαμένη κρύπτει  γῇ   τὸ σῶμα. ἀπελθοῦσα δ´ ἀπὸ
[4, 28]   φύσις αὐτὸν ἐκ τοῦ ζῆν  ἐξαγάγῃ,   καὶ τὸν ἀδελφὸν οὐκ ἐῶν
[4, 24]   δεῖν ἀναιρεῖν, μή τι μεῖζον  ἐκραγῇ   τῷ κοινῷ δι´ αὐτοῦ κακόν·
[4, 39]   τῷ πάθει μᾶλλον τῇ  πληγῇ   στενάξας ἄγει βίᾳ τὰς ἡμιόνους
[4, 37]   τ´ ἀπὸ τοῦ βήματος βουλομένου  κραυγή   τ´ ἐξ ἁπάντων ἐγίνετο καὶ
[4, 12]   τε ὄντος ἀπὸ τοῦ βήματος  κραυγή   τε παρὰ πάντων ἐξαίσιος ἐγίνετο
[4, 85]   οἴκου τὰς δυνάμεις. {ἡ μὲν  δὴ   βασιλικὴ πολιτεία διαμείνασα μετὰ τὸν
[4, 56]   τὴν αὐτοκράτορα παράγουσιν ἀρχήν. ~Τοσαύτης  δὴ   γενόμενος ἐξουσίας Σέξτος κύριος
[4, 7]   ἧς οὐδεμίαν παρειλήφαμεν ἱστορίαν· ἄωρος  δὴ   γίνεται πάλιν γάμος τοῦ
[4, 56]   καὶ συγκομιδῆς ὥραν ἔχουσαι· διεξιὼν  δὴ   διὰ τούτων τῆς ὑπερεχούσης ἀεὶ
[4, 4]   καὶ θυγατρὶ συνοικῶν ἡμετέρᾳ, ἐὰν  δὴ   καὶ βασιλεὺς ἔτι γένῃ Ῥωμαίων
[4, 69]   τοῖς κατ´ ἀλήθειαν ἠλιθίοις. καὶ  δὴ   καὶ ὅτε τῷ Δελφικῷ μαντείῳ
[4, 80]   καὶ πάντας ἡμᾶς ἐπιτελεσθείσας, εἰ  δὴ   καὶ παρανομίας δεῖ καλεῖν αὐτάς,
[4, 2]   τ´ ἄλλα σοφὴν οὖσαν καὶ  δὴ   καὶ τὰ μαντικὰ οὐδενὸς χεῖρον
[4, 25]   ὁμοφροσύνης κοινὰς ἐποιοῦντο βουλάς. ταῦτα  δὴ   καὶ τὰ ὅμοια τούτοις παραδείγματα
[4, 84]   ψῆφον ἐπιφέροντες κατὰ λόχους. εἰ  δὴ   καὶ ταῦτα βουλομένοις ἐστὶν ὑμῖν,
[4, 85]   προσδέχονται παραγενηθέντα τὸν Ταρκύνιον. ἀπωσθεὶς  δὴ   καὶ ταύτης βασιλεὺς τῆς
[4, 56]   τε καὶ διαφθείρειν. τὸ παραπλήσιον  δὴ   καὶ τοῦ Ταρκυνίου τότε ποιήσαντος
[4, 6]   ἂν εἴη χρόνῳ παραγεγονώς, εἴγε  δὴ   κατὰ τὸν ἔνατον ἐνιαυτὸν τῆς
[4, 6]   γράφει κατὰ τὸν ὄγδοον. ἔστω  δὴ   κατὰ τοῦτον ἐληλυθὼς τὸν ἐνιαυτόν,
[4, 51]   οὔπω παρέσεσθαι νομίζοντες. οὗτοι μὲν  δὴ   καταστάντες ἐμάχοντο, καὶ ἦν ἰσόρροπος
[4, 59]   τεχνίτας ἐπέστησε ταῖς ἐργασίαις. ἔνθα  δὴ   λέγεται τέρας τι θαυμαστὸν ὑπόγειον
[4, 55]   ἐπαγόμενος ὡς αὐτόμολος καὶ ἵνα  δὴ   μᾶλλον αὐτῷ πιστεύσειαν ἀληθεύειν τὴν
[4, 29]   τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων κειμένων. ἐρῶ  δὴ   μετὰ παρρησίας, καὶ εἴ με
[4, 53]   τοῦ Ταρκυνίου πόλεμον ἀναλαβεῖν. ἐγίνοντο  δὴ   μετὰ ταῦτα μεγάλοις στρατεύμασιν εἰς
[4, 4]   αὐτοῦ ταῖς εὐεργεσίαις. ~Φύσεώς τε  δὴ   μετειληφὼς ἀποχρώντως κατεσκευασμένης πρὸς ἡγεμονίαν
[4, 44]   παστάσιν ὑποστέγοις περιλαβεῖν· {εἰς} ταῦτα  δὴ   πάντες οἱ πένητες εἰργάζοντο σῖτα
[4, 6]   ἀμφότεροι λέγουσιν οἱ συγγραφεῖς· εἰ  δὴ   παρεγένετο μὲν εἰς Ῥώμην οὐ
[4, 45]   σὺν αὐτοῖς βουλευσόμενος. οἱ μὲν  δὴ   παρῆσαν, δὲ Ταρκύνιος αὐτὸς
[4, 2]   ὕπνῳ διασκεδασθεῖσα ἠφανίσθη. τὰ μὲν  δὴ   περὶ τοῦ γένους αὐτοῦ λεγόμενα
[4, 72]   ἀνεξέταστον ἀφεῖσθαι μηδὲ ἀπροβούλευτον. ἀποφαινέσθω  δὴ   περὶ τούτων ἕκαστος ὑμῶν
[4, 52]   ἤδη ὄντες ἐν ὁδῷ· ὡς  δὴ   πλησίον ἐγένοντο καὶ εἶδον ἐπὶ
[4, 78]   τε καὶ παρανομίᾳ τοὺς ὅπου  δή   ποτε γενομένους τυράννους, ἀφελέσθαι τὴν
[4, 78]   κατασχόντα οὔτ´, ἐπειδὴ κατέσχεν ὅπως  δή   ποτε λαβών, καλῶς αὐτῇ καὶ
[4, 24]   γενομένων ἐκέκτηντο τοὺς δούλους. οὐδὲν  δὴ   πρᾶγμα ποιεῖν αἰσχύνης βλάβης
[4, 26]   γράμμασιν ὄντες βάρβαροι. Πολιτικαὶ μὲν  δὴ   πράξεις τοῦ βασιλέως τούτου σὺν
[4, 52]   φόρου τὸ λοιπὸν ὑποτελεῖς. σπεισάμενος  δὴ   πρὸς αὐτοὺς τὸν πόλεμον καὶ
[4, 58]   ἀπῆγε τὴν δύναμιν. μὲν  δὴ   πρὸς Γαβίους πόλεμος τοιούτου τέλους
[4, 69]   ἐσκήπτετο πρὸς τοὺς πέλας οἷα  δὴ   συγγενής, ἀλλ´ ἵνα γέλωτα παρέχῃ
[4, 18]   πάσης εἰσφορᾶς ἐποίησεν ἀτελεῖς. ἐγένοντο  δὴ   συμμορίαι μὲν ἕξ, ἃς Ῥωμαῖοι
[4, 38]   τῶν πατρικίων συχνοί. οἱ μὲν  δὴ   συνῄεσαν· τῷ δὲ Τυλλίῳ λέγει
[4, 7]   οἱ καθ´ ἡμᾶς τόποι. ταῦτα  δὴ   τὰ ἄτοπα συνειδότες τῶν Ῥωμαϊκῶν
[4, 11]   ποιοῦσι νῦν. καὶ ταῦτα  δὴ   τὰ ἐγκλήματα συνενέγκαντες εἰς τὸ
[4, 44]   δημοσίαις κατείχοντο χρείαις. περὶ ταῦτα  δὴ   τὰ ἔργα τριβόμενος λεὼς
[4, 30]   ταῦτ´ ἐπ´ ἐμοὶ μηχανᾶται. ἀπόκριναι  δή,   Ταρκύνιε, μηδὲν ἀποκρυψάμενος, τί μου
[4, 1]   ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΛΟΓΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ. ~Βασιλεὺς μὲν  δὴ   Ταρκύνιος οὐ μικρῶν οὐδ´ ὀλίγων
[4, 4]   ἐρῶ πρὸς τὸν ὄχλον, ὡς  δὴ   Ταρκυνίου μοι ταῦτ´ εἰπεῖν ἐπισκήψαντος,
[4, 11]   αἰσχρῶς ἐν ἄλλοις τισί. παραλάβετε  δὴ   τὰς ῥάβδους καὶ δότε, εἰ
[4, 48]   ἠξίουν. καὶ Τύρνος, οἷα  δὴ   τὴν ἐπιβουλὴν οὐ προεγνωκώς, ἄσμενος
[4, 77]   κηδεμόνων οὐχ ὑγιαίνοντι δεῖ. ἴστε  δὴ   τὴν κοινὴν ὑπόληψιν, ἣν περὶ
[4, 60]   σκήπωνι τῆς γῆς μέρος ὅσον  δή   τι· ἔπειθ´ ὑμῖν ἐρεῖ, Τουτὶ
[4, 80]   σπουδῆς καὶ προνοίας ὄφελος. φέρε  δὴ   τί τούτων οἶδέ τις ὑμῶν
[4, 2]   τὸ τέρας ὤφθη. μιχθέντος  δή   τινος αὐτῇ θεῶν δαιμόνων
[4, 73]   ἀντὶ τῆς χείρονος ἑλέσθαι, εἰ  δή   τις ἄρα ἔστι κρείττων, ἧς
[4, 62]   τὸ ἴσον ᾔτει χρυσίον. θαυμάσας  δὴ   τὸ βούλημα τῆς γυναικὸς
[4, 59]   κατασκευὴν οὐκ ἔφθη τελέσαι. τοῦτο  δὴ   τὸ ἔργον Ταρκύνιος ἀπὸ
[4, 30]   ὅτε βασιλεὺς Ταρκύνιος ἐτελεύτα· προστεθέντων  δὴ   τοῖς ἑβδομήκοντα καὶ πέντε ἔτεσιν
[4, 24]   ῥιπτοῦντας εἰκῆ τὰ καλά. ἐτύγχανον  δὴ   τοῖς Ῥωμαίοις αἱ τῶν θεραπόντων
[4, 6]   ἔτος, ὅτ´ ἀπέθνησκε Ταρκύνιος. εἰ  δὴ   τὸν νεώτερον τῶν υἱῶν ἔσχατον
[4, 7]   συγγράψασι τὰς Ῥωμαϊκὰς ἱστορίας. προειρημένων  δὴ   τούτων καιρὸς ἐπανάγειν ἐπὶ τὴν
[4, 41]   οὐδὲ πρᾷος ἦν, ἀλλ´ οἷα  δὴ   τύραννος, βαρύς τε καὶ χαλεπὸς
[4, 64]   τις ἀρχὴ γένοιτο. ἐν τούτῳ  δὴ   τῷ καιρῷ Σέξτος πρεσβύτατος
[4, 7]   αὗταί γ´ ἤδη γεγαμημέναι. τούτων  δὴ   τῶν ἀδυνάτων τε καὶ ἀτόπων
[4, 28]   πάντολμος ἦν γαμετή. συνέβαινε  δὴ   τῶν ἀνδρῶν ἑκατέρῳ φέρεσθαι μὲν
[4, 19]   τοῖς ἰδίοις τέλεσιν ἐστρατεύοντο. οὔτε  δὴ   χρήματα συνεισφέρειν τοὺς οὐκ ἔχοντας,
[4, 7]   αὐτῷ δύο καὶ αὗταί γ´  ἤδη   γεγαμημέναι. τούτων δὴ τῶν ἀδυνάτων
[4, 73]   Λακεδαιμονίους πυνθάνομαι ποιεῖν ἐπὶ πολλὰς  ἤδη   γενεάς, καὶ διὰ τοῦτο τὸ
[4, 37]   τὴν ἐκ χειρὸς δίκην ὁρμῆς  ἤδη   γινομένης τῶν ὄχλων ἐπ´ αὐτὸν
[4, 52]   καὶ λείας πολλῆς ἐγένετο κύριος.  Ἤδη   δὲ τῶν πλείστων αὐτῷ κατὰ
[4, 85]   ἔτυχε δὲ καὶ τἀκεῖ πράγματα  ἤδη   διεφθαρμένα. οἱ γὰρ ὕπατοι ταχεῖαν
[4, 6]   φρονεῖν ὑπάρχων ἡλικίᾳ. πολιτεύεσθαι γὰρ  ἤδη   καὶ ἄρχειν καὶ τὰ κοινὰ
[4, 11]   τῶν ἐχθρῶν δεινὸν πάθωσιν, ἀλλ´  ἤδη   καὶ περὶ τῆς ἐμῆς ψυχῆς
[4, 4]   πόλιν ἐπιτροπεύεσθαι, ὑφ´ οὗ πολλάκις  ἤδη   καὶ πρότερον ἐπετροπεύθη. ὅταν δὲ
[4, 45]   τὰ κοινὰ πραττόντων προσλαβὼν τότ´  ἤδη   καὶ τῶν ὑπαιθρίων ἐπεχείρει πειρᾶσθαι
[4, 42]   τὰ ὀνόματα. ~Ἐπεὶ δ´ ἐγκρατῶς  ἤδη   κατέχειν ὑπελάμβανε τὴν ἀρχήν, παρασκευάσας
[4, 31]   βασιλείαν ἀποστερεῖς με καὶ τοσοῦτον  ἤδη   κατέχεις χρόνον, οὐκ ἐκ τοῦ
[4, 1]   Ἀθήνησιν Ἀρχεστρατίδου· περὶ οὗ καιρὸς  ἤδη   λέγειν, κατ´ ἀρχὰς παρελίπομεν,
[4, 11]   γενναιότερον ὑπὲρ ἐμαυτοῦ· βεβίωται γὰρ  ἤδη   μοι καὶ πρὸς ἀρετὴν καὶ
[4, 52]   προεξεληλυθότες ἐκ τοῦ χάρακος καὶ  ἤδη   ὄντες ἐν ὁδῷ· ὡς δὴ
[4, 55]   τὴν τυραννίδα σκηπτόμενοι, καὶ χεὶρ  ἤδη   περὶ αὐτὸν ἦν καρτερά. δόξαντες
[4, 23]   τ´ αὐτοὺς σκοπεῖν, ὅσαι μὲν  ἤδη   πόλεις ἐκ δουλείας μετέβαλον εἰς
[4, 85]   καὶ πρότερον ἔφην· ἡλικίαν μὲν  ἤδη   πολιὸς ὤν, ἔτη δὲ πέντε
[4, 32]   ἀναισχύντων ἐρωτημάτων καὶ παῦσαί ποτε  ἤδη   πονηρὸς ὤν· εἰ δέ τι
[4, 59]   τῆς ὀρυγῆς εἰς πολὺ βάθος  ἤδη   προϊούσης, εὑρῆσθαι κεφαλὴ νεοσφαγοῦς ἀνθρώπου
[4, 1]   νηπίους καὶ δύο θυγατέρας ἀνδράσιν  ἤδη   συνοικούσας. διάδοχος δὲ τῆς ἡγεμονίας
[4, 29]   διαχειρισθέντων συνέλθωμεν εἰς ταὐτό, ἀσφαλῶς  ἤδη   τὰ λοιπὰ βουλεύσομεν, ἐκποδῶν πεποιημένοι
[4, 4]   καὶ δημεύσει τῶν ὑπαρχόντων, καθίστας´  ἤδη   τὰ περὶ τὴν ἀρχὴν ὁμιλίαις
[4, 5]   ἀναλαβὼν εἰς τὸ δημόσιον ἀσφαλῶς  ἤδη   τὴν Ταρκυνίου κατεῖχεν ἀρχήν. ~Βούλομαι
[4, 8]   ἑταιρίαν τῶν Μαρκίων ἐξελάσας βεβαίως  ἤδη   τῆς ἀρχῆς ἐνόμιζε κρατεῖν, τόν
[4, 39]   ὁδὸν ἐγγὺς ὄντα τῆς οἰκίας  ἤδη   τὸν Τύλλιον καταλαβόντες κατέσφαξαν. ἔτι
[4, 79]   ἐπιχειρήματα ἐπὶ ταῖς δυσμαῖς ὄντας  ἤδη   τοῦ βίου; Σερούιον μὲν Τύλλιον
[4, 56]   μήκωνες ἐν αὐτῷ πεφυκυῖαι πλήρεις  ἤδη   τοῦ καρποῦ καὶ συγκομιδῆς ὥραν
[4, 77]   εὐχόμην τε καὶ προσεδεχόμην, πέμπτον  ἤδη   τοῦτο καὶ εἰκοστὸν ἔτος φυλάξας
[4, 32]   πράγμασιν, ἀκούειν καὶ μὴ τέταρτον  ἤδη   τοῦτο καὶ τετταρακοστὸν ἔτος ἀποστερεῖν
[4, 82]   ἀλλὰ πέμπτον καὶ εἰκοστὸν ἔτος  ἤδη   τυραννῶν, πάσας ἀφῄρηται τὰς ἐν
[4, 9]   μου. ὅσοι μὲν ὑμῶν ὀφείλοντες  ἤδη   χρέα διὰ πενίαν ἀδύνατοί εἰσιν
[4, 24]   τὰ δυνατὰ καὶ μὴ περιορᾶν  ὀνείδη   μεγάλα καὶ ῥύπους δυσεκκαθάρτους εἰς
[4, 78]   πολλάκις ἅπασιν εἴη δίκαιος ἀπολωλέναι·  ἐπειδὴ   δ´ τε καιρός, ὃν
[4, 24]   τοῦτ´ ἐν τῇ πόλει φυλαττόμενον.  ~Ἐπειδὴ   δὲ κατὰ τοῦτο γέγονα τὸ
[4, 33]   ἔμελλον καταλείψειν ἁπάντων τῶν ἐμῶν.  ἐπειδὴ   δὲ παρὰ γνώμην ἅπαντ´ ἀπήντηκέ
[4, 8]   ἐπανάγειν ἐπὶ τὴν ἀπολειπομένην διήγησιν.  ~Ἐπειδὴ   δὲ παραλαβὼν τὴν ἐπιτροπὴν τῆς
[4, 9]   ὑπὲρ τῶν εὐεργεσιῶν χάριτας εἰδέναι,  ἐπειδὴ   δὲ τετελεύτηκε τὸν βίον τοῖς
[4, 22]   ~Τότε δ´ οὖν Τύλλιος  ἐπειδὴ   διέταξε τὸ περὶ τὰς τιμήσεις,
[4, 52]   ἤρξατο καὶ τελευτῆς ὁποίας ἔτυχεν,  ἐπειδὴ   δολίῳ τ´ ἀπάτῃ καὶ στρατηγήματι
[4, 64]   ἐπισχὼν τῆς νυκτὸς πολὺ μέρος,  ἐπειδὴ   καθεύδειν ἅπαντας ἐνόμιζεν, ἀναστὰς ἧκεν
[4, 5]   πολὺν ἐξ ἀμφοτέρων κινήσασα οἶκτον,  ἐπειδὴ   καιρὸς ἦν, ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ
[4, 80]   ὑμῶν καὶ δυσχεραινόντων. φέρε, ἀλλ´  ἐπειδὴ   κατέσχε τὴν δυναστείαν ὁπωσδήποτε λαβών,
[4, 78]   νόμους τὴν δυναστείαν κατασχόντα οὔτ´,  ἐπειδὴ   κατέσχεν ὅπως δή ποτε λαβών,
[4, 29]   ὑπὲρ ἀναγκαίου πράγματος διαλεξομένη, ~καὶ  ἐπειδὴ   παρεγένετο, μεταστῆναι κελεύσασα τοὺς ἔνδον,
[4, 3]   πρῶτος ἐστεφανοῦτο τῶν ἄλλων. καὶ  ἐπειδὴ   παρέστη Ῥωμαίοις εἰς ὑπόταξίν τε
[4, 84]   τῆς ἐλευθερίας. Ἐγίνετο ταῦτα· καὶ  ἐπειδὴ   πᾶσαι τὴν φυγὴν τῶν τυράννων
[4, 85]   λόχους, τι χρὴ ποιεῖν,  ἐπειδὴ   πᾶσιν ἐφάνη κύρια ἡγεῖσθαι τὰ
[4, 9]   εἰσιν ἀποδοῦναι, τούτοις βοηθεῖν προθυμούμενος,  ἐπειδὴ   πολῖταί τ´ εἰσι καὶ πολλοὺς
[4, 82]   καὶ ἀφόρητον ἡγουμένη τὴν ὕβριν  ἐπειδὴ   πρὸς τὸν πατέρα καὶ τοὺς
[4, 27]   δὲ Ῥωμαίων ἐπιεικείας καὶ μετριότητος,  ἐπειδὴ   συγγνόντες ἀδικεῖν στέμμασι καὶ λιτανείαις
[4, 75]   ἐγὼ τὴν ἐκκλησίαν, ὥσπερ ἔφην,  ἐπειδὴ   συγκεχώρηταί μοι κατὰ νόμον καὶ
[4, 61]   ἀποκρύψεται. ~Ταῦτα μαθόντες οἱ πρέσβεις,  ἐπειδὴ   σχολὴν πρεσβύτης ἔσχε καὶ
[4, 73]   δ´ ἐστὶ ταῦτα; πρῶτον μὲν  ἐπειδὴ   τὰ ὀνόματα τῶν πραγμάτων οἱ
[4, 9]   καὶ ὑμεῖς ἴστε, διετέλεσε, καὶ  ἐπειδὴ   τὰ περὶ τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ
[4, 84]   παρελθὼν πάλιν Βροῦτος λέγει·  Ἐπειδὴ   τὰ πρῶτα ἡμῖν κεκύρωται κατὰ
[4, 46]   κατὰ τὸ δίκαιον αὑτῷ προσηκούσης,  ἐπειδὴ   Ταρκύνιος αὐτὴν κατέσχεν πάππος
[4, 10]   τίσιν ὀφείλουσι καὶ πόσον ἕκαστος,  ἐπειδὴ   τὰς ἀπογραφὰς ἔλαβε, τραπέζας θεὶς
[4, 72]   λέγειν αὐτὸν ἠξίουν. κἀκεῖνος εἶπεν,  Ἐπειδὴ   ταῦτα οὕτω πράττειν ὑμῖν δοκεῖ,
[4, 69]   βούλεται δηλοῦν θεός,  ἐπειδὴ   τάχιστα τῆς Ἰταλίας ἐπέβη, προσκύψας
[4, 4]   πολλὰς καὶ μεγάλας ἐσχηκὼς ἀφορμάς,  ἐπειδὴ   τελευτῆσαι συνέβη Ταρκύνιον ἐπιβουλευθέντα ὑπὸ
[4, 33]   ἀλλ´ ὑπὸ τῶν πραγμάτων ἀναγκασθείς·  ἐπειδὴ   τὸν μὲν πάππον ὑμῶν οἱ
[4, 38]   ἄσπειστον θυγατρὶ καὶ γαμβρῷ πολεμεῖν,  ἐπειδὴ   τὸν οἰκεῖον καιρὸν ἔλαβε διεσκεδασμένου
[4, 14]   καιρὸς ἐπιτηδειότερος. ~Ὁ δὲ Τύλλιος,  ἐπειδὴ   τοὺς ἑπτὰ λόφους ἑνὶ τείχει
[4, 34]   τούτων. ~Περὶ δὲ τῆς βασιλείας,  ἐπειδὴ   τοῦτ´ ἐστιν, κατηγορεῖς μου,
[4, 67]   ὑπὲρ οὗ μικρὰ προειπεῖν ἀναγκαῖον,  ἐπειδὴ   τοῦτον ἀποφαίνουσι Ῥωμαῖοι τῆς καταλύσεως
[4, 30]   ἀποκρυψάμενος, τί μου κατηγορεῖν ἔχεις,  ἐπειδὴ   τούτους ἠξίους ἀκοῦσαι. ~Λέγει πρὸς
[4, 68]   ὢν Βροῦτος ἔτι καὶ  κομιδῇ   βοηθείας συγγενικῆς ἔρημος ἔργον ἐπεχείρησε
[4, 8]   ἐκ τῶν τραυμάτων τετελευτηκότα ἔναγχος,  ἐκκομιδῇ   τε πολυτελεῖ καὶ μνήματος ἐπισήμου
[4, 77]   ἐμοῦ πάντες εἴχετε ὡς ἠλιθίου,  ψευδῆ   γενομένην καὶ οὐχ ὑπ´ ἄλλου
[4, 4]   χωροῦντας, ἐὰν ἄρα καὶ τούτων  δέῃ.   ἀλλ´ οὐ δεήσει βουληθέντων ἡμῶν
[4, 9]   κατεργασάμενος. ὅσον μὲν οὖν αὐτὸς  ἔζη   χρόνον, ἐκείνῳ προσῆκεν ὑμᾶς τὰς
[4, 27]   παρὰ πάντα τὸν βίον ἔδοξεν  ἀγαθῇ   κεχρῆσθαι, τὸν μὲν ἐν ἀγορᾷ
[4, 82]   ἄνδρα τὸν ἑαυτῆς φιλοῦσα, ὥσπερ  ἀγαθῇ   προσήκει γυναικί, ξενιζομένου παρ´ αὐτῇ
[4, 84]   θαυμαστῶν καὶ ἀπροσδοκήτων ἀκούουσι λόγων·  πάθη   τε ποικίλα τὴν ἑκάστου ψυχὴν
[4, 37]   ἐπὶ τὸ βῆμα μακρὰν καὶ  συμπαθῆ   διεξῆλθε δημηγορίαν τάς τε πολεμικὰς
[4, 24]   Ῥωμαίοις τὰ περὶ τοὺς δούλους  ἔθη,   ἵνα μήτε τὸν βασιλέα τὸν
[4, 40]   λέγουσι Ῥωμαῖοι πρῶτον τὰ πάτρια  ἔθη   καὶ νόμιμα κινῆσαι, τὴν ἀρχὴν
[4, 24]   τις πολλὰ καὶ ἄλλα διαβαλεῖν  ἔθη   καλῶς μὲν ὑπὸ τῶν ἀρχαίων
[4, 41]   ὧν ἐπὶ τὴν δυναστείαν παρήχθη,  ἔθη   τε καὶ νόμους καὶ πάντα
[4, 16]   τε πλῆθος αὐτῶν καὶ τὰ  μεγέθη   τῶν βίων σοφώτατον ἁπάντων πολιτευμάτων
[4, 40]   ὑπόληψιν ὡς, εἰ μὴ θᾶττον  ἀνῃρέθη,   μεταστήσων τὸ σχῆμα τῆς πολιτείας
[4, 60]   ἐπὶ ποίῳ τῶν μερῶν τούτων  εὑρέθη   κεφαλή. τί οὖν ὑμῖν
[4, 48]   δεῖν, αὐτὸς ἀποθανεῖν, ἐὰν  εὑρεθῇ   παρεσκευασμένος ὅπλα ἔξω τῶν ἐνοδίων,
[4, 50]   ἄργυρον δὲ καὶ χρυσόν, ὅσος  εὑρέθη,   συναγαγὼν εἰς ἓν χωρίον καὶ
[4, 61]   οἰκοδομηθεὶς κατὰ τοὺς πατέρας ἡμῶν  εὑρέθη   τῇ πολυτελείᾳ τῆς ὕλης μόνον
[4, 74]   ἐᾷ μεθύσκεσθαι ταῖς ἐξουσίαις τὰ  ἤθη.   ταῦθ´ ἡμῖν καταστησαμένοις ὑπάρξει τὰ
[4, 61]   πόλις αὐτὸν εἰς συντέλειαν ἐξειργάσατο.  ἐποιήθη   δ´ ἐπὶ κρηπῖδος ὑψηλῆς βεβηκὼς
[4, 15]   τὸν νόμιμον ὅρκον, μὲν  τἀληθῆ   καὶ ἀπὸ παντὸς τοῦ βελτίστου
[4, 64]   πόλει διατριβῆς αὐτός τε Κολλατῖνος  ἐκλήθη   καὶ τοῖς ἐγγόνοις ἀφ´ ἑαυτοῦ
[4, 52]   μακρός· ἔτη γὰρ ἑπτὰ συνεχῶς  ἐπολεμήθη·   καὶ παθήμασι χαλεποῖς καὶ ἀπροσδοκήτοις
[4, 82]   ἀκόλαστον ὕβριν τῆς τυραννίδος οὐκ  ἐδυνήθη   διαφυγεῖν, ἀλλ´ ὥσπερ αἰχμάλωτος ὑπ´
[4, 62]   ἣν οὐδὲ περὶ τῶν πλειόνων  ἐδυνήθη   λαβεῖν, ἀπελθοῦσα πάλιν τὰς ἡμισείας
[4, 71]   δῆμον εἰς ἐκκλησίαν. ὅταν δὲ  συνέλθῃ   καὶ πλήθουσαν ἴδωμεν τὴν ἀγοράν,
[4, 60]   τῶν ἐν μαντικῇ θεωρημάτων ἐρώτησις  ὀρθή.   ἐδόκει τοῖς ἀνδράσιν οὕτω ποιεῖν,
[4, 3]   ἐξ ὧν Ταρκύνιός τ´ αὐτὸν  ἠγάσθη   καὶ Ῥωμαίων δῆμος τῆς
[4, 25]   τὴν Ἀμφικτύονος τοῦ Ἕλληνος ἐπίνοιαν  ἠγάσθη,   ὃς ἀσθενὲς ὁρῶν καὶ ῥᾴδιον
[4, 52]   τ´ ἀπάτῃ καὶ στρατηγήματι παραδόξῳ  κατειργάσθη,   δι´ ὀλίγων ἐρῶ. ~Πόλις ἦν
[4, 23]   διαρκεῖς, κἂν πρὸς πάντας ἀνθρώπους  ἀναγκασθῇ   πολεμεῖν. χωρὶς δὲ τοῦ κοινῇ
[4, 3]   διοικεῖν ἀξιῶν. ἐν οἷς ἅπασιν  ἐξητάσθη   πιστὸς καὶ δίκαιος, καὶ οὐδὲν
[4, 40]   ἔμπρησιν εἰς τὸν ἀρχαῖον κόσμον  ἐπετελέσθη   φανερά, ὅτι τῆς καινῆς ἐστι
[4, 2]   φλὸξ ἅμα τῷ ὕπνῳ διασκεδασθεῖσα  ἠφανίσθη.   τὰ μὲν δὴ περὶ τοῦ
[4, 62]   φράσασα τηρεῖν ἐπιμελῶς ἐξ ἀνθρώπων  ἠφανίσθη,   Ταρκύνιος δὲ τῶν ἀστῶν ἄνδρας
[4, 58]   ἐγεγόνει τῆς πόλεως. ὡς δ´  ἐγνώσθη   τὸ πάθος ἁπάντων κατοδυρομένων ἑαυτοὺς
[4, 4]   οὗ πολλάκις ἤδη καὶ πρότερον  ἐπετροπεύθη.   ὅταν δὲ τὸν παρόντα κίνδυνον
[4, 40]   πρότερον, ἀληθὴς εἶναι ὑπὸ πολλῶν  ἐπιστεύθη.   ἐν γὰρ τῷ ναῷ τῆς
[4, 47]   καὶ λαβών, ὡς σύλλογος  διελύθη,   παρακαλέσας τοὺς ἀναγκαιοτάτους ἐσκόπει μετ´
[4, 85]   τὰς προφάσεις καὶ ὑπὸ τούτων  κατελύθη   τῶν ἀνδρῶν.
[4, 59]   δὲ τῶν ναῶν κατασκευὴν οὐκ  ἔφθη   τελέσαι. τοῦτο δὴ τὸ ἔργον
[4, 2]   οἶκον, ἐν τὸ τέρας  ὤφθη.   μιχθέντος δή τινος αὐτῇ θεῶν
[4, 44]   ἐπὶ τῶν ὤμων αὐτοὶ τὰ  ἄχθη   φέροντες· μεταλλεύοντές τε τὰς ὑπονόμους
[4, 41]   ὑφ´ ὧν ἐπὶ τὴν δυναστείαν  παρήχθη,   ἔθη τε καὶ νόμους καὶ
[4, 64]   τινὰς ὑπηρετήσων στρατιωτικὰς παρ´ ἀνδρὶ  κατήχθη   συγγενεῖ Λευκίῳ Ταρκυνίῳ τῷ Κολλατίνῳ
[4, 30]   κατ´ ἐκείνους περιεῖναι τοὺς χρόνους.  ἐδείχθη   γὰρ ἐν ἀρχαῖς ἑβδομηκοστὸν ἔχουσα
[4, 3]   εἴκοσι μάλιστα τῆς συμμαχικῆς στρατηγὸς  ἀπεδείχθη   δυνάμεως, ἣν Λατῖνοι ἔπεμψαν, καὶ
[4, 40]   δῆμον οἰκειωσάμενος ὑπ´ ἐκείνου βασιλεὺς  ἀπεδείχθη   μόνου. ἐπιεικὴς δὲ καὶ μέτριος
[4, 47]   ἐβούλετο λαβεῖν γυναῖκα. ἐπεὶ δ´  ἀπηξιώθη   τῶν γάμων κατὰ τὸ εἰκός·
[4, 23]   καὶ μὴ ξενικοῖς στρατεύμασι καταμισθοφοροῦσα  συνεξαναλωθῇ   τοῖς χρήμασι· καὶ διὰ τοῦτ´
[4, 79]   ἀθλίαν ἀγχόνῃ διαχρησάμενος, ὑφ´ ὧν  ἐσώθη   καὶ παρ´ οἷς ἐτράφη καὶ
[4, 51]   ἔτι ἀκέραια ὄντα τοῖς ἀπολωλεκόσιν  ἀνεσώθη.   ~Ὡς δ´ πρώτη πεῖρα
[4, 70]   συναγωνιζομένοις αὐτῇ διεχθρεύσειν. εἰ δὲ  παραβαίη   τὸν ὅρκον τοιαύτην αὑτῷ τελευτὴν
[4, 40]   ὠνόμαζον, καὶ τρίτον, εἰ μὴ  συμβαίη   μηδὲ τῷ δευτέρῳ τά τε
[4, 4]   ἐν ὀλίγαις ἡμέραις αὐτὸν ἀποδείξειν  ὑγιῆ·   ἔπειτ´ ἐγὼ προελθοῦσα εἰς τοὐμφανὲς
[4, 67]   Ἰούνιος, Βροῦτος ἐπωνύμιον ἦν·  εἴη   δ´ ἂν ἐξερμηνευόμενος Βροῦτος
[4, 1]   τύχης, ὅτι δουλεύουσα ἔτεκεν αὐτόν.  εἴη   δ´ ἂν Σερούιος εἰς
[4, 83]   καλοῖς ἐγχειρήμασιν εὐτυχὲς ἀκολουθήσειν τέλος.  εἴη   δὲ τούτοις ἅπασι ταὐτὸ λαβοῦσι
[4, 78]   οὐχ ἅπαξ, ἀλλὰ πολλάκις ἅπασιν  εἴη   δίκαιος ἀπολωλέναι· ἐπειδὴ δ´
[4, 67]   φωνήν, ὡς μυριάκις αὐτοῖς κρεῖττον  εἴη   τεθνάναι περὶ τῆς ἐλευθερίας
[4, 65]   τῆς γυναικὸς καὶ πυνθανομένης, ὅστις  εἴη,   φράσας τοὔνομα σιωπᾶν ἐκέλευε καὶ
[4, 6]   ὑστέρῳ μὲν γὰρ οὐκ ἂν  εἴη   χρόνῳ παραγεγονώς, εἴγε δὴ κατὰ
[4, 13]   πολλοὺς τόπους τῆς ἀρχαίας κατασκευῆς,  βουληθείη   μετρεῖν αὐτὴν κατὰ τὸν κύκλον
[4, 29]   κελεύσασα τοὺς ἔνδον, ἵνα μόνη  διαλεχθείη   πρὸς μόνον, Ἆρ´, ἔφησεν,
[4, 13]   τῆς Ῥώμης ἂν αὐτῷ  φανείη   κύκλος. ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τοῦ
[4, 28]   τοῦ συνοικοῦντος. ἔπειτα δ´  κακὴ   τὴν φύσιν ἀπονοηθεῖσα καὶ νομίσασα
[4, 9]   λόγον διεξῆλθε τοιόνδε. ~Πολλή με  ἀνάγκη   κατείληφεν, ἄνδρες πολῖται, κήδεσθαι τῶν
[4, 40]   δ´ εἰκών, οἵα πρότερον ἦν,  ἀρχαικὴ   τὴν κατασκευήν· διαμένει γὰρ ἔτι
[4, 62]   Τερέντιος Οὐάρρων ἱστόρηκεν ἐν τῇ  θεολογικῇ   πραγματείᾳ. ~Ταῦτα διαπραξάμενος Ταρκύνιος
[4, 24]   αἰτίαις σχῇ τις, ὡς ῥιπτοῦντας  εἰκῆ   τὰ καλά. ἐτύγχανον δὴ τοῖς
[4, 40]   περὶ τῆς γενέσεως αὐτοῦ  μυθικὴ   καὶ ἄπιστος ὑπόληψις, ὥσπερ εἴρηταί
[4, 85]   τὰς δυνάμεις. {ἡ μὲν δὴ  βασιλικὴ   πολιτεία διαμείνασα μετὰ τὸν οἰκισμὸν
[4, 38]   οἰκίαν, ὅτι Ταρκύνιος ἐν ἐσθῆτι  βασιλικῇ   προελήλυθε καὶ καλεῖ τοὺς βουλευτὰς
[4, 24]   τὸ ἔθος, ὡς οὐ πρέπον  ἡγεμονικῇ   πόλει καὶ παντὸς ἄρχειν ἀξιούσῃ
[4, 60]   δ´ οὐκ ἐλαχίστη τῶν ἐν  μαντικῇ   θεωρημάτων ἐρώτησις ὀρθή. ἐδόκει τοῖς
[4, 4]   ἔπειθ´ ὅταν ἡμῖν καιρὸς εἶναι  δοκῇ,   τότε λέγωμεν ἀποτεθνηκέναι Ταρκύνιον καὶ
[4, 73]   καταστησάμενοι παρέδοσαν ἡμῖν, ἐξ ἧς  μεγάλη   καὶ εὐδαίμων καὶ πολλῶν ἄρχουσα
[4, 53]   εἰ καί τις ἄλλη καὶ  μεγάλη.   τεκμήραιτο δ´ ἄν τις αὐτῆς
[4, 39]   βασιλέα τ´ αὐτὸν ἠσπάσατο πρώτη  μεγάλῃ   τῇ φωνῇ καὶ τοῖς θεοῖς
[4, 59]   πολὺ βάθος ἤδη προϊούσης, εὑρῆσθαι  κεφαλὴ   νεοσφαγοῦς ἀνθρώπου τό τε πρόσωπον
[4, 60]   τῶν μερῶν τούτων εὑρέθη  κεφαλή.   τί οὖν ὑμῖν ἀποκρίνασθαι παραινῶ;
[4, 22]   τάξας τούς θ´ ἱππεῖς κατὰ  τέλη   καὶ τοὺς πεζοὺς ἐν φάλαγγι
[4, 14]   σεμνὴν ἐν τοῖς πάνυ καὶ  πολυτελῆ,   Κομπιτάλια προσαγορεύοντες αὐτὴν ἐπὶ τῶν
[4, 26]   συνόδου πόλεις. αὕτη διέμεινεν  στήλη   μέχρι τῆς ἐμῆς ἡλικίας ἐν
[4, 53]   δὲ πολυάνθρωπος εἰ καί τις  ἄλλη   καὶ μεγάλη. τεκμήραιτο δ´ ἄν
[4, 24]   κατὰ μῆνα καὶ εἴ τις  ἄλλη   παρὰ τῶν ἡγουμένων γίγνοιτο τοῖς
[4, 25]   Αἰγύπτου βασιλεῖς οὔτ´ εἴ τις  ἄλλη   πλούτου καὶ πολυχειρίας ἐπίδειξις ἦν
[4, 11]   πόλιν ὑμῖν καταλιπόντα καὶ  ἄλλη   Ταρκυνίου συγγένεια· ἐγὼ δ´ ἕτερόν
[4, 36]   τὰς οὐσίας ἀπολωλεκότας  ἄλλῃ   τινὶ συμφορᾷ κεχρημένους ἀδίκως;
[4, 45]   τις ἐν πόλει μὲν οἰκῶν  Κορίλλῃ,   δυνατὸς δὲ καὶ χρήμασι καὶ
[4, 9]   βῆμα καὶ λόγον διεξῆλθε τοιόνδε.  ~Πολλή   με ἀνάγκη κατείληφεν, ἄνδρες πολῖται,
[4, 64]   αὐτὸν ὡς συγγενῆ τοῦ ἀνδρὸς  πολλῇ   προθυμίᾳ τε καὶ φιλοφροσύνῃ. ταύτην
[4, 23]   πρόδηλα, ὅτι τοῖς μὲν δεσπόταις  πολλὴ   φροντὶς ἔσται τοῦ μὴ προχείρως
[4, 66]   ξιφίδιόν τι κρύπτουσα ὑπὸ τῇ  στολῇ,   οὔτε προσαγορεύουσα κατὰ τὰς συναντήσεις
[4, 34]   οὔθ´ δῆμος οὔθ´  βουλή.   ~Ἀλλ´ ἵνα ταῦτα πάντ´ ἀφῶ
[4, 40]   προέλοιτο καταστήσασθαι πολιτείαν· δὲ  βουλὴ   μεσοβασιλεῖς ἀπεδείκνυεν· ἐκεῖνοι δὲ τὸν
[4, 35]   ἀχθεσθῆτέ μοι ταῦτα λέγοντι,  βουλή·   οὐ γὰρ ὑμῶν ἀφαιρούμενος τὴν
[4, 33]   ἄνθρωπον ὄντα δεῖ προσδοκᾶν,  βουλή,   {τὰ παράδοξα} καὶ μηδὲν ἡγεῖσθαι
[4, 36]   τεθαύμακα, εἴ τινές εἰσιν,  βουλή,   τῆς ἀρχῆς με ἀπαλλάξαι βουλόμενοι,
[4, 40]   εἰ μὲν οὖν τε  βουλὴ   τὸν αἱρεθέντα ὑπ´ αὐτῶν ἐδοκίμασε,
[4, 75]   ὑμῶν καὶ τὰ δόξαντα τῇ  βουλῇ   φέρειν εἰς τὸν δῆμον, ὡς
[4, 12]   δημοτικοῦ πλήθους πολλὰ χαίρειν τῇ  βουλῇ   φράσας, ἣν οὐκ ἠξίωσεν ἐπικυρῶσαι
[4, 62]   χρῶνται δ´ αὐτοῖς, ὅταν  βουλὴ   ψηφίσηται, στάσεως καταλαβούσης τὴν πόλιν
[4, 31]   μεσοβασιλεῖς σε ἀπέδειξαν, οὔτε  βουλὴ   ψῆφον ὑπὲρ σοῦ διήνεγκεν, οὔτε
[4, 15]   τίνι κατοικοῦσιν ἕκαστοι τῆς πόλεως  φυλῇ   πάγῳ τῆς χώρας προστιθέντας·
[4, 26]   τις οὐ μικρὸν τεκμήριον τοῦ  μὴ   βαρβάρους εἶναι τοὺς οἰκίσαντας τὴν
[4, 30]   τῆς βασιλείας τὸν Τύλλιον, εἰ  μὴ   βούλοιτο ἑκὼν παραδοῦναι τὴν ἀρχήν,
[4, 7]   πραγματείαις ταῦθ´ ἱστόρηκε μόνος· εἰ  μή   γ´ ἄρα γόνῳ μὲν ἦσαν
[4, 24]   τοῦ μέρους προνοεῖν· εἰ δὲ  μή   γε, τοὺς ὑπάτους· δεῖ γὰρ
[4, 20]   εἶχεν γνώμη· εἰ δὲ  μὴ   γένοιντο ἐπὶ τῆς αὐτῆς προαιρέσεως
[4, 77]   τῷ θανάτῳ τοῦ πατρός, εἰ  μὴ   γένοιτο ἐκποδῶν, ἀφανεῖ θανάτῳ διαχρησάμενος,
[4, 33]   οὐδεὶς ὑμῶν ἕτερος ἦν, ὅτι  μὴ   γυνή, πατρὸς μήτηρ, καὶ αὐτὴ
[4, 74]   τοὺς παραληψομένους τὴν ἀρχὴν αἰτιώτατον,  μὴ   διὰ βίου τοὺς αὐτοὺς ἐᾶν
[4, 39]   πάροδον οὐκ οὖσαν ἄλλην, εἰ  μὴ   διὰ τοῦ πτώματος; δ´
[4, 23]   ἐπιτρέποντας τῆς πόλεως μετέχειν καὶ  μὴ   διακρίνοντας αὐτῶν τὰς τύχας μηδ´
[4, 57]   φυλακὴν ἐπιτρέψας τῶν πυλῶν, ἵνα  μὴ   διαφύγοιεν αὐτὸν οἱ ἐν ταῖς
[4, 83]   βιαζομένων πειθόντων ἀνθρώπους τὰ  μὴ   δίκαια πράττειν. εἰ δέ τισιν
[4, 28]   ἀδελφὸν οὐκ ἐῶν πράττειν τὰ  μὴ   δίκαια, ὑπὸ τῆς ἀνοσίας γυναικὸς
[4, 15]   δὲ καὶ τούτων πληθὺς  μὴ   δυσεύρετος, ἀλλ´ εὐλόγιστος καὶ
[4, 52]   κατακεκλεισμένοι καὶ περὶ τῶν πόλεων,  μὴ   ἐξ ἐφόδου καταληφθῶσι, δεδιότες ὑπὲρ
[4, 40]   τε πολλοῖς ὑπόληψιν ὡς, εἰ  μὴ   θᾶττον ἀνῃρέθη, μεταστήσων τὸ σχῆμα
[4, 11]   εἴργειν ἐψηφίσασθε· ἔμελλόν τ´, εἰ  μὴ   θᾶττον ἐμοὶ περὶ τούτων ἐγένετο
[4, 22]   τοῖς ἐλευθερουμένοις τῶν θεραπόντων, ἐὰν  μὴ   θέλωσιν εἰς τὰς ἑαυτῶν πόλεις
[4, 82]   ὑπ´ ἀνάγκης κρατηθεῖσα ὑπέμεινεν ὅσα  μὴ   θέμις ἐλευθέρᾳ γυναικὶ παθεῖν. ἐφ´
[4, 9]   μηδένα κλῆρον ἔχοντας ὑμῶν, ἵνα  μὴ   θητεύητε ὄντες ἐλεύθεροι μηδὲ τὰς
[4, 83]   παρὰ τῶν συμμάχων ἐπικουρίαις, οἳ  μὴ   καλούντων μὲν ἡμῶν οὐδὲν ἀξιώσουσι
[4, 74]   καὶ χρυσοσήμους ἀμπεχόνας, πλὴν εἰ  μὴ   κατὰ καιρούς τινας ἑορταίους καὶ
[4, 45]   δ´ Ταρκύνιος, ὅτι τοῖς  μὴ   κατὰ νόμους λαβοῦσι τὰς δυναστείας,
[4, 4]   οἶκον ἐρημίαν καὶ περιδεὴς οὖσα,  μὴ   κατασχόντες οἱ Μάρκιοι τὴν ἀρχὴν
[4, 42]   οὐδὲν οὔτε λέγειν τι  μὴ   κελεύσειεν αὐτός. ὥσθ´ ὁπόσοι κατελείφθησαν
[4, 46]   εἰλήφασι {τῆς δουλείας} περὶ τοῦ  μὴ   λαβεῖν αὐτὸν διαμάχεσθαι, ἐξ ὧν
[4, 11]   πάντες ἴστε δήπου, κἂν ἐγὼ  μὴ   λέγω, ὅτι Μάρκιοι συλλαμβανόντων αὐτοῖς
[4, 81]   πραττόμενον οὔτε μαθεῖν; ἵνα δὲ  μὴ   μαντεύησθε τὰς καταράτους αὐτῶν φύσεις,
[4, 31]   ἄλλοις τοῖς διαδεχομένοις τὰ παππῷα,  μὴ   μόνον τῶν χρημάτων, ἀλλὰ καὶ
[4, 23]   πολέμους οἰκείοις ὅπλοις χρωμένη, καὶ  μὴ   ξενικοῖς στρατεύμασι καταμισθοφοροῦσα συνεξαναλωθῇ τοῖς
[4, 40]   γενόμενος ἔλυσε τὰς ἐπὶ τῷ  μὴ   πάντα τὰ κατὰ τοὺς νόμους
[4, 66]   τὰ δεινὰ παθούσης ἀκούσωσι καὶ  μὴ   παρ´ ἑτέρων. ὅταν δὲ μάθῃς
[4, 45]   προσεῖναι καὶ βαρύτης, καὶ τὸ  μὴ   παρεῖναι πρὸς τὸν σύλλογον αὐτὸν
[4, 62]   καὶ μεγάλην συμφορὰν ἀποφαίνοντες τὸ  μὴ   πάσας αὐτὸν τὰς βύβλους πρίασθαι,
[4, 32]   τὰ δίκαια ἐρῶν καὶ εἰ  μὴ   πείθοιο τὰ βίαια πράξων. ~Παυσαμένου
[4, 66]   ὑπομείνασα ὕβριν, τιμωρῆσαί μοι καὶ  μὴ   περιιδεῖν τὴν σεαυτοῦ θυγατέρα θανάτου
[4, 24]   φημὶ δεῖν τὰ δυνατὰ καὶ  μὴ   περιορᾶν ὀνείδη μεγάλα καὶ ῥύπους
[4, 23]   ποιεῖν ἐλευθέρους, εἰ δὲ χρηστούς,  μὴ   περιορᾶν ὄντας ἀλλοτρίους· ἄτοπόν τε
[4, 4]   ταῦτ´ οὖν ἐνθυμουμένους ἡμᾶς δεῖ  μὴ   περιορᾶν τοὺς ἐκεῖνον ἀποκτείναντας ἄνδρας
[4, 11]   τῆς ἐμῆς ψυχῆς δέος εἰσέρχεται,  μὴ   πικρὰς ἀμοιβὰς τῆς δικαιοσύνης ἀπολάβω.
[4, 23]   αὐτοῖς, εἰ μὲν πονηροὺς νομίζουσι,  μὴ   ποιεῖν ἐλευθέρους, εἰ δὲ χρηστούς,
[4, 73]   ἐπ´ αὐτοῖς θέσθαι προσηγορίαν. ἔπειτα  μὴ   ποιεῖν μίαν γνώμην ἁπάντων κυρίαν,
[4, 74]   εἰρημένων χρησιμώτατον ἔσεσθαι καὶ τοῦ  μὴ   πολλὰ ἐξαμαρτάνειν τοὺς παραληψομένους τὴν
[4, 66]   τε καὶ σεαυτῷ τρόπον καὶ  μὴ   πολὺν ποίει χρόνον τὸν διὰ
[4, 47]   τοιοῦτον ὄντα, οἷον νῦν αἰτιᾶται,  μὴ   προθυμεῖσθαι λαβεῖν τότε πενθερόν· εἰ
[4, 46]   τὸν ἐκείνου θάνατον διὰ τὸ  μὴ   προσγεγράφθαι ταῖς ὁμολογίαις τὴν αὐτὴν
[4, 35]   κατηγορεῖν ἐμοῦ τε, ὅτι τὰ  μὴ   προσήκοντα κατέχω, καὶ τῶν δεδωκότων,
[4, 6]   καθ´ ὃν γράφει Λικίννιος, καὶ  μὴ   πρότερον· ἐν ὑστέρῳ μὲν γὰρ
[4, 23]   δεσπόταις πολλὴ φροντὶς ἔσται τοῦ  μὴ   προχείρως τινὰς ἐλευθεροῦν, ὡς τὰ
[4, 84]   οἱ δὲ κατὰ λογισμὸν τοῦ  μὴ   ῥᾳδίαν εἶναι τὴν καθαίρεσιν τῆς
[4, 25]   γένους συστῆσαι καὶ συναγαγεῖν, ἵνα  μὴ   στασιάζουσαι καὶ πολεμοῦσαι πρὸς ἀλλήλας
[4, 9]   αὐτοῦ τὰς ἀμοιβὰς ἀποτίνειν, καὶ  μὴ   συγκατορύττειν ἅμα τοῖς σώμασι τῶν
[4, 60]   τί οὖν ὑμῖν ἀποκρίνασθαι παραινῶ;  μὴ   συγχωρεῖν ἐν μηδενὶ τῶν τόπων
[4, 40]   ἕτερον ὠνόμαζον, καὶ τρίτον, εἰ  μὴ   συμβαίη μηδὲ τῷ δευτέρῳ τά
[4, 43]   κοινὰς προεῖπε μηκέτι συντελεῖν, ἵνα  μὴ   συνιόντες εἰς ταὐτὸ πολλοὶ βουλὰς
[4, 61]   λόφον καὶ τὸν ἐξηγητὴν ἀξιοῦντες  μὴ   σφετερίζεσθαι τὸ σημεῖον, ἀλλ´ ἀπὸ
[4, 47]   πράγμασιν, ἰδίαν δὲ γνώμην ἀπεδείκνυτο  μὴ   τὰ κατηγορηθέντα λύειν, ἀλλ´ αὐτὸν
[4, 28]   ἐφέρετο καὶ λυπηρὰν ἡγεῖτο τὴν  μὴ   τὰ ὅμοια βουλομένην, τῇ μὲν
[4, 70]   ἐπιτρέψειν, ἀλλ´ ἐχθρὸν ἡγήσεσθαι τὸν  μὴ   ταὐτὰ βουλόμενον καὶ μέχρι θανάτου
[4, 77]   πλάσμα πιστευθὲν ὑπὸ τοῦ τυράννου  μὴ   ταὐτὰ παθεῖν ἐκείνοις ἐρρύσατο καὶ
[4, 21]   πᾶν τὸ κράτος ἀφῃρημένοις τῶν  μὴ   ταὐτὰ ποιούντων· τοῖς δὲ πένησι
[4, 32]   καλοῖς κεῖται πράγμασιν, ἀκούειν καὶ  μὴ   τέταρτον ἤδη τοῦτο καὶ τετταρακοστὸν
[4, 77]   ἐρήμου τῶν ἀναγκαιοτάτων γεγονότος, εἰ  μὴ   τὴν ἐπίθετον ἐσκηψάμην μωρίαν. τοῦτό
[4, 9]   τῆς πατρίδος ἀνηντλήκασι πόνους, ἵνα  μὴ   τὴν ἰδίαν ἀφαιρεθῶσιν ἐλευθερίαν οἱ
[4, 24]   τοῦτον οὐκ οἴομαι δεῖν ἀναιρεῖν,  μή   τι μεῖζον ἐκραγῇ τῷ κοινῷ
[4, 34]   λαβόντες τοὺς δεδωκότας ἔχειν· εἰ  μή   τι τοιοῦτον ἔχεις δικαίωμα φέρειν,
[4, 15]   τῆς χώρας προστιθέντας· τῷ δὲ  μὴ   τιμησαμένῳ τιμωρίαν ὥρισε τῆς τ´
[4, 68]   τι φρόνημα διαφαίνοντα καὶ τὸ  μὴ   τιμωρῆσαι τῷ θανάτῳ τοῦ πατρὸς
[4, 41]   οὐδενὶ τῶν βουλομένων ἐπέτρεπεν, εἰ  μή   τινα καλέσειεν αὐτός· οὔτε τοῖς
[4, 6]   καταλειφθέντας παῖδας ὑπὸ Ταρκυνίου, ἵνα  μή   τινες τῶν ἐκείναις ἐντυχόντων ταῖς
[4, 51]   δὲ περὶ Φιδήνην· καὶ εἰ  μή   τις αὐτοῖς δύναμις ἐναντιωθήσεται, πάντα
[4, 40]   ὅσα νόμος ἐπὶ ταφαῖς βασιλικαῖς  μή   τις εἰς ἑαυτὸν ὁρμὴ γένηται
[4, 23]   οὐ τῇ τύχῃ· ἔπειτ´ εἰ  μὴ   τοῖς ἤθεσι καὶ τοῖς τρόποις
[4, 9]   διὰ τῶν ὅπλων κτησάμενοι κατέχετε,  μὴ   τοὺς ἀναιδεστάτους ὥσπερ νῦν κρατεῖν
[4, 9]   προῄρημαι. ἱκέτης δ´ ὑμῶν γίνομαι  μὴ   τοὺς ὀρφανοὺς ἐγκαταλιπεῖν νῦν μὲν
[4, 20]   δὲ μέχρι τῆς πέμπτης κλήσεως  μὴ   τύχοι τοῦτο γενόμενον, ἀλλ´ εἰς
[4, 46]   τῶν συγγενεστάτων τε καὶ ἀναγκαιοτάτων  μὴ   φεισάμενος τῶν ἀλλοτρίων φείσεται· παρῄνει
[4, 48]   δεδιότες ἐλέγχειν τὸ πρᾶγμα καὶ  μὴ   φενακίζειν ἠξίουν. καὶ Τύρνος,
[4, 29]   σιωπᾶν ἄμεινόν ἐστί μοι καὶ  μὴ   φέρειν εἰς μέσον βουλὰς ἀπορρήτους;
[4, 75]   πάλιν ἐπὶ τὴν δυναστείαν, ἐὰν  μὴ   φυλαττώμεθα αὐτούς. Ταυτὶ μὲν οὖν
[4, 17]   δέκα μὲν ἐποίησε τῶν ἐν  ἀκμῇ,   δέκα δὲ τῶν ὑπερηλίκων κατὰ
[4, 6]   λέγειν τε καὶ πράττειν ὄντες  ἀκμῇ·   οὔτε γὰρ εὐγενείᾳ προεῖχεν αὐτῶν
[4, 47]   συμβήσεται παθεῖν αὐτοῖς. ~Τοιαύτῃ  καταδρομῇ   τοῦ Τύρνου χρησαμένου καὶ τῶν
[4, 40]   βασιλικαῖς μή τις εἰς ἑαυτὸν  ὁρμὴ   γένηται τοῦ δημοτικοῦ, πρὶν
[4, 20]   ἑτέρων καὶ τέλος εἶχεν  γνώμη·   εἰ δὲ μὴ γένοιντο ἐπὶ
[4, 83]   ταὐτὸ λαβοῦσι θάρσος καὶ μιᾷ  γνώμῃ   χρησαμένοις, σώζειν θ´ ἡμᾶς καὶ
[4, 26]   μὲν χρῆμα πολλαὶ πόλεις μιᾷ  γνώμῃ   χρώμεναι, αἰσχρὰ δ´ ὄψις συγγενῶν
[4, 64]   γυναῖκα καλλίστην οὖσαν τῶν ἐν  Ῥώμῃ   γυναικῶν καὶ σωφρονεστάτην ἐπεχείρησεν
[4, 57]   ὑπέσχητο, πολιτείαν τε τὴν ἐν  Ῥώμῃ   δώσειν ἔφη καὶ εἰς τὸν
[4, 26]   ἄσυλον ἀπὸ κοινῶν ἀναλωμάτων ἐν  Ῥώμῃ   κατασκευάσασθαι, ἐν θύσουσί θ´
[4, 58]   ἐστὶ τῶν ὁρκίων μνημεῖον ἐν  Ῥώμῃ   κείμενον ἐν ἱερῷ Διὸς Πιστίου,
[4, 26]   τοῦ μεγίστου τῶν ἐν τῇ  Ῥώμῃ   λόφων ἱδρυμένον Αὐεντίνου· καὶ τοὺς
[4, 29]   ἀμορφίαν; ἀλλὰ σοί γε καὶ  ῥώμη   πάρεστιν, οἵα τοῖς κράτιστα πεφυκόσι,
[4, 60]   τὸ τέρας εὑρεθῆναι, ἀλλ´ ἐν  Ῥώμῃ   φάναι παρ´ ἡμῖν ἐν Ταρπηίῳ
[4, 81]   ἐλευθερίαν ἀνακτησόμεθα; ὅταν ἀποθάνῃ Ταρκύνιος;  νὴ   Δία. καὶ τί πλέον ἡμῖν
[4, 81]   τὴν πάτριον ἐλευθερίαν ἀνακτησόμεθα; ὅταν  ἀποθάνῃ   Ταρκύνιος; νὴ Δία. καὶ τί
[4, 83]   πρόφασις τοῖς δι´ ἀνάγκην ταλαιπωροῦσιν  ἱκανή·   οὕς, εἰ ψηφιεῖσθε τῇ πατρίδι
[4, 16]   ἀσπίδας Ἀργολικὰς καὶ δόρατα καὶ  κράνη   χάλκεα καὶ θώρακας καὶ κνημῖδας
[4, 42]   ἄνδρες, ὧν οὐδὲ τὰ σώματα  ἐφάνη.   ἐπεὶ δὲ διέφθειρε τὸ κράτιστον
[4, 85]   τι χρὴ ποιεῖν, ἐπειδὴ πᾶσιν  ἐφάνη   κύρια ἡγεῖσθαι τὰ κριθέντα ὑπὸ
[4, 2]   βασιλεῖ τὴν Ὀκρισίαν, πρώτῃ  ἐφάνη   τὸ τέρας, εἰς ὁμιλίαν αὐτῷ
[4, 3]   τοτὲ δὲ πεζῶν ἐν ἁπάσαις  ἐφάνη   ψυχὴν ἄριστος καὶ πρῶτος ἐστεφανοῦτο
[4, 76]   βουλευτηρίου τεθῆναι κελεύσαντες ὑψηλὴν καὶ  περιφανῆ   συνεκάλουν τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν.
[4, 4]   ἐὰν δὴ καὶ βασιλεὺς ἔτι  γένῃ   Ῥωμαίων ἐμοῦ καὶ εἰς τοῦτό
[4, 15]   τῶν ἀνθρώπων ἀριθμὸς ἐγίνετο κατὰ  γένη   τε καὶ καθ´ ἡλικίας. ὡς
[4, 64]   ἀνδρὸς ἐπιφανοῦς, ἐξένιζεν αὐτὸν ὡς  συγγενῆ   τοῦ ἀνδρὸς πολλῇ προθυμίᾳ τε
[4, 12]   καὶ δεήσεις μεμιγμέναι δάκρυσιν, ἵνα  μένῃ   τε καὶ διακατέχῃ τὰ πράγματα
[4, 67]   ποιησαμένη θεοῖς τε καὶ δαίμοσιν  εὐξαμένη   ταχεῖαν αὐτῇ δοῦναι τὴν ἀπαλλαγὴν
[4, 40]   τὸν ἑαυτῆς καὶ ἐκείνου δαίμονα  κατοδυραμένη,   μυρίας δὲ κατάρας τῷ τε
[4, 39]   κρηπῖδος ἑστῶτα πρὸ τοῦ βουλευτηρίου  θεασαμένη   βασιλέα τ´ αὐτὸν ἠσπάσατο πρώτη
[4, 82]   κεκρυμμένον ὑπὸ τοῖς κόλποις ξίφος  σπασαμένη   τοῦ πατρὸς ὁρῶντος, δημόται,
[4, 67]   ἀρχῆς ἀναλαβοῦσα. καὶ μετὰ τοῦτ´  ἀσπασαμένη   τὸν πατέρα καὶ πολλὰς λιτανείας
[4, 40]   τε γαμβρῷ καὶ τῇ θυγατρὶ  καταρασαμένη   κρύπτει γῇ τὸ σῶμα. ἀπελθοῦσα
[4, 82]   κατασχούσας αὐτὴν ἀνάγκας διεξῆλθε πολλὰς  ποιησαμένη   δεήσεις καὶ ἀράς, ἵνα τιμωροὶ
[4, 67]   καὶ τῶν σὺν αὐτῷ παρόντων  ποιησαμένη   θεοῖς τε καὶ δαίμοσιν εὐξαμένη
[4, 4]   καὶ φύλακας ἐπ´ αὐταῖς ἐπέστησε  διακελευσαμένη   μηδένα παριέναι μήτ´ ἔσω μήτ´
[4, 51]   ἀγρούς, μὲν Ἠρήτου πλησίον  θεμένη   τὸν χάρακα, δὲ περὶ
[4, 66]   τέως μὲν ἔκλαιε φωνὴν οὐδεμίαν  προϊεμένη,   ἔπειτ´ ἀνιστάντος αὐτὴν τοῦ πατρὸς
[4, 23]   ἀγνοοῦντας διδάσκων, ὅτι πόλει δυναστείας  ἐφιεμένῃ   καὶ μεγάλων πραγμάτων ἑαυτὴν ἀξιούσῃ
[4, 83]   θεῶν ἐλπίσιν, ὧν ἱερὰ καὶ  τεμένη   καὶ βωμοὺς μιαίνει Ταρκύνιος ταῖς
[4, 53]   τῆς εἰς Πραίνεστον φερούσης ὁδοῦ  κειμένη·   Γαβίους αὐτὴν ἐκάλουν· νῦν μὲν
[4, 26]   ἐν τῷ τῆς Ἀρτέμιδος ἱερῷ  κειμένη   γραμμάτων ἔχουσα χαρακτῆρας {Ἑλληνικῶν} οἷς
[4, 40]   ὃν αὐτὸς κατεσκεύασεν, εἰκὼν αὐτοῦ  κειμένη   ξυλίνη κατάχρυσος ἐμπρήσεως γενομένης καὶ
[4, 51]   καὶ τῶν Ῥωμαίων ἵππος  ἐπικειμένη   πανταχόθεν αὐτοὺς ἀπέκλειεν· ὥστ´ ὀλίγοι
[4, 58]   ὁρκίων τότε βοός, γράμμασιν ἀρχαϊκοῖς  ἐπιγεγραμμένη   τὰς γενομένας αὐτοῖς ὁμολογίας. ταῦτα
[4, 66]   παρ´ αὐτῷ· τῶν γονάτων αὐτοῦ  λαβομένη   καὶ περιπεσοῦσα τέως μὲν ἔκλαιε
[4, 33]   καὶ αὐτὴ διὰ γῆρας ἑτέρων  δεομένη   κηδεμόνων· ἀλλ´ ἐν ἐμοὶ κατελείπεσθε
[4, 1]   ἀφίησι καὶ πασῶν μάλιστα γυναικῶν  ἀσπαζομένη   τε καὶ τιμῶσα διετέλεσεν. ἐκ
[4, 39]   ἐκποδῶν ποίησον. Ταῦτ´ εἰποῦσα καὶ  καθεζομένη   πάλιν ἐπὶ τῆς ἀπήνης ᾤχετο·
[4, 39]   πράγματα τέλος, ἐπὶ τῆς ἀπήνης  καθεζομένη   παρῆν εἰς τὴν ἀγοράν. μαθοῦσα
[4, 66]   εἰς Ῥώμην ᾤχετο, μέλαιναν ἐσθῆτα  περιβαλομένη   καὶ ξιφίδιόν τι κρύπτουσα ὑπὸ
[4, 82]   αὐτῶν κακοπαθήσαντος. αὕτη μέντοι σωφρονεῖν  βουλομένη   καὶ τὸν ἄνδρα τὸν ἑαυτῆς
[4, 65]   εἰ δ´ ἀντιπράττειν ἐπιχειρήσεις σώζειν  βουλομένη   τὸ σῶφρον, ἀποκτενῶ σε καὶ
[4, 85]   δὲ τοῦ τελευταίου βασιλέως τυραννὶς  γενομένη,   διὰ ταύτας τὰς προφάσεις καὶ
[4, 2]   δοκοῦν ἑτέρα τις ἐπιφάνεια θεία  γενομένη   περὶ τὸν ἄνδρα θαυμαστὴ καὶ
[4, 4]   ἡγεμονίαν αὐτῷ καὶ πάντων αἰτία  γενομένη   τῶν ἀγαθῶν τοῦ τετελευτηκότος
[4, 66]   συναντήσεις οὐδένα τῶν ἀσπαζομένων οὔτ´  ἀποκρινομένη   τοῖς μαθεῖν βουλομένοις, τι
[4, 28]   αὐτὸν ὡς ὑπὲρ ἀναγκαίου πράγματος  διαλεξομένη,   ~καὶ ἐπειδὴ παρεγένετο, μεταστῆναι κελεύσασα
[4, 67]   διὰ μέσου. ~Ταχείᾳ δὲ καὶ  κατεσπουδασμένῃ   παρακλήσει τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν εἰς
[4, 39]   ἀνοσίας αὐτοῦ θυγατρὸς ἔργα παραδίδοται.  πεπυσμένη   γὰρ τὴν εἰς τὸ βουλευτήριον
[4, 82]   ἐφ´ οἷς ἀγανακτοῦσα καὶ ἀφόρητον  ἡγουμένη   τὴν ὕβριν ἐπειδὴ πρὸς τὸν
[4, 53]   αὐτὴν ἐκάλουν· νῦν μὲν οὐκέτι  συνοικουμένη   πᾶσα, πλὴν ὅσα μέρη πανδοκεύεται
[4, 27]   τὸν μὲν ἐν ἀγορᾷ τῇ  καλουμένῃ   Βοαρίᾳ, τὸν δ´ ἕτερον ἐπὶ
[4, 4]   ἐξ ἐκείνου δύο νήπια καταλειπόμενα.  ἐνθυμουμένη   δὲ τὴν περὶ τὸν οἶκον
[4, 66]   χάρισαι δέ μοι ταύτην πρῶτον  αἰτουμένῃ   τὴν χάριν· κάλεσον ὅσους δύνασαι
[4, 23]   πάντας τοὺς πολέμους οἰκείοις ὅπλοις  χρωμένη,   καὶ μὴ ξενικοῖς στρατεύμασι καταμισθοφοροῦσα
[4, 52]   δύναμιν ἧκεν ἐπὶ τοὺς ἐν  Φιδήνῃ   ἐστρατοπεδευκότας τῶν Σαβίνων, οἷς οὔπω
[4, 51]   ἕωθεν τίθεσθαι μεταπεμψαμένοις τὸ ἐν  Φιδήνῃ   στράτευμα, μαθὼν τὴν διάνοιαν αὐτῶν
[4, 63]   ~Ταῦτα διαπραξάμενος Ταρκύνιος ἐν  εἰρήνῃ   τε καὶ κατὰ πολέμους καὶ
[4, 27]   τὴν πολιτείαν. Ταῦτα διαπραξάμενος ἐν  εἰρήνῃ   τε καὶ κατὰ πολέμους καὶ
[4, 57]   Ἀντίστιον Πέτρωνα ὠνόμασεν, ὃς ἐν  εἰρήνῃ   τε πολλὰ καὶ σπουδαῖα πολιτευσάμενος
[4, 54]   τροφῆς ἐν ἀμφοτέραις ἔσεσθαι καὶ  δεινὴ   περὶ τοῦ μέλλοντος ἀθυμία· κάκιον
[4, 1]   τῇ ἑαυτοῦ γυναικί. μαθοῦσα δ´  ἐκείνη   πάντα τὰ περὶ τὴν ἄνθρωπον
[4, 29]   πίστεις ἐπιθέντος δι´ ὅρκων, οὓς  ἐκείνη   προῃρεῖτο, οὐδὲν ἔτι αἰσχυνθεῖσα λέγει
[4, 64]   ἡγεμὼν ἀποδειχθεὶς ἀπὸ τῆς ἐν  ἐκείνῃ   τῇ πόλει διατριβῆς αὐτός τε
[4, 62]   ναῷ τοῦ Καπιτωλίνου Διὸς ἐν  λιθίνῃ   λάρνακι, ὑπ´ ἀνδρῶν δέκα φυλαττόμενοι.
[4, 65]   ξίφος ἔχων. ~Ἐπιστὰς δὲ τῇ  κλίνῃ   διεγερθείσης ἅμα τῷ συνεῖναι τὸν
[4, 58]   ὃν Ῥωμαῖοι Σάγκον καλοῦσιν, ἀσπὶς  ξυλίνη   βύρσῃ βοείᾳ περίτονος τοῦ σφαγιασθέντος
[4, 40]   αὐτὸς κατεσκεύασεν, εἰκὼν αὐτοῦ κειμένη  ξυλίνη   κατάχρυσος ἐμπρήσεως γενομένης καὶ τῶν
[4, 11]   τῶν τιμημάτων τὰς εἰσφορὰς συνεισφέρειν·  κοινῇ   δὲ σύμπαντες, ὅτι κατὰ νόμους
[4, 9]   μνήμην τῶν ἔργων. δόξατε οὖν  κοινῇ   πάντες ἐπίτροποι καταλελεῖφθαι τῶν παιδίων
[4, 29]   εἰπεῖν, ὅσα φρονῶ περὶ τῶν  κοινῇ   συμφερόντων, καὶ καθέξεις οὓς ἂν
[4, 69]   ἅμα φιλῆσαι τὴν μητέρα βουλόμενοι  κοινῇ   τὴν βασιλείαν κατασχεῖν, δὲ
[4, 23]   ἀναγκασθῇ πολεμεῖν. χωρὶς δὲ τοῦ  κοινῇ   χρησίμου καὶ ἰδίᾳ πολλὰ ὠφελήσεσθαι
[4, 63]   πεδίου μεγίστου τῶν περὶ τῇ  Λατίνῃ   καὶ τῆς συναπτούσης αὐτῷ θαλάττης
[4, 29]   γὰρ ἐὰν τἆλλα τις ἀδικεῖν  ὀκνῇ,   βασιλείας γε χάριν οὐ νέμεσις
[4, 29]   μεταστῆναι κελεύσασα τοὺς ἔνδον, ἵνα  μόνη   διαλεχθείη πρὸς μόνον, Ἆρ´, ἔφησεν,
[4, 40]   καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων διαφθαρέντων  μόνη   διέμεινεν οὐδὲν λωβηθεῖσα ὑπὸ τοῦ
[4, 79]   γῆς ἀνδρὶ ποιῆσαι τὴν ἀθλίαν  ἀγχόνῃ   διαχρησάμενος, ὑφ´ ὧν ἐσώθη καὶ
[4, 6]   οὐκέτι κυΐσκεται τούτου τοῦ χρόνου  γυνή,   ἀλλ´ ἔστιν οὗτος αὐτὸς τῶν
[4, 28]   καὶ σώφρων καὶ φιλοπάτωρ συνῆλθε  γυνή,   Ἀρροῦντι δὲ τῷ νεωτέρῳ πολὺ
[4, 4]   τοῦ τετελευτηκότος βασιλέως ἦν  γυνὴ   γαμβρῷ τε συλλαμβάνουσα ἰδίῳ καὶ
[4, 6]   τοῦτο συνάγεται τὸ πλῆθος.  γυνὴ   δ´ εἰ πέντε ἔτεσιν ἦν
[4, 70]   ξιφίδιον, διεχρήσατο ἑαυτὴν  γυνή,   καὶ τῷ πτώματι προσελθὼν αὐτῆς·
[4, 33]   ὑμῶν ἕτερος ἦν, ὅτι μὴ  γυνή,   πατρὸς μήτηρ, καὶ αὐτὴ διὰ
[4, 2]   αὐτοῦ καὶ τοῦ βασιλέως  γυνὴ   πορευόμεναι διὰ τῆς παστάδος ἐθεάσαντο
[4, 64]   ἐτύγχανεν, δὲ συνοικοῦσα αὐτῷ  γυνὴ   Ῥωμαία, Λουκρητίου θυγάτηρ ἀνδρὸς ἐπιφανοῦς,
[4, 29]   σε μήτε φιλοτιμίας μήτε δόξης.  γυνή   σοι σύνεστι μηδὲν ἐοικυῖα τοῖς
[4, 62]   χρησμῶν λαβεῖν. μὲν οὖν  γυνὴ   τὰς βύβλους δοῦσα καὶ φράσασα
[4, 70]   αὑτοῦ παισίν, οἵας ἔτυχεν  γυνή.   ~Ταῦτ´ εἰπὼν ἐκάλει καὶ τοὺς
[4, 62]   αὐτὴν ἔσωσεν ἐκ μεγάλων κακῶν.  γυνή   τις ἀφίκετο πρὸς τὸν τύραννον
[4, 82]   τὸν πόλεμον, Ταρκυνίου δὲ Κολλατίνου  γυνὴ   τοῦ συγγενοῦς τῶν τυράννων καὶ
[4, 40]   οὐδὲν αὐτῷ γενέσθαι· ἀλλ´  γυνὴ   τοῦ Τυλλίου σὺν ὀλίγοις τισὶ
[4, 64]   ἀνδρὸς πολλῇ προθυμίᾳ τε καὶ  φιλοφροσύνῃ.   ταύτην τὴν γυναῖκα καλλίστην οὖσαν
[4, 13]   τὰς περιλαμβανούσας αὐτὸ πολλαχόθεν οἰκήσεις,  ἴχνη   δέ τινα φυλάττοντι κατὰ πολλοὺς
[4, 9]   κρατεῖν οὔτε χάριτι λαβόντας οὔτ´  ὠνῇ   κτησαμένους, ἀλλὰ τοὺς μηδένα κλῆρον
[4, 39]   αὐτὸν ἠσπάσατο πρώτη μεγάλῃ τῇ  φωνῇ   καὶ τοῖς θεοῖς εὔξατο ἐπὶ
[4, 75]   δότω· ἐὰν δὲ τοῖς πλείοσι  δόξῃ   λόχοις κυρίαν εἶναι τὴν τῶν
[4, 29]   Ταρκύνιε, τῆς βασιλείας ἀποστερούμενος ἀνέχεσθαι  διανοῇ;   πότερον ἐκ ταπεινῶν καὶ ἀσήμων
[4, 74]   βίου τοὺς αὐτοὺς ἐᾶν ἄρχειν·  χαλεπὴ   γὰρ ἅπασιν ἀόριστος ἀρχὴ καὶ
[4, 32]   τιμῶν κληρονομεῖν καὶ τίνα πρόφασιν  εὐπρεπῆ   τῆς ἀποστερήσεως σκηπτόμενος; πότερον οὐχ
[4, 71]   πρὶν τὰ παρ´ ἡμῶν  εὐτρεπῆ   γενέσθαι. ἔπειτα κομίσαντες τὸ σῶμα
[4, 5]   δωματίου καὶ παρήγγειλε τοῖς ἔνδον  εὐτρεπῆ   τὰ πρὸς τὴν θεραπείαν ἐπιτήδεια
[4, 41]   καὶ μεθ´ ἡμέραν ἐξιόντι παρακολουθοῦντες,  ὅπῃ   πορεύοιτο, πολλὴν τὴν ἀπὸ τῶν
[4, 70]   θέαμα οἴκτιστον· ὤμοσε τόν τ´  Ἄρη   καὶ τοὺς ἄλλους θεοὺς πᾶν
[4, 69]   καὶ παῖδας, ὑφ´ ἧς πολλὰ  διεφθάρη   σώματα, χαλεπωτάτη δὲ καὶ δυσίατος
[4, 53]   οὐκέτι συνοικουμένη πᾶσα, πλὴν ὅσα  μέρη   πανδοκεύεται κατὰ τὴν δίοδον, τότε
[4, 20]   τοῦτο γενόμενον, ἀλλ´ εἰς ἴσα  μέρη   σχισθεῖεν αἱ τῶν ἑκατὸν ἐνενήκοντα
[4, 83]   δαίμων καὶ τὸ χρεὼν  φέρῃ.   μαντεύομαι δὲ καλοῖς ἐγχειρήμασιν εὐτυχὲς
[4, 26]   ταῦτα διεξελθὼν ἐδίδασκεν αὐτούς, ὡς  χρὴ   Λατίνους μὲν τῶν προσοίκων ἄρχειν
[4, 81]   ἀκριβοῖ τὴν τυραννικὴν κακίαν, ποδαποὺς  χρὴ   νομίζειν ἔσεσθαι τοὺς ἐξ ἐκείνου
[4, 85]   διερωτήσαντες κατὰ λόχους, τι  χρὴ   ποιεῖν, ἐπειδὴ πᾶσιν ἐφάνη κύρια
[4, 56]   ἦν, δηλώσοντα καὶ πευσόμενον, τί  χρὴ   ποιεῖν. δὲ Ταρκύνιος οὐδὲ
[4, 62]   διηγησάμενος αὐτοῖς τὸ πρᾶγμα, τί  χρὴ   πράττειν, ἤρετο. κἀκεῖνοι διὰ σημείων
[4, 70]   ὄχλον ἐκποδῶν μεταστήσαντες ἐβουλεύοντο, τί  χρὴ   πράττειν. πρῶτος δ´ Βροῦτος
[4, 44]   πικραὶ καὶ ἀπαραίτητοι. ~Καὶ οὐκ  ἀπέχρη   ταῦτα μόνον εἰς τοὺς δημοτικοὺς
[4, 38]   λαβεῖν; καὶ ὃς ὑπολαβών·  σὴ   τόλμα καὶ ἀναίδεια, εἶπεν,
[4, 4]   τότε καὶ ἐκ τοῦ φανεροῦ  πάσῃ   δυνάμει καὶ μεθ´ ὅπλων αὐτοῖς
[4, 52]   τὴν Οὐολούσκων χώραν τοτὲ μὲν  ἁπάσῃ   τῇ δυνάμει, τότε δὲ μέρει
[4, 65]   τοῖς βασιλεῦσιν ἀγαθά, ὧν ἁπάντων  ἔσῃ   σὺν ἐμοὶ κυρία, τί δεῖ
[4, 23]   δεῖ πράγματος ὡς πολυανθρωπίας, ἵνα  διαρκέσῃ   πρὸς πάντας τοὺς πολέμους οἰκείοις
[4, 65]   δωματίῳ σφάξειν αὐτὴν ἀπειλήσας, ἐὰν  ἐπιχειρήσῃ   φεύγειν βοᾶν. τούτῳ καταπληξάμενος
[4, 4]   ὅταν δὲ τὰ πρῶτα ἡμῖν  χωρήσῃ   κατὰ νοῦν, τότε καὶ ἐκ
[4, 59]   Ἥρᾳ καὶ τῇ Ἀθηνᾷ, ἐὰν  κρατήσῃ   τῇ μάχῃ, ναοὺς αὐτοῖς κατασκευάσειν·
[4, 5]   τῶν κοινῶν ἀποδεικνύμενον, ἕως αὐτὸς  ῥαΐσῃ.   μὲν οὖν δῆμος ἀπῄει
[4, 26]   ἵνα δὲ μηδεὶς χρόνος αὐτοὺς  ἀφανίσῃ,   στήλην κατασκευάσας χαλκῆν ἔγραψεν ἐν
[4, 19]   χορηγίας τὰς πολεμικὰς ἐπιτελεσθησομένην συμμετρησάμενος,  ὁπόση   τις ἀρκοῦσα ἔσται, διαιρῶν τὸν
[4, 58]   Ῥωμαῖοι Σάγκον καλοῦσιν, ἀσπὶς ξυλίνη  βύρσῃ   βοείᾳ περίτονος τοῦ σφαγιασθέντος ἐπὶ
[4, 51]   ταῦτ´ ἤκουσεν, ἐν μὲν τῇ  Συέσσῃ   βραχύ τι καταλείπει μέρος τῆς
[4, 51]   ταλάντων. ~Ἔτι δ´ ἐν τῇ  Συέσσῃ   διατρίβοντος αὐτοῦ παρῆν τις ἀγγέλλων,
[4, 82]   Σέξτου διὰ τὴν συγγένειαν τῇ  παρελθούσῃ   νυκτί, Κολλατίνου δὲ τότ´ ἀποδημοῦντος
[4, 47]   μηνύσεώς μοι γενομένης ἐν τῇ  παρελθούσῃ   νυκτὶ ὑπό τινος τῶν μετεσχηκότων
[4, 23]   ἐφιεμένῃ καὶ μεγάλων πραγμάτων ἑαυτὴν  ἀξιούσῃ   οὐδενὸς οὕτω δεῖ πράγματος ὡς
[4, 24]   ἡγεμονικῇ πόλει καὶ παντὸς ἄρχειν  ἀξιούσῃ   τόπου τοιούτους ποιεῖσθαι πολίτας. ἔχοι
[4, 66]   καὶ ποδαπὴν ὕβριν ἀξιοῦντος λέγειν·  Ἀκούσῃ   τὰς ἐμάς, ἔφη, συμφοράς,
[4, 64]   ἐπιβουλεύων αὐτῇ διὰ τὸν πλοῦτον  εὐδαιμονούσῃ   μάλιστα τῶν ἐν Ἰταλίᾳ πόλεων.
[4, 14]   τιθασσευόμενοι μέγα τι καὶ σεμνὸν  ἐχούσῃ   χαριέστεροι γίνωνται περὶ τοὺς δεσπότας
[4, 59]   Διὶ καὶ τῇ Ἥρᾳ καὶ  τῇ   Ἀθηνᾷ, ἐὰν κρατήσῃ τῇ μάχῃ,
[4, 40]   δημοκρατίαν. καὶ ἐπὶ ταύτῃ μάλιστα  τῇ   αἰτίᾳ λέγεται τῶν πατρικίων αὐτῷ
[4, 75]   δίχα ὑμῶν καὶ τὰ δόξαντα  τῇ   βουλῇ φέρειν εἰς τὸν δῆμον,
[4, 12]   τοῦ δημοτικοῦ πλήθους πολλὰ χαίρειν  τῇ   βουλῇ φράσας, ἣν οὐκ ἠξίωσεν
[4, 75]   Ταρκύνιον ἅμα τοῖς παισὶ καὶ  τῇ   γυναικὶ πόλεώς τε καὶ χώρας
[4, 70]   Κολλατῖνε καὶ πάντες ὑμεῖς οἱ  τῇ   γυναικὶ προσήκοντες, ἐν οἷς αὐτὴν
[4, 62]   τὰς βύβλους πρίασθαι, ἐκέλευσαν ἀπαριθμῆσαι  τῇ   γυναικὶ τὸ χρυσίον, ὅσον ᾔτει
[4, 46]   τῶν Λατίνων ἀνεβάλοντο τὴν βουλήν.  ~Τῇ   δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ παρῆν
[4, 47]   ἀποθέσθαι κρύψαντας ἐν τοῖς σκευοφόροις.  τῇ   δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ συναχθείσης τῆς
[4, 28]   φέρειν τὸν ἑαυτῆς δαίμονα περιῆν·  τῇ   δὲ παντόλμῳ χαλεπαίνειν καὶ ἀπαλλαγῆναι
[4, 21]   τῶν εἰσφορῶν καὶ τῶν στρατειῶν·  τῇ   δὲ πόλει τοὺς αὐτοὺς ἔχειν
[4, 14]   τὰς ἐπικλήσεις, τῇ μὲν Παλατίνην,  τῇ   δὲ Σουβουράνην, τῇ δὲ τρίτῃ
[4, 14]   Σουβουράνην, τῇ δὲ τρίτῃ Κολλίνην,  τῇ   δὲ τετάρτῃ τῶν μοιρῶν Ἰσκυλίνην,
[4, 14]   μὲν Παλατίνην, τῇ δὲ Σουβουράνην,  τῇ   δὲ τρίτῃ Κολλίνην, τῇ δὲ
[4, 19]   λόχος τῶν ἀπόρων. ~Ταύτῃ  τῇ   διακοσμήσει χρησάμενος τὰς μὲν τῶν
[4, 13]   ἐμὴν εἶχεν ἡλικίαν, ἕτερος ἔσται  τῇ   διηγήσει καιρὸς ἐπιτηδειότερος. ~Ὁ δὲ
[4, 52]   Οὐολούσκων χώραν τοτὲ μὲν ἁπάσῃ  τῇ   δυνάμει, τότε δὲ μέρει τινί,
[4, 1]   βασιλεὺς καὶ δίδωσι δωρεὰν  τῇ   ἑαυτοῦ γυναικί. μαθοῦσα δ´ ἐκείνη
[4, 59]   Σαβίνους εὔξατο τῷ Διὶ καὶ  τῇ   Ἥρᾳ καὶ τῇ Ἀθηνᾷ, ἐὰν
[4, 62]   Τερέντιος Οὐάρρων ἱστόρηκεν ἐν  τῇ   θεολογικῇ πραγματείᾳ. ~Ταῦτα διαπραξάμενος
[4, 40]   κατάρας τῷ τε γαμβρῷ καὶ  τῇ   θυγατρὶ καταρασαμένη κρύπτει γῇ τὸ
[4, 27]   κεχρῆσθαι, τὸν μὲν ἐν ἀγορᾷ  τῇ   καλουμένῃ Βοαρίᾳ, τὸν δ´ ἕτερον
[4, 5]   διαλιποῦσα δὲ τὴν μεταξὺ νύκτα  τῇ   κατόπιν ἡμέρᾳ πολλοῦ πρὸς τὰ
[4, 40]   ἡμέραν ἐπιβιώσασα μετὰ τὴν ταφὴν  τῇ   κατόπιν νυκτὶ ἀποθνήσκει. τοῦ θανάτου
[4, 65]   εἰσέρχεται ξίφος ἔχων. ~Ἐπιστὰς δὲ  τῇ   κλίνῃ διεγερθείσης ἅμα τῷ συνεῖναι
[4, 6]   ἀδίκημα ἤνεγκαν καὶ ταῦτ´ ἐν  τῇ   κρατίστῃ τοῦ λέγειν τε καὶ
[4, 6]   τὸν οἶκον ὅλον ἀνασκευασάμενος ἐν  τῇ   κρατίστῃ τοῦ φρονεῖν ὑπάρχων ἡλικίᾳ.
[4, 63]   Πωμεντίνου πεδίου μεγίστου τῶν περὶ  τῇ   Λατίνῃ καὶ τῆς συναπτούσης αὐτῷ
[4, 47]   τοὺς ἐπιφανεστάτους ὑμῶν ἀποκτείνας ἐπιθέσθαι  τῇ   Λατίνων ἀρχῇ καὶ ἐπὶ τοῦθ´
[4, 70]   ἤκουσε τοῦ Οὐαλερίου τὰ συμβάντα  τῇ   Λουκρητίᾳ καὶ τὴν ἀναίρεσιν αὐτῆς
[4, 59]   καὶ τῇ Ἀθηνᾷ, ἐὰν κρατήσῃ  τῇ   μάχῃ, ναοὺς αὐτοῖς κατασκευάσειν· καὶ
[4, 28]   τὴν μὴ τὰ ὅμοια βουλομένην,  τῇ   μὲν ὀδύρεσθαί τε καὶ φέρειν
[4, 14]   λόφων ταῖς μοίραις τὰς ἐπικλήσεις,  τῇ   μὲν Παλατίνην, τῇ δὲ Σουβουράνην,
[4, 57]   τὸν μὲν Ἀντίστιον ἐκπεπληγότα ἐπὶ  τῇ   παραδόξῳ συμφορᾷ καὶ οὐδὲ φωνὴν
[4, 82]   αὐτῇ Σέξτου διὰ τὴν συγγένειαν  τῇ   παρελθούσῃ νυκτί, Κολλατίνου δὲ τότ´
[4, 47]   λέγω μηνύσεώς μοι γενομένης ἐν  τῇ   παρελθούσῃ νυκτὶ ὑπό τινος τῶν
[4, 2]   αὐτοῦ μεσούσης μάλισθ´ ἡμέρας ἐν  τῇ   παστάδι τῶν βασιλείων καὶ κατενεχθέντος
[4, 83]   ταλαιπωροῦσιν ἱκανή· οὕς, εἰ ψηφιεῖσθε  τῇ   πατρίδι βοηθεῖν, οὐ φόβος
[4, 78]   ἀξιώσωμεν ἡμῖν γενέσθαι, πράττοντας ἐλευθερίαν  τῇ   πατρίδι, ἧς οὔτε πρότερον ἡμῖν
[4, 39]   ἐπὶ τῷ πάθει μᾶλλον  τῇ   πληγῇ στενάξας ἄγει βίᾳ τὰς
[4, 36]   τὰ πράγματα παραλαβών, οὐ φθονῶ  τῇ   πόλει βελτίονος ἡγεμόνος· ἀποδοὺς δὲ
[4, 64]   ἀποδειχθεὶς ἀπὸ τῆς ἐν ἐκείνῃ  τῇ   πόλει διατριβῆς αὐτός τε Κολλατῖνος
[4, 43]   φρατριαστῶν γειτόνων ἔν τε  τῇ   πόλει καὶ ἐπὶ τῶν ἀγρῶν
[4, 32]   ἔχοις ἑτέρους εἰπεῖν ἄνδρας ἐν  τῇ   πόλει κρείττους· ἐὰν δ´ ἐντεῦθεν
[4, 71]   ἔχωμεν, ἵνα μηδὲν τῶν ἐν  τῇ   πόλει λεγομένων τε καὶ πραττομένων
[4, 71]   εἰ μάθοιεν, ὅτι τὰ ἐν  τῇ   πόλει πάντα τοῖς τυράννοις ἐστὶν
[4, 25]   ἐπεὶ δ´ αὐτῷ τὰ ἐν  τῇ   πόλει πράγματα τὸν κράτιστον εἰλήφει
[4, 53]   ῥᾳδίαν, ὡς καὶ τῶν ἐν  τῇ   πόλει συλληψομένων, ἔπεισαν αὐτοὺς συμπροθυμηθέντων
[4, 16]   εἰς πόλεμον ἐξιούσης ὑπομένοντας ἐν  τῇ   πόλει τὰ ἐντὸς τείχους φυλάττειν.
[4, 83]   ὅμηρα γὰρ αὐτῶν ἔχομεν ἐν  τῇ   πόλει τέκνα καὶ γυναῖκας καὶ
[4, 6]   πεποιημένος διὰ τὸ μηδεμιᾶς ἐν  τῇ   πόλει τιμῆς μεταλαμβάνειν. ἕτερος μὲν
[4, 24]   καταγράψουσι καὶ μένειν ἐφήσουσιν ἐν  τῇ   πόλει· τὸ δὲ μιαρὸν καὶ
[4, 23]   ἀκινήτων νομίμων διατελεῖ τοῦτ´ ἐν  τῇ   πόλει φυλαττόμενον. ~Ἐπειδὴ δὲ κατὰ
[4, 61]   κατὰ τοὺς πατέρας ἡμῶν εὑρέθη  τῇ   πολυτελείᾳ τῆς ὕλης μόνον διαλλάττων
[4, 26]   προὔχοντας καὶ πραγμάτων ὄγκῳ καὶ  τῇ   προνοίᾳ τοῦ δαιμονίου κρείττονι κεχρημένους
[4, 51]   ἀλλὰ καὶ τὸ ἔρυμα ἑάλω  τῇ   πρώτῃ ἐφόδῳ· ἔνθα σὺν τοῖς
[4, 3]   τοιάδε. ἀντίπαις μὲν ὢν ἔτι  τῇ   πρώτῃ στρατείᾳ, ἣν ἐπὶ Τυρρηνοὺς
[4, 15]   ὡς δὲ Πείσων Λεύκιος ἐν  τῇ   πρώτῃ τῶν ἐνιαυσίων ἀναγραφῶν ἱστορεῖ,
[4, 62]   Ταρκυνίου δυναστείας πάνυ θαυμαστὸν εὐτύχημα  τῇ   Ῥωμαίων ὑπάρξαι πόλει εἴτε θεῶν
[4, 26]   ἐπὶ τοῦ μεγίστου τῶν ἐν  τῇ   Ῥώμῃ λόφων ἱδρυμένον Αὐεντίνου· καὶ
[4, 66]   καὶ ξιφίδιόν τι κρύπτουσα ὑπὸ  τῇ   στολῇ, οὔτε προσαγορεύουσα κατὰ τὰς
[4, 51]   δὲ ταῦτ´ ἤκουσεν, ἐν μὲν  τῇ   Συέσσῃ βραχύ τι καταλείπει μέρος
[4, 51]   γενέσθαι ταλάντων. ~Ἔτι δ´ ἐν  τῇ   Συέσσῃ διατρίβοντος αὐτοῦ παρῆν τις
[4, 50]   μὲν ἀπεμάχοντο καὶ πολὺν ἀντέσχον  τῇ   ταλαιπωρίᾳ χρόνον· ὡς δ´ ὑπέλειπεν
[4, 13]   δέομαι μεμνῆσθαι κατὰ τὸ παρόν.  τῇ   τε πόλει προσέθηκε δύο λόφους,
[4, 17]   σαλπισταί τε καὶ οἱ βυκανισταὶ  τῇ   τετάρτῃ συνετάττοντο μοίρᾳ. ἦν δὲ
[4, 57]   τοῦ Πέτρωνος κατασκευασθείσας ἐπιστολὰς σεσημειωμένας  τῇ   τοῦ πατρὸς σφραγῖδι λαβόντας ἔνδον
[4, 64]   ἐπὶ τοῦ στρατοπέδου κάμνοντες ἐπὶ  τῇ   τριβῇ τοῦ πολέμου καὶ οἱ
[4, 70]   ταὐτὰ βουλόμενον καὶ μέχρι θανάτου  τῇ   τυραννίδι καὶ τοῖς συναγωνιζομένοις αὐτῇ
[4, 23]   τοῦ δούλου διαφέρειν, ἀλλ´ οὐ  τῇ   τύχῃ· ἔπειτ´ εἰ μὴ τοῖς
[4, 14]   ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἵνα  τῇ   φιλανθρωπίᾳ ταύτῃ τιθασσευόμενοι μέγα τι
[4, 46]   πόλεις εὐεργετήσειν ὑποσχόμενος, ἐὰν ἐν  τῇ   φιλίᾳ διαμείνωσι, τελευτῶν ἔπειθεν αὐτοὺς
[4, 11]   πολὺ τὸ θηριῶδες ἔχοντες ἐν  τῇ   φύσει καὶ τυραννικόν. εἰ μὲν
[4, 23]   θαυμάζειν, ἔφη, τῶν ἀγανακτούντων, εἰ  τῇ   φύσει τὸ ἐλεύθερον οἴονται τοῦ
[4, 39]   τ´ αὐτὸν ἠσπάσατο πρώτη μεγάλῃ  τῇ   φωνῇ καὶ τοῖς θεοῖς εὔξατο
[4, 13]   πόλις, οὕτω συνύφανται τὸ ἄστυ  τῇ   χώρᾳ καὶ εἰς ἄπειρον ἐκμηκυνομένης
[4, 4]   ἐναντιοῦσθαι καὶ κωλύειν νῦν μὲν  ἀπάτῃ   καὶ δόλῳ χρησαμένους· τούτων γὰρ
[4, 52]   ὁποίας ἔτυχεν, ἐπειδὴ δολίῳ τ´  ἀπάτῃ   καὶ στρατηγήματι παραδόξῳ κατειργάσθη, δι´
[4, 83]   πατέρας ἡμῶν λελόγχατε, καὶ πόλις  θεοφιλεστάτη   πόλεων, ἐν γενέσεώς τε
[4, 1]   συνῆν Ὀκρισίᾳ καλλίστῃ τε καὶ  σωφρονεστάτῃ   τῶν ἐν Κορνικόλῳ γυναικῶν. αὐτὸς
[4, 69]   ὑφ´ ἧς πολλὰ διεφθάρη σώματα,  χαλεπωτάτη   δὲ καὶ δυσίατος εἰς τὰς
[4, 52]   ὁμόρων ἀνέστη χρόνῳ τε μακρός·  ἔτη   γὰρ ἑπτὰ συνεχῶς ἐπολεμήθη· καὶ
[4, 16]   τοὺς ὑπὲρ τετταράκοντα καὶ πέντε  ἔτη   γεγονότας ἀπὸ τῶν ἐχόντων τὴν
[4, 7]   πρεσβύτερος τῶν Ταρκυνίων, ὑπὲρ ἑβδομήκοντα  ἔτη   γεγονὼς ἂν ἦν, ὅτε τὸν
[4, 6]   ἐπὶ τοῖς εἴκοσι βεβασίλευκεν Ἄγκος·  ἔτη   δ´ ὀκτὼ καὶ τριάκοντα τὴν
[4, 3]   ἀριστείοις ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἐκοσμεῖτο.  ἔτη   δὲ γεγονὼς εἴκοσι μάλιστα τῆς
[4, 85]   ἡλικίαν μὲν ἤδη πολιὸς ὤν,  ἔτη   δὲ πέντε καὶ εἴκοσι τὴν
[4, 7]   ἐξετάζεσθαι ἓξ καὶ ἐνενήκοντα βεβιωκὼς  ἔτη.   ἐκπεσών τε τῆς ἀρχῆς ἔτι
[4, 31]   τῆς φρονήσεως ἀκμὴν τριάκοντα γεγονὼς  ἔτη,   μετὰ τοῦ γάμου τῆς θυγατρὸς
[4, 6]   ἐνιαυτὸν φίλος γενόμενος ἑπτακαίδεκα διέτριψεν  ἔτη   παρ´ αὐτῷ τὰ λοιπά· τέτταρα
[4, 27]   οὗτος πόλεμος εἴκοσι διέμεινεν  ἔτη   συνεχῶς πολεμούμενος εἰσβολάς τε πολλὰς
[4, 7]   παραλαβὼν τὴν βασιλείαν Τύλλιος ἐπ´  ἔτη   τετταράκοντα καὶ τέτταρα κατέσχεν, ὥστ´
[4, 40]   καλεῖται. ~Τοιαύτης τελευτῆς ἔτυχε Τύλλιος  ἔτη   τετταράκοντα καὶ τέτταρα τὴν βασιλείαν
[4, 1]   αἴτιος γενόμενος, ὀκτὼ καὶ τριάκοντα  ἔτη   τὴν ἀρχὴν κατασχὼν οὕτω τελευτᾷ
[4, 28]   μισοπάτωρ καὶ πάντολμος ἦν  γαμετή.   συνέβαινε δὴ τῶν ἀνδρῶν ἑκατέρῳ
[4, 82]   δ´ ἄνδρες γενόμενοι γυναικῶν χείρους  ἀρετῇ   γενησόμεθα; καὶ σοὶ μέν, ὅτι
[4, 14]   τῇ δὲ Σουβουράνην, τῇ δὲ  τρίτῃ   Κολλίνην, τῇ δὲ τετάρτῃ τῶν
[4, 20]   τῆς τετάρτης προὔβαινεν· δὲ  πέμπτη   κλῆσις καὶ τελευταία παρείλκοντο.
[4, 17]   τε καὶ οἱ βυκανισταὶ τῇ  τετάρτῃ   συνετάττοντο μοίρᾳ. ἦν δὲ καὶ
[4, 14]   δὲ τρίτῃ Κολλίνην, τῇ δὲ  τετάρτῃ   τῶν μοιρῶν Ἰσκυλίνην, τετράφυλον ἐποίησε
[4, 14]   τοὺς ἀνθρώπους ἔταξε τοὺς ἐν  ἑκάστῃ   μοίρᾳ τῶν τεττάρων οἰκοῦντας, ὥσπερ
[4, 45]   δι´ αὐτοῦ τοὺς ἀρίστους ἐν  ἑκάστῃ   πόλει τῶν τὰ κοινὰ πραττόντων
[4, 25]   καταστησάμενος ἔξω τῶν ἰδίων, ὧν  ἑκάστη   πόλις εἶχε, τοὺς κοινοὺς ἅπασιν,
[4, 49]   κοινῶς ὑπὸ πασῶν θυομένου μέρος  ἑκάστη   τὸ τεταγμένον λαμβάνει. θύουσι δ´
[4, 73]   ἅπασι φαινομένης διὰ τὰς παρακολουθούσας  ἑκάστῃ   τῶν πολιτειῶν κακίας τελευταῖος παραλαβὼν
[4, 42]   τῷ βασιλεῖ, κατηγόρουν ἐπ´ αὐτῷ  δικαστῇ.   δὲ τῶν μὲν θάνατον
[4, 2]   θεία γενομένη περὶ τὸν ἄνδρα  θαυμαστὴ   καὶ παράδοξος ἧττον ἀπιστεῖσθαι ποιεῖ.
[4, 82]   σπλάγχνων ἔβαψε τὸν σίδηρον.  θαυμαστὴ   σὺ καὶ πολλῶν ἐπαίνων ἀξία
[4, 72]   δὲ μηκέτι ποιεῖν ἐφ´ ἑνὶ  δυνάστῃ   τὰ κοινὰ τὰς τυραννικὰς διεξιοῦσι
[4, 82]   τῆς εἰς τὰ πολέμια παρασκευῆς·  μεστὴ   γὰρ ἁπάντων πόλις, αἰσχρόν
[4, 52]   χωρούντων πόλεμος ἐκ τῶν ὁμόρων  ἀνέστη   χρόνῳ τε μακρός· ἔτη γὰρ
[4, 39]   πρὸς τὸ τῆς ὄψεως ἐλεεινὸν  ἐπέστη   καὶ πρὸς τὴν δέσποιναν ἀπέβλεψε.
[4, 3]   ἐστεφανοῦτο τῶν ἄλλων. καὶ ἐπειδὴ  παρέστη   Ῥωμαίοις εἰς ὑπόταξίν τε καὶ
[4, 28]   καὶ τυραννικῷ τὴν φύσιν ὄντι  χρηστὴ   καὶ σώφρων καὶ φιλοπάτωρ συνῆλθε
[4, 1]   Τύλλιος ὄνομα γυναικὶ συνῆν Ὀκρισίᾳ  καλλίστῃ   τε καὶ σωφρονεστάτῃ τῶν ἐν
[4, 7]   ὅτε τὸν Τύλλιον ἀπέκτεινεν. ἐν  κρατίστῃ   δέ γ´ αὐτὸν ἡλικίᾳ τότ´
[4, 51]   τις ἀγγέλλων, ὅτι Σαβίνων  κρατίστη   νεότης ἐξελήλυθε καὶ δυσὶ μεγάλοις
[4, 6]   ἤνεγκαν καὶ ταῦτ´ ἐν τῇ  κρατίστῃ   τοῦ λέγειν τε καὶ πράττειν
[4, 6]   οἶκον ὅλον ἀνασκευασάμενος ἐν τῇ  κρατίστῃ   τοῦ φρονεῖν ὑπάρχων ἡλικίᾳ. πολιτεύεσθαι
[4, 60]   μηδὲν ἐξαμαρτεῖν· μοῖρα δ´ οὐκ  ἐλαχίστη   τῶν ἐν μαντικῇ θεωρημάτων ἐρώτησις
[4, 47]   κατάλυσιν αὐτοῦ, τὰ κεκρυμμένα ἐν  αὐτῇ   δείξας ὅπλα. ~Ὡς δὲ ταῦτ´
[4, 33]   μὴ γυνή, πατρὸς μήτηρ, καὶ  αὐτὴ   διὰ γῆρας ἑτέρων δεομένη κηδεμόνων·
[4, 64]   ὡς δὲ τἀληθὲς εἶχεν ἐπιβουλεύων  αὐτῇ   διὰ τὸν πλοῦτον εὐδαιμονούσῃ μάλιστα
[4, 70]   τῇ τυραννίδι καὶ τοῖς συναγωνιζομένοις  αὐτῇ   διεχθρεύσειν. εἰ δὲ παραβαίη τὸν
[4, 67]   τε καὶ δαίμοσιν εὐξαμένη ταχεῖαν  αὐτῇ   δοῦναι τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ βίου
[4, 65]   τῷ τρόπῳ τὴν ἄνθρωπον αἱρέσεις  αὐτῇ   δύο προὔτεινεν, ὧν ποτέραν αὐτὴ
[4, 2]   τέρας ὤφθη. μιχθέντος δή τινος  αὐτῇ   θεῶν δαιμόνων καὶ μετὰ
[4, 78]   ὅπως δή ποτε λαβών, καλῶς  αὐτῇ   καὶ βασιλικῶς χρώμενον, ἀλλ´ ὑπερβεβληκότα
[4, 74]   βασιλικῆς πολιτείας, τῶν δὲ παρακολουθούντων  αὐτῇ   κακῶν ἀπηλλάχθαι. ἵνα δὲ καὶ
[4, 80]   δυναστείαν ὁπωσδήποτε λαβών, ἆρα βασιλικῶς  αὐτῇ   κέχρηται ζηλῶν τοὺς προτέρους ἡγεμόνας,
[4, 57]   ἐκέλευσεν ἀναγινώσκειν. ἐγέγραπτο δ´ ἐν  αὐτῇ,   μάλιστα μὲν ζῶντα παραδοῦναι τὸν
[4, 70]   κειμένην καὶ τὸν πατέρα περικείμενον  αὐτῇ   μέγα ἀνοιμώξας καὶ περιλαβὼν τὴν
[4, 4]   τὸν ἄνδρα εἵμαρτο. ἔτυχε δ´  αὐτῇ   νεανίας μὲν υἱὸς οὐ πρὸ
[4, 30]   Ταρκύνιος, καὶ αὐτίκα δοὺς  αὐτῇ   πίστεις καὶ λαβὼν τὰ προτέλεια
[4, 12]   τὰ τοῦ δήμου κρίματα, ὥσπερ  αὐτῇ   ποιεῖν ἔθος ἦν. τοῦτον δὲ
[4, 65]   αὐτῇ δύο προὔτεινεν, ὧν ποτέραν  αὐτὴ   προῃρεῖτο λαβεῖν ἠξίου, θάνατον μετ´
[4, 10]   ὅτι τῆς μὲν βουλῆς, ὃν  αὐτὴ   προῃρεῖτο, παραγούσης ἐπὶ τὰ πράγματα
[4, 82]   ἀγαθῇ προσήκει γυναικί, ξενιζομένου παρ´  αὐτῇ   Σέξτου διὰ τὴν συγγένειαν τῇ
[4, 70]   κλαύσετε, νυνὶ δ´ ὡς τιμωρήσομεν  αὐτῇ,   σκοπῶμεν· τοῦτο γὰρ παρὼν
[4, 16]   δὲ πρεσβυτέρων, οἷς ἀπέδωκε τειχοφυλακεῖν.  αὕτη   δευτέρα σύνταξις ἦν, ἐκοσμεῖτο δ´
[4, 26]   τὰς μετεχούσας τῆς συνόδου πόλεις.  αὕτη   διέμεινεν στήλη μέχρι τῆς
[4, 18]   λόχους εὐπειθεῖς τοῖς παραγγελλομένοις παρείχοντο.  ~Αὕτη   μὲν διακόσμησις ἦν
[4, 82]   καὶ πολλὰ ὑπὲρ αὐτῶν κακοπαθήσαντος.  αὕτη   μέντοι σωφρονεῖν βουλομένη καὶ τὸν
[4, 16]   πόλει τὰ ἐντὸς τείχους φυλάττειν.  αὕτη   πρώτη σύνταξις ἦν· χώραν δὲ
[4, 82]   ἔργον ἑνὸς αὐτῶν τοῦ πρεσβυτάτου.  ~Αὕτη   Σπορίου μέν ἐστι Λουκρητίου θυγάτηρ,
[4, 20]   τῶν μερίδων οὗτος λόχος,  αὕτη   τὸ κράτος ἐλάμβανε. τοῦτο δ´
[4, 47]   τεκμαιρομένους, συμβήσεται παθεῖν αὐτοῖς.  ~Τοιαύτῃ   καταδρομῇ τοῦ Τύρνου χρησαμένου καὶ
[4, 40]   πολιτείας εἰς δημοκρατίαν. καὶ ἐπὶ  ταύτῃ   μάλιστα τῇ αἰτίᾳ λέγεται τῶν
[4, 26]   στήλην κατασκευάσας χαλκῆν ἔγραψεν ἐν  ταύτῃ   τά τε δόξαντα τοῖς συνέδροις
[4, 19]   εἷς λόχος τῶν ἀπόρων.  ~Ταύτῃ   τῇ διακοσμήσει χρησάμενος τὰς μὲν
[4, 14]   ἡμέραις ἐκείναις, ἵνα τῇ φιλανθρωπίᾳ  ταύτῃ   τιθασσευόμενοι μέγα τι καὶ σεμνὸν
[4, 29]   τυχεῖν ἀνδρός, οὐκ ἂν ἐν  ἰδιώτῃ   βίῳ τοσοῦτον διεζήσαμεν χρόνον. τί
[4, 2]   τῷ βασιλεῖ τὴν Ὀκρισίαν,  πρώτῃ   ἐφάνη τὸ τέρας, εἰς ὁμιλίαν
[4, 51]   καὶ τὸ ἔρυμα ἑάλω τῇ  πρώτῃ   ἐφόδῳ· ἔνθα σὺν τοῖς ἰδίοις
[4, 39]   θεασαμένη βασιλέα τ´ αὐτὸν ἠσπάσατο  πρώτη   μεγάλῃ τῇ φωνῇ καὶ τοῖς
[4, 9]   ἀρχῆς κινδυνεύοντας, εἰ δ´  πρώτη   πεῖρα τοῖς ἐχθροῖς αὐτῶν χωρήσει
[4, 52]   ἀπολωλεκόσιν ἀνεσώθη. ~Ὡς δ´  πρώτη   πεῖρα τῷ Ταρκυνίῳ κατὰ νοῦν
[4, 3]   ἀντίπαις μὲν ὢν ἔτι τῇ  πρώτῃ   στρατείᾳ, ἣν ἐπὶ Τυρρηνοὺς Ταρκύνιος
[4, 16]   τὰ ἐντὸς τείχους φυλάττειν. αὕτη  πρώτη   σύνταξις ἦν· χώραν δὲ κατεῖχεν
[4, 15]   δὲ Πείσων Λεύκιος ἐν τῇ  πρώτῃ   τῶν ἐνιαυσίων ἀναγραφῶν ἱστορεῖ, βουλόμενος
[4, 8]   τε πολυτελεῖ καὶ μνήματος ἐπισήμου  κατασκευῇ   καὶ ταῖς ἄλλαις τιμαῖς ἐκόσμει,
[4, 13]   προσωτέρω δ´ οὐκέτι προῆλθεν  κατασκευὴ   τῆς πόλεως οὐκ ἐῶντος, ὥς
[4, 79]   ὧν ἐσώθη καὶ παρ´ οἷς  ἐτράφη   καὶ οὓς διαδέξεσθαι μετὰ τὴν
[4, 62]   τινῶν μαθόντες, ὅτι θεόπεμπτον ἀγαθὸν  ἀπεστράφη,   καὶ μεγάλην συμφορὰν ἀποφαίνοντες τὸ
[4, 57]   ἑαυτῷ συνειδέναι πᾶσαν ἐξέτασιν ὑπομένοντος  ἔφη   βούλεσθαι τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διερευνῆσαι
[4, 30]   ἐρεῖν, συγκαλέσας τὸ συνέδριον· Ἄνδρες,  ἔφη,   βουλευταί, Ταρκύνιος ἑταιρίας ἐπ´ ἐμὲ
[4, 66]   τί πέπονθεν ἀξιοῦντος λέγειν· Ἱκέτις  ἔφη   γίνομαί σου πάτερ δεινὴν καὶ
[4, 48]   ἐκάλει καὶ δυεῖν γενέσθαι θάτερον  ἔφη   δεῖν, αὐτὸς ἀποθανεῖν, ἐὰν
[4, 70]   αὐτῆς γνώμης ὄντας οὐ λόγων  ἔφη   δεῖν οὐδ´ ὑποσχέσεων, ἀλλ´ ἔργων,
[4, 47]   Ταρκύνιος τούτων μὲν οὐδενὸς  ἔφη   δεῖν τοῖς πράγμασιν, ἰδίαν δὲ
[4, 48]   οὐ προεγνωκώς, ἄσμενος τὴν ἐξέτασιν  ἔφη   δέχεσθαι καὶ τοὺς προέδρους ἐπὶ
[4, 23]   ἄτοπόν τε πρᾶγμα ποιεῖν αὐτοὺς  ἔφη   καὶ ἀμαθὲς ἅπασι τοῖς ξένοις
[4, 57]   τε τὴν ἐν Ῥώμῃ δώσειν  ἔφη   καὶ εἰς τὸν τῶν πατρικίων
[4, 46]   ἐλευθερίαν ἀφαιροῖτο· πολλῆς τε μωρίας  ἔφη   καὶ θεοβλαβείας εἶναι παρὰ πονηροῦ
[4, 39]   μόνον αὐτόν· Τὰ μὲν πρῶτα,  ἔφη,   πέπρακταί σοι, Ταρκύνιε, κατὰ τὸ
[4, 66]   ἀξιοῦντος λέγειν· Ἀκούσῃ τὰς ἐμάς,  ἔφη,   συμφοράς, πάτερ, οὐκ εἰς
[4, 30]   διάνοιαν, ἀλλ´ ἐπὶ τῆς βουλῆς  ἔφη   τὰ δίκαια πρὸς αὐτὸν ἐρεῖν,
[4, 84]   Βροῦτος ἡσθείς, Ἐάν γε πρότερον,  ἔφη,   τὰ δόξαντα τῷ συνεδρίῳ μαθόντες
[4, 70]   γενήσεσθαι· ἄρξειν δὲ τούτων αὐτὸς  ἔφη.   Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ λαβὼν τὸ
[4, 58]   μεταλαβὼν τήν τε πόλιν αὐτοῖς  ἔφη   τὴν ἰδίαν ἀποδιδόναι καὶ τὰς
[4, 27]   παρέβησαν τὰ συγκείμενα, πολλῶν αὐτοὺς  ἔφη   τιμωριῶν ἀξίους εἶναι καὶ μεγάλων·
[4, 23]   τοῖς χρήμασι· καὶ διὰ τοῦτ´  ἔφη   τοὺς προτέρους βασιλεῖς ἅπασι μεταδεδωκέναι
[4, 47]   αὐτὸν τὸν κατήγορον. Οὑτοσὶ γάρ,  ἔφη,   Τύρνος, σύνεδροι, τούτων ὧν
[4, 23]   εἰς ἐκκλησίαν Πρῶτον μὲν θαυμάζειν,  ἔφη,   τῶν ἀγανακτούντων, εἰ τῇ φύσει
[4, 65]   εὐδαιμονίας. Εἰ μὲν γὰρ ὑπομενεῖς,  ἔφη,   χαρίσασθαί μοι, γυναῖκά σε ποιήσομαι
[4, 16]   καὶ θώρακας καὶ κνημῖδας καὶ  ξίφη.   διελὼν δ´ αὐτοὺς διχῇ, τετταράκοντα
[4, 17]   φέρειν ἔταξεν αὐτοὺς θυρεοὺς καὶ  ξίφη   καὶ δόρατα καὶ στάσιν ἔχειν
[4, 41]   κατεστήσατο περὶ ἑαυτὸν ἀνθρώπων θρασυτάτων  ξίφη   καὶ λόγχας φερόντων ἐπιχωρίων τε
[4, 48]   τὰ κατακρυφθέντα ὑπὸ τῶν θεραπόντων  ξίφη.   μετὰ τοῦτο τὸν μὲν Τύρνον
[4, 39]   τῶν θεραπόντων ἐπ´ αὐτὸν ἔχοντας  ξίφη·   οἳ τάχει πολλῷ τὴν μεταξὺ
[4, 47]   διαφθείρας χρήμασιν ἔπειθεν ὑπὸ νύκτα  ξίφη   πολλὰ παρ´ αὐτοῦ λαβόντας εἰσενεγκεῖν
[4, 38]   ἑταίρων ἐχόντων ὑπὸ ταῖς περιβολαῖς  ξίφη,   τούς τε πελέκεις ὑπηρέταις τισὶν
[4, 29]   οἵα τοῖς κράτιστα πεφυκόσι, καὶ  μορφὴ   τοῦ βασιλείου γένους ἀξία.
[4, 63]   ἔαρος ὥρᾳ νεοττιὰν ἔπλαττον ἐπὶ  κορυφῇ   φοίνικος ὑψηλοῦ. τούτων δὲ τῶν
[4, 43]   τῆς ἀρχῆς. ἦσαν δ´ αὐτῷ  πολλαχῇ   διεσπαρμένοι κατόπται τινὲς καὶ διερευνηταὶ
[4, 53]   τὴν ἀξίωσιν ἐρείπια θεασάμενος οἰκιῶν  πολλαχῇ   καὶ τείχους κύκλον, ἔτι γὰρ
[4, 59]   τῇ Ἀθηνᾷ, ἐὰν κρατήσῃ τῇ  μάχῃ,   ναοὺς αὐτοῖς κατασκευάσειν· καὶ τὸν
[4, 50]   ἀγροὺς καὶ τοὺς ὁμόσε χωρήσαντας  μάχῃ   νικήσας ἐπὶ τοὺς καλουμένους Πωμεντίνους
[4, 80]   ἀλλ´ ἐάν τις ἓν μόνον  ἔχῃ   τούτων ἐπιδεῖξαι γεγονός, οὐκ ἀξιῶ
[4, 29]   ἔτι μέλλεις καὶ τὸν αὐτόματον  ἐκδέχῃ   καιρόν, ὃς ἥξει σοι φέρων
[4, 69]   δὴ συγγενής, ἀλλ´ ἵνα γέλωτα  παρέχῃ   τοῖς μειρακίοις λέγων τ´ ἀνόητα
[4, 58]   ἵνα τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν ἐγκρατέστερον  κατέχῃ   ταῦτα πράττων· κρατίστην ἡγούμενος ἔσεσθαι
[4, 12]   δάκρυσιν, ἵνα μένῃ τε καὶ  διακατέχῃ   τὰ πράγματα μηδένα δεδοικώς. ἔπειτ´
[4, 73]   βαρεῖς ἔσονται διαιρεθείσης τῆς ἐξουσίας  διχῇ   καὶ τὴν αὐτὴν ἔχοντος ἰσχὺν
[4, 16]   καὶ ξίφη. διελὼν δ´ αὐτοὺς  διχῇ,   τετταράκοντα μὲν ἐποίησε νεωτέρων λόχους,
[4, 51]   ἐχρήσατο τοιᾷδε. νείμας τὴν δύναμιν  διχῇ   τὴν μὲν ἑτέραν ὑπὸ νύκτα
[4, 82]   ἐπαίνων ἀξία τῆς εὐγενοῦς προαιρέσεως,  οἴχῃ   καὶ ἀπόλωλας οὐχ ὑπομείνασα τυραννικὴν
[4, 72]   τίς τὴν πόλιν ἐπιτροπεύσουσα  ἀρχὴ   γενήσεται μετὰ τὴν κατάλυσιν τῶν
[4, 84]   τῆς πολιτείας. ἡμῖν σκοπουμένοις, τίς  ἀρχὴ   γενήσεται τῶν κοινῶν κυρία, βασιλείαν
[4, 64]   πρὸς ἀπόστασιν ἦσαν, εἴ τις  ἀρχὴ   γένοιτο. ἐν τούτῳ δὴ τῷ
[4, 47]   ὑμῶν ἀποκτείνας ἐπιθέσθαι τῇ Λατίνων  ἀρχῇ   καὶ ἐπὶ τοῦθ´ ἥκει. ταῦτα
[4, 74]   ἄρχειν· χαλεπὴ γὰρ ἅπασιν ἀόριστος  ἀρχὴ   καὶ μηδεμίαν ἐξέτασιν διδοῦσα τῶν
[4, 58]   ἔτι δεῖμα περὶ τοῦ μέλλοντος  ὑπάρχῃ   χρόνου μηδ´ ἐνδοιάζωσιν, εἰ βέβαια
[4, 24]   παραδεξαμένους τὸν νόμον ἐν αἰτίαις  σχῇ   τις, ὡς ῥιπτοῦντας εἰκῆ τὰ
[4, 23]   δούλου διαφέρειν, ἀλλ´ οὐ τῇ  τύχῃ·   ἔπειτ´ εἰ μὴ τοῖς ἤθεσι
[4, 28]   τῶν γαμβρῶν ἑκάτερος ἐναντίᾳ συναφθεὶς  τύχῃ   κατὰ τὴν οὐχ ὁμοτροπίαν· Λευκίῳ




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site LACUS CURTIUS

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 5/10/2006