HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Basile de Césarée, Discours aux jeunes sur l'utilité qu'ils peuvent retirer de la lecture des livres profanes

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

ο = 30 formes différentes pour 166 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[5]   διάνοιαν προσεκτέον· οὐ γὰρ ἀπόβλητος ὁ ἀνήρ. Ἔχει δὲ οὕτω πως

[9]   ὅτι οὐ τὸ ὁρώμενόν ἐστιν ὁ ἄνθρωπος, ἀλλά τινος δεῖ περιττοτέρας

[5]   εἶναι λαβεῖν ἐκ τοῦ σύνεγγυς ὁ αὐτὸς οὗτος ποιητὴς ἔφησεν. Ἐμοὶ

[2]   παρορᾶν. Τίς δὴ οὖν οὗτος ὁ βίος καὶ ὅπῃ καὶ ὅπως

[7]   παροξυνθεὶς θάνατον ἠπείλησε καὶ ἐπώμοσεν· ὁ δὲ ἀντώμοσεν ἦ μὴν ἱλεώσασθαι

[7]   ὅρκου τριῶν ταλάντων ζημίαν ἀποφυγεῖν, ὁ δὲ ἀπέτισε μᾶλλον ἢ ὤμοσε,

[6]   τι οἷον κάλλος ἀνθρώπου μιμησαμένου, ὁ δὲ αὐτὸς εἴη τοιοῦτος ἐπὶ

[7]   ἀφειδῶς πλύνων αὐτὸν τοῖς ὀνείδεσιν, ὁ δὲ οὐ μέλον αὐτῷ. Εἶτα,

[7]   τῶν ἐξ ἀγορᾶς τις ἀνθρώπων· ὁ δὲ οὐ προσεῖχε· καὶ εἰς

[7]   αὐτὸ τὸ πρόσωπον ἐμπεσὼν ἀφειδῶς· ὁ δὲ οὐκ ἀντῆρεν, ἀλλὰ παρεῖχε

[9]   ὁ μὲν Ἠλείοις τὸν Δία, ὁ δὲ τὴν Ἥραν Ἀργείοις ἐποιησάτην,

[7]   λέγεται, ὥσπερ ἀνδριάντι τὸν δημιουργόν, ὁ δεῖνα ἐποίει· καὶ τοσοῦτον ἀμύνασθαι.

[5]   τούτων εἶναι θεὸν γενέσθαι, ὡς ὁ ἐκείνου λόγος· ᾗπερ δὴ καὶ

[7]   εἰς ταὐτὸν ἐκείνῳ φέρει, ὅτι ὁ ἐμβλέψας πρὸς ἡδονὴν γυναικί, κἂν

[6]   εἶναι διώξεται; Ἀλλ´ οὗτός ἐστιν ὁ ἔσχατος τῆς ἀδικίας ὅρος, εἴ

[5]   μηδὲν ἔχειν» Καὶ μὴν καὶ ὁ Κεῖός που σοφιστὴς τῶν ἑαυτοῦ

[5]   ἀνήρ. Ἔχει δὲ οὕτω πως ὁ λόγος αὐτῷ, ὅσα ἐγὼ τοῦ

[8]   εἰς εὐδαιμονίαν ἐφέρετο, ἢ καὶ ὁ Μαργίτης, εἰ βούλει, ὃν οὔτ´

[7]   εἰς πᾶσαν διήρκεσαν τὴν ἡμέραν, ὁ μὲν ἀφειδῶς πλύνων αὐτὸν τοῖς

[9]   ἐφρόνουν καὶ τῷ ἐλέφαντι ὧν ὁ μὲν Ἠλείοις τὸν Δία, ὁ

[10]   ἔχειν ἡγεῖσθαι τῷ ποιητῇ προσῆκεν. Ὁ μὲν οὖν Βίας τῷ υἱεῖ,

[3]   Λέγεται τοίνυν καὶ Μωϋσῆς ἐκεῖνος ὁ πάνυ, οὗ μέγιστόν ἐστιν ἐπὶ

[9]   φέρουσαν, ᾗ καὶ Δαβὶδ χρώμενος, ὁ ποιητὴς τῶν ἱερῶν ᾀσμάτων, ἐκ

[8]   κιθαρίζειν ἢ αὐλεῖν μελετᾷ. Οὔκουν ὁ Πολυδάμας γε, ἀλλ´ ἐκεῖνος πρὸ

[7]   ἐπαύσατο τύπτων, ἄλλο μὲν οὐδὲν ὁ Σωκράτης ποιῆσαι, ἐπιγράψαι δὲ τῷ

[8]   σῶμα; Ἀλλ´ οὐ μέντοι οὐδ´ ὁ Τιμόθεος τὴν μελῳδίαν ἀφεὶς ἐν

[8]   ταῦτα. Ἀλλὰ μὴ ἀληθὴς μᾶλλον ὁ τοῦ Πιττακοῦ λόγος, ὃς χαλεπὸν

[5]   περισωθέντα. Ἐν τούτοις γὰρ ἔλεγεν ὁ τοῦ ποιητοῦ τῆς διανοίας ἐξηγητὴς

[9]   τὴν τέχνην, ὑφ´ ἧς καὶ ὁ χρυσὸς ἡδίων καὶ τιμιώτερος ἀπεδείχθη·

[7]   ἀγαθά, ἀλλὰ μὴ ἐπαρᾶσθαι. Ὡς ὅ γε ἐν τούτοις προπαιδευθεὶς οὐκ

[9]   τινα φέροι θησαυροῖς κατορωρυγμένοις ἐπαγρυπνεῖν. Ὅ γε μὴν ἐλευθερίως πρὸς τὰ

[8]   τούτων τὴν ἰσχὺν ἐκράτυνε. Καὶ ὅ γε Μίλων ἀπὸ τῆς ἀληλειμμένης

[8]   ἡ ῥᾳθυμία τῷ βίῳ, καὶ ὅ γε Σαρδανάπαλος τὰ πρῶτα πάντων

[6]   βίου δεικνύναι τοὺς λόγους. Ὡς ὅ γε τὴν ἄχρι ῥημάτων παρὰ

[2]   τιμάς, οὐ βασιλείαν αὐτήν, οὐχ ὅ τι ἂν εἴποι τις τῶν

[5]   πάντα αὐτῷ πρὸς τοῦτο φέρει, ὅ τι μὴ πάρεργον· οὐχ ἥκιστα

[2]   δευσοποιοί, παρασκευάσαντες πρότερον θεραπείαις τισὶν ὅ τι ποτ´ ἂν ᾖ τὸ

[7]   μιμησαμένου σπουδῇ. Τί δὲ ἦν ὃ ἐποίησεν ἐκεῖνος; Ἐξὸν δι´ ὅρκου

[9]   ποικίλον ζηλώσομεν; Ἀλλ´ οὐκ ἔστιν ὃ μᾶλλον φευκτέον τῷ σωφρονοῦντι τοῦ

[10]   μελαγχολίας παρενεχθέντες, οὐδὲ προσιόντας προσίενται. Ὃ μὴ πάθητε νῦν ὑμεῖς τοὺς

[2]   τι νομίζομεν ὅλως, οὔτ´ ὀνομάζομεν, ὃ τὴν συντέλειαν ἡμῖν ἄχρι τούτου

[9]   χαλεπώτερον σεαυτῷ κατασκευάζων τὸ δεσμωτήριον; Διὸ δὴ καὶ Πλάτωνά φασι, τὴν

[4]   τίς ἐστιν ἐπὶ τὰ πράγματα. Διὸ δὴ πάσῃ φυλακῇ τὴν ψυχὴν

[9]   ποιῶμεν; φαίη τις ἄν. Τί ἄλλο γε ἢ τῆς ψυχῆς ἐπιμέλειαν

[5]   βάθος ἐνσημαινόμενα. Ἢ τί ποτε ἄλλο διανοηθέντα τὸν Ἡσίοδον ὑπολάβωμεν ταυτὶ

[7]   Ὡς δ´ οὖν ἐπαύσατο τύπτων, ἄλλο μὲν οὐδὲν ὁ Σωκράτης ποιῆσαι,

[5]   Φαιάκων ἐν τῷ τότε εἶναι ἄλλο τι ἂν εὔξασθαι μᾶλλον ἢ

[9]   ὑπερορᾶν μελετήσαιμεν, σχολῇ γ´ ἂν ἄλλο τι τῶν ἀνθρωπίνων θαυμάσαιμεν. Τί

[8]   οὔτ´ ἀροτῆρα, οὔτε σκαπτῆρα, οὔτε ἄλλο τι τῶν κατὰ τὸν βίον

[9]   καὶ φιλοσώματον εἶναι, ἢ πρὸς ἄλλο τι τῶν παθῶν ἀγεννῶς διακεῖσθαι.

[7]   Πυθαγόρου γνωρίμων ἑνός, χαλεπὸν πιστεῦσαι ἀπὸ ταὐτομάτου συμβῆναι τοῖς ἡμετέροις, ἀλλ´

[8]   ἐκράτυνε. Καὶ ὅ γε Μίλων ἀπὸ τῆς ἀληλειμμένης ἀσπίδος οὐκ ἐξωθεῖτο,

[5]   μὲν οὖν καὶ σιωπώσας ἐμφαίνειν ἀπὸ τοῦ σχήματος τὸ διάφορον. Εἶναι

[9]   ψυχῆς ἐπιμέλειαν ἔχειν, πᾶσαν σχολὴν ἀπὸ τῶν ἄλλων ἄγοντας; Οὐ δὴ

[9]   εὔχομαι, ἀλλά μοι εἴη ζῆν ἀπὸ τῶν ὀλίγων, μηδὲν ἔχοντι κακόν.

[8]   ἔχοντι) ἀλλ´ ἐν τοῖς, εἴτε ὑπὸ γῆν, εἴτε καὶ ὅπου δὴ

[9]   περιορᾶν τὸν νοῦν ὥσπερ ἡνίοχον ὑπὸ δυσηνίων ἵππων ὕβρει φερομένων παρασυρόμενον

[5]   διάφορον. Εἶναι γὰρ τὴν μὲν ὑπὸ κομμωτικῆς διεσκευασμένην εἰς κάλλος, καὶ

[10]   τοὺς ἰατροὺς ἔρχονται· οἱ δὲ ὑπὸ μειζόνων καταληφθέντες ἀρρωστημάτων, ἐφ´ ἑαυτοὺς

[7]   παραδειγμάτων εἰσελθεῖν τὴν μνήμην, ἀνδρὸς ὑπὸ ὀργῆς ἤδη κατεχομένου; Τῇ τραγῳδίᾳ

[2]   ἡμᾶς ἐκπαιδεύοντες. Ἕως γε μὴν ὑπὸ τῆς ἡλικίας ἐπακούειν τοῦ βάθους

[9]   Δώριον· τοὺς δὲ οὕτως ἀναφρονῆσαι ὑπὸ τοῦ μέλους ὥστε τοὺς στεφάνους

[5]   κομμωτικῆς διεσκευασμένην εἰς κάλλος, καὶ ὑπὸ τρυφῆς διαρρεῖν, καὶ πάντα ἑσμὸν

[7]   καὶ ὕπουλον αὐτῷ τὸ πρόσωπον ὑπὸ τῶν πληγῶν εἶναι. Ὡς δ´

[7]   ἤδη καὶ σκότους, ἀπαλλαττόμενον μόλις ὑπὸ φωτὶ παρέπεμψε Περικλῆς, ὅπως αὑτῷ

[8]   λέγων, οὕτω διάγοντες ὡς τὸν πρὸ τῆς ἀγωνίας βίον μελέτην εἶναι

[6]   λόγους, ἰδίᾳ δὲ τὸ ἡδὺ πρὸ τῆς σωφροσύνης, καὶ τὸ πλέον

[8]   ὁ Πολυδάμας γε, ἀλλ´ ἐκεῖνος πρὸ τοῦ ἀγῶνος τοῦ Ὀλυμπιάσι τὰ

[6]   σωφροσύνης, καὶ τὸ πλέον ἔχειν πρὸ τοῦ δικαίου τιμᾶν, ἐοικέναι φαίην

[6]   ἐρεῖ; καὶ τὸ δοκεῖν ἀγαθὸς πρὸ τοῦ εἶναι διώξεται; Ἀλλ´ οὗτός

[5]   ὄρθιον, οὔτε προσβάντα ῥᾳδίως ἐπὶ τὸ ἄκρον ἐλθεῖν. Ἄνω δὲ γενομένῳ

[5]   δοκεῖ πρὸς τοὺς εὐπόρους εἰπεῖν τό· Ἀλλ´ ἡμεῖς αὐτοῖς οὐ διαμειψόμεθα

[2]   τὸ δεξόμενον τὴν βαφήν, οὕτω τὸ ἄνθος ἐπάγουσιν, ἄν τε ἁλουργόν,

[10]   τὸ Τιθωνοῦ τις γῆρας, κἂν τὸ Ἀργανθωνίου λέγῃ, κἂν τὸ τοῦ

[4]   τοιούτων λόγων ὅσον χρήσιμον καρπωσάμενοι, τὸ βλαβερὸν φυλαξόμεθα. Εὐθὺς οὖν ἐξ

[10]   γίνεσθαι πολλαχόθεν αἱ προσθῆκαι πεφύκασι. Τὸ γὰρ καὶ σμικρὸν ἐπὶ σμικρῷ

[9]   τι τῶν παθῶν ἀγεννῶς διακεῖσθαι. Τὸ γὰρ τὴν πᾶσαν σπουδὴν εἰσφέρεσθαι

[9]   ἔργῳ ἢ λόγῳ ποτὲ προελέσθαι. Τὸ γὰρ τῆς χρείας περιττότερον, κἂν

[9]   τῷ εἰδέναι αὐτὸν εὖ διατίθεσθαι. Τὸ γὰρ τοῦ Σωκράτους εὖ ἔχει·

[6]   τῶν πινάκων ἐκεῖνος ἔδειξεν. Ἐπεὶ τό γε λαμπρῶς μὲν ἐπαινέσαι τὴν

[10]   δὲ σκιαγραφίαν τινὰ τῆς ἀρετῆς, τό γε νῦν εἶναι, ἐκ τῶν

[3]   γένοιτο· εἰ δὲ μή, ἀλλὰ τό γε παράλληλα θέντας καταμαθεῖν τὸ

[9]   πρὸς τὴν ψυχὴν ἐμπόδιόν ἐστι, τό γε ὑποπεπτωκέναι τούτῳ καὶ θεραπεύειν

[7]   παραδέξασθαι, οὐκ ἀφίεται τοῦ ἐγκλήματος. Τὸ δὲ τοῦ Κλεινίου, τῶν Πυθαγόρου

[7]   παρέχειν προσῆκε, τοσούτου δεῖν ἀπαμύνασθαι, τὸ δὲ τοῦ Περικλέους ἢ τὸ

[2]   ὅ τι ποτ´ ἂν ᾖ τὸ δεξόμενον τὴν βαφήν, οὕτω τὸ

[9]   οὐ παύσῃ χαλεπώτερον σεαυτῷ κατασκευάζων τὸ δεσμωτήριον; Διὸ δὴ καὶ Πλάτωνά

[1]   γὰρ ἡλικίας οὕτως ἔχειν, καὶ τὸ διὰ πολλῶν ἤδη γεγυμνάσθαι πραγμάτων,

[5]   σιωπώσας ἐμφαίνειν ἀπὸ τοῦ σχήματος τὸ διάφορον. Εἶναι γὰρ τὴν μὲν

[2]   καὶ τῶν βίων ἑκατέρων ἐστὶ τὸ διάφορον. Εἰς δὴ τοῦτον ἄγουσι

[3]   τό γε παράλληλα θέντας καταμαθεῖν τὸ διάφορον οὐ μικρὸν εἰς βεβαίωσιν

[9]   κορυβαντιῶσι καὶ ἐκβακχεύονται. Τοσοῦτόν ἐστι τὸ διάφορον ὑγιοῦς ἢ μοχθηρᾶς μελῳδίας

[9]   δὴ καὶ αὐτὸς νῦν μὲν τὸ δίκαιον ἐπαινέσεται παρὰ τοῖς τοῦτο

[6]   ἀνώμοτος» κατ´ Εὐριπίδην ἐρεῖ; καὶ τὸ δοκεῖν ἀγαθὸς πρὸ τοῦ εἶναι

[6]   εἴ τι δεῖ Πλάτωνι πείθεσθαι, τὸ δοκεῖν δίκαιον εἶναι μὴ ὄντα.

[9]   μεταβαλόντα τὴν ἁρμονίαν, ἐπαυλῆσαί σφισι τὸ Δώριον· τοὺς δὲ οὕτως ἀναφρονῆσαι

[9]   φημι δεῖν τοὺς τοιούτους ὡς τὸ ἑταιρεῖν ἢ ἀλλοτρίοις γάμοις ἐπιβουλεύειν.

[7]   τὸ δὲ τοῦ Περικλέους ἢ τὸ Εὐκλείδου τῷ τοὺς διώκοντας ὑπομένειν

[10]   γῆρας κτησάμενος» τὴν ἀρετὴν δὴ τὸ ἐφόδιον λέγων, μικροῖς ὅροις αὐτὴν

[4]   οὕτω δὴ κἀνταῦθα τοῖς μὴ τὸ ἡδὺ καὶ ἐπίχαρι μόνον τῶν

[6]   αὐτῆς ἀποτείνειν λόγους, ἰδίᾳ δὲ τὸ ἡδὺ πρὸ τῆς σωφροσύνης, καὶ

[7]   αἰχμαλώτους λαβὼν θαυμαστόν τι οἷον τὸ κάλλος παρέχειν μαρτυρουμένας οὐδὲ προσιδεῖν

[9]   διωξόμεθα, καὶ τῆς Ἀρχιλόχου ἀλώπεκος τὸ κερδαλέον τε καὶ ποικίλον ζηλώσομεν;

[4]   ἀληθείᾳ παρ´ αὐτῶν κομισάμενοι, ὑπερβησόμεθα τὸ λειπόμενον. Καὶ καθάπερ τῆς ῥοδωνιᾶς

[4]   ἐπιτήδειον πρὸς τὴν ἐργασίαν λαβοῦσαι, τὸ λοιπὸν χαίρειν ἀφῆκαν· ἡμεῖς τε,

[5]   τῆς ἀρετῆς τὸν πλοῦτον· ἐπεὶ τὸ μὲν ἔμπεδον αἰεί, χρήματα δ´

[6]   μὲν ἐπαινέσαι τὴν ἀρετὴν εἰς τὸ μέσον, καὶ μακροὺς ὑπὲρ αὐτῆς

[1]   οὖν αὐτὸ καὶ συμβουλεύσων ἥκω, τὸ μὴ δεῖν εἰς ἅπαξ τοῖς

[4]   ἀληθῆ προελομένοις τοῦ βίου, οἷς τὸ μὴ δικάζεσθαι νόμῳ προστεταγμένον ἐστίν.

[8]   ἢ δόξης ἔτυχον, ἢ διέφυγον τὸ μὴ καταγέλαστοι εἶναι κατὰ τὸ

[8]   τὰ χείρω προελομένῳ οὐδεμία παραίτησις τὸ μὴ οὐχὶ πολλαπλασίω τὴν κόλασιν

[9]   τὴν ἐκ σώματος βλάβην προειδόμενον, τὸ νοσῶδες χωρίον τῆς Ἀττικῆς τὴν

[5]   παντὸς οὔτε προσβῆναι αὐτῇ διὰ τὸ ὄρθιον, οὔτε προσβάντα ῥᾳδίως ἐπὶ

[9]   τοῦ σοφοῦ παραγγέλματος, ὅτι οὐ τὸ ὁρώμενόν ἐστιν ὁ ἄνθρωπος, ἀλλά

[5]   μάλιστα προσεκτέον. Οὐ μικρὸν γὰρ τὸ ὄφελος, οἰκειότητά τινα καὶ συνήθειαν

[7]   μὲν μηδὲ διανίστασθαι πρὸς θυμὸν τὸ παράπαν, εἰ δὲ μὴ ῥᾴδιον

[6]   οὐδὲ μὲν οὖν τυχὸν ἐλεύθεροι τὸ παράπαν. Εἶτα μουσικὸς μὲν οὐκ

[10]   καιρὸν προεμένους ὕστερόν ποτ´ ἀνακαλεῖσθαι τὸ παρελθόν, ὅτε οὐδὲν ἔσται πλέον

[6]   ἡδὺ πρὸ τῆς σωφροσύνης, καὶ τὸ πλέον ἔχειν πρὸ τοῦ δικαίου

[7]   Περικλῆς, ὅπως αὑτῷ μὴ διαφθαρείη τὸ πρὸς φιλοσοφίαν γυμνάσιον. Πάλιν τις

[8]   ἀλλ´ ὥσπερ χειμάρρουν παρασύροντας ἅπαν τὸ προστυχὸν ἐμβάλλεσθαι. Καίτοι τίνα ἔχει

[9]   ἔχοντες ἀποβῆναι, οὐδαμοῦ τῆς εἰς τὸ πρόσω φορᾶς ἵστανται· ἀλλ´ ὅσῳπερ

[7]   τὸν Σωφρονίσκου Σωκράτην εἰς αὐτὸ τὸ πρόσωπον ἐμπεσὼν ἀφειδῶς· ὁ δὲ

[7]   ἐξοιδεῖν ἤδη καὶ ὕπουλον αὐτῷ τὸ πρόσωπον ὑπὸ τῶν πληγῶν εἶναι.

[8]   ἐφιέναι, ἀλλὰ πρὸς ὅρμους εὐθύνειν τὸ σκάφος, καὶ τοξότην κατὰ σκοποῦ

[8]   τῆς ἀγωνίας, τηνικαῦτα ἀποδύονται πρὸς τὸ στάδιον, καὶ πάντα πονοῦσι καὶ

[8]   τοιούτων δημιουργῶν ἀπολείπεσθαι, πρός γε τὸ συνορᾶν δύνασθαι τὰ ἡμέτερα; Οὐ

[8]   τὸ μὴ καταγέλαστοι εἶναι κατὰ τὸ σῶμα; Ἀλλ´ οὐ μέντοι οὐδ´

[9]   εἰσφέρεσθαι ὅπως ὡς κάλλιστα αὐτῷ τὸ σῶμα ἕξοι οὐ διαγινώσκοντός ἐστιν

[9]   τῆς χρείας κατεσκευάσθαι, μηδὲ περιέπειν τὸ σῶμα πλέον ἢ ὡς ἄμεινον

[9]   φιλοσοφίας λύοντας, ἅμα δὲ καὶ τὸ σῶμα τῶν παθῶν κρεῖττον ἀπεργαζομένους,

[5]   δὴ καί φησι, τοῖς ἀνθρώποις τὸ τάλαντον ἐπιρρέπειν ἄλλοτε ἄλλως, ἄλλοτε

[1]   ἃ συνοίσειν ὑμῖν ἑλομένοις πεπίστευκα. Τό τε γὰρ ἡλικίας οὕτως ἔχειν,

[1]   γεγυμνάσθαι πραγμάτων, καὶ μὴν καὶ τὸ τῆς πάντα παιδευούσης ἐπ´ ἄμφω

[10]   ὠφέλειαν ὡρίζετο. Ἐγὼ δὲ κἂν τὸ Τιθωνοῦ τις γῆρας, κἂν τὸ

[6]   σκιαὶ ἀΐσσουσι. Καί μοι δοκεῖ τὸ τοιοῦτον παραπλήσιον εἶναι ὥσπερ ἂν

[7]   ἀδυνάτοις διαπιστήσειεν. Οὐδ´ ἂν παρέλθοιμι τὸ τοῦ Ἀλεξάνδρου, ὃς τὰς θυγατέρας

[10]   κἂν τὸ Ἀργανθωνίου λέγῃ, κἂν τὸ τοῦ μακροβιωτάτου παρ´ ἡμῖν Μαθουσάλα,

[7]   τηλικούτους φημί. Τουτὶ μὲν γὰρ τὸ τοῦ Σωκράτους ἀδελφὸν ἐκείνῳ τῷ

[8]   Ταύτῃ τοι καὶ Ἀλεξάνδρῳ ποτὲ τὸ Φρύγιον ἐπαυλήσαντα ἐξαναστῆσαι αὐτὸν ἐπὶ

[4]   Καὶ ῥητόρων δὲ τὴν περὶ τὸ ψεύδεσθαι τέχνην οὐ μιμησόμεθα. Οὔτε

[4]   ταῖς ἄλλαις πράξεσιν ἐπιτήδειον ἡμῖν τὸ ψεῦδος, τοῖς τὴν ὀρθὴν ὁδὸν

[7]   πληγῶν εἶναι. Ὡς δ´ οὖν ἐπαύσατο τύπτων, ἄλλο μὲν οὐδὲν ὁ

[10]   βίῳ τὴν ἀπ´ αὐτῆς ὠφέλειαν ὡρίζετο. Ἐγὼ δὲ κἂν τὸ Τιθωνοῦ

[9]   σοφιστοῦ φήσομεν ἀπολείπειν, ὃς φυτὸν ἐγίγνετο καὶ θηρίον, ὁπότε βούλοιτο, καὶ

[8]   τὰ πρῶτα πάντων εἰς εὐδαιμονίαν ἐφέρετο, ἢ καὶ ὁ Μαργίτης, εἰ

[6]   μουσικὸς μὲν οὐκ ἂν ἑκὼν δέξαιτο ἀνάρμοστον αὐτῷ τὴν λύραν εἶναι,

[8]   ἀπὸ τῆς ἀληλειμμένης ἀσπίδος οὐκ ἐξωθεῖτο, ἀλλ´ ἀντεῖχεν ὠθούμενος οὐχ ἧττον

[9]   φυτὸν ἐγίγνετο καὶ θηρίον, ὁπότε βούλοιτο, καὶ πῦρ καὶ ὕδωρ καὶ

[8]   πάλιν διὰ τῆς ἀνειμένης, ὁπότε βούλοιτο. Ταύτῃ τοι καὶ Ἀλεξάνδρῳ ποτὲ

[3]   ἂν ἡμῖν αὐτῶν ἡ γνῶσις γένοιτο· εἰ δὲ μή, ἀλλὰ τό

[8]   τις ἴσως παρὰ τοῦ Θεοῦ γένοιτο· τῷ δὲ ἐξεπίτηδες τὰ χείρω

[8]   τῶν ἀγαθῶν ἐκείνων τυχεῖν ἡμῖν περιγένοιτο, ὧν ἐν τοῖς ἄνω λόγοις

[0]   ΝΕΟΥΣ ΟΠΩΣ ΑΝ ΕΞ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΩΦΕΛΟΙΝΤΟ ΛΟΓΩΝ. ~Πολλά με τὰ παρακαλοῦντά

[8]   ἢ τὰ Ὀλύμπου τῶν Φρυγῶν περιειργάζοντο κρούματα, καταλιπόντες τὴν κόνιν καὶ

[9]   Πᾶν μὲν οὖν τοὐναντίον κολάζειν αὐτὸ καὶ κατέχειν, ὥσπερ θηρίου τὰς

[1]   ἐξευρηκέναι φημί. Τοῦτο μὲν οὖν αὐτὸ καὶ συμβουλεύσων ἥκω, τὸ μὴ

[7]   τις τὸν Σωφρονίσκου Σωκράτην εἰς αὐτὸ τὸ πρόσωπον ἐμπεσὼν ἀφειδῶς· ὁ

[7]   παράπαν, εἰ δὲ μὴ ῥᾴδιον τοῦτο, ἀλλ´ ὥσπερ χαλινὸν αὐτῷ τὸν

[9]   ὅστις ποτέ ἐστιν ἑαυτὸν ἐπιγνώσεται. Τοῦτο δὲ μὴ καθηραμένοις τὸν νοῦν

[1]   ἐστι ταῦτα καὶ ὅπως διακρινοῦμεν, τοῦτο δὴ καὶ διδάξω ἔνθεν ἑλών.

[1]   παρ´ ἐμαυτοῦ λυσιτελέστερον ἐξευρηκέναι φημί. Τοῦτο μὲν οὖν αὐτὸ καὶ συμβουλεύσων

[8]   τοῖς ἀνθρώποις ἐνθάδε (καίτοι καὶ τοῦτο οὐ μικρὸν τῷ γε νοῦν

[9]   τὸ δίκαιον ἐπαινέσεται παρὰ τοῖς τοῦτο τιμῶσι, νῦν δὲ τοὺς ἐναντίους

[5]   ἔπαινος, καὶ πάντα αὐτῷ πρὸς τοῦτο φέρει, ὅ τι μὴ πάρεργον·

[5]   ἀρετήν, ἢ τὴν ῥᾴστην, προσελθεῖν δύο γυναῖκας, ταύτας δὲ εἶναι Ἀρετὴν

Chapitre
[5]	διάνοιαν προσεκτέον· οὐ γὰρ ἀπόβλητος	ὁ	ἀνήρ. Ἔχει δὲ οὕτω πως
[9]	ὅτι οὐ τὸ ὁρώμενόν ἐστιν	ὁ	ἄνθρωπος, ἀλλά τινος δεῖ περιττοτέρας
[5]	εἶναι λαβεῖν ἐκ τοῦ σύνεγγυς	ὁ	αὐτὸς οὗτος ποιητὴς ἔφησεν. Ἐμοὶ
[2]	παρορᾶν. Τίς δὴ οὖν οὗτος	ὁ	βίος καὶ ὅπῃ καὶ ὅπως
[7]	παροξυνθεὶς θάνατον ἠπείλησε καὶ ἐπώμοσεν·	ὁ	δὲ ἀντώμοσεν ἦ μὴν ἱλεώσασθαι
[7]	ὅρκου τριῶν ταλάντων ζημίαν ἀποφυγεῖν,	ὁ	δὲ ἀπέτισε μᾶλλον ἢ ὤμοσε,
[6]	τι οἷον κάλλος ἀνθρώπου μιμησαμένου,	ὁ	δὲ αὐτὸς εἴη τοιοῦτος ἐπὶ
[7]	ἀφειδῶς πλύνων αὐτὸν τοῖς ὀνείδεσιν,	ὁ	δὲ οὐ μέλον αὐτῷ. Εἶτα,
[7]	τῶν ἐξ ἀγορᾶς τις ἀνθρώπων·	ὁ	δὲ οὐ προσεῖχε· καὶ εἰς
[7]	αὐτὸ τὸ πρόσωπον ἐμπεσὼν ἀφειδῶς·	ὁ	δὲ οὐκ ἀντῆρεν, ἀλλὰ παρεῖχε
[9]	ὁ μὲν Ἠλείοις τὸν Δία,	ὁ	δὲ τὴν Ἥραν Ἀργείοις ἐποιησάτην,
[7]	λέγεται, ὥσπερ ἀνδριάντι τὸν δημιουργόν,	ὁ	δεῖνα ἐποίει· καὶ τοσοῦτον ἀμύνασθαι.
[5]	τούτων εἶναι θεὸν γενέσθαι, ὡς	ὁ	ἐκείνου λόγος· ᾗπερ δὴ καὶ
[7]	εἰς ταὐτὸν ἐκείνῳ φέρει, ὅτι	ὁ	ἐμβλέψας πρὸς ἡδονὴν γυναικί, κἂν
[6]	εἶναι διώξεται; Ἀλλ´ οὗτός ἐστιν	ὁ	ἔσχατος τῆς ἀδικίας ὅρος, εἴ
[5]	μηδὲν ἔχειν» Καὶ μὴν καὶ	ὁ	Κεῖός που σοφιστὴς τῶν ἑαυτοῦ
[5]	ἀνήρ. Ἔχει δὲ οὕτω πως	ὁ	λόγος αὐτῷ, ὅσα ἐγὼ τοῦ
[8]	εἰς εὐδαιμονίαν ἐφέρετο, ἢ καὶ	ὁ	Μαργίτης, εἰ βούλει, ὃν οὔτ´
[7]	εἰς πᾶσαν διήρκεσαν τὴν ἡμέραν,	ὁ	μὲν ἀφειδῶς πλύνων αὐτὸν τοῖς
[9]	ἐφρόνουν καὶ τῷ ἐλέφαντι ὧν	ὁ	μὲν Ἠλείοις τὸν Δία, ὁ
[10]	ἔχειν ἡγεῖσθαι τῷ ποιητῇ προσῆκεν.	Ὁ	μὲν οὖν Βίας τῷ υἱεῖ,
[3]	Λέγεται τοίνυν καὶ Μωϋσῆς ἐκεῖνος	ὁ	πάνυ, οὗ μέγιστόν ἐστιν ἐπὶ
[9]	φέρουσαν, ᾗ καὶ Δαβὶδ χρώμενος,	ὁ	ποιητὴς τῶν ἱερῶν ᾀσμάτων, ἐκ
[8]	κιθαρίζειν ἢ αὐλεῖν μελετᾷ. Οὔκουν	ὁ	Πολυδάμας γε, ἀλλ´ ἐκεῖνος πρὸ
[7]	ἐπαύσατο τύπτων, ἄλλο μὲν οὐδὲν	ὁ	Σωκράτης ποιῆσαι, ἐπιγράψαι δὲ τῷ
[8]	σῶμα; Ἀλλ´ οὐ μέντοι οὐδ´	ὁ	Τιμόθεος τὴν μελῳδίαν ἀφεὶς ἐν
[8]	ταῦτα. Ἀλλὰ μὴ ἀληθὴς μᾶλλον	ὁ	τοῦ Πιττακοῦ λόγος, ὃς χαλεπὸν
[5]	περισωθέντα. Ἐν τούτοις γὰρ ἔλεγεν	ὁ	τοῦ ποιητοῦ τῆς διανοίας ἐξηγητὴς
[9]	τὴν τέχνην, ὑφ´ ἧς καὶ	ὁ	χρυσὸς ἡδίων καὶ τιμιώτερος ἀπεδείχθη·
[7]	ἀγαθά, ἀλλὰ μὴ ἐπαρᾶσθαι. Ὡς	ὅ	γε ἐν τούτοις προπαιδευθεὶς οὐκ
[9]	τινα φέροι θησαυροῖς κατορωρυγμένοις ἐπαγρυπνεῖν.	Ὅ	γε μὴν ἐλευθερίως πρὸς τὰ
[8]	τούτων τὴν ἰσχὺν ἐκράτυνε. Καὶ	ὅ	γε Μίλων ἀπὸ τῆς ἀληλειμμένης
[8]	ἡ ῥᾳθυμία τῷ βίῳ, καὶ	ὅ	γε Σαρδανάπαλος τὰ πρῶτα πάντων
[6]	βίου δεικνύναι τοὺς λόγους. Ὡς	ὅ	γε τὴν ἄχρι ῥημάτων παρὰ
[2]	τιμάς, οὐ βασιλείαν αὐτήν, οὐχ	ὅ	τι ἂν εἴποι τις τῶν
[5]	πάντα αὐτῷ πρὸς τοῦτο φέρει,	ὅ	τι μὴ πάρεργον· οὐχ ἥκιστα
[2]	δευσοποιοί, παρασκευάσαντες πρότερον θεραπείαις τισὶν	ὅ	τι ποτ´ ἂν ᾖ τὸ
[7]	μιμησαμένου σπουδῇ. Τί δὲ ἦν	ὃ	ἐποίησεν ἐκεῖνος; Ἐξὸν δι´ ὅρκου
[9]	ποικίλον ζηλώσομεν; Ἀλλ´ οὐκ ἔστιν	ὃ	μᾶλλον φευκτέον τῷ σωφρονοῦντι τοῦ
[10]	μελαγχολίας παρενεχθέντες, οὐδὲ προσιόντας προσίενται.	Ὃ	μὴ πάθητε νῦν ὑμεῖς τοὺς
[2]	τι νομίζομεν ὅλως, οὔτ´ ὀνομάζομεν,	ὃ	τὴν συντέλειαν ἡμῖν ἄχρι τούτου
[9]	χαλεπώτερον σεαυτῷ κατασκευάζων τὸ δεσμωτήριον;	Διὸ	δὴ καὶ Πλάτωνά φασι, τὴν
[4]	τίς ἐστιν ἐπὶ τὰ πράγματα.	Διὸ	δὴ πάσῃ φυλακῇ τὴν ψυχὴν
[9]	ποιῶμεν; φαίη τις ἄν. Τί	ἄλλο	γε ἢ τῆς ψυχῆς ἐπιμέλειαν
[5]	βάθος ἐνσημαινόμενα. Ἢ τί ποτε	ἄλλο	διανοηθέντα τὸν Ἡσίοδον ὑπολάβωμεν ταυτὶ
[7]	Ὡς δ´ οὖν ἐπαύσατο τύπτων,	ἄλλο	μὲν οὐδὲν ὁ Σωκράτης ποιῆσαι,
[5]	Φαιάκων ἐν τῷ τότε εἶναι	ἄλλο	τι ἂν εὔξασθαι μᾶλλον ἢ
[9]	ὑπερορᾶν μελετήσαιμεν, σχολῇ γ´ ἂν	ἄλλο	τι τῶν ἀνθρωπίνων θαυμάσαιμεν. Τί
[8]	οὔτ´ ἀροτῆρα, οὔτε σκαπτῆρα, οὔτε	ἄλλο	τι τῶν κατὰ τὸν βίον
[9]	καὶ φιλοσώματον εἶναι, ἢ πρὸς	ἄλλο	τι τῶν παθῶν ἀγεννῶς διακεῖσθαι.
[7]	Πυθαγόρου γνωρίμων ἑνός, χαλεπὸν πιστεῦσαι	ἀπὸ	ταὐτομάτου συμβῆναι τοῖς ἡμετέροις, ἀλλ´
[8]	ἐκράτυνε. Καὶ ὅ γε Μίλων	ἀπὸ	τῆς ἀληλειμμένης ἀσπίδος οὐκ ἐξωθεῖτο,
[5]	μὲν οὖν καὶ σιωπώσας ἐμφαίνειν	ἀπὸ	τοῦ σχήματος τὸ διάφορον. Εἶναι
[9]	ψυχῆς ἐπιμέλειαν ἔχειν, πᾶσαν σχολὴν	ἀπὸ	τῶν ἄλλων ἄγοντας; Οὐ δὴ
[9]	εὔχομαι, ἀλλά μοι εἴη ζῆν	ἀπὸ	τῶν ὀλίγων, μηδὲν ἔχοντι κακόν.
[8]	ἔχοντι) ἀλλ´ ἐν τοῖς, εἴτε	ὑπὸ	γῆν, εἴτε καὶ ὅπου δὴ
[9]	περιορᾶν τὸν νοῦν ὥσπερ ἡνίοχον	ὑπὸ	δυσηνίων ἵππων ὕβρει φερομένων παρασυρόμενον
[5]	διάφορον. Εἶναι γὰρ τὴν μὲν	ὑπὸ	κομμωτικῆς διεσκευασμένην εἰς κάλλος, καὶ
[10]	τοὺς ἰατροὺς ἔρχονται· οἱ δὲ	ὑπὸ	μειζόνων καταληφθέντες ἀρρωστημάτων, ἐφ´ ἑαυτοὺς
[7]	παραδειγμάτων εἰσελθεῖν τὴν μνήμην, ἀνδρὸς	ὑπὸ	ὀργῆς ἤδη κατεχομένου; Τῇ τραγῳδίᾳ
[2]	ἡμᾶς ἐκπαιδεύοντες. Ἕως γε μὴν	ὑπὸ	τῆς ἡλικίας ἐπακούειν τοῦ βάθους
[9]	Δώριον· τοὺς δὲ οὕτως ἀναφρονῆσαι	ὑπὸ	τοῦ μέλους ὥστε τοὺς στεφάνους
[5]	κομμωτικῆς διεσκευασμένην εἰς κάλλος, καὶ	ὑπὸ	τρυφῆς διαρρεῖν, καὶ πάντα ἑσμὸν
[7]	καὶ ὕπουλον αὐτῷ τὸ πρόσωπον	ὑπὸ	τῶν πληγῶν εἶναι. Ὡς δ´
[7]	ἤδη καὶ σκότους, ἀπαλλαττόμενον μόλις	ὑπὸ	φωτὶ παρέπεμψε Περικλῆς, ὅπως αὑτῷ
[8]	λέγων, οὕτω διάγοντες ὡς τὸν	πρὸ	τῆς ἀγωνίας βίον μελέτην εἶναι
[6]	λόγους, ἰδίᾳ δὲ τὸ ἡδὺ	πρὸ	τῆς σωφροσύνης, καὶ τὸ πλέον
[8]	ὁ Πολυδάμας γε, ἀλλ´ ἐκεῖνος	πρὸ	τοῦ ἀγῶνος τοῦ Ὀλυμπιάσι τὰ
[6]	σωφροσύνης, καὶ τὸ πλέον ἔχειν	πρὸ	τοῦ δικαίου τιμᾶν, ἐοικέναι φαίην
[6]	ἐρεῖ; καὶ τὸ δοκεῖν ἀγαθὸς	πρὸ	τοῦ εἶναι διώξεται; Ἀλλ´ οὗτός
[5]	ὄρθιον, οὔτε προσβάντα ῥᾳδίως ἐπὶ	τὸ	ἄκρον ἐλθεῖν. Ἄνω δὲ γενομένῳ
[5]	δοκεῖ πρὸς τοὺς εὐπόρους εἰπεῖν	τό·	Ἀλλ´ ἡμεῖς αὐτοῖς οὐ διαμειψόμεθα
[2]	τὸ δεξόμενον τὴν βαφήν, οὕτω	τὸ	ἄνθος ἐπάγουσιν, ἄν τε ἁλουργόν,
[10]	τὸ Τιθωνοῦ τις γῆρας, κἂν	τὸ	Ἀργανθωνίου λέγῃ, κἂν τὸ τοῦ
[4]	τοιούτων λόγων ὅσον χρήσιμον καρπωσάμενοι,	τὸ	βλαβερὸν φυλαξόμεθα. Εὐθὺς οὖν ἐξ
[10]	γίνεσθαι πολλαχόθεν αἱ προσθῆκαι πεφύκασι.	Τὸ	γὰρ καὶ σμικρὸν ἐπὶ σμικρῷ
[9]	τι τῶν παθῶν ἀγεννῶς διακεῖσθαι.	Τὸ	γὰρ τὴν πᾶσαν σπουδὴν εἰσφέρεσθαι
[9]	ἔργῳ ἢ λόγῳ ποτὲ προελέσθαι.	Τὸ	γὰρ τῆς χρείας περιττότερον, κἂν
[9]	τῷ εἰδέναι αὐτὸν εὖ διατίθεσθαι.	Τὸ	γὰρ τοῦ Σωκράτους εὖ ἔχει·
[6]	τῶν πινάκων ἐκεῖνος ἔδειξεν. Ἐπεὶ	τό	γε λαμπρῶς μὲν ἐπαινέσαι τὴν
[10]	δὲ σκιαγραφίαν τινὰ τῆς ἀρετῆς,	τό	γε νῦν εἶναι, ἐκ τῶν
[3]	γένοιτο· εἰ δὲ μή, ἀλλὰ	τό	γε παράλληλα θέντας καταμαθεῖν τὸ
[9]	πρὸς τὴν ψυχὴν ἐμπόδιόν ἐστι,	τό	γε ὑποπεπτωκέναι τούτῳ καὶ θεραπεύειν
[7]	παραδέξασθαι, οὐκ ἀφίεται τοῦ ἐγκλήματος.	Τὸ	δὲ τοῦ Κλεινίου, τῶν Πυθαγόρου
[7]	παρέχειν προσῆκε, τοσούτου δεῖν ἀπαμύνασθαι,	τὸ	δὲ τοῦ Περικλέους ἢ τὸ
[2]	ὅ τι ποτ´ ἂν ᾖ	τὸ	δεξόμενον τὴν βαφήν, οὕτω τὸ
[9]	οὐ παύσῃ χαλεπώτερον σεαυτῷ κατασκευάζων	τὸ	δεσμωτήριον; Διὸ δὴ καὶ Πλάτωνά
[1]	γὰρ ἡλικίας οὕτως ἔχειν, καὶ	τὸ	διὰ πολλῶν ἤδη γεγυμνάσθαι πραγμάτων,
[5]	σιωπώσας ἐμφαίνειν ἀπὸ τοῦ σχήματος	τὸ	διάφορον. Εἶναι γὰρ τὴν μὲν
[2]	καὶ τῶν βίων ἑκατέρων ἐστὶ	τὸ	διάφορον. Εἰς δὴ τοῦτον ἄγουσι
[3]	τό γε παράλληλα θέντας καταμαθεῖν	τὸ	διάφορον οὐ μικρὸν εἰς βεβαίωσιν
[9]	κορυβαντιῶσι καὶ ἐκβακχεύονται. Τοσοῦτόν ἐστι	τὸ	διάφορον ὑγιοῦς ἢ μοχθηρᾶς μελῳδίας
[9]	δὴ καὶ αὐτὸς νῦν μὲν	τὸ	δίκαιον ἐπαινέσεται παρὰ τοῖς τοῦτο
[6]	ἀνώμοτος» κατ´ Εὐριπίδην ἐρεῖ; καὶ	τὸ	δοκεῖν ἀγαθὸς πρὸ τοῦ εἶναι
[6]	εἴ τι δεῖ Πλάτωνι πείθεσθαι,	τὸ	δοκεῖν δίκαιον εἶναι μὴ ὄντα.
[9]	μεταβαλόντα τὴν ἁρμονίαν, ἐπαυλῆσαί σφισι	τὸ	Δώριον· τοὺς δὲ οὕτως ἀναφρονῆσαι
[9]	φημι δεῖν τοὺς τοιούτους ὡς	τὸ	ἑταιρεῖν ἢ ἀλλοτρίοις γάμοις ἐπιβουλεύειν.
[7]	τὸ δὲ τοῦ Περικλέους ἢ	τὸ	Εὐκλείδου τῷ τοὺς διώκοντας ὑπομένειν
[10]	γῆρας κτησάμενος» τὴν ἀρετὴν δὴ	τὸ	ἐφόδιον λέγων, μικροῖς ὅροις αὐτὴν
[4]	οὕτω δὴ κἀνταῦθα τοῖς μὴ	τὸ	ἡδὺ καὶ ἐπίχαρι μόνον τῶν
[6]	αὐτῆς ἀποτείνειν λόγους, ἰδίᾳ δὲ	τὸ	ἡδὺ πρὸ τῆς σωφροσύνης, καὶ
[7]	αἰχμαλώτους λαβὼν θαυμαστόν τι οἷον	τὸ	κάλλος παρέχειν μαρτυρουμένας οὐδὲ προσιδεῖν
[9]	διωξόμεθα, καὶ τῆς Ἀρχιλόχου ἀλώπεκος	τὸ	κερδαλέον τε καὶ ποικίλον ζηλώσομεν;
[4]	ἀληθείᾳ παρ´ αὐτῶν κομισάμενοι, ὑπερβησόμεθα	τὸ	λειπόμενον. Καὶ καθάπερ τῆς ῥοδωνιᾶς
[4]	ἐπιτήδειον πρὸς τὴν ἐργασίαν λαβοῦσαι,	τὸ	λοιπὸν χαίρειν ἀφῆκαν· ἡμεῖς τε,
[5]	τῆς ἀρετῆς τὸν πλοῦτον· ἐπεὶ	τὸ	μὲν ἔμπεδον αἰεί, χρήματα δ´
[6]	μὲν ἐπαινέσαι τὴν ἀρετὴν εἰς	τὸ	μέσον, καὶ μακροὺς ὑπὲρ αὐτῆς
[1]	οὖν αὐτὸ καὶ συμβουλεύσων ἥκω,	τὸ	μὴ δεῖν εἰς ἅπαξ τοῖς
[4]	ἀληθῆ προελομένοις τοῦ βίου, οἷς	τὸ	μὴ δικάζεσθαι νόμῳ προστεταγμένον ἐστίν.
[8]	ἢ δόξης ἔτυχον, ἢ διέφυγον	τὸ	μὴ καταγέλαστοι εἶναι κατὰ τὸ
[8]	τὰ χείρω προελομένῳ οὐδεμία παραίτησις	τὸ	μὴ οὐχὶ πολλαπλασίω τὴν κόλασιν
[9]	τὴν ἐκ σώματος βλάβην προειδόμενον,	τὸ	νοσῶδες χωρίον τῆς Ἀττικῆς τὴν
[5]	παντὸς οὔτε προσβῆναι αὐτῇ διὰ	τὸ	ὄρθιον, οὔτε προσβάντα ῥᾳδίως ἐπὶ
[9]	τοῦ σοφοῦ παραγγέλματος, ὅτι οὐ	τὸ	ὁρώμενόν ἐστιν ὁ ἄνθρωπος, ἀλλά
[5]	μάλιστα προσεκτέον. Οὐ μικρὸν γὰρ	τὸ	ὄφελος, οἰκειότητά τινα καὶ συνήθειαν
[7]	μὲν μηδὲ διανίστασθαι πρὸς θυμὸν	τὸ	παράπαν, εἰ δὲ μὴ ῥᾴδιον
[6]	οὐδὲ μὲν οὖν τυχὸν ἐλεύθεροι	τὸ	παράπαν. Εἶτα μουσικὸς μὲν οὐκ
[10]	καιρὸν προεμένους ὕστερόν ποτ´ ἀνακαλεῖσθαι	τὸ	παρελθόν, ὅτε οὐδὲν ἔσται πλέον
[6]	ἡδὺ πρὸ τῆς σωφροσύνης, καὶ	τὸ	πλέον ἔχειν πρὸ τοῦ δικαίου
[7]	Περικλῆς, ὅπως αὑτῷ μὴ διαφθαρείη	τὸ	πρὸς φιλοσοφίαν γυμνάσιον. Πάλιν τις
[8]	ἀλλ´ ὥσπερ χειμάρρουν παρασύροντας ἅπαν	τὸ	προστυχὸν ἐμβάλλεσθαι. Καίτοι τίνα ἔχει
[9]	ἔχοντες ἀποβῆναι, οὐδαμοῦ τῆς εἰς	τὸ	πρόσω φορᾶς ἵστανται· ἀλλ´ ὅσῳπερ
[7]	τὸν Σωφρονίσκου Σωκράτην εἰς αὐτὸ	τὸ	πρόσωπον ἐμπεσὼν ἀφειδῶς· ὁ δὲ
[7]	ἐξοιδεῖν ἤδη καὶ ὕπουλον αὐτῷ	τὸ	πρόσωπον ὑπὸ τῶν πληγῶν εἶναι.
[8]	ἐφιέναι, ἀλλὰ πρὸς ὅρμους εὐθύνειν	τὸ	σκάφος, καὶ τοξότην κατὰ σκοποῦ
[8]	τῆς ἀγωνίας, τηνικαῦτα ἀποδύονται πρὸς	τὸ	στάδιον, καὶ πάντα πονοῦσι καὶ
[8]	τοιούτων δημιουργῶν ἀπολείπεσθαι, πρός γε	τὸ	συνορᾶν δύνασθαι τὰ ἡμέτερα; Οὐ
[8]	τὸ μὴ καταγέλαστοι εἶναι κατὰ	τὸ	σῶμα; Ἀλλ´ οὐ μέντοι οὐδ´
[9]	εἰσφέρεσθαι ὅπως ὡς κάλλιστα αὐτῷ	τὸ	σῶμα ἕξοι οὐ διαγινώσκοντός ἐστιν
[9]	τῆς χρείας κατεσκευάσθαι, μηδὲ περιέπειν	τὸ	σῶμα πλέον ἢ ὡς ἄμεινον
[9]	φιλοσοφίας λύοντας, ἅμα δὲ καὶ	τὸ	σῶμα τῶν παθῶν κρεῖττον ἀπεργαζομένους,
[5]	δὴ καί φησι, τοῖς ἀνθρώποις	τὸ	τάλαντον ἐπιρρέπειν ἄλλοτε ἄλλως, ἄλλοτε
[1]	ἃ συνοίσειν ὑμῖν ἑλομένοις πεπίστευκα.	Τό	τε γὰρ ἡλικίας οὕτως ἔχειν,
[1]	γεγυμνάσθαι πραγμάτων, καὶ μὴν καὶ	τὸ	τῆς πάντα παιδευούσης ἐπ´ ἄμφω
[10]	ὠφέλειαν ὡρίζετο. Ἐγὼ δὲ κἂν	τὸ	Τιθωνοῦ τις γῆρας, κἂν τὸ
[6]	σκιαὶ ἀΐσσουσι. Καί μοι δοκεῖ	τὸ	τοιοῦτον παραπλήσιον εἶναι ὥσπερ ἂν
[7]	ἀδυνάτοις διαπιστήσειεν. Οὐδ´ ἂν παρέλθοιμι	τὸ	τοῦ Ἀλεξάνδρου, ὃς τὰς θυγατέρας
[10]	κἂν τὸ Ἀργανθωνίου λέγῃ, κἂν	τὸ	τοῦ μακροβιωτάτου παρ´ ἡμῖν Μαθουσάλα,
[7]	τηλικούτους φημί. Τουτὶ μὲν γὰρ	τὸ	τοῦ Σωκράτους ἀδελφὸν ἐκείνῳ τῷ
[8]	Ταύτῃ τοι καὶ Ἀλεξάνδρῳ ποτὲ	τὸ	Φρύγιον ἐπαυλήσαντα ἐξαναστῆσαι αὐτὸν ἐπὶ
[4]	Καὶ ῥητόρων δὲ τὴν περὶ	τὸ	ψεύδεσθαι τέχνην οὐ μιμησόμεθα. Οὔτε
[4]	ταῖς ἄλλαις πράξεσιν ἐπιτήδειον ἡμῖν	τὸ	ψεῦδος, τοῖς τὴν ὀρθὴν ὁδὸν
[7]	πληγῶν εἶναι. Ὡς δ´ οὖν	ἐπαύσατο	τύπτων, ἄλλο μὲν οὐδὲν ὁ
[10]	βίῳ τὴν ἀπ´ αὐτῆς ὠφέλειαν	ὡρίζετο.	Ἐγὼ δὲ κἂν τὸ Τιθωνοῦ
[9]	σοφιστοῦ φήσομεν ἀπολείπειν, ὃς φυτὸν	ἐγίγνετο	καὶ θηρίον, ὁπότε βούλοιτο, καὶ
[8]	τὰ πρῶτα πάντων εἰς εὐδαιμονίαν	ἐφέρετο,	ἢ καὶ ὁ Μαργίτης, εἰ
[6]	μουσικὸς μὲν οὐκ ἂν ἑκὼν	δέξαιτο	ἀνάρμοστον αὐτῷ τὴν λύραν εἶναι,
[8]	ἀπὸ τῆς ἀληλειμμένης ἀσπίδος οὐκ	ἐξωθεῖτο,	ἀλλ´ ἀντεῖχεν ὠθούμενος οὐχ ἧττον
[9]	φυτὸν ἐγίγνετο καὶ θηρίον, ὁπότε	βούλοιτο,	καὶ πῦρ καὶ ὕδωρ καὶ
[8]	πάλιν διὰ τῆς ἀνειμένης, ὁπότε	βούλοιτο.	Ταύτῃ τοι καὶ Ἀλεξάνδρῳ ποτὲ
[3]	ἂν ἡμῖν αὐτῶν ἡ γνῶσις	γένοιτο·	εἰ δὲ μή, ἀλλὰ τό
[8]	τις ἴσως παρὰ τοῦ Θεοῦ	γένοιτο·	τῷ δὲ ἐξεπίτηδες τὰ χείρω
[8]	τῶν ἀγαθῶν ἐκείνων τυχεῖν ἡμῖν	περιγένοιτο,	ὧν ἐν τοῖς ἄνω λόγοις
[0]	ΝΕΟΥΣ ΟΠΩΣ ΑΝ ΕΞ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ	ΩΦΕΛΟΙΝΤΟ	ΛΟΓΩΝ. ~Πολλά με τὰ παρακαλοῦντά
[8]	ἢ τὰ Ὀλύμπου τῶν Φρυγῶν	περιειργάζοντο	κρούματα, καταλιπόντες τὴν κόνιν καὶ
[9]	Πᾶν μὲν οὖν τοὐναντίον κολάζειν	αὐτὸ	καὶ κατέχειν, ὥσπερ θηρίου τὰς
[1]	ἐξευρηκέναι φημί. Τοῦτο μὲν οὖν	αὐτὸ	καὶ συμβουλεύσων ἥκω, τὸ μὴ
[7]	τις τὸν Σωφρονίσκου Σωκράτην εἰς	αὐτὸ	τὸ πρόσωπον ἐμπεσὼν ἀφειδῶς· ὁ
[7]	παράπαν, εἰ δὲ μὴ ῥᾴδιον	τοῦτο,	ἀλλ´ ὥσπερ χαλινὸν αὐτῷ τὸν
[9]	ὅστις ποτέ ἐστιν ἑαυτὸν ἐπιγνώσεται.	Τοῦτο	δὲ μὴ καθηραμένοις τὸν νοῦν
[1]	ἐστι ταῦτα καὶ ὅπως διακρινοῦμεν,	τοῦτο	δὴ καὶ διδάξω ἔνθεν ἑλών.
[1]	παρ´ ἐμαυτοῦ λυσιτελέστερον ἐξευρηκέναι φημί.	Τοῦτο	μὲν οὖν αὐτὸ καὶ συμβουλεύσων
[8]	τοῖς ἀνθρώποις ἐνθάδε (καίτοι καὶ	τοῦτο	οὐ μικρὸν τῷ γε νοῦν
[9]	τὸ δίκαιον ἐπαινέσεται παρὰ τοῖς	τοῦτο	τιμῶσι, νῦν δὲ τοὺς ἐναντίους
[5]	ἔπαινος, καὶ πάντα αὐτῷ πρὸς	τοῦτο	φέρει, ὅ τι μὴ πάρεργον·
[5]	ἀρετήν, ἢ τὴν ῥᾴστην, προσελθεῖν	δύο	γυναῖκας, ταύτας δὲ εἶναι Ἀρετὴν

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 2/04/2009