Chapitre
[8]	τῷ μολύβδῳ συνδεδεμένοι. Καὶ ἁπαξαπλῶς	αἱ	μελέται αὐτοῖς παρασκευαὶ τῶν ἄθλων
[8]	μουσικῆς, ἐκείνων εἰσὶ τῶν ἀγώνων	αἱ	μελέται ὧνπερ οἱ στέφανοι, καὶ
[10]	τῶν ποταμῶν, πολλαὶ γίνεσθαι πολλαχόθεν	αἱ	προσθῆκαι πεφύκασι. Τὸ γὰρ καὶ
[1]	καὶ τὸ διὰ πολλῶν ἤδη	γεγυμνάσθαι	πραγμάτων, καὶ μὴν καὶ τὸ
[8]	ἀπολείπεσθαι, πρός γε τὸ συνορᾶν	δύνασθαι	τὰ ἡμέτερα; Οὐ γὰρ δὴ
[7]	ὁ δεῖνα ἐποίει· καὶ τοσοῦτον	ἀμύνασθαι.	Ταῦτα σχεδὸν εἰς ταὐτὸν τοῖς
[7]	ἑτέραν παρέχειν προσῆκε, τοσούτου δεῖν	ἀπαμύνασθαι,	τὸ δὲ τοῦ Περικλέους ἢ
[7]	γε τὴν ἐπιθυμίαν τῇ ψυχῇ	παραδέξασθαι,	οὐκ ἀφίεται τοῦ ἐγκλήματος. Τὸ
[5]	τότε εἶναι ἄλλο τι ἂν	εὔξασθαι	μᾶλλον ἢ Ὀδυσσέα γενέσθαι, καὶ
[7]	εὔχεσθαι τὰ ἀγαθά, ἀλλὰ μὴ	ἐπαρᾶσθαι.	Ὡς ὅ γε ἐν τούτοις
[4]	καὶ ζηλοῦν, καὶ ὅτι μάλιστα	πειρᾶσθαι	τοιούτους εἶναι, ὅταν δὲ ἐπὶ
[7]	ἡμετέροις φέροντα πολλοῦ ἄξιον εἶναι	μιμήσασθαι	τοὺς τηλικούτους φημί. Τουτὶ μὲν
[7]	ὁ δὲ ἀντώμοσεν ἦ μὴν	ἱλεώσασθαι	αὐτὸν καὶ παύσειν χαλεπῶς πρὸς
[10]	τῆς ἀθανάτου ψυχῆς. Πρὸς ὅνπερ	κτᾶσθαι	παραινέσαιμ´ ἂν τὰ ἐφόδια, πάντα
[7]	χέρα» ἀλλὰ μάλιστα μὲν μηδὲ	διανίστασθαι	πρὸς θυμὸν τὸ παράπαν, εἰ
[9]	τρόπον μὴ περιττότερον τῆς χρείας	κατεσκευάσθαι,	μηδὲ περιέπειν τὸ σῶμα πλέον
[3]	σοφίαν καταμαθόντα, τότε τῶν θείων	ἅψασθαι	παιδευμάτων. ~Ἀλλ´ ὅτι μὲν οὐκ
[9]	δυσηνίων ἵππων ὕβρει φερομένων παρασυρόμενον	ἄγεσθαι·	καὶ τοῦ Πυθαγόρου μεμνῆσθαι, ὃς
[4]	ῥητόρων δὲ τὴν περὶ τὸ	ψεύδεσθαι	τέχνην οὐ μιμησόμεθα. Οὔτε γὰρ
[9]	καὶ ἀμπεχόνας ἔξω τῶν ἀναγκαίων	περιεργάζεσθαι,	ἢ δυστυχούντων ἐστί, κατὰ τὸν
[4]	τοῦ βίου, οἷς τὸ μὴ	δικάζεσθαι	νόμῳ προστεταγμένον ἐστίν. Ἀλλ´ ἐκεῖνα
[9]	ἀδικούντων. Ὥστε καλλωπιστὴν εἶναι καὶ	ὀνομάζεσθαι	ὁμοίως αἰσχρὸν ἡγεῖσθαί φημι δεῖν
[6]	ὅρος, εἴ τι δεῖ Πλάτωνι	πείθεσθαι,	τὸ δοκεῖν δίκαιον εἶναι μὴ
[9]	ἢ τῷ εἰδέναι αὐτὸν εὖ	διατίθεσθαι.	Τὸ γὰρ τοῦ Σωκράτους εὖ
[10]	γὰρ καὶ σμικρὸν ἐπὶ σμικρῷ	κατατίθεσθαι,	οὐ μᾶλλον εἰς ἀργυρίου προσθήκην
[4]	ἀπ´ αὐτῶν εἰς τὴν ψυχὴν	ἀποθέσθαι.	Κατὰ πᾶσαν δὴ οὖν τῶν
[10]	οὐ μᾶλλόν γε ἢ τελευτὴν	ὑποθέσθαι	τῆς ἀθανάτου ψυχῆς. Πρὸς ὅνπερ
[8]	ὄντα τοῦ κατὰ τὴν τέχνην	ἐφίεσθαι	τέλους, ἡμᾶς δὲ καὶ τῶν
[2]	ἢ κατὰ τὴν παροῦσαν ὁρμὴν	ἐφικέσθαι,	μειζόνων δὲ ἢ καθ´ ὑμᾶς
[9]	αἰσχρὸν ἔργῳ ἢ λόγῳ ποτὲ	προελέσθαι.	Τὸ γὰρ τῆς χρείας περιττότερον,
[8]	χειμάρρουν παρασύροντας ἅπαν τὸ προστυχὸν	ἐμβάλλεσθαι.	Καίτοι τίνα ἔχει λόγον, κυβερνήτην
[5]	ἂν εὔξασθαι μᾶλλον ἢ Ὀδυσσέα	γενέσθαι,	καὶ ταῦτα ἐκ ναυαγίου περισωθέντα.
[5]	ἆθλον δὲ τούτων εἶναι θεὸν	γενέσθαι,	ὡς ὁ ἐκείνου λόγος· ᾗπερ
[5]	τῶν νέων ψυχαῖς τῆς ἀρετῆς	ἐγγενέσθαι·	ἐπείπερ ἀμετάστατα πέφυκεν εἶναι τὰ
[10]	τοῖς μεγάλοις τῶν ποταμῶν, πολλαὶ	γίνεσθαι	πολλαχόθεν αἱ προσθῆκαι πεφύκασι. Τὸ
[9]	τοῦ τοιοῦδε τῆς μουσικῆς εἴδους	ἐγγίνεσθαι	πέφυκεν. Ἀλλὰ τὴν ἑτέραν μεταδιωκτέον
[1]	παραδόντας, ᾗπερ ἂν ἄγωσι, ταύτῃ	συνέπεσθαι,	ἀλλ´ ὅσον ἐστὶ χρήσιμον αὐτῶν
[5]	δὴ καὶ τελευτῶντα τὸν Ἡρακλέα	συνέπεσθαι.	~Καὶ σχεδὸν ἅπαντες ὧν δὴ
[8]	δὲ καὶ τῶν τοιούτων δημιουργῶν	ἀπολείπεσθαι,	πρός γε τὸ συνορᾶν δύνασθαι
[7]	τὸν λογισμὸν ἐμβάλλοντας, μὴ ἐᾶν	ἐκφέρεσθαι	περαιτέρω. Ἐπαναγάγωμεν δὲ τὸν λόγον
[9]	Τὸ γὰρ τὴν πᾶσαν σπουδὴν	εἰσφέρεσθαι	ὅπως ὡς κάλλιστα αὐτῷ τὸ
[2]	τῆς ψυχῆς ἐπιμέλειαν ὠφέλειά τις	ἔσεσθαι.	Ὥσπερ οὖν οἱ δευσοποιοί, παρασκευάσαντες
[10]	ἡδὺν δὲ προσδοκᾶν τῇ συνηθείᾳ	γενήσεσθαι,	ἐγχειρεῖν τοῖς βελτίστοις. Αἰσχρὸν γὰρ
[10]	τις ὑμῖν ἐπ´ αὐτὸν ὠφέλεια	γενήσεσθαι.	Μηδ´ ὅτι χαλεπὰ ταῦτα καὶ
[7]	καὶ πρᾴως αὐτῶν τῆς ὀργῆς	ἀνέχεσθαι,	καὶ τῷ τοῖς ἐχθροῖς εὔχεσθαι
[7]	ἀνέχεσθαι, καὶ τῷ τοῖς ἐχθροῖς	εὔχεσθαι	τὰ ἀγαθά, ἀλλὰ μὴ ἐπαρᾶσθαι.
[9]	τῷ γε νοῦν ἔχοντι, ξυστίδα	ἀναβεβλῆσθαι,	ἤ τι τῶν φαύλων ἱμάτιον
[3]	μὴν οὐδὲ τὴν θύραθεν σοφίαν	περιβεβλῆσθαι,	οἷόν τινα φύλλα σκέπην τε
[9]	παρασυρόμενον ἄγεσθαι· καὶ τοῦ Πυθαγόρου	μεμνῆσθαι,	ὃς τῶν συνόντων τινὰ καταμαθὼν
[9]	ἔφη πρὶν ἂν καὶ ὅτι	κεχρῆσθαι	τούτοις ἐπίσταται πειραθῆναι. Ἢ Φειδίας
[9]	πλοῦτον, καὶ παρόντος μὴ τῷ	κεκτῆσθαι	μᾶλλον φρονεῖν ἢ τῷ εἰδέναι
[10]	εἰς ἡντιναοῦν ἐπιστήμην, ὀρθῶς ἔχειν	ἡγεῖσθαι	τῷ ποιητῇ προσῆκεν. Ὁ μὲν
[9]	εἶναι καὶ ὀνομάζεσθαι ὁμοίως αἰσχρὸν	ἡγεῖσθαί	φημι δεῖν τοὺς τοιούτους ὡς
[9]	ἢ ἐκεῖνος κατὰ τὸν βίον	προσδεῖσθαι.	Ἡμῖν δὲ ἄρα εἰ μὴ
[8]	τῶν μὲν σιτίων τὰ βλαβερὰ	διωθεῖσθαι,	τῶν δὲ μαθημάτων ἃ τὴν
[9]	μὴ τὸν ὀρθὸν λόγον ἡγεμόνα	ποιεῖσθαι	τοῦ βίου, ὥστε, κἂν πᾶσιν
[9]	μὴν ἐλευθερίως πρὸς τὰ τοιαῦτα	διακεῖσθαι	πεπαιδευμένος πολλοῦ ἂν δέοι ταπεινόν
[9]	ἄλλο τι τῶν παθῶν ἀγεννῶς	διακεῖσθαι.	Τὸ γὰρ τὴν πᾶσαν σπουδὴν
[2]	Καὶ ἡμῖν δὴ οὖν ἀγῶνα	προκεῖσθαι	πάντων ἀγώνων μέγιστον νομίζειν χρεών,
[10]	παρόντα καιρὸν προεμένους ὕστερόν ποτ´	ἀνακαλεῖσθαι	τὸ παρελθόν, ὅτε οὐδὲν ἔσται
[5]	βλέπειν, καὶ λέγειν τοιαῦτα ἕτερα·	ὑπισχνεῖσθαι	γὰρ οὐδὲν ἀνειμένον, οὐδὲ ἡδύ,
[9]	ὑπὲρ τοῦ καλοῦ δέῃ, μηδὲν	αἱρεῖσθαι	τῶν ὀρθῶς ἐγνωσμένων παρακινεῖν. Ἢ
[10]	βίον μὲν ἄριστον αὐτὸν ἕκαστον	προαιρεῖσθαι,	ἡδὺν δὲ προσδοκᾶν τῇ συνηθείᾳ
[7]	παρεῖχε τῷ παροινοῦντι τῆς ὀργῆς	ἐμφορεῖσθαι,	ὥστε ἐξοιδεῖν ἤδη καὶ ὕπουλον
[9]	ἀέρι καταμιγνύναι, ἢ μύροις ἑαυτοὺς	ἀναχρώννυσθαι,	καὶ ἀπαγορεύειν αἰσχύνομαι. Τί δ´
[9]	ἐν βορβόρῳ ταῖς ἡδοναῖς αὐτοῦ	κατορωρύχθαι	μέλλοντι, ἢ τοσοῦτον ἀνθεκτέον αὐτοῦ
[7]	ἀποδεχόμεθα. Ἐπειδὴ δὲ καὶ πράξεις	σπουδαῖαι	τῶν παλαιῶν ἀνδρῶν ἢ μνήμης
[6]	βεβαιῶν οἶος πέπνυται· τοὶ δὲ	σκιαὶ	ἀΐσσουσι. Καί μοι δοκεῖ τὸ
[1]	παῖδες, ἃ βέλτιστα εἶναι κρίνω,	καὶ	ἃ συνοίσειν ὑμῖν ἑλομένοις πεπίστευκα.
[10]	γελάσομαι, εἰς τὸν μακρὸν ἀποσκοπῶν	καὶ	ἀγήρω αἰῶνα, οὗ πέρας οὐδὲν
[8]	μελέτη παρέχεται. Ἐπεὶ δὲ στεφάνων	καὶ	ἀθλητῶν ἐμνήσθην, ἐκεῖνοι μυρία παθόντες
[9]	πολλοῦ ἂν δέοι ταπεινόν τι	καὶ	αἰσχρὸν ἔργῳ ἢ λόγῳ ποτὲ
[8]	ἀνειμένης, ὁπότε βούλοιτο. Ταύτῃ τοι	καὶ	Ἀλεξάνδρῳ ποτὲ τὸ Φρύγιον ἐπαυλήσαντα
[4]	ψεῦδος, τοῖς τὴν ὀρθὴν ὁδὸν	καὶ	ἀληθῆ προελομένοις τοῦ βίου, οἷς
[9]	τῶν πόνων ἔχοντες. Κουρὰς δὲ	καὶ	ἀμπεχόνας ἔξω τῶν ἀναγκαίων περιεργάζεσθαι,
[5]	πλήρης ἡ πρὸς ἀρετὴν φέρουσα	καὶ	ἀνάντης ὁδός. Διόπερ οὐ παντὸς
[9]	καταμιγνύναι, ἢ μύροις ἑαυτοὺς ἀναχρώννυσθαι,	καὶ	ἀπαγορεύειν αἰσχύνομαι. Τί δ´ ἄν
[8]	ἀνδριάντες οἱ τῷ μολύβδῳ συνδεδεμένοι.	Καὶ	ἁπαξαπλῶς αἱ μελέται αὐτοῖς παρασκευαὶ
[2]	τούτοις προτελεσθέντες, τηνικαῦτα τῶν ἱερῶν	καὶ	ἀπορρήτων ἐπακουσόμεθα παιδευμάτων· καὶ οἷον
[8]	θυμὸν ἐγείρειν διὰ τῆς συντόνου	καὶ	αὐστηρᾶς ἁρμονίας, καὶ μέντοι καὶ
[9]	καὶ πάντα χρήματα; εἴπερ δὴ	καὶ	αὐτὸς νῦν μὲν τὸ δίκαιον
[5]	καὶ κακίαν ἐφιλοσόφησεν· ᾧ δὴ	καὶ	αὐτῷ τὴν διάνοιαν προσεκτέον· οὐ
[5]	ἑαυτήν· τὴν δ´ ἑτέραν κατεσκληκέναι,	καὶ	αὐχμεῖν, καὶ σύντονον βλέπειν, καὶ
[9]	τῶν ἀνθρωπίνων ὑπεροψίαν, ὅς γε	καὶ	βασιλέως τοῦ μεγάλου ἑαυτὸν ἀπέφηνε
[9]	πλέθρα γῆς τόσα καὶ τόσα,	καὶ	βοσκημάτων ἐσμοὶ πλείους ἢ ἀριθμῆσαι,
[8]	παραδεκτέον ἡμῖν, ἀλλ´ ὅσα χρήσιμα.	Καὶ	γὰρ αἰσχρὸν τῶν μὲν σιτίων
[5]	τιμιώτερον ἀποδείξει τῶν εὐδαιμόνων Φαιάκων.	Καὶ	γὰρ οὕτως ἔχει. Τὰ μὲν
[9]	μὴ χρῆναι τὰς ἐν ἁφῇ	καὶ	γεύσει διώκειν ἡδονάς, ἢ ὅτι
[4]	παρ´ ἐκείνοις διαστασιάζει πρὸς ἀδελφόν,	καὶ	γονεὺς πρὸς παῖδας, καὶ τούτοις
[9]	καὶ εἰς ἄμεινον φέρουσαν, ᾗ	καὶ	Δαβὶδ χρώμενος, ὁ ποιητὴς τῶν
[8]	Ὀλυμπιάσι τὰ ἅρματα ἵστη τρέχοντα,	καὶ	διὰ τούτων τὴν ἰσχὺν ἐκράτυνε.
[1]	καὶ ὅπως διακρινοῦμεν, τοῦτο δὴ	καὶ	διδάξω ἔνθεν ἑλών. ~Ἡμεῖς, ὦ
[9]	μηδὲν ἔχοντι κακόν. Ἐγὼ δὲ	καὶ	Διογένους ἄγαμαι τὴν πάντων ὁμοῦ
[2]	πρὸς τοῦτον ἡμῖν, ἀγαπᾶν τε	καὶ	διώκειν παντὶ σθένει χρῆναί φαμεν,
[6]	τὰ δράματα· οἳ ὡς βασιλεῖς	καὶ	δυνάσται πολλάκις εἰσέρχονται, οὔτε βασιλεῖς
[5]	ἀρετήν; Ὅτι τραχεῖα μὲν πρῶτον	καὶ	δύσβατος καὶ ἱδρῶτος συχνοῦ καὶ
[5]	προαποστῆναι τοῦ τέλους. Καὶ μέντοι,	καὶ	εἴ τις ἕτερος ἐοικότα τούτοις
[9]	μεταδιωκτέον ἡμῖν, τὴν ἀμείνω τε	καὶ	εἰς ἄμεινον φέρουσαν, ᾗ καὶ
[2]	ἄνθρωποι τῷ λόγῳ τις συλλαβὼν	καὶ	εἰς ἓν ἀθροίσας εὐδαιμονίαν οὐδὲ
[10]	μᾶλλον εἰς ἀργυρίου προσθήκην ἢ	καὶ	εἰς ἡντιναοῦν ἐπιστήμην, ὀρθῶς ἔχειν
[7]	ἀνθρώπων· ὁ δὲ οὐ προσεῖχε·	καὶ	εἰς πᾶσαν διήρκεσαν τὴν ἡμέραν,
[9]	ξαίνοντες, καὶ κοσκίνῳ φέροντες ὕδωρ,	καὶ	εἰς τετρημένον ἀντλοῦντες πίθον, οὐδὲν
[9]	Ἕτεροι δὲ πρὸς αὐλὸν κορυβαντιῶσι	καὶ	ἐκβακχεύονται. Τοσοῦτόν ἐστι τὸ διάφορον
[8]	τὰ ὅπλα λέγεται μεταξὺ δειπνοῦντα,	καὶ	ἐπαναγαγεῖν πάλιν πρὸς τοὺς συμπότας,
[5]	λίθον ποτὶ τὰν σπάρτον ἄγοντας.	~Καὶ	ἐπειδήπερ δι´ ἀρετῆς ἐπὶ τὸν
[5]	ἄνθρωποι, ἣ καὶ ναυαγήσαντι συνεκνήχεται	καὶ	ἐπὶ τῆς χέρσου γενόμενον γυμνὸν
[4]	δρεψάμενοι τὰς ἀκάνθας ἐκκλίνομεν, οὕτω	καὶ	ἐπὶ τῶν τοιούτων λόγων ὅσον
[4]	κἀνταῦθα τοῖς μὴ τὸ ἡδὺ	καὶ	ἐπίχαρι μόνον τῶν τοιούτων λόγων
[7]	τῷ Μεγαρόθεν παροξυνθεὶς θάνατον ἠπείλησε	καὶ	ἐπώμοσεν· ὁ δὲ ἀντώμοσεν ἦ
[4]	ἐστιν ἀκήρυκτος. Μοιχείας δὲ θεῶν	καὶ	ἔρωτας καὶ μίξεις ἀναφανδόν, καὶ
[5]	ἄγειν· ταῦτά τε οὖν δεικνύναι,	καὶ	ἔτι πλείω τούτων ὑπισχνουμένην, ἕλκειν
[5]	καλή, ὡς δὲ ῥᾳδία τε	καὶ	εὔπορος, καὶ τῆς ἑτέρας ἡδίων
[5]	τρυφὴν ᾗ συνέζων, ἐκεῖνον ἀποβλέπειν	καὶ	ζηλοῦν ἅπαντας, καὶ μηδένα Φαιάκων
[4]	λόγους ὑμῖν διεξίωσιν, ἀγαπᾶν τε	καὶ	ζηλοῦν, καὶ ὅτι μάλιστα πειρᾶσθαι
[5]	δὲ κτημάτων ἡ ἀρετὴ ἀναφαίρετον,	καὶ	ζῶντι καὶ τελευτήσαντι παραμένουσα. Ὅθεν
[2]	ἕτερον ᾖ· τὸν αὐτὸν δὴ	καὶ	ἡμεῖς τρόπον, εἰ μέλλει ἀνέκπλυτος
[2]	ἐκ τῆς παιδιᾶς ἀπολαύουσι κέρδους.	Καὶ	ἡμῖν δὴ οὖν ἀγῶνα προκεῖσθαι
[9]	καὶ πᾶσαν διερευνώμενοι γῆν τε	καὶ	θάλασσαν, οἷόν τινι χαλεπῷ δεσπότῃ
[5]	κινδύνους, διὰ πάσης ἠπείρου τε	καὶ	θαλάσσης, ἆθλον δὲ τούτων εἶναι
[9]	τοῦ πρὸς χειμῶνά τε εἶναι	καὶ	θάλπος ἀλεξητήριον; Καὶ τἄλλα δὴ
[9]	ἐστι, τό γε ὑποπεπτωκέναι τούτῳ	καὶ	θεραπεύειν μανία σαφής. Ἀλλὰ μὴν
[9]	φήσομεν ἀπολείπειν, ὃς φυτὸν ἐγίγνετο	καὶ	θηρίον, ὁπότε βούλοιτο, καὶ πῦρ
[8]	τοσοῦτον περιῆν τῆς τέχνης ὥστε	καὶ	θυμὸν ἐγείρειν διὰ τῆς συντόνου
[9]	αἰσθήσεων ἡδονὰς ἀτιμάσομεν, κολακείας δὲ	καὶ	θωπείας διωξόμεθα, καὶ τῆς Ἀρχιλόχου
[5]	τραχεῖα μὲν πρῶτον καὶ δύσβατος	καὶ	ἱδρῶτος συχνοῦ καὶ πόνου πλήρης
[4]	αὐτῶν κομισάμενοι, ὑπερβησόμεθα τὸ λειπόμενον.	Καὶ	καθάπερ τῆς ῥοδωνιᾶς τοῦ ἄνθους
[5]	γυναῖκας, ταύτας δὲ εἶναι Ἀρετὴν	καὶ	Κακίαν. Εὐθὺς μὲν οὖν καὶ
[5]	συγγραμμάτων ἀδελφὰ τούτοις εἰς ἀρετὴν	καὶ	κακίαν ἐφιλοσόφησεν· ᾧ δὴ καὶ
[5]	ὑπάρχει ὡς μὲν λεία τε	καὶ	καλή, ὡς δὲ ῥᾳδία τε
[8]	ῥηθῆναι λόγῳ, ἐπ´ ἄμφω καθεύδουσι,	καὶ	κατὰ πολλὴν διαιτωμένοις ἄδειαν, τῇ
[9]	μὲν οὖν τοὐναντίον κολάζειν αὐτὸ	καὶ	κατέχειν, ὥσπερ θηρίου τὰς ὁρμάς,
[2]	διεστηκόσιν, ὥσπερ ἐν σκιαῖς τισι	καὶ	κατόπτροις, τῷ τῆς ψυχῆς ὄμματι
[8]	εἰκῇ κατὰ τὸν βίον ἄνω	καὶ	κάτω περιφερόμενοι. Ἀλλ´ ὥσπερ ἐν
[9]	πᾶσιν ἀνθρώποις ἀντιλέγειν, κἂν ἀδοξεῖν	καὶ	κινδυνεύειν ὑπὲρ τοῦ καλοῦ δέῃ,
[8]	τὸ στάδιον, καὶ πάντα πονοῦσι	καὶ	κινδυνεύουσιν, ὥστε κοτίνου λαβεῖν στέφανον
[5]	ἀλλ´ ἱδρῶτας μυρίους καὶ πόνους	καὶ	κινδύνους, διὰ πάσης ἠπείρου τε
[9]	ἀνεκτότερον, ἀτεχνῶς εἰς πῦρ ξαίνοντες,	καὶ	κοσκίνῳ φέροντες ὕδωρ, καὶ εἰς
[5]	καὶ αὐχμεῖν, καὶ σύντονον βλέπειν,	καὶ	λέγειν τοιαῦτα ἕτερα· ὑπισχνεῖσθαι γὰρ
[8]	πρὸς ὃν ἀφορῶντα πάντα ποιεῖν	καὶ	λέγειν χρὴ τόν γε μὴ
[2]	τὴν τούτου παρασκευήν, καὶ ποιηταῖς	καὶ	λογοποιοῖς καὶ ῥήτορσι καὶ πᾶσιν
[6]	~Καὶ σχεδὸν ἅπαντες ὧν δὴ	καὶ	λόγος τίς ἐστιν ἐπὶ σοφίᾳ,
[9]	ὡς οἵ γε τραπεζοποιούς τινας	καὶ	μαγείρους περινοοῦντες, καὶ πᾶσαν διερευνώμενοι
[6]	τὴν ἀρετὴν εἰς τὸ μέσον,	καὶ	μακροὺς ὑπὲρ αὐτῆς ἀποτείνειν λόγους,
[8]	ἁρμονίας, καὶ μέντοι καὶ χαλᾶν	καὶ	μαλάττειν πάλιν διὰ τῆς ἀνειμένης,
[4]	λέγειν καὶ περὶ συγγραφέων ἔχω,	καὶ	μάλισθ´ ὅταν ψυχαγωγίας ἕνεκα τῶν
[4]	περὶ θεῶν τι διαλεγομένοις προσέξομεν,	καὶ	μάλισθ´ ὅταν ὡς περὶ πολλῶν
[8]	πρόκειται οὕτω θαυμαστὰ πλήθει τε	καὶ	μεγέθει ὥστε ἀδύνατα εἶναι ῥηθῆναι
[4]	ἀπόλαυσις, ταῖς μελίτταις δ´ ἄρα	καὶ	μέλι λαμβάνειν ἀπ´ αὐτῶν ὑπάρχει,
[8]	καὶ τοξότην κατὰ σκοποῦ βάλλειν,	καὶ	μὲν δὴ καὶ χαλκευτικόν τινα
[5]	τοὺς πόνους προαποστῆναι τοῦ τέλους.	Καὶ	μέντοι, καὶ εἴ τις ἕτερος
[8]	τῆς συντόνου καὶ αὐστηρᾶς ἁρμονίας,	καὶ	μέντοι καὶ χαλᾶν καὶ μαλάττειν
[9]	τὰ τοῖς πολλοῖς δοκοῦντα περισκοπεῖν,	καὶ	μὴ τὸν ὀρθὸν λόγον ἡγεμόνα
[5]	ἐκεῖνον ἀποβλέπειν καὶ ζηλοῦν ἅπαντας,	καὶ	μηδένα Φαιάκων ἐν τῷ τότε
[5]	πλουτεῖν, ἄλλοτε δὲ μηδὲν ἔχειν»	Καὶ	μὴν καὶ ὁ Κεῖός που
[1]	διὰ πολλῶν ἤδη γεγυμνάσθαι πραγμάτων,	καὶ	μὴν καὶ τὸ τῆς πάντα
[4]	Μοιχείας δὲ θεῶν καὶ ἔρωτας	καὶ	μίξεις ἀναφανδόν, καὶ ταύτας γε
[6]	πέπνυται· τοὶ δὲ σκιαὶ ἀΐσσουσι.	Καί	μοι δοκεῖ τὸ τοιοῦτον παραπλήσιον
[3]	οὐκ ἄωρον παρεχόμενα. Λέγεται τοίνυν	καὶ	Μωϋσῆς ἐκεῖνος ὁ πάνυ, οὗ
[5]	ὑμῖν ἐπιμελητέον, ὦ ἄνθρωποι, ἣ	καὶ	ναυαγήσαντι συνεκνήχεται καὶ ἐπὶ τῆς
[8]	ἢ ἄλλου τινὸς τῶν τοιούτων,	καὶ	νικῶντες ἀναρρηθῆναι παρὰ τοῦ κήρυκος.
[5]	δὲ μηδὲν ἔχειν» Καὶ μὴν	καὶ	ὁ Κεῖός που σοφιστὴς τῶν
[8]	πάντων εἰς εὐδαιμονίαν ἐφέρετο, ἢ	καὶ	ὁ Μαργίτης, εἰ βούλει, ὃν
[9]	ἀφέντες τὴν τέχνην, ὑφ´ ἧς	καὶ	ὁ χρυσὸς ἡδίων καὶ τιμιώτερος
[8]	διὰ τούτων τὴν ἰσχὺν ἐκράτυνε.	Καὶ	ὅ γε Μίλων ἀπὸ τῆς
[8]	ἦν ἡ ῥᾳθυμία τῷ βίῳ,	καὶ	ὅ γε Σαρδανάπαλος τὰ πρῶτα
[2]	ἱερῶν καὶ ἀπορρήτων ἐπακουσόμεθα παιδευμάτων·	καὶ	οἷον ἐν ὕδατι τὸν ἥλιον
[2]	ἀφεστηκότα ἢ καθ´ ὅσον σκιὰ	καὶ	ὄναρ τῶν ἀληθῶν ἀπολείπεται. Μᾶλλον
[9]	ἢ ἀδικούντων. Ὥστε καλλωπιστὴν εἶναι	καὶ	ὀνομάζεσθαι ὁμοίως αἰσχρὸν ἡγεῖσθαί φημι
[2]	δὴ οὖν οὗτος ὁ βίος	καὶ	ὅπῃ καὶ ὅπως αὐτὸν βιωσόμεθα,
[8]	τοῖς, εἴτε ὑπὸ γῆν, εἴτε	καὶ	ὅπου δὴ τοῦ παντὸς ὄντα
[2]	οὗτος ὁ βίος καὶ ὅπῃ	καὶ	ὅπως αὐτὸν βιωσόμεθα, μακρότερον μὲν
[1]	παριδεῖν. Τίνα οὖν ἐστι ταῦτα	καὶ	ὅπως διακρινοῦμεν, τοῦτο δὴ καὶ
[2]	μιμούμενοι· οἵ γε, ἐν χειρονομίαις	καὶ	ὀρχήσεσι τὴν ἐμπειρίαν κτησάμενοι, ἐπὶ
[9]	αὐτὸν θαυμάσειν ἔφη πρὶν ἂν	καὶ	ὅτι κεχρῆσθαι τούτοις ἐπίσταται πειραθῆναι.
[4]	διεξίωσιν, ἀγαπᾶν τε καὶ ζηλοῦν,	καὶ	ὅτι μάλιστα πειρᾶσθαι τοιούτους εἶναι,
[8]	αἱ μελέται ὧνπερ οἱ στέφανοι,	καὶ	οὐδείς γε πάλην ἀσκῶν ἢ
[5]	οὐ μᾶλλον τῶν ἐχόντων ἢ	καὶ	οὑτινοσοῦν τῶν ἐπιτυχόντων ἐστίν, ὥσπερ
[6]	τις ἕκαστος διαστασιάσει πρὸς ἑαυτόν,	καὶ	οὐχὶ τοῖς λόγοις ὁμολογοῦντα τὸν
[3]	φύλλα σκέπην τε τῷ καρπῷ	καὶ	ὄψιν οὐκ ἄωρον παρεχόμενα. Λέγεται
[5]	τῷ Ὁμήρῳ ἀρετῆς ἐστιν ἔπαινος,	καὶ	πάντα αὐτῷ πρὸς τοῦτο φέρει,
[5]	κάλλος, καὶ ὑπὸ τρυφῆς διαρρεῖν,	καὶ	πάντα ἑσμὸν ἡδονῆς ἐξηρτημένην ἄγειν·
[8]	τηνικαῦτα ἀποδύονται πρὸς τὸ στάδιον,	καὶ	πάντα πονοῦσι καὶ κινδυνεύουσιν, ὥστε
[9]	βούλοιτο, καὶ πῦρ καὶ ὕδωρ	καὶ	πάντα χρήματα; εἴπερ δὴ καὶ
[3]	βεβαίωσιν τοῦ βελτίονος. Τίνι μέντοι	καὶ	παρεικάσας τῶν παιδεύσεων ἑκατέραν, τῆς
[1]	αὐτῶν δεχομένους, εἰδέναι τί χρὴ	καὶ	παριδεῖν. Τίνα οὖν ἐστι ταῦτα
[9]	τε μὴ ποθεῖν τὸν πλοῦτον,	καὶ	παρόντος μὴ τῷ κεκτῆσθαι μᾶλλον
[9]	τραπεζοποιούς τινας καὶ μαγείρους περινοοῦντες,	καὶ	πᾶσαν διερευνώμενοι γῆν τε καὶ
[2]	ποιηταῖς καὶ λογοποιοῖς καὶ ῥήτορσι	καὶ	πᾶσιν ἀνθρώποις ὁμιλητέον ὅθεν ἂν
[7]	ἀντώμοσεν ἦ μὴν ἱλεώσασθαι αὐτὸν	καὶ	παύσειν χαλεπῶς πρὸς αὐτὸν ἔχοντα.
[6]	ἀρετῆς ἔπαινον διεξῆλθον· οἷς πειστέον	καὶ	πειρατέον ἐπὶ τοῦ βίου δεικνύναι
[4]	καταλείψομεν. Ταὐτὰ δὴ ταῦτα λέγειν	καὶ	περὶ συγγραφέων ἔχω, καὶ μάλισθ´
[9]	κατασκευάζων τὸ δεσμωτήριον; Διὸ δὴ	καὶ	Πλάτωνά φασι, τὴν ἐκ σώματος
[9]	Πυθίου τοῦ Μυσοῦ προσείη τάλαντα,	καὶ	πλέθρα γῆς τόσα καὶ τόσα,
[9]	προσπεριβάλωνται, τοῦ ἴσου δέονται ἢ	καὶ	πλείονος πρὸς τὴν τῆς ἐπιθυμίας
[2]	δύναμιν ἐπὶ τὴν τούτου παρασκευήν,	καὶ	ποιηταῖς καὶ λογοποιοῖς καὶ ῥήτορσι
[9]	Ἀρχιλόχου ἀλώπεκος τὸ κερδαλέον τε	καὶ	ποικίλον ζηλώσομεν; Ἀλλ´ οὐκ ἔστιν
[8]	ἐκεῖνοι μυρία παθόντες ἐπὶ μυρίοις,	καὶ	πολλαχόθεν τὴν ῥώμην ἑαυτοῖς συναυξήσαντες,
[9]	ἐπίσταται πειραθῆναι. Ἢ Φειδίας μὲν	καὶ	Πολύκλειτος, εἰ τῷ χρυσίῳ μέγα
[2]	ὑπὲρ οὗ πάντα ποιητέον ἡμῖν	καὶ	πονητέον εἰς δύναμιν ἐπὶ τὴν
[10]	γενήσεσθαι. Μηδ´ ὅτι χαλεπὰ ταῦτα	καὶ	πόνου δεόμενα, διὰ τοῦτ´ ἀποκνήσωμεν·
[5]	καὶ δύσβατος καὶ ἱδρῶτος συχνοῦ	καὶ	πόνου πλήρης ἡ πρὸς ἀρετὴν
[5]	οὐδὲ ἡδύ, ἀλλ´ ἱδρῶτας μυρίους	καὶ	πόνους καὶ κινδύνους, διὰ πάσης
[7]	ὑποθήκας, οὕτως ἀποδεχόμεθα. Ἐπειδὴ δὲ	καὶ	πράξεις σπουδαῖαι τῶν παλαιῶν ἀνδρῶν
[7]	Εὐκλείδου τῷ τοὺς διώκοντας ὑπομένειν	καὶ	πρᾴως αὐτῶν τῆς ὀργῆς ἀνέχεσθαι,
[5]	ἢ προτρέπων ἡμᾶς ἐπ´ ἀρετήν,	καὶ	προκαλούμενος ἅπαντας ἀγαθοὺς εἶναι, ταῦτα
[2]	ἐπὶ μακρότερον πρόϊμεν ταῖς ἐλπίσι,	καὶ	πρὸς ἑτέρου βίου παρασκευὴν ἅπαντα
[9]	αὐτῷ τε ἀλυσιτελὴς τῷ σώματι,	καὶ	πρὸς τὴν ψυχὴν ἐμπόδιόν ἐστι,
[9]	τὸν βασιλέα καθίστη. Λέγεται δὲ	καὶ	Πυθαγόραν, κωμασταῖς περιτυχόντα μεθύουσι, κελεῦσαι
[10]	τῷ υἱεῖ, πρὸς Αἰγυπτίους ἀπαίροντι,	καὶ	πυνθανομένῳ τί ἂν ποιῶν αὐτῷ
[9]	ἐγίγνετο καὶ θηρίον, ὁπότε βούλοιτο,	καὶ	πῦρ καὶ ὕδωρ καὶ πάντα
[2]	παρασκευήν, καὶ ποιηταῖς καὶ λογοποιοῖς	καὶ	ῥήτορσι καὶ πᾶσιν ἀνθρώποις ὁμιλητέον
[4]	ψυχαγωγίας ἕνεκα τῶν ἀκουόντων λογοποιῶσι.	Καὶ	ῥητόρων δὲ τὴν περὶ τὸ
[9]	συνόντων τινὰ καταμαθὼν γυμνασίοις τε	καὶ	σιτίοις ἑαυτὸν εὖ μάλα κατασαρκοῦντα·
[5]	καὶ Κακίαν. Εὐθὺς μὲν οὖν	καὶ	σιωπώσας ἐμφαίνειν ἀπὸ τοῦ σχήματος
[7]	μέλον αὐτῷ. Εἶτα, ἑσπέρας ἤδη	καὶ	σκότους, ἀπαλλαττόμενον μόλις ὑπὸ φωτὶ
[10]	αἱ προσθῆκαι πεφύκασι. Τὸ γὰρ	καὶ	σμικρὸν ἐπὶ σμικρῷ κατατίθεσθαι, οὐ
[5]	καὶ τελευτήσαντι παραμένουσα. Ὅθεν δὴ	καὶ	Σόλων μοι δοκεῖ πρὸς τοὺς
[4]	ἢν σωφρονῶμεν, ὅσον οἰκεῖον ἡμῖν	καὶ	συγγενὲς τῇ ἀληθείᾳ παρ´ αὐτῶν
[1]	φημί. Τοῦτο μὲν οὖν αὐτὸ	καὶ	συμβουλεύσων ἥκω, τὸ μὴ δεῖν
[4]	ἀρχῆς ἐπισκοπεῖν ἕκαστον τῶν μαθημάτων,	καὶ	συναρμόζειν τῷ τέλει προσῆκε, κατὰ
[5]	γὰρ τὸ ὄφελος, οἰκειότητά τινα	καὶ	συνήθειαν ταῖς τῶν νέων ψυχαῖς
[5]	δ´ ἑτέραν κατεσκληκέναι, καὶ αὐχμεῖν,	καὶ	σύντονον βλέπειν, καὶ λέγειν τοιαῦτα
[9]	περιττὰ φοράν, περικόπτοι. Ἐγὼ δὲ	καὶ	σφαλερὰν εἶναι τὴν ἐπ´ ἄκρον
[6]	καὶ τελευτῶντα τὸν Ἡρακλέα συνέπεσθαι.	~Καὶ	σχεδὸν ἅπαντες ὧν δὴ καὶ
[5]	νέῳ ὄντι τῷ Ἡρακλεῖ κομιδῇ,	καὶ	σχεδὸν ταύτην ἄγοντι τὴν ἡλικίαν,
[8]	περιειργάζοντο κρούματα, καταλιπόντες τὴν κόνιν	καὶ	τὰ γυμνάσια, ταχύ γ´ ἂν
[5]	ἄλλος ἔχει. Παραπλήσια δὲ τούτοις	καὶ	τὰ Θεόγνιδος, ἐν οἷς φησι
[9]	σωφρονοῦντι τοῦ πρὸς δόξαν ζῆν,	καὶ	τὰ τοῖς πολλοῖς δοκοῦντα περισκοπεῖν,
[9]	τὰ θρέμματα, πρὸς τὴν γαστέρα	καὶ	τὰ ὑπ´ αὐτὴν συννενευκότας ζῆν;
[9]	τε εἶναι καὶ θάλπος ἀλεξητήριον;	Καὶ	τἄλλα δὴ τὸν αὐτὸν τρόπον
[8]	τὴν παρὰ τῶν γυμναστῶν αἱρούμενοι,	καὶ	τἄλλα, ἵνα μὴ διατρίβω λέγων,
[9]	ψυχῶν καταχεῖν. Ἀνελευθερίας γὰρ δὴ	καὶ	ταπεινότητος ἔκγονα πάθη ἐκ τοῦ
[9]	Ἀλλὰ δῆτα πλούτου μὲν ὑπεροψόμεθα,	καὶ	τὰς διὰ τῶν αἰσθήσεων ἡδονὰς
[5]	εὔξασθαι μᾶλλον ἢ Ὀδυσσέα γενέσθαι,	καὶ	ταῦτα ἐκ ναυαγίου περισωθέντα. Ἐν
[7]	δὲ ἀπέτισε μᾶλλον ἢ ὤμοσε,	καὶ	ταῦτα εὐορκεῖν μέλλων, ἀκούσας ἐμοὶ
[4]	καὶ ἔρωτας καὶ μίξεις ἀναφανδόν,	καὶ	ταύτας γε μάλιστα τοῦ κορυφαίου
[5]	ἡ ἀρετὴ ἀναφαίρετον, καὶ ζῶντι	καὶ	τελευτήσαντι παραμένουσα. Ὅθεν δὴ καὶ
[5]	ὁ ἐκείνου λόγος· ᾗπερ δὴ	καὶ	τελευτῶντα τὸν Ἡρακλέα συνέπεσθαι. ~Καὶ
[7]	τῷ τύπτοντι κατὰ τῆς σιαγόνος	καὶ	τὴν ἑτέραν παρέχειν προσῆκε, τοσούτου
[9]	κολακείας δὲ καὶ θωπείας διωξόμεθα,	καὶ	τῆς Ἀρχιλόχου ἀλώπεκος τὸ κερδαλέον
[5]	δὲ ῥᾳδία τε καὶ εὔπορος,	καὶ	τῆς ἑτέρας ἡδίων τῆς ἐπὶ
[9]	ἧς καὶ ὁ χρυσὸς ἡδίων	καὶ	τιμιώτερος ἀπεδείχθη· ἡμεῖς δέ, τὴν
[8]	μὴ μέλλοιμεν ὀνείδη τε ἕξειν	καὶ	τιμωρίας ὑφέξειν, οὔ τι παρὰ
[1]	τε γὰρ ἡλικίας οὕτως ἔχειν,	καὶ	τὸ διὰ πολλῶν ἤδη γεγυμνάσθαι
[6]	φρὴν ἀνώμοτος» κατ´ Εὐριπίδην ἐρεῖ;	καὶ	τὸ δοκεῖν ἀγαθὸς πρὸ τοῦ
[6]	τὸ ἡδὺ πρὸ τῆς σωφροσύνης,	καὶ	τὸ πλέον ἔχειν πρὸ τοῦ
[9]	διὰ φιλοσοφίας λύοντας, ἅμα δὲ	καὶ	τὸ σῶμα τῶν παθῶν κρεῖττον
[1]	ἤδη γεγυμνάσθαι πραγμάτων, καὶ μὴν	καὶ	τὸ τῆς πάντα παιδευούσης ἐπ´
[8]	Τοσαύτην ἰσχὺν ἔν τε μουσικῇ	καὶ	τοῖς γυμνικοῖς ἀγῶσι πρὸς τὴν
[1]	ἑκάστην ἡμέραν εἰς διδασκάλου φοιτῶσι,	καὶ	τοῖς ἐλλογίμοις τῶν παλαιῶν ἀνδρῶν
[5]	ἱματίων κεκοσμημένον ἐποίησε· ἔπειτα μέντοι	καὶ	τοῖς λοιποῖς Φαίαξι τοσούτου ἄξιον
[8]	πρὸς ὅρμους εὐθύνειν τὸ σκάφος,	καὶ	τοξότην κατὰ σκοποῦ βάλλειν, καὶ
[9]	τάλαντα, καὶ πλέθρα γῆς τόσα	καὶ	τόσα, καὶ βοσκημάτων ἐσμοὶ πλείους
[7]	τὸν δημιουργόν, ὁ δεῖνα ἐποίει·	καὶ	τοσοῦτον ἀμύνασθαι. Ταῦτα σχεδὸν εἰς
[9]	ἵππων ὕβρει φερομένων παρασυρόμενον ἄγεσθαι·	καὶ	τοῦ Πυθαγόρου μεμνῆσθαι, ὃς τῶν
[9]	ὥσπερ θηρίου τὰς ὁρμάς, προσῆκε	καὶ	τοὺς ἀπ´ αὐτοῦ θορύβους ἐγγινομένους
[8]	παρὰ τοῖς ἀνθρώποις ἐνθάδε (καίτοι	καὶ	τοῦτο οὐ μικρὸν τῷ γε
[4]	ἀδελφόν, καὶ γονεὺς πρὸς παῖδας,	καὶ	τούτοις αὖθις πρὸς τοὺς τεκόντας
[4]	περὶ πολλῶν τε αὐτῶν διεξίωσι	καὶ	τούτων οὐδ´ ὁμονοούντων. Ἀδελφὸς γὰρ
[9]	εἰ τῷ χρυσίῳ μέγα ἐφρόνουν	καὶ	τῷ ἐλέφαντι ὧν ὁ μὲν
[7]	πρᾴως αὐτῶν τῆς ὀργῆς ἀνέχεσθαι,	καὶ	τῷ τοῖς ἐχθροῖς εὔχεσθαι τὰ
[2]	τοῖς πᾶσι τιμιωτέρα σώματος, τοσούτῳ	καὶ	τῶν βίων ἑκατέρων ἐστὶ τὸ
[8]	τέχνην ἐφίεσθαι τέλους, ἡμᾶς δὲ	καὶ	τῶν τοιούτων δημιουργῶν ἀπολείπεσθαι, πρός
[9]	θηρίον, ὁπότε βούλοιτο, καὶ πῦρ	καὶ	ὕδωρ καὶ πάντα χρήματα; εἴπερ
[5]	ταύτην ἄγοντι τὴν ἡλικίαν, ἣν	καὶ	ὑμεῖς νῦν, βουλευομένῳ ποτέραν τράπηται
[9]	ψυχῆς, ὡς ἀθρόως τε εἰπεῖν	καὶ	ὑμῖν ἱκανῶς, τὰς διὰ τῶν
[4]	γε μάλιστα τοῦ κορυφαίου πάντων	καὶ	ὑπάτου Διός, ὡς αὐτοὶ λέγουσιν,
[5]	ὑπὸ κομμωτικῆς διεσκευασμένην εἰς κάλλος,	καὶ	ὑπὸ τρυφῆς διαρρεῖν, καὶ πάντα
[7]	ὀργῆς ἐμφορεῖσθαι, ὥστε ἐξοιδεῖν ἤδη	καὶ	ὕπουλον αὐτῷ τὸ πρόσωπον ὑπὸ
[5]	φησι τὸν θεόν, ὅντινα δὴ	καί	φησι, τοῖς ἀνθρώποις τὸ τάλαντον
[9]	τῆς προσηγορίας ταύτης ἀξίῳ, καλλωπιστὴν	καὶ	φιλοσώματον εἶναι, ἢ πρὸς ἄλλο
[3]	ὡραίῳ, φέρει δέ τινα κόσμον	καὶ	φύλλα τοῖς κλάδοις περισειόμενα· οὕτω
[8]	καὶ αὐστηρᾶς ἁρμονίας, καὶ μέντοι	καὶ	χαλᾶν καὶ μαλάττειν πάλιν διὰ
[8]	σκοποῦ βάλλειν, καὶ μὲν δὴ	καὶ	χαλκευτικόν τινα ἢ τεκτονικὸν ὄντα
[6]	ἀνάρμοστον αὐτῷ τὴν λύραν εἶναι,	καὶ	χοροῦ κορυφαῖος μὴ ὅτι μάλιστα
[3]	τοῖς κλάδοις περισειόμενα· οὕτω δὴ	καὶ	ψυχῇ προηγουμένως μὲν καρπὸς ἡ
[4]	μιμουμένους, οὐχ ὅταν τραπέζῃ πληθούσῃ	καὶ	ᾠδαῖς ἀνειμέναις τὴν εὐδαιμονίαν ὁρίζωνται.
[9]	αἴσθηται, ὅπερ δίκης ἐστὶ κολάκων.	Καὶ	ὥσπερ φασὶ τὸν πολύποδα τὴν
[5]	ἅπαντας ἀγαθοὺς εἶναι, ταῦτα διελθεῖν	καὶ	ὥστε μὴ καταμαλακισθέντας πρὸς τοὺς
[4]	τοιούτων λόγων διώκουσιν ἔστι τινὰ	καὶ	ὠφέλειαν ἀπ´ αὐτῶν εἰς τὴν
[10]	ποταμῶν, πολλαὶ γίνεσθαι πολλαχόθεν αἱ	προσθῆκαι	πεφύκασι. Τὸ γὰρ καὶ σμικρὸν
[10]	ὥσπερ τοῖς μεγάλοις τῶν ποταμῶν,	πολλαὶ	γίνεσθαι πολλαχόθεν αἱ προσθῆκαι πεφύκασι.
[9]	κακόν. Ἐγὼ δὲ καὶ Διογένους	ἄγαμαι	τὴν πάντων ὁμοῦ τῶν ἀνθρωπίνων
[9]	ταῦτα διδασκάλῳ χρηστέον λέγοντι· Οὐκ	ἔραμαι	πλουτεῖν, οὔτ´ εὔχομαι, ἀλλά μοι
[5]	ἐπεὶ τά γε ῥήματα οὐκ	ἐπίσταμαι,	πλήν γε δὴ ὅτι ἁπλῶς
[5]	ἐγὼ τοῦ ἀνδρὸς τῆς διανοίας	μέμνημαι,	ἐπεὶ τά γε ῥήματα οὐκ
[9]	ἢ ἀριθμῆσαι, οὐδὲν ἐξαρκέσει; Ἀλλ´,	οἶμαι,	προσήκει ἀπόντα τε μὴ ποθεῖν
[9]	μύροις ἑαυτοὺς ἀναχρώννυσθαι, καὶ ἀπαγορεύειν	αἰσχύνομαι.	Τί δ´ ἄν τις εἴποι
[10]	ἀναμετρῇ, ὡς ἐπὶ παίδων διανοίας	γελάσομαι,	εἰς τὸν μακρὸν ἀποσκοπῶν καὶ
[9]	λέγοντι· Οὐκ ἔραμαι πλουτεῖν, οὔτ´	εὔχομαι,	ἀλλά μοι εἴη ζῆν ἀπὸ
[4]	παρὰ τῶν ποιητῶν, ἵν´ ἐντεῦθεν	ἄρξωμαι,	ἐπεὶ παντοδαποί τινές εἰσι κατὰ
[2]	ἀπολείπεται. Μᾶλλον δέ, ἵν´ οἰκειοτέρῳ	χρήσωμαι	τῷ παραδείγματι, ὅσῳ ψυχὴ τοῖς
[9]	κεκτῆσθαι μᾶλλον φρονεῖν ἢ τῷ	εἰδέναι	αὐτὸν εὖ διατίθεσθαι. Τὸ γὰρ
[1]	ὅσον ἐστὶ χρήσιμον αὐτῶν δεχομένους,	εἰδέναι	τί χρὴ καὶ παριδεῖν. Τίνα
[8]	μὲν οὐκ εἰκῇ τοῖς πνεύμασιν	ἐφιέναι,	ἀλλὰ πρὸς ὅρμους εὐθύνειν τὸ
[5]	πρὸς ἑαυτήν· τὴν δ´ ἑτέραν	κατεσκληκέναι,	καὶ αὐχμεῖν, καὶ σύντονον βλέπειν,
[1]	αὐτός τι παρ´ ἐμαυτοῦ λυσιτελέστερον	ἐξευρηκέναι	φημί. Τοῦτο μὲν οὖν αὐτὸ
[6]	ἔχειν πρὸ τοῦ δικαίου τιμᾶν,	ἐοικέναι	φαίην ἂν ἔγωγε τοῖς ἐπὶ
[10]	τριῶν ἀρρωστημάτων, μὴ τῷ ἀνιάτῳ	προσεοικέναι	δόξητε, μηδὲ τὴν τῆς γνώμης
[8]	γε μὴ τοῖς ἀλόγοις παντάπασι	προσεοικέναι	μέλλοντα· ἢ οὕτως ἂν εἴημεν
[9]	ψυχὴν ἐμπόδιόν ἐστι, τό γε	ὑποπεπτωκέναι	τούτῳ καὶ θεραπεύειν μανία σαφής.
[8]	λόγος, ὃς χαλεπὸν ἔφησεν ἐσθλὸν	ἔμμεναι;	Διὰ πολλῶν γὰρ δὴ τῷ
[7]	διασώζονται, ἢ ποιητῶν ἢ συγγραφέων	φυλαττόμεναι	λόγοις, μηδὲ τῆς ἐντεῦθεν ὠφελείας
[7]	ἑνός, χαλεπὸν πιστεῦσαι ἀπὸ ταὐτομάτου	συμβῆναι	τοῖς ἡμετέροις, ἀλλ´ οὐχὶ μιμησαμένου
[9]	φερομένοις, πρὸς οὐδὲν στάσιμον ἔχοντες	ἀποβῆναι,	οὐδαμοῦ τῆς εἰς τὸ πρόσω
[5]	ὁδός. Διόπερ οὐ παντὸς οὔτε	προσβῆναι	αὐτῇ διὰ τὸ ὄρθιον, οὔτε
[9]	καὶ ὅτι κεχρῆσθαι τούτοις ἐπίσταται	πειραθῆναι.	Ἢ Φειδίας μὲν καὶ Πολύκλειτος,
[8]	καὶ μεγέθει ὥστε ἀδύνατα εἶναι	ῥηθῆναι	λόγῳ, ἐπ´ ἄμφω καθεύδουσι, καὶ
[8]	τινὸς τῶν τοιούτων, καὶ νικῶντες	ἀναρρηθῆναι	παρὰ τοῦ κήρυκος. Ἡμῖν δέ,
[7]	κρίνων τὸν ἄνδρας ἑλόντα γυναικῶν	ἡττηθῆναι.	Τουτὶ γὰρ εἰς ταὐτὸν ἐκείνῳ
[9]	διάφορον ὑγιοῦς ἢ μοχθηρᾶς μελῳδίας	ἀναπλησθῆναι.	Ὥστε τῆς νῦν δὴ κρατούσης
[5]	τοῖς λοιποῖς Φαίαξι τοσούτου ἄξιον	νομισθῆναι	ὥστε ἀφέντας τὴν τρυφὴν ᾗ
[9]	τις εἴποι περὶ τοῦ μὴ	χρῆναι	τὰς ἐν ἁφῇ καὶ γεύσει
[9]	τῷ Παύλῳ, ὃς παραινεῖ μηδεμίαν	χρῆναι	τοῦ σώματος πρόνοιαν ἔχειν εἰς
[2]	τε καὶ διώκειν παντὶ σθένει	χρῆναί	φαμεν, τὰ δ´ οὐκ ἐξικνούμενα
[5]	μὴ καταμαλακισθέντας πρὸς τοὺς πόνους	προαποστῆναι	τοῦ τέλους. Καὶ μέντοι, καὶ
[5]	μηδένα Φαιάκων ἐν τῷ τότε	εἶναι	ἄλλο τι ἂν εὔξασθαι μᾶλλον
[5]	προσελθεῖν δύο γυναῖκας, ταύτας δὲ	εἶναι	Ἀρετὴν καὶ Κακίαν. Εὐθὺς μὲν
[5]	ἀπὸ τοῦ σχήματος τὸ διάφορον.	Εἶναι	γὰρ τὴν μὲν ὑπὸ κομμωτικῆς
[6]	τὸ δοκεῖν ἀγαθὸς πρὸ τοῦ	εἶναι	διώξεται; Ἀλλ´ οὗτός ἐστιν ὁ
[10]	τῆς ἀρετῆς, τό γε νῦν	εἶναι,	ἐκ τῶν ἔξωθεν παιδευμάτων περιγραψώμεθα.
[9]	ταύτης ἀξίῳ, καλλωπιστὴν καὶ φιλοσώματον	εἶναι,	ἢ πρὸς ἄλλο τι τῶν
[5]	καὶ θαλάσσης, ἆθλον δὲ τούτων	εἶναι	θεὸν γενέσθαι, ὡς ὁ ἐκείνου
[9]	ἐνδέῃ τοῦ πρὸς χειμῶνά τε	εἶναι	καὶ θάλπος ἀλεξητήριον; Καὶ τἄλλα
[9]	λόγον, ἢ ἀδικούντων. Ὥστε καλλωπιστὴν	εἶναι	καὶ ὀνομάζεσθαι ὁμοίως αἰσχρὸν ἡγεῖσθαί
[6]	δέξαιτο ἀνάρμοστον αὐτῷ τὴν λύραν	εἶναι,	καὶ χοροῦ κορυφαῖος μὴ ὅτι
[8]	ἢ διέφυγον τὸ μὴ καταγέλαστοι	εἶναι	κατὰ τὸ σῶμα; Ἀλλ´ οὐ
[1]	ὑμῖν, ὦ παῖδες, ἃ βέλτιστα	εἶναι	κρίνω, καὶ ἃ συνοίσειν ὑμῖν
[10]	Ἐγὼ μὲν οὖν ἃ κράτιστα	εἶναι	κρίνω, τὰ μὲν νῦν εἴρηκα,
[7]	μαρτυρουμένας οὐδὲ προσιδεῖν ἠξίωσεν, αἰσχρὸν	εἶναι	κρίνων τὸν ἄνδρας ἑλόντα γυναικῶν
[5]	τὴν κακίαν ἀγούσης, ἣν ἀθρόον	εἶναι	λαβεῖν ἐκ τοῦ σύνεγγυς ὁ
[6]	Πλάτωνι πείθεσθαι, τὸ δοκεῖν δίκαιον	εἶναι	μὴ ὄντα. ~Τοὺς μὲν οὖν
[7]	τοῖς ἡμετέροις φέροντα πολλοῦ ἄξιον	εἶναι	μιμήσασθαι τοὺς τηλικούτους φημί. Τουτὶ
[8]	τῶν κατὰ τὸν βίον ἐπιτηδείων	εἶναι	Ὅμηρος ἔφησεν, εἰ δὴ Ὁμήρου
[4]	καὶ ὅτι μάλιστα πειρᾶσθαι τοιούτους	εἶναι,	ὅταν δὲ ἐπὶ μοχθηροὺς ἄνδρας
[8]	ἐν τοῖς ἄνω λόγοις οὐδὲν	εἶναι	παράδειγμα τῶν ἀνθρωπίνων ἐλέγομεν. Οὐ
[1]	δὲ πρὸς οὐδέτερον ἐπιτήδειον ἀχρεῖον	εἶναι	πρὸς ἅπαντα. Μὴ θαυμάζετε δὲ
[8]	τε καὶ μεγέθει ὥστε ἀδύνατα	εἶναι	ῥηθῆναι λόγῳ, ἐπ´ ἄμφω καθεύδουσι,
[5]	ἀρετῆς ἐγγενέσθαι· ἐπείπερ ἀμετάστατα πέφυκεν	εἶναι	τὰ τῶν τοιούτων μαθήματα, δι´
[5]	ἀρετήν, καὶ προκαλούμενος ἅπαντας ἀγαθοὺς	εἶναι,	ταῦτα διελθεῖν καὶ ὥστε μὴ
[9]	περικόπτοι. Ἐγὼ δὲ καὶ σφαλερὰν	εἶναι	τὴν ἐπ´ ἄκρον εὐεξίαν ἰατρῶν
[8]	πρὸ τῆς ἀγωνίας βίον μελέτην	εἶναι	τῆς ἀγωνίας, τηνικαῦτα ἀποδύονται πρὸς
[1]	οἷς ἐκεῖνός φησιν ἄριστον μὲν	εἶναι	τὸν παρ´ ἑαυτοῦ τὰ δέοντα
[1]	μεταβολῆς ἱκανῶς μετασχεῖν, ἔμπειρόν με	εἶναι	τῶν ἀνθρωπίνων πεποίηκεν, ὥστε τοῖς
[2]	ἑλών. ~Ἡμεῖς, ὦ παῖδες, οὐδὲν	εἶναι	χρῆμα παντάπασι τὸν ἀνθρώπινον βίον
[7]	τὸ πρόσωπον ὑπὸ τῶν πληγῶν	εἶναι.	Ὡς δ´ οὖν ἐπαύσατο τύπτων,
[6]	μοι δοκεῖ τὸ τοιοῦτον παραπλήσιον	εἶναι	ὥσπερ ἂν εἰ ζωγράφου θαυμαστόν
[5]	ἀρετῆς ἐπὶ τὸν βίον ἡμῖν	καταθεῖναι	δεῖ τὸν ἕτερον, εἰς ταύτην
[4]	εἰκόνα τῶν λόγων ἡμῖν μεθεκτέον.	Ἐκεῖναί	τε γὰρ οὔτε ἅπασι τοῖς
[9]	ἡδονὴν ὀσφρήσει φέροντας τῷ ἀέρι	καταμιγνύναι,	ἢ μύροις ἑαυτοὺς ἀναχρώννυσθαι, καὶ
[5]	ἐξηρτημένην ἄγειν· ταῦτά τε οὖν	δεικνύναι,	καὶ ἔτι πλείω τούτων ὑπισχνουμένην,
[6]	καὶ πειρατέον ἐπὶ τοῦ βίου	δεικνύναι	τοὺς λόγους. Ὡς ὅ γε
[1]	ἔχειν ὥσπερ ὁδοῦ τὴν ἀσφαλεστάτην	ὑποδεικνύναι·	τῇ τε παρὰ τῆς φύσεως
[10]	ὃς χίλια ἔτη τριάκοντα δεόντων	βιῶναι	λέγεται, κἂν σύμπαντα τὸν ἀφ´
[5]	τοῦ ναυαγίου περισωθέντα, πρῶτον μὲν	αἰδέσαι	τὴν βασιλίδα φανέντα μόνον, τοσούτου
[6]	Ἐπεὶ τό γε λαμπρῶς μὲν	ἐπαινέσαι	τὴν ἀρετὴν εἰς τὸ μέσον,
[7]	ἄλλο μὲν οὐδὲν ὁ Σωκράτης	ποιῆσαι,	ἐπιγράψαι δὲ τῷ μετώπῳ λέγεται,
[5]	διανοηθέντα τὸν Ἡσίοδον ὑπολάβωμεν ταυτὶ	ποιῆσαι	τὰ ἔπη ἃ πάντες ᾄδουσιν,
[9]	κώμου κατάρχοντα, μεταβαλόντα τὴν ἁρμονίαν,	ἐπαυλῆσαί	σφισι τὸ Δώριον· τοὺς δὲ
[5]	φανέντα μόνον, τοσούτου δεῖν αἰσχύνην	ὀφλῆσαι	γυμνὸν ὀφθέντα, ἐπειδήπερ αὐτὸν ἀρετῇ
[9]	καὶ βοσκημάτων ἐσμοὶ πλείους ἢ	ἀριθμῆσαι,	οὐδὲν ἐξαρκέσει; Ἀλλ´, οἶμαι, προσήκει
[9]	τὸ Δώριον· τοὺς δὲ οὕτως	ἀναφρονῆσαι	ὑπὸ τοῦ μέλους ὥστε τοὺς
[8]	Ἀλεξάνδρῳ ποτὲ τὸ Φρύγιον ἐπαυλήσαντα	ἐξαναστῆσαι	αὐτὸν ἐπὶ τὰ ὅπλα λέγεται
[9]	καὶ Πυθαγόραν, κωμασταῖς περιτυχόντα μεθύουσι,	κελεῦσαι	τὸν αὐλητὴν τὸν τοῦ κώμου
[1]	~Πολλά με τὰ παρακαλοῦντά ἐστι	συμβουλεῦσαι	ὑμῖν, ὦ παῖδες, ἃ βέλτιστα
[7]	τῶν Πυθαγόρου γνωρίμων ἑνός, χαλεπὸν	πιστεῦσαι	ἀπὸ ταὐτομάτου συμβῆναι τοῖς ἡμετέροις,
[4]	αὐτῶν ἐπιτήδειον πρὸς τὴν ἐργασίαν	λαβοῦσαι,	τὸ λοιπὸν χαίρειν ἀφῆκαν· ἡμεῖς
[2]	δὲ ἢ καθ´ ὑμᾶς ἀκροατῶν	ἀκοῦσαι.	Τοσοῦτόν γε μὴν εἰπὼν ἱκανῶς
[9]	ἂν καὶ ὅτι κεχρῆσθαι τούτοις	ἐπίσταται	πειραθῆναι. Ἢ Φειδίας μὲν καὶ
[9]	ὥς φασι, τὸν βασιλέα καθίστη.	Λέγεται	δὲ καὶ Πυθαγόραν, κωμασταῖς περιτυχόντα
[10]	χίλια ἔτη τριάκοντα δεόντων βιῶναι	λέγεται,	κἂν σύμπαντα τὸν ἀφ´ οὗ
[8]	ἐξαναστῆσαι αὐτὸν ἐπὶ τὰ ὅπλα	λέγεται	μεταξὺ δειπνοῦντα, καὶ ἐπαναγαγεῖν πάλιν
[3]	καὶ ὄψιν οὐκ ἄωρον παρεχόμενα.	Λέγεται	τοίνυν καὶ Μωϋσῆς ἐκεῖνος ὁ
[7]	ποιῆσαι, ἐπιγράψαι δὲ τῷ μετώπῳ	λέγεται,	ὥσπερ ἀνδριάντι τὸν δημιουργόν, ὁ
[7]	ἐπιθυμίαν τῇ ψυχῇ παραδέξασθαι, οὐκ	ἀφίεται	τοῦ ἐγκλήματος. Τὸ δὲ τοῦ
[8]	μολύβδῳ συνδεδεμένοι. Καὶ ἁπαξαπλῶς αἱ	μελέται	αὐτοῖς παρασκευαὶ τῶν ἄθλων ἦσαν.
[8]	ἐκείνων εἰσὶ τῶν ἀγώνων αἱ	μελέται	ὧνπερ οἱ στέφανοι, καὶ οὐδείς
[6]	τοῖς λόγοις ὁμολογοῦντα τὸν βίον	παρέξεται;	ἀλλ´ ἡ γλῶττα μὲν ὀμώμοκεν,
[6]	δοκεῖν ἀγαθὸς πρὸ τοῦ εἶναι	διώξεται;	Ἀλλ´ οὗτός ἐστιν ὁ ἔσχατος
[2]	σκιὰ καὶ ὄναρ τῶν ἀληθῶν	ἀπολείπεται.	Μᾶλλον δέ, ἵν´ οἰκειοτέρῳ χρήσωμαι
[9]	αὐτὸς νῦν μὲν τὸ δίκαιον	ἐπαινέσεται	παρὰ τοῖς τοῦτο τιμῶσι, νῦν
[9]	ἡμῶν ὅστις ποτέ ἐστιν ἑαυτὸν	ἐπιγνώσεται.	Τοῦτο δὲ μὴ καθηραμένοις τὸν
[8]	τοῦ τέλους κτῆσιν ἡ μελέτη	παρέχεται.	Ἐπεὶ δὲ στεφάνων καὶ ἀθλητῶν
[2]	τὴν συντέλειαν ἡμῖν ἄχρι τούτου	παρέχεται.	Οὐκοῦν οὐ προγόνων περιφάνειαν, οὐκ
[5]	ὦ ἄνθρωποι, ἣ καὶ ναυαγήσαντι	συνεκνήχεται	καὶ ἐπὶ τῆς χέρσου γενόμενον
[9]	πλέον ἀτιμάσει ὅσῳπερ ἂν ἧττον	προσδέηται·	αὐτὴν δὲ δήπου τὴν χρείαν
[9]	λόγους, ὅταν τὴν ἀδικίαν εὐδοκιμοῦσαν	αἴσθηται,	ὅπερ δίκης ἐστὶ κολάκων. Καὶ
[5]	δὲ ἔτι πλείω φιλοσόφοις ἀνδράσιν	ὕμνηται,	τοῖς τοιούτοις τῶν λόγων μάλιστα
[5]	καὶ ὑμεῖς νῦν, βουλευομένῳ ποτέραν	τράπηται	τῶν ὁδῶν, τὴν διὰ τῶν
[4]	τὰ ἔξωθεν δὴ ταῦτα ἱκανῶς	εἴρηται·	ὅπως γε μὴν αὐτῶν μεθεκτέον
[9]	ἀναγκαίοις, ἀλλ´ οὐ ταῖς ἡδοναῖς	ὁριεῖται.	Ὡς οἵ γε τῶν ἀναγκαίων
[9]	δ´ οὐδὲν τέρμα πεφασμένον ἀνδράσι	κεῖται.	Τῷ δὲ Θεόγνιδι πρὸς ταῦτα
[8]	δέ, οἷς ἆθλα τοῦ βίου	πρόκειται	οὕτω θαυμαστὰ πλήθει τε καὶ
[9]	πρὸς τὰς τῶν συνόντων γνώμας	μεταβαλεῖται.	~Ἀλλὰ ταῦτα μέν που κἀν
[9]	τῆς εἰς τὸ πρόσω φορᾶς	ἵστανται·	ἀλλ´ ὅσῳπερ ἂν πλείω προσπεριβάλωνται,
[10]	παντελῶς μελαγχολίας παρενεχθέντες, οὐδὲ προσιόντας	προσίενται.	Ὃ μὴ πάθητε νῦν ὑμεῖς
[9]	ἂν πλείω προσπεριβάλωνται, τοῦ ἴσου	δέονται	ἢ καὶ πλείονος πρὸς τὴν
[7]	ἢ μνήμης ἀκολουθίᾳ πρὸς ἡμᾶς	διασώζονται,	ἢ ποιητῶν ἢ συγγραφέων φυλαττόμεναι
[8]	μελέτην εἶναι τῆς ἀγωνίας, τηνικαῦτα	ἀποδύονται	πρὸς τὸ στάδιον, καὶ πάντα
[9]	δὲ πρὸς αὐλὸν κορυβαντιῶσι καὶ	ἐκβακχεύονται.	Τοσοῦτόν ἐστι τὸ διάφορον ὑγιοῦς
[10]	κάμνοντες, αὐτοὶ παρὰ τοὺς ἰατροὺς	ἔρχονται·	οἱ δὲ ὑπὸ μειζόνων καταληφθέντες
[4]	οὔτε ἅπασι τοῖς ἄνθεσι παραπλησίως	ἐπέρχονται,	οὔτε μὴν οἷς ἂν ἐπιπτῶσιν
[6]	ὡς βασιλεῖς καὶ δυνάσται πολλάκις	εἰσέρχονται,	οὔτε βασιλεῖς ὄντες, οὔτε δυνάσται,
[4]	καὶ ᾠδαῖς ἀνειμέναις τὴν εὐδαιμονίαν	ὁρίζωνται.	Πάντων δὲ ἥκιστα περὶ θεῶν
[9]	ἵστανται· ἀλλ´ ὅσῳπερ ἂν πλείω	προσπεριβάλωνται,	τοῦ ἴσου δέονται ἢ καὶ
[6]	εἰσέρχονται, οὔτε βασιλεῖς ὄντες, οὔτε	δυνάσται,	οὐδὲ μὲν οὖν τυχὸν ἐλεύθεροι
[6]	δράματα· οἳ ὡς βασιλεῖς καὶ	δυνάσται	πολλάκις εἰσέρχονται, οὔτε βασιλεῖς ὄντες,
[10]	ἀνακαλεῖσθαι τὸ παρελθόν, ὅτε οὐδὲν	ἔσται	πλέον ἀνιωμένοις. Ἐγὼ μὲν οὖν
[9]	διώκειν ἡδονάς, ἢ ὅτι καταναγκάζουσιν	αὗται	τοὺς περὶ τὴν ἑαυτῶν θήραν
[6]	ἄλλοις φιλοσοφίαν ἔργῳ βεβαιῶν οἶος	πέπνυται·	τοὶ δὲ σκιαὶ ἀΐσσουσι. Καί
[8]	Καὶ ἁπαξαπλῶς αἱ μελέται αὐτοῖς	παρασκευαὶ	τῶν ἄθλων ἦσαν. Εἰ δὲ
[7]	μὲν οὐδὲν ὁ Σωκράτης ποιῆσαι,	ἐπιγράψαι	δὲ τῷ μετώπῳ λέγεται, ὥσπερ
[9]	ἢ λημῶντι πρὸς τὸν ἥλιον	ἀναβλέψαι.	Κάθαρσις δὲ ψυχῆς, ὡς ἀθρόως
[9]	θορύβους ἐγγινομένους τῇ ψυχῇ οἱονεὶ	μάστιγι	τῷ λογισμῷ καθικνουμένους κοιμίζειν, ἀλλὰ
[9]	πεφασμένον ἀνδράσι κεῖται. Τῷ δὲ	Θεόγνιδι	πρὸς ταῦτα διδασκάλῳ χρηστέον λέγοντι·
[8]	ἐφέρετο, ἢ καὶ ὁ Μαργίτης,	εἰ	βούλει, ὃν οὔτ´ ἀροτῆρα, οὔτε
[8]	ὥσπερ ἐν τοῖς γυμνικοῖς ἀγῶσιν,	εἰ	δὲ βούλει, τοῖς μουσικῆς, ἐκείνων
[3]	ἡμῖν αὐτῶν ἡ γνῶσις γένοιτο·	εἰ	δὲ μή, ἀλλὰ τό γε
[1]	ἐπαινουμένων ἔσεσθε παρ´ Ἡσιόδῳ τάξεως·	εἰ	δὲ μή, ἐγὼ μὲν οὐδὲν
[7]	διανίστασθαι πρὸς θυμὸν τὸ παράπαν,	εἰ	δὲ μὴ ῥᾴδιον τοῦτο, ἀλλ´
[8]	αὐτοῖς παρασκευαὶ τῶν ἄθλων ἦσαν.	Εἰ	δὲ τὰ Μαρσύου ἢ τὰ
[8]	βίον ἐπιτηδείων εἶναι Ὅμηρος ἔφησεν,	εἰ	δὴ Ὁμήρου ταῦτα. Ἀλλὰ μὴ
[6]	τοιοῦτον παραπλήσιον εἶναι ὥσπερ ἂν	εἰ	ζωγράφου θαυμαστόν τι οἷον κάλλος
[1]	πρὸς ἅπαντα. Μὴ θαυμάζετε δὲ	εἰ	καθ´ ἑκάστην ἡμέραν εἰς διδασκάλου
[2]	αὐτὸν δὴ καὶ ἡμεῖς τρόπον,	εἰ	μέλλει ἀνέκπλυτος ἡμῖν ἡ τοῦ
[3]	προσβαλοῦμεν τῷ φωτὶ τὰς ὄψεις.	~Εἰ	μὲν οὖν ἔστι τις οἰκειότης
[1]	τοὺς τεκόντας, πρὸς ἐμὲ βλέποντας.	Εἰ	μὲν οὖν προθύμως δέχοισθε τὰ
[9]	Ἐγὼ μὲν οὐχ ὁρῶ, πλὴν	εἰ	μή, κατὰ τοὺς ἐν τοῖς
[9]	βίον προσδεῖσθαι. Ἡμῖν δὲ ἄρα	εἰ	μὴ τὰ Πυθίου τοῦ Μυσοῦ
[1]	νέμειν ὑμῖν, ὑμᾶς δὲ νομίζω,	εἰ	μή τι ὑμῶν διαμαρτάνω τῆς
[9]	θεραπεύειν μανία σαφής. Ἀλλὰ μὴν	εἰ	τούτου γε ὑπερορᾶν μελετήσαιμεν, σχολῇ
[9]	Ἢ Φειδίας μὲν καὶ Πολύκλειτος,	εἰ	τῷ χρυσίῳ μέγα ἐφρόνουν καὶ
[6]	ὁ ἔσχατος τῆς ἀδικίας ὅρος,	εἴ	τι δεῖ Πλάτωνι πείθεσθαι, τὸ
[5]	τοῦ τέλους. Καὶ μέντοι, καὶ	εἴ	τις ἕτερος ἐοικότα τούτοις τὴν
[9]	ἐστιν ὁ ἄνθρωπος, ἀλλά τινος	δεῖ	περιττοτέρας σοφίας, δι´ ἧς ἕκαστος
[6]	τῆς ἀδικίας ὅρος, εἴ τι	δεῖ	Πλάτωνι πείθεσθαι, τὸ δοκεῖν δίκαιον
[5]	ἐπὶ τὸν βίον ἡμῖν καταθεῖναι	δεῖ	τὸν ἕτερον, εἰς ταύτην δὲ
[4]	ἄνδρας ἔλθωσι τῇ μιμήσει, ταῦτα	δεῖ	φεύγειν ἐπιφρασσομένους τὰ ὦτα οὐχ
[4]	Ἀδελφὸς γὰρ δὴ παρ´ ἐκείνοις	διαστασιάζει	πρὸς ἀδελφόν, καὶ γονεὺς πρὸς
[7]	ἁπλῶς» λεγούσῃ ἐπ´ ἐχθροὺς θυμὸς	ὁπλίζει	χέρα» ἀλλὰ μάλιστα μὲν μηδὲ
[8]	οὕτω θαυμαστὰ πλήθει τε καὶ	μεγέθει	ὥστε ἀδύνατα εἶναι ῥηθῆναι λόγῳ,
[8]	τοῦ βίου πρόκειται οὕτω θαυμαστὰ	πλήθει	τε καὶ μεγέθει ὥστε ἀδύνατα
[5]	πλοῦτον· ἐπεὶ τὸ μὲν ἔμπεδον	αἰεί,	χρήματα δ´ ἀνθρώπων ἄλλοτε ἄλλος
[7]	ἀνδριάντι τὸν δημιουργόν, ὁ δεῖνα	ἐποίει·	καὶ τοσοῦτον ἀμύνασθαι. Ταῦτα σχεδὸν
[10]	Ὁ μὲν οὖν Βίας τῷ	υἱεῖ,	πρὸς Αἰγυπτίους ἀπαίροντι, καὶ πυνθανομένῳ
[9]	ἀριθμῆσαι, οὐδὲν ἐξαρκέσει; Ἀλλ´, οἶμαι,	προσήκει	ἀπόντα τε μὴ ποθεῖν τὸν
[5]	ποιητὴς ἔφησεν. Ἐμοὶ μὲν γὰρ	δοκεῖ	οὐδὲν ἕτερον ἢ προτρέπων ἡμᾶς
[5]	Ὅθεν δὴ καὶ Σόλων μοι	δοκεῖ	πρὸς τοὺς εὐπόρους εἰπεῖν τό·
[6]	δὲ σκιαὶ ἀΐσσουσι. Καί μοι	δοκεῖ	τὸ τοιοῦτον παραπλήσιον εἶναι ὥσπερ
[4]	τῶν μαθημάτων, καὶ συναρμόζειν τῷ	τέλει	προσῆκε, κατὰ τὴν Δωρικὴν παροιμίαν,
[5]	μέτρου· ὅτι νέῳ ὄντι τῷ	Ἡρακλεῖ	κομιδῇ, καὶ σχεδὸν ταύτην ἄγοντι
[2]	δὴ καὶ ἡμεῖς τρόπον, εἰ	μέλλει	ἀνέκπλυτος ἡμῖν ἡ τοῦ καλοῦ
[8]	ἢ καὶ ὁ Μαργίτης, εἰ	βούλει,	ὃν οὔτ´ ἀροτῆρα, οὔτε σκαπτῆρα,
[8]	τοῖς γυμνικοῖς ἀγῶσιν, εἰ δὲ	βούλει,	τοῖς μουσικῆς, ἐκείνων εἰσὶ τῶν
[8]	ὅπου δὴ τοῦ παντὸς ὄντα	τυγχάνει,	δικαιωτηρίοις. Ὡς τῷ μὲν ἀκουσίως
[2]	ἀγαπᾶν τε καὶ διώκειν παντὶ	σθένει	χρῆναί φαμεν, τὰ δ´ οὐκ
[9]	που λέγων τῷ Παύλῳ, ὃς	παραινεῖ	μηδεμίαν χρῆναι τοῦ σώματος πρόνοιαν
[9]	αὐτοῦ θορύβους ἐγγινομένους τῇ ψυχῇ	οἱονεὶ	μάστιγι τῷ λογισμῷ καθικνουμένους κοιμίζειν,
[5]	τῆς χέρσου γενόμενον γυμνὸν τιμιώτερον	ἀποδείξει	τῶν εὐδαιμόνων Φαιάκων. Καὶ γὰρ
[8]	τῇ ἑτέρᾳ λαβεῖν τῶν χειρῶν	ὑπάρξει;	Πολλοῦ μέντ´ ἂν ἄξιον ἦν
[8]	τέλους κτῆσιν ἡ μελέτη παρέχεται.	Ἐπεὶ	δὲ στεφάνων καὶ ἀθλητῶν ἐμνήσθην,
[4]	τῶν ποιητῶν, ἵν´ ἐντεῦθεν ἄρξωμαι,	ἐπεὶ	παντοδαποί τινές εἰσι κατὰ τοὺς
[5]	τοῦ ἀνδρὸς τῆς διανοίας μέμνημαι,	ἐπεὶ	τά γε ῥήματα οὐκ ἐπίσταμαι,
[6]	ἐπὶ τῶν πινάκων ἐκεῖνος ἔδειξεν.	Ἐπεὶ	τό γε λαμπρῶς μὲν ἐπαινέσαι
[5]	διαμειψόμεθα τῆς ἀρετῆς τὸν πλοῦτον·	ἐπεὶ	τὸ μὲν ἔμπεδον αἰεί, χρήματα
[9]	ὥσπερ ἡνίοχον ὑπὸ δυσηνίων ἵππων	ὕβρει	φερομένων παρασυρόμενον ἄγεσθαι· καὶ τοῦ
[6]	δὲ φρὴν ἀνώμοτος» κατ´ Εὐριπίδην	ἐρεῖ;	καὶ τὸ δοκεῖν ἀγαθὸς πρὸ
[2]	ἓν ἀθροίσας εὐδαιμονίαν οὐδὲ πολλοστῷ	μέρει	τῶν ἀγαθῶν ἐκείνων εὑρήσει παρισουμένην,
[3]	ἀρετὴ τῷ καρπῷ βρύειν ὡραίῳ,	φέρει	δέ τινα κόσμον καὶ φύλλα
[5]	καὶ πάντα αὐτῷ πρὸς τοῦτο	φέρει,	ὅ τι μὴ πάρεργον· οὐχ
[7]	Τουτὶ γὰρ εἰς ταὐτὸν ἐκείνῳ	φέρει,	ὅτι ὁ ἐμβλέψας πρὸς ἡδονὴν
[7]	τῆς ἐντεῦθεν ὠφελείας ἀπολειπώμεθα. Οἷον,	ἐλοιδόρει	τὸν Περικλέα τῶν ἐξ ἀγορᾶς
[6]	ἔχειν· αὐτὸς δέ τις ἕκαστος	διαστασιάσει	πρὸς ἑαυτόν, καὶ οὐχὶ τοῖς
[9]	ἔργον τῶν χρυσοφόρων, τοσούτῳ πλέον	ἀτιμάσει	ὅσῳπερ ἂν ἧττον προσδέηται· αὐτὴν
[9]	ἐσμοὶ πλείους ἢ ἀριθμῆσαι, οὐδὲν	ἐξαρκέσει;	Ἀλλ´, οἶμαι, προσήκει ἀπόντα τε
[4]	ἐπὶ μοχθηροὺς ἄνδρας ἔλθωσι τῇ	μιμήσει,	ταῦτα δεῖ φεύγειν ἐπιφρασσομένους τὰ
[2]	πολλοστῷ μέρει τῶν ἀγαθῶν ἐκείνων	εὑρήσει	παρισουμένην, ἀλλὰ πλεῖον τοῦ ἐν
[9]	Ἀτμούς γε μὴν παντοδαποὺς ἡδονὴν	ὀσφρήσει	φέροντας τῷ ἀέρι καταμιγνύναι, ἢ
[9]	τιμῶσι, νῦν δὲ τοὺς ἐναντίους	ἀφήσει	λόγους, ὅταν τὴν ἀδικίαν εὐδοκιμοῦσαν
[9]	χρῆναι τὰς ἐν ἁφῇ καὶ	γεύσει	διώκειν ἡδονάς, ἢ ὅτι καταναγκάζουσιν
[8]	μαθημάτων ἃ τὴν ψυχὴν ἡμῶν	τρέφει	μηδένα λόγον ἔχειν, ἀλλ´ ὥσπερ
[8]	ῥᾳθυμητέον ἡμῖν, οὐδὲ τῆς ἐν	βραχεῖ	ῥᾳστώνης μεγάλας ἐλπίδας ἀνταλλακτέον, εἴπερ
[5]	οὐ γὰρ ἀπόβλητος ὁ ἀνήρ.	Ἔχει	δὲ οὕτω πως ὁ λόγος
[8]	τὸ προστυχὸν ἐμβάλλεσθαι. Καίτοι τίνα	ἔχει	λόγον, κυβερνήτην μὲν οὐκ εἰκῇ
[9]	Τὸ γὰρ τοῦ Σωκράτους εὖ	ἔχει·	ὃς μέγα φρονοῦντος πλουσίου ἀνδρὸς
[5]	χρήματα δ´ ἀνθρώπων ἄλλοτε ἄλλος	ἔχει.	Παραπλήσια δὲ τούτοις καὶ τὰ
[5]	εὐδαιμόνων Φαιάκων. Καὶ γὰρ οὕτως	ἔχει.	Τὰ μὲν ἄλλα τῶν κτημάτων
[4]	καὶ μέλι λαμβάνειν ἀπ´ αὐτῶν	ὑπάρχει,	οὕτω δὴ κἀνταῦθα τοῖς μὴ
[5]	ἐλθεῖν. Ἄνω δὲ γενομένῳ ὁρᾶν	ὑπάρχει	ὡς μὲν λεία τε καὶ
[7]	ὅτι ὁ ἐμβλέψας πρὸς ἡδονὴν	γυναικί,	κἂν μὴ τῷ ἔργῳ τὴν
[4]	ταῖς μελίτταις δ´ ἄρα καὶ	μέλι	λαμβάνειν ἀπ´ αὐτῶν ὑπάρχει, οὕτω
[9]	καὶ ὀνομάζεσθαι ὁμοίως αἰσχρὸν ἡγεῖσθαί	φημι	δεῖν τοὺς τοιούτους ὡς τὸ
[7]	ἄξιον εἶναι μιμήσασθαι τοὺς τηλικούτους	φημί.	Τουτὶ μὲν γὰρ τὸ τοῦ
[1]	τι παρ´ ἐμαυτοῦ λυσιτελέστερον ἐξευρηκέναι	φημί.	Τοῦτο μὲν οὖν αὐτὸ καὶ
[7]	ὡς ἀδυνάτοις διαπιστήσειεν. Οὐδ´ ἂν	παρέλθοιμι	τὸ τοῦ Ἀλεξάνδρου, ὃς τὰς
[1]	μή, ἐγὼ μὲν οὐδὲν ἂν	εἴποιμι	δυσχερές, αὐτοὶ δὲ μέμνησθε τῶν
[9]	τὰ ὑπ´ αὐτὴν συννενευκότας ζῆν;	Ἑνὶ	δὲ λόγῳ, παντὸς ὑπεροπτέον τοῦ
[3]	μικρὸν εἰς βεβαίωσιν τοῦ βελτίονος.	Τίνι	μέντοι καὶ παρεικάσας τῶν παιδεύσεων
[9]	γῆν τε καὶ θάλασσαν, οἷόν	τινι	χαλεπῷ δεσπότῃ φόρους ἀπάγοντες, ἐλεεινοὶ
[6]	ἀδικίας ὅρος, εἴ τι δεῖ	Πλάτωνι	πείθεσθαι, τὸ δοκεῖν δίκαιον εἶναι
[5]	ἔπειτα μέντοι καὶ τοῖς λοιποῖς	Φαίαξι	τοσούτου ἄξιον νομισθῆναι ὥστε ἀφέντας
[8]	ἀντεῖχεν ὠθούμενος οὐχ ἧττον ἢ	οἱ	ἀνδριάντες οἱ τῷ μολύβδῳ συνδεδεμένοι.
[10]	ἐφ´ ἑαυτοὺς καλοῦσι τοὺς θεραπεύσοντας·	οἱ	δὲ εἰς ἀνήκεστον παντελῶς μελαγχολίας
[10]	αὐτοὶ παρὰ τοὺς ἰατροὺς ἔρχονται·	οἱ	δὲ ὑπὸ μειζόνων καταληφθέντες ἀρρωστημάτων,
[2]	ὠφέλειά τις ἔσεσθαι. Ὥσπερ οὖν	οἱ	δευσοποιοί, παρασκευάσαντες πρότερον θεραπείαις τισὶν
[10]	εἰς τὰ σώματα δυστυχησάντων δείξητε.	Οἱ	μὲν γὰρ τὰ μικρὰ τῶν
[8]	τῶν ἀγώνων αἱ μελέται ὧνπερ	οἱ	στέφανοι, καὶ οὐδείς γε πάλην
[4]	τι λάθωμεν τῶν χειρόνων, ὥσπερ	οἱ	τὰ δηλητήρια μετὰ τοῦ μέλιτος
[8]	οὐχ ἧττον ἢ οἱ ἀνδριάντες	οἱ	τῷ μολύβδῳ συνδεδεμένοι. Καὶ ἁπαξαπλῶς
[2]	τακτικοῖς τὰς μελέτας ποιουμένους μιμούμενοι·	οἵ	γε, ἐν χειρονομίαις καὶ ὀρχήσεσι
[9]	ὑπηρετοῦντας, οὐχὶ τὰ ἥδιστα, ὡς	οἵ	γε τραπεζοποιούς τινας καὶ μαγείρους
[9]	οὐ ταῖς ἡδοναῖς ὁριεῖται. Ὡς	οἵ	γε τῶν ἀναγκαίων ὅρων ἔξω
[7]	~Τοὺς μὲν οὖν τῶν λόγων	οἳ	τὰς τῶν καλῶν ἔχουσιν ὑποθήκας,
[9]	ἐπιθυμιῶν ἀφορμήν. Ἢ τί διαφέρουσιν	οἳ	τοῦ μὲν σώματος, ὡς ἂν
[6]	ἐπὶ σκηνῆς ὑποκρινομένοις τὰ δράματα·	οἳ	ὡς βασιλεῖς καὶ δυνάσται πολλάκις
[2]	δὴ τοῦτον ἄγουσι μὲν Ἱεροὶ	Λόγοι,	δι´ ἀπορρήτων ἡμᾶς ἐκπαιδεύοντες. Ἕως
[10]	ἀλλ´ ἀναμνησθέντας τοῦ παραινέσαντος, ὅτι	δέοι	βίον μὲν ἄριστον αὐτὸν ἕκαστον
[9]	τοιαῦτα διακεῖσθαι πεπαιδευμένος πολλοῦ ἂν	δέοι	ταπεινόν τι καὶ αἰσχρὸν ἔργῳ
[2]	τις ἔσεσθαι. Ὥσπερ οὖν οἱ	δευσοποιοί,	παρασκευάσαντες πρότερον θεραπείαις τισὶν ὅ
[5]	παραμένουσα. Ὅθεν δὴ καὶ Σόλων	μοι	δοκεῖ πρὸς τοὺς εὐπόρους εἰπεῖν
[6]	τοὶ δὲ σκιαὶ ἀΐσσουσι. Καί	μοι	δοκεῖ τὸ τοιοῦτον παραπλήσιον εἶναι
[9]	ἔραμαι πλουτεῖν, οὔτ´ εὔχομαι, ἀλλά	μοι	εἴη ζῆν ἀπὸ τῶν ὀλίγων,
[7]	καὶ ταῦτα εὐορκεῖν μέλλων, ἀκούσας	ἐμοὶ	δοκεῖν τοῦ προστάγματος τὸν ὅρκον
[5]	ὁ αὐτὸς οὗτος ποιητὴς ἔφησεν.	Ἐμοὶ	μὲν γὰρ δοκεῖ οὐδὲν ἕτερον
[9]	τόσα καὶ τόσα, καὶ βοσκημάτων	ἐσμοὶ	πλείους ἢ ἀριθμῆσαι, οὐδὲν ἐξαρκέσει;
[8]	ἀγώνων αἱ μελέται ὧνπερ οἱ	στέφανοι,	καὶ οὐδείς γε πάλην ἀσκῶν
[4]	διὰ τῆς τῶν λόγων ἡδονῆς	παραδεξάμενοί	τι λάθωμεν τῶν χειρόνων, ὥσπερ
[2]	χειρονομίαις καὶ ὀρχήσεσι τὴν ἐμπειρίαν	κτησάμενοι,	ἐπὶ τῶν ἀγώνων τοῦ ἐκ
[4]	συγγενὲς τῇ ἀληθείᾳ παρ´ αὐτῶν	κομισάμενοι,	ὑπερβησόμεθα τὸ λειπόμενον. Καὶ καθάπερ
[4]	τῶν τοιούτων λόγων ὅσον χρήσιμον	καρπωσάμενοι,	τὸ βλαβερὸν φυλαξόμεθα. Εὐθὺς οὖν
[4]	καθάπερ τῆς ῥοδωνιᾶς τοῦ ἄνθους	δρεψάμενοι	τὰς ἀκάνθας ἐκκλίνομεν, οὕτω καὶ
[8]	οἱ ἀνδριάντες οἱ τῷ μολύβδῳ	συνδεδεμένοι.	Καὶ ἁπαξαπλῶς αἱ μελέται αὐτοῖς
[4]	τὰ δηλητήρια μετὰ τοῦ μέλιτος	προσιέμενοι.	Οὐ τοίνυν ἐν πᾶσιν ἐπαινεσόμεθα
[9]	καταγελάστω ἂν ἤστην ἀλλοτρίῳ πλούτῳ	καλλωπιζόμενοι,	ἀφέντες τὴν τέχνην, ὑφ´ ἧς
[9]	γε τῶν ἀναγκαίων ὅρων ἔξω	γενόμενοι,	παραπλησίως τοῖς κατὰ τοῦ πρανοῦς
[8]	τὸν βίον ἄνω καὶ κάτω	περιφερόμενοι.	Ἀλλ´ ὥσπερ ἐν τοῖς γυμνικοῖς
[2]	τοῖς τακτικοῖς τὰς μελέτας ποιουμένους	μιμούμενοι·	οἵ γε, ἐν χειρονομίαις καὶ
[8]	ἀλλὰ τὴν παρὰ τῶν γυμναστῶν	αἱρούμενοι,	καὶ τἄλλα, ἵνα μὴ διατρίβω
[9]	καὶ μαγείρους περινοοῦντες, καὶ πᾶσαν	διερευνώμενοι	γῆν τε καὶ θάλασσαν, οἷόν
[9]	τινι χαλεπῷ δεσπότῃ φόρους ἀπάγοντες,	ἐλεεινοὶ	τῆς ἀσχολίας, τῶν ἐν ᾅδου
[8]	δὲ στεφάνων καὶ ἀθλητῶν ἐμνήσθην,	ἐκεῖνοι	μυρία παθόντες ἐπὶ μυρίοις, καὶ
[4]	ἧττον ἢ τὸν Ὀδυσσέα φασὶν	ἐκεῖνοι	τὰ τῶν Σειρήνων μέλη. Ἡ
[9]	ὡς κάλλιστα αὐτῷ τὸ σῶμα	ἕξοι	οὐ διαγινώσκοντός ἐστιν ἑαυτόν, οὐδὲ
[4]	ποιητῶν, ἵν´ ἐντεῦθεν ἄρξωμαι, ἐπεὶ	παντοδαποί	τινές εἰσι κατὰ τοὺς λόγους,
[9]	αἰσχύνομαι. Τί δ´ ἄν τις	εἴποι	περὶ τοῦ μὴ χρῆναι τὰς
[2]	αὐτήν, οὐχ ὅ τι ἂν	εἴποι	τις τῶν ἀνθρωπίνων, μέγα, ἀλλ´
[5]	ὅτι· Ἀρετῆς ὑμῖν ἐπιμελητέον, ὦ	ἄνθρωποι,	ἣ καὶ ναυαγήσαντι συνεκνήχεται καὶ
[2]	ὁμοῦ τὴν ἀφ´ οὗ γεγόνασιν	ἄνθρωποι	τῷ λόγῳ τις συλλαβὼν καὶ
[10]	σύμπαντα τὸν ἀφ´ οὗ γεγόνασιν	ἄνθρωποι	χρόνον ἀναμετρῇ, ὡς ἐπὶ παίδων
[6]	δυνάσται, οὐδὲ μὲν οὖν τυχὸν	ἐλεύθεροι	τὸ παράπαν. Εἶτα μουσικὸς μὲν
[2]	Εἰς δὴ τοῦτον ἄγουσι μὲν	Ἱεροὶ	Λόγοι, δι´ ἀπορρήτων ἡμᾶς ἐκπαιδεύοντες.
[9]	τοὺς στεφάνους ῥίψαντας, αἰσχυνομένους ἐπανελθεῖν.	Ἕτεροι	δὲ πρὸς αὐλὸν κορυβαντιῶσι καὶ
[9]	τοῖς μύθοις δράκοντας, ἡδονήν τινα	φέροι	θησαυροῖς κατορωρυγμένοις ἐπαγρυπνεῖν. Ὅ γε
[9]	γάμοις ἐπιβουλεύειν. Τί γὰρ ἂν	διαφέροι,	τῷ γε νοῦν ἔχοντι, ξυστίδα
[6]	φιλοσοφίαν ἔργῳ βεβαιῶν οἶος πέπνυται·	τοὶ	δὲ σκιαὶ ἀΐσσουσι. Καί μοι
[8]	τῆς ἀνειμένης, ὁπότε βούλοιτο. Ταύτῃ	τοι	καὶ Ἀλεξάνδρῳ ποτὲ τὸ Φρύγιον
[8]	τι παρὰ τοῖς ἀνθρώποις ἐνθάδε	(καίτοι	καὶ τοῦτο οὐ μικρὸν τῷ
[8]	παρασύροντας ἅπαν τὸ προστυχὸν ἐμβάλλεσθαι.	Καίτοι	τίνα ἔχει λόγον, κυβερνήτην μὲν
[5]	πόνους προαποστῆναι τοῦ τέλους. Καὶ	μέντοι,	καὶ εἴ τις ἕτερος ἐοικότα
[3]	εἰς βεβαίωσιν τοῦ βελτίονος. Τίνι	μέντοι	καὶ παρεικάσας τῶν παιδεύσεων ἑκατέραν,
[5]	ἀντὶ ἱματίων κεκοσμημένον ἐποίησε· ἔπειτα	μέντοι	καὶ τοῖς λοιποῖς Φαίαξι τοσούτου
[8]	συντόνου καὶ αὐστηρᾶς ἁρμονίας, καὶ	μέντοι	καὶ χαλᾶν καὶ μαλάττειν πάλιν
[8]	κατὰ τὸ σῶμα; Ἀλλ´ οὐ	μέντοι	οὐδ´ ὁ Τιμόθεος τὴν μελῳδίαν
[9]	τὴν εἰς τὰ περιττὰ φοράν,	περικόπτοι.	Ἐγὼ δὲ καὶ σφαλερὰν εἶναι
[8]	ἔτυχον, ἢ διέφυγον τὸ μὴ	καταγέλαστοι	εἶναι κατὰ τὸ σῶμα; Ἀλλ´
[10]	ἂν ποιῶν αὐτῷ μάλιστα κεχαρισμένα	πράττοι·	Ἐφόδιον, ἔφη, πρὸς γῆρας κτησάμενος»
[1]	μὲν οὐδὲν ἂν εἴποιμι δυσχερές,	αὐτοὶ	δὲ μέμνησθε τῶν ἐπῶν δηλονότι,
[4]	πάντων καὶ ὑπάτου Διός, ὡς	αὐτοὶ	λέγουσιν, ἃ κἂν περὶ βοσκημάτων
[10]	τὰ μικρὰ τῶν παθῶν κάμνοντες,	αὐτοὶ	παρὰ τοὺς ἰατροὺς ἔρχονται· οἱ
[9]	μὲν σώματος, ὡς ἂν κάλλιστα	ἔχοι,	φροντίζουσι, τὴν δὲ χρησομένην αὐτῷ
[3]	κάτω χρόνοις, τὸν σοφὸν Δανιὴλ	ἐπὶ	Βαβυλῶνός φασι τὴν Χαλδαίων σοφίαν
[2]	ἢ τοὺς ἔχοντας ἀποβλέπομεν, ἀλλ´	ἐπὶ	μακρότερον πρόϊμεν ταῖς ἐλπίσι, καὶ
[4]	πειρᾶσθαι τοιούτους εἶναι, ὅταν δὲ	ἐπὶ	μοχθηροὺς ἄνδρας ἔλθωσι τῇ μιμήσει,
[8]	ἀθλητῶν ἐμνήσθην, ἐκεῖνοι μυρία παθόντες	ἐπὶ	μυρίοις, καὶ πολλαχόθεν τὴν ῥώμην
[10]	γεγόνασιν ἄνθρωποι χρόνον ἀναμετρῇ, ὡς	ἐπὶ	παίδων διανοίας γελάσομαι, εἰς τὸν
[4]	βοσκημάτων τις λέγων ἐρυθριάσειε, τοῖς	ἐπὶ	σκηνῆς καταλείψομεν. Ταὐτὰ δὴ ταῦτα
[6]	ἐοικέναι φαίην ἂν ἔγωγε τοῖς	ἐπὶ	σκηνῆς ὑποκρινομένοις τὰ δράματα· οἳ
[10]	πεφύκασι. Τὸ γὰρ καὶ σμικρὸν	ἐπὶ	σμικρῷ κατατίθεσθαι, οὐ μᾶλλον εἰς
[6]	δὴ καὶ λόγος τίς ἐστιν	ἐπὶ	σοφίᾳ, ἢ μικρὸν ἢ μεῖζον
[3]	ὁ πάνυ, οὗ μέγιστόν ἐστιν	ἐπὶ	σοφίᾳ παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις ὄνομα,
[8]	τὸ Φρύγιον ἐπαυλήσαντα ἐξαναστῆσαι αὐτὸν	ἐπὶ	τὰ ὅπλα λέγεται μεταξὺ δειπνοῦντα,
[4]	λόγων συνήθεια ὁδός τίς ἐστιν	ἐπὶ	τὰ πράγματα. Διὸ δὴ πάσῃ
[5]	καὶ τῆς ἑτέρας ἡδίων τῆς	ἐπὶ	τὴν κακίαν ἀγούσης, ἣν ἀθρόον
[2]	ἡμῖν καὶ πονητέον εἰς δύναμιν	ἐπὶ	τὴν τούτου παρασκευήν, καὶ ποιηταῖς
[6]	ὁ δὲ αὐτὸς εἴη τοιοῦτος	ἐπὶ	τῆς ἀληθείας οἷον ἐπὶ τῶν
[5]	ἣ καὶ ναυαγήσαντι συνεκνήχεται καὶ	ἐπὶ	τῆς χέρσου γενόμενον γυμνὸν τιμιώτερον
[5]	τὸ ὄρθιον, οὔτε προσβάντα ῥᾳδίως	ἐπὶ	τὸ ἄκρον ἐλθεῖν. Ἄνω δὲ
[9]	ὃς μέγα φρονοῦντος πλουσίου ἀνδρὸς	ἐπὶ	τοῖς χρήμασιν, οὐ πρότερον αὐτὸν
[5]	ἄγοντας. ~Καὶ ἐπειδήπερ δι´ ἀρετῆς	ἐπὶ	τὸν βίον ἡμῖν καταθεῖναι δεῖ
[6]	διεξῆλθον· οἷς πειστέον καὶ πειρατέον	ἐπὶ	τοῦ βίου δεικνύναι τοὺς λόγους.
[2]	καὶ ὀρχήσεσι τὴν ἐμπειρίαν κτησάμενοι,	ἐπὶ	τῶν ἀγώνων τοῦ ἐκ τῆς
[6]	τοιοῦτος ἐπὶ τῆς ἀληθείας οἷον	ἐπὶ	τῶν πινάκων ἐκεῖνος ἔδειξεν. Ἐπεὶ
[8]	τὰ ἀνερμάτιστα, οὐδενὸς ἡμῖν νοῦ	ἐπὶ	τῶν τῆς ψυχῆς οἰάκων καθεζομένου,
[4]	τὰς ἀκάνθας ἐκκλίνομεν, οὕτω καὶ	ἐπὶ	τῶν τοιούτων λόγων ὅσον χρήσιμον
[3]	μὲν καρπὸς ἡ ἀλήθεια, οὐκ	ἄχαρί	γε μὴν οὐδὲ τὴν θύραθεν
[4]	τοῖς μὴ τὸ ἡδὺ καὶ	ἐπίχαρι	μόνον τῶν τοιούτων λόγων διώκουσιν
[9]	ψυχῇ. Οὐχ ἧττον γὰρ ὄνειδος	ἀνδρί,	τῷ γε ὡς ἀληθῶς τῆς
[9]	παντοδαποὺς ἡδονὴν ὀσφρήσει φέροντας τῷ	ἀέρι	καταμιγνύναι, ἢ μύροις ἑαυτοὺς ἀναχρώννυσθαι,
[4]	ὡς αὐτοὶ λέγουσιν, ἃ κἂν	περὶ	βοσκημάτων τις λέγων ἐρυθριάσειε, τοῖς
[4]	εὐδαιμονίαν ὁρίζωνται. Πάντων δὲ ἥκιστα	περὶ	θεῶν τι διαλεγομένοις προσέξομεν, καὶ
[4]	προσέξομεν, καὶ μάλισθ´ ὅταν ὡς	περὶ	πολλῶν τε αὐτῶν διεξίωσι καὶ
[4]	Ταὐτὰ δὴ ταῦτα λέγειν καὶ	περὶ	συγγραφέων ἔχω, καὶ μάλισθ´ ὅταν
[9]	ὡς οὐδενὸς ἀξίαν περιορῶσι, τῶν	περὶ	τὰ ὄργανα σπουδαζόντων, τῆς δὲ
[9]	ἢ ὅτι καταναγκάζουσιν αὗται τοὺς	περὶ	τὴν ἑαυτῶν θήραν ἐσχολακότας, ὥσπερ
[4]	λογοποιῶσι. Καὶ ῥητόρων δὲ τὴν	περὶ	τὸ ψεύδεσθαι τέχνην οὐ μιμησόμεθα.
[9]	Τί δ´ ἄν τις εἴποι	περὶ	τοῦ μὴ χρῆναι τὰς ἐν
[9]	σῶμα τῶν παθῶν κρεῖττον ἀπεργαζομένους,	γαστρὶ	μέν γε τὰ ἀναγκαῖα ὑπηρετοῦντας,
[6]	λόγους. Ὡς ὅ γε τὴν	ἄχρι	ῥημάτων παρὰ τοῖς ἄλλοις φιλοσοφίαν
[4]	τῶν ἀνθέων τοῖς μὲν λοιποῖς	ἄχρι	τῆς εὐωδίας ἢ τῆς χρόας
[2]	ὀνομάζομεν, ὃ τὴν συντέλειαν ἡμῖν	ἄχρι	τούτου παρέχεται. Οὐκοῦν οὐ προγόνων
[8]	ἐκεῖνος πρὸ τοῦ ἀγῶνος τοῦ	Ὀλυμπιάσι	τὰ ἅρματα ἵστη τρέχοντα, καὶ
[10]	πολλαὶ γίνεσθαι πολλαχόθεν αἱ προσθῆκαι	πεφύκασι.	Τὸ γὰρ καὶ σμικρὸν ἐπὶ
[2]	τῷ παραδείγματι, ὅσῳ ψυχὴ τοῖς	πᾶσι	τιμιωτέρα σώματος, τοσούτῳ καὶ τῶν
[4]	μεθεκτέον. Ἐκεῖναί τε γὰρ οὔτε	ἅπασι	τοῖς ἄνθεσι παραπλησίως ἐπέρχονται, οὔτε
[8]	τόν γε μὴ τοῖς ἀλόγοις	παντάπασι	προσεοικέναι μέλλοντα· ἢ οὕτως ἂν
[2]	ὦ παῖδες, οὐδὲν εἶναι χρῆμα	παντάπασι	τὸν ἀνθρώπινον βίον τοῦτον ὑπολαμβάνομεν,
[1]	τῶν παλαιῶν ἀνδρῶν δι´ ὧν	καταλελοίπασι	λόγων συγγινομένοις ὑμῖν, αὐτός τι
[9]	Πλούτου δ´ οὐδὲν τέρμα πεφασμένον	ἀνδράσι	κεῖται. Τῷ δὲ Θεόγνιδι πρὸς
[1]	μὴ δεῖν εἰς ἅπαξ τοῖς	ἀνδράσι	τούτοις, ὥσπερ πλοίου τὰ πηδάλια
[9]	δεσμωτήριον; Διὸ δὴ καὶ Πλάτωνά	φασι,	τὴν ἐκ σώματος βλάβην προειδόμενον,
[3]	τὸν σοφὸν Δανιὴλ ἐπὶ Βαβυλῶνός	φασι	τὴν Χαλδαίων σοφίαν καταμαθόντα, τότε
[9]	ᾀσμάτων, ἐκ τῆς μανίας, ὥς	φασι,	τὸν βασιλέα καθίστη. Λέγεται δὲ
[9]	δίκης ἐστὶ κολάκων. Καὶ ὥσπερ	φασὶ	τὸν πολύποδα τὴν χρόαν πρὸς
[4]	τε γὰρ οὔτε ἅπασι τοῖς	ἄνθεσι	παραπλησίως ἐπέρχονται, οὔτε μὴν οἷς
[2]	οἵ γε, ἐν χειρονομίαις καὶ	ὀρχήσεσι	τὴν ἐμπειρίαν κτησάμενοι, ἐπὶ τῶν
[9]	ἢ τοσοῦτον ἀνθεκτέον αὐτοῦ ὅσον,	φησὶ	Πλάτων, ὑπηρεσίαν φιλοσοφίᾳ κτωμένους, ἐοικότα
[9]	κατὰ τὸν Ἐξηκεστίδου Σόλωνα, ὅς	φησι·	Πλούτου δ´ οὐδὲν τέρμα πεφασμένον
[5]	τὸν θεόν, ὅντινα δὴ καί	φησι,	τοῖς ἀνθρώποις τὸ τάλαντον ἐπιρρέπειν
[5]	καὶ τὰ Θεόγνιδος, ἐν οἷς	φησι	τὸν θεόν, ὅντινα δὴ καί
[4]	ἐντεῦθεν ἄρξωμαι, ἐπεὶ παντοδαποί τινές	εἰσι	κατὰ τοὺς λόγους, μὴ πᾶσιν
[8]	δὲ βούλει, τοῖς μουσικῆς, ἐκείνων	εἰσὶ	τῶν ἀγώνων αἱ μελέται ὧνπερ
[2]	ἀλλ´ ἐπὶ μακρότερον πρόϊμεν ταῖς	ἐλπίσι,	καὶ πρὸς ἑτέρου βίου παρασκευὴν
[2]	πάντη διεστηκόσιν, ὥσπερ ἐν σκιαῖς	τισι	καὶ κατόπτροις, τῷ τῆς ψυχῆς
[9]	κατάρχοντα, μεταβαλόντα τὴν ἁρμονίαν, ἐπαυλῆσαί	σφισι	τὸ Δώριον· τοὺς δὲ οὕτως
[2]	καὶ ποιηταῖς καὶ λογοποιοῖς καὶ	ῥήτορσι	καὶ πᾶσιν ἀνθρώποις ὁμιλητέον ὅθεν
[5]	πολλὰ μὲν ποιηταῖς, πολλὰ δὲ	συγγραφεῦσι,	πολλῷ δὲ ἔτι πλείω φιλοσόφοις
[2]	τὸ διάφορον. Εἰς δὴ τοῦτον	ἄγουσι	μὲν Ἱεροὶ Λόγοι, δι´ ἀπορρήτων
[8]	εἶναι ῥηθῆναι λόγῳ, ἐπ´ ἄμφω	καθεύδουσι,	καὶ κατὰ πολλὴν διαιτωμένοις ἄδειαν,
[9]	σώματος, ὡς ἂν κάλλιστα ἔχοι,	φροντίζουσι,	τὴν δὲ χρησομένην αὐτῷ ψυχὴν
[8]	γὰρ δὴ τῷ ὄντι πόνων	διεξελθοῦσι	μόλις ἂν τῶν ἀγαθῶν ἐκείνων
[10]	μειζόνων καταληφθέντες ἀρρωστημάτων, ἐφ´ ἑαυτοὺς	καλοῦσι	τοὺς θεραπεύσοντας· οἱ δὲ εἰς
[8]	πρὸς τὸ στάδιον, καὶ πάντα	πονοῦσι	καὶ κινδυνεύουσιν, ὥστε κοτίνου λαβεῖν
[6]	οἶος πέπνυται· τοὶ δὲ σκιαὶ	ἀΐσσουσι.	Καί μοι δοκεῖ τὸ τοιοῦτον
[2]	ἀγώνων τοῦ ἐκ τῆς παιδιᾶς	ἀπολαύουσι	κέρδους. Καὶ ἡμῖν δὴ οὖν
[9]	δὲ καὶ Πυθαγόραν, κωμασταῖς περιτυχόντα	μεθύουσι,	κελεῦσαι τὸν αὐλητὴν τὸν τοῦ
[8]	τε μουσικῇ καὶ τοῖς γυμνικοῖς	ἀγῶσι	πρὸς τὴν τοῦ τέλους κτῆσιν
[1]	διανοίας ὑμῶν παραδόντας, ᾗπερ ἂν	ἄγωσι,	ταύτῃ συνέπεσθαι, ἀλλ´ ὅσον ἐστὶ
[4]	ὅταν δὲ ἐπὶ μοχθηροὺς ἄνδρας	ἔλθωσι	τῇ μιμήσει, ταῦτα δεῖ φεύγειν
[4]	ὡς περὶ πολλῶν τε αὐτῶν	διεξίωσι	καὶ τούτων οὐδ´ ὁμονοούντων. Ἀδελφὸς
[4]	ὅταν ψυχαγωγίας ἕνεκα τῶν ἀκουόντων	λογοποιῶσι.	Καὶ ῥητόρων δὲ τὴν περὶ
[9]	ἐπανελθεῖν. Ἕτεροι δὲ πρὸς αὐλὸν	κορυβαντιῶσι	καὶ ἐκβακχεύονται. Τοσοῦτόν ἐστι τὸ
[9]	δίκαιον ἐπαινέσεται παρὰ τοῖς τοῦτο	τιμῶσι,	νῦν δὲ τοὺς ἐναντίους ἀφήσει
[9]	αὐτῷ ψυχὴν ὡς οὐδενὸς ἀξίαν	περιορῶσι,	τῶν περὶ τὰ ὄργανα σπουδαζόντων,
[1]	καθ´ ἑκάστην ἡμέραν εἰς διδασκάλου	φοιτῶσι,	καὶ τοῖς ἐλλογίμοις τῶν παλαιῶν
[9]	οὖν ποιῶμεν; φαίη τις ἄν.	Τί	ἄλλο γε ἢ τῆς ψυχῆς
[2]	οὐ βασιλείαν αὐτήν, οὐχ ὅ	τι	ἂν εἴποι τις τῶν ἀνθρωπίνων,
[5]	ἐν τῷ τότε εἶναι ἄλλο	τι	ἂν εὔξασθαι μᾶλλον ἢ Ὀδυσσέα
[10]	πρὸς Αἰγυπτίους ἀπαίροντι, καὶ πυνθανομένῳ	τί	ἂν ποιῶν αὐτῷ μάλιστα κεχαρισμένα
[9]	ἑταιρεῖν ἢ ἀλλοτρίοις γάμοις ἐπιβουλεύειν.	Τί	γὰρ ἂν διαφέροι, τῷ γε
[9]	ἄλλο τι τῶν ἀνθρωπίνων θαυμάσαιμεν.	Τί	γὰρ ἔτι χρησόμεθα πλούτῳ, τὰς
[9]	ἑαυτοὺς ἀναχρώννυσθαι, καὶ ἀπαγορεύειν αἰσχύνομαι.	Τί	δ´ ἄν τις εἴποι περὶ
[7]	ἡμετέροις, ἀλλ´ οὐχὶ μιμησαμένου σπουδῇ.	Τί	δὲ ἦν ὃ ἐποίησεν ἐκεῖνος;
[6]	ἔσχατος τῆς ἀδικίας ὅρος, εἴ	τι	δεῖ Πλάτωνι πείθεσθαι, τὸ δοκεῖν
[4]	Πάντων δὲ ἥκιστα περὶ θεῶν	τι	διαλεγομένοις προσέξομεν, καὶ μάλισθ´ ὅταν
[9]	ἔχειν εἰς ἐπιθυμιῶν ἀφορμήν. Ἢ	τί	διαφέρουσιν οἳ τοῦ μὲν σώματος,
[2]	ἄν τε ἁλουργόν, ἄν τέ	τι	ἕτερον ᾖ· τὸν αὐτὸν δὴ
[9]	πεπαιδευμένος πολλοῦ ἂν δέοι ταπεινόν	τι	καὶ αἰσχρὸν ἔργῳ ἢ λόγῳ
[4]	τῆς τῶν λόγων ἡδονῆς παραδεξάμενοί	τι	λάθωμεν τῶν χειρόνων, ὥσπερ οἱ
[5]	αὐτῷ πρὸς τοῦτο φέρει, ὅ	τι	μὴ πάρεργον· οὐχ ἥκιστα δὲ
[2]	βίον τοῦτον ὑπολαμβάνομεν, οὔτ´ ἀγαθόν	τι	νομίζομεν ὅλως, οὔτ´ ὀνομάζομεν, ὃ
[6]	ὥσπερ ἂν εἰ ζωγράφου θαυμαστόν	τι	οἷον κάλλος ἀνθρώπου μιμησαμένου, ὁ
[7]	θυγατέρας Δαρείου αἰχμαλώτους λαβὼν θαυμαστόν	τι	οἷον τὸ κάλλος παρέχειν μαρτυρουμένας
[9]	οὐχὶ πολλαπλασίω τὴν κόλασιν ὑποσχεῖν.	~Τί	οὖν ποιῶμεν; φαίη τις ἄν.
[1]	καταλελοίπασι λόγων συγγινομένοις ὑμῖν, αὐτός	τι	παρ´ ἐμαυτοῦ λυσιτελέστερον ἐξευρηκέναι φημί.
[8]	ἕξειν καὶ τιμωρίας ὑφέξειν, οὔ	τι	παρὰ τοῖς ἀνθρώποις ἐνθάδε (καίτοι
[7]	ἔχοντα. Πόσου ἄξιον τῶν τοιούτων	τι	παραδειγμάτων εἰσελθεῖν τὴν μνήμην, ἀνδρὸς
[1]	τυγχάνω, ὥστε μήτ´ αὐτὸς ἔλαττόν	τι	πατέρων εὐνοίας νέμειν ὑμῖν, ὑμᾶς
[8]	δὴ τῶν μὲν χειρωνακτῶν ἐστί	τι	πέρας τῆς ἐργασίας, τοῦ δὲ
[2]	παρασκευάσαντες πρότερον θεραπείαις τισὶν ὅ	τι	ποτ´ ἂν ᾖ τὸ δεξόμενον
[5]	ψυχῶν εἰς βάθος ἐνσημαινόμενα. Ἢ	τί	ποτε ἄλλο διανοηθέντα τὸν Ἡσίοδον
[9]	Ἢ τὸν μὴ οὕτως ἔχοντα	τί	τοῦ Αἰγυπτίου σοφιστοῦ φήσομεν ἀπολείπειν,
[9]	μελετήσαιμεν, σχολῇ γ´ ἂν ἄλλο	τι	τῶν ἀνθρωπίνων θαυμάσαιμεν. Τί γὰρ
[8]	ἀροτῆρα, οὔτε σκαπτῆρα, οὔτε ἄλλο	τι	τῶν κατὰ τὸν βίον ἐπιτηδείων
[9]	φιλοσώματον εἶναι, ἢ πρὸς ἄλλο	τι	τῶν παθῶν ἀγεννῶς διακεῖσθαι. Τὸ
[9]	νοῦν ἔχοντι, ξυστίδα ἀναβεβλῆσθαι, ἤ	τι	τῶν φαύλων ἱμάτιον φέρειν, ἕως
[1]	ὑμᾶς δὲ νομίζω, εἰ μή	τι	ὑμῶν διαμαρτάνω τῆς γνώμης, μὴ
[1]	ἐστὶ χρήσιμον αὐτῶν δεχομένους, εἰδέναι	τί	χρὴ καὶ παριδεῖν. Τίνα οὖν
[2]	ἐπακουσόμεθα παιδευμάτων· καὶ οἷον ἐν	ὕδατι	τὸν ἥλιον ὁρᾶν ἐθισθέντες οὕτως
[2]	δέ, ἵν´ οἰκειοτέρῳ χρήσωμαι τῷ	παραδείγματι,	ὅσῳ ψυχὴ τοῖς πᾶσι τιμιωτέρα
[7]	τοῦ Σωκράτους ἀδελφὸν ἐκείνῳ τῷ	παραγγέλματι,	ὅτι τῷ τύπτοντι κατὰ τῆς
[2]	καὶ κατόπτροις, τῷ τῆς ψυχῆς	ὄμματι	τέως προγυμναζόμεθα, τοὺς ἐν τοῖς
[9]	ἄγοντας; Οὐ δὴ οὖν τῷ	σώματι	δουλευτέον, ὅτι μὴ πᾶσα ἀνάγκη·
[9]	ἐπιμέλεια αὐτῷ τε ἀλυσιτελὴς τῷ	σώματι,	καὶ πρὸς τὴν ψυχὴν ἐμπόδιόν
[5]	ταῦτά τε οὖν δεικνύναι, καὶ	ἔτι	πλείω τούτων ὑπισχνουμένην, ἕλκειν ἐπιχειρεῖν
[5]	πολλὰ δὲ συγγραφεῦσι, πολλῷ δὲ	ἔτι	πλείω φιλοσόφοις ἀνδράσιν ὕμνηται, τοῖς
[9]	τῶν ἀνθρωπίνων θαυμάσαιμεν. Τί γὰρ	ἔτι	χρησόμεθα πλούτῳ, τὰς διὰ τοῦ
[1]	τῇ τε παρὰ τῆς φύσεως	οἰκειότητι	εὐθὺς μετὰ τοὺς γονέας ὑμῖν
[5]	γυμνὸν ὀφθέντα, ἐπειδήπερ αὐτὸν ἀρετῇ	ἀντὶ	ἱματίων κεκοσμημένον ἐποίησε· ἔπειτα μέντοι
[7]	δὲ τῷ μετώπῳ λέγεται, ὥσπερ	ἀνδριάντι	τὸν δημιουργόν, ὁ δεῖνα ἐποίει·
[2]	ἡμῖν, ἀγαπᾶν τε καὶ διώκειν	παντὶ	σθένει χρῆναί φαμεν, τὰ δ´
[5]	ἐπιμελητέον, ὦ ἄνθρωποι, ἣ καὶ	ναυαγήσαντι	συνεκνήχεται καὶ ἐπὶ τῆς χέρσου
[5]	ἀρετὴ ἀναφαίρετον, καὶ ζῶντι καὶ	τελευτήσαντι	παραμένουσα. Ὅθεν δὴ καὶ Σόλων
[9]	χρυσίῳ μέγα ἐφρόνουν καὶ τῷ	ἐλέφαντι	ὧν ὁ μὲν Ἠλείοις τὸν
[8]	Διὰ πολλῶν γὰρ δὴ τῷ	ὄντι	πόνων διεξελθοῦσι μόλις ἂν τῶν
[5]	εἴρηκεν ἄνευ μέτρου· ὅτι νέῳ	ὄντι	τῷ Ἡρακλεῖ κομιδῇ, καὶ σχεδὸν
[5]	Ἡρακλεῖ κομιδῇ, καὶ σχεδὸν ταύτην	ἄγοντι	τὴν ἡλικίαν, ἣν καὶ ὑμεῖς
[9]	Θεόγνιδι πρὸς ταῦτα διδασκάλῳ χρηστέον	λέγοντι·	Οὐκ ἔραμαι πλουτεῖν, οὔτ´ εὔχομαι,
[9]	βορβόρῳ ταῖς ἡδοναῖς αὐτοῦ κατορωρύχθαι	μέλλοντι,	ἢ τοσοῦτον ἀνθεκτέον αὐτοῦ ὅσον,
[10]	Βίας τῷ υἱεῖ, πρὸς Αἰγυπτίους	ἀπαίροντι,	καὶ πυνθανομένῳ τί ἂν ποιῶν
[7]	ἐκείνῳ τῷ παραγγέλματι, ὅτι τῷ	τύπτοντι	κατὰ τῆς σιαγόνος καὶ τὴν
[8]	τῷ μὲν ἀκουσίως τοῦ προσήκοντος	ἁμαρτόντι	κἂν συγγνώμη τις ἴσως παρὰ
[8]	οὐ μικρὸν τῷ γε νοῦν	ἔχοντι)	ἀλλ´ ἐν τοῖς, εἴτε ὑπὸ
[9]	ζῆν ἀπὸ τῶν ὀλίγων, μηδὲν	ἔχοντι	κακόν. Ἐγὼ δὲ καὶ Διογένους
[9]	ἂν διαφέροι, τῷ γε νοῦν	ἔχοντι,	ξυστίδα ἀναβεβλῆσθαι, ἤ τι τῶν
[7]	οὐκ ἀντῆρεν, ἀλλὰ παρεῖχε τῷ	παροινοῦντι	τῆς ὀργῆς ἐμφορεῖσθαι, ὥστε ἐξοιδεῖν
[9]	ἔστιν ὃ μᾶλλον φευκτέον τῷ	σωφρονοῦντι	τοῦ πρὸς δόξαν ζῆν, καὶ
[5]	κτημάτων ἡ ἀρετὴ ἀναφαίρετον, καὶ	ζῶντι	καὶ τελευτήσαντι παραμένουσα. Ὅθεν δὴ
[9]	καθηραμένοις τὸν νοῦν ἀδυνατώτερον ἢ	λημῶντι	πρὸς τὸν ἥλιον ἀναβλέψαι. Κάθαρσις
[5]	οὐκ ἐπίσταμαι, πλήν γε δὴ	ὅτι	ἁπλῶς οὕτως εἴρηκεν ἄνευ μέτρου·
[5]	μονονουχὶ βοῶντα λέγειν τὸν Ὅμηρον	ὅτι·	Ἀρετῆς ὑμῖν ἐπιμελητέον, ὦ ἄνθρωποι,
[10]	ἀποκνήσωμεν· ἀλλ´ ἀναμνησθέντας τοῦ παραινέσαντος,	ὅτι	δέοι βίον μὲν ἄριστον αὐτὸν
[9]	καὶ γεύσει διώκειν ἡδονάς, ἢ	ὅτι	καταναγκάζουσιν αὗται τοὺς περὶ τὴν
[9]	θαυμάσειν ἔφη πρὶν ἂν καὶ	ὅτι	κεχρῆσθαι τούτοις ἐπίσταται πειραθῆναι. Ἢ
[4]	ἀγαπᾶν τε καὶ ζηλοῦν, καὶ	ὅτι	μάλιστα πειρᾶσθαι τοιούτους εἶναι, ὅταν
[6]	εἶναι, καὶ χοροῦ κορυφαῖος μὴ	ὅτι	μάλιστα συνᾴδοντα τὸν χορὸν ἔχειν·
[4]	τῶν θείων ἅψασθαι παιδευμάτων. ~Ἀλλ´	ὅτι	μὲν οὐκ ἄχρηστον ψυχαῖς μαθήματα
[9]	δὴ οὖν τῷ σώματι δουλευτέον,	ὅτι	μὴ πᾶσα ἀνάγκη· ἀλλὰ τῇ
[5]	ἁπλῶς οὕτως εἴρηκεν ἄνευ μέτρου·	ὅτι	νέῳ ὄντι τῷ Ἡρακλεῖ κομιδῇ,
[7]	γὰρ εἰς ταὐτὸν ἐκείνῳ φέρει,	ὅτι	ὁ ἐμβλέψας πρὸς ἡδονὴν γυναικί,
[9]	οὐδὲ συνιέντος τοῦ σοφοῦ παραγγέλματος,	ὅτι	οὐ τὸ ὁρώμενόν ἐστιν ὁ
[2]	ἱκανῶς ἂν ἴσως ὑμῖν ἐνδειξαίμην	ὅτι	πᾶσαν ὁμοῦ τὴν ἀφ´ οὗ
[5]	προτρέποντα τοὺς νέους ἐπ´ ἀρετήν;	Ὅτι	τραχεῖα μὲν πρῶτον καὶ δύσβατος
[7]	Σωκράτους ἀδελφὸν ἐκείνῳ τῷ παραγγέλματι,	ὅτι	τῷ τύπτοντι κατὰ τῆς σιαγόνος
[10]	ἐπ´ αὐτὸν ὠφέλεια γενήσεσθαι. Μηδ´	ὅτι	χαλεπὰ ταῦτα καὶ πόνου δεόμενα,
[1]	αὐτοὶ δὲ μέμνησθε τῶν ἐπῶν	δηλονότι,	ἐν οἷς ἐκεῖνός φησιν ἄριστον
[4]	τὴν Δωρικὴν παροιμίαν, τὸν λίθον	ποτὶ	τὰν σπάρτον ἄγοντας. ~Καὶ ἐπειδήπερ
[1]	τῶν ἀνθρωπίνων πεποίηκεν, ὥστε τοῖς	ἄρτι	καθισταμένοις τὸν βίον ἔχειν ὥσπερ
[9]	τῶν ἀναγκαίων περιεργάζεσθαι, ἢ δυστυχούντων	ἐστί,	κατὰ τὸν Διογένους λόγον, ἢ
[9]	ἀδικίαν εὐδοκιμοῦσαν αἴσθηται, ὅπερ δίκης	ἐστὶ	κολάκων. Καὶ ὥσπερ φασὶ τὸν
[1]	ΛΟΓΩΝ. ~Πολλά με τὰ παρακαλοῦντά	ἐστι	συμβουλεῦσαι ὑμῖν, ὦ παῖδες, ἃ
[1]	χρὴ καὶ παριδεῖν. Τίνα οὖν	ἐστι	ταῦτα καὶ ὅπως διακρινοῦμεν, τοῦτο
[8]	γὰρ δὴ τῶν μὲν χειρωνακτῶν	ἐστί	τι πέρας τῆς ἐργασίας, τοῦ
[9]	καὶ πρὸς τὴν ψυχὴν ἐμπόδιόν	ἐστι,	τό γε ὑποπεπτωκέναι τούτῳ καὶ
[2]	τοσούτῳ καὶ τῶν βίων ἑκατέρων	ἐστὶ	τὸ διάφορον. Εἰς δὴ τοῦτον
[9]	αὐλὸν κορυβαντιῶσι καὶ ἐκβακχεύονται. Τοσοῦτόν	ἐστι	τὸ διάφορον ὑγιοῦς ἢ μοχθηρᾶς
[1]	ἄγωσι, ταύτῃ συνέπεσθαι, ἀλλ´ ὅσον	ἐστὶ	χρήσιμον αὐτῶν δεχομένους, εἰδέναι τί
[8]	δὲ ἀνθρωπίνου βίου σκοπὸς οὐκ	ἔστι,	πρὸς ὃν ἀφορῶντα πάντα ποιεῖν
[10]	ἀγήρω αἰῶνα, οὗ πέρας οὐδὲν	ἔστι	τῇ ἐπινοίᾳ λαβεῖν, οὐ μᾶλλόν
[4]	μόνον τῶν τοιούτων λόγων διώκουσιν	ἔστι	τινὰ καὶ ὠφέλειαν ἀπ´ αὐτῶν
[3]	τὰς ὄψεις. ~Εἰ μὲν οὖν	ἔστι	τις οἰκειότης πρὸς ἀλλήλους τοῖς
[5]	ἄλλο διανοηθέντα τὸν Ἡσίοδον ὑπολάβωμεν	ταυτὶ	ποιῆσαι τὰ ἔπη ἃ πάντες
[7]	τὸν ἄνδρας ἑλόντα γυναικῶν ἡττηθῆναι.	Τουτὶ	γὰρ εἰς ταὐτὸν ἐκείνῳ φέρει,
[7]	εἶναι μιμήσασθαι τοὺς τηλικούτους φημί.	Τουτὶ	μὲν γὰρ τὸ τοῦ Σωκράτους
[7]	καὶ σκότους, ἀπαλλαττόμενον μόλις ὑπὸ	φωτὶ	παρέπεμψε Περικλῆς, ὅπως αὑτῷ μὴ
[2]	ἐθισθέντες οὕτως αὐτῷ προσβαλοῦμεν τῷ	φωτὶ	τὰς ὄψεις. ~Εἰ μὲν οὖν
[7]	ταὐτομάτου συμβῆναι τοῖς ἡμετέροις, ἀλλ´	οὐχὶ	μιμησαμένου σπουδῇ. Τί δὲ ἦν
[8]	προελομένῳ οὐδεμία παραίτησις τὸ μὴ	οὐχὶ	πολλαπλασίω τὴν κόλασιν ὑποσχεῖν. ~Τί
[5]	ἔπη ἃ πάντες ᾄδουσιν, ἢ	οὐχὶ	προτρέποντα τοὺς νέους ἐπ´ ἀρετήν;
[9]	μέν γε τὰ ἀναγκαῖα ὑπηρετοῦντας,	οὐχὶ	τὰ ἥδιστα, ὡς οἵ γε
[6]	ἕκαστος διαστασιάσει πρὸς ἑαυτόν, καὶ	οὐχὶ	τοῖς λόγοις ὁμολογοῦντα τὸν βίον
[5]	τοῦ ποιητοῦ τῆς διανοίας ἐξηγητὴς	μονονουχὶ	βοῶντα λέγειν τὸν Ὅμηρον ὅτι·