| Chapitre |
| [5] |
Ὅμηρον
ὅτι·
Ἀρετῆς
ὑμῖν
ἐπιμελητέον,
|
ὦ |
ἄνθρωποι,
ἣ
καὶ
ναυαγήσαντι
συνεκνήχεται |
| [1] |
τὰ
παρακαλοῦντά
ἐστι
συμβουλεῦσαι
ὑμῖν,
|
ὦ |
παῖδες,
ἃ
βέλτιστα
εἶναι
κρίνω, |
| [2] |
καὶ
διδάξω
ἔνθεν
ἑλών.
~Ἡμεῖς,
|
ὦ |
παῖδες,
οὐδὲν
εἶναι
χρῆμα
παντάπασι
|
| [8] |
αὐτῷ
διενεγκεῖν
ἁπάντων
τῇ
μουσικῇ,
|
ᾧ |
γε
τοσοῦτον
περιῆν
τῆς
τέχνης |
| [5] |
εἰς
ἀρετὴν
καὶ
κακίαν
ἐφιλοσόφησεν·
|
ᾧ |
δὴ
καὶ
αὐτῷ
τὴν
διάνοιαν |
| [8] |
αἱρούμενοι,
καὶ
τἄλλα,
ἵνα
μὴ
|
διατρίβω |
λέγων,
οὕτω
διάγοντες
ὡς
τὸν |
| [9] |
τῶν
ὀλίγων,
μηδὲν
ἔχοντι
κακόν.
|
Ἐγὼ |
δὲ
καὶ
Διογένους
ἄγαμαι
τὴν |
| [9] |
εἰς
τὰ
περιττὰ
φοράν,
περικόπτοι.
|
Ἐγὼ |
δὲ
καὶ
σφαλερὰν
εἶναι
τὴν |
| [10] |
τὴν
ἀπ´
αὐτῆς
ὠφέλειαν
ὡρίζετο.
|
Ἐγὼ |
δὲ
κἂν
τὸ
Τιθωνοῦ
τις
|
| [1] |
Ἡσιόδῳ
τάξεως·
εἰ
δὲ
μή,
|
ἐγὼ |
μὲν
οὐδὲν
ἂν
εἴποιμι
δυσχερές, |
| [10] |
ὅτε
οὐδὲν
ἔσται
πλέον
ἀνιωμένοις.
|
Ἐγὼ |
μὲν
οὖν
ἃ
κράτιστα
εἶναι |
| [9] |
διὰ
τοῦ
σώματος
ἡδονὰς
ἀτιμάζοντες;
|
Ἐγὼ |
μὲν
οὐχ
ὁρῶ,
πλὴν
εἰ |
| [5] |
τοὺς
λόγους
ἀποδεχώμεθα.
Ὡς
δ´
|
ἐγώ |
τινος
ἤκουσα
δεινοῦ
καταμαθεῖν
ἀνδρὸς
|
| [5] |
πως
ὁ
λόγος
αὐτῷ,
ὅσα
|
ἐγὼ |
τοῦ
ἀνδρὸς
τῆς
διανοίας
μέμνημαι, |
| [8] |
μεγέθει
ὥστε
ἀδύνατα
εἶναι
ῥηθῆναι
|
λόγῳ, |
ἐπ´
ἄμφω
καθεύδουσι,
καὶ
κατὰ |
| [9] |
αὐτὴν
συννενευκότας
ζῆν;
Ἑνὶ
δὲ
|
λόγῳ, |
παντὸς
ὑπεροπτέον
τοῦ
σώματος
τῷ |
| [9] |
τι
καὶ
αἰσχρὸν
ἔργῳ
ἢ
|
λόγῳ |
ποτὲ
προελέσθαι.
Τὸ
γὰρ
τῆς |
| [2] |
ἀφ´
οὗ
γεγόνασιν
ἄνθρωποι
τῷ
|
λόγῳ |
τις
συλλαβὼν
καὶ
εἰς
ἓν
|
| [6] |
ῥημάτων
παρὰ
τοῖς
ἄλλοις
φιλοσοφίαν
|
ἔργῳ |
βεβαιῶν
οἶος
πέπνυται·
τοὶ
δὲ |
| [9] |
δέοι
ταπεινόν
τι
καὶ
αἰσχρὸν
|
ἔργῳ |
ἢ
λόγῳ
ποτὲ
προελέσθαι.
Τὸ
|
| [7] |
ἡδονὴν
γυναικί,
κἂν
μὴ
τῷ
|
ἔργῳ |
τὴν
μοιχείαν
ἐπιτελέσῃ,
ἀλλὰ
τῷ |
| [8] |
ἢ
οἱ
ἀνδριάντες
οἱ
τῷ
|
μολύβδῳ |
συνδεδεμένοι.
Καὶ
ἁπαξαπλῶς
αἱ
μελέται |
| [1] |
δευτέρας
τῶν
ἐπαινουμένων
ἔσεσθε
παρ´
|
Ἡσιόδῳ |
τάξεως·
εἰ
δὲ
μή,
ἐγὼ |
| [5] |
οὕτως
εἴρηκεν
ἄνευ
μέτρου·
ὅτι
|
νέῳ |
ὄντι
τῷ
Ἡρακλεῖ
κομιδῇ,
καὶ
|
| [1] |
εὐνοίας
νέμειν
ὑμῖν,
ὑμᾶς
δὲ
|
νομίζω, |
εἰ
μή
τι
ὑμῶν
διαμαρτάνω
|
| [3] |
μὲν
ἀρετὴ
τῷ
καρπῷ
βρύειν
|
ὡραίῳ, |
φέρει
δέ
τινα
κόσμον
καὶ |
| [8] |
ἄξιον
ἦν
ἡ
ῥᾳθυμία
τῷ
|
βίῳ, |
καὶ
ὅ
γε
Σαρδανάπαλος
τὰ |
| [10] |
αὐτὴν
περιγράφων,
ὅς
γε
ἀνθρωπίνῳ
|
βίῳ |
τὴν
ἀπ´
αὐτῆς
ὠφέλειαν
ὡρίζετο. |
| [9] |
φορᾶς
ἵστανται·
ἀλλ´
ὅσῳπερ
ἂν
|
πλείω
|
προσπεριβάλωνται,
τοῦ
ἴσου
δέονται
ἢ |
| [5] |
τε
οὖν
δεικνύναι,
καὶ
ἔτι
|
πλείω |
τούτων
ὑπισχνουμένην,
ἕλκειν
ἐπιχειρεῖν
τὸν |
| [5] |
δὲ
συγγραφεῦσι,
πολλῷ
δὲ
ἔτι
|
πλείω |
φιλοσόφοις
ἀνδράσιν
ὕμνηται,
τοῖς
τοιούτοις |
| [9] |
ὡς
ἀληθῶς
τῆς
προσηγορίας
ταύτης
|
ἀξίῳ, |
καλλωπιστὴν
καὶ
φιλοσώματον
εἶναι,
ἢ |
| [9] |
Ἀργείοις
ἐποιησάτην,
καταγελάστω
ἂν
ἤστην
|
ἀλλοτρίῳ |
πλούτῳ
καλλωπιζόμενοι,
ἀφέντες
τὴν
τέχνην, |
| [8] |
οὐδεμία
παραίτησις
τὸ
μὴ
οὐχὶ
|
πολλαπλασίω |
τὴν
κόλασιν
ὑποσχεῖν.
~Τί
οὖν |
| [9] |
μὲν
καὶ
Πολύκλειτος,
εἰ
τῷ
|
χρυσίῳ |
μέγα
ἐφρόνουν
καὶ
τῷ
ἐλέφαντι |
| [1] |
μὲν
οὖν
αὐτὸ
καὶ
συμβουλεύσων
|
ἥκω, |
τὸ
μὴ
δεῖν
εἰς
ἅπαξ |
| [9] |
Τῷ
δὲ
Θεόγνιδι
πρὸς
ταῦτα
|
διδασκάλῳ |
χρηστέον
λέγοντι·
Οὐκ
ἔραμαι
πλουτεῖν, |
| [5] |
μὲν
ποιηταῖς,
πολλὰ
δὲ
συγγραφεῦσι,
|
πολλῷ |
δὲ
ἔτι
πλείω
φιλοσόφοις
ἀνδράσιν
|
| [9] |
κτωμένους,
ἐοικότα
που
λέγων
τῷ
|
Παύλῳ, |
ὃς
παραινεῖ
μηδεμίαν
χρῆναι
τοῦ |
| [4] |
βίου,
οἷς
τὸ
μὴ
δικάζεσθαι
|
νόμῳ |
προστεταγμένον
ἐστίν.
Ἀλλ´
ἐκεῖνα
αὐτῶν |
| [9] |
τῇ
ψυχῇ
οἱονεὶ
μάστιγι
τῷ
|
λογισμῷ |
καθικνουμένους
κοιμίζειν,
ἀλλὰ
μὴ
πάντα |
| [5] |
ῥᾳδίως
ἐπὶ
τὸ
ἄκρον
ἐλθεῖν.
|
Ἄνω |
δὲ
γενομένῳ
ὁρᾶν
ὑπάρχει
ὡς |
| [8] |
καθεζομένου,
εἰκῇ
κατὰ
τὸν
βίον
|
ἄνω |
καὶ
κάτω
περιφερόμενοι.
Ἀλλ´
ὥσπερ |
| [8] |
ἡμῖν
περιγένοιτο,
ὧν
ἐν
τοῖς
|
ἄνω |
λόγοις
οὐδὲν
εἶναι
παράδειγμα
τῶν |
| [1] |
νομίζω,
εἰ
μή
τι
ὑμῶν
|
διαμαρτάνω
|
τῆς
γνώμης,
μὴ
ποθεῖν
τοὺς |
| [1] |
εὐθὺς
μετὰ
τοὺς
γονέας
ὑμῖν
|
τυγχάνω, |
ὥστε
μήτ´
αὐτὸς
ἔλαττόν
τι |
| [8] |
τῷ
δὲ
ἐξεπίτηδες
τὰ
χείρω
|
προελομένῳ |
οὐδεμία
παραίτησις
τὸ
μὴ
οὐχὶ |
| [10] |
υἱεῖ,
πρὸς
Αἰγυπτίους
ἀπαίροντι,
καὶ
|
πυνθανομένῳ |
τί
ἂν
ποιῶν
αὐτῷ
μάλιστα |
| [5] |
τὸ
ἄκρον
ἐλθεῖν.
Ἄνω
δὲ
|
γενομένῳ |
ὁρᾶν
ὑπάρχει
ὡς
μὲν
λεία |
| [5] |
ἡλικίαν,
ἣν
καὶ
ὑμεῖς
νῦν,
|
βουλευομένῳ |
ποτέραν
τράπηται
τῶν
ὁδῶν,
τὴν |
| [7] |
γὰρ
τὸ
τοῦ
Σωκράτους
ἀδελφὸν
|
ἐκείνῳ |
τῷ
παραγγέλματι,
ὅτι
τῷ
τύπτοντι |
| [7] |
ἡττηθῆναι.
Τουτὶ
γὰρ
εἰς
ταὐτὸν
|
ἐκείνῳ |
φέρει,
ὅτι
ὁ
ἐμβλέψας
πρὸς |
| [9] |
τὴν
ἑτέραν
μεταδιωκτέον
ἡμῖν,
τὴν
|
ἀμείνω |
τε
καὶ
εἰς
ἄμεινον
φέρουσαν, |
| [9] |
ἀτεχνῶς
εἰς
πῦρ
ξαίνοντες,
καὶ
|
κοσκίνῳ |
φέροντες
ὕδωρ,
καὶ
εἰς
τετρημένον |
| [10] |
ὅροις
αὐτὴν
περιγράφων,
ὅς
γε
|
ἀνθρωπίνῳ |
βίῳ
τὴν
ἀπ´
αὐτῆς
ὠφέλειαν |
| [1] |
ὦ
παῖδες,
ἃ
βέλτιστα
εἶναι
|
κρίνω, |
καὶ
ἃ
συνοίσειν
ὑμῖν
ἑλομένοις |
| [10] |
μὲν
οὖν
ἃ
κράτιστα
εἶναι
|
κρίνω, |
τὰ
μὲν
νῦν
εἴρηκα,
τὰ |
| [1] |
ὅπως
διακρινοῦμεν,
τοῦτο
δὴ
καὶ
|
διδάξω |
ἔνθεν
ἑλών.
~Ἡμεῖς,
ὦ
παῖδες, |
| [9] |
οἵ
γε
τῶν
ἀναγκαίων
ὅρων
|
ἔξω
|
γενόμενοι,
παραπλησίως
τοῖς
κατὰ
τοῦ |
| [2] |
τοῦ
καλοῦ
παραμένειν
δόξα,
τοῖς
|
ἔξω |
δὴ
τούτοις
προτελεσθέντες,
τηνικαῦτα
τῶν |
| [9] |
ἔχοντες.
Κουρὰς
δὲ
καὶ
ἀμπεχόνας
|
ἔξω |
τῶν
ἀναγκαίων
περιεργάζεσθαι,
ἢ
δυστυχούντων |
| [9] |
τε
καὶ
θάλασσαν,
οἷόν
τινι
|
χαλεπῷ
|
δεσπότῃ
φόρους
ἀπάγοντες,
ἐλεεινοὶ
τῆς |
| [3] |
φυτοῦ
οἰκεία
μὲν
ἀρετὴ
τῷ
|
καρπῷ |
βρύειν
ὡραίῳ,
φέρει
δέ
τινα |
| [3] |
τινα
φύλλα
σκέπην
τε
τῷ
|
καρπῷ |
καὶ
ὄψιν
οὐκ
ἄωρον
παρεχόμενα. |
| [7] |
Σωκράτης
ποιῆσαι,
ἐπιγράψαι
δὲ
τῷ
|
μετώπῳ |
λέγεται,
ὥσπερ
ἀνδριάντι
τὸν
δημιουργόν, |
| [8] |
ὁπότε
βούλοιτο.
Ταύτῃ
τοι
καὶ
|
Ἀλεξάνδρῳ |
ποτὲ
τὸ
Φρύγιον
ἐπαυλήσαντα
ἐξαναστῆσαι |
| [7] |
λογισμὸν
ἐμβάλλοντας,
μὴ
ἐᾶν
ἐκφέρεσθαι
|
περαιτέρω. |
Ἐπαναγάγωμεν
δὲ
τὸν
λόγον
αὖθις |
| [2] |
ἀληθῶν
ἀπολείπεται.
Μᾶλλον
δέ,
ἵν´
|
οἰκειοτέρῳ |
χρήσωμαι
τῷ
παραδείγματι,
ὅσῳ
ψυχὴ |
| [10] |
εἰς
τὸν
μακρὸν
ἀποσκοπῶν
καὶ
|
ἀγήρω |
αἰῶνα,
οὗ
πέρας
οὐδὲν
ἔστι |
| [5] |
πᾶσα
μὲν
ἡ
ποίησις
τῷ
|
Ὁμήρῳ |
ἀρετῆς
ἐστιν
ἔπαινος,
καὶ
πάντα |
| [8] |
γένοιτο·
τῷ
δὲ
ἐξεπίτηδες
τὰ
|
χείρω |
προελομένῳ
οὐδεμία
παραίτησις
τὸ
μὴ |
| [10] |
Τὸ
γὰρ
καὶ
σμικρὸν
ἐπὶ
|
σμικρῷ |
κατατίθεσθαι,
οὐ
μᾶλλον
εἰς
ἀργυρίου |
| [9] |
ἡδονὰς
ἀτιμάζοντες;
Ἐγὼ
μὲν
οὐχ
|
ὁρῶ, |
πλὴν
εἰ
μή,
κατὰ
τοὺς
|
| [9] |
σώματος
τῷ
μὴ
ὡς
ἐν
|
βορβόρῳ |
ταῖς
ἡδοναῖς
αὐτοῦ
κατορωρύχθαι
μέλλοντι, |
| [2] |
ἵν´
οἰκειοτέρῳ
χρήσωμαι
τῷ
παραδείγματι,
|
ὅσῳ |
ψυχὴ
τοῖς
πᾶσι
τιμιωτέρα
σώματος, |
| [9] |
ἀποβῆναι,
οὐδαμοῦ
τῆς
εἰς
τὸ
|
πρόσω |
φορᾶς
ἵστανται·
ἀλλ´
ὅσῳπερ
ἂν |
| [10] |
παρὰ
πάντα
τὸν
βίον
ὑμῖν
|
συμβουλεύσω· |
ὑμεῖς
δέ,
τριῶν
ἀρρωστημάτων,
μὴ |
| [9] |
μὴν
παντοδαποὺς
ἡδονὴν
ὀσφρήσει
φέροντας
|
τῷ |
ἀέρι
καταμιγνύναι,
ἢ
μύροις
ἑαυτοὺς |
| [10] |
ὑμεῖς
δέ,
τριῶν
ἀρρωστημάτων,
μὴ
|
τῷ |
ἀνιάτῳ
προσεοικέναι
δόξητε,
μηδὲ
τὴν |
| [8] |
ἂν
ἄξιον
ἦν
ἡ
ῥᾳθυμία
|
τῷ |
βίῳ,
καὶ
ὅ
γε
Σαρδανάπαλος |
| [8] |
(καίτοι
καὶ
τοῦτο
οὐ
μικρὸν
|
τῷ |
γε
νοῦν
ἔχοντι)
ἀλλ´
ἐν
|
| [9] |
ἐπιβουλεύειν.
Τί
γὰρ
ἂν
διαφέροι,
|
τῷ |
γε
νοῦν
ἔχοντι,
ξυστίδα
ἀναβεβλῆσθαι, |
| [7] |
ἔργῳ
τὴν
μοιχείαν
ἐπιτελέσῃ,
ἀλλὰ
|
τῷ |
γε
τὴν
ἐπιθυμίαν
τῇ
ψυχῇ
|
| [9] |
Οὐχ
ἧττον
γὰρ
ὄνειδος
ἀνδρί,
|
τῷ |
γε
ὡς
ἀληθῶς
τῆς
προσηγορίας |
| [8] |
ἴσως
παρὰ
τοῦ
Θεοῦ
γένοιτο·
|
τῷ |
δὲ
ἐξεπίτηδες
τὰ
χείρω
προελομένῳ |
| [9] |
οὐδὲν
τέρμα
πεφασμένον
ἀνδράσι
κεῖται.
|
Τῷ |
δὲ
Θεόγνιδι
πρὸς
ταῦτα
διδασκάλῳ |
| [9] |
τῷ
κεκτῆσθαι
μᾶλλον
φρονεῖν
ἢ
|
τῷ |
εἰδέναι
αὐτὸν
εὖ
διατίθεσθαι.
Τὸ |
| [9] |
τοῦ
μεγάλου
ἑαυτὸν
ἀπέφηνε
πλουσιώτερον,
|
τῷ |
ἐλαττόνων
ἢ
ἐκεῖνος
κατὰ
τὸν |
| [9] |
τῷ
χρυσίῳ
μέγα
ἐφρόνουν
καὶ
|
τῷ |
ἐλέφαντι
ὧν
ὁ
μὲν
Ἠλείοις |
| [7] |
πρὸς
ἡδονὴν
γυναικί,
κἂν
μὴ
|
τῷ |
ἔργῳ
τὴν
μοιχείαν
ἐπιτελέσῃ,
ἀλλὰ |
| [5] |
ἄνευ
μέτρου·
ὅτι
νέῳ
ὄντι
|
τῷ |
Ἡρακλεῖ
κομιδῇ,
καὶ
σχεδὸν
ταύτην |
| [3] |
καθάπερ
φυτοῦ
οἰκεία
μὲν
ἀρετὴ
|
τῷ
|
καρπῷ
βρύειν
ὡραίῳ,
φέρει
δέ |
| [3] |
οἷόν
τινα
φύλλα
σκέπην
τε
|
τῷ
|
καρπῷ
καὶ
ὄψιν
οὐκ
ἄωρον |
| [9] |
τὸν
πλοῦτον,
καὶ
παρόντος
μὴ
|
τῷ |
κεκτῆσθαι
μᾶλλον
φρονεῖν
ἢ
τῷ |
| [9] |
ἐγγινομένους
τῇ
ψυχῇ
οἱονεὶ
μάστιγι
|
τῷ |
λογισμῷ
καθικνουμένους
κοιμίζειν,
ἀλλὰ
μὴ |
| [2] |
τὴν
ἀφ´
οὗ
γεγόνασιν
ἄνθρωποι
|
τῷ |
λόγῳ
τις
συλλαβὼν
καὶ
εἰς |
| [7] |
φιλοσοφίαν
γυμνάσιον.
Πάλιν
τις
Εὐκλείδῃ
|
τῷ |
Μεγαρόθεν
παροξυνθεὶς
θάνατον
ἠπείλησε
καὶ |
| [8] |
παντὸς
ὄντα
τυγχάνει,
δικαιωτηρίοις.
Ὡς
|
τῷ |
μὲν
ἀκουσίως
τοῦ
προσήκοντος
ἁμαρτόντι |
| [7] |
ὁ
Σωκράτης
ποιῆσαι,
ἐπιγράψαι
δὲ
|
τῷ |
μετώπῳ
λέγεται,
ὥσπερ
ἀνδριάντι
τὸν
|
| [9] |
λόγῳ,
παντὸς
ὑπεροπτέον
τοῦ
σώματος
|
τῷ |
μὴ
ὡς
ἐν
βορβόρῳ
ταῖς |
| [8] |
ἧττον
ἢ
οἱ
ἀνδριάντες
οἱ
|
τῷ
|
μολύβδῳ
συνδεδεμένοι.
Καὶ
ἁπαξαπλῶς
αἱ |
| [5] |
διάνοιαν,
πᾶσα
μὲν
ἡ
ποίησις
|
τῷ |
Ὁμήρῳ
ἀρετῆς
ἐστιν
ἔπαινος,
καὶ |
| [8] |
ἔμμεναι;
Διὰ
πολλῶν
γὰρ
δὴ
|
τῷ
|
ὄντι
πόνων
διεξελθοῦσι
μόλις
ἂν |
| [7] |
τὸ
τοῦ
Σωκράτους
ἀδελφὸν
ἐκείνῳ
|
τῷ |
παραγγέλματι,
ὅτι
τῷ
τύπτοντι
κατὰ |
| [2] |
Μᾶλλον
δέ,
ἵν´
οἰκειοτέρῳ
χρήσωμαι
|
τῷ |
παραδείγματι,
ὅσῳ
ψυχὴ
τοῖς
πᾶσι |
| [7] |
δὲ
οὐκ
ἀντῆρεν,
ἀλλὰ
παρεῖχε
|
τῷ |
παροινοῦντι
τῆς
ὀργῆς
ἐμφορεῖσθαι,
ὥστε |
| [9] |
φιλοσοφίᾳ
κτωμένους,
ἐοικότα
που
λέγων
|
τῷ
|
Παύλῳ,
ὃς
παραινεῖ
μηδεμίαν
χρῆναι |
| [10] |
ἡντιναοῦν
ἐπιστήμην,
ὀρθῶς
ἔχειν
ἡγεῖσθαι
|
τῷ |
ποιητῇ
προσῆκεν.
Ὁ
μὲν
οὖν |
| [9] |
ἄλλων
ἄγοντας;
Οὐ
δὴ
οὖν
|
τῷ |
σώματι
δουλευτέον,
ὅτι
μὴ
πᾶσα
|
| [9] |
σώματος
ἐπιμέλεια
αὐτῷ
τε
ἀλυσιτελὴς
|
τῷ |
σώματι,
καὶ
πρὸς
τὴν
ψυχὴν |
| [9] |
οὐκ
ἔστιν
ὃ
μᾶλλον
φευκτέον
|
τῷ |
σωφρονοῦντι
τοῦ
πρὸς
δόξαν
ζῆν, |
| [4] |
ἕκαστον
τῶν
μαθημάτων,
καὶ
συναρμόζειν
|
τῷ
|
τέλει
προσῆκε,
κατὰ
τὴν
Δωρικὴν |
| [2] |
ἐν
σκιαῖς
τισι
καὶ
κατόπτροις,
|
τῷ |
τῆς
ψυχῆς
ὄμματι
τέως
προγυμναζόμεθα, |
| [7] |
αὐτῶν
τῆς
ὀργῆς
ἀνέχεσθαι,
καὶ
|
τῷ |
τοῖς
ἐχθροῖς
εὔχεσθαι
τὰ
ἀγαθά, |
| [5] |
ἅπαντας,
καὶ
μηδένα
Φαιάκων
ἐν
|
τῷ |
τότε
εἶναι
ἄλλο
τι
ἂν |
| [7] |
τοῦ
Περικλέους
ἢ
τὸ
Εὐκλείδου
|
τῷ |
τοὺς
διώκοντας
ὑπομένειν
καὶ
πρᾴως |
| [7] |
ἀδελφὸν
ἐκείνῳ
τῷ
παραγγέλματι,
ὅτι
|
τῷ |
τύπτοντι
κατὰ
τῆς
σιαγόνος
καὶ |
| [10] |
προσῆκεν.
Ὁ
μὲν
οὖν
Βίας
|
τῷ
|
υἱεῖ,
πρὸς
Αἰγυπτίους
ἀπαίροντι,
καὶ |
| [2] |
ὁρᾶν
ἐθισθέντες
οὕτως
αὐτῷ
προσβαλοῦμεν
|
τῷ |
φωτὶ
τὰς
ὄψεις.
~Εἰ
μὲν |
| [9] |
Φειδίας
μὲν
καὶ
Πολύκλειτος,
εἰ
|
τῷ |
χρυσίῳ
μέγα
ἐφρόνουν
καὶ
τῷ |
| [10] |
δέ,
τριῶν
ἀρρωστημάτων,
μὴ
τῷ
|
ἀνιάτῳ |
προσεοικέναι
δόξητε,
μηδὲ
τὴν
τῆς |
| [8] |
κατὰ
τὸν
βίον
ἄνω
καὶ
|
κάτω |
περιφερόμενοι.
Ἀλλ´
ὥσπερ
ἐν
τοῖς |
| [3] |
Παραπλησίως
δὲ
τούτῳ,
κἀν
τοῖς
|
κάτω
|
χρόνοις,
τὸν
σοφὸν
Δανιὴλ
ἐπὶ |
| [9] |
δὲ
τὴν
Ἥραν
Ἀργείοις
ἐποιησάτην,
|
καταγελάστω |
ἂν
ἤστην
ἀλλοτρίῳ
πλούτῳ
καλλωπιζόμενοι, |
| [2] |
εἰς
ἓν
ἀθροίσας
εὐδαιμονίαν
οὐδὲ
|
πολλοστῷ |
μέρει
τῶν
ἀγαθῶν
ἐκείνων
εὑρήσει |
| [8] |
Οὐ
γὰρ
ἂν
τοσοῦτον
ὑπῆρξεν
|
αὐτῷ |
διενεγκεῖν
ἁπάντων
τῇ
μουσικῇ,
ᾧ |
| [7] |
ὀνείδεσιν,
ὁ
δὲ
οὐ
μέλον
|
αὐτῷ. |
Εἶτα,
ἑσπέρας
ἤδη
καὶ
σκότους, |
| [10] |
καὶ
πυνθανομένῳ
τί
ἂν
ποιῶν
|
αὐτῷ |
μάλιστα
κεχαρισμένα
πράττοι·
Ἐφόδιον,
ἔφη, |
| [5] |
δὲ
οὕτω
πως
ὁ
λόγος
|
αὐτῷ, |
ὅσα
ἐγὼ
τοῦ
ἀνδρὸς
τῆς |
| [5] |
ἀρετῆς
ἐστιν
ἔπαινος,
καὶ
πάντα
|
αὐτῷ |
πρὸς
τοῦτο
φέρει,
ὅ
τι |
| [2] |
τὸν
ἥλιον
ὁρᾶν
ἐθισθέντες
οὕτως
|
αὐτῷ |
προσβαλοῦμεν
τῷ
φωτὶ
τὰς
ὄψεις. |
| [9] |
ἄγαν
αὕτη
τοῦ
σώματος
ἐπιμέλεια
|
αὐτῷ
|
τε
ἀλυσιτελὴς
τῷ
σώματι,
καὶ |
| [5] |
κακίαν
ἐφιλοσόφησεν·
ᾧ
δὴ
καὶ
|
αὐτῷ |
τὴν
διάνοιαν
προσεκτέον·
οὐ
γὰρ
|
| [6] |
οὐκ
ἂν
ἑκὼν
δέξαιτο
ἀνάρμοστον
|
αὐτῷ |
τὴν
λύραν
εἶναι,
καὶ
χοροῦ |
| [7] |
ὥστε
ἐξοιδεῖν
ἤδη
καὶ
ὕπουλον
|
αὐτῷ |
τὸ
πρόσωπον
ὑπὸ
τῶν
πληγῶν |
| [9] |
σπουδὴν
εἰσφέρεσθαι
ὅπως
ὡς
κάλλιστα
|
αὐτῷ |
τὸ
σῶμα
ἕξοι
οὐ
διαγινώσκοντός |
| [7] |
ῥᾴδιον
τοῦτο,
ἀλλ´
ὥσπερ
χαλινὸν
|
αὐτῷ |
τὸν
λογισμὸν
ἐμβάλλοντας,
μὴ
ἐᾶν |
| [9] |
ἔχοι,
φροντίζουσι,
τὴν
δὲ
χρησομένην
|
αὐτῷ |
ψυχὴν
ὡς
οὐδενὸς
ἀξίαν
περιορῶσι, |
| [7] |
ὑπὸ
φωτὶ
παρέπεμψε
Περικλῆς,
ὅπως
|
αὑτῷ |
μὴ
διαφθαρείη
τὸ
πρὸς
φιλοσοφίαν |
| [9] |
Οὗτος,
ἔφη,
οὐ
παύσῃ
χαλεπώτερον
|
σεαυτῷ |
κατασκευάζων
τὸ
δεσμωτήριον;
Διὸ
δὴ |
| [3] |
καὶ
φύλλα
τοῖς
κλάδοις
περισειόμενα·
|
οὕτω |
δὴ
καὶ
ψυχῇ
προηγουμένως
μὲν |
| [4] |
μέλι
λαμβάνειν
ἀπ´
αὐτῶν
ὑπάρχει,
|
οὕτω |
δὴ
κἀνταῦθα
τοῖς
μὴ
τὸ |
| [8] |
τἄλλα,
ἵνα
μὴ
διατρίβω
λέγων,
|
οὕτω
|
διάγοντες
ὡς
τὸν
πρὸ
τῆς |
| [8] |
οἷς
ἆθλα
τοῦ
βίου
πρόκειται
|
οὕτω |
θαυμαστὰ
πλήθει
τε
καὶ
μεγέθει |
| [4] |
ἄνθους
δρεψάμενοι
τὰς
ἀκάνθας
ἐκκλίνομεν,
|
οὕτω |
καὶ
ἐπὶ
τῶν
τοιούτων
λόγων |
| [3] |
Αἰγυπτίων
μαθήμασιν
ἐγγυμνασάμενος
τὴν
διάνοιαν,
|
οὕτω |
προσελθεῖν
τῇ
θεωρίᾳ
Τοῦ
ὄντος. |
| [5] |
ἀπόβλητος
ὁ
ἀνήρ.
Ἔχει
δὲ
|
οὕτω |
πως
ὁ
λόγος
αὐτῷ,
ὅσα
|
| [2] |
ᾖ
τὸ
δεξόμενον
τὴν
βαφήν,
|
οὕτω |
τὸ
ἄνθος
ἐπάγουσιν,
ἄν
τε |
| [9] |
ἐποιησάτην,
καταγελάστω
ἂν
ἤστην
ἀλλοτρίῳ
|
πλούτῳ |
καλλωπιζόμενοι,
ἀφέντες
τὴν
τέχνην,
ὑφ´ |
| [9] |
θαυμάσαιμεν.
Τί
γὰρ
ἔτι
χρησόμεθα
|
πλούτῳ, |
τὰς
διὰ
τοῦ
σώματος
ἡδονὰς
|
| [2] |
ψυχὴ
τοῖς
πᾶσι
τιμιωτέρα
σώματος,
|
τοσούτῳ
|
καὶ
τῶν
βίων
ἑκατέρων
ἐστὶ |
| [9] |
τῶν
μυρμήκων
ἔργον
τῶν
χρυσοφόρων,
|
τοσούτῳ |
πλέον
ἀτιμάσει
ὅσῳπερ
ἂν
ἧττον |
| [9] |
ἐμπόδιόν
ἐστι,
τό
γε
ὑποπεπτωκέναι
|
τούτῳ |
καὶ
θεραπεύειν
μανία
σαφής.
Ἀλλὰ |
| [3] |
θεωρίᾳ
Τοῦ
ὄντος.
Παραπλησίως
δὲ
|
τούτῳ, |
κἀν
τοῖς
κάτω
χρόνοις,
τὸν |
| [8] |
ἀδύνατα
εἶναι
ῥηθῆναι
λόγῳ,
ἐπ´
|
ἄμφω
|
καθεύδουσι,
καὶ
κατὰ
πολλὴν
διαιτωμένοις |
| [1] |
τὸ
τῆς
πάντα
παιδευούσης
ἐπ´
|
ἄμφω |
μεταβολῆς
ἱκανῶς
μετασχεῖν,
ἔμπειρόν
με |
| [4] |
ταῦτα
λέγειν
καὶ
περὶ
συγγραφέων
|
ἔχω, |
καὶ
μάλισθ´
ὅταν
ψυχαγωγίας
ἕνεκα |