Chapitre
[3]	ἀρχὴ τοῦ πάθους γίγνεται͵ τοῦ	τ΄	ἐγρηγορέναι καὶ τοῦ καθεύδειν. Φανερὸν
[1]	Αἰσθητικὸν δὲ τὸ δυνατὸν αἰσθάνεσθαι	κατ΄	ἐνέργειαν· ἐνεργεῖν δὲ τῇ αἰσθήσει
[2]	ὅταν ἡ ἀδυναμία τῆς χρήσεως	μήτ΄	ἐν τῷ τυχόντι αἰσθητηρίῳ͵ μήτε
[3]	τὸ ἀναθυμιώμενον μέχρι του ὠθεῖσθαι͵	εἶτ΄	ἀντιστρέφειν καὶ μεταβάλλειν καθάπερ εὔριπον.
[3]	γὰρ ἐνδέχεται καταδαρθεῖν τὸν λειποψυχήσαντα͵	ἐνδέχοιτ΄	ἂν ἐνύπνιον εἶναι καὶ τὸ
[1]	οἷον δεσμός τις καὶ ἀκινησία͵	ὥστ΄	ἀνάγκη πᾶν τὸ καθεῦδον ἔχειν
[3]	κατέψυκται γὰρ ὁ εἴσω τόπος͵	ὥστ΄	οὐ γίγνεται πλῆθος αὐτοῖς ἀναθυμιάσεως.
[3]	μὲν γὰρ αἱ φλέβες στεναί͵	ὥστ΄	οὐ ῥᾴδιον διαρρεῖν κατιὸν τὸ
[1]	τῆς ψυχῆς τὸ πάθος ἴδιον͵	οὔτ΄	ἄψυχον σῶμα δυνατὸν αἰσθάνεσθαι. Διωρισμένων
[2]	τινος ἀδυνατοῦν τος οὐκ ἀνάγκη	τοῦτ΄	ἀδυνατεῖν. Φανερὸν δὲ ἐκ πολλῶν
[2]	αἰσθάνεται πάντων· ὅταν μὲν γὰρ	τοῦτ΄	ἀδυνατήσῃ͵ ἀνάγκη καὶ τοῖς αἰσθητηρίοις
[3]	ὑγρότης ἀναφέρεται πολλή. Εὔλογον δὲ	τοῦτ΄	εἶναι τὸ πάθος αἴτιον καὶ
[1]	ἔστι ζῷον μὴ ἔχον αἴσθησιν͵	τοῦτ΄	ἐνδέχεται οὔτε καθεύδειν οὔτε ἐγρηγορέναι
[2]	κοιλίας. Τοῖς μὲν οὖν ἐναίμοις	τοῦτ΄	ἐστὶ τὸ περὶ τὴν καρδίαν
[3]	φλεβῶν. Τῆς μὲν οὖν καταψύξεως	τοῦτ΄	ἐστὶν αἴτιον͵ καίπερ τῆς ἀναθυμιάσεως

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 12/11/2009