Livre, chapitre
[2, 6]	πρὸς ἡμᾶς, ὡρισμένῃ λόγῳ καὶ	ᾧ	ἂν ὁ φρόνιμος ὁρίσειεν. μεσότης
[2, 9]	ἀργύριον καὶ δαπανῆσαι· τὸ δ´	ᾧ	καὶ ὅσον καὶ ὅτε καὶ
[2, 5]	ἄν τι εἴη ἡ ἀρετή.	λέγω	δὲ πάθη μὲν ἐπιθυμίαν ὀργὴν
[2, 6]	τοῦ μέσου ἂν εἴη στοχαστική.	λέγω	δὲ τὴν ἠθικήν· αὕτη γάρ
[2, 6]	μέσον τι ὑπερβολῆς καὶ ἐλλείψεως.	λέγω	δὲ τοῦ μὲν πράγματος μέσον
[2, 9]	πόσον ψεκτὸς οὐ ῥᾴδιον τῷ	λόγῳ	ἀφορίσαι· οὐδὲ γὰρ ἄλλο οὐδὲν
[2, 1]	τοῦ οὑτωσί. καὶ ἑνὶ δὴ	λόγῳ	ἐκ τῶν ὁμοίων ἐνεργειῶν αἱ
[2, 6]	οὖσα τῇ πρὸς ἡμᾶς, ὡρισμένῃ	λόγῳ	καὶ ᾧ ἂν ὁ φρόνιμος
[2, 7]	τις καὶ ἡ μεσότης ἀλήθεια	λεγέσθω,	ἡ δὲ προσποίησις ἡ μὲν
[2, 3]	ἐγένετο, περὶ ταῦτα καὶ ἐνεργεῖ,	εἰρήσθω.	~Ἀπορήσειε δ´ ἄν τις πῶς
[2, 2]	τὰς ἄλλας ἀρετάς. ἐκεῖνο δὲ	προδιομολογείσθω,	ὅτι πᾶς ὁ περὶ τῶν
[2, 2]	ὀρθὸν λόγον πράττειν κοινὸν καὶ	ὑποκείσθω—	ῥηθήσεται δ´ ὕστερον περὶ αὐτοῦ,
[2, 9]	ταῦτ´ οὖν ποιοῦντες, ὡς ἐν	κεφαλαίῳ	εἰπεῖν, μάλιστα δυνησόμεθα τοῦ μέσου
[2, 3]	τοῦτο τὸ πάθος ἐγκεχρωσμένον τῷ	βίῳ.	κανονίζομεν δὲ καὶ τὰς πράξεις,
[2, 7]	λοιπὸν ἡδὺ τὸ ἐν τῷ	βίῳ	ὁ μὲν ὡς δεῖ ἡδὺς
[2, 7]	μὲν οὖν καὶ τούτων τὰ	πλείω	ἀνώνυμα, πειρατέον δ´, ὥσπερ καὶ
[2, 2]	τὰ ποτὰ καὶ τὰ σιτία	πλείω	καὶ ἐλάττω γινόμενα φθείρει τὴν
[2, 3]	δὲ χαλεπώτερον ἡδονῇ μάχεσθαι ἢ	θυμῷ,	καθάπερ φησὶν Ἡράκλειτος, περὶ δὲ
[2, 1]	ἂν μυριάκις αὐτὸν ἐθίζῃ τις	ἄνω	ῥιπτῶν, οὐδὲ τὸ πῦρ κάτω,
[2, 1]	κάτω φερόμενος οὐκ ἂν ἐθισθείη	ἄνω	φέρεσθαι, οὐδ´ ἂν μυριάκις αὐτὸν
[2, 6]	μὲν γὰρ ὀλίγον, τῷ δὲ	ἀρχομένῳ	τῶν γυμνασίων πολύ. ὁμοίως ἐπὶ
[2, 6]	ἴσως καὶ τοῦτο πολὺ τῷ	ληψομένῳ	ἢ ὀλίγον· Μίλωνι μὲν γὰρ
[2, 7]	προέσει ἐλλείπει. νῦν μὲν οὖν	τύπῳ	καὶ ἐπὶ κεφαλαίου λέγομεν, ἀρκούμενοι
[2, 2]	ὁ περὶ τῶν πρακτῶν λόγος	τύπῳ	καὶ οὐκ ἀκριβῶς ὀφείλει λέγεσθαι,
[2, 8]	ἄλληλα ἢ πρὸς τὸ μέσον·	πορρωτέρω	γὰρ ταῦτα ἀφέστηκεν ἀλλήλων ἢ
[2, 8]	ὁμοιότερον τὸ ἕτερον ἄκρον τῷ	μέσῳ,	οὐ τοῦτο ἀλλὰ τοὐναντίον ἀντιτίθεμεν
[2, 8]	πως, ταῦτα μᾶλλον ἐναντία τῷ	μέσῳ	φαίνεται. οἷον αὐτοὶ μᾶλλον πεφύκαμεν
[2, 6]	μέσα λαμβάνουσι κατὰ τὸ πρᾶγμα·	ἴσῳ	γὰρ ὑπερέχει τε καὶ ὑπερέχεται·
[2, 6]	ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα λέγεται	τῷ	αὐτὰ φαῦλα εἶναι, ἀλλ´ οὐχ
[2, 3]	ἀποτρίψασθαι τοῦτο τὸ πάθος ἐγκεχρωσμένον	τῷ	βίῳ. κανονίζομεν δὲ καὶ τὰς
[2, 7]	τὸ λοιπὸν ἡδὺ τὸ ἐν	τῷ	βίῳ ὁ μὲν ὡς δεῖ
[2, 8]	τὴν ἐξ αὐτοῦ τοῦ πράγματος·	τῷ	γὰρ ἐγγύτερον εἶναι καὶ ὁμοιότερον
[2, 6]	~ὅ τι μὲν οὖν ἐστὶ	τῷ	γένει ἡ ἀρετή, εἴρηται. Δεῖ
[2, 6]	ὀλίγον· Μίλωνι μὲν γὰρ ὀλίγον,	τῷ	δὲ ἀρχομένῳ τῶν γυμνασίων πολύ.
[2, 7]	ἐν τῷ μὲν φοβεῖσθαι ὑπερβάλλων	τῷ	δὲ θαρρεῖν ἐλλείπων δειλός. περὶ
[2, 6]	οὕτω ληπτέον· οὐ γὰρ (εἴ	τῳ	δέκα μναῖ φαγεῖν πολὺ δύο
[2, 3]	δὲ καὶ λύπας φαῦλοι γίνονται,	τῷ	διώκειν ταύτας καὶ φεύγειν, ἢ
[2, 5]	εἰσίν· οὔτε γὰρ ἀγαθοὶ λεγόμεθα	τῷ	δύνασθαι πάσχειν ἁπλῶς οὔτε κακοί,
[2, 6]	εὖ περὶ τὰ τοιαῦτα ἐν	τῷ	ἣν δεῖ καὶ ὅτε καὶ
[2, 7]	ἐστὶν ἀνώνυμα) ὁ δ´ ἐν	τῷ	θαρρεῖν ὑπερβάλλων θρασύς, ὁ δ´
[2, 6]	γὰρ ἴσως καὶ τοῦτο πολὺ	τῷ	ληψομένῳ ἢ ὀλίγον· Μίλωνι μὲν
[2, 9]	ἐπὶ πόσον ψεκτὸς οὐ ῥᾴδιον	τῷ	λόγῳ ἀφορίσαι· οὐδὲ γὰρ ἄλλο
[2, 7]	ὑπερβάλλων θρασύς, ὁ δ´ ἐν	τῷ	μὲν φοβεῖσθαι ὑπερβάλλων τῷ δὲ
[2, 8]	καὶ ὁμοιότερον τὸ ἕτερον ἄκρον	τῷ	μέσῳ, οὐ τοῦτο ἀλλὰ τοὐναντίον
[2, 8]	πεφύκαμέν πως, ταῦτα μᾶλλον ἐναντία	τῷ	μέσῳ φαίνεται. οἷον αὐτοὶ μᾶλλον
[2, 7]	πρὸς τὴν μεγαλοπρέπειαν τὴν ἐλευθεριότητα,	τῷ	περὶ μικρὰ διαφέρουσαν, οὕτως ἔχει
[2, 6]	δὲ κατ´ ἔλλειψιν· καὶ ἔτι	τῷ	τὰς μὲν ἐλλείπειν τὰς δ´
[2, 1]	ἄνω ῥιπτῶν, οὐδὲ τὸ πῦρ	κάτω,	οὐδ´ ἄλλο οὐδὲν τῶν ἄλλως
[2, 1]	ἐθίζεται, οἷον ὁ λίθος φύσει	κάτω	φερόμενος οὐκ ἂν ἐθισθείη ἄνω
[2, 6]	ἐν παντὶ δὴ συνεχεῖ καὶ	διαιρετῷ	ἔστι λαβεῖν τὸ μὲν πλεῖον
[2, 9]	ἔργον ἐστὶ σπουδαῖον εἶναι. ἐν	ἑκάστῳ	γὰρ τὸ μέσον λαβεῖν ἔργον,
[2, 7]	ἄκρων ὁ μὲν ὑπερβάλλων ὀργίλος	ἔστω,	ἡ δὲ κακία ὀργιλότης, ὁ
[2, 2]	καὶ τὰ σιτία πλείω καὶ	ἐλάττω	γινόμενα φθείρει τὴν ὑγίειαν, τὰ
[2, 7]	καὶ ἐπὶ κεφαλαίου λέγομεν, ἀρκούμενοι	αὐτῷ	τούτῳ· ὕστερον δὲ ἀκριβέστερον περὶ
[2, 3]	ἀπεχόμενος τῶν σωματικῶν ἡδονῶν καὶ	αὐτῷ	τούτῳ χαίρων σώφρων, ὁ δ´
[2, 4]	ἐστὶ τὸ κατὰ τὴν ἐν	αὑτῷ	γραμματικήν. ἔτι οὐδ´ ὅμοιόν ἐστιν
[2, 9]	πᾶσι τὴν ἐκείνων ἐπιλέγειν φωνήν·	οὕτω	γὰρ αὐτὴν ἀποπεμπόμενοι ἧττον ἁμαρτησόμεθα.
[2, 9]	ὁτὲ δ´ ἐπὶ τὴν ἔλλειψιν·	οὕτω	γὰρ ῥᾷστα τοῦ μέσου καὶ
[2, 6]	ὑπερβολὴν καὶ ἔλλειψιν· ἔσται γὰρ	οὕτω	γε ὑπερβολῆς καὶ ἐλλείψεως μεσότης
[2, 8]	καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀνάλογον.	οὕτω	δ´ ἀντικειμένων ἀλλήλοις τούτων, πλείστη
[2, 2]	δύναιτ´ αὐτὰ ποιεῖν ὁ ἰσχυρός.	οὕτω	δ´ ἔχει καὶ ἐπὶ τῶν
[2, 9]	οὐ παντὸς ἀλλὰ τοῦ εἰδότος·	οὕτω	δὲ καὶ τὸ μὲν ὀργισθῆναι
[2, 1]	ἂν ἐγίνοντο ἀγαθοὶ ἢ κακοί.	οὕτω	δὴ καὶ ἐπὶ τῶν ἀρετῶν
[2, 1]	οἰκοδόμοι γίνονται καὶ κιθαρίζοντες κιθαρισταί·	οὕτω	δὴ καὶ τὰ (μὲν δίκαια
[2, 6]	ὁμοίως ἐπὶ δρόμου καὶ πάλης.	οὕτω	δὴ πᾶς ἐπιστήμων τὴν ὑπερβολὴν
[2, 4]	ἐκεῖνοι εὖ ἕξουσι τὸ σῶμα	οὕτω	θεραπευόμενοι, οὐδ´ οὗτοι τὴν ψυχὴν
[2, 6]	τὸ δὲ πρὸς ἡμᾶς οὐχ	οὕτω	ληπτέον· οὐ γὰρ (εἴ τῳ
[2, 4]	ταῦτα πράττων, ἀλλὰ καὶ {ὁ}	οὕτω	πράττων ὡς οἱ δίκαιοι καὶ
[2, 6]	ἡμᾶς. εἰ δὴ πᾶσα ἐπιστήμη	οὕτω	τὸ ἔργον εὖ ἐπιτελεῖ, πρὸς
[2, 4]	θεραπευόμενοι, οὐδ´ οὗτοι τὴν ψυχὴν	οὕτω	φιλοσοφοῦντες. ~Μετὰ δὲ ταῦτα τί
[2, 1]	αὐτὸ ποιοῦσιν ἁμαρτάνουσιν, καὶ διαφέρει	τούτῳ	πολιτεία πολιτείας ἀγαθὴ φαύλης. ἔτι
[2, 7]	ἐπὶ κεφαλαίου λέγομεν, ἀρκούμενοι αὐτῷ	τούτῳ·	ὕστερον δὲ ἀκριβέστερον περὶ αὐτῶν
[2, 3]	τῶν σωματικῶν ἡδονῶν καὶ αὐτῷ	τούτῳ	χαίρων σώφρων, ὁ δ´ ἀχθόμενος
[2, 3]	γὰρ τὸ εὖ βέλτιον ἐν	τούτῳ.	ὥστε καὶ διὰ τοῦτο περὶ
[2, 6]	ἐπαινεῖται καὶ κατορθοῦται· ταῦτα δ´	ἄμφω	τῆς ἀρετῆς. μεσότης τις ἄρα
[2, 8]	τὸ μικρὸν τοῦ μεγάλου ἢ	ἄμφω	τοῦ ἴσου. ἔτι πρὸς μὲν
[2, 9]	μᾶλλον ἐναντίου, καθάπερ καὶ ἡ	Καλυψὼ	παραινεῖ τούτου μὲν καπνοῦ καὶ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 11/06/2008