HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Éthique à Nicomaque, livre II

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

ρ = 10 formes différentes pour 105 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, chapitre

[2, 5]   δὲ οὐδὲ δυνάμεις εἰσίν· οὔτε γὰρ ἀγαθοὶ λεγόμεθα τῷ δύνασθαι πάσχειν

[2, 9]   ἡδὺ καὶ τὴν ἡδονήν· οὐ γὰρ ἀδέκαστοι κρίνομεν αὐτήν. ὅπερ οὖν

[2, 7]   περὶ τὰ πάθη μεσότητες· ἡ γὰρ αἰδὼς ἀρετὴ μὲν οὐκ ἔστιν,

[2, 8]   πάσαις ἀντίκεινταί πως· αἱ μὲν γὰρ ἄκραι καὶ τῇ μέσῃ καὶ

[2, 9]   κύματος ἐκτὸς ἔεργε νῆα" τῶν γὰρ ἄκρων τὸ μέν ἐστιν ἁμαρτωλότερον

[2, 9]   ῥᾴδιον τῷ λόγῳ ἀφορίσαι· οὐδὲ γὰρ ἄλλο οὐδὲν τῶν αἰσθητῶν· τὰ

[2, 8]   πάθεσι καὶ ταῖς πράξεσιν. ὁ γὰρ ἀνδρεῖος πρὸς μὲν τὸν δειλὸν

[2, 9]   δ´ ἑαυτοὺς ἀφέλκειν δεῖ· πολὺ γὰρ ἀπάγοντες τοῦ ἁμαρτάνειν εἰς τὸ

[2, 3]   λύπην τοῖς ἔργοις· ὁ μὲν γὰρ ἀπεχόμενος τῶν σωματικῶν ἡδονῶν καὶ

[2, 8]   δειλία, ταύτην μᾶλλον ἀντιτίθεμεν· τὰ γὰρ ἀπέχοντα πλεῖον τοῦ μέσου ἐναντιώτερα

[2, 6]   ἀρετῆς ἡ μεσότης· ἐσθλοὶ μὲν γὰρ ἁπλῶς, παντοδαπῶς δὲ κακοί. Ἔστιν

[2, 7]   ὑπερβάλλουσι καὶ ἐλλείπουσιν· ὁ μὲν γὰρ ἄσωτος ἐν μὲν προέσει ὑπερβάλλει

[2, 3]   περὶ τὴν ἡδονήν· κοινή τε γὰρ αὕτη τοῖς ζῴοις, καὶ πᾶσι

[2, 9]   τὴν ἐκείνων ἐπιλέγειν φωνήν· οὕτω γὰρ αὐτὴν ἀποπεμπόμενοι ἧττον ἁμαρτησόμεθα. ταῦτ´

[2, 8]   ἐξ ἡμῶν αὐτῶν· πρὸς ἃ γὰρ αὐτοὶ μᾶλλον πεφύκαμέν πως, ταῦτα

[2, 4]   τῶν τεχνῶν οὕτως ἔχει; ἐνδέχεται γὰρ γραμματικόν τι ποιῆσαι καὶ ἀπὸ

[2, 1]   ἐπὶ τῶν ἄλλων τεχνῶν· ἃ γὰρ δεῖ μαθόντας ποιεῖν, ταῦτα ποιοῦντες

[2, 8]   ἐξ αὐτοῦ τοῦ πράγματος· τῷ γὰρ ἐγγύτερον εἶναι καὶ ὁμοιότερον τὸ

[2, 6]   ἡμᾶς οὐχ οὕτω ληπτέον· οὐ γὰρ (εἴ τῳ δέκα μναῖ φαγεῖν

[2, 2]   πράξεις, πῶς πρακτέον αὐτάς· αὗται γάρ εἰσι κύριαι καὶ τοῦ ποιὰς

[2, 7]   διαφέρουσαι δ´ ἀλλήλων· πᾶσαι μὲν γάρ εἰσι περὶ λόγων καὶ πράξεων

[2, 1]   ἐπὶ τῶν αἰσθήσεων δῆλον· οὐ γὰρ ἐκ τοῦ πολλάκις ἰδεῖν ἢ

[2, 2]   οἷον ἐπὶ τῆς ἰσχύος· γίνεται γὰρ ἐκ τοῦ πολλὴν τροφὴν λαμβάνειν

[2, 7]   δὲ καὶ ὁ αἰδήμων. καὶ γὰρ ἐν τούτοις ὃ μὲν λέγεται

[2, 5]   οὔτ´ ἐπαινούμεθα οὔτε ψεγόμεθα (οὐ γὰρ ἐπαινεῖται ὁ φοβούμενος οὐδὲ ὁ

[2, 2]   ἐν τοῖς αὐτοῖς ἔσονται· καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν ἄλλων τῶν φανερωτέρων

[2, 6]   λέγω δὲ τὴν ἠθικήν· αὕτη γάρ ἐστι περὶ πάθη καὶ πράξεις,

[2, 3]   καὶ τῇ πολιτικῇ· ὁ μὲν γὰρ εὖ τούτοις χρώμενος ἀγαθὸς ἔσται,

[2, 6]   πᾶν πάθος τὴν μεσότητα· ἔνια γὰρ εὐθὺς ὠνόμασται συνειλημμένα μετὰ τῆς

[2, 9]   καὶ πόσον χρόνον ὀργιστέον· καὶ γὰρ ἡμεῖς ὁτὲ μὲν τοὺς ἐλλείποντας

[2, 2]   ἐστιν ὥσπερ αἱ ἄλλαι (οὐ γὰρ ἵνα εἰδῶμεν τί ἐστιν ἡ

[2, 6]   ἀλείπτης ἓξ μνᾶς προστάξει· ἔστι γὰρ ἴσως καὶ τοῦτο πολὺ τῷ

[2, 3]   δὲ λυπούμενος δειλός. περὶ ἡδονὰς γὰρ καὶ λύπας ἐστὶν ἡ ἠθικὴ

[2, 6]   μὲν ἁμαρτάνειν πολλαχῶς ἔστιν (τὸ γὰρ κακὸν τοῦ ἀπείρου, ὡς οἱ

[2, 2]   (καὶ ἐπὶ τῆς ἀνδρείας· ἐθιζόμενοι γὰρ καταφρονεῖν τῶν φοβερῶν καὶ ὑπομένειν

[2, 7]   εἰσί, μεσότης μὲν μεγαλοπρέπεια (ὁ γὰρ μεγαλοπρεπὴς διαφέρει ἐλευθερίου· ὃ μὲν

[2, 1]   δὲ τοῦ κακῶς κακοί. εἰ γὰρ μὴ οὕτως εἶχεν, οὐδὲν ἂν

[2, 3]   ταῦτα τὴν πᾶσαν πραγματείαν· οὐ γὰρ μικρὸν εἰς τὰς πράξεις εὖ

[2, 7]   τοῖς πέλας γινομένας· ὁ μὲν γὰρ νεμεσητικὸς λυπεῖται ἐπὶ τοῖς ἀναξίως

[2, 1]   γινόμενον ἐν ταῖς πόλεσιν· οἱ γὰρ νομοθέται τοὺς πολίτας ἐθίζοντες ποιοῦσιν

[2, 6]   ληψομένῳ ἢ ὀλίγον· Μίλωνι μὲν γὰρ ὀλίγον, τῷ δὲ ἀρχομένῳ τῶν

[2, 3]   ὅτι περὶ τῶν αὐτῶν. τριῶν γὰρ ὄντων τῶν εἰς τὰς αἱρέσεις

[2, 3]   καὶ λυπεῖσθαι οἷς δεῖ· ἡ γὰρ ὀρθὴ παιδεία αὕτη ἐστίν. ἔτι

[2, 9]   ἧττον, ὁ δὲ πλέον· οὗτος γὰρ οὐ λανθάνει. ὁ δὲ μέχρι

[2, 6]   ὡς ἂν πράττηται ἁμαρτάνεται· ὅλως γὰρ οὔθ´ ὑπερβολῆς καὶ ἐλλείψεως μεσότης

[2, 6]   καὶ ὑπερβολὴν καὶ ἔλλειψιν· ἔσται γὰρ οὕτω γε ὑπερβολῆς καὶ ἐλλείψεως

[2, 2]   τῶν ἄλλων ἀρετῶν. ὅ τε γὰρ πάντα φεύγων καὶ φοβούμενος καὶ

[2, 7]   μεγαλοπρεπὴς διαφέρει ἐλευθερίου· ὃ μὲν γὰρ περὶ μεγάλα, ὃ δὲ περὶ

[2, 4]   τὰ δὲ σώφρονα σώφρονας· εἰ γὰρ πράττουσι τὰ δίκαια καὶ σώφρονα,

[2, 9]   καὶ αὐτοὶ εὐκατάφοροί ἐσμεν· ἄλλοι γὰρ πρὸς ἄλλα πεφύκαμεν· τοῦτο δ´

[2, 9]   ἐν τοῖς καθ´ ἕκαστον· οὐ γὰρ ῥᾴδιον διορίσαι καὶ πῶς καὶ

[2, 9]   δ´ ἐπὶ τὴν ἔλλειψιν· οὕτω γὰρ ῥᾷστα τοῦ μέσου καὶ τοῦ

[2, 1]   περὶ τὰς ὀργάς· οἳ μὲν γὰρ σώφρονες καὶ πρᾶοι γίνονται, οἳ

[2, 1]   ἐπὶ τῶν ἀρετῶν ἔχει· πράττοντες γὰρ τὰ ἐν τοῖς συναλλάγμασι τοῖς

[2, 7]   δ´ ἐπὶ μέρους ἀληθινώτεροι· περὶ γὰρ τὰ καθ´ ἕκαστα αἱ πράξεις,

[2, 1]   τὰς ἐνεργείας ποιὰς ἀποδιδόναι· κατὰ γὰρ τὰς τούτων διαφορὰς ἀκολουθοῦσιν αἱ

[2, 8]   ἢ πρὸς τὸ μέσον· πορρωτέρω γὰρ ταῦτα ἀφέστηκεν ἀλλήλων ἢ τοῦ

[2, 6]   πράξεων μοιχεία κλοπὴ ἀνδροφονία· πάντα γὰρ ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα λέγεται

[2, 3]   ἡ ἠθικὴ ἀρετή· διὰ μὲν γὰρ τὴν ἡδονὴν τὰ φαῦλα πράττομεν,

[2, 3]   κολάσεις γινόμεναι διὰ τούτων· ἰατρεῖαι γάρ τινές εἰσιν, αἱ δὲ ἰατρεῖαι

[2, 3]   τέχνη γίνεται καὶ ἀρετή· καὶ γὰρ τὸ εὖ βέλτιον ἐν τούτῳ.

[2, 8]   δὲ μέση ταῖς ἄκραις· ὥσπερ γὰρ τὸ ἴσον πρὸς μὲν τὸ

[2, 3]   ὑπὸ τὴν αἵρεσιν παρακολουθεῖ· καὶ γὰρ τὸ καλὸν καὶ τὸ συμφέρον

[2, 9]   ἐστὶ σπουδαῖον εἶναι. ἐν ἑκάστῳ γὰρ τὸ μέσον λαβεῖν ἔργον, οἷον

[2, 7]   τοῖς καθ´ ἕκαστα ἐφαρμόττειν. ἐν γὰρ τοῖς περὶ τὰς πράξεις λόγοις

[2, 2]   ἐπὶ τῶν ἀρετῶν· ἔκ τε γὰρ τοῦ ἀπέχεσθαι τῶν ἡδονῶν γινόμεθα

[2, 1]   οἱ λοιποὶ πάντες· ἐκ μὲν γὰρ τοῦ εὖ οἰκοδομεῖν ἀγαθοὶ οἰκοδόμοι

[2, 1]   ὁμοίως δὲ καὶ τέχνη· ἐκ γὰρ τοῦ κιθαρίζειν καὶ οἱ ἀγαθοὶ

[2, 6]   καὶ τὸ ἔργον αὐτοῦ· τῇ γὰρ τοῦ ὀφθαλμοῦ ἀρετῇ εὖ ὁρῶμεν.

[2, 1]   ἀρετῶν φύσει ἡμῖν ἐγγίνεται· οὐθὲν γὰρ τῶν φύσει ὄντων ἄλλως ἐθίζεται,

[2, 2]   ἐνδείας καὶ ὑπερβολῆς φθείρεσθαι, (δεῖ γὰρ ὑπὲρ τῶν ἀφανῶν τοῖς φανεροῖς

[2, 2]   τῆς ὑγιείας ὁρῶμεν· τά τε γὰρ ὑπερβάλλοντα γυμνάσια καὶ τὰ ἐλλείποντα

[2, 6]   λαμβάνουσι κατὰ τὸ πρᾶγμα· ἴσῳ γὰρ ὑπερέχει τε καὶ ὑπερέχεται· τοῦτο

[2, 2]   λόγος οὐκ ἔχει τἀκριβές· οὔτε γὰρ ὑπὸ τέχνην οὔθ´ ὑπὸ παραγγελίαν

[2, 4]   καὶ τῶν ἀρετῶν· τὰ μὲν γὰρ ὑπὸ τῶν τεχνῶν γινόμενα τὸ

[2, 7]   αὐτὴ περὶ μικρὰν οὖσα· ἔστι γὰρ ὡς δεῖ ὀρέγεσθαι τιμῆς καὶ

[2, 4]   μικρὸν ἀλλὰ τὸ πᾶν δύναται, ἅπερ ἐκ τοῦ πολλάκις πράττειν τὰ

[2, 2]   τοῦ ποιὰς γενέσθαι τὰς ἕξεις, καθάπερ εἰρήκαμεν. τὸ μὲν οὖν κατὰ

[2, 9]   μὲν ἀποχωρεῖν τοῦ μᾶλλον ἐναντίου, καθάπερ καὶ ἡ Καλυψὼ παραινεῖ τούτου

[2, 3]   χαλεπώτερον ἡδονῇ μάχεσθαι ἢ θυμῷ, καθάπερ φησὶν Ἡράκλειτος, περὶ δὲ τὸ

[2, 2]   ἔχει καὶ τῆς κυβερνητικῆς. ἀλλὰ καίπερ ὄντος τοιούτου τοῦ παρόντος λόγου

[2, 1]   ὕστερον δὲ τὰς ἐνεργείας ἀποδίδομεν (ὅπερ ἐπὶ τῶν αἰσθήσεων δῆλον· οὐ

[2, 6]   δεῖ, μέσον τε καὶ ἄριστον, ὅπερ ἐστὶ τῆς ἀρετῆς. ὁμοίως δὲ

[2, 6]   ἀπέχον ἀφ´ ἑκατέρου τῶν ἄκρων, ὅπερ ἐστὶν ἓν καὶ τὸ αὐτὸ

[2, 9]   ἁμαρτάνειν εἰς τὸ μέσον ἥξομεν, ὅπερ οἱ τὰ διεστραμμένα τῶν ξύλων

[2, 9]   οὐ γὰρ ἀδέκαστοι κρίνομεν αὐτήν. ὅπερ οὖν οἱ δημογέροντες ἔπαθον πρὸς

[2, 1]   τὴν γένεσιν καὶ τὴν αὔξησιν, διόπερ ἐμπειρίας δεῖται καὶ χρόνου, ἡ

[2, 7]   τὰς ἡδονὰς οὐ πάνυ γίνονται· διόπερ οὐδ´ ὀνόματος τετυχήκασιν οὐδ´ οἱ

[2, 9]   ὥς, οὐκέτι παντὸς οὐδὲ ῥᾴδιον· διόπερ τὸ εὖ καὶ σπάνιον καὶ

[2, 2]   πραγματεία οὐ θεωρίας ἕνεκά ἐστιν ὥσπερ αἱ ἄλλαι (οὐ γὰρ ἵνα

[2, 8]   ἡ δὲ μέση ταῖς ἄκραις· ὥσπερ γὰρ τὸ ἴσον πρὸς μὲν

[2, 6]   ὑπερβολῆς ὑπερβολὴ καὶ ἔλλειψις ἐλλείψεως. ὥσπερ δὲ σωφροσύνης καὶ ἀνδρείας οὐκ

[2, 4]   ἤδη εἰσὶ δίκαιοι καὶ σώφρονες, ὥσπερ εἰ τὰ γραμματικὰ καὶ τὰ

[2, 2]   ἀφανῶν τοῖς φανεροῖς μαρτυρίοις χρῆσθαι) ὥσπερ ἐπὶ τῆς ἰσχύος καὶ τῆς

[2, 2]   τὰ πρὸς τὸν καιρὸν σκοπεῖν, ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῆς ἰατρικῆς ἔχει

[2, 7]   τὰ πλείω ἀνώνυμα, πειρατέον δ´, ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων, αὐτοὺς

[2, 1]   δ´ ἀρετὰς λαμβάνομεν ἐνεργήσαντες πρότερον, ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τεχνῶν·

[2, 6]   τέχνης ἀκριβεστέρα καὶ ἀμείνων ἐστὶν ὥσπερ καὶ ἡ φύσις, τοῦ μέσου

[2, 2]   καὶ οὐκ ἀκριβῶς ὀφείλει λέγεσθαι, ὥσπερ καὶ κατ´ ἀρχὰς εἴπομεν ὅτι

[2, 2]   ἀκόλαστος, ὁ δὲ πᾶσαν φεύγων, ὥσπερ οἱ ἄγροικοι, ἀναίσθητός τις· φθείρεται

[2, 2]   τὰ συμφέροντα οὐδὲν ἑστηκὸς ἔχει, ὥσπερ οὐδὲ τὰ ὑγιεινά. τοιούτου δ´

[2, 4]   ποιοῦσι δ´ οὐδὲν τῶν προσταττομένων. ὥσπερ οὖν οὐδ´ ἐκεῖνοι εὖ ἕξουσι

[2, 8]   ἀφέστηκεν ἀλλήλων ἢ τοῦ μέσου, ὥσπερ τὸ μέγα τοῦ μικροῦ καὶ

[2, 2]   καὶ ὑπερβολῆς φθείρεσθαι, (δεῖ γὰρ ὑπὲρ τῶν ἀφανῶν τοῖς φανεροῖς μαρτυρίοις

[2, 1]   τις ἄνω ῥιπτῶν, οὐδὲ τὸ πῦρ κάτω, οὐδ´ ἄλλο οὐδὲν τῶν

Livre, chapitre
[2, 5]	δὲ οὐδὲ δυνάμεις εἰσίν· οὔτε	γὰρ	ἀγαθοὶ λεγόμεθα τῷ δύνασθαι πάσχειν
[2, 9]	ἡδὺ καὶ τὴν ἡδονήν· οὐ	γὰρ	ἀδέκαστοι κρίνομεν αὐτήν. ὅπερ οὖν
[2, 7]	περὶ τὰ πάθη μεσότητες· ἡ	γὰρ	αἰδὼς ἀρετὴ μὲν οὐκ ἔστιν,
[2, 8]	πάσαις ἀντίκεινταί πως· αἱ μὲν	γὰρ	ἄκραι καὶ τῇ μέσῃ καὶ
[2, 9]	κύματος ἐκτὸς ἔεργε νῆα" τῶν	γὰρ	ἄκρων τὸ μέν ἐστιν ἁμαρτωλότερον
[2, 9]	ῥᾴδιον τῷ λόγῳ ἀφορίσαι· οὐδὲ	γὰρ	ἄλλο οὐδὲν τῶν αἰσθητῶν· τὰ
[2, 8]	πάθεσι καὶ ταῖς πράξεσιν. ὁ	γὰρ	ἀνδρεῖος πρὸς μὲν τὸν δειλὸν
[2, 9]	δ´ ἑαυτοὺς ἀφέλκειν δεῖ· πολὺ	γὰρ	ἀπάγοντες τοῦ ἁμαρτάνειν εἰς τὸ
[2, 3]	λύπην τοῖς ἔργοις· ὁ μὲν	γὰρ	ἀπεχόμενος τῶν σωματικῶν ἡδονῶν καὶ
[2, 8]	δειλία, ταύτην μᾶλλον ἀντιτίθεμεν· τὰ	γὰρ	ἀπέχοντα πλεῖον τοῦ μέσου ἐναντιώτερα
[2, 6]	ἀρετῆς ἡ μεσότης· ἐσθλοὶ μὲν	γὰρ	ἁπλῶς, παντοδαπῶς δὲ κακοί. Ἔστιν
[2, 7]	ὑπερβάλλουσι καὶ ἐλλείπουσιν· ὁ μὲν	γὰρ	ἄσωτος ἐν μὲν προέσει ὑπερβάλλει
[2, 3]	περὶ τὴν ἡδονήν· κοινή τε	γὰρ	αὕτη τοῖς ζῴοις, καὶ πᾶσι
[2, 9]	τὴν ἐκείνων ἐπιλέγειν φωνήν· οὕτω	γὰρ	αὐτὴν ἀποπεμπόμενοι ἧττον ἁμαρτησόμεθα. ταῦτ´
[2, 8]	ἐξ ἡμῶν αὐτῶν· πρὸς ἃ	γὰρ	αὐτοὶ μᾶλλον πεφύκαμέν πως, ταῦτα
[2, 4]	τῶν τεχνῶν οὕτως ἔχει; ἐνδέχεται	γὰρ	γραμματικόν τι ποιῆσαι καὶ ἀπὸ
[2, 1]	ἐπὶ τῶν ἄλλων τεχνῶν· ἃ	γὰρ	δεῖ μαθόντας ποιεῖν, ταῦτα ποιοῦντες
[2, 8]	ἐξ αὐτοῦ τοῦ πράγματος· τῷ	γὰρ	ἐγγύτερον εἶναι καὶ ὁμοιότερον τὸ
[2, 6]	ἡμᾶς οὐχ οὕτω ληπτέον· οὐ	γὰρ	(εἴ τῳ δέκα μναῖ φαγεῖν
[2, 2]	πράξεις, πῶς πρακτέον αὐτάς· αὗται	γάρ	εἰσι κύριαι καὶ τοῦ ποιὰς
[2, 7]	διαφέρουσαι δ´ ἀλλήλων· πᾶσαι μὲν	γάρ	εἰσι περὶ λόγων καὶ πράξεων
[2, 1]	ἐπὶ τῶν αἰσθήσεων δῆλον· οὐ	γὰρ	ἐκ τοῦ πολλάκις ἰδεῖν ἢ
[2, 2]	οἷον ἐπὶ τῆς ἰσχύος· γίνεται	γὰρ	ἐκ τοῦ πολλὴν τροφὴν λαμβάνειν
[2, 7]	δὲ καὶ ὁ αἰδήμων. καὶ	γὰρ	ἐν τούτοις ὃ μὲν λέγεται
[2, 5]	οὔτ´ ἐπαινούμεθα οὔτε ψεγόμεθα (οὐ	γὰρ	ἐπαινεῖται ὁ φοβούμενος οὐδὲ ὁ
[2, 2]	ἐν τοῖς αὐτοῖς ἔσονται· καὶ	γὰρ	ἐπὶ τῶν ἄλλων τῶν φανερωτέρων
[2, 6]	λέγω δὲ τὴν ἠθικήν· αὕτη	γάρ	ἐστι περὶ πάθη καὶ πράξεις,
[2, 3]	καὶ τῇ πολιτικῇ· ὁ μὲν	γὰρ	εὖ τούτοις χρώμενος ἀγαθὸς ἔσται,
[2, 6]	πᾶν πάθος τὴν μεσότητα· ἔνια	γὰρ	εὐθὺς ὠνόμασται συνειλημμένα μετὰ τῆς
[2, 9]	καὶ πόσον χρόνον ὀργιστέον· καὶ	γὰρ	ἡμεῖς ὁτὲ μὲν τοὺς ἐλλείποντας
[2, 2]	ἐστιν ὥσπερ αἱ ἄλλαι (οὐ	γὰρ	ἵνα εἰδῶμεν τί ἐστιν ἡ
[2, 6]	ἀλείπτης ἓξ μνᾶς προστάξει· ἔστι	γὰρ	ἴσως καὶ τοῦτο πολὺ τῷ
[2, 3]	δὲ λυπούμενος δειλός. περὶ ἡδονὰς	γὰρ	καὶ λύπας ἐστὶν ἡ ἠθικὴ
[2, 6]	μὲν ἁμαρτάνειν πολλαχῶς ἔστιν (τὸ	γὰρ	κακὸν τοῦ ἀπείρου, ὡς οἱ
[2, 2]	(καὶ ἐπὶ τῆς ἀνδρείας· ἐθιζόμενοι	γὰρ	καταφρονεῖν τῶν φοβερῶν καὶ ὑπομένειν
[2, 7]	εἰσί, μεσότης μὲν μεγαλοπρέπεια (ὁ	γὰρ	μεγαλοπρεπὴς διαφέρει ἐλευθερίου· ὃ μὲν
[2, 1]	δὲ τοῦ κακῶς κακοί. εἰ	γὰρ	μὴ οὕτως εἶχεν, οὐδὲν ἂν
[2, 3]	ταῦτα τὴν πᾶσαν πραγματείαν· οὐ	γὰρ	μικρὸν εἰς τὰς πράξεις εὖ
[2, 7]	τοῖς πέλας γινομένας· ὁ μὲν	γὰρ	νεμεσητικὸς λυπεῖται ἐπὶ τοῖς ἀναξίως
[2, 1]	γινόμενον ἐν ταῖς πόλεσιν· οἱ	γὰρ	νομοθέται τοὺς πολίτας ἐθίζοντες ποιοῦσιν
[2, 6]	ληψομένῳ ἢ ὀλίγον· Μίλωνι μὲν	γὰρ	ὀλίγον, τῷ δὲ ἀρχομένῳ τῶν
[2, 3]	ὅτι περὶ τῶν αὐτῶν. τριῶν	γὰρ	ὄντων τῶν εἰς τὰς αἱρέσεις
[2, 3]	καὶ λυπεῖσθαι οἷς δεῖ· ἡ	γὰρ	ὀρθὴ παιδεία αὕτη ἐστίν. ἔτι
[2, 9]	ἧττον, ὁ δὲ πλέον· οὗτος	γὰρ	οὐ λανθάνει. ὁ δὲ μέχρι
[2, 6]	ὡς ἂν πράττηται ἁμαρτάνεται· ὅλως	γὰρ	οὔθ´ ὑπερβολῆς καὶ ἐλλείψεως μεσότης
[2, 6]	καὶ ὑπερβολὴν καὶ ἔλλειψιν· ἔσται	γὰρ	οὕτω γε ὑπερβολῆς καὶ ἐλλείψεως
[2, 2]	τῶν ἄλλων ἀρετῶν. ὅ τε	γὰρ	πάντα φεύγων καὶ φοβούμενος καὶ
[2, 7]	μεγαλοπρεπὴς διαφέρει ἐλευθερίου· ὃ μὲν	γὰρ	περὶ μεγάλα, ὃ δὲ περὶ
[2, 4]	τὰ δὲ σώφρονα σώφρονας· εἰ	γὰρ	πράττουσι τὰ δίκαια καὶ σώφρονα,
[2, 9]	καὶ αὐτοὶ εὐκατάφοροί ἐσμεν· ἄλλοι	γὰρ	πρὸς ἄλλα πεφύκαμεν· τοῦτο δ´
[2, 9]	ἐν τοῖς καθ´ ἕκαστον· οὐ	γὰρ	ῥᾴδιον διορίσαι καὶ πῶς καὶ
[2, 9]	δ´ ἐπὶ τὴν ἔλλειψιν· οὕτω	γὰρ	ῥᾷστα τοῦ μέσου καὶ τοῦ
[2, 1]	περὶ τὰς ὀργάς· οἳ μὲν	γὰρ	σώφρονες καὶ πρᾶοι γίνονται, οἳ
[2, 1]	ἐπὶ τῶν ἀρετῶν ἔχει· πράττοντες	γὰρ	τὰ ἐν τοῖς συναλλάγμασι τοῖς
[2, 7]	δ´ ἐπὶ μέρους ἀληθινώτεροι· περὶ	γὰρ	τὰ καθ´ ἕκαστα αἱ πράξεις,
[2, 1]	τὰς ἐνεργείας ποιὰς ἀποδιδόναι· κατὰ	γὰρ	τὰς τούτων διαφορὰς ἀκολουθοῦσιν αἱ
[2, 8]	ἢ πρὸς τὸ μέσον· πορρωτέρω	γὰρ	ταῦτα ἀφέστηκεν ἀλλήλων ἢ τοῦ
[2, 6]	πράξεων μοιχεία κλοπὴ ἀνδροφονία· πάντα	γὰρ	ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα λέγεται
[2, 3]	ἡ ἠθικὴ ἀρετή· διὰ μὲν	γὰρ	τὴν ἡδονὴν τὰ φαῦλα πράττομεν,
[2, 3]	κολάσεις γινόμεναι διὰ τούτων· ἰατρεῖαι	γάρ	τινές εἰσιν, αἱ δὲ ἰατρεῖαι
[2, 3]	τέχνη γίνεται καὶ ἀρετή· καὶ	γὰρ	τὸ εὖ βέλτιον ἐν τούτῳ.
[2, 8]	δὲ μέση ταῖς ἄκραις· ὥσπερ	γὰρ	τὸ ἴσον πρὸς μὲν τὸ
[2, 3]	ὑπὸ τὴν αἵρεσιν παρακολουθεῖ· καὶ	γὰρ	τὸ καλὸν καὶ τὸ συμφέρον
[2, 9]	ἐστὶ σπουδαῖον εἶναι. ἐν ἑκάστῳ	γὰρ	τὸ μέσον λαβεῖν ἔργον, οἷον
[2, 7]	τοῖς καθ´ ἕκαστα ἐφαρμόττειν. ἐν	γὰρ	τοῖς περὶ τὰς πράξεις λόγοις
[2, 2]	ἐπὶ τῶν ἀρετῶν· ἔκ τε	γὰρ	τοῦ ἀπέχεσθαι τῶν ἡδονῶν γινόμεθα
[2, 1]	οἱ λοιποὶ πάντες· ἐκ μὲν	γὰρ	τοῦ εὖ οἰκοδομεῖν ἀγαθοὶ οἰκοδόμοι
[2, 1]	ὁμοίως δὲ καὶ τέχνη· ἐκ	γὰρ	τοῦ κιθαρίζειν καὶ οἱ ἀγαθοὶ
[2, 6]	καὶ τὸ ἔργον αὐτοῦ· τῇ	γὰρ	τοῦ ὀφθαλμοῦ ἀρετῇ εὖ ὁρῶμεν.
[2, 1]	ἀρετῶν φύσει ἡμῖν ἐγγίνεται· οὐθὲν	γὰρ	τῶν φύσει ὄντων ἄλλως ἐθίζεται,
[2, 2]	ἐνδείας καὶ ὑπερβολῆς φθείρεσθαι, (δεῖ	γὰρ	ὑπὲρ τῶν ἀφανῶν τοῖς φανεροῖς
[2, 2]	τῆς ὑγιείας ὁρῶμεν· τά τε	γὰρ	ὑπερβάλλοντα γυμνάσια καὶ τὰ ἐλλείποντα
[2, 6]	λαμβάνουσι κατὰ τὸ πρᾶγμα· ἴσῳ	γὰρ	ὑπερέχει τε καὶ ὑπερέχεται· τοῦτο
[2, 2]	λόγος οὐκ ἔχει τἀκριβές· οὔτε	γὰρ	ὑπὸ τέχνην οὔθ´ ὑπὸ παραγγελίαν
[2, 4]	καὶ τῶν ἀρετῶν· τὰ μὲν	γὰρ	ὑπὸ τῶν τεχνῶν γινόμενα τὸ
[2, 7]	αὐτὴ περὶ μικρὰν οὖσα· ἔστι	γὰρ	ὡς δεῖ ὀρέγεσθαι τιμῆς καὶ
[2, 4]	μικρὸν ἀλλὰ τὸ πᾶν δύναται,	ἅπερ	ἐκ τοῦ πολλάκις πράττειν τὰ
[2, 2]	τοῦ ποιὰς γενέσθαι τὰς ἕξεις,	καθάπερ	εἰρήκαμεν. τὸ μὲν οὖν κατὰ
[2, 9]	μὲν ἀποχωρεῖν τοῦ μᾶλλον ἐναντίου,	καθάπερ	καὶ ἡ Καλυψὼ παραινεῖ τούτου
[2, 3]	χαλεπώτερον ἡδονῇ μάχεσθαι ἢ θυμῷ,	καθάπερ	φησὶν Ἡράκλειτος, περὶ δὲ τὸ
[2, 2]	ἔχει καὶ τῆς κυβερνητικῆς. ἀλλὰ	καίπερ	ὄντος τοιούτου τοῦ παρόντος λόγου
[2, 1]	ὕστερον δὲ τὰς ἐνεργείας ἀποδίδομεν	(ὅπερ	ἐπὶ τῶν αἰσθήσεων δῆλον· οὐ
[2, 6]	δεῖ, μέσον τε καὶ ἄριστον,	ὅπερ	ἐστὶ τῆς ἀρετῆς. ὁμοίως δὲ
[2, 6]	ἀπέχον ἀφ´ ἑκατέρου τῶν ἄκρων,	ὅπερ	ἐστὶν ἓν καὶ τὸ αὐτὸ
[2, 9]	ἁμαρτάνειν εἰς τὸ μέσον ἥξομεν,	ὅπερ	οἱ τὰ διεστραμμένα τῶν ξύλων
[2, 9]	οὐ γὰρ ἀδέκαστοι κρίνομεν αὐτήν.	ὅπερ	οὖν οἱ δημογέροντες ἔπαθον πρὸς
[2, 1]	τὴν γένεσιν καὶ τὴν αὔξησιν,	διόπερ	ἐμπειρίας δεῖται καὶ χρόνου, ἡ
[2, 7]	τὰς ἡδονὰς οὐ πάνυ γίνονται·	διόπερ	οὐδ´ ὀνόματος τετυχήκασιν οὐδ´ οἱ
[2, 9]	ὥς, οὐκέτι παντὸς οὐδὲ ῥᾴδιον·	διόπερ	τὸ εὖ καὶ σπάνιον καὶ
[2, 2]	πραγματεία οὐ θεωρίας ἕνεκά ἐστιν	ὥσπερ	αἱ ἄλλαι (οὐ γὰρ ἵνα
[2, 8]	ἡ δὲ μέση ταῖς ἄκραις·	ὥσπερ	γὰρ τὸ ἴσον πρὸς μὲν
[2, 6]	ὑπερβολῆς ὑπερβολὴ καὶ ἔλλειψις ἐλλείψεως.	ὥσπερ	δὲ σωφροσύνης καὶ ἀνδρείας οὐκ
[2, 4]	ἤδη εἰσὶ δίκαιοι καὶ σώφρονες,	ὥσπερ	εἰ τὰ γραμματικὰ καὶ τὰ
[2, 2]	ἀφανῶν τοῖς φανεροῖς μαρτυρίοις χρῆσθαι)	ὥσπερ	ἐπὶ τῆς ἰσχύος καὶ τῆς
[2, 2]	τὰ πρὸς τὸν καιρὸν σκοπεῖν,	ὥσπερ	καὶ ἐπὶ τῆς ἰατρικῆς ἔχει
[2, 7]	τὰ πλείω ἀνώνυμα, πειρατέον δ´,	ὥσπερ	καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων, αὐτοὺς
[2, 1]	δ´ ἀρετὰς λαμβάνομεν ἐνεργήσαντες πρότερον,	ὥσπερ	καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τεχνῶν·
[2, 6]	τέχνης ἀκριβεστέρα καὶ ἀμείνων ἐστὶν	ὥσπερ	καὶ ἡ φύσις, τοῦ μέσου
[2, 2]	καὶ οὐκ ἀκριβῶς ὀφείλει λέγεσθαι,	ὥσπερ	καὶ κατ´ ἀρχὰς εἴπομεν ὅτι
[2, 2]	ἀκόλαστος, ὁ δὲ πᾶσαν φεύγων,	ὥσπερ	οἱ ἄγροικοι, ἀναίσθητός τις· φθείρεται
[2, 2]	τὰ συμφέροντα οὐδὲν ἑστηκὸς ἔχει,	ὥσπερ	οὐδὲ τὰ ὑγιεινά. τοιούτου δ´
[2, 4]	ποιοῦσι δ´ οὐδὲν τῶν προσταττομένων.	ὥσπερ	οὖν οὐδ´ ἐκεῖνοι εὖ ἕξουσι
[2, 8]	ἀφέστηκεν ἀλλήλων ἢ τοῦ μέσου,	ὥσπερ	τὸ μέγα τοῦ μικροῦ καὶ
[2, 2]	καὶ ὑπερβολῆς φθείρεσθαι, (δεῖ γὰρ	ὑπὲρ	τῶν ἀφανῶν τοῖς φανεροῖς μαρτυρίοις
[2, 1]	τις ἄνω ῥιπτῶν, οὐδὲ τὸ	πῦρ	κάτω, οὐδ´ ἄλλο οὐδὲν τῶν

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 11/06/2008