| Livre, chapitre |
| [2, 1] |
φθείρεται,
ὁμοίως
δὲ
καὶ
τέχνη·
|
ἐκ |
γὰρ
τοῦ
κιθαρίζειν
καὶ
οἱ |
| [2, 1] |
εὖ
οἰκοδομεῖν
ἀγαθοὶ
οἰκοδόμοι
ἔσονται,
|
ἐκ |
δὲ
τοῦ
κακῶς
κακοί.
εἰ |
| [2, 4] |
τοῦ
τὰ
σώφρονα
ὁ
σώφρων·
|
ἐκ |
δὲ
τοῦ
μὴ
πράττειν
ταῦτα |
| [2, 1] |
ἡ
μὲν
διανοητικὴ
τὸ
πλεῖον
|
ἐκ |
διδασκαλίας
ἔχει
καὶ
τὴν
γένεσιν |
| [2, 1] |
οἰκοδόμοι
καὶ
οἱ
λοιποὶ
πάντες·
|
ἐκ |
μὲν
γὰρ
τοῦ
εὖ
οἰκοδομεῖν |
| [2, 1] |
τὸ
οὕτως
ἢ
οὕτως
εὐθὺς
|
ἐκ |
νέων
ἐθίζεσθαι,
ἀλλὰ
πάμπολυ,
μᾶλλον |
| [2, 3] |
διὸ
δεῖ
ἦχθαί
πως
εὐθὺς
|
ἐκ |
νέων,
ὡς
ὁ
Πλάτων
φησίν, |
| [2, 3] |
συμφέρον
ἡδὺ
φαίνεται.
ἔτι
δ´
|
ἐκ |
νηπίου
πᾶσιν
ἡμῖν
συντέθραπται·
διὸ |
| [2, 7] |
τούτων
συμφωνεῖν.
ληπτέον
οὖν
ταῦτα
|
ἐκ |
τῆς
διαγραφῆς.
περὶ
μὲν
οὖν |
| [2, 9] |
πεφύκαμεν·
τοῦτο
δ´
ἔσται
γνώριμον
|
ἐκ |
τῆς
ἡδονῆς
καὶ
τῆς
λύπης |
| [2, 1] |
ἀκόλαστοι
καὶ
ὀργίλοι,
οἳ
μὲν
|
ἐκ |
τοῦ
οὑτωσὶ
ἐν
αὐτοῖς
ἀναστρέφεσθαι, |
| [2, 1] |
ἐν
αὐτοῖς
ἀναστρέφεσθαι,
οἳ
δὲ
|
ἐκ |
τοῦ
οὑτωσί.
καὶ
ἑνὶ
δὴ |
| [2, 1] |
τῶν
αἰσθήσεων
δῆλον·
οὐ
γὰρ
|
ἐκ |
τοῦ
πολλάκις
ἰδεῖν
ἢ
πολλάκις |
| [2, 4] |
ἀλλὰ
τὸ
πᾶν
δύναται,
ἅπερ
|
ἐκ |
τοῦ
πολλάκις
πράττειν
τὰ
δίκαια |
| [2, 2] |
ἐπὶ
τῆς
ἰσχύος·
γίνεται
γὰρ
|
ἐκ |
τοῦ
πολλὴν
τροφὴν
λαμβάνειν
καὶ |
| [2, 4] |
πράττουσιν.
εὖ
οὖν
λέγεται
ὅτι
|
ἐκ |
τοῦ
τὰ
δίκαια
πράττειν
ὁ |
| [2, 4] |
πράττειν
ὁ
δίκαιος
γίνεται
καὶ
|
ἐκ |
τοῦ
τὰ
σώφρονα
ὁ
σώφρων· |
| [2, 3] |
γένοιτο
δ´
ἂν
ἡμῖν
καὶ
|
ἐκ |
τούτων
φανερὸν
ὅτι
περὶ
τῶν
|
| [2, 1] |
πολιτεία
πολιτείας
ἀγαθὴ
φαύλης.
ἔτι
|
ἐκ |
τῶν
αὐτῶν
καὶ
διὰ
τῶν |
| [2, 2] |
καὶ
αὐξήσεις
καὶ
αἱ
φθοραὶ
|
ἐκ |
τῶν
αὐτῶν
καὶ
ὑπὸ
τῶν |
| [2, 1] |
οὑτωσί.
καὶ
ἑνὶ
δὴ
λόγῳ
|
ἐκ |
τῶν
ὁμοίων
ἐνεργειῶν
αἱ
ἕξεις |
| [2, 2] |
ἔχει
καὶ
ἐπὶ
τῶν
ἀρετῶν·
|
ἔκ |
τε
γὰρ
τοῦ
ἀπέχεσθαι
τῶν |
| [2, 2] |
τῶν
πρακτῶν
λόγος
τύπῳ
καὶ
|
οὐκ |
ἀκριβῶς
ὀφείλει
λέγεσθαι,
ὥσπερ
καὶ |
| [2, 1] |
ὁ
λίθος
φύσει
κάτω
φερόμενος
|
οὐκ |
ἂν
ἐθισθείη
ἄνω
φέρεσθαι,
οὐδ´ |
| [2, 5] |
δ´
ἀρεταὶ
προαιρέσεις
τινὲς
ἢ
|
οὐκ
|
ἄνευ
προαιρέσεως.
πρὸς
δὲ
τούτοις |
| [2, 4] |
δὲ
κατὰ
τὰς
ἀρετὰς
γινόμενα
|
οὐκ |
ἐὰν
αὐτά
πως
ἔχῃ,
δικαίως |
| [2, 5] |
πρὸς
τἆλλα.
πάθη
μὲν
οὖν
|
οὐκ |
εἰσὶν
οὔθ´
αἱ
ἀρεταὶ
οὔθ´ |
| [2, 7] |
ἡ
γὰρ
αἰδὼς
ἀρετὴ
μὲν
|
οὐκ |
ἔστιν,
ἐπαινεῖται
δὲ
καὶ
ὁ |
| [2, 6] |
ὑπερβολαὶ
αὐτῶν
οὐδ´
αἱ
ἐλλείψεις.
|
οὐκ |
ἔστιν
οὖν
οὐδέποτε
περὶ
αὐτὰ |
| [2, 6] |
ὥσπερ
δὲ
σωφροσύνης
καὶ
ἀνδρείας
|
οὐκ |
ἔστιν
ὑπερβολὴ
καὶ
ἔλλειψις
διὰ |
| [2, 3] |
ἀρετὰς
ἀπαθείας
τινὰς
καὶ
ἠρεμίας·
|
οὐκ |
εὖ
δέ,
ὅτι
ἁπλῶς
λέγουσιν, |
| [2, 6] |
μᾶλλον
καὶ
ἧττον,
καὶ
ἀμφότερα
|
οὐκ |
εὖ·
τὸ
δ´
ὅτε
δεῖ |
| [2, 2] |
περὶ
τῶν
καθ´
ἕκαστα
λόγος
|
οὐκ |
ἔχει
τἀκριβές·
οὔτε
γὰρ
ὑπὸ |