HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aelius Aristides, Éloge de Rome [Discours XIV; avec traduction anglaise]

Liste des contextes (ordre alphabétique)

ω = 19 formes différentes pour 189 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Pages

[198]   αὖ καὶ τοῖς θεοῖς. ~ἀλλ´, ὦ ἄνδρες, οἱ τῆς μεγάλης ἔνοικοι

[197]   κατὰ χρυσόκερω λιβανωτοῦ. ἡμεῖς δὲ, ὦ ἄνδρες, παρὰ τὴν ὁδὸν τὴν

[218]   μικρὸν τοῦτο εὕρεσθε· οὐ γὰρ ᾤεσθε δεῖν ἐπὶ μὲν τὰς πανηγύρεις

[206]   λογοποιῶν μηδ´ εἶναι τὸ παράπαν (Ὠκεανὸν, μηδὲ περιρρεῖν τὴν γῆν, ποιητὰς

[201]   Ἡσίοδος ἔφη περὶ τῶν τοῦ Ὠκεανοῦ περάτων, εἶναι τόπον οὗ συντετρῆσθαι

[205]   πόλιν, ταύτην εὖ ποιῶν ὑμῖν ᾤκισεν, ὅπως ἔχοιτε καὶ τῆς μεγίστης

[199]   καὶ ἥδε ἐπὶ τοσαύτης γῆς ᾠκισμένη οὐκ ἀγαπᾷ, ἀλλ´ ἑτέρας ἰσομετρήτους

[202]   ὥσπερ ἐν παίδων παιδιᾷ βασιλεὺς ὢν, ἄνω μένων, πάλιν κατιὼν, τῶν

[223]   ἰσχὺς βλέψῃ, ~καὶ ὡς ἁπάντων ὧν ἂν (βουληθῇ τε καὶ αἰτήσῃ

[217]   μηδὲν ἐκκρίνειν ξένον εἰς μηδὲν ὧν ἂν δύνηταί τε καὶ δέῃ

[197]   καὶ ὁδοιποροῦσιν εὐχὰς ποιεῖσθαι καθ´ ὧν ἂν ἕκαστος ἐπινοῇ. ποιητὴς μὲν

[216]   ἀρχῆς τε καὶ πρωτείων, ὑφ´ ὧν ἅπαντες οἱ πρότερον συνερρήγνυντο πόλεμοι,

[209]   ἀγνοῶ, ὅτι ταῦτ´ ἔτι φαυλότερα ὧν ἀρτίως ἐξήτασα περιβολῇ τε ἀρχῆς

[216]   ἀφυπνισθέντες καὶ ἀντὶ τῶν ὀνειράτων ὧν ἀρτίως ἑώρων ἐξαίφνης ταῦτα παριδόντες

[211]   τὴν ἑτέρων ἔχειν. οὔτ´ οὖν ὧν ἄρχειν ἐφίεντο ὑπερβαλέσθαι τότε ἠδύναντο

[223]   τῷ τε δήμῳ τὸ τυγχάνειν ὧν βούλεται καὶ τοῖς ὀλίγοις τὸ

[221]   ἥττω μὴ διὰ τοῦτο φθονεῖν, ὧν δ´ αὐτὸς μείζων ἐστὶν ἀκριβῶς

[203]   καὶ τῆς γῆς ἔψαυεν, ἀφ´ ὧν δὲ ἀπαλλάττοιτο, αὖθις ἀνίστατο καὶ

[222]   πρέσβεις αὐτοῦ μὲν πολὺ χείρους, ὧν δὲ ἐπιμέλονται πολὺ βελτίους, πάντα

[212]   αὐτὴν καθέξουσιν· ὥστε τοὔμπαλιν ἔσπευδον ὧν ἐδέοντο. καὶ ἦν τὸ μὲν

[218]   κοινὸν τῶν ἀρχόντων, οὐ χωρὶς ὧν εἶπον οὐδ´ ὥστε φθονεῖν ἐξεῖναι

[202]   συνεξετάζειν, ὅπως αὐτοί τε ἀπέλαυον ὧν ἐκέκτηντο καὶ τοὺς ἀρχομένους παρεσκεύαζον.

[223]   νομιεῖ καὶ οὐδὲν ἐνδεῖν πλὴν ὧν ἐξαμαρτάνει δῆμος· ὅταν δὲ εἰς

[211]   ὑπερβαλέσθαι τότε ἠδύναντο πλήθει τούτων ὧν ἔπεμπον οὔθ´ ἑαυτοῖς τὸ μένειν

[213]   οἱ δὲ κοινὴν ἀπόστασιν ἐξ ὧν ἔπραττον εἰσηγοῦντο. οὕτω τότε ἀρχῆς

[221]   ἡγεῖσθαι, ~τὰς δὲ πράξεις (ἀφορμὰς ὧν εὔχονται νομίζειν, καὶ κατὰ μὲν

[212]   οὐ γὰρ καταλείψουσι τελευτῶντες δι´ ὧν ληφθήσονται. ~ὥστε τοσούτῳ περὶ αὑτοὺς

[204]   ἐλευθέρους ὡς ἐχθροὺς ἐκόλαζον, ἐξ ὧν μισοῦντές τε καὶ μισούμενοι διῆγον.

[222]   ἀριθμοῖς καταλόγων τε καὶ γενῶν, ὧν οὐδὲ τὰ ὀνόματα ἐξευρεῖν ῥᾴδιον,

[198]   τοιούτοις ἀνδράσιν ἐντυχεῖν ἦν, ὑφ´ ὧν τις, κἂν ἄμουσος ᾖ τὸ

[224]   τοσοῦτον οἱ πρότεροι, ἀλλὰ καὶ ὧν τῶν αὐτῶν ἦρξαν ὑμῖν, οὐκ

[200]   πάσης γῆς καὶ θαλάττης ὅσα ὧραι φύουσι καὶ χῶραι ἕκασται φέρουσι

[200]   πάντων ὁλκάδες ἀνὰ πᾶσαν μὲν ὥραν, πᾶσαν δὲ φθινοπώρου περιτροπὴν, ὥστ´

[202]   τότε τῷ βασιλεῖ θάλαττα· ἐνταῦθα ὡρίζετο αὐτῷ ἡ ἀρχὴ, ὥστε Ἴωνας

[205]   αὐτῶν. ἀλλ´ οὗ μὲν τότε ὡρίζετο τοῦ Πέρσου ἡ ἀρχὴ, ἐντεῦθεν

[198]   οὐδ´ ἰδεῖν ἀξίως αὐτὴν, ἀλλ´ ὡς ἀληθῶς Ἄργου τινὸς πανόπτου, μᾶλλον

[204]   κτησάμενος καὶ καταδραμὼν τὴν γῆν ὡς ἀληθῶς δὴ κτησαμένῳ βασιλείαν μᾶλλον

[219]   τὸν τειχισμὸν παιδιὰν καὶ γυναικὸς ὡς ἀληθῶς ἔργον ἀπεφήνατε. αὐτῇ μὲν

[197]   πόλει λόγου οὐκ ἐνῆν, ἀλλ´ ὡς ἀληθῶς εὐχῆς αὖ προσεδεῖτο ἑτέρας,

[228]   δικαιοσύνην καὶ νόμιμον εἶναι τοῦτο ὡς ἀληθῶς ὅ τι κρίνειεν οὗτος.

[228]   δὴ παρ´ ὑμῖν τίμια εἰσαχθέντα ὡς ἀληθῶς ὑφ´ ὑμῶν καὶ ἑξῆς

[203]   νομεῖς. καὶ γὰρ τοιαῦτα ἦν ὡς ἀληθῶς, ὥσπερ ἀπιστούντων μὴ αὑτῶν

[203]   τῆς ἐν ταὐτῷ καθέδρας, πιέζοντες ὡς ἀληθῶς ὥσπερ τινὰ βύρσαν τὴν

[215]   οἷον πόλεως μιᾶς, εἰκότως οὐχ ὡς ἀλλοτρίων, ἀλλ´ ὡς οἰκείων ἄρχοντες

[223]   δήμου τις ἰσχὺς βλέψῃ, ~καὶ ὡς ἁπάντων ὧν ἂν (βουληθῇ τε

[216]   πόνων παυσάμενοι καὶ κακῶν, μετεγνωκότες ὡς ἄρα ἄλλως ἐσκιαμάχουν, οἱ δ´

[200]   περὶ τῆσδε τῆς πάντα μεγάλης, ~ὡς ἄρα οὐκ ἀκόλουθον τὴν δύναμιν

[207]   τοσοῦτον ἀπέχει τοῦ διενεχθῆναι ἄγαν, ὡς αὐτοῦ τῆς χώρας ~οὔσης. ἔκκλητοι

[210]   ἐν ἱερομηνίαις καὶ ἑορταῖς πολλάκις, ὡς δ´ εἰπεῖν ἁπλῶς, οὐδὲν τηλικοῦτον

[202]   ἡ δὲ ὑπὲρ τὸν Εὐφράτην ὡς δι´ ἐρημίας ἀφικομένη. ἅ γε

[202]   μυρίων, ἡ μὲν ἕως Φρυγίας ὡς δι´ οἰκείας διελθοῦσα, ἡ δὲ

[204]   ὕβριζον· καὶ τοὺς μὲν θεραπεύοντας ὡς δούλους ὑπερεώρων, τοὺς δὲ ἐλευθέρους

[199]   πλεῖστον ἄνω ἥκει τοῦ ἀέρος, ὡς εἶναι μὴ χιόνος καταλήψει τὸ

[213]   μέντοι τὸ τοὺς πρόσθεν ἅπαντας ὡς εἰπεῖν ἀνθρώπους διαφυγὸν ὑμῖν ἐτηρήθη

[209]   Ἑλλήνων ἑκάτεροι οὐδ´ εἰς μίαν, ὡς εἰπεῖν, γενεὰν διεσώσαντο τὴν τάξιν·

[223]   μόνοι γὰρ ἐστὲ ὑμεῖς ἄρχοντες ὡς εἰπεῖν κατὰ φύσιν. οἱ μὲν

[214]   πόλιν παρεχόμενοι ἢ κατὰ πᾶν, ὡς εἰπεῖν, τὸ Ἑλληνικὸν φῦλον, ἀλλ´

[225]   βαδίζειν ὅποι βούλεται ῥᾳδίως, ἀτεχνῶς ὡς ἐκ πατρίδος εἰς πατρίδα ἰόντι·

[222]   ἀγομένη. διειλήφεσαν οὖν αἱ πόλεις ὡς ἑκάστοις αἵρεσις ἢ τύχη νικήσειε·

[207]   εἴ τινες ἄρα ἄξιοι εἶεν, ὡς ἐκεῖνον ἐκπέμπουσιν εὐθὺς ἐρωτῶντες τί

[199]   ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἄλλων εἰπεῖν, ὡς ἐνταῦθα ἕστηκεν, οὐδ´ ὅ τις

[223]   καὶ πολιτείας ἐπινοίᾳ πάντας ὑπερβάλλεσθε, ὡς ἔστιν ἐν τοῖς εἰρημένοις. νῦν

[218]   λειτουργήσοντας (τήνδε τὴν λειτουργίαν· καὶ ὡς εὕρετε, ὁμοῦ τῆς τε πατρίδος

[203]   βασιλεύειν, ὁρῶντα εἰς τὴν βύρσαν, ὡς ἐφ´ ἃ μὲν αὐτῆς βαίνοι

[204]   δούλους ὑπερεώρων, τοὺς δὲ ἐλευθέρους ὡς ἐχθροὺς ἐκόλαζον, ἐξ ὧν μισοῦντές

[218]   ἔχειν τὰς πόλεις τοῖς ἐκπεμφθεῖσιν, ὡς κοινοῖς ἑαυτῶν, ἰδίᾳ δὲ ἑκάστῃ

[220]   μὲν οὕτως, ἀλλήλοις τὰ κράνη, ὡς μὴ εἶναι μέσον ὀϊστὸν διεξελθεῖν,

[228]   ὅτι τοὺς τῆς ἀρχῆς κοινωνοὺς ὡς οἰκείους ἔχει παῖδας ὁμοίους ἑαυτῷ

[215]   εἰκότως οὐχ ὡς ἀλλοτρίων, ἀλλ´ ὡς οἰκείων ἄρχοντες ἄρχουσιν. ἔτι δὲ

[203]   εἶναι τὴν ἀρχήν. οὐ γὰρ ὡς οἰκείων ἐφρόντιζον, οὐδὲ ηὖξον εἰς

[213]   καὶ τὴν τῆς διανοίας μεγαλοπρέπειαν, ὡς οὐδὲν ἐοικὸς αὐτῇ τῶν πάντων.

[200]   φύεται καὶ κατασκευάζεται, οὐκ ἔστιν ὡς οὐκ ἐνταῦθα ἀεὶ καὶ περιττεύει.

[211]   ἐποίουν καὶ τοῖς μήπω φρουρουμένοις ὡς πάντα πρὸς ἰσχὺν καὶ βίαν

[203]   ἀγώνισμα ὡς πλείστους ἀποσφάξαι καὶ ὡς πλείστους ἀναστάτους ποιῆσαι οἴκους καὶ

[203]   ὑπερβαλεῖν ἐπειρᾶτο. καὶ ἦν ἀγώνισμα ὡς πλείστους ἀποσφάξαι καὶ ὡς πλείστους

[203]   οἴκους καὶ δήμους καὶ ὅρκους ὡς πλείστους ψεύσασθαι· ταῦτά τε δὴ

[219]   οὐ τῇ πόλει· καὶ ἐστήσατε ὡς πορρωτάτω λαμπρά τε καὶ ὑμῶν

[226]   ἐφ´ ὑμῶν πραγμάτων λογιζόμενος ὑπολάβοι, ὡς πρὸ μὲν τῆς ὑμετέρας ἀρχῆς

[214]   τῆς ἐμβολῆς τῶν ποταμῶν γίγνεται, ὡς συνειμαρμένου τούτου σὺν αὐτοῖς εἰς

[209]   ζητῆσαι. δόντες δ´ ἑαυτοὺς Ἀθηναίοις, ὡς χρόνος οὐ πολὺς διῆλθε, μετέγνωσαν,

[199]   ἀραμένη φέρει ἄλλας ἐπ´ ἄλλαις. ὣς ἄρα ἐπώνυμον αὐτῇ τοὔνομα καὶ

[199]   ἄλλους ὑπὲρ αὑτὸν ἀράμενος φέρειν, ὣς δὲ καὶ ἥδε ἐπὶ τοσαύτης

[198]   αὐτοῖς ἐπὶ τὸ χεῖρον μιμούμενον, ὣς δὲ καὶ περὶ ταύτης μοι

[209]   ταῦτα ἔχειν οἴοιτο ἅπερ ἐβούλετο· ὣς δὲ κἀκεῖνοι ἡγεμονίας ἐπιθυμήσαντες νησίδια

[204]   ἀπ´ αὐτῆς τοὺς καρποὺς τελευτήσειεν, ὣς δὲ κἀκείνῳ μοι δοκεῖ συμβῆναι.

[220]   δεύτερον καὶ τὴν ἄλλην τάξιν ὡσαύτως, ἧς ἂν ἕκαστος ἀξίας ᾖ,

[205]   ἢ κρατεῖν δυνάμενοι, καὶ ἦν ὥσπερ αἴνιγμα, Μακεδόνες οὐκ ἐν Μακεδονίᾳ,

[212]   ἔχοντας ἠνάγκαζον ἰέναι, παραπλήσιον ποιοῦντες ὥσπερ ἂν εἰ αὐτοὺς τοὺς ἀφεστηκότας

[198]   δεικνύουσιν ἀκριβῶς ὃ θαυμάζουσιν, ἀλλ´ ὥσπερ ἂν εἴ τις ζωγράφος σῶμα

[198]   καὶ ποιεῖν δοκοῦσί μοι παραπλήσιον ὥσπερ ἂν εἴ τις στρατιᾶς πλῆθος

[209]   δύναμις. καὶ ἔπαθον δὴ παραπλήσιον ὥσπερ ἂν εἴ τις σώματος ἐπιθυμῶν

[204]   τῆς τέχνης, ἀλλὰ παθεῖν παραπλήσιον ὥσπερ ἂν εἴ τις τὸν Ὀλυμπικὸν

[203]   γὰρ τοιαῦτα ἦν ὡς ἀληθῶς, ὥσπερ ἀπιστούντων μὴ αὑτῶν εἶναι τὴν

[214]   ἡ πόλις τῆς ἁπάσης οἰκουμένης, ὥσπερ αὖ τῆς χώρας ἄστυ κοινὸν

[206]   ἐκ δὲ τῶν ἐκπίπτουσιν, ἀλλ´ ὥσπερ αὐλῆς περίβολος ἐκκεκαθαρμένος, οὕτως ἅπασα

[204]   βασιλείαν μᾶλλον ἔοικεν ἢ βασιλεύσαντι. ὥσπερ γὰρ ἂν εἴ τις ἰδιώτης

[213]   καὶ τελεώσασθαι· καὶ θαυμαστὸν οὐδέν. ὥσπερ γὰρ τῶν ἄλλων πραγμάτων ἐπὶ

[224]   ἐγκαλλώπισμα τῆς ὑμετέρας γέγονεν ἡγεμονίας, ὥσπερ γυναικὸς πλουσίας ὅρμος ἢ ψέλιον

[214]   τῇδε ὑπὸ μεγέθους οὐδὲν ἐπίδηλον. ὥσπερ δὲ οἱ τοῖς κόλποις δεχόμενοι

[219]   δόντες αὐτοῖς καὶ τἄλλα κοσμήσαντες. ὥσπερ δὲ τάφρος κύκλῳ περιείργει στρατόπεδον,

[224]   παιδεύοντες πραότερόν τε καὶ σφοδρότερον, ὥσπερ εἰκὸς ἵππων ἐπιστατῶν μὴ εἶναι

[214]   ἄρχοντι καὶ κοσμητῇ, ~καὶ πάντες ὥσπερ εἰς κοινὴν ἀγορὰν (συνίασι τευξόμενοι

[203]   αὐτοὶ μὲν δὴ ταῦτα ἀπέλαυον, ὥσπερ ἐκ κατάρας μᾶλλον ἄρχοντες ἢ

[227]   ἦν τὰ ποιητικὰ καὶ μαντικὸς, ὥσπερ ἐκεῖνος οὐκ ἠγνόησε τὴν ὑμετέραν

[209]   γενόμενοι δὲ ὅμως ἐπὶ καιρῶν ὥσπερ ἐν κλήρου περιόδῳ ἐπιστάται τῶν

[227]   δέος μὴ συνταράξῃ τὰ πάντα, ὥσπερ ἐν Λαπιθῶν δείπνῳ παροφθεὶς, ἀλλ´

[207]   μίαν πόλεσιν, οὕτω καὶ ὑμεῖς ὥσπερ ἐν μιᾷ πόλει πάσῃ τῇ

[202]   τῶν πρὸς ἑσπέραν Κυανέων, ἀτεχνῶς ὥσπερ ἐν παίδων παιδιᾷ βασιλεὺς ὢν,

[224]   κόσμοι πάντες ὑμῖν ἔχουσι φιλοτιμίαν, ὥσπερ ἐν προαστείῳ κόσμος· ἐκπεπλήρωνται δὲ

[223]   τῆς ἀρχῆς ὄντες οὕτω διεξῆλθον, ὥσπερ ἐν σφαίρᾳ τὴν τάξιν μεταλαμβάνοντες·

[226]   τε κοινοὺς ποιήσαντες καὶ συντάξαντες ὥσπερ ἕνα οἶκον ἅπασαν τὴν οἰκουμένην.

[205]   ἐκλιπεῖν, ἵνα τῆς ἀλλοτρίας ἄρχωσιν, ὥσπερ ἐξῳκισμένοι μᾶλλον ἢ κρατεῖν δυνάμενοι,

[216]   τήμερον ὁπλῖται καὶ ἱππεῖς, οὐδ´ ὥσπερ ἐπὶ σκηνῆς στρατιώτης μετεσκεύασται ὃς

[199]   ὀφθαλμοὶ δ´ ἄμεινον μαρτυροῦσιν, οὐχ ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἄλλων εἰπεῖν, ὡς

[208]   τῆς χώρας ~οὔσης. ἔκκλητοι δὲ ὥσπερ ἔφεσις ἐκ δημοτῶν εἰς δικαστήριον

[220]   πολίταις τε καὶ ξένοις, οὓς, ὥσπερ ἔφην, ἐξ ἁπάντων προκρίναντες ἐξηγάγετε,

[200]   κρατεῖν, ἀλλ´ ἡ μὲν θάλαττα ὥσπερ ζώνη τις ἐν μέσῳ τῆς

[217]   ἵδρυντο οἱ προπολεμοῦντες τῆς χώρας, ὥσπερ καὶ ἄλλα πολλὰ παρὰ τοὺς

[206]   καὶ νῆσος οὐδὲν ἐπιδιακέκριται, ἀλλ´ ὥσπερ μία χώρα συνεχὴς καὶ ἓν

[216]   παροῦσι χρήσασθαι μὴ δυναμένων, ἀτεχνῶς ὥσπερ μῦθοι ταχέως αὐτοί τε παρῆλθον

[222]   ἐν μέσῳ πᾶν ἐξελίπομεν, καὶ ὥσπερ νήματος περιστροφὴν ἐκ τῶν πλειόνων

[203]   ἀεὶ κατέχειν εἰδότες οὐδὲ τημελοῦντες ὥσπερ νομεῖς. καὶ γὰρ τοιαῦτα ἦν

[227]   οὕτως καὶ αὐτὸς οὐκ ἂν ὥσπερ νῦν ἀπὸ χρυσοῦ γένους ἀρξάμενος

[211]   ἕνεκα κοινῆς τῶν Ἑλλήνων συνεσκευασάμην, ὥσπερ ὁ θαυμαστὸς ἐκεῖνος ὁ τὸν

[203]   πόλεις οὔτε τὰς χώρας, ἀλλ´ ὥσπερ οἱ εἰς μὴ προσήκοντα ἐμπεσόντες

[207]   οὐδὲ αὐτῷ ὄντι ἐλευθέρῳ, ἀλλ´ ὥσπερ οἱ ἐν ταῖς κατὰ μίαν

[226]   ἅπασαν τὴν οἰκουμένην. ἀτεχνῶς δὲ, ὥσπερ οἱ ποιηταὶ λέγουσι, πρὸ τῆς

[228]   ὁ πᾶς αἰών. κράτιστον οὖν, ὥσπερ οἱ τῶν διθυράμβων τε καὶ

[207]   Φαρναβάζῳ, οὐδὲ Αἴγυπτος ἑτέρῳ, οὐδ´ ὥσπερ οἶκος τοῦ δεῖνος ἀκούει τὸ

[220]   μάλα πολλὰ, ~καὶ τοῖς (λίθοις, ὥσπερ Ὅμηρος ἔφη τὸν κατ´ οἰκίαν

[209]   ἐνίκων ἀλλήλους περὶ τῆς ἡγεμονίας, ὥσπερ οὐκ ἀξιοῦντες τοὺς ἑτέρους μόνους

[206]   οὐδὲ σατράπαι μάχονται πρὸς ἀλλήλους ὥσπερ οὐκ ὄντος αὐτοῖς βασιλέως, οὐδὲ

[224]   πρὸς ταύτας ἄγειν. καὶ γὰρ ὥσπερ πανηγυρίζουσα πᾶσα ἡ οἰκουμένη τὸ

[208]   ὅπως ἂν τὸ δίκαιον ἄγῃ, ὥσπερ πνεῦμα ἐν νηὶ, οὐ δή

[224]   διὰ δυοῖν καὶ τριῶν ἐξελαύνων ὥσπερ στενωπῶν· ὥστ´ οὐ μόνον τῷ

[223]   οἱ ἐπὶ πλεῖστον γῆς ἄρξαντες ὥσπερ σωμάτων γυμνῶν αὐτῶν τῶν ἐθνῶν

[203]   ταὐτῷ καθέδρας, πιέζοντες ὡς ἀληθῶς ὥσπερ τινὰ βύρσαν τὴν ἑαυτῶν χώραν

[199]   μᾶλλον αὐτοῖς τοῖς πρώοσι. καὶ ὥσπερ τις ἀνὴρ πολὺ νικῶν τοὺς

[214]   ἡ δὲ οὐδεπώποτε ἀπεῖπεν, ἀλλ´ ὥσπερ τὸ τῆς γῆς ἔδαφος φέρει

[226]   βωμοὶ πίστιν ἔλαβον. πρότερον γὰρ ὥσπερ τοὺς γονέας ἐκτέμνοντες καὶ τὴν

[214]   μὲν τοὺς ἐξ ἁπάσης γῆς, ὥσπερ τοὺς ποταμοὺς θάλαττα. κοινὸν δ´

[224]   διατελεῖτε δὲ τῶν μὲν Ἑλλήνων ὥσπερ τροφέων ἐπιμελόμενοι, χεῖρά τε ὑπερέχοντες

[216]   πρότερον συνερρήγνυντο πόλεμοι, οἱ μὲν ὥσπερ ὕδωρ ἀψοφητὶ ῥέον ἥδιστα ἡσυχάζουσιν,

[203]   ζητοῦντες, ὅπως ἀσθενεστάτων ἄρξουσι, καὶ ὥσπερ ὑπὲρ μιαιφονιῶν ἁμιλλώμενοι πρὸς ἀλλήλους

[207]   μικρὸν φθάνουσι γραφεῖσαι καὶ πάρεισιν ὥσπερ ὑπὸ πτηνῶν φερόμεναι. ὃ δὲ

[205]   ἀλλ´ οὗ δύναιντο βασιλεύοντες ἕκαστοι, ὥσπερ φρουροὶ μᾶλλον τῶν πόλεων καὶ

[209]   ἡγεμὼν οὕτω διέθηκε τοὺς Ἕλληνας ὥστ´ ἀπαλλαγέντας ἀπ´ αὐτῶν ἑκόντας, μόνους

[226]   διαίτῃ καὶ τάξει πάντα ἡμερώσαντες. ~ὥστ´ ἔγωγε τὸν νομιζόμενον πρὸ Τριπτολέμου

[210]   συνεχῶς ἱδρυμέναι καὶ οἷον συμπεπλεγμέναι. ὥστ´ εἰ ἀρχόμενοι τοῦ πολέμου προεῖπον

[199]   ἀλλ´ ἢ ῥώμη τὰ τῇδε. ὥστ´ εἴ τις αὐτὴν ἐθελήσειε καθαρῶς

[227]   πολλὰ ἐν τοῖς πρόσθεν χρόνοις· ὥστ´ εἰκότως ἥδιστα ἐφορᾷ τὴν ὑμετέραν

[204]   μέσῃ τῇ τῶν πραγμάτων πορείᾳ. ὥστ´ ἐκεῖνον μὲν μάχας ἄν τις

[200]   ὥραν, πᾶσαν δὲ φθινοπώρου περιτροπὴν, ὥστ´ ἐοικέναι τὴν πόλιν κοινῷ τινι

[224]   καὶ τριῶν ἐξελαύνων ὥσπερ στενωπῶν· ὥστ´ οὐ μόνον τῷ κεφαλαίῳ τῆς

[220]   τε ἐμφανῆ πᾶσι τούτων ποιήσαντες, ὥστε ἅπαντας μὲν ἀργίαν συμφορὰν ἡγεῖσθαι,

[220]   θώρακες δὲ οὕτως ἀλλήλων ἔχονται ὥστε εἰ καὶ γυμνὸν τάξαις τὸν

[200]   καὶ τέχναι Ἑλλήνων καὶ βαρβάρων. ὥστε εἴ τις ταῦτα πάντα ἐπιδεῖν

[200]   εὐδαιμόνων Ἀράβων, τοσούτους ὁρᾶν ἔξεστιν ὥστε εἰκάζειν γυμνὰ τὸ λοιπὸν τοῖς

[201]   δὲ καὶ ἀπόπλοι οὔποτε λείπουσιν. ὥστε εἶναι θαυμάσαι μὴ ὅτι περὶ

[205]   μεμπτοὶ τῆς ἀρχῆς ἐκτέτανται, οὐδ´ ὥστε εἶναι μέτρῳ λαβεῖν τὸ ἐντὸς

[217]   κάλλιον καὶ σοφώτερον αὐτοὶ διείλεσθε, ὥστε ἐν ἐκείνῳ μὲν τῷ συντάγματι

[218]   πλήρωμα ἑνὸς οἰκείου στρατεύματος παρασχέσθαι· ὥστε εὔνοιαν μὲν ἅπασαν ἔχειν τὰς

[205]   ἀλλ´ εἰς τοῦτο τύχης ἀφίκοντο ὥστε ἠναγκάσθησαν τὴν σφετέραν αὐτῶν ἐκλιπεῖν,

[202]   ἐνταῦθα ὡρίζετο αὐτῷ ἡ ἀρχὴ, ὥστε Ἴωνας καὶ Αἰολέας ἐν πέρασι

[221]   ἡγεμόσιν, ἀλλὰ πρὸς αὐτοὺς πρῶτον. ὥστε καθ´ ἡμέραν ἑκάστην ἐν τάξει

[218]   ὑμετέραν αὐτῶν πόλιν ἀντέδοτε αὐτοῖς· ὥστε καὶ αἰσχυνθῆναι τὸ λοιπὸν αὐτοὺς

[220]   στερροτέρους τῶν κατ´ ἄστυ ποιητῶν ὥστε καὶ ἱππεῦσιν ἔξεστιν ἐπιθεῖν, καὶ

[212]   τὸ τοῖς ἄλλοις σπουδῇ βοηθεῖν. ὥστε κἀνταῦθα τοὐναντίον ἢ ἐβούλοντό τε

[207]   ἄρχοντος καὶ τὰ πάντα πρυτανεύοντος. ~ὥστε μᾶλλον μὲν ἐκεῖνον εἰδέναι νομίζουσιν

[201]   ἔστι τῶν γενομένων, ἢ γιγνομένων· ὥστε μὴ εἶναι ῥᾴδιον διακρῖναι πότερον

[225]   πάντες γὰρ ἀξίως τούτου πεπράγασιν. ὥστε μόνους ἄξιον εἶναι κατοικτεῖραι τοὺς

[225]   χάρις καὶ ἀγώνων ἄπειρος ἀριθμός. ὥστε ὅλον πῦρ ἱερὸν καὶ ἄσβεστον

[222]   καὶ τοιοῦτον εἶδος πολιτείας νενίκηκεν. ὥστε ὅταν μὲν εἰς τὴν τοῦ

[221]   δὲ ἀνθρώπων εὔχεσθαι εὑρεῖν πολεμίους. ὥστε ὅταν μέν τις εἰς τὴν

[219]   δὲ τάφρος κύκλῳ περιείργει στρατόπεδον, ὥστε οὐδὲ δέκα παρασάγγαι λογιζομένῳ τοῦ

[206]   θεῖναι, τοῦτον οὕτως καλῶς ἀνεύρετε ὥστε οὐδὲ ἡ ἐνταῦθα νῆσος ὑμᾶς

[207]   οὐχ ἧττον ἢ διδάσκαλον χορός. ὥστε οὐδὲν δεῖ φθείρεσθαι περιιόντα τὴν

[205]   μεγίστης μετὰ τὴν ὑμετέραν κρατοίητε. ὥστε Πέρσας μὲν κατέλυσεν ἄρχοντας, αὑτοῦ

[215]   τῶν ἄλλων ἐνεσπαρμέναι ταῖς χώραις· ὥστε πολλὰ τῶν ἐθνῶν ἀγνοεῖν ὅπου

[208]   μή τις ἐστὶ μικρὰ πόλις, ὥστε προσδεῖσθαι δικαστῶν ὑπερορίων παρὰ τὴν

[213]   καταλείψουσι τελευτῶντες δι´ ὧν ληφθήσονται. ~ὥστε τοσούτῳ περὶ αὑτοὺς ἦσαν φαυλότεροι

[212]   τελευταῖα δι´ ὅτων αὐτὴν καθέξουσιν· ὥστε τοὔμπαλιν ἔσπευδον ὧν ἐδέοντο. καὶ

[218]   πολίτας, οὕτως καὶ στρατιώτας ἐποιήσατε ὥστε τούς τε ἀπὸ τῆς πόλεως

[210]   ταῦτα ποιεῖν ἐγένοντο, τοσοῦτον ὑπερεβάλλοντο ὥστε τυραννίδας ἐν πάσαις ταῖς Ἑλληνίσι

[207]   οὐκ ἐπὶ τῷ δεσπότας εἶναι. ὥστε ὑποχωρεῖ μὲν ἄρχων ἄρχοντι, ὅταν

[208]   κρίσεως ἢ τῶν ποιουμένων γίγνονται. ὥστε φαίη τις ἂν τοσαῦτα ἄρχεσθαι

[218]   οὐ χωρὶς ὧν εἶπον οὐδ´ ὥστε φθονεῖν ἐξεῖναι μᾶλλον τοῖς ἄλλοις

[208]   ὅτῳ γένοιτο ἀεὶ, τοῦτον ὁμοίως ὠφελοῦν. Δίειμι δὴ καὶ τὰ Ἑλληνικὰ,

[223]   μὲν ὕπεισί με καὶ πολλάκις ὤχληκε πρὸς αὐτοῖς τοῖς χείλεσι γιγνόμενον,

Pages
[198]	αὖ καὶ τοῖς θεοῖς. ~ἀλλ´,	ὦ	ἄνδρες, οἱ τῆς μεγάλης ἔνοικοι
[197]	κατὰ χρυσόκερω λιβανωτοῦ. ἡμεῖς δὲ,	ὦ	ἄνδρες, παρὰ τὴν ὁδὸν τὴν
[218]	μικρὸν τοῦτο εὕρεσθε· οὐ γὰρ	ᾤεσθε	δεῖν ἐπὶ μὲν τὰς πανηγύρεις
[206]	λογοποιῶν μηδ´ εἶναι τὸ παράπαν	(Ὠκεανὸν,	μηδὲ περιρρεῖν τὴν γῆν, ποιητὰς
[201]	Ἡσίοδος ἔφη περὶ τῶν τοῦ	Ὠκεανοῦ	περάτων, εἶναι τόπον οὗ συντετρῆσθαι
[205]	πόλιν, ταύτην εὖ ποιῶν ὑμῖν	ᾤκισεν,	ὅπως ἔχοιτε καὶ τῆς μεγίστης
[199]	καὶ ἥδε ἐπὶ τοσαύτης γῆς	ᾠκισμένη	οὐκ ἀγαπᾷ, ἀλλ´ ἑτέρας ἰσομετρήτους
[202]	ὥσπερ ἐν παίδων παιδιᾷ βασιλεὺς	ὢν,	ἄνω μένων, πάλιν κατιὼν, τῶν
[223]	ἰσχὺς βλέψῃ, ~καὶ ὡς ἁπάντων	ὧν	ἂν (βουληθῇ τε καὶ αἰτήσῃ
[217]	μηδὲν ἐκκρίνειν ξένον εἰς μηδὲν	ὧν	ἂν δύνηταί τε καὶ δέῃ
[197]	καὶ ὁδοιποροῦσιν εὐχὰς ποιεῖσθαι καθ´	ὧν	ἂν ἕκαστος ἐπινοῇ. ποιητὴς μὲν
[216]	ἀρχῆς τε καὶ πρωτείων, ὑφ´	ὧν	ἅπαντες οἱ πρότερον συνερρήγνυντο πόλεμοι,
[209]	ἀγνοῶ, ὅτι ταῦτ´ ἔτι φαυλότερα	ὧν	ἀρτίως ἐξήτασα περιβολῇ τε ἀρχῆς
[216]	ἀφυπνισθέντες καὶ ἀντὶ τῶν ὀνειράτων	ὧν	ἀρτίως ἑώρων ἐξαίφνης ταῦτα παριδόντες
[211]	τὴν ἑτέρων ἔχειν. οὔτ´ οὖν	ὧν	ἄρχειν ἐφίεντο ὑπερβαλέσθαι τότε ἠδύναντο
[223]	τῷ τε δήμῳ τὸ τυγχάνειν	ὧν	βούλεται καὶ τοῖς ὀλίγοις τὸ
[221]	ἥττω μὴ διὰ τοῦτο φθονεῖν,	ὧν	δ´ αὐτὸς μείζων ἐστὶν ἀκριβῶς
[203]	καὶ τῆς γῆς ἔψαυεν, ἀφ´	ὧν	δὲ ἀπαλλάττοιτο, αὖθις ἀνίστατο καὶ
[222]	πρέσβεις αὐτοῦ μὲν πολὺ χείρους,	ὧν	δὲ ἐπιμέλονται πολὺ βελτίους, πάντα
[212]	αὐτὴν καθέξουσιν· ὥστε τοὔμπαλιν ἔσπευδον	ὧν	ἐδέοντο. καὶ ἦν τὸ μὲν
[218]	κοινὸν τῶν ἀρχόντων, οὐ χωρὶς	ὧν	εἶπον οὐδ´ ὥστε φθονεῖν ἐξεῖναι
[202]	συνεξετάζειν, ὅπως αὐτοί τε ἀπέλαυον	ὧν	ἐκέκτηντο καὶ τοὺς ἀρχομένους παρεσκεύαζον.
[223]	νομιεῖ καὶ οὐδὲν ἐνδεῖν πλὴν	ὧν	ἐξαμαρτάνει δῆμος· ὅταν δὲ εἰς
[211]	ὑπερβαλέσθαι τότε ἠδύναντο πλήθει τούτων	ὧν	ἔπεμπον οὔθ´ ἑαυτοῖς τὸ μένειν
[213]	οἱ δὲ κοινὴν ἀπόστασιν ἐξ	ὧν	ἔπραττον εἰσηγοῦντο. οὕτω τότε ἀρχῆς
[221]	ἡγεῖσθαι, ~τὰς δὲ πράξεις (ἀφορμὰς	ὧν	εὔχονται νομίζειν, καὶ κατὰ μὲν
[212]	οὐ γὰρ καταλείψουσι τελευτῶντες δι´	ὧν	ληφθήσονται. ~ὥστε τοσούτῳ περὶ αὑτοὺς
[204]	ἐλευθέρους ὡς ἐχθροὺς ἐκόλαζον, ἐξ	ὧν	μισοῦντές τε καὶ μισούμενοι διῆγον.
[222]	ἀριθμοῖς καταλόγων τε καὶ γενῶν,	ὧν	οὐδὲ τὰ ὀνόματα ἐξευρεῖν ῥᾴδιον,
[198]	τοιούτοις ἀνδράσιν ἐντυχεῖν ἦν, ὑφ´	ὧν	τις, κἂν ἄμουσος ᾖ τὸ
[224]	τοσοῦτον οἱ πρότεροι, ἀλλὰ καὶ	ὧν	τῶν αὐτῶν ἦρξαν ὑμῖν, οὐκ
[200]	πάσης γῆς καὶ θαλάττης ὅσα	ὧραι	φύουσι καὶ χῶραι ἕκασται φέρουσι
[200]	πάντων ὁλκάδες ἀνὰ πᾶσαν μὲν	ὥραν,	πᾶσαν δὲ φθινοπώρου περιτροπὴν, ὥστ´
[202]	τότε τῷ βασιλεῖ θάλαττα· ἐνταῦθα	ὡρίζετο	αὐτῷ ἡ ἀρχὴ, ὥστε Ἴωνας
[205]	αὐτῶν. ἀλλ´ οὗ μὲν τότε	ὡρίζετο	τοῦ Πέρσου ἡ ἀρχὴ, ἐντεῦθεν
[198]	οὐδ´ ἰδεῖν ἀξίως αὐτὴν, ἀλλ´	ὡς	ἀληθῶς Ἄργου τινὸς πανόπτου, μᾶλλον
[204]	κτησάμενος καὶ καταδραμὼν τὴν γῆν	ὡς	ἀληθῶς δὴ κτησαμένῳ βασιλείαν μᾶλλον
[219]	τὸν τειχισμὸν παιδιὰν καὶ γυναικὸς	ὡς	ἀληθῶς ἔργον ἀπεφήνατε. αὐτῇ μὲν
[197]	πόλει λόγου οὐκ ἐνῆν, ἀλλ´	ὡς	ἀληθῶς εὐχῆς αὖ προσεδεῖτο ἑτέρας,
[228]	δικαιοσύνην καὶ νόμιμον εἶναι τοῦτο	ὡς	ἀληθῶς ὅ τι κρίνειεν οὗτος.
[228]	δὴ παρ´ ὑμῖν τίμια εἰσαχθέντα	ὡς	ἀληθῶς ὑφ´ ὑμῶν καὶ ἑξῆς
[203]	νομεῖς. καὶ γὰρ τοιαῦτα ἦν	ὡς	ἀληθῶς, ὥσπερ ἀπιστούντων μὴ αὑτῶν
[203]	τῆς ἐν ταὐτῷ καθέδρας, πιέζοντες	ὡς	ἀληθῶς ὥσπερ τινὰ βύρσαν τὴν
[215]	οἷον πόλεως μιᾶς, εἰκότως οὐχ	ὡς	ἀλλοτρίων, ἀλλ´ ὡς οἰκείων ἄρχοντες
[223]	δήμου τις ἰσχὺς βλέψῃ, ~καὶ	ὡς	ἁπάντων ὧν ἂν (βουληθῇ τε
[216]	πόνων παυσάμενοι καὶ κακῶν, μετεγνωκότες	ὡς	ἄρα ἄλλως ἐσκιαμάχουν, οἱ δ´
[200]	περὶ τῆσδε τῆς πάντα μεγάλης,	~ὡς	ἄρα οὐκ ἀκόλουθον τὴν δύναμιν
[207]	τοσοῦτον ἀπέχει τοῦ διενεχθῆναι ἄγαν,	ὡς	αὐτοῦ τῆς χώρας ~οὔσης. ἔκκλητοι
[210]	ἐν ἱερομηνίαις καὶ ἑορταῖς πολλάκις,	ὡς	δ´ εἰπεῖν ἁπλῶς, οὐδὲν τηλικοῦτον
[202]	ἡ δὲ ὑπὲρ τὸν Εὐφράτην	ὡς	δι´ ἐρημίας ἀφικομένη. ἅ γε
[202]	μυρίων, ἡ μὲν ἕως Φρυγίας	ὡς	δι´ οἰκείας διελθοῦσα, ἡ δὲ
[204]	ὕβριζον· καὶ τοὺς μὲν θεραπεύοντας	ὡς	δούλους ὑπερεώρων, τοὺς δὲ ἐλευθέρους
[199]	πλεῖστον ἄνω ἥκει τοῦ ἀέρος,	ὡς	εἶναι μὴ χιόνος καταλήψει τὸ
[213]	μέντοι τὸ τοὺς πρόσθεν ἅπαντας	ὡς	εἰπεῖν ἀνθρώπους διαφυγὸν ὑμῖν ἐτηρήθη
[209]	Ἑλλήνων ἑκάτεροι οὐδ´ εἰς μίαν,	ὡς	εἰπεῖν, γενεὰν διεσώσαντο τὴν τάξιν·
[223]	μόνοι γὰρ ἐστὲ ὑμεῖς ἄρχοντες	ὡς	εἰπεῖν κατὰ φύσιν. οἱ μὲν
[214]	πόλιν παρεχόμενοι ἢ κατὰ πᾶν,	ὡς	εἰπεῖν, τὸ Ἑλληνικὸν φῦλον, ἀλλ´
[225]	βαδίζειν ὅποι βούλεται ῥᾳδίως, ἀτεχνῶς	ὡς	ἐκ πατρίδος εἰς πατρίδα ἰόντι·
[222]	ἀγομένη. διειλήφεσαν οὖν αἱ πόλεις	ὡς	ἑκάστοις αἵρεσις ἢ τύχη νικήσειε·
[207]	εἴ τινες ἄρα ἄξιοι εἶεν,	ὡς	ἐκεῖνον ἐκπέμπουσιν εὐθὺς ἐρωτῶντες τί
[199]	ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἄλλων εἰπεῖν,	ὡς	ἐνταῦθα ἕστηκεν, οὐδ´ ὅ τις
[223]	καὶ πολιτείας ἐπινοίᾳ πάντας ὑπερβάλλεσθε,	ὡς	ἔστιν ἐν τοῖς εἰρημένοις. νῦν
[218]	λειτουργήσοντας (τήνδε τὴν λειτουργίαν· καὶ	ὡς	εὕρετε, ὁμοῦ τῆς τε πατρίδος
[203]	βασιλεύειν, ὁρῶντα εἰς τὴν βύρσαν,	ὡς	ἐφ´ ἃ μὲν αὐτῆς βαίνοι
[204]	δούλους ὑπερεώρων, τοὺς δὲ ἐλευθέρους	ὡς	ἐχθροὺς ἐκόλαζον, ἐξ ὧν μισοῦντές
[218]	ἔχειν τὰς πόλεις τοῖς ἐκπεμφθεῖσιν,	ὡς	κοινοῖς ἑαυτῶν, ἰδίᾳ δὲ ἑκάστῃ
[220]	μὲν οὕτως, ἀλλήλοις τὰ κράνη,	ὡς	μὴ εἶναι μέσον ὀϊστὸν διεξελθεῖν,
[228]	ὅτι τοὺς τῆς ἀρχῆς κοινωνοὺς	ὡς	οἰκείους ἔχει παῖδας ὁμοίους ἑαυτῷ
[215]	εἰκότως οὐχ ὡς ἀλλοτρίων, ἀλλ´	ὡς	οἰκείων ἄρχοντες ἄρχουσιν. ἔτι δὲ
[203]	εἶναι τὴν ἀρχήν. οὐ γὰρ	ὡς	οἰκείων ἐφρόντιζον, οὐδὲ ηὖξον εἰς
[213]	καὶ τὴν τῆς διανοίας μεγαλοπρέπειαν,	ὡς	οὐδὲν ἐοικὸς αὐτῇ τῶν πάντων.
[200]	φύεται καὶ κατασκευάζεται, οὐκ ἔστιν	ὡς	οὐκ ἐνταῦθα ἀεὶ καὶ περιττεύει.
[211]	ἐποίουν καὶ τοῖς μήπω φρουρουμένοις	ὡς	πάντα πρὸς ἰσχὺν καὶ βίαν
[203]	ἀγώνισμα ὡς πλείστους ἀποσφάξαι καὶ	ὡς	πλείστους ἀναστάτους ποιῆσαι οἴκους καὶ
[203]	ὑπερβαλεῖν ἐπειρᾶτο. καὶ ἦν ἀγώνισμα	ὡς	πλείστους ἀποσφάξαι καὶ ὡς πλείστους
[203]	οἴκους καὶ δήμους καὶ ὅρκους	ὡς	πλείστους ψεύσασθαι· ταῦτά τε δὴ
[219]	οὐ τῇ πόλει· καὶ ἐστήσατε	ὡς	πορρωτάτω λαμπρά τε καὶ ὑμῶν
[226]	ἐφ´ ὑμῶν πραγμάτων λογιζόμενος ὑπολάβοι,	ὡς	πρὸ μὲν τῆς ὑμετέρας ἀρχῆς
[214]	τῆς ἐμβολῆς τῶν ποταμῶν γίγνεται,	ὡς	συνειμαρμένου τούτου σὺν αὐτοῖς εἰς
[209]	ζητῆσαι. δόντες δ´ ἑαυτοὺς Ἀθηναίοις,	ὡς	χρόνος οὐ πολὺς διῆλθε, μετέγνωσαν,
[199]	ἀραμένη φέρει ἄλλας ἐπ´ ἄλλαις.	ὣς	ἄρα ἐπώνυμον αὐτῇ τοὔνομα καὶ
[199]	ἄλλους ὑπὲρ αὑτὸν ἀράμενος φέρειν,	ὣς	δὲ καὶ ἥδε ἐπὶ τοσαύτης
[198]	αὐτοῖς ἐπὶ τὸ χεῖρον μιμούμενον,	ὣς	δὲ καὶ περὶ ταύτης μοι
[209]	ταῦτα ἔχειν οἴοιτο ἅπερ ἐβούλετο·	ὣς	δὲ κἀκεῖνοι ἡγεμονίας ἐπιθυμήσαντες νησίδια
[204]	ἀπ´ αὐτῆς τοὺς καρποὺς τελευτήσειεν,	ὣς	δὲ κἀκείνῳ μοι δοκεῖ συμβῆναι.
[220]	δεύτερον καὶ τὴν ἄλλην τάξιν	ὡσαύτως,	ἧς ἂν ἕκαστος ἀξίας ᾖ,
[205]	ἢ κρατεῖν δυνάμενοι, καὶ ἦν	ὥσπερ	αἴνιγμα, Μακεδόνες οὐκ ἐν Μακεδονίᾳ,
[212]	ἔχοντας ἠνάγκαζον ἰέναι, παραπλήσιον ποιοῦντες	ὥσπερ	ἂν εἰ αὐτοὺς τοὺς ἀφεστηκότας
[198]	δεικνύουσιν ἀκριβῶς ὃ θαυμάζουσιν, ἀλλ´	ὥσπερ	ἂν εἴ τις ζωγράφος σῶμα
[198]	καὶ ποιεῖν δοκοῦσί μοι παραπλήσιον	ὥσπερ	ἂν εἴ τις στρατιᾶς πλῆθος
[209]	δύναμις. καὶ ἔπαθον δὴ παραπλήσιον	ὥσπερ	ἂν εἴ τις σώματος ἐπιθυμῶν
[204]	τῆς τέχνης, ἀλλὰ παθεῖν παραπλήσιον	ὥσπερ	ἂν εἴ τις τὸν Ὀλυμπικὸν
[203]	γὰρ τοιαῦτα ἦν ὡς ἀληθῶς,	ὥσπερ	ἀπιστούντων μὴ αὑτῶν εἶναι τὴν
[214]	ἡ πόλις τῆς ἁπάσης οἰκουμένης,	ὥσπερ	αὖ τῆς χώρας ἄστυ κοινὸν
[206]	ἐκ δὲ τῶν ἐκπίπτουσιν, ἀλλ´	ὥσπερ	αὐλῆς περίβολος ἐκκεκαθαρμένος, οὕτως ἅπασα
[204]	βασιλείαν μᾶλλον ἔοικεν ἢ βασιλεύσαντι.	ὥσπερ	γὰρ ἂν εἴ τις ἰδιώτης
[213]	καὶ τελεώσασθαι· καὶ θαυμαστὸν οὐδέν.	ὥσπερ	γὰρ τῶν ἄλλων πραγμάτων ἐπὶ
[224]	ἐγκαλλώπισμα τῆς ὑμετέρας γέγονεν ἡγεμονίας,	ὥσπερ	γυναικὸς πλουσίας ὅρμος ἢ ψέλιον
[214]	τῇδε ὑπὸ μεγέθους οὐδὲν ἐπίδηλον.	ὥσπερ	δὲ οἱ τοῖς κόλποις δεχόμενοι
[219]	δόντες αὐτοῖς καὶ τἄλλα κοσμήσαντες.	ὥσπερ	δὲ τάφρος κύκλῳ περιείργει στρατόπεδον,
[224]	παιδεύοντες πραότερόν τε καὶ σφοδρότερον,	ὥσπερ	εἰκὸς ἵππων ἐπιστατῶν μὴ εἶναι
[214]	ἄρχοντι καὶ κοσμητῇ, ~καὶ πάντες	ὥσπερ	εἰς κοινὴν ἀγορὰν (συνίασι τευξόμενοι
[203]	αὐτοὶ μὲν δὴ ταῦτα ἀπέλαυον,	ὥσπερ	ἐκ κατάρας μᾶλλον ἄρχοντες ἢ
[227]	ἦν τὰ ποιητικὰ καὶ μαντικὸς,	ὥσπερ	ἐκεῖνος οὐκ ἠγνόησε τὴν ὑμετέραν
[209]	γενόμενοι δὲ ὅμως ἐπὶ καιρῶν	ὥσπερ	ἐν κλήρου περιόδῳ ἐπιστάται τῶν
[227]	δέος μὴ συνταράξῃ τὰ πάντα,	ὥσπερ	ἐν Λαπιθῶν δείπνῳ παροφθεὶς, ἀλλ´
[207]	μίαν πόλεσιν, οὕτω καὶ ὑμεῖς	ὥσπερ	ἐν μιᾷ πόλει πάσῃ τῇ
[202]	τῶν πρὸς ἑσπέραν Κυανέων, ἀτεχνῶς	ὥσπερ	ἐν παίδων παιδιᾷ βασιλεὺς ὢν,
[224]	κόσμοι πάντες ὑμῖν ἔχουσι φιλοτιμίαν,	ὥσπερ	ἐν προαστείῳ κόσμος· ἐκπεπλήρωνται δὲ
[223]	τῆς ἀρχῆς ὄντες οὕτω διεξῆλθον,	ὥσπερ	ἐν σφαίρᾳ τὴν τάξιν μεταλαμβάνοντες·
[226]	τε κοινοὺς ποιήσαντες καὶ συντάξαντες	ὥσπερ	ἕνα οἶκον ἅπασαν τὴν οἰκουμένην.
[205]	ἐκλιπεῖν, ἵνα τῆς ἀλλοτρίας ἄρχωσιν,	ὥσπερ	ἐξῳκισμένοι μᾶλλον ἢ κρατεῖν δυνάμενοι,
[216]	τήμερον ὁπλῖται καὶ ἱππεῖς, οὐδ´	ὥσπερ	ἐπὶ σκηνῆς στρατιώτης μετεσκεύασται ὃς
[199]	ὀφθαλμοὶ δ´ ἄμεινον μαρτυροῦσιν, οὐχ	ὥσπερ	ἐπὶ τῶν ἄλλων εἰπεῖν, ὡς
[208]	τῆς χώρας ~οὔσης. ἔκκλητοι δὲ	ὥσπερ	ἔφεσις ἐκ δημοτῶν εἰς δικαστήριον
[220]	πολίταις τε καὶ ξένοις, οὓς,	ὥσπερ	ἔφην, ἐξ ἁπάντων προκρίναντες ἐξηγάγετε,
[200]	κρατεῖν, ἀλλ´ ἡ μὲν θάλαττα	ὥσπερ	ζώνη τις ἐν μέσῳ τῆς
[217]	ἵδρυντο οἱ προπολεμοῦντες τῆς χώρας,	ὥσπερ	καὶ ἄλλα πολλὰ παρὰ τοὺς
[206]	καὶ νῆσος οὐδὲν ἐπιδιακέκριται, ἀλλ´	ὥσπερ	μία χώρα συνεχὴς καὶ ἓν
[216]	παροῦσι χρήσασθαι μὴ δυναμένων, ἀτεχνῶς	ὥσπερ	μῦθοι ταχέως αὐτοί τε παρῆλθον
[222]	ἐν μέσῳ πᾶν ἐξελίπομεν, καὶ	ὥσπερ	νήματος περιστροφὴν ἐκ τῶν πλειόνων
[203]	ἀεὶ κατέχειν εἰδότες οὐδὲ τημελοῦντες	ὥσπερ	νομεῖς. καὶ γὰρ τοιαῦτα ἦν
[227]	οὕτως καὶ αὐτὸς οὐκ ἂν	ὥσπερ	νῦν ἀπὸ χρυσοῦ γένους ἀρξάμενος
[211]	ἕνεκα κοινῆς τῶν Ἑλλήνων συνεσκευασάμην,	ὥσπερ	ὁ θαυμαστὸς ἐκεῖνος ὁ τὸν
[203]	πόλεις οὔτε τὰς χώρας, ἀλλ´	ὥσπερ	οἱ εἰς μὴ προσήκοντα ἐμπεσόντες
[207]	οὐδὲ αὐτῷ ὄντι ἐλευθέρῳ, ἀλλ´	ὥσπερ	οἱ ἐν ταῖς κατὰ μίαν
[226]	ἅπασαν τὴν οἰκουμένην. ἀτεχνῶς δὲ,	ὥσπερ	οἱ ποιηταὶ λέγουσι, πρὸ τῆς
[228]	ὁ πᾶς αἰών. κράτιστον οὖν,	ὥσπερ	οἱ τῶν διθυράμβων τε καὶ
[207]	Φαρναβάζῳ, οὐδὲ Αἴγυπτος ἑτέρῳ, οὐδ´	ὥσπερ	οἶκος τοῦ δεῖνος ἀκούει τὸ
[220]	μάλα πολλὰ, ~καὶ τοῖς (λίθοις,	ὥσπερ	Ὅμηρος ἔφη τὸν κατ´ οἰκίαν
[209]	ἐνίκων ἀλλήλους περὶ τῆς ἡγεμονίας,	ὥσπερ	οὐκ ἀξιοῦντες τοὺς ἑτέρους μόνους
[206]	οὐδὲ σατράπαι μάχονται πρὸς ἀλλήλους	ὥσπερ	οὐκ ὄντος αὐτοῖς βασιλέως, οὐδὲ
[224]	πρὸς ταύτας ἄγειν. καὶ γὰρ	ὥσπερ	πανηγυρίζουσα πᾶσα ἡ οἰκουμένη τὸ
[208]	ὅπως ἂν τὸ δίκαιον ἄγῃ,	ὥσπερ	πνεῦμα ἐν νηὶ, οὐ δή
[224]	διὰ δυοῖν καὶ τριῶν ἐξελαύνων	ὥσπερ	στενωπῶν· ὥστ´ οὐ μόνον τῷ
[223]	οἱ ἐπὶ πλεῖστον γῆς ἄρξαντες	ὥσπερ	σωμάτων γυμνῶν αὐτῶν τῶν ἐθνῶν
[203]	ταὐτῷ καθέδρας, πιέζοντες ὡς ἀληθῶς	ὥσπερ	τινὰ βύρσαν τὴν ἑαυτῶν χώραν
[199]	μᾶλλον αὐτοῖς τοῖς πρώοσι. καὶ	ὥσπερ	τις ἀνὴρ πολὺ νικῶν τοὺς
[214]	ἡ δὲ οὐδεπώποτε ἀπεῖπεν, ἀλλ´	ὥσπερ	τὸ τῆς γῆς ἔδαφος φέρει
[226]	βωμοὶ πίστιν ἔλαβον. πρότερον γὰρ	ὥσπερ	τοὺς γονέας ἐκτέμνοντες καὶ τὴν
[214]	μὲν τοὺς ἐξ ἁπάσης γῆς,	ὥσπερ	τοὺς ποταμοὺς θάλαττα. κοινὸν δ´
[224]	διατελεῖτε δὲ τῶν μὲν Ἑλλήνων	ὥσπερ	τροφέων ἐπιμελόμενοι, χεῖρά τε ὑπερέχοντες
[216]	πρότερον συνερρήγνυντο πόλεμοι, οἱ μὲν	ὥσπερ	ὕδωρ ἀψοφητὶ ῥέον ἥδιστα ἡσυχάζουσιν,
[203]	ζητοῦντες, ὅπως ἀσθενεστάτων ἄρξουσι, καὶ	ὥσπερ	ὑπὲρ μιαιφονιῶν ἁμιλλώμενοι πρὸς ἀλλήλους
[207]	μικρὸν φθάνουσι γραφεῖσαι καὶ πάρεισιν	ὥσπερ	ὑπὸ πτηνῶν φερόμεναι. ὃ δὲ
[205]	ἀλλ´ οὗ δύναιντο βασιλεύοντες ἕκαστοι,	ὥσπερ	φρουροὶ μᾶλλον τῶν πόλεων καὶ
[209]	ἡγεμὼν οὕτω διέθηκε τοὺς Ἕλληνας	ὥστ´	ἀπαλλαγέντας ἀπ´ αὐτῶν ἑκόντας, μόνους
[226]	διαίτῃ καὶ τάξει πάντα ἡμερώσαντες.	~ὥστ´	ἔγωγε τὸν νομιζόμενον πρὸ Τριπτολέμου
[210]	συνεχῶς ἱδρυμέναι καὶ οἷον συμπεπλεγμέναι.	ὥστ´	εἰ ἀρχόμενοι τοῦ πολέμου προεῖπον
[199]	ἀλλ´ ἢ ῥώμη τὰ τῇδε.	ὥστ´	εἴ τις αὐτὴν ἐθελήσειε καθαρῶς
[227]	πολλὰ ἐν τοῖς πρόσθεν χρόνοις·	ὥστ´	εἰκότως ἥδιστα ἐφορᾷ τὴν ὑμετέραν
[204]	μέσῃ τῇ τῶν πραγμάτων πορείᾳ.	ὥστ´	ἐκεῖνον μὲν μάχας ἄν τις
[200]	ὥραν, πᾶσαν δὲ φθινοπώρου περιτροπὴν,	ὥστ´	ἐοικέναι τὴν πόλιν κοινῷ τινι
[224]	καὶ τριῶν ἐξελαύνων ὥσπερ στενωπῶν·	ὥστ´	οὐ μόνον τῷ κεφαλαίῳ τῆς
[220]	τε ἐμφανῆ πᾶσι τούτων ποιήσαντες,	ὥστε	ἅπαντας μὲν ἀργίαν συμφορὰν ἡγεῖσθαι,
[220]	θώρακες δὲ οὕτως ἀλλήλων ἔχονται	ὥστε	εἰ καὶ γυμνὸν τάξαις τὸν
[200]	καὶ τέχναι Ἑλλήνων καὶ βαρβάρων.	ὥστε	εἴ τις ταῦτα πάντα ἐπιδεῖν
[200]	εὐδαιμόνων Ἀράβων, τοσούτους ὁρᾶν ἔξεστιν	ὥστε	εἰκάζειν γυμνὰ τὸ λοιπὸν τοῖς
[201]	δὲ καὶ ἀπόπλοι οὔποτε λείπουσιν.	ὥστε	εἶναι θαυμάσαι μὴ ὅτι περὶ
[205]	μεμπτοὶ τῆς ἀρχῆς ἐκτέτανται, οὐδ´	ὥστε	εἶναι μέτρῳ λαβεῖν τὸ ἐντὸς
[217]	κάλλιον καὶ σοφώτερον αὐτοὶ διείλεσθε,	ὥστε	ἐν ἐκείνῳ μὲν τῷ συντάγματι
[218]	πλήρωμα ἑνὸς οἰκείου στρατεύματος παρασχέσθαι·	ὥστε	εὔνοιαν μὲν ἅπασαν ἔχειν τὰς
[205]	ἀλλ´ εἰς τοῦτο τύχης ἀφίκοντο	ὥστε	ἠναγκάσθησαν τὴν σφετέραν αὐτῶν ἐκλιπεῖν,
[202]	ἐνταῦθα ὡρίζετο αὐτῷ ἡ ἀρχὴ,	ὥστε	Ἴωνας καὶ Αἰολέας ἐν πέρασι
[221]	ἡγεμόσιν, ἀλλὰ πρὸς αὐτοὺς πρῶτον.	ὥστε	καθ´ ἡμέραν ἑκάστην ἐν τάξει
[218]	ὑμετέραν αὐτῶν πόλιν ἀντέδοτε αὐτοῖς·	ὥστε	καὶ αἰσχυνθῆναι τὸ λοιπὸν αὐτοὺς
[220]	στερροτέρους τῶν κατ´ ἄστυ ποιητῶν	ὥστε	καὶ ἱππεῦσιν ἔξεστιν ἐπιθεῖν, καὶ
[212]	τὸ τοῖς ἄλλοις σπουδῇ βοηθεῖν.	ὥστε	κἀνταῦθα τοὐναντίον ἢ ἐβούλοντό τε
[207]	ἄρχοντος καὶ τὰ πάντα πρυτανεύοντος.	~ὥστε	μᾶλλον μὲν ἐκεῖνον εἰδέναι νομίζουσιν
[201]	ἔστι τῶν γενομένων, ἢ γιγνομένων·	ὥστε	μὴ εἶναι ῥᾴδιον διακρῖναι πότερον
[225]	πάντες γὰρ ἀξίως τούτου πεπράγασιν.	ὥστε	μόνους ἄξιον εἶναι κατοικτεῖραι τοὺς
[225]	χάρις καὶ ἀγώνων ἄπειρος ἀριθμός.	ὥστε	ὅλον πῦρ ἱερὸν καὶ ἄσβεστον
[222]	καὶ τοιοῦτον εἶδος πολιτείας νενίκηκεν.	ὥστε	ὅταν μὲν εἰς τὴν τοῦ
[221]	δὲ ἀνθρώπων εὔχεσθαι εὑρεῖν πολεμίους.	ὥστε	ὅταν μέν τις εἰς τὴν
[219]	δὲ τάφρος κύκλῳ περιείργει στρατόπεδον,	ὥστε	οὐδὲ δέκα παρασάγγαι λογιζομένῳ τοῦ
[206]	θεῖναι, τοῦτον οὕτως καλῶς ἀνεύρετε	ὥστε	οὐδὲ ἡ ἐνταῦθα νῆσος ὑμᾶς
[207]	οὐχ ἧττον ἢ διδάσκαλον χορός.	ὥστε	οὐδὲν δεῖ φθείρεσθαι περιιόντα τὴν
[205]	μεγίστης μετὰ τὴν ὑμετέραν κρατοίητε.	ὥστε	Πέρσας μὲν κατέλυσεν ἄρχοντας, αὑτοῦ
[215]	τῶν ἄλλων ἐνεσπαρμέναι ταῖς χώραις·	ὥστε	πολλὰ τῶν ἐθνῶν ἀγνοεῖν ὅπου
[208]	μή τις ἐστὶ μικρὰ πόλις,	ὥστε	προσδεῖσθαι δικαστῶν ὑπερορίων παρὰ τὴν
[213]	καταλείψουσι τελευτῶντες δι´ ὧν ληφθήσονται.	~ὥστε	τοσούτῳ περὶ αὑτοὺς ἦσαν φαυλότεροι
[212]	τελευταῖα δι´ ὅτων αὐτὴν καθέξουσιν·	ὥστε	τοὔμπαλιν ἔσπευδον ὧν ἐδέοντο. καὶ
[218]	πολίτας, οὕτως καὶ στρατιώτας ἐποιήσατε	ὥστε	τούς τε ἀπὸ τῆς πόλεως
[210]	ταῦτα ποιεῖν ἐγένοντο, τοσοῦτον ὑπερεβάλλοντο	ὥστε	τυραννίδας ἐν πάσαις ταῖς Ἑλληνίσι
[207]	οὐκ ἐπὶ τῷ δεσπότας εἶναι.	ὥστε	ὑποχωρεῖ μὲν ἄρχων ἄρχοντι, ὅταν
[208]	κρίσεως ἢ τῶν ποιουμένων γίγνονται.	ὥστε	φαίη τις ἂν τοσαῦτα ἄρχεσθαι
[218]	οὐ χωρὶς ὧν εἶπον οὐδ´	ὥστε	φθονεῖν ἐξεῖναι μᾶλλον τοῖς ἄλλοις
[208]	ὅτῳ γένοιτο ἀεὶ, τοῦτον ὁμοίως	ὠφελοῦν.	Δίειμι δὴ καὶ τὰ Ἑλληνικὰ,
[223]	μὲν ὕπεισί με καὶ πολλάκις	ὤχληκε	πρὸς αὐτοῖς τοῖς χείλεσι γιγνόμενον,

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 20/09/2007