Pages
[204]	δὲ ταῖς ἐξουσίαις οὐ μετρίως	ὕβριζον·	καὶ τοὺς μὲν θεραπεύοντας ὡς
[227]	ὅτι αὐτοῖς οἱ καρποὶ οὐχ	ὑβρίζονται,	Ποσειδῶν δὲ ναυμαχιῶν μὲν καθαρευούσης
[221]	τήν τε βῶλον καὶ κύλικα	ὕδατος	ἀπὸ τοῦ Νείλου, σύμβολον ποιούμενος
[216]	συνερρήγνυντο πόλεμοι, οἱ μὲν ὥσπερ	ὕδωρ	ἀψοφητὶ ῥέον ἥδιστα ἡσυχάζουσιν, ἄσμενοι
[213]	τῶν ἄλλων πραγμάτων ἐπὶ ταῖς	ὕλαις	ἀπαντῶσιν αἱ τέχναι, οὕτως ὅτε
[200]	ἤπειροι μεγάλαι μεγαλωστὶ κέκλινται, πρὸς	ὑμᾶς	ἀεί τι ἐνθένδε πληροῦσαι. ἄγεται
[216]	οὐδ´ ἐπετρέψατε τοῖς πολεμίοις συγκαλεῖν	ὑμᾶς.	~Ἀλλὰ τὰ περὶ τὴν ὅλην
[216]	μὴ ὑφ´ ὑμῶν καταλειφθῶσιν ἢ	ὑμᾶς	ἂν αὐτοὶ καταλίποιεν. ἀντὶ δὲ
[223]	Πέρσαις, Πέρσαι Μήδοις, Μῆδοι Σύροις.	ὑμᾶς	δὲ ἐκ τοσούτου πάντες ἴσασιν,
[224]	ἐρημίας καὶ φρουρίων βασιλεῖς γεγονέναι,	ὑμᾶς	δὲ πόλεων ἄρχοντας μόνους. νῦν
[218]	ἄλλοσε τοὺς ἐξελθόντας ἢ πρὸς	ὑμᾶς,	διὰ τὸ πρὸς τοῦτο μόνον
[206]	ὥστε οὐδὲ ἡ ἐνταῦθα νῆσος	ὑμᾶς	διέφυγε. τοσαύτη δὲ οὖσα καὶ
[223]	οὕτω διελέσθαι καὶ κατιδεῖν μόνους	ὑμᾶς	καὶ περὶ τῶν ἔξω καὶ
[205]	τῆς ἐκείνου πάσης. ἐκφεύγει δὲ	ὑμᾶς	οὐδὲν, οὐ πόλις, οὐκ ἔθνος,
[221]	αὑτῆς τὴν οἰκουμένην, ἀμήχανον ἐπιλιπεῖν	ὑμᾶς	πλήθη στρατιωτικὰ, ἀλλὰ τοσαῦτα ὁπόσα
[216]	οἰκουροῦσι, στρωννύουσιν, οὐχ οὕτως καὶ	ὑμεῖς	ἀνεμίξατε· οὐδὲ τοὺς ἐπ´ ἄλλων
[226]	ἕκαστοι χρῶνται νόμοις ἀπαριθμεῖν, ἀλλ´	ὑμεῖς	ἅπασι περιηγηταὶ κοινοὶ γεγόνατε, ἀναπετάσαντες
[225]	καὶ πατρὶς κοινὴ πάντων, ἄριστα	ὑμεῖς	ἀπεδείξατε. νῦν γοῦν ἔξεστι καὶ
[223]	τῇ πόλει· μόνοι γὰρ ἐστὲ	ὑμεῖς	ἄρχοντες ὡς εἰπεῖν κατὰ φύσιν.
[220]	μίαν πόλιν ἠδυνήθη σαγηνεύσας ἑλεῖν,	ὑμεῖς	δ´ ἅπασαν, εἰ οἷόν τ´
[201]	μὲν τὰ μέγιστα ἐκλέξας ἐρῶ,	ὑμεῖς	δ´ ἴσως γελάσεσθε ἐπ´ αὐτοῖς.
[225]	„Γαῖα δ´ ἔτι ξυνὴ πάντων“	ὑμεῖς	ἔργῳ ἐποιήσατε, καταμετρήσαντες μὲν πᾶσαν
[201]	παραβαλῶ μικροῖς ἀρχαίοις· πάντα γὰρ	ὑμεῖς	καὶ τὰ μέγιστα μικρότατα ἀπεφήνατε
[217]	φασιν, Αἰγύπτιοι σοφοί. τοῦτο δὲ	ὑμεῖς	κατὰ ταυτὸ γνόντες οὐ ταυτὸν
[207]	κατὰ μίαν πόλεσιν, οὕτω καὶ	ὑμεῖς	ὥσπερ ἐν μιᾷ πόλει πάσῃ
[201]	οὕτως ἐξελέγξειν, ἐγὼ δὲ τὰ	ὑμέτερα	οὐκ ἔχων ἐπιδεικνύειν ἄλλως ὅσῳ
[227]	τελέθωσιν, ἀλλ´ ἡνίκ´ ἂν ἡ	ὑμετέρα	προστασία τε καὶ ἀρχὴ καταστῇ,
[227]	ὥστ´ εἰκότως ἥδιστα ἐφορᾷ τὴν	ὑμετέραν	ἀρχήν. δοκεῖ δέ μοι καὶ
[227]	ὥσπερ ἐκεῖνος οὐκ ἠγνόησε τὴν	ὑμετέραν	ἀρχὴν ἐσομένην, ἀλλὰ προεῖδε καὶ
[200]	οὐδὲ Χελιδονέαι καὶ Κυανέαι τὴν	ὑμετέραν	ἀρχὴν ὁρίζουσιν, οὐδ´ ἵππου δρόμος
[218]	τε πατρίδος ἀπηλλάξατε καὶ τὴν	ὑμετέραν	αὐτῶν πόλιν ἀντέδοτε αὐτοῖς· ὥστε
[200]	τε ἡλίου πορείαν εἶναι κτῆσιν	ὑμετέραν	καὶ τὸν ἥλιον διὰ τῆς
[205]	καὶ τῆς μεγίστης μετὰ τὴν	ὑμετέραν	κρατοίητε. ὥστε Πέρσας μὲν κατέλυσεν
[226]	ὑπολάβοι, ὡς πρὸ μὲν τῆς	ὑμετέρας	ἀρχῆς ἄνω καὶ κάτω συνετετάρακτο
[202]	εἰς δίσκου φορὰν λέλειπται τῆς	ὑμετέρας	ἀρχῆς, ἢ ὅσον τόξευμα ἐξικνεῖται,
[224]	Αἴγυπτον Ἀλεξάνδρου πόλις ἐγκαλλώπισμα τῆς	ὑμετέρας	γέγονεν ἡγεμονίας, ὥσπερ γυναικὸς πλουσίας
[225]	εἶναι κατοικτεῖραι τοὺς ἔξω τῆς	ὑμετέρας,	εἴ τινές που εἰσὶν ἄρα,
[200]	τῆς οἰκουμένης ὁμοίως καὶ τῆς	ὑμετέρας	ἡγεμονίας τέταται. περὶ δὲ αὐτὴν
[217]	ὅτων εἴποι τις ἂν τῆς	ὑμετέρας	ἡττᾶται. καὶ τοσοῦτον ὑμῶν λειπόμενοι
[204]	τὴν μεγάλην ἀρχὴν μέχρι τῆς	ὑμετέρας	κτησάμενος καὶ καταδραμὼν τὴν γῆν
[218]	ἅμα τῇ στρατείᾳ, τῆς δ´	ὑμετέρας	πολίτας τε καὶ φρουροὺς ἀπὸ
[200]	καὶ τὸν ἥλιον διὰ τῆς	ὑμετέρας	πορεύεσθαι. οὐ γὰρ σκόπελοι θαλάττιοι,
[206]	εὐδαιμόνων κληροῦχοί τε καὶ οἰκήτορες	ὑμέτεροι	γεωργοί. ἤπειρος δὲ καὶ νῆσος
[214]	μὲν ἐν ἑκάστῃ πόλει πολῖται	ὑμέτεροι	οὐχ ἧττον ἢ τῶν ὁμοφύλων,
[208]	οὐκ ἔστιν εὑρεῖν ἴσα τοῖς	ὑμετέροις	ἕτερα οὐδ´ ἐγγὺς, ἀλλὰ πάντα
[211]	σοφίᾳ διήνεγκαν· ἀλλὰ καὶ τοῦτο	ὑμέτερόν	ἐστιν εὕρημα καὶ ὁμοῦ τοῖς
[222]	ἢ τύχη νικήσειε· τὸ δ´	ὑμέτερον	οὐδὲν ὁμοίως ἔχει, ἀλλ´ οἱονεὶ
[221]	τοῦτο δὲ καὶ περὶ τοῦ	ὑμετέρου	στρατιωτικοῦ νομίσαι τε καὶ εἰπεῖν
[215]	καὶ γάρ τοι ἥδιον μὲν	ὑμῖν	ἅπαντες ἀποπέμπουσι τοὺς φόρους ἢ
[222]	στρατόπεδον αὐτοῖς ἄρχοντες ἀρχόντων εἰσίν·	~ὑμῖν	γὰρ ἥρμοττε (τετηρῆσθαι καὶ ἐφ´
[217]	οὐδὲ ἡδέως εἶχον αὐτοῖς· παρ´	ὑμῖν	δὲ ἁπάντων ἐχόντων τὸ ἴσον
[216]	περὶ αὐτῶν λόγοι· τοσαύτη ἄρ´	ὑμῖν	εἰρήνη, κἂν ᾖ πάτριον πολεμεῖν.
[217]	πολιτῶν οὐκ ἐνοχλουμένων. τοῦτο δὲ	ὑμῖν	ἐπόρισεν ἡ περὶ πάσης τῆς
[213]	ἅπαντας ὡς εἰπεῖν ἀνθρώπους διαφυγὸν	ὑμῖν	ἐτηρήθη μόνοις εὑρεῖν τε καὶ
[227]	καὶ οἱ θεοὶ καθορῶντες συγκατορθοῦν	ὑμῖν	εὐμενῶς τὴν ἀρχὴν καὶ διδόναι
[224]	καὶ τέχναι καὶ κόσμοι πάντες	ὑμῖν	ἔχουσι φιλοτιμίαν, ὥσπερ ἐν προαστείῳ
[227]	οὐ μὴν οὐδ´ Ἄρης γε	ὑμῖν	ἠτίμασται, οὐδὲ δέος μὴ συνταράξῃ
[225]	μᾶλλον δὲ ἕνα τῶν ὑφ´	ὑμῖν.	καὶ τὸ Ὁμήρῳ λεχθὲν „Γαῖα
[224]	καὶ ὧν τῶν αὐτῶν ἦρξαν	ὑμῖν,	οὐκ ἴσων ἑκάστων οὐδὲ ὁμοίων
[198]	ἔνοικοι πόλεως, εἴ τι μέτεστιν	ὑμῖν	προνοίας μὴ ἐμὲ ψεύσασθαι τὴν
[228]	οὖν τά γε δὴ παρ´	ὑμῖν	τίμια εἰσαχθέντα ὡς ἀληθῶς ὑφ´
[202]	πρῶτον μὲν τοίνυν, ὅπερ νῦν	ὑμῖν	τὸ Ἀτλαντικὸν πέλαγος δύναται, τοῦτ´
[215]	καὶ δυνατώτατοι τὰς ἑαυτῶν πατρίδας	ὑμῖν	φυλάττουσι· καὶ διπλῇ τὰς πόλεις
[205]	ἐπώνυμον πόλιν, ταύτην εὖ ποιῶν	ὑμῖν	ᾤκισεν, ὅπως ἔχοιτε καὶ τῆς
[207]	τ´ ἐστὶν ἀτρεμεῖν, ἀλλ´ ἀναστὰς	ὑμνεῖ	καὶ σέβει καὶ συνεύχεται διπλῆν
[201]	ἐκεῖ τι φέροντας. γεωργίαι δὲ	ὑμῶν	Αἴγυπτος, Σικελία, Λιβύης ὅσον ἥμερον.
[224]	μὲν αἱ Ἑλληνικαὶ πόλεις ἐφ´	ὑμῶν	ἀνέχουσι καὶ τὰ ἐν αὐταῖς
[219]	ὡς πορρωτάτω λαμπρά τε καὶ	ὑμῶν	ἄξια, ὁρατὰ τοῖς εἴσω τοῦ
[216]	καὶ λίθων ἔχονται προσπεφυκυῖαι, οὕτως	ὑμῶν	ἅπαντες ἐξήρτηνται σὺν πολλῷ φόβῳ
[227]	ἐφορῶν Ἥλιος οὐδὲν εἶδεν ἐφ´	ὑμῶν	βίαιον οὐδ´ ἄδικον οὐδ´ οἷα
[228]	ἀνθρώπους, καὶ οἰκτεῖραι τοὺς πρὸ	ὑμῶν	γενομένους. Ἀεὶ μὲν οὖν τά
[226]	βεβαιωθῆναι δὲ καὶ τοῦτον ὑφ´	ὑμῶν	δευτέρων, φασὶν, ἀμεινόνων. Οὐδέ γε
[223]	μὲν γὰρ ἄλλοι οἱ πρὸ	ὑμῶν	δυναστεύσαντες δεσπόται καὶ δοῦλοι ἀλλήλων
[215]	παρ´ αὐτοῖς δυνατῶν, ἡ παρ´	ὑμῶν	ἐπ´ αὐτοὺς, ἐάν τι τολμῶσι
[226]	(βίον τοῦτον εἶναι τὸν πρὸ	ὑμῶν	ἐπινοῶ, σκληρόν τινα καὶ ἄγροικον
[207]	πολὺ μάλιστα νενικήκατε, ὃ παντελῶς	ὑμῶν	ἐστιν ἴδιον· μόνοι γὰρ τῶν
[211]	ἐπιδεικνύναι βούλομαι ὅτι οὔπω πρὸ	ὑμῶν	ἦν τὸ ἄρχειν εἰδέναι· εἰ
[225]	οὔποτε λείπουσιν εἰς ταύτας παρ´	ὑμῶν	ἰοῦσαι, οὐδ´ ἔστιν εὑρεῖν τοὺς
[224]	ἐφ´ ὑμῶν τε καὶ ὑφ´	ὑμῶν.	Ἰωνία δὲ ἡ περιμάχητος ἐλευθερωθεῖσα
[228]	τίμια εἰσαχθέντα ὡς ἀληθῶς ὑφ´	ὑμῶν	καὶ ἑξῆς ἀεὶ μᾶλλον βεβαιούμενα,
[216]	πρότερον ἂν δείσαιεν μὴ ὑφ´	ὑμῶν	καταλειφθῶσιν ἢ ὑμᾶς ἂν αὐτοὶ
[215]	δυνατὸν εἶναι συμβῆναι συνῆλθεν ἐφ´	ὑμῶν,	κράτος ἀρχῆς ἅμα καὶ φιλανθρωπίας,
[217]	τῆς ὑμετέρας ἡττᾶται. καὶ τοσοῦτον	ὑμῶν	λειπόμενοι πάντες τοῖς ὅπλοις, ἔτι
[215]	δεύτερος, φασὶ, πλοῦς, ὑπὸ δὲ	ὑμῶν	νῦν καὶ πρῶτος ἀπεφάνθη. ἅπαντες
[226]	πρὸ ὑμῶν τε καὶ ἐφ´	ὑμῶν	πραγμάτων λογιζόμενος ὑπολάβοι, ὡς πρὸ
[222]	γὰρ ἥρμοττε (τετηρῆσθαι καὶ ἐφ´	ὑμῶν	πρῶτον εἰρῆσθαι, ὁ δὲ πρότερον
[226]	καὶ εἰκῆ ἐφέρετο, ἐπιστάντων δὲ	ὑμῶν	ταραχαὶ καὶ στάσεις ἔληξαν, τάξις
[226]	τις καὶ περὶ τῶν πρὸ	ὑμῶν	τε καὶ ἐφ´ ὑμῶν πραγμάτων
[224]	οἰκισθείσαις, ταῖς δὲ αὐξηθείσαις ἐφ´	ὑμῶν	τε καὶ ὑφ´ ὑμῶν. Ἰωνία
[225]	διὰ τὴν ὁμοίαν εἰς ἅπαντας	ὑμῶν	φιλανθρωπίαν. πόλεις τε οὖν δή
[226]	μυχοὺς τῆς γῆς ἀπελθεῖν, συνωσθέντας	ὑπ´	αὐτοῦ τε καὶ τῶν σὺν
[210]	ἀπ´ ἐκείνων πρὸς τοὺς Ἀθηναίους,	ὑπ´	ἐκείνων πάλιν ἐξηπατήθησαν. προειπόντες γὰρ
[206]	συνεχὴς καὶ ἓν φῦλον ἅπαντα	ὑπακούει	σιωπῇ. πάντα δὲ ἐξ ἐπιτάγματος
[204]	ῥᾷον δὲ ἦν πολεμοῦντα ἢ	ὑπακούοντα	σωθῆναι, ἐν μὲν γὰρ ταῖς
[222]	εἰπεῖν μικρὸν ἐπὶ τῆς τελευτῆς	ὑπαλλάξαντι	Ζηνός που τοιήδε γ´ Ὀλυμπίου
[212]	ὅτι μένοντες μὲν ἐπ´ ἀλλήλους	ὑπάρξουσιν	αὐτοῖς, κοινῇ δ´ ἅπαντες ἀποστάντες
[221]	στρατιωτικὰ, ἀλλὰ τοσαῦτα ὁπόσα βούλεσθε	ὑπάρχειν	ἀπὸ πάσης τῆς οὔσης ἀφικνούμενα.
[215]	οὐδὲ μῖσος ἐκ τῶν ἀπολειπομένων	ὕπεισι·	διὰ γὰρ τὸ κοινὴν εἶναι
[223]	Ὃ δὲ ἐκ πολλοῦ μὲν	ὕπεισί	με καὶ πολλάκις ὤχληκε πρὸς
[211]	Λυδοὺς καὶ πλοῦτον καὶ πόνους	ὑπενεγκεῖν	ἀγαθοὶ παντὸς μᾶλλον ἦσαν, ἄρχειν
[214]	τοῦτο μὲν δὴ τοῦ λόγου	ὑπενεγκόντος	οὕτω παρεφθέγχθω. ὅπερ δὲ ἐλέγομεν,
[209]	ψῆφον. ἔπραξαν μὲν γὰρ πᾶν	ὑπὲρ	ἀρχῆς καὶ ἡγεμονίας Ἀθηναῖοι καὶ
[218]	ἐσομένους ὁπόσοις ἂν τύχῃ νικᾶν	ὑπὲρ	ἀρχῆς τοιαύτης, τούτους δὲ ἐπὶ
[199]	οὐκ ἀγαπᾷ, ἀλλ´ ἑτέρας ἰσομετρήτους	ὑπὲρ	αὑτὴν ἀραμένη φέρει ἄλλας ἐπ´
[199]	οὐκ ἀγαπᾷ μὴ καὶ ἄλλους	ὑπὲρ	αὑτὸν ἀράμενος φέρειν, ὣς δὲ
[207]	συνεύχεται διπλῆν εὐχὴν, τὴν μὲν	ὑπὲρ	αὑτοῦ τοῖς θεοῖς, τὴν δὲ
[205]	μυρία οἱ Μακεδόνες, ἔργῳ δείξαντες	ὑπὲρ	αὑτοὺς εἶναι τὴν ἀρχὴν, κατέχειν
[219]	ἀρξαμένῳ βαδίζειν ἀπὸ τῆς πόλεως.	ὑπὲρ	γὰρ τὸν ἐξωτάτω κύκλον τῆς
[228]	παύσασθαι πρὶν ἂν μύδροι τε	ὑπὲρ	θαλάττης πέσοιεν καὶ δένδρα ἦρι
[220]	μέσον ὀϊστὸν διεξελθεῖν, ἀσπίδες δὲ	ὑπὲρ	κεφαλῆς ἐξαρθεῖσαι μετεώρους ἂν δέχοιντο
[203]	ὅπως ἀσθενεστάτων ἄρξουσι, καὶ ὥσπερ	ὑπὲρ	μιαιφονιῶν ἁμιλλώμενοι πρὸς ἀλλήλους ὁ
[222]	μέχρι τῆς τελευτῆς, πῶς οὐχ	ὑπὲρ	πᾶσαν ἀνθρωπίνην τάξιν ἐστίν; ἐπέρχεται
[210]	ἐκείνων πάλιν ἐξηπατήθησαν. προειπόντες γὰρ	ὑπὲρ	τῆς τῶν Ἑλλήνων ἐλευθερίας πολεμήσειν
[199]	γε κέχυται, ἀλλ´ ἀτεχνῶς πολὺ	ὑπὲρ	τὸ παράδειγμα ἐπὶ πλεῖστον ἄνω
[202]	δι´ οἰκείας διελθοῦσα, ἡ δὲ	ὑπὲρ	τὸν Εὐφράτην ὡς δι´ ἐρημίας
[212]	ἐῴκεσαν ἀντὶ ἀρχόντων καὶ πονοῦσιν	ὑπὲρ	τοῦ πονεῖν. ἅμα γὰρ τῷ
[221]	πολεμίων ὁμοφρονεῖν, πρὸς δὲ ἀλλήλους	ὑπὲρ	τοῦ πρόσθεν ἀγωνίζεσθαι διὰ βίου,
[210]	πολέμου προεῖπον τοῖς Ἕλλησιν ὅτι	ὑπὲρ	τούτου πολεμήσουσιν Ἀθηναίοις, ὅπως μείζω
[219]	ἄλλα φυλάττειν ἀπενείματε. ~Τοιγαροῦν καὶ	ὑπὲρ	τῶν τειχῶν ἐβουλεύσασθέ τε καὶ
[228]	οὐδ´ εἰπεῖν ῥᾴδιον, ἑτέρους αὐτὸς	ὑπεραίρει.	καὶ δὴ φαίη τις ἂν
[228]	μέγας οἷον ἀγωνιστὴς καθαρὸς τοσοῦτον	ὑπεραίρει	τοῖς παρ´ αὑτοῦ τὸν πατέρα
[224]	ὅσον πρόσθεν ἐδόκει τῶν ἄλλων	ὑπεραίρειν	γενῶν χάριτι καὶ κόσμῳ, τοσοῦτον
[203]	τὸν πρότερον κατὰ τοὺς πεντάθλους	ὑπερβαλεῖν	ἐπειρᾶτο. καὶ ἦν ἀγώνισμα ὡς
[211]	οὔτ´ οὖν ὧν ἄρχειν ἐφίεντο	ὑπερβαλέσθαι	τότε ἠδύναντο πλήθει τούτων ὧν
[209]	ταῖς περιουσίαις καὶ ταῖς δυνάμεσιν	ὑπερβαλέσθαι,	τοὺς δὲ Ἕλληνας σοφίᾳ καὶ
[223]	ἐγκρατείᾳ καὶ πολιτείας ἐπινοίᾳ πάντας	ὑπερβάλλεσθε,	ὡς ἔστιν ἐν τοῖς εἰρημένοις.
[201]	τὰ μέγιστα μικρότατα ἀπεφήνατε ταῖς	ὑπερβολαῖς.	ἐπεὶ ἐγὼ μὲν τὰ μέγιστα
[215]	εἰ δέ που πόλις δι´	ὑπερβολὴν	μεγέθους ὑπερῆρκε τὸ δύνασθαι σωφρονεῖν
[210]	τοῦ ταῦτα ποιεῖν ἐγένοντο, τοσοῦτον	ὑπερεβάλλοντο	ὥστε τυραννίδας ἐν πάσαις ταῖς
[201]	οὐκ ἔχων ἐπιδεικνύειν ἄλλως ὅσῳ	ὑπερέχει,	παραβαλῶ μικροῖς ἀρχαίοις· πάντα γὰρ
[201]	ῥᾴδιον διακρῖναι πότερον ἡ πόλις	ὑπερέχει	πλεῖον εἰς τὰς πόλεις τὰς
[218]	ἐπιλεχθέντας ἀσκεῖσθαι, ὅπως εὐθὺς ἑστῶτες	ὑπερέχοιεν.	τούτους δὴ ἄρα καθάραντες καὶ
[224]	ὥσπερ τροφέων ἐπιμελόμενοι, χεῖρά τε	ὑπερέχοντες	καὶ οἷον κειμένους ἀνιστάντες, τοὺς
[204]	τοὺς μὲν θεραπεύοντας ὡς δούλους	ὑπερεώρων,	τοὺς δὲ ἐλευθέρους ὡς ἐχθροὺς
[215]	που πόλις δι´ ὑπερβολὴν μεγέθους	ὑπερῆρκε	τὸ δύνασθαι σωφρονεῖν καθ´ αὑτὴν,
[220]	ἀρραγὴς καὶ ἄλυτος πολὺ πάντας	ὑπερλάμπων,	καὶ οὐδεὶς τῶν πώποτε οὕτω
[208]	μικρὰ πόλις, ὥστε προσδεῖσθαι δικαστῶν	ὑπερορίων	παρὰ τὴν ἀξίαν, ἢ καὶ
[197]	ὄγκῳ πόλεως· προσερεῖν γε μὴν	ὑπεσχόμεθα,	ὅπως ἂν δυνώμεθα, ἐπειδή γε
[217]	τρόπος; ἐλθόντες ἐπὶ πᾶσαν τὴν	ὑπήκοον	ἐντεῦθεν ἐσκέψασθε ~τοὺς λειτουργήσοντας (τήνδε
[213]	πᾶν ἀπεδώκατε, τὸ δὲ λοιπὸν	ὑπήκοόν	τε καὶ ἀρχόμενον. καὶ οὔτε
[219]	ἀποκρύπτοντες αὐτὴν, ἢ φεύγοντες τοὺς	ὑπηκόους,	ἀγεννές τε εἶναι καὶ οὐ
[204]	καὶ γὰρ οὖν πολλάκις τοὺς	ὑπηκόους	μᾶλλον τῶν πολεμίων ἐδεδοίκεισαν, τὰ
[227]	Μουσῶν χορὸς οὔποτε διαλείπει τοὺς	ὑπηρέτας	ἐν τοῖς θεάτροις καθορῶν· Ἑρμῆς
[215]	ἐπιβαίνει τῆς ἀρχῆς· αὐτοὶ γὰρ	ὑπήρξατε	τοῦ μὴ φθονεῖν, ἅπαντα εἰς
[227]	καὶ χαρίτων πότε μᾶλλον καιρὸς	ὑπῆρξεν;	ἢ πότε πλείονα μοῖραν ἔσχον
[215]	κρειττόνων ὁ δεύτερος, φασὶ, πλοῦς,	ὑπὸ	δὲ ὑμῶν νῦν καὶ πρῶτος
[210]	εὐθέως ἑνὸς φυγάδος, κατελείποντο δὲ	ὑπὸ	Θηβαίων, ἐμισοῦντο δὲ ὑπὸ Κορινθίων,
[210]	δὲ ὑπὸ Θηβαίων, ἐμισοῦντο δὲ	ὑπὸ	Κορινθίων, ἐπίμπλατο δὲ ἡ θάλαττα
[214]	ἔχειν τὸ μέγεθος, καὶ τῇδε	ὑπὸ	μεγέθους οὐδὲν ἐπίδηλον. ὥσπερ δὲ
[206]	τοῦδε τοῦ κορυφαίου ἡγεμόνος συγκροτεῖται.	ὑπὸ	πάντων δὲ πανταχοῦ ἴσον ἄρχεται,
[225]	στέρονται. καὶ μὴν τό γε	ὑπὸ	πάντων λεγόμενον, ὅτι γῆ πάντων
[207]	φθάνουσι γραφεῖσαι καὶ πάρεισιν ὥσπερ	ὑπὸ	πτηνῶν φερόμεναι. ὃ δὲ πάντων
[214]	ἐστιν· οὔτε γὰρ ἐκείνη μείζων	ὑπὸ	τῆς ἐμβολῆς τῶν ποταμῶν γίγνεται,
[216]	πυρᾷ ἤδη κείμεναι αἱ πόλεις	ὑπὸ	τῆς πρὸς ἀλλήλας ἔριδος καὶ
[216]	τοὺς ἐπ´ ἄλλων ὄντας στρατιώτας	ὑπὸ	τῆς χρείας γενήσεσθαι ἀνεμείνατε, οὐδ´
[200]	ὅρους ἰδόντα μηκέτι θαυμάζειν, εἰ	ὑπὸ	τοσαύτης ἄρχεται πᾶσα ἡ οἰκουμένη.
[223]	τοῖς χείλεσι γιγνόμενον, παρενήνεκται δὲ	ὑπὸ	τοῦ λόγου δεῦρο ἀεὶ, τοῦτο
[205]	ἄρχοντες, ἀνάστατοί τινες βασιλεῖς, οὐχ	ὑπὸ	τοῦ μεγάλου βασιλέως, ἀλλ´ ὑφ´
[206]	τήνδε τὴν ἀρχήν· οὕτως καλῶς	ὑπὸ	τοῦδε τοῦ κορυφαίου ἡγεμόνος συγκροτεῖται.
[208]	ἕτερα οὐδ´ ἐγγὺς, ἀλλὰ πάντα	ὑπὸ	τούτων ἀποκρύπτεται, περιμένειν δὲ τηνικαῦτα
[215]	δύναμις οὐ σωτήριον, ἄρχεσθαι δ´	ὑπὸ	τῶν κρειττόνων ὁ δεύτερος, φασὶ,
[208]	ἂν τοσαῦτα ἄρχεσθαι τοὺς νῦν	ὑπὸ	τῶν πεμπομένων, ὁπόσα ἂν αὐτοῖς
[203]	δὲ ἀρχόμενοι πάντα ἃ τοὺς	ὑπὸ	τῶν τοιούτων ἀρχομένους ἀνάγκη, σχεδὸν
[226]	καὶ ἐφ´ ὑμῶν πραγμάτων λογιζόμενος	ὑπολάβοι,	ὡς πρὸ μὲν τῆς ὑμετέρας
[210]	ἀνθ´ ὅτου ταῦτα ἄξιον ἦν	ὑπομεῖναι.	δυσχεραίνοντες δ´ ἐκ τούτων τοὺς
[211]	οὐκ ἐλάττους ἀεὶ δήπουθεν ἦσαν·	ὑπόνοιαν	δὲ ἐποίουν καὶ τοῖς μήπω
[219]	μέρεσι πληρώσαντες οἰκητόρων, τέχνας τε	ὑπουργοὺς	δόντες αὐτοῖς καὶ τἄλλα κοσμήσαντες.
[207]	ἐπὶ τῷ δεσπότας εἶναι. ὥστε	ὑποχωρεῖ	μὲν ἄρχων ἄρχοντι, ὅταν αὐτοῦ
[219]	ἄλλη σεμνότερον ἐτειχίσθη πρότερον ἢ	ὕστερον,	ἀλλὰ καὶ τοῦτον τὸν τειχισμὸν
[206]	καὶ τὰ ἔθνη τῶν μὲν	ὑφ´	ἑαυτοῖς ἕκαστοι ἄρχοντές εἰσι, τὰ
[205]	ὑπὸ τοῦ μεγάλου βασιλέως, ἀλλ´	ὑφ´	ἑαυτῶν αὐτοὶ γεγενημένοι, εἰ δὲ
[213]	καθέστηκε κοινὴ τῆς γῆς δημοκρατία	ὑφ´	ἑνὶ τῷ ἀρίστῳ ἄρχοντι καὶ
[225]	εἶναι, μᾶλλον δὲ ἕνα τῶν	ὑφ´	ὑμῖν. καὶ τὸ Ὁμήρῳ λεχθὲν
[226]	πόλιν, βεβαιωθῆναι δὲ καὶ τοῦτον	ὑφ´	ὑμῶν δευτέρων, φασὶν, ἀμεινόνων. Οὐδέ
[224]	αὐξηθείσαις ἐφ´ ὑμῶν τε καὶ	ὑφ´	ὑμῶν. Ἰωνία δὲ ἡ περιμάχητος
[228]	ὑμῖν τίμια εἰσαχθέντα ὡς ἀληθῶς	ὑφ´	ὑμῶν καὶ ἑξῆς ἀεὶ μᾶλλον
[216]	καὶ πρότερον ἂν δείσαιεν μὴ	ὑφ´	ὑμῶν καταλειφθῶσιν ἢ ὑμᾶς ἂν
[216]	ἀμφισβητήσεως ἀρχῆς τε καὶ πρωτείων,	ὑφ´	ὧν ἅπαντες οἱ πρότερον συνερρήγνυντο
[198]	μὲν τοιούτοις ἀνδράσιν ἐντυχεῖν ἦν,	ὑφ´	ὧν τις, κἂν ἄμουσος ᾖ
[210]	Ἀθήνησι περὶ τῶν παρ´ ἑαυτοῖς	(ὑφέξοντες	λόγον, κληρούχων τε σφίσιν ἐπὶ
[199]	χιόνος Ὅμηρος ἔφη, χυθεῖσαν αὐτὴν	Ὑψηλῶν	ὀρέων κορυφὰς καὶ πρώονας ἄκρους
[199]	εἶναι μὴ χιόνος καταλήψει τὸ	ὕψος	προσεικάσαι, ἀλλὰ μᾶλλον αὐτοῖς τοῖς

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 20/09/2007